இரண்டாம் திருவந்தாதி -பாசுரங்கள் -1-20–திவ்யார்த்த தீபிகை சாரம்–

ஸ்ரீ யபதியை
சாஷாத் கரிக்க ஆசை -பரமபக்தி -கூடினால் சுகம் பிரிந்தால் துக்கம் -என்றுமாம்
சாஷாத்கரித்தல் -பர ஜ்ஞானம் -பூர்ண சாஷாத்காரம்
இடையறாது அனுபவிக்க ஆசை -பரம பக்தி -அனுபவம் பெறா விடில் நீரை விட்டு பிரிந்த மீன் போலே மூச்சு அடங்கும் படி இருக்கை
தர்சனம் பரபக்திஸ் ஸ்யாத் பரஜ்ஞானம் து சங்கமம்
புநர் விஸ்லேஷ பீருத்வம் பரமா பக்தி ருச்யதே
பொய்கை ஆழ்வாருக்கு பரபக்தி விஞ்சி இருக்கும் என்றும்
பூதத்தாழ்வாருக்கு பரஜ் ஞானம் விஞ்சி இருக்கும் என்றும்
பேயாழ்வாருக்கு பரம பக்தி விஞ்சி -இருக்கும் என்பர் பூர்வர்
மூன்றும் முக்தியிலே விளையக் கூடியதாயினும்
ஆழ்வார்களுக்கு மயர்வற மதி நலம் அருளப் பெற்றதால் இங்கே இருக்கும் பொழுதே உண்டானதாக இருக்கும்-

பொய்கை ஆழ்வார் முதல் திருவந்தாதியில்
ஸ்ரீ மன்நாராயணன் உடைய ஸ்வரூப ரூப குண விபூதிகளை
நிர்ஹேதுகமான எம்பெருமான் திரு வருளாலே தோன்றின
பரபக்தி தசையை அடைந்துள்ள ஜ்ஞான விசேஷத்தாலே
சாஷாத் கரித்து அனுபவித்து
அத்திருமாலுக்கு சேஷமான விபூதியை ஸ்வ தந்த்ரம் என்றும்
அந்ய சேஷம் என்றும் பிரமிக்கிற அஜ்ஞ்ஞான இருள் நீங்கும்படி
பூமி முதலிய பதார்த்தங்களை தகளி முதலியன வாகவும் உருவகப் படுத்தி காட்டி
உபய விபூதி உக்தனான எம்பெருமானே சேஷி என்றும்
அவனுக்கு சேஷமாய் இருப்பதே ஆத்ம ஸ்வரூபம் என்றும்
அவன் திருவடிகளில் செய்யும் கைங்கர்யமே புருஷார்த்தம் என்றும்
அதனை கைபடுத்துத்தித் தரும் உபாயமும் அவன் திருவடிகளே என்றும்
நிஷ்கர்ஷித்து பேசினார் –

இத்திருவந்தாதியிலே பூதத் ஆழ்வார்
கீழே பொய்கை ஆழ்வார் உடன் கூட இருந்து எம்பெருமான் உடைய குணங்களை அனுபவித்ததனால்
அவனது அருளாலே வந்த பரபக்தியானது பரஜ்ஞான தசையை அடையும் படி பரிபக்குவமாக வளர
பரஜ்ஞான தசையை அடைந்த அந்த பிரேம விசேஷத்தாலே
எம்பெருமான் உடைய தன்மைகள் முழுவதையும்
சாஷாத் கரித்து அனுபவித்தார்
தம்முடைய அந்த அனுபவத்தை நாட்டில் உள்ளாறும் அறிந்து அனுசந்தித்து வாழுமாறு
இப்பிரபந்த ரூபமாக வெளியீட்டு அருளுகிறார்-

————————————————————————–

கடல் மல்லைக் காவலனே பூத வேந்தே
காசினி மேல் ஐப்பசி யில் அவிட்ட நாள் வந்து
இடர் கடியும் தண் கோவலிடைக் கழிச் சென்று
இணையில்லா மூவரும் இசைந்தே நிற்க
நடுவில் மிவ்வொருவரும் அன்று அறியா வண்ணம்
நள்ளிருளில் மால் நெருக்குகந்த ஞானச்
சுடர் விளக்கேற்றிய வன்பே தகளியான
தொடை நூறும் எனக்கு அருள் செய்துலங்க நீயே -பிரபந்த சாரம்

————————————————————————–

திருக் குருகைப் பிரான் பிள்ளான் அருளிச் செய்த தனியன்

என் பிறவி தீர இறைஞ்சினேன் இன்னமுதா
அன்பே தகளி யளித்தானை -நன் புகழ் சேர்
சீதத்தார் முத்துக்கள் சேரும் கடல் மல்லைப்
பூதத்தார் பொன்னம் கழல்

தொண்டர்க்கு அமுது உண்ண சொல்மாலைகள் சொன்னேன்
அமுதன்ன சொல்மாலை ஏத்தி தொழுதேன் -இரண்டாம் -85-
தல சயனத் தாரையும் பூதத் தாழ்வாரையும் தன்னிடத்தே கொண்டு இருப்பதே கடல் மல்லைக்கு புகழாகும்
முத்துக்கள் -பன்மைக்கு மூன்று வகை முத்து
கடலில் தோன்றும் முத்து
வானவரால் வணங்கப்படும் முத்து -பெரிய திருமொழி -7-8-8-
இவ் விபூதியில் இருந்து கொண்டே கரை கடந்த முக்தர் போன்ற பூதத் தாழ்வார் ஆகிற முத்து
பூதம் -சத்தை பெற்றவர் -எம்பெருமான் திருக் கல்யாண குணங்களை அனுபவித்தே சத்தை பெற்றவர்
கடல் வண்ணன் பூதம் -திருவாய் மொழி -5-2-1
————————————————————————–

1-அன்பே தகளியா —

நன்பு உருகி -ஆத்மாவும் உருகப் பெற்று -நல்ல வஸ்து ஆத்மா என்பதால்
அன்பு ஆர்வம் இன்பு -அனுராக விசேஷங்கள் -அவஸ்தா பேதங்கள் –கணு கணுவாக ஏறி வளரப் பெரும்
உலகில் பதார்த்தங்கள் பிரகாசிக்க விளக்கு எற்றுவர்
இவர் ஸ்வ ஸ்வரூப பர ஸ்வரூபங்கள் பிரகாசிக்க விளக்கு ஏற்றுகிறார்
தொடங்கும் பொழுதே ஞானத் தமிழ் புரிந்த இறந்த காலம்
தம்மைக் கொண்டு கவி பாடுவிப்பவன் சத்ய சங்கல்பன்
பேசித் தலைக் கட்டியே தீருவேன் என்று தமது உறுதியாலும்
எதிர் காலம் இறந்த காலமாக சொல்லப் பட்ட கால வழுவமைதி என்பர் தமிழர்-

————————————————————————–

2-ஞானத்தால்

பகவத் திரு நாமங்களை நன்றாக அறிந்து
அன்புடனே சொல்லுகின்றவர்களை
அநந்த கருட விஷ்வக்சேனாதிபதிகள் -நித்ய சூரிகள் உடன் ஒப்ப பண்ணி கொள்ளுதல் அவன் தொழில்
நாராணன் தன நாமங்கள்
அவன் பேர்
ஸ்ரீ வத்ஸ வஷா- புண்டரீகாஷா -பீதாம்பர -சாரங்கி- சக்கர பாணீ –
லோகாத் யஷா-ஸூ ராத்யஷா -ஜகத் பதி விபூதி பரமான
தானம் ஸ்தானம் எல்லை நிலம் -அன்பின் எல்லை நிலத்தில் நின்று
பணி யமரர் எப்போதும் பணிவதையே இயல்பாக உடைய நித்யர்
பரிசு-தன்மை – வெகுமதி
நித்ய ஸூ ரி சாம்யத்தை வெகுமதியாக அளிப்பவன்-

————————————————————————–

3-பரிசு நறு மலரால்-

புரிவார்கள் தொல்லமரர் கேள்வி –
சாதனா அனுஷ்டரான தேவர்கள் கேள்வி மட்டுமே படுவர் காண பெறாதவர்கள் -அவனையும் பரம பதத்தையும்
அநந்ய பிரயோஜனர் பக்தர்கள் காண பெறுவார்
பிள்ளை பெருமாள் ஐயங்கார் திருவேங்கட மாலை
கேட்டமரர் வேட்டுத் தளர்வாகும் அந்தரத்தான் –6-
துளங்கு ஒளி சேர் தோற்றத்து -விஞ்சிய சுடர் ஒளியான பரமபதம் –

————————————————————————–

4-நகர் இழைத்து

சமத்காரமாக எம்பெருமானை தனது திரு உள்ளத்தில் வைத்து பக்தி பெரும் காதலை காட்டினதை அருளுகிறார்
நகர் இழைத்து -நெஞ்சை அவனுக்கு உறைவிடமாக்கி
நிகரில்லா பைங்கமலம் ஏந்திப் பணிந்தேன்
அஹிம்சா /இந்த்ரிய நிக்ரஹம் /சர்வபூத தயை /பொறுமை
ஞானம் /தபஸ் /த்யானம் /சத்யம்
தாமரைப் பூ –புற இதழ் அக இதழ் உண்டே –
சிநேகம் சங்கம் காமம் பக்தியின் பருவ விசேஷங்கள்
முத்தும் மணியும் வயிரம் உருவகப்படுத்தி பேசி
மலர் -மலர் இதழ்
புற இதழ் முத்து –ச்நேஹம்
அக இதழ் -மாணிக்கம் –சங்கம்
தாது -வயிரம் –காமம்
அவஸ்தா பேதங்களை சொன்னபடி
நித்திலம் -நிஸ்திலம்-வடமொழி சொல் முத்து பொருளில்

————————————————————————–

5-அடி மூன்று இவ்வுலகம் அன்று அளந்தாய்

படி நின்ற -பூமியில் அவதரித்து நின்ற
படி நின்ற உபமானத்துக்கும் பெயர் -கடல் போன்ற என்னவுமாம்
நின் அடியை உணர்ந்து ஓத வல்லார் யார்
சமத்காரமாக கேள்வி
மாவலியை சிறைவைக்க திரு உள்ளம் கொண்டே மூவடி இரந்தாய்
இரண்டு அடியாலே உலகங்கள் அளந்தாய் நின் படியை -என்றும் பாட பேதம்-

————————————————————————–

6-அறிந்து ஐந்தும் உள்ளடக்கி

ஆராவமுதம் -விலஷணம்-உணர்ந்து
சப்தாதி விஷயங்களின் தண்மையும் உணர்ந்து
புலன்கள் பட்டி மேய்க்க ஒட்டாமல்
செவ்வே அறிந்து
எம்பெருமானுக்கும் தமக்கும் உள்ள முறைமையை உணர்ந்து –
செண்பக மல்லிகை யோடு செங்கழு நீர் இருவாட்சி எண்பகர் பூவும் கொணர்ந்தேன் -என்றால் போலே
உரிய புஷ்பங்களை
நின் அடியை யார் ஓத வல்லார் அறிந்து என்று கீழே சொன்னது
இப்படி செய்ய மாட்டாத தான் தோன்றிகளை-

————————————————————————–

7-கழல் எடுத்து

நமுசி பிரக்ருதிகளை –
என்னிது மாயன் என்னப்பன் அறிந்திலன் முன்னைய வண்ணமே
கொண்டு அளவாய் என்ன மண்ணு நமுசியை வானில் சுழற்றிய மின்னு முடியானை
தழல் எடுத்த போராழி ஏந்தினான்
சுக்கிரன் கண்ணை துரும்பால் கிளறிய சக்கரக் கையன்
கருது இடம் பொருது கைந்நின்ற சக்கரத்தன்
கண் சுழன்று
எம்பெருமான் கோபத்தால்
சுமுசி பயத்தினால் கண் சுழற்சியை சொல்லிற்றாகவுமாம்-

————————————————————————–

8-உகந்து உன்னை வாங்கி –

அலை பண்பால் முலை உண்பான் போலே
அலை எறிகிற அதிதமான சௌலப்ய குணத்தாலே
அளவு கடந்த குணம் என்றவாறு
உகந்து
பெறாப் பேறுபெற்றால் போலே -ஒரு முலையை வாய் மடுத்து ஒரு முலையை நெருடிக் கொண்டு-
இரு முலையும் முறை முறையா ஏங்கி ஏங்கி இருந்து உணாயே-
பால் விம்மி இருந்ததனால் ஒளி நிறம் கொள் கொங்கை -என்றும்
நந்தன் பெறப் பெற்ற நம்பி நான் உகந்து உண்ணும் அமுதே
எந்தை பெருமானே உன்னை என்னம்மம் சேமம் உணாயே -என்றும்
உருகி என் கொங்கையின் தீம்பால் ஓட்டந்து பாய்ந்திடுகின்ற
மருவிக் குடங்கால் இருந்து வாய் முலை உண்ண நீ வாராய் -என்றும்
யசோதை ஆவலுடன் சொன்னது போலே பூதனையும் சொன்னமை தோற்ற
அகம் குளிர உண் என்றாள்
இவனும் அவள் தாய் என்று எவ்வளவு பாவித்தாளோ
அவ்வளவும் இவனும் மகனே பாவித்த்து தோற்ற
உகந்து முலைப்பால் உண்பாய் போலே –
மித்ரா பாவேன-
தன்னை காத்தது உலகம் அனைத்துக்கும் உயிர் அளித்தது ஆகுமே-

———————————————–

-9-அன்று அது கண்டு அஞ்சாத வாய்ச்சி

பேய்ச்சி முலை உண்ட பின்னை இப்பிள்ளையை பேசுவது அஞ்சுவனே -என்றும்
பேய்ச்சி பாலுண்ட பெருமானைப் பேர்ந்து எடுத்து ஆய்ச்சி முலை கொடுத்தாள் அஞ்சாதே -என்றும்
இத்தை பார்க்கும் கால் யசோதை செய்த கார்யம் உலகு அளந்ததை விட உயர்ந்ததே
வரன் முறையால் நீ அளந்த -சிறந்த முறையால் என்றபடி
ஸ்வஸ் ஸ்வாமி சம்பந்தம் காட்டி அருளி
மூவுலகும் கூடியும் சீதைக்கு ஓரளவும் ஈடாகாது என்னுமா போலே
பெருமுறையால் எய்துமோ பேர்த்து –
இதுபெரிதா அது பெரிதா என்று ஆராயும் வகை
பேர்த்து -வார்த்தை பாடு

————————————————————————–

10-பேர்த்தனை மா சகடம்

கிருஷ்ணாவதாரம் திரிவிக்ரமாவதாரம் திருவேங்கடம் இவற்றில் ஊன்றி இருப்பார் முதல் ஆழ்வார்கள்
அடியேன் பட்டகடை
இதுவரையில் நேர்ந்த
தேகாத்மாபிமானம்
ஸ்வ ஸ்வாசதந்த்ர்யம்
தேவதாந்திர பஜனம்
உபயாந்தர பற்று
பிரயோஜனாந்தர விருப்பம்
போன்ற தாழ்வு களை தவிர்த்து காத்தருள வேணும்
கா -வினை முற்று-

————————————————————————--11-கடை நின்று அமரர் கழல் தொழுது –

கடை -மனை வாசல்
தாழ்ந்த தெய்வங்களின் காலிலே விழுந்து என்றுமாம்
அல்ப பலங்களை பெற்று போகிறார்களே சம்சாரிகள்
இடை நின்ற இன்பம் –ஸ்வர்க்காதிகள்
இன்பம் என்றதும் பிரமித்தவர்களின் கருத்தால் –

————————————————————————–

12-அவர் இவர் என்று இல்லை –

இந்திர சந்திர ருத்ராதிகளும் உன்னை தொழ
ஸ்வரூப யோக்யதை பெற
இது அறிந்தும் சம்சாரிகள் அனர்த்தப்பட்டு போகிறர்கள் –

————————————————————————–

13-தொடர் எடுத்த மால் யானை

எம்பெருமானை ஆஸ்ரயிப்பதர்க்கு சிறியார் பெரியார் வாசி இல்லையே
ஸ்ரீ கஜேந்திர ஆழ்வான் வானவர் கோன் பாழி-பரமபதம் எய்திற்றே
இன்னார் இனியார் வாசி இன்றி அனைவரும் இதற்க்கு யோக்யதை உண்டே என்கிறார்-

————————————————————————–

14-பண்டிப் பெரும் பதியை

பண்டி -வய்ற்றுக்கு பெயர்
இதை பெரும் பதியாக்குவது வளர்ப்பது
பண்டு இப்பெரும் பதியை நீக்கி -அநாதி காலமாக இந்த சம்சாரத்தை ஆக்கி -வளர்த்துக் கொண்டு
இங்கு வாழ்வாரை பிரபஞ்ச சுகத்தையே வாழ்வாக கொண்டு இல்லாமல்
கண்டியூர் அரங்கம் மெய்யம்கச்சி பேர் மல்லை என்று
மண்டினார் உய்யல் அல்லால் மற்றையார்க்கு உய்யலாமே
திருப்பதிகள் தோறும் நடந்தால்
தில்லை நகர் திருச் சித்ர கூடம் தன்னுள் தலை வணக்கிக் கை கூப்பி ஏத்த வல்லால்
திரிதலால் தவம் உடைத்து தாரணி தானே –குலசேகர பெருமாள்
நாதனை நரசிங்கனை நவின்று ஏத்துவார்கள் உழக்கிய பாத தூளி படுதலால் இவ்வுலகம் பாக்கியம் செய்ததுவே -பெரியாழ்வார்
தீர்த்த கரராமின் திரிந்து
அவனைப்பணிந்து
அவன் திரு நாமங்களைச் சொல்லி
நீங்கள் மட்டும் உய்ந்து போகாமல்
சஞ்சாரத்தால் உலகோரையும் திரித்து
உலகம் எல்லாம் பவித்ரமாக ஆக்குங்கோள் என்கிறார்-

————————————————————————–

15-திரிந்தது வெஞ்சமத்து

உண்டியே உடையே உகந்து ஆடும் இப்பாவிகளுக்காக
ஸ்ரீ ராமனையும்
ஸ்ரீ கிருஷ்ணனையும்
அதி சுகுமாரமான திரு மேனி உடன் பட்ட மிறுக்குகள் நினைந்து உருகிப் பேசுகின்றார்
மெல்லணை மேல் முன் துயின்றாய் இனிப் போய் வியன் கான மரத்தின் நீழல்
கல்லணை மேல் கண் துயின்ற கற்றனையோ காகுத்தா கரிய கோவே-
நாகத்தின் தண் பள்ளி கொள்வான் தனக்கு அழகியதே –
வெண்ணெய் விழுங்க வேண்டியவன்
மெத்தென்ற சேஷ சயனத்திலே திருக்கண் வளர்ந்து அருள வேண்டியவன்
இவ்வலைச்சல்கள் படத் தகுமோ –
அழகியதே விபரீத லஷணை-

————————————————————————–

16-தனக்கு அடிமைபட்டது —

சேஷத்வம் அமைந்தது என்று அறியாதவன் ஆகிலும்
அவனே மனத்தில் வந்து இருக்க
வைப்பது -இடம் கொடுத்து வைத்து கொள்வது
ஆம் -தகும்
இவ்வளவு ருசி மாதரம் உண்டானால்
விரோதிகளைப் போக்கி
தன்னைத் தானே தந்து அருளுவான்
அறிவு கொண்ட வாசிக்கு விலக்காமை ஒன்றே வேண்டுவது
அன்றிக்கே
இவன் தானே அறியாமல் இருந்தாலும்
பெரியோர் செய்வதைக் கண்டு
சர்வேஸ்வரனை ஹிருதயத்திலே கொண்டு
இந்த சேதனன் திரியக் கடவன்
அவ்வளவிலே எம்பெருமான் தானே வந்து இவன் மனம்புகுந்து
விரோதிகளை நீக்கி
தன்னை தந்து அருளுவான் என்றபடி
ஏரி வெட்டுதல் மழைக்கு உபாயம் இலையே
மழை நீர் பழுது படாமைக்குத் தானே
திருத்தம் உறாத சேதனர்-வனத்திடர் ஸ்தானம்
அத்வேஷத்யாதிகளாலே திருத்திக் கொள்வது -ஏரியாம் வண்ணம் இயற்றுகை
பகவத் பிராப்தி கை புகுகை -மாரி பெய்கை
நாம் செய்யும் சூக்ருதங்கள் எல்லாம் பகவத் விஷயீ காரத்தை தாங்கிக் கொள்ளத்தானே
உறுப்பாகும் ஒழிய நிர்பந்திக்க முடியாதே
அனுபாயத்வம் ஸ்தாபிக்கப் பட்டது
அனுஷ்டிக்க வேண்டியது அவசியம்
ஸ்வயம் பிரயோஜன ரூபங்கள்
ரத்னம் கிடைத்த செம்பட்டவன் -வியாபாரி -அரசன் –
மா மதியம் திளைக்கும் கொடி மாளிகை சூழ் தெருவில் செழு முத்து வெண் நெல்லுக்கு எனச் சென்று
முன்னில் வளைக்கை துளைப் பாவையர் மாறுமா போலே
வியாபாரி அரசன் இடம் கொடுக்க
பிரபத்தியை ஸ்வயம் பிரயோஜனமாக கொண்டு -உபாயமாக கொள்ளாமல் வர்த்திப்பார்கள்
சாதன அனுஷ்டானம் இல்லாமல் சாத்தியம் கை புகுமோ
என்கிற சங்கைக்கு திருஷ்டாந்தம்
ஸ்வரூப உணர்வு இல்லாமல் போனாலும் விலக்காமை மட்டுமே இருந்தால்
தானே வந்து விஷயீ கரிக்கும்

————————————————————————–

17-மற்று ஆர் இயல் ஆவார் –

ஆஸ்ரயணீயர் என்று பிரமித்து இருக்கும்
ருத்ரன் போல்வாரின் குறைகளையும் தீர்த்து அருளுபவனுக்கு ஒப்பார் மிக்கார் உண்டோ
பின் சென்று -அனுவர்த்தித்து
சுற்றும் வணங்கும் தொழிலான் -இந்த்ரன் பரமன் போல்வார் இப்படி இருக்க
வெட்கி ருத்ரன் பின் புறம் சென்று யாசித்து
தஷன் சாபத்தால் கலை குறைந்த சந்தரன் சரண் அடைய ருத்ரன் தரித்து -ஒற்றைப் பிறை அணிந்த செஞ்சடையான்
எனப்பட்டான் –

————————————————————————–

18-கொண்டது உலகம் குறள் உருவாய்

சர்வ ஸ்மாத் பரன்-சர்வ சமாஸ்ரயணீயன் தன்னை அழிய மாறியும் ஜகத் ரஷணம் பண்ணி அருளுகிற படியை அருளுகிறார்
தனது காலில் பட்ட வஸ்துவையும் உண்டு
உலகு அளந்து உண்டு –
இவ்வளவும் செய்தது தனது உடைமையை பாதுகாக்க
வான் கடந்தான் செய்த வழக்கு
ரஷகத்வத்தை நிலை நாட்ட செய்து அருளின செயல்கள்
அன்றிக்கே
நியாயம் அல்லவே என்று எதிர்மறை லஷணம்
சிறிய வடிவு காட்டி பெரிய வடிவு கொண்டு அளந்ததும்
உலகில் எங்கும் கண்டு அறியாத விஜாதீயமான வடிவை கொண்டு இரணியனை பிளந்ததும்
தனது காலில் பட்ட அசுத்தமான ஒன்றை வாயிலே உட்கொள்ளுவதும் நியாயம் அல்லவே
பிரேமத்தின் கனத்தாலே பக்தர்கள் பரிகாசப் பேச்சும் உண்டே
வான் கடந்தான்
வானத்தை அளவிட முடிந்தாலும் இவனை காண முடியாதபடி என்றுமாம்
ஸ்வர்க்கத்தை அளந்தவன் என்றுமாம்-

————————————————————————–

19-வழக்கன்று கண்டாய் —

பிராட்டிமார்களும் பிடிக்க கூசும்படி சுகுமாரமான திருவடிகளைக் கொண்டு
முரட்டு வண்டியை உதைத்தது தகாத கார்யம் தானே
கடினப் பிரக்ருதியான கபித்தாசுரனும் வத்சாசுரனும்
அதி சுகுமாரமான திருக் கையால் பிடித்து
சுழற்றின போது
அத்திருக்கைகள் எவ்வளவு நொந்து இருக்குமோ
என்று வயிற்று எரிச்சலால்
வழக்கு என்று நீ மதிக்க வேண்டா
பார் விளங்க தீமை செய்தாய்
பழி செய்தாய் -என்றும் பேசினர்
இந்த செயலை உலகில் பிரகாசிக்கும் படி செய்தாயே-

————————————————————————–

20-பழி பாவம் கை யகற்றி –

கையகற்றி- நீக்கி
உபாசன நிஷ்டர்களை -பழி பாவம் கையகற்றி
பல காலும் நின்னை வழி வாழ்வார் -வழிபட்டு ஆஸ்ரயிக்குமவர்கள்
அநந்ய பிரயோஜன பிரபன்னர்கள் – நாரணன் தன நாமங்கள்
நன்கு உணர்ந்து
நன்கு ஏத்தும் காரணங்கள் -உபகரணங்கள் –
உடையார்களும்
இருவகைப் பட்டவர்களும் வாழ்வராம் -மகிழ்ந்து வாழப் பெற்றவர்கள் ஆவர்
அன்றிக்கே
ஒரே அதிகாரி -நாமங்கள் ஏற்றி –பழி பாவங்கள் நீக்கி நின்னை வழி வாழ்வார் வாழ்வராம் –
அறியாது இருக்க பிறர் ஏறிடும் அபகீர்த்தி பழி
புத்தி அறிந்தும் பர ஹிம்சை முதலியன பாவம்
மோனை இன்பத்துக்கு ஏற்ப
தாரணங்கள் தாமுடையார் என்றபோது த்ருதி உடையார் என்றபடி
மன உறுதியைச் சொன்னபடி
உஜ்ஜீவன உபாயம் என்னவுமாம்-

————————————————————————–ஸ்ரீ கோயில் கந்தாடை அப்பன் திருவடிகளே சரணம்
ஸ்ரீ காஞ்சி ஸ்வாமிகள் திருவடிகளே சரணம்
ஸ்ரீ பெரியவாச்சான் பிள்ளை திருவடிகளே சரணம்
ஸ்ரீ பூதத் ஆழ்வார் திருவடிகளே சரணம் –
ஸ்ரீ பெரிய பெருமாள் பெரிய பிராட்டியார் ஆண்டாள் ஆழ்வார் எம்பெருமானார் ஜீயர் திருவடிகளே சரணம்.
புகுகை

 

 

Leave a Reply

Fill in your details below or click an icon to log in:

WordPress.com Logo

You are commenting using your WordPress.com account. Log Out /  Change )

Google photo

You are commenting using your Google account. Log Out /  Change )

Twitter picture

You are commenting using your Twitter account. Log Out /  Change )

Facebook photo

You are commenting using your Facebook account. Log Out /  Change )

Connecting to %s


%d bloggers like this: