முதல் திரு வந்தாதி -பாசுரங்கள்-91-100–திவ்யார்த்த தீபிகை —

ஊனக் குரம்பையினுள் புக்கு இருள் நீக்கி
ஞானச் சுடர் கொளீஇ நாடோறும்-ஏனத்து
உருவாய் உலகிடந்த ஊழியான் பாதம்
மருவாதார்க்கு உண்டாமோ வான்–91-

—————————————————————–

ஊனக் குரம்பையினுள் புக்கு
மாம்சத்தினால் ஆகிய
சரீரம் ஆகிற குடிசையில்
உள்ளே பிரவேசித்து
அதாவது
சரீரத்தின் தோஷம் எல்லாம் மனத்தில் படியும்படி
அதை நன்றாக ஆராய்ந்து
தீண்டா வழும்பும் செந்நீரும் சீயும் நரம்பும் செறிதசையும்வேண்டா நாற்றமிகு உடல் –

இருள் நீக்கி
சரீரம் போக்கியம் என்று நினைக்கிற
அஞ்ஞானம் ஆகிற இருட்டைப் போக்கி

ஞானச் சுடர் கொளீஇ
தத்வ ஞானம் ஆகிற விளக்கை ஏற்றி
சுடர் கொளுவி
நாடோறும்-
நாள் தோறும்

ஏனத்து உருவாய் உலகிடந்த ஊழியான் பாதம்
வராஹ ரூபியாகி
பிரளயம் கொண்ட பூமியைக் குத்தி
எடுத்துக் கொணர்ந்த
எம்பெருமான் உடைய திருவடிகளை
யுகாந்த காலத்திலும் சத்தை அழியாமல் பாதுகாத்து கொண்டு இருந்தான் என்பதால் -ஊழியான்-

மருவாதார்க்கு உண்டாமோ வான்
சேவியாதவர்களுக்கு பரமபதம் கிடைக்குமோ
கிடைக்க மாட்டாது

ஆக
சரீரம் பற்றிய அஞ்ஞானம் தொலைந்து
ஆத்மாவைப் பற்றின சத்ஞானம் திகழ்ந்து
ஞானப் பிரானது திருவடிகளை அடைந்து
வாழுமவர்கட்கே வானுலம் சித்திக்கும் என்றதாயிற்று –

——————————————————————————————————————————————————————————–

வானாகித் தீயாய் மறிகடலாய் மாருதமாய்
தேனாகிப் பாலாம் திருமாலே -ஆனாய்ச்சி
வெண்ணெய் விழுங்க நிறையுமே முன்னொரு நாள்
மண்ணை யுமிழ்ந்த வயிறு–92-

—————————————————————————————-

வானாகித் தீயாய் மறிகடலாய் மாருதமாய்
ஆகாசமாகியும்
அக்னியாகியும்
அலை எரிகிற கடலாகியும்
காற்றாகியும்
பஞ்ச பூதங்கள் ஐந்துக்கும் உப லஷணம்
இவற்றால் சமைத்த அண்டங்களுக்கு நிர்வாஹகன் என்றபடி

தேனாகிப் பாலாம் திருமாலே –
தேன் போன்றும்
பால் போன்றும்
பரம போக்யனான
எம்பெருமானே
பரம போக்யனான உன்னை ஞானிகள் உட்கொள்ள கருதா நிற்க
நீ வேறு ஒரு வஸ்துவை போக்யமாக நினைத்து உட்கொள்வது என்னோ -என்றபடி

ஆனாய்ச்சி வெண்ணெய் விழுங்க நிறையுமே
இடைக்குலத்தில் பிறந்தவளான
யசோதை என்னும் இடைச்சி கடைந்து வைத்த வெண்ணெயை
அள்ளி அமுது செய்ததினால் நிறைந்து விடுமோ
நிறைய மாட்டாது
உலகமுண்ட பெருவாயனான உனக்கு –

முன்னொரு நாள் மண்ணை யுமிழ்ந்த வயிறு
பிரளயம் நீங்கின காலத்தில்
பிரளய காலத்தில் உட்கொண்டு இருந்த இவ்வண்டத்தை
உள்ளே கிடந்து தளர்ந்து போகாதபடி
வெளியிட்ட உன் வயிறானது

அவாப்த சமஸ்த காமன் -உனக்கு பசி இல்லை
வெண்ணெய் உண்டது பசி நீங்க இல்லையே
ஆஸ்ரித ஹஸ்த ஸ்பர்சம் பெற்ற வஸ்துவில் உட்கொண்டால் அல்லது தரிக்க மாட்டாமை

உண்டாய் உலகு ஏழு முன்னமே உமிழ்ந்து மாயையால் புக்கு
உண்டாய் வெண்ணெய் சிறு மனிசருவ வலையாக்கை நிலை எய்தி
மண் தான் சோர்ந்தது உண்டேலும் மனிசர்க்காகும் பீர் சிறிதும்
அண்டா வண்ணம் மண் கரைய நெய்யூண் மருந்தோ மாயோனே -திருவாய்மொழி

ஆஸ்ரித ஸ்பர்சம் உள்ள த்ரவ்யத்தால் அல்லது தரிக்க மாட்டாத படியான வ்யாமோஹத்தாலே
அமுது செய்தான் அத்தனை அன்றோ -அவ்விடத்து வியாக்யான ஸ்ரீ ஸூ க்தி

தாழ் குலத்தார் வைத்த தயிர் உண்ட பொன் வயிறு
இவ் ஏழ் உலகும் உண்டும் இடமுடைத்தால் சாழலே -என்றும்
உறியார் நறு வெண்ணெய் உண்டு உகந்த பொன் வயிற்றுக்கு
எறிநீர் உலகனைத்தும் எய்தாதால் சாழலே -என்றும்
திரு மங்கை ஆழ்வார் ஸ்ரீ ஸூ க்திகள்-

————————————————————————————————————————————————————————————————

வயிறு அழல வாளுருவி வந்தானை யஞ்ச
எயிறு இலக வாய் மடுத்தது என் நீ -பொறி யுகிரால்
பூவடியை யீடழித்த பொன்னாழிக் கையா நின்
சேவடி மேல் ஈடழியச் செற்று–93-

——————————————————————————————————-

வயிறு அழல
என்ன தீங்கு நேருமோ என்று அனுகூலர்
வயிறு எரியும்படி

வாளுருவி வந்தானை யஞ்ச
வாளை உருவிக் கொண்டு வந்தவனான ஹிரண்யனை
அவன் உன் வடிவைக் கண்டு
நடுங்கும்படி

எயிறு இலக வாய் மடுத்தது என் நீ –
பற்கள் வெளித் தெரியும்படி
நீ வாயை மடித்துக் கொண்டு இருந்தது எதுக்காக

பொறி யுகிரால்
நாநா வர்ண நகங்களால்

பூவடியை யீடழித்த
புஷ்பத்தின் சுகுமாரத் தன்மையை
அடியோடு போக்கிய
மிகவும் ஸூ குமாரமான

பொன்னாழிக் கையா
அழகிய திரு ஆழியைக் கொண்ட
திருக் கையை உடையவனே –

பொன்னாழிக் கையால் -பாட பேதம்

நின் சேவடி மேல்-
உனது திருவடிகளின் மேலே போட்டுக் கொண்டு

ஈடழியச் செற்று
கட்டுக் குலைந்து போம் படி கொன்று
பின்னையும் சீற்றம் மாறாமையால்

ஆஸ்ரிதற்கு பிராப்யமான திருவடிகளின் மேலே போட்டுக் கொண்டு
ஆஸ்ரித விரோதிகளின் மீது கொள்ளும் கோபமே நமக்குத் தஞ்சம்
கொடியவாய் விலங்கின் உயிர் மலங்க கொண்ட சீற்றம் ஓன்று உண்டு ஓன்று உளது அறிந்து
உன்னடியனேனும் வந்து அடியிணை அடைந்தேன் அணி பொழில் திருவரங்கத்து அம்மானே -திருமங்கை ஆழ்வார்
அவ்விடத்து வியாக்யான ஸ்ரீ ஸூ க்தி
தரித்ரனானவன் தனிகனை அடையுமா போலே சீற்றம் உண்டு என்று ஆயத்து இவர் பற்றுகிறது —
விரோதி நிரசனத்துக்கு பரிகரம் இ றே சீற்றம் -பெரியவாச்சான் பிள்ளை
அளவு கடந்த சீற்றமே தஞ்சம் என்று ஆஸ்ரிதர்களுக்கு காட்டத் தானே
எயிறு இலக வாய் மடித்தது-

—————————————————————————————————————————————————————————————————————-

செற்று எழுந்து தீ விழித்துச் சென்ற விந்த வேழ் உலகும்
மற்றிவையா வென்று வாய் அங்காந்து -முற்றும்
மறையவற்குக் காட்டிய மாயவனை யல்லால்
இறையேனும் ஏத்தாது என் நா–94

——————————————————————————

செற்று எழுந்து தீ விழித்துச் சென்ற விந்த வேழ் உலகும்
எழுந்து தீ விழுத்து இந்த ஏழ் உலகும் செற்று
அநியாயம் மேலிட்ட படியால்
எழுந்து
லௌகிக பதார்த்தங்களை எல்லாம்
அடியோடு அழிக்க பெரு முயற்சியோடு கிளம்பி
தீ விழித்து
உள்ளே கொண்ட கோபம் வெளிக்குத் தெரியும்படி
நெருப்பு எழ விழித்துப் பார்த்து
இந்த ஏழ் உலகும் செற்று
இந்த உலகங்களை எல்லாம் அழித்து
யுகாந்த காலத்தில் அக்கிரமம் விஞ்சி அதனால் எம்பெருமான் உக்ரம் கொண்டு
உலகங்கள் அழித்து தன்னிடம் அடக்கிக் கொள்வான் –

மற்றிவை
பின்பு
பிரளயத்தில் அழிந்த இப்பதார்த்தங்கள்

சென்ற
என்னிடத்து அடங்கிக் கிடக்கின்றன என்று சொல்லி

யா வென்று வாய் அங்காந்து
ஆ என்று வாயைத் திறந்து

-முற்றும் மறையவற்குக் காட்டிய மாயவனை யல்லால்
சகல ஜகாத்தையும்
வைதிகனான மார்கண்டேய மகரிஷிக்கு
முன்பு போலவே இருப்பதைக் காட்டி அருளிய
ஆச்சர்ய சக்தி உக்தனான எம்பெருமானைத் தவிர்த்து
காலகதியைக் கடந்துஎன்றும் பதினாறாக நீடூழி வாழ
பத்ர நதிக் கரையிலே தவம் புரிந்த மார்கண்டேயர்
நர நாராயணன் சேவை பெற்று
பின்பு பிரளயம் வந்தவாறே
ஆலிலை குழந்தை வயிற்றுக்குள் தன்னையும் உலகங்கள் எல்லாம் கண்டார்
எய்த்த மார்க்கண்டன் கண்டிட வமலைக்கும் உலகு அழியாது உள்ளிருந்தது என்னே -என்றும்
ஆலத்திலை சேர்ந்து அழி உலகை உட்புகுந்த காலத்தில்
எவ்வகை நீ காட்டினாய் –வேதியர்க்கு மீண்டு -என்றும்
பிள்ளை பெருமாள் ஐயங்கார் -அருளுகிறார்

வேறு ஒருவனை
இறையேனும் ஏத்தாது என் நா
எனது நா வானது சிறிதும் துதிக்க மாட்டாது –

——————————————————————————————————————————————————————————————

நா வாயில் உண்டே நமோ நாராயணா வென்று
ஓவாது உரைக்கும் உரை உண்டே –மூவாத
மாக்கதிக் கண் செல்லும் வகையுண்டே என்னொருவர்
தீக்கதிக் கண் செல்லும் திறம்–95-

—————————————————————————————–

நா வாயில் உண்டே
ஸ்தோத்ரம் பண்ண கருவியான நாக்கு
ஸ்ரமம் பட்டு தேட வேண்டாதபடி
ஒவ்வொருவர் வாயிலும் படைக்கப்பட்டு இருக்கின்றதே

நமோ நாராயணாய வென்று ஓவாது உரைக்கும் உரை உண்டே –
சஹஸ்ரநாம மந்த்ரம் போலே இடை இடையே
விட்டு விட்டு சொல்ல வேண்டாமல்
எளிதாக ஒரே மூச்சிலே சொல்லக் கூடிய
திரு அஷ்டாஷர மந்த்ரம் சித்தமாய் இருக்கின்றதே
நமோ நாரணா வென்று -பிழையான பாடம்

-மூவாத மாக்கதிக் கண் செல்லும் வகையுண்டே
கிழத் தன்மை அற்ற -திரும்பி வருதல் அல்லாத
பரமபிராப்யமான மோஷத்தில்
சென்று சேருவதற்கு ஏற்ற உபாயம் உண்டே

இப்படி இருக்கவும் உஜ்ஜீவியாமல்

என்னொருவர் தீக்கதிக் கண் செல்லும் திறம்
சிலர்
விநாசத்துக்கு காரணமான கெட்ட வழிகளிலே
போய் விழுகிற படி என்னோ

உபயோகம் அற்ற விஷயங்களை சொல்ல நாவைப் பயன்படுத்தி அனர்த்தப் படுகிறார்களே
நாராயாணா ஆதி சப்தோஸ்தி வாகஸ்தி வசவர்த் நீதி
ததாபி நரகே கோரே பதந்தீதி கிமத்புதம் -சாஸ்திர வாக்கியம்
தாமுளரே தம்முள்ளம் உள்ளுள்ளதே தாமரையின்
பூவுளதே ஏத்தும் பொழுதுண்டே வாமன்
திருமருவு தாள் மருவு சென்னியரே செவ்வே
அரு நரகம் சேர்வது அரிது -இரண்டாம் திருவந்தாதி பாசுரம்

—————————————————————————————————————————————————————————–

திறம்பாது என்னெஞ்சமே செங்கண் மால் கண்டாய்
அறம் பாவம் என்ற இரண்டும் ஆவான் – புறம் தான் இம்
மண் தான் மறிகடல் தான் மாருதம் தான் வான் தானே
கண்டாய் கடைக்கட் பிடி –96-

—————————————————————————–

திறம்பாது பிடி
தவறாமல் உறுதியாக கொள்

என்னெஞ்சமே

செங்கண் மால் கண்டாய்
புண்டரீ காஷனான எம்பெருமானே ஆவான்
அறம் பாவம் என்ற இரண்டும் ஆவான் –
புண்ணியம் பாவம் எனப்படும்
இருவகைக் கர்மங்களுக்கும் நிர்வாஹகன்
எந்த ஆத்மாவை நல்ல கதி பண்ணுவிக்க கருதுகின்றானோ அவனைக் கொண்டு நல் வினையைச் செய்விக்கின்றான்
எந்த ஆத்மாவை அதோகதி அடைவிக்கக் கருதுகின்றானோ
அவனைக் கொண்டு தீ வினையை செய்விக்கின்றான்
என்ற வேத வக்யத்தின் படியே -அறம் பாவம் என்ற இரண்டும் ஆவான் -என்று அருளிச் செய்கிறார்

புறம் தான் இம் மண் தான் மறிகடல் தான் மாருதம் தான்வான் தானே
இந்த பூமியும்
அலை எறிகிற கடலும்
வாயுவும்
ஆகாசமும்
இவை தவிர உள்ள மகான் முதலிய தத்தவங்களும்
அந்த திருமாலே யாவான்

கண்டாய் கடைக்கண்
முடிவாக ஆராய்ந்து பார்க்கும் அளவில்
இதுவே உண்மை என்பதை
திறம்பாமல் பிடி – தவறாமல் உறுதியாக கொள்

சம்சாரிகள் எந்த வழியில் போனாலும் போகட்டும்
நெஞ்சே நீ மாத்ரம்
சர்வ நிர்வாஹகன் அவனே என்பதில் விப்ரதிபத்தி பண்ணாமல்
இதுவே பரமார்த்தம் என்று உறுதி கொண்டு இரு-

—————————————————————————————————————————————————————————————————-

பிடி சேர் களிறு அளித்த பேராளா உன்தன்
அடி சேர்ந்து அருள் பெற்றாள் அன்றே -பொடி சேர்
அனல் கங்கை ஏற்றான் அவிர் சடை மேல் பாய்ந்த
புனல் கங்கை என்னும் பேர்ப்பொன் –97-

———————————————————————————

கீழில்
அறம் பாவம் இரண்டும் அவன் இட்ட வழக்கு என்றார் அதன் விவரணம் இதில்
விஷய பிரவணமாய் திரிந்து கொண்டு இருந்த யானைக்கும் அருளினான்

ஆனின் மேய ஐந்தும் நீ அவற்றுள் நின்ற தூய்மை நீ -திருச் சந்த விருத்தம் -94-
பஞ்ச கவ்யமும் அதன் பரி சுத்தமும் நீ என்றார் திரு மழிசை பிரான்
பிடி சேர் களிறு அளித்த பேராளா
பேடையோடு சேர்ந்து விஷய போக பரனான
ஸ்ரீ கஜேந்திர ஆழ்வான் ஆகிற
ஆண் யானையை
காத்து அருளின மஹானுபாவனே

உன்தன்அடி சேர்ந்து அருள் பெற்றாள் அன்றே
உன்னுடைய திருவடிகளைக் கிட்டி
பாபிகளை பரிசுத்தன் ஆக்கும் படி
உன்னுடைய திருவருளைப் பெற்றாள் அன்றோ

-பொடி சேர் –
தான் பண்ணின பாபத்துக்கு பிராயச் சித்தமாக
பஸ்மத்திலே சாயுமவனாகி

அனல் கங்கை ஏற்றான்
அனற்கு அங்கை ஏற்றான்
அக்னிக்கு தனது அழகிய கையை ஏற்ற பாதகியான
ருத்ரனுடைய
அவிர் சடை மேல் பாய்ந்த புனல் கங்கை என்னும் பேர்ப்பொன்
ஒளி பொருந்திய ஜடையின் மேலே
அவனுடைய சுத்தியின் பொருட்டு வந்து குதித்த
ஜலமயமான
கங்கை என்னும் பெயர் பூண்டுள்ள
சிறந்த பெண்
பெயர்ப்பொன்-தவறான பாடம்- மோனை இன்பம் குறையும்-

—————————————————————————————————————————————————————————————-

பொன் திகழும் மேனிப் புரி சடை அம் புண்ணியனும்
நின்று உலகம் தாய நெடு மாலும் -என்றும்
இருவர் அங்கத்தால் திரிவரேலும் ஒருவன்
ஒருவன் அங்கத்து என்றும் உளன்–98-

———————————————————————

பொன் திகழும் மேனிப்
பொன் போலே விளங்குகின்ற உடலையும்

புரி சடை அம் புண்ணியனும்
பின்னிய சடை முடியை உடையனாய்
அழகிய சாதனா அனுஷ்டானம் ஆகிற
புண்ணியத்தை உடையனான ருத்ரனும்

நின்று உலகம் தாய நெடு மாலும் –
நின்று உலகங்களை எல்லாம்
அளந்து கொண்ட சர்வேஸ்வரனும்

என்றும்
எக்காலத்திலும்

இருவர் அங்கத்தால் திரிவரேலும்
இருவாராக வெவ்வேற வடிவத்தோடு
இருந்தார்களே யாகிலும்

ஒருவன்
சடை புனைந்து
சாதனா அனுஷ்டானம் பண்ணும்
ஒருவனாகிய சிவன்

ஒருவன் அங்கத்து என்றும் உளன்
நெடுமாலான மற்று ஒருவனுடைய
சரீரத்திலே
எப்போதும் சத்தை பெற்று இருப்பன் –
அவனுடைய ஈச்வரத்வம் எம்பெருமான் உடைய சரீர பூதன் ஆகையாலே தானே –
பரன் திறம் அன்றி பல்லுலகீர் தெய்வம் மற்று இல்லை பேசுமினே -நம் ஆழ்வார்
புரிசடை புண்ணியன் -அவன் வேஷமே ஈஸ்வரன் அல்லன் என்பதைக் காட்டுமே
நின்று உலகம் தாய நெடுமால் -ருத்ரன் தலையோடு மற்றவர் தலையோடு வாசி அற திருவடியை
நீட்டி தானே சர்வேஸ்வரன் என்று காட்டி அருளினான்

ஒருவன் அங்கத்து என்றும் உளன்
வலத்தனன் திரிபுரம் எரித்தனன்
ஸ்ரீ மன் நாராயணன் உடைய அங்கத்தில் ஏக தேசத்தில் என்றும்
சரீர பூதனாகி என்றும் பொருள் கொள்ளலாம்-

—————————————————————————————————————————————————————————-

உளன் கண்டாய் நன்னெஞ்சே உத்தமன் என்றும்
உளன் கண்டாய் உள்ளுவார் உள்ளத்து உளன் கண்டாய்
வெள்ளத்தின் உள்ளானும் வேங்கடத்து மேயானும்
உள்ளத்தின் உள்ளான் என்று ஓர் –99-

———————————————————————–

உளன் கண்டாய் நன்னெஞ்சே உத்தமன்
எனக்கு பாங்கான நெஞ்சமே
நம்மை ரஷிப்பதனாலேயே
சத்தை பெற்று இருப்பவன்
புருஷோத்தனான எம்பெருமான்
காண் –

என்றும் உளன் கண்டாய்
எக்காலத்திலும்
நம்மை ரஷிப்பதில்
தீஷை கொண்டு இருக்கிறான்
காண் –

உள்ளுவார் உள்ளத்து உளன் கண்டாய்
ஆஸ்ரிதர்கள் உடைய
மனத்திலே
நித்ய வாஸம் பண்ணுபவன்
காண்

வெள்ளத்தின் உள்ளானும் வேங்கடத்து மேயானும்
திருப் பாற் கடலிலே
கண் வளர்ந்து அருள்பவனும்
திருமலையிலே நிற்பவனும்

உள்ளத்தின் உள்ளான் என்று ஓர்
இப்போது நம்முடைய ஹிருதயத்திலே வந்து புகுந்து
நித்ய வாஸம் பண்ணுகிறான் என்று
தெரிந்து கொள்

அங்குத்தை வாஸம் ஆஸ்ரிதர் மனத்தில் இடம் கொள்ளத்தானே
திருமால் இரும் சோலை மலையே -என்கிறபடி உகந்து அருளின நிலங்கள் எல்லா வற்றிலும்
பண்ணும் விருப்பத்தை இவனுடைய சரீர ஏக தேசத்திலே பண்ணும்
அங்குத்தை வாஸம் சாதனம்
இங்குத்தை வாஸம் சாத்தியம்
கல்லும் கனை கடலும் என்கிறபடியே இது சித்தித்தால்
அவற்றில் ஆதரம் மட்டமாய் இருக்கும் -ஸ்ரீ வசன பூஷணம் ஸ்ரீ ஸூ க்தி
இதை அறிந்து நீ உவந்து இரு என்கிறார் –

இதில் நெஞ்சை விளித்து நன்னெஞ்சே -உள்ளத்தின் உள்ளான் என்று ஓர் -என்றது
உள்ளமும் நெஞ்சும் ஓன்று தானே
நெஞ்சுக்கும் ஒரு உள்ளம் இருப்பது போலே சொல்லி இருக்கிறதே
தம்மைக் காட்டில் நெஞ்சை வேறு ஒரு வ்யக்தியாக ஆரோபணம் போலே இதுவும் ஒரு ஆரோபணம்
நெஞ்சை விட வேறே உசாத் துணை யாவார் வேறு ஒருவர் இல்லாமையால்
நெஞ்சை விளித்து சொல்லுகிறார் இத்தனை-

—————————————————————————————————————————————————————————-

ஓரடியும் சாடுதைத்த ஒண் மலர் சேவடியும்
ஈரடியும் காணலாம் என்னெஞ்சே–ஓரடியில்
தாயவனைக் கேசவனைத் தண் துழாய் மாலை சேர்
மாயவனையே மனத்து வை –100-

—————————————————————————————
-ஓரடியில் தாயவனைக் கேசவனைத்
தனது ஒப்பற்ற அடி வைப்பினாலே
லோகங்களை எல்லாம் அளந்து கொண்டவனும்
கேசி என்னும் அசுரனைக் கொன்றவனும்

தண் துழாய் மாலை சேர்
குளிர்ந்த திருத் துழாய் மாலை உடன் சேர்ந்தவனுமான

மாயவனையே மனத்து வை
எம்பெருமானையே
மனத்தில் உறுதியாக கொள்வாயாக
இப்படி அவனே உபாயம் என்று உறுதி கொண்டால்

ஓரடியும்
உலகங்களை எல்லாம்
அளந்து கொண்ட ஒரு திருவடியும்

சாடுதைத்த ஒண் மலர் சேவடியும்
சகடம் முறிந்து விழும்படி உதைத்த
பூ போன்ற திருவடியும்
ஆகிய

ஈரடியும் காணலாம் என்னெஞ்சே-
இரண்டு திருவடிகளையும்
சேவிக்கப் பெறலாம் காண்

மாயவனை மனத்து வைத்தால் -உபாயமாக கொண்டால்
ஈரடியையும் சேவிக்கப் பெறுவது எளிதாகும்
சாடுதைத்த திருவடி –அநிஷ்ட நிவ்ருத்தி
உலகளந்த திருவடி– இஷ்ட பிராப்தி

திரிவிக்ரமாவதாரமும்
கிருஷ்ணாவதாரமும்
இவ் வாழ்வார் ஈடுபட்ட துறைகள்
அதனால் இத்தை பேசி தனது திவ்ய பிரபந்தத்தை முடித்து அருளுகிறார்
மீண்டும் தாயவனைக் கேசவனை என்பதும் இதே நோக்கம்

உபாயமும் உபேயமும் எம்பெருமானே
சைதன்ய கார்யமான இந்த அத்யாவசியம் ஒன்றே நமக்கு வேண்டியது
என்று அருளிச் செய்து தலைக் கட்டுகிறார்-

————————————————————————————————————————————————————————————————

வையம் தகளியா வார் கடலே நெய்யாக
வெய்ய கதிரோன் விளக்காக செய்ய
சுடராழியான் அடிக்கே சூட்டினேன் சொல் மாலை
இடராழி நீங்குகவே என்று -1-

—————————————————————————————————————————————————————————————————-

ஸ்ரீ  P.B.A,ஸ்வாமிகள் திருவடிகளே சரணம்
பொய்கை  ஆழ்வார் திருவடிகளே சரணம்
பெரிய பெருமாள் பெரிய பிராட்டியார் ஆண்டாள் ஆழ்வார் எம்பெருமானார் ஜீயர் திருவடிகளே சரணம்.

Leave a Reply

Fill in your details below or click an icon to log in:

WordPress.com Logo

You are commenting using your WordPress.com account. Log Out /  Change )

Google photo

You are commenting using your Google account. Log Out /  Change )

Twitter picture

You are commenting using your Twitter account. Log Out /  Change )

Facebook photo

You are commenting using your Facebook account. Log Out /  Change )

Connecting to %s


%d bloggers like this: