திருவாய் மொழி நூற்றந்தாதி -பாசுரம் -60-பிள்ளை லோகம் ஜீயர் வியாக்யானம்–

உலகுய்ய மால் நின்ற உயர் வேங்கடத்தே
அலர்மகளை முன்னிட்டு அவன் தன் -மலரடியே
வன் சரணாய்ச் சேர்ந்த மகிழ் மாறன் தாளிணையே
உன் சரணாய் நெஞ்சமே உள்————-60-

———————————————————————-

அவதாரிகை –

இதில்
திரு வேங்கடமுடையான் திருவடிகளிலே சரணம் புக்க பாசுரத்தை
அனுவதித்து அருளிச் செய்கிறார் –
அது எங்கனே என்னில் –
கீழ்
ஆர்த்தி பாரவச்யத்தாலே கூப்பிடுகிற இவர்
பிராப்யாந்தரமான
ஐஸ்வர்ய கைவல்யங்களை காற்கடைக் கொண்டு
ஸ்ரீயபதிகளின் திருவடிகளிலே பண்ணும் அடிமையே
பரம பிராப்யம் என்று அறுதி இட்டு
அந்த பிராப்யத்தை பெறுகைக்காக
தேச காலாதி விப்ர க்ருஷ்டங்களான ஸ்தலங்களை விட்டு
கானமும் வானரமும் வேடும் ஆனவருக்கு முகம் கொடுத்துக் கொண்டு
சௌலப்ய சாம்ராஜ்யம் பண்ணுகிற
திரு வேங்கடமுடையான் திருவடிகளிலே
ச பிராது -இத்யாதிப் படியே பிராட்டியை முன்னிட்டு
சரண்ய குண பூர்த்தியையும்
சரண வரண உத்யுக்தரான தம் வெறுமையையும்
அனுசந்தித்துக் கொண்டு
பூர்ண பிரபத்தி பண்ணுகிற
உலகமுண்ட பெருவாயனில் அர்த்தத்தை
உலகு உய்ய மால் நின்ற -இத்யாதியாலே
அருளிச் செய்கிறார் –

——————————————————
வியாக்யானம்–

உலகுய்ய மால் நின்ற உயர் வேங்கடத்தே –
சென்னி யோங்கு தண் திரு வேங்கடமுடையான்
யுலகு தன்னை வாழ நின்ற நம்பி -என்று சொல்லுகிறபடியே
லோகமாக உஜ்ஜீவித்து வாழும்படி
சர்வேஸ்வரன் நின்று அருளின திரு மலையிலே
திலதம் உலகுக்காய் நின்ற திருவேங்கடத்து எம்பெருமானே –என்றதிலே நோக்கு-

அலர்மகளை முன்னிட்டு –
திரு மா மகள் கேள்வா -என்றும்
அலர் மேல் மங்கை உறை மார்பா -என்றும்
பெரிய பிராட்டியாரை புருஷகாரமாக முன்னிட்டு-
அவன் தன் -மலரடியே –
திரு வேங்கடத்தானானவன்
பூவார் கழல்களான-
நாண் மலர் அடித் தாமரையையே –
அதாவது –
குலதொல் அடியேன் உனபாதம் -என்றும்
ஆறாவன்பில் அடியேன் உட் அடி சேர் வண்ணம் -என்றும்
அண்ணலே உன் அடி சேர -என்றும்
பூவார் கழல்கள் அருவினையேன் பொருந்துமாறு -என்றும்
திண் ஆர் சார்ங்கத்து உனபாதம் சேர்வது அடியேன் -என்றும்
எந்நாள் உன்னடிகள் அடியேன் மேவுவதே -என்றும்
உனபாதம் காண -என்றும்
நோலாதாற்றே னுனபாதம் -என்றும்
அந்தோ அடியேனுனபாதம் அகலகில்லேன் -என்றும்
உன் அடிக் கீழ் அமர்ந்து புகுந்தேனே -என்றும்
இப்படி
அடியே தொடங்கி
அடியைத் தொடர்ந்த படி-

அவன் தன் மலரடியே வன் சரணாய்ச் சேர்ந்த –
திரு வேம்கடத்தனான
அவன் மலரடியே
இத்தால்
நிகரில் புகழாய் -என்று தொடங்கி
அனுசந்திக்கிற
வாத்சல்யாதிகளும் ஸூசிதம்

அவன் தன் மலரடியே வன் சரணாய்ச் சேர்ந்த -மகிழ் மாறன் –
திரு வேங்கடத்தானே புகல் ஓன்று இல்லா அடியேன் உன் அடிக் கீழ் அமர்ந்து புகுந்தேனே -என்றும்
தம் வெறுமையை முன்னிட்டு
அவன் திருவடிகளிலே நிரபேஷ உபாயமாக
ஸ்வீகரித்த ஆழ்வார் உடைய திருவடிகளே
உனக்கு உபாயமாக ச்வீகரீ –

அகலகில்லேன் என்று பூர்வ வாக்கியம் அனுசந்தித்தார்
என்னும்படி
சக்ரமமாக
சரண வரணம் பண்ணுகையாலே
சாத்தின திரு மகிழ் மாலையும் சம்ருதம் ஆயிற்று –

சரண்யன்-தண் துழாய் விரை நாறு கண்ணியனாப் போலே
சரணாகதரான இவரும் மகிழ் மாலையினரானார்
அது சேஷித்வ உத்தியோகம்
இது சேஷத்வ உத்தியோகம்
அவர் பூம் துழாயன் அடியைச் சேர்ந்தால் போலே
இவரும்
மகிழ் மாறன் தாளிணையே உன் சரணாய் நெஞ்சமே உள்-என்கிறார்
நெஞ்சே
வகுளாபிராமமானதிருவடிகளை உனக்கு
உபாயமாக அத்யவசித்துப் பொறு
என்கிறார்

———————————————————————————

பிள்ளை லோகம் ஜீயர் திருவடிகளே சரணம்

பெரிய பெருமாள் பெரிய பிராட்டியார் ஆண்டாள் ஆழ்வார் எம்பெருமானார் ஜீயர் திருவடிகளே சரணம்.

 

Leave a Reply

Fill in your details below or click an icon to log in:

WordPress.com Logo

You are commenting using your WordPress.com account. Log Out / Change )

Twitter picture

You are commenting using your Twitter account. Log Out / Change )

Facebook photo

You are commenting using your Facebook account. Log Out / Change )

Google+ photo

You are commenting using your Google+ account. Log Out / Change )

Connecting to %s


%d bloggers like this: