முதல் திருவந்தாதி-பாசுரம் -24 -ஸ்ரீ நம்பிள்ளை படி வியாக்யானம் –

அவதாரிகை –

நமக்கு அவாப்த சமஸ்த காமனாய் யாய்த்து பிரசித்தி
இங்கனே இருக்கிற நாம்
ஒன்றை வேண்டி
அது பெறாமையாலே களவு காணப் புக்கு
கட்டுண்டோமாக வேணுமோ -என்ன
கட்டுண்டு இருக்கிறபடி அறியாயோ –
என்கிறார் –

———————————————————————-

விரலோடு வாய் தோய்ந்த வெண்ணெய்  கண்டு ஆய்ச்சி
உரலோடு உறப் பிணித்த நான்று -குரலோவா
தேங்கி நினைந்த அயலார் காண இருந்திலையே
ஒங்கோத வண்ணா வுரை ———24

————————————————————————-
வியாக்யானம் –

விரலோடு வாய் தோய்ந்த வெண்ணெய்  கண்டு –
அபிமதமானத்திலே சிறிது மிடற்றுக்குக் கீழே இழிந்து கிட்டப் பெற்றதோ -என்கிறார் –
வெண்ணெயைச் சென்று கையாலே ஸ்பர்சித்து
திரு வதரத்திலே வைத்த வளவிலே அகப்பாட்டான் ஆயிற்று
ஓர் இடத்திலே தாரார் தடம் தோள்கள் உள்ளளவும் கை நீட்டி -சிறிய திருமடல் -என்னா நின்றார்கள்
இங்கே விரலோடு வாய் தோய்ந்த -என்னா நின்றார்கள்
இவை இரண்டும் எங்கனே சேருகிற படி -என்று
ஜீயர் பட்டரைக் கேட்க
பெண் பிள்ளைகள் அளவிலே கை வைக்கும் தனையும் இவனுக்கு இதுவே யாத்ரை
அது ஒரு நாள் ஆகிறது
இது ஒரு நாள் ஆகிறது -என்று அருளிச் செய்தார்
களவு காணுமவன் ஒரு நாள் அளவிலே கை விடான் இ றே
வைகலும் வெண்ணெய் கை கலந்து உண்டான் -திருவாய்மொழி -1-8-5-
களவு காணும் முகூர்த்தத்திலே பிறக்கையாலே –

ஆய்ச்சி உரலோடு உறப் பிணித்த நான்று –
இத்தைக் கண்ட யசோதை பிராட்டியானவள்
இவனுடைய திருமேனியிலே
குறிக்கும் படிக்கு ஈடாக அழுந்தக் கட்டினாள்-ஆய்த்து –
உரல் என்றும்
இவன் என்றும்
பிரித்துக் காணப் போகாதபடி கட்டின வன்று –
குரலோவா தேங்கி நினைந்த அயலார் காண இருந்திலையே –
இவள் கட்டினது தான் அவிழ்க்க மாட்டாதே நின்று அழுதான் ஆயிற்று
அழப் புக்க வாறே -இக் கோல் உண்டு பார் -என்ன
வாய் திறக்க பயப்பட்டு ஏங்கி நின்றான் –
நம்முடைய பந்தம் விடுகைக்காக -இறுக பந்தித்தவனே அவிழ்க்க வேண்டினாப் போலே
அவனுக்கும் கட்டின அவளே அவிழ்க்க வேணும்
ஸ்வ யத்னத்தாலே அவிழ்க்க ஒண்ணாதே
இவ் விஷயத்தில் பொய் செய்யில் நம்புவார் இல்லையே
மற்றொரு விஷயத்தில் பொய்யன் அன்றாகைக்காக
ஆஸ்ரிதர்க்குச் செய்கையாலே –
அவாப்த சமஸ்த காமனானவன் குறைவாளன் ஆவதே –
சர்வ சக்தி மிடுக்கு இன்றிக்கே ஒழிவதே
சர்வஞ்ஞன் நெஞ்சில் புரை யறுவதே
வேறு போது போக்க  ஒண்ணாது ஒழிவதே
அவ்வளவிலும் பாவியேன் வெண்ணெய் களவு காணப் பெற்றிலோம்
அவற்றைச் சேமிக்கிறார்கள் என்று கொண்டு அத்தையே நினைத்துக் கொண்டு இருக்கும் ஆய்த்து –

அயலார் காண இருந்திலையே –
அஞ்சு லஷம் குடிப் பெண்களில் காணாதார் உண்டோ
இவனாலே நெருக்குண்டு புண்பட்ட பெண்கள் எல்லாம்
இவனும் இப்படி ஒரு மிறுக்குப் பட்டு இருக்கக் காண வல்லோமே -என்று
இழவு  பட்டு இருப்பர்கள் ஆய்த்து
அத்யுத் கடை புண்ய பாபை இஹைவ பலம் அஸ்நுதே -என்று
தங்கள் இழவு எல்லாம் தீரக் காணப் பெற்றார்கள்
இவன் அழா நிற்க
அவர்கள் சிரித்துக் கொண்டு வந்து
அத்தனையும் வேணும் -என்பர்கள்-

இருந்திலையே –
ஸ்ரீ ராம் சரத்தை ராவணன் மறக்கில் அன்றோ
இது உனக்கு மறக்கலாவது –

ஒங்கோத வண்ணா வுரை –
கட்டுண்டு இருக்கிற போது ஓதம் கிளர்ந்த கடல் போலே வாய்த்து
வடிவழகு இருக்கிறபடி
ஒரு கடலைத் தேக்கி வைத்தாப் போலே இருக்கை –

உரை –
ந மே மோகம் வசோ பவேத் -என்னும் நீயே சொல்லிக் காண்
வடிவோடு கூடின வார்த்தையும் கேட்க வேணும் –

——————————————————————————————–

பொய்கை ஆழ்வார் திருவடிகளே சரணம்
நம்பிள்ளை திருவடிகளே சரணம்
பெரிய பெருமாள் பெரிய பிராட்டியார் ஆண்டாள் ஆழ்வார் எம்பெருமானார் ஜீயர் திருவடிகளே சரணம் –

Leave a Reply

Fill in your details below or click an icon to log in:

WordPress.com Logo

You are commenting using your WordPress.com account. Log Out / Change )

Twitter picture

You are commenting using your Twitter account. Log Out / Change )

Facebook photo

You are commenting using your Facebook account. Log Out / Change )

Google+ photo

You are commenting using your Google+ account. Log Out / Change )

Connecting to %s


%d bloggers like this: