திரு விருத்தம் -மூன்றாம் பாசுரம் –ஸ்ரீ பெரியவாச்சான் பிள்ளை -வியாக்யானம் –

அவதாரிகை –
கீழில் பாட்டில்-பிறிவினுடைய பிரதம அவதி யாகையாலே-தன்னுடைய தசையை ஸ்த்ரீத்வத்தாலே ஒளித்தாள்
அங்கன் அன்றிக்கே
தோழிக்கு சொல்லித் தரிக்க வேண்டும்படிக்கு ஈடான தசா விபாகத்தாலே
அவன் பின்னே போன நெஞ்சானது வருமோ -அங்கனே போமோ -என்று தோழியைக் கேட்கிறாள்   –

குழற் கோவலர் மடப்பாவையும் மண் மகளும் திருவும்
நிழற் போல்வனர் கண்டு நிற்கும் கொல் மீளும் கொல் தண்ணம் துழாய்
அழற்போல் அடும் சக்கரத் தண்ணல் விண்ணோர் தொழக் கடவும்
தழற் போல் சினத்த அப்புள்ளின் பின் போன தனி நெஞ்சமே—3

பாசுரம் -3-குழல் கோவலர் மடப்பாவையும் -பிரிவாற்றாத தலைவி நெஞ்சு அழிந்து உரைத்தல் -வெள்ளைச் சுரி சங்கு -7-3-

வியாக்யானம் –

குழற் கோவலர்
குழலை உடைய கோவலர் -என்றபடி-பிராமணர்க்கு சந்த்யா வந்தாதிகள் போலே இவர்களுக்கு இது ஜாதி பிரயுக்தம் –
அன்றிக்கே குழலை உடையவளுமாய்

மடப்பாவையும் –
அவர்களுக்கு பவ்யையுமாய் இருந்துள்ள நப்பின்னை பிராட்டி –

மண் மகளும் –
ஸ்ரீ பூமிப் பிராட்டி

திருவும் –
பெரிய பிராட்டியார் –
ஆஸ்ரிதர் குற்றத்தை பொறுக்கும் பிராட்டி –
குற்றம் காண்பான் என் பொறுப்பான் என்-என்று இருக்கும் ஸ்ரீ பூமிப் பிராட்டி
நப்பின்னை பிராட்டி ஷமை தான் ஒரு வடிவாய் இருக்கும் –
பெரிய பிராட்டியார் இவனுக்கு சம்பத்தாய் இருக்கும் –
ஸ்ரீ பூமிப் பிராட்டி -அது விளையும் தரை
நப்பின்னை பிராட்டி அதனை அனுபவிக்கும் போக்தா –

நிழற் போல்வனர்-
இவர்கள் மூவரும் அவனுக்கு நிழல் போலே இருப்பவர்கள் –
ஒருவருக்குஒருவர் நிழல் போலே இருப்பவர்கள் -என்றுமாம்
ஆஸ்ரயித்தாருக்கு நிழல் போலே இருப்பவர்கள் -என்றுமாம் –

கண்டு நிற்கும் கொல் மீளும் கொல்-
இப்படிகளைக் கண்டு
இதுவே பற்றாசாக தரித்து நிற்குமோ
இம்மேன்மையைக் கண்டு கடலிலே துரும்பு போலே எழ வீசுமோ –

தண்ணம் துழாய்  அழற்போல் அடும் சக்கரத் தண்ணல் –
குளிர்ந்து
பரிமளத்தை உடைத்தான
திருத் துழாய் அழற் போலே முடியா நின்றுள்ள
திரு ஆழியை உடைய சர்வேஸ்வரன் –
உபமானம் சொல்லும் போது அவ்வருகு இட்டுச் சொல்லும் படி பகவத் விஷயத்தை  அவஹாகித்த படி
அனுகூல பிரதிகூல விபாகம் இல்லை திரு ஆழிக்கு-
அனுகூலர்க்கேயாய் இருக்கும் திருத் துழாய்
அண்ணல்
திரு ஆழி பிடிக்கும்  போது  பேராத படி பிடிக்கும் இச் செயலாலே
என்னை எழுதிக் கொண்டவன் –

தழற் போல் சினத்த-
அஸ்தானே பய சங்கிதனாய்க் கொண்டு அருளுகிறார் -கத கத என்னா நிற்கும் –

விண்ணோர் தொழக் கடவும்  –
நித்ய சூரிகள் தொழும் படி பெரிய திருவடியை நடத்துக்கிற –
அவர்கள் தொழுது உளராவார்கள்-
அவர்களைத் தொழுவித்துக் கொண்டு  உளனாம் அவன் –

அப்புள்ளின் பின் போன –
தன் இழவு பாராதே
அத்தலைக்கு பரிவார் உண்டு என்று கொண்டாடுகிறாள் –
அவனிலும் அவனுக்கு பரிந்த புள்ளின் பின்னே தன் நெஞ்சு போனபடி –
கெண்டை ஒண் கண்ணும் -இத்யாதி
உறங்காத கண்களும் உறங்கும்
என் நிறம் கலப்பதுக்கு முன்புத்தை நிறம் போலேயாம் –
மிக்க சீர் இத்யாதி
அநந்ய பிரயோஜனர் இட்ட அழகிய திருத் துழாயின் பரிமளத்தை வண்டு கொண்டு வந்து ஊதுமாகில்
அநந்ய பிரயோஜனர் என்பான் என் என்னில்
அத்தலைக்கு பரிவார் உண்டு என்று தான் தேறுகைக்காக-
பரிமளத்தின் வாசி அல்லாதார் இடும் அதில் காட்டில் அறிகையாலே –

தனி நெஞ்சமே –
ஸ்வ தந்த்ரமான நெஞ்சு
வேண்டா -என்றால் மீள மாட்டாத நெஞ்சு –

ஸ்வா பதேசம் –
பிராட்டிமாரையும்
நித்ய சூரிகளையும்
சொல்லுகையாலே
சர்வ ஸ்மாத் பரனாய்-ஸ்ரீ வைகுண்ட நாதனாய் இருக்கிற இருப்பிலே
தமக்கு பாவ பந்தம் பிறந்தது
என்னும் இடம் சொல்லுகிறது  –

————————————————————————–

ஸ்ரீ கந்தாடை அப்பன் திருவடிகளே சரணம்
ஸ்ரீ பெரியவாச்சான் பிள்ளை திருவடிகளே சரணம் .
நம் ஆழ்வார் திருவடிகளே சரணம்.
பெரிய பெருமாள் பெரிய பிராட்டியார் ஆண்டாள் ஆழ்வார் எம்பெருமானார் ஜீயர் திருவடிகளே சரணம் .

Leave a Reply

Fill in your details below or click an icon to log in:

WordPress.com Logo

You are commenting using your WordPress.com account. Log Out / Change )

Twitter picture

You are commenting using your Twitter account. Log Out / Change )

Facebook photo

You are commenting using your Facebook account. Log Out / Change )

Google+ photo

You are commenting using your Google+ account. Log Out / Change )

Connecting to %s


%d bloggers like this: