திரு விருத்தம் -தனியன்/பிரவேசம் -முதல் பாசுரம் –ஸ்ரீ பெரியவாச்சான் பிள்ளை -வியாக்யானம் –

ஸ்ரீ கிடாம்பி ஆச்சான் அருளிச் செய்த தனியன் –

அவதாரிகை –
இதில் சப்த அவஸ்தாவஸ்திரரான சம்சாரிகளைக் குறித்து –
சம்சார துக்கம் அனுவர்த்தியாமல் ஸூகோத்தரமான திருநாட்டை பிராபிக்கையின் இடையாட்டமாக-திரு விருத்தம் -என்கிற திவ்ய பிரபந்தத்தில் ஒரு பாதத்தை
அப்யசித்து இருங்கோள்  -என்கிறது
அதாவது –
பொய் நின்ற ஜ்ஞானமும் பொல்லா ஒழுக்கும் அழுக்கு உடம்பும்  இந்நின்ற நீர்மை இனி யாம் உறாமை -என்றத்தை நினைக்கிறது
பொய் -1-/ யாதானும் ஓர் ஆக்கையில் புக்கு –திருமாலை வணங்குவனே -95
அழுந்தார் பிறப்பாம் -100-என்றார் இ றே தாத்பர்யம்-
பொய் -யாதானும் -அழுந்தார் -என்று விரோதி நிவ்ருதியையும் என்றார் இ றே-ஆச்சார்யா ஹிருதயம்-எல்லாம் கூட ஏக வாக்கியம் -என்றபடி
அடியேன் செய்யும் விண்ணப்பம் -1-/ மாறன் விண்ணப்பம் செய்த -100-/
பிரபந்தம் எல்லாம் கூட வ்ருத்த விஞ்ஞாபனம் –

கருவிருத்தக்  குழி நீத்த பின் காமக் கடும் குழி வீழ்ந்து
ஒரு விருத்தம் புக்கு உழலுருவீர் உயிரின் பொருள்கட்கு
ஒருவிருத்தம் புகுதாமல் குருகையர் கோன் உரைத்த
திரு விருத்தத்து ஓர் அடி கற்றீர் திரு நாட்டகத்தே  –

ஸ்ரீ பிள்ளை லோகம் ஜீயர் அருளிச் செய்த வியாக்யானம் –

வியாக்யானம் –
சம்சார தோஷத்தை தர்சிப்பிக்கையாய் இ றே முதல் அடி தான் இருப்பது
கருவிருத்தக்  குழி நீத்த பின் –
கர்ப்ப
ஜன்ம
பால்ய
யௌவன
ஜரா
மரண
நரகங்கள்
ஆகிற அவஸ்தா சப்தகங்களில் முந்தின அவஸ்தையைச் சொல்லுகிறது –
கருவிருத்த குழி –என்று
கரு -என்று கர்ப்பமாய்
இருத்தக் குழி என்று இருத்தப் பட்ட குழி -வைக்கப்பட்ட குழி
மக்கள் தோற்ற குழி -வயிற்ருக் குழி -பெரிய திருமொழி –
இதன் தோஷத்தை பஞ்சாக்னி வித்யையில் பரக்க பேசிற்றே –
அங்கன் அன்றிக்கே –
வ்ருத்தமாய் வளைவாய் -சூழ் பிறப்பு வளைய வளைய வருகிற –
கழற்றப் போகாதே இருக்குமே –

குழி நீத்த பின்காமக் கடும் குழி வீழ்ந்து -ஒரு விருத்தம்புக்கு உழலுருவீர்
-தெரியேன் பாலகனாய் பல தீமைகள் செய்துமிட்டேன்
வெம் காமம் கடும் குழி வீழ்ந்து
துயரம் செய் காமம்
சாந்தேந்து மென்முலையார் தடம் தோள் புணர் இன்பம் வெள்ளத்துள்   ஆழ்ந்தேன்
அரு நரகத்து அழுந்தும் பயன் படைத்தேன்
முற்ற மூத்து
அம்மை வயிற்றோடு யமன் கழுவோடு வளைய வளைய உழன்று திரிந்து
ஒரு விருத்தம் புக்கு -பொல்லா ஒழுக்கத்தில் விழுந்து –

உழலுருவீர் உயிரின் பொருள்கட்கு –
இப்படி உழலாத படி
அந் நலத்து   ஒண் பொருள் -திருவாய் -1-2-10-என்றபடி
பகவத் அனுபவ யோக்யமான ஆத்மவஸ்து க்களுக்கு –
ஆத்மா பிரயோஜனத்துக்கு –

ஒருவிருத்தம் புகுதாமல் –
ஏவம்விதமான வ்ருத்தங்கள்-ஏக தேசமும் பிரவேசியாமல் –
துர்  வ்ருத்தங்கள் ஒன்றும் சென்று அணுகாமல்
நடாவிய கூற்றம் -திரு விருத்தம் 6-இ றே
இப்பிறப்பு அறுக்கும் -திருவாய் மொழி-10-2-5-
அழித்தாய் யுன் திருவடியால் -திருவாய் -4-2-6-
அடியரை வல்வினைத்துப்பாம் புலன் ஐந்தும் துஞ்சக் கொடான்  -திருவாய் -1-7-2-

இப்படி நிவர்த்தங்கள் ஆனவை பிரவர்த்தியாமல்
குருகையர் கோன் உரைத்த
குருகையர் கோன் சடகோபன்
நல்லார் நவில் குருகூர் நகராரான ஆழ்வார் அருளிச் செய்த

திரு விருத்தத்து ஓர் அடி கற்றீர்
பிரதம பிரபந்தமான திரு விருத்தத்திலே ஒரு பாதத்தை ஓதி இருங்கோள்
உங்களுக்கு உஜ்ஜீவனத்துக்கு ஓர் அடியே போதும்
கலித்துறை விருத்தம்
தம்முடைய வ்ருத்த விஞ்ஞாபனம்
ஆச்சார்யா உச்சாராண அனுச்சாராண முகத்தாலே ஓர் அடி கற்று

இத்தை அப்யசிக்கிற எதுக்காக என்னில்
திரு நாட்டகத்தே
இருள் தரும்  மா ஞாலத்தில் அவித்யாதி தோஷங்களை அனுசந்தித்தால் இ றே திரு நாடு  சித்திப்பது
ஊரும் நாடும் உலகமும் தம்மைப் போலே ஆக்கவில்ல தரம் உடையவர் ஸ்ரீ சூக்தி இ றே

திருநாடு
திரு நகரியோடு அணித்தான திருவழுதி நாடு -என்றபடி
ஆழ்வாருக்கு அவஸ்தா சப்தகங்களும் பகவத் விஷயத்திலேயாய் இருக்கும்
கண்ணன்  நீண் மலர்ப்பாதம் பரவிப் பெற்றவர் இ றே
உடைய நங்கையார் திரு வயிற்றிலே எழுந்து அருளி இருக்கச் செய்தே
அடிமை செய்யலுற்று இருப்பர்
அறியாக் காலத்துள்ளே அடிமைக் கண் அன்பு செய்வித்து
ஆழியங்கைப் பேராயர்க்கு ஆளாம் பிறப்பு -திரு அவதரிக்கும் போதே சடகோபராக அவதரித்து
கிருஷ்ண த்ருஷ்ணா தத்வ ஜென்மமாய்
ஸூ ஜ்ஞானாக பூரணராய்
பின்பு அவன் முகத்தன்றி  விழியேன் -என்று முலைப்பால் அருந்தாதராய்

அருளான் மன்னு குருகூர் சடகோபன் -அருளே தாரகமாய்
அவ் ஊர் திரு நாமம் கற்ற பின்
என்ன வார்த்தையும் கேட்குறாதே
சங்கு என்னும் சக்கரம் என்னும் துழாய் என்னும்
மேவி நைந்து நைந்து விளையாடல் உறாதே
யாவையும் திருமால் திரு நாமங்களேயாய்
பதினாறு திரு நஷத்ரம் நிரம்பினவாறே
அமுத மென் மொழியான திரு வாய் மொழி பாடி  அடிமை செய்து
எல்லாம் கண்ணன் -என்று
பின்பு
பால் போல் சீரில் பழுத்து
அநந்தரம்
பாடிப் போய் காயம் கழித்து அவன் தாளிணைக் கீழ் புகும் காதலை யுடையராய்
ஐயார் கண்டம் அடக்கிலும்  நின் கழல் எய்யாது  ஏத்த அருள் செய் -என்னும் மநோரதத்தை யுடையராய்
போம் வழியைப் பெற்று
அவா அற்று வீடு பெற்று -திருவடியே சுமந்து உழல கூட்டரிய திருவடிக் கண் கூடி
வழு  விலா அடிமை செய்து வாழுமவர் இ றே –

ஆகையால் அல்லாதார் ஸ்ரீ சூக்தி பந்த ஹேது
ஆழ்வார் திவ்ய சூக்தி முக்திஹேது-என்றது ஆயிற்று
இத்தால்
இழக்கிறது ஹேயமான சம்சாரம்
பெறுகிறது விலஷணமான பரம பதம்
இதுக்கு உடலாக சதாச்சார்யன் அருளிச்செய்த ஒரு நல்  வார்த்தையை
சத்துக்கள் இடத்திலே  அப்யசித்து
நிர்ப்பரனாய் இருக்கக் கடவன்-
என்னும் அர்த்தம் சொல்லிற்று ஆயிற்று  –

ஸ்ரீ பிள்ளை லோகம் ஜீயர் திருவடிகளே சரணம்
ஸ்ரீ கிடாம்பி ஆச்சான் திருவடிகளே சரணம்

————————————————————————–

பிரவேசம் –

ஆழ்வாரை முக்தர் என்பார்கள் சிலர் –
அருளாள பெருமாள் எம்பெருமானார் ஸ்ரீ பாதத்தை ஆச்ரயித்தார் ஒருவர் முத்த ப்ராயர் என்பர்  –
அங்கு உள்ளார் ஒருவரை நீர் போய் பிறவும் என்னப் பிறந்தார் -என்பார்கள் சிலர்  –
வங்கி புரத்து நம்பி -எம்பெருமான் தான் இப்படி   வந்து அவதரித்தான் -என்பர்
இப்படிச் சொல்லுகைக்கு அடி ஆழ்வார் உடைய பிரபாவத்தாலே –
முக்தரிலே ஒருவரை இங்கே போர விட்டதாகில்
நாம் போந்த கார்யம் முடிந்த வாறே போகிறோம் என்று ஆறி இருக்கக் கூடும்
அங்கன் இன்றியிலே
இந்நின்ற நீர்மை இனி யாம் உறாமை
பாவியேனை பல நீ காட்டிப் படுப்பாயோ
மாறி மாறி பல பிறப்பும்
முன் பரவை கடைந்து அமுதம் கொண்ட மூர்த்தியோ –
என்று எல்லாம் கூப்பிடுகையாலே இவர் சம்சாரத்தில் ஒருவராம் இத்தனை –
அராஜகமான தேசத்திலே ஆனையைக் கண்ணைக் கட்டி விட்டால்
ஆனை எடுத்தவன் ராஜாவாமா போலே
எம்பெருமான் கடாஷித்தார் ஒருவராம் இத்தனை –

ஒருங்கே மறிந்து கிடந்தது அலர்ந்த மென் கால் கமலத் தடம் போல் பொலிந்தன -திரு விருத்தம் -42-என்றும்
பெரும் கண் மலர்ப் புண்டரீகம் நம் மேல் ஒருங்கே பிறழ  வைத்தார் -திருவிருத்தம் -45-என்றும்-நிர்ஹேதுகமாக கடாஷித்து அருளினான்-

இந்நின்ற நீர்மை -என்கையாலே முக்தர்
பல நீ காட்டிப் படுப்பாயோ -என்கையாலே -முத்த ப்ராயர் -என்றும்
மாறி மாறி -என்கையாலே -நித்யர் என்றும்
அமுதம் கொண்ட மூர்த்தியோ -என்கையாலே எம்பெருமான் என்றும் சங்கை வருமே

சிரகாலம் சாத்யமான கர்மத்தை உடையார் ஒருத்தருக்கு
கடாஷித்த அநந்தரம் இங்கனே ஆகக் கூடுமோ என்னில்
பிருந்தாவனம் பகவதா கிருஷ்னே நரக்லிஷ்ட கர்மணா
சுபே  கமன  சாத்யாதம் கவாம் வ்ருத்தி மபீப்சதா -என்கிறபடியே
நெருஞ்சிக் காடாய் கிடந்த ஸ்ரீ பிருந்தாவனம் கிருஷ்ணன் உடைய வீஷணத்தாலே
உத்பன்னதவ சஷ்பாட்யம் -என்கிறபடியே
சாணரைப் புல்லாய் பசுக்கு பசுகு என்று    அறுக்க அறுக்க தொலையாதே கிடந்தால் போலே இவர்க்கும் இது கூடும் –

ஜரா மரண மோஷாயா மமாஸ்ரித்ய யதந்தியே -ஸ்ரீ கீதை -என்று கேவலரைப் போலே
விரோதியைப் போக்கித் தர வேணும் என்பான் என் என்னில்
காந்தன் சந்நிதியில் காமினி அழுக்கு கழற்றுமா போலேயும்
ராஜ குமாரன் அபிஷேகம் என்றவாறே ஷய வியாதிகளைப் போக்க  நினைக்குமா போலேயும்
தத் அனுபவ விரோதி என்று கழிக்க நினைக்கிறார்
இது தான் ப்ரீதியோ அப்ரீதியோ என்னில் -இரண்டும்
மகாராஜருக்கு பெருமாளைக் கண்ட பிரியமும்
வாலிக்கு அஞ்சிப் போந்து இருந்த அப்ரியமும் போலே
இவருக்கும் பிரக்ருதியோடே இருக்கிற அப்ரியமும் எம்பெருமானைக் கண்ட பிரியமும் –

வைஷ்ணவர்களையும் தலை மகனாகப் பேசுவான் என் என்னில்
இமையோர் தலைவா -என்றும்
அடியார் அடியார் தம் அடியார் -என்றும்
அடியார் குழாங்களை –உடன் கூடுவது என்று கொலோ -என்றும்
அந்தமில் பேரின்பத்து அடியாரோடு இருந்தமை -என்றும்
சொல்லுகையாலே பகவத் விஷயத்தில் அவஹாகிக்கும் போது கடகர் வேண்டுகையாலும்-அனுபவ தசையில் வ்ருத்த கீர்த்தனம் பண்ணுகைக்கு இவர்கள் வேண்டுகையாலே –
இந்நின்ற நீர்மை இனி யாம் உறாமை -என்றும்
அழுந்தார் பிறப்பாம் -என்றும்
உபக்ரமமும் உபசம்ஹாரமும்  ஏகார்த்தம் ஆகையாலே
விரோதியைப் போக்கித் தர வேணும் என்கிறது இப் பிரபந்தத்தால் –

———————————————————————

அவதாரிகை –

சர்வேஸ்வரன் தன்னுடைய
ஸ்வரூப ரூப குண விபவங்களையும்
நித்ய  விபூதி யோகத்தையும்
லீலா விபூதி யோகத்தையும் காட்டிக் கொடுக்க
கண்டு
அநந்தரம்
அங்குள்ளார் ஞானத்த்தையும் வ்ருத்தத்தையும்
அங்கு இருக்கும் இருப்பையும் கண்டு
அதுக்கு எதிர் தட்டான சம்சாரத்த்லே
அவ்வனுபவத்துக்கு  விரோதியான பிரகிருதி சம்பந்தத்தோடு
தாம் இருக்கும் இருப்பையும் அனுசந்தித்து
இவ்வனுபவ விரோதியான பிரகிருதி சம்பந்தத்தை அறுத்துத் தர வேணும் என்று அபேஷிக்கிறார் –

பொய் நின்ற ஞானமும் பொல்லா ஒழுக்கும் அழுக்கு உடம்பும்
இந்நின்ற நீர்மை இனி யாம் உறாமை உயிர் அளிப்பான்
எந்நின்ற யோனியுமாய்ப்ப் பிறந்தாய் இமையோர் தலைவா
மெய்ந்நின்று கேட்டருளாய் அடியேன் செய்யும் விண்ணப்பமே –1

பாசுரம் -1-பொய் நின்ற ஞானமும் -தாமான நிலையில் அருளியது -ஒழிவில் காலம் -3-3-
எம்பெருமானை சாஷாத்கரித்த ஆழ்வார்-த்வத் பகவத் விரோதியான பிரகிருதி சம்பந்தத்தை அறுத்து அருள வேணும் என்று-தம்முடைய அபி லஷிதத்தை விஞ்ஞாபிக்கிறார் –

வியாக்யானம் –

பொய் நின்ற ஞானமும்
அச்வேச்ய புத்தியையும் -பொய்யான விஷயங்களைப் பற்றி நிற்கையாலே
சூன்யவாதியைப் போலேயாய் என்கிறது அன்று
மாயாவாதி போலே துச்சம் என்கிறது அன்று
ஆத்மாவைப் போலே ஒருபடிப் பட்டு இராமையாலே
ஆத்மா ஏக  ரூபமாய் இருக்கும் இ றே
அநாத்மன்யாத்மா புத்தியையும் -சொல்லுகிறது -ஜடமாய் இருக்கும் தனக்கு ஞானமும் பாரீர்

நின்ற
இது தான் என்றும் ஒக்க நிலை நின்ற படி -அழுந்தின படி –

பொல்லா ஒழுக்கும் –

அஹம் சர்வம் கரிஷ்யாமி
குருஷ்வமாம் அநு சரம்
என்று இருக்கும் ஸ்வரூப அநு ரூபமான வ்ருத்தம் இன்றியே
கண்டது அடைய அஹம் என்று இருக்கை
பொய் நின்ற ஞான அனுகுணமான
பர த்ரவ்ய அபஹாராதி சாரித்ரமும்  –

அழுக்கு உடம்பும் –
இதுக்கு எல்லாம் அடியான ஹேயமான சரீரமும்
மகா பாரதம் எல்லாம் கூளமும் பலாப்பிசினும் போலே
பிரகிருதி புருஷ விவேகம் பண்ண மாட்டிற்று இல்லை
இவர் மயர்வற மதி நலம் அருளப் பெற்றவர் ஆகையாலே
மூன்று பதத்தாலே பிரகிருதி புருஷ விவேகம் பண்ணி அருளினார்

இந்நின்ற நீர்மை –
இப்படி நிலை நின்ற ஸ்வபாவம் -உதிரக்  கூறை காட்டுகிறார் -என்று அம்மாள்
ஏஹீ பஸ்ய சரீராணி -ஸ்ரீ தண்ட காரண்யத்தில் ருஷிகள்பெருமாளுக்கு ராஷசர் தின்ற உடம்பை காட்டினால் போலே-பிரகிருதி தின்ற ஆத்மாவைக் காட்டுகிறார் -ஆளவந்தார்

ஆழ்வார்  பிறர் படியை காட்டுகிறார்-அம்மாள் நிர்வாஹம்
தம் படியைக் காட்டுகிறார்  -ஆளவந்தார் நிர்வாஹம்
இது ஒரு வெட்டு -பொய் நின்ற ஞானம்
இது ஒரு வெட்டு – பொல்லா  ஒழுக்கம்
இது ஒரு வெட்டு -அழுக்கு உடம்பு
ஆச்சார்யன் உபதேசத்துக்கும் கேளாதே
பிரமாணங்களாலும் பேதிக்க ஒண்ணாதே
இதுவே ஸ்வரூபம் என்னலாம் படி இருக்கை
தேவரீர் திருவடிகளுக்கு இட்டுப் பிறந்த இஜ் ஜன்மம் தப்பாமே பட்டேன் இது என்று கருத்து –

இனி –

ஈஸ்வரனும் ஒரு முழம் கை தண்ணீரும் என்று இருந்த காலம் அன்றியே
உன்னால் அல்லது செல்லாது என்று இருந்த பின்பு
குறைவாளனாய் தேவரீர் திருவடிகளிலே வந்த பின்பு

யாம் உறாமை -பரா அநர்த்தம் நெஞ்சிலே படுகையாலே
நாட்டுக்காக தாம் மன்றாடுகிறார்
நாங்கள் ஸ்பர்சியாத படி –
சம்சாரிகள் உடைய வ்யசனம் தம்மது ஆகையாலே -யாம் -என்கிறார்
ஆத்மனி பஹூ வசனம்வா –

உயிர் அளிப்பான் –

உயிர்
பிராட்டிமார் திருவடி திரு வநந்த ஆழ்வான்  -என்று வ்யாவர்த்தித்ததோ
யோக்யதை அயோக்யதை பாராதே-
சகல ஆத்மாக்களையும் சம்ரஷணம் பண்ணும் அதே பிரயோஜனமாகை –

அளிப்பான்-எந்நின்ற யோனியுமாய்ப்ப் பிறந்தாய் இமையோர் தலைவா –
சிலர் அபேஷித்தது உண்டோ      -உன் கிருபை இ றே
தான் சொல்லும் போதும் பஹூநிம் என்றான் இ றே

உறாமை
சாஸ்திர பலம் பிரயோகத்ரி -என்கிற படியே பலம் பெறுவார் அன்றோ அதுக்கு கிருஷி பண்ணுவார்-
நம்மைக் கிட்டுகைக்கு வழிகள் கண்டு வைத்தோம் ஆகில்
அவற்றின் படியே வந்து கிட்டுகிறீர்-என்ன
சர்வஞ்ஞனுமாய் சர்வ சக்தியாய் இருக்கிற நான் இவற்றைச் செய்து வருகிறேன்
உன்னுடைய அவதாரத்துக்கு பிரயோஜனம் சொல் என்கிறார் -நீயோ நானோ உபாய அனுஷ்டாம் பண்ணுவது சொல்லு-

பிறந்தாய் -தூணிலே தோன்றினால் போலே ஆதல்
ஆனைக்கு உதவினால் போலே ஆதல் -அன்றிக்கே
பன்னிரண்டு மாசம் கர்ப்ப வாசம் இருந்து –
பன்னிரு திங்கள் மணி வயிறு வாய்த்தவனே
அகர்ம வச்யனாய்
அயர்வறும் அமரர்கள் அதிபதியாய் இருந்து வைத்து
உன் கேவல கிருபையாலே
கர்ம வச்யர் பிறக்கும் பிறவிகளிலே
ஆத்மானம் மானுஷம் மன்யே -என்றபடி அதுக்கு அவ்வருகு அறியாதானாய்க் கொண்டு
எல்லா யோநிகளிலும் வந்து பிறந்து அருளினவனே-
இதுக்குக் கருத்து
உம்முடைய கார்யம் நீரே நிர்வஹித்துக் கொள்ளும் -என்ன
அங்கனே யாகில்
தேவரீர் உடைய அவதாரங்களுக்கு வேறு பிரயோஜனம் என்ன -என்று    –

இமையோர் தலைவா –
இப்படி பிறந்தவன் குறைவாளனாய் இன்றிக்கே
அமரர்கள் அதிபதி
சூட்டு நன் மாலைப்படி ஒரு நாடாக தனக்கு என்று இருப்பவன் கிடீர்
அசங்குசித    ஜ்ஞானரையும் துடிப்பித்துக் கொண்டு நிர்வாஹகனாய் இருக்கிறபடி –

மெய்-

இது எத்தனை குளிக்கு நிற்கும் -கிட்டினவாறே மடி எற்ப்பர்கள்  என்ன -மெய் -என்கிறார்
விஞ்ஞாபனம் இதம் சத்யம்
மங்க வொட்டு உன் மா மாயை -என்னும் அளவும் செல்ல
உபக்ரமத்திலே இங்கனே காணும் எல்லாரும் சொல்லுவது
நீரும் அவ்வோபாதி இ றே-என்று
எம்பெருமான் அருளிச் செய்ய
அங்கன் அன்று
என்னுடைய விஞ்ஞாபனம் சத்யம் -என்கிறார்-

நின்று கேட்டருளாய் –

கேட்கை தான் உத்தேச்யமாய் இருக்கிறது –
அறிவித்தால் இத்தலைக்கு செய்ய வேண்டுவது இல்லாமை
எம்பெருமான் பேரா நிற்கப் புக
இத்தை நின்று கேட்டு அருள வேணும்
என்னுடைய சர்வ துக்கமும் போம் -என்று கருத்து –

அடியேன் செய்யும் விண்ணப்பமே –

வாக்ய பேதம் பிறக்கிறதோ -என்று -நீர் ஆர் -என்றான் அடியேன் -என்கிறார்
இவருடைய நான் -இருக்கிறபடி  –

நான் என்றாகில் இ றே -சொன்ன வார்த்தை -எனபது
அடியேன் -என்கையாலே -செய்யும் விண்ணப்பம் -என்கிறார்

அடியேன் உடைய விஞ்ஞாபனம்
இவருடைய உக்தியிலே
இவருடைய மெய்ப்பாடு அறியலாம் என்று எம்பெருமான் கேட்டருள
அடியேன் -என்று
தம்முடைய ஸ்வரூபத்தை விண்ணப்பம் செய்கிறார்

செய்யும் –
இவ்வபேஷைக்கு மேல் இல்லை –

பொய் நின்ற ஞானம் இந்நின்ற நீர்மை -என்கையாலே -விரோதி சொல்லிற்று
என்நின்ற யோனியுமாய் பிறந்தாய் -என்கையாலே -உபாயம் சொல்லிற்று
இமையோர் தலைவா -என்கையாலே பிராப்யம் சொல்லிற்று
அடியேன் -என்கையாலே பிராப்தாவைச் சொல்லிற்று
செய்யும் விண்ணப்பம் -என்கையாலே பிராப்தி பலம் கைங்கர்யம் என்று சொல்லிற்று –

——————————————————————-

ஸ்ரீ கந்தாடை அப்பன் திருவடிகளே சரணம்
ஸ்ரீ பிள்ளை லோகம் ஜீயர் திருவடிகளே சரணம்
ஸ்ரீ கிடாம்பி ஆச்சான் திருவடிகளே சரணம்
ஸ்ரீ பெரியவாச்சான் பிள்ளை திருவடிகளே சரணம் .
நம் ஆழ்வார் திருவடிகளே சரணம்.
பெரிய பெருமாள் பெரிய பிராட்டியார் ஆண்டாள் ஆழ்வார் எம்பெருமானார் ஜீயர் திருவடிகளே சரணம் .

 

 

Leave a Reply

Fill in your details below or click an icon to log in:

WordPress.com Logo

You are commenting using your WordPress.com account. Log Out / Change )

Twitter picture

You are commenting using your Twitter account. Log Out / Change )

Facebook photo

You are commenting using your Facebook account. Log Out / Change )

Google+ photo

You are commenting using your Google+ account. Log Out / Change )

Connecting to %s


%d bloggers like this: