ஸ்ரீ பெரிய திருமொழி-9-4—ஸ்ரீ பெரியவாச்சான் பிள்ளை வியாக்யானம்-

(தர்ப்பை சயனப்பெருமாள்
புல் அணை -புல் ஆரண்யம்
புல்லை அணையாக விரித்து சரணாகதி செய்த திவ்ய தேசம்
புல்லவர்-கண்வர்-காலவர் மூன்று ரிஷிகளுக்கு சேவை
ஆதி ஜெகந்நாத பெருமாள் அமர்ந்த -ஆஹ்வாக ஹஸ்தம் -அபய ஹஸ்தம்
நின்ற பட்டாபி ராமர்
பத்மாசனி தாயார்
கல்யாண வல்லித் தாயார்
கல்யாண ஜெகந்நாத பெருமாள் உத்சவர்
மாலி ராஷசன் சுமாலி மால்யவான் மகன்கள் -அழித்து -சக்ர தீர்த்தம் கொண்டு சக்ரம் கழுவி
சக்ர தீர்த்தம்
ஹம்ஸ தீர்த்தம் என்ற பெயர்
அஸ்வத்த அரச மரமாக புலவருக்கு சேவை முதலில் -பின்பு ஜெகந்நாத
தர்ப்ப சயனப் பெருமாள் -கிடந்த திருக்கோலம்
விபீஷணன் சமுத்திர ராஜர் உடன் எழுந்து அருளி உள்ளார்கள்
ஸ்வஸ்திகா விமானம் -மங்கள கரம்
தேவலர் ரிஷி வர ஏழு கன்னிகைகள் நீராட –சாபம் ராமர் வரும் பொழுது திருவடி துகள் பட்டு சாபம் தீரும்
மூன்று நாள்கள் சயனம் -சரணாகதி -ஆகிஞ்சன்யம் அநந்ய கதித்வம் இல்லாமல் -பலிக்க வில்லையே
ஒரு வில்லால் ஓங்கு முந்நீர் -இருக்க கைம்முதல் உள்ளதே -தெய்வசிலை அன்றோ
நளன் -பிதாவால் வரம் -விஸ்வகர்மா பிதா -தொட்டு கல் மிதக்கும் –
ஐந்து நாள்களில் 100 யோஜனை நீளம் -14-20-21-22-23 யோஜனை –10 யோஜனை அகலம்
சேது பந்தம் -பவித்ரம் -த்ரை லோக்ய பூஜிதம் -பர்வ காலத்தில் தான் வேறே
கடலில் இங்கும் பூரி துவாரகா மூன்றிலும் விதி விலக்கு
நான்கு மானஸ சனகாதிகள் -ப்ரஹ்ம பாவனை மட்டுமே –அஸ்வத்த நாராயணர் சேவை –
புத்ர பேற்றுக்காக தசரதர் இங்கே
கிளை முளைத்து பூமியில் அடுத்த மரம்
இலையும் காம்பும் நீண்டு இருக்கும் இங்கு
பட்டாபிராமன் -சீதா பிராட்டி இல்லாத குறைக்காக -இவர் உத்சவ மூர்த்திக்கு தான் உத்சவம் –
மரம் கண்டவர்களுக்கு நோய் ஒன்றும் தீண்டாது
இலங்கை கை நீட்டி ராமர் திருவடி தீண்டுவது போல் )

காவார் மடல் பெண்ணை -பிரவேசம் –

திருப் புல்லாணி ஏறப் போக வேணும் என்று கொண்டு
உத்யோகித்து –
கால் நடை தாராமல் தளர்ந்து
உண்ணப் புக்கவன் சோற்றிலே தோஷ தர்சனம் பண்ணினால்
எல்லாம் உண்டு சமைந்தோம் -என்னுமா போலே
தொடங்கினது எல்லாம் அழகிதாக தலைக் கட்டினோம் என்று
கண்ணால் கண்ட பஷிகளைத் தூது விடுவது
முன்புள்ளார் நோவு பட உதவினபடி சொல்லுவது
பந்துக்கள் ஹித வசனம் கேளாத படியான
தசையைச் சொல்லுவதாய்  தலைக் கட்டுகிறார் –

———————————————————–

பிரிந்த நிலத்தில் இருக்க ஒண்ணாது ஒழிவது
போகத் தொடங்கின தேசத்திலே போய்ப் புக ஒண்ணாது ஒழிவது
நம் தசை இருந்த படி -என் -என்கிறாள்  –

காவார் மடல் பெண்ணை அன்றில் அரி குரலும்
ஏவாயின் ஊடு இயங்கும்  எக்கில்  கொடிதாலோ
பூவார் மணம் கமழும் புல்லாணி கை தொழுதேன்
பாவாய் இது நமக்கோர் பான்மையே யாகாதே —9-4-1-

காவார் மடல் பெண்ணை அன்றில் அரி குரலும் –
தாய்மார் ஹித வசனத்துக்கு மேலே இதுவும் வேணுமோ –
(உம்மைத் தொகை -அநுத்தம சமுச்சயம் -இத்தைக் கொண்டே வியாக்யானம் )

அன்றில் அரி குரலும் —
அன்றிலின் உடைய ப்ரணய கத்கதமான பேச்சு -என்னுதல்
அரி குரல் -என்னுதல்-
என்னுடைய நெஞ்சுக்கோர் ஈர்வாளாம் என் செய்வேன் -பெரிய திரு மடல் -என்னுமா போலே –
(தளு தளுத்த குரல் -வெட்டும் குரல் )
ஒன்றே ஆற்ற ஒண்ணாது இருக்க எங்கும் அதுவே யாவது –
ஒரு மடலே எங்கும் ஒக்க  சோலை செய்து இருக்கிறபடி –
மடல் பெண்ணையை  உடைத்தான காவிலே ஆர்ந்த அன்றில் -என்னவுமாம்
இலங்கை அடைய ராஷசர் என்னுமா போலே

தார்மிகராய் இருப்பார் வைத்த தண்ணீர் பந்தலிலே
வழியடிக்காரர் ஒதுங்குமா போலே
மடல் எடுத்தாகிலும் பிழைக்க நட்ட பனையிலே அன்றில் வந்து குடி புகுந்தது –
பிரபதனமும் பலியாத தசையில் செய்யுமது ஓன்று இறே-(மடல் எடுக்கை )
அவன் தன் ஸ்வரூபத்தோடு சேரச் செய்யா விட்டால்
இவன் தன் ஸ்வரூபத்தை
அழித்தாலும் பெறப் பார்க்குமே   –

ஏவாயின் ஊடு இயங்கும்  –
காம சரங்களாலே புண் பட்டு இறே உடம்பு அடையக் கிடக்கிறது
ஸூ ப்ரஹ்மண்யன் கையில் வேல்
ஸ்ரீ பரசுராம ஆழ்வான் கையில் அம்பு
இவற்றாலே துளைப்புண்ட மலைகளிலே பக்ஷிகள் சஞ்சரிக்கும் போல் ஆயிற்று
அம்பு வாய்களை புதுப்  புண் செய்து கொடு காணும் போகிறது –

எக்கில்  கொடிதாலோ –
எக்கில் காட்டில் -என்னுதல்
எக்கு போலே என்னுதல்
இத் த்வனி ஆற்றும் போது வேலிலே வைத்து ஆற்ற வேண்டும்படி இருக்கை
லௌகிக அக்னியில் காட்டில் நரகாக்னி கொடிதாய் இருக்கும் இறே –

பூவார் மணம் கமழும் புல்லாணி கை தொழுதேன்
பரிமளம் அசஹ்யம் ஆகாத (ஸஹிக்கிற என்றபடி -இரண்டு ந காரம் ) தேசம் தேடிப் புக அழகிதாக ஆசைப் பட்டேன்
விரோதியான இந்நிலத்தை விட்டு
பிராப்ய தேசத்திலே போய்ப் புக அழகியதாக கோலினேன் -என்கிறாள் –

பாவாய் –
இதுக்குத் தான் இவள் சொல்லுகிறது
இவளுடைய பாரவச்யம் கண்டு
தான் இழந்து (இருந்து பாட பேதம் ) இவள் வியாபாரிக்க வேண்டும்படியாய் யாயிற்று அவள் இருக்கிறது
யாமுடைத் துணை என்னும் தோழி மாரும் – திருவாய் மொழி -(9-9-5)
நாம மாத்ரமே காணும் உள்ளது
நாயகன் பிரிந்ததுக்கு நோவு படும் இத்தனையே இவளுக்கு உள்ளது
இவள் ஆற்றாமைக்கும் -அவன்  வாராமைக்கும் -இரண்டுக்கும் நோவு பட வேணுமே அவளுக்கு
இது ஒரு பாசுரம் இட்டு சொல்ல ஒண்ணாது காணும் –

(அவன் வாராமைக்கும் என்றது-
இருவருமாக இருக்கும் இருப்பு தனக்கு உத்தேச்யம் -தோழிக்கும் மிதுனம் உத்தேச்யம் –
அது கிடைக்காமல் நோவு இருக்குமே
அதுக்கும் மேல் தலைமைகளின் ஆற்றாமைக்கும் நோவு பட வேண்டுமே )

பிரிந்த நிலத்திலே இருக்க ஒண்ணாது ஒழிவதே
பிராப்ய தேசத்திலே புக ஒண்ணாது ஒழிவது
உசாத் துணை இன்றிக்கே ஒழிவதான தசை இறே நமக்கு
இழவில் வந்தால் இருவருக்கும் ஒத்து இருக்கும் இறே –

இது நமக்கோர் பான்மையே யாகாதே –
மாறாடி வருமது இன்றிக்கே இது ஸ்வ பாவமாய் விட்டதே
நித்ய ஸூரிகள் நித்ய அனுபவம் பண்ணா நின்றார்கள்
இவ்வருகு உள்ளார் விஷயங்களில் அந்ய பரராகா நின்றார்கள்
மூன்றாம் விபூதியாக பண்ணி விட்டதாகாதே நோவு படுத்துகைக்கு நம்மை -என்கிறாள்  –

————————————————-

நோவு படுகை நமக்கே ஸ்வ பாவமாய் விட்டது என்று
ஒரு வார்த்தை சொல்லி பின்பு பேசாதே இருக்கும் பிரகிருதி அன்றே –
தான் இருக்கிற இடத்தே வர்த்திக்கிற சில பஷிகளை தூது விடுகிறாளாயிற்று

(இரண்டாம் மூன்றாம் பாசுரங்கள் மட்டுமே பக்ஷிகள் விடும் தூது
மலையாள ஊட்டு போல் பதிகம் முழுவதும் தூது விட மாட்டாரே )

முன்னம் குறளுருவாய் மூவடி மண் கொண்டளந்த
மன்னன் சரிதைக்கே மாலாகிப் பொன் பயந்தேன்
பொன்னங்கழிக் கானல் புள்ளினங்காள் புல்லாணி
அன்னமாய் நூல் பயந்தார்க்கு ஆங்கு இதனைச் செப்புமினே –9-4-2-

முன்னம் குறளுருவாய் மூவடி மண் கொண்டளந்த
ஸூலபன் அல்லாதவனை  ஆசைப் பட்டு உடம்பு வெளுத்து இருக்கிறேனோ
அது தான் (அந்த வாமன அவதாரமே ) பரத்வம் என்னும் படி இருக்கிற இடத்தே
என் தசையை அறிவியுங்கள் -என்கிறாள் –
(முன்னம் ரொம்ப முன்னே -சற்று முன்னே -இரண்டும் சொல்லலாமே )

கால விப்ரகர்ஷம் போக்கி
தேச விப்ரகர்ஷம் அல்ல கிடீர் இழைக்கைக்கு –
பாவியேன் -இன்று அன்றே அவ்வடிவு கொள்ள அடுப்பது –
ஒரு நீர்ச் சாவி கிடக்க கடலிலே வர்ஷிப்பதே
ஆறு புகா விட்டாலும்
வர்ஷியா  விட்டாலும்
கடலுக்கு குறை இல்லை இறே-
கால பிரத்யா சத்தியாலே பல்லிலே பட்டுத் தெரித்தது -என்கிறாள்  –

குறளுருவாய்-
அப்ராக்ருத சமஸ்தானத்தை
கண்ணாலே முகக்கலாம் படி யாக்கின படி –

மூவடி மண் கொண்டளந்த
த்ரை லோக்யத்துக்கு அவ்வருகும் நித்ய விபூதியும்
தன்னதாய் இருக்கிறவன்
கிடீர் மூவடியை இரந்தான் –
இரந்ததுவும் -மண் அளந்ததுவும் மிகை காணும் –
அவ்வடிவைக் கண்ட போதே ஆத்மாத்மீயங்களை
இவனதாக்கினான் ஆயிற்று -அவன்
தத்த மச்யாபயம் மயா-என்னுமா போலே –
ராகவம் சரணம் கத -என்றதுக்கு உள்ளே பெருமாள் அங்கீகாரமும் உண்டு –
நடுவு கால ஷேபம் மகா ராஜர் அனுமதி பெறுகைக்காக ஆயிற்று –

(அந்த அபதானம் -நினைவு உள்ளத்தில் நெருக்கமாக -அனுசந்தான வை லக்ஷண்யத்தால் –
தெளிவாக இருப்பதால் பக்கத்தில் நடந்தது போல் தெரிகிறதே
மஹாபலி போல் கண்டதும் அனைத்தையும் கொடுத்த வ்ருத்தாந்தம்
விபீஷண ஆழ்வானுக்கு அனைத்தும் கொடுத்து விட்டேன் என்றால் போல் )

மூவடி மண் கொண்டளந்த மன்னன்-
அவன் பக்கல் இரந்து பெற்று வளர்ந்து அளந்து கொண்டான் ஆயிற்று
அவனுடைய அபிமானத்தோடு சேர்க்கைக் கொள்ளுகைக்காக இரந்தான் ஆயிற்று

மன்னன் –
ராஜாதி ராஜ சர்வேஷாம்
விஷ்ணுர் ப்ரஹ்ம மயோ மகான்  -ஈஸ்வரம்  தம் விஜா நீமஸ் ச விபு ப்ரஜாபதி -என்னுமா போலே –

மன்னன்-சரிதைக்கே மாலாகிப் பொன் பயந்தேன்-
அன்யார்தமான செயலிலே நிறம் இழந்தேன் –
இந்த்ரனுக்காக செய்த செயல் என்று தோற்றிற்று இல்லை காணும் இவர்க்கு
அன்று கரு மானியாய் இரந்த கள்வனே உன்னைப் பிரமாணித்தார் பெற்றே பேறு-(பூதத்தாழ்வார்-61- )
ஆஸ்ரிதர் எல்லாருக்குமாக செய்த செயல் என்று இருக்கிறார் –
தன் உருக் கெடுத்து  -வேற்று உருக் கொள்ளுவது
இரப்பது
அளப்பதான –
செயலிலே யாய்த்து விவரணை யாயிற்று –

பொன்னங்கழிக் கானல் புள்ளினங்காள் –
தான் இருந்த இடத்துக்கு அணித்தாகப்
பொன்னங்கழி என்ற ஒரு   நீர் ஓடுகால் உண்டு போலே
ஏக தேச வாசித்வத்தால் வந்த சம்பந்தம் கொண்டு
தன் கார்யம் அவற்றுக்குச் செய்ய வேணும் என்று இருக்கிறாள் –
அதுக்கு மேலே பிரிந்தாரைச் சேர்க்கும் சிறப்புடையவர் ஆயிற்று
முன்பு போனவனைப் போலே (திருவடி போல் ) தனி போக வேண்டாம் இறே உங்களுக்கு –

புல்லாணி அன்னமாய் நூல் பயந்தார்க்கு ஆங்கு இதனைச் செப்புமினே   —
இவை தூது  போக சமைந்தால் போலே யாய்த்து
அவன் கிட்ட வந்து இருக்கிறபடியும் –

அன்னமாய் நூல் பயந்தார்க்கு –
பிரிக்க வல்லார்க்கு இழந்த வேத சஷூசை ப்ரஹ்மாவுக்காக
மீட்டுக் கொடுத்த படியைச் சொல்லுகிறது
அதாகிறது –
இங்கு இழந்த நிறம் பழைய படியே தர வல்லவன் -என்கை-
(நீர் ஷீர விபாகம் பண்ணும் ஹம்சம் -கலவியைப் பிரிக்க வல்லவர் தானே இவரும் )

அன்னமாய் –
தூது போகிற உங்களுக்கு அஞ்ச வேண்டா
சஜாதீயராய் இருப்பார் –

ஆங்கு இதனைச் செப்புமினே   —
ஒருத்தி நிறம் மீட்கைக்காக வந்து இருக்கிற இடத்தே அறிவியுங்கோள்-
ஒருத்திக்கே கார்யம் செய்யக் கடவோம் என்னும் நியதி உண்டோ –

இதனை –
தன் தசை தன்னைப் பாசுரம் இட்டுச் சொல்ல ஒண்ணாது போலே காணும்

செப்புமினே –
செப்பிக் கொடு வர வேண்டா –
அறிவித்து விட அமையும் –

——————————————

கீழே (மன்னன் சரிதைக்கே மாலாகிப் பொன் பயந்தேன் )
என்னுடைய உடம்பில் நோவை அறிவியுங்கோள் என்றாள்
இங்கு (தெய்வச் சிலையார்க்கு என் சிந்தை நோய் செப்புமினே )
என்னுடைய சிந்தா வ்யதையை  அறிவியுங்கோள் -என்கிறாள் –
(திருத் துழாய் அழகிலே ஈடுபட்டு என்னுடைய செவ்வி அறியாமல் அங்கேயே நின்றதே என்னுடைய நெஞ்சு )

வவ்வித் துழாயதன் மேல் சென்ற தனி நெஞ்சம்
செவ்வியறியாது நிற்கும் கொல் நித்திலங்கள்
பவ்வத் திரை யுலவு புல்லாணி கை தொழுதேன்
தெய்வச் சிலையார்க்கு என் சிந்தை நோய் செப்புமினே–9-4-3-

நித்திலங்கள்-முத்துக்கள் –

வவ்வித் துழாயதன் மேல் சென்ற தனி நெஞ்சம்-
நாயகன் பிரிந்து போகிற போது
தோளில் இட்டதொரு மாலையிலே
ஒரு தலையைப் பிடித்து கொடு போய்த்ததாயிற்று –
நெஞ்சு அவன் பக்கத்தில் அணுக்கத்தைக் கொண்டு
இத்தலையை உதறிப் போன படி –

செவ்வியறியாது நிற்கும் கொல்-
நம்மாள் அங்கே நின்றதாகில்
ஆசை அற்று வந்தால் அன்றோ
நமக்கு முடியல் ஆவது என்று இருக்கிறாள் -என்று இருக்கிறதோ –
நிற்குங் கொல் -நிற்குமோ -என்றபடி –

நித்திலங்கள் பவ்வத் திரை யுலவு புல்லாணி கை தொழுதேன்-
விரவி முத்தம் நெடு வெண் மணல் மேல் கொண்டு வெண் திரை
புரவி என்னப்புதம் செய்து வந்துந்து புல்லானியைத் தொழுதும் எழு -(9-3-8)
என்று அழகிதாக ஆசை பட்டேன் –

தெய்வச் சிலையார்க்கு என் சிந்தை நோய் செப்புமினே-
ஒருத்தி உடைய சிந்தா வ்யதையைப் போக்க என்றே வில் பிடித்தவர்க்கு
என்னுடைய் சிந்தா வ்யதையும் அறிவியுங்கோள்-

என் சிந்தை நோய் –
அவள் அத்தனை க்ரம பிராப்தி பொறுத்து இருக்குமவள் அன்று இறே-இவள் –

———————————

பரிய விரணியதாகம் அணி  யுகிரால்
அரியுருவாய்க் கீண்டான்  அருள் தந்தவா நமக்குப்
பொரு திரைகள் போந்துலவு புல்லாணி கை தொழுதேன்
அரி மலர்க் கண்ணீர் ததும்ப  வந்துகிலும் நில்லாவே —9-4-4-

பரிய விரணியதாகம்
ஸ்வாமி ஒருவன் உண்டு என்னும் பிரதி பத்தி உண்டாய்
அவனைப் பெற வேணும் என்னும் மேன்மையும் தன் நெஞ்சிலே கிடந்து வளர்ந்த உடல் அன்றே –
எனக்கு மேற்பட்டான் ஒருவன் உளன் -என்று இராமையாலே
அவனைப் பெற வேணும் என்று இருக்குமதுவும் இல்லையே –
இனி
தேஹாதிரிக்தமாய் இருப்பதொரு  வஸ்து உண்டு என்னும் பிரதி பத்தியும் இல்லை –
தேஹாத்மா அபிமாநியுமாய் இருப்பான் ஒருவன் ஆகையாலே
கேவலம் சரீரத்தையே வளர்த்தான் இத்தனை யாயிற்று –

ஆக -சேஷி ஒருவன் உளன் என்றும்
காண்கிற சரீரத்துக்கு அவ்வருகாய் இருப்பதொரு வஸ்து உண்டு என்றும்
இராமையாலே வர பலத்தாலே தடிப்பித்தான்  ஆயிற்று

இது எல்லாம் கூடி
திரு உகிரும் கூட்டியாய்த் தலைக் கட்டிற்று –

அணி  யுகிரால்-
கண்டு கொண்டிருக்கத் தகுமவற்றை கிடீர் இவனுக்கு உடலாக்கிற்று –
நாய்ச்சிமாரோட்டை சம்போகத்திலும் வ்யாபரிக்கப் பெறாத வற்றைக் கிடீர்
முரட்டு உடம்பிலே கொண்டு வ்யாபரித்தது –

அரி யுருவாய்க் கீண்டான் –
இவன் எவ் வடிவைச் சொல்லும் என்று அறியாமையாலே
நரத்வ சிம்ஹங்கள் இரண்டையும் சேர்த்துக் கொண்டு
வந்து தோற்றினான் ஆயிற்று –
நரசிம்ஹத்தின்   உடைய சீற்றத்தைக் கண்டவாறே உடல் பதம் செய்தது –
அநாயாசேன கிழித்துப் பொகட்டான்   –

அருள் தந்தவா நமக்குப் –
ஒரு பாலனுக்கு தமப்பன் பகையாக உதவிக் கார்யம் செய்தவன்
அபலைக்குத் தன்னைப் பெறாமையாலே வந்த
வ்யசனத்துக்கு வாசி வைத்து உதவின படி காண் –

பொரு திரைகள் போந்துலவு புல்லாணி கை தொழுதேன் –
பொருது முந்நீர் கரைக்கே மணி யுந்து புல்லாணி தொழுதும் எழு -(9-3-2-)-என்று எல்லாம் செய்து சமைந்தோம் –

அரி மலர்க் கண்ணீர் ததும்ப  வந்துகிலும் நில்லாவே –
கடல் திரைகள் வந்து சஞ்சரியா நிற்க
கடலும் திரையும் கண்டு கூட அனுபவிக்க வேண்டும் என்று ஆசைப் பட்டோம்
இது வாகில் இவளுக்கு தேடித் போக வேணுமோ -என்று
என் உடம்பிலே கண்ண நீரையும் உண்டாம் படி பண்ணினான் –

———————————————–

(கீழ்ப்பாட்டில் அருள் தந்தவா -வியஞ்சமாக மறைமுகமாக வெறுக்க
அத்தைக் கேட்டவர்கள்
இதுவே இவளை மீட்க அவசரம் என்று பஹு ஜனமாக தங்கள் வார்த்தையை
அதுக்குத் தான் சொல்லும் பதில்
உண்மை விரும்பிகள் ஆக இருந்தாலும்
சொன்னதைப் பார்க்காமல்
அவனதாக இருந்தாலும் பொய்யே அமையும் )

(தர்ப்பை சயனப்பெருமாள்
புல் அணை -புல் ஆரண்யம்
புல்லை அணையாக விரித்து சரணாகதி செய்த திவ்ய தேசம்
புல்லவர்-கண்வர்-காலவர் மூன்று ரிஷிகளுக்கு சேவை
ஆதி ஜெகந்நாத பெருமாள் அமர்ந்த -ஆஹ்வாக ஹஸ்தம் -அபய ஹஸ்தம்
நின்ற பட்டாபி ராமர்
பத்மாசனி தாயார்
கல்யாண வல்லித் தாயார்
கல்யாண ஜெகந்நாத பெருமாள் உத்சவர்
மாலி ராஷசன் சுமாலி மால்யவான் மகன்கள் -அழித்து -சக்ர தீர்த்தம் கொண்டு சக்ரம் கழுவி
சக்ர தீர்த்தம்
ஹம்ஸ தீர்த்தம் என்ற பெயர்
அஸ்வத்த அரச மரமாக புலவருக்கு சேவை முதலில் -பின்பு ஜெகந்நாத
தர்ப்ப சயனப் பெருமாள் -கிடந்த திருக்கோலம்
விபீஷணன் சமுத்திர ராஜர் உடன் எழுந்து அருளி உள்ளார்கள்
ஸ்வஸ்திகா விமானம் -மங்கள கரம்
தேவலர் ரிஷி வர ஏழு கன்னிகைகள் நீராட –சாபம் ராமர் வரும் பொழுது திருவடி துகள் பட்டு சாபம் தீரும்
மூன்று நாள்கள் சயனம் -சரணாகதி -ஆகிஞ்சன்யம் அநந்ய கதித்வம் இல்லாமல் -பலிக்க வில்லையே
ஒரு வில்லால் ஓங்கு முந்நீர் -இருக்க கைம்முதல் உள்ளதே -தெய்வசிலை அன்றோ
நளன் -பிதாவால் வரம் -விஸ்வகர்மா பிதா -தொட்டு கல் மிதக்கும் –
ஐந்து நாள்களில் 100 யோஜனை நீளம் -14-20-21-22-23 யோஜனை –10 யோஜனை அகலம்
சேது பந்தம் -பவித்ரம் -த்ரை லோக்ய பூஜிதம் -பர்வ காலத்தில் தான் வேறே
கடலில் இங்கும் பூரி துவாரகா மூன்றிலும் விதி விலக்கு
நான்கு மானஸ சனகாதிகள் -ப்ரஹ்ம பாவனை மட்டுமே –அஸ்வத்த நாராயணர் சேவை –
புத்ர பேற்றுக்காக தசரதர் இங்கே
கிளை முளைத்து பூமியில் அடுத்த மரம்
இலையும் காம்பும் நீண்டு இருக்கும் இங்கு
பட்டாபிராமன் -சீதா பிராட்டி இல்லாத குறைக்காக -இவர் உத்சவ மூர்த்திக்கு தான் உத்சவம் –
மரம் கண்டவர்களுக்கு நோய் ஒன்றும் தீண்டாது
இலங்கை கை நீட்டி ராமர் திருவடி தீண்டுவது போல்
சத்ய வாஸ்யன் மிருத வாஸ்யன் ராகவன் அன்றோ )

இவளுடைய பந்துக்கள் அடைய திரண்டு நாங்கள் சொன்ன வார்த்தை கேளாதே
அவன் வார்த்தை கேட்டாய் இறே-
நாங்கள் சொன்னதுவே மெய்யாய்
அவன் சொன்ன வார்த்தை பொய்யான படி கண்டாயே –
இனி நாங்கள் சொன்னத்தை கேட்க வல்லையே என்ன
அப்படியே செய்கிறோம் -அவன் பின் போன நெஞ்சை மீட்டால் -என்கிறாள் –
(தசரதன் கௌசல்யை இடம் நெஞ்சு போனது தோடு உணர்ச்சி உள்ளதா –
கடல் கொண்ட வஸ்துவை மீட்க முடியாதே )

வில்லாலிலங்கை மலங்கச் சரம் துரந்த
வல்லாளன் பின் போன நெஞ்சம் வருமளவும்
எல்லாரு மென் றன்னை யேசிலும் பேசிடினும்
புல்லாணி யெம்பெருமான் பொய் கேட்டிருந்தேனே  —-9-4-5-

வில்லாலிலங்கை மலங்கச் –
வரம் கொடுத்த தேவதைகள் உடைய
அஸ்த்ரத்துக்கு அழியாத ஊரை-
மனுஷ்யத்துவத்துக்கு ஏகாந்தமான வில்லாலே அழித்தான் ஆயிற்று  –
மனுஷ்யரை அவமதி பண்ணி இருக்கையாலே இவர்களால் படாது ஒழிகைக்கு
வரம் கொண்டிலன் ஆயிற்று –
கையிலே வில்லாலே ஒருவர் கூறை எழுவர் உடுக்கப் பண்ணின படி  –

சரம் துரந்த வல்லாளன் –
விடுகிறவன் பலத்துக்கு தக்க படி இறே அம்பு தைப்பது

வல்லாளன் – பின் போன நெஞ்சம் வருமளவும் –
இனி நான் உங்கள் வார்த்தை கேளேன் -என்கிறாள் –
அவன் வார்த்தை பொய் என்றவர்களுக்கு
ஒரு வழியாலே மெய் என்னும் இடத்தை காட்டுகிறாள் –
அவனுடைய வியாபாரங்கள் அனுஷ்டான பர்யந்தமாக கண்டு காணுங்கோள்-
நெஞ்சு போயிற்று என்கிறாள் –
அவன் பின்னே போன ஹிருதயம் வரும் அளவும் –

எல்லாரு மென் றன்னை யேசிலும் பேசிடினும்  புல்லாணி யெம்பெருமான் பொய் கேட்டிருந்தேனே  –
தோழிமார் -இது கார்யகரம் அன்று -என்னவுமாம்
தாய்மார் -இது கார்ய கரம் அன்று -என்னவுமாம் –
இரண்டுக்கும் பலம் ஒன்றே
இவர்கள் வேண்டா என்ற போதாக இவள் விட வேண்டுவதும் இல்லை
இவர்கள் பிரவர்த்தித்த போதாக இவள் புக வேண்டுவதும் இல்லை –

புல்லாணி யெம்பெருமான் பொய் கேட்டிருந்தேனே  —
நாட்டிலே பொய் மெய்கள் கொண்டு கார்யம் உண்டோ
அவன் பொய் ஆகையாலே அன்றோ எனக்கு ஆகர்கஷமுமாய் இருக்கிறது –
ரஷணத்திலே தீஷித்து இருக்கிறவன் உடைய பொய்யே –
அவனுடைய பொய்யைக் கேட்டு அத்தாலே தரித்து இருந்தேன் –

—————————–

(பொய்யைக் கேட்டு ஆறி இருக்கச் சொல்ல
அது முடியாதே என்று சங்கதி )

நமக்கு ஆஸ்வாசத்தை பண்ணக் கடவனானவன் போய்க் கொடு நின்றான்
நலிவார் பெருத்திரா   நின்றது
அனுபவிக்கலான நிலத்திலே போய்ப் புகப் பெற்றிலோம்
இங்குள்ளவையும் நம்மை விட்டுப் போகா நின்றது -என்கிறாள் –
(ஸூர்ய குல-வெங்கதிரோன் குலத்துக்கு விளக்கான ராமனும் வரவில்லை
ஸூர்யனும் மறைந்தான் )

சுழன்று இலங்கு வெங்கதிரோன் தேரோடும் போய் மறைந்தான்
அழன்று கொடிதாகி யஞ்சுடரில் தான் அடுமால்
செழுந்தடம் பூஞ்சோலை சூழ் புல்லாணி கை தொழுதேன்
இழந்து இருந்தேன் என் தன் எழில் நிறமும் சங்குமே —9-4-6-

சுழன்று இலங்கு வெங்கதிரோன் தேரோடும் போய் மறைந்தான் –
மேருவைச் சுழல வருவானாய்
பிரகாசத்தைப் பண்ணக் கடவனான செவ்வியனான ஆதித்யன் ஆனவன்
தான் ரதத்தோடு மறைந்தான் –
சுழன்று -என்கிறது -ஜ்யோதிஸ் சக்கரத்தின் படி யாலே என்னவுமாம் –
ஒளியவன் விசும்பியங்கும் தேரும் போயிற்று-(8-5-2-) -என்னக் கடவது இறே
நாயகன் கலந்து பிரிந்து போம் போது பார்த்து நிற்குமா போலே
ஆதித்யன் போகிற போது  பார்த்து நின்றாள்  போலே காணும்

அழன்று கொடிதாகி யஞ்சுடரில் தான் அடுமால் –
அழகிய சுடரை  உடையவன் என்று சந்த்ரனை சொல்லுகிறதாயிற்று-
அழற்றியை உடையவனாய்
தன் ஸ்வபாவம் வேறுபட்டு
சீத கிரணன் ஆனவன் முடியா நின்றான் ஆயிற்று  –

செழுந்தடம் பூஞ்சோலை சூழ் புல்லாணி கை தொழுதேன் –
நானும் தானுமாய் நீர் விளையாட்டடவும்
தவாங்கே சமுபாவிசம் -என்று சொல்லுகிறபடியே தன் மடியிலே சாயவும்
பூம் பந்து எரிந்து விளையாடவும்
அழகியதாகப் பாரித்தேன்-
கள்ளவிழும் மலர்க்காவியும் -( 9-3-6 )-என்றால் போலே நினைத்ததை எல்லாம் தலைக் கட்டினோமே  –

இழந்து இருந்தேன் என் தன் எழில் நிறமும் சங்குமே  –
தன்னோட்டை சம்ஸ்லேஷத்தாலே
நிறமும் இரட்டித்து தன் பக்கல் உள்ள ஆபரணங்களும்
என் பக்கலிலே யாக வேணும் என்று ஆசைப் பட்டு
பரிசை ஆசைப் பட்டு முதலை இழப்பாரை போலே
முன்பு உள்ளவற்றையும் இழந்து விட்டேன் –

———————————–

(சீத கரணன் பாதியா நின்றான்
நிலா முற்றத்தில் இருந்து உள்ளே வரலாகாதோ
ஓசை இரண்டு -ருஷப மணி ஓசையும் -கடலோசையும் -துன்பம் கொடுக்கின்றனவே -என்று சங்கதி )

கனை ஆர் இடி குரலின் கார் மணியின் நா வாடல்
தினை யேனும் நில்லாது தீயில் கொடிதாலோ
புனையார் மணி மாடப் புல்லாணி கை தொழுதேன்
வினையேன் மேல் வேலையும் வெந்தழலே வீசுமே —9-4-7-

கனை ஆர் இடி குரலின் கார் மணியின் நா வாடல் –
மிகவும் கர்க்கரமாய் இடி போலே இருந்துள்ள சப்தத்தை உடைய
ருஷபத்தின் உடைய கறுத்த மணியின் உடைய நாவில் உண்டான சஞ்சாரமாவது –
அந்த நாகுகளை சேக்கள் தொடருகிற போது அவை ஓடுகிறது
தலைமகன் மேல் விழத் தான் இறாய்க்கும் படிக்கு
ஸ்மாரகமாய் நலியா நின்றதாயிற்று –
புரஸ் க்ருத்ய  ரதே சீதாம் ருஷபோ கோ வதூமிவ-என்னக் கடவது இறே  –

தினை யேனும் நில்லாது தீயில் கொடிதாலோ –
ஒரு தினை அளவும் பிற்காலியாதே அக்னியில் காட்டில் கொடிதாகா நின்றது –
அக்னி தண்ணீர் என்னும் படி யாயிற்று இதின் வெம்மை –
அது உடம்பில் சுடும் இத்தனை இறே
இது அகவாயில் புக்கு அழிக்க வற்று இறே  –

புனையார் மணி மாடப் புல்லாணி கை தொழுதேன் –
சௌபரி ஐம்பது வடிவு கொண்டு புஜித்தால் போலே
ரத்னங்களால் பண்ணப் பட்ட மாடங்கள் தோறும்
தானும் அவனுமாய் அனுபவிக்கக் காணும் கோலிற்று –
அது எல்லாம் செய்து  சமைந்தேன் –

வினையேன் மேல் –
அப்ராப்யத்தை ஆசைப் படும்படியான பாபத்தை
பண்ணின என் மேலே –

(அப்ராப்யத்தை
அந்த சிறந்த ப்ராப்யம் -ப்ராப்யம் இல்லாததையா ஆசைப்பட்டாள் -இரண்டுமே ஒவ்வாதெ
ப்ராப்யம் -அடைய முடியாத அஸஹ்யம் – என்ற வாறு -அரும்பதம் )

வேலையும் வெந்தழலே வீசுமே —
இந்த த்வனிக்கு சேஷித்தது உண்டாகா  கொண்டு பிரமியா நின்று
இவள் தன் விரஹ அக்னி தன் மேல் படாத படி
கடக்க நின்று வீசா நின்றதாயிற்று –

—————————————-

(வினையேன் என்று வெறுத்து பேசியவாறே
தானே நமது விரோதியைப் போக்கி கைக் கொள்வானே என்று சொல்ல
நன்றாக அருள் செய்தான் என்று மீண்டும் வெறுத்து
பால சந்திரனுக்காகவும் நோவு பட்டு அருளிச் செய்கிறாள்
தூம்புடைக் கை  வேழம் வெருவ மருப்பொசித்த-விரோதிகளை போக்கி
வேண்டியவர்களுக்குத் தன்னைக் கொடுப்பவர்
பாம்பின் அணையான்-அனந்தாழ்வானுக்கு மட்டுமே அருள் செய்பவன் )

தூம்புடைக் கை  வேழம் வெருவ மருப்பொசித்த
பாம்பின் அணையான் அருள் தந்தவா நமக்குப்
பூஞ்செருந்திப்  பொன் சொரியும் புல்லாணிக் கை தொழுதேன்
தேம்பல் இளம் பிறையும் என் தனக்கு ஓர்  வெந்தழலே —9-4-8-

(தேம்பல் இளம் பிறையும்-வளர் பிறை பிரதம சந்திரன் -அவனும் சாயங்காலம் பால சந்திரன் -அதிக இளமை )

தூம்புடைக் கை  வேழம் வெருவ மருப்பொசித்த –
தூம்பு போலே துளையை உடைத்தான
கையை உடைய ஆனையானது
வெருவும்படிக்கு ஈடாக  அதின் கொம்புகளைப் பறித்தான் ஆயிற்று –

பாம்பின் அணையான் அருள் தந்தவா நமக்குப்
பிரபல விரோதிகளை ஆற்றி
உகந்தாருக்கு தன்னைக் கொடுக்க கடவனாக ஆசைப் பட்ட
நமக்கு நம் விரோதிகளை மாற்றி
நமக்கு தன்னை தந்தபடி காண் –

பூஞ்செருந்திப்  பொன் சொரியும் புல்லாணிக் கை தொழுதேன்-
போக யோக்யமான தேசத்து ஏறப் போய் புக  வரிதாக நின்றது –

தேம்பல் இளம் பிறையும் என் தனக்கு ஓர்  வெந்தழலே  –
அதுக்கு மேலே விரோதிகள் ஆனவை வளர்ந்து செல்லா நின்றது –
சந்தரனும் தன் குறை ஆற்றிக் கொள்ள மாட்டாதே
என்னை நலிய வல்லனாகா நின்றான் –

———————————————

(அருள் தந்தவா என்று வெறுக்க வேணுமோ
ஸமஸ்த ஜகத் உபகாரகன் அன்றோ என்ன
நாட்டுக்கு அது
அந்தப்புரத்துக்கு உதவ வில்லையே
எனக்கு உபகரித்தபடி இதுவே
இரக்கம் அற்றமையை மீண்டும் அருளிச் செய்கிறாள் )

வேதமும் வேள்வியும் விண்ணும் இரு சுடரும்
ஆதியும் ஆனான் அருள் தந்தவா நமக்குப்
போதலரும் புன்னை சூழ் புல்லாணி கை தொழுதேன்
ஒதமும் நானும் உறங்காது இருந்தேனே —-9-4-9-

வேதமும் வேள்வியும் விண்ணும் இரு சுடரும் ஆதியும் ஆனான் –
ஜகத்துக்கு கண் (வழி )காட்டியாக வேதத்தை உண்டாக்கி
அத்தாலே ப்ரதிபாத்யனான தன்னைக் கிட்டுகைக்கு சாதனமாக
யாகாத்ய உபகரணங்களையும் உண்டாக்கி
அதுக்கு பல பூமியான ஸ்வர்க்கங்களை உண்டாக்கி
ஜகத்துக்கு பிரகாசத்தை பண்ணக் கடவரான சந்திர ஸூர்யர்களையும் உண்டாக்கி
அவ்வழியாலே ஜகதாகாரனாய் இருக்கிறவன் –

அருள் தந்தவா நமக்குப் –
அபேஷியாது இருக்க இவற்றை உண்டாக்கினவன்
அபேஷை உடைய நம் கார்யம் செய்த படி காண் –

சாமான்யத்திலே பண்ணக் கடவது
விசேஷணத்தில் அன்றிக்கே இருப்பதே
நாட்டுக்கு இட்ட அக்கம் -தான்யாதிகள் -அந்தப் புரத்துக்கு அரிதாவதே-
(ரக்ஷிதா ஜீவ லோகஸ்ய ஸூவ ஜன ரக்ஷிதா -கண்ணனைப் போல் இல்லாமல்
தம் ஜனங்களையும் ரக்ஷிக்கும் ராமனும் நமக்கு அரிதாவதே )

போதலரும் புன்னை சூழ் புல்லாணி கை தொழுதேன் ஒதமும் நானும் உறங்காது இருந்தேனே –
போக யோக்யமான தேசத்திலே
தானும் நானுமாக விடி விளக்கு வைத்து உறங்காதே
அனுபவிக்க கோலினேன் –

இனி இவளுக்கு உறங்காது இருக்க வன்றோ வேண்டுவது
என்று ஓதத்தை ஆளாக விட்டுப் போனேன் –

—————————————

பொன்னலரும் புன்னை சூழ் புல்லாணி யம்மானை
மின்னிடையார் வேட்கை நோய் கூர விருந்ததனைக்
கன்னவிலும் திண் தோள் கலியன் ஒலி வல்லார்
மன்னவராய் மண்ணாண்டு வானாளும் உன்னுவரே —9-4-10-

பொன்னலரும்-வளர்ந்து கொண்டே இருக்கும் நித்ய வசந்தம்

பொன்னலரும் புன்னை சூழ் புல்லாணி யம்மானை –
நித்ய வசந்தமான திருப் புல்லாணியை
வாசஸ் ஸ்தானமாக உடையவனை –

மின்னிடையார் வேட்கை நோய் கூர விருந்ததனைக்-
பெண் பிறந்தார்க்கு நோய் மிகும்படியாய்
தங்கி இருக்கிற இருப்பு தான்

கன்னவிலும் திண் தோள் கலியன் ஒலி வல்லார்
வ்யசனங்களுக்கு எல்லாம் ஆடல் கொடுக்க வல்ல
தோள் மிடுக்கை உடையரான ஆழ்வார்
அருளிச் செய்த திரு மொழியை அப்யசிக்க வல்லார் –

மன்னவராய் மண்ணாண்டு வானாளும் உன்னுவரே   –
இங்கும் குறைவற அனுபவித்து
அங்கும் குறைவற அனுபவிக்கப் பெறுவார்கள்  –

————

ஸ்ரீமத் சிறுமாமனிசராய், சௌசீல்ய நிதியாய், நம்பிள்ளை போன்று போது போக்குவது அருளிச் செயலிலேயாய்,
தற்போது காஞ்சீ வாதிகேஸரி மடாதிபதியாய் எழுந்தருளியிருக்கும் ஸ்வாமி,
திருவாய்மொழிக்கு நூற்றந்தாதி போன்று திருமொழிக்கு நூற்றந்தாதி அருளிச் செய்துள்ளார்.
அதில் இந்த பதிகத்திற்கு இவ்வளவு அர்த்தங்களையும் உள்ளடக்கி அருளிச் செய்துள்ளது.

காவாமை தந்த உள் மெய் நோய் கூற புட் தூதும்
ஆவார் சொல் கேளாமை ஆழி மதி -ஓவாத
இன்னாமையும் கலியன் புல்லாணி மால் குரை சொல்
உன்ன உள்ளம் தவளமாம் -84-

எந்நிறம் பண்டு பண்டு போல் ஒக்கும் -11-1-9-பண்டே போல் இருந்தால்
உள்ளத்து நோய்க்கோ உடல் நோய்க்கோ வருந்த வேண்டியது இல்லையே-
தளம் -வெண்மை -சத்வகுணம் -சமதர்மம் உண்டானால் ஆச்சார்யன் கை புகுரும் –
திரு மந்த்ரம் ஈஸ்வரன் கை புகுவார்கள்
வைகுண்ட மா நகர் மற்றது கையதுவே -என்றபடி ப்ராப்ய பூமியும் காய் புகுருமே –

———————————————————-

ஸ்ரீ கோவில் கந்தாடை அப்பன் ஸ்வாமிகள் திருவடிகளே சரணம் –
ஸ்ரீ பெரியவாச்சான் பிள்ளை திருவடிகளே சரணம் .
ஸ்ரீ திருமங்கை ஆழ்வார் திருவடிகளே சரணம் .
ஸ்ரீ பெரிய பெருமாள் பெரிய பிராட்டியார் ஆண்டாள் ஆழ்வார் எம்பெருமானார் ஜீயர் திருவடிகளே சரணம்-

Leave a Reply

Fill in your details below or click an icon to log in:

WordPress.com Logo

You are commenting using your WordPress.com account. Log Out /  Change )

Google photo

You are commenting using your Google account. Log Out /  Change )

Twitter picture

You are commenting using your Twitter account. Log Out /  Change )

Facebook photo

You are commenting using your Facebook account. Log Out /  Change )

Connecting to %s


%d bloggers like this: