ஸ்ரீ பெரிய திருமொழி-9-2—ஸ்ரீ பெரியவாச்சான் பிள்ளை வியாக்யானம்-

(திரு நாகை 9-2– மகள் பதிகம் –
திருப்புல்லாணி –9-3 /9-4—மகள் பதிகம்
திருக்குறுங்குடி –9-5–மகள் பதிகம்
திருமாலிருஞ்சோலை -9-9-தாய் பதிகம்
இப்படி ஐந்தும் இப் பத்தில் உண்டு
கீழே எட்டாம் பத்தில்
முதல் இரண்டும் தாய் பதிகம் -அடுத்த மூன்றும் மகள் பதிகம் -அனைத்தும் திருக்கண்ண புரம் )

(சவுந்தர்ய ஆரண்யம் -சவுந்தர்ய ராஜன்
லாவண்யம் -சமுதாய அழகும் -ஸுந்தர்யம்-அவயவ அழகும் –
தாள் கண்டார் தாளே கண்டார் போல் – சவுந்தர்யம் நாகை
லாவண்யம் திருக்குறுங்குடி வைஷ்ணவ வாமனத்தில் ருசி ஜனக லாவண்யம் பூர்ணம்
உருவ வெளிப்பாடு –5-5- அங்கு போல் இங்கும் உருவ வெளிப்பாடு -தானும் அனுபவித்து தோழிக்கும் உரைக்கிறாள் –
ஆதி சேஷனால் கைங்கர்யம் கிருத யுகம் -நாக ராஜன் தானே -அடுத்த த்ரேதா யுகத்தில் பூமா தேவி வழி பட –
பின்பு த்வாபர மார்க்கண்டேயர் -கலி யுகம் சாலி ஸூகர் நாக கன்னிகை கல்யாணம் செய்யும் தான ஹஸ்தம்
துருவன் இங்கே தபஸ் செய்தார் -அவர்கள்
பிரார்த்தனைக்காக இங்கு
சோழ மன்னன் சாலி ஸூகர்-சிறந்த கைங்கர்யங்கள் செய்தார் –
அரங்கன் தனி சந்நிதி
அமர்ந்த சந்நிதியும் உண்டே
மூலவர் நீல மேகப்பெருமாள்
உத்சவர் சவுந்தர ராஜா
இடது காதில் கல் வைத்த தோடு
ஆதி சேஷன் சந்ததி இங்கே வளர்ந்தது -சாரபுஷகாரணி
பத்ர கோடி சவுந்தர்ய விமானம்
அழகிய திவ்ய மங்கள விக்ரஹம் -அச்சோ ஒருவர் அழகிய வா -திக் பிரமம் அடைவிக்கும் –
ஆனந்தம் வெளிப்பாடு -உருவ வெளிப்பாடு மட்டும் தானே விஷாத ஸூசகம் ஆகவுமாம் -)

பொன்னிவர் -பிரவேசம் –

மன்னர்கள் மடிய மணி நெடும் திண் தேர் மைத்துனர்க்கு உய்த்த மா மாயன் -என்று
அவனுடைய ஆஸ்ரித பாரதந்த்ர்யத்தை அருளிச் செய்தார்
கீழ்த் திரு மொழியில் –

இங்கே
(இந்த லீலா விபூதியில் என்ற நினைவு இன்றிக்கே )
அவனோடு நினைத்த பரிமாற்றம் எல்லாம் பரிமாறலாம் என்று
திரு நாகையிலே போய்ப் புக்கார் –

அங்கு நிற்கிறவனுடைய
1-பருவத்தையும்-
2-மேன்மையையும்-
3-வடிவு அழகையும்-
4-ஒப்பனையும் –
கண்டார் –

அவன் பக்கலிலே கிட்டி
எல்லா அடிமை செய்ய வேண்டும்   என்னும் அபேக்ஷை பிறந்து
அபேக்ஷைக்கு அனுகுணமாக
கிரியதாம் இவ -குருஷ்மா மாம் அநு சரம் -என்பது போல் ஒரு வார்த்தை அருளிச் செய்யக் கண்டிலர் –

விஷயம் சந்நிஹிதமாய் இருக்க நினைத்த பரிமாற்றம் பெறாமையாலே
அவசந்னராய்
அவ்வழகு  தான்  உருவு வெளிப்பாடாக நலிய
(எங்கனையோ அன்னைமீர்காள் திருக்குறுங்குடி நம்பி திருவாய் மொழி போல் )
அத்தாலே நலிவு  பட்டு
கலந்தவன் பேர நின்ற அநந்தரம்
அவன் அழகு மறக்க ஒண்ணாத படி
உருவ வெளிப்பாட்டாலே நலிய

நோவு படா நின்றேன் காண்-என்று
தோழிக்கு சொல்லுகிறாள் ஒரு பிராட்டி பாசுரத்தாலே
தாம் மநோ ரதித்த  கைங்கர்யம் பெறாதே இருந்து
நோவு படுகிறபடியைச் சொல்லுகிறாளாய் இருக்கிறது –

————————————————-

பொன்னிவர் மேனி மரகதத்தின் பொங்கிளம் சோதி யகலத்தாரம்
மின்னிவர் வாயில் நல் வேதம் ஓதும் வேதியர் வானவராவர் தோழீ
என்னையும் நோக்கி என் அல்குலும் நோக்கி  ஏந்திளம் கொங்கையும் நோக்குகின்றார்
அன்னை என் நோக்கும் என்று அஞ்சுகின்றேன் அச்சோ ஒருவர் அழகிய வா —9-2-1-

பொன்னிவர் மேனி-ஸ்வரூபமும் ரூபமும் ஸ்வர்ணம் -என்று இரண்டு நிர்வாஹங்கள் –
சுட்டுரைத்த நன் பொன்-பொன் -நல் பொன் -உரைத்த நல் பொன் -சுட்டு உரைத்த நல் பொன்-

பொன்னிவர் மேனி
பொன்னிவர் -என்று நிர்வஹிப்பார் பிள்ளை அமுதனார் -(ஸ்வரூபம்)
எண்ணும் பொன்னுருவாய் -என்னுமா போலே ஸ்வரூப பரமாக்கி-

அன்றிக்கே
பொன்னிவர் மேனி –
இவருடைய வடிவைப் பார்த்தவாறே –
சுட்டுரைத்த நன் பொன் உன் திரு மேனி ஒளி ஒவ்வாது  -என்கிறபடியே
நன்றான பொன் என்னலாய் இரா நின்றது –
அத்தை நீக்கி உள்ளே பார்த்தவாறே தோற்றுகிற வடிவு இருக்கிறபடி –

மரகதத்தின் பொங்கிளம் சோதி யகலத்தாரம் -மின்-
மரகதத்தின் உடைய விஸ்த்ருதமாய்
கண்ணாலே முகக்கலாம் படியான புகரை உடைத்தான
திரு மார்விலே சாத்தின ஆரம் -மின் போலே இரா நின்றது –

இவர் வாயில் நல் வேதம் ஓதும் வேதியர் –
இவர் வாயில் உச்சரிக்கதும்
சாம வேதமாய் இரா நின்றது –
(இவர் வாயாலே ஓதுவதால் நல் வேதம்
சாம வேதம் என்றுமாம் )

வானவராவர் தோழீ-
ராஷரிஷி தேவ ப்ரதிமௌ-என்னுமா போலே
(திருவடி ராம லஷ்மணர்களைப் பார்த்ததும் சொன்ன வார்த்தை )
வடிவு அழகைப் பார்த்த வாறே ராஜக்களோடே ஒக்கச் சொல்லலாய்   இரா நின்றார் –
சாம வேதம் ஓதுவதை பார்த்த வாறே பிராமணரோடு ஒக்கச் சொல்லலாய்   இரா நின்றார் –
மேன்மையைப் பார்த்த வாறே தேவர்களோடு ஒக்கச் சொல்லலாய்   இரா நின்றார் –
விஷயம் குறைவற்று இருந்தது –
நீ அப்போது நிற்கப் பெறாதது காண் குறை  –

இப்படி விலஷணமாய் இருப்பான் ஒருவன்
உன்னோடு வந்து கலந்தான் ஆகில்
பிறந்த படி  சொல்லிக் காணாய் –
அவன் உன் பக்கலில் செய்தது என் என்ன –
நீ செய்தது என் என்ன –
என்னையும் நோக்கி என் அல்குலும் நோக்கி  ஏந்திளம் கொங்கையும் நோக்குகின்றார்-
மர்மங்களிலே கடாஷியா நின்றார்
பார்த்த பார்வை ஒரு கால் மாற வைக்கிறிலர் –

நீ பின்னை செய்தது என் என்ன –
அன்னை என் நோக்கும் என்று அஞ்சுகின்றேன் –
இப் பார்வைக்கு நானும் கூட்டு என்று பார்க்கிறாளோ -என்று
அஞ்சுகின்றேன் –

அச்சோ ஒருவர் அழகிய வா –
அவன் பார்வையும்-
அவள் பார்வையும் ஆனதாகிறது –
அப்போதை அழகு இருந்த படி காண் –

(தோழி -சம்பந்த ஞானம் உணர்த்தி -பிரணவ அர்த்தம் – –
தாயார் ஸித்த உபாயத்தில் துணிவு -நமஸ் அர்த்தம் -பேறு தப்பாது என்று துணிந்து இருக்கும் –
தலைமகள் -நாராயணாயா பேற்றுக்குத் தவரிக்கவும் வேண்டுமே -பலத்தில் பதற்றம்
அன்னை என்னை நோக்கும் என்று அஞ்சி-தோழிக்கு சொல்ல -ப்ராப்யத்தில் துடிப்பு என்று நினைக்காமல்
உபாய பாவமாக தப்பாக கொண்டால் அனர்த்தம் விளையுமே
சம்பந்த ஞானம் அறிந்து தோழி இவளுக்குத் துணை
முதல் -ஏழாம் பாசுரங்கள் வரை ஸூய அனுபவம்
8-9- பர உபதேசம்
10-பல சுருதி

தான் அனுபவித்து தோழி இடம் சொல்லி பாசுரம்
இவ் விபூதியில் -சேதனருடைய கிஞ்சித்காரத்தையும் பாரதந்தர்யத்தையும்-தத் அனுகுணமான பக்தி விசேஷத்தையும்
மட்டுமே பார்த்து இருக்கும் அவன் அன்றிக்கே இருக்கச் செய்தேயும் –
தாயார் பயந்தது பெண்ணையும் பாதிக்க -தோழி சொல்லிய சம்பந்தம் கொஞ்சம் மறந்து -அவர் தேவர் நாம் நீசர் –
சம்பந்த ஞானத்தில் உறைப்பு இல்லாமல் -உபாய அத்யாவசயத்துக்கு அஞ்சி —
நம் இடம் அனுபவிக்க வர எதிர் விழி கொடுக்கும் பாரதந்தர்யம் கொடுக்காமல் –
செய்தது எல்லாம் ஸ்வரூப விருத்தமாகப் போகுமோ என்று பீதியால் இருந்தாலும்
ஸுந்தர்யத்தில் ஈடுபட்டு -ஸ்வா பதேசமாக திரு உள்ளம் பற்றி -பின்பு அந் யாபதேசத்தில் தோழீ என்று ஸம்போதானம்
விஷயம் குறை வில்லாமல் இருக்க -நீ அப்பொழுது நில்லாத குறை–வை லக்ஷண்யம் ஆறி இருக்க முடியாதே –
நாராயணாயா -சப்தார்த்தம் -சம்பந்த உறைப்பே மேலோட்டமாக ஆனதே
ஆகவே மடல் எடுத்து வழி அல்லா வழி யாகிலும் அடைந்தே தீருவோம் என்னப் பண்ணுமே
நோக்கும் -என்று அஞ்சி – நானும் கூட்டு என்று பார்க்கிறாளோ -என்று
அஞ்சுகின்றேன்

அவன் பார்வை கடாக்ஷம் -பேற்றுக்கு அவன் நினைவு உன் மனத்தால் என் நினைந்து இருந்தாய் –
கேவலம் மதீயையா தயையால் -நமது எந்த முயற்சியும் உபாயம் ஆகாதே
இவளும் எதிர் விழி கொடுத்தால் –
என்னையும் நோக்குவதாவது -ஆத்ம ஸ்வரூபம்
கொங்கை நோக்கி -போகம் காண்கிறார்
அல்குல் -நோக்குவது வைராக்யம்
அவர் கடாக்ஷத்துக்கு தகுதிகள் -கிளப்பி விட ஒன்றும் செய்ய வேண்டாம் –
அவரே பார்ப்பார் -அவரே இடையைத் தொடுவார்
கூட்டுப்பார்வை -அழகைப் பருக பார்க்க -உபாய பாவமாகுமோ என்றெனு அன்னைக்கு பயம்
இசைவும் சாதனம் என்று சொல்லுவாளோ என்கிற அச்சம்

அனுமதியும் உபாயம் ஆகாதே
இதுவரை இழவுக்கு காரணம் -அவன் நிக்ரஹம் இல்லை -அவன் அனுமதி காரணம் இல்லை
இன்று பேற்றுக்கும் நமது அனுமதியும் உபாயம் ஆகாதே –
இரண்டும் பெரும் குற்றம்
கர்மமும் கிருபையும் -தானே இழவுக்கும் பேற்றுக்கும் காரணம் –
கூட்டு நினைவால் அல்ல அழகு ஈடுபடுத்தி பார்க்க வைத்தது –
அவன் பார்வையும்
தாயார் பார்வையும் இருந்தபடி ஆகட்டும் -ஆனது ஆகட்டும்
இரண்டையும் பற்றி கவலைப்பட உள்ளம் எனக்கு இல்லையே
நெஞ்சில் அழகு குடி புகுந்ததே
ரஹஸ்ய த்ரயம் அர்த்தங்கள் சேரப் பிடித்து அரும் பத காரர் இவ்வாறு அருளிச் செய்கிறார் )

————————————

(ஒவ் ஒரு பாசுரத்தில் ஒவ் ஒரு திவ்ய தேசம் சேர்ந்தே அனுபவம் இப்பதிகத்தில் –
திருக்குடந்தை -திரு மெய்யம் -திரு உறையூர் -திருக்கூடல் -திருமாலிருஞ்சோலை -திரு நீர்மலை –
ஆறு திவ்ய தேசப்பெருமாள் அழகும் -இங்கேயே சேர்த்து அனுபவிக்கிறார் –
இதில் திருக்குடந்தை ஆராவமுதன் –
இளமை மாறாத திவ்ய மங்கள விக்ரஹம்
தான ஹஸ்தம் -தோடா சாத்திக் கொண்டு இருப்பார்
அழகுக்கு இட்ட தோடா -அன்றோ )

(நீ கண்ட போதே நீர் யாராய் இருந்தீர்
உம்மூர் எது என்று கேட்டிலையோ
அவரை கேட்டதில்லை யாகிலும்
கண்டதும் காதல் –
அடையாளம் சொல்கிறேன்
ஆராவமுத ஆழ்வார் போல் திரு ஆழி திருச்சங்கு ஏந்தி உள்ளார்
சார்ங்க பாணி -சக்கர பாணி இருவரும் சேர்ந்தே உத்சவம் காண்பார்களே
சக்கர பாணி சார்ங்க வில் சேவகனே -சேர்த்தே ஆழ்வார்கள் அனுபவிப்பார்கள் )

தோடவிழ்   நீலம்  மணம் கொடுக்கும் சூழ் புனல் சூழ் குடந்தைக் கிடந்த
சேடர்கோல் என்று தெரிக்க மாட்டேன் செஞ்சுடராழியுஞ் சங்குமேந்தி
பாடக மெல்லடியார் வணங்கப் பன் மணி முததொடிலங்கு சோதி
ஆடகம் பூண்டொரு நான்கு தோளும் அச்சோ ஒருவர் அழகிய வா —9-2-2-

தோடவிழ்   நீலம்  மணம் கொடுக்கும் சூழ் புனல் சூழ் குடந்தைக் கிடந்த சேடர்கோல் என்று தெரிக்க மாட்டேன்-
தோடலரா நின்றுள்ள நீலமானது
பரிமளத்தை புறப்பட விடா நிற்பதாய்
பரந்த புனலாலே சூழப் பட்டு இருந்துள்ள
திருக் குடந்தையிலே கண் வளர்ந்து அருளின
யுவாக்கள் என்னலாய் இரா நின்றார் –

செஞ்சுடராழி யுஞ்சங்குமேந்தி –
ஒப்பித்துக் கொண்டு இரா நின்றார் –
திரு ஆழியையும்
ஸ்ரீ பாஞ்ச ஜன்யத்தையும்
திருக் கையிலே உடையராய் இரா நின்றார் –

பாடக மெல்லடியார் வணங்கப் –
யுவாக்கள் தங்கள் ஒப்பனை கண்டு காலிலே விழும்படி இருக்குமவர்கள்
(இளம் பெண்களும் இப்பெருமாள் ) காலிலே விழும்படி  இரா நின்றார் –

பன் மணி முததொடிலங்கு சோதி ஆடகம் பூண்டொரு நான்கு தோளும் –
பல ரத்னங்கள்
முத்துக்கள்
இவற்றோடு கூட மிக்க புகரை உடைத்தான
ஆபரணங்களாலே ஒப்பித்தும் இரா நின்றார் –

ஒப்பனை தான் வேண்டாத படி இரா நின்றது
திருத் தோள்களை கண்டவாறே –

அச்சோ ஒருவர் அழகிய வா –
இவ் வழகு நம்மால் பேசப் போகாது
விஸ்மயப்பட்டு விடும் அத்தனை –

———————————————————

(ஆராவமுத ஆழ்வார் போல் -அவர் தானா நிர்ணயமிக்க முடியாதே
மெய்யாக சொல் என்றதும்
மெய்ய மணாளன் நினைவு -சத்ய மூர்த்தி
திருமெய்யம் நின்ற பெருமாள் -சயன திருக்கோலம் இரண்டும் சேவிக்கிறோமே
மெய்யாகச் சொல் என்றதும் மெய்ய மணாளன் என்கிறாயே
இது என் முகம் பார்க்க வில்லையோ
நாணம் மிக்கு கடைக்கண் பார்வையே பார்த்து
தாமரைக்கண் கண்டு அவராகவே வேணும்
திவ்ய ஆயுதங்கள் திருக்குடந்தை -திருக்கண்கள் இங்கு
வாய் பொய் செய்தாலும் தூது செய் கண்கள் பிரதம கடாக்ஷம் பொய் சொல்லாதே
ஆகவே சத்ய மூர்த்தியாக வேண்டும் என்கிறாள்
கீழே நான்கு தோள்கள் -இங்கு ஆயிரம் தோள்கள் -தேனைவ ரூபம் அர்ஜுனன் பிரார்தித்தது –
அங்கு உள்ள இரண்டு திருக்கோலங்களும் இந்த இரண்டு பாசுரங்கள் – )

வேயிரும்   சோலை விலங்கல் சூழ்ந்த மெய்ய மணாளர் இவ் வையம் எல்லாம்
தாயின நாயகராவர் தோழீ தாமரைக் கண்கள் இருந்தவாறு
சேயிரும் குன்றம் திகழ்ந்தது ஒப்பச் செவ்வியவாகி மலர்ந்த சோதி
ஆயிரம் தோளோடு  இலங்கு பூணும் அச்சோ ஒருவர் அழகிய வா —9-2-3-

வேயிரும் சோலை விலங்கல் சூழ்ந்த மெய்ய மணாளர்
மூங்கிலின் உடைய பரந்த சோலையை உடைத்தான
மலைகளாலே சூழப் பட்ட
திரு மெய்யத்திலே வந்து சாய்ந்து அருளின
நிர்வாஹகர் ஆனவர் –

இவ் வையம் எல்லாம் தாயின நாயகராவர் தோழீ –
பூமிப் பரப்பை அடைய அநாயாசேன
அளந்து கொண்ட ஸ்வாமிகள் என்னலாய் இரா நின்றார்
நீர்மை பார்த்த வாறே –

தாமரைக் கண்கள் இருந்தவாறு-
புண்டரீ கஷனாய் இரா நின்றார் என்று சொல்லலாய்
இரா நின்றார் –

சேயிரும் குன்றம் திகழ்ந்தது ஒப்பச் செவ்வியவாகி ஆயிரம் தோளோடு  இலங்கு பூணும்-மலர்ந்த சோதி-
ஓங்கி இருப்பதாய்  பரந்து இருப்பதான
மலை விளங்கினாப் போலே
செவ்வையை உடைத்தாய் -மிக்க புகரை உடைத்தான –
ஆயிரம் தோளையும் உடையராய்
அத் தோள்கள் தோறும் தோள் வந்தியை உடையராய் இரா நின்றார்

கீழே நான்கு தோளும் என்னச் செய்தே
ஆயிரம் தோள்  என்கிறது
ஆயிரம் தோள் ஆனால் கண்டு அனுபவிக்கும் கரணங்கள் அநேகம் கொண்டு
அனுபவிக்க வேண்டும் படி இரா நின்றார் -என்கை –

அச்சோ ஒருவர் அழகிய வா —
ஓர் ஒப்பனை வேணுமோ
அவ் வடிவு அழகு தானே அமையாதோ

—————————————–

(நம்மில்லம்  புகுந்து நின்றார்-அவரே வந்து ஸ்வீ கரித்து அருளுகிறார்
நம்பர்
நாகரீகர் -நாகப்பட்டிணம் -பரம ரசிகர்
தோழியும் தானுமாய் திரு ஆழியைப் பேச
அவளும் பாவனா ப்ரகரஷத்தால் -உருவ வெளிப்பாடு -முன்னிலையாகத் தோற்ற
கண்டது எல்லாம் சொல்லுகிறாள்
பாசுரம் தோறும் திரு ஆழி திருச்சங்கு -இவர் ஏந்தும் அழகு அத்விதீயம் )

வம்பவிழும் துழாய் மாலை தோள் மேல் கையன வாழியும் சங்கும் ஏந்தி
நம்பர் நம்மில்லம்  புகுந்து நின்றார்   நாகரிகர் பெரிது மிளையர்
செம்பவளம்   இவர் வாயின் வண்ணம் தேவர் இவரது உருவம் சொல்லில்
அம்பவளத் திரளேயும் ஒப்பர் அச்சோ ஒருவர் அழகிய வா—9-2-4-

வம்பு -பரிமளம்

வம்பவிழும் துழாய் மாலை தோள் மேல் –
திருமேனியில் ஸ்பர்சத்தாலே பரிமளத்தைப் புறப்பட விடா  நின்றுள்ள
திருத் துழாய் மாலையை தோளிலே உடையராய் இரா நின்றார்
ஐஸ்வர்ய ஸூசகமான மாலை இருந்த படி –

கையன வாழியும் சங்கும் ஏந்தி –
ஈஸ்வர சூசகமான திவ்ய ஆயுதங்களைத்
தரித்துக் கொண்டு இரா நின்றார் –

நம்பர் –
ஒப்பனை அழகைக் கண்டவாறே
நமக்குப் பற்றப் படுமவர் என்று தோற்றும்படி இரா நின்றார்
விஸ்வச நீயர் -என்றபடி —

நம்மில்லம்  புகுந்து நின்றார்   –
நற் சரக்கு அன்றோ -என்று
தேட்டமாய் இருக்கிறது இல்லை –
(நல்ல சரக்கு என்று நாம் தேடிப்போக வேண்டாத படி )

நாகரிகர்-
நாகரிகராய் பரம ரசிகராய் இரா நின்றார் –

பெரிது மிளையர்-
நம் பருவத்தில் விஞ்சி இருப்பதுவும் இல்லை –

செம்பவளம்   இவர் வாயின் வண்ணம் –
இவர் திரு வதரம் இருக்கிற படியை பார்த்தவாறே
சிவந்த  பவளம் என்னலாம் படி இருந்தது –

தேவர் இவர்-
இதர விசஜாதியருமாய் இருந்தார்
மனிச்சரோடு கூட்டலாய் இருக்கிறிலர் –

உருவம் சொல்லில் -அம் பவளத் திரளேயும் ஒப்பர் –
இவர் வடிவு இருந்த படியைச் சொல்லில்
எங்கும் ஒக்க ஸ்ப்ருஹணீயமாய்
இரா நின்றது –

அச்சோ ஒருவர் அழகிய வா  –
உபமானம் இல்லாத விஷயத்தில்
உபமானம் சொல்லி இருப்போமோ –

—————————————-

(இதிலும் திவ்ய ஆயுத அனுபவம் –
நாகரீகர் என்றாயே
இவருடைய நாகரீத்வம் நீ கண்டபடி எங்கனே
கோவலர் -இடையர் ராஜா போல் இருந்தார் –
கோ -பசு -பூமி -வாக்கு பல அர்த்தங்கள் உண்டே –
சோழ பாண்டிய அரசர்களுக்கு கோழியும் கூடலும் கோயில் கொண்ட கோவலரே யொப்பர்-

(திரு உறையூர் -கமல வல்லித் தாயார்
இந்த ஒன்றே இரண்டுக்கும் மங்களா சாசன பாடல்
பங்குனி ப்ரஹ்ம உத்சவத்தில் -ஆறாம் திரு நாள் உத்சவம் சேர்த்தி சேவை
நந்த சோழன் -தர்ம வர்மா வழித் தோன்றல் -இவர் திருக் குமாரியாக கமல வல்லித் தாயார் —
கமல புஷ்கரணி – கல்யாண தீர்த்தம் –
ஆயில்ய நக்ஷத்ரம் -அன்றே திருக் கல்யாணம்
சிபி சக்கரவர்த்திக்கு தலை நகர் உறையூர்
குக்குட புரி- வாரண புரி- கோழி -உறையூர்
ஆதித்ய சோழன் அஹங்கரித்து யானை மேல் வர சிவன் அவனுக்கு புத்தி உரைக்க
கோழி வைத்து யானையை வென்று கோழி திரு நாமம் பெட்ரா திவ்ய தேசம் )

(கூடல் பாண்டிய -மீன் கொடி -மத்ஸ்ய அவதாரம் இங்கே என்பதால் –
முக்கூடல் -க்ருதமாலா வைகை கூடி -தேவர்கள் கூடி வணங்கி -பாகவதம் கிருதமாலா சொல்லுமே
திருப் பல்லாண்டு பிறந்த திவ்ய தேசம் -வல்லப தேவன் -பரத்வ நிர்ணயம்
சங்க தமிழ் அரங்கேற்றம் -நம்மாழ்வார் பாசுர அரங்கேற்றம் மதுர கவி ஆழ்வார் இங்கேயே –
வ்யூஹ சவுந்தர்ய ராஜ அழகர் உத்சவர் வீற்று இருந்து
நடுவில் நின்ற ஸூர்ய நாராயணர்
மேலே ஷீராப்தி சயன திருக்கோலம்
மரகத வல்லித்தாயார் –
அஷ்டாங்க விமானம் )

கோழியும் கூடலும் கோயில் கொண்ட கோவலரே யொப்பர் குன்றமன்ன
பாழி யம் தோளுமோர் நான்குடையர் பண்டிவர் தம்மையும் கண்டறியோம்
வாழியரோ விவர் வண்ணம் எண்ணில் மா கடல் போன்றுளர் கையில் வெய்ய
ஆழி  யொன்றேந்தியோர்   சங்கு பற்றி அச்சோ ஒருவர் அழகிய வா —9-2-5-

கோவலரே-கோ பாலர் பூ பாலர் -இடையர் அரசர் என்றும் உண்டே –
வாழியரோ-அரோ -அசைச்சொல் –

கோழியும் கூடலும் கோயில் கொண்ட கோவலரே யொப்பர்
உறையூரையும் மதுரையையும்
வாசஸ் ஸ்தானமாக உடைய கோவலர் என்று
சொல்லவுமாய் இரா நின்றார் –

கோழி -என்கிறது – உறையூரை
கூடல் -என்கிறது – மதுரையை
இவற்றை வாசஸ் ஸ்தானமாக உடைய
ராஜாக்கள் என்று
சொல்லவுமாய் இரா நின்றார் -என்னவுமாம்-

முற்பட்ட யோஜனைக்கு-அவ்விடங்களில் உகந்து அருளி
நிற்கிறவர்களை சொல்லிற்று ஆகிறது –

குன்றமன்ன பாழியம் தோளுமோர் நான்குடையர்-
மலையோடு ஒத்த திண்ணியதாய் இருக்கிற
திருத் தோள்கள் நாலையும் உடையராய் இருந்தார் –

பண்டிவர் தம்மையும் கண்டறியோம்
இதுக்கு முன்பு கண்டு அறியாதாராய்
இரா நின்றார் –

வாழியரோ விவர் வண்ணம் எண்ணில் மா கடல் போன்றுளர் கையில் வெய்ய ஆழி  யொன்றேந்தி-
பல்லாண்டு பல்லாண்டு என்று சொல்லுவது –
இவர் வடிவு இருக்கும் படியைச் சொல்லப் புக்கால்
கடல் போலே இரா நின்றது –
பிரதி பஷத்தை கனல் எழக் காய்கிற
திரு ஆழியை ஒரு கையிலே ஏந்தி –

யோர்   சங்கு பற்றி –
தமக்கு அடங்காத பாஞ்ச ஜன்யத்தை
மற்றைக் கையிலே உடையராய் இருந்தார் –

அச்சோ ஒருவர் அழகிய வா —
இத்தைச் சொல்லி நம்மால் கரையிலே நிற்கும் அத்தனை அல்லது
நம்மால் உள் இழிந்து பேசப் போகாது –

—————————————————

(பூ பாலரா கோ பாலரா போல்
குவலயாபீடம் நிரசித்த வேந்தரோ
பெண்கள் மனதையே தஞ்சமாக ஆதாரமாக கொண்டவரோ –
இப்படித் தனித் தனியாகக் கொள்ளாமல் -ஒரே கண்ணன் -இரண்டு பண்புகளைக் கொண்டவர் –என்று
ஏக வாக்கியமாகவே கொள்ள வேண்டும்
என் திருமகள் சேர் மார்பனே என்னும் என்னுடைய ஆவியே என்னும் -சேர்ந்து அனுபவிப்பது போல் இங்கும் -)

(கீழே கோவலர் என்று கிருஷ்ணன் பிரஸ்த்துதமான வாறே –
அவனுடைய ஆண் பிள்ளைத் தனத்தை அனுபவித்து ஈடுபடுகிறார்
வீரச் செயலிலும் -பெண்கள் இடம் ஈடுபாட்டையும் அனுபவிக்கிறார் இதில் )

வெஞ்சின வேழம் மருப்பொசித்த வேந்தர் கொல் ஏந்திழையார் மனத்தை
தஞ்சுடையாளர் கொல் யான் அறியேன்  தாமரைக் கண்கள் இருந்தவாறு
கஞ்சனை யஞ்ச முன் கால் விசித்த காளையராவர் கண்டார் வணங்கும்
அஞ்சன மா மலையேயும்  ஒப்பர் அச்சோ ஒருவர் அழகிய வா –9-2-6-

தாமரைக் கண்கள்-சவுந்தர்யமும் -காளை-பருவமும்-அஞ்சன மா மலை- லாவண்யமும் சேர்ந்து அனுபவம் இதில்

வெஞ்சின வேழம் மருப்பொசித்த வேந்தர் கொல் -ஏந்திழையார் மனத்தை தஞ்சுடையாளர் கொல்
வெவ்விய சினத்தை உடையராய் இருக்கிற
குவலயா பீடத்தின் உடைய கொம்பை முறித்து
அச் செயலாலே பெண் பிறந்தாருக்கு தனமான நெஞ்சுகளை
எழுதிக் கொண்ட ராஜாக்கள் என்று
சொல்லலுமாய் இரா நின்றார் –

(தனக்கு ஆதாரம் -நெஞ்சை எழுதிக் கொண்ட ஆயர் சிறுமியர் -இரண்டுமே உண்டே –
வாஸூ தேவ சர்வமாக இருப்பவர் துர்லபம் -அவர்களே எனக்கு ஆத்மா -போல் இங்கும் )

ஏந்திழையார் மனத்தை தஞ்சுடையாளர் கொல்
ஒப்பித்து இருக்கிற பெண்கள் உடைய நெஞ்சை
தமக்கு அபாஸ்ரயமாக
உடையவர் போலே இரா நின்றார் –

(பெண்களே நினைவே தனக்கு கர்தவ்யம் -எழுதிக் கொடுத்து -தன்னை அமைத்துக் கொள்வானே
வேந்தர் கொல் –தஞ்சுடையாளர் கொல்–சங்கைக்கு
பெண்களை ஸ்வாதீனமாகக் கொண்டவனா -அவர்கள் அதீனமாக உள்ளவனா -என்று விவஷிதம் )

யான் அறியேன் —
என்னால் ஒன்றும் சொல்லலாய்
இருக்கிறது இல்லை –
தாமரைக் கண்கள் இருந்தவாறு –
அது தன்னை நோக்காலே தெரிவியா நின்றார் –
நானும் என்னுடைமையும் நீ இட்ட வழக்கு அன்றோ
என்றாப் போலே இரா நின்றது -நோக்கிப் பார்த்த வாறே –
(நயன பாஷை -கண்ணால் பேசியது இது )

கஞ்சனை யஞ்ச முன் கால் விசித்த காளையராவர்
பிரபல பிரதி பந்தகங்களைப் போக்க வல்லர் என்று
தோற்றும் படியாய் இரா நின்றார் –
பருவத்தைப் பார்த்த வாறே

கண்டார் வணங்கும் அஞ்சன மா மலையேயும்  ஒப்பர் –
ஓர் அபிசந்தி இன்றிக்கே இருக்கச் செய்தே
அவசா பிரதிபேத்ரே-என்கிறபடியே
கண்டாரை தம் வசமாக்கி
(வசப்படாதவர்களையும் கை கூப்பும் படி -துரியோதனனும் எழுந்தானே தாமரைக் கண்ணனைப் பார்த்ததும்
கண்டார் -சேவித்தவர் -இன்னார் இனையார் இல்லாமல் கண்ட அனைவர்களையும் )
தன் காலிலே விழ விட்டுக் கொள்ள
அஞ்சன கிரி போலேயுமாய் இரா நின்றார் –

அச்சோ ஒருவர் அழகிய வா –
வாக்குக்கு அவிஷயமான விஷயத்தில்
நான் எத்தைச் சொல்லுவது –

————————————————-

(உனக்கு இது பாவநா பிரகர்ஷமாகவே வேணும்
எனது கண்ணுக்குத் தோற்றவில்லையே
இது உனக்கு வர காரணம் என்ன
சம்பந்த உணர்த்திய தோழி -எனக்குத் தெரியாமல் வந்தபடி என்ன
அவர் பரிபூர்ண கருணையால் -பேர் அருளாளர் –
இவள் முயற்ச்சியும் வேண்டாம் -சேர்த்து வைக்கும் அவளது முயற்சியும் வேண்டாம் –
நிர்ஹேதுகமாக காட்டவே கண்டேன் –
அத்தாலேயே நெஞ்சில் தோற்றி அருளுகிறான் )

பிணியவிழ் தாமரை மொட்டலர்த்தும் பேரருளாளர் கொல் யான் அறியேன்
பணியும் என்னெஞ்சம் இது என் கொல் தோழி  பண்டிவர் தம்மையும் கண்டறியோம்
அணி கெழு தாமரை யன்ன கண்ணும் அங்கையும் பங்கயம் மேனி வானத்து
அணி கெழு மா முகிலேயும் ஒப்பர் அச்சோ ஒருவர் அழகிய வா —9-2-7-

பிணியவிழ் தாமரை மொட்டலர்த்தும் பேரருளாளர் கொல்
ஆதித்யன் தன்னுடைய உஷ்ண கிரணங்களாலே
தாமரைகளில் உண்டான பூவை அலர்த்தக் கடவனாய் இருக்கும் இறே
அங்கன் அன்றிக்கே
ஷீண  பாபரானவர்கள் உடைய ஹிருதய கமலத்துக்கு
விகாசத்தை பண்ணி
பண்ணிக் கொடுக்கும் பெரிய கருணை உடையராய் இரா நின்றார் –

யான் அறியேன் –
என்னால் இவர் படி பரிச்சேதிக்கலாய்   இருக்கிறது இல்லை –

பணியும் என்னெஞ்சம் –
என் பக்கல் ஒரு நினைவு இன்றிக்கே இருக்க செய்தே
என் நெஞ்சானது வணங்கி நில்லா நின்றது

இது என் கொல் தோழி-
உன்னை அறியாமை வருவதொரு நன்மை இல்லை இறே எனக்கு
நாம் இவரிடை யாட்டம் நினைத்து அறிவுதுமோ –

பண்டிவர் தம்மையும் கண்டறியோம் –
பழைமை யாலே செய்கிறது ஒன்றும்
சொல்லவுமாய் இருக்கிறதில்லை –

அணி கெழு தாமரை யன்ன கண்ணும் அங்கையும் பங்கயம்
திரளச் செறியப் பூத்த தாமரை என்னலாய் இருக்கிறது –
திருக் கண்களும்
அணைக்கக் கணிசிக்கிற கைகளும் –
(பக்தர்களாகிய தாமரையை அலர்த்தும் ஸூர்யனைப் போல் மட்டும் இல்லாமல்
பக்தனான ஸூர்யனைக் கண்டு அலரும் தாமரைக் கண்கள் அன்றோ இவையும் )

மேனி வானத்து அணி கெழு மா முகிலேயும் ஒப்பர் –
வடிவைப் பார்த்த வாறே
மேக சகலங்கள் அன்றிக்கே எல்லாம் ஒன்றாகத் திரண்டு
வர்ஷிக்கையிலே ஒருப்பட்ட மேகம் போலே இரா நின்றது –

அச்சோ ஒருவர் அழகிய வா –
விசஜாதீயத்துக்கு சஜாதியங்களில் சில வற்றை சொன்ன இடம்
என் சொன்னோம் ஆனோம் –

(ஒப்பார் மிக்கார் இலையாய மா மாயன் அன்றோ –
சுட்டு உரைத்த நன் பொன் கூட இவன் ஒளிக்கு -ஒவ்வாதே )

—————————————–

(தோழியும் தாணுமாய் பேர் அருளாளன் படியைச் சொல்லா நிற்க
மற்ற தோழிகள் -அன்னைமார் -அசல் அகத்தார் திரண்டு
இது என்ன புதுமை விஸ்மயப்பட்டு இது கூடாது தடுக்க
இவர்கள் வார்த்தை எடுபடாமல் போவதற்காக
பொன் மலை மேல் எழுந்த மா முகில் போன்று-கருடா வாஹனாய் –
திருவடி திருத் தோள்களில் இருக்கும் இருப்பைக் காட்டி அருள –
இவர் திருமாலிருஞ்சோலை திருமலையில் இருந்தோ திரு நீர் மலையில் இருந்தோ பறந்து வந்தார் என்ற சங்கையுடன்
மங்க ஒட்டு உன் மா மாயை -கள்ளத்தனம் உள்ளவரோ –
தோயாத்ரி -நீரைப் போல் உருகி உண்மையாகவே பரிமாறுபவரோ –
அணித்தாக-மா முகில் போன்று- பேர் அருளாளன் தான் காணுங்கோள் என்று எல்லாரையும் அழைக்கிறாள்
நெஞ்சுள்ளும் கண்ணுள்ளும் –இரண்டாலும் மானஸ அனுபவம் -சர்வ கரணங்களையும் விரும்பி-
கீழே ஏழும் ஸூய அனுபவம்
இதுவும் அடுத்ததும் பர உபதேசம் )

மஞ்சுயர் மா மதி தீண்ட நீண்ட மாலிரும் சோலை மணாளர் வந்து என்
நெஞ்சுள்ளும் கண்ணுள்ளும் நின்று நீங்கார் நீர் மலையார் கொல் நினைக்க மாட்டேன்
மஞ்சுயர் பொன் மலை மேல் எழுந்த மா முகில் போன்றுளர் வந்து காணீர்
அஞ்சிறைப் புள்ளும் ஓன்று ஏறி வந்தார் அச்சோ ஒருவர் அழகிய வா –9-2-8-

மஞ்சுயர் மா மதி தீண்ட நீண்ட மாலிரும் சோலை மணாளர் –
மேக பதத் தளவும் செல்ல ஓங்கி
சந்தரன் வந்து தீண்டும்படியான ஒக்கத்தையும் உடைத்தான திருமலையை வாசஸ் ஸ்தானமாகக் கொண்டு
அங்குத்தைக்கு போக்தாவானவர் –

வந்து என் நெஞ்சுள்ளும் கண்ணுள்ளும் நின்று நீங்கார் நீர் மலையார் கொல் நினைக்க மாட்டேன்
அங்குத்தைக்கு கடவராய் இருக்கிறவர்
தாமே வந்து
என்னுடைய சர்வ கரணங்களையும் விரும்பி
ஷண காலமும் விடுமவராய் இருக்கிறிலர் –
திரு நீர் மலையை வாசஸ் ஸ்தானமாக உடையவர் போலே இரா நின்றார்
என்னால் பரிச்சேதிகலாய் இருக்கிறிலர்  –

மஞ்சுயர் பொன் மலை மேல் எழுந்த மா முகில் போன்றுளர் வந்து காணீர்
மேக பதத் தளவும் செல்ல ஓங்கி இருப்பதொரு
பொன் மலையிலே படிந்ததொரு மேகம் போலே
இரா நின்றார் –

இங்கு பொன் மலையாய் இருக்கிறவர் தாம் ஆர் என்னில் –
அஞ்சிறைப் புள்ளும் ஓன்று ஏறி வந்தார் -வந்தது காணீர் –
என்னை விலக்கப் பார்க்கிற நீங்களும் வந்து
காணுங்கோள் -உங்களால் தான் விடலாமாகில் –
(பின்னால் வராதே பெருமாள் சொல்ல நீர் என் பின்னால் வா என்ற சீதாப் பிராட்டி போல் )

அச்சோ ஒருவர் அழகிய வா –
திருவடி திருத் தோளில் இருந்தால்
இருக்கும் அழகு தான் இப்படியேயோ –

———————————————-

(எல்லாரும் ஒரு மிடறாய் இவரை விலக்கப் பார்த்த ஆபத்து –
உபாய கோடியில் வரக்கூடாதே என்பதே இவர்கள் குறிக்கோள்
திருவடி மேல் தோன்றி அத்தை பரிஹரித்து அருளி
ஆபத்சகன் என்பதைக் காட்டி அருள
இந்த ஆபத்சகத்வம் இவனுக்கு ஸ்வா பாவிகம்
ஆ பால்யம் தொடங்கி பண்ணியவன் அன்றோ -என்கிறாள் இதில் )

முகத்திலே விழித்த வாறே
ஆபத் சகர் என்று தோற்றும்படி இரா நின்றார் –
(செயல்களை பார்த்து அறிய வேண்டாம்
திருக் கண்களால் கடாஷிப்பவன்
திரு வாயால் விழுங்கி ரக்ஷிப்பவன் )

எண்டிசையும் எறி நீர்க் கடலும் ஏழுலகும் உடனே விழுங்கி
மண்டியோர்  ஆலிலைப் பள்ளி கொள்ளும் ஆயர் கொல் மாயம் அறிய மாட்டேன்
கொண்டல் நன்மால் வரையேயும் ஒப்பர் கொங்கலர் தாமரைக் கண்ணும் வாயும்
அண்டத்தமரர் பணிய நின்றார் அச்சோ ஒருவர் அழகிய வா —-9-2-9-

எண்டிசையும் எறி நீர்க் கடலும் ஏழுலகும் உடனே விழுங்கி
திக்குகள் எட்டிலும் வந்து அலை எறியா நின்றுள்ள கடலும்
எல்லா லோகங்களையும் ஒரு காலே திரு வயிற்றிலே வைத்து

மண்டியோர்  ஆலிலைப் பள்ளி கொள்ளும் ஆயர் கொல் மாயம் அறிய மாட்டேன்-
மௌக்த்யத்தாலே ஒருவராலும் எழுப்ப ஒண்ணாத படி
ஒரு பவனான ஆலந்தளிரிலே    பள்ளி கொள்கிற
ஆச்சர்ய  பூதன் என்று தோற்றும்படி இரா நின்றார் –
கண்டவாறே இவருடைய அகடிதகட நா சாமர்த்தியம்
எனக்குத் தோற்றா நின்றது –
(நீசனான என்னையும் சேர்ந்ததே மிகப் பெரிய அகடிதகட நா சாமர்த்தியம் )

கொண்டல் நன்மால் வரையேயும் ஒப்பர் –
வடிவைப் பார்த்த வாறே
மேகம் போலேயும்
நின்ற குன்றத்தினை நோக்கி நெடுமாலே வா -திரு வாய் மொழி -4-4-4- என்கிறபடியே
மலை போலேயும்
சொல்லலாய் இரா நின்றார்-

(மேகம் போலேயும்-நாம் இருக்கும் இடம் வந்து வர்ஷிப்பார்
மலை போலேயும் -நம்மை ரஷிப்பதில் ஸ்திரமாக தீக்ஷை கொண்டவர் )

கொங்கலர் தாமரைக் கண்ணும் வாயும்-
பரிமளத்தை புறப்பட விடா நின்றுள்ள
தாமரை போலே இரா நின்றது திருக் கண்களும் திரு அதரமும் –

அண்டத்தமரர் பணிய நின்றார் —
மேன்மையைப் பார்த்த வாறே நித்ய ஸூரிகளும்
வந்து ஆஸ்ரயிக்கும் படி இரா நின்றார்

அச்சோ ஒருவர் அழகிய வா —
மேன்மையை உடையார் கிட்டுகிற விஷயம்  என்று
நமக்கு கை வாங்கலாய் இருக்கிறது இல்லை
வடிவு அழகைப் பார்த்தவாறே –

—————————————-

அன்னமும் கேழலும் மீனுமாய ஆதியை நாகை யழகியாரை
கன்னி நன் மா மதிள் மங்கை வேந்தன் காமரு சீர்க் கலிகன்றி குன்றா
வின்னிசையால் சொன்ன செஞ்சொல் மாலை ஏழும் இரண்டும் ஓர் ஒன்றும் வல்லார்
மன்னவராய் யுலகாண்டு மீண்டும் வானவராய் மகிழ் எய்துவரே–9-2-10-

அன்னமும் கேழலும் மீனுமாய ஆதியை நாகை யழகியாரை
இழந்த வேத சஷூசை மீட்டுக் கொடுக்கைக்கு ஈடான அன்னமாயும்
ஸ்ரீ வராக புராணத்தை அருளிச் செய்தும்
ஸ்ரீ மத்ஸ்ய புராணத்தை அருளிச் செய்தும்
(ஸ்ருதி ஸ்ம்ருதி -வேதம் ஸ்ரீ வராஹ புராணம் -மத்ஸ்ய புராணம் )

இப்படி தன்னை பிராபிக்கைக்கு வழி இட்டுக் கொடுத்த
ஜகத் காரண பூதனானவன் –
(தான் உண்டாக்கிய ஜகத்தை ரக்ஷணம் தானே தானே பண்ண வேண்டும் )
திரு நாகையிலே தன் அழகாலே
விட ஒண்ணாத படி பண்ணிக் கொண்டு நின்றான் ஆயிற்று –

கன்னி நன் மா மதிள் மங்கை வேந்தன் காமரு சீர்க் கலிகன்றி குன்றாவின்னிசையால் சொன்ன-
அரணாகப் போரும்படியாய்
தர்ச நீயமாய்
பரப்பை உடைத்தான
மதிளை உடைத்தான
திரு மங்கையில் உள்ளாருக்கு பிரதானராய்
எல்லாருக்கும் ஸ்ப்ருஹை பண்ண வேண்டும்படியான
ஸ்ரீ வைஷ்ணவ ஸ்ரீ யை உடைய ஆழ்வார்
ஒன்றும் குறையாத படி இனிய இசையாலே அருளிச் செய்த  –

செஞ்சொல் மாலை ஏழும் இரண்டும் ஓர் ஒன்றும் வல்லார் மன்னவராய் யுலகாண்டு மீண்டும் வானவராய் மகிழ் எய்துவரே
தம்மால் அளவிட ஒண்ணாமையால்
பிரித்து அனுபவிக்கிறார்-
(ஸூய அனுபவம் முதல் ஏழும் -பர உபதேசம் அடுத்த இரண்டும் -பலம் அருளி நிகமனம் )

இத்தை அப்யசிக்க வல்லார்கள்
இங்கும் கோலின பலங்களும் பெற்று
இது தன்னின் பலமான நித்ய ஸூரிகளோடு ஒரு கோவையாய்
இனியராகப் பெறுவார்கள் –

உயிர் தோழியும் தானுமாய் அனுபவித்த ஏழு பாடல்கள்
எல்லாரையும் குறித்த இரண்டு பாடல்கள்
பல ஸ்ருதி ஒன்றும்-

————

ஸ்ரீமத் சிறுமாமனிசராய், சௌசீல்ய நிதியாய், நம்பிள்ளை போன்று போது போக்குவது அருளிச் செயலிலேயாய்,
தற்போது காஞ்சீ வாதிகேஸரி மடாதிபதியாய் எழுந்தருளியிருக்கும் ஸ்வாமி,
திருவாய்மொழிக்கு நூற்றந்தாதி போன்று திருமொழிக்கு நூற்றந்தாதி அருளிச் செய்துள்ளார்.
அதில் இந்த பதிகத்திற்கு இவ்வளவு அர்த்தங்களையும் உள்ளடக்கி அருளிச் செய்துள்ளது.

பொன்னுரு சங்காழி பல் பூண் நாகை அழகியாரின்
எண் கடந்த மேன்மை எழில் சிறப்புட் கண் கண்டும்
ஆட் செய்யா ஆற்றாமை நாயகியாய்ச் சொல் கலியன்
தாள் சேர்க்கும் சீர் வான் தன்னை -82-

சிறப்புட் கண்–சிறப்பு உட் கண்
பொன்னுரு -அழகிய -ஹிரண்ய வர்ணை அலர்மேல் மங்கை உறை மார்பன் அன்றோ –
ஹிரண்மயவபு -உபநிஷத் –

———————————————————

ஸ்ரீ கோவில் கந்தாடை அப்பன் ஸ்வாமிகள் திருவடிகளே சரணம் –
ஸ்ரீ பெரியவாச்சான் பிள்ளை திருவடிகளே சரணம் .
ஸ்ரீ திருமங்கை ஆழ்வார் திருவடிகளே சரணம் .
ஸ்ரீ பெரிய பெருமாள் பெரிய பிராட்டியார் ஆண்டாள் ஆழ்வார் எம்பெருமானார் ஜீயர் திருவடிகளே சரணம்-

Leave a Reply

Fill in your details below or click an icon to log in:

WordPress.com Logo

You are commenting using your WordPress.com account. Log Out /  Change )

Google photo

You are commenting using your Google account. Log Out /  Change )

Twitter picture

You are commenting using your Twitter account. Log Out /  Change )

Facebook photo

You are commenting using your Facebook account. Log Out /  Change )

Connecting to %s


%d bloggers like this: