Archive for February, 2014

திருவாய்மொழி வியாக்யானம் -ஈடு -10-1-1-ஸ்ரீ M.A V .சுவாமிகள்–

February 19, 2014

தாள தாமரை -பிரவேசம் –

முதல் பத்தால் -பகவத் விஷயம் -புருஷார்த்தம் -என்று அறுதி இட்டார் –
இரண்டாம் பத்தால் -அந்த கைங்கர்யத்தில் களை அறுத்தார் –
மூன்றாம் பத்தால் -களை அறுக்கப் பட்ட அந்த கைங்கர்யமானது பாகவத சேஷத்வ பர்யந்தமான பகவத் கைங்கர்யம் -என்றார்
நான்காம் பத்தால் -இப்படிப் பட்ட கைங்கர்யத்துக்கு விரோதிகள் ஐஸ்வர்ய கைவல்யங்கள் -என்றார் –
ஐந்தாம் பத்தால் -அந்த விரோதிகளைப் போக்குவானும் அவனே
என்றார்
ஆறாம் பத்தால் -விரோதிகளை அழிக்கும் தன்மையான சர்வேஸ்வரன் திருவடிகளிலே சரணம் புக்கார் –
ஏழாம் பத்தால் – இப்படி பெரிய பிராட்டியார் முன்னிலையாக சரணம் புக்க இடத்திலும்
தக்தபட நியாயம் போலே சம்சாரம் தொடருகிறபடியை கண்டு நோவு பட்டார் –
எட்டாம் பத்தால் -இப்படி பிரபன்னராய் இருக்கச் செய்தே தக்தபட நியாயம் போலே நம்மை விடாமல்
தொடருகிறது
நம்முடைய ஆத்மாவிலும் ஆத்மா உடன் சம்பந்தப் பட்ட
பொருள்களிலும்
நசை அறாத படியாலே -என்று பார்த்து அவற்றில் ஒரு நசை இல்லை என்றார் –
ஒன்பதாம் பத்தால் -இப்படி நசை அற்ற பின்பும் பாதுகாவாமல் ஒழிவான் என் -என்று ஐயம் கொள்ள –
நான் நாராயணன்
எல்லா ஆற்றலோடும் கூடினவன்
உம்முடைய விருப்பங்கள் அனைத்தையும் செய்து முடிக்கிறேன்
என்று அருளிச் செய்ய -அவனுடைய சீல குணத்தில் ஆழம் கால் பட்டார்
ஆழ்வார் உடைய பதற்றத்தைக் கண்டு
திரு மோகூரிலே-தங்கு வேட்டையாய் வந்து தங்கி
இவருக்கு அர்ச்சிராதி கதியையும் காட்டி \இவருடைய விருப்பத்தை நிறைவேற்றின படியை
அருளிச் செய்கிறார் இந்தப் பத்தாம் பத்தால் –

—————————————————————————————————————————————————-

நாளேல் அறியேன் எனக்கு உள்ளன -9-8-4- என்றார்
மரணம் ஆனால் -9-10-5-என்று அறுதி இட்டுக் கொடுத்தான் இறைவன் –
அவன் செய்கிறோம் என்று தலை துலுக்கினால்
அது பெற்ற தாய் மேலே நடக்கலாம் படியாய் இருக்கும் அன்றோ கார்யம் –
ஆகையாலே பெறக் கூடிய கார்யத்தைப் பெற்றாராய்
போக்கிலே ஒருப்பட்டார்
போமிடத்தில் முகம் பழகின தேகத்தையும் விட்டு
பலகாலம் பழகின பந்துக்களையும் விட்டு
தனியே யாய்ச் செல்ல வேண்டியதாலும்
போகிற இடம் தாம் கண்டு அறியாத நிலம் ஆதலானும்
அதுவும் நெடும் கை நீட்டு ஆதலானும்
வழியிலே தடைகள் பலவாய் இருத்தலானும் –
அதாவது
அவித்யா -அறிவின்மை /கர்மம் /வாசனை / ருசி
என்பன போன்று சொல்லுகிறவற்றைத் தெரிவித்த படி
இவற்றை அடியைப் போக்க வேண்டுமாதாலானும்
வழிக்கு துணையாக கொண்டு போம் போது
சர்வேஸ்வரனையே பற்ற வேண்டும்

அஃது ஏன்
இவன் தானே தனக்கு துணை ஆனாலோ -எனின்
இன்று அளவும் வர
பிறப்பு இறப்புகளிலே உழன்று திரிவதற்கு
காரியம் பார்த்து போந்தவன் அன்றோ இவன் –
இச் சரீரத்தோடு இருக்கிற நாளிலே நலத்தைச் செய்ய நினைத்தானே யாகிலும் -அதாவது
சரணாகதி செய்ய -நினைத்தானே யாகிலும் –
இவனுடைய முன் நிலையைப் பார்த்தால் இவன் தான் தனக்கு
துணையாக மாட்டானே –
வழியிலே கொடுபோம் இடத்தில் இவனுக்கு வரும் தடைகளை
அறிகைக்கு சர்வஞ்ஞனாக வேண்டும்
அறிந்தால் அவற்றைக் கொடு போகைக்கு-சர்வசக்தன் ஆக வேண்டும்
யா சர்வஞ்ஞ சர்வவித்- முண்டக உபநிஷத்
எவன் யாவற்றையும் பொதுப்பட அறிந்தவன் -தனித் தனி அறிந்தவன் -என்பன போன்ற
பிரமாணங்களால்
சர்வேஸ்வரனே சர்வஞ்ஞன் சர்வ சக்தன் -ஏன்னா நின்றதே அன்றோ –

எல்லாம் வல்லவனாய் இருந்தானே யாகிலும் -சம்பந்தம் உள்ளவனாய்
இராத போது பயன் இல்லையே
மாதா பிதா பிராதா நிவாச சரணம் ஸூ க்ருத்
கதி நாராயணா -சுபால உபநிஷத் –
தாயும் தந்தையும் உடன் பிறந்தவனும் இருப்பிடமும்
பாதுகாப்பவனும் சிநேகிதனும் பேறும்
ஆகிய இவை எல்லாம் ஸ்ரீ மன் நாராயணன் ஆகவே இருக்கிறான் -என்பன போன்றவைகளால்
அவனே எல்லா வித உறவினனாக சொல்லா நின்றது இறே
எம்மானும் எம்மனையும் என்னைப் பெற்று ஒழிந்ததின் பின்
அம்மானும் அம்மனையும் அடியேனுக்கு ஆகி நின்ற -பெரிய திருமொழி -7-2-3-என்கிறபடியே
ஆசையாலே அறிவற்றவர்களாய் குழந்தையைப் பெற்று
இளமைக்கு விரோதி -என்று பொகட்டு போமவர்கள்
இவன் தான் பழகிப் போந்த முகத்தாலே -அம்மே -என்ற போதாக
பெண் குரலாலே -ஏன் -என்றும்
அப்பா -என்ற போதாக ஆன் குரலிலே ஏன் என்றும்
இப்படி முகம் கொடுத்துக் கொண்டு போகக் கடவனாய்
இருக்குமவன் அன்றோ -அவன் –

சரீரமானது கட்டுக் குலைந்து பரம பதத்திலே போய்ப் புகும் அளவும் செல்ல நடுவிலே உண்டாகும்
தடைகளை போக்கிக் கொடு போகைக்கு ஈடான விரகு அறியுமவனாக வேண்டும்
விரோதிகளை இரு துண்டமாக இட்டுக் கொடு போக வல்ல ஆற்றல் உடையவனாக வேண்டும்
அசுரரைத் தகர்க்கும்
துணிக்கும் வல்லரட்டன் –
தான் தனக்கு தஞ்சம் அல்லாத அன்று இவன் தனக்கு தஞ்சம் என்று
தன்னை இவன் கையில் காட்டிக் கொடுக்கும்படி நம்பத் தகுந்தவனாக வேண்டும்

சர்வஞ்ஞான்சர்வ சக்தன் -என்கிறபடியே தானே பிரமாணங்களால் பிரசித்தம் ஆக்கப் பட்டவன்
தஞ்சமாகிய தந்தை தாயோடுதானுமாய் -திருவாய்மொழி -9-6-2-என்று இவர் தாமே தஞ்சம் என்றாரே
மயர்வற மதிநலம் அருளினான் -என்று பேர் அருளினன்
என்னும் இடம்தாமே கைக் கொண்டார்
இனி சேஷியாய் இருக்கையாலே
தானே சம்பந்தம் உள்ளவனாய் இருக்குமன்றோ –

ஆக –
நம் விரோதிகளைப் போக்கி
பரம பத்து அளவும் கொண்டு போய்
வழி நடத்துவான் காளமேகம் -என்று அறுதி இட்டு
அரு நிலங்களிலே -செல்லுதற்கு அரிய – வழிப்போவார்
அகப்படை -என்று அந்தரங்கமான சேனை -என்று
மிடுக்கராய் இருப்பாரைக் கூட்டிக் கொண்டு
தம் கைப் பொருளை அவர்கள் கையிலே கொடுத்து
அமர்ந்த நிலத்திலே சென்றவாறே வாங்கிக் கொள்ளுவாரைப் போலே
உடலை விட்டு உயிர் பிரிகின்ற காலத்திலேயே
காளமேகத்தின் பக்கலிலே ஆத்மாவை அடைக்கலம் செய்து
பரம பதத்திலே புக்கால்
பின்னர் நமக்கு ஆக்கிக் கொள்ளக் கடவோம் -என்று
வழித் துணையாகப் பற்றுகிறார்-

இந்தத் தன்மைகள் ஒன்றுமே இல்லை யாகிலும்
அவன் முன்னே போக பின்னே போகா நின்றால்
தோளும் நான்குடைச் சுரி குழல் –
அவனுடைய வடிவு அழகினை அனுபவித்துக் கொண்டு
போமதுவே பிரயோஜனமாக போரும்படி ஆயிற்று இருப்பது –
ஸ்வ புருஷம் அபி வீஷ்யே பாசஹச்தம் வததி யம கில தஸ்ய கர்ண மூலே
பரிஹர மதுசூதன பிரபன்னான் பிரபு அஹம் அத்ய ந்ருனாம் ந வைஷ்ணவானாம் -ஸ்ரீ விஷ்ணு புராணம் -3-17-13-
திறம்பேன்மின் கண்டீர் திருவடி தன் நாமம்
மறந்தும் புறம் தொழா மாந்தர் -இறைஞ்சியும்
சாதுவராய்ப் போதுமின்கள் என்றான் நமனும் தன்
தூதுவரைக் கூவிச் செவிக்கு –
என்கிறபடியே எதிரிகள் கூசிப் போம்படி பெருமிதம் உடையவனாய் இருப்பான் ஒருவனைப் பற்ற வேண்டும் அன்றோ –
யமன் கையில் பாசத்தை தரித்த தன் வேலையாளைப் பார்த்து
பகவானை அடைந்தவர்களை விட்டு விடுங்கோள்
நான் எனையோர்க்கே தலைவன்
விஷ்ணு பக்தர்களுக்கு தலைவன் அல்லன்
என்று அவர்கள் உடைய காதிலே சொன்னான்
என்கிறபடியே அவனும் சொல்லி வைத்தான் அன்றோ –

—————————————————————————————————————————————————————-

மரணமான மிகப் பெரிய அச்சத்தை நீக்குதற்கு
பகைவர்களை அழிக்கும் தன்மையனான
காளமேகம் அல்லது துணை இல்லை –
என்று அவனைப் பற்றுகிறார் –

தாள தாமரைத் தட மணி வயல் திரு மோகூர்
நாளும் மேவி நன்கமர்ந்து நின்று அசுரரைத் தகர்க்கும்
தோளும் நான்குடைச் சுரி குழல் கமலக் கண் கனி வாய்
காளமேகத்தை யன்றி மற்று ஓன்று இலம் கதியே-

——————————————————————————————————————————————————————

தாள தாமரைத் –
சேற்றின் நன்மையாலே
உரத்த தாளை உடைய தாமரை -என்க –
மலையைச் சுமந்தால் போன்று பூமியின் பெருமையை
பொறுக்க வல்ல தாளை உடையதாதலின் –
தாள தாமரை -என்கிறார் –
உரம் பெற்ற மலர்க்கமலம் உலகு அளந்த சேவடி போல் உயர்ந்து காட்ட -பெரியாழ்வார் திருமொழி -4-9-8-

என்னக் கடவது அன்றோ –
சேற்று வாய்ப்பாலே உரம் பெற்று இருக்கிற
கமலமானது ஓங்கி அலர்ந்த போது-திரு உலகு அளந்த போது
எடுத்த திருவடிகளுக்கு போலியாய் இருந்தது-

சங்கை சூராணாம்திவி பூதலஸ்தை ததா மனுஷ்யை ககனே ச கேசரை
ஸ்துது க்ரமான்ய பிரசகார சர்வதா மம அஸ்து மாங்கள்ய விவிருத்தையே ஹரி -விஷ்ணு தர்மம் –
அப்போது தேவர்கள் உடைய கூட்டங்களாலும் -என்றபடியே
தேவர்கள் திரண்டு காலை நீட்டித் தலையாலே வணங்கி தண்டன் இட்டாப் போலே இரா நின்றது -செந்நெல் களானவை
விழுந்து தலை சாய்ந்து கிடக்கிற போது

தட மணி –
அணி தடம் –
இப்படிப் பட்ட பூக்களாலே அலங்கரித்தால் போலே
இருக்குமாயிற்றுத் தடம் –

அணி வயல் திரு மோகூர்-
இப்படிப் பட்ட தடங்களையும்
வயல்களையும் உடைய
திரு மோகூர்
ஊரில் இனிமை முழுதும் வயலிலே காணும் –

நாளும் மேவி –
நாள் தோறும் நாள் தோறும்
மிக்க விருப்பத்தைச் செய்து
அவ் ஊரில் விடிந்த விடிவு தோறும் அவனுக்கு
அத்ய மே சபலம் ஜன்ம சூப்ரபாதாச மே நிச
யத் உந்தித்ராப்ஜ பத்ராஜம் விஷ்ணோ த்ரிஷ்யாமி அஹம் முகம் -ஸ்ரீ விஷ்ணு புராணம் -5-17-8
என்னும்படியாயிற்று இருப்பது –

நன்கமர்ந்து நின்று –
இவ் ஊரில் வசித்தலை ஒழிய
வேறு ஒரு பிரயோஜனத்தை கணிசியாதே
இது தானே பிரயோஜனமாய் நின்று –

அசுரரைத் தகர்க்கும்தோளும் நான்குடைச் –
அசுரக் கூட்டத்தைத் துணித்து அடுக்கி
விரோதியைப் போக்கிக் கொண்டு போக வல்லவன்
என்று தோற்றும்படியான
திருத் தோள்கள் நான்கினையும் உடைய –
இவர் இப்படி அறிந்தபடி எங்கனே என்று நம்பிள்ளை நஞ்சீயரைக் கேட்க –
விடுகாதானாலும் தோடு இட்டு வளர்த்த காத்து -என்று தெரியும் காண் -என்று அருளிச் செய்து அருளின வார்த்தை –
சுரி குழல் –
நெடு நாள் பட பிறப்பு இறப்பு களிலே உழன்று வருவதால்
உளவாய எல்லா துன்பங்களும்
ஆறும்படியாக இருக்குமாயிற்று
பின்னே போகிறவனுக்கு முன்னே போகிறவன்
ஒரு கால் திருக் குழலை குலைத்து நுழந்த
கேசவ கிலேச நாசந-மகா பாரதம் –
கேசவன் கிலேசத்தை நாசம் செய்பவன் எண்ணக் கடவது அன்றோ –

கமலக் கண் கனி வாய்-
மகளிருடைய பொய்யான நோக்கிலும்
பொய்யான முறுவலிலும்
அகப்பட்ட நெஞ்சாறல்
எல்லாம் தீரும்படி –
மெய்யான நோக்கும்
மெய்யான முறுவலும்
இருக்கும்படி சொல்கிறது –
இராஜாக்கள் போகும் போது முன்னே மேகம் நீர் விடுமா போலே
முன்னே காளமேகம் வனப்பாகிய அமிருதத்தை
பெய்து கொண்டு போக
பின்னே அக்குளிர் வாசத்தை அனுபவித்துப் போகலாம்படி
இருக்குமாயிற்று

காளமேகத்தை யன்றி மற்று ஓன்று இலம் கதியே-
காளமேகத்தை ஒழிய
வேறு வழித்துணை
உடையோம் அல்லோம் –

உடனே பெற துடித்து கிடக்க
சரீர சமனாந்தரம் -மரணமானால் வைகுந்தம் கொடுக்கும் பிரான்
அறிந்து சமாகிதர் ஆகிறார்
ஆப்தன் வழித் துணை -ஆப்த தமன் -திரு மோகூர் காள   மேக பெருமாளை பற்றுகிறார்
வழித் துணையாம் காள மேகத்தை கதியாக்கி
நாளேல் அறியேன்-மரணமானால் அறுதி இட்டு கொடுக்க
செய்கிறோம் தலை துலுக்கினால் பெற்றது போலே ஹிருஷ்டர் ஆகலாமே
அடுத்த ஷணம் கிடைத்தால் போலே பெற்றால் கிடைக்கிற -கட்டுச் சோறு கட்டி சித்தமாக
மேல் செய்ய வேண்டும்படி ஒருப்பட்டார்
முகம் பழகிய தேகம் விட்டு
பந்துக்களையும் விட்டு
பொய் சேருகிற இடம் தனியாக
நெடும் கை நீட்டு பரம பதம்
வழியிலே பிரதி பந்தங்கள்
அர்ச்சிராதி -அர்ச்சிஸ் தொடக்க்கமான -மார்க்கம்
ஆதி -முதலான –
மண்டலத்தை கீண்டு புக்கு –
கண்ணாவார்  கண்ணில் பிறந்த கண் மணி -ஆச்சர்ய ஹிருதயம்
சஷூஸ் சூர்யா அஜாயத கண்ணில் பிறந்த சூர்யன் முக்ய மார்க்க தலை வாசல்
வழியில் தடைகள் -அவித்யா கர்மா வாசனை ருசிகள் உண்டே
அடையப் போக்கி வழித் துணையாக ஒருவரை பற்ற
சர்வேஸ்வரனைப் பற்ற வேண்டும்
இவன் -தானே துணையாக மாட்டான்
சம்சாரிக்க கார்யம் பார்த்து போந்தவன் இவன்
சரீரம் உடன் உள்ள நாள்களில்-முமுஷூ மோஷம் இச்சை -ஹித சிந்தை பண்ணினானே ஆகிலும்
பூர்வ வ்ருத்தம் பார்த்தால் இவன் துணை யாக மாட்டானே

துணையாக இருக்க மூன்றும் வேண்டும்
ஆபத்து அறிந்த சர்வஞ்ஞத்வம் வேண்டும்
போக்கும் சர்வ சக்தன் வேண்டும்
சம்பந்தமும் வேண்டுமே -பிராப்தி -சம்பந்தம் பிதா புத்திர -இத்யாதி
சர்வேஸ்வரன் ஒருவனே சர்வஞ்ன சர்வ வித்
பிராப்தி –
இதர தேவதைகள் அப்ராப்தம் -ஏற்பட்டது பகவான் இடம் மட்டும்
மாதா பிதா-பிராதா -சுஹ்ருத் நாராயண
எம்மானும் யெம்மனையும் என்னை பெற்று ஒழிந்த பின்பும்
அம்மானும்  அடியேனுக்கு ஆகி நின்ற –
பிள்ளை இருந்தால் யவ்வன விரோதி பொகட்டு போவார்கள்
திரு மழிசை பார்க்கவா அப்சரஸ் பொகட்டு போக –
இவன் வாசனை அம்மா -கூப்பிட பெண் குரல் கொடுத்து முகம் கொடுத்து கொண்டு போவான்
சாமர்த்தியம் -விரகு அறிந்து போக்கும் சக்தி
இரு துண்டாக்கி விடுகை
தனக்கு தான் தஞ்சம் இல்லா அன்று தான் தஞ்சம் என்று காட்டிக் கொடுத்து
தஞ்சமாகிய தந்தை தாய் –
மயர்வற மதி நலம் அருளி -தயாளு -காட்டி கொடுத்தான்
சேஷி பிராப்தன்
விரோதிகளை போக்கி -பிராப்ய பூமி கூட்டி போக காள மேகம்
காட்டு வழியில் போவார் -போகி -வண்டி இழுத்து  சாமான் தூக்கி
கைப்பணம் கூட அவர்கள் இடம் கொடுத்து
மெய்க்காவல் –
அமர்ந்த நிலத்தில் சென்றவாறே வாங்கிக் கொள்வாரை போலே
ஆத்மாவை கொடுத்து
பிராப்ய பூமி புக்கு வாங்கிக் கொள்ள வழித் துணையாக பற்றுகிறார்

இம் மூன்றும் இல்லை யாகிலும் அவன் வடிவு அழகை பின்னே பருகி அனுபவிப்பித்து போவதே கர்த்தவ்யம்
வள்ளலே உன் தமர்க்கு நமன் தமர் கள்ளர் போலும் -பெரிய திரு மொழி
ஏத்தி உன் சேவடி எண்ணி இருப்பாரை பார்த்து இருந்து நமன் தமர் பற்றாது
சோத்தம் நாம் அஞ்சுதும் -என்று தொடாமை கை கூப்பி ஸ்தோத்ரம் சோத்தம்
சோத்தம் பண்ணு தாச்சி ஸ்தோத்ரம் குழந்தை
எதிரிகள் கூசிப் போகும் படி
பரிகரம் மது சூதனன் பிரபன்னம் -கர்ண மூல -பிரபு  ந வைஷ்ணவானாம்
இறைஞ்சி சாதுவராய் போக -நமனும் தம் தூதுவரைக் கூவி செவிக்கு
பேராயர் ஆட்பட்டால் -கீழ் வர மாட்டான் -எம் கோன் அவன் தமரே -என்று ஒழிவது அல்லால் நமன் தமரால் ஆராயப்ப் பட்டு அறியார் கண்டீர்
வீரனார் வேறு செய்து –இடாமையால் -நமன் கூறு செய்து —
கெடும் இடர் -ஆய வெல்லாம் கேசவா
காள மேகம் ஆப்தன் பற்றுகிறார்
மதிப்பான் –

விரோதி நிரசன சீலன்
அவன் அல்லது துணை இல்லை -மற்று ஓன்று இல்லை கதியே
தாள தாமரை
நாளங்கள் –
தடாகம் தாமரை குளம் -தாள தாமரை தடாகம் இன்றும் பெயர்
மலை சுமப்பது போலே
மலர் கமலம் -திருவரங்கம் நெல் கதிர் சாய்ந்து
திருவடி நீட்டி தேவர்கள் வணங்கு -பெரியாழ்வார்
சேற்றின் நன்மையால் -தாள்களை உடைய தாமரை
ஓங்கி -திருவடிகளுக்கு போலி
வரம்பற்ற -தேவர்கள் திரண்டு காலை நீட்டி அஷ்டாங்க நமஸ்காரம்
சென்னெல்கல் விழுந்து தலை சாய்க்க
தட மணி பூக்களால் அலங்க்ர்தம்
போக்யதை வயலில் காட்ட
நாளும் மேவி
விடிந்த விடுவுகள் தோறும் -நன்கு அமர்ந்து -ஆசை உடன் இருக்கும் திவ்ய தேசம்

நித்யம் -வாசம்
வேறு ஒரு பிரயோஜனம் கணிசியாதே நன்கு அமர்ந்து நின்று
நின்ற நிலையிலே அசுரர் தகர்க்கும் தோள் நான்கு உடை
அசுரர் சங்கம் -விரோதி போக்க வல்லவன்
இவர் இப்போது அறிந்த படி எங்கனே என்னில்
விடு காது ஆனாலும் தோடு இட்ட காது-அறியுமா போலே
சுரி குழல்  சம்சாரம் தாபம் ஆறும்படி
பின்னே போக முன்னே கேசவ கிலேச நாசனன்
பரம ஆகர்ஷகம்
நரகம் -நமன் -கேசவா சொல்லாமல் போனாயே -கிம் துவா ந அர்ச்சித கேசவ கிலேச நாசன -பிரமாணம்
கமலக்கண் -பொய்யான நோக்கிலும் பொய்யான முறுவலில் அகப்பட்டு நெஞ்சாரல் துக்கம்
கனிவாய்
காள மேகம் வர்ஷிக்க
ராஜாக்கள் போகும் பொழுது மேகர் முன்னே நீர் இடுவாரைப் போலே

பரம பதம் போகும் ஆழ்வாருக்கு வர்ஷித்து கொண்டு போக
சௌந்த்ர்ய அமர்த்தம் வர்ஷித்து போக
குளிர் வாசம் அனுபவித்து போக
அப்படி பட்ட காள மேகம் அன்றி மற்று வழித் துணை இல்லை

——————————————————————————————————————————————————–

நம்பிள்ளை திருவடிகளே சரணம்
நம் ஜீயர் திருவடிகளே சரணம்
பெரியவாச்சான் பிள்ளை திருவடிகளே சரணம்
வாதி கேசரி அழகிய மணவாள ஜீயர் திருவடிகளே சரணம்
வடக்கு திருவீதி பிள்ளை திருவடிகளே சரணம்
பெரிய பெருமாள் பெரிய பிராட்டியார் ஆண்டாள் ஆழ்வார் எம்பெருமானார் ஜீயர் திருவடிகளே சரணம்-

திருவாய்மொழி வியாக்யானம் -ஈடு -9-10-11-ஸ்ரீ M.A V .சுவாமிகள்–

February 19, 2014

நிகமத்தில்
உங்களுடைய துன்பங்கள் எல்லாம்
வாசனையோடு போக வேண்டி இருக்கில்
இத் திருவாய் மொழியில்
ப்ரீதி முன்னாகச் சொல்லிக் கொண்டு
அவன் திருவடியைப் பற்றுங்கோள்
என்கிறார்

—————————————————————————————————————

பாடு சாரா வினை பற்று அற வேண்டுவீர்
மாட நீடு குருகூர்ச் சடகோபன் சொல்
பாடலான தமிழ் ஆயிரத்துள் இப்பத்தும்
பாடி ஆடிப் பணிமின் அவன் தாள்களே

—————————————————————————————————————–

பாடு சாரா வினை பற்று அற வேண்டுவீர்
வினைகள் உங்கள் பக்கத்தில் வந்து கிட்டாதபடி
வாசனையோடு போகவேண்டி இருந்தீர்கோள் ஆகில்

மாட நீடு குருகூர்ச் சடகோபன் சொல் –
அழியாத மாடங்களை உடைத்தான
திரு நகரியை உடைய ஆழ்வார் அருளிச் செய்த
ஆப்தர் உடைய உபதேசம் ஆகையாலே
திருவாய் மொழியில் பிறந்த வற்றில் அர்த்தவாதம் இல்லை

பாடலான தமிழ் ஆயிரத்துள் இப்பத்தும்
நம்பத் தகாதவர்கள் சொல்லிலும் விட ஒண்ணாத
இனிமையை உடைத்தான இப்பத்து
மலர் மணத்தோடு மலருமா போலே
இசையோடு கூடிப் பாடின தமிழ் –

பாடி ஆடிப் பணிமின் அவன் தாள்களே –
ப்ரீதி முன்னாகப் பாடி
இருந்த இடத்தில் இராதே ஆடி
ப்ரீதியினால் தூண்டப் பட்டவர்களாய் கொண்டு
அவன் திருவடிகளில் விளுங்கோள்
இது அன்றோ நான் உங்களைக் குடிக்கச் சொல்லுகிற
வேப்பங்குடி நீர்
தேனே மலரும் திருப் பாதத்தை அன்றோ சேரச் சொல்லுகிறது –

நிகமத்தில்
இத் திருவாய் மொழி சொல்லி
பிரதி பந்தங்கள் எல்லாம் போகப் பெரும்
வினைகள் கிட்டாத படி
வேர் உடன் சவாசனமாக போகும்
அக்னி -மிச்சம் வைக்க கூடாது
மாடங்கள் உடைய திரு குருகூர்
ஆப்தர் குருகூர் சடகோபன்
ப்ரீதி உடன்
பள்ளியில் -மகன் -சொல்லிய ஆயிரம் நாணங்கள்
சொன்ன்னது யார்
சொல்லிய வார்த்தை யார்
ஆனாலும் விரோதி
அது போலே சொன்னது ஆழ்வார்
சொல்லப் பட்டது திரு வாய் மொழி
இசை உடன் கூடி
புஷ்பம் பரிமளம்
பாடலான தமிழ் இசை உடன்
பாடி
ஆடி
ப்ரீதி தூண்ட
திருவடிகளில் விழ
இது வன்றோ வேப்பம் குடி
திருவடியில் சேர்ந்து
பலம் இனிமை
சாதனம் இனிமை
தேனே ஒழுகும் திருப்பாதம்
தேனை பற்றி தேன் பருக

—————————————————————————————————————

மால் உமது வாஞ்சை முற்றும் மன்னு முடம்பின் முடிவில்
சால நண்ணிச் செய்வன் எனத் தான் உகந்து -மேலவனைச்
சீரார் கணபுரத்தே சேரும் எனும் சீர் மாறன்
தாரானோ நத்தமக்குத் தாள்

சாரம்
உமது முடிவின் முடிவி;ல் உமது வாஞ்சை முற்றும் தந்து அருளுவேன்
செய்கிறேன் சொன்னதும்
சீரார் கணபுரம்
வேத நாவர் உள்ள சீர்மை

மாறன் தாள் நமக்கு கொடுத்து அருளுவார்
சரண்யா முகுந்தத்வம் உத்பலாக விமானம்
முகுந்தன்
முக்தி தருபவன்
மரணமானால் வைகுந்தம்
மோஷ பரதத்வம்
உத்பலம் மாமிசம் -விரும்பாத முனிவர் -மேம்பட்ட எம்பெருமான் முமுஷுக்கள் ஆத்மாவில் கண் வைத்து உத்பலர்

———————————————————————————————————————–

நம்பிள்ளை திருவடிகளே சரணம்
நம் ஜீயர் திருவடிகளே சரணம்
பெரியவாச்சான் பிள்ளை திருவடிகளே சரணம்
வாதி கேசரி அழகிய மணவாள ஜீயர் திருவடிகளே சரணம்
வடக்கு திருவீதி பிள்ளை திருவடிகளே சரணம்
பெரிய பெருமாள் பெரிய பிராட்டியார் ஆண்டாள் ஆழ்வார் எம்பெருமானார் ஜீயர் திருவடிகளே சரணம்-

திருவாய்மொழி வியாக்யானம் -ஈடு -9-10-10-ஸ்ரீ M.A V .சுவாமிகள்–

February 19, 2014

ப்ரீதியின் மிகுதியாலே
மேல் இரண்டு திருப் பாசுரங்களாலே தமது பேற்றினைச் சொல்லி
பக்தி பிரபக்தி இரண்டுக்கும் தகுதி இல்லாதவர்கள்
திருக் கண்ணபுரம் என்ற வார்த்தையினைச் சொல்லவே
எல்லா துன்பங்களும் போம் -என்கிறார் –

——————————————————————————————————————–

இல்லை அல்லல் எனக்கேல் இனி என் குறை
அல்லி மாதர் அமரும் திரு மார்பினன்
கல்லில் ஏய்ந்த மதிள் சூழ் திருக் கண்ணபுரம்
சொல்ல நாளும் துயர் பாடு சாராவே –

———————————————————————————————————————–

இல்லை அல்லல் –
எல்லா துன்பங்களும் போம் –

எனக்கேல் இனி என் குறை –
இனி எனக்கு என்ன குறை உண்டு -என்றது –
பகவானை அனுபவிப்பதற்கு விரோதியான துன்பங்கள் எல்லாம் போன பின்பு
நான் அனுபவிப்பதற்கு ஒரு தேச விசேஷம் தேடித் போக வேண்டி இருந்தது -என்றபடி –

அல்லி மாதர் அமரும் திரு மார்பினன் –
பெரிய பிராட்டியார் நித்ய வாசம் செய்கிற
திரு மார்பினை உடையவன்
அவனைப் பற்றுகிற காலத்தில்
நம்மிடத்து உண்டான குறைகளை அவன் பாராதபடி
குற்றம் செய்யாதவர் யார் -என்பாரும் அருகே உண்டு என்றபடி

கல்லில் ஏய்ந்த மதிள் சூழ் திருக் கண்ணபுரம் சொல்ல –
திண்ணியதான மதிளை உடைய திருக் கண்ணபுரத்தை வாயாலே சொல்ல –
நாளும் துயர் பாடு சாராவே –
பக்தியைச் செய்வதற்கு சாதனம் இல்லாமல் –
பிரபத்தியைச் செய்வதற்கு மன உறுதி இல்லாமல்
இருக்குமவர்கள்
திருக் கண்ணபுரம் -என்று வாயாலே சொல்லவே
எல்லா துக்கங்களும் போம்

தாம் பெற்ற பேற்றை சொல்லி
மகா விசுவாசம் இல்லாதார்
திருக்கண்ணபுரம் உக்தி மாதரம் சொன்னாலே போதும்
அல்லல் இல்லை
சகல துக்கங்களும் போன பின்பு
அனுபவத்துக்கு தேச விசேஷம் போக வேண்டாம்
பெரிய பிராட்டியார் ந கச்சத் ந அபராது சொல்வாரும் உண்டே இங்கே
வாயாலே சொல்ல –
பக்தி வேண்டாம்
பிரபத்தி வேண்டாம்
உக்தி மாத்ரமே
உறுதி இல்லாதார் -திவ்ய தேசம் பெயரை சொன்னாலே போதும்
போயஸ் கார்டன் இருக்கிறேன் சொன்னாலே போதும் இந்த காலத்தில்
எம்பெருமான் திவ்ய தேச மகிமை

————————————————————————————————————————————-

நம்பிள்ளை திருவடிகளே சரணம்
நம் ஜீயர் திருவடிகளே சரணம்
பெரியவாச்சான் பிள்ளை திருவடிகளே சரணம்
வாதி கேசரி அழகிய மணவாள ஜீயர் திருவடிகளே சரணம்
வடக்கு திருவீதி பிள்ளை திருவடிகளே சரணம்
பெரிய பெருமாள் பெரிய பிராட்டியார் ஆண்டாள் ஆழ்வார் எம்பெருமானார் ஜீயர் திருவடிகளே சரணம்-

திருவாய்மொழி வியாக்யானம் -ஈடு -9-10-9-ஸ்ரீ M.A V .சுவாமிகள்–

February 19, 2014

ஒருவருடைய உபதேசமும் இல்லாமலே
நான் முன்னம் அவனை அடைந்து
இன்பத்தினை அடைந்தவன் ஆனேன்
என்று ப்ரீதர் ஆகிறார்

———————————————————————————————-

பாதம் நாளும் பணியத் தணியும் பிணி
ஏதம் சாரா எனக்கேல் இனி என் குறை
வேத நாவர் விரும்பும் திருக் கண்ணபுரத்து
ஆதியானை அடைந்தார்க்கு அல்லல் இல்லையே

————————————————————————————————————-

பாதம் நாளும் பணியத் தணியும் பிணி –
அவன் திருவடிகளை அடையவே
அவனை அடைவதற்கு முன்னே
பலகாலமாக ஈட்டிய வினைகள் எல்லாம் -பூர்வாகம் -நசிக்கும்
இனியது செய்ய விரோதியான பாபம் போம் -என்றபடி –

ஏதம் சாரா –
புகுதருவான் நின்ற வினைகளும் -உத்தராகம் -அடைய மாட்டா
தூயோமாய் வந்து நாம் தூ மலர் தூவித் தொழுது
வாயினால் பாடி மனத்தினால் சிந்திக்க
போய பிழையும் புகுதருவான் நின்றனவும்
தீயினில் தூசாகும் -போலே –

எனக்கேல் இனி என் குறை –
அவன் திருவடிகளில் தலை சாய்க்க
எல்லா துக்கங்களும் போவதான பின்பு
எனக்கு ஒரு குறை உண்டோ –

வேத நாவர் விரும்பும் திருக் கண்ணபுரத்து ஆதியானை –
வேதார்த்த வித்துக்கள் விரும்பி வர்த்தின்ற திருக் கண்ணபுரத்தில்
எழுந்து அருளி இருக்கின்ற உலக காரணனை –
திரு மங்கை ஆழ்வாரைப் போல்வாரை -வேத நாவர் -என்கிறது –
விரும்புகையாவது
கண்ணபுரம் ஓன்று உடையானுக்கு அடியேன் ஒருவற்கு உரியேனோ -பெரிய திருமொழி –6-9-3–என்கை –
பிரமாணம் வேதமாய்
பிரமாணத்தால் அறியப் படும் பொருள் உலக காரணனாய் அன்றோ இருப்பது
காரணம் து த்யேய- காரணமாய் உள்ள பொருள் த்யானிக்கத் தக்கது -என்கிறபடியே
உலக காரணன் அன்றோ த்யானிக்கத் தக்கவன்

ஆதியானை அடைந்தார்க்கு அல்லல் இல்லையே –
தாய் மடியிலே சாய்ந்தார்க்கு கிலேசம் இல்லையே -என்னும் இடம் உறுதி –

நிரபேஷமாக
மயர்வற மதி நலம் அருளினவன்
வேத நாவர் விரும்பும்
மணிக்கு மேலே
பிணி -பூர்வாகம் நசிக்கும் -உத்தராகம் சாரா –
ஏதம் சாரா
போய பிழையும் புகுதருவான் நின்றனவும்
நெருப்பில் இட்ட பஞ்சு போலே தீயினில் தூசாகும்
தாமரை இலை தண்ணீர் போலே ஒட்டாது
வேத நாவர் விரும்பும்
வேத வித்துக்கள்
திண்ணை பேச்சு வேதம்
கலை மொழியாளர்
கைங்கர்யம் செய்து கொண்டு
ஆதியான் -ஜகத்
வேத நாவர் திரு மங்கை ஆழ்வார்
அடியேன் ஒருவனுக்கு உரிஎனோ திரு மந்த்ரம்
கண்ணபுரம் ஓன்று உடையான்
உடையானுக்கு
அடியேன்
ஒருவருக்கு உரியேனோ
பிரணவ சப்தார்த்தம்
கலை வேதம்
கல்விச் சிலையால் காத்தானூர்
கலை இலங்கு மொழியாளர்
விடுதி ஏடு எடுத்து படிப்பார் இல்லை
பொட்டலம் கட்டிய பேப்பர் விஷயம் படிப்பார் போலே இல்லை
ஆசார்யர் இடம் அடி பணிந்து கிரந்த காலஷேபம் செய்தவர்கள்
வேத நாவர் விரும்பும்
பிரமாதாக்கல்
பிரமேயம் ஜகத் காரனந்த்வன்
அடைந்தார்க்கு அல்லல் இல்லை
காரண வஸ்துவை த்யானம் செய்ய
திருவடி சேர்ந்த பின் என்ன குறை –

————————————————————————————————————————————–

நம்பிள்ளை திருவடிகளே சரணம்
நம் ஜீயர் திருவடிகளே சரணம்
பெரியவாச்சான் பிள்ளை திருவடிகளே சரணம்
வாதி கேசரி அழகிய மணவாள ஜீயர் திருவடிகளே சரணம்
வடக்கு திருவீதி பிள்ளை திருவடிகளே சரணம்
பெரிய பெருமாள் பெரிய பிராட்டியார் ஆண்டாள் ஆழ்வார் எம்பெருமானார் ஜீயர் திருவடிகளே சரணம்-

திருவாய்மொழி வியாக்யானம் -ஈடு -9-10-8-ஸ்ரீ M.A V .சுவாமிகள்–

February 19, 2014

அவனை அடையுங்கோள்-
உங்கள் துக்கத்தையும்
துக்கத்துக்கு காரணமான பிறப்பினையும்
போக்கி அருளுவான் –
என்கிறார்

————————————————————————————————————-

அணியன் ஆகும் தன தாள் அடைந்தார்கட்கு எல்லாம்
பிணியும் சாரா பிறவி கெடுத்து ஆளும்
மணி பொன் ஏய்ந்த மதிள் சூழ் திருக் கண்ணபுரம்
பணிமின் நாளும் பரமேட்டி தன் பாதமே

—————————————————————————————————————–

அணியன் ஆகும் தன தாள் அடைந்தார்கட்கு எல்லாம்
தனது திருவடிகளை அடைந்தார்க்கு –
இன்னார் இனியார் என்னாதே –
எல்ல்லார்க்கும் சுலபன் ஆம்
இதாநீம் மாக்ருதா வீர ஏவம்விதம் அசிந்திதம்
த்வயி கிஞ்சித் சமாபன்னே கிம்கார்யம் சீதய மம -யுத்தம் -41-4-
இன்று அடைந்தது ஒரு குரங்காகிய சுக்ரீவனைக் குறித்து
சீதையால் தான் எனக்கு கார்யம் என்ன இருக்கிறது -என்றாரே அன்றோ

பிணியும் சாரா-
உங்களுடைய எல்லா துன்பங்களை போம் –

பிறவி கெடுத்து ஆளும் –
அந்த துன்பங்களுக்கு காரணமான பிறப்பினைப் போக்கி
அடிமை கொள்ளும் –

மணி பொன் ஏய்ந்த மதிள் சூழ் திருக் கண்ணபுரம்
மணியாலும் பொன்னாலும் செய்த மதிளாலே சூழப் பட்ட
திருக் கண்ணபுரத்திலே
திருக் கண்ணபுரம் பரமேட்டி -என்று கூட்டுக –

பணிமின் நாளும் பரமேட்டி தன் பாதமே –
பரமபதில் இருக்கும் படியில் ஒன்றும் குறை இல்லாத படி
ஆயிற்று இங்கு இருப்பது
அவன் திருவடிகளில் ஸ்வரூபத்துக்கு அனுரூபமான
கைங்கர்யத்தைச் செய்யுங்கோள் –
அங்கு நித்ய சூரிகள் பணிய இருக்குமவன்
இங்கே வந்த பின்பு நீங்களும் அவன் திருவடிகளிலே
பணியப் பாருங்கோள் -என்பர்
திருக் கண்ணபுரம் பரமேட்டி பாதம் பணிமின் -என்கிறார்
நாளும் பிணி தணியும் ஏதம் சாரா -என்னும் இது
தததிகம உத்தர பூர்வாகயோ அசலேஷ வினாசௌ தத் வ்யபதேசாத் -சரீர மீம்சம் -அதிகா -130-482
என்னும் சூத்ரத்தின் பொருள் என்பர்

அணியன் ஆகும்
ஆஸ்ரயித்தால் துக்கம் துக்க ஹேது  சம்சாரம் போக்கி
கிட்டி -வந்து
சுலபன்
இன்று ஆஸ்ரயித்த திர்யக்  குறித்து கிம் கார்யோ சீதையா மம- என்றான்
சீதை விட
வானர தலைவன்
என்னை நியமித்து இருக்க கூடாதோ
சுக்ரீவம் நாதம் இச்சதி லோக நாதன்
இன்று ஆஸ்ரயித்த குரங்குக்கு இந்த வார்த்தை
துக்க ஹேது ஜன்மம் போக்கி
வெள்ளி
பொன் ஏய்ந்த
மணி பொதிந்த
படிப்படியாக ஏற்றி கொண்டு
பரம பதம் குறையாமல்
பரமேஷ்டி
அவனாகும் நீள் கடல் வண்ணனே -நெஞ்சினால் நினைப்பவர்
முதலி ஆண்டான் இங்கு இருப்பவனே அங்கு பிரதான்யம்
நாளும் பரமேட்டி பாதம் பணிந்தால்
நித்யர் பணியுமா போலே

—————————————————————————————————————————————————–

நம்பிள்ளை திருவடிகளே சரணம்
நம் ஜீயர் திருவடிகளே சரணம்
பெரியவாச்சான் பிள்ளை திருவடிகளே சரணம்
வாதி கேசரி அழகிய மணவாள ஜீயர் திருவடிகளே சரணம்
வடக்கு திருவீதி பிள்ளை திருவடிகளே சரணம்
பெரிய பெருமாள் பெரிய பிராட்டியார் ஆண்டாள் ஆழ்வார் எம்பெருமானார் ஜீயர் திருவடிகளே சரணம்-

திருவாய்மொழி வியாக்யானம் -ஈடு -9-10-7-ஸ்ரீ M.A V .சுவாமிகள்–

February 19, 2014

அநந்ய பிரயோஜனருக்கு சுலபனாய்
பிரயோஜனாந்தர பரருக்கு அதனைக் கொடுத்து
தான் அகல நிற்பான்
என்கிறார்

————————————————————————————————————————————–

மெய்யனாகும் விரும்பித் தொழுவார்க்கு எல்லாம்
பொய்யானாகும் புறம்பே தொழுவார்க்கு எல்லாம்
செய்யல் வாளை உகளும் திருக் கண்ணபுரத்து
ஐயன் ஆகத்து அணைப்பார்கட்கு அணியனே

——————————————————————————————————————————————-

மெய்யனாகும் விரும்பித் தொழுவார்க்கு எல்லாம்
வேறு பிரயோஜனங்களை கருதாதவர்கள் –
அவர்கள் யாரேனும் ஆகிலும்
அவர்கள் உடைய விருப்பத்தை முடிய நடத்தும் –

பொய்யானாகும் புறம்பே தொழுவார்க்கு எல்லாம் –
புறம்பே பிரயோஜனாந்தரங்களை பெற விரும்பி
அடைகின்றவர்கட்கு
இவ் உலகில் மேலும் மேலும் ஆசையை உண்டாக்கக் கூடிய
அந்த பேறுகளை விரும்பிக் கொடுத்தவனாய்
தன்னைக் கொண்டு அகலுவான் –
கிருஷ்ண ஆஸ்ரையா கிருஷ்ண பலா கிருஷ்ண நாதஸ்ய பாண்டவ
கிருஷ்ண பராயணம் தேஷாம் ஜ்யோதிஷாமிவ சந்த்ரமா -பாரதம் -துரோண பர்வம் -183-24
பாண்டவர்கள் கிருஷ்ணனையே சரணமாக அடைந்தவர்கள்
கிருஷ்ணனையே தங்கட்கு துணையாக உடையவர்கள் -என்கிறபடியே
இருப்பார்க்கு மெய்யனாய்இருப்பான்
படைத் துணை வேண்டி வந்த துரியோதனனுக்கு –
நாராயண கோபாலர்களை அடையக் கொடுத்தானாய்
தான் பாண்டவர்களுக்காக நின்று
அத்தலையை அழியச் செய்கையாலே பொய்யன் ஆகும் –

செய்யல் வாளை உகளும் திருக் கண்ணபுரத்து ஐயன் –
செய்களிலே வாளையானது உகளித்து வசிக்கிற
திருக் கண்ணபுரத்திலே
நிற்கிற மேலான பந்து
இதனால் மீன் முதலான பிராணிகளும் களித்து வாழும்படியான
இனிமையை உடைத்தான தேசம் என்பதனைத் தெரிவித்த படி –

ஆகத்து அணைப்பார்கட்கு அணியனே –
தன்னை மனத்தில் வைப்பவர்கட்கு
கையாளாய் இருப்பன் –
அநந்ய பிரயோஜனருக்கு –
இமௌ ஸ்ம முனி சார்த்தூல கின்கரௌ சமுபச்திதௌ
ஆஜ்ஞ்ஞாபய யதேஷ்டம் வை ஸாசனம் கரவாவ கிம் -பால -31-4-
முனி புங்கவரே-நாங்கள் உம்மை அடைந்தவர்களாய்
உமக்கு வேலையாளாய் இருக்கிறோம்
என்கிற படியே இருப்பன் –

மெய்யனாகும்-விரும்பித்  தொழுவார்க்கு எல்லாம்
தன்னையே கொடுத்து
யோக ஷேமம் வஹாம் அஹம்
பிரயோஜனாந்த பரர்க்கு கேட்டதை கொடுத்து
ஐஸ்வர்யம் கைவல்யம்
கொடுத்து அகன்று
கிறிஷ்ணாஸ்ரைய
கோபாலர் நாராயணர் கொடுத்து அகன்றான்
மொத்த படையையும் அழித்து-
திர்யக் க்குகளும் களித்து வர்த்திக்கும் போக்யதை உடைய தேசம்
அநந்ய பிரயொஜனர்க்கு கிம் கரோ
அஹம் வேதமி -மகாத்மா அறிந்தேன்
ஒன்றுமே தெரியாதே
ஏவிப் பணி கொள்ள வேணும்
பாண்டவர்களுக்கு கிம் கரோ இருந்தான்

—————————————————————————————————————————————–

நம்பிள்ளை திருவடிகளே சரணம்
நம் ஜீயர் திருவடிகளே சரணம்
பெரியவாச்சான் பிள்ளை திருவடிகளே சரணம்
வாதி கேசரி அழகிய மணவாள ஜீயர் திருவடிகளே சரணம்
வடக்கு திருவீதி பிள்ளை திருவடிகளே சரணம்
பெரிய பெருமாள் பெரிய பிராட்டியார் ஆண்டாள் ஆழ்வார் எம்பெருமானார் ஜீயர் திருவடிகளே சரணம்-

திருவாய்மொழி வியாக்யானம் -ஈடு -9-10-6-ஸ்ரீ M.A V .சுவாமிகள்–

February 18, 2014

தன்னை அடைகின்றவர்களுடைய
விரோதிகளைப் போக்கி
அவர்களுக்கு மிகவும் அன்பன் ஆம்
என்கிறார் –

———————————————————————————————————–

அன்பன் ஆகும் தன தாள் அடைந்தார்க்கு எல்லாம்
செம்பொன் ஆகத்து அவுணன் உடல் கீண்டான்
நன் பொன் ஏய்ந்த மதிள் சூழ் திருக் கண்ணபுரத்து
அன்பன் நாளும் தன் மெய்யர்க்கு மெய்யனே

————————————————————————————————————–

அன்பன் ஆகும் தன தாள் அடைந்தார்க்கு எல்லாம்
தன் திருவடிகளையே உபாயமாக பற்றினார்க்கு
விதித சஹி தர்மஜ்ஞ சரணாகத வத்சல
தேன மைத்ரீபவது தே யதி ஜீவிதம் இச்சசி -சுந்தர -21-20-
இராவணன் இடம் பிராட்டி பெருமாள் பற்றி -சரணம் அடைந்தவர்களுக்கு அன்புடையவர் என்றால் போலே
அவர்கள் உடைய குற்றங்கள் தோற்றாதபடி
அன்புள்ளவனே இருப்பான்
மித்ர பாவேன சம்ப்ராப்தம் நத்யஜேயம் கதஞ்சன
தோஷோய த்யபி தஸ்ய ஸ்யாத் சதாமேதத் அகர்ஹிதம் -யுத்தம் -18-3-
விபீஷணன் இடத்தில் குற்றமானது இருந்தாலும் இருக்கட்டும்
என்பவனே அன்றோ
நன்று
இவர்கள் உடைய விரோதி செய்வது என் -என்ன
ப்ரஹ்லாதன் உடைய விரோதி பட்டது படும் என்கிறார் –

செம்பொன் ஆகத்து அவுணன் உடல் கீண்டான் –
இரணியன் ஆகிற அசுரன் உடைய சரீரத்தை
வருத்தம் இல்லாமல் கிழித்தவன் –

நன் பொன் ஏய்ந்த மதிள் -சூழ்
நல்ல பொன்னாலே செய்யப் பட்ட மதிள் -என்றது
விரும்பத் தக்க மதிள் -என்றபடி

திருக் கண்ணபுரத்து அன்பன் –
அடியார்களைப் பாது காப்பதற்கு பாங்கான தேசம்
என்று விரும்பி வசிக்கிற ஊர் –

நாளும் தன் மெய்யர்க்கு மெய்யனே –
தன் பக்கல் அநந்ய பிரயோஜனராய் இருப்பார்க்கு
தானும் அவர்கள் பக்கல் என்றும் ஒக்க
அநந்ய பிரயோஜனனாய் இருக்கும்
அன்றிக்கே
தன் பக்கல் சிநேக பாவம் உடையாரை
விட மாட்டேன் என்று இருக்குமவன் -என்னுதல் –

ஆஸ்ரயிப்பார் பிரதி பந்தம் போக்கி
ஹிரண்யன் முடித்தாள் போலே
அன்பன் ஆகும் -சரணாகத வத்சலன்
தோஷம் பார்க்காமல்
தோஷம் இருந்தாலும் -விபீஷண அங்கீகாரம்
தோஷம் இருந்தாலும் –
பெரிய வாச்சான் பிள்ளை தனி ஸ்லோகம் -தன் அடியார் பாசுர வியாக்யானம்
தோஷம் இருக்கிறது யத்யபி -சப்தம் -வார்த்தை பாடு ஆக்கி
திருவடி நல்லவன் ஏத்து கொள்ள வேண்டும்
மற்றவர் பொல்லாதவன் கூடாது
இரண்டையும் பெருமாள் ஏற்றுக் கொண்டு
பொல்லாதவன் தோஷம் இருக்கு இருந்தும் கொள்வேன்
ஹிரண்யன் பட்டது படும்
செம்பொன் ஆகம் ஹிரண்யன்
கோபத்தால் உருகி கிள்ளிக் களைந்தான் -உருகு பதம் ஆக்கி
கிளித்தான்
பொன்னாலே -முன்பு வெள்ளி
திருக்கண்ணபுரத்து அன்பன்
மெய்யர்க்கு மெய்யன்
அநந்ய பிரயொஜனர்க்கு இவனும் அநந்ய பிரயொஜனராய்
அனந்யா சிந்த -வஹாம் யஹம் தலையால் சுமக்கிறான்
மித்ர பாவம் உள்ளாருக்கு நத்யஜேயம்

——————————————————————————————————————————-

நம்பிள்ளை திருவடிகளே சரணம்
நம் ஜீயர் திருவடிகளே சரணம்
பெரியவாச்சான் பிள்ளை திருவடிகளே சரணம்
வாதி கேசரி அழகிய மணவாள ஜீயர் திருவடிகளே சரணம்
வடக்கு திருவீதி பிள்ளை திருவடிகளே சரணம்
பெரிய பெருமாள் பெரிய பிராட்டியார் ஆண்டாள் ஆழ்வார் எம்பெருமானார் ஜீயர் திருவடிகளே சரணம்-

திருவாய்மொழி வியாக்யானம் -ஈடு -9-10-5-ஸ்ரீ M.A V .சுவாமிகள்–

February 18, 2014

இப்படி பக்தி யோகத்தால் அடைவதற்கு
தகுதி இல்லாதவர்களாகி
தன் திருவடிகளையே உபாயமாகப் பற்றினார் திறத்து
அவன் செய்து அருளும் படியை
அருளிச் செய்கிறார்

——————————————————————————————————————–

சரணமாகும் தன தாள் அடைந்தார்க்கு எல்லாம்
மரணமானால் வைகுந்தம் கொடுக்கும் பிரான்
அரண் அமைந்த மதிள் சூழ் திருக் கண்ணபுரத்
தரணி யாளன் தனது அன்பர்க்கு அன்பாகுமே

————————————————————————————————————————

சரணமாகும் தன தாள் அடைந்தார்க்கு எல்லாம்
பிறப்பு ஒழுக்கம் ஞானம்
இவற்றால் குறைய நின்றாரே யாகிலும்
தன் திருவடிகளையே உபாயமாக பற்றினார்க்கு
எல்லாம் பாதுகாப்பவன் ஆம் –
மேலே சொன்ன பாசுரங்களாலும் சொன்ன பக்தி யோகம்
எல்லாருக்கும் செய்யத் தக்கது அன்று
இப்பாசுரத்தில் சொல்லுகிற பிரபத்தி எல்லாராலும் செய்யத் தக்கது -என்கிறார் –
சம அஹம் சர்வே பூதேஷு ந மே த்வேஷ்யா அசதி ந பிரியா
யே பஜந்தி து மாம் பக்த்யா மயிதே தேஷு சாபி அஹம் -ஸ்ரீ கீதை -9-24-
நான் எல்லா பிராணிகளாலும் அடையப் படும் பொழுது
விருப்பு வெறுப்பு இல்லாது -எல்லாருக்கும் ஒத்தவனாய் இருக்கிறேன்
எனக்கு தாழ்வு கருதி விடத் தக்கவனும் இலன் –
உயர்வு கருதி கொள்ளத் தக்கவனும் இலன் – என்னக் கடவது அன்றோ –
பகவத் விஷயம் தான் பரிச வேதியாய் இருக்கும் -அன்றோ
இரும்பைக் கூட பொன் ஆக்கும் அன்றோ
கைசிகத்தில் பகவத் சம்பந்தம் உடையவன் ஒரு சண்டாளன் உடைய கூட்டுறவு
பிராமணன் உடைய ஒழுக்கக் கேட்டிற்கு பரிகாரம் ஆயிற்று
அவ்விடத்தில் எல்லாம் சொல்லுகிற பொருள் இதுவே யாயிற்று –

மரணமானால் வைகுந்தம் கொடுக்கும் பிரான் –
இவன் தன் பக்கலிலே பரத்தை வைத்த அன்று தொடங்கி
இவனை ஒழிய
தனக்கு செல்லாமை உண்டாய் இருக்கச் செய்தேயும்
இவனுடைய ருசியைப் பின்பற்றி
சரீரம் பிரியும் அளவும் காலத்தை எதிர் நோக்கினவனாய் நின்று
பின்னர் மரணம் உண்டானால்
பரம பதத்தைக் கொடுக்கும் உபகாரகன்
தன் திருவடிகளைப் பற்றின அன்றே
தான் இருக்கிற இடத்தில் இவனைக் கொடு போய்
சேர வைத்துக் கொள்ள வேண்டி இருக்கச் செய்தேயும்
நடுவில் இவன் இருக்கும் நான்கு நாள்களும்
அவனுக்கு ஒரு பகல் ஆயிரம் ஊழியாய் இருக்கையாலே –
மரணமானால் -என்கிறார் –
மரணமானால் -என்கிறது தனக்கு ஆற்றல் இல்லாமையால் அன்று –
இவன் செய்ய வேண்டிய காரியங்கள் அனைத்தையும் செய்து
முடிக்கப் பெறாமையாலும் அன்று –
இவனுடைய ருசியைக் கடாஷித்து நிற்கிறான் இத்தனை
என்றபடியைத் தெரிவிக்கிறது
இப்பாசுரத்தில் -மரணமானால் -என்றதனைத் திரு உள்ளம் பற்றியே தான் மேல் கூறிய அர்த்த விசேடங்கள் எல்லாம் –

அரண் அமைந்த -மதிள் சூழ் திருக் கண்ணபுரத்
அரண் ஆம்படி சமைந்த
இதனால் நித்ய சூரிகள் பாரிய இருக்கிறவன் இங்கே நின்றான்
என் வருகிறதோ என்று
அஞ்ச வேண்டாது இருக்கையை தெரிவித்தபடி –


தரணி யாளன் –
பூமிக்கு நிர்வாஹகன்
சம்சாரிகளுக்கு ரட்சகன் -என்றபடி –

தனது அன்பர்க்கு அன்பாகுமே –
தன்னிடத்தில் அன்பினை உடையார் பக்கல் தானும்
பேர் அன்பினை உடையவன் ஆம் –
அன்புடையவன் என்று பிரிக்க ஒண்ணாதபடி
அன்பு தான் ஒரு வடிவு கொண்டால் போலே இருத்தலின்
அன்பாகும் -என்கிறார் –

பக்தி யோகம் முடியாதார் பிரபத்தி
நிதான பாசுரம்
தனது தாள் அடைந்தார்க்கு எல்லாம்
ஈடும் எடுப்புமில் ஈசன்
சரீர அவசானத்திலே அந்த சரீரம் உண்டான பிராரப்த கர்மம் முடித்து
ஜன்மம் விவாகம் மரணம் மூன்றும்
தாரணி யாளன் பூமிப் பிராட்டி
முன்பே நப்பின்னை சொல்லி
தனது அன்பருக்கு அன்பாகும்
அநந்ய பிரயோஜனர்
காகாசுரன் அபதாரம் செய்து ரத்தம் கரை காயாமல்
கீழே மூன்று பாட்டில் பக்தி யோகம் அதி கிருதா –
வேத அத்யயனம்
பிரபத்திக்கு இச்சை ஒன்றே போதும்
சர்வ பூதம் சமோஹம்
குளிகை -தொட்டாலே தங்கம் –
வஸ்து தாரதாம்யம் பார்க்காமல்
கௌசிக மகாத்மியம் சம்பாஷ்னம் மாத்ரமே பிரம்மா ரஜஸ் உய்ந்து போனான்
பகவத் சம்பந்தம் பெற்றால்
கீழ்; மேல் எழு பிறப்பும் கேசவன் தமர்
சரண் அடைந்த அன்று தொடங்கி அவனை விட்டு செல்லாமை உண்டாய் இருக்கச் செய்தேயும்
மரணமானால் -கஷ்டம் பட்டு சரீரம் விச்லேஷம் காலம் எதிர் பார்த்து
போகம் எய்தி தம்மை அடைய கோபால சுவாமி
அது போலே எனக்கும் ஆக வேண்டும்
நம் ஆல்வாரினி யாம் உறாமை
தப்பாக அர்த்தம்
அவர் மனச் போலே
பிழை எனக்கு –
நிறைய இடங்களில் சொல்லி விஷய போகம் இவருக்கு ஆசை இல்லை
அவருக்கு போகம் கொடுத்து மோஷம்
கருத்து அறிந்து எனக்கும் கொடுத்து அருள வேணும் -என்கிறார் –
குழந்தை இருவருக்கும் அதே உடை அதே போலே அதுவே இல்லையே
அது போலே -மரணமானால் வைகுந்தம் கொடுக்கும் பிரான்
அடுத்தசரீரம் ருசி வருவதுக்கு முன்பே கூட்டிச் செல்கிறான்
விலக்காமை இருக்குமே

பிரான் -உபகாரன்
மரணம் ஆக்கி வைகுந்தம் கொடுக்கு பிரான் அபத்தம் பாடம் காஞ்சி
மரணம் ஆக காத்து இருக்கிறான்
திருவாய் மொழி சிலர் சுப கார்யம் அனுசந்த்ஹிக்காமல் மரண திருவாய் மொழி
திரு விருத்தம் ஆத்தில் சொல்லாமல் கோயில் குளத்தில் சொல்லுவார்
சரம தசையில் மட்டும் சொல்லி
அபத்தம்
நன்றாக அனுபவிக்கக் கூடிய பிரபந்தம் இவை
இவன் இருக்கும் நாலு நாளும்
தனக்கு அசக்தி இல்லை
இவனுக்கு கர்தவ்யமும் இல்லை திருவடி பற்றின பின்பு
நடுவில் -பரி பூர்ண ருசி வர -விட்டு வைக்கிறான் வருத்தம் உடன்
மரணம் ஆனால் -காத்து இருக்கிறான்
இவன் ருசியை கடாஷித்து
அவதாரிகை இது வைத்தே -மரணம் ஆனால்
அரண் அமைந்த
அஞ்ச வேண்டாம் படி
தாரணி யாளம் பூமி நிர்வாஹன் பூமி பிராட்டிக்கு அன்பாளன்
அன்பாகும் அன்பு வடிவு கொண்டால் போலே

——————————————————————————————————————————–

நம்பிள்ளை திருவடிகளே சரணம்
நம் ஜீயர் திருவடிகளே சரணம்
பெரியவாச்சான் பிள்ளை திருவடிகளே சரணம்
வாதி கேசரி அழகிய மணவாள ஜீயர் திருவடிகளே சரணம்
வடக்கு திருவீதி பிள்ளை திருவடிகளே சரணம்
பெரிய பெருமாள் பெரிய பிராட்டியார் ஆண்டாள் ஆழ்வார் எம்பெருமானார் ஜீயர் திருவடிகளே சரணம்-

திருவாய்மொழி வியாக்யானம் -ஈடு -9-10-4-ஸ்ரீ M.A V .சுவாமிகள்–

February 17, 2014

அடையும் இடத்தில் நப்பின்னை பிராட்டி
புருஷகாரமாக அடைமின் –
அவன் உங்களைக் காப்பாற்றுவான் –
என்கிறார் –

———————————————————————————————————————–

மானை நோக்கி மடப்பின்னை தன் கேள்வனைத்
தேனை வாடா மலர் இட்டு நீர் இறைஞ்சுமின்
வானை உந்தும் மதிள் சூழ் திருக் கண்ணபுரம்
தான் நயந்த பெருமான் சரண் ஆகுமே

————————————————————————————————————————-

மானை நோக்கி –
மான் நை நோக்கி
மானானது நையும்படியான நோக்கை உடையவன் -என்றது
மான் தோற்று நாணும்படி ஆயிற்று நோக்கு இருப்பது -என்றபடி –

மடப்பின்னை தன் கேள்வனைத்-
பெண்மை முதலான குணங்களை உடைய
நப்பின்னை பிராட்டிக்கு கேள்வனை –

தேனை –
எல்லை இல்லாத இனியனை
இதனால்
இவ் வேப்பங்குடி நீரை அன்றோ நான் உங்களைக் குடிக்கச் செய்வது –
என்ற குறிப்புத் தோன்றும் –

வாடா மலர் இட்டு நீர் இறைஞ்சுமின் –
செவ்விப் பூவைக் கொண்டு
தூவி நீங்கள் அடையும் கோள்
தேனையும்
செவ்விப் பூவையும்
சேர்க்கை போலே காணும் பற்றுலதல் ஆவது –

வானை உந்தும் மதிள் சூழ் திருக் கண்ணபுரம்
ஆகாசத்தோடே பொறாமை கொண்டு அதனைத் தள்ளுமா போலே
இருக்கிற மதிள்களாலே சூழப் பட்ட ஊரை
இதனால்
பகைவர்களுக்கு கிட்ட ஒண்ணாதபடி அரண் அமைந்த ஊர்
என்பதனைத் தெரிவித்தபடி –

தான் நயந்த பெருமான் –
அடியார்களோடு கூடி இருந்து குளிர்வதற்கு பாங்கான தேசம்
என்று அதனை விரும்பி வசிக்கிற
சர்வேஸ்வரன் ஆனவன் –

சரண் ஆகுமே –
உங்களுக்கு ரட்சகன் ஆகும்
அம் மதிள் அவனுக்கு அரண் ஆனால் போலே
உங்களுக்கு அவன் மதிள் ஆம் -என்றபடி –

நப்பின்னை பிராட்டி புருஷாகாரம்
தேன்-அவனே
மது  -அவன் திரு நாமம்
வான் ஒக்கம்
தான் நயந்து
மான் -திருக்கண்கள் -விக்ரக
மட ஆத்மா குணங்கள் நிறைந்த நப்பின்னை
நிரதிசய போக்யமானவன்
மருந்தும் விருந்தும் தேன் போலே

இந்த வேப்பம்குடி சாரை உங்களுக்கு சொல்லுகிறேன்
தேனை
கஷாயம் குடி நீர்
தேனையும் செவ்விப்பூவையும் சேர்த்து
பூவை அவன் திருவடிகளில் சேர்த்து –
சுலபமான விஷயம்
நீர் -அதிகாரிகள்
மதிள் பெருமை –
விரும்பி வர்த்திக்கிற திவ்ய தேசம்
சுயம் வக்த திவ்ய தேசம் ஆழ்வார் –
நமக்கு அவன் அரண்
திவ்ய தேசத்துக்கு மதிள் அரண் போலே

——————————————————————————————————————————————-

நம்பிள்ளை திருவடிகளே சரணம்
நம் ஜீயர் திருவடிகளே சரணம்
பெரியவாச்சான் பிள்ளை திருவடிகளே சரணம்
வாதி கேசரி அழகிய மணவாள ஜீயர் திருவடிகளே சரணம்
வடக்கு திருவீதி பிள்ளை திருவடிகளே சரணம்
பெரிய பெருமாள் பெரிய பிராட்டியார் ஆண்டாள் ஆழ்வார் எம்பெருமானார் ஜீயர் திருவடிகளே சரணம்-

திருவாய்மொழி வியாக்யானம் -ஈடு -9-10-3-ஸ்ரீ M.A V .சுவாமிகள்–

February 17, 2014

திருக் கண்ணபுரத்தில் நின்று அருளினவன்
உபய விபூதி நாதன் ஆயிற்று
உங்கள் துயர் கெட
அநந்ய பிரயோஜனராய்
வேறு  ஒரு பயனையும் கருதாதவர்களாய்
வணங்குங்கோள்
என்கிறார்

—————————————————————————————————————————

தொண்டீர் நும் தம் துயர் போக நீர் ஏகமாய்
விண்டு வாடா மலரிட்டு நீர் இறைஞ்சுமின்
வண்டு பாடும் பொழில் சூழ் திருக் கண்ணபுரத்து
அண்ட வாணன் அமரர் பெருமானையே

————————————————————————————————————————–

தொண்டீர் –
ஆசை சிறிது உடையீரான நீங்கள் -என்னுதல்
அன்றிக்கே –
ஒழிவில் காலம் எல்லாம் உடனே மன்னி வழு விலா அடிமை செய்வதற்கு இட்டு பிறந்த -நீங்கள் -என்னுதல்

நும் தம் துயர் போக –
துயர்களும் மேலே கூறிய இவர்களுக்கு வேறுபட்டு அன்றோ இருப்பன –
சிற்றின்பத்தின் ஆசையால் உளதாய துயர் -என்னுதல்
சர்வேஸ்வரனை இறைஞ்சப் பெறாமையால் உளதாய துயர் -என்னுதல் –

நீர் ஏகமாய் –
நீங்கள் அநந்ய பிரயோஜனராய் -என்னுதல்
அன்றிக்கே
நீங்கள் எல்லாரும் ஒரே மிடறாய் -என்னுதல்
தொண்டர் -என்கையாலே எல்லாரும் ஒரே மிடறு ஆகலாம் அன்றோ –

விண்டு வாடா மலரிட்டு -நீர் இறைஞ்சுமின்
அலரத் தொடங்கின அளவாய்
கழிய அலர்ந்து வாடாத பூ -என்றது
செவ்விப் பூவைக் கொண்டு வணங்கும் கோள் -என்றபடி

வண்டு பாடும் பொழில் சூழ்
வண்டுகள் தேனை உண்டு
அதனால் மயக்கம் கொண்டு
பாடா நின்றுள்ள சோலை சூழ்ந்த தேசம்
ஏதத் சாமகாயான் ஆஸ்தே-தைத்ரியம் -10–அந்த சாம வேதத்தைப் பாடிக் கொண்டு இருக்கிறார்கள் -என்றபடியே
வண்டு பாடும் சோலை -என்கிறார் –
இதனால் எல்லை இல்லாத இனிமை உடைய தேசம் -என்பதனை தெரிவித்த படி –

திருக் கண்ணபுரத்து -அண்ட வாணன் அமரர் பெருமானையே
திருக் கண்ணபுரத்திலே வந்து எளியனாய் இருக்கிறவன்
உபய விபூதி நாதன் ஆயிற்று -என்றது
இவ் உலகத்துக்கு நிர்வாஹகனுமாய்
நித்ய சூரிகளுக்கும் நிர்வாஹகன் -என்றபடி
இங்கே இறைவனைப் பற்றும் விரோதியைப் போக்கிக் கொண்டு
பூர்ண அனுபவம் பண்ண ஒரு தேச விசேடம் தேடித் போக வேண்டா
நித்ய சூரிகளும் இங்கே வந்து சீல குணத்தை அனுபவிக்கும்படி ஏற்றம் உண்டே அன்றோ இங்கு
குருடருக்கு வைத்த சாலையிலே விழித்து இருப்பார்க்கு பயன் இல்லை
அப்படி அன்று இங்குத்தை நிலை
பிரதிமாசு அப்புத்தானாம் -ஞானம் இல்லாதார்க்கு விக்கிரகத்தில் இருக்கிறார் -என்ற இதற்கு
அம்மேட்டிலும் ஏறிப் பாயா நின்றால்
தேசிகருக்கு சொல்ல வேண்டுமோ -என்று
ஆளவந்தார் அருளிச் செய்யும்படி
இனி
திருக் கண்ணபுரத்து அண்டவாணன் அமரர் பெருமானை -என்பதற்கு
பரமபத நிலையனாய்
அயர்வறும் அமரர்கள் அதிபதியும் ஆனவன்
என்னலுமாம் –

உபய விபூதி உக்தன்
நெஞ்சினால் நினைப்பவன்
இவனே அவன் முதலியாண்டான் வார்த்தை
அண்ட வாணன் தலைவன் –
விரும்பி வர்த்திக்கும் தேசம்
தொண்டீர் துயர்
இஷ்ட அநிஷ்டம் அதிகாரி -மாறும்
வாடா மலர் இட்டு
வண்டுகள் -சாம கானம்
நிரதிசய போக்கியம் தேசம்
அமர்ந்து எளியவனாய்
தேச விசேஷம் போக வேண்காலாந்த்ரம் வேண்
ஷீலா
கன்று மேய்த்து இனிது உகந்த காளாய் -கணபுரத்தில்
சீலாதிக்யம் இங்கே
கண் தெரியாதவர் -வைத்த விழித்து இருப்பாரும் புகலாம் படி
நித்யர்களும் இங்கே வந்து அனுபவிக்கலாம் படி
handi  capped –
திவத்திலும் பசு நிரை மேய்ப்பு உவத்தி
அபி -சம தர்சினாம் –
இவர்கள் கூட அனுபவிக்கலாம் படி ஆளவந்தார் –
அல்ப புத்தி உள்ளாறும்
யோகிகள் ஹிருதய சேவை போலே
மேட்டில் ஏறினால் பள்ளத்தில் பாய்வது சொல்ல வேண்டாம் இ றே
இமையோர்கள் வந்து ஏத்தும் படி
தொண்டீர் வாருமினோ

—————————————————————————————————————————————–

நம்பிள்ளை திருவடிகளே சரணம்
நம் ஜீயர் திருவடிகளே சரணம்
பெரியவாச்சான் பிள்ளை திருவடிகளே சரணம்
வாதி கேசரி அழகிய மணவாள ஜீயர் திருவடிகளே சரணம்
வடக்கு திருவீதி பிள்ளை திருவடிகளே சரணம்
பெரிய பெருமாள் பெரிய பிராட்டியார் ஆண்டாள் ஆழ்வார் எம்பெருமானார் ஜீயர் திருவடிகளே சரணம்-