ஸ்ரீ ஸ்தோத்ர ரத்னம்- ஸ்லோகம் -31-32-33-34-35-36-37-38-39-40-41-42-43-44-45-46—ஸ்ரீ பெரியவாச்சான் பிள்ளை அருளிச் செய்த வியாக்யானம் –

ஸ்லோகம் -31-அவதாரிகை –

இதில் –
கண்ணால் காணும் அளவும் போறாது
படிக்கு அளவாக நிமிர்த்த நின் பாத பங்கயமே தலைக்கு அணியாய் -திருவாய் மொழி -9-2-2–என்றும்
கோலமாம் என் சென்னிக்கு உன் கமலம் அன்ன குரை கழலே -திருவாய்மொழி -4-3-6- என்றும்
சொல்லுகிறபடியே
உன் திருவடிகளாலே என் தலையை அலங்கரிக்க வேண்டும் -என்கிறார் –

கதா புநஸ் சங்க ரதாங்க கல்பக
த்வஜார விந்த அங்குஸ வஜ்ர லாஞ்சநம்
த்ரிவிக்ரம த்வச் சரணாம் புஜத்வயம்
மதிய மூர்த்தாநம் அலங்கரிஷ்யதி—31-

கதா புநஸ் –
திருவடிகளில் உண்டான பிராப்தியையும்
சௌலப்யத்தையும் போக்யதையையும்
அனுசந்தித்து -அத்தாலே வந்த த்வரையாலும்
விளம்ப ஹேது இல்லாத உபாயத்தைப் பரிக்ரஹித்தவர் ஆகையாலும்
பின்னை எப்போது செய்வது -என்கிறார் –

சங்க ரதாங்க கல்பக த்வஜார விந்த அங்குஸ வஜ்ர லாஞ்சநம் –
சர்வேஸ்வரனுடைய ஐஸ்வர்ய ஸூசகமாய் –
என் தலைக்கு ஆபரணமான
சங்க சக்ராதி லஷணங்களாலே
லிகிதமாய் உள்ளத்தை –
அவனுக்கு ஐஸ்வர்ய ஸூசகமாய் ஆகர்ஷகமுமாய் –
திருவடிகளோட்டை சம்பந்தத்தாலே இவர் தலைக்கு
சேஷத்வ லஷணமுமாய் ஆபரணமுமாய் இறே இருப்பது –
பாத விலச்சினை வைத்தார் -என்னக் கடவது இறே
என் சென்னி -பெரியாழ்வார் திரு மொழி -5-2-8-இத்யாதி –

த்ரிவிக்ரம –
குணாகுண நிரூபணம் பண்ணாதே
திருவடிகளில் வை லஷண்யமும் பாராதே
எல்லார் தலையிலும் வைக்குமவன் அல்லையோ –

தவச் சரணாம் புஜத்வயம் –
இப்படி பிராப்தனுமாய்
ஸூலபனுமான உன்னுடைய
நிரதிசய போக்யமான திருவடிகளை

மதிய மூர்த்தாநம் -அலங்கரிஷ்யதி
என்னுடையதான ஸிரஸ்ஸிலே எப்போது அலங்கரிக்கப் புகுகிறாய்
என் தலை மேலவே -திரு நெடும் தாண்டகம் -1- என்று-அபகர்ஷம் சொல்லிற்று
நரக ஹேதுவான பதார்த்தங்களின் கால் காண பிரார்த்தித்துப் போந்த என் தலையை -என்னுதல்
இதுக்கு பிராப்தனாய் போந்த என் தலையை -என்னுதல்
பதி வ்ரதைக்கு மங்கள ஸூத்ரம் போலே இறே சேஷ பூதனுக்கு திருவடிகள் –
மே மூர்த்நி பாதி என்று தன் தலையிலே நீர்மைக்கு உடலாக
ஸ்வ சம்பந்தம் அத்தலைக்கு ஏற்றமாகச் சொன்னார்
இங்கு
தத் சம்பந்தமே இத்தலைக்கு ஏற்றம் -என்கிறார்
ஸ்வ சேஷத்வ சித்திக்காக-

(நீ ஒரு நாள் படிக்களவாக நிமிர்த்த நின் பாத பங்கயமே தலைக்கு அணியாய் என்றும் –
கோலமாம் என் சென்னிக்கு உன் கமலம் அன்ன குரை கழலே -என்றும் –
அடிச்சியோம் தலை மிசை நீ அணியாய் ஆழி யம் கண்ணா யூன் கோலப் பாதம் -என்றும் –
இந்த விபூதியில் பேறு கிடைக்க என்றும் –
திரு நாட்டிலே புகுந்து அப்ராக்ருத தேகத்தை பெற்று பர வாசு தேவனுடைய
பாதார விந்தங்களை சிரோ பூஷணமாக பெற த்வரிக்கிறார் -என்றுமாம் -)

———————————————————————

ஸ்தோத்ரம் -32- அவதாரிகை –

இந்த ஸ்லோகம் முதலாக
பவந்தம் -ஸ்லோகம் -46- அளவும்
பர்வ க்ரமத்தாலே
அவயவ
ஆபரண
ஆயுத
மகிஷி
பரிஜன
பர்ச்சேதங்களோட்டை சேர்த்தி அழகை அனுபவித்து
அனுபவ ஜனித ப்ரீதி காரிதமான கைங்கர்யத்தாலே
உன்னை உகப்பிப்பது எப்போது -என்கிறார் –
இத்தால் தம்முடைய ப்ராப்யத்தை அருளிச் செய்கிறார்
வைகுண்டே து பரே லோகே ஸ்ரீயா ஸார்த்தம் ஜகத் பதி
ஆஸ்தே விஷ்ணுர சிந்த்யாத்மா பக்திர் பாகவதைஸ் சஹ –
என்று இறே வஸ்து இருப்பது –

விராஜமானே உஜ்ஜ்வல பீதவாஸஸம்
ஸ்மித அதஸீ ஸூந அமலச்சவிம்
நிமக்ன நாபிம் தநு மத்யம் உந்நதம்
விஸால வஷச் ஸ்தல ஸோபி லஷணம்–32-

விராஜமானே –
திருவடிகளைத் தலையிலே வைக்க அமையுமோ -என்ன
அவ்வளவு போராது -என்று
சாமான்ய ஸோபையை அனுபவிக்கிறார்
விராஜமான
திரு நிறத்துக்கு பரபாகமான அழகு

உஜ்ஜ்வல –
மாஹார ரஜனம் -என்கிற ஸ்வரூபத்தாலே வந்த ஔஜ்ஜ்வல்யம்
உடையார்ந்த ஆடை -திருவாய்மொழி -3-7-4-என்று
திருவரை பூத்தால் போலே இருக்கிற அழகு –

பீதவாஸஸம் –
பீதக வாடை யுடையான் -என்று அழகே அன்றிக்கே ஐஸ்வர்ய ஸூசகமமாய் இருக்கை –

ஸ்மித அதஸீ –
அலருகிற போதை செவ்வியை உடைத்தான
காயம் பூப் போலே இருக்கை –
அத ஸீ புஷ்ப சங்காஸம் –
காயாம்பூ மலர்ப்பிறங்கள் அன்ன மாலை -பெருமாள் திருமொழி -1-2-என்று
அபியுக்தர் ஆழம் கால் படும் நிலம் இறே

ஸூந அமலச்சவிம் –
தோஷம் அற்ற காந்தியை உடையவனாயும்-

நிமக்ன நாபிம் –
ஆவர்த்த இவ கங்கா யா -என்கிறபடியே
சௌந்தர்ய வெள்ளம் சுழித்தால் போலே
இருக்கிற திரு நாபியை உடையவன்
நந்தன் மதலைக்கு நன்றும் அழகிய உந்தி -பெரியாழ்வார் திருமொழி -1-3-8-என்னக் கடவது இறே

தநு மத்யம் –
சிற்றிடையும் வடிவும் -திருவாய் மொழி -5-5-8-
துடி சேர் இடையும் -திருவாய்மொழி -8-5-3-என்னக் கடவது இறே

உந்நதம்-
இவ்வடிவாலும்
உடையாலும்
அழகாலும்
சர்வாதிகனாய் இருக்கிற இருப்பு தோற்றும்படி இருக்கை –

விஸால வஷச் ஸ்தல ஸோபி லஷணம் –
விஸ்தருதமான திரு மார்பிலே
விளங்கா நிற்பதான
ஸ்ரீ வத்ஸ சிஹ்னம் உடைய -உன்னை-

(இது முதல் -14-ஸ்லோகங்களால் விசேஷணங்களை அருளிச் செய்து அனுபவித்து
46-ஸ்லோகத்தில் -க்ரியா பதம் -பவந்தமே வாநுசரன்—-நித்ய கிங்கர ப்ரஹர்ஷயிஷ்யாமி ஸநாத ஜீவித–என்று அணுகி –
கைங்கர்யம் செய்து -உன்னை உகப்பிப்பது என்றைக்கோ -என்கிறார் -இவை குளகம் -என்பர்
விராஜமானே உஜ்ஜ்வல பீதவாஸஸம்-இரண்டு விசேஷணங்கள்-
இயற்கையான சோபையையும் திவ்ய மங்கள விக்ரஹத்துடன் சேர்ந்த பரபாக சோபையையும் காட்டும் –
அதஸீ ஸூ நம் -என்றது –காயம் பூ -பூவைப் பூ )

———————————————————————–

ஸ்தோத்ரம் -33- அவதாரிகை –

திருத் தோள்களில்
சௌர்ய வீர்யாதிகளையும்
அழகையும்
அனுபவிக்கிறார்

சகாஸதம் ஜ்யாகிண கர்க்கசைஸ் ஸூபைஸ்
சதுர்ப்பிர் ஆஜாநு விளம்பிபிர் புஜை
ப்ரியாவதம் ஸோத் பல கர்ண பூஷண
ஸ்லதாலகா பந்த விமர்த்த ஸம ஸிபி–33-

சகாஸதம்
ப்ரகாசிப்பவனாகவும்
ஜாகிண கர்க்கசைஸ் –
நான் தழும்பு ஏறிக் கரடு முரடாய் இருப்பவையும்
தழும்பு இருந்த சாரங்க நாண் தோய்ந்தவா மங்கை -முதல் திருவந்தாதி -23-என்கிறபடியே
ஸ்ரீ சார்ங்கத்தில் நாணித் தழும்பாலே அலங்க்ருதமான திருத் தோள்கள் –
நாணித் தழும்பு எல்லாவற்றிற்கும் உண்டாகையாலே
ஸ்வ்யவாசி -என்கை -இடது கைகளாலும் அம்பு விடுபவன்
ஆஸ்ரித விரோதிகளை அழியச் செய்து
தழும்பை யுதைத்தான திருத் தோள்கள்
வீரத் தழும்பு வீர புஜங்களுக்கு அழகு இறே

ஸூபைஸ் –
ஸூபேந மனஸா த்யாதம் -என்னுமா போலே
ஆஸ்ரித சம்ருத்தியே பிரயோஜனமாக
வெறும் புறத்திலே உபகரிக்கும் தோள்கள் -என்னுதல்
ஆஸ்ரிதர்க்கு ப்ராப்யமான தோள்கள் -என்னுதல் –

சதுர்ப்பி-
கல்பக தரு பணைத்தால் போலே
ஆஸ்ரித ரஷணமே விளை நீராக பணைத்த படி –
ஆஜாநு விலம்பிபி –
முழம் தாள்கள் வரை தொங்குகின்றவையும்
ஆஜாநு பாஹூவாய் இருக்கை இறே-புருஷோத்தம லஷணம்

ப்ரியாவதம் ஸோத் பல கர்ண பூஷண-ஸ்லதாலகா பந்த விமர்த்த ஸம ஸிபி –
ப்ரிய அவதம்ஸ் உத்பல கர்ண பூஷண ஸ்தல அழகா பந்த விமர்த்த ஸம்ஸிபி –
ஆஸ்ரித ரஷணமே யாத்ரையாம்படி சொல்லிற்று -கீழ்
அதுவே பச்சையாக பிராட்டி அணைக்கும் படி சொல்லுகிறது இங்கு
பிராட்டி திருச் செவி மலரான உத்பலம் என்ன
கர்ண பூஷணம் என்ன
ஸ்பர்சத்தாலே தத் காலத்தில் கிஞ்சிதா குஞ்சிதமான திருக் குழல் கற்றை என்ன
இவற்றின் உடைய ஸ்ம்மர்த்ததைக் கோள் சொல்லுமவையாய்
அவற்றாலே விளங்கா நின்று உள்ளவனை
ஸ்யனே சோத்த மாங்கே ந ஸீதாயா ஸோபிதம் புரா -யுத்தம் -21-5-என்கிறபடியே
வீர புஜத்தை இறே வீர பத்னி அணைவது
அல்லாத போது சஜாதீயை யான ஸ்திரீயை அணைத்த வோபாதி இறே
ப்ரணய சிஹனங்களும்
ரஷண சிஹனங்களும் இறே திருத் தோள்களுக்கு மாங்கள்யம்

சகாஸதம் –
இப்படிப் பட்ட தோள்கள் இறே
நாராயண பிரணயி யானவனுக்கு
ஔஜ்ஜ்வல்ய ஹேதுக்கள்-

(பரத்வ திசையிலும் அவதார திசையிலும் திவ்ய மங்கள விக்ரஹத்தில் பேதம் இல்லாமல்
தழும்புகள் இருக்கும் என்பதே ஆளவந்தார் திரு உள்ளம்
பிராட்டி திருக்கைகளை தலை அணையாக வைத்து கண் வளர்ந்து அருளும் போது திவ்ய ஆபரணங்கள் அழுந்திய தழும்பும்
திருக் குழல் கற்றை பரிமளமும் திருத் தோள்களில் ப்ரத்யக்ஷம் ஆகுமே )

—————————————————————————-

ஸ்தோத்ரம் -34- அவதாரிகை –

திருத் தோள்களுக்கு அனந்தரமான
திருக் கழுத்தையும்
தத் அனந்தரமான
திரு முகத்தில் சாமான்ய ஸோபையையும்
அனுபவிக்கிறார்-

உதக்ர பீன அம்ஸ விலம்பி குண்டல
அலக ஆவளீ பந்துர கம்பு கந்தரம்
முக ஸ்ரீ யா ந்யக்ருத பூர்ண நிர்மலா
அம்ருதாம் ஸூ பிம்பாம்புருஹ உஜ்ஜ்வல ஸ்ரீயம்–34-

உதக்ர பின அம்ஸ விலம்பி குண்டல அலக ஆவளீ –
ஓங்கித் தசைத்து இருந்துள்ள அம்ஸ்த்திலே வரத் தாழ்ந்த
திருக் குண்டலங்கள் -என்ன
அவ்வளவு வரத் தாழ்ந்த திருக் குழல்கள் -என்ன
இவற்றாலே சுந்தரமாய்-வடிவு தான் ரேகா த்ரயாங்கிதமாய்
இருந்துள்ள திருக் கழுத்தை உடையவனை –

பந்துர-
சுந்தர
ரேகா த்ரயாங்கிதா க்ரீவா கம்பு க்ரீவேதி கத்யதே –
மின்னு மணி மகரக் குண்டலங்கள் வில் வீச -பெரிய திருமடல் -2-
மகரம் சேர் குழை இருபாடு இலங்கி யாட -திரு நெடும் தாண்டகம் -21-என்றும்-சொல்லுகிறபடியே
திருக் கழுத்துக்கு பர பாகமான ஒளியை யுடைத்தாய்
இரண்டு ஆதித்யர்கள் ஆபரண வேஷத்தாலே அலங்கரிக்கிறாப் போலே இருக்கை –
கொள்கின்ற கோள் இருளை -திருவாய்மொழி -7-7-9-இத்யாதிப் படியே
திருக் குழலாலே அலங்க்ருதமாய் இருக்கிறபடி

முக ஸ்ரீ யா ந்யக்ருத பூர்ண நிர்மலா அம்ருதாம் ஸூ பிம்பாம்புருஹ உஜ்ஜ்வல ஸ்ரீயம் –
அத் திருக் குழலாலே அழகு திரு முகத்திலே மூட்ட
அந்த அழகை அனுபவிக்கிறார் –
தன்னுடைய ஜ்யோதிஸ்ஸாலே பூர்ண சந்தரன் உடைய ஒளியையும்
அப்போது அலர்ந்த தாமரைப் பூவில் அழகையும்
தோற்ப்பிக்கும் திரு முகத்தை உடைய உன்னை –

முக ஸ்ரீ யா -முக காந்த்யா
ந்யக்ருத -அவன்
சம்பூர்ண கலைகளாலும் பூரணமான பௌரணமாவாஸ்யையில்
சந்திர மண்டலமாய் மறு கழற்றின அளவிலே யாயிற்று-அஸ்த்ருசமாய் இருப்பது
எத்தனை செய்யிலும் என் மகன் முகம் நேர் ஒவ்வாய் -பெரியாழ்வார் திருமொழி -1-4-3-என்று
அது தன்னைத் தாழ விட்ட இடத்திலே யாயிற்று ஒவ்வாது ஒழிவது
தேஜஸ்ஸே யன்றியே சௌகுமார்யத்துக்கும்
விகாஸி ஸார தாம்போஜமவஸ் யாய ஜ லோ ஷிதம் –
செவ்விக்கும் தாமரைப் பூவும் ஸ்த்ருஸ்ம் அன்று
பரிபூய ஸ்திதம் -என்னக் கடவது இ றே

(திருக் கழுத்துக்கு சங்கு உவமை -கம்பு -சிங்குக்கு பெயர் –
கம்பு க்ரீவா -மூன்று ரேகைகள் -கொடுக்கல் அமைந்த கழுத்து -)

——————————————————————————

ஸ்தோத்ரம் -35-அவதாரிகை –

கோள் இழைத் தாமரை -திருவாய்மொழி -7-7-8-என்கிறபடியே
திரு முகத்தில் அவயவ சௌந்தர்யத்தின் உடைய
சேர்த்தியை அனுபவிக்கிறார்

ப்ரபுத்த முக்தாம்புஜ சாரு லோசனம்
ஸவிப்ரமப் ரூலத முஜ்ஜ்வலாதரம்
ஸூ சிஸ்மிதம் கோமள கண்ட முந்நஸ்ம்
லலாட பர்யந்த விலம்பி தாலகம்–35-

ப்ரபுத்த –
ஆஸ்ரித சம்ச்லேஷத்தாலே
விகஸிதமாய் இருக்கை –

முக்த-
கிங்கிணி வாய்ச் செய்த தாமரைப் பூப் போலே –அங்கண் இரண்டும் கொண்டு –திருப்பாவை -22-
என்கிறபடியே அலரத் தொடங்கின அளவாய் இருக்கும் -என்னுதல் –
பேதுறு முகம் செய்து -திருவாய் மொழி -9-10-9-என்னும் படிக்கு ஆஸ்ரிதர் ஓட்டைக் கல்வியால்
வந்த ஆனந்தாதிஸயத்தில் விக்ருதியைச் சொல்லுதல் –
அம்புஜ சாரு லோசனம் –
இப்படிப் பட்ட தாமரை த்ருஷ்டாந்தமாகப் போராமையாலே
தார்ஷ்டாந்திகம் தன்னையே சொல்கிறது
தத் புண்டரீக நயனம் விஷ்ணோர் த்ரஷ்யாம் யஹம் முகம் -என்று
ஆஸ்ரிதர் ஆசைப்படுமது இ றே

ஸவிப்ரமப் ரூலதம் –
மன்னிய சீர் மதனன் கருப்புச் சிலை கொல்-திருவாய்மொழி -7-7-4- என்கிறபடியே
ஆஸ்ருதர் பக்கல் ஆதரம் எல்லாம் தோற்றும்படி
நெரித்து இருக்கும் புருவத்தை உடைய உன்னை –
தன் கைச் சார்ங்கம் அதுவே போல் – நாச்சியார் திரு மொழி -14-7-என்று
த்ருஷ்டாந்திக்கும் படி இ றே

உஜ்ஜ்வலாதரம் –
வாலியதோர் கனி கொல் -திருவாய்மொழி -7-7-5- என்றும்
கோலம் திரள் பவளக் கொழும் துண்டம் கொல் -திருவாய்மொழி -7-7-3- என்றும்
நீல நெடு முகில் போல் திரு மேனி யம்மான் தொண்டை வாய் -திருவாய் மொழி -7-7-3- என்றும் –
சொல்லுகிறபடியே மிக்க அழகை உடைய திரு அதரத்தை உன்னை –

ஸூசி ஸ்மிதம்-
பவளச் செந்துவர் வாயினிடைக் கோமள வெள்ளி முளை போல் சில பல்லிலக -பெரியாழ்வார் திருமொழி -1-6-9-என்றும்
என்னாவி யடும் அணி முத்தம் கொல் -திருவாய்மொழி -7-7-5- என்றும்
சொல்லுகிற திரு முறுவலை யுடையவனை

கோமள கண்ட-
அனுபவிப்பார்க்கு ஆகர்ஷகமாய்
ஸூகுமாரமான கண்ட ஸ்தலத்தை யுடைய உன்னை –

உநநஸ்ம் –
மாட்டுயர் கற்பகத்தின் வல்லியோ கொழுந்தோ -திருவாய் மொழி -7-7-2-
என்கிறபடியே நாஸ்லதையை உடைய உன்னை –

லலாட பர்யந்த விலம்பி தாலகம்-
முன்னமுகத் தணியார் மொய் குழல்கள் -பெரியாழ்வார் திருமொழி -1-5-5- என்றும்
சுருண்டு இருண்ட குழல் தாழ்ந்த முகத்தான் -பெரியாழ்வார் திருமொழி -3-6-9- என்றும்
சொல்லுகிற திரு நெற்றியின் எல்லையிலே வர அலை எறிகிற திருக் குழலை உடைய உன்னை
பின்பு -அம்ஸ விலம்பி -யாய்
முன்பு லலாட பர்யந்தமாய் -இருக்கிறபடி-

(கீழே திரு முக மண்டலா சமுதாய சோபை -இங்கு திரு முக அவயவ சோபை அனுபவம்
முக்த -அழகிய புதியதான
சுசி ஸ்மிதம் -வெளுத்த –பரிசுத்த -ருஜுவான -கள்ளம் கபடு அற்ற
கீழே திருக் குழல்கள் திருத் தோள்கள் அளவும் -இங்கு முன் நெற்றியில் தொங்கும் அழகு
களி வண்டு எங்கும் கலந்தால் போலே கமழ் பூம் குழல்கள் தடம் தோள் மேல் மிளிர
நின்று விளையாட -நாச் -14–8-
செங்கமலப் பூவில் தேன் உண்ணும் வண்டே போல் –பங்கிகள் வந்து உன் பவள வாய்
மொய்ப்ப –பெரியாழ்வார் -1–8–2—பங்கி -மயிர் )

——————————————————————

ஸ்தோத்ரம் -36- அவதாரிகை-

ஆபரண
ஆயுதாதிகள் உடைய
சேர்த்தி அழகை
அனுபவிக்கிறார்

ஸ்புரத் கிரீ டாங்க தா ஹார கண்டிகா
மணீந்த்ர காஞ்சீ குண நூபுராதி பி
ரதாங்க சங்க அஸி கதா த நுர்வரை
லஸ்த் துளஸ்யா வனமாலய உஜ்ஜ்வலம்–36-

ஸ்புரத் கிரீட-
உபய விபூதி நாதத்வம் ஆகிற ஐஸ்வர்யத்துக்கு அனுரூபமாய் –
திரு முடியிலே விளங்கா நிற்கிற திரு வபிஷேகம்
கதிராயிர மிரவி கலந்து எரித்தால் ஒத்த நீண் முடி -பெரியாழ்வார் திருமொழி -4-1-1-இ றே –

அங்கத-
சர்வ ஆஸ்ரயமான
திருத் தோள்களைப் பற்றி விளங்கா நின்றுள்ள
திருத் தோள் வளைகள்-

ஹார –
பொன்னின் மா மணி யார மணியாகத் திலங்கு மால் –பெரியாழ்வார் திருமொழி -8-1-3–என்றும்
சொல்லுகிறபடியே விளங்கா நின்ற திருவாரம் –

கண்டிகா –
திருக் கழுத்திலே விளங்கா நின்ற முத்துத் திருக் கட்டு வடம் –

மணீந்த்ர –
அவன் தனக்கும் சதா ஸ்ப்ருஹணீ யமான ஸ்ரீ கௌஸ்துபம் –

காஞ்சீ குண –
திருவரையிலே விளங்கா நின்ற அரை நூல் பட்டிகை

நூபுர-
திருவடிகளைப் பற்றி விளங்கா நின்றுள்ள திருச் சிலம்பு –

ஆதி –
சப்தத்தாலே
பல பலவே ஆபரணம் -என்றும்
அபரிமித திவ்ய பூஷண – என்றும்
சொல்லுகிறபடியே
அசங்க்யாதம் என்கை –

ரதாங்க -சங்க அஸி கதா தநுர் வரை
இந்த ஆபரணங்களோடு விகல்ப்பிக்கலாம் படி
ஸோப அவஹமான திவ்ய ஆயுதங்களின்
சேர்த்தியை அனுபவிக்கிறார் –

லஸ்த் துளஸ்யா வனமாலய உஜ்ஜ்வலம்
சர்வ ஐஸ்வர்ய ஸூசகமாய் திருவடிகள் அளவும் தாழ்ந்து
அல்லித் துழாய் அலங்கல் -திருவாய்மொழி -7-9-10-
என்கிற வனமாலையால் விளங்கா நின்ற உன்னை
ஆபரண ஆயுதாதிகள் தன்னைப் பற்றி விளங்குகையும்
அவற்றாலே தான் விளங்குகையுமாக செல்லுகிறபடி-
ஸ்ரக் வஸ்த்ர ஆபரணைர் யுக்தம் ஸ்வரூபைர் அநு பூமி
சிந்மயை ஸ்வ பிரகாச சைஸ்ஸ அந்யோந்ய ருசி ரஞ்ஜகை –

——————————————————————-

ஸ்தோத்ரம் -37-அவதாரிகை –

மேலில் ஸ்லோக த்வயத்தாலே
பிராட்டியட்டைச் சேர்த்தியை அனுபவிக்கிறார் –
இதில் முதல் ஸ்லோகத்தாலே-
பிராட்டி உடைய மேன்மையையும்
இவள் பக்கல் ஈஸ்வரனுக்கு உண்டான
வ்யாமோஹத்தையும் அருளிச் செய்கிறார் –

சகரத்த யஸ்யா பவனம் புஜாந்தரம்
தவ ப்ரியம் தாம யதி யஜன்மபூ
ஜகத் சமஸ்தம் யத் அபாங்க சம்ச்ராயம்
யதர்த்த மம்போதிர மந்தய பந்தி ச–37-

சகரத்த யஸ்யா பவனம் புஜாந்தரம் தவ –
சர்வ யஜ்ஞமயம் வபு -என்கிற
திரு மார்பைப் பிராட்டிக்குக் கோயில் கட்டணமாகப்
பன்னி யருளிற்று-
யஸ்யா -என்கிறது இதில் உண்டான பிரமாண பிரசித்தியாலே-
சர்வ யஜ்ஞ்மயம் வபுரத் யாஸ்தே –
பஸ்யதாம் சர்வதேவா நாம் யயௌ வஷஸ்ஸ்தலம் ஹரே –
நின் வல மார்பினில் வாழ்கின்ற மங்கை –
திகழ்கின்ற திரு மார்பில் திரு மங்கை தன்னோடும் திகழ்கின்ற திரு மாலார் -திருவாய் மொழி -10-6-9
என் திருமகள் சேர் மார்பன் -திருவாய் மொழி -7-2-9-
மைய கண்ணாள் மலர் மேல் உறைவாள் உறை மார்பினன் -திருவாய்மொழி -4-5-2-
அலர்மேல் மங்கை யுறை மார்பா -திருவாய்மொழி -610-10-
மார்வத்து மாலை -திருவாய்மொழி -10-10-2-
செய்யாள் திரு மார்பினில் சேர் திருமால் -திருவாய் மொழி -9-4-1-

தவ ப்ரியம் தாம யதி யஜன்மபூ –
யாவள் ஒருத்தி அவதரித்த திருப்பாற்கடல்
அயர்வறும் அமரர்கள் அதிபதியான தேவருக்கு இனிது அமரும் இடம் ஆயிற்று
ஸ்ரீ பூர்வமுத தே –தேவதா நவயத் நேன ப்ரஸூதாம்ருத மந்தனே -என்றும்
நேதா நீம் த்வத் ருதே ஸீதே ஸ்வர்க்க அபி மம ரோசதே

ஜகத் சமஸ்தம் யத் அபாங்க சம்ச்ராயம் –
அஸ்யேசா நா ஜகத –
ஈச்வரீம் சர்வ பூதா நாம்
தவம் மாதா சர்வ லோகா நாம் -என்கிறபடியே
இவ் உபய விபூதியும் யாவள் ஒருத்தி உடைய
மந்த கடாஷத்தைப் பற்றி உண்டாய் இருக்கிறது –

யதர்த்த மம்போதிர மந்தய பந்தி ச –
விண்ணவர் அமுது உண்ண அமுதில் வரும் பெண்ணமுது உண்ட எம்பெருமான் -பெரிய திருமொழி -6-1-2-
என்கிறபடியே யாவள் ஒருத்தியைப் பெறுகைக்கு கடல் கடைந்து அருளிற்று

அபந்தி ச
யாவள் ஒருத்தி உடைய பிரிவாற்றாமையாலே கடலை அசைத்து அருளிற்று
ஏஷ ஸே துர் மயா பத்தஸ் ஸா கரே ஸ லிலார்ணவே
தவ ஹேதோர் விசாலாஷி நள ஸே துஸ் ஸூ துஷ்கார-

(விண்ணவர் அமுதுண்ண அமுதில் வரும் பெண்ணமுதுண்ட எம்பெருமான் –
உன்மூல்யாஹர மந்தராத்ரி மஹிநா பலேக்ரஹிர் ஹி கமல ஆலாபேந சரவச்சிரம -)

———————————————————————————–

ஸ்தோத்ரம் -38-அவதாரிகை –

இதில் பிராட்டி உடைய நிரதிசய போக்யதையும்
உனக்கு ஏற்கும் கோல மலர்ப்பாவை -திருவாய்மொழி -10-10-6-
என்கிறபடியே அவனுக்கேயாய் இருக்கிற இருப்பையும் -அனுபவிக்கிறார்

ஸ்வ வைஸ்வ ரூப்யேண் சதா அநு பூதா அப்
யா பூர்வவத் விஸ்மயம் ஆகததாநயா
குணேந ரூபேண விலாஸ சேஷ்டி தைஸ்
சதா தவை வோ சிதயா தவ ஸ்ரீ யா–38–

ஸ்வ வைஸ்வ ரூப்யேண் சதா அநு பூதா –
சர்வ சக்தியான தேவர்
சர்வ விக்ரஹத்தாலும்
சர்வ காலமும்
சர்வ பிரகாரத்தாலும்
அனுபவியா நின்றாலும்
பிராட்டியினுடைய போக்யதையைப் பரிச்சேதிக்கப் போகாது –
சௌபரியைப் போலே அநேக விக்ரஹத்தைப் பரிக்ரஹித்தாலும் முடியாது –
பர்யாயேண் பிரஸூப்தஸ் ச-என்கிறபடியே
பிரகாரங்கள் அநேகம் ஆனாலும் முடியாது

அபூர்வவத் விஸ்மய மாத தா நயா –
நித்ய அபூர்வம் போலே
ஆச்சர்ய அவஹமாய் இருக்கும்
ஸ ஏகதா பவது த்விதா பவதி -என்று
நித்ய ஸூரிகள் தன் திறத்தில் படுவது எல்லாம்
பிராட்டியைக் குறித்து தான் படும் -என்கை –
பண்டு இவரைக் கண்டு அறிவது எவ் ஊரில் -பெரிய திருமொழி -8-1-9- என்றும்
அப்பொழுதைக்கு அப்பொழுது என் ஆராவமுதம் -திருவாய் மொழி -2-6-6- என்றும் ஆழ்வார்களும்
சதா பஸ்யந்தி -என்று நித்ய ஸூரிகளும்
நித்ய அபூர்வதையாலே தேவர் திறத்தில் படுமது எல்லாம்
தேவர் படும்படி இறே பிராட்டி போக்யதை இருப்பது –

உகப்பிப்பது எவ்வழியாலே என்னில்
குணேந ரூபேண விலாஸ சேஷ்டி தைஸ் –
வடிவு அழகாலும்
சீலாதி குணங்களாலும்
சக்ருத் த்வதா கார விலோக நாசயா -என்றும்
ஈர்க்கின்ற குணங்களை யுடையாய் -திருவாய் மொழி -8-1-8–இப்படி குணங்களாலும்
உன் செய்கை நைவிக்கும் –5-10-2- என்கிற சேஷ்டிதங்களாலும்
அபியுக்தர் ஆழம் கால் படும்படி இருக்கும் இறே அவன்
இப்படி இவள் ஸ்வரூபாதிகளிலே அழுந்துகிறான்
அவன் ஸ்வரூபத்தாலே அபரிச்சின்னன்
இவள் போக்யதையாலே அபரிச்சின்னை

சதா தவை வோ சிதயா –
துல்ய சீல வயோ வ்ருத்தாம் -என்றும்
உனக்கு ஏற்கும் கோல மலர்ப்பாவை -என்றும் சொல்லுகிறபடியே
தேவர் தமக்குத் தகுதியாய் இருக்குமவள் –

சதா
என்று பர வ்யூஹ விபவ ரூபேண உண்டான சர்வ அவஸ்தை களிலும் என்கிறது
குனேன ரூபேண விலாஸ சேஷ்டிதைஸ் சதா தவை வோ சிதயா -என்னவுமாம்

தவ ஸ்ரீ யா
விஷ்ணோ ஸ்ரீ -என்றும்
உன் திரு -10-10-2- என்றும்-சொல்லுகிறபடியே
அனன்யார்ஹை என்னுதல்
தேவர்க்கு சம்பத்தாய் இருக்கும் என்னுதல்-

(தோள்கள் ஆயிரத்தாய் முடிகள் ஆயிரத்தாய் துணை மலர்க் கண்கள் ஆயிரத்தாய் தாள்கள் ஆயிரத்தாய் –
கொண்டு அனுபவித்தாலும்
அப்பொழுதைக்கு அப்பொழுது ஆராவமுதாகும் விலக்ஷண வஸ்து –
உனக்கு ஏற்கும் கோல மலர்ப்பாவைக்கு-பாசுரம் படியே —
தவைவ உசிதயா -தவச்ரியா -அநந்யார்ஹத்வம் )

—————————————————————————-

ஸ்தோத்ரம் -39-அவதாரிகை –

பர்யங்க விதையில் சொல்லுகிறபடியே
திரு வநந்த ஆழ்வான் -மடியிலே
பிராட்டியோடே எழுந்து அருளி இருக்கிற
சேர்த்தியை -அனுபவிக்கிறார் –

தயா ஸஹா ஸீ நம நந்த போகி நி
ப்ரக்ருஷ்ட விஜ்ஞான பலை கதா மநி
பணா மணி வ்ராதம யூக மண்டல
பிரகாஸ மாநோத ரதி வ்யதா மநி–39-

தயா ஸஹா ஸீ நம –
ஸ்ரீ யா ஸார்த்தம் ஜகத் பதி ராஸ்தே -என்கிறபடியே
நித்ய விபூதியில் மிதுனமாய் இருந்து இறே அடிமை கொள்வது
அவதாரத்திலும் -பவாம்ஸ்து சஹ வைதேஹ்யா-என்னக் கடவது இறே –

அநந்த போகி நி-
ஸ்ரீய பதித்வத்தால் வந்த உத்கர்ஷத்தோ பாதி இறே
இவனோட்டைச் சேர்த்தியும் –
கந்தர்வாப்ஸ ரஸ்ஸ் சித்தாஸ் ஸ கின்னர மஹோ ரகா
நாந்தம் குணா நாம் கச்சந்தி தேனா நந்தோ அயமுச்யதே-
என்கிறபடியே குண அநந்யத்தாலே -அநந்தன்-என்ன கடவது இறே
ஈஸ்வரன் ரஷணத்திலே அசங்க்யாத குணன் –
இவன் கைங்கர்யார்த்தமாக அசங்க்யாத குணன் –

போகிநி –
மென்மை குளிர்ச்சி நாற்றம் இவற்றை
ஸ்வபாவமாக உடைய திரு மேனியிலே –
போகம் -சரீரம் –

ப்ரக்ருஷ்ட விஜ்ஞான பலை கதா மநி-
இருவருமாய்ப் பரிமாறும் போது
அவர்களுக்கும் படியான -ஒப்பான -ஜ்ஞான சக்த்யாதி களுக்கு
ஆஸ்ரயமாய் இருக்குமவன் –
ஒருத்தன் என்று அவனுக்குக் கூச வேண்டாதே
துகைத்துப் பரிமாறலாம் படியான
தாரண சாமர்த்தியத்துக்கு ஆஸ்ரயமாய் இருக்குமவன் –

பணா மணி வ்ராதம யூக மண்டலபிரகாஸ மாநோத ரதி வ்யதா மநி-
தன்னுடைய பணா மணி சமூஹங்களின் உடைய
ரஸ்மி மண்டலங்களினாலே
பிரகாசியா நின்ற மத்யத்தை யுடைய
திவ்ய அந்தப்புரத்தை உடையவன்
மணி விளக்காம் -முதல் திருவந்தாதி -53 என்கிறபடியே
திவ்ய அந்தப்புரத்துக்கு மங்கள தீபமாய் இறே இருப்பது –

———————————————————————————

ஸ்தோத்ரம் -40-அவதாரிகை –

திரு வனந்த ஆழ்வான் உடைய வ்ருத்தி விசேஷங்களை
அனுபவிக்கிறார் –
தமக்கு அடிமையில் உண்டான த்வரையாலே
உபமாநம சேஷாணாம் ஸாது நாம் -என்னும் ந்யாயத்தாலே
அடிமையில் ருசி யுடையார்க்கு எல்லாம்
உதாஹரண பூதமாய் இறே திரு வநந்த ஆழ்வான் உடைய
வ்ருத்தி விசேஷங்கள் இருப்பது
இவன் உடைய காஷ்டையை அருளிச் செய்கிறார் –

நிவாஸ ஸய்யா ஆஸன பாதுகா அமஸூக
உப தான வர்ஷா தபவாரணாதிபி
சரீர பேதைஸ் தவ சேஷதாம் கதைர்
யதோ சிதம் சேஷ இதீரிதே ஜனை–40-

நிவாஸ –
எழுந்து அருளி இருக்கிற திரு மாளிகையாம்

ஸய்யா-
கண் வளர்ந்து அருளுகைக்குப் படுக்கையாம்

ஆஸன –
இருந்தால் சிங்காசனமாம் -முதல் திருவந்தாதி -53-

பாதுகா –
நின்றால் மரவடியாம் –

அமஸூக –
பும்ஸ்த்வ அவஹமான திருப் பரியட்டமாம் –

உப தான –
புல்கும் அணையாம் –

வர்ஷா தபவாரணாதிபி –
சென்றால் குடையாம் -என்கிறபடியே
வர்ஷத்துக்கும் ஆதபத்துக்கும் சத்ரமாம் –

ஆதி சப்தத்தாலே
அடிமையில் அபி நிவேச அநு ரூபமாக சரீரத்துக்கு தொகை இல்லை –
ஸ ஏக்தா பவதி -என்று தொடங்கி சஹஸ்ரதா பவதி -என்னக் கடவது இறே –

சரீர பேதைஸ் –
கைங்கர்ய பேதமே சரீர பேதத்துக்கு ஹேது –

தவ சேஷதாம் கதை –
தேவரீர் உடைய விக்ரஹங்கள் ரஷண ஹேதுவாய் இருக்கிறாப் போலே
இவனுடைய விக்ரஹங்கள் சேஷத்வத்தை அடைந்து இருக்கும் என்கை –
யதோ சிதம் –
யதா யதார் ஹி கௌசல்யா -என்கிறபடியே
தத் தத் கால உசிதமாய் இருக்காய்

சேஷ இதீரிதே ஜனை –
சிறியார் பெரியார் என்னாதே
சர்வராலும் சேஷம் என்று சொல்லப் படுகை –
சேஷத்வம் தான் ஒரு வடிவு கொண்டாப் போலே இருக்கை
ஜனை
பெருமக்கள் உள்ளவர் -திருவாய் மொழி -3-7-5-என்கிறபடியே
நித்ய சித்தரைச் சொல்லவுமாம்-
பரகத அதிசய அதான இச்சா உபாதேயதவ மேவ யஸ்ய ஸ்வரூபம் ஸ சேஷ -பரஸ் சேஷி –
என்கிற சேஷத்வத்தின் படியே
பாரதந்த்ர்யம் பரே பும்சி -இத்யாதி –

(மன்னிய பல் பொறி சேர் ஆயிரவாய் வாள் அரவின் சென்னி மணிக் குடுமித் தெய்வச் சுடர் நடுவுள் மன்னிய
நாகத்தணை மேல் -ஸ்ரீ பெரிய திருமடல் பாசுரம் படியே – பணா மணிவ்ராத-
சென்றால் குடையாம் இருந்தால் சிங்காசனமாம் நின்றால் மரவடியாம் நீள் கடலுள் என்றும் புணையாம் அணி விளக்காம்
பூம் பட்டாம் புல்கும் அணையாம் திருமாற்கு அரவு -முதல் திருவந்தாதி பாசுரம் அடி ஒற்றியே இந்த ஸ்லோகம் –
வர்ஷாத பவாரண–வெய்யில் மழை இரண்டாலும் காக்கும் குடை என்றவாறு -)

——————————————————————————

ஸ்தோத்ரம் -41- அவதாரிகை-

இதில் வாகன த்வஜாதி
சர்வ வ்ருத்திகளையும் உடையவனாய்
ஈஸ்வரனுக்கு -மோம் பழம்-மோந்து கொண்டு இருக்கிற பழம் -போலே
சதா விரும்பும்படி அபிமதனாய் இருக்கிற
பெரிய திருவடி யோட்டைச் சேர்த்தியை அனுபவிக்கிறார்

தாஸஸ் ஸகா வாஹநம் ஆஸனம் த்வஜோ
யஸ்தே விதாநம் வ்யஜனம் த்ரயீமய
உபஸ்திதம் தேன புரோ கருத்மதா
த்வத் அங்க்ரி சம்மர்த்த கிண அங்க ஸோபிநா–41

தாஸஸ் –
தன்னுடைய வியாபாரங்கள் அடங்க
ஈஸ்வரனுக்கு அதிசயத்தை விளைக்குமவையாய் இருக்கும்

ஸகா –
ஜகத் வியாபாரங்களில் ஈஸ்வரன் தன்னோடு உசாவ வேண்டும்படியான
பெருமையை உடையவன்

வாஹநம் –
ஆஸ்ரிதர் உடைய ஆபத்துக்களிலே
ஈஸ்வரனைக் கொடு வந்து சேர்க்குமவனாய் இருக்கை –

ஆஸனம் –
ஒரு கார்யம் இல்லாத போது ஸிம்ஹாசனஸ்தனாய்
இருந்தாலோபாதி தன் மேன்மைக்கு சத்ருஸ்ம்
என்னும்படி சிம்ஹாசனமாய் இருக்கை –

த்வஜோ-
ஈஸ்வரன் கிட்டுவதற்கு முன்னே
எழுந்து அருளி நின்றான் என்று ஆஸ்ரிதர்க்கு ப்ரீதி
ஹேதுவான கொடியானவன் –
அவனுடைய ரஷகத்வத்துக்கு ஹேது வானவன் -என்றுமாம்
பொன் மலையின் மீமிசைக் கார்முகில் போலே -திருவாய் மொழி -9-2-6–என்றும்
புள்ளூர் கொடியான் -திருவாய்மொழி -3-8-1-என்றும்
உண்டான பிரசித்தியைச் சொல்லுகிறது

யஸ்தே விதாநம் –
வினதை சிறுவன் சிறகு என்னும் மேலாப்பின் கீழ் வருவான் -நாச்சியார் திருமொழி -14-3-
என்கிறபடியே ஆதப நிவாரணமாய் இருக்கை
கருடஞ்ச ததர் ஸோச்சைரந்தர்த்தா நக்தம் த்விஜ
க்ருதச்சாயம் ஹரேர் மூர்த்னி பஷாப் யாம் பஷி புங்கவம் -ஸ்ரீ விஷ்ணு புராணம் -5-12-4-இதி பராசர –

வ்யஜனம் –
தன்னை மேற்கொண்டு போம் போது
சாமரங்கள் போலே திருச் சிறகாலே ஆஸ்வாஸ்கனாய் இருக்கை –

த்ரயீமய-
ஸூபர்னோ அஸீ கருத்மான் த்ரிவ்ருத் தே ஸிர காயத்ரம் சஷூ -என்கிறபடியே
வேதங்களை அவயவங்களாக உடையனாய் இருக்கை –
அவயவார்த்தே மயட் -ஈஸ்வரன் வேத பிரதிபாத்யன் -இவன் வேத சரீரன் –

உபஸ்திதம் தேன புரோ கருத்மதா –
சர்வேஸ்வரன் தன்னை பிரகாசிப்பிக்கும் நிலைக் கண்ணாடி போலேயும்
மோம் பழம் போலேயும்
திரு முன்பே சர்வதா சந்நிஹிதனாய் உள்ளவனை –

த்வத் அங்க்ரி சம்மர்த்த கிண அங்க ஸோபிநா –
தன்னை மேற்கொண்டால் திருவடிகளால் நெருக்கின தழும்பு
தனக்கு போக சிஹ்னம் ஆகையாலே -அத்தாலே விளங்கா நிற்குமவன் –
ஈஸ்வரனுக்கு ஸ்ரீ கௌஸ்துபம் லஷணம் ஆனால் போலே
இவனுக்கும் அது தாஸ்ய சிஹ்னமாய் இருக்கும்-

(ஸூபர்னோஸி கருத்மான் த்ரி வ்ருத்தே சிர–தைத்ரியம் -வேதாத்மா விஹகேஸ்வர -சதுஸ் ஸ்லோகி
ஹூங்காராஸ் பாலநாங்க்ரி ப்ரஹதிபிரபி தம் தார்ஷ்யமத்யஷி பஸ்த்வம் –தழும்பு அலங்காரம் உண்டே
விதானம் -மேலால் பரந்த வெயில் காப்பான் வினதை சிறுவன் சிறகு என்னும் மேலாப்பின் கீழ் வருவானை -)

————————————————————————————-

ஸ்தோத்ரம் -42-அவதாரிகை –

உபய விபூதி விஷயமான
தன்னுடைய சர்வ பரத்தையும் இவன் பக்கலிலே வைத்து
இவன் இட்ட வழக்காய் இருக்கிற
ஸ்ரீ சேநாபதி யாழ்வான் உடைய தாஸ்ய சாம்ராஜ்யத்தை
அனுபவிக்கிறார் –

த்வதீய புக்த உஜ்ஜீத சேஷ போஜிநா
த்வயா நிச் ருஷ்டாத்ம பரேண யத் யதா
பிரியேண  சேநாபதிநா ந்யவேதி தத்
ததா அநு ஜாநந்த முதார வீஷணை–42-

த்வதீய புக்த உஜ்ஜீத –
தேவர் அமுது செய்து கை வாங்கின ப்ரசாதத்தாலே
தரிக்குமவராய் இருக்கை –
த்வதீய -என்கையாலே வகுத்த ஸ்வாமி உடைய சேஷமே போஜ்யம் -என்கிறது –
யதுச் சிஷ்டம் போஜ்யம் -யத் வா துஸ் சரிதம் மம சர்வம் புநந்து மாமாய -என்கையாலே
அல்லாதார் உடைய உச்சிஷ்டம் அபோஜ்யம் -என்கை –
புக்த உஜ்ஜிதம் -என்கையாலே
கலத்ததுண்டு -திருப் பல்லாண்டு -9- என்கிறபடியே
அமுது செய்து கை வாங்கின பின்பு அற்றையதே போஜ்யம் –
முன்பு பாத்திர சேஷமே அபோஜ்யம் என்கிறது –

சேஷ போஜிநா –
தனக்கு தாரகமாய் இருக்கும் அளவு அன்றிக்கே
ரஸான் பக்தஸ்ய ஜிஹ்வாயாம் -என்கிறபடியே ஈஸ்வரனுக்கு போக்யமாவதும்
ஆழ்வார் அமுது செய்தால் -என்கை –

த்வயா நிச் ருஷ்டாத்ம பரேண –
நம்மிலும் பெரியவன்-சமர்த்தன் என்று தேவராலே
தன் பக்கலிலே வைக்கப் பட்ட
உபய விபூதி ரூபமான பரத்தை உடையவனாலே-

பிரியேண –
சர்வ அபிமதன் ஆனவனாலே-

சேநாபதிநா –
சர்வ சேநா நிர்வாஹகனாலே –
அசைவில் அமரர் தலைவர் தலைவா -திருவாய் -5-8-9-என்னக் கடவது இறே

யத் யதா ந்யவேதி –
யாதொரு கார்யம் யாதொருபடி விண்ணப்பம் செய்யப் பட்டது
இதில் உள்மானம் புறமானம் பார்ப்பது இல்லை –
செய்யும் பிரகாரங்களும் அனுசந்திப்பதும் இல்லை
ஈஸ்வரன் இவன் உக்தியைப் பின் செல்லும் இத்தனை –

தத் -ததா அநு ஜாநந்த முதார வீஷணை –
அவலோக நாதா நேன பூயோ மாம் பாலயாச்யுத -என்றும்
உயிர்க்கு எல்லாம் தாயாய் அளிக்கின்ற தண் தாமரைக் கண்ணன் -பெரிய திருமொழி -7-1-9-என்றும்
சொல்லுகிறபடியே
அநவதிக தயா சௌஹார்த்த அநு ராக கர்ப்பமான இக் கடாஷங்களாலே யாயிற்று –
இவன் இப்படிச் செய்வது -என்று நினைப்பிடுவது –

ததா அநு ஜாநந்தம் –
ஐயராலே யாதொரு விண்ணப்பம் செய்யப் பட்டதோ அது அப்படியே -என்று
பாசுரப் பரப்பற நியமித்து அருளுவது –

(சேஷாசனர் –இதுவே நிரூபகம் ஸ்ரீ விஷ்வக் சேனர்-
பர தத்வம் ஸ்ரீ சேனாபதி ஆழ்வான் பிரம்பின் கீழே வளரும் -விசேஷித்து இங்கு – ப்ரியேண் )

————————————————————————————–

ஸ்தோத்ரம் -43-அவதாரிகை –

சதா பஸ்யந்தி ஸூரய-இத்யாதிகளில் சொல்லுகிற
நித்ய ஸூரிகளுடைய தாஸ்யைக
சம்ருத்தியை அனுபவிக்கிறார் –
அடியார்கள் குழாம்களை –உடன் கூடுவது என்று கொலோ -திருவாய் -2-3-10-என்று இறே
இவர் பிரார்த்தனை-

ஹத அகில க்லேஸ் மலை ஸ்வ பாவாத
ஸ்தா ஆநு கூல்யை கரசைஸ் தவ உசித
க்ருஹீத தத் தத் பரிசார சாதநை
நிஷேவ்ய மாணம் ஸ சிவைர் யதோ சிதம்–43-

ஹத அகில க்லேஸ் மலை –
அவித்யா அஸ்மித அபி நிவேச ராக த்வேஷா பஞ்ச க்லேசா-என்கிறவை க்லேசங்கள் –
அவற்றின் உடைய -ப்ராகபாவம் -முன் எப்பொழுதும் இல்லாது இருத்தல் –
உடையவர்கள் -என்கை –
மலம் என்று ப்ரக்ருதியாய் தத் சம்சர்க்க அனர்ஹதயா வந்த ப்ராக பாவத்தை
உடையவர்கள் -என்கை
இத்தால் பிரபுத்த ஸ்வ பாவ யுக்தரான முக்த வ்யாவ்ருத்தியைச் சொல்லுகிறது –

ஸ்வ பாவாத ஸ்தா ஆநு கூல்யை கரசைஸ் –
சத்தா பிரயுக்தமாக
தேவர் திருவடிகளில் கைங்கர்யத்தையே போக்யமாக உடையராய் இருக்கை –
இத்தாலும் ஒரு நாள் தொடங்கி அடிமை செய்யத் தொடங்கின முக்த வ்யாவ்ருத்தியைச் சொல்லுகிறது –

தவ உசித –
ஸ்வரூப ரூப குணங்களாலே தேவருக்கு
சத்ருச லஷண ரானவர்கள் –

க்ருஹீத தத் தத் பரிசார சாதநை -நிஷேவ்ய மாணம் –
கைங்கர்ய உசித பரிகரங்களை ஆதர அதிசயத்தாலே விட மாட்டாமையாலே
சூட்டு நன் மாலை -திரு விருத்தம் -21-படியே தரித்து இருக்கையாலே
தேவர்க்கே சத்ருசர் ஆனவர்களாலே சேவிக்கப் படா நின்று உள்ள உன்னை

ஸ சிவைர் –
வாத்சல்யத்தாலே அவன் முறை அழியப் பரிமாற்ற நினைத்தாலும்
அவனை முறை உணர்த்தி அடிமை செய்யுமவர்கள்
நீதி வானவர் -அமலனாதி -1- இ றே
ஆஸ்ரித ரஷணத்தில் தேவரை பிரேரிக்கும் அவர்கள் இறே

யதோ சிதம் –
ஸ்வரூப அநு ரூபமாக என்னுதல் –
அவஸ்ரோசிதமாக-என்னுதல்-

(யாதோசிதம் நிஷேவ்ய மாணம் –அவரவர்கள் அதிகாரத்துக்கு தக்கபடியும் –
அவன் திரு உள்ளத்துக்கு தக்கபடியும் -சமயங்களுக்கு தக்க படியும் கைங்கர்யம் )

——————————————————————————–

ஸ்தோத்ரம் -44-அவதாரிகை –

பவாம்ஸ்து சஹ வைதேஹ்யா கிரிசா அநு ஷூ ரம்ஸ்யதே – –
என்கிறபடியே
பிராட்டியை நாநா ரசங்களாலே
உகப்பிக்கும் படியை அனுபவிக்க வேண்டும்-என்கிறார்

அபூர்வ நாநா ரஸ்பாவ நிர்ப்பர
ப்ரபத்தயா முக்த விதக்த லீலயா
ஷணாணுவத் ஷிப்த பராதி காலயா
ப்ரஹர்ஷ யந்தம் மஹி ஷீம் மஹா புஜம் –44-

அபூர்வ –
பிரதி ஷணமும் முன்பு கண்டு அறியாதது போலே இருக்கை –

நாநா ரஸ்பாவ நிர்ப்பர-
பஹூ முகமான ரசத்தாலும்
பாவத்தாலும் நெருங்கும் படி –

ப்ரபத்தயா-
ஸ்ம்பத்தயா-
ரசமாவது -சேதனர் யாதொன்றை
அனுசந்தியா நின்றாலும்
யேன மாத யதி-என்கிறபடியே மதியா நிற்பார்
அது இறே ரசம்
அதுக்கு அடி பாவம்
மானச விகாசம் –

முக்த விதக்த லீலயா –
அவ்வோ தச அநு குணமாய்
முக்தமாயும் விதக்தமாயும்
உள்ள லீலையாலே –

ஷணாணுவத் ஷிப்த பராதி காலயா –
ஒரு ஷணத்தில் ஏக தேசம் போலே
போக்கப் பட்ட பரகாலம்
பரார்த்த காலம் இவற்றை உடைத்தாய் இருக்கும் அதனாலே
பரகாலம் ஆகிறது -ப்ரஹ்மா ஆயுஸ்ஸூ
பரார்த்த காலம் ஆகிறது -அதில் சம பாதி

ப்ரஹர்ஷ யந்தம் மஹிஷீம் –
யஸ் த்வ்யா சஹ ஸ ச்வர்க்கோ நிரயோ யஸ் த்வ்யா விநா -என்றும் –
த்வத் வியோ கே ந மே ராம த்யக்தவ்ய மிஹ ஜீவிதம் -என்றும்
சர்வதா தேன ஹீநாயா ராமேண் விதிதாத்மநா
தீ ஷணம் விஷமி வாஸ் வாத்ய துர்லபம் மம ஜீவிதம் -என்றும்
அகலகில்லேன் இறையும் -என்கிறபடியே
வ்யதிரேகத்தில் ஆற்ற முடியாத பிராட்டியை மிகவும் உகப்பியா நின்று உள்ளவனை
ப்ரஹர்ஷ யந்தம் -என்கையாலே
இவ் உகப்பு நித்யம் -என்கை –

மஹா புஜம் –
கீழ் சொன்ன லீலா ரசத்தாலே உகப்பிக்கும் அவனோபாதி யன்று
அணி மானத் தட வரைத் தோளாலே -திருவாய் -4-8-2- அணைத்து உகப்பிக்கும்
என்றும் ஸ்வரூப குணங்களைக் காட்டில்
ரூப குணம் இறே இனிதாய் இருப்பது –

(கீழே பிராட்டியுடைய சேர்த்தி அழகை அனுபவித்து இதில் பிராட்டியை உகப்பிக்கும் பரிசு —
சமரசனாய் இருக்கும்படியை அருளிச் செய்கிறார் –
பிரமனுடைய ஆயுள் காலமும் சிறிய நொடிப் பொழுது போலே தோன்றுமே இந்த லீலா ரசத்தால்
அவிதித கதயாமா ராத்ரிரேவ வயரம்ஸீத-உத்தர ஸ்ரீ ராமாயணம் -)

——————————————————————————-

ஸ்தோத்ரம் -45-அவதாரிகை –

இப்படிப் பிராட்டியை உகப்பிக்கிற
ரச பாவங்களுக்கு ஆஸ்ரயமான
வடிவையும் குணங்களையும்
அனுசந்திக்கிறார்

அசிந்த்ய திவ்ய அத்புத நித்ய யௌவன
ஸ்வ பாவ லாவண்யமய அம்ருதோதிதம்
ஸ்ரீய ஸ்ரீயம் பக்த ஜனைக ஜீவிதம்
ஸ்மர்த்த மாபத்ஸ்க மர்த்தி கல்பகம்-45-

அசிந்த்ய –
விக்ரஹ குணங்கள் உடைய அவாங் மனஸ் அகோசரத்வத்தை
சொல்லுகிறது
ஸ்வரூபத்தையும் குணத்தையும் பரிச்சேதிக்கிலும்
வடிவில் போக்யதை பரிச்சேதிக்க ஒண்ணாது -என்கை
இச்சா க்ருஹீ தாபி மதோரு தேக –

திவ்ய-
ந பூத சங்க சம்ச்தானோ தேஹோச்ய பரமாத்மன -என்கிறபடியே
அப்ராக்ருதமாய் இருக்கை –

அத்புத –
க்ருஹீ தாமசம் ஆச்சர்யமாய் இருக்கை
முழுசி வண்டாடிய தண் துழாயின் மொய்ம் மலர்க் கண்ணி -என்கிறபடியே இருக்கை –
நித்ய –
அகால கால்யத்வத்தைச் சொல்கிறது

யௌவன -ஸ்வ பாவ
யுவா குமார -என்கிறபடியே -இருக்கை –
தருநௌ ரூப சம்மன்ன நௌ -என்கிற படி
ஸ்வா பாவிகமான யௌ வனத்தை உடைத்தாய் இருக்கை –

லாவண்யமய –
பிரசுரமான சாமான்ய சோபையை உடைத்தாய் இருக்கை –

அம்ருதோதிதம்-
சர்வ பிரகார போக்யதையாலே
அப்ரமேயோ மஹோததி -என்கிறபடியே
பரிச்சேதிக்கபோகாமைக்கு ஒரு சமுத்ரம் என்கை

ஸ்ரீய ஸ்ரீயம் –
திருவுக்கும் திருவாகிய செல்வன் -பெரிய திருமொழி -7-7-1- என்கிறபடியே
பிராட்டிக்கும் மங்கள அவஹனாய் இருக்குமவனை

பக்த ஜனைக ஜீவிதம் –
எல்லாம் கண்ணன் -6-7-1- என்கிறபடியே ஆஸ்ரிதர்க்கு தாரகாராதிகள் தானேயாய் இருக்குமவனை
பக்த ஜனங்களையே தனக்கு தாரகமாய் உடையவன் -என்றுமாம் –
மம ப்ராணா ஹி பாண்டவா –

ஸ்மர்த்தம் –
அளவுடையரான நித்ய சூரிகளை அனுபவிக்குமவனை –
நித்ய சூரிகள் அனுபவிக்கும்படி
ஆற்ற நல்ல வகை காட்டும் அம்மானை -4-5-5- என்கிறபடியே
சாத்மிக்க சாத் மிக்க அனுபவிப்பிக்கும் சாமர்த்தியத்தை உடைய உன்னை

ஆபத்ஸ்கம்-
காண வாராய் என்று கண்ணும் வாயும் துவர்ந்த அளவிலே -8-5-2-
உதவும் ஸ்வ பாவனான உன்னை –

அரத்தி கல்பகம் –
என்னை ஆக்கிக் கொண்டு எனக்கே தன்னைத் தந்த கற்பகம் -2-7-11-
என்கிறபடியே தன்னை ஔதார்யம் பண்ணுமவனை-

(கீழே தனித் தனியே பிரஸ்தாபிக்கப் பட்ட திவ்ய மங்கள விக்ரஹ குணம் -திவ்யாத்ம குணம் –
எல்லாவற்றையும் சேர்த்து அனுபவிக்கிறார் இதில் –
திருவுக்கும் திருவாகிய செல்வன் -சகலவித ஜீவனம் -உண்ணும் சோறு பருகும் நீர் தின்னும் வெற்றிலை
எல்லாம் கண்ணன் –சாத்மிக்க போக ப்ரதன் –
அடியேனை அனுபவிக்கப்ப் பண்ணுவது என்றோ -என்று கீழ் உடன் அன்வயம் )

————————————————————————

ஸ்தோத்ரம் -46-அவதாரிகை –

கீழ் சொன்ன ஸ்வரூப ரூப குண விபூதிகளாலே
பூர்ணனாய்
நித்ய விபூதியிலே குறைவற எழுந்து அருளி இருக்கிற தேவரை
பாஹ்ய மநோ ரதங்களைத் தவிர்ந்து
என்னுடைய சததையால் உள்ள பிரயோஜனம் பெறும்படி
நித்ய கைங்கர்யத்திலே உகப்பிப்பது -என்று – என்கிறார் –

பவந்தமேவா நுசரன் நிரந்தரம்
ப்ரசாந்த நிஸ் சேஷ மநோ ரதாந்த்ர
கதா அஹ மை காந்திக நித்ய கிங்கர
ப்ரஹர்ஷயிஷ்யாமி ஸநாத ஜீவித–46-

பவந்தம்
ஸ்வரூப ரூப குண விபவை-பரி பூர்ணம்
இன்பம் பயக்க -7-10-1-என்று தொடங்கி
ஆள்கின்ற எங்கள் பிரான் -என்கிற பூர்த்தியைச் சொல்லுகிறது –

ஏவ-
தனக்கே யாக எனைக் கொள்ளும் ஈதே -2-9-4- என்கிறபடியே
அநுகூல வருத்தி தேவருக்கே அனுகூலமாய் இருக்கை –

அநுசரன்-
யேன யேன தாத்தா கச்சதி
ஏதமாநந்த மயமாத்மா நமுப சங்க க்ரமய –
அநு சஞ்சரன் –
குருஷ்வ மாமு நுசரம் -என்கிறபடியே
அநு வர்த்தனத்தை யுடையனாய்

நிரந்தரம் –
இடைவிடாதே இருக்கை –

ப்ரசாந்த நிஸ் சேஷ மநோ ரதாந்த்ர –
மற்றை நம் காமங்கள் மாற்று -என்று
தேவரை ஒழிந்த விஷயங்களில் மநோ வியாபாரங்களை ஸூ வாசனமாக தவிர்ந்து

கதா –
என்று கொள் கண்கள் காண்பது -3-6-10-
எந்நாள் யான் உன்னை இனி வந்து கூடுவன் -3-2-1-என்னும்படியே
காலத்துக்கு எல்லை அருளிச் செய்ய வேணும் –

அஹம் –
ருசியேயாய்
இத்தலையால் உபாயம் இல்லாத நான் –

ஐகாந்திக நித்ய கிங்கர –
ஏக ரூபமாய்
யாவதாத்மபாவியான
கைங்கர்யத்தை நிரூபகமாக உடையனாய் –

ஸநாத ஜீவித –
சநாதமான சத்தையை உடையனாய்
என் சத்தையை ஸ பிரயோஜனமாக்கி -என்கை –

ப்ரஹர்ஷயிஷ்யாமி –
மிகவும் உகப்பிக்கக் கடவேன் –
தன்னுடைய அநு வ்ருத்தியால் ஈஸ்வரனுக்குப்
பிறந்த ப்ரஹர்ஷம் இறே
சேதனனுக்கு பிராப்யம் –

(நிரந்தரம் அநு சரன் -சென்றால் குடையாம் இத்யாதி சகல வித கைங்கர்யங்களும்
ஒழிவில் காலம் எல்லாம் உடனாய் மன்னி வழுவிலா அடிமை செய்ய வேண்டும்
எற்றைக்கும் ஏழு ஏழு பிறவிக்கும் உன் தன்னோடு உற்றோமே ஆவோம் உனக்கே நாம் ஆட் செய்வோம் –
மற்றை நம் காமங்கள் மாற்று -ஐகாந்திக நித்ய கிங்கர –
சேதன லாபம் எம்பெருமானுக்கே புருஷார்த்தம் –
ப்ரஹர்ஷயிஷ்யாமி -எப்பொழுது உன்னை ஸந்துஷ்டனாக செய்யப் போகிறேன் என்றபடி -)

———————————————————————————-

ஸ்ரீ கோயில் கந்தாடை அப்பன் ஸ்வாமிகள் திருவடிகளே சரணம் –
ஸ்ரீ பெரியவாச்சான் பிள்ளை திருவடிகளே சரணம்
ஸ்ரீ ஆளவந்தார் திருவடிகளே சரணம்
ஸ்ரீ பெரிய பெருமாள் பெரிய பிராட்டியார் ஆண்டாள் ஆழ்வார் எம்பெருமானார் ஜீயர் திருவடிகளே சரணம் –

Leave a Reply

Fill in your details below or click an icon to log in:

WordPress.com Logo

You are commenting using your WordPress.com account. Log Out /  Change )

Google photo

You are commenting using your Google account. Log Out /  Change )

Twitter picture

You are commenting using your Twitter account. Log Out /  Change )

Facebook photo

You are commenting using your Facebook account. Log Out /  Change )

Connecting to %s


%d bloggers like this: