ஸ்ரீ சதுஸ் ஸ்லோகீ—ஸ்ரீ பெரியவாச்சான் பிள்ளை அருளிச் செய்த வியாக்யானம் –

ஸ்ரீ மத் கிருஷ்ண சமாஹ்வாய நமோ யாமுன ஸூநவே
யத் கடாஷைக லஷ்யாணாம் ஸூலப ஸ்ரீ தரஸ் சதா –

அவதாரிகை –
நம் தர்சனத்துக்கு பிரதானம்
ரஹஸ்ய த்ரயம் -என்றும்
ஸ்லோக த்வயம் -என்றும்
சதுஸ் ஸ்லோகீ –என்றும்
நம் ஆச்சார்யர்கள் அருளிச் செய்து போருவர்கள் –

இதில் திரு மந்த்ரத்தாலே ஸ்வரூபமும் ஸ்வரூப அனுரூபமான புருஷார்த்தமும் பிரதிபாதிக்கப் படுகையாலே-
அந்த புருஷார்த்தத்துகு உபாய சிந்தை பண்ணுகிறது சதுஸ் ஸலோகியாலும் -ஸ்லோக த்வயத்தாலும் –

(ஸ்லோக த்வயம் என்றது ஸ்திதே மனசீ-என்று தொடங்கும் ஸ்ரீ வராஹ சரம ஸ்லோகம்
உபாயத்தை விளக்குவது இந்த ஸ்லோக த்வயமும் சதுஸ் ஸ்லோகியும் என்றவாறு )

இவ்விடத்தில் சதுஸ் ஸ்லோகியால் செய்கிறது என் என்றால் –
ஸ்ரீ நம்பெருமாளுக்கு தேவதாந்தரங்களில் காட்டில் வாசி
மோஷ ப்ரதத்வமும் ஜகத் காரணத்வம் -என்கிற இவை –
இவை தான் எத்தாலே வந்தது என்றால்
ஸ்ரீயபதித்தவ -ஸ்ரீ நாராயணத்வங்களாலே வந்த
பரத்வாதி குணங்களாலே -என்கை-

வேதார்த்தமாய் இருந்துள்ள அர்த்த பஞ்சகத்துக்கு விவரணமான ஸ்ரீ விஷ்ணு புராணத்திற்கு
பர்யாலோசனம் பண்ணி இருந்துள்ள
ஸ்ரீ ஆளவந்தார் ஸதோத்ரீ கரித்து
ஸ்ரீ யபதித்தவ நிபந்தனமான சௌலப்யாதி குணங்களை
அனுபவிக்கிறார் -ஸ்ரீ சதுஸ் ஸ்லோகியாலே-

இதில் முதல் ஸ்லோகத்தால் –
ஸ்ரீ பிராட்டியினுடைய -ஸ்ரீ நாராயண சம்பந்த நிபந்தனமான பரத்வம் பிரதிபாதிக்கப் படுகிறது –
இரண்டாம் ஸ்லோகத்தாலே-
அந்த பரத்வத்தை அனுபவித்துக் கொண்டு ஸ்ரீ பிராட்டி யுடைய புருஷகாரத்வம் சொல்லப் படுகிறது
மூன்றாம் ஸ்லோகத்தாலே
இப்படிக் கொத்த சௌலப்யாதி குணங்களை உடைய ஸ்ரீ பெரிய பிராட்டியாருக்கு
ஜகத் காரணத்வத்திலும் அந்தர் பாவம் உண்டு -என்னும் இடத்தைச் சொல்லி உபாய கீர்த்தனம் பண்ணப் படுகிறது –
நாலாம் ஸ்லோகத்தாலே
கீழ் சொன்ன உபாய பல ஸ்வரூபம் நிரூபிக்கப் படுகிறது –

———————————————

காந்தஸ் தே புருஷோத்தம
பணி பதிஸ் சய்யா ஆசனம் வாஹனம்
வேதாத்மா விஹகேச்வரோ
யவ நிகா மாயா ஜகன் மோஹிநீ
ப்ரஹ்மே ஸாதி ஸூ ராவ் ரஜஸ்
சத யிதஸ் த்வத் தாஸ தாஸீ கண
ஸ்ரீரித் யேவ ச நாம தே பகவதி
ப்ரூம கதம் த்வாம் வயம்–1-

——–

பகவதி-கல்யாண குணங்களால் நிறைந்தவளே
புருஷோத்தம-புருஷோத்தமனான ஸ்ரீ பகவான்
தே காந்தஸ் உனக்கு பிரியமான கணவன்
பணி பதிஸ்-நாகங்களுக்கு அரசனான ஸ்ரீ ஆதிசேஷன்
சய்யா-படுக்கை
வேதாத்மா விஹகேச்வரோ–வேதத்தை சரீரமாக உடைய புள்ளரையனான ஸ்ரீ பெரிய திருவடி
ஆசனம் வாஹனம்-ஆசனமாகவும் வாகனமாகவும் இருப்பவன்
ஜகன் மோஹிநீ-உலகத்தை மோஹிக்கச் செய்வதான
மாயா -பிரகிருதி
யவ நிகா-உனக்கு முகத்திரையாய் இருக்கிறது –
சத யிதஸ்-தங்கள் மனைவிமார்களுடன் கூடிய
ப்ரஹ்மே ஸாதி ஸூ ராவ் ரஜஸ்-பிரமன் சிவன் முதலிய தேவ சமூகம்
த்வத் தாஸ தாஸீ கண-உன்னுடைய தாச கணமாயும் தாசீ கணமாயும் இருக்கிறது
தே நாம ச -உன்னுடைய திரு நாமமும்
ஸ்ரீரித் யேவ -ஸ்ரீ என்பதே யாய் இருக்கிறது
த்வாம் வயம்-இப்படிப்பட்ட பெருமைகள் பொருந்திய உன்னை அறிவிலிகளான நாங்கள்
ப்ரூம கதம் –எப்படிச் சொல்லுவோம்

————

காந்தஸ் தே புருஷோத்தம –
ஸ்ரீ பிராட்டியை நிரூபிக்கும் போது ஸ்ரீ எம்பெருமான் உடைய சம்பந்த நிபந்தன நிரூபணம் பண்ண வேணும் –
இவனையும் இவளுடைய சம்பந்தத்தாலே என்றும் நிரூபிக்க வேண்டும்
அது எங்கனே -என்னில்

க ஸ்ரீ ஸ்ரீய–ஸ்தோத்ர ரத்னம் -12-என்றும்
ஸ்ரீ ய ஸ்ரீ யம் பக்த ஜனைக ஜீவிதம் -ஸ்தோத்ர ரத்னம் -45-என்றும் –
திருவுக்கும் திருவாகிய செல்வா தெய்வத்துக்கு அரசே -செயய கண்ணா —
ஆமருவி அப்பன் தேவாதி தேவன் –பெரிய திருமொழி -7-7-1- -என்றும்
என் திருமகள் சேர் மார்வனே என்னும் -திருவாய் மொழி -7-2-9-என்றும் சொல்லுகையாலே
ஸ்ரீ பிராட்டியை நிரூபிக்கும் போதும் காந்தஸ் தே புருஷோத்தம -என்னும் படியாய் இறே இருப்பது –

பர்த்தா தே புருஷோத்தம -என்னாதே-
காந்தஸ் தே புருஷோத்தம -என்பான் என் என்னில் –
துல்ய சீல வயோ வ்ருத்தாம் துல்ய அபி ஜன லக்ஷணாம்
ராகவோ அர்ஹதி வைதேஹீம் தம் சேயம் அஸி தேஷணா –சுந்தர -16-5-என்றும்
பகவன் நாராயண அபிமத அநுரூப ஸ்வரூப ரூப குண விபவ ஐஸ்வர்ய
சீலாத்ய அநவதிக அதிசய அசங்க்யேய கல்யாண குண கணாம் -சரணாகதி கத்யம் -1- என்றும்
ஸ்ரீ வல்லப -சரணாகதி கத்யம் -6- என்றும் –
யத் ப்ரூபங்கா பிரமாணம் ஸதிரசரரசநா தாரதம்யே முராரே
வேதாந்தாஸ் தத்வ சிந்தாம் முரபிது ரசி யத் பாத சிஹ்னைச் தரந்தி
போகோ போத்காத கேளீ சுளகித பகவத் வைஸ்வ ருப்ய அநுபாவா
ஸா ந ஸ்ரீ ராஸ் த்ருணீ தாமம்ருத லஹரிதீ லங்கா நீ யைர பாங்கை -ஸ்ரீ குணரத்ன கோசம் -4-என்றும்
உனக்கு ஏற்கும் கோல மலர்ப் பாவைக்கு அன்பாகிய என் அன்பேயோ -என்றும்
பித்தர் பனிமலர்மேல் பாவைக்கு -திரு நெடும் தாண்டகம் -18-என்றும்
பிரயோகம் பண்ணுகிறார்கள் இறே –

ஹரி என்னுதல் -விஷ்ணு -என்னுதல் -செய்யாதே புருஷோத்தம -என்பான் என் என்றால் –
தவாவி மௌ புருஷௌலோகே ஷரஸ் சாஷர ஏவ ச
ஷரஸ் சர்வாணி பூதாநி கூடஸ்தோ அஷர உச்யதே
உத்தம புருஷஸ் த்வன்ய பரமாத்மேத்யு தாஹ்ருத
யோ லோகத்ரயமா விஸய பிபர்த்யவ்யய ஈஸ்வர
யஸ்மாத் ஷரமதீ தோ அஹ்ம ஷராதபி சோத்தம
அதோ அஸ்மி லோகே வேதே ச ப்ரதின புருஷோத்தம -ஸ்ரீ கீதை -15/16/17/18 –
அசித்தானது -ஸ்வரூப அந்யதா பாவ யுக்தமாய் இருக்கும்
சித்தானது -ஸ்வ பாவ அந்யதா பாவ யுக்தமாய் இருக்கும் –
ஆக உபய அந்யதா பாவ ரஹிதன் ஈஸ்வரன் -என்று கொண்டு
தனக்கு விபூதி பூதமான சேதன அசேதன விலஷணன் என்று இட்டு – புருஷோத்தம -என்கிறது அன்றோ -என்கிறார் –

பணி பதிஸ் சய்யா –
ஒரு ராஜாவுக்கு அபிமதையாய் இருப்பாள் ஒருத்தி கண்ட போது ரசிப்பது இத்தனை ஒழிய
ஒரு படுக்கையிலே ஏறப் பெறாதே யாய்த்து இருப்பது
அங்கன் அன்றிக்கே
பகவன் நாராயண அபிமத அநுரூப ஸ்வரூப ரூப -என்றும்
உனக்கேற்கும் கோல மலர்ப்பாவை -என்றும்
ராகவோ அர்ஹதி வைதேஹீம் -என்றும்
இப்படி பிரமாணம் உண்டாகையாலே கேவலம் அபிமதையான மாத்ரம் அன்றிக்கே
அனுரூபையுமாய் இருக்கையாலே அவனுக்கான படுக்கை இவளுக்கும் பிராப்தம் -என்கிறார்

பணி பதி -என்கையாலே –
அகாரேணோச்யதே விஷ்னுச் சர்வ லோக ஈஸ்வரோ ஹரி
உத்த்ருதா விஷ்ணு நா லஷ்மீ ருகாரேணோசயதே சதா
மகாரஸ்து தயோர் தாஸ இதி பிரணவ லஷணம் –
பவாம்ஸ்து சஹ வைதேஹ்யா கிரிசாநுஷூ ரம்ச்யதே
அஹம் சர்வம் கரிஷ்யாமி ஜாக்ரதஸ் ஸ்வ பதஸ்ஸ தே -அயோத்யா -31-25–என்றும்
சொல்லுகிற படியே ஆத்மவஸ்துவுக்கு ஒரு மிதுன சேஷத்வம் பரம புருஷார்த்தம் ஆகையாலே
இங்கும் வாசூகி தஷக ப்ரப்ருதிகளான அஷ்ட மகா நாகங்களுக்கு- பர்ப்ருடனாய் -தலைவனாய் –
சேஷ பூதருக்கும் தலையாய் இருந்துள்ள திரு வநந்த ஆழ்வான்
இருக்கும் போது உன் திருப் படுக்கை -என்கிறார் –

ஆசனம் வாஹனம் -வேதாத்மா விஹகேச்வரோ-
ஸூபர்ணோ அஸி கருத்மான் த்ரிவ்ருத் தே சிரோ காயத்ரம் சஷூ ஸ்தோம ஆத்மா
சாம தே தநூர் வாமதேவ்யம் ப்ருஹத் ரதந்தரே
ப ஷௌ யஜ்ஞா யஜஞியம் புச்சம் சந்தாம் ச்யங்கா நி
திஷ்ணியா சபா யஜூம்ஷிநாம – என்கிறபடியே
நாக ஜாதிகளுக்கு நாயகனான அனந்தன் திருப் படுக்கை ஆனால் போலே
இங்கும் வேதமயனாய் பறவைகளுக்கு ஆதாரனாய் இருந்துள்ள பெரிய திருவடி
இவளுக்கு ஆசன வாகனங்கள் -என்கிறார்

அபிமதை யானால் படுக்கையில் அணைக்க ப்ராப்தமாய் இருக்கும்
ஏக ஆசனத்தில் கொண்டு இருக்க யோக்யதை அன்றிக்கே ஆயத்து இருப்பது
வைகுண்டே து பரே லோகே ஸ்ரீ யா ஸார்த்தம் ஜகத்பதி
ஆஸ்தே விஷ்ணுர சிந்த் யாத்மா பக்திர் பாகவதைச் சஹ -என்கிறபடியே
இவள் அனுகூல ரூபாயாய் இருக்கையாலே இவனுக்கான ஆசனமும் வாகனமும் இவளுக்கும் பிராப்தம்
என்று அருளிச் செய்கிறார் –

ஆக -இப்படி கீழ்ச் சொன்ன யுக்திகளாலே பிராட்டிக்கு நித்ய விபூதி சம்பந்தம் சொல்லப் பட்டது –
இனி மேல் ஸ்லோக சேஷத்தாலே லீலா விபூதி யோகம் என்ன
தத் அந்தர் வர்த்திகளாய் இருந்துள்ள ப்ரஹ்ம ருத்ராதி தேவ கணங்கள் உடைய
சேஷத்வம் என்ன இவை சொல்லப் படுகிறது
அது எங்கனே என்றால் –

யவநிகா மாயா ஜகன் மோஹி நீ –
மாயாந்து ப்ரக்ருதிம் வித்யான் மாயி நந்து மகேஸ்வரம்–ஸ்வேதர -4-10– -என்றும் –
பிரகிருதி மாயை -அத்தை தூண்டுபவன் மகேஸ்வரன் –
இந்த்ரோ மாயாபி புரூரூப ஈயதே -ப்ருஹத் 4-5-19– இந்த்ரன் பிரகிருதி ஆகிற மாயையினால்
பல உருவங்களுடன் சஞ்சரிக்கிறான் -என்றும்
தைவி ஹ்யேஷா குண மயீ மம மாயா துரத்யயா
மாமேவ யே ப்ரபத்யந்தே மாயா மேதாம் தரந்தி தி -கீதை -7-14-என்றும்
இத்யாதிகளாலே பிரதிபாதிக்கப் பட்டு இருக்கிற பகவன் மாயை அன்றோ உனக்கு யவநிகை –
ஒரு திரையின் உள்ளிருக்கும் பேரைப் புறம்பில் அவர் காணாத படியாய்
புறம் இருக்கும் பேரை உள்ளிருக்கும் அவர்கள் காணாத படியாய் யாயிற்று இருப்பது
அங்கன் அன்றிக்கே -ஜகன் மோஹிநீ -என்று எம்பெருமானுக்குத் திரோதாயிகையாய் இருக்கை அன்றிக்கே
ஜகத்துக்குத் திரோதாயிகையாய் இருக்கும் -என்கிறார் –

ப்ரஹ்மே ஸாதி ஸூராவ் ரஜஸ்சத யிதஸ் த்வத் தாஸ தாஸீ கண-
பூலோகம் தொடங்கி சத்ய லோகம் பர்யந்தமாக மேல் உள்ள லோகங்கள் என்ன
அதல விதல ஸூதல பாதாளோத்தால ரஸாதல போகவதீ பர்யந்தமான கீழ் ஏழு லோகங்கள் என்ன
இவற்றில் காணப் பட்டு உடையராய் இருந்துள்ள தேவ கணங்கள் என்ன
இவர்களுக்கு கொத்து முதலிகளாய் இருந்துள்ள ப்ரஹ்ம ருத்ராதிகள்-என்ன
சரஸ்வதி ருத்ராணீ புலோ மஜாப் ப்ரப்ருதிகளாய் இருந்துள்ள தேவ ஸ்திரீகள் என்ன
அப்ஸரோ கணங்கள் என்ன
இவர்கள் எல்லாரும் ஆண் அடிமையும் பெண் அடிமையுமாய் இருக்கும் -என்கிறார்

இவை எல்லாம் யதார்த்தம் யன்றோ –
ஸ்தோத்ரம் யன்றோ
இது எங்கனே கூடும்படி -என்றால்
ஸ்ரீரித் யேவ ச நாம தே –
ஸ்ரீ என்று அன்றோ உனக்குத் திரு நாமம் –
இத்தாலே இவளுக்கு சர்வ சேஷணீதவமும் தெரிவிக்கப் பட்டதோ -என்றால்
ஸ்ரீங் சேவாயாம் -என்கிற தாதுவாலே தன்னை ஒழிந்த சேதன அசேதனங்களாலே
ஸ்வரூப ஸ்திதி பிரவ்ருத்தி களுக்காக ஆஸ்ரயிக்கப் படுகிறாள் என்று கொண்டு -ஸ்ரீ -என்கிறது –
அதுக்கு பிரமாணம் –
கந்தத்வாராம் துராதர்ஷாம் நித்ய புஷ்டாம் கரீஷிணிம் ஈஸ்வரீம் சர்வ பூதானாம்-ஸ்ரீ ஸூக்தம் -9- -என்றும்
அஸ்ய ஈசானா ஜகத விஷ்ணு பக்தீம் -ஸ்ரீ நீளா ஸூக்தம் -என்றும் -உண்டாகையாலே-
ஸ்ருணோதி ஸ்ராவயதி –கேட்டு கேட்விப்பிக்கிறாள்
ஸ்ருனாதி -குற்றம் நீக்கி சேர்க்கிறாள்

பகவதி –
துல்ய சீல வயோ வ்ருத்தாம் துல்ய அபிஜன லஷணாம்-ஸ்ரீ ஸூந்தர –16-5- -என்கிறபடியே
எம்பெருமானொடு ஒக்க ஹேய பிரதி படமாய் இருந்துள்ள கல்யாண குணைகதாநத்வம் சொல்லப் படுகிறது –

மைத்ரேய பகவச் சப்தஸ் சர்வ காரண காரனே
சம்பர்த்தேதி ததா பார்த்தா பகாரோ அர்த்தத் வ்யாந்வித
நேதா கமயிதா ஸ்ரஷ்டா ககாரார்த்தஸ் ததா முனே
ஐஸ்வர் யஸ்ய சமக் ரஸ்ய வீர்யச்ய யசசச் ஸ்ரீ ய
ஜ்ஞான வைராக்யயோஸ் சைவ ஷண்ணாம் பக இதீரணா
வஸந்தி தத்ர பூதானி பூதாத் மன்ய கிலாத்மனி
ச ச பூ தேஷ்வ சேஷ ஷூ வகாரார்த் தஸ் ததோ அவ்யய
ஜ்ஞான சக்தி பல ஐஸ்வர்ய வீர்ய தேஜாம் சயசேஷத
பகவச் சப்த வாச்யானி விநா ஹேயைர் குணாதிபி
ஏவ மேஷ மகா சப்தோ மைத்ரேய பகவா நிதி
பரம ப்ரஹ்ம பூதஸ்ய வாசுதேவச்ய நான்யக
தத்ர பூஜ்ய பதார்தோக்தி பரி பாஷா சமன்வித
சப்தோஸ்யம் நோபா சாரேண த்வன்யத்ர ஹ்யுபசாரத – ஸ்ரீ விஷ்ணு புராணம் -6-5-72–78-

மைத்ரேயரே பகவான் என்கிற சப்தம் சர்வ காரணங்களுக்கும் காரண பூதனான சர்வேஸ்வரன் விஷயத்திலே
சொல்லப்படுகிறது -ப்ரக்ருதியை கார்ய தசையை அடையச் செய்பவன் -ஸ்வாமி என்னும் அர்த்தங்களுடன் கூடியது பகாரம் –
முனிவரே அப்படியே ரஷிப்பவன் சம்ஹரிப்பவன் ஸ்ருஷ்டிப்பவன் என்பது ககாரத்தின் அர்த்தம்
சம்பூர்ணமான ஐஸ்வர்யம் வீர்யம் யசஸ் செல்வம் ஞானம் வைராக்யம் இந்த ஆறு குணங்களுக்கும்
பக என்னும் பதம் வாசகமாய் இருக்கிறது –
பூதங்களை சரீரமாகக் கொண்டவனும் எல்லாவற்றுக்கும் ஆத்மாவாய் இருப்பவனுமான அவன் இடத்தில் பூதங்கள் வசிக்கின்றன –
அவனும் எல்லா பூதங்களிலும் வசிக்கிறான் -ஆகையால் அழிவற்றவனான பகவான் வகாரத்துக்கு அர்த்தம் ஆகிறான் –
கீழானவையான முக் குணங்கள் முதலியவற்றுடன் சேராத ஞானம் சக்தி பலம் ஐஸ்வர்யம் வீர்யம் தேஜஸ் -என்னும்
எல்லாக் குணங்களும் பகவான் என்னும் சப்தத்தினால் சொல்லப்படுகின்றன –
மைத்ரேயரே இம்மாதிரியாக பகவான் என்னும் இந்த மஹா சப்தம் பர ப்ரஹ்மமான வாஸூ தேவனுக்கே உரித்தானது –
வேறு ஒருவரையும் குறிக்காது -பூஜிக்கத்தக்க பொருளைக் குறிப்பது என்னும் பரி பாஷையுடன் கூடிய இந்த சப்தம்
அவன் விஷயத்தில் உபசாரிகமாகச் சொல்லப்படுவது இல்லை –
மற்ற விஷயங்களில் அமுக்யமாக சொல்லப்படுகிறது -என்று சொல்லப்பட்டது அன்றோ

என்று கொண்டு பிரமாணம் உண்டு ஆகையாலே-ஸ்ரீய பதியை நிர்தேசிக்கும் போது

இதி விவித மஜஸ்ய யஸ்ய ரூபம் ப்ரக்ருதி பாராத்ம மயம் சனாத நஸ்ய
பிரதி சது பகவாந சேஷ பும்ஸாம் ஹரிர பஜன் மஜராதி காம் ச சித்திம்—ஸ்ரீ விஷ்ணு புராணம்-6-8-64-
பிறப்பற்றவனும் பழமையான எந்த விஷ்ணுவுக்கு பலவிதமான ப்ரக்ருதி என்ன -அத்தைக்கு காட்டிலும் மேலான
திவ்ய ஆத்ம ஸ்வரூபம் என்ன இவை இம்மாதிரியாக சரீரங்களாக இருக்கின்றனவோ அந்த பகவான் ஹரி
எல்லா மனிதர்களுக்கும் பிறப்பு மூப்பு முதலியவைகளைப் போக்கடிக்கும் மோக்ஷ சித்தியை அருளுவானாக

மஹத்யா பதி ஸம்ப்ராப்தே ஸ்மர்த்தவ்யோ பகபான் ஹரி -ஸ்ரீ விஷ்ணு புராணம் -6-8-64-என்றும்
பேர் ஆபத்து வந்த காலத்தில் பகவானாக ஹரி நினைக்கத் தக்கவன்

அநி யோஜ்யோ அப்ரமேயச்ச யஸ்து காம சரீரத் ருத்
மோததே பகவான் பூதைர் பால க்ரீடனகைரிவ -சபா பர்வம் 40-78–என்றும்
ஏவப்படாதவனும் அறிய முடியாதவனும் இஷ்டப்பட்ட உருவங்களைத் தரிப்பவனுமான பகவான்
சிறுவன் விளையாட்டுக் கருவிகளுடன் விளையாடுவது போலே பூதங்களுடன் விளையாடி சந்தோஷிக்கிறான்

பகவன் நாராயண -என்றும் –
இப்படி வ்யவஹரிக்க வடுப்பதாய் இறே இருப்பது
அவளை நிர்தேசிக்கும் போது -பகவதீம் ஸ்ரீயம் தேவீம் -என்றும்
ஸ்ரீரித்யேவ ச நாம தே பகவதி -என்னும் படியாய் இருக்கும்

ப்ரூம கதம் த்வாம் வயம்-
கதம் ப்ரூம எப்படி சொல்வோம் –
வயம் -அறிவிலிகளான நாங்கள் -த்வாம் -இப்படிப் பட்ட பெருமைகள் பொருந்திய உன்னை
ஈஸ்வர குணஸ்த்வம் பண்ணும் போது
அநந்தா வை வேதா -என்கிற வேதங்களும் அகப்பட
ஆனந்தம் ப்ரஹ்மணோ வித்வான் பிபேதி குதஸ்நேதி
யதோ வாசோ நிவர்த்தந்தே அப்ராப்ய மனஸா சஹ -என்று கொண்டு
அளவுகோல் முறிந்து மடங்கும் படியாய் இறே இருப்பது –
அவன் தன்னையும் அகப்பட
போகோ போத்காத கேளீ சுளகித பகவத் வைஸ்வ ரூப்யையாய் -( ஸ்ரீ குணரத்ன கோசம் )
பகவானுடைய விஸ்வரூப அனுபவத்தையும் தன்னுடைய போகாரம்பமாகிற விளையாட்டாலே கை அளவாக
ஆக்குபவளான அந்த ஸ்ரீ தேவி –யாய் இருந்துள்ள உன்னை
மந்த மதிகளுக்கு அக்ரேசரராய் இருந்துள்ள நாங்கள் என் சொல்லி வ்யவஹரிப்பது -என்று கொண்டு
பிராட்டியினுடைய பரத்வத்தை பிரதிபாதிக்கிறார் -ஸ்ரீ ஆளவந்தார் -இதில்

——————————————————-

யஸ் யாஸ்தே மஹிமாந மாதமந
இவ த்வத் வல்லபோ அபி பிரபு
நாலம் மாதுமியத்தயா
நிரவதிம் நித்யாநுகூலம் ஸ்வத
தாம் த்வாம் தாஸ இதி ப்ரபன்ன
இதி ச ஸ்தோஷ்யாம் யஹம் நிர்ப்பயொ
லோகைகேஸ்வரி லோக நாத தயிதே
தாந்தே தயாந்தே விதன்–2-

லோகைகேஸ்வரி -லோகத்துக்கு ஒரே ஈஸ்வரியாய் இருப்பவளே
லோக நாத தயிதே-லோகங்களுக்கு எல்லாம் ஸ்வாமியான எம்பெருமானுக்கு பிரிய மஹிஷியாய் இருப்பவளே
தாந்தே-கருணா கல்பவல்லியே
யஸ் யாஸ்தே -எந்த உன்னுடைய
நிரவதிம்-அளவற்றதும்
ஸ்வத நித்யாநுகூலம் –இயற்கையாகவே பகவானுக்கு எப்போதும் அனுகூலமாய் இருப்பதுமான
மஹிமாநம் -பெருமையை
பிரபு த்வத் வல்லபோ அபி -ஈஸ்வரனான உன்னுடைய வல்லவனும்
ஆத்மந இவ -தன்னுடைய பெருமையைப் போலே
இயத்தயா-இவ்வளவு என்று
மாதும் ந அலம் -அளவிட்டு அறிய மாட்டானோ
தாம் த்வாம் -அப்படிப்பட்ட உன்னை
தாஸ இதி -தாசன் என்றும்
ப்ரபன்ன இதி ச -சரண் அடைந்தவன் என்றும்
தே த யாம் விதன் அஹம் -உன்னுடைய கருணையை அறியும் நான்
நிர்ப்பய–பயம் அற்றவனாய்
ஸ்தோஷ்யாம் –ஸ்துதிக்கிறேன்

யஸ் யாஸ்தே மஹிமாந மாதமந இவ த்வத் வல்லபோ அபி பிரபு நாலம் மாதுமியத்தயா
நிரவதிம் நித்யாநுகூலம் ஸ்வத –

யஸ்யா யுதாம் சாம்சே விஸ்வ சக்திரியம் ஸ்திதா —
பர ப்ரஹ்ம ஸ்வரூபஸ்ய ப்ரணமா மஸ்த மவ்யயம் –ஸ்ரீ விஷ்ணு புராணம் -6-5-84-என்றும்
பர ப்ரஹ்ம ஸ்வரூபியான என்னுடைய பல்லாயிரத்தில் ஒரு பாகத்தில் உலகம் ஆகிற சக்தி நிலை நிற்கிறதோ –
குறைவற்றவனான அவனை வணங்குகிறோம்

சமஸ்த கல்யாண குணாத் மகோ அசௌ
ஸ்வ சக்தி லேசோத் த்ருத பூத சர்க்கஸ்
இச்சாக்ருஹீ தாபி மதோருதே ஹஸ்
சம்சாதிதா அசேஷ ஜகத்தி தோ அசௌ –ஸ்ரீ விஷ்ணு புராணம் -6-5-84-என்றும்
இந்த ஸ்ரீ பகவான் ஸமஸ்த கல்யாண குணங்களையும் இயற்கையாகவே உடையவன் –
தன்னுடைய சக்தியிலே ஒரு சிறு பகுதியினாலே
தரிக்கப்பட்ட பூதங்களை உடையவன் -இச்சையினாலேயே எடுக்கப்பட்டவையும் இஷ்டமானவையுமான
பல தேஹங்களை உடையவன் -இவன் எல்லா ஜகத்துக்கும் நன்மையைச் செய்பவன்

மன சைவ ஜகத் ஸ்ருஷ்டிம் சம்ஹாரஞ்ச கரோதி யா
தச்யாரி பஷ ஷபனே கியாநுத்ய விஸ்தர -ஸ்ரீ விஷ்ணு புராணம் -5-22-15 என்றும்
எவன் ஒருவன் மனத்தினாலேயே உலகத்தின் ஸ்ருஷ்ட்டியையும் சம்ஹாரத்தையும் செய்கிறானோ
அவனுக்கு எதிரிகளை நிரசிப்பதில் என்ன பெரு முயற்சி வேண்டும் –

பரா அஸ்ய சக்திர் விவிதைவ வ ஸ்ரூயதே ஸ்வாபாவி கீ ஜ்ஞான பல க்ரியா ச -ஸ்வே -6- -என்றும்
இந்த ஸ்ரீ பரமாத்மாவுக்குப் பல படிப்பட்டதும் மேலானதுமான சக்தியும் இயற்கையான ஞானமும் பலமும்
ஸ்ருஷ்டித்தல் முதலிய காரியங்களும் உண்டு என்று அறியப் படுகிறது

ஏகோ ஹ வை நாராயண ஆஸீத் ந ப்ரஹ்மா நே ஸான
நேமே த்யாவா ப்ருதிவீ ..ஸ ஏகாகீ ந ரமேத –மஹா உபநிஷத் -என்றும்
ஸ்ரீ நாராயணன் ஒருவனே இருந்தான் -பிரமனும் இல்லை -சிவனும் இல்லை -ஆகாசமும் பூமியும் இல்லை –
அவன் ஒருவனாய் இருந்து ஆனந்தத்தை அடையவில்லை

ஏஷ சர்வ பூதாந்தராத்மா அபஹத பாப்மா தி வ்யோ தேவ ஏகோ நாராயணா –ஸூபால உபநிஷத் -7 –என்றும்
சர்வ பூதங்களுக்கும் அந்தர்யாமியாய் இருப்பவனும் தோஷம் அற்றவனும் ஸ்ரீ வைகுண்டத்தில் வசிப்பவனும்
தேவனுமான ஸ்ரீ நாராயணன் ஒருவனே

இப்படி பிரமாணங்களால் பிரதி பாதிக்கப் பட்ட பரத்வத்தை உடையவனாய்
உனக்கு வல்லபனான ஸ்ரீ சர்வேஸ்வரனும் அகப்பட
யச்சபதத்தாலே -அவாங்மனச கோசரமாய் இருக்கிற உன்னுடைய அளவிறந்து இருக்கிற பெருமையை
இவ்வளவு என்று நிரூபிக்கும் அளவிலே –
தனக்கும் தன் தன்மை அறிவரியான் -திருவாய் மொழி -8-4-6-என்கிறபடியே
தன் வைபவ நிரூபணம் பண்ணும் போது அசமர்த்தனாய் இருக்கும் –

ஆனால் ஜகத்துக்கு சேஷி த்வித்வம் உண்டோ -என்றால்
நித்ய அனுகூலம் ஸ்வத அஸ்ய ஈசானா ஜகதோ விஷ்ணு பத்னீ -என்கையாலே
ஜகத்தைப் பற்ற இவளுக்கு சேஷிணீத்வமும்
அவனைப் பற்ற சேஷத்வமும் பிரதிபாதிக்கப் படுகையாலே சேஷி த்வித்வம் இல்லை –
ஆனால் இவனைப் பற்ற இவள் சேஷ பூதை யாகையாலே
இவளுடைய வைபவ நிரூபணம் பண்ண ஒண்ணாதே -என்ன ஒண்ணாது –
அது எங்கனே என்றால் –
அபூர்வ நாநா ரசபாவ நிர்ப்பர ப்ரபத்தயா முக்த வித்தகத லீலயா -ஸ்ரீ ஸ்தோத்ர ரத்னம் -44-என்று
க்ஷணம் தோறும் புதிதாய் இருக்கும் பல வகை ரசங்களாலும் நெருங்கிச் சேர்ந்து இருப்பதும் அழகியதாயும்
சாமர்த்யத்துடுன் கூடியதாய் இருக்கும் விளையாட்டாலே

அதி விதக்தமாய் இருந்துள்ள க்ரீடா வைபவத்தாலே-
பித்தர் பனிமலர் மேல் பாவைக்கு -ஸ்ரீ திரு நெடும் தாண்டகம் -18- என்கிறபடியே
பிரேம பரவசனாய் இருக்கையாலே
சர்வஞ்ஞனாய் இருந்தானே யாகிலும் நிரூபிக்க மாட்டாதே யாய்த்து இருப்பது

தாம் த்வாம் –
கீழே பிரதிபாதிக்கப் பட்ட பரத்வத்தை நிரூபகமாக உடையையாய் இருக்கிற உன்னை -என்றபடி –

தாஸ இதி –
அடியேன் என்று கொண்டு ஆஸ்ரயிக்கிறேன் -என்கிறார்
ஈஸ்வரீம் சர்வ பூதானாம் –ஸ்ரீ ஸூக்தம் -9–என்றும்
அஸ்ய ஈசாநா ஜகத் –நீளா ஸூக்தம் -என்றும் -சொல்லுகையாலே
நமக்கு ஜகத்தைப் பற்ற சேஷிணீத்வம் சாதாரணம் அன்றோ
உமக்கு அவர்களில் காட்டில் விசேஷம் என்ன -என்று ஸ்ரீ பிராட்டி அருளிச் செய்தார் –
அவர்களில் காட்டில் நெடு வாசி உண்டே –
ஸ்வரூப அனுரூபமான சேஷத்வ பூர்வகமாக பிரபன்னன் ஆனேன் -என்கிறார்

ப்ரபன்ன -இதி ச -என்று கொண்டு –
தாசன் பிரபன்னன் -த்வயம் உத்தர பூர்வ வாக்யார்த்தம் –

ஸ்தோஷ்யாம் யஹம் நிர்ப்பயோ –
அதினாலே நிர்ப்பயனாய்க் கொண்டு ஸ்தோத்ரம் பண்ணுகிறேன் என்கிறார்
ஸ்தோத்ரம் ஆகிறது இல்லாத ஒன்றைச் சொல்லுகையாய் இருக்கும்
இங்குத்தைக்கு அங்கன் அல்ல –
இதி பிரசாத யாமா ஸூஸ் தி ஸூ ராஸ் தமதோ ஷா ஜாம் பூதார்த்த வ்யாஹ்ருதிச் சா ஹி
ந ஸ்துதி பரமேஷ்டி ந -ரகுவம்சம் -10-33—
அந்த தேவர்கள் இந்த்ரியங்களால் அறிய முடியாதவனான அந்த எம்பெருமானை இம்மாதிரி உகப்பித்தார்கள் –
பரமபதத்தில் வாழ்பவனான அவன் விஷயத்தில் அது உண்மையான விஷயத்தைச் சொல்லுமதே அன்றோ -என்கிறபடியே

உள்ள குணங்களை தான் யதாவத் பிரதிபாதிக்கப் போகாதே யாய்த்து இருப்பது
இவையும் எத்தாலே என்றால் –
லோகைகேஸ்வரி-
ஜகத்தைப் பற்ற இவள் சேஷிணீ யாகையாலே .
இவளுக்கு ஜகத்தைப் பற்ற ஸ்வாமிநீத்வம் எத்தாலே வந்தது என்றால் –
லோக நாத தயிதே –
லோக நாதனாய் இருக்கிற நாராயணனுக்கு திவ்ய மகிஷி யாகையாலே

இங்கன் ஒத்த மேன்மையை உடையோமான நம்மை உம்மால் பரிச்சேதிக்கப் போமோ –
என ஸ்ரீ பிராட்டி திரு உள்ளமாக
அது ஒக்கும்
உம்முடைய மேன்மையை நிரூபித்தோம் ஆகில் அன்றோ நாங்கள் பங்குரதீகளாவது –
உம்முடைய நீர்மையை நிரூபிக்கும் போது
மந்தமதிகளாய் இருந்துள்ள அஸ்மதாதிகளுக்கும் ஸ்தோத்ரம் பண்ணுகையிலே யோக்யதை உண்டாம் -என்கிறார் –
பரத்வம் பாட வந்தேன் அல்லேன் -சௌலப்யம் தயை போன்றவற்றை பாட வந்தேன் –

தாந்தே –
விழிச் சொல் இது –
கருணா உஜ்ஜ்வல சம்வர்த்தி தையாய் இருக்கிற கற்பகக் கொடியே-

தயாம் தே விதன் –
தயை யாவது –
ஸ்வார்த்த நிரபேஷா பர துக்க அசஹிஷ்ணுதா -என்று இறே தயா லஷணம் இருக்கும்படி –
அங்கன் ஒத்து இருந்துள்ள உன்னுடைய தயையை அறியா நின்று கொண்டேன் -என்றபடி –
அங்கன் ஒத்த கிருபை நம் பக்கல் உண்டோ -என்று திரு உள்ளமாக –

பாபா நாம் வா சுபா நாம் வா வதார்ஹாணாம் ப்லவங்கம்
கார்யம் கருண மார்யேண ந கச்சின் நா பராத்யதி -யுத்தம் -116-44—
வானர பாபிகளாயினும் -புண்யம் உள்ளவராயினும் -கொல்லத் தக்கவர்களாய் இருந்தாலும்
குணவானாய் இருப்பானால் -அவன் விஷயத்தில் கருணை காட்டப்பட வேண்டும் —
அபராதம் செய்யாதவன் ஒருவனும் இல்லையே –என்று கொண்டு

ஸ்ரீ எம்பெருமான் தேவ கார்யார்தமாக யாதொரு திவ்ய மங்கள விக்ரகத்தைக் கொண்டான்
தத் அனுகூலமாக தேவரீரும் ஸ்ரீ ஜனக ராஜன் திருமகளான ஸ்ரீ சீதையாய்க் கொண்டு அவதரித்து
ராவணனைப் புத்திர மித்ர களத்ராதிகளோடு தரைப்படுதுக்கைக்காகவும்
ஸ்ரீ விபீஷண ஆழ்வானை ஸ்தாபிக்கைக்காகவும்
அசோகவநியிலே இருந்து காட்டை வெட்டி நாடாக்கினாப் போலேயும்
களை பறித்து பயிர் ஆக்கினால் போலேயும்
அசநநிராச பூர்வகமாக சத் பாலனம் பண்ணுகைக்காக ராவணனைக் கொன்று அருளின அநந்தரமாக
தர்ஜன பர்த்ச நாதிகளைப் பண்ணின ராஷசிகளைக் கொல்லுகையிலே உத்யுக்தனாய் இருந்துள்ள ஸ்ரீ திருவடியைக் குறித்து
உன் பரம கிருபையை ப்ரகடீ கரித்த படியை புத்தி பண்ணிக் கொண்டு
நிர்ப்பயனாய் ஸ்தோத்ரம் பண்ணினேன் -என்கிறார் ஸ்ரீ ஆளவந்தார்

————————————————–

ஈஷத் த்வத் கருணா நிரீஷண
ஸூதா சந்து ஷணாத் ரஷ்யதே
நஷ்டம் ப்ராக் தத் அலாபதஸ்
த்ரி புவனம் சம்ப்ரத்ய நந்தோ தயம்
ஸ்ரேயோ ந ஹ்யரவிந்த லோசன மன
காந்தா பிரசாதாத் ருததே
சம்ஸ்ருத் யஷர வைஷ்ணவாத் வஸூ
ந்ருணாம் சம்பாவ்யதே கர்ஹிசித்–3-

தத் அலாபதஸ்–அந்தக் கடாக்ஷம் இல்லாமையால்
ப்ராக் நஷ்டம் -முன் நஸித்துக் கிடந்ததான
த்ரி புவனம்-மூவுலகும்
சம்ப்ரதி–இப்போது
ஈஷத் -சிறிது போது
த்வத் கருணா நிரீஷணஸூதா சந்து ஷணாத் –உன்னுடைய கருணா கடாக்ஷமாகிற அம்ருத வர்ஷத்தினாலே
அநந்தோ தயம்-அளவற்ற பெருமையை உடைத்தாகும் படி
ரஷ்யதே-காப்பாற்றப்படுகிறது
ந்ருணாம்-மானிடர்களுக்கு
சம்ஸ்ருத் யஷர வைஷ்ணவாத் வஸூ-ஐஸ்வர்யம் கைவல்யம் பரம பதம் இவைகளில்
ஸ்ரேயோ -மேன்மையானது
அரவிந்த லோசன மன காந்தா -தாமரைக் கண்ணனின் மனத்துக்கு இனியவளான ஸ்ரீ தேவியின்
பிரசாதாத் ருததே–அருள் இல்லாமல்
ந ஹி சம்பாவ்யதே -ஏற்படாதது அன்றோ

ஈஷத் த்வத் கருணா நிரீஷண ஸூதா சந்து ஷணாத் ரஷ்யதே நஷ்டம் ப்ராக் தத லாபதஸ் த்ரி புவனம் –

ப்ருதிவ்யப்ஸூ ப்ரலீயதே ஆபச்தேஜசி லீயந்தே தேஜோ வாயௌ லீயதே
வாயு ராகாசே லீயதே -ஆகாசம் அவ்யக்தே லீயதே அவயகதம் அஷரே லீயதே
அஷரம் தமசி லீயதே -தம பரே தேவ ஏகீபவதி –ஸூபால உபநிஷத் -என்றும்

ஏகோ ஹை நாராயண ஆஸீத் ந ப்ரஹ்மா நேசான நேமே த்யாவா ப்ருதிவீ — மஹா உபநிஷத்-என்றும்

ஆநீத வாதம் ஸ்வ தயா ததேகம் தஸ்மாத் தான்யம் ந பர கிஞ்ச நாஸ -சுருதி-என்றும்
பஞ்ச பூதங்கள் அற்றதான அந்த பரவஸ்து ஒன்றே ஸ்வதா சப்தத்தினால் சொல்லப்படும் ஸ்ரீ பிராட்டியுடன் இருந்தது –
அதைக் காட்டிலும் வேறு பட்டது மற்று வேறு ஒன்றும் இல்லை

தத்தேதம் தர்ஹ்ய வ்யாக்ருத மாஸீத் தன் நாம ரூபாப்யாம் வ்யாக்ரியத–ப்ருஹதாரண்யம் -3-4-7- -என்றும்
இவ்வுலகம் ஸ்ருஷ்டிக்கு முன்பு நாம ரூபங்கள் அற்றதான ப்ரக்ருதியை சரீரமாக உடைய
ப்ரஹ்மமாய் இருந்தது -அது நாம ரூபங்களை உடையதாயிற்று –

ஆஸீதிதம் தமோ பூதம ப்ரஜ்ஞா தம லஷணம் அப்ரதர்க்யம விஜ்ஞேயம் ப்ரஸூப்த மிவ சரவத -மனு-1-5–என்றும்
இவ்வுலகம் தமஸ்ஸில் ஒடுங்கினதாயும் -ப்ரத்யக்ஷம் இல்லாததாகவும் -அனுமானத்தால் அறிய முடியாததாகவும் –
சப்த ரூபமான தர்க்கத்தாலும் அறிய முடியாததாகவும் -வேறு எதனாலும் அறிய முடியாததாகவும் –
எப்புறத்திலும் தூங்குவதைப் போலவும் சேஷ்டை அற்றதாயும் இருந்தது –

நாராயணாத் ப்ரஹ்மா ஜாயதே நாராயணாத் ருத்ரோ ஜாயதே -என்றும் –

ததை ஷத பஹூ ஸ்யாம் ப்ரஜாயேயேதி தத்தே ஜோஸ்ருஜதா -என்றும்

தத் ஸ்ருஷ்ட்வா ததேவா நுப்ராவிசத் தத நுப்ரவிச்ய
சச்ச த்யச்சா பவத் –சத்யஞ்சாசாந்த்ரு தஞ்சச சத்யமபவத் -என்றும்
வேதாஹா மேதம் புருஷம் மஹாந்தம் ஆதித்ய வர்ணம் தம சஸ்து பாரே
சர்வாணி ரூபாணி விசித்ய தீர நாமானி க்ருத்வா அபி வதன் யதாஸ்தே -என்றும்

சர்வே நிமேஷா ஜஜ்ஞரே வித்யூத புருஷாததி -என்றும்

அப ஏவ ஸசர்ஜாதௌ தாஸூ வீர்யமவா ஸ்ருஜத்
ததண்ட மபவத்தை மம் சஹாஸ்ராம் ஸூ சமப்ரபம்
தஸ்மின் ஜஜ்ஞே ஸ்வயம் ப்ரஹ்மா சர்வ லோக பிதா மஹ
ததஸ் ஸ்வயம் பூர் பகவா நவ்யக்தே வ்யஞ்ஜ்யன்நிதம்
மகாபூதாதி வருத்தௌஜா ப்ராது ராஸீத் தமோநுத -என்றும் –

ஒன்றும் தேவும் உலகும் உயிரும் மற்றும் யாதும் இல்லா அன்று
நான் முகன் தன்னோடு தேவர் உலகோடு உயிர் படைத்தான் -திருவாய்மொழி -4-10-1-என்றும்

நான்முகன் நாராயணன் படைத்தான் நான் முகனும் தான் மூலமாய்ச் சங்கரனைத் தான் படைத்தான் —
நான்முகன் திருவந்தாதி -1-என்றும்

இப்படி பிரதிபாதிக்கப் பட்ட ப்ரஹ்மா முதலான சிருஷ்டியை ஈஸ்வரன் உகக்கும் போது

யத் ப்ரூ பங்கா பிரமாணம் ஸ்திரசரராசா நாதாரதம்யே முராரே வேதாந்தாஸ் தத்தவ சிந்தாம்
முரபி துரசி யத்பாத சிஹ்னைஸ் தரந்தி–ஸ்ரீ குண -2- -என்றும் –

உல்லாச பல்லவித பாலித சப்த லோகி நிர்வாஹ கோர கித நேம கடாஷ லீலாம் -என்றும்

ததைஷத பஹூஸ்யாம் ப்ரஜாயேயேதி தத் தேஜஸ் ஸ்ருஜத –சாந்தோக்யம் -6-2-3–என்றும்

ச ஏகாகீ ந ரமேத -என்றும்

தத் ஸ்ருஷ்ட்வா ததேவ அநு ப்ராவிஸத்-தத் அநு பிரவிஸ்ய சச்ச த்யச்சா பவத் –சத்யஞ்சா நிருத்தஞ்ச சத்யமபவத் –என்றும்
சத்யம் விகாரம் இல்லாத சேதனமாயும்-அசத்யம் விகாரம் உள்ள அசேதனமாயும் ஆகிய ப்ரஹ்மம் விகாரம் அற்றதாய் இருந்தது என்றும்

தத்தேதம் தர்ஹ்ய வ்யாக்ருதம் ஆஸீத் தந் நாம ரூபாப்யாம் வியாக்ரியத –ப்ருஹ -3-4-7-என்றும்

வேதாஹமேதம் புருஷம் மஹாந்தம் ஆதித்ய வர்ணம் தமஸஸ்து பாரே ஸர்வாணி ரூபாணி விசித்ய தீர
நாமாநி க்ருத்வாபி வதன்ய தாஸ்தே –ஸ்ரீ புருஷ ஸூக்தம் –என்றும்

சர்வே நிமேஷா ஜஜ்ஜிரே வித்யுத புருஷா ததி –தைத்ரியம் -8-மின்னலைப் போன்ற அவனிடம் இருந்து
எல்லா நிமிஷங்களும் உண்டாயின என்றும்

அப ஏவ சசர்ஜாதவ் தாஸூ வீர்யம வாஸ்ருஜத்-ததண்ட மப வத்தை மம் சஹஸ்ராம்ஸூ ஸமப்ரபம்
தஸ்மிந் ஜஜ்ஜே ஸ்வயம் ப்ரஹ்மா சர்வ லோக பிதா மஹா -ததஸ் ஸ்வயம் பூர் பகவாந வ்யக்தே வ்யஞ்ஜயந் நிதம்
மஹா பூதாதி வ்ருத்தவ்ஜா ப்ராது ராஸீத் தமோ நுத –மனு -1-6-/8-9-என்று
பிறகு தன் இச்சையாலே சரீர பரிக்ரஹம் செய்த பகவான் அவ்யக்தமான ப்ரக்ருதியில் -ஸ்தூல ரூபமான -மஹா பூதங்கள்
முதலியவற்றை வெளிப்படுத்திக் கொண்டு -தடையற்ற பலத்தை உடையனாகவும் ப்ரக்ருதியைத் தூண்டுபவனாகவும் தோன்றினான்
அந்த பகவான் ஆதியில் -தண்ணீரை ஸ்ருஷ்ட்டித்தான் -அதில் தன் சக்தி ரூபமான வீர்யத்தை விதைத்தான் –
அந்த வீர்யத்தில் இருந்து ஸ்வர்ண மயமான ஸூர்யனைப் போன்ற தேஜஸ்ஸை யுடைய அண்டம் உண்டாயிற்று –
சர்வ லோகத்துக்கும் பிதா மகனான பிரமன் அதில் தானாக உண்டானான்–என்றும்

நான்முகன் தன்னோடு தேவர் உலகோடு உயிர் படைத்தான் -என்றும்
நான்முகன் நாராயணன் படைத்தான் நான்முகனும் தான் முகனாய்ச் சங்கரனைத் தான் படைத்தான் -என்றும்

இவள் கடாக்ஷம் காரணமாகவே படைப்புத் தொழில் நடக்கிறது –

இன்னமும் ஸ்ரீ பிராட்டிக்கு ஜகத் காரணத் வத்திலே அந்வயம் உண்டோ -என்று ஸ்ரீ நடாதூர் அம்மாள் ஸ்ரீ பிள்ளானை பிரஸ்னம் பண்ண
ஆவது என் இவ்வர்த்தத்தில் சந்தேஹம் உண்டோ
ஆவாப்யாம் கர்மாணி கர்த்தவ்யானி பரஜாஸ் சோதபாதாயி தவ்யா —
நம் இருவராலும் கார்யங்கள் செய்யப்பட வேண்டும் -பிரஜைகளும் ஸ்ருஷ்டிக்கப்பட வேண்டும் -என்று அன்றோ இருப்பது
இவள் சஹ தர்ம சாரிணி அன்றோ என்று அருளிச் செய்தார் ஸ்ரீ பிள்ளான் –

ஆக இப்படி சுருதி ஸ்ம்ருதிகள் என்ன ஸ்ரீ ஆழ்வார் பாசுரம் என்ன இவற்றை அடி ஒற்றினவர் பாசுரம் என்ன
இவற்றாலே ஸ்ரீ ஈஸ்வரன் –
ததை ஷத பஹூ ஸ்யாம் ப்ரஜாயேயேதி தத்தே ஜோஸ்ருஜதா–என்று-சிருஷ்டிக்கக் கடவதாகப் பார்த்து அருளின போது

ஈஷத் த்வத் கருணா நிரீஷண ஸூதாசந்து ஷணாத் ரஷ்யதே –
அவன் பார்வைக்கு அனுகூலமாய் – கருணா ஜல பரிபூரணமாய் இருந்துள்ள உன்னுடைய கடாஷ விஷேபங்களாலே அன்றோ
ஜகத்து ரஷிக்கப் படுகிறது –

நஷ்டம் ப்ராக் தத லாபத –
அம்ருத ஜல வர்ஷங்களாய் இருக்கிற அந்தக் கடாஷம் இன்றியே இருக்கையாலே அன்றோ
அசந்நேவ ஸ பவதி அஸத் ப்ரஹ்மேதி வேத சேத் அஸ்தி ப்ரஹ்மேதி சேத் வேத -சந்த மேநம் ததோ விது –தைத்ரியம் —
என்கிறபடியே நாம ரூபா விபாக அனர்ஹமாய்க் கொண்டு இருந்தது

சம்ப்ரத்ய நந்தோ தாயம் –
கடும் கோடையிலே நொந்த பயிர் மேகம் ஏறி வர்ஷித்தால் தேறுமா போலே
நீர் பார்த்து அருளுகையாலே இப்போது அநந்த உதயம் ஆய்த்து –
ஆவது என் என்றால் –
மஹீ மஹீ தர ஜல நிதி ரூபமான ஜகத் -என்ன
தத் அந்தர் வர்த்திகளான தேவ திர்யக் மனுஷ்ய ஸ்தாவர ரூபமான சதுர்வித தேக பிரவேசம் பண்ணி இருக்கிற ஆத்ம கோடிகள் என்ன
இவற்றை உடைத்தாய் ஆயிற்று –

ஸ்ரேயா ந ஹ்யரவிந்த லோசன மன காந்தா பிரசாதாத் ருதே —

ய ஏஷ அந்தராதித்யே ஹிரண்மய புருஷோ த்ருச்யதே ஹிரண்யஸ் மஸ்ருர் ஹரண்ய கேச ஆப்ரணகாத் சர்வ ஏவ ஸ்வர்ண
தஸ்ய யதா கப்யாசம் புண்டரீகம் ஏவம் அஷிணீ—சாந்தோக்யம் -1-6-/7-என்று கொண்டு ஈஸ்வரன் உடைய உத்புள்ளமான
தாமரைப் பூப் போலே இருந்துள்ள கண் மலரில் அழகு

மத்யச்ய கமல லோசன -என்றும்

ததஸ் சமுத் ஷிப்ய தராம் ஸ்வத ம்ஷ்ட்ரயா மகா வராஹ ஸ்புட பத்ம லோசன ரசாதலா துத்பல பத்ர ஸந்நிப
ச முத்தி தோ நீல இவாசலோ மஹாந் -என்றும்

ஊன ஷோடச வருஷோ மே ராமோ ராஜீவ லோசன
ந யுத்த யோக்யதா மஸ்ய பஸ்யாமி ஸஹ ராக்ஷஸை –பால –20-2- -என்றும்

ஸ்ரீ கிருஷ்ண கமல லோசன -என்றும்

இப்படி மத்ஸ்ய மனுஷ்யாதி விக்ரஹ பரிக்ரஹம் பண்ணினாலும்
கண்ணை மறைக்கப் போகாதே இறே இருப்பது –
சர்வ அங்கங்களும் மறையும்படியாகக் கவசம் இட்டாலும் கண்ணைக் கவசம் இடுவான் இலன் இறே
ஆக -தாமரைக் கண்ணன் என்கையாலே இவனுக்கு அவாப்த சமஸ்த காமத்வம் சொல்லப் பட்டது –

அரவிந்த லோசன மன காந்தா –
இங்கன் ஒத்த வைபவத்தை உடையனாய் இருந்துள்ள ஈஸ்வரன் உடைய திரு உள்ளத்திற்கு உகப்பைப் பண்ணுமவளாய் இருக்கும்
பார்யை -என்னாதே -காந்தை -என்பான் என் என்றால் –
உனக்கு ஏற்கும் கோல மலர்ப் பாவைக்கு அன்பாகிய என் அன்பேயோ–திருவாய் -10-10-6- -என்றும்
பித்தர் பனி மலர் மேல் பாவைக்கு–திரு நெடும் தாண்டகம் -18 -என்றும்

அஸ்யா தேவ்யா மனஸ் தஸ்மிந் தஸ்ய சாஸ்யாம் ப்ரதிஷ்டிதம்
தேநேயம் ச ச தர்மாத்மா முஹூர்த்தம் அபி ஜீவதி–ஸூந்தர -15-52– -என்றும்

பிரமாணம் உண்டாகையாலே காந்தா சப்த பிரயோகம் பண்ணுகிறார் –

ப்ரசாதாத்ருதே –
இங்கன் ஒத்து இருந்துள்ள இவளுடைய பிரசாதத்தை ஒழிய –

சம்ஸ்ருத்ய ஷர வைஷ்ணவாத் வஸூ ந்ருணாம் சம்பாவ்யதே கர்ஹிசித் –
சம்ஸ்ருதி யாவது ஐஸ்வர்யம்
அஷரம் ஆவது கைவல்யம்
வைஷ்ணவாத் ஆகிறது -ந ச புனராவர்த்ததே ந ச புனராவர்த்ததே–சாந்தோக்யம் -8-15-1–என்றும்

தத் விஷ்ணோ பரமம் பதம் சதா பஸ்யந்தி ஸூரயா -திவீவ சஷூராததம் -தத் விப்ராசோ வி பந்த்யவோ ஜாக்ருவாம்சஸ்
சமிந்ததே விஷ்ணோர் யத் பரமம் பதம் –ருக்வேதம் -1-2-7- -என்றும்

பிணை கொடுக்கிலும் போக வொட்டார் –பெரிய திரு மொழி-4-5-2–என்றும்
இப்படி ஸ்ருதியோடு ஆழ்வார் பாசுரத்தோடு வாசி அற ப்ரதிபாதிக்கிர பரம பதம் –

ஆக இவ் வழிகளில்
அரவிந்த லோசன மன காந்தை உடைய பிரசாதத்தை ஒழிய
மனுஷ்யரில் வைத்துக் கொண்டு
ஒருவருக்கும் ஸ்ரேயஸ் வாராது என்கிறார் ஆளவந்தார்

————————————————————————————————

சாந்தா நந்த மஹா விபூதி
பரமம் யத் ப்ரஹ்ம ரூபம் ஹரே
மூர்த்தம் ப்ரஹ்ம ததோ அபி
தத் ப்ரியதரம் ரூபம் யத்த் யத்புதம்
யான் யன்யானி யதா ஸூ கம்
விஹரதோ ரூபாணி சர்வாணி தான்
யாஹூ ஸ் வைர நுரூப ரூபா விபவைர்
காடோப கூடாநி தே–4-

சாந்த –ஷடூர்மிகள் அற்றதாய்
ஆநந்த -ஆனந்த மயமாய்
பரமம்–தனக்கு மேலானது அற்றதாய்
ப்ரஹ்ம–பெரியதாய் இருப்பதாலும் -பிறரைப் பெரியதாகச் செய்வதாலும் ப்ரஹ்ம சப்தத்தால் சொல்லப்படுவதாய் இருக்கும்
ஹரே யத் ரூபம் -ஹரியினுடைய யாதொரு ஸ்வரூபம் உண்டோ
ததோ அபி-அதைக் காட்டிலும்
தத் ப்ரியதரம்-அந்த பகவானுக்கு மிகவும் பிரியமாய் இருப்பதும்
மூர்த்தம்-கண்ணால் காணக் கூடியதும்
ப்ரஹ்ம -ப்ரஹ்ம சப்தத்தால் சொல்லப்படுவதும்
யத் யத்புதம்-மிகவும் அத்புதமானதுமான
ரூபம் யத் -யாதொரு ரூபம் உண்டோ
யதா ஸூ கம் விஹரதோ -இஷ்டப்படி விளையாடும் எம்பெருமானுக்கு
யன்யானி ரூபாணி யாநி –மற்றும் யாவை சில ரூபங்கள் உண்டோ
தாநி சர்வாணி -அந்த ரூபங்கள் எல்லாம்
தே -உனக்கு
ஸ்வைர் அநுரூப ரூப விபவைர்-அசாதாரணங்களாய் தகுந்தவையாய் இருக்கும் திவ்ய ரூபங்களால்
காடோப கூடாநி ஆஹூ-நன்றாக ஆலிங்கனம் செய்யப்பட்டவை என்று பிரமாணங்கள் சொல்லுகின்றன

சாந்தா நந்த மஹா விபூதி பரமம் யத் ப்ரஹ்ம ரூபம் ஹரே –

சாந்தி யாவது என் என்றால்
அசநாயா அபிபிபாஸே ச சோக மோஹௌ ஜராம்ருதீ ஷடூர் மிபிர் விஸூத்தா -என்று கொண்டு
ஸ்ருதியில் சொல்லப் பட்ட படி–பசி தாகம் சோகம் மோகம் கிழத்தனம் மரணம் என்னும் ஆறும்
ஷடூர் மிர ஹிதமாய் இருக்கும் என்றபடி
இன்னமும் –
அபஷய விநாசாப்யாம் பரிணாமர்த்தி ஜன்மபிவர்ஜித சக்யதே வக்தும் யஸ் சதாஸ் ஸ்தீதி கேவலம் -ஸ்ரீ விஷ்ணு புராணம் -1-2-11-
குறைவு படுதல்-நாசம் அடைதல் -மாறுபாடு அடைதல் -வளருதல் -பிறத்தல் இவைகள் அற்றவனாயும் எப்போதும் இருக்கிறான் என்று
சொல்லப்படுபவனாயும் இருப்பவன் பகவான் என்று கொண்டு
பராசர ப்ரஹ்ம ரிஷியால் பிரதிபாதிக்கப் பட்ட படி ஷட் பாவ விகார ரஹிதம் என்கிறது ஆகவுமாம் –

ஆனந்த –
ஜ்ஞான ஆனந்த மயம் யஸ்ய ஸ்வரூபம் பரமாத்மன -என்கிறபடியே ஆனந்த ரூபமாய் இருக்கும் –
ஆனந்த ரூபமாய் இருக்கை யாவது என் -என்றால் –
தன்னைத் தான் அனுபவிக்கும் போது ஸூகாவஹமாய் இருக்கை – இன்பம் அளிப்பதாய் இருக்கை

மஹா விபூதி –
அங்குலஸ் யாஷ்ட பாகோ அபி ந சோஸ்தி முனி சத்தம
ந ஸந்தி பிராணி நோ யத்ர கர்ம பந்த நிபந்த நா -ஸ்ரீ விஷ்ணு புராணம் -3-7-4-
முனி ஸ்ரேஷ்டரே கர்ம பந்தத்தைக் காரணமாகக் கொண்ட பிராணிகள் இல்லாததான அங்குலத்தில் எட்டில் ஒரு பாகமும் கிடையாது –
என்று கொண்டு மஹர்ஷியால் பிரதிபாதிக்கப் படுகையாலே
யாதோர் இடத்தில் ஜீவ சமூஹம் உண்டு -அங்கே பரமாத்ம சந்நிதி உண்டாய் இருக்கும்
அது எங்கனே என்னில் –

யஸ்ய ஆத்மா சரீரம் யஸ்ய ப்ருதிவீ சரீரம் –என்று கொண்டு பிரமாணம் உண்டாக்கையாலே
சரீரத்தை ஒளிந்தது அன்று இறே சரீரி இருப்பது –
ஆக -மஹா விபூதி -என்று திவ்ய ஆத்மா ஸ்வரூபத்தின் உடைய விபுத்வம் பிரதிபாதிக்கப் பட்டது –

பரமம் –
பரோ மாஸ் அஸ்யேதி -என்கிறபடியே
இது தன்னுடைய நிருபமத்வம் பிரதிபாதிக்கப் படுகிறது –
இதுக்கு பிரமாணம் என் -என்றால்
ந தத் சமச் சாப்யாதி கஸ்ஸ த்ருஸ்யதே –ஸ்வே-6–என்றும்
ந சந்தருசே திஷ்டதி ரூபமஸ்ய ந சஷூ ஷா பஸ்யதி கஸ்ஸ நைனம்—தைத்ரியம் -1-10-என்றும்
ஒத்தார் மிக்காரை இலையாய் மாமாயா -திருவாய் மொழி -2-3-2-என்றும் உண்டாகையாலே
யச்ச சப்தத்தாலே
ப்ரத் யஸ்தமித பேதம் யத் சத்தா மாத்ர மகோசரம் வசஸா மாத்ம சம்வேத்யம்
தஜ் ஜ் ஞானம் ப்ரஹ்ம சம்ஜ்ஜிதம் –ஸ்ரீ விஷ்ணு புராணம் -6-7-53-
ஜாதி முதலிய பேதம் அற்றதும் -விகாரம் அற்றதும்-வாக்குகளுக்கு எட்டாததும் -ஸ்வயம் பிரகாசமும் ஞான ஸ்வரூபமான
அது ப்ரஹ்மம் என்று சொல்லப்படுகிறது – என்கிறபடியே
இது தன்னுடைய அவாங் மனஸ் அகோசரத்வம்-பிரதி பாதிக்கப் படுகிறது

ப்ரஹ்ம
ப்ருஹத் த்வாத் ப்ரும்ஹணத் வாச்ச ப்ரஹ்ம இத்யபி தீ யதே–ஸ்ரீ விஷ்ணு -3-3-22–
பெரியதாய் இருப்பதாலும் பிறரைப் பெரியதாகச் செய்வதாலும் ப்ரஹ்மம் என்று சொல்லப்படுகிறது -என்று சொல்லுகிறபடியே
கீழ் சொன்ன மஹா விபூதி சப்தத்தாலே ஆர்த்தமாக பிரதிபாதிக்கப் பட்ட
திவ்ய ஆத்மா ஸ்வரூப விபுத்வம் ப்ரஹ்ம சப்தத்தாலே சாப்தமாக பிரதி பாதிக்கப் படுகிறது
ஆக –
இப்படி பூர்வ பாதத்தாலே ஷடூர் மிரஹிதமாய்-தனக்கு ஸூகாவஹமாய் நிருபமமாய் அவாங் மனஸ் அகோசரமாய்
ப்ருஹத்த்வ பிரும்ஹணத்வ குணயோகியாய் இருக்கிற–திவ்ய ஆத்ம ஸ்வரூபம் பிரதி பாதிக்கப் பட்டது –

இனி உத்தர வாக்யத்தாலெ திவ்ய மங்கள விக்ரஹம் பிரதி பாதிக்கப் படுகிறது –
மூர்த்தம் ப்ரஹ்ம ததோ அபி தத் ப்ரியதரம் ரூபம் யத்த் யத்புதம்
கீழ் பிரதி பாதிக்கப் பட்ட அமூர்த்தமான பிரமத்தில் காட்டிலும்
பகவானுக்கு அத்யந்தம் ப்ரீதி ப்ரகர்ஷ ஜனகமாய் -மூர்த்தமாய் -ப்ரஹ்ம சப்த வாச்யமாய் -அத்ய ஆச்சர்யமாய் இருக்கிறது –
யாதொரு திவ்ய மங்கள விக்ரஹம் அது பிரதிபாதிக்கப் படுகிறது –
சித்த ஆலம்பனத்துக்கு மூர்த்தி -உருவம் வேண்டும் -அருவமாயும் உருவமாயும் உள்ளவன் -அருவமும் ஒரு உருவம்
வாரா வருவாய் வரும் என் மாயா -வாரா அருவாய் -பிரித்து அரூபமாயும் ஒரு ரூபம் என்பர்

விக்ராஹோ -என்றும்
அரூபி ஹி ஜனார்த்தன -என்றும் –

‘ந தே ரூபம் ந சாகாரோ ந ச ஆயுதா நி ந சாஸ்பதம் ததாபி புருஷகாரோ பக்தா நாம் த்வம் ப்ரகாஸஸே–ஜிதந்தே -5- -என்றும்

இப்படி ஈஸ்வரனுக்கு விக்ரஹம் இல்லை என்று கொண்டு பிரமாணங்கள் உண்டாய் இருக்க
திவ்யம் ஸ்வரூபம் என்றும்
திவ்ய மங்கள விக்ரஹம் என்றும் எங்கனே -என்று
இப்படிச் சொல்லுவார் வேதாந்த நிஷ்டர் உடைய கோஷ்டியில் பஹிஷ் க்ருதரான பேர் இறே –
ஆவது என் -சோத்யம் பண்ணினால் பரிஹரிக்கும் இத்தனை ஒழிய பரிவாதியா நின்றீர்
இப்படி பிரமாணம் உண்டோ -என்றால் -உண்டு
அது எங்கனே -என்றால் –

ய ஏஷ அந்தராதித்யே ஹிரண்மய புருஷோ த்ருச்யதே ஹிரண்யஸ் மஸ்ருர் ஹரண்ய கேச ஆப்ரணகாத் சர்வ ஏவ ஸ்வர்ண
தஸ்ய யதா கப்யாசம் புண்டரீகம் ஏவம் அஷிணீ—சாந்தோக்யம் -1-6-/7-என்றும் –

சர்வே நிமேஷா ஜஜ்ஞிரே வித்யூத புருஷா தத்தி -என்றும் –

ஆதித்ய வர்ணம் தம்ஸ பரஸ்தாத் -என்றும்

த்யேயஸ் சதா சவித்ரு மண்டல மத்திய வர்த்தி நாராயணஸ் சரசி ஜாச சந்நிவிஷ்ட
கேயூரவான் மகர குண்டலவான் கிரிடி ஹாரீ ஹிரண்மய வபுர் த்ருத சங்க சக்ர–ஸ்ரீ நரஸிம்ஹ புராணம் -என்றும்

கிரீட கௌஸ்துபதரம் மித்ராணாம் அபயப்ரதம் -என்றும் –

நீண்ட பொன் மேனியோடும் நிறைந்து என்னுள்ளே நின்று ஒழிந்தான் -திருவாய் மொழி -5-5-7- என்றும்
கொண்டு இப்படி பிரமாணம் உண்டு ஆகையாலே உன்னுடைய அபிமதம் சித்தியாது –

யான் யன்யானி யதா ஸூ கம் விஹரதோ ரூபாணி சர்வாணி –
அஜாய மாநோ பஹூதா விஜாயதே -என்றும்
பிறப்பில் பல் பிறவிப் பெருமான் -திருவாய் மொழி -2-9-5- என்றும்
இப்படி பிரமாணம் உண்டு ஆகையாலே
ஜனி ஜராதி துரித தூரனாய் இருந்துள்ள சர்வேஸ்வரன் தன்னுடைய சௌலப்யம் என்கிற குணத்தை ஒப்பம் இடுகைக்காக –
பஹூஸ்யாம் ப்ரஜா யேய-என்றும்

ஏஷ நாராயண ஸ்ரீ மான் ஷீரார்ணவ நிகேதன
நாக பர்யங்கம் உத்ஸ்ருஜ்ய ஹயாகாதோ மதுராம் புரிம் –ஸ்ரீ ஹரி வம்சம் -113-62—என்றும்

ச ஹி தேவை ருதீர்ணச்ய ராவணச்ய வதார்த்திபி
அர்த்திதோ மானுஷே லோகே ஜஜ்ஞேவிஷ்னுச் சனாதன –அயோத்யா -1-7–என்றும்

சம்பவாமி யுகே யுகே -என்றும்

ஸமஸ்த கல்யாண குணாத் மகோ அசவ் ஸ்வ சக்தி லேஸாத் த்ருத பூத சர்க்க
இச்சா க்ருஹீதாபி மதொரு தே ஹஸ் சம்சாதி தாஸ அசேஷ ஜகத்திதோ அசௌ–ஸ்ரீ விஷ்ணு-6-5-84- -என்றும்

ரஷார்த்தம் சர்வ பூதாநாம் விஷ்ணுத்வம் உபஜக்மிவாந்–உத்தர -85-18-

இப்படி பிரமாணம் உண்டாகையாலே
அதிதிக்கு த்வாதச புத்ரனாய்க் கொண்டு அவதரித்த அவதாரத்தோடும்
தயரதன் பெற்ற மரகத மணித்தடம் -திரு வாய் மொழி -10-1-8- என்கிற ராமாவதாரத்தோடும்
மண்ணின் பாரம் நீக்குவதற்கே வடமதுரைப் பிறந்தான் -திருவாய்மொழி -9-1-10-என்கிறபடியே –
தேவ கார்யார்த்தமாக அவதரித்து அருளின
ராம க்ருஷ்ணாத்யவதாரங்களோடும் வாசி அற

தான் யாஹூ ஸ் வைர நுரூப ரூபா விபவைர் காடோப கூடாநி தே –
ராகவத்தே அபவத் சீதா ருக்மிணீ கிருஷ்ண ஜன்மனி
அன்யேஷூ சாவதாரேஷூ விஷ்ணோ ரேஷா அநபாயி நீ-ஸ்ரீ விஷ்ணு பிராணம் -1-9-144-
என்கிறபடியே அவ்வோ அவதார விக்ரஹங்களுக்கு அனுரூபமான உன்னுடைய
அவ்வோ அவதாரங்களில் உண்டான திவ்ய மங்கள விக்ராஹத்தாலே

ஸ்திதயா பார்ஸ்வதஸ் சாபி வாலவ்ய ஜன ஹஸ்தயா
உபேதம் சீதயா பூயஸ் சித்ரயா சசினம் யதா – அயோத்யா -16-10
சித்ரா நக்ஷத்ரத்துடன் கூடிய சந்திரனைப் போலே சாமரத்தைக் கையில் கொண்டு அருகில் இருப்பவளான
ஸ்ரீ சீதா பிராட்டி உடன் கூடிய ஸ்ரீ ராமனை -என்றும்

தம் த்ருஷ்ட்வா சத்ரு ஹந்தாரம் மஹர்ஷீணாம் ஸூகாவஹம்
பபூவ ஹ்ருஷ்டா வைதேஹீ பர்த்தாரம் பரிஷஸ்வஜே -ஆரண்யம் -30-40- என்றும்
இப்படி பிரமாணம் உண்டாகையாலே காடமாக ஆலிங்கனம் பண்ணும்படி இறே இருப்பது-

ஆக
இந்த நான்கு ஸ்லோகங்களால்
லஷ்மி விசிஷ்டமான வஸ்துவே உபேயமாகக் கடவது என்றத்தை
அருளிச் செய்கிறார் ஆளவந்தார் –

——————————————————————————-

ஸ்ரீ கோயில் கந்தாடை அப்பன் ஸ்வாமிகள் திருவடிகளே சரணம் .
ஸ்ரீ ஆச்சான் பிள்ளை ஸ்வாமிகள் திருவடிகளே சரணம் –
ஸ்ரீ பெரியவாச்சான் பிள்ளை ஸ்வாமிகள் திருவடிகளே சரணம்-
ஸ்ரீ ஆளவந்தார் ஸ்வாமிகள் திருவடிகளே சரணம்-
ஸ்ரீ பெரிய பெருமாள் பெரிய பிராட்டியார் ஆண்டாள் ஆழ்வார் எம்பெருமானார் ஜீயர் திருவடிகளே சரணம் –

Leave a Reply

Fill in your details below or click an icon to log in:

WordPress.com Logo

You are commenting using your WordPress.com account. Log Out /  Change )

Google photo

You are commenting using your Google account. Log Out /  Change )

Twitter picture

You are commenting using your Twitter account. Log Out /  Change )

Facebook photo

You are commenting using your Facebook account. Log Out /  Change )

Connecting to %s


%d bloggers like this: