Archive for December, 2013

Sri Valimiki Raamaayanam -Ayothyaa Kaandam -Sargams -5/6/7/8..

December 28, 2013

tatheti ca sa rājānamuktvā vedavidāṃ varaḥ |
svayaṃ vasiṣṭho bhagavān yayau rāmaniveśanam || 2-5-3
upavāsayituṃ rāmaṃ mantravanmantrakovidaḥ |
brāhmaṃ rathavaraṃ yuktamāsthāya sudṛdhavrataḥ || 2-5-4

3; 4. saH = that; vasishhThaH = Vasista; vedavidaam varaH = who is the best of knowers of Veda; mantrakovidaH = who is expert in mantras;sudR^idhavrataH = who is firm in austerities; bhagavaan = who is divine; uktvaa = spoke; raajaanam = to king Dasaratha; tathaa iti = ” Let that be it.”;svayam = personally; yayau = went; raamaniveshanam = to Rama’s house; aasthaaya = alighting; rathavaram = the best chariot; uktam = which was ready; braahmam = which was well suited for Brahmans; upavaasayitum = to get the fasting performed; raamam = by Rama; mantravat = a knower of mantras.

Vasista, who is the best of knowers of Veda, who is expert in mantras, who is firm in austerities and who is divine, said to Dasaratha : “I agree to it” and personally went to Rama’s house on a chariot which was ready and quite suitable for a Brahman; so as to advise Rama to undertake a fast (with mantras) performed by Rama, a knower of mantras.

prasannaste pitā rāma yauvarājyamavāpsyasi |
upavāsaṃ bhavānadya karotu saha sītayā || 2-5-9

9. raama = O; Rama! pitaa = your father; prasannaH = is delighted; te = in your matter; avaapsyasi = you will be getting; yauvaraajyam = princely kingdom; bhavaan = you; saha siita = along with Seetha; upavaasaM karothu = do fasting; adya = today.

“O, Rama! Your father is delighted with you. You will be getting the princely kingdom. Hence, you and Seetha perform fasting today.”

gate purohite rāmaḥ snāto niyatamānasaḥ |
saha patnyā viśālākṣyā nārāyaṇamupāgamat || 2-6-1

1. purohite = (After) the family priest; gate = left; raamaH = Rama; snaataH = took bath; upaagamat = (and) meditated; naaraayaNam = on Narayana; niyatamaanasaH = with undistracted mind; saha = along with; vishaalaakshyaa = the wide eyed; patnyaa = wife (Seetha).

After Vasistha left, Rama took bath and meditated on Lord Narayana with undistracted mind along with his wide-eyed wife, Seetha.

pragṛhya śirasā pātraṃ haviṣo vidhivattadā |
mahate daivatāyājyaṃ juhāva jvalitānale || 2-6-2

2. tadaa = then; pragR^ihya = taking; paatram = vessel; havisho = of clarified butter; sirasaa = on head; vidhivat = as per ordinance of the scriptures; juhova = (Rama) offered; mahate daivataaya = to the great lord Vishnu; aajyam = the clarified butter; jvalitaanale = (by dropping it ) into blazing fire.

Taking the vessel with clarified butter on his head as per scriptures, he offered to Lord Vishnu the clarified butter, by dropping it into the blazing fire.

śeṣaṃ ca haviṣastasya prāśyāśāsyātmanaḥ priyam |
dhyāyannārāyaṇaṃ devaṃ svāstīrṇe kuśasaṃstare || 2-6-3
vāgyataḥ saha vaidehyā bhūtvā niyatamānasaḥ |
śrīmatyāyatane viṣṇoḥ śiśye naravarātmajaḥ || 2-6-4

3; 4. naravaraatmajaH = The prince Rama; aashaasya = desiring; aatmanaH = his own; priyam = good; praashya cha = ate; sesham = remainder;tasya havishaH = of that clarified butter; dhyaayan = meditating; devam = on Lord; naaraayaNam = Narayana; bhuutvaa = becoming; vaagyataH = one of restrained speech; niyatamaanasaH = with regulated mind; sishye = slept; vaidehyaa saH = along with Seetha; svaastiirNe = on properly laid; kusha saMstare = bed of Kusa grass; shriimati aayatane = in a splendid temple; vishhNoH = of Lord Vishnu.

Rama ate the remainder of clarified butter after finishing the sacrifice, which he performed for his own good, silently meditated on Lord Narayana with controlled mind and slept along with Seetha on a properly laid bed of Kusa grass in a splendid temple of Lord Vishnu. *

* The learned commentators point out that the deity referred to here is no other than Lord Ranganatha, who had been worshipped by a long line of rulers of Ayodhya as their chosen deity in a separate shrine built within the precincts of the royal palace. We are told at length in the Patala Khanda of Padma Purana how Rama so kindly handed over the image to Vibhishana; through whom it reached Srirangam (near Tiruchirapally) in South India; where it exists even to this day and is held in the highest reverence by the Vaishnavas and other devotees all over India.

tatra śṛṇvan sukhā vācaḥ sūtamāgadhavandinām |
pūrvāṃ sandhyāmupāsīno jajāpa yatamānasaḥ || 2-6-6

6. tatra = there; sR^iNvan = listening to; sukhaaH = gladdening; vaachaH = verses; suutamaagadha vandinaam = of professional reciters like Suta; Maagadha and Vandi; upaasiinaH = worshipping; puurvaam sandhyaam = the early sunrise(on Gayatri); jajaapa = meditated ; yata maanasaH = with undistracted mind.

Listening to the pleasing verses of professional reciters, he worshipped the early sunrise and meditated on Gayatri* with an undistracted mind.

* Gayatri is an ancient meter of twenty-four syllables as a triplet of eight syllables each (Rigveda iii-62-10: – tat savitur varenyam bhargo devasya dhimahi dhiyo yo nah prachodayat) addressed to Savitri or the Sun as generator. Gayatri personified is considered as the mother of the first three classes viz. priestly class, warrior – class and the trader-class in their capacity of twice born.

alaṅkāraṃ purastyavaṃ kṛtvā tatpuravāsinaḥ |
ākāṅkṣamāṇā rāmasya yauvarājyābhiṣecanam || 2-6-19
sametya saṃghaśaḥ sarve catvareṣu sabhāsu ca |
kathayanto mithastatra praśaśaṃsurjanādhipam || 2-6-20

19; 20. sarve = all; tat puravaasinaH = the residents of that city; evam = thus; kR^itvaa = having made; alaN^kaaraM = decoration; purasya = of the city; aakaaN^kshamaaNaaH = desiring; raamasya = Rama’s; yauvaraajyaabhishhechanam = anointment as prince; sanghashaH = gathered; sametya = together; chatvareshhu = in road junctions; sabhaasucha = and in assembly halls; mithaH = mutually; kathayantaH = talking about it; tatra = there;prashashamsuH = praised; janaadhipam = king Dasaratha.

All the citizens residing in Ayodhya, having thus decorated the city desiring Rama’s coronation, gathered together in groups at road junctions and in assembly halls, mutually talking about this matter there and praising king Dasaratha.

patākābhirvarārhābhirdhvajaiśca samalaṅkṛtām |
vṛtāṃ caṃdapathaiścāpi śiraḥsnātajanairvṛtām || 2-7-3
mālyamodakahastaiśca dvijendrairabhināditām |
śukladevagṛhadvārāṃ sarvavāditranisvanām|| 2-7-4
saṃprahṛṣṭajanākīrṇāṃ brahmaghoṣābhināditām |
prahṛṣṭavarahastyaśvāṃ saṃpraṇardhitagovṛśām ||2-7-5
prahṛuṣṭamuditaiḥ paurairuccri tadvajamālinīm |
ayodhyāṃ vantharā tasmātprāsādādanvavaikṣata|| 2-7-6

3;4;5;6Mantharaa = Manthara; anvavaikshataa = saw; tasmaat praasaadaat = from that balcony; ayodhyaam = the city of Ayodhya;varaarHaabhiH = which was an excellent one; samalaN^kR^itaam = decorated by; pataakaabhiH = flags; dhvajaishcha = and by buntings; vR^itaam = consisting of; chaMda pathaiH cha api = well laid out pathways; vR^itaam = consisting of; shiraH snaata janaiH = people who had head bath;abhinaaditaam = and resounding with; dvijendraiH = brahmins; maalya modaka hastaiH = with flowers and sweets in their hands; shukla deva gR^iha dvaaraam = (consisting of) temples with white doorways; sarva vaaditra nisvanaam = resonating with sounds from various musical instruments;saMprahR^ishhTa janaakiirNaam = filled with happy people; brahmaghoshha abhinaaditaam = resonating with Vedic chants; prahR^ishhTa vara hastyashvaam = with overjoyed elephants and horses; saMpraNardita govR^ishhaam = with roaring bulls and cows; prahR^ishhTamuditaiH = with greatly overjoyed; pauraiH = citizens; uchchhrita dhvaja maaliniim = and decked with rows of tall flags .

Manthara further saw from that balcony the city decorated with the best of flags and banners. The roads were cleared for uninterrupted traffic. All the people took head-bath. Brahmans with flowers and sweets in their hands were chanting Mantras. The gateways of temples were white washed. There were sounds of all musical instruments. The city was filled with rejoicing people and resounding chant of Vedas. The elephants and horses were also merry. The bulls were making roaring noise. The highly delighted citizens hoisted rows of flags on their housetops.

uttiṣṭha mūḍhe kiṃ śeṣe bhayaṃ tvāmabhivartate |
upaplutamaghaughena kimātmānaṃ na budhyase || 2-7-14

14. muuDhe = O; fool! uttishTha = get up; kim = why; sheshhe = sleeping? bhayam = dreadful situation; abhivartate = is befalling; tvaa = you;upaplutam = are submerged by; aghaughena = flood of troubles; kim = why (are you); na budhyase = not knowing; aatmaanam = yourself?

“O, fool! Get up. Why are you sleeping? A dreadful situation is befalling you. A flood of troubles submerges you. Why are you not knowing this yourself?”

tava duḥkhena kaikeyi mama duḥkhaṃ mahadbhavet |
tvadvṛddhau mama vṛddhiśca bhavedatra na saṃśayaḥ || 2-7-22

22. kaikeyi = O; Kaikeyi; tava duHkena = by your grief; mahat = great; duHkham = grief; bhavena = happens; mama = to me; tvadvR^iddhau = your prosperity; bhavet = becomes; vR^iddhishcha = prosperity; mama = to me; na = no ; saMshayaH = doubt; atra = about this.

“Kaikeyi! If Rama becomes king, his son will become king after him. Thus, Bharata’s name itself will be removed from the royal clan.”

apavāhya sa duṣṭātmā bharataṃ tava bandhuṣu |
kālyaṃ sthāpayitā rāmaṃ rājye nihatakaṇṭake || 2-7-26

26. dushhTaatmaa = the evil minded; saH = he; apavaahya = sent; bharatam = Bharata; tava bandhushhu = to his relatives; kalye = at dawn;sthaapayitaa = is going to install; ramam = Rama; raajye = in kingdom; nihatakaNTake = without hindrance.

“The evil minded Dasaratha sent Bharata to the house of his relatives and at dawn, is going to install Rama on the throne without hindrance.”

idaṃ tu manthare mahyamākhyāsi paramaṃ priyam |
etanme priyamākhyātuḥ kiṃ vā bhūyaḥ karomi te || 2-7-34

34. manthare = O; Manthara! aakhyaasi = you informed; idam = this; paramam = much; priyam = delightful news; mahyam = to me; kim vaa = what; bhuuyaH = additional (favour); karomi = can I do; te = for you; aakhyaatuH = who informed; etat = such; priyam = good (news); me = to me.

“Oh, Manthara! You informed much gladdening news to me. What else can I do for you, who informed such a good news?”

rāme vā bharate vāhaṃ viśeṣaṃ nopalakṣaye |
tasmāttuṣṭāsmi yadrājā rāmaṃ rājye.abhiṣekṣyati || 2-7-35

35. aham = I; na upalakshaye = do not see; visheshham = difference; raamevaa = in either Rama; bharatevaa = or Bharata; tasmaat = that is why;tushhTaasmi = I am happy; yat = for; raajaa = king; abhishekshyati = anointing; ramam = Rama; raajye = in kingdom.

“I do not see any difference between Rama and Bharata. That is why, I am happy that Rama is being anointed for crown by the king.”

śocāmi durmatitvaṃ te kā hi prājñā praharṣayet |
areḥ sapatnīputrasya vṛddhiṃ mṛtyumivāgatām || 2-8-4

4. shochaami = I lament over; te = your; durmatitvam = ill-considered mind; kaa praaGyaa = which intelligent woman; praharshhayet = gets delighted; vR^iddhim = over prosperity; sapatniiputrasya = of stepson; areH = who is an enemy; mR^ityumiva = (just as rejoicing) over death; aagataam= which has befallen.

“I am lamenting over your foolish mind. Does any intelligent woman feel happy over the prosperity of a stepson who is considered an enemy? Does it not amount to praising a befalling death?”

bharatādeva rāmasya rājyasādhāraṇādbhayam |
tadvicintya viṣaṇṇāsmi bhaya bhītāddhi jāyate || 2-8-5

5. raamasya = To Rama; bhayam = (there is) fear; bharataadeva = from Bharata; raajyasaadhaaraNaat = who has equal right to kingdom;vichintya = In thinking over; tat = that (matter); vishhaNNa asmi = I am sorrowful; bhayam = Fear; jaayate hi = begets from; bhiitaat = those who fear (us).

“Rama has a fear about Bharata because Bharata has equal rights over the kingdom. In thinking about this matter, I am getting anguished. Do we not get disasters from those who are afraid of us?”

lakṣmaṇo hi maheṣvāso rāmaṃ sarvātmanā gataḥ |
śatrughnaścāpi bharataṃ kākutthsaṃ lakṣmaṇo yathā || 2-8-6

6. lakshmaNaH = Lakshmana; maheshhvaasaH = having mighty bow; gataH = joined; raamam = Rama; sarvaatmanaa = with all his heart;shatrughnaH cha api = Satrughna also; bharatam = (is faithful) to Bharata; kaakutsam yathaa = as to Rama; lakshmaNaH = Lakshmana.

“Lakshmana, wielding a great bow, joined Rama with all his heart. Shatrughna is as faithful to Bharata as Lakshmana to Rama”.

prāptāṃ sumahatīṃ prītiṃ pratītāṃ tāṃ hatadviṣam |
upasthāsyasi kausalyāṃ dāsīvattvaṃ kṛtāñjaliḥ || 2-8-10

10. kR^itaanjaliH = with folded arms; daasiivat = as a maid servant; tvam = you; upasthaasyasi = will serve; taam kausalyaam = that Kausalya;praaptaam = who gets; sumahatiim = very great; priitim = happiness; pratiitaam = famous; hatadvishham = annihilator of enemies.

“With folded arms, as a maid-servant, you have to serve that Kausalya who having reached great prosperity, in the height of joy, will dispose of her adversaries (in the person of Bharata and yourself)”.

dharmajño gurubhirdāntaḥ kṛtajña satyavākcuci |
rāmo rājñḥ suto jyeṣṭho yauvarājyamato.arhati || 2-8-14

14. raamaH = Rama; dharmaGyaH = knows righteousness; daantaH = trained by; gurubhiH = elders; kR^itajJNyaH = one who has gratitude;satyavaak = speaker of truth; suchiH = clean in conduct; jyeshhTaH = elder; sutaH = son; raajJNaH = of king Dasaratha; ataH = hence; arhati = eligible; youvaraajyam = for princely kingdom.

“Rama knows all righteousness. Elders trained him. He has a proper gratitude. He speaks truth. He has a clean conduct. He is the eldest son of king Dasaratha and hence eligible for the kingdom.”

yathā ne bharato mānyastathā bhūyo.api rāghāvaḥ |
kausalyāto.ariktaṃ ca so hi śuśrūṣate hi mām || 2-8-18

18. me = to me; bharataH = Bharata; yathaa = how; maanyaH = fit to be loved; tathaa = like that; raaghavaH = Rama also; bhuuyaH api = and even more; saH = he; anushushruushhate hi = doing service; atiriktam = more; maam = to me; kausalyaataH = than Kausalya.

“For me, Rama is as lovable as Bharata and even more. Is he not doing more service to me than to Kausalya?”

dhruvaṃ tu bharataṃ rāmaḥ prāpya rājyamakaṇṭakam |
deśāntaraṃ vāsayitā lokāntaramathāpi va || 2-8-27

27. raamaH = Rama; praapya = after getting; raajyam = kingdom; akaNTakam = without hindrance; nayitaa = will send; bharatam = Bharata;deshaantaram vaasayitaa vaa = either to some other country; athaapivaa = or otherwise; lokaantaram = to some other world; dhruvam = this is certain.

“Rama, ascending the throne without hindrance, will either send away Bharata to some other country or have him put to death. This is certain.”

bhidrutamivāraṇye siṃhena gajayūthapam |
pracchādyamānaṃ rāmeṇa bharataṃ trātumarhasi || 2-8-36

36. traatum arhasi = you ought to protect; bharatam = Bharata; prachchhaadyamaanam = who is being wrapped up; raameNa = by Rama;gajayuudhapam iva = as a leading elephant; abhidrutam = being chased; siMhena = by a lion; araNye = in forest.

“Rama is chasing and bringing down Bharata as a lion chases an elephant-king in forest. You ought to protect Bharata.”

—————————————————————————————————————————————————————-

ஸ்ரீ சீதா ராம ஜெயம்
ஸ்ரீ வால்மீகி பகவான் திருவடிகளே சரணம்
பெரிய பெருமாள் பெரிய  பிராட்டியார் ஆழ்வார் எம்பெருமானார் ஜீயர் திருவடிகளே சரணம்

Sri Valimiki Raamaayanam -Ayothyaa Kaandam -Sargams -1/2/3/4..

December 28, 2013

gacchatā mātulakulaṃ bharatena tadā.anaghaḥ |
śatrughno nityaśatrughno nītaḥ prītipuraskṛtaḥ || 2-1-1

1. shatrughnaH = Satrughna; anaghaH = who has no sins; nitya shatrughnaH = he who always annihilated his enemies; neetaH = was taken; priiti puraskR^ithaH = with love; bharathena = by Bharatha; gachchhathaa = while going; tadaa = then; maatulakulam = to the maternal uncle’s house.

Bharatha, while going to his maternal uncle’s house, has taken his brother Satrughna (he who has no sins and who annihilates his enemies) along with him with love.

sa tu sreṣṭhairguṇairyuktaḥ prajānāṃ pārthivātmajaḥ |
bahiścara iva prāṇo babhūva guṇataḥ priyaḥ || 2-1-19

19. prajaanaam = To people; priyaH = loving; saH = that; paarthivaatmajaH = prince; shreshhThaiH = with good; guNaiH = virtues; yuktaH = contained; babhuuva = existed; praanaH aiva = like spirit; bahishcharaH = moving outside; guNataH = by virtues.

People loved the virtuous prince Rama and treated him as their spirit moving outside.

ityetai rvividhai staistai ranyapārthivadurlabhaiḥ || 2-1-40
śiṣṭairaparimeyaiścha loke lokottarairguṇaiḥ |
taṃ samīkṣya mahārājo yuktaṃ samuditaiḥ śubhaiḥ || 2-1-41
niścitya sacivaiḥ sārdhaṃ yuvarājamamanyata |

40;41. iti = this way; vividhaiH = various; anya paarthiva durlabhaiH = Not at all seen in other kings; taistaiH = those and those; ethaiH = these virtues; loke = in the world; aparimeyaiH = which can not be counted; lokottaraiH = Best in the world; samuditaiH = gathered at one place; shubhaiH = auspicious; yuktaM = containing; shishhTaih = the remaining; guNaiH = virtues; samiikshya = seeing; tam = that Rama; mahaaraajaH = king of Dasaratha; sachivaiH saardhaM = along with ministers; nishchitya = decided; yuvaraajam = as prince; amanyata = thought.

Rama had many other virtues beyond hitherto stated virtues not to be seen in other kings. His virtues cannot be counted and they are the best in the world. Seeing that type of virtuous Rama, Dasaratha along with his ministers, decided to make Rama the prince.

anujāto hi māṃ sarvairguṇairjyeṣṭho mamātmajaḥ |
purandarasamo vīrye rāmaḥ parapuraṃjayaḥ || 2-2-11

11Mama = my; jyesTha aatmajaH = eldest son; raamaH = Rama; purandara samaH = equal to Devendra; viirye = in valor; parapuraMjayaH = conqueror of cities of foes; anujaataH hi = born along with; mamaiH = my; sarvaiH = entire; guNaiH = qualities.

“My eldest son Rama is equal to Devendra in valor. He is the conqueror of cities of enemies. He is equal to me in all qualities.”

anena śreyasā sadyaḥ samyojyaivamimāṃ mahīm |
gatakleśo bhaviṣyāmi sute tasminniveśya vai || 2-2-14

14. niveshya = By keeping; imaam = this; maheem = earth to; tasmin = that; sute = son Rama; evam = thus; sadyaH = immediately; samyojya = arranged; shreyasaa = with good; bhavishyaami = I shall become; gataklesaH = devoid of difficulties.

“By entrusting this kingdom to Rama, I shall be thus doing an immediate good and shall be devoid of difficulties.”

anekavarṣasāhasro vṛddhasttvamasi pārthiva |
sa rāmaṃ yuvarājānamabhiṣiñcasva pārthivam || 2-2-21

21. paarthiva = oh king; tvam asi = you are; vR^iddhasttva = elderly person; aneka varshha saahasraH = having many thousands of years; saH = that you; abhishhinchasva = inaugurate; raamam = Rama; paarthivam = ruling; yuvaraajanam = prince.

“Oh king! You are an elderly person with thousands of years of age. Hence, inaugurate Rama as the ruling prince.”

icchāmo hi mahābāhuṃ raghuvīraṃ mahābalam |
gajena mahatā yāntaṃ rāmaṃ chatrāvṛtānanam || 2-2-22

22. ichchaamaH hi = we desire; raamam = Rama; mahaabaahum = who has long arms; raghuviiram = hero born in clan of Raghu; mahaabalam = having great might; chhatraavR^ithaananam = his face covered by white umbrella; yaantam = going; mahataa gajena = by great elephant.

“All of us want to see Rama, with long arms, the hero with great might born in the clan of Raghu , his face protected by a white umbrella, moving on a great elephant.”

te tamūcurmahātmānaṃ paurajānapadaiḥ saha |
bahavo nṛpa kalyāṇā guṇāḥ putrasya santi te || 2-2-26

26. te = those kings; paurajanaiH saha = along with urban and rural citizens; uuchuH = spoke; tam = about him; mahaatmaanam = the great soul;nR^ipaH = Oh king; te = your; putrasya = son; santi = has; bahavaH = many; kalyaaNaH = auspicious; guNaaH = virtues.

Those kings together with urban and rural citizens after hearing those words spoke to the great soul Dasaratha as follows: “Oh king! Your son Rama has many auspicious virtues”.

dharmajajñaḥ satyasandhaśca śīlavānanasūyakaḥ |
kṣāntaḥ sāntvayitā ślakṣhṇaḥ kṛtajño vijitendriyaḥ || 2-2-31

31. dharmaGYaH = knows righteousness; satyasandhaH = is true to his word; shiilavaan = Has good character; anasuuyakaH = has no envy;kshaantaH = has patience; saantvayitaa = consoles those in troubles; shlakshaH = speaks good words; kR^itaGYaH = has gratitude; vijitendriyaH = has controlled the senses.

“Rama knows all righteousness. He is true to his word and has good character. He has no envy. He has patience. He consoles those who are in troubles. He speaks good words. He has gratitude. He keeps senses under control.”

saṃgrāmātpunarāgamya kuṅjareṇa rathena vā || 2-2-37
paurān svajanavannityam kuśalaṃ paripṛcchati |
putreṣvagniṣu dāreṣu preṣyaśiṣyagaṇeṣu ca || 2-2-38
nikhilenānupūrvyācca pitā putrānivaurasān |

37;38. punaH aagatya = After returning; sangraamaat = from battle; kuN^jareNa = on elephant; rathena vaa = or chariot; paripR^ichchhati = inquires; kushalam = well being of; pauraan = citizens; svajanavat = like relatives; pitaa = father; aurasaan putraaniva = like to their hereditary sons;putreshhu = about sons; agnishhu = about the fire; daareshhu = about the wives; preshhya sishhyagaNeshhu cha = about the servants and the disciples;nityam = always; nikhilena = completely; anupuurvyaachcha = and as per due order.

“After returning from battle, Rama goes to citizens on an elephant or a chariot and inquires about their well being as though they were his own kinsmen, like a father does to his sons. He asks about their wives and children, about the sacred fires, about their servants and students, always completely as per the due order.”

subhrūrāyatatāmrākṣhassākṣhādviṣṇuriva svayam || 2-2-43
rāmo lokābhirāmo.ayaṃ śauryavīryaparākramaiḥ |

43. ayam = this; raamaH = Rama; lokaabhiraamaH = who enchants the world; subhruuH = with beautiful eyebrows; aayata taamraakshhaH = with broad and red eyes; svayam = himself; saakshhaat = absolutely; vishhnuH iva = like Vishnu; shaurya viirya paraakramaiH = in strength; heroism and valour.

“Rama, who enchants the world, has beautiful eyebrows. He has red and broad eyes. He is absolutely like the God Vishnu himself in strength, heroism and valour.”

vatsaḥ śreyasi jātaste diṣṭyāsau tava rāghava |
diṣṭyā putraguṇairyukto mārīca iva kāśyapaḥ || 2-2-49

49. raaghava = oh king Dasaratha; asau = this Rama; jaataH = is born; te = to you; vatsaH = as son; tava dishhTyaa = by your fortune; yuktaH putraguNaiH = having virtues befitting a son; kaashyapaH iva = like kaasyapa; maariichaH = the son of Mareechi.

“Oh king Dasaratha! Rama is born to you as a son, because of your good fortune, for the welfare of this world. He has all the virtues befitting of a son, like Kasyapa, the son of Marichi.”

taṃ devadevopamamātmajaṃ te |
sarvasya lokasya hite niviṣṭam |
hitāya naḥ kṣhipramudārajuṣṭaṃ |
mudābhiṣektum varada tva marhasi || 2-2-54

54. varada = Oh ; fulfiller of desires; Dasaratha!; naH hitaaya = for our benefit; tvam = you; arhasi = are fit; kshhipram = immediately; mudaa = gladly; abhishhiktum = to inaugurate; tam = that; te aatmajaM = your son Rama; devadevopamaM = equal to the god of gods; Vishnu; nivishhTam = who is interested; hite = in the benefit of; sarvasya = the entire; lokasya = world; udaarajushhTaM = who is possessing the best of virtues.

“Oh fulfiller of people’s desires, Dasaratha! For our benefit, you gladly and immediately inaugurate your son Rama, who is equal to Vishnu, who is interested in the welfare of the entire world and who is possessing the best of virtues.”

caitraḥ śrīmānayaṃ māsaḥ puṇyaḥ puṣpitakānanaḥ |
yauvarājyāya rāmasya sarvamevopakalpyatām || 2-3-4
rājñastūparate vākye janaghoṣo mahānabhūt |

4. “ayam = this; chaitraH maasaH = month of Chaitra; pushhpitakaananaH = has flowering forests; shriimaan = glorious; puNyaH = auspicious;sarvam eva upakalpyataam = let all arrangements be made (for anointment of Rama as prince)”; uparate = while completing; raajJNaH = the king’s;vaakye = words; abhuut = there was; mahaan = great; janaghoshhaH = uproar ( due to applause) from people.

“This is the glorious and auspicious month of Chaitra, in which the forests bloom with flowers. Let all arrangements be made for the coronation of Rama as prince.” While these words of the king were being completed, there was a great delightful uproar of the people.

suvarṇādīni ratnāni balīn sarvauṣadhīrapi || 2-3-8
śuklamālyāṃśca lājāṃśca pṛthakca madhusarpiṣī |
ahatāni ca vāsāṃsi rathaṃ sarvāyudhānyapi || 2-3-9
caturaṅgabalaṃ caiva gajaṃ ca śubhalakṣaṇam |
cāmaravyajane śvete dhvajaṃ chatraṃ ca pāṇḍuram || 2-3-10
śataṃ ca śātakumbhānāṃ kumbhānāmagnivarcasām |
hiraṇyaśṛṅgamṛṣabhaṃ samagraṃ vyāghracarma ca || 2-3-11
upasthāpayata prātaragnyagāraṃ mahīpateḥ |

8;9;10;11. upasthaapayata = gather; agnyagaaram = in the sacred fire house; mahiipate = of the king; praataH = at dawn; suvarNaadiini = gold and the like; ratnaani = diamonds; baliin = things needed to perform pooja (worship); sarvaushhadhiiH api = various herbs; shuklamaalyaan cha = white floral garlands; laajaan cha = corn; madhusarpishhii = honey and clarified butter; pR^ithak = separately; ahataani vaasaaMsi cha = new clothes; ratham= chariot; sarvaayudhaanyapi = all weapons; chaturaN^gabalaMcha iva = the four divisions of army; gajam cha = elephant; shubhalakshaNam = with good signs; shvete = white; chaamaravyajane = fans made from the skin of an animal called chamari; dhvajam = pillar (or) staff ; paaNDuram = white;chhatraM cha = umbrella; shataM cha = one hundred; shaatakumbhaanaam = golden hued; kumbhaanaam = pots; agnivarchasaam = brilliant like fire;R^ishhabham = bull; hiraNyashR^iN^gam = with golden horns; samagram = complete; vyaaghracharma cha = tiger skin.

“Gather the following in the sacred fire house of the king at dawn: gold and the like, diamonds, things needed to perform worship, various herbs, white floral garlands, corn, honey and clarified butter in separate vessels, new clothes, chariot, all weapons, the four divisions of army, an elephant with auspicious signs, white fan, flag staff, white umbrella, one hundred golden pots with brilliant shine, bull with gilded horns and a complete tiger skin”.

kṛtamityeva cābrūtāmabhigamya jagatpatim || 2-3-21
yathoktavacanaṃ prītau harṣayuktau dvijarṣabhau |

21. priitau = satisfied; harshhayuktau = with pleasure; dvijarshhabhau = the best of brahmanas; Vasishta and Vamadeva; abhigamya = approached; jagatpatim = king Dasaratha – the lord of world; abruutaam = and told him; kR^itamityeva = that all had been done; yathoktavachanam = as per his words.

Pleased and satisfied with the arrangements made Vasishta and Vamadeva approached king Dasaratha and told him that all had been done according to his words.

yatastvayā prajāścemāḥ svaguṇairanurañjitāḥ || 2-3-40
tasmāttvaṃ puṣyayogena yauvarājyamavāpnuhi |

40. yataH = Why; tvayaa = by you; imaaH = these; prajaaH = people; anuraJNjitaaH = were cherished; svaguNaiH = by your good qualities;tasmaat = for that reason; tvam = you; avaapnuhi = get; yauvaraajyam = princely kingdom; pushhyayogena = on the day of Pushyami (when the moon appears in conjunction with the constellation Pushya).

“O, Rama! As you with your good qualities cherished these people, you get the princely kingdom on the day of Pushyami star (when the moon appears in conjunction with the constellation Pushya)..”

gateṣvatha nṛpo bhūyaḥ paureṣu saha mantribhiḥ |
mantrayutvā tataścakre niścayajñaḥ sa niścayam || 2-4-1
śva eva puṣyo bhavitā śvo.abhiṣecyastu me sutaḥ |
rāmo rājīvatāmrākṣo yauvarājya iti prabhuḥ || 2-4-2

1;2. atha = after; paureshhu = citizens; gateshhu satsu = had been leaving; nR^ipaH = king Dasaratha; nishchayaGYaH = (who is an excellent) decision maker; prabhuH = (and who is) efficient; bhuuyaH = again; mantrayitvaa = conferred; mantribhiH saha = with ministers; chakre = made;nishchayam = decision; iti = thus; shvaH eva = tomorrow only; bhavitaa = will be; pushhyaH = Pushya constellation; me sutaH = my son; raamaH = Rama; raajiivataamraakshaH = who has eyes like red lotus; abhishhechyaH = can be anointed; yauvaraajye = for princely hood; shvaH = tomorrow.

After the citizens left, Dasaratha who was efficient in taking decisions pertaining to place and time of ceremonies, again conferred with the ministers and decided thus: “Tomorrow will be a day when the constellation of Pushya would be in the ascendant. My son Rama, who has eyes like red lotus, can be crowned as a prince tomorrow”.

adya candrobhyupagataḥ puṣyātpūrvaṃ punarvasū |
śvaḥ puṣyayogaṃ niyataṃ vakṣyante daivacintakāḥ || 2-4-21

21. adya = today; chandraH = the moon; abhyupagataH = is getting; punarvasuu = the star of punarvasu; puurvam = earlier to; pushhyaat = the star of pushyami; daivachintakaaH = astrologers; vakshyante = inform that; svaH = tomorrow; pushhyayogam = when the moon joins pushyami star;niyatam = can be fixed (for coronation ceremony).

“Today, the moon is entering the constellation known as Punarvasu which comes before Pushyami star. The astrologers inform that the coronation ceremony can be fixed for tomorrow, when the moon joins Pushyami star.”

kāmaṃ khalu satāṃ vṛtte bhrātā te bharataḥ sthitaḥ |
jyeṣṭhanuvartī dharmātmā sānukrośo jitendriyaḥ || 2-4-26

26. te = your; bhraataa = brother; bharataH = Bharata; jyeshhThaanuvartii = goes according to the eldest; dharmaatmaa = (being a ) righteous man; saanukroshaH = compassionate person; jitendriyaH = one who controlled senses; sthitaH = stays; kaamam = verily; sataaM vR^ithe = in the path of good people.

” Bharata, your brother, goes according to his eldest brother. He is righteous, compassionate and has the senses under control. He verily follows the path of good people.”

ityuktvā lakṣmaṇaṃ rāmo mātarāvabhivādya ca |
abhyanujñāpya sītāṃ ca jagāma svaṃ niveśnam || 2-4-45

45. raamaH = Rama; uktvaa = spoke; iti = thus; lakshmaNam = to Lakshmana; abhivaadya cha = offered salutations; maatarau = to both the mothers; abhyanujJNaapya siitaaM cha = got Seetha to obtain permission and; jagaama = went; svam nivesanam = to his house.

Rama, after speaking thus to Lakshmana, offered salutations to both the mothers, got Seetha to obtain permission from them and went to his house along with Seetha.

—————————————————————————————————————————————————————–

ஸ்ரீ சீதா ராம ஜெயம்
ஸ்ரீ வால்மீகி பகவான் திருவடிகளே சரணம்
பெரிய பெருமாள்  பெரிய பிராட்டியார் ஆழ்வார் எம்பெருமானார் ஜீயர் திருவடிகளே சரணம்

சிறிய திருமடல்–69-காரார் திருமேனி காணும் அளவும் போய் -77 வாரார் பூம் பெண்ணை மடல் – -ஸ்ரீ பெரிய வாச்சான் பிள்ளை வியாக்யானம் –

December 28, 2013

காரார் திருமேனி காணும் அளவும் போய்
சீரார் திருவேங்கடமே பேரகமே
பேரா மருது இறுத்தான் வெள்ளறையே வெக்காவே
பேராலி தண் கால் நறையூர் திருப் புலியூர்
ஆராமம் சூழ்ந்த வரங்கம் கண மங்கை
காரார் மணி நிறக் கண்ணனூர் விண்ணகரம்
சீரார் கணபுரம் சேறை திருவழுந்தூர்
காரார் குடந்தை கடிகை கடல் மலை
ஏரார் பொழில் சூழ் இட வெந்தை நீர் மலை
சீராரும் மால் இரும் சோலை திரு மோகூர்
பாரோர் புகழும் வதரி வட மதுரை
ஊராய வெல்லாம் ஒழியாமே நான் அவனை
ஓரானை கொம்பு ஒசித்து ஓர் ஆனை கோள் விடுத்த
சீரானை செங்கண் நெடியானை தேன் துழாய்த்
தாரானை தாமரை போல் கண்ணானை எண்ணரும் சீர்ப்
பேராயிரமும் பிதற்றி பெரும் தெருவே
ஊரார் இகழிலும் ஊராது ஒழியேன் நான்
வாரார் பூம் பெண்ணை மடல்-

————————————————————————–

காரார் திருமேனி காணும் அளவும் போய் –
காரார் திருமேனி கண்டதுவே காரணமாக வி றே
அடியிலே இப்படிப் பட்டது –
இத்துணிவு எவ்வளவும் சொல்லக் கடவது ஏன் என்னில்
காரார் திருமேனி கண்டதுவே காரணமாகப் பிறந்த துணிவு
காரார் திருமேனி காணும் அளவும் செல்லக் கடவது இ றே –
இவளுடைய உத்தியோகத்தைக் கண்ட தோழி
அவனோடு சம்ச்லேஷிக்கக் கடவை -என்ன
பண்டும் கண்ட மாத்ரத்திலே யாயிற்று இப்பாடு பட்டது
இப்போதும் கண்டுவிடும் அத்தனை

நீ காணும்படி என் என்னில்
சீரார் திருவேங்கடமே –
அவன் குணங்களை கொண்டாடி இருக்கும் தேசம் எங்கும் புக்கு
என் வடிவைக் காட்டி அவன் குணத்தை அழித்துப் பெறக் கடவேன் –

சீரார் திருவேங்கடமே –
நித்ய சூரிகளுக்கும் சம்சாரிகளுக்கும் ஒக்க முகம் கொடுத்துக் கொண்டு நிற்கிற
நிலையாய் யுள்ள ஏற்றம் உண்டு இ றே திருமலைக்கு –
அங்கே சென்று என் வடிவைக் காட்டி
அவன் உபய விபூதிக்கும் ஆளாகாத படி பண்ணுகிறேன்–

பேரகமே
மதிளும் இன்றியே
ஆற்றங்கரையிலே
திருப் பேரிலே வழிப் போவாரும் தன்னைக் காணும்படி
திறந்த வாசலாத் தன்னை சர்வ ஸ்தானம் பண்ணிக் கிடக்கிறான் -என்று பிரசித்தம் இ றே
அங்கே சென்று என் வடிவைக் காட்டி -அவன் சர்வ ஸ்தானம் பண்ணுகிறபடி பாருங்கோள் -என்கிறேன்

பேரா மருது இறுத்தான் வெள்ளறையே-
பேரா மருது -என்றது அசூராவேசத்தாலே பேராதே நின்றது -என்னுதல்
தளர் நடையிட மருது இறுத்தான் என்னுதல்
ஸ்தாவரங்களிலும் அகப்பட அசூராவேசம் உண்டாய் இரா நின்றது –
அசூராவேசம் இல்லாதபடி பரிவர் உள்ள திரு வெள்ளறையிலே
நின்றானாய் இருக்கிறான் இ றே –
அங்கே சென்று என் வடிவைக் காட்டி
பரிவையான எனக்கு முகம் தந்தபடி பாருங்கோள் -என்கிறேன் –

வெக்காவே –
ஆசரித்தான் போ -என்ன படுக்கை சுருட்டிக் கொண்டு அவன் பின்னே போய்
கிட -என்ன கால்கடை தலை மாடாகக் கிடந்தானாக
ஆசரித்தான் சொன்னபடி செய்தான் -என்று பிரசித்தம் இ றே
நான் சொன்னபடி செய்தானாக வில்லையே -என்று என் வடிவைக் காட்டுகிறேன்-

பேராலி
பிறந்த ஊருமாய்த் திருப்பதியுமாய்
எனக்குத் தன்னை முற்றூட்டாக்குகிறான் என்று இ றே நாட்டில் பிரசித்தி
அங்கே சென்று எனக்கு முற்றூட்டாக இவன் உடம்பு கொடுத்தபடி என் உடம்பில் பாருங்கோள் என்று காட்டுகிறேன்
ஏன் தான் இவள் திருவாலியிலே யன்றோ இருக்கிறது
திருவாலியிலே சென்று பழி இடுவேன் என்னுமது கூடாதே -என்னில்
அதுவும் அசத் கல்பமாய்க் கிடக்கிறது காணும் இவளுக்கு

தண் கால் –
குளிர்ந்த காற்றுப் போலே ஆஸ்ரிதர் உடைய ஸ்ரமம் தீர
உதவும் ஸ்வபாவன் என்று இ றே –தண் கால் -என்று பேராயிற்று –
அங்கே சென்று என் ஸ்ரமம் தீர உதவின படி பாருங்கோள் என்று என் வடிவைக் காட்டுகிறேன் –

நறையூர்-
தன ஸ்வ தந்த்ர்யம் எல்லாம் செல்லாமே பிராட்டி ஸ்வ தந்த்ர்யமேயாக எண்ணி
அவளுக்கு பவ்யனாய் இருக்கிறான் என்று பிரசித்தம் இ றே –
அங்கே சென்று இவன் பிராட்டிக்கு பவ்யனான படி என் வடிவில் பார்த்துக் கொள்ளுங்கோள் என்கிறேன் –

திருப் புலியூர்-
மெல்லிலைச் செல்வ வண் கொடிப் புல்க வீங்கு இளம் தாள் கமுகு இ றே –
அவன் நின்ற ஊரில் ஸ்தாவரங்களும் உட்பட பரஸ்பரம் மிதுனமாய் சேர்ந்து வர்த்திக்கும் என்று இ றே பிரசித்தி
அங்கே சென்று என்னோடு சேர்ந்தபடி பாருங்கோள் என்கிறேன்-

ஆராமம் சூழ்ந்த வரங்கம்-
உகந்து அருளின தேசங்கள் எல்லாம் பகல் இருக்கையாய்
ஆஸ்ரித ரஷணததுக்கு ஏகாந்த ஸ்தலம் என்று
கோயிலிலே நித்ய வாஸம் பண்ணுகிறானாய் இருக்கிறது –
வன்பெரு வானகம் உய்ய -இத்யாதியில் சொல்லுகிறபடியே
அங்கே சென்று என் வடிவைக் காட்டி என்னுடைய ரஷணம்
பண்ணின படி பாருங்கோள் என்கிறேன்-

கண மங்கை –
கண்கள் ஆரளவும் நின்று கண்டு கொண்டேன் -என்று நான் சொன்னேன் இ றே-
அங்கன் சொன்னது அவனைப் பேணினேன் இத்தனை –
நான் கண்ணாரக் கண்டேனோ இல்லையோ என்று என் வடிவைக் காட்டுகிறேன் –

காரார் மணி நிறக் கண்ணனூர் விண்ணகரம் –
பரம பதத்தை விட்டுக் குறைவாளர்க்கு முகம் கொடுக்கத் திரு விண்ணகரிலே வந்தான்
தன்னொப்பார் இல்லப்பன் தந்தனன் தனதாள் நிழல் – என்று பிரசித்தம் இ றே –
குறைவாட்டியாய் இருக்கிற எனக்கு முகம் தந்தானோ இல்லையோ -என்று என் வடிவைக் காட்டுகிறேன் –

சீரார் கணபுரம்-
கண்ணபுரம் ஓன்று உடையானுக்கு அடியேன் ஒருவர்க்கு உரியேனோ-என்று
நான் தனக்கு அனன்யார்ஹை யாகத் தாலி கட்டி இருக்க
அங்கே சென்று
என்னைத் தனக்குப் புறம்பாக்கின படி பாருங்கோள்-என்று
என் வடிவைக் காட்டுகிறேன் –

சேறை –
மண் சேர முலை யுண்ட மாமதலாய் -என்று தாய் முலைக்கும் வேற்று முலைக்கும் வாசி அறியாத முக்தன் என்று பிரசித்தம் இ றே –
அங்கே சென்று என் வடிவையும் முலையையும் காட்டி என்னை ஸ்பர்சித்தானோ இல்லையோ -என்கிறேன் –

திருவழுந்தூர்
திருவாய்ப்பாடியிலே ஆஸ்ரிதர் கர ஸ்பர்சம் பட்ட த்ரவ்யத்தால் அல்லது
தனக்கு செல்லாது என்னும் இடம் பிரகாசிக்க நிற்கிற இடம் இ றே –
அங்கே சென்று ஆஸ்ரித ச்பர்சமே இவனுக்கு தாரகமாய் இருக்கிறபடி பார்க்கலாகாதோ -என்று-என் வடிவைக் காட்டுகிறேன் –

காரார் குடந்தை –
ஸ்ரமஹரமான திருக் குடந்தையிலே -குடந்தை எம் கோவலன் -என்று ஆஸ்ரித பவ்யனான கிருஷ்ணன் வந்து கண் வளர்ந்து அருளுகிறான் என்று பிரசித்தம் இ றே –
அங்கே சென்று என் வடிவைக் காட்டி -இவன் ஆஸ்ரித பவ்யனோ அபவ்யனோ -என்னும் இடம் சாதிக்கிறேன்-

கடிகை –
கடிகைத் தடம் குன்றின் மிசை இருந்த அக்காராக் கனி -என்று பிரசித்தம் இ றே –
அங்கே சென்று தன்னுடைய ரச்யதை ஆர்க்குக் கண்டது -என்கிறேன் –

கடல் மலை –
திருக் கடல் மல்லையில் திரு வனந்த ஆழ்வானையும் விட்டு
ஆஸ்ரிதனுக்காக தரைக்கிடை கிடக்கிறானாய் இ றே கிடக்கிறது –
அங்கே சென்று -இவனோ நானோ தரைக்கிடை கிடக்கிறார் -என்று என் வடிவைக் காட்டுகிறேன்

ஏரார் பொழில் சூழ் இட வெந்தை –
ஜாதி உசிதமான செருக்குப் போக்குவீடாகச் சோலைகளை யுடைத்தான திருவிட வெந்தையிலே
ஸ்ரீ பூமிப் பிராட்டி பக்கல் தனக்கு உண்டான வ்யாமோஹம்
பார் வண்ண மட மங்கை பத்தர் -என்னும்படி வடிவிலே தோற்ற நிற்கிறான் இ றே –
அந்தபுர பரிகரமான என்னைப் படுத்தின பாட்டைக் காட்டி
அவளுக்கு வ்யாமுக்தனான படி இதுவோ என்று
தன் வ்யாமோஹத்தை எல்லாம் நிலை நிறுத்துகிறேன் –

நீர் மலை –
நீர் வண்ணன் நீர் மலைக்கே போவேன் -என்னும்படி அடக்கம் குடி போனார்க்கு
கிலேசம் தீரும்படி ஒதுங்க நிழலாய் இருக்கும் திரு நீர் மலை என்று இ றே பிரசித்தி –
அடக்கம் குடி போன எனக்கு அத் தேசத்திலே புக ஒண்ணாத படி இருக்கிறபடியை
என் வடிவில் பாருங்கோள் என்கிறேன் –

சீராரும் மால் இரும் சோலை-
ஆர்யர்கள் இகழ்ந்த தெற்குத் திக்கிலே அங்குத்தை ஸ்தாவரன்களோடும் தன்னோடும்
வாசி அற நின்று ம்லேச்சர் அகப்பட முகம் கொடுக்கும் நீர்மையை யுடையனாய் இருக்கிறான் இ றே –
அங்கே சென்று என் வடிவைக் காட்டி எனக்கு முகம்கொடுக்கும்படி எல்லாம் நிலை நிறுத்துகிறேன் –

திரு மோகூர்-
திரு மோகூர் ஆத்தன் -என்று
ஆஸ்ரிதரோடு அவிபாக ரசம் அனுபவிக்கிரானாய் இ றே இருக்கிறது

பாரோர் புகழும் வதரி –
என் பேற்றுக்குத் தானோ நானோ தபஸ்ஸூ பண்ணினார் ஆர் -என்று
என் வடிவைக் காட்டுகிறேன்

வட மதுரை –
சித்தாஸ்ரமமாய் ஸ்ரீ வாமனன் எழுந்து அருளி இருந்து தபஸ்ஸூ பண்ணி –
லவண வதம் பண்ணி ஸ்ரீ சத்ருக்ன ஆழ்வான் படை வீடு செய்து இருந்து ராஜ்யம் பண்ணி –
சர்வேஸ்வரன் தான் வந்து திருவவதரித்து
இப்படியாலே பகவத் சம்பந்தம் மாறாத தேசம் இ றே – ஸ்ரீ மதுரை –
நான் தோற்றி அத்தையும் கை விட்ட படி பாருங்கோள் -என்கிறேன்-

ஊராய வெல்லாம் ஒழியாமே –
ஓர் இடத்தே யிருந்து இரண்டு ஒரு கால் சொல்லி விடுகிறோனோ –
சொல்லிச் சொல்லாத ஊர் எல்லாம் புகக் கடவேன் –
வேனுமாகில் என் பின்னே வந்து பட்டோலை எழுதிக் கொள்ளுங்கோள்-

நான் –
அவன் புக்கவிடம் புக்கு அவனை அளிக்கக் கடவ நான்

அவனை –
என்னையும் இப்பாடு படுத்தி அர்ச்சக பராதீனன் என்று
காஹளம் பிடித்து இருக்கிறவனை –

இனி அறும் இடத்தை எல்லாம் சொல்லி அற வேணும் இ றே –
ஓரானை கொம்பு ஒசித்து ஓர் ஆனை கோள் விடுத்த சீரானை –
ஆனையான ஏக ஜாதித்வம் பொருந்தி இருக்கச் செய்தே –
ஓர் ஆனையைக் கொல்லுகை யாவது என் –
ஓர் ஆனையை ரஷிக்கை யாவது என் –
இதிலே கண்டது இ றே இவன் ஒரு முலை பாலும் ஒரு முலை சீயுமாய்ப் போரும் பஷ பாதி என்னும் இடம் —

சீரானை –
இப்படி பொரி புறம் தடவி ரசிக்கிற குணங்களை யுடையவனை
வெளியிட வி றே புகுகிறேன் –

செங்கண் நெடியானை –
அகவாயில் வாத்சல்யத்துக்கு எல்லாம் ப்ரகாசகமான திருக் கண்களைக் கொண்டு
எனக்கு எட்டாதே இருக்கிறவனை –
சேர்த்துக் குளிர்ந்த தண்ணீரை விடாயர்க்கு எட்டாமல் வைப்பாரைப் போலே

தேன் துழாய்த் தாரானை –
ஆசைப் பட்டாரை பிரிந்து தனி இருக்க அமையும் காணும்
மார்பில் மாலை மது ஸ்யந்தியாகைக்கு –

தாமரை போல் கண்ணானை –
ஆசைப் பட்டாரைப் பிரிந்த அன்று முதல் நாள் தோறும் செவ்வி பிறக்கும்
திருக் கண்களை யுடையவனை –

எண்ணரும் சீர்ப் பேராயிரமும் பிதற்றி
குணகதனம் பண்ணுகைக்கு ஒரு ஸ்ரீ சஹச்ர நாமம் உண்டு இ றே
அப்படி குண ஹாநிக்கும் ஒரு ஸ்ரீ சஹச்ர நாமம் பண்ணுகிறேன் -நீ சொல்லப் படுகிற சஹச்ர நாமம் தன்னைச் சொல்லிக் காணாய் -என்ன
நால்வர் இவருக்குச் சொல்லி விடுவேனோ ஒரு மூலையில் இருந்து –
இல்லையாகில் என் செய்வாய் என்ன

பெரும் தெருவே
நடுத் திரு வீதியிலே புறப்படக் கடவேன் -என்கிறாள் –

ஊரார் இகழிலும்-
ஊரார் இகழ்ந்து இடப் பட்டாளே-என்று அவளை ஊரார்
கொண்டாடினால் போலே
என்னையும் தலையாலே சுமப்பார்கள் -சுமவாதே இகழ்ந்தார்களே யாகிலும் –
ஊராது ஒழியேன் நான் –
இவர்கள் கொண்டாடாதே பழி சொன்னார்களே யாகிலும்
நான் மடலூருகை தவிரேன்

வாரார் பூம் பெண்ணை மடல் –
கையிலே பிரஹ்மாஸ்திரம் இருக்கச் செய்தே
எதிரிகள் கையிலே எளிவரவு படுவாரைப் போலே
என் கையிலே மடல் இருக்க
அபிமதம் கிடையாது இருக்க வேணுமோ -எனக்கு

வாரார் பூம் பெண்ணை மடல் –
ஒழுகு நீண்டு தர்சநீயமான பனை மடல் இருக்கிறபடி
கண்டு அறிதியே
பிரஹ்மாஸ்திரம் இருக்கிற படி கண்டு அறிதியே –

————————————————————————–

திரு கம்ப நாட்டு ஆழ்வார் அருளிச் செய்த தனிப் பாடல்-

ஊராது ஒழியேன் உலகு அறிய ஒண் நுதலீர்
சீரார் முலைத் தடங்கள் சேரளவும் –பாரெல்லாம்
அன்று ஓங்கி நின்று அளந்தான் நின்ற திரு நறையூர்
மன்று ஓங்க வஊர்வன் மடல்-

—————————————————————–

ஸ்ரீ கந்தாடை அப்பன் திருவடிகளே சரணம்
ஸ்ரீ பெரிய வாச்சான் பிள்ளை திருவடிகளே சரணம்
ஸ்ரீ திருமங்கை ஆழ்வார் திருவடிகளே சரணம்
பெரிய பெருமாள் பெரிய பிராட்டியார் ஆண்டாள் ஆழ்வார் எம்பெருமானார் ஜீயர் திருவடிகளே சரணம்

 

சிறிய திருமடல்– 43-போரார் நெடு வேலோன் பொன் பெயரோன் ஆகத்தை -68-நான் அவனை நான் அவனை -ஸ்ரீ பெரிய வாச்சான் பிள்ளை வியாக்யானம் –

December 28, 2013

போரார் நெடு வேலோன் பொன் பெயரோன் ஆகத்தை
கூரார்ந்த வள்ளுகிரால் கீண்டு குடல் மாலை
சீரார் திரு மார்வின் மேற்கட்டிசெங்குருதி
சோராக் கிடந்தானைக் குங்குமத் தோள் கொட்டி
ஆரா எழுந்தான் அரி யுருவாய் அன்றியும்
பேர் வாமனாகிய காலத்து மூவடி மண்
தாராய் எனக்கு என்று வேண்டிச் சலத்தினால்
நீர் ஏற்று உலகு எல்லாம் நின்று அளந்தான் மாவலியை
ஆராத போரில் அசுரர்களும் தானுமாய்
காரார் வரை நட்டு நாகம் கயிறாக
பேராமல் தாங்கிக் கடைந்தான் திருத் துழாய்
தாரார்ந்த மார்வன் தடமால் வரை போலும்
போரானை பொய்கை வாய் கோட்பாட்டு நின்று
நீரார் மலர்க் கமலம் கொண்டு ஓர் நெடும் கையால்
நாராயணா ஒ மணி வண்ணா நாகணையாய்
வாராய் என் ஆர் இடரை நீக்காய் என வெகுண்டு
தீராத சீற்றத்தாலே சென்று இரண்டு கூறாக
ஈராஅதனை இடர் கடிந்தான் எம்பெருமான்
பேர் ஆயிரம் உடையான் பேய்ப்பெண்டிர்நும் மகளை
தீரா நோய் செய்தான் என வுரைத்தாள்சிக்கென மற்று
ஆரானும் அல்லாமை கேட்டு எங்கள் அம்மனையும்
போரார் வேல் கண்ணீர் அவனாகில் பூம் துழாய் தாராது ஒழியுமே மற்று
ஆரானும் அல்லனே என்றுஒழிந்தாள் நான் அவனை
காரார் திருமேனி கண்டதுவே காரணமா
பேராபிதற்றா திரி தருவான் பின்னையும்
ஈராப் புகுதலும் இவ்வுடலைதண் வாடை
சோரா மறுக்கும் வகை யறியேன்சூழ் குழலார்
ஆரானும் ஏசுவர் என்னும் அதன் பழியை
வாராமல் காப்பதற்குவாளா விருந்து ஒழிந்தேன்
வாராய் மட நெஞ்சே வந்து மணி வண்ணன்
சீரார் திருத் துழாய் மாலை நமக்கு அருளி
தாரான் -தரும் -என்று இரண்டத்தில் ஒன்ற்றதனை
ஆரானும் ஒன்னாதார் கேளாமே சொன்னக்கால்
ஆராயுமேலும் பணி கேட்டுஅது அன்று எனிலும்
போராது ஒழியாதே போந்திடு நீ என்றேற்கு
காரார் கடல் வண்ணன் பின் போன நெஞ்சமும்
வாராதே என்னை மறந்தது வல்வினையேன்
ஊரார் உகப்பதே யாயினேன்
ஊரார் வார்த்தை மற்று எனக்கு இங்கு
ஆராய்வார் இல்லை அழல்வாய் மெழுகு போல்
நீராய் யுருகும் என்னாவிநெடும் கண்கள்
ஊரார் உறங்கிலும் தான் உறங்கா உத்தமன்
பேராயினவே பிதற்றுவன் பின்னையும்
காரார் கடல் போலும் காமத்தர் ஆயினார்
ஆரே பொல்லாமை அறிவார் அது நிற்க
ஆரானும் ஆதானும் அல்லள் அவள் காணீர்
வாரார் வனமுலை வாசவத்தை என்று
ஆரானும் சொல்லப் படுவாள் அவளும்பெரும் தெருவே
தாரார் தடம் தோள் தளைக் காலன் பின் போனாள்
ஊரார் இகழ்ந்திடப் பட்டாளே மற்று எனக்கு இங்கு
ஆரானும் கற்பிப்பார் நாயகரே நான் அவனை

————————————————————————–

போரார் நெடு வேலோன் இத்யாதி
பிராட்டிக்காக அம்பு ஏற்றபடி சொல்லிற்று கீழ் –
அப்படி க்ரமம் செய்ய ஒண்ணாத படி ஆஸ்ரிதர் உடைய பிரதிஜ்ஞா சம காலத்திலே தோற்ற வேண்டி –
அதுக்கு உதவத் தோற்றின இரண்டு வடிவை ஒன்றாகத் தைத்துக் கொண்டு புறப்பட்டு
அவன் விரோதியைப் போக்கின படி சொல்லுகிறது மேல் –

போரார் –
எதிரிகள் சரீரங்களிலே வ்யாபரித்துத் திரியும் அத்தனை போக்கி
ஓர் இடத்திலே இருக்க அவசரம் இல்லை –
நிணமும் சதையும் குடலும் சூழ்ந்து
கழுகும் பருந்தும் பேயும் சேவிக்கத் திரியும் அத்தனை போலே காணும்

நெடு வேல் –
அவஷ்டப்ய மஹத் தனு -என்னுமா போலே
இவனால் அடக்கி யாள ஒண்ணாதாய் இருந்த படி –

வேலோன் –
பட்டுக் கிடக்கும் போதும் பிடித்த வேல் விடாதே
இதுவே தனக்கு நிரூபகமாய் இருக்கும் -என்கை –

பொன் பெயரோன்
ஹிரண்யன் என்று இ றே பெயர்

ஆகத்தை
திரு வுகிருக்கு இரை போரும்படி
காட்டில் பன்றிகளை ஊட்டி வளர்போபாரைப் போலே
ப்ரஹ்மாதிகள் வரங்களாலே பூண் கட்டின மார்வு இ றே –

கூரார்ந்த வள்ளுகிரால் –
கூர்மை மிக்குச் செறிந்த உகிர் –
பிராட்டிமரோடே பரிமாறும் போது அவர்களும் கூசும்படியான சௌகுமார்யத்தையும்
சத்ருக்களோடே பரிமாறும் போது அவர்களை அழியச் செய்ய வேண்டும் திண்மையை யுடையனாய் இருக்குமா போலே
இவற்றுக்கும் இரண்டு புடை உண்டு போலே காணும்

கீண்டு –
நரசிம்ஹத்தின் தோற்றரவிலே சீற்றத்தைக் கண்டு பையல் உடம்பு வெதும்பி
பொசுக்கின பன்றி போலே பதம் செய்ய அநாயாசேன கிழித்த படி –

குடல் மாலை சீரார் திரு மார்வின் மேற்கட்டி –
சீற்றத்தின் மிகுதியாலே குடலைப் பறித்துத் திரு மார்பிலே கட்டிக் கொண்டான் ஆயிற்று
அதாவது -விஜய ஸ்ரீ விளங்குகிற திரு மார்விலே அதுக்கு மாலை இட்ட படி –
பிராட்டி இருக்கிற திரு மார்விலே காணும் காட்டிற்று
அநாஸ்ரித விஷயத்தில் இத்தனை சீற்றம் இவனுக்கு இல்லை யாகில் அவள் அணையாள் இ றே –

செங்குருதி சோராக் கிடந்தானைக் குங்குமத் தோள் கொட்டி-
ரக்த வெள்ளம் கொழிக்கும் படி கிழித்து
அவனைப் பிராட்டிமாரோடே கலக்கைக்கு அலங்கரித்த திருத் தோளின் மேலே
சீற்றத்தின் மிகுதியாலே எடுத்து அறைந்து கொண்டான் ஆயிற்று

செங்குருதி சோராக் கிடந்தானை –கூரார்ந்த வள்ளுகிரால் கீண்டு குடல்மாலை சீரார் திரு மார்வின் மேல்கட்டி –குங்குமத் தோள் கொட்டி ஆரா வெழுந்தான் – என்று அந்வயம்

ஆர்ப்பதும் செய்தான் -கிளருவதும் செய்தான் –

ஆரா எழுந்தான் அரி யுருவாய் –
அவாக்ய அநாதர-என்று எதிர்த் தலை இல்லாமையாலே வார்த்தை சொல்லான் என்று
பிரசித்தனாய் இருக்கிறவன்
ஆஸ்ரித விரோதியைப் போக்கப் பெற்றோம் -என்னும் ஹர்ஷத்தாலே ஆர்த்துக் கொண்டான் –

அன்றியும் -இத்யாதி –
இப்படி அழியச் செய்ய வேண்டும் பராதி கூல்யமே அன்றியே –
ஆனுகூல்ய லவம் உடையவனாய் இருக்கும் இ றே மஹா பலி
அதாவது -ஔதார்ய குணம் எனபது ஓன்று உடையவன் ஆகையால் அவனைச் சடக்கென அழியச் செய்ய ஒண்ணாமை யாலும்
தேவர்களுக்காக அவனை அழியச் செய்ய வேண்டுகையாலும் –
அவன் கொடுக்க உகப்பன் -என்னுமத்தை நினைத்துத்
தன்னை இரபபாளன் ஆக்கி அவன் பக்கலிலே சென்று நீர் ஏற்று பூமியை வாங்கி இந்த்ரனுக்குக் கொடுத்தபடி சொல்லுகிறது –

அன்றியும் பேர் வாமனாகிய காலத்து –
நாட்டில் வாமனர்கள் எல்லாம் வளர்ந்து அருளின இடம் என்னலாம் படி
சிறுத்து இருக்கும் என்னுதல் –
வடிவே யன்றியே பெரும் வாமனனாகிய காலம் –

மூவடி மண் தாராய் –
மஹா பலி எனக்கு மூவடி மண் தர வேணும் -என்றான்
அவனும் -தருகிறோம் -என்றான் –
அங்ஙகனாக ஒண்ணாது தாராய் -என்றான் –
வளைப்பாரைப் போலே

எனக்கு என்று
ஒன்றையும் எனக்கு எண்ணாதவன் காணும் -எனக்கு -என்றான் –பரார்த்தம் ஆகையாலே
வேண்டிச் சலத்தினால் நீர் ஏற்று உலகுஎல்லாம் நின்றளந்தான் மாவலியை –
வேண்டிக் கையிலே நீர் விழுந்தவாறே சிறுகாலைக் காட்டிப்
பெரிய காலாலே லோகம் அடைய அளந்து கொண்டான் –

மாவலியை மூவடி மண் தாராய் எனக்கென்று
வேண்டிச் சலத்தினால் நீர் ஏற்று உலகு எல்லாம் நின்று அளந்தான் -என்று அந்வயம்

ஆராத போரில் இத்யாதி –
தேவர்களும் அசுரர்க்களுமாய்க் கடலைக் கடையப் புக்கு
மாட்டாதே –
தான் கடலைக் கடிந்தபடி சொல்லுகிறது –

ஆராத போரில்
இவர்களுக்கு ஆராதே இருக்கும் -என்னுதல்
தனக்கு யாராதே இருக்கும் என்னுதல் –

அசுரர்களும் தானுமாய்
தேவர்களும் அசுரர்க்களுமாய் என்ன வேண்டி இருக்க
எதிர்த் தலையான அசுரர்களைச் சொல்லி
பின்னைத் தன்னைச் சொல்லுவான் என்னில் –
ஆனுகூல்ய இலவம் உடையார் -தான் -என்னும் சொல்லுக்கு உள்ளே அடங்குகையாலே தன்னைச் சொல்லிற்று —

காரார் வரை நட்டு –
மந்த்ரத்தில் படிந்த மேகம் அலசாதபடி கொடு வந்து நாட்டின நொய்ப்பம் இருந்தபடி –

நாகம் கயிறாக –
சேதனன் இ றே –
மலையிலே சுற்றிக் கடையா நின்றால் தனக்கு அது வ்யசநமாய் இராதே –
இவன் கர ஸ்பர்சத்தால் வந்த சுகத்துக்கு அந்த வ்யாபாரத்தாலே போக்கு விட்டிலன் ஆகில்
அவனால் இது உண்டு அறுக்க ஒண்ணாத படி இருக்கும் இ றே –

பேராமல் தாங்கிக் கடைந்தான் –
கீழே உடையாமே மேல் கொந்தளியாமே பக்கத்தில் சாயாமே கடைந்தபடி –

திருத் துழாய் தாரார்ந்த மார்வன் –
கடலைக் கடைகிற போது தோளும் தோள் மாலையுமாய் நின்று கடைந்த படி –

தடமால் வரை -இத்யாதி-
பிரயோஜநாந்த பரர் கார்யம் செய்த படி சொல்லிற்று கீழ் –
அநந்ய பிரயோஜனான ஸ்ரீ கஜேந்திர ஆழ்வான் முதலையின் கையிலே அகப்பட
அவன் அகப்பட்ட மடுவின் கரையிலே அரை குலையத் தலை குலைய வந்து விழுந்து
அவன் விரோதியைப் போக்கி அவன் அபிமதம் செய்து கொடுத்தபடி சொல்லுகிறது மேல் –

தடமால் வரை போலும்
தடம் -என்றும் மால் என்றும் சொல்லுகையாலே
பருத்து உயர்ந்த மலை போல் இருக்கிறவன்
இப்பெருமை சொல்லுகிறது இங்கு என் என்னில்
பெரியது நோவு பட்டால் ஆற்ற மாட்டாது என்கைக்காக –

போரானை –
யுத்த உன்முகனாய் திரிகிறான் அன்று இ றே
செருக்காலே மலைகளோடு பொருது திரிகிறபடி –

பொய்கை வாய் –
வெளி நிலம் ஆகில் எதிரிகளைத் துணிக்கும் இ றே –
தன்னிலம் அல்லாத நீர் நிலத்திலே –

கோட்பாட்டு –
சத்ருவான முதலையின் கையிலே அகப்பட்டு

நின்று
அவன் நீருக்கு இழுக்க
இவன் கரைக்கு இழுக்க
சில நாள் எல்லாம் சென்று முதலையின் வ்யாபாரமேயாய்
தன் வியாபாரம் அற்று நின்றபடி –

நீரார் மலர்க் கமலம் கொண்டு ஓர் நெடும் கையால் –
செவ்வி மாறாத தாமரைப் பூவைப் பிடித்த கையத்தனையும் ஒழிய
நீரிலே அழுந்தினவன் ஆயிற்று

நாராயணா ஒ
சர்வ ஸ்வாமி யானவனே -என்றபடி

மணி வண்ணா –
விடாய்த்தார்க்குத் தண்ணீர் வார்க்குமவன் அன்றோ நீ -என்கை

நாகணையாய் –
உன்னுடம்பை ஆசைப்பட்டாருக்குக் கொடுக்குமவன் அல்லையோ நீ -என்றான்

வாராய்
என்னுடைய ஆர்த்தி தீரும்படி அழகிய வடிவைப் பாரித்துக் கொண்டு
இங்கனே எழுந்து அருள வேணும் –

என் ஆர் இடரை நீக்காய்
இப்போது இவன் ஆர் இடர் -என்கிறது –
துக்க நிவ்ருத்தியை பண்ணாய் -என்கிறான் அல்லன் –
இப்பூ செவ்வி மாறும் காட்டில் திருவடிகளிலே இடுவித்துக் கொள்ளை என்றபடி –

என
என்று இப்பாசுரத்தாலே இவன் சொல்ல

என வெகுண்டு
சர்வேஸ்வரன் இவ்வார்த்தை செவிப்பட்டவாறே கோபித்து அருளினான் –

தீராத சீற்றத்தாலே
முதலையின் கையிலே அகப்படக் கொடுத்து
அகப்பட்டவன் நோவு பட்டத்துக்குப் பின்பு
அவனை ரஷித்து என் செய்தோம் ஆனோம் –என்று இன்னும் தீராதே கிடக்கிறது இ றே -சீற்றத்தால் சென்று
வகானத்தின் மேல் அன்று போலே காணும் சென்றது –
கோபத்தின் மேலே காணும்
கோபம் வழி காட்டச் சென்றான் இத்தனை –
தான் அறிந்து சென்றான் அன்று காணும் –

இரண்டு கூறாக ஈரா –
ஆனைக்கும் நோவு வாராமல்
முதலையை இரு பிளவாம்படி திரு ஆழியாலே பிளந்து அருளின படி –

அதனை இடர் கடிந்தான் –
அப்படி நோவு பட்டு இருக்கிற ஸ்ரீ கஜேந்திர ஆழ்வானை
அம்முதலை பிடித்த ஸ்ரீ பாதத்தை தன் திருக் கைகளாலே ஒத்துவது –
திருப் பவளத்தாலே ஊதுவது –
திருப் பரிவட்டத் தலையாலே ஒத்துவது -ஆனான் –

எம்பெருமான் –
ஸ்ரீ கஜேந்திர ஆழ்வானுக்கு அன்றிக்கே
இவள் தான் பெற்றாளாம் படி தோற்ற
இக்கட்டுவிச்சி -என் நாயகனே -என்கிறாள் –

பேர் ஆயிரம் உடையான் –
இப்படி ஆஸ்ரித ரஷணத்துக்குகாகச் செய்த அபதானங்களுக்கு வாசகமான
திரு நாமங்கள் எண்ணிறந்தவற்றை உடையவன் –
ஆஸ்ரிதர் இவ்விஷயத்தில் இழிகைக்கு பல துறை யுண்டால் போலே
அவர்கள் அனுசந்திக்கைக்கும் பல திரு நாமங்களை உடையவன் –

பேய்ப்பெண்டிர் –
சர்வேஸ்வரன் அடியாக வந்தது இந்நோய் -என்றாலும்
தேவதாந்திர ஸ்பர்சம் உண்டு -என்று
அதிசங்கை பண்ணுகிற அறிவு கேடிகள் இ றே நீங்கள் –

நும் மகளை –
உங்கள் வயிற்றிலே பிறந்தவனை
உங்கள் வயிற்றில் பிறந்தவள் பர தேவதைக்கு நோவு படும் இத்தனை யல்லது அவர தேவதைகளுக்கு நோவு படுமோ –

தீரா நோய் செய்தான் என வுரைத்தாள்-
இந்நோய் தீரும்படி என் என்று விசாரிக்கிறவர்களுக்கு இ றே
தீரா நோய் செய்தான் -என்கிறது –
இவளுக்கு சர்வேஸ்வரன் அடியாக வந்த நோயாகிறது தீரில் செய்வது என் -என்று
அவர்கள் பயப்படுகிறார்களாக கருதி –தீரா நோய் -என்கிறாள் காணும் –
இப்போது தீரா நோய் -என்கிறது பக்தியை இ றே –
யாவதாத்மா பாவியான நோய் இ றே
ப்ராப்தி தசையிலும் அனுவர்த்திக்கும் இ றே-

என வுரைத்தாள் –
தென்றலும் சிறு துளியும் பட்டால் போலே இருக்கிறது காணும் தனக்கு இனிதான படி

உரைத்தாள்-
என்றும் இந்நோய் கொண்டால் ஆகாதோ இவள் புகுந்து இப்படி பரிஹாரம் சொல்லப் பெறில்

கட்டுவிச்சி அப்படிச் சொன்னாள் ஆகில் உங்கள் தாய்மார் செய்தது என் என்னச் சொல்லுகிறாள் மேல் –
சிக்கென மற்று ஆரானும் அல்லாமை கேட்டு எங்கள் அம்மனையும்
இந்நோவு பேராயிரம் உடையான் அடியாக வந்தது -என்று சொன்னாள் கட்டுவிச்சி
என்னைப் பெற்ற தாயாரும் -தேவதாந்திர ஸ்பர்சம் இல்லை இ றே -என்று பலகாலும் கேட்டு –

போரார் வேல் கண்ணீர் அவனாகில் பூம் துழாய் தாராது ஒழியுமே-
பெண் பிள்ளைகள் பதறுகிற பதற்றத்தை கண்டு
நோவுக்கு நிதானம் சர்வேஸ்வரன் ஆனபின்பு
நீங்கள் இப்படி பதற வேணுமோ
புவனி எல்லாம் நீர் ஏற்று அளந்த நெடிய பிரான் அருளா விடுமே -என்னுமா போலே
அவனாகையும் நம்முடைய அபேஷிதம் செய்யான் என்கையும்
அக்னி நா சிஞ்சேத் -போலே அசங்கதம் அன்றோ –
ராமோ த்வீர் நாபி பாஷதே -இத்வத்
தன்னடிச்சி யல்லளே –
அபேஷிதம் ஆனவை தானாகச் செய்யாது ஒழிந்தாலும்
காலைக் கட்டியாகிலும் செய்வித்துக் கொள்ள ப்ராப்தி இல்லையோ -என்று
இப்படி தொளிமார்க்குச் சொல்லி

மற்று ஆரானும் அல்லனே என்று-
தேவதாந்த்ரமான நாய் தீண்டிற்று இல்லை இ றே -என்று தானே தெளிந்து நிர்ப்பரை யானாள் –
எம்பெருமானோடே சம்பந்தம் உடைய இவளுக்கு நான் கரைய வேணுமோ என்று
தளப்பம் அற்றாள்-என்று அவள் செய்தது என் -என்னில்

ஒழிந்தாள் –
ஒழிந்தாள்

நான்
என் பந்தாடலில் அவனைக் கையும் மடலுமாகக் காணக் கடவதாக உத்யோகித்துப் புறப்பட்டு
அவன் குடக் கூத்திலே தோற்ற -நான் –

அவனை
தன் வடிவு அழகைக் காட்டி என்னை அனன்யார்ஹை ஆக்கினவனை –

காரார் திருமேனி கண்டதுவே காரணமா –
அவனுடைய ஸ்ரமஹரமான திரு மேனியைக் கண்டதுவே ஹேதுவாக
ரிஷிகளையும் ஆழ்வார்களையும் போலே யாயிற்று திருத் தாயாரும் இவளும் –
அவன் ஸ்வரூப ரூப குணா ஜ்ஞானம் ஆயிற்று ரிஷிகளுக்கு
திவ்ய விக்ரஹ த்திலும் விக்ரஹ குணத்திலும் ஆயிற்று ஆழ்வார்களுக்கு –
குணா ஜ்ஞானத்தில் அகப்பட்டார்க்கு ஆற்றலாம் இ றே –
வடிவு அழகிலே அகப்பட்டார்க்கு ஆற்ற ஒண்ணாது இ றே
அப்படி குணா ஜ்ஞானம் உடையவள் ஆயிற்று திருத் தாயார் —
ஆகையாலே தரித்து இருந்தாள் –
அவ் வடிவு அழகிலே அகப்பட்டார்களுக்கு பெற்று அல்லது தரிக்க ஒண்ணாது இ றே –

பேரா
ஆண் பெண் ஆனபடி

பிதற்றா
பெண் ஆன தன்மையை தானும் இழந்த படி –

திரி தருவான் பின்னையும் -நசிக்க வி றே கண்டது –
அப்படிச் செய்யாதே யாதநா சரீரம் போலே பின்னையும் திரிந்தேன் –

ஈராப் புகுதலும்
புகுந்து ஈருகிறது இல்லை
ஈர்ந்து கொண்டு புகுரா நின்றது –

இவ்வுடலை –
பண்டே தொட்டார் மேலே தோஷமாம்படி விரஹ க்ருசமான உடலை என்னுதல் –
பிரிவுக்குச் சிளையாத உடம்பு என்னுதல் –

தண் வாடை
நஞ்சூட்டின ஆயுதம் போலே குளிர்த்தியை யுடைத்தான வாடை

சோரா மறுக்கும்
சோரவும் பண்ணா நின்றது
மறுக்கவும் பண்ணா நின்றது

வகை யறியேன் –
திரள சோரப் பண்ணா நின்றது என்று சொல்லும் இத்தனை ஒழிய செய்கிற வகைகள் பேச்சுக்கு நிலம் அல்ல –

சூழ் குழலார் –
வாடை உடம்பிலே பட்டாலும்
மயிர் முடியும் அழகும் கலையாதே இருக்குமவர்கள்

ஆரானும்
என் செயல் பொல்லாது என்று இருக்கக் கடவார் இல்லை –
எங்கேனும் சிலவர் -என்கை –
அவ்யுத் பன்னருமாய் அவிப தேச்யருமாய் இருப்பார் சிலர் என்கை

ஏசுவர் என்னும் அதன் பழியை
அவர்கள் அலர் தூற்ற -அத்தால் வரும் பழியை
இவள் ஆற்றாமைக்கு அவன் உதவின படி பொல்லாது -என்னுதல் –
அவன் பிரிந்தால் இவள் ஆறி இராதே இங்கனே படுகிறது என் என்னுதல் -செய்வார்கள் இ றே –

வாராமல் காப்பதற்கு –
அவன் ஸ்வரூபத்துக்கும்\நம் ஸ்வரூபத்துக்கும் நிறக்கேடு வாராமைக்கு

வாளா விருந்து ஒழிந்தேன் –
குனியக் குறுணி பற்றுகிற காலத்திலே இரண்டு மருங்கும் மனிசர் காண
மடலைக் கொண்டு புறப்படப் பெறாதே அருமந்த காலத்தைப் பாழே போக்கினேன்-

வாராய்
எழுந்திராய்

மட நெஞ்சே
இப்போது பவ்யமான நெஞ்சே -என்கிறது அன்று
அறிவு மாண்டு கிடக்கிற நெஞ்சே -என்றபடி –
அவனை நோக்கி எல்லாம் உண்டாயிற்றே -எழுந்திராய்

வந்து
சென்று என்றபடி
வரவு செலவைக் காட்டும் இ றே –
அவன் பக்கலிலே சென்று

மணி வண்ணன் –
தன்னைப் பிரிந்தார் மடல் எடுக்கும்படி பண்ண வல்ல வடிவு படைத்தவனே

சீரார் திருத் துழாய் மாலை நமக்கு அருளி –
அநந்ய பிரயோஜனர் இட்ட மாலை –
மிக்க சீர்த் தொண்டர் –
பிரயோஜனாந்த பரர் இட்டதாகில் அவர்கள் நெஞ்சில் அபி சந்தியால் சுருள் சுறுள் நாறும் என்கை –

நமக்கு அருளி –
பிரணயித்வம் போயிற்றே நம் ஆற்றாமைக்கு உதவாத போதே
இனி கிருபை பண்ணில் உண்டு இத்தனை இ றே –

தாரான் -தரும் -என்று இரண்டத்தில் ஒன்ற்றதனை –
தரிலுமாம் -தாராது ஒழியிலுமாம் –
இரண்டில் ஓன்று அமையும் நமக்கு –
அதாவது
தந்தான் ஆகில் அத்தாலே தரிக்கிறோம்
இல்லையாகில் முடிந்து பிழைக்கிறோம்

ஆரானும் ஒண்ணாதார் கேளாமே சொன்னக்கால் –
அவன் குணத்தை அழிக்க இருப்பாரும் உண்டு
அவர்கள் கேளாமே செவியிலே அவனுக்குச் சொல்லு –
அவனை அழித்து இவள் மடல் மடல் எடுத்துப் புக்க படி –அவனை யுகவாதார் கேளாமே -என்கிறாள் இ றே –

ஆராயுமேலும் பணி கேட்டு
உன்னைக் கண்ட போதே -அவள் என் பட்டாள்-அவள் உள்ளே
அவ்வாஸ்ரயம் இன்னும் நமக்குக் கிடைக்குமோ -என்று
திரு வுள்ளம் ஆனானே யாகிலும்

அது அன்று எனிலும் –
அங்கன் அன்றியே துஷ்யந்தனைப் போலே -நாம் அங்கனைக்கு ஒப்பாள் ஒருத்தியை அறியோமே -என்றான் ஆகிலும்

போராது ஒழியாதே-
அறிந்திலேன் என்றான் என்றால்
அவன் திரு வுள்ளத்துக்கு ஏற அறிவித்து மறு மாற்றம் கொண்டு போர  வேணும் என்று நில்லாதே

போந்திடு நீ
என் ஆற்றாமை கண்டும் மற்றவனைப் போல் அன்றியே
நீ போந்திடு –

போராது ஒழியாதே போந்திடு நீ என்றேற்கு
நான் தானே கிடீர் இந்நெஞ்சு தன்னை அங்கே தங்கப் பண்ணினேன் –
அதாவது என் என்னில் –
பெருங்குடி புதுக்குடி மகனை -பழைய பையலைப் போலே வரம்பிலும் வாய்க்காலிலும் சூடு பொகடாதே கொள் –
என்னுமதுவே யடியாக
அவ்விடங்கள் ஆகாதே களவுக்கு ஸ்தானம் என்று செய்யா நிற்கும் –
போராது ஒழியாதே போந்திடு நீ -என்றேன் நான்
அவ்விஷயத்தைக் கண்டால் போராது ஒழிய வாகாதே அடுப்பது என்று அது அங்கே நின்றது –

காரார் கடல் வண்ணன் –பின் போன நெஞ்சமும் வாராதே –என்னை மறந்தது
என் ஆற்றாமை கண்டு கண்ணும் கண்ணநீருமாய்ப் போன நெஞ்சு
அவனைக் கண்டவாறே அவன் வடிவு அழகிலே துவக்குண்டு என்னை மறந்தது-கடல் வண்ணன் பின் போன நெஞ்சமும் வாராதே என்னை மறந்தது
ராமம் மே அனுகதா த்ருஷ்டி -இத்யாதி வத்

வல்வினையேன் –
என்நெஞ்சம் எனக்கு உதவாதபடியான
மகா பாபத்தைப் பண்ணினேன் –

ஊரார் உகப்பதே யாயினேன் –
தங்கள் அபிமத சித்தி சாதன அனுஷ்டானத்தாலே என்று இருக்குமவர்களைப் போலே
என் அபிமதத்துக்கும் நான் உத்சாஹிக்கும் படி யானேன் –

ஊரார் வார்த்தை –
அவனாலே பேறு என்று இருந்த இவள் கண்டாயே உண்டபடி
இவளைப் போலே உண்ணும் அத்தனை அவன் கை பார்த்து இருந்தவர்கள் -என்பார்களே -அவர்கள் –

இப்படி ஆற்றாமை மிக்கால் உசாவி தரிக்க வேண்டாவோ -என்னில்
மற்று எனக்கு இங்கு ஆராய்வார் இல்லை –
என்நெஞ்சம் எனக்கு உதவாது இருக்க
வேறு நமக்கு இங்கு உசாத் துணை உண்டோ –
மற்று இல்லை -என்கையாலே இன்னமும் அவனே வந்து ஆராயில் ஆராயும் அத்தனை -என்கை-
அவ்வருள் அல்லன அருளும் அல்ல -என்றும்
வையகத்துய்ப் பல்லார் அருளும் பழுது -என்றும் இறே இவர்கள் தாங்கள் அறுதி இட்டு இருப்பதும் –அழல்வாய் மெழுகு போல் நீராய் யுருகும் என்னாவி –
நெஞ்சு உதாவாது என்னலாமோ
நெஞ்சைப் பிடித்து தரித்து இருக்க வேண்டாவோ -என்னில்
அக்னி சகாசத்தில் மெழுகு போலே இற்றுப் போகா நின்றது -என்னுடைய ஆத்மவஸ்து –

நெடும் கண்கள் ஊரார் உறங்கிலும் தான் உறங்கா –
இப்படி ஆற்றாமை விளைந்ததாகில்
நித்ரையால் அத்தைப் போக்கினாலோ என்னில்
ஆயும் அமருலகும் துஞ்சிலும் -என்கிறபடியே
எல்லாரும் உறங்கிலும் என் கண்கள் உறங்குகிறது இல்லை

நெடும் கண்கள்
கண் பரப்பு எல்லாம் தலைச் சுமை யாயிற்று
அஸி தேஷணை இ றே –

ஊரார் உறங்கிலும் தான் உறங்கா –
ஊரும் நாடும் உலகமும் தன்னைப் போலே -என்று இவள் பிறந்த ஊரிலே உறங்கி அறிவாரும் இல்லை இ றே –
இப்படி இருக்க அவர்கள் உறங்கிலும் என் கண்கள் உறங்கா என்கிறார் –

உத்தமன்
உறக்கம் அறும்படி தன் தாழ்ச்சியைக் காட்டி அகப்படுத்தின மேன்மையை யுடையவன் –

பேராயினவே பிதற்றுவன் –
இப்படி அபிமத காலத்தில் உதவாது ஒழிந்தால்
அவனை நினையாது இருக்க இ றே அடுப்பது
அது மாட்டாதே
அவன் திரு நாமங்களை அடைவு கெடச் சொல்லா நிற்பன்

பின்னையும்
அதுக்கு மேலேயும் சில ஹிதம் சொல்ல

காரார் கடல் போலும் காமத்தர் ஆயினார் ஆரே பொல்லாமை அறிவார் –
இங்கன் சொல்லலாமோ –
பத்து மாசம் ஆறி இருந்திலளோ ஸ்ரீ ஜனக ராஜன் திரு மகள்
அப்படி இரா விடில் போல்லாதாகாதோ -என்னில்
பேர் ஆழமான கடல் போலே ஆசை கரை புரண்டு போரா நிற்க –
பொல்லாங்கு சொல்லுவார்கள் -என்று ஆறி இருக்கப் போமோ –
ஆறி இருந்தவர்களுக்கு ஆசை அளவு பட்டதாம் இத்தனை இ றே –
ஸ்வரூப ஜ்ஞானத்தாலே ஆற்றலாமோ அவ்வடிவைக் காண வேணும் என்னும் ஆசை கரை புரண்டு இருப்பார்க்கு
ஸ்வரூப ஜ்ஞானத்தால் ஆற்றினார் உண்டாகில் அவர் ஆசை மட்டமாம் இத்தனை இ றே –

அது நிற்க
இது நீ துணிந்தமை இத்தனை -என்ன வேண்டா
இதுக்கு சிஷ்டா சாரமும் உண்டு -என்கை
பழையருமாய் விலஷணருமாய் இருப்பார் அநுஷ்டித்தார்கள் என்கை

ஆரானும் ஆதானும் அல்லள்
சைதன்யம் குறைந்தவளும் அல்லள்
அசித் கல்பையும் அல்லள் –

அவள் காணீர் –
அவளைக் கேளுங்கோள்

வாரார் வனமுலை
தன்னால் தரித்துத் தாங்க ஒண்ணாத முலை என்று பருவம் மிக்கு இருக்கிறபடி சொல்லுகிறது –
காந்தன் தாங்குதல்
அது பெறாத போது-வாராலே தரித்தல் -செய்யும் இத்தனை –

வாசவத்தை என்று ஆரானும் சொல்லப் படுவாள் –
பிரசித்தை அன்றோ –
விலஷணர் எல்லாம் கொண்டாடப் பட்டவள் அன்றோ –
ஸ்ரீ ஜனக ராஜன் திருமகள் ஓலக்கத்திலும் குறைவற்ற
ஒருத்தி என்று கொண்டாடப் படுமவள் அன்றோ

அவளும் –
இத்துணிவு துணிந்தேன் நானே அல்லேன்
அவளும் துணிந்தாள் -என்கை –
தன் பேராயம் எல்லாம் ஒழிய
உங்களை இசைவிக்கைகாக இத்தனை வார்த்தை சொன்னேன் நான்
தோழிமார் உடைய பெரிய திரளைக் கடுக விட்டு நின்றாள் இத்தனை அன்றோ –
நெருப்பில் காலிட ஒண்ணாதால் போலே தோழிமார் திரளில் கால் பொருந்திற்றோ அவளுக்கு –

பெரும் தெருவே
தோழிமாரை விட்டு ஒரு மூலையிலே இருந்தாளோ
பெரும் தெருவே யன்றோ போனது -என்கை –

தாரார் தடம் தோள் தளைக் காலன் பின் போனாள்-
விலங்கு இட்டு இருக்கிற வத்சராயன் பின்னே போகிற இவள்
தோளும் தோள் மாலையும் கண்டு
அவனை ஆசைப் பட்டுப் போனாள் போலே அன்றோ போனது –

ஊரார் இகழ்ந்திடப் பட்டாளே –
அப்படி அவன் பின்னே போனவளை ஊரார் கொண்டாடின வித்தனை யல்லது பழி சொன்னார் உண்டோ –

மற்று எனக்கு இங்கு ஆரானும் கற்பிப்பார் நாயகரே
இத் துணிவுக்கு புறம்பான வார்த்தை சொல்லிக் கற்பிப்பார் எனக்கு நாயகர் அல்லர்
பயிலும் திரு வுடையார் யாவரேலும் அவர் கண்டீர் பயிலும் பிறப்பிடை தோறு எம்மை யாளும் பரமரே -என்று இருக்கும் நிலை தவிர்ந்தேன்
இத்துணிவுக்கு உடன்பட்டார் எனக்கு நாயகர்
க்ரம ப்ராப்தி பொறுக்க வேணும் -என்று இருப்பார் எனக்கு நாயகர் அல்லர் –
அன்னை என் செய்யில் என் ஊர் என் சொல்லில் என்

நான் –
இத் துணிவுக்குப் புறம்பானர் எல்லாரையும் விட்டு இருக்கிற நான்

அவனை
ஸ்வ வ்யதிரிக்தர் எல்லாரையும் விடுவித்தவனை-

நான் அவனை
பந்தடிக்க என்று புறப்பட்ட நான்
குடக் கூத்தாடப் புறப்பட்டவனை -என்றுமாம்
வழி பறிக்கப் புறப்பட்டு
வழி பறி யுண்டேன்-என்றபடி –

————————————————————–

ஸ்ரீ கந்தாடை அப்பன் திருவடிகளே சரணம்
ஸ்ரீ பெரிய வாச்சான் பிள்ளை திருவடிகளே சரணம்
ஸ்ரீ திருமங்கை ஆழ்வார் திருவடிகளே சரணம்
பெரிய பெருமாள் பெரிய பிராட்டியார் ஆண்டாள் ஆழ்வார் எம்பெருமானார் ஜீயர் திருவடிகளே சரணம்

 

சிறிய திருமடல்– 28-ஆராத தன்மையனாய் – 42-செற்று உகந்த செங்கண் மால் -ஸ்ரீ பெரிய வாச்சான் பிள்ளை வியாக்யானம் –

December 27, 2013

ஆராத தன்மையனாய் ஆங்கு ஒரு நாள் ஆய்ப்பாடி
சீரார் கலையல்குல் சீரடி செந்துவர் வாய்
வாரார் வனமுலையாள்  மத்தாரப் பற்றிக் கொண்டு
ஏரார் இடை நோவ எத்தனையோர் போதுமாய்
சீரார் தயிர் கடைந்து வெண்ணெய் திரண்டதனை
வேரார் நுதல் மடவாள் வேரோர் கலத்திட்டு
நாரார் உறி ஏற்றி நன்கமைய வைத்ததனை
போரார் வேல் கண் மடவாள் போந்தனையும் பொய்யுறக்கம்
ஒராதவன் போல் உறங்கிஅறிவுற்று
தாரார் தடம் தோள்கள் உள்ளளவும் கை நீட்டி
ஆராத வெண்ணெய் விழுங்கி அருகிருந்த
மோரார் குடமுருட்டிமுன் கிடந்த தானத்தே
ஒராதவன் போல் கிடந்தானை கண்டவளும்
வராத் தான் வைத்தது காணாள் வயிறு அடித்து
இங்கு ஆரார் புகுதுவார் ஐயர் இவர் அல்லால்
நீராம் இது செய்தீ தென்று ஓர் நெடும் கயிற்றால்
ஊரார்கள் எல்லாரும் காண உரலோடே
தீரா வெகுளியாய் சிக்கென ஆர்த்தடிப்ப
ஆரா வயிற்றினோடு ஆற்றாதான் அன்றியும்
நீரார் நெடும் கயத்தை சென்று அலைக்க நின்று உரப்பி
ஓராயிரம் பண வெங்கோ வியல் நாகத்தை
வாராய் எனக்கென்று மற்றதன் மத்தகத்து
சீரார் திருவடியால் பாய்ந்தான்
தன் சீதைக்கு நேராவன் என்று ஓர் நிசாசரி தான்வந்தாளை
கூரார்ந்த வாளால் கொடி மூக்கும் காது இரண்டும்
ஈரா விடுத்து அவட்கு மூத்தோனை வெந்நரகம்
சேரா வகையே சிலை குனித்தான் செந்துவர்வாய்
வாரார் வனமுலையாள் வைதேவி காரணமா
ஏரார் தடம் தோளி ராவணனை ஈரைந்து
சீரார் சிரம் அறுத்து செற்று உகந்த செங்கண் மால்-

————————————————————————–

ஆராத தன்மையனாய்
நோவு படுவிகோளும் நீங்களேயாய் –
வந்து அறிவிப்புதி கோளும் நீங்களே யாம்படி பிற்
பாடரானோம் என்பதாய்க் கொண்டு
லஜ்ஜை நம்மால் பொறுக்க ஒண்ணாது -என்றான் இ றே –
அப்படியே –ஆராத தன்மையனாய் –

ஆங்கு –
ரஷணம் இல்லாத தேசத்தில் பிறக்கும் பரிமாற்றம்

ஒரு நாள் –
காலக்ருத பரிணாமம் உள்ள தேசத்திலே பிறந்த படி கேட்கலாகாதோ-

ஆய்ப்பாடி –
பரம பதம் போலே காணும் திரு வாய்ப்பாடியும்
அவர்களுக்கு ஜன்ம வ்ருத்தம் இலாதாப் போலே
இவர்களுக்கும் ஜன்ம வ்ருத்தம் இல்லாத படி –

சீரார் கலையல்குல்
யசோதைப் பிராட்டி சாத்தின பரியட்டத்துக்கு சம்பத்து எங்கனே வந்தது என்னில் –
பிள்ளை சீறாமைக்காக-அழுக்குக் கழித்து ஒப்பித்து இருக்கும் –
இவனுடைய பற்று மஞ்சளும் கண்ணும் மையுமாய் இருக்கும் அலங்காரம் –

அல்குலுக்கு சீர்மை யாவது –
எடுத்துக் கொள்ளில் மருங்கை யிறுத்திடும் – என்கிறபடியே கிருஷ்ணனை எடுத்து ஒசிந்த இடை –
முற்காலத்திலே பெரிய திரு நாள் சேவித்த முதலிகள்
திருநாள் சேவித்த இரட்டை -என்று
மேலைத் திருநாள் வரும் அளவும் அவ்விரட்டையை
மடித்துக் கொடியிலே இட்டு வைத்துப் பார்த்துப் பார்த்துக் கொண்டு இருப்பார்கள் –

சீரடி –
மடியிலே இருந்து இவன் தீம்பு செய்தால் தள்ளும் இ றே இழிய
தள்ளினால் இவன் கட்டிக் கொள்ளும் கால் –
அரி சினத்தால் ஈன்ற தாய் அகற்றிடினும் மற்றவள் தன் அருள் நினைந்தே அழும் குழவி -என்னக் கடவது இ றே

செந்துவர் வாய்
காலைக் கட்டிக் கொண்டவாறே இவள் உதறுமே-
உதற உதற இவன் கட்டிக் கொள்ளும் இ றே
கட்டிக் கொண்ட வாறே ஸ்மிதம் பண்ணும் வாய்

வாரார் வனமுலையாள் –
ஸ்மிதம் பண்ணின வாறே
கோபம் மாறினால் என்று முலையிலே அபேஷை பண்ணும் இ றே
பசல்கள் அலையாமைக்கு ஔஷதம் இட்டு வைப்பாரைப் போலே கச்சை இட்டு ஆர்த்து வைக்கும் இ றே –
வல்லையாகில் விடுத்துக் கொள்ளு காண் -என்னும் முலை –

மத்தாரப் பற்றிக் கொண்டு –
இவனோடு அலை பொருது காலம் போக்க ஒண்ணாதே –
கார்ஹச்த்ய தர்மம் அனுஷ்டிக வேணும் இ றே –
கார்ஹச்த்ய தர்மம் இவள் தானே அனுஷ்டிக்கும் படி அளவு பட்டு இருக்குமோ என்னில் –
இவன் அமுது செய்யும் த்ரவ்யமான படியாலே தானே கை தொட்டுக் கடைய வேண்டி இருக்கும் –
ஜாத் யுசித தர்மம் ஆகையாலும் தானே செய்ய வேண்டி இருக்கும் –
ஐஸ்வர்யம் உண்டு என்றால் சந்த்யா வந்தநாதிகளுக்கு ஆளிடுவார் இல்லை இ றே –

மத்தாரப் பற்றிக் கொண்டு –
தயிர்த் தாழி யிலே மத்தை நாட்டி
இரண்டு இழுப்பு இழுத்த வாறே இளைத்து
சௌகுமார்யத்தாலே தன்னாலே கடைய ஒண்ணாமே
பிடித்துக் கொண்டு நிற்கும் நிலை –

ஏரார் இடை நோவ –
இவள் இடைக்கு அழகு
கிருஷ்ணன் எப்போதும் இருக்கும் இடை -என்று இ றே –

எத்தனையோர் போதுமாய் –
கிழக்கு வெளுத்தவாறே தயிர் கடைய என்று புக்கு
அஸ்தமித்தாலும் தலைக் கட்டாது காணும் இவள் சௌகுமார்யம்

சீரார் தயிர் கடைந்து –
தயிருக்குச் சீர்மை என் என்னில்
கடைவதற்கு முன்னே இவன் எச்சில் பட்டு
கடைகிற போது இவன் எச்சில் பட்டு
கடைந்து சமைந்தால் இவன் எச்சில் படுமது இ றே –

வெண்ணெய் திரண்டதனை –
கடைந்த தாகில் -வெண்ணெய் திரண்டதனை -என்ன வேணுமோ ஆயிருகச் செய்தே
திரண்டதனை -என்னும் போது –
தைவ  யோகத்தாலே இவன் நினைவைப் பார்த்துத் தானே திரண்டது போலே
ஈட்டிய வெண்ணெய் உண்டான் இ றே இவன் தானே-

வேரார் நுதல் மடவாள்
கடலைக் கடைய -என்று உபக்ரமித்து
தேவர்கள் இளைத்து இருந்தால் போலே காணும் இவள் ஆயாசத்தாலே வேர்த்த நெற்றியும் தானுமாய் இருந்தபடி –
சொல்லிச் சொல்லாத ஆத்ம குணங்களால் குறைவற்று இருக்கிறபடி –

வேரோர் கலத்திட்டு –
வெண்ணெய் பரிமாறும் கலத்திலே இட்டு வைக்கில்
நாற்றமே குறியாக அறியும் என்று
த்ரவ்யாந்த்ரம் பரிமாறும் கலத்திலே இட்டு வைத்தாள் காணும்

நாரார் உறி ஏற்றி –
விரலை நுழைக்க ஒண்ணாத உறி இ றே –

ஏற்றி –
முகவணைக்கல் எற்றுவாரைப் போலே
அருமைப்பட்டு ஏற்றின படி

நன்கமைய வைத்ததனை
வெண்ணெயை வைத்து
கள்ளக் கயிற்றை உருவிச் சேமப்பட வைத்த படி –
அழகியதாகச் சேமப்பட வைத்தால் இ றே -என்று ஷேபிக்கிறாள் கட்டுவிச்சி –

போரார் வேல் கண் மடவாள் போந்தனையும் பொய்யுறக்கம் –
எங்கேனும் வைக்கிற போது இவன் காண்கிறான் என்று
பறகு பறகு என்று இவள் பார்க்கும்படி

போந்தனையும் –
இவனுக்கு ஒரு பகல் ஆயிரம் ஊழியாய் இருக்கிறபடி –
வெண்ணெயில் சாபலம் இல்லாமல் கிடக்கிறான் அல்லன் –
களவின் மிகுதியாலே ஆறக் கிடக்கிற படி –

பொய்யுறக்கம்-
அவன் உறங்கினான் என்று இ றே இவள் இருப்பது –
யோக நித்தரை போலே

ஒராதவன் போல் உறங்கி
இவனுக்கு வேறு ஒரு நினைவு இல்லை -உறக்கமோ -என்று தோன்றக் கிடந்தபடி –

அறிவுற்று –
சில அசித் பதார்த்தங்களுக்கு அறிவு குடி புகுந்தால் போலே இருக்க
உறங்கி உணர்ந்தானாக இருந்தபடி –
அவள் போனவாறே உறங்கி உணர்வார் உணருமா போலே உணர்ந்த படி –
நடுவே வந்து அவள் புகுந்தாலே யாகிலும்
உறங்கினவன் உணர்ந்தான் -என்று அவளுக்கு தோற்ற கிடந்தான் என்றபடி –
அறிவு குடி புகுந்து மூரி நிமிர்வது கொட்டாவி கொள்வதாய் யுணர்ந்த படி –

தாரார் தடம் தோள்கள்
மாலையோடே கூட வெண்ணெய் குடத்தில் கையை விட்டான் –

தாரார் தடம் தோள்கள்
வைகலும் வெண்ணெய் கை கலந்து உண்டான் –

உள்ளளவும் கை நீட்டி –
வெண்ணெயில் அழக கையிட்ட தனையும் வயிறு நிறையும்
என்று இருக்கிறான் காணும் மௌக்த்யத்தின் மிகுதியாலே
தாரார் தடம் தோள்கள் உள்ளளவும் கை நீட்டினான் -என்று இவள் அறிந்தபடி எங்கனே -என்று ஜீயர் பட்டரைக் கேட்க
கோயில் சாந்தைக் குடத்தின் விளிம்பிலே கண்டால் போலே காணும் -என்றார் –

ஆராத வெண்ணெய் –
முன்பு அமுது செய்த வெண்ணெய் பின்பு அமுது செய்யும் வெண்ணெய்க்கு கண்டீரமாய்க் காணும் இருப்பது –

விழுங்கி –
வெண்ணெயை நிஸ் சேஷமாக அமுது செய்து –

அருகிருந்த மோரார் குடமுருட்டி –
வெண்ணெய் விழுங்கி வெறும் கலத்தை வெற்பிடை இட்டு இ றே போவது –
பாகவதர் அருகே கழனிமிண்டரி இருந்தால் அசஹ்யமாய் இருக்குமா போலே
வெண்ணெய் குடத்தருகே மோர்க் குடம் இருந்தது இவனுக்கு அசஹ்யமாய்
இருக்கையாலே உருட்டினபடி –
பட்டர் -ஆழ்வார்கள் திரு மண்டபத்திலே இருந்து திருமடல் அருளிச் செய்யா நிற்கச் செய்தே
இவ்விடத்தே ப்ராஹ்மனர் தனத்தை எல்லாம் பாழே போக்கினான் -என்று அருளிச் செய்தார் –

முன் கிடந்த தானத்தே –
களவு கண்டான் என்று சொல்லிலும்
படுக்கையோடேயோ எழுந்து இருந்து களவு கண்டது -என்னும்படி
கால் போட்ட விடத்தே கால் போட்டுக் கை போட்ட விடத்தே கை போட்டுக் கிடந்த படி –

ஒராதவன் போல் கிடந்தானை –
வெண்ணெய் பிரசங்கம் இவன் நினைவிலும் இல்லையீ -என்னும்படி
இவ்வர்த்தம் முதலிலே அறியாதானாய்க் கிடந்தபடி –
தான் உருட்டின மோர் படுக்கையிலே வந்து தொங்கச் செய்தேயும் அறியாதவனாய்க் கிடந்தபடி –

கண்டவளும் –
இவனைப் பெற்றவள் இ றே அவளும்
இவன் கிடந்த கிடையிலே இவனையே சங்கித்தாள் –

வராத் தான் வைத்தது காணாள்-
வந்ததும் வாராததுமாக உறியிலே கையை யிட்டாள்-
யாதொரு படி வைத்தாள் – அக்குறிப் படியே கண்டிலள் –

வயிறு அடித்து –
வெண்ணெய் இழந்தேன் -என்று வயிறு அடிக்கிறாள் அன்று இ றே
இது இவனுக்கு சஹியாது ஒழிகிறதோ -என்னும் வயிறு எரித்தலே யாதல்
இன்று வெண்ணெய் ஆகிறது -நாளை பெண்கள் ஆகிறது -இது என்னாய் முடிகிறதோ -என்றாதல்

இங்கு ஆரார் புகுதுவார்-
இலங்கை போலே வெண்ணெயை அரண் செய்து வைத்தபடி

ஐயர் இவர் அல்லால் –
முதலியாரே இ றே இது செய்வார்

நீராம் இது செய்தீ தென்று
உம்முடைய கை வழியே போனவித்தனை இ றே வெண்ணெய்
வேறு சிலர் உண்டோ -என்று
கையைப் பிடித்து உறங்குகிறவனைத் தூக்கி எடுத்து

ஓர் நெடும் கயிற்றால் –
வெண்ணெய் களவு காண்பானாகவும்
தான் இவனை அடிப்பாளாகவும்
முன்பே கயிறு தேடி வைத்து இலள் இ றே
கைக்கு எட்டிற்று ஒரு கயிற்றாலே

நெடும் கயிற்றால்
வியாக்யானம் பன்னுமவர்கள் -கண்ணிக்  குறும் கயிறு -என்றார்கள் இ றே
நெடுமை விபரீத லஷணை –
அன்றியே
இவன் திருமேனி யோட்டை ஸ்பர்சத்தாலே –நெடும் கயிறு -என்றாள் ஆதல் –
திருமேனி நீ தீண்டப் பெற்று மாலும் கரும் கடலே என் நோற்றாய் –என்னக் கடவது இ றே –

ஊரார்கள் எல்லாரும் காண –
வெண்ணெய் களவு கொடுத்தாரும்
பெண் களவு கொடுத்தாரும் காண
எல்லாரும் காண மடல் எடுக்க இருந்தாள் இவள்
நான் அது உபதேசிக்க இருந்தேன்
எங்களை ஒழிய அடைய சர்வ சவதாநத்தே அகப்பட்டது காணும்
அதாவது -காணலுமாய்த் தவிரலுமாய் இருக்கும் மனிச்சர் காணும் கண்டது
காணும் அளவும் மடல் எடுத்து அல்லது தரிக்க மாட்டாத நாங்கள் காணப் பெற்றிலோம் –

உரலோடே-
இவன் இருந்த இடத்தே உரலை உருட்டாதே
உரல் இருந்த விடத்தே இவனை இழுத்துக் கொண்டு போனாள் –

தீரா வெகுளியாய் –
இவன் பக்கல் பிரேமத்துக்கு அவதி உண்டாகில் இ றே
சீற்றத்துக்கு அவதி யுண்டாவது –

சிக்கென ஆர்த்தடிப்ப
சிக்கெனக் கட்டுவதும் செய்தாள்
சிக்கென அடிப்பதும் செய்தாள்

ஆரா வயிற்றினோடு ஆற்றாதான் –
இவன் செய்தது என் என்னில்
பெரிய திரு நாளிலே சிறைப் பட்டு இருப்பாரைப் போலே
வெண்ணெயும் பெண்களும் ஆழ மோழையாய்ச் செல்லுகிற அமளியிலே நாம் புகுந்து இருப்பதே -என்று இருந்தான் –

ஆற்றாதான் –
ஆற்ற மாட்டாதே இருந்தான் –
என்னிய வென்னில்
எங்கே வெண்ணெயை ஒளிக்கிறார்கள்
எங்கே பெண்ணை ஒளிக்கிறார்கள் -என்று

அன்றியும்
அதற்கு மேலே பிறந்ததோர் அபாயம் கேட்கலாகாதோ-
ச்நேகினியான யசோதைப் பிராட்டி கையாலே கட்டுண்டு அடியுண்ட அடி படி இ றே கீழேச் சொல்லிற்று

பிரதி கூலனான காளியனாலே கட்டுண்டு படி சொல்கிறது மேல்
நியாமிகையுமாய் ச்நேகினியுமான அவள் கையாலே கட்டுண்டது பாடு ஆற்றலாம் இ றே -காளியன் செய்த செயலைக் கேளீர் –

நீரார் நெடும் கயத்தை –
இட்டமான பசுக்களை மறித்து நீரூட்டி
தனக்கு ஒதுங்க நிழலாய் இருக்கிற பசுக்களுக்கு –
பசு மேய்க்கிற வ்யாஜத்தாலே அவ்வழியே பெண்களை அழைப்பது
அவற்றை மணல் குன்றுகளிலே விட்டுப் பெண்களும் தானுமாய் க்ரீடிப்பது –
இவற்றுக்கு ஹேதுவாகையாலே பசுக்கள் இவனுக்கு ஒதுங்க நிழல் -என்றபடி –
அப்படிப்பட்ட பசுக்களுக்கு நீரூட்ட வேண்டும் ஜல ஸம்ருத்தியை உடைய பொய்கையை
தூஷித்தான் ஆயிற்று காளியன் –
தன் ரஷ்ய வர்க்கத்தின் உடைய ரஷணத்துக்கு குறைவற வேண்டும் ஜல ஸம்ருத்தி காளியனாலே தூஷிதம் ஆயிற்று –

சென்று அலைக்க நின்று உரப்பி –
தன்னேராயிரம் பிள்ளைகளும் தானுமாய் பொய்கையைக்
காலாலே உலக்குவது கல்லை விட்டு எறிவதாய் ஆர்த்துக் கொள்வதானான் –
நால் வாயும் கரைக்கு மேலே நீர் வழியும் படி நின்று உரப்பினான் ஆயிற்று –
இலங்கையை அடை மதிள் படுத்தி ராஷசர் தாங்களே புறப்படும்படி பண்ணினால் போலே –
இதுக்கு முன் பண்ணின மௌக்த்யமே போந்திருக்க
அதுக்கு மேலே பண்ணின மௌக்த்யத்தைக் கேட்கலாகாதோ –

ஓராயிரம் பண வெங்கோ வியல் நாகத்தை –
காளியன் அன்று கிடீர்
பையல் ம்ருத்யு கிடீர்

ஓராயிரம் பணம் –
நீண் முடி ஐந்திலும் நின்று நடம் செய்து -என்னச் செய்தே
ஆயிரம் -என்கிறது என் என்னில்
முக்தனான அவன் மேலே காளியன் வந்தான் என்னும் காட்டில்
இவளுக்கு ஆயிரமாய்த் தோற்றின படி –

வெங்கோ வியல் நாகத்தை
இந்த யமனுக்கு வெம்மையை ஊட்டினான் கிடீர்

வெங்கோ இயல் –
வெவ்வியான் ஒரு யமனுடைய ஸ்வபாவத்தை உடைய நாகத்தை –

வாராய் எனக்கென்று –
முதலிகள் இலங்கையை எனக்கு எனக்கு என்றால் போலே கிடீர்
தன்னேராயிரம் பிள்ளைகளும் காளியனை -எனக்கு எனக்கு -என்று நின்றபடி –
அவர்கள் நடுவே எனக்கு வாராய் என்றான் –

மற்றதன் மத்தகத்து –
அக்காளியன் பணத்திலே

சீரார் திருவடியால் பாய்ந்தான் –
பிராட்டி திரு முலைத் தடங்களில் வைத்துக் கொள்ளும்
கூச வேண்டும்படி இருக்கிற திருவடிகளைக் கொண்டு
விஷத்ருஷ்டியான பணத்திலே பாய்ந்தான்
வடிவிணை யில்லா மலர்மகள் மற்றை நிலை மகள் பிடிக்கும் மெல்லடி இ றே –

தன் சீதைக்கு நேராவன் -இத்யாதி
பிராட்டியோடு சாம்யை -சத்ருசை -யாவன் என்று வந்த சூர்ப்பணகை விரூபை யாக்கி விட
அவள் போய் கரன் காலிலே விழ
சபரிகரனாய் வந்த கரனை நிரசித்த படியைச் சொல்லுகிறது –

தன் சீதை –
ராகவோமர்ஹதி வைதேஹீம் –
தனக்கு உயரம் சொல்லிலும் அவளைச் சொல்லித் தன்னைச் சொல்ல வேண்டும்படி இருக்கும்
பிராட்டிக்குக் காணும் சத்ருசையாவேன் என்று வந்தது –

நேராவன் என்று
சர்வ லஷணத்தாலும்-விலஷணை யான பிராட்டிக்கு
விரூபையாய் இருக்கிற தான் காணும் ஒப்பாவன் என்று வந்தாள் –

ஓர் நிசாசரி –
பெற்ற தாயோடு சீறு பாறு என்று வந்தவள் என்று
பிணம் தின்னி என்கிறாள் -காணும் இவள் –

தான் –
பெருமாளுக்கு மேலான பிராட்டிக்குப்
பெருமாளோடும் ஒவ்வாத தான் காணும் ஒப்பாவான் என்று வந்தாள் –

தன் சீதைக்கு நேராவன் என்று ஓர் நிசாசரி தான் வந்தாளை –

த்ரை லோக்ய ராஜ்யம் சகலம் சீதாயா நாப்நுயாத் கலாம் -என்று
பெருமாள் தாமும் தம் விபூதியும் ஒரு தட்டுக்கும் கூட போராது இருக்கக் காணும்
தான் நேராவன் என்று வந்தது –

வந்தாளை
பெருமாள் பாடே வந்தவாறே
நான் ஏக தார வ்ரதனாய் இருப்பன் –
அக்ருத விவாஹராய் இருக்கிற இளைய பெருமாள் பாடே போ -என்ன
அங்கே  சென்றவாறே அவர் -நான் தாசனாய் இருப்பன்
எனக்கு நீ கடவை யானால் நீயும் தாசியாய் அன்வயிக்கும் அத்தனை அன்றோ
பெருமாள் பாடே சென்றால் அன்றோ
உனக்குப் பட்டம் கட்டி ஏக சிம்ஹாசனத்திலே இருக்கலாவது -என்ன
அங்கே போவது இங்கே வருவதாய்த் திரிந்தவாறே
இவள் அன்றோ இது எல்லாம் ஒட்டாது ஒழிகிறாள் -என்று
பிராட்டி யுடைய பாடே வந்து
உன்னைத் தின்னும் இத்தனை -என்று விழ

கூரார்ந்த வாளால் -இத்யாதி
தம்முடைய கையாலே இ றே தண்டிப்பது
ராமஸ்ய தஷிணோ பா ஹூ
-தம்முடைய தோளாய் இருக்கிற இளைய பெருமாளை இடுவித்து தண்டிப்பித்தார்-

கூரார்ந்த வாளால் –
கூர்மை மிக்கு இருக்கிற வாளாலே
முரட்டு உடம்பிலே வ்யாபரியா நின்றால் ரக்த ஸ்பர்சம் இல்லாதபடி
வ்யாபரிக்கலாம் வாள்

கொடி மூக்கும் காது இரண்டும் ஈரா விடுத்து –
பிராட்டியோடு ஒப்பாக்கி
அங்க விசேஷங்களைப் பேணி வர
அவற்றைப் போக்கி விட்டார்

ஈரா விடுத்து –
வாளின் கூர்மை சொல்லுகைக்காக –கூரார்ந்த வாள் -என்றது அங்கு
ஈர்ந்தது என்கையாலே ஈருகைக்கு அரிதான உடம்பின் திண்மை சொல்லிற்று இங்கு

ஈரா விடுத்து –
பிறந்தகத்தில் நின்றும் புக்ககத்திற்கு வந்தாள் போல் அன்றியே
புக்ககத்தில் நின்றும் பிறந்த கத்திற்கு போம் போது ஓர் ஆதிக்யம் பண்ணி விட வேணும் இ றே –
பெருமாளை ஆசைப் படச் செய்தேயும் பிராட்டி பக்கல் அபராதம் பண்ணுகையால்விரூபை யானாள் இ றே
ஆகையாலே இவ் விஷயத்தில் ஆசை உண்டானாலும் ததீயர் பக்கலிலே அபராதம் உண்டானால் பலிக்கும் பலம்
சூர்பணகை பலம் என்கை-
இவள் ஆசைப் பட்ட விஷயம் இ றே சிந்த யந்தியும் ஆசைப் பட்டது
இப்படி அபராதம் இல்லாமையாலே அவள் பெற்றுப் போனாள் இ றே

விடுத்து
தருனௌ ரூபா சம்பன்னௌ-என்று கரன் காலிலே விழும்படி பண்ணி –

அவட்கு மூத்தோனை –
அனுகூலரானார் பக்கல் சம்பந்தி சம்பந்திகள் அளவும் ராகம் பலிக்குமா போலே காணும்
பிரதிகூலரானார் பக்கல் சம்பந்தி சம்பந்திகள் அளவும் த்வேஷம் பலிக்கும் படி

வெந்நரகம் சேரா வகையே சிலை குனித்தான் –
வளைந்த வில்லும் கையுமாய் முஷ்டியிலே நின்ற பெருமாளைக் கண்ட கரன் மேலே போய்
ஒரு நரக அனுபவம் பண்ண வேண்டா -என்னும்படி
வயிறு எரித்தலோடே எல்லா அனுபவமும் இங்கே அனுபவிக்கும்படி பண்ணினான் –
பூர்வ ஆஸ்ரமத்திலே நஞ்சீயர் எழுந்து அருளி இருக்கச் செய்தே திருமடல் அருளிச் செய்கிற போது
பட்டர் இவ்விடத்துக்கு இவ்வார்த்தை அருளிச் செய்தார் -என்று சொல்ல
இவ்வார்த்தையை அருளிச் செய்தவரைக் காண வேணும் -என்று காணும்
பட்டர் ஸ்ரீ பாதத்தில் நஞ்சீயர் ஆஸ்ரயித்தது –

செந்துவர்வாய் இத்யாதி –
கரவதத்தின் அன்று -போய்ச் சொல்லுகைக்கு ஆள் இல்லாதபடி அகம்பனன் ஒருவன் தப்பிப் பெண் உடை யுடுத்துப் போய்
ராவணனுக்கு பிறந்த வ்ருத்தாந்தத்தை அறிவிக்க
அவன் மாரீசனையும் கூட்டிக் கொண்டு வந்து
பிராட்டியையும் பெருமாளையும் கடலுக்கு அக்கரையும் இக்கரையுமாக
உடலையையும் உயிரையும் பிரித்தால் போல் பிரிக்க
அதுவே ஹேதுவாக ராவணனை நிரசித்த படி சொல்கிறது மேல் –

செந்துவர்வாய் –
ஜகத் ஸ சைலம் பரிவர்த்தயாமி –
நாட்டுக்குத் தண்ணீர்ப் பந்தல் போலே ரஷகராகக் கண்ட பெருமாள்
நாட்டை அழிப்பன்-எண்ணப் பண்ணின முறுவல் இ றே –
புரேவ மே சாருத தீம நிந்திதாம்
மானைக் கண்ட போது -பெருமாளே இம்மானைப் பிடித்துத் தர வேணும் -என்ற இரப்போடே கூடின
முறுவலோடே கூட காட்டார்கள் ஆகில்
லோகத்தை எல்லாம் கூட்டிக் குலையாக அறுத்துப் போக விடுவன் -என்றார் இ றே-

வாரார் வனமுலையாள் –
மலராள் தனத்துள்ளான் -என்று பெருமாள் கிடக்குமிடம் இ றே –

வைதேவி –
விதேஹ ஸூ தாம் -என்று பெருமாள் வாய் புலற்றும் குடிப் பிறப்பு இ றே

காரணமா
அவள் ஹேதுவாக

ஏரார் தடம் தோளி ராவணனை
ஒன்றுக்கும் விக்ருதனாகாத திருவடியும்
அஹோ ரூப மஹோ தைர்யம் -என்று விக்ருதனாம்படி வடிவு படைத்தவன் இ றே ராவணன் –

ஈரைந்து சீரார் சிரம் அறுத்து –
பத்துத் தலையையும் ஒரு காலே ஆறாதே ஐஐந்தாக அறுத்து லீலை கொண்டாடின படி –

சீரார் சிரம் அறுத்து –
அறுப்புண்டு விழுகிற தலைகளும்
ரஞ்ஜ நீயச்ய விக்ரமை -என்று பெருமாள் வீரப் பாட்டைக் கண்டு சிரித்துக் கொண்டு விழுகிறபடி.
அறுப்புண்டு விழுந்த தலைகளைக் கழுகும் பருந்தும் இசிக்கக் கண்டு நிற்கிற தலைகள் -நாம் முற்பாடராகப் பெற்றிலோம் -என்று ஆசைப்படுகிற படி

செற்று –
வந்தவனை ஓர் அம்பாலே கொல்லாதே
சதுரங்க பலத்தை கொன்று குதிரைகளைக் கொன்று சாரதியைக் கொன்று
தேரை அழித்துக் கொடியை யறுத்து தலையைச் சிரைத்துத் தோள்களைத் துணித்துத்
தலைகளை அறுத்து இவற்றை எல்லாம் கொண்டு அவன் நெஞ்சாறல் படும்படி பண்ணி பின்னை அவனைக் கொன்றபடி –

உகந்த செங்கண் மால் –
உகந்த
ருஷிகளுக்குக் களை அறுக்கப் பெற்றோம்
-என்றும்
ஸ்ரீ விபீஷண ஆழ்வான் தலையிலே அபிஷேகம் பண்ணப் பெற்றோம் -என்றும் உகந்த

செங்கண் மால் –
ஆஸ்ரித விரோதிகளைப் போக்கி அவர்களுக்கு உகப்பாகப் பெற்றோம் -என்று
வ்யாமோஹமும் வாத்சல்யமும் திருக் கண்ணிலே தோற்றின படி-

————————————————————-

ஸ்ரீ கந்தாடை அப்பன் ஸ்வாமிகள் திருவடிகளே சரணம்
ஸ்ரீ பெரிய வாச்சான் பிள்ளை திருவடிகளே சரணம்
ஸ்ரீ திருமங்கை ஆழ்வார் திருவடிகளே சரணம்
ஸ்ரீ பெரிய பெருமாள் பெரிய பிராட்டியார் ஆண்டாள் ஆழ்வார் எம்பெருமானார் ஜீயர் திருவடிகளே சரணம்-

 

சிறிய திருமடல்-11- நீரார் கமலம் போல் செங்கண் மால் — 28-ஆராத தன்மையனாய் – -ஸ்ரீ பெரிய வாச்சான் பிள்ளை வியாக்யானம் –

December 27, 2013

நீரார் கமலம் போல் செங்கண் மால் -என்று ஒருவன் –
பாரோர்கள் எல்லாம் மகிழ பறை கறங்க –
-சீரார் குடம் இரண்டு -ஏந்தி -செழும் தெருவே –
ஆராரெனச் சொல்லி -ஆடுமது கண்டு
எராரிள முலையார் என்னையரும் எல்லாரும் –
வாராயோ என்றார்க்குச் சென்றேன் என் வல் வினையால் –
காரார் மணி நிறமும் கை வளையும் காணேன் நான் –
ஆரானும் சொல்லிற்றும் கொள்ளேன் -அறிவழிந்து –
தீரா வுடம்போடுபேதுறுவேன்கண்டிரங்கி
ஏரார் கிளிக் கிளவி-எம்மனைதான் வந்து என்னை –
சீரார் செழும் புழுதிக் காப்பிட்டு –
செங்குறிஞ்சித் தாரார் நறு மாலைச் சாத்தற்கு
தான் பின்னும் நேராதன ஓன்று நேர்ந்தாள்
அதனாலும் தீராது என் சிந்தை நோய்
தீராது என் பேதுறவு வாராது மாமை
மற்று ஆங்கே ஆரானும் மூதறியும் அம்மனைமார் சொல்லுவார்
பாரோர் சொல்லப்படும் கட்டுப் படுத்திரேல்
ஆரானும் மெய்ப்படுவான் என்றார் அது கேட்டு

காரார் குழல் கொண்டைகட்டுவிச்சி கட்டேறி
சீரார் சுளகில் சில நெல் பிடித்து எறியா
வேரா விதிர் விதிரா மெய் சிலிரா
அங்கு ஆரலங்கல் ஆனமையால் ஆய்ந்து கை மோவா
பேர் ஆயிரம் உடையான் என்றாள்
பேர்த்தேயும் -காரார் திருமேனி காட்டினாள் –
கையதுவும் சீரார் வலம் புரியே என்றாள்
திருத் துழாய்த் தாரார் நறு மாலை கட்டுரைத்தாள் -கட்டுரையா –
நும் மகளை நோய் செய்தான் ஆரானும் அல்லன்
அறிந்தேன் அவனை நான்
கூரார் வேல் கண்ணீர் உமக்கு அறியக் கூறுகேனோ –
ஆரால் இவ்வையம் அடியளப்புண்டது காண் –
ஆரால் இலங்கை பொடி பொடியா வீழ்ந்தது –
மற்று ஆராலே கல்மாரி காத்தது தான்
ஆழி நீர் ஆரால் கடைந்திடப் பட்டது -அவன் காண்மின்
ஊராநிரை மேய்த்து உலகம் எல்லாம் உண்டும் உமிழ்ந்தும்
ஆராத தன்மையனாய்-

————————————————————————–

நீரார் கமலம் -இத்யாதி –
என் உத்தியோகம் ஒன்றும் அன்று என்னும்படி
அவன் உத்தியோகம் இருந்தபடி-

நீரார் கமலம் போல் செங்கண் மால் –
ஒரு தடாகம் பரப்பு மாறத் தாமரைப் பூத்தால் போலே திருக் கண்கள் –
ஒரு தடாகத்தை ஒரு தாமரையே கண் செறியிட அலர்ந்தால் போலே ஆயிற்று
வடிவடையக் கண்ணாய் இருந்தபடி –
கமலம் போல் செங்கண் -என்கையாலே
குளிர்த்தி மென்மை நாற்றம் விகாசம் எல்லாம் சொல்லுகிறது –

என்று ஒருவன் –
ஒருவன் என்னும் ஆபாத ப்ரதீதி அமையும் கிடீர் –
இப்படிப் பட்டான் என்று உள்ளபடி எல்லாம் பரிச்சேதிக்க
போச்சுதில்லை என்றபடி –
சார்ங்கம் உடைய அடிகளை இன்னார் என்று அறியேன் –
என் கையாலே அடையாளம் சொல்லா நிற்க அறிந்திலேன் என்னும் போது
உள்ளபடி எல்லாம் பரிச்சேதிக்கப் போச்சுதில்லை -என்றபடி –

பாரோர்கள் எல்லாம் மகிழ
சிறியார் பெரியார் விலஷணர் அவிலஷணர் -என்னாதபடி
இருந்ததே குடியாக ப்ரியப்ப்படும்படி வந்து தோன்றினான் –
பாரோர்கள் எல்லாம் என்கையாலே மத்யமரையும் கூட்டிக் கொண்டு பிரியப்படும் படி வந்து தோன்றினான் -என்கை

பறை கறங்க –
கொல்லும் ஆனைக்குத் தலைப் பறையடிப்பாரைப் போலே
பறை யடிக்க வந்து தோன்றினான் –

-சீரார் குடம் –
பதார்த்தங்களுக்குச் சீர்மையாவது –
அவனோடு ஏதேனும் ஒரு ஸ்பர்சம் உண்டாகை இ றே –
சீரார் குடம் -என்று தன்னுடைய நோயாசை இருக்கிறபடி –

இரண்டு –
ஒரு பந்தைப் பொகடுவிக்க எடுத்தது இரண்டு குடம் இ றே –

ஏந்தி –
வியாபாரியா நிற்கச் செய்தே -ஏந்தி என்னும் போது
ஆகாசத்திலே நிற்கிறாப் போலே நிற்கையும்-
கையிலும் அப்படியே பொருந்தி இருக்கிறாப் போலே மாறி மாறி வருகிற சடக்கு இருக்கிறபடி –

செழும் தெருவே –
அகல நீலங்களாலே குறைவற்ற தெரு –
வீதியார வருவான்-என்று வடிவைப் பாரித்துக் கொண்டு வந்த தெரு வி றே –

ஆராரெனச் சொல்லி –
காரிகையார் நிறை காப்பவர் யார் -என்னுமா போலே
என்னுடைய உத்தியோகம் இருந்தபடி கண்டது இ றே –
ஸ்த்ரீத்வ அபிமானம் உடையவர்களே உங்கள் ஸ்த்ரீத்வத்தைக் காக்க வல்லார் காத்துக் கொள்ளுங்கோள் –
என்பாரைப் போலே வந்து தோன்றினான் -என்கை –

ஆடுமது கண்டு
அக்குடக் கூத்தாடுகிற படியைக் கண்டு

எராரிள முலையார் –
அக்குடக் கூத்தாடுகிற படியைக் கண்டு -குறி யழியாத முலை படைத்தவர்கள்

என்னையரும் எல்லாரும் –
விலக்கக் கண்ட தாய்மாரும் மற்றும் உள்ளாறும்

வாராயோ என்றார்க்குச் சென்றேன் என் வல் வினையால் –
ஹிதம் சொல்லுவாரோடு
பிரியம் சொல்லுவாரோடு
வாசி அற எல்லாரும் ஒக்க -கெடுவாய் கெட்டாய் இ றே
வந்து கொள்ளாய் -என்று அழைத்தார்கள் –
கண்ணை அங்கே வைத்து வாயாலேவாராயோ -என்கிறார்கள் –

சென்றேன் என் வல்வினையால் –
கௌரவ்யர் சொன்னபடி செய்ய வேணும் இ றே –என்று சென்றேன் –

என் வல்வினையால் –
என்னுடைய மகா பாபத்தாலே
வல்வினை என்கிறது இப்போது பக்தியை இ றே –
உத்தேச்ய விரோதி பாபமாம் இத்தனை இ றே –

காரார் மணி நிறமும் கை வளையும் காணேன் நான் –
அவனோடு கலந்து பெற்ற நிறமும்
அத்தாலே தரித்த வளைகளும்-கண்டிலேன் –
தன் நிறத்தை தான் காரார் மணி நிறம் -என்பான் என் என்னில்
நீல மணி போலே ஒரு வடிவு இருக்கும் படியே -என்று அவன் வாய்ப் புலத்தக் கேட்ட வாசனையாலே
காரார் மணி நிறம் -என்று ஸ்லாக்கிகிறாள்-

நான் -காணேன் –
எதிர்த்தலையை இக்காட்சி காணக் கடவ நான்
அத்தலை இத்தலையாய் நான் காணேன்
ஒளி வளையும் மா நிறமும் கொண்டார் -என்று
எப்போதும் அவன் விரும்பிக் கொள்வது இவை இ றே –

ஆரானும் சொல்லிற்றும் கொள்ளேன் –
பிரியம் சொல்லுவாரும்
ஹிதம் சொல்லுவாரும்
சொல்லும் வார்த்தைகளை கொள்ளேன் –
அதாவது -பிரிவாற்றாமைக்கு ஆஸ்வாச ஹேதுவாக
வ்ருத்த கீர்த்தனம் பண்ணி தரிக்க கடவது இ றே –
ஸ்ரீ ஜனக ராஜன் திருமகள் ஏகாஷி ஏக கரணிகளுக்கு அகப்பட்ட அன்று
பன்னிரண்டாண்டு நானும் பெருமாளும் எங்கள் மாமனார் மாளிகையிலே ரசித்தோம் காணுங்கோள் -என்று
தன் ஆற்றாமையாலே ராஷசிகளுக்குச் சொல்லி தரித்தாள் இ றே –
அப்படி நான் சொல்ல மாட்டா விட்டால் பந்துக்கள் சொல்லிற்று கேட்கலாம் இ றே
அதுவும் மாற்றிற்று இலேன் –

அதுக்கு நிபந்தனம் என் என்னில் –
அறிவழிந்து –
கேட்கைக்கு பரிகரம் இல்லாமையாலே

தீரா வுடம்போடு
இப்படி ஆற்றாமை மிக்கால் -அச்சேத்யம் அதாஹ்யம் -என்னும்
ஆத்மவஸ்துவைப் போலே ஆக வேணுமோ அழியக் கடவதான உடம்பு –

பேதுறுவேன்  கண்டிரங்கி
இப்படி ஆற்றாமையாலே அறிவு கெட்டுக் கிடக்கிற என்னைக் கண்டு இரங்கி –
ஆஸ்ரயித்தில் இரக்கம் குடி புகுராமல் வார்த்தை சொல்ல வி றே இவள் கற்றது –
அவளும் ஸ்ராவ்யமாக வார்த்தை சொல்லக் கற்றாள் காணும்
என் தசா விபாகம் இருந்தபடி –

ஏரார் கிளிக் கிளவி-
கிளியின் பேச்சு -பேய்ப்பாட்டு என்னும் படி -காணும் இவள் பேச்சின் இனிமை –

எம்மனை
இதுக்கு நிபந்தனம் என் என்னில் -பெற்றதாகையாலே –
அதாவது -அதி மாத்திர ப்ராவண்யம் ஆகாது -என்று நிஷேதிக்கும் அதுக்கு மேற்பட
என் சத்தையை அழிய விடாள் இ றே-

தான் வந்து என்னை –
என் ஆற்றாமை கண்ட படியாலே தானே வந்து –

சீரார் செழும் புழுதிக் காப்பிட்டு –
மாயன் தமரடி நீறு கொண்டு அணி முயலில் மற்று இல்லை கண்டீர் இவ் வணங்குக்கு-என்று
இருக்கும் ஸ்ரீ வைஷ்ணவ சந்தானம் ஆகையாலே
தான் பாத ரேணுவை வாங்கி ரஷையாக இட்டாள் –

செங்குறிஞ்சி –
என் ஆற்றாமைக் கண்ட கலகத்தாலே தான் பாத ரேணுவை எனக்கு இட்ட அளவில் பர்யவசியாமல்
தேவதாந்த்ரங்கள் என்றால் அருவருக்கும் குடியாய் இருந்து வைத்து
தேவதாந்தரங்களின் காலிலே விழும்படி ஆயிற்றுக் காணும் –

செங்குறிஞ்சித் தாரார் நறு மாலைச் சாத்தற்கு –
ஒரு திருத் துழாய் பரிமாறாத தேவதையாக வேணுமோ பின்னை –

தான் பின்னும் நேராதன ஓன்று நேர்ந்தாள் –
தான் வகுத்த விஷயத்திலே ஓர் அஞ்சலி பண்ணினால் -அது சாதனத்தில் அன்வயிக்கில் செய்வது என் -என்று
இருக்கக் கடவதான -ஓர் அஞ்சலியும் அகப்படப் பண்ணினாள் போலே காணும்

அதனாலும் தீராது என் சிந்தை நோய் –
பண்டே மிக்கு வருகிற நோவு தேவதாந்தர ஸ்பர்சத்தால் அற மிக்கது –

தீராது என் பேதுறவு –
அறிவு குடி புகுந்தது இல்லை –

வாராது மாமை –
நிறம் வரும் என்கைக்கு ஹேது இன்றிக்கே இருக்கச் செய்தே
நிறம் வந்ததில்லை -என்றாள் இ றே –
என் ஆற்றாமை கண்டால் நிறம் தானே வர வேணும் -என்று இருக்கிறாள் காணும்

மற்று ஆங்கே யாரானும் மூதறியும் அம்மனைமார்
சொல்லுவார் –
தங்களை அழியாது இருக்கச் செய்தே மூதறிவாட்டிகள் ஆனவர்கள் சொல்லுகிறார்கள்

மூதறியும் அம்மனைமார் சொல்லுவார் –
இந்த்ரன் படிகள் இருக்கும்படி என் -என்று ஒருத்தி ஒருத்தியை கேட்க
தொண்ணூற்று எட்டு இந்த்ராதிகளை சேவித்தேன்
இந்த்ரன் படி கேட்கிறாய்
வேணுமாகில் சொல்கிறேன் -என்றாள் இ றே
அப்படியே பழையராய் நோய்களையும் அறிந்து நோய்க்கு நிதானமும் அறிந்து பரிஹாரமும் பண்ணுவித்து போரும்
மூதறி வாட்டிகள் சொல்லுகிறார்கள் –

தான் பின்னும் நேராதன ஓன்று நேர்ந்தாள்
தான் வகுத்த விஷயத்திலே ஓர் அஞ்சலி பண்ணினால்
அதுசாதனத்தில் அன்வயிக்கில் செய்வது என் -என்று
இருக்கக் கடவதான -ஓர் அஞ்சலியும் அகப்படப் பண்ணினாள் போலே காணும்

பாரோர் சொலப்படும் கட்டுப் படுத்திரேல்-
பூமியில் அறிவாரும் அறியாதாரும் ஒக்க
கட்டுப் படுத்தக்கால் நோய்க்கு நிதானம் தெரியும் -என்று சொல்லா நிற்பர்கள் -.
அத்தைச் செய்யுங்கோள் என்ன –

அதுக்கு பிரயோஜனம் என் என்னில்
ஆரானும் மெய்ப்படுவன் என்றார்
பெண்களைத் தீம்பு செய்து முகம் காட்டாதே இருக்கும்
கிருஷ்ணனே யாகிலும் வெளிப்படும் -என்கிறார்கள் –

அது கேட்டு –
கட்டுப் படுத்துங்கோள் -என்றார்கள் மூதறி வாட்டிகள் –
இவர்களும் கட்டுப் படுப்பாராக இசைந்தார்கள் –
அவ்வளவிலே தன்னை அழியாது இருக்கச் செய்தே
இவர்கள் இசைவைக் கேட்டுத் தானே வந்து புகுந்தாள் கட்டுவிச்சி .
பகவத் விஷயங்களைக் கேட்கைக்கு ருசி உண்டு என்று அறியும் இத்தனை இ றே வேண்டுவது –
ஆசார்யர்கள் தாங்களே வந்து சொல்லுவார்கள் இ றே –
முன்புத்தை ஆசார்யர்கள் பகவத் விஷயம் போது நாலிரண்டு
பேருக்கு ஆயிற்று சொல்லுவது –
அது தானும் அவர்கள் படி அறிந்தால் சொல்லுவது –
அங்கன் அன்றிக்கே -ருசி உடையார் -என்று தோற்றின அளவிலே சொல்லுவர் எம்பெருமானார் –
அப்படிக் காணும் இக்கட்டு விச்சியும்

காரார் குழல் கொண்டை-
கட்டுப் படுத்தினவள் சொல்லும் வார்த்தையிலும் காட்டில்
இவள் மயிர் முடியே இவளுக்கு போக்யமாய் இருக்கிறபடி .
ஆசார்யர்கள் உடைய ஆத்ம குணங்களிலும் காட்டில்
தேக குணமே உத்தேச்யமாய் இருக்கிறபடி –

கட்டுவிச்சி கட்டேறி
தேவா விஷ்டை யானாள் –
அதாவது -கொட்டாவி கொள்ளாதே மூரி நிமிராதே செய்தபடி –

சீரார் சுளகில்
சுளகுக்கு சீர்மை யாவது -பதர் அறுத்து
மணியும் மணியாக்கிப் பதரும் பதராக்குமது இ றே –
இச் சுளகும் -தேவதாந்த்ரங்கள் ஆகிற கூளத்தையும்
பதரையும் அறுத்து
மணியே மணி மாணிக்கமே -என்கிற மணியைக் காட்டப் புகுகிறாள் இ றே –
ஆகையால் -சீரார் சுளகு –

சில நெல் பிடித்து எறியா-
அவையும் சில நெல்லே -என்கிறாள் –

வேரா விதிர் விதிரா மெய் சிலிரா –
பகவத் விஷயம் சொல்லப் புக்குத் தான் உடை குலை பட்டபடி
மெய்த்துக் கண் பனி சோர மெய்கள் சிலிர்ப்ப -என்னக் கடவது இ றே –
முனே வஷ்யாம் யஹம் புத்த்வா
ஜ்ஞாது மேவம் விதம் நரம் -என்று பிரச்னம் பண்ணின ஸ்ரீ வால்மீகி பகவானுக்கு ஸ்ரீ நாரத பகவான் -ஆனவாறே சொல்லுகிறேன் -என்றான் –
அதுக்கு கருத்து என் என்னில் –
அந்ய பரராய் பிரகிருதி ஸ்தனானவாறேசொல்லுகிறேன் என்றான் இ றே –
பதார்த்தங்களை உள்ளபடி அறிந்து இருக்கிறவன் இனி பிரகிருதி ஸ் தனானவாறே சொல்லுகிறேன் -என்றது –
ப்ரச்ன ரூபத்தாலே ராம குணங்களை ஸ்மரித்து
நெஞ்சை உடை குலையைப் பண்ணினான் ஆயிற்று –
தெளிந்து நான் பிரகிருதி ஸ்தனானவாறே சொல்லுகிறேன் -என்றானாம் இத்தனை இ றே –நினைதொறும் சொல்லும்தொரும் நெஞ்சு இடிந்து உகும் –என்னுமா போலே
கண்டு வணங்கினார்க்கு -இத்யாதி
காமன் உடல் கொண்ட தவத்தாற்கு
தன்னையும் அபிமத விஷயத்தையும் சேர்த்ததுவே குற்றமாக காமனை தஹித்த அக்நி வர்ணன் ஆனவன் இ றே ருத்ரன் –
அவனுக்கு -உமை உணர்த்த -இத்யாதி
ப்ரச்ன ரூபத்தாலே இப்படிப் பட்ட திரு நாமங்களை உடையவன் ஆர் -என்று உமை கேட்க
சிஷ்யாசார்ய க்ரமம் அறியாத தான்
தென்றலும் சிறு துளியும் பட்டால் போலே அவன் அவளைத் திரு நாமங்களைச் சொல்ல விட்டுத் தான் கேட்டு இருந்தான் ஆயிற்று –
அங்கு ஆரலங்கல் ஆனமையால் ஆய்ந்து –
கேடடுக் குறி யழியாதே இருந்தானோ என்னில்
முடி யுண்ட மாலை போலே ஒசிந்து இருந்தான்
திரு நாம பிரசங்கத்தாலே வன்னெஞ்சனான ருத்ரன் பட்டபடி கண்டால்
கண்டு வணங்கினார்க்கு என்னாம் கொல்-
சாஷாத் கரித்தார் என்படுகிறார்களோ –

கை மோவா
பாவனா பிரகர்ஷத்தாலே –விரை குழுவு நறும் துளவம் மெய் நின்று கமழும் –என்கிறபடியே
கை திருத் துழாய் நாறும் இ றே

பேர் ஆயிரம் உடையான் என்றாள் –
நாமம் பலவுமுடைய நம்பி இ றே இப்படி பண்ணினாலும்

பேர் ஆயிரம் உடையான் என்றாள் –
ஓன்று தோற்றிற்று
இரண்டு தோற்றிற்று
நாலு தோற்றிற்று
பத்து தோற்றிற்று
நூறு தோற்றிற்று
ஆயிரம் பேர் தோன்றா நின்றதீ -என்றாள் –

பேர்த்தேயும் -காரார் திருமேனி காட்டினாள் –
அவனது காளமேகம் போன்ற திரு மேனியை உவமையாக காட்டினாள் –
ஸ்ரமஹரமான மேகத்தைக் காட்டி வடிவைக் காட்டினாள் –
காரார் திரு மேனி கண்டதுவே காரணமாக வி றே இவள் தான் இப்படிப் பட்டது-

கையதுவும் சீரார் வலம் புரியே என்றாள் –
ஒரு கையிலே ஸ்ரீ பாஞ்ச ஜன்யத்தை உடையவள் -என்றாள் –
உண்பது சொல்லில் உலகளந்தான் வாய் அமுதம்
உண்ணும்படி சொல்லில் அவன் வாயாலே ஊட்ட உண்பது
கண் படை கொள்ளில் கடல் வண்ணன் கைத்தலத்தே –
அவன் வடிவைக் கடைக் கணித்துக் கொண்டு திருக்கையிலே யாயிற்று இடம் வலம் கொள்வது –
பிரசாதாத்தை சூடிக் கைப் புடையிலே கிடப்பாரைப் போலே
பெண் படையார் உன் மேல் பெரும் பூசல் சாற்றுகின்றார்
இவன் பெண்களுக்குத் துறையாய் இருக்கும்
ஸ்ரீ மதுரையிலும் திருவாய்ப்பாடியிலும் உள்ள பெண்கள் கை எடுத்துக் கூப்பிடா நின்றார்கள் –
பண் பல செய்கின்றாய் –
பகவத் விஷயத்திலே ப்ரத்யா சன்னர் செய்வதும் செய்கிறிலை -அவர்கள் தனியே அனுபவியார்கள் இ றே
பாஞ்ச சன்னியமே
நீ வந்து சேர்ந்த விடத்துக்குத் தகாது உன் குணம்
உன் பிறப்புக்குச் சேரும் அத்தனை
பாஞ்ச ஜன்யம் இ றே –

திருத் துழாய்த் தாரார் நறு மாலை கட்டுரைத்தாள் –
உபய விபூதி நாதனாக இட்ட தனி மாலையைச் சொன்னாள் –
தாமத் துளப நீண் முடி மாயன் தனக்கு இ றே இவள் மடல் எடுக்கிறது –

கீழ்ச் சொன்னவை யடைய ஸ்வகதமாக சொன்னாள் –
கட்டுரையாக –
அவற்றைத் தன்னிலே சொன்ன அநந்தரம் –
நீர் ஏதம் அஞ்சினேன் –
நீங்கள் ஏதேனும் சில வென்று பயப்படாதே கொள்ளுங்கோள்-
தேவதாந்திர ஸ்பர்சம் இல்லை –
நீங்கள் அஞ்சாதே கொள்ளுங்கோள் -என்கிறாள்

நும் மகளை நோய் செய்தான் ஆரானும் அல்லன் –
இவள் நோய் படும் காட்டில் உங்களையும் மறக்க வேணுமோ
உங்கள் வயிற்றில் பிறந்தாரை அவர தேவதைகளால் நோவப் பார்க்க ஒண்ணுமோ

ஆரானும் அல்லன் –
நாய் தீண்டிற்று இல்லை –

அறிந்தேன் அவனை நான்
ஸ்வ யத்னத்தாலே காணப் புக்கு –யதோ வாசோ நிவர்த்தந்தே -என்று மீண்ட வேதம் போல் அன்றியே
அவன் காட்டின வெளிச் செறிப்பாலே அவனைக் கண்ட நான் அறிந்தேன் –

கூரார் வேல் கண்ணீர் –
அறிந்தாள் ஆகில் இவள் ஆர் என்று தலைக் கட்ட புகுகிறாள் என்று சொல்லி
எல்லாரும் ஒக்க தன்னை கூர்க்க பார்த்துக் கொண்டு நின்றவர்களை சம்போதிக்கிறாள் -உமக்கு அறியக் கூறுகேனோ
இவளுடைய நோய்க்கு தேவதாந்தரங்களின் காலிலே விழும்படி கலங்கி இருக்கும்
நீங்களும் கூட அறியும்படி வார்த்தை சொல்லவோ –

ஆரால் இவ்வையம் அடியளப்புண்டது காண் –
பூமிப் பரப்பைத் தன கால் கீழே இட்டுக் கொண்டவர் ஆர் –
ஆரால் -என்கையாலே
ஈ பாவம் செய்து அருளால் அளிப்பார் ஆர் -என்றாள்
அவன் -என்ன வேண்டும் பிரசித்தியை உபஜீவித்து நின்று சொல்லுகிறாள்

இவ்வையம் –
மண்ணை யிருந்து துழாவி வாமனன் மண்ணிது வென்னும்
பூமிப் பரப்பை அடைய துழாவி யிருந்து அவன் அடிச் சுவடு மோந்தவரைப் போலே சொல்லும் –
விச்வாமித்ர மகரிஷி யாகம் காக்க பெருமாள் எழுந்து அருளுகிற போது –
ருஷியே இங்கே தோற்றுகிற ஆஸ்ரமம் ஏது-என்று கேட்டு அருள
ஸ்ரீ வாமனன் எழுந்து அருளி இருந்து தபஸ் ஸூ பண்ணின சித்தாஸ்ரமம்
அவன் எழுந்து அருளி இருந்து போன இடம் -என்று நான் இம் மண்ணை மோந்து கொண்டு கிடப்பன் -என்றான் இ றே
அப்படியே இவ்வையம் என்று அடிச் சுவடு தோன்றுகிறபடி –

ஆரால் இவ்வையம் அடியளப்புண்டது தான்
இத்தால் -புவனி எல்லாம் நீர் ஏற்று அளந்த நெடிய பிரான் அருளா விடுமே -என்னுமா போலே
தன்னுடைமையை இரந்து பெறுமவன் அன்றோ –
இவளை விட்டு வைக்குமோ -என்றபடி –
மண்ணை இரந்து அளந்து கொள்ளுமவன்
பெண்ணை நோவுபட விட்டு வைக்குமோ –என்றபடி –

ஆரால் இலங்கை பொடி பொடியா வீழ்ந்தது –
வரபல புஜ பலங்களாலே மிக்க இலங்கை யாராலே துகளாயிற்று –

ஆரால் –
தங்கள் தரம் அறியாதே -வரத்தைக் கொடுத்து
அவனாலே குடி இருப்பு இழந்து கழுத்தும் கப்படமுமாய்க் கூப்பிட்டுத் திரிந்த ப்ரஹ்மாதிகளாலேயோ –
புதுக்கும் பிடாகையாலே செய்வது அறியாதே செய்தபடி –
இத்தால் –
ஒருத்திக்காக -உண்ணாது உறங்காது ஒலி கடலை யூடறுத்து
இப்படி அரியன செய்து கைக் கொள்ளுமவன் இவளை நோவு பட்டு இருக்க விடான் -என்றபடி –

மற்று ஆராலே கல்மாரி காத்தது தான் –
பசிக் கோபத்தாலே இந்த்ரன் வர்ஷிக்க -அவ்வர்ஷம் நோக்கப் பட்டது ஆராலே
அவ்வர்ஷத்திலே அகப்பட்ட இடையராலும் பசுக்கலாலுமோ –
இத்தால் தன்னால் வந்த நலிவும் தானே பரிஹரிக்கும் என்றபடி –

ஆழி நீர் ஆரால் கடைந்திடப் பட்டது –
அப்ரமேயோ மஹோததி –
ஒருவராலும் பரிச்சே திக்க ஒண்ணாத படி பேர் ஆழத்தை யுடைத்தாய் இருக்கிற சமுத்ரத்தைக் கடைந்து –
கடைந்து கலக்குறுத்து உடலுள் புகுந்து நிற்றூற லறுத்தவர் -என்கிறபடியே
அதில் நற் சீவனான அம்ருதத்தைக் கொண்டவர் ஆர் –
கடலைக் கடைய வெந்தற்று உபக்ரமித்துக் கை வாங்கி இனி தேவர்களாலும் அசுரர்களாலும் அன்று இ றே
அன்று தேவரசுரர் வாங்க -இத்யாதியிறே
தேவர்களும் அசுரர்களும் கை வாங்கின பின்பி றே கடலைக் கடையப் புக்கது –
இத்தால் பல வடிவைக் கொண்டு உடம்பு நோவ பிரயோஜனாந்தர பரர்க்கும் அகப்படக் கார்யம் செய்யுமவன்
அமுதில் வரும் பெண்ணமுதைநோவு பட வைக்குமோ -என்றபடி
விண்ணவர் அமுதுண அமுதில் வரும் பெண்ணமுது உண்டவன் இ றே –

அவன் காண்மின் –
இவ் வவபதானங்கள் எல்லாம் செய்தவனுக்கு உங்கள் நோவு படும் இத்தனை யல்லது
வேறு தேவதாந்தரங்களுக்கு நோவு படுமோ –

ஊராநிரை மேய்த்து –
தங்களுக்கு பசுக்கள் அளவு பட்டு ஊராநிரை மேய்க்கிறான் அன்று இ றே –
உங்கள் தம் ஆநிரை எல்லாம் வந்து புகுதரும் போது-என்று கண் எச்சிலாம் படி இ றே இவர்கள் கோ சம்ருத்தி இருப்பது –
அப்படி இருக்கச் செய்தேயும்
கோ ரஷணத்தில் அன்வயித்தவன் ஆகையாலே ஊராநிரை மேய்க்கும் –
ஒருவன் ஒரு ரஷணத்திலே உத்யுக்தனானால் ரஷ்ய வர்க்கம் பெற்றதில் பர்யாப்தனாகான் இ றே
அப்படியே ஊராநிரையை எல்லாம் மேய்க்கும் –

உலகம் எல்லாம் உண்டும் உமிழ்ந்தும்
பிரளயத்தில் அகப்பட்ட லோகங்களை எல்லாம் திரு வயிற்றிலே நோவு படாமே வைத்து
அங்கே நெருக்கு ஒண்ணாத படி வெளி நாடு காண உமிழ்ந்து
ஊராநிரை மேய்த்து உலகம் எல்லாம் உண்டும் உமிழ்ந்தும்
என்று
ஊராநிரை மேய்த்தத்தோடு உலகம் எல்லாம் உண்டு உமிழ்ந்ததோடு வாசி இன்றியே இருக்கிறது காணும் இவருக்கு

ஆராத தன்மையனாய் –
ரஷ்ய வர்க்கத்தை எல்லாம் ரஷித்தாலும்
தான் ஒன்றும் செய்யாதானாய் இருக்கிறபடி –
அதாவது –
தன்னை விஸ்வசித்து உடன் கிடந்தவனை மடி தடவினவன் நெஞ்சாறல் படுமா போலே யாயிற்று
ரஷ்ய வர்க்கத்தை நோவு படக் கொடுத்து நோக்குகையாவது என்னென்புது-என்று அவன் புண் பட்டு இருக்கும் படி
ஸ்ரீ தண்ட காரண்யத்தில் ருஷிகள் ராஷசராலே நோவு பட்ட சரீரங்களை
ஏஹி பஸ்ய சரீராணி – என்று காட்டி அந்யாயப்பட-
ஒரு ரஷகன் உளன் -என்று சொல்லிப் பட்ட நிவால் வந்த லஜ்ஜை இ றே உங்களுக்கு
கர்ப்ப பூதச்த போதனா – என்று உங்கள் கையிலே உங்களை ரஷித்துக் கொள்ளும் கைம்முதல் உண்டாய் இருக்கச் செய்தே
கர்ப்ப பூதரைப் போலே உங்களுடைய ரஷணத்துக்கு நீங்கள் கடவிகோள் அன்றியிலே இருக்கிற
உங்களுக்கு வந்த லஜ்ஜை சஹிக்கலாம் –
நோவு படுவிகோளும் நீங்களேயாய் –
வந்து அறிவிப்புதி கோளும் நீங்களே யாம்படி பிற்
பாடரானோம் என்பதாய்க் கொண்டு
லஜ்ஜை நம்மால் பொறுக்க ஒண்ணாது -என்றான் இ றே –
அப்படியே -ஆராத தன்மையனாய் –

———————————————————

ஸ்ரீ கந்தாடை அப்பன் ஸ்வாமிகள் திருவடிகளே சரணம்
ஸ்ரீ பெரிய வாச்சான் பிள்ளை திருவடிகளே சரணம்
ஸ்ரீ திருமங்கை ஆழ்வார் திருவடிகளே சரணம்
ஸ்ரீ பெரிய பெருமாள் பெரிய பிராட்டியார் ஆண்டாள் ஆழ்வார் எம்பெருமானார் ஜீயர் திருவடிகளே சரணம்-

 

 

சிறிய திருமடல்-தனியன் -பிரவேசம் – 1-காரார் வரைக் கொங்கை –10-சீரார் செழும் பந்து அடியா நின்றேன் – -ஸ்ரீ பெரிய வாச்சான் பிள்ளை வியாக்யானம் –

December 26, 2013

தனியன் -பிள்ளை திரு நறையூர் அரையர் அருளிச் செய்தது –

முள்ளிச் செழு மலரோர் தாரான் முளை மதியம்
கொள்ளிக் கென்னுள்ளம் கொதியாமே –வள்ளல்
திருவாளன் சீர்க்கலியன் கார்க்கலியை வெட்டி
மருவாளன் தந்தான் மடல் –

மருவாளன்-கையில் பொருந்திய வாளை உடையராய்
திருவாளன் -பகவத் கைங்கர்ய செல்வம் உடையராய்
முளை மதி அம் கொள்ளிக்கு -உதிக்கிற சந்திரன் ஆகிற அழகிய நெருப்புக்கு

————————————————————————–
ஸ்ரீ பிள்ளை லோகம் ஜீயர் அருளிச் செய்த வியாக்யானம் –
சப்தாதி விஷயங்களின் சந்நிதியிலே
மனஸ்ஸூ பரிதபியாமல் –
பகவத் ப்ராவண்யத்துக்கு அனுகுணமாக
திருமடல் -என்கிற திவ்ய பிரபந்தத்தை உபகரித்து அருளுவதே
என்று ஆழ்வார் திருவடிகளில் ப்ரேமம் உடையாருடைய ஈடுபாடாய் இருக்கிறது-

அன்றிக்கே –
ஸ்வ விச்லேஷத்தில் சாம்சாரிக விஷயங்களிலே மனஸ் ஸூ பரிதபியாதபடி
ஸ்வ பிரசாதத்தை பிரசாதியாமல் தாம் மடல் எடுக்க உபக்ரமித்த
பாசுரமான மடலையே தந்து விட்டார் -என்று ஆகவுமாம் –

முள்ளிச் செழு மலரோர் தாரான் –
தமக்கு அசாதாராணமாய்-
அத்விதீயமாய் -இருக்கிற முள்ளிப் பூவைத் தாராக வுடையவர் -என்னுதல்-
வகுளத்தாரான்-என்னுமா போலே –
அன்றிக்கே
மலரோ -என்ற பாடமான போது –
நம் அபேஷிதமான முள்ளிச் செழு மலர் மாலையையோ தருகிறிலர்-என்றாகவுமாம் –
மலர்-என்றது மாலைக்கு உப லஷணம்-

எதுக்கு தார் -தர வேணும் என்னில் –
முளை மதியம் கொள்ளிக்கு என்னுள்ளம் கொதியாமே –
முளைத்து எழுந்துள்ள திங்கள் விரஹிகளாய்  இருப்பார்க்கு தாப ஹேது இறே-
போந்த வெண் திங்கள் கதிர் சுட மெலியும் -என்றார் இறே இவரும்-
நாட்டாருக்கும் அப்படியே -சந்த்ரஸ் சண்டே கராயதே என்று சந்திர மண்டலம் சண்ட மண்டலமாய் இருக்கை-
-தான்யே வாரமணீ யாநி–முளை மதி அங்கொள்ளி -என்னுதல்
முளைமதியமாகிற கொள்ளி -என்னுதல் –
அங்கொள்ளி –அழகிய கொள்ளி -என்னுதல் –
இது பஞ்ச விஷயத்துக்கு உப லஷணம் –
மல்லிகை கமழ் தென்றல் ஈருமாலோ வண் குறிஞ்சி இசை தவிருமாலோ -என்றும்
வாடை தண் வாடை வெவ்வாடை யாலோ –
மேவு தண் மதியம் வெம்மதியாலோ
மென் மலர்ப்பள்ளி வெம்பள்ளி யாலோ -என்றும் இறே
விச்லேஷத்தில் விஷயங்களின் பாதகத்வாகாரங்கள் இருப்பது –
அது தான் விஷய அநுகுணமாய் இறே இருப்பது –
ஆகையால் குளிர்ந்த சந்தரன் கொள்ளி போலே கண்டு என் ஹ்ருதயம் பரிதபியாதே –
ஆழ்வார் பண்ணின உபகாரமே

வள்ளல் திருவாளன் சீர்க்கலியன் –
வள்ளல் -பரமோதாரர் –
திருவாளன் -பகவத் ப்ரத்யா சத்தி யாகிற ஐஸ்வர்யத்தை வுடையவர் –
வள்ளல் திருவாளன் –
இவர் ஔதார்யம் பண்ணுகைக்கு உடலான ஐஸ்வர்யம் –
சீர்க்கலியன் –
பகவத் பக்த்யாதி குணங்களை வுடையவர் –

கார்க்கலியை வெட்டி
கலிகன்றி -யாகையாலே அஜ்ஞ்ஞான வஹமான கலியைக் கடிந்து –
கலி தோஷம் இறே காம பரவசர் ஆகிறது –
அப்படி அப்ராப்த விஷயத்தில் காமம் வாராதபடி –

மருவாளன் தந்த மடல் –
திருக்கையில் மருவி இருக்கிற வாளை வுடையவர்
பகவத் காமத்துக்கு அனுகுணமான திரு மடல் என்கிற திவ்ய பிரபந்தத்தை உபகரித்து அருளினார் –
மருவாளன் –
பகவத் அனுபவத்தில் உண்டான போக்யதை வடிவில் தொடை கொள்ளலாம் படியானவர்
இவள் -அம் துழாய் மாலை கமழ்தல் –
மரு-பரிமளம்
மருவு -மருவுதலாய்-எம்பெருமானை கிட்டுக்கையே ஸ்வபாவமாக உடையவர் -என்றுமாம் –
அன்றிக்கே –
சேதனரைக் கிட்டி ஆளுகிறவர் -என்றுமாம் –
ஆகையால் சேதனரைத் தம் படியாக்க  வேண்டி மடலை உபகரித்து அருளினார்
மாலையைத் தாராதே
மடலைத் தந்து விட்டார் -என்றாகவுமாம் –

————————————————————————–

பிரவேசம் –
கீழ் அனுபவித்தது ஜ்ஞான அனுபவம் ஆகையாலே
பாஹ்ய சம்ச்லேஷ அபேஷை பிறந்து -அது கிடையாமையாலே
திருக் குடந்தையிலே சரணம் புக்கார் -திரு வெழு கூற்று இருக்கையிலே –

இப்படி சரணம் புக்க அளவிலும் நினைவு பூரியாமையாலே
இதுக்கு ஹேது என் என்னில் –
எம்பெருமான் தான் அஜ்ஞ்க்ன அசக்தன் அப்ராப்தனாய்த் தாழ்க்கிறது அன்று –
இத்தலையில் கர்த்தவ்ய சேஷம் உண்டாய்த் தாழ்க்கிறது அன்று –
இனி விளம்ப ஹேது இரண்டு தலைக்கும் இன்றிக்கே இருக்கச் செய்தே
இனித் தாழ்க்கிறது கூடல் செய்ய நினையாமையாலே —
ஆனபின்பு -இத்தலையை அழித்தாகிலும் முகம் காட்டுவித்துக் கொள்ளுவோம் -என்கிற
த்வரையின் மிகுதியை
கிருஷ்ண அவதாரத்தில் குடக் கூத்திலே அகப்பட்டு அவனைக் கிடையாமையாலே மடல் எடுக்கத் துணிந்தாள் ஒரு
பிராட்டி யுடைய பாசுரத்தாலே ஸ்வ தசையை ஆவிஷ்கரிக்கிறார் –
மடலாவது –
துல்ய சீல வயோ வ்ருத்தாம் துல்ய அபிஜன லஷணாம் -என்கிறபடியே
இருவரும் ஒத்த பருவத்தராய்
பும்ஸ்தவத்துக்கு ஏகாந்தமான அறிவு நிறைவு ஓர்ப்பு கடைப்பிடி என்கிற குணங்களாலே அவனும் பூர்ணனாய்
ஸ்த்ரீத்வத்துக்கு ஏகாந்தமான நாண் மடம் அச்சம் பயிர்ப்பு என்கிற குணங்களால் இவளும் பூரணையாய் –
இப்படி இருவரும் குறைவற்றவர்களாய் இருக்க –
தோழிமாறும் தானுமாக உத்யானத்திலே பூக் கொய்ய வென்று புறப்பட
அவனும் வேட்டைக்கு என்று புறப்பட்டுச் சோலையிலே புகுர –
தைவ யோகத்தாலே கூடினதாகையாலே
உயிர் தோழியும் கூட அந்ய பரையானவளவிலே
யாத்ருச்சிகமாக இருவருக்கும் திருஷ்டி பந்தம் பிறந்து அதுவே அடியாக சம்ச்லேஷம் பிரவ்ருத்தமாக
உன்மச்த கரசமமாக கலந்த கலவியாகையாலே
நற்கேட்டிலே இரண்டு தலைக்கும் அழிவு வரும் -என்று
இத்தை முடிய நடத்தக் கடவதாகக்ப் பார்த்த
தைவம் தானே பிரிக்க –
இவருடைய பந்துக்களும்
புனை யிழை களணிவுமாடையுடையும்
புதுக் கணிப்பும் நினையும் நீர்மையதன்று -என்னும்படி இருவர் வடிவிலேயும் வேறுபாடு கண்டு இருவரையும் காவல் செய்ய
அதுவே அடியாக இவர்கள் ஆற்றாமை சதா சாகமாகப் பணைக்க
எதிர்த் தலையைக் கிடையாமையாலே மற்றைத் தலை செய்யும்  சாஹச ப்ரவ்ருத்தி யாயிற்று மடலாவது –

இவர்கள் மடல் எடுக்கிறதுக்கு பிரயோஜனம் என் என்னில்
இவ் வுபக்ரமத்தைக் கண்டு இவருடைய பந்துக்களும் கூட்டுதல் –
அன்றியே ராஜாக்கள் கூட்டுதல்
அன்றியே இருவர் பந்துக்களும் இருவரையும் கை விட
அலக்குப் போர் போலே -ஒருவர்க்கு ஒருவர் தஞ்சமாய்க் கூடிப் போதல் –
அலக்கு போர் -வீரர்கள் தங்கள் ஆயுதங்களை ஆதாரமாக்கி நிறுத்தி வைக்கும் ஆயுத குவியல் –
அன்றிக்கே -மடல் எடுத்து எதிர் தலையை பெறாமையாலே இத்தலை முடிந்தது -என்னும்
ஏற்றத்தைப் பெற்றுப் போதல்
இவை பிரயோஜனமாக –

வள வேழ் உலகில் தங்கள் அயோக்யதையை அனுசந்தித்து அகலும் ஸ்வ பாவரான இவர்கள்
இஸ் சாஹச பிரவ்ருத்தியில் இறங்குவான் -என் என்னில்
மடல் எடுத்து அத்தலையை அழிக்கப் புகுகிறார்கள் அல்லர்களே
ஊர்வன் மடல் -என்று -சாபமாநய சௌமித்ரே -என்று வில்லைக் காட்டி வேலையை அச்சம் உறுத்தினால் போலே
அச்சம் உறுத்தி முகம் காட்டுவித்துக் கொள்ளுகிற வர்கள் ஆகையாலே
தங்கள் துணிவைச் சொல்லவே அவன் வரும் என்று சொல்லுகிறார்கள்
அத்தனை அல்லது மடல் எடுக்கிறார்கள் அன்று இறே-
அயோக்யர் என்று அகன்றதும் -விலஷண வஸ்து என்று அனுசந்தித்தவாறே –
குணாதிக்யமும் வைலஷண்யமும் அனுசந்தித்த படியால் இறே இவர்கள்
ஆற்ற மாட்டாதே வழி யல்லா வழி போயாகிலும் பெற வேணும் என்று மேல் விழுகிறது–

இவர்களுக்கும் ஒரு ஸ்வ பாவம் உண்டு –
தங்களை அனுசந்தித்த போது அயோக்யர் என்று அகலுவர்கள் –
அவனை அனுசந்தித்த போது தங்களையும் பாராதே மேல் விழுவார்கள் –
அத்தலையை அனுசந்திக்கச் செய்தே இத்தலை தோன்றாது இறே -அத்தாலே மேல் விழுகிறார்கள் –

ஆனால் அவர்கள் பிராட்டிமார் பேச்சைப் பேசுவான் என் என்னில்
ஆத்ம ஸ்வரூப வைலஷண்யத்தாலும்
அநந்யார்ஹ சேஷத்வாதிகளாலும்
அந்வயத்தில் தரிக்கையாலும்
வ்யதிரேகத்தில் தரியாமையாலும்
ஜ்ஞானம் விசதமானால் இவ்வாத்ம வஸ்துவும் பிராட்டிமாரோடே ஒக்குமாகையாலும்
இவர்களும் மயர்வற மதி நலம் அருளப் பெற்றவர்கள் ஆகையாலே
பிராட்டி பேச்சாலே பேசுகிறார்கள்-

கடலன்ன காமத்தராகிலும் மாதர் மடலூரார் மற்றை யார் மேல் -என்று ஸ்திரீகள்
புருஷர்கள் மேல் மடலூரக் கடவதல்ல என்று லஷணம் காட்டிக் கிடக்கச் செய்தே
இப் பிராட்டி மடலூருவான் என் என்னில்
ஆசை ஒருதலைக்கேயாய்-ஒரு தலை லஷணப் படியே ஆசையை மர்யாதையிலே நடத்தலாமாகில் அது செய்யலாவது –
ஆசை மிக்கார் மடலூரும் அத்தனை -என்னும் ஆர்ய மர்யாதையாலே மடலூர உபக்ரமிக்கிறார்கள்

பின்னைத் தமிழர் செய்ததுக்கு ஹ்ருதயம் என் என்னில்
ராஜாஜ்ஞ்ஞையிலே ஆசையை வரம்பு கட்டப் பார்த்ததுக்கு ஹ்ருதயம் ஏது என்று அறிந்தது இல்லை-

மயர்வற மதிநலம் அருளப் பெற்றவர்கள் -அறிவுடையாராகில் அனுஷ்டிக்கக் கடவதல்ல -என்று
அவர்கள் நிஷேதித்த காமத்தை அனுஷ்டிக்கிறார்களோ என்னில்
அப்படி நிஷேதித்த காமம் அல்ல –
நிதித்யாசி தவ்ய-என்று வேதாந்த்திலே விதிக்கிற பகவத் பக்தியை -காமம் -என்கிறது –
ஆகையாலே விஹிதமான வ்ருத்தி-பக்தியைக் காமம் -என்கிறது –
மடல் எடுக்கையாவது -தன்னுடைய ஸ்த்ரீத்வத்துக்கும் அவனுடைய புருஷோத்தமத்வத்துக்கும் சேருவது ஓன்று அன்று –
அவன் தானே வரக் காண்கை காண் ஸ்த்ரீத்வம் ஆவது -என்று விலக்குகிறவர்களைக் குறித்து –
மநோஹாரி சேஷ்டிதங்களிலே அகப்பட்டு அபஹ்ருத சிந்தை யானேன் –
அவன் தானே வருகிறான் -அவனுக்கு நிறக்கேடு விளைக்க ஒண்ணாது -என்கிற இதுவும் செய்தற்றது –

இனி மடல் எடுத்து அவனைப் பெற்று அல்லது தரியேன் -என்கிற தன் துணிவை –
விலக்குகிற பந்துக்களுக்கு சொல்லுகிறாள் –
மடல் எடுக்கப் புக்கவள் விளம்பிக்கறதுக்கு ஹேது என் என்னில் –
ஹேதுக்களாலே பந்துக்களை இசைவிக்கைக்காகவும்
குணாதிக வஸ்துவைக் கடுக அழிக்கல் ஆகாது என்றும்
வருகைக்கு அவகாச பிரதானம் பண்ணுகைக்காவும்
விளம்பிக்கிறாள் —

————————————————————————–

காரார் வரைக் கொங்கை கண்ணார் கடலுடுக்கை
சீரார் சுடர்ச் சுட்டிச் செங்கலுழிப் பேராற்று -பேரார மார்வில்
பெரு மா மழைக் கூந்தல் -நீரார வேலி நிலமங்கை என்னும்
இப் பாரோர் சொல்லப் பட்ட மூன்றன்றே
அம் மூன்றும் ஆராயில் தானே -அறம் பொருள் இன்பம் என்று
ஆரார் இவற்றினிடை அதனை எய்துவார் –
சீரார் இரு கலையும் எய்துவர் –
ஆரானும்உண்டு என்பார் எனபது தான் அதுவும் ஒராமை யன்றே –
அது ஒராமை ஆம் ஆறு உரைக்கேன் -கேள் ஆமே
கார் ஆர் புரவி ஏழ் பூண்ட தனி ஆழித் தேரார் –
நிறை கதிரோன் -மண்டலத்தைக் கீண்டு புக்கு –
ஆராவமுதம் அங்கு எய்தி -அதில் நின்றும் வாராது ஒழிவது  ஓன்று உண்டே –
அது நிற்க –
ஏரார் முயல் விட்டுக் காக்கைப் பின் போவதே –
ஏரார் இள முலையீர் –
என் தனக்கு உற்றது காண் –
காரார் குழல் எடுத்துக் கட்டி -கதிர் முலையை -வாரார வீக்கி -மணி மேகலை திருத்தி –
ஆராயில் வேற்கண் –
அஞ்சனத்தின் நீர் அணிந்து –
சீரார் செழும் பந்து -கொண்டு அடியா நின்றேன் நான் –

————————————————————————–

காரார் வரைக் கொங்கை கண்ணார் கடலுடுக்கை –

தாய்மார் தோழிமார் எல்லாரும் இத் துணிவு ஆகாது காண் என்று விலக்கா நிற்கச் செய்தே –
விலக்காதாள் ஒருத்தியைப் பெறுவதே -என்று கொண்டாடுவாரைப் போலே
புருஷார்த்தங்கள் சொல்ல வேண்டுகையாலே –
அவர் பரிக்ரஹித்த சேதனரைச் சொல்ல வேண்டி –
அவர்கள் வர்த்திக்கிற பூமியைச் சொல்லப் புக்கு –
அவ்வழி யாலே அதுக்கு அபிமானிநியான
ஸ்ரீ பூமிப் பிராட்டியை வர்ணிக்கிறாள் –

காரார் வரைக் கொங்கை –
ஸ்ரீ பூமிப் பிராட்டிக்கு முலையாக மலைகளைச் சொன்னபடி –
காரார் வரை-என்கையாலே -செறிந்து மேகம் படிந்த மலை -என்று மலைக்கு உயரம் சொல்லிற்று –
மேகம் படிந்த மலை என்கையாலே முலைக் கண் கறுத்து இருந்தால் போலே இருக்கும் என்கை –
மலைகளை முலையாக்கிச் சொல்லிற்றாகில் -எம்மலைகளைச் சொல்லிற்று என்னில்
திருமலைகள் இரண்டையும் முலையாகச் சொல்லிற்று என்னும் இடம் சொல்லிற்று
தென்னன் உயர் பொருப்பும் தெய்வ வடமலையும் – என்னும் இவையே முலையா -என்று பெரிய திரு மடலிலே சொல்லிற்று-
ஸ்ரீ பூமிப் பிராட்டிக்கு முலை சொல்லுகிறதாகில் உயர்ந்த மேரு ப்ரப்ருதிகளைச் சொல்லாதே
இவற்றைச் சொல்லுவான் என் என்னில்
முலையாவது காந்தன் படுகாடு கிடக்கும் இடம் இறே –
அப்படியே எப்போதும் ஒக்க பகவத் சந்நிதி உள்ள தேசம் ஆகையாலே திரு மலைகளைச் சொல்லிற்று –

வரைக் கொங்கை
முலைக்கு காடிந்யம் ஸ்வ பாவமாய் இருக்கும் இறே –அதுவும் சொல்கிறது –

கண்ணார் கடலுடைக்கை –
கண்ணார் கடல் என்கையாலே -தர்சநீயமான கடல் -என்னுதல் –
இடமுடைத்தான கடல் -என்னுதல் –
இடமுடைத்தாகை யாவது என் என்னில் –
ஸ்ரீ பூமிப் பிராட்டிக்குள் கொடுக்கும் கொய்சகமும் வைத்து உடுக்கலாம் படி பரப்பை வுடைத்தாய் இருக்கை –

கடலுடுக்கை –
திரு மேனியின் சௌகுமார்யத்துக்கு ஈடாக
உறுத்தாமே குளிர்ந்து இருக்கும் -என்கை –

சீரார் சுடர்ச் சுட்டிச் செங்கலுழிப் பேராற்று -பேரார மார்வில்

சீரார் சுடர் சுட்டி –
அழகிய சுடரை உடைய ஆதித்யன் இவளுக்கு திலகம் என்கை –
அணி மிகு தாமரைக் கை ஆபரணமாகக் கடவ
தலைக்குத் தான் ஆபரணமாகப் பெருகையாலே வந்த சீர்மையாகவுமாம் –

செங்கலுழிப் பேராற்று -பேரார மார்வில்
சஹ்யத்திலே வர்ஷிக்கச் சிவந்த கலக்கத்தை உடைத்தாகையாலும்
மலையில் உண்டான பொன் முதலான ரத்னங்களை உடைத்தாகையாலும்
பூமி எங்கும் பரவிக் கொண்டு வருகையாலும்
விளங்கி -கலங்கில் கிடக்கிற ஆறாகிற
ஹாரம் கிடக்கிற மார்பை வுடையவள்

பெரு மா மழைக் கூந்தல் -நீரார வேலி நிலமங்கை என்னும்
பெரு -பெருத்து – –
கறுத்த–மழை மேகங்கள்
நீர் கொண்டு எழுந்த காளமேகத் திரளே-இவளுக்கு மயிர் முடி –
அதாகிறது –
இந்திர தனுஸ்ஸூம் -மின்னும் கலம்பகன் சூடினால் போலே இருக்கையாலே
மேகத்தை மயிர் முடி என்கிறது –
காந்தனுக்கு தர்சநீயமாய் இருக்கையும்
ஒருகால் குலைத்து நுழுந்த விடாய் ஆறும்படியாய் இருக்கையும்-

நீரார வேலி –
ஆவரண ஜலமே இவளுக்குக் காப்பு -என்னுதல் –
மரியாதை என்னுதல்
குளிர்த்தியை வுடைத்தான சந்தனத்தோ பாதியாய்
நாமத்தை உடைய கற்பே இவள் உயரத்துக்கு எல்லை என்கை –

நில மங்கை என்னும் இப்பார் –
பூமியைப் சொல்லப் புக்கு அதுக்கு பிரகாரியான ஸ்ரீ பூமிப் பிராட்டி யளவும் சொன்ன படி

இப் பாரோர் சொல்லப் பட்ட மூன்றன்றே
சிறியார் பெரியார் என்னாதே
விலஷணர் அவிலஷணர் -என்னாதே
பூமியில் உண்டான சேதனர் பரிக்ரஹித்த புருஷார்த்தம் மூன்று அன்றோ -என்கை –

அன்றே-என்றபடியாலே
மோஷம் என்று ஒரு புருஷார்த்தம் உண்டு அன்று என்னும் இடம் சொல்லுகிறது –

அம் மூன்றும் ஆராயில் தானே –
இவற்றை ஆராயப் புகில் –
தம்முடைய திரு உள்ளத்தில் கிடக்கிற காமமே புருஷார்த்தம் -என்றாதல்

அறம் பொருள் இன்பம் என்று –
கீழே புருஷார்த்தத்தை மூன்று என்று சொல்லச் செய்தே
இங்கு எடுத்ததுக்கு பிரயோஜனம் என் என்னில்
மோஷம் இதின் உள்ளே ஓன்று என்று சொல்லுவார் உண்டாகிலும் என்று
அவர்களுக்கு இடமறச் சொல்லுகிறாள் –

ஆரார் இவற்றினிடை அதனை எய்துவார் –
நடுவனது எய்த இரு தலையும் எய்தும் -என்று தமிழர் சொல்லுகிறபடியே சொல்லுகிறார் அன்று-
இவை மூன்றிலும் வைத்துக் கொண்டு-
அதனை எய்துவார் என்று -தமக்கு உத்தேச்யமான காமத்தை எய்துவார் -என்றபடி –
ஆரார் இவற்றின் இடை எய்துவார் -என்கையாலே
பயிலும் திருவுடையார் யவரேலும் -என்னுமா போலே
இப் புருஷார்த்தத்தை லபிப்பார்
ஜன்ம வ்ருத்தங்களால் குறைவுடையவரே யாகிலும்
அவர்களும் சிலவரே -என்கிறார்-
சீரார் இரு கலையும் எய்துவர் –
இத்தை லபிக்கும் சம்பத்தை வுடையவர்கள் இதுக்கு கலா மாத்ரமான
தர்ம அர்த்தங்கள் இரண்டையும் லபித்தாராகக் கடவர்
சாத்தியத்தை லபித்தவர்கள் -சாதனத்தையும் அனுஷ்டித்தாராக கடவது இறே
இவற்றுக்கு சீர்மை யாவது -இதுக்கு சாதனம் ஆகையாலே
ஒரூருக்கு போகவென்று ஒருவன் மனோரதித்தால்
அவ் ஊரிலே அவனைக் கண்டால் நடுவு பட்ட வழியும் வந்தானாகக் கடவது இறே

ஆரானும்
அறிவில் குறைந்த யாரோ சிலர்

உண்டு என்பார் எனபது தான் அதுவும் ஒராமை யன்றே –
சிக்கென மற்று -உண்டு என்பார்
நிலையான மோஷம் என்று மற்று ஒரு புருஷார்த்தம் இருப்பதாகச் சொல்லுவார்கள் –
அல்ப அஸ்தரம் என்று இப் புருஷார்த்தங்களை தூஷித்து
ஆனந்தா வஹமாய் -அந்தமில் பேரின்பமாய்
நிலை நின்ற புருஷார்த்தம் உண்டு என்பார்கள் –
இப்படி காண ஒண்ணாதே
அவர்கள் வசஸ் சமுத்ரத்திலே கேட்டுப் போம் இத்தனை என்கை –
ஆரானும்-என்கையாலே -அவ்யப தேச்யருமாய் அவ்யுத்பன்னருமாய் சிலர் -என்கை

எனபது தான் அதுவும்
அவர்கள் அப்படி சொல்லுகிறதும்

உலகத்தார் சொல்லும் சொல் –
உலகத்தவர்களாலே சொல்லப்படுகிற சொல்லையும் செயலையும்
லோக பரிக்ரஹத்தை அவர்கள் ஆராயாமல் சொல்லுகிறார்களாம் அத்தனை
அது ஓன்று அல்ல -என்கை
அவர்கள் அறியாமல் சொன்னாராம்படி என் என்னில்

ஒராமை அன்றே
ஆராயாமல் சொல்லுவது ஓன்று அன்றோ –

அது ஒராமை ஆம் ஆறு உரைக்கேன் –
அச் சொல் ஆராய்ச்சி அற்றது என்னும் இடத்தை -உங்கட்குத் தெரியச் சொல்லுகிறேன்
அவர்கள் அறியாமல் சொன்னார்கள் என்னும் இடம் என் உக்தி மாத்ரத்தாலே
அவர்கள் பிரமாண பிரமேயம் இரண்டையும் அழிக்கிறேன் –
நீங்கள் செய்ய வேண்டியது செவி தாழ்த்துத் தரும் இத்தனை –

கேள் ஆமே
அதனை நீங்கள் காது கொடுத்துக் கேட்கக் கூடுமே -கேளுங்கோள்

கார் ஆர் புரவி ஏழ் பூண்ட தனி ஆழி –
மேக மண்டலத்தில் செல்லுவதும் ஏழு குதிரைகள் பூட்டப் பெற்றதும்
ஒற்றைச் சக்கரத்தை வுடையதுமான –
அது தான் உங்களுக்கு ஏற்க உண்டே என்று தோற்றிற்றோ
மேக பதத்திலே குதிரை சஞ்சரிக்கை யாவது என்
புரவி -இரண்டு அல்ல நாலு அல்ல ஆறு அல்ல -எட்டு அல்ல ஏழு குதிரை பூண்கை யாவது என் –

தனி ஆழித் தேரார் –
பிள்ளாய் -இரண்டாதல் நாலாதல் அன்றிக்கே
தனிச் சக்கரமாம் –
பிள்ளாய் -ஆகாசத்திலே ஒருவன் தேர் நடக்கை யாவதென் –

நிறை கதிரோன் –
ஒரு விளக்கின் சந்நிதியில் விழிக்க மாட்டாத அதி சூத்திரன்
உஷ்ண கிரணங்களால் பூர்ணனாய் இருக்கிற ஆதித்யனைச் சென்று கிட்டுகை
யாவதென் –

மண்டலத்தைக் கீண்டு புக்கு –
ஒருவனை இங்கே உபாசித்து
அவனுடைய ராஜகுலத்தாலே -ஆதித்ய மண்டலத்தின் நடுவே போகிறானாம் இறே
அங்கே ஏறப் போனால் அவ்வழிப் போக்குத் தான் இங்குப் போலே
இரண்டருகும் பணை யாக நடவே போகிறானோ தான் -என்கை –

ஆராவமுதம் அங்கு எய்தி –
திரு நறையூர் இங்கே
திருவாய்ப்பாடி இங்கே இருக்க
ஆராவமுதம் அங்கே யாவது என் -என்கை –

அங்கு எய்தி –
பனைமடலும் திரு நறையூரும் இங்கேயே இருக்கச் செய்தே
அங்கு ஏத்திக் கொண்டு ஏத்திப் பெறுவது -என்கை –

அதில் நின்றும் வாராது ஒழிவது  ஓன்று உண்டே –
போனால் பின்னை புனராவ்ருத்தி இல்லையாம் –
தன்னிச்சை யின்றிக்கே இருக்கச் செய்தே
தன் கர்மத்தால் நரகத்தை அனுபவித்தவனும் மீளா நின்றான்
இச்சையால் சுக அனுபவம் பண்ணப் புக்கவன் மீளானாம்-

ஓன்று உண்டே
இப்படிப் பட்டதொரு புருஷார்த்தம் உண்டு என்று தோற்றி
இரா நின்றதோ உங்களுக்கு -என்கை –

அது நிற்க –
அதுதான் உண்டாக -இல்லையாக -பிணக்கு என் -என்கை –
ஏரார் முயல் விட்டுக் காக்கைப் பின் போவதே –
ஸ்தல சஞ்சாரியை விட்டு சாகா சஞ்சாரியைப் பற்றுவதே –
ஸூ சங்கதமுமாய் உபயோக யோக்யமுமாய் இருக்கிற வஸ்து கைப்பட இருக்க
இத்தை உபேஷித்து
கைப்படாதே இருப்பதுமாய் -கைப்படுவது ஓன்று என்று தெரியாது இருப்பதுமாய் –
கைப்பட்டாலும் உபயோக யோக்யமும் இன்றிக்கே இருக்கிற வஸ்துவுக்கு வில் எடுத்துத் திரிவதே –
இது ஒரு சேதன க்ருத்யமோ -என்கிறார் –

ஏரார் இள முலையீர் –
நீங்கள் வடிவு படைத்தது -வடிவு அழகாலே பிரயோஜனம் இங்கே
கொள்ளுகைக்கு அன்றோ -என்று கருத்து –
கொம்மை முலைகள் இடர் தீரக் கோவிந்தற்கோர் குற்றேவல் –என்னக் கடவது இறே –
இஸ் சரீரத்தைக் கொண்டு அவதாரங்களிலும்
உகந்து அருளின நிலங்களிலும் அடிமை செய்யாதே
தேசாந்தரே-
காலாந்தரே – –
தேகாந்தரே –
பெரும் பேறு ஆகிறது என் என்புது என்கை –

என் தனக்கு உற்றது காண் –
இது எல்லாம் கிடக்க –
நான் மாறுபாடு உருவப் பட்டதொன்று கேளுங்கோள் என்கிறார் –

காரர் குழல் -இத்யாதி
என் உத்தியோகம் எதிர்த் தலையைக் கையும் மடலுமாகக் காணப் போரும் கிடீர்

காரார் குழல் எடுத்துக் கட்டி –
நீல மணி போலே நெய்த்து இருண்டு ஸ்ரமஹரமான குழலை எடுத்துக் கட்டி –
மயிர்ச் செறிவாலும் பருவத்தாலும் ரூபத்தாலும் எடுத்துக் கட்ட அரிதாய் இருந்தபடி

எடுத்துக் கட்டி –
அலையப் புறப்பட்டேன் ஆகில்
அவனை விலங்கிடலாம்-என்கை –

கதிர் முலையை –
யௌவனப் புகரால் மிக்க முலையை –

வாரார வீக்கி –
வார் சபலமாம் படி வீக்கி -என்னுதல்
வாராலே ஆரக் கட்டி -என்னுதல்
கொல்லும் யானைக்கு முகபடாம் இட்டால் போலே –
இக்கச்சுக் கிடந்தது இல்லையாகில் அவனைப் பிச்சேற்றலாம் கிடீர் -என்கிறாள் –

மணி மேகலை திருத்தி –
மணிமயமான மேகல ஆபரணத்தை அமைத்து
அதாவது
பிராட்டி யமுனையில் தெப்பம் ஏற ஒருப்பட்டால் போலே
அவனுக்கு சர்வ ஸ்வ தானம் பண்ணின படி –

ஆராயில் வேற்கண் –
அழகும் கூர்மையும் ஆர்ந்த கண் –

அஞ்சனத்தின் நீர் அணிந்து –
அழகுக்கு இடுகிறது அன்று இ றே –
மங்களார்த்த மாக அஞ்சனம் இட்டு –

அயில் வேல் கண் அஞ்சனத்தின் நீர் அணிந்து –
கடைந்த பாத்திரத்திலே நெய் இட்டால் போலே –

காரார் குழல் எடுத்து –
குழல் எடுத்துக் கட்டிற்று இலேனாகில்
எதிர்தலையைக் கையும் மடலுமாகக் காணலாம் கிடீர் -என்கை
கதிர் முலையை வாரார வீக்கி
கொல்லும் யானைக்கு முகபடாமிட்டால் போலே
முலையின் அழகைக் கச்சாலே மறைத்திலேன் ஆகில்
நான் பட்டது அவன் படும் கிடீர் -என்கை –
மணி மேகலை திருத்தி –
பரியட்டத்தைப் பேணாதே புறப்பட்டேனாகில்
என் அவஸ்தை அவனுக்குப் பிறக்கும் கிடீர் -என்கை –
ஆராயில் வேர் கண் அஞ்சனத்தின் நீர் அணிந்து –
பெரு வெள்ளத்திலே வாய்த்தலை படல் இட்டால் போலே
கண்ணின் அழகை அஞ்சனத்தினாலே மறைத்திலேன் ஆகில்
கண்ணுக்கு இலக்கை அவனுக்குத் தப்ப ஒண்ணாது கிடீர் -என்றதாயிற்று –

சீரார் செழும் பந்து –
ஆரேனுக்கு சம்பத்து  உண்டாவதும் இவளுடைய ஸ்பர்சம் கொண்டு இறே
பந்தார் விரலி-என்று இவள் கைவிடாது இருக்கும் பந்து இறே –
சம்பத்துக்கு குறை இல்லை இறே

செழும் பந்து –
அழகிய பந்து –

கொண்டு அடியா நின்றேன் நான் –
அன்யார்த்தம் கிடீர்
என்னுடைய வியாபாரம் என்கை-

————————————————————–

ஸ்ரீ கந்தாடை அப்பன் ஸ்வாமிகள்  திருவடிகளே சரணம்
ஸ்ரீ பிள்ளை லோகம் ஜீயர் திருவடிகளே சரணம்-
ஸ்ரீ பெரிய வாச்சான் பிள்ளை திருவடிகளே சரணம்
ஸ்ரீ பிள்ளை திரு நறையூர் அரையர் திருவடிகளே சரணம்
ஸ்ரீ திருமங்கை ஆழ்வார் திருவடிகளே சரணம்
ஸ்ரீ பெரிய பெருமாள் பெரிய பிராட்டியார் ஆண்டாள் ஆழ்வார் எம்பெருமானார் ஜீயர் திருவடிகளே சரணம்-

 

 

திரு நெடும் தாண்டகம்–30–மின்னு மா மழை தவழும் மேக வண்ணா–ஸ்ரீ பெரிய வாச்சான் பிள்ளை வியாக்யானம் –

December 25, 2013

அவதாரிகை –

நிகமத்தில் –
ஸ்வ லாபத்தை சொல்லா நின்று கொண்டு
இப்பிரபந்தத்தை அத்யவசித்தவர்கள் உடைய
சாம்சாரிகமான சகல துக்கங்களையும்
தாங்களே முதலரிய வல்லார் –
என்கிறார் –

—————————————————

மின்னு மா மழை தவழும் மேக வண்ணா
விண்ணவர் தம் பெருமானே அருளாய் என்று
அன்னமாய் முனிவரோடு அமரர் ஏத்த
அருமறையை வெளிப்படுத்த அம்மான் தன்னை
மன்னு மா மணி மாட மங்கை வேந்தன்
மானவேல் பரகாலன் கலியன் சொன்ன
பன்னிய நூல் தமிழ் மாலை வல்லார் தொல்லைப்
பழ வினையை முதலரிய வல்லார் தாமே -30-

———————————————————-

மின்னு மா மழை தவழும் மேக வண்ணா –
மின்னி முழங்கி வில் விட்டு
தர்ச நீயமாய் –
வர்ஷியாது இருப்பதொரு வர்ஷூக வலாஹகம் போலே
இருந்துள்ள வடிவை உடையவனே –
ஒரு நீர்ச்சாவியிலே ஒரு காளமேகம் வர்ஷித்தால் போலே
அடி நாயேன் நினைந்திட்டேனே -என்று
இவருடைய ஆர்த்த நாதத்தை கேட்டு -இவருடைய தாபம் எல்லாம் நீங்கும்படியாக
குளிர நோக்கிக் கொண்டு -காளமேக நிபஸ்யாமமான வடிவோடு வந்து
முகம் காட்டின படியைச் சொல்கிறது –

கீழில் பாட்டிலே –
பரோஷ நிர்த்தேசம் பண்ணி இருக்க
இங்கே அபரோஷித்துச் சொல்லுகையாலே -வந்து முகம் காட்டினமை தோற்றுகிறது –
பிரணய ரோஷம் அகிஞ்சித்கரமான தசையிலும்
ஸ்வ தோஷ ஞாபநம் கார்யகரமான படி –

நம் ஆழ்வார் ஜகத் காரணத்வத்திலே உபக்ரமித்து –
அவா வறச் சூழ் அரியை அயனை அரனை -என்று ஜகத் காரணத்தோடு தலைக் கட்டினார்
இவர் வடிவிலே -மணிவுருவில் பூதம் ஐந்தாய் -என்று -உபக்ரமித்து
மின்னு மா மழை தவழும் -என்று வடிவோடு தலைக் கட்டுகிறார் –

விண்ணவர் தம் பெருமானே –
இவ் வடிவைப் படியிட ஜீவித்து இருக்குமவர்களைச் சொல்லுகிறது –
அயர்வறும் அமரர்களுக்கு உன்னை அனுபவிக்க கொடுத்துக் கொண்டு இருக்கிறவனே –
கடலிலே வர்ஷித்தால் போலே அவர்களுக்கு உன்னைக்
கொடுக்குமது ஒரு ஏற்றமோ –
அவர்கள் உன்னை சதா தர்சனம் பண்ணுமா போலே
நானும் உன்னை
சரீர சம்பந்தம் அற்று
சதா தர்சனம் பண்ணும்படி கிருபை பண்ணி அருள வேண்டும்

அருளாய் என்று
பரமபக்தி பர்யந்தமான விடாய் – பிறந்த இடத்திலும் இரக்கமே சாதனம் என்று இருக்கிறார் –
ஆழியான் அருளே -என்று விஷயாந்தர நிவ்ருத்திக்கும்
இரக்கமே சாதனம் -என்கிறார் –
பகவத் அனுபவத்துக்கும் இரக்கமே சாதனம் -என்கிறார்-

அன்னமாய் –
தமக்கு அவன் வந்து தன்னைக் கொடுத்தபடிக்கு
த்ருஷ்டாந்தம் சொல்லுகிறார் –
ப்ரஹ்மாவுக்கு பிரமாணத்தை வெளி யிட்டால் போலே யாய்த்து
தமக்கு பிரேமேய பூதனான தன்னை வெளி இட்ட படியும் –
முனிவரோடு அமரர் ஏத்த
ரிஷிகளோடே கூட ப்ரஹ்மாதிகள் வேத சஷூஸ்சை
இழந்தோம் என்று
தன்னை ஆஸ்ரயித்து ஏத்த –
ரிஷிகளுக்கு ஆத்ம உஜ்ஜீவன அர்த்தமாக பிரமாண அபேஷை உண்டு
ப்ரஹ்மாதிகளுக்கு ஸ்ர்ஷ்டாதி வியாபாரத்துக்கு பிரமாண அபேஷை உண்டு –

அன்னமாய் –
அபௌருஷேயத்வம் குலையாத படி
ஹம்ஸ ரூபியாய் –

அரு மறையை –
பெறுதற்கு அரிய வேதம் –
பெறுதற்கு அரியது பிரமேயம் அன்று –
பிரமாணம் ஆய்த்து –

வெளிப்படுத்த –
பிரமாணத்துக்கு உத்பத்தி விநாசம் ஆவது
பிரகாச -அப்ரகாசங்கள் -என்கை –

அம்மான் தன்னை –
சர்வேஸ்வரன் இவர்களுக்கு வேத பிரதானம்
பண்ணுகைக்கு அடி
உடையவன் ஆகையாலே -என்கை –

மன்னு மா மணி மாட மங்கை வேந்தன்
இவர் தரித்த வாறே
ஊரும் ஸ்திரமான படி –
கல்பாவசாநத்து அளவும் அழிவு இன்றிக்கே
ஸ்லாக்கியங்களான ரத்னங்களாலே
செய்யப்பட மாடங்களை உடைத்தான -திருமங்கை –

மங்கை வேந்தன் –
பஷியின் காலில் விழுந்தவர்
திரு மங்கைக்கு நிர்வாஹகர் ஆனார்

மான வேல் பரகாலன் –
கிஞ்சித் கரிக்கவும் பெற்றார் -என்கை –
அத்தலையிலே பரிவாலே எடுத்த வேல் -இறே –

மான வேல்
கா புருஷன் எடுக்கிலும்
திரு மங்கை மன்னன் ஆக்க வல்ல வேல் –
மான வேல் பரகாலன் -என்னுதல்-

பர காலன் –
கையில் வாளாலும்
பிரதிபாதனத்தாலும்
பிரதிபஷத்தை வென்று
வைதிக மரியாதையை ஸ்தாபித்தவர் –

கலியன் –
உபயத்துக்கும் அடியான மிடுக்கை சொல்கிறது
கலி -மிடுக்கு
அங்கன் இன்றியே
கலி காலத்தை கடிந்தவர் -என்னுதல் –

பன்னிய நூல் தமிழ் மாலை வல்லார் –
பன்னுதல் -பரம்புதல்
ஸ்வரூப ரூப குண விபூதிகள் இத்தனையும்
விளாக்கொலை கொண்டு இருக்கை –
நூல் -சர்வ லஷணோபேதமாய் இருக்கை –
பின்பு லஷணம் கட்டுவாருக்கும் இது கொண்டு செய்ய வேண்டும்படி இருக்கை –
தமிழ் -சர்வாதிகாரமாய் இருக்கை –

மாலை
ஈஸ்வரனுக்கு சிரஸா தார்யமாய் இருக்கை –

தொல்லை இத்யாதி
கார்ய காரண ரூபத்தாலே
அநாதியாய் வருகிற -அவித்யா கர்ம வாசனா ருசி ப்ரக்ருதி
சம்பந்தங்களை
தாங்களே சவாசனமாக போக்க வல்லவர்கள்

வினை
அதாகிறது -புண்ய பாப ரூபமான கர்ம த்வயம்
இது தான் பூர்வோத்தர ராக பிராரப்த ரூபமாய் இருக்கும்
இது தான் அல்லாத
ஜ்ஞான அநுதயம்
அந்யதா ஜ்ஞானம்
விபரீத ஜ்ஞானம்
ஸ்தூல சூஷ்ம ரூபமான அசித் சம்பந்தம்
வாசனா ருசிகளுமாகிற -விரோதி வர்க்கத்துக்கும் உப லஷணம் –

தொல்லைப் பழ வினை –
இவைதான் பழையதாய் இருக்கையும்
அடி காண ஒண்ணாதாய் இருக்கையும் -அதிசயத்தைப் பற்றி சொல்லுதல்
அறவும் பழையதான வினை -என்னுதல் –

தாமே –
இப் பிரதிபந்தங்களை எல்லாம் தாங்களே சவாசனமாக போக்க வல்லார் –
ஈஸ்வரன் முழங்கை தண்ணீர் வேண்டாம் -என்கை –

அருளாய் என்று முனிவரோடு அமரர் ஏத்த -என்று
அவர்களுக்கு விசேஷணம் ஆன போது –
எம்பெருமானைக் கண்ட போதே -என் அவா அறச் சூழ்ந்தாயே –
என்ன சக்தர் அல்லாமையாலும்
கீழில் பாட்டில் போலே இப்பாட்டில் இயலின் பல
ஹானி தோற்றி இராமையாலும்
எம்பெருமான் திரு மேனி வர்ஷூக வலாஹம் போலே இருக்கையாலும்
அயர்வறும் அமரர்களுக்குத் தன்னை புஜிக்க கொடுத்துக் கொண்டு இருக்கும்படியைச் சொல்லுகையாலும்
தாமே வேல் எடுக்க சக்தராகையாலும்
பிரதி பஷத்தை நிரசித்தபடியை அருளுகையாலும்
இப்படிப்பட்ட பேச்சுக்கள் எல்லாவற்றாலும்
தம்முடைய பல ஹானி போய்
தம்முடைய அபேஷிதம் பெற்று
திருப்தரானார் என்னும் இடம்
இப்பாட்டிலே வ்யக்தம் –

முனிவரோடு அமரர் ஏத்த –
அன்னமாய் அருமறையை வெளிப்படுத்த அம்மான் தன்னை –
மன்னு மா மணி மாட மங்கை வேந்தன் மானவேல் பரகாலன் கலியன்
மின்னு மா மழை தவழும் மேக வண்ணா விண்ணவர் தம் பெருமானே அருளாய் -என்று -சொன்ன –
பன்னிய நூல் தமிழ் மாலை வல்லார் தொல்லைப் பழ வினையை முதலரிய வல்லார் தாமே -என்று அந்வயம் –

—————————————————————————

ஸ்ரீ கோயில் கந்தாடை அப்பன் ஸ்வாமிகள் திருவடிகளே சரணம் –
ஸ்ரீ பெரியவாச்சான் பிள்ளை ஸ்வாமிகள் திருவடிகளே சரணம் .
ஸ்ரீ திருமங்கை ஆழ்வார் திருவடிகளே சரணம் –
ஸ்ரீ பெரிய பெருமாள் பெரிய பிராட்டியார் ஆண்டாள் ஆழ்வார் எம்பெருமானார் ஜீயர் திருவடிகளே சரணம் –

திரு நெடும் தாண்டகம்–29–அன்று ஆயர் குலமளுக்கு அரையன் தன்னை –ஸ்ரீ பெரிய வாச்சான் பிள்ளை வியாக்யானம் –

December 24, 2013

அவதாரிகை –

முதல் பத்தில் –
ஸ்வ ஸ்வரூப -பர ஸ்வரூபங்களை நிர்ணயித்து –
ஸ்வரூப அனுரூபமான புருஷார்த்தத்தை நிர்ணயித்து –
தத் விரோதியையும் நிர்ணயித்து –
விரோதி நிவ்ருத்திக்கும் -புருஷார்த்த சித்திக்கும் அனுரூபமான உபாயத்தையும் நிர்ணயித்து –
இத்தனைக்கும் வாசகமான -திரு மந்த்ரத்தை -வாக் இந்த்ரியத்துக்கு விஷயமாக்கி —
இவ் வர்த்தத்தை நெஞ்சுக்கு விஷயமாக்கி –
தெளிந்து கால ஷேபம் பண்ணினார் –

நடுவில் பத்தில் —
கால ஷேப அர்த்தமாக அனுசந்தித்த அனுசந்தானத்து அளவிலே பர்யவசியாதே
கண்ணான் சுழலை இட்டு
கண்ணாலே கண்டு அனுபவிக்கும் படியான ஆற்றாமை விளைந்து –
தான் நினைத்தபடி அனுபவிக்கப் பெறாமையாலே
அப்ரக்ர்திங்கராய் -பிறர் வாயாலே வார்த்தை
சொல்ல வேண்டும்படியான மோஹமாயச் சென்றது –

மூன்றம் பத்திலே –
இவள் தசையைக் கண்ட தோழி இவளை ஆஸ்வசிப்பிக்க வேணும் என்று பூர்வ சம்ஸ்லேஷத்தை முன்னிட
வ்ர்த்த கீர்த்தனம் ஆகையாலே தரித்து நின்று பேசினாள்-

பின்னை
ப்ரஸ்ன பிரதி வசனங்கள் இல்லாமையாலே
பழைய ஆற்றாமையே மேலிட்டு தூத ப்ரேஷணத்தில் அன்வயித்தாள் –

அநந்தரம்
அவன் வந்து முகம் காட்டாமையாலே ப்ரணய ரோஷம் தலை எடுத்தது –
நம் ஆழ்வாரைப் போலே ப்ரணய ரோஷம் நிலை நிற்கில் இறே -அவன் வந்து முகம் காட்டுவது –
அது செய்யாதே நடுவே எளிமைப் பட்டு பழைய ப்ரக்ருதியிலே இழிந்தார் –
விழுந்த இடத்திலும் தரித்து இருக்கலாவது அவன் முகம் காட்டினால் இறே –
அது இல்லாமையாலே
நம் ஆழ்வாருக்கு -முனியே நான்முகனில் -பிறந்த பரம பக்தி -இவருக்கு பிறந்து –
தம்முடைய அநந்ய கதித்வத்தையும் –
ஸ்வ தோஷ பூயஸ்வத்தையும்-முன்னிட்டு
பிரணயியான நீ -எனக்கு முகம் காட்டாது ஒழிவதே -என்று கூப்பிடுகிறார் –

நம் ஆழ்வார் பரத்வத்தையும் அவதாரத்தையும் பற்றிக் கூப்பிட்டார் –
இவருக்கு பராவஸ்தையும் அவதாரம் ஆகையாலே
அவதாரத்தையும் அர்ச்சாவதாரத்தையும் பற்றிக் கூப்பிடுகிறார் –

—————————————————–

அன்று ஆயர் குலமளுக்கு அரையன் தன்னை
அலை கடலைக் கடைந்த அம்மான் தன்னைக்
குன்றாத வலி யரக்கர் கோனை மாளக்
கொடுஞ்சிலை வாய்ச் சரம் துரந்து குலங்களைந்து
வென்றானைக் குன்றெடுத்த தோளினானை
விரிதிரைநீர் விண்ணகரம் மருவி நாளும்
நின்றானைத் தண் குடந்தை கிடந்த மாலை
நெடியானை அடி நாயேன் நினைந்திட்டேனே –29-

———————————————————

பிரணயிநிகளுக்கு முகம் கொடுத்த படியைச் சொல்லுகிறார் –
பிரதமத்தில் நப்பின்னை பிராட்டிக்கு உதவின படியை அருளிச் செய்கிறார் –

அன்று –
அன்றும் இன்றும் போலே காணும் ஆபத்து உள்ளது –
அதாகிறது
நப்பின்னை பிராட்டி உடைய சௌந்த்ர்யத்தைக் கண்டு
இவளைக் காத்தூட்ட வல்லான் ஒரு சமர்த்தன் வரனாக வேணும் என்று பார்த்து
ரிஷபங்களை முன்னிட்டு
இவற்றை நிரசித்தவனுக்கு இவளைக் கொடுக்கக் கடவோம் -என்று சங்கல்ப்பிக்கையாலே –
கிருஷ்ணன் வந்து முகம் காட்டுவதற்கு முன்பு
அன்யார்ஹமாகப் புகுகிறோமோ -என்று நடுங்கின நடுக்கம் இறே அவளது –

ஆயர் குலமளுக்கு –
அபிஜாதையான நப்பின்னை பிராட்டிக்கு
இவளுடைய ஆபிஜாத்யத்துக்கு சதர்சமான குலத்தில் பிறந்தால் அல்லது
இவளை லபிக்க ஒண்ணாது – என்று பார்த்து இறே
ஸ்ரீ நந்த கோபர்க்கு பிள்ளையாய் வந்து பிறந்தது –

அரையன் தன்னை –
ஒரு நாட்டை வன்னியம் அறுத்து
அத்தேசத்தை அனுபவித்ததோபாதி போருமாய்த்து
இவளுடைய விரோதி வர்க்கத்தின் உடைய கனமும்
போக்யதையினுடைய பெருமையும் —
அவளுடைய விரோதி வர்க்கத்தைப் போக்கி
அவளுக்கு உதவினால் போலே
எனக்கு முகம் தர வேண்டாவோ –
என்கிறாள் –

பிராட்டிக்கு உதவின படியை அருளிச் செய்கிறார் –
இவ்விரண்டு அபதானத்தாலும் –
பிராட்டியை லபிக்கைக்காக கடலைக் கடைந்தது –
அவளுடைய தனிமையைத் தீர்க்கைக்காக கடலைக் கடந்தது –
அம்ருத பிரதானமும் குடி இருப்பு கொடுக்கையும் ஆநுஷங்கிகம் -இறே –
அவனுடைய திரு உள்ளத்தை அனுசந்தித்து இறே ஆளவந்தாரும் அருளிச் செய்தார்

அம்மான் தன்னைக் –
உன்னுடைய பிரணயித்வத்தை இழக்கை அன்றிக்கே
ஆநு ஷங்கிகமாகக் கொண்டு
துர்வாச சாபத்தாலே நஷ்ட ஸ்ரீ கரரான இந்த்ராதிகள் வந்து சரணம் புகுர
அவர்களுடைய அஸ்ரீ யைப் போக்கி
அம்ருதப் பிரதானம் பண்ணுகையாலும்
ப்ரஹ்மாதிகள் ராவணனால் குடி இருப்பு இழக்க
அவர்களுக்கு குடி இருப்பு கொடுக்கையாலும்
வந்த பரத்வத்தை இழக்கக் கிடாய் புகுகிறாய் -என்கிறாள்-

குன்றாத வலி –
தோள் வலி யாகில் இறே போது செய்வது
வர பலம் ஆகையாலே போது செய்யாது இறே

யரக்கர் கோனை மாளக் –
அவ் வர பலத்தையே ஆலம்பனமாகக் கொண்டு
பர ஹிம்சையே யாத்ரையாய் இருக்கும் –
ராஷச ஜாதிக்கு எல்லாம் நிர்வாஹகனாய் இருக்கிற ராவணனை நசிப்பிக்கும் படியாக –

கொடுஞ்சிலை வாய்ச் சரம் துரந்து –
கண்ட போதே எதிரிகள் மண் உண்ணும்படியான
ஸ்ரீ சார்ங்கத்தாலே திருச் சரங்களை நடத்தி –

கொடுஞ்சிலை –
தீப்த பாவக சங்காசை -என்கிறபடியே
திருச் சரங்களுக்கு உண்டான ஏற்றமும்
ராம பாணாஸந ஷிப்தம் ஆகையாலே –

குலங்களைந்து-
ராஷச ஜாதியாக அழியச் செய்து –
ஸ்ரீ விபீஷண ஆழ்வான் –தன் நினைவாலும் -ராவணனுடைய நினைவாலும் –
பெருமாள் நினைவாலும் -இஷ்வாகு வம்ச்யன் இறே
தான் சொன்ன ஹிதம் அவன் கேளாமையாலே-நிசாசர -என்றான் –
தத்வாம்துதிக் குலபாம்சனம் -என்றான் ராவணன்-
ஸ்ரீ விபீஷண ஆழ்வான் தன்னை -ராஷசானாம் பலாபலம் -என்று பெருமாள் கேட்டார்
ராஷசானாம் வதே சாஹ்யம் -என்று ராஷச வதத்திலே சஹகரிக்க கடவேன் நான் –
ஆகையால் ராஷச ஜாதிக்கு கூட்டு அல்லன் என்கை –
ராவணன் ஒருவனும் அவதாரம் பண்ண -ராஷச ஜாதியாக நசிக்கும் படி இறே
அவன் பண்ணின அபராதத்தின் உடைய கனம்
ஒருவன் அனுகூலன் ஆனால் அவனுடைய சம்பந்தி சம்பந்திகள் அடங்க உஜ்ஜீவிக்குமா போலே இறே
ஒருவன் பிரதிகூல்யம் பண்ணினால் அவனுடைய சம்பந்தி சம்பந்திகள் அடங்கலும் நசிக்கும் படியும்
ராவணன் பக்கல் சீற்றம் ராஷச ஜாதியாக முடிந்தது –
மகா ராஜர் பக்கல் ச்நேகத்தாலே வானர ஜாதியாக வாழ்ந்தது –

வென்றானைக் –
ராஷச ஜாதியை நிச்சேஷமாக நசிப்பித்தாலே போலே ஆய்த்து –
ஸ்ரீ வானர வீரரிலே ஒருத்தனுக்கு ஒரு வாட்டம் வாராத படிக்கு ஈடாக வென்றபடியும் –

குன்றெடுத்த தோளினானை –
பஞ்ச லஷம் குடியில் பெண்களுக்கு தன்னை ஒழிய செல்லாத படியான விளைத்து
அவர்களை அனுபவிப்பித்தவனை –
இத்தால்
உன்னை ஒழிய செல்லாத படியான ஆற்றாமையை விளைவித்த நீ
உன்னை அனுபவிப்பிக்க வேண்டாவோ -என்கை-

அவ் அவதாரத்துக்கு பிற்பாடராய்-
தூத ப்ரேஷணத்திலே அன்வயிப்பது –
ப்ரணய ரோஷத்தில் அன்வயிப்பது ஆனார்க்கு
உதவுகைக்கு அன்றோ திரு விண்ணகரத்திலே
நித்ய வாசம் பண்ணுகிறது –
விரி திரை நீர் விண்ணகரம் –
சௌகுமார்யத்துக்கு அனுகூலமான ஜல ஸம்ருத்தியை உடைய தேசம் –

மருவி-
பரமபதத்தை விட்டு
அநந்த கிலேச பாஜனமான
சம்சாரத்திலே பொருந்தி வர்த்திக்கிறது –
ஆஸ்ரித வாத்சல்யத்தால் இறே –
கர்ஷகனுக்கு அகத்தில் கிடையைக் காட்டிலும்
மடைத்தலையில் கிடை இறே பொருந்தி இருப்பது –

நாளும் நின்றானைத்
கல்பாவசானமாக நிற்கிறவனை-

தண் குடந்தை கிடந்த மாலை –
நின்றால் கந்தவ்ய பூமி உண்டு என்னும் இடம் தோற்றும் இறே –
அது செய்யாத படி
சம்சாரம் கிழங்கு எடுத்தால் அல்லது போகோம் என்று
ஸ்ரமஹரமான திருக் குடந்தையிலே கண் வளர்ந்து அருளுகிறவனை

இப்படி இத் தேசத்தில் நிற்பது இருப்பது கிடப்பது -ஆகைக்கு அடி என் என்னில்
மாலை –
ஆஸ்ரித வ்யாமுக்தன் ஆகையாலே –

நெடியானை –
இவர் ஆஸ்ரிதர்க்கு முகம் கொடுக்கும் படி என்னால் பேசப் போமோ
அபரிச்சின்னம் என்னும் இத்தனை என்கிறாள் –
அதவா
நெடியானை –
இப்படி சர்வ ஸூலபனாய் இருக்கிறவன் கிடீர்
எனக்கு எட்டாப் பூவாய் இருக்கிறவன் –

அடி நாயேன் நினைந்திட்டேனே –
அவனுடைய உத்கர்ஷத்துக்கு அவதி இல்லாதாப் போலே இறே
என்னுடைய நிகர்ஷத்துக்கு அவதி இல்லாத படி –

நாயேன் –
திறந்த வாசல் எல்லாம் நுழைந்து திரிகையும் –
நுழைந்த வாசல் எல்லாம் பரிபூதமாய் புறப்படுகையும்
உடையவனே உகந்து தொடிலும் ஸ்நானம் பண்ண வேண்டும்படியான ஜன்மத்திலே பிறந்தவன் –

அடி நாயேன் –
சம்பந்தமே ஹேதுவாக நீ முகம் பார்த்தல் ஒழிதல்
செய்யும் அது ஒழிய
புறம்பு கதி இல்லாதவன் –
ஆஸ்ரயண வேளையோடு -போக வேளையோடு வாசி அற
ஆகிஞ்சன்யமும்
ஸ்வ தோஷ ஞாபானமும்
காணும் இவருக்கு உள்ளது-

அடி நாயேன் -வந்தடைந்தேன் -என்றார் ஆஸ்ரயண வேளையில்
இங்கே -அடி நாயேன் -என்கிறார் –
இது இ றே இவர் தம்மை நினைத்து இருந்தபடி –
தமக்கு உண்டான நன்மை அடங்கலும்
போக உபகரணமாக நினைத்து இருக்குமவர் -இறே –

நம் ஆழ்வார்-அதனில் பெரிய என் அவா -என்று தலைக் கட்டினார் –
இவர் -அடி நாயேன் -என்று தலைக் கட்டினார் –
அதுக்கு ஹேது என் என்னில்
அவர்க்கு
விரக்தி நை சர்க்கிகம் ஆகையாலே
பிரேமத்தை விளைக்கை யாய்த்து கர்த்த்யம் –
ஆகையால் -அதனில் பெரிய என் அவா -என்னும்படிக்கு ஈடாகப் பண்ணினான் –
இவர்
வென்றியே வேண்டி வீழ பொருட்கு இரங்கி வேல் கணார் கலவியே கருதி
நின்றவா நில்லா நெஞ்சினை வுடையராய்-போருகையாலே
இவரை -அடி நாயேன் நினைந்திட்டேன் – என்ன பண்ணுகை யாய்த்து கர்த்யம் –
ஆகையாலே இவரை -அடி நாயேன் நினைந்திட்டேன் -என்னப் பண்ணினான் –
நினைந்திட்டேனே –
அடியிலே நிர்ஹேதுகமாக-விஷயீ கரித்த தொரு விஷயீ காரமும் உண்டு
அது யாவதாத்மபாவியாக வேணும் என்று நினைத்தேன்
இயற்க்கையில் புணர்ச்சி
யாவதாத்மபாவியாக வேணும் என்று நினைத்தேன் -என்கை –

——————————————————————-

ஸ்ரீ கோயில் கந்தாடை அப்பன் ஸ்வாமிகள் திருவடிகளே சரணம் –
ஸ்ரீ பெரியவாச்சான் பிள்ளை ஸ்வாமிகள் திருவடிகளே சரணம் .
ஸ்ரீ திருமங்கை ஆழ்வார் திருவடிகளே சரணம் –
ஸ்ரீ பெரிய பெருமாள் பெரிய பிராட்டியார் ஆண்டாள் ஆழ்வார் எம்பெருமானார் ஜீயர் திருவடிகளே சரணம் –

திரு நெடும் தாண்டகம்–28–தென்னிலங்கை யரண் சிதறி அவுணன் மாள–ஸ்ரீ பெரிய வாச்சான் பிள்ளை வியாக்யானம் –

December 24, 2013

அவதாரிகை –

நம் ஆழ்வார் -வைகல் பூம் கழிவாயில் -தூத ப்ரேஷணம் பண்ணி
அநந்தரம்
அவன் முகம் காட்டக் காணாமையாலே
பிரணய ரோஷம் தலை எடுத்து ஊடினால் போலே
இவளும் தூது விட்டு
இதிலே ஊடுகிறாள் –
தூத ப்ரேஷணம் பண்ணும்படியான ஆற்றாமைக்கு அவ்வருகே
ஒரு தசா விசேஷம் இறே பிரணய ரோஷம் ஆகிறது –
அப்படியே அத் தசையிலே வெள்ளிடி விழுந்தால் போலே
மன பிரசாதம் பிறந்து தெளிந்து –
நம் ஆற்றாமை இருந்தபடியாலும்
தூத ப்ரேஷணம் பண்ணுகையாலும் –
ஸூப நிமித்தங்கள் செய்கையாலும் –
அவன் வரவு தப்பாது என்று நிர்ணயித்து –
அவன் வந்தால் முகம் கொடுக்கக் கடவோம் அல்லோம் –
என்று அத்யவசித்தாள்-
அதுக்கு ஹேது என் என்னில் –
அவனுடைய சம்ஸ்லேஷம் விஸ்லேஷாந்தமாய் இல்லாது இராமையாலே
இன்னும் ஒரு விஸ்லேஷத்துக்கு இலக்காய் இருந்து கிலேசப்படுமதில் காட்டில்
அவன் வந்தால் முகம் கொடாதே
அவன் சந்நிதியிலே முடிந்து பிழைக்க கடவோம் -என்று பார்த்தாள் –
தாம் தாம் முடிய நினைப்பார்
வெற்றிலை தின்பது பூ சூடுவது சிரிப்பதாமா போலே
அகவாய் அழியா நிற்கச் செய்தே -இவள் தெளிந்து இருக்க
அத்தைக் கண்ட தோழி யானவள் –
பிரணய ரோஷம் தலை எடுக்கும் படியான ஆற்றாமை செல்லா நிற்கச் செய்தே
நிஸ் சங்ககமாக இவள் தெளிந்து இருந்தாள் –
இதுக்கு ஹேது என் என்று பார்த்து –
நெஞ்சில் ஓடுகிறது என் என்று கேட்க –
அவன் வந்தால் பண்டு போலே முகம் கொடுக்க கடவேன் அல்லேன் –
அவன் சந்நிதியிலே முடியக் கடவதாக அத்யவசித்தேன் -என்ன
கெடுவாய் -மலையோடு மலை பொராத மல்லர் உண்டோ –
உபய விபூதி நாயகனாய்
சர்வ சக்தியாய் இருக்கிறவர் உடன்
அபலையான நீ எதிர் இடுகை யாவது என் என்று –
தோழிக்கு இவள் தன்னிலும் காட்டில் ரோஷம் கனத்து இருக்கையாலே
பிரணயிநிகள் உடன் செய்யும் அத்தை பிரபுக்களோடு செய்யக் கடவையோ -என்ன
அவர் பிரபுத்வமும் நாடாளும்படி என் கையில் படும் பாடு பாராய் –என்ன

இவள் அத்வாசாயம் இருந்தபடியால் முடியும் போல் இருந்தது –
பிரணய ரோஷத்தின் அளவிலேயாவது முடியாதபடி நோக்க வேணும் என்று பார்த்து
ஆஸ்ரிதர்க்கு அவன் முகம் கொடுக்கும் படி இது காண் என்று சொல்ல அமையும் -எல்லாம் பகட்டு காண் –
நான் முடிகை தவிரேன் -என்கிறாள் –
பிரணியிநியான இவளை ஒழிய தோழிக்கு ரோஷம் தலை எடுக்க கூடுமோ என்னில்
வீத ராகனாய் சருகு இல்லை தின்று போந்த ஸ்ரீ வால்மீகி பகவான் பிராட்டியைக் கண்டு
ஹீநோயாத நயா பிரபு -என்று
பெருமாள் நாடாளவும் ஆனை குதிரை கட்டவும் கற்றார் இத்தனை போக்கி
பிரணயித்வத்தில் புதியதுண்டிலர் ஆகாதே -என்றான் இறே –
முற்படத் தோழி-அவன் ஆஸ்ரிதர்க்கு முகம் கொடுத்த பிரகாரத்தை சொல்ல
அத்தை அனுபாஷித்து அவை எல்லாம் பகட்டுக் காண் என்கிறாள்

—————————————————-

தென்னிலங்கை யரண் சிதறி அவுணன் மாளச்
சென்றுலகம் மூன்றினையும் திரிந்தோர் தேரால்
மன்னிலங்கு பாரதத்தை மாள வூர்ந்த
வரைவுருவின் மா களிற்றைத் தோழீ எந்தன்
பொன்னிலங்கு முலைக் குவட்டில் பூட்டிக் கொண்டு
போகாமை வல்லேனாய்ப் புலவி எய்தி
என்னிலங்கம் எல்லாம் வந்து இன்பம் எய்த
எப்பொழுதும் நினைந்து உருகி இருப்பன் நானே–28–

——————————————————

தென்னிலங்கை யரண் சிதறி –
மேல் -வரைவுருவின் மா களிற்றை-என்கையாலே
யானையினுடைய வியாபாரமாக பேசுகிறாள்
இவ் வபதானங்களை எல்லாம் –
இலங்கையில் தர்ச நீயமான அரணைச் சிதறி –
அரணின் வலி இறே வீரர்களுக்கு தர்ச நீயமாக இருப்பது –
திருவடி பிராட்டியைத் தேடி இலங்கையில் சென்ற போது இலங்கையின் அரணையும் ராவணனுடைய பலத்தையும் பார்த்து –
இவ் வரண் இருந்தபடியால் நான் புகுதல் என் தமப்பனாரான வாயு புகுதல்
செய்யும் இத்தனை ஒழிய வேறு ஒருவரால் புகுர ஒண்ணாது –
அது தன்னிலும் ராத்திரி புகுமது ஒழிய பகலிலே புகுர ஒண்ணாது ஆய்த்து-
இப்படிப் பட்ட தேசத்திலே சுகுமாரான ராஜ குமாரர்களைக் கொண்டு வரத் தேடா நின்றோம் என்று
திருவடி நெஞ்சு உளுக்கும் படி இறே அரண் இருந்தபடி –
இதுக்கு அத்யஷனானவன் தன்னுடைய பலம் இருந்தபடி என் என்னில்
வெளி நிலத்திலே எதிரிகளைத் தனியே ஜெயிக்க வல்லவனாய் இருந்தது –

சிதறி
ஓர் அரணை மணல் கொட்டகத்தை சிதறினால் போலே அநாயாசேன அழித்து –
ஒரு கல்லும் மரமும் ஆகில் இறே இடறி என்பது –
பெருமாள் உடைய வீரத்தை கேட்டிருந்த மாத்ரத்தை கொண்டு
யதாஸை கதமம் பஸி – என்று
ஓர் அரணை மணல் கொட்டகத்தை அழிக்குமா போலே காண்
பெருமாள் கையில் நீயும் உன் பரிகரமும் அழி உண்ணப் போகிற படி என்றார் என்று இறே ஸ்ரீ விபீஷண ஆழ்வான்

அவுணன் மாளச் சென்று –
ராவணன் முடியும்படி சென்று –
சென்ற செலவிலே ம்ருத்தன் ஆனான்
பின்னைப் பிணம் வெட்டி வாள் முறித்த இத்தனை யாய்த்து –

அதாகிறது –
ஒரு மத ஹஸ்தி வழி போகா நின்றால்-முன் கண்டவற்றைக் கையாலும் காலாலும்
அழித்துக் கொண்டு போமா போலே
கர தூஷண ப்ரப்ருதிகளை நிரசித்து –
தன்னை வாலிலே கட்டிக் கொண்டு திரிந்த வாலியை நிரசித்து –
கடல்கரையிலே சென்றுவிட்டு -இலங்கைக்கு அரணான கடலை அரண் செய்து
இலங்கையைச் சென்று அடை மதிள் படுதினபடியைக் கண்ட போதே -ம்ருத்னன் ஆனான் என்கை –
ஒரு பிரணயிநிக்காக அவன் பண்ணின வியாபாரம் இது வன்றோ -என்ன –
அவன் பரம பிரணயி அன்றோ –
அபலைகளாய் இருப்பார் அகப்படுக்கைக்காச் செய்தது ஒன்றாகையாலே
அதுவும் பகட்டு காண் -என்கிறாள்

உலகம் மூன்றினையும் திரிந்து –
சதுர தச புவனத்தையும் அளந்து –
ஒரு மத ஹஸ்தி ஸ்வைர சஞ்சாரம் பண்ணுமா போலே
எல்லார் தலைகளிலும் ஸ்வரைமாக திருவடிகளை வைத்த படியாலே –
திரிந்து -என்கிறது –
பிரணயிநிக்கு முகம் கொடுக்கை அன்றிக்கே
அந்ய சேஷத்வத்தாலும்
ஸ்வ ஸ்வாதந்த்ர்யத்தாலும்
விமுகராய் இருப்பார் தலைகளிலும் அகப்படத் திருவடிகளை வைக்கும் ஸ்வபாவன் அன்றோ -என்ன –
அவன் விசேஷஞ்ஞன் காண்
விமுகர் தலையில் திருவடிகளை வைக்குமது ஒழிய
எம்பெருமான் திருவடிக் கீழ் அணைய-என்று
இருப்பார்க்கு முகம் கொடுப்பவன் அன்று காண் -என்கிறாள்-

ஒர் தேரால் மன்னிலங்கு பாரதத்தை மாள வூர்ந்த –
ஓர் தேரால்
எதிரிகள் கிருஷ்ணன் ஆய்தம் எடுக்க வேண்டா -என்ற இத்தனை ஒழிய
தூது போதல்
சாரத்தியம் பண்ணுதல் -செய்ய வேண்டா என்றிலர்களே –
ஆகையால் சாரதியாய் நின்று
ஒரு தேராலே அழியச் செய்தான் –
இன்னத்தைக் கொண்டு இன்ன கார்யம் செய்யக் கடவோம் என்கிற நியதி இல்லை இறே –
கொல்லா மாக்கோல் கொலை செய்து -என்னக் கடவது இறே –
மன்னிலங்கு பாரதத்தை –
அதிரதி மகா ரதரான பீஷ்மாதி ராஜ லோகங்கள்
முன் தூசியிலே சஞ்சரிக்கும் படியான பாரதத்தை –

மாள ஊர்ந்த
பிணமும் கண் காணாத படியாக தேரை நடத்தின
ஆடிய மா நெடும் தேர் படை நீர் எழச் செற்ற பிரான் -என்கிறபடியே
தேர் காலிலே துகை உண்டு
தூளியாய் போம்படி யாய்த்து தேரை நடத்தின படி –
தன்னை ஒழியச் செல்லாது இருப்பாள் ஒருத்தி உடைய குழல் முடிப்பிக்கைக்காக –
தன்னை அழியா மாறி வ்யாபரிப்பதே -என்று
நாட்டாரை பகட்டுக்கைக்காக செய்தான் இத்தனை
தன்னை ஒழியச் செல்லாதார் குழலை விரிப்பிக்குமவன் காண் -என்கிறாள்-

வரைவுருவின் மா களிற்றைத் –
மலை போலே இருந்துள்ள திண்மையையும்
செருக்கையும் உடைத்தான -ஆனை போலே இருந்துள்ளவனை –
ஆஸ்ரித விரோதி நிரசனத்தில் திண்ணியனாய் இருக்கையும்
ஆஸ்ரிதர் கார்யம் செய்த ப்ரீதியாலே வந்த செருக்கையும் -உடையவனை –

தோழி -என்கையாலே
அவன் படும்பாடு காண விறே புகுகிறாய் –
அங்கன் இன்றியே
ஏகம் துக்கம் ஸூகம் ஜனௌ-என்று இருக்கிறவள் ஆகையாலே
நீ விலக்காயாகில்-அவன் படும் பாடு பாராய் -எண்ணுதல் –

தோழீ –
நீ விலக்காது ஒழிய வேணும் –

எந்தன் பொன்னிலங்கு முலைக் குவட்டில் பூட்டிக் கொண்டு –
என் கையில் பிரஹ்மாஸ்திரம் இருக்க
ஜெயிக்க ஒண்ணாத நிலம் உண்டோ –

எந்தன் பொன்னிலங்கு முலைக் குவட்டில்-
நாட்டார் முலை எழுந்தால் போலேயோ -என் முலை எழுந்த படி –
அவன் முலை எழுந்தால் போலேயோ என் முலை எழுந்தபடி –

பொன்னிலங்கு முலை –
அவனுடைய பும்ஸ்த்வம் போலேயோ என்னுடைய ஸ்த்ரீத்வம் இருப்பது –
வ்யதிரேகத்தில் விவர்ணமாம் படி யன்றோ என்னுடைய ஸ்த்ரீத்வம் –
மின்னிலங்கு திருவுரு என்று -வ்யதிரேகத்தில் வடிவு ஏக ரூபமாய் இருக்கும்படி அன்றோ
அவருடைய பும்ஸ்த்வம் இருப்பது –
சதைக ரூப ரூபமான வடிவை உடையானுக்கு வாய் உண்டோ –

முலைக் குவட்டில் பூட்டிக் கொண்டு –
முலையாகிற ஸ்தம்பத்தொடு சேர்த்துக் கொண்டு –
ஸ்தம்பத்தொடே சேர்க்கை யாவது -தன் ஆற்றாமையை ஆவிஷ்கரிக்கை –

போகாமல் -பூட்டிக் கொண்டு –
என் பக்கல் முகம் பெறாமையாலே போகத் தேடும் போது
என் ஆற்றாமையை அடங்க ஆவிஷ்கரிகக் கடவேன் –

முலைக் குவட்டில் பூட்டிக் கொண்டு –
வரை வுருவின் மா களிறு ஆகையாலே
ஒரு முலையிலே சேர்க்க வேணும் – இறே –

வல்லேனாய்ப்-
இது ஒன்றுமே குறை -என்கிறாள் –
என் மனஸ்ஸூ சஹகரிக்கப் பெற்றில்
அவன் வந்து முகம் காட்டினால் -நெஞ்சு மேல் விழாது ஒழியப் பெறில் –
நீயும் நிஷேதியாதே சஹாகரிக்கப் பெறில் –
நெஞ்சிலும் காட்டில் அந்தரங்கை இறே தோழி-

புலவி எய்தி –
அவனைப் பிரிந்து படும் கிலேசத்தை எல்லாம்
அவன் சந்நிதியிலே படக் கடவேன் -என்கிறாள் –
அதவா
புலவி எய்தி –
அவனைப் பிரிந்து நாம் பட்ட பாடு இத்தனையும்
அவன் தான் என் சந்நிதியில் படும்படி பண்ணக் கடவேன் –
என்கிறாள்-ஆகவுமாம் –

என்னிலங்கம் எல்லாம் வந்து இன்பம் எய்த –
இன்னும் ஒரு விஸ்லேஷத்துக்கு இலக்கு ஆயிராதபடி –

என்னிலங்கம் எல்லாம் –
இது ஒரு கண் இருந்தபடி -என்
இது ஒரு முறுவல் இருந்தபடி -என்
இது ஒரு முலை இருந்த படி -என்
என்றால் போலே அவன் கொண்டாடும்படி
அவனுக்கு ஆதரணீயமான -என்னுடைய சர்வ அவயவங்களும் –

இன்பம் எய்த –
ஷாம காலத்தில் குடும்பியாய் இருக்குமவன்
குடும்பத்தின் உடைய பசியும் தன்னுடைய பசியும்
பொறுக்க மாட்டாமையாலே
ச குடும்பமாய் ஆற்றிலே புக்கு முடியும் என்னுமா போலே
என் அவயவங்களுடன் முடியக் கடவேன்-

வந்து
கன்று வேறு -தாய் வேறாக்கும் விஷயம் இறே –
ஸ்ரீ பரத ஆழ்வானையும் கைகேயியையும் போலே ஆகையாலே
தனித் தனியே சேதன சமாதியாலே அவ் விஷயத்திலே
பிரவணமாய் இறே இருப்பது –
அவை அங்கும் நின்றும் மீண்டு ஆஸ்ரய பூதையான என்னோடு கூட முடிக்கையிலே உத்யோகிக்கை

இன்பம் எய்த
முடியக் கடவேன் என்னுமத்தை –இன்பம் எய்த -என்கிறாள் –
முடிகை தான் பரமபத ஸ்தாநீயமாம் படியான
ஆற்றாமையாலே

எப்பொழுதும் –
எவ் வஸ்தையிலும் –

அவன் வாராத படியாலே சொல்லுகிறாய் –
வந்து முகம் காட்டினவாறே
மை வண்ணம் -இத்யாதியில் சொல்லுகிறபடி
அவன் சௌந்த்ர்யத்தைக் கண்டவாறே மேல் விழுகிறாய் என்ன
அத் தசையிலும் முடியக் கடவேன்—அவன் சந்நிதியிலே முடிந்து பிழைக்கக் கடவேன்

எப்பொழுதும்
சேஷித்வத்தால் வந்த பிராப்தியைக் காட்டிலும்
முடியக் கடவேன்-

நினைந்து உருகி இருப்பன் நானே
நினைத்த மாத்ரத்திலே அழிந்து இருப்பன் –
அவன் வந்து சந்நிஹிதனாய்
தன் செல்லாமையைக் காட்டினால்
அழிகை அன்றியே
மநோ ரதித்த மாத்ரத்திலே அழியும்படி ஆய்த்து இவளுடைய
சௌந்தர்யமும் சௌகுமார்யமும் இருப்பது –
நம் ஆழ்வாருக்கு பிரணய ரோஷம் தலை எடுத்த போது
அவன் வந்து முகம் காட்டின அளவிலும்
தோழியும் தானுமாக அவனுக்கு புகுர ஒண்ணாத படி
க்ரமத்தாலே தன் செல்லாமையைக் காட்டி
பிரணய ரோஷத்தை அழித்து கிட்ட வேண்டிற்று –
இவர் நினைப்பதுக்கு முன்னே அழிந்தார் –

நானே –
புறம்பு கண்டறியோமே -என்ன
என் பிரகிருதி இருக்கும்படி இது என்கிறாள் –
அல்லாதார் ஒன்றை சங்கல்ப்பித்தால்
அத்தை முடிய நடத்தவும் வல்லர்களாய் இருப்பார்கள் –
சங்கல்ப்பித்த போதே அழியும்படி ஆய்த்து நான் இருப்பது –

———————————————————

ஸ்ரீ கோயில் கந்தாடை அப்பன் ஸ்வாமிகள் திருவடிகளே சரணம் –
ஸ்ரீ பெரியவாச்சான் பிள்ளை ஸ்வாமிகள் திருவடிகளே சரணம் .
ஸ்ரீ திருமங்கை ஆழ்வார் திருவடிகளே சரணம் –
ஸ்ரீ பெரிய பெருமாள் பெரிய பிராட்டியார் ஆண்டாள் ஆழ்வார் எம்பெருமானார் ஜீயர் திருவடிகளே சரணம் –