திரு மாலை-37–தெளிவிலாக் கலங்கல் நீர் சூழ்–பெரியவாச்சான் பிள்ளை அருளிய -வியாக்யானம் –

இப்படி கூப்பிடச் செய்தேயும்
பெரிய பெருமாள் இரங்கி -மாசுச -என்னக் காணாமையாலே
தம்மை ஒழிய வேறு எனக்கு ஒரு பந்துக்கள் உண்டாய் இருக்கிறாரோ
பிரயோஜனாந்த பரனாய்
பந்தகமாய் இருந்துள்ள புருஷார்த்தத்தை அபெஷிக்கிறான் -என்று இருக்கிறாரோ
நம்முடையவன் என்று அங்கீ கரிக்க நான் பிழைப்பேன் ஆகில்
இத்தனையும் செய்யாதே ஆர்த்த த்வனி கேட்டு
கண் உறங்கும் படி
அம்மே –
இவர் திரு உள்ளம் இப்போது இங்கனே கொடியதாய் யாய்த்து ஆகாதே
என்று இன்னாதாகிறார் –

———————————————————————————————————————————————————-

தெளிவிலாக் கலங்கல் நீர் சூழ் திரு வரங்கத்துள் ஓங்கும்
ஒளி யுளார் தாமே அன்றே தந்தையும் தாயும் ஆவார்
எளியதோர் அருளும் அன்றே என் திறத்து எம்பிரானார்
அளிய நம் பையல் என்னார் அம்மாவோ கொடியவாறே –

—————————————————————————————————————————————————————

தெளிவிலாக் கலங்கல் –
ஊற்று மாறி தெளிகைக்கு அவகாசம் இல்லாத படி
மேல் மேலும் பெருகையாலே கலக்கம் மாறாது ஆயத்து
இவரைப் போலே யாய்த்து -ஆறும் –
பிராப்திக்கு முன்பு சொகத்தாலே கலங்கி இருப்
ஆறும் கோயிலுக்கு மேற்கு
பெரிய பெருமாளைக் காண புகா நின்றோம் என்னும் ஹர்ஷத்தாலே கலங்கி வரும் –
கிழக்கு பட்டால் பிரிந்து போகிற சோகத்தாலே கலங்கில் போகும்
கோயில் அருகு வழி போவாரில்
சேதன அசேதன விபாகம் இல்லை போலே காணும் -கலக்கத்துக்கு –

நீர் சூழ் –
அதனில் பெரிய அவா அறச் சூழ்ந்தாயே -என்று பெரிய பெருமாள் அளவில் இருக்குமாப் போல் ஆயத்து
ஆறும் கோயிலை விளாக்குலை கொண்டு இருக்கும் படி –
துக்தாப்தி -இத்யாதி
ரத்னாகரமான ஷீராப்தி -தகப்பனார்
தான் இவ்விடத்தில் ஜனனி –
சாஷாத் லஷ்மி மனப் பெண்
மணவாளப் பிள்ளை சர்வ லோக உத்தாரரான அழகிய மணவாள பெருமாள்
இதற்கு ஸத்ர்சமாக அங்கமணி செய்யலாவது ஏது என்று
விசாரித்துக் கொண்டு வருகிறாப் போலே ஆய்த்து
ஆறும் பெருகி மத்த கஜம் போலே பிசுகிப் பிற்காலித்து வருகிறபடி


திரு வரங்கத்துள் ஓங்கும்-ஒளி யுளார் –
ஆற்றுப் பெருக்கை நீக்கித் தரை கண்டு உள் புகுவது அரிதாமாப் போலே யாய்த்து
பெரிய பெருமாள் தேஜசை நீக்கிப் புகுவதுக்கு
ஆச்சர்யமான வடிவு அழகு காண அரிதாய் இருக்கிறபடி –
பரமபதத்தில் ஒளி பகல் விளக்கு என்னும் படி யாய்த்து
அந்தகாரத்தில் தீபம் போலே குறைவாளரான சம்சாரிகளுக்கு
உதவப் பெற்ற பின்பு ஒளி மிக்கு இருக்கிறபடி –

ஓங்கும் ஒளி –
நித்ய சூரிகள் நடுவே இருக்கிறபோது
ஆதித்யர்கள் நடுவே ஆதித்யன் இருக்குமா போலே யாய்த்து இருப்பது –
இங்கு ஆர்த்தர் மிக உண்டாகையாலே
தத் ரஷனம் பண்ணி ஒளியும் மிகா நிற்கும் இத்தனை –

ஒளி உளார் தாமே யன்றே தந்தையும் தாயும் ஆவார் –
அவதாரண்த்தாலே –
மாதா -பிதா என்று தொடங்கி –நாராயணா –என்கிற பொதுவில் அன்று
வ்யூஹ அவஸ்தையிலும் அன்று
விபவ அவஸ்தையிலும் அன்று
இனி எனக்கு தந்தையும் தாயும் ஆவார் பெரிய பெருமாளே -என்கிறார்
தம்மை ஒழிய வ்யக்த்யந்தரத்திலேயும் ஒருவர் உண்டு என்று ஆறி இருக்கிறீரோ-

சர்வேஷா மேவ லோகாநாம்-இத்யாதி
இஸ் ஸ்லோகம் தான்
தர்மபுத்ரர்கள் வனவாசம் பண்ணுகிற ஆபத் தசையிலே
கிருஷ்ணனும் சாத்யபாமை பிராட்டியும் எழுந்து அருள
அத்தைக் கேட்ட பராசராதி மக ரிஷிகள் வந்து மார்கண்டேய பகவானைக் கண்டு
பேர் ஒலக்கமாக இருக்க -தர்ம புத்திரன் இவ்வாபத்துக்கு ஆயாச ஹேதுவாக எனக்கு ஒரு நல்ல வார்த்தை
அருளிச் செய்ய வேணும் -என்று ரிஷிகளைக் கேட்க
அவர்கள் சொன்னவை அடங்க பூர்வ பஷித்து –
ஸ்ரீ மார்கண்டேய பகவான் எழுந்து அருளி இருந்து சொன்னதாய் இருக்கும் இஸ் ஸ்லோகம் –
பின்பு சீராம பிள்ளை உடைய ஆபத் தசையிலே பட்டர் அருளிச் செய்ததாய் இரூக்கும் –

தந்தையும் தாயும் ஆவார்
பிரியத்துக்கும் கடவார்
ஹிதத்துக்கும் கடவார்-

எளியதோர் அருளும் அன்றே என் திறத்து –
என் விஷயத்தில் மலையை எடுத்து ரஷிக்க வேணுமோ –
தம்மை ஒழிய வேறு ஒரு பிரயோஜனத்தை கணிசித்தேனாய்
அத்தை கொடுத்து விடுகிறோம் என்று ஆறி இருக்கிறாரோ
ஸ்ரீ விபீஷணாதிகள் ரஷணம் போலே
வில்லும் கோலும் எடுத்து ரஷிக்க வேண்டித் தான் இருக்கிறாரோ
குளிர ஒரு கடாஷம் கிடீர் என் இடத்தில் பண்ண வேண்டுவது –

எம்பிரானார் –
எனக்கு உபகாரகர் ஆனவர்
இன்னாதாகிற தசையிலும் உபகாரகர் என் என்னில்
செய்த அம்சத்தை இல்லை செய்யுமவர் அல்லாமையாலே அத்தை முன்னிடுகிறார் –
அடியிலே முறையை உணர்த்தி
அதுக்கே மேலே பிராப்ய பிராபகங்கள் தாமே என்னும் இடத்தை உணர்த்தி
இப்போதும் நம் கூப்பீடு கேட்க வந்து கோயிலிலே சந்நிஹிதராய்
இருக்கிற ஆகாரமும் உண்டு இ றே-

அளியல் நம் பையல் என்னார்
அளி -என்று தண்ணளி –
இவன் நமக்கு நல்லன்
நம்முடைய பையன்
என்று ஒரு வார்த்தை அருளிச் செய்ய கேட்க வாய்த்து இவர் ஆசைப் படுகிறது
ஆழ்வீர் -எனுமது இவர்க்கு அசஹ்யம் ஆய்த்து –

சேஷ பூதரான நாம் இவ்வர்த்தங்களை நினைத்து இருக்க அமையாதோ
அவன் சொல்ல வேணுமோ -என்னில்
அது போராது-
சேஷி யானவனும் இதுக்கு மேல் எழுத்து இடும் அன்றோ சேஷத்வம் நிலை நின்றது ஆய்த்து –
மணக்கால் நம்பி -நம்மாணி – திரு மகிழ் மாலை மார்வனுக்கு திறம் -என்றார் இ றே –
பிள்ளைப் பிள்ளை யாழ்வான் தம்பி அப்பிள்ளை ஆழ்வான் வாயாலே
மாணி -என்னப் பெற்றான் என்றான் இ றே

அம்ம ஒ கொடியவாறே –
ஆர்த்த த்வனி கேட்டால் எழுந்திருக்க வேண்டாவோ –
ஆர்த்த த்வனி கேட்டும் இவர் கண் உறங்குவதே –
இவர் திரு உள்ளம் இங்கனே கொடிததாய் ஆகாதே
அம்மே இவர் ஸ்வ பாவம் இருந்தபடி என் –
என்கிறார்

———————————————————————————————————————————————————————

பெரியவாச்சான் பிள்ளை திருவடிகளே சரணம் .
தொண்டர் அடிப்பொடி ஆழ்வார் திருவடிகளே சரணம் .
பெரிய பெருமாள் பெரியப்ராடியார் ஆண்டாள் ஆழ்வார் எம்பெருமானார் ஜீயர் திருவடிகளே சரணம் .

Leave a Reply

Fill in your details below or click an icon to log in:

WordPress.com Logo

You are commenting using your WordPress.com account. Log Out /  Change )

Google photo

You are commenting using your Google account. Log Out /  Change )

Twitter picture

You are commenting using your Twitter account. Log Out /  Change )

Facebook photo

You are commenting using your Facebook account. Log Out /  Change )

Connecting to %s


%d bloggers like this: