திரு மாலை-19-குட திசை முடியை வைத்து–பெரியவாச்சான் பிள்ளை அருளிய -வியாக்யானம் –

சஷூர் யாதி அவயவங்களுக்கு பிறக்கிற
விக்ர்திகள் அன்றிக்கே
தத் ஆஸ்ரயமாய்  அவயவியான சரீரம் தானே
கட்டழியா நின்றது
என்கிறார்

————————————————————————————————————————————-

குட திசை முடியை வைத்து குண திசை பாதம் நீட்டி
வட திசை பின்பு காட்டி தென் திசை இலங்கை நோக்கிக்
கடல் நிறக் கடவுள் எந்தை அரவணைத் துயிலுமா கண்டு
உடல் எனக்கு உருகுமாலோ என் செய்கேன் உலகத்தீரே

———————————————————————————————————————————————–

இவரை உருக்கின பரிகரம்தான் இருக்கிறபடி –
பூமியை சிருஷ்டித்தது –
புண்ய பாப மிஸ்ரங்களாயும்-பாப பிரசுரங்களையும் –
மனுஷ்ய திர்யக் ஸ்தாவரங்களாயும் இருந்துள்ள பதார்த்தங்கள் வர்திக்கைக்காக என்றும் –
ஆகாசத்தை சிருஷ்டித்து புண்ய யோநிகளான தேவதைகள் வர்திக்கைக்காக என்றும் நினைத்து இருப்பார் –
நடுவில் திக்குகளுக்கு ஒரு விநியோகம் இல்லை
இது வ்யர்த்த ஸ்ருஷ்டியோ என்று இருப்பர்-
இப்போது அங்கன் அன்று –
இதுவும் ஸ பிரயோஜனம் என்னும் இடமும் கண்டார்
சேதன சிருஷ்டி -முமுஷூ ஸ்ர்ஷையானால் போலேயும்
சேதனர் வர்திக்கைக்கு லோக ஸ்ர்ஷ்டி யானால் போலேயும்
திக்குகளை ஸ்ருஷ்டித்ததும் சேதனர்கு ருசி ஜனகமான
ருசி வ்யாபாரார்த்த மாகக் கண்டதாகாதே -என்று இருக்கிறார்-

குட திசை முடியை வைத்து-
மேலைத் திக்குக்கு ஸ்வ பிரயோஜனமாம் படி
உபய விபூதிக்கு சூடின -திரு அபிஷேகத்தை உடையதான திரு முடியை வைத்து –
முடியானே -என்கிறபடியே
சேஷத்வத்தை அனுசந்தித்து
அத் திக்கு வாழும்படி இ றே திரு முடியை வைத்தது –

குண திசை பாதம் நீட்டி –
மூ உலகும் தொழுது ஏத்தும் சீரடியான் -என்கிறபடியே
சகல லோகங்களும் வாழ்வதற்கு இழி துறையான திருவடிகளை
கீழைத் திக்கு வாழும்படியாக நீட்டி
நீட்டி -என்றது
என்னளவும் நீட்டின திருவடிகள் என்கை –
துர்யோ ஸ்தானம் இங்கனே வாழ்ந்து போனால் அர்ஜுனன் இருப்பு வாழச் சொல்ல வேண்டா இ றே
ஆளவந்தார் திருவடி தொழ எழுந்து அருளினால்
துர்யோதன ஸ்தானம் என்று திருமுடிப் பக்கத்தில் ஒரு பிரதேசத்தில் ஒரு நாளும்
எழுந்து அருளி அறியார் –
திரு வாசலக்கு கிழக்கு எழுந்து அருளி இராத பிரதேசம் இல்லை -என்று பட்டர் அருளிச் செய்வர் –

வட திசை பின்பு காட்டி –
வடக்கு திக்கு ஆர்ய பூமி யாகையாலே
சம்ச்க்ர்தம் மாதரம் உளதாய்
ஆழ்வார்கள் ஈரச் சொல் நடையாடாத தேசம் ஆகையால்
அத் திக்கித் திருத்தும் பொழுது
பின் அழகு எல்லாம் வேண்டும் -என்று இருந்தார் –
பூர்வாங்காததிகா பராங்க கலஹம் -என்னக் கடவது இ றே
இதுக்கு முன்புத்தை திக்குகளை கடாஷித்தது
அவ்வவோ தேசங்களின் வெறுமை தீருகைக்காக
இது தம் குறை தீருகைக்காக –
அவை கர்பா கார்யம் –
இது தன செல்லாமையாலே யாய்த்து –
அன்போடு தென் திசை நோக்கிப் பள்ளி கொள்ளும் -என்னக் கடவது இ றே –
ஸ்ரீ விபீஷண ஆழ்வானுக்கு வன்னியம் அறுத்து
ராஜ்யத்தை கொடுத்து
அவன் சம்ர்த்தியைப் பார்த்துக் கொண்டு கண் வளர்ந்து அருளுகிற படி யாய்த்து –
மாதா பிரஜைகளுக்கு முலை கொடுத்து அவற்றின் முக மலர்த்தி
காண்கைக்கு பாங்காகச் சீயுமா போலே
செல்வ விபீடணற்கு நல்லானை -என்னக் கடவது இ றே-

விபீடணன் புகுருமாகில் நானும் என் பரிகரமும் விடை கொள்ளும் இத்தனை
என்று மகராஜர் சொல்ல
அன்று ஈன்ற கன்றின் பக்கல் வாத்சல்யத்தாலே முன்னனைக் கன்றை கொம்பிலும் குழம்பிலும் கொள்ளும் ஸூ ரபி யைப் போலே
ஸ பரிகரமான உம்மை விட வேண்டும் அளவிலும் விபீஷணை விடோம் -என்றார் – இ றே
அந்த மகா ராஜர் தமக்கு ஒரு நலிவு வரப் புக்க அளவிலே
கிம் கார்யம் சீதயா மம -என்றார் இ றே –

கடல் நிறக் கடவுள் –
நித்ய சூரிகளுக்கு நித்ய காங்ஷிதமான வடிவை உடைய பர தேவதை கிடீர்
ஒரு சம்சாரியைக் குறித்து சாபேஷமாய்க் கிடக்கிறது –
கடல் போலே கண்டார்க்கு ஸ்ரமஹரமாய்த்து வடிவு இருப்பது –
கடல் வர்ணத்துக்கு போலியாம் இத்தனை போக்கி
அப்ராக்ருத வஸ்துவுக்கு ஒப்பாக மாட்டாது இ றே –

எந்தை –
அவ்வடிவைக் காட்டி என்னை எழுதிக் கொண்டவன் –
பழம் கிணறு கண் வாருகிறது என் –
பிரகிருதி வச்யனாய் தாழ்வுக்கு எல்லையான என் அளவும் வர அன்றோ வெள்ளம் கோத்தது –
நீசனேன் நிறை ஒன்றும் இலேன் என் கண் பாசம் வைத்த பரம் சுடர் சோதிக்கே -என்னக் கடவது இ றே –

அரவணைத் துயிலுமா கண்டு –
வி லஷணமான ரத்னத்தை வி லஷணமான தகட்டிலே அழுத்தினால் போலே
திரு வநந்த ஆழ்வான் மேலே சாய்ந்த பின் யாய்த்து
இவ்வஸ்து மஹார்க்கம் யாய்த்து –

உடல் எனக்கு உருகுமாலோ –
திரு வநந்த ஆழ்வான் மேலே கண் வளர்ந்து அருளுகிற படியைக் கண்டு
சேதனன் உருகை அன்றிக்கே ஜடமான சரீரம் உருகா நின்றது

பகவத் ஸ்வரூப திரோதா நகரீம் -என்கிறபடியே
திரோதாயகமான சரீரம் கட்டழியா நின்றது –
தேஹையோ கத்வா ஸோபி -என்கிறபடியே ஞான சங்கோ சகமான சரீரம்
அனுபவ ஜனித ஹர்ஷத்தாலே அழிகிறது இ றே –

கூடப் புக்க சம்சாரிகள் எங்களுக்கு உடல் உருக காண்கிறிலோமே என்ன

எனக்கு உருகுமாலோ –
என்கிறார் –

ஆலோ –
என்று ஆற்றுப் பெருக்கிலே அருகு கரைகள் உடைந்தால் நோக்குகிறவர்கள்
கை விட்டு கடக்க நின்று கூப்பிடுமா போலே கூப்பிடுகிறார் 0

என் செய்கேன் உலகத்தீரே –
பெரிய பெருமாள் அழகை கண் வைத்து குறி அழியாதே புறப்படுகிற சம்சாரிகளைப் பார்த்து
உங்களைப் போல் தரித்து இருக்கைக்கு ஒரு விரகு சொல்ல வல்லி கோளே -என்கிறார்
தம்மோடு சஜாதீயராய் இருக்கிற ஆழ்வார்களைக் கேட்கி
என் செய்கேன் பெருமாளே –
என்று அவர் தம்மை கேட்கில்
தம் எளிமை அறிவித்ததாய்-அத்தாலே எதிர்தலை அழிந்தது ஆகாதே என்று
அவர் மேணானித்து இருக்கக் காணும் யாய்த்து பலம் –
இவ் விஷயத்தைக் கண்டு வைத்து குறி அழியாதே இருக்கிற சம்சாரிகளைப் பார்த்து உங்கள் அருகு வாராத பரிஹாரத்திலே
எனக்கும் ஒரு சிறாங்கை இட வல்லி கோளே -என்கிறார் –

——————————————————————————————————————————————————————-

பெரியவாச்சான் பிள்ளை திருவடிகளே சரணம் .
தொண்டர் அடிப்பொடி ஆழ்வார் திருவடிகளே சரணம் .
பெரிய பெருமாள் பெரியப்ராடியார் ஆண்டாள் ஆழ்வார் எம்பெருமானார் ஜீயர் திருவடிகளே சரணம் .

Leave a Reply

Fill in your details below or click an icon to log in:

WordPress.com Logo

You are commenting using your WordPress.com account. Log Out /  Change )

Google photo

You are commenting using your Google account. Log Out /  Change )

Twitter picture

You are commenting using your Twitter account. Log Out /  Change )

Facebook photo

You are commenting using your Facebook account. Log Out /  Change )

Connecting to %s


%d bloggers like this: