திரு மாலை-16-சூதனாய்க் கள்வனாகி–பெரியவாச்சான் பிள்ளை அருளிய -வியாக்யானம் –

பிராப்யமும் பிராபகமும்
தானே என்னும் இடத்தில் சம்சயத்தை அறுத்துத் தந்தாப் போலே
தத் அனந்தர பாவியான ஆதாரத்தை தன பக்கலிலே
அனுகுணமாகப் பெருகும் படி பண்ணினான்
என்கிறார்-

——————————————————————————————————————————————-

சூதனாய்க் கள்வனாகித் தூர்தரோடு இசைந்த காலம்
மாதரார் கயல் கண் என்னும் வலையுள் பட்டு அழுந்துவேனை
போதரே என்று சொல்லிப் புந்தியுள் புகுந்து தன பால்
ஆதரம் பெருக வைத்தான் அழகனூர் அரங்கம் அன்றே

———————————————————————————————————————————————-

சூதனாய்க் கள்வனாகித் –
தம்முடைய பூர்வ வர்த்தம் அருளிச் செய்கிறார் –
சூதாவது -பஸ்யதோஹரத்வம்
களவாவது -பர த்ரவ்யத்தை என்னது என்று இருக்கை –
பிரமாண விஷயமான பரத்வத்தை இல்லை என்கை –
இனி காஷ்ட அபஹாரம் பண்ணினவனுக்கும்
ரத்ன அபஹாரம் பண்ணினவனுக்கும்
அபஹாரம் ஒத்து இருக்கும்
த்ரவ்ய வைஷம்யத்தாலே தோஷமும் நெடு பட்டு இருக்கும்
சண்டாள த்ரவ்யத்தை அபஹரித்தார்க்கும்
வசிஷ்ட த்ரவ்யத்தை அபஹரித்தார்க்கும்
த்ரவ்யம் ஒன்றானாலும் ஸ்வ வான்களுடைய வைஷம்யத்தாலே தோஷமும் நெடு பட்டு இருக்கும்-
இத் த்ரவ்யம் ஸ்ரீ கௌஸ்துபம் போலே ஈஸ்வரனுக்கு
ஸ்ப்ருஹ ணீ யமான ஆத்மத்ரவ்யம்
உடையவனும் சர்வேஸ்வரன் ஆகையாலே தோஷத்துக்கு அவதி இல்லை என்கை –
ஆக களவாகிறது -ஈஸ்வர சேஷமான ஆத்மவஸ்துவை
என்னது என்று இருக்கை –
சூ தாவது பச்யஹோரத்வம் –
அதாவது சத்வர்த்தனாய் இருப்பன் ஒருவன் பர சேஷமாய்க் கொண்டு
ஆத்மஸ்வரூபம் உண்டு -சேஷியான ஈஸ்வரனும் உண்டு –
தர்ம அதர்மங்கள் உண்டு என்று அறிதல் –
இவை எல்லாம் பொய் காண் என்று அவனை விப்ரலம்பித்து
தன படி யாக்கிக் கொள்ளுகை –
அகவாயில் நினைவு இது வானால் -பின்னை இதுக்கு
வர்த்தகராய் இருப்பார் உடன் சஹாவாசம் பண்ணுவது
தூர்தரோடு இசைந்த காலம் –
பிராப்தமான சர்வேஸ்வரனை விட்டு
அப்ராப்த விஷயங்களிலே அதி பிரவணர் உடன் பொருந்தி போந்த காலம் –
இப்படி இருந்த காலத்தை ஸ்மரிக்கையும் கூட அசஹ்யமாய்
இருக்கிறது ஆய்த்து இவர்க்கு –
இப்படி அனர்த்தப் பட்டு போந்த காலத்துக்கு தொகை இல்லை கிடீர் –
ஆத்மாவுக்கு நிலை நின்ற ஸ்வரூபம் ஸ்ரீ வைஷ்ணவ சஹாவாசமேயாய் இருக்க
அனர்த்த ஹேதுவான ஸ்வ பாவத்தை உடைய வர்களோடு
காலத்தை போக்குவதே
பாகவத சஹவாசம் பகவத் விஷயத்தோடு மூட்டி விடுமோபாதி
விபரீதர் உடைய சகவாசம் விஷய பிராவண்யதுடன் மூட்டி விடும் இ றே –

மாதரார் கயல் கண் என்னும் வலையுள் பட்டு அழுந்துவேனை
ஸ்திரீகள் உடைய
கயல் போலே முக்தமாய் இருந்துள்ள கண்ணாகிற வலையிலே அகப்பட்டு
கால் வாங்க மாட்டாத என்னை –
ஜாதி மாத்ரமே பற்றாசாக மேல் விழும் அது ஒழிய
ஜன்ம வருத்தங்களாதி அறியான் –
கண்ணின் உடைய ஆகர்ஷகத்வமே அறியும் அத்தனை –
அகவை மயிர்க்கத்தியாய் -இவனை ஒழிய தங்களுக்கு செல்லாமை
தோற்றும்படி யாய்த்து பார்ப்பது –
கண் என்று பேரால் -வலையின் கார்யமே யாய்த்து பலிப்பது –
இது தானும் மணி வலை இ றே
கண்ணுக்குளே மணியும் உண்டு இ றே
அத்தைப் பற்றி வலை என்கிறது –
புறம்பு கால் ஒண்ணாதபடி கண்ணைக் காட்டி
தான் கிட்டாதே அகல நிற்கும்

அதுக்கடி கிட்டினவன் அபிநிவேசத்தொடே போக உபகரணங்களைக் கொண்டு இழிந்த இவன்
தனக்கு ச்நாநீயம் கொண்டு புறப்பட வேண்டும்படி இவன் தண்மை இருப்பது –
இவன் தான் அவிவிவேகி ஆகையாலே அகவை ஆராய மாட்டாதே
வாய்கரையிலே அழுந்தி நோவு படா நிற்கும் –
வலையுள் பட்டு அழுந்துவேனை –
மீண்டு கால் வாங்க ஒண்ணாது
அது தன்னில் அனுபாவ்யம் ஓன்று இல்லை
கிடந்தது உழைக்கும் இத்தனை
விஷய பிராவணயத்தால் சித்தித்தது கிலேசமேயாய்விட்டது –
இவ் விஷயங்களில் அகப்பட்டு கால் வாங்க மாட்டாதே
நோவு படுகிற படியைக் கண்டு
பெரிய பெருமாள் -ஆழ்வீர் நீர் நினைத்து இருப்பது என் –
ஆசைப்பட்டு இருப்பது என் -என்ன
இப்படி என்னை நோவு படுத்தின கண்ணை ஒரு தார்மிகன் கொண்டு வந்து காட்டுமாகில் இ றே என்று
கண் அழகியாரை உகப்பேன் -என்ன
கண்ணின் வாசி அறிந்தார் -என்று
திருத் திரையை விலக்கி திரு முகத்தை காட்டினான் –
உயிர்க்கு எல்லாம் தாயாய் அளிக்கின்ற த்ண் தாமரைக் கண்களைக் காட்டி அருளி
ஆழ்வீர் நீர் ஆசைப்பட்ட கண் உடையார் இங்கே காணும் இங்கே போரீர் என்ன
இவை சில கண்கள் இருந்த படி என் -என்று
தாம் முன்பு அனுபவித்த கண்களைக் காட்டில்
விலஷணமுமாய்
பிராப்தமுமாய் –
இருக்கையாலே இவர் உடைய நெஞ்சு விஷயாந்தரங்களில் நின்றும் மீண்டது –
ராம கமல பத்ராஷ ஸ் சர்வ சத்வ மநோஹர
ரூப தாஷிண்ய சம்பன்ன ஸூ தோ ஜனகாத்மஜே —
புந்தியுள் புகுந்து –
இவ்வளவிலே விலக்குகைக்கு பரிகரம் இல்லாதபடி
நினைக்கு வாய்த்தலையைப் பற்றினான் –
நாம் புகும் இடத்தில் இவர்க்கு விலக்காமை உண்டாய் இருந்தது
இதுவே பற்றாசாக இவர் திரு உள்ளத்திலே வந்து புகுந்தான் -என்றுமாம் –

புகுந்து செய்தது என் என்னில் –
தன பால் ஆதரம் பெருக வைத்த-
அப்ராப்த விஷயத்திலே பண்ணிப் போந்த ஆதரம் தன பக்கலிலே
யாம்படியாய்ப் பண்ணினான் –
பாழிலே பாய்கிற நீரை பயிரிலே வெட்டி விட்டாப் போலே
ஆதாரத்தை ஸ் பிரயோஜனம் ஆக்கினான் –
பெருக –
அதனில் பெரிய -என்னுமா போலே
அனுபாவ்யனான தன அளவு அன்றிக்கே
பெருகும்படியாக வைத்த
இதுக்கடியாக தன தலையில் ஒன்றும் காணாமையாலே
ஈதொரு தண்ணீர் பந்தல் வைத்தனை கிடீர் -என்கிறார் –

இப்படி ஆதரத்தை கரை புரளப் பண்ணின பரிகரம் ஏது என்னில்

அழகன் –
பேரமர் காதல் கடல் புரைய விளைவித்த காரமர் மேனி –என்னக் கடவது இ றே
பக்தி வர்த்தகமான கர்ம ஞானத்திலே நிற்கிறது ஆய்த்து
இவர்க்கு வடிவு அழகு
இவருக்கு சம்சயத்தை அறுக்கையும்
ஆதரத்தை பெருக்குகைக்கும்
சாமக்ரி ஒன்றே என்றது ஆய்த்து –
அழகன்
அழகையே நிரூபகமாக உடையவன் –

ஊர் அரங்கம் அன்றே
இவர் திரு உள்ளத்திலே புகுருகைக்கு
அவசர பிரதீஷனாய் இருந்தவனூர் கோயில் -என்கிறார்
பரமபதம் கலவிருக்கை என்னும்படி நித்ய வாசம் பண்ணுகிற தேசம் –
ருசி பிறந்த போது புக்கு அனுபவிக்கலாம் தேசம் இ றே இது –

—————————————————————————————————————————————————

பெரியவாச்சான் பிள்ளை திருவடிகளே சரணம் .
தொண்டர் அடிப்பொடி ஆழ்வார் திருவடிகளே சரணம் .
பெரிய பெருமாள் பெரியப்ராடியார் ஆண்டாள் ஆழ்வார் எம்பெருமானார் ஜீயர் திருவடிகளே சரணம் .

Leave a Reply

Fill in your details below or click an icon to log in:

WordPress.com Logo

You are commenting using your WordPress.com account. Log Out /  Change )

Google photo

You are commenting using your Google account. Log Out /  Change )

Twitter picture

You are commenting using your Twitter account. Log Out /  Change )

Facebook photo

You are commenting using your Facebook account. Log Out /  Change )

Connecting to %s


%d bloggers like this: