திருவாய்மொழி வியாக்யானம் -ஈடு -7-6-4-ஸ்ரீ M.A V .சுவாமிகள்–

எங்குத்தலைப் பெய்வன்நான்! எழில்மூ வுலகும் நீயே
1
அங்குஉயர் முக்கண்பிரான் பிரம பெருமான் அவன்நீ
வெங்கதிர் வச்சிரக்கை இந்திரன் முதலாத் தெய்வம்நீ
கொங்கலர் தண் அந் துழாய்முடி என்னுடைக் கோவலனே!

பொ – ரை : தேனோடு மலர்கின்ற குளிர்ந்த அழகிய திருத்துழாயைத் தரித்த திருமுடியையுடைய என்னுடைய கோபாலனே! அழகிய மூன்று உலகங்களும் நீ இட்ட வழக்கே; அவ்வுலகங்களிலே ஞானம் சத்தி முதலியவற்றால் உயர்ந்த மூன்று கண்களையுடைய சிவனும் அவனுக்குத் தந்தையாகிய பிரமனும் அவனும் நீ இட்ட வழக்கு; கொடிய கிரணங்களையுடைய வச்சிராயுதத்தைக் கையிலேயுடைய இந்திரன் முதலான தெய்வங்களும் நீ இட்ட வழக்கு; இங்ஙனம் இருக்க, நான் உன்னை எங்கே வந்து கிட்டுவேன்?

வி – கு : ‘பெருமானாகிய பிரமன் அவன்’ என்க, கோவலன் என்பது, ‘கோபாலன்’ என்ற சொல்லின் சிதைவு என்பர் அடியார்க்கு நல்லார்.

ஈடு : நான்காம் பாட்டு. 1மேற்பாசுரத்தில், ‘அவர்கள் சொரூபம் அவன் அதீனம்’ என்றது; அந்தச் சொரூபத்தைப் பற்றி இருப்பன சில உயர்வுகள் உளவே அன்றோ? அவையும் அவனுக்கு அதீனங்கள் என்கிறது இதில்.

2எங்குத் தலைப்பெய்வன் நான் – 3வலி இல்லாதான் ஒருவனை ‘மலையைத் தாங்கு’ என்றால், அவனாலே அது செய்து தலைக்கட்டப்போமோ? எழில் மூன்று 1உலகும் நீயே-மூன்று உலகங்களிலே உள்ள பொருள்களின் உயர்வுகளும் உன் அதீனம். அங்கு உயர் முக்கண்பிரான்-அந்த அண்டத்தில் மற்றைத் தேவர்களைக் காட்டிலும் சிவன் பக்கல் வந்தவாறே ஓர் உயர்வு உண்டே அன்றோ? அந்த உயர்வு உன் அதீனம். பிரம பெருமான் அவன் நீ-அவனுக்கும் தந்தையாய்ப் பதினான்கு உலகங்கட்கும் ஈஸ்வரனாகையாலே வருவது ஓர் ஏற்றம் உண்டே அன்றோ பிரமனுக்கு? அதுவும் நீ இட்ட வழக்கு. வெம் கதிர் வச்சிரம் கை இந்திரன் முதலாத் தெய்வம் நீ- 2‘வச்சிரத்தைக் கையிலேயுடையவன் புரந்தரன் என்ற பெயரையுடையவன்’ என்கிறபடியே, வெவ்விய கதிரையுடைத்தான வச்சிரத்தைக் கையிலேயுடையனாய் இருக்கிற இந்திரன் தொடக்கமான தேவதைகளுடைய உயர்வுகளும் நீ இட்ட வழக்கு. கொங்கு அலர் தண் அம் துழாய் முடி என்னுடைக் கோவலனே – 3உன்னை ஒழிந்த பொருள்களினுடைய உயர்வுகளும் உன் அதீனமாம்படி இருக்கிற நீ, உன்னுடைய உயர்வு நான் இட்ட வழக்காம்படி ஆனாய். 4தேனையுடைத்தாய் மலர்ந்த செவ்வித் திருத்துழாயாலே அலங்கரிக்கப்பட்ட மயிர் முடியையுடையாய், அவ்வழகை எனக்குப் பிரகாசிப்பித்த அடியார்கட்கு அடக்கமுடையவனாய் இருக்கிற கிருஷ்ணனே!

‘கொங்கு அலர் தண் அம் துழாய் முடி’ என்கையாலே, இனிமையின் மிகுதி சொல்லிற்று; ‘என்னுடைக் கோவலனே!’ என்கையாலே, அடியார்கட்குப் பவ்யனாய் இருக்கும் தன்மையைச் சொல்லுகிறது.

ஸ்வரூப கதமாய் உள்ள மினுக்கம் பெருமை உண்டே
அவையும் கூட உனது ஆதீனம் தானே
ஒரு துர் பலனை மலையை சுமக்க சொல்லி -கதை
சுமந்து காட்டு
ஆகாரம் கொடுத்து போஷிக்க
தூக்கி வை சுமக்கிறேன்
எல்லா மேன்மையும் அவன் நியமனத்தால் தானே –
எழில் மூ உலகும் நீயே
அழகான அம்சங்களும் உனது
எல்லாம் ஈசன் அழகு
உத்கர்ஷம் உனது ஆதீனம்
உயர் முக்கண் பிரான் -அந்த மேன்மையும் உனது ஆதீனம்
சதுர முகன் -உன்னால் வந்த ஏற்றம்
வெங்கதிர் வஜ்ர கை இந்த்ராதிகள் மேன்மையும் நீ இட்ட வழக்கு
உன்னுடைய மேன்மை நான் இட்ட வழக்காம் படி ஆக்கி வைத்தாய்
செவ்வி திருத் துழாய்
அழகாய் பிரகாசிப்பத்த
கோவலன் -ஆஸ்ரித பவ்யனான கிருஷ்ணன்
கொங்கலர் போக்யதாபிரகர்ஷம்

 

நஞ்சீயர் திருவடிகளே சரணம்

நம்பிள்ளை திருவடிகளே சரணம்.

வடக்கு திருவீதிப் பிள்ளை திருவடிகளே சரணம்.

 பெரியவாச்சான் பிள்ளை திருவடிகளே சரணம்.

 வாதி கேசரி அழகிய மணவாள ஜீயர் திருவடிகளே சரணம்.

பெரிய பெருமாள் பெரிய பிராட்டியார் ஆண்டாள் ஆழ்வார் எம்பெருமானார் ஜீயர் திருவடிகளே சரணம்.

Leave a Reply

Fill in your details below or click an icon to log in:

WordPress.com Logo

You are commenting using your WordPress.com account. Log Out /  Change )

Google photo

You are commenting using your Google account. Log Out /  Change )

Twitter picture

You are commenting using your Twitter account. Log Out /  Change )

Facebook photo

You are commenting using your Facebook account. Log Out /  Change )

Connecting to %s


%d bloggers like this: