திருமழிசை ஆழ்வார் அருளிய நான்முகன் திருவந்தாதி -73-84–பெரிய வாச்சான் பிள்ளை அருளிச் செய்த வியாக்யானம் –

இப் பாட்டையும் பட்டர் அருளிச் செய்தார்-

ஆரே அறிவார் அனைத்துலகும் உண்டு உமிழ்ந்த
பேராழியான் தன் பெருமையை -கார் செறிந்த
கண்டத்தான் எண் கண்ணான் காணான் அவன் வைத்த
பண்டைத் தானத்தின் பதி–73-

பதவுரை

அனைத்து உலகும்–எல்லா வுலகங்களையும்
உண்டு உமிழ்ந்த–(பிரளயத்தில்) உண்பதும் (பிறகு) உமிழ்வதும் செய்தவனும்
பேர் ஆழியான் தன்–பெருமை தங்கிய திருவாழி யாழ்வானைத் திருக் கையிலுயைவனுமான எம்பெருமானுடைய
பெருமையை–மஹிமையை

அறிவார் ஆரே–அறியக் கூடியவர் யார்? (ஒருவருமில்லை)
அவன் வைத்த–அப்பெருமான் (முன்பே) ஸாதித்து வைத்த
பண்டைத் தானத்தின் பதி–பரமபத மார்க்க மென்னத் தகுந்த சரம ச்லோகத்தை
கார் செறிந்த கண்டத்தான்–நீலகண்டனான சிவனும்
எண் கண்ணான்–நான் முகனும்
காணான்–அறியமாட்டார்கள்.
(அவர்களே அறிய மாட்டாத போது மற்ற பேர்கள் அறிய மாட்டார்களென்பது சொல்ல வேணுமோ?)

ஸகல லோகங்களையும் அமுது செய்து வெளிப் புறப்பட விட்டானாய்
பெரிய திருச் சக்கரத்தை யுடையனாய் ஸ்ரீ கிருஷ்ணனுடைய மஹிமையை அறியத் தக்கவர் யார்
ஒருவரும் அறியார்
அந்தக் கிருஷ்ணன் சாதித்து வைத்த அநாதியாய்
பரமபதத்துக்கு உபாயமான சரம ஸ்லோகத்தை
நிபிடமான கறுப்பைக் கண்டத்திலுடைய நீல கண்டனும் அறியான்
எட்டு நேத்ரங்களை யுடைய ப்ரஹ்மாவும் அறியான் –

ஆரே அறிவார் அனைத்துலகும் உண்டு உமிழ்ந்த பேராழியான் தன் பெருமையை –
சகல லோகத்தையும் வயிற்றிலே வைத்து-வெளிநாடு காண உமிழ்ந்த பெரியவனுடைய
நைரபேஷ்யத்தை யார் அறிவர் –

இவனுடைய பெருமையை பரிச்சேதிக்க வல்லார் யார் என்றுமாம் –

கார் செறிந்த கண்டத்தான் எண் கண்ணான் காணான் அவன்வைத்த பண்டைத் தானத்தின் பதி –
அவன் என்றும் உண்டாக்கி வைத்த பரம பதத்தை-நீல கண்டன்-அஷ்ட நேத்திரன் ஆன ப்ரஹ்மா-
என்கிறவர்களால் காணப் போகாது

க்ருஷ்ணம் தர்மம் சனாதனம் -என்கிறவன்-
உபாய பாவம் இவர்களால் அறியப் போகாது என்றுமாம்-

(பண்டைத் தானத்தின் பதி
என்றும் உண்டாய் இருக்கிற பரமபதம் ஆதல்
பதியாய் -பந்தா என்றாய்
வழி உபாயமாகையாலே சாதன உபாயம் என்னுதல் )

—————————————————————-

ந ஷமாமி கதாசன-ந நத்யஜேயம் கதஞ்சன –
ஆஸ்ரிதர் பக்கலில் அபகாரம் பண்ணினாரை ஒரு நாளும்-பொறேன் என்ற வார்த்தைக்கும் –
மித்ர பாவம் உடையாரை மகாராஜர் தொடக்கமானவர்-
விடவரிலும் விடேன் என்ற வார்த்தைக்கும்-
அவிருத்தமாக செய்து அருளின படி –

ஸூ முகன் என்கிற சர்ப்பத்தை ஆமிஷமாக திருவடி பாதாளத்தில் தேடிச் செல்லுகிற படியை அறிந்து –
அதுவும் -கண் வளர்ந்து அருளுகிற திருப் பள்ளிக் கட்டிலை கட்டிக் கொண்டு கிடக்க-
திருவடியும்
ஸ்ரீ பாதம் தாங்குவார் சொல்லும் வார்த்தைகளைச் சொல்ல –
இச் சர்ப்பத்தை திருவடி கையிலே காட்டிக் கொடுத்து
திருவடியை இட்டுப் பொறுப்பித்தது –
இவனை அவன் கைக் கொள்ள பெருகையாலே இரண்டு அர்த்தமும் ஜீவித்தது-

பதிப்பகைஞற்கு ஆற்றாது பாய் திரை நீர்ப் பாழி
மதித்தடைந்த வாளரவம் தன்னை -மதித்தவன் தன்
வல்லாகத் தேற்றிய மா மேனி மாயவனை
அல்லாது ஓன்று ஏத்தாது என் நா-74-

பதவுரை

பதி பகைஞற்கு ஆற்றாது–ஸஹஜ சத்ருவான பெரிய திருவடிக்கு அஞ்சி,
பாய் திரை நீர்பாழி–பாம்பின அலைகளோடே கூடின நீரை யுடைத்தான கடல் போலே குளிர்ந்த திருப் படுக்கையை
மதித்து–புகலிடமாக நம்பி
அடைந்த–வந்து பற்றின
வாள் அரவம் தன்னை–ஒளி பொருந்திய ஸர்ப்பமாகிய ஸுமுகனை
மதித்து–ஆதரித்து
அவன் தன்–அந்த (சத்ருவான) கருடனுடைய
வல் ஆகத்து ஏற்றிய–வலிமை தங்கிய சரீரத்திலே ஏற விட்டவனும்
மாமேனி மாயவனை அல்லாது–சிறந்த திவ்ய மங்கள விக்ரஹத்தை யுடையவனுமான ஸர்வேச்சரனை யன்றி
ஒன்று வேறொன்றை
என் நா–எனது நாவானது
ஏத்தாது–தோத்திரம் செய்யாது.

ஸஹஜ ஸத்ருவான பெரிய திருவடிக்கு எதிர் நிற்கையையும் ஸஹியாமல்
பரந்த அலைகளை யுடைய நீர் நிறைந்த சமுத்திரம் போலே குளிர்ந்த தனது படுக்கையை ரக்ஷகமாக நினைத்து
ஆஸ்ரயித்த தேஜஸ்ஸை யுடைய ஸூ முகன் என்கிற ஸர்ப்பத்தை ஆதரித்து
அப்பெரிய திருவடியினுடைய பலிஷ்டமான திருமேனியில் ஏறிட்டு ரஷித்தவனாய்
பெரிய திருமேனியை யுடையனாய் ஆச்சர்ய பூதனான ஸர்வேஸ்வரனை அல்லது
வேறே ஒரு தேவதையை என் நாக்கு ஸ்தோத்ரம் செய்யாது —

பதிப்பகைஞற்கு ஆற்றாது –
சஹஜ சத்ருவான திருவடிக்கு அஞ்சி-அவர் பலம் பொறுக்க மாட்டாது

(பதிப்பகை -வழி வழியாக வருகிற சாத்ரவம்
பரபலம் போலே திருவடிக்கு விஹிதமான ஹிம்ஸை )

பாய் திரை நீர்ப் பாழி –
பரந்த திரையை உடைத்தான கடல் போலே-திருப் பள்ளிக் கட்டில் –
ஒரோ யுகத்தில் ஒரு இடங்களில் எல்லாம் பிறக்கக்-கூடுகையாலே
திருப் பாற் கடல் தன்னிலே ஆகவுமாம் –

மதித்தடைந்த-
சரணாகதர் ஒரு தலையானால்-
பிராட்டி திருவடி திரு அநந்த ஆழ்வான் ஆன அசாதாராண-பரிகரத்தை விட்டும்-
ரஷிப்பான் ஒருவன் என்றும் நிச்சயித்து அடைந்த

வாளரவம் -தன்னை –
சரண்யன் அங்கீ கரிப்பதுக்கு முன்னே-
அவனுடைய சீல வத்தையாலே தன் கார்யம் தலைக் கட்டிற்று-பிறந்த ஒளி – என்று-
அந்தரிஷிகதஸ் ஸ்ரீ மான் -என்னும் படியே

-மதித்து –
நெஞ்சில் கொண்டு என்னும்படியாக-சரணாகதனாக நினைத்து

அவன் தன் வல்லாகத் தேற்றிய மா மேனி மாயவனை அல்லாது ஓன்று ஏத்தாது என் நா
திருவடி தானே பிரசன்னனாய்-தன் தோளில் தரிக்கும்படி பண்ணி-
அத்தாலே நிறம் பெற்று க்ருதக்ருத்யனாய்-
ஆச்சர்ய யுக்தனான ஈஸ்வரனை ஒழிய-

வேறு ஒன்றை ஏத்தாது என் நா-
வேறு ஓன்று –என்றது -தேவதாந்தரங்கள் பக்கல் அநாதரம்-

—————————————————————-

நாக்கொண்டு மானிடம் பாடேன் நலமாகத்
தீக்கொண்ட செஞ்சடையான் பின் சென்று -என்றும் பூக் கொண்டு
வல்லவாறு ஏத்த மகிழாத வைகுந்தச்
செல்வனார் சேவடி மேல் பாட்டு -75-

பதவுரை

தீக் கொண்ட செம் சடையான்–நெருப்புப் போலே சிவந்த சடையை யுடையனான ருத்ரன்
நலம் ஆக–தகுதியாக
என்றும்–எந்நாளும்
பூ கொண்டு–புஷ்பங்களைக் கையிற்கொண்டு
பின் சென்று–அநுஸித்து
வல்ல ஆறு–தன் சக்தியுள்ள வளவும்
ஏத்த–துதிக்க
மகிழாத–(இதைத் தனக்கொரு பெருமையாக நினைத்து) மேனாணிப்புக் கொள்ளாத
வைகுந்தம் செல்வனார்–ஸ்ரீவைகுண்ட நாதனுடைய
சே அடி மேல் பாட்டு–திருவடிகளுக்கு உரிய பாசுரங்களை (ச் சொல்ல வல்ல)
நாக் கொண்டு–நாவினால்
மானிடம்–மனிதர்களை
பாடேன்–பாட மாட்டேன்

நெருப்புப் போலே சிவந்த ஜடையை யுடைய ருத்ரன்
தன் யோக்யதா அனுகுணமாகப் புஷ்பங்களை சம்பாதித்திக் கொண்டு போய்
எப்போதும் தன் சக்திக்குப் படி ஸ்தோத்ரம் செய்ய
அதைத் தனக்கு ஒரு அதிசயமாக நினைத்து சந்தோஷியாத
ஸ்ரீ வைகுண்ட நாதனுடைய அழகிய திருவடிகளின் மேல் பாசுரங்களைச்
சொல்லத் தக்க நாவினால் மனுஷ்யனைப் பாட மாட்டேன் –

நாக்கொண்டு மானிடம் பாடேன்
அவனைப் பாடக் கடவ நாவைக் கொண்டு
ஷூத்ர மனுஷ்யரைப் பாடேன்

நலமாகத் தீக்கொண்ட செஞ்சடையான்
அக்னி போலே சிவந்த ஜடையை யுடையவன்
அன்றிக்கே
அனல் கங்கை ஏற்றான் –என்கிறபடியே
அக்னியையும் தரித்து
சிவந்த ஜடையையும் யுடையவன் என்றுமாம்

பின் சென்று -என்றும் பூக் கொண்டு வல்லவாறு ஏத்த
தானே சென்று
புஷ்பாதி உபகரணங்களைக் கொண்டு காலம் எல்லாம் ஸத்ருசமாகத் தன் சக்தி உள்ள அளவும் ஸ்துதிக்க

மகிழாத வைகுந்தச் செல்வனார் சேவடி மேல் பாட்டு
பரமபதத்தில் ஐஸ்வர்யத்தை யுடையனாகையாலே
ஷூத்ரரான இவர்கள் ஏத்த
அவிக்ருத்தனாய் இருக்கிறவனுடைய திருவடிகளில் பாட்டைக் கொண்டு மனுஷ்யரைப் பாடேன் —

————————————————————————–

பாட்டும் முறையும் படுகதையும் பல் பொருளும்
ஈட்டிய தீயும் இரு விசும்பும் -கேட்ட
மனுவும் சுருதி மறை நான்கும் மாயன்
தனமாயையில் பட்டதற்பு-76-

பதவுரை

பாட்டும் முறையும்–இயலும் இசையும்
படு கதையும்–பழைய சரிதங்களைக் கூறவந்த இதிஹாஸங்களும்
பல் பொருளும்–பல அர்த்தங்களை யறிவிக்கிற புராணங்களும்
ஈட்டிய தீயும்–(பஞ்சீகரணத்தாலே பலகுணங்களும் தன்னிலே அமையும்படி) சேர்க்கப்பட்ட அக்நியும்
இரு விசும்பும்–பரந்த ஆகாசமும் (முதலான பஞ்ச பூதங்களும்)
கேட்ட மனுவும்–வேதத்திலும் ஓதப்பட்ட மநு மஹர்ஷியின் தர்ம சாஸ்த்ரமும்
கருதி–அநாதியாக உச்சாரண அநூச்சாரண ச்ரமத்தாலே ஓதப்பட்டு வருகிற
மறை நான்கும்–நான்கு வேதங்களும் (ஆகிய இவை யெல்லாம்)
மாயன் தன்–ஆச்சர்ய சக்தியுத்தனான எம்பெருமானுடைய
மாயையில் பட்ட–ஸங்கல்பத்தினாலுண்டான
தற்பு–தத்துவங்களாம்.

பாசுரங்களும் ஸ்ரீ ராமாயணமும் முன் நடந்த இதிஹாசங்களைப் ப்ரதிபாதிக்கிற மஹா பாரதமும்
அவற்றிலே சொல்லப்பட்ட அநேக அர்த்தங்களும்
செறிந்த அக்னியும் விசாலமான ஆகாசமும்
ஆப்ததமம் என்று கேட்கப்பட்ட மனு ஸ்ம்ருதியும்
எழுதாமல் குரு முகமாகக் கேட்கப்பட்ட நான்கு வேதங்களும்
ஆச்சர்ய பூதனான ஸர்வேஸ்வரனுடைய ஸங்கல்பத்தினால் உண்டான தத்வங்கள் –

இப்படி புராணங்களில் பரக்கச் சொல்லப்பட்ட அர்த்தங்கள்
காரணமான அக்நி -வியாபகமான ஆகாசம்-
யத்வை கிஞ்ச மநுரவதத் தத் பேஷஜம் -என்று
ஸ்ருத்யாதிகளில் ஆப்த தமனமாகக் கேட்ட-மனுவும்
என்றும் ஒதுவித்துப் போகிற நாலு வேதமும்-இவை எல்லாம்
ஆச்சர்ய பூதன் சங்கல்ப்பத்தால் உண்டான உண்மை உடைய –

பாட்டு -அருளிச் செயல்
முறை -ஸ்ரீ மத் ராமாயணம்
படுகதை -மகா பாரதாதி புராணங்கள்
பல் பொருள்கள் -இவற்றால் பிரதிபாதிக்கிற அர்த்த விசேஷங்கள்
தற்பு-சத்தையாய் -உண்மையை உடைத்தது என்றபடி –

————————————————————————–

தற்பென்னைத் தான் அறியா னேலும் தடங்கடலைக்
கற்கொண்டு தூர்த்த கடல் வண்ணன் -எற் கொண்ட
வெவ்வினையும் நீங்கா விலங்கா மனம் வைத்தான்
எவ்வினையும் மாய்மால் கண்டு-77-

பதவுரை

தட கடலை–பரந்த தெற்கு சமுத்ரத்தை
கல் கொண்டு–மலைகளினால்
தூர்த்த–அணை செய்து அடைத்தவனும்
கடல் வண்ணன் தான்–கடல் போன்ற கருநிற முடையனுமான எம்பெருமான்
என்னை–(தோஷமு வடிவெடுத்தவனான) என்னை
தற்பு–உள்ளபடியே
அறியான் ஏலும்–அறிந்திலனாயினும்,
எற் கொண்ட–என்னைக் கொள்ளை கொண்டிருக்கிற
வெம் வினையும்–கொடிய பாவங்கள் யாவும்
நீங்க–என்னை விட்டு நீங்கும்படியாக
கண்டு–அழகிய திருக் கண்களாலே குளிரக் கடாக்ஷித்து
மனம்–தனது திருவுள்ளத்தை
விலங்கா வேறு எங்கும் விலகிப் போகாதபடி
வைத்தான்–(என்மீதே ஒரு மடைப்படுத்தி) வைத்தருளினன் (ஆகையாலே)
ஏ வினையும்–பாபமென்று பேர் பெற்றவை யடங்கலும்
மாயும்–உரு வழிந்து போம்-

விசாலமான ஸமுத்ரத்தைக் கற்களினால் அடைத்த சமுத்திரம் போன்ற திருமேனியை யுடைய
ஸர்வேஸ்வரனான தான் என்னை யதார்த்தமாக அறியானாகிலும்
என்னை கிரஹித்துக் கொண்ட ஸகல பாபங்களும் தொலையும்படி கடாக்ஷித்து
என் மனஸ்ஸை விஷயாந்தரங்களில் செல்லாத படி செய்து
என்னிடத்தில் திரு உள்ளத்தை வைத்தான்
ஆகையால் ஸகல பாபங்களும் நசிக்கும் —

ஆழக் கடவ கல்லைக் கொண்டு-நீரிலே அணை கட்டினவன் –
எற் கொண்ட வெவ்வினையும் நீங்கா விலங்கா மனம்வைத்தான் எவ்வினையும் மாய்மால் கண்டு
நான் உரு மாயும்படி என்னை க்ரசித்த மகா பாபமும்-நசிக்கும்படி -வேறு ஒரு இடத்திலும் போகாதபடி –
திரு உள்ளத்தாலே கொண்டு-என் பக்கலிலே மனஸை வைத்தான் –
ஆதலால் பாபம் என்று சொல்லப் படுகிறவை அடைய மாயும் –

தற்பு -உண்மை
என்னை -ஆபி முக்யாதிகளும் இன்றிக்கே தோஷ பூயிஷ்டனான என்னை
அறியனேலும் -அறியாதே இப்படி ஸர்வஞ்ஞனாய் இருக்கச் செய்தேயும் தோஷம் பாராமல் விஷயீ கரிப்பதே
இது என்ன அகடிகடநா சாமர்த்தியம் என்கிறார்

தடம் கடலை இத்யாதி –
என் கொண்ட -என்னை க்ரஸித்துக் கொண்ட
எவ்வினையும் நீங்கக் கண்டு விலங்கா மனம் வைத்தான்
ஆல் –ஆகையால்
எவ்வினையும் மாயும் என்றபடி –

————————————————————————–

கண்டு இத்யாதி –
அபிமத விஷயத்தில் ப்ராவண்யத்தை விளைத்தவனை-அநங்கன் ஆக்கினவன் –
நெஞ்சும் கூட-ஸ்ரவண மாத்ரத்திலே பரவசமான படியைக் கண்டால் –
இவ்வஸ்துவை சாஷாத் கரித்து ப்ரணாமாதிகளைப்-பண்ணினார்க்கு
எத்தனை நன்மை பிறவாது -என்கிறார்

(முதல் பதத்துக்கு–அபிமத விஷய இத்யாதி – அர்த்தமாக்கி அவதாரிகை அருளிச் செய்கிறார்
ஹிமவத் பார்ஸ்வத்திலே ருத்ரன் தபஸ்ஸூ பண்ண பார்வதி பரிசர்யை பண்ணுகிற அளவிலே மன்மதன் வந்து
இருவருக்கும் சங்கத்தைப் பிறப்பிக்க -அவ்வளவில் தபஸ்ஸூ குலைகையாலே
நெற்றியிலே கண்ணைத் திறந்து தஹிக்க அப்போது அநங்கன் ஆனான் என்றபடி -)

கண்டு வணங்கினார்க்கு என்னாம் கொல் காமன் உடல்
கொண்ட தவத்தால் குமை உணர்த்த -வண்டலம்பும்
தார் அலங்கல் நீண் முடியான் தன் பேரே கேட்டு இருந்து அங்கு
ஆர் அலங்கல் ஆனமையால் ஆய்ந்து-78-

பதவுரை

காமன்–மன்மதனுடைய
உடல்–சரீரத்தை
கொண்ட–நீறாக்கின
தவத்தாற்கு–தபஸ்வியான பரம சிவனுக்கு
உமை–(மனைவியான) பார்வதி யானவள்
உணர்த்த–தெரிவிக்க,
அங்கு–அப்போதே
ஆர் அலங்கல் ஆனமை–மிகவும் அசைந்து போனமையை
ஆய்ந்தால்–ஆராய்ந்து பார்க்கில்,
வண்டு அலம்பும் தார் அலங்கல் நீள்முடியான தன் பெயர்கேட்டிருந்தே–வண்டுகள் ஒலிக்கப் பெற்ற பூமாலயை
நீண்ட திருவபிஷேகத்திலுடையனான எம்பெருமானுடைய திருநாமங்களைக் கேட்ட மாத்திரத்திலேயே
கண்டு வணங்கினார்க்கு–நேரே கண்டு வணங்குமவர்கட்கு
என் ஆம் கொல்–எப்படிப்பட்ட விகாரமுண்டாகுமோ (என்பது சொல்ல முடியாது)

மன்மதனுடைய உடலை நீறாக்கின தபஸ்ஸை யுடைய ருத்ரனுக்குப் பார்வதி
உபதேசிக்க –ஞாபநம் பண்ண
வண்டுகள் ஸஞ்சரிக்கிற திருத்துழாய்க் கதிர்களினால் கட்டப்பட்ட மாலையினால் அலங்க்ருதமான
நீண்ட திரு அபிஷேகத்தை யுடைய ஸர்வேஸ்வரனுடைய திரு நாமங்களைக் கேட்டு
அதில் மக்நனாய் இருந்து அப்போது வாடின மாலை போலே பரவசனானன் ஆகையாலே விசாரித்து
ஸர்வேஸ்வரனை ஸேவித்து ஆஸ்ரயித்தவர்களுக்கு என்னவுமாம் —

தவத்தாற்கு –
தபச்சுக்கு பலம் ஒருத்தனுடைய ஹிம்சை யாம்படி-நெஞ்சு திண்ணியன் ஆனவனுக்கு

உமை உணர்த்த –
ப்ராசங்கிகமாக பகவத் குணங்களைக் கேட்டு-சிஷ்யாசார்ய க்ரமம் மாறாடி
அவள் வாயாலே தான் கேட்டு

(உணர்த்த
ருத்ரன் த்யான பரனாய் இருக்க அப்போது பார்வதி -நீர் எல்லாருக்கும் உபாஸ்யரராய் இருக்க
உமக்கு தியானத்துக்கு விஷயம் உண்டோ -என்று கேட்க
அவன் பகவத் குணங்களை அவளுக்குச் சொல்ல
நமக்கும் உண்டு காண் -என்று ஈடுபட்டான்
அவன் சொன்னான் ஆகிலும் இவள் உணர்த்தக் கேட்டு
நீண் முடியான் தன் பேரே கேட்டு இருந்து அங்கு ஆர் அலங்கல் ஆனமையால்
கண்டு வணங்கினார்க்கு என்னாம் கொல்
என்று அந்வயம் )

வண்டு இத்யாதி –
மது வெள்ளத்தில் வண்டுகள் அலையா நின்ற-திருத் துழாய் மாலையையும்
ஆதிராஜ்ய சூசகமான முடியையும் உடைய-சர்வேஸ்வரன் திரு நாமங்களையே கேட்டு
நெஞ்சாலே அனுசந்தித்துக் கொண்டு இருந்து

ஆர் அலங்கல் ஆனமையால் –
அலங்கல் என்று அசைவாய்-பாரவச்யதையைச் சொன்ன படி

————————————————————————–

ஆய்ந்து கொண்டு ஆதிப் பெருமானை அன்பினால்
வாய்ந்த மனத்திருத்த வல்லார்கள் -ஏய்ந்த தம்
மெய்குந்த மாக விரும்புவரே தாமுந்தம்
வைகுந்தம் காண்பார் விரைந்து-79-

பதவுரை

ஆதி–ஜகத் காரண பூதனான
பெருமானை–ஸர்வேச்வரனை
அன்பினால்–ப்ரேமத்துடன்
ஆய்ந்து கொண்டு–அநுஸந்தித்துக் கொண்டு
வாய்ந்த மனத்து–(தமது) பாங்கான நெஞ்சிலே
இருத்த வல்லார்கள் தாமும்–நிலை நிறுத்திக்கொள்ள சக்தரானவர்கள்
தம் வைகுந்தம்–தங்களுக்கென்று ஏற்பட்டுள்ள பரமபத்ததை
விரைந்து–சீக்கிரமாக
காண்பார்–காண விரும்பமுடையராய்
ஏய்ந்த–ஆத்மாவோடு செறிந்த
தம் மெய்–தங்களுடைய உடம்பை
குந்தம் ஆக–வியாதியாக
விரும்புவர்-எண்ணுவர்

ஜகத் காரணனான ஸர்வேஸ்வரனை ப்ரீதியுடன் அனுசந்தித்துக் கொண்டு தகுந்த
மனஸ்ஸில் ஸ்தாபிக்க வல்லவர்களான தங்கள் ஸ்ரீ வைகுண்டத்தை த்வரையாக சேவிப்பார்கள்
தம்முடன் சேர்ந்து இருக்கிற சரீரத்தை வியாதி போல் பரிஹரிக்கத் தக்கதாக ஆசைப்படுவார்கள் –

ஆய்ந்து -இத்யாதி
பகவத் விஷயத்தில் ருசி உடையவர்கள்-அவனை ஏகாந்தமாக அனுபவிக்கலாம் தேசம் பரமபதம்-என்று ஆசைப்பட்டு
அதுக்கு காற்கட்டாய் ஆயிற்று என்று-சொல்லலாம்படி அபிமானித்த சரீரத்தை –
சரீரம் வ்ரணவத் பச்யேத் -என்னும்படி யாக நோயாக விரும்புவர்கள் -என்கிறார்

ஆய்ந்த இத்யாதி –
ஜகத் காரண பூதனான சர்வேஸ்வரனை பிரேமத்தாலே அனுசந்தித்திக் கொண்டு
இருத்துகைக்கு யோக்யமான நெஞ்சிலே வைக்க வல்லவர்கள்

ஏய்ந்த தம் மெய் –
ச்தூலோஹம் க்ருசோஹம் என்று-
தானாக சொல்லலாம்படியான சரீரத்தை
குந்தமாக -நோயாக-

(ஏய்ந்த -ஏய்கை -பொருந்துகையாய் –
பிரித்துக் காணப் போகாதே தானே என்னலாம் படி பொருந்தி இருக்கை )

(மனத்திருத்த வல்லார்கள்
தாம் தம் வைகுந்தம் -தமக்கு ஏகாந்த போக யோக்யமான பரமபதத்தை
விரைந்து காண்பாராக
மெய் குந்தமாக விரும்புவர்
என்று அந்வயம் )

———————————————————–

பிரளயம் தேடி வந்தாலும் அத்தனை போதும்-தெரியாதபடி மறைத்து காத்து ரஷித்த
கிருஷ்ணனை விரைந்து அடையுங்கோள்

விரைந்து அடைமின் மேலொருநாள் வெள்ளம் பரக்க
கரந்து உலகம் காத்து அளித்த கண்ணன் -பரந்து உலகம்
பாடின வாடின கேட்டு படு நரகம்
வீடின வாசற் கதவு-80-

பதவுரை

உலகம்–சிறந்த பாகவதர்கள்
பரந்து–எங்குத் திரிந்து
பாடின–பாடின பாடல்களையும்
ஆடின–ஆடின ஆட்டங்களையும்
கேட்டு–கேட்டதனால்
படு நரகம் வாசல்–க்ரூரமான நரகங்களின் வாசல்களிலிருந்த
கதவு–கதவுகள்
வீடின–விட்டொழிந்தன (நரக வாசல்கள் பாழாய்ப் போயின)
மேல் ஒருநாள்–முன்னொரு காலத்தில்
வெள்ளம் பரக்க–பிரளய வெள்ளம் பரவின போது
உலகம்–உலகங்களை யெல்லாம்
கரந்து–(திருவயிற்றில்) மறைத்து வைத்து
காத்து அளித்த-துன்பங்களைப் போக்கி ரக்ஷித்த
கண்ணன்–கண்ண பிரானை
விரைந்து அடைமின்–சீக்கிரமாகச் சென்று பணியுங்கோள்

ஸஞ்சரித்து உத்க்ருஷ்டராய் சந்தோஷத்தினால் ந்ருத்யம் செய்தவர்கள் கானம் பண்ணின திரு நாமங்களைக் கேட்டு
சகலரும் உஜ்ஜீவித்தார்கள் ஆகையாலே
பாழான நரகத்தின் வாசலில் கதவு பிடுங்கிப் பொகட்டப் பட்டது –
முற்காலத்தில் பிரளய ஆர்ணவம் வியாபிக்க லோகங்களைத் தன் கர்ப்பத்தில் மறைத்து வைத்து
வியஸனங்களைப் போக்கி ரஷித்த
ஸ்ரீ கிருஷ்ணனை சீக்கிரமாக ஆஸ்ரயியுங்கோள்

உலகம் -என்று உத்க்ருஷ்டரைச் சொல்லுகிறது
-பரந்து உலகம் பாடின வாடின கேட்டு படு நரகம் வீடின வாசற் கதவு –
பரந்து உத்க்ருஷ்டராய் ஆடினவர்கள் பாடின-திரு நாமங்களைக் கேட்ட
நரகத்து வாசல்களில் கதவு வாங்கிப் பொகட்டன-

அன்றிக்கே
நரகத்து வாசல்களிலே பிடிங்கிப் பொகட்ட கதவுகளை நாட்டி –
முனியாது மூரித்தாள் கோமின் -என்னும்படி-விரைந்து அடையுங்கோள் -என்றுமாம்

கண்ணன் -என்றது கண்ணனை -என்றபடி

கண்ணனை விரைந்து அடைமின்
படுநரக வாசல் கதவு வீடின என்று பின்ன கிரியை யாதல்
கண்ணனைப் பாடின ஆடின கேட்டு நன்றாக வாசலில் வீடின கதவுகளை விரைந்து அடைமின் –
என்று ஏக கிரியை யாதல்

இத்தால்
நரகம் பாழ்த்தது என்னுதல்
போக்குவரத்து இல்லாதபடி வாசலை அடையுங்கோள் என்னுதல்
இரண்டு தாத்பர்யம் –

————————————————————————–

கதவு மனம் என்றும் காணலாம் என்றும்
குதையும் வினையாவி தீர்ந்தேன் -விதையாக
நற்றமிழை வித்தி என்னுள்ளத்தை நீ விளைத்தாய்
கற்ற மொழியாகிக் கலந்து –81-

நீ–(ஞானம் சக்தி முதலியவற்றால் குறைவற்றவனான) நீ
கற்ற மொழி ஆகி–நான் கற்ற சொற்களுக்குப் பொருளாக இருந்து கொண்டு
கலந்து–என்னோடு ஒரு நீராகக் கலந்து
நல் தமிழை–சிறந்த தமிழ்ப் பாஷையினாலாகிய இப்பிரபந்தத்தை
விதை ஆக வித்தி–(பக்தியாகிற பயிர்க்கு) விதையாக விதைத்து
என் உள்ளத்தை–எனது ஹ்ருதயத்தை
விளைத்தாய்–விளையும்படி க்ருஷி பண்ணினாய்
மனம்–மனமானது
கதவு என்றும்–எம்பெருமானை யடைவதற்குப் பிரதிபந்தகம் என்று (சில மையங்களில்) நினைத்தும்
(மனம்) காணல் ஆம் என்றும்–(மனமானது) எம்பெருமானைக் காண்பதற்கு உறுப்பாகும் என்று (சில சமயங்களில்) நினைத்தும்
குதையும் வினை ஆவி தீர்ந்தேன்–(ஆக விப்படி ஒரு நிலை நில்லாமல் மாறி மாறி) பிரமிப்பதையே தொழிலாக வுடைத்தான நெஞ்சைத் தவிர்த்தேன்.

மனஸ்ஸூ பகவத் சாஷாத்கார பிரதிபந்தகம் என்றும் சாஷாத்கார ஹேது என்றும் அறிந்து
அலையப் பண்ணும் துஷ் கர்மங்களைத் தவிர்த்தேன்
நீ நான் அப்யஸித்த கவிக்கு வாஸ்யனாய் இருந்து என் உள்ளத்தில் கலந்து
ஸ்லாக்யமான தமிழை விதையாக விதைத்து என்னுடைய மனஸ்ஸைப் பலிக்கச் செய்தாய் –

கதவு இத்யாதி
மன ஏவ மனுஷ்யாணாம் காரணம் பந்த மோஷயோ-என்னும்படி
பகவத் விஷயம் கிட்டாமைக்கு கதவு மனஸ் என்றுமாம் –
காண்கைக்கும் பரிகரம் மனஸ் என்றுமாம் –

குதை இத்யாதி
தடுமாற்றமான தொழில்  தவிர்ந்தேன்

விதை இத்யாதி
தடுமாற்றம் தீருகைக்கு சொல்லுகிறது

(ஆத்மாவின் தடுமாற்றத்தைப் பண்ணக் கடவ கர்மங்களைத் தவிர்ந்தேன்
குதை -அசைவாய் -தடுமாற்றப் பண்ணுகிற வினை என்றபடி
கற்ற மொழியாகிக் கலந்து
விதையாக நல் தமிழை வித்தி
என் உள்ளத்தை நீ விளைத்தாய்
இது பாபம் போகைக்கு ஹேது
நீ தான் கவி ரூபமாய் நெஞ்சிலே கலந்து தமிழை விரைத்து உள்ளத்தை சபலமாக்கினாய் )

————————————————————————–

கலந்தான் என்னுளளத்துக் காம வேள் தாதை
நலந்தானும் ஈது ஒப்பது உண்டே -அலர்ந்து அலர்கள்
இட்டேத்தும் ஈசனும் நான்முகனும் என்று இவர்கள்
விட்டு ஏத்த மாட்டாத வேந்து –82-

பதவுரை

காம வேள் தாதை–மன்மதனுக்குத் தந்தையானவனும்
அலர்ந்த அலர்கள் இட்டு ஏத்தும் ஈசனும்–மலர்ந்த பூக்களை ஸமர்ப்பித்துத் துதி செய்கின்ற சிவபிரானென்ன
வேந்து–தேவாதி தேவன்
என் உள்ளத்து–எனது நெஞ்சிலே
கலந்தான்–சேர்ந்து கொண்டான்
நான்முகனும்–பிரமனென்ன
என்ற இவர்கள்–என்கிற (சிறந்த) தேவர்களும்
விட்டு ஏத்த மாட்டாத–நன்றாய்த் துதித்து முடிக்க முடியாதவனுமான
ஈது ஒப்பது நலம் தானும் உண்டேர்–இந்த நன்மையோ டொத்த நன்மை வேறுண்டோ? (இல்லை)

ஸூந்தரனான மன்மதனுக்குப் பிதாவாய் விகசித்த புஷ்பங்களை சமர்ப்பித்து ஸ்தோத்ரம்
பண்ணுகிற ருத்ரன் ப்ரஹ்மா என்று பிரசித்தரான இவர்கள் வாய் விட்டு ஸ்தோத்ரம் செய்யக்கூடாத மஹிமையை யுடைய
சர்வேஸ்வரனான ஸ்ரீ மன் நாராயணன் என் ஹ்ருதயத்தில் பிரவேசித்தான்
இதுக்கு சமானமான நன்மை வேறே ஓன்று உண்டோ -கிடையாது –

கலந்தான் என்னுளளத்துக் காம வேள் தாதை நலந்தானும் –
எல்லாரும் தன்னை ஆசைப்பட இருக்குமவன்-என்னை ஆசைப்பட்டு ஹிருதயத்திலே கலந்தான்-
அழகாலே எல்லாரையும் அகப்படுத்தும் காமனுக்கும்-உத்பாதகன் ஆனான் –

ஈது ஒப்பது உண்டே –
அவன் தான் காட்டக் கண்ட இதுக்கு-கதிர் பொறுக்கிக்கண்ட நலன்கள் சத்ருசமோ –

அலர்ந்து அலர்கள் இட்டேத்தும் ஈசனும் நான்முகனும் என்றுஇவர்கள் விட்டு ஏத்த மாட்டாத வேந்து –
செவ்விப் பூக்களை கொண்டு ஏத்துகிற ருத்ரனும் சதுர்முகனும்-வாய் விட்டு ஏத்த மாட்டாத-சர்வாதிகன் என் உள்ளத்தைக் கலந்தான் –
அவ்வழகையும் மேன்மையும் உடையவன் என்கை-

———————————————————————–

இத்தோடு ஒக்கும் அழகு உண்டோ என்று-அத்தை உபபாதித்துக் காட்டுகிறார் –

வேந்தராய் விண்ணவராய் விண்ணாகித் தண்ணளியாய்
மாந்தராய் மாதாய் மற்று எல்லாமாய் -சார்ந்தவர்க்குத்
தன்னாற்றான் நேமியான் மால் வண்ணன் தான் கொடுக்கும்
பின்னால் தான் செய்யும் பிதிர்–83–

பதவுரை

நேமியான்–திருவாழி யாழ்வானை யுடையவனும்
மால் வண்ணன்–வியாமோஹமே வடிவெடுத்தவனுமான எம்பெருமான்
சார்ந்தவர்க்கு–தன்னை யடைந்தவர்கள் விஷயத்தில்
வேந்தர் ஆய்–அரசர்கள் செய்யும் நன்மைகளைச் செய்யுமவனாய்
விண்ணவர் ஆய்–தேவர்கள் செய்யும் நன்மைகளைச் செய்யுமவனாய்
மாது ஆய்–தாய் செய்யும் நன்மைகளைச் செய்பவனாய்
மற்று எல்லாம் ஆய்–மற்றுமுள்ள எல்லா வகை நன்மைகளையும் செய்பவனாய் (எவ்வளவு நன்மைகள் செய்தாலும்)
ஆற்றான்–ஆறுதல் இல்லாதவனாய்க் கொண்டு (திருப்தி பெறாதவனாய்)
விண் ஆகி–ஸ்வர்க்க போகத்தைக் கொடுக்குமவனாய்
தண்ணளி ஆய்–அருள் செய்பவனாய்
மாந்தர் ஆய்–மனிசர்களான உறவினர் செய்யும் நன்மைகளைச் செய்பவனாய்
பின்னால்–இவ்வளவுக்கு மேலும்
தன் கொடுக்கும்–தன்னை (முற்றூட்டாகக் கொடுத்தருள்வன்
தான் செய்யும் பிதிர்–(இவை) எம்பெருமான் செய்யும் அதிசயங்களாம்

சக்ர தரனாய் ஆஸ்ரித வ்யாமோஹமே வடிவு எடுத்து வந்தால் போலே இருக்கிற ஸர்வேஸ்வரன்
தன்னை ஆஸ்ரயித்த வர்க்கு ரக்ஷகனான ராஜாவாய்
பல பிரதமான தேவதையாய்
போக ஸ்தானமான ஸ்வர்க்கமாய்
அங்கு தேவர்கள் பண்ணும் கிருபையாய்
பந்துக்களாய்
தாயாய்
மற்றும் எல்லாமுமாயும் இருந்து
ஐஹிக ஆமுஷ்மிக ஸூகங்களைக் கொடுக்கும்
இவ்வளவிலும் தான் திருப்தி இல்லாதவனாய்
மறுபடியும் தான் மிகுந்த மோக்ஷத்தையும் கொடுக்கும் —

வேந்தராய் விண்ணவராய் விண்ணாகித் தண்ணளியாய் மாந்தராய் மாதாய் மற்று எல்லாமாய் –
சிறியது பெரியது தின்னாதபடி நோக்கும் ராஜாக்களாய்
பூமியில் உள்ளாருக்கு வர்ஷத்தால் உபகரிக்கும் தேவர்களாய்
பூமியில் உள்ளார் பண்ணின பலம் அனுபவிக்கும் ஸ்வர்க்கமாய்
அங்கு இவர்களுக்கு பண்ணும் தண்ணளியாய்
இவர்களுக்கு சஜாதீயரான மனுஷ்யராய்
அழகாய் -என்னவுமாம்
சஹஸ்ரம் ஹி பிதுர் மாதா -என்னவுமாம்
அனுக்தமான எல்லாவுமாய்

சார்ந்தவர்க்குத் –
இப்படி எல்லாம் ஆவது-தன் பக்கல் ந்யச்த பரர் ஆனவர்களுக்கு

தன்னாற்றான் நேமியான் மால் வண்ணன் தான் கொடுக்கும் –
எல்லாம் செய்தும் ஒன்றும் செய்யானாகக் கொடுக்கும்

பின்னால் தான் செய்யும் பிதிர்
பின்னைச் செய்யுமது வ்யாவ்ருத்தம்
அவன் குமிழ் நீர் உண்டிட-இவன் குமிழ் நீர் உண்ண
காணும் அத்தனை

ஆற்றான் -த்ருப்தன் ஆகான்

பிதிர் -அதிசயம் -மிச்சம் என்றபடி-

——————————————————————

அவனோபாதி நானும் வ்யாவ்ருத்தன் என்கிறார் —

பிதிரும் மனம் இலேன் பிஞ்ஞகன் தன்னோடு
எதிர்வன் அவன் எனக்கு நேரான் -அதிரும்
கழற் கால மன்னனையே கண்ணனையே நாளும்
தொழும் காதல் பூண்டேன் தொழில் –84-

பதவுரை

அதிரும் கழல் கால–ஒலிக்கின்ற வீரக்கழலைத் திருவடிகளிலே அணிந்துள்ள
மன்னனை–ராஜாதிராஜனான
கண்ணனையே–கண்ண பிரானையே
நாளும்–எந்நாளும்
தொழ–தொழும் படியாக
காதல்–ஆசைப்படுவதையே
தொழில்–நித்ய கருமமாக
பூண்டேன்–ஏற்றுக் கொண்டிருக்கிற நான்
பிதிரும் மனம் இலேன்–(விஷயாந்தரங்களிற் புகுந்து) விகாரப்படும் நெஞ்சுடையேனல்லேன்
பிஞ்ஞகன் தன்னோடு எதிரவன்–(ஞானத்தில்) பரமசிவனோடு ஒத்திருப்பேன் (என்னலாமாயினும்)
அவன் எனக்கு நேரான்–அந்த ருத்ரன் (நித்ய தாஸனான) என்னோடு ஒவ்வான்.

சப்திக்கிற வீரத் தண்டையினால் அலங்க்ருதமான திருவடிகளை யுடைய ராஜாவான ஸ்ரீ கிருஷ்ணனையே
ப்ரதிதினம் ஆஸ்ரயிக்கை யாகிற வியாபாரத்திலே ஆசை யுடையேன் ஆனேன்
விஷயாந்தர ஸக்தமான மனஸ்ஸை யுடையேனாகாத நான் ருத்ரனோடு சமானம் ஆவேன்
ரஜஸ்ஸூ தமஸ்ஸூ ப்ரதானனான அந்த ருத்ரன் என்னோடே சமானம் ஆகமாட்டான் –

பிதிரும் மனம் இலேன்-ஏக ரூபம் இன்றிக்கே இருக்கிற மனஸை உடையேன் அல்லேன்
பிஞ்ஞகன் தன்னோடு எதிர்வன் –
ஈஸ்வராத் ஜ்ஞானமன்விச்சேத்-என்கிற தேவனோடு ஒப்பான் –அவன் எனக்கு நேரான்
/strong> -சத்வம் தலை எடுத்த போது எம்பெருமான் ரஷகன் என்று இருக்கிறவன் எனக்கு ஒப்போ-
அதிரும் கழற் கால மன்னனையே கண்ணனையே நாளும் தொழும் காதல்  பூண்டேன் தொழில்

த்வனியா நின்ற வீரக் கழலைதிருவடிகளிலே உடைய சர்வாதிகனான கிருஷ்ணனை தொழுகையே-
தொழிலாக காதல் பூண்ட எனக்கு ரஜஸ் தமஸ் தலை எடுத்த போது -ஈஸ்வரோஹம் -என்று இருக்குமவன் ஒப்பு அன்று –

————————————————————————–

ஸ்ரீ கோயில் கந்தாடை அப்பன் ஸ்வாமிகள் திருவடிகளே சரணம் –
ஸ்ரீ பிள்ளை லோகம் ஜீயர் திருவடிகளே சரணம்
ஸ்ரீ பெரியவாச்சான் பிள்ளை திருவடிகளே சரணம்
ஸ்ரீ ராம பிள்ளை திருவடிகளே சரணம்
ஸ்ரீ திருமழிசை ஆழ்வார் திருவடிகளே சரணம் –
ஸ்ரீ பெரிய பெருமாள் பெரிய பிராட்டியார் ஆண்டாள் ஆழ்வார் எம்பெருமானார் ஜீயர் திருவடிகளே சரணம்

Leave a Reply

Fill in your details below or click an icon to log in:

WordPress.com Logo

You are commenting using your WordPress.com account. Log Out /  Change )

Google photo

You are commenting using your Google account. Log Out /  Change )

Twitter picture

You are commenting using your Twitter account. Log Out /  Change )

Facebook photo

You are commenting using your Facebook account. Log Out /  Change )

Connecting to %s