திருமழிசை ஆழ்வார் அருளிய நான்முகன் திருவந்தாதி -1-12–பெரிய வாச்சான் பிள்ளை அருளிச் செய்த வியாக்யானம் –

திரு மழிசை ஆழ்வார் திரு அவதாரம்
விபவ சம்வச்தரம்
தை மாசம்
கிருஷ்ண பஷம் தசமி
குருவாரம்
மக நஷத்ரம் துலா லக்னம்
பார்க்கவ மகரிஷிக்கு திரு அவதாரம்
கனகாங்கி அப்சரச ஸ்திரீ தாயார்
வளர்த்தவர் ஹரிதாசர் -பத்ம வல்லி -பிறம்பு அறுத்து ஜீவிக்கும் குறவ ஜாதி
ஸ்ரீ சுதர்சன அம்ச பூதர்
ஸ்ரீ பக்தி சாரர் -மகிஷா சார புரதீசர் -பார்க்கவாத்மஜர் -திரு மழிசைப் பிரான் –
திரு ஆராதன பெருமாள் -சொன்ன வண்ணம் செய்த பெருமாள்
சிஷ்யர் கணி கண்டன் -த்ருடவ்ரதர்
ஆசார்யர் பேயாழ்வார்
மங்களாசாசன திவ்ய தேசங்கள்
கோயில் –திருமலை பெருமாள் கோயில் –
யத்தோதகாரி -திருக் குடைந்தை -திருப்பேர் –
அன்பில் -கபிஸ்தலம் -திரு ஊரகம்
திருப் பாடகம் -திருக் குறுங்குடி -திரு வல்லிக் கேணி
திருக் கோட்டியூர் திரு எவ்வுள்ளூர் திருத் த்வாரகை
திருக் கூடல் -திருப் பாற் கடல் -ஸ்ரீ வைகுண்டம்

பிராஞ்ஞன் என்னும் சத்சூத்தரர் தனது பார்யை உடன் இவர் அமுத செய்த மிகுந்த பாலை
ஸ்வீகரித்து கிழத்தனம் விட்டு கணிகண்டனை -பாகவதோததமரை பெற்று எடுத்தார்கள்
க்ருஷ்ணானாம் வ்ரீஹீனாம் நகநிர் பிண்ணம் கிருஷ்ணா கூடாதஷிணா-வேத வாக்கியம் எடுத்துக் கொடுத்த விருத்தாந்தம் –
தனியன் –
மகாயாம் மகரே மாசி சக்ராம் சம்பார்க்க வோத்பவம்
மகீசார புராதீசம் பக்திசார மகாம் பஜே
சக்தி பஞ்சமயவிக்ரஹாத்மனே சுக்தி ஹார ஜித சித்த ஹாரிணே
முக்தி தாயக முராரி பாதயோர் பக்திசார முனையே நமோ நம-
அன்புடன் அந்தாதி தொண்ணூற்றாறு உரைத்தான் வாழியே
அழகாரும் திரு மழிசை அமர்ந்த செல்வன் வாழியே
இன்பமிகு தையின் மகத்து இங்கு உதித்தான் வாழியே
எழில் சந்த விருத்தம் நூற்று இருபது ஈந்தான் வாழியே
முன்புகத்தில் வந்து உதித்த முனிவனார் வாழியே
முழுப் பெருக்கில் பொன்னி எதிர் மிதந்த சொல்லான் வாழியே
நன் புவியில் நாலாயிரத்து முநநூற்றான் வாழியே
நங்கள் பக்தி சாரர் இரு நல பதங்கள் வாழியே

————————————————————————–

ஸ்ரீ ராமபிள்ளை அருளிச் செய்த தனியன் –

ஸ்ரீ பிள்ளை லோகம் ஜீயர் அருளிச் செய்த வியாக்யானம்

அவதாரிகை –
சர்வேச்வரனுடைய சர்வ ஸ்மாத் பரத்வத்தை சாதித்த
ஸ்ரீ பக்தி சாரர் உடைய ஸ்ரீ ஸூ க்தியான திவ்ய பிரபந்தத்தை
அனுசந்தித்து உஜ்ஜீவிக்கும்படி -மனசே –
பக்தி சார ஷேத்ராதிபதி யானவர் ஸ்ரீ பாதங்களையே
ஸ்தோத்ரம் பண்ணு என்கிறது –
நாராயணன் படைத்தான் நான்முகனை நான்முகனுக்கு
ஏரார் சிவன் பிறந்தான் என்னும் சொல் -சீரார் மொழி
செப்பி வாழலாம் நெஞ்சமே மொய்பூ
மழிசைப் பிரான் அடியே வாழ்த்து –

வியாக்யானம் –
நாராயணன் படைத்தான் நான்முகனை –
ஏகோ ஹைவ நாராயண ஆஸீத் ந ப்ரஹ்மா ந ஈசாநா -என்றும்
நாராயணா பரஞ்சோதி -என்றும் –
நாரயனே ப்ரலீயந்தே -என்றும்
ஏகஸ்திஷ்டதி விச்வாத்மாச ச நாராயண பிரபு -என்றும் –
சிருஷ்டி ஸ்திதி யந்த கரணீம்-என்று தொடங்கி -ஏக ஏவ ஜனார்த்தன -என்றும்
ஏக ஏவ ஜகத் ஸ்வாமீ சக்திமா நவ்யய பிரபு -என்றும்
அவரவர்கள் சர்வேச்வரனாலே சம்ஹார்யர் என்றும்
என்நாபி பத்மாதபவன் மகாத்மா பிரஜாபதி -என்றும்
நாரயணாத் ப்ரஹ்மா ஜாயதே நாரயணாத்த்ருத்ரோ ஜாயதே
விருபாஷாய ப்ரஹ்மண புத்ராய ஜ்யேஷ்டாய ஸ்ரேஷ்டாய -என்றும்
பரஹமணஸ் சாபிசம் பூதச்சிவ இத்ய வதார்யதாம்
என்று அவரவர்கள் எம்பெருமானாலே ஸ்ருஜ்யர் என்றும்
சொல்லப்படும் வேதார்த்தங்களை சர்வாதிகாரமாம் படி
நான்முகனை நாராயணன் படைத்தான் நான்முகனும்
தான்முகமாய் சங்கரனைத தான் படைத்தான்
யான்முகமாய் அந்தாதி மேலிட்டு அறிவித்தேன்
ஆழ பொருளைச் சிந்தாமல் கொண்மினீர் தேர்ந்து -என்று
உபக்ரமித்து
இனி அறிந்தேன் -என்று தலைக் கட்டிலும்
நற்கிரிசை நாரணன் நீ-என்று இ றே அருளிச் செய்தது –
அத்தை ஆயிற்று-

நாராயணன் படைத்தான் நான்முகனை நான்முகனுக்கு
ஏரார் சிவன் பிறந்தான் என்னும் சொல்–என்கிறது –
என்னும் வேதாந்த பிரசித்தி தோற்ற சொல்லுகிறது
சொல் சீரார் மொழி யாவது –
தமிழுக்கு அவயவமாக சொல்லுகிற சொல் சீர்களாலே ஆர்ந்த மொழி எண்ணுதல் –
சீர் கலந்த சொல் -கல்யாண குண பிரசுரமான மொழி என்னுதல்
மொழி செப்பி -ஏவம்விதமான நான்முகன் திருவந்தாதி பிரபந்தத்தை அனுசந்தித்து
வாழலாம் -உஜ்ஜீவிக்கலாம்
நெஞ்சே -மனசே நீ சககரிக்க வேணும்
மொய்பூ மழிசைப் பிரான் அடியே வாழ்த்து –
பிரபந்த வக்தாவான திரு மழிசை ஆழ்வார் திருவடிகளையே ஸ்தோத்ரம் பண்ணு
இடம் கொண்ட கீர்த்தி மழிசைக்கு இறைவன் இணை அடிப்போது -என்னும்படி
நிரதிசய போக்யமாய் இருக்கிற இத்தையே விரும்பிப் போரு
மொய் பூ -செறிந்த பூ -அழகிய பூ –
பூ என்றும் அழகு என்று கொண்டு மிக்க அழகு என்னவுமாம்
மொய் பூ -மழிசை க்கும் திருவடிகளுக்கும் விசேஷணம்
படிக்கும் அடிக்கும் விசேஷணம்
அவர் வாழி கேசனே என்றும்
மாலை வாழ்த்தி வாழுமினோ -என்றும்
பகவத் விஷய மங்களா சாசனம் பிரசம்சை பண்ணினாலும்
நீ ஆழ்வார் அடி விடாமல் மங்களா சாசனம் பண்ணு -என்கிறது-

————————————————————————–

அவதாரிகை –
முதல் ஆழ்வார்கள் அனுபாவ்ய வஸ்துவை நிஷ்கரிஷிக்க
அதுக்கு களை பிடுங்குகிறார் –
ஷேத்ரஞ்ஞர் பக்கலிலே ஈஸ்வரத்வ புத்தியைப் பண்ணி –
அனர்த்தப் படுகிற சம்சாரிகளுக்கு ஈஸ்வரனுடைய பரத்வத்தை
உபபாதித்து அவர்களை அநீச்வரர் என்கிறார் –

நான்முகனை நாராயணன் படைத்தான் நான்முகனும்
தான்முகமாய் சங்கரனைத தான் படைத்தான்– யான்முகமாய்
அந்தாதி மேலிட்டு அறிவித்தேன் ஆழ் பொருளைச்
சிந்தாமல் கொண்மினீர் தேர்ந்து–1

 

ப்ரஹ்மாதிகள் சம்சாரத்தைப் பிரவர்த்திப்பிக்க பிரதானர் ஆனார் போலே
தந் நிவ்ருத்திக்கு ப்ரதானன் ஆனேன் நான் என்கிறார் –

நான்முகனை நாராயணன் படைத்தான் –
சர்வேஸ்வரன் சிருஷ்டிக்கு உபகரணமாக
நாலு முகத்தை உடைய பிரம்மாவை சிருஷ்டித்தான்

நான்முகனும் தான்முகமாய் சங்கரனைத தான் படைத்தான்-
பின்பு பிரம்மாவும் தானே பிரதானனாய் ருத்ரனை சிருஷ்டித்தான் –

யான்முகமாய் அந்தாதி மேலிட்டு அறிவித்தேன் ஆழ பொருளை-
இப்படி துர்வகா ஹமான பொருளை நானே அனுபவித்துப் போகில்

சம்சாரிகள் அனர்த்தப் பட்டு போவார்கள் என்று
செம்பிலும் கல்வெட்டிலும் வெட்டுமா போலே பிரபந்தத்தில் இட்டு
இதுக்கு பிரதானனாய் அறிவித்தேன்
ஆழ பொருளை -என்று நசிக்கிற பொருளை -என்றுமாம் –
சம்சாரத்தின் உடைய தண்மையையும்
நான் சொன்ன அர்த்தத்தின் அருமையையும்
உணர்ந்து இவ்வர்த்தம் மங்காமல் புத்தி பண்ணுங்கோள்

————————————————————————–

தேருங்கால் தேவன் ஒருவனே என்று உரைப்பர்
ஆரும் அறியார் அவன் பெருமை -ஒரும்
பொருள் முடிவும் இத்தனையே எத்தவம் செய்தார்க்கும்
அருள் முடிவது ஆழியான் பால் –2

தேருங்கால் தேவன் ஒருவனே என்று உரைப்பர் –

தத்வம் ஜிஞ்ஞா சமாநாநாம் ஹேது பிஸ் சர்வதோ முகை
தத்வமேகோ மஹாயோகீ ஹரிர் நாராயண ஸ்ம்ருத-என்னும்படியே
விசாரிக்கும் போது சர்வேஸ்வரன் ஒருத்தனே என்று சொல்வார்கள் –

ஆரும் அறியார் அவன் பெருமை-
ஒருத்தனும் அவனுடைய பெருமையை பரிச்சேதிக்க அறியார்கள் –

ஒரும்  பொருள் முடிவும் இத்தனையே
ஸ்ருதி ஸ்ம்ருதிகள் எங்கும் ஆராயும் அர்த்தத்தின் உடைய
நிர்ணயமும் இவ்வளவே –

எத்தவம் செய்தார்க்கும்  அருள் முடிவது ஆழியான் பால் –
எல்லா சாதனா அனுஷ்டானம் பண்ணினவர்களுக்கும்
அவற்றுக்கும் பலம் சர்வேஸ்வரன் பக்கலில் நின்றும் என்கை-

————————————————————————–

பாலில் கிடந்ததுவும் பண்டு அரங்கம் எய்ததுவும்
ஆலில் துயின்றதுவும் ஆர் அறிவார் -ஞாலத்
தொரு பொருளை வானவர் தம் மெய்ப் பொருளை அப்பில்
அரு பொருளை யான் அறிந்தவாறு –3

பாலில் கிடந்ததுவும்
அவதாரத்துக்கு உறுப்பாக திருப் பாற் கடலிலே கண் வளர்ந்ததுவும்
பண்டு அரங்கம் எய்ததுவும் –
அபேஷிப்பார் இன்றிக்கே இருக்க
கோயிலிலே கண் வளர்ந்து அருளிற்றும் –
ஆலில் துயின்றதவும் ஆர் அறிவார் ஞாலப் பொருளை –
கார்ய ஆகாரம் எல்லாம் அழிந்து –
ச தேவ -என்று நிற்கிறவனை –
வானவர் தம் மெய்ப் பொருளை –
நித்ய சூரிகளுக்கு பிராப்யனாய் உள்ளவனை
அப்பில் அரு பொருளை –
அப ஏவ்ஸ ஸ்ர்ஜா தௌ-என்று
ஜல சிருஷ்டியைப் பண்ணி
அதிலே கண் வளர்ந்து அருளுகிறவனை
யான் அறிந்தவாறு –
அவன் காட்டக் கண்ட நான் அறிந்தபடி
ஸ்வ யத்னத்தாலே காண்பார்க்கு அறியப் போகாது

————————————————————————–

ஆறு சடைக் கரந்தான் அண்டர்கோன் தன்னோடும்
கூறுடையன் என்பதுவும் கொள்கைத்தே -வேறொருவர்
இல்லாமை நின்றானை எம்மானை எப்பொருட்கும்
சொல்லானைச் சொன்னேன் தொகுத்து–4

கொள்கைத்து கொள்கையை உடைத்து

தாம் அறிந்தபடியை உபபாதிக்கிறார் –
ஆறு சடைக் கரந்தான் அண்டர்கோன் தன்னோடும் கூறுடையன் என்பதுவும் கொள்கைத்தே
ஜடையிலே கங்கையை தரித்து
சாதகனான ருத்ரன்
சர்வ சேஷி யானவனோடு ஒக்க
சேஷித்வத்திலே கூறு உடையன் என்று
இதுவும் சேதனருக்கு புத்தி பண்ணப் படுமோ
-வேறொருவர் இல்லாமை நின்றானை-
அஹம் சர்வச்ய ஜகத பிரபவ
பிரளயச்த தா -மத்த பரதரம் நாந்யத் கிஞ்சித ஸ்த்தி தனஞ்சய
என்னும்படி நின்றவனை
எம்மானை-
எனக்கு ஸ்வாமி யானவனை
எப்பொருட்கும் சொல்லானை
சர்வ சப்த வாச்யன் ஆனவனை
எல்லா பொருளுக்கும் சொல்ல வேண்டும்படி நின்றவனை -என்றுமாம்
சொன்னேன் தொகுத்து
தொகுத்து சொன்னேன் –

————————————————————————–

தொகுத்த வரத்தனாய் தோலாதான் மார்வம்
வகிர்த்த வளை உகிர் தோள் மாலே -உகத்தில்
ஒரு நான்று நீ உயர்த்தி யுள் வாங்கி நீயே
அரு நான்கும் ஆனாய் அறி–5

தொகுத்த வரத்தனாய் தோலாதான் மார்வம் வகிர்த்த
திரட்டின வரத்தை உடையவன் ஆகையாலே
வரம் கொடுத்தவர்களுக்கும் தோலாத
ஹிரண்யன் உடைய மார்பை பிளந்து –
வளை உகிர் தோள்
வளைந்த உகிரையும் தோளையும் உடையையாய்
மாலே –
ஸ்ரீ ப்ரஹ்லாத ஆழ்வான் பக்கலிலே வ்யாமுக்தன் ஆனவனே
-யுள் வாங்கி நீயே உகத்தில் ஒரு நான்று நீ உயர்த்தி-
ஜகத் அடைய சம்ஹரித்த நீயே
சிருஷ்டி காலத்தில் ஆதபகதம் -என்னும்படி நிற்கிற–ஆதபதகதம் வெய்யிலானது எங்கும் ஒக்க வ்யாபிக்குமா போலே–அந்தராத்மாவாக  எங்கும் வ்யாபித்தான் -என்றபடி -நான்கிலும் அருவாய் நின்றாய் –
உயர்த்தி -என்று அவதரித்து என்னவுமாம்
அரு நான்கும் ஆனாய்
தேவ திர்யக் மனுஷ்ய ஸ்தாவராதிகளிலே
அந்தராத்மதயா பிரகாசித்து நின்ற
நீயே அறி –
இவ்வர்த்தம் வேறு ஒருவர் அறிவார் இல்லை –
தேவரே அறிந்து அருள வேணும் என்கை-

—————————————————————-

வேறு ஒருத்தர் அறிவார் இல்லையோ என்ன -பாஹ்ய குத்ருஷ்டிகளால்-அறியப் போமோ -என்கிறார்

அறியார் சமணர் அயர்த்தார் பவுத்தர்
சிறியார் சிவப் பட்டார் செப்பில் -வெறியாய
மாயவனை மாலவனை மாதவனை ஏத்தாதார்
ஈனவரே யாதலால் இன்று –6-

அறியார் சமணர் –
ச்யாதஸ் த்திஸ் யான்நாஸ்தி -என்று-அநேகாந்தமாகக் கொள்கையாலே
ஆர்ஹதர் தத்வம் உள்ளபடி அறியார் –
அயர்த்தார் பவுத்தர் -பிரதி சந்தானம் பண்ணுகைக்கு ஓர் அனுபவிதாவைக்
கொள்ளாமையாலும்-ஜ்ஞானத்தை ஷணிகமாகக் கொள்ளுகையாலும்
பௌத்தரும் தத்வ ஞானத்தில் அறிவு கெட்டு இருப்பர்கள்
சிவப் பட்டார் சிறியார்-
பிரமாணத்தை ஒருபடிக் கொண்டு-ப்ரமேயத்தை உள்ளபடி கொள்ளாமையாலே
ருத்ர சம்பந்திகள் ஆனவர்களும் எளியார் –
செப்பில் –
இவர்களைப் பேசில் –
வெறியாய மாயவனை மாலவனை மாதவனை
நிரதிசய போக்யனான
ஆச்சர்ய பூதனாய்
வ்யாமுக்தனாய்
ஸ்ரீ ய பதியான சர்வேஸ்வரனை –
ஏத்தாதார் ஈனவரே யாதலால் இன்று –
அவர்கள் ஏத்தாமையாலே தண்ணியரே
ஹீநர் என்றும் அஹீநர் என்றும்
நான் பிரதிபாதிக்க வேணுமோ என்கிறார்-

———————————————————

இன்றாக நாளையேயாக இனிச் சிறிதும்
நின்றாக நின்னருள் என்பாலதே -நன்றாக
நான் உன்னை அன்றி இலேன் கண்டாய் -நாரணனே
நீ என்னை அன்றி இலை -7-

இன்றாகவுமாம்-நாளை ஆகவுமாம்-சிறிது காலம் கழித்தது ஆகவுமாம்-
கால விளம்பமே உன்னுடைய பிரசாதம் என் பக்கலிலே
-நன்றாக நான் உன்னை அன்றி இலேன் கண்டாய் –கால விளம்பம் என்று என் பக்கலில் என்றும்-சொல்லிற்று எத்தாலே என்னில்
அகிஞ்சநனாக சம்ப்ரதிபன்னனான-எனக்கு உன்னை ஒழிய வேறு ஒரு அபாஸ்ரயம் இல்லை –
நாரணனே நீ என்னை அன்றி இலை –
பூர்ணனான உனக்கு அபூர்ணனான என்னை ஒழிய-அபாஸ்ரயம் இல்லை –
உன்னுடைய சேஷித்வ ஸ்வரூபத்தாலும்-என்னுடைய சேஷத்வ ஸ்வரூபத்தாலும்
விடப் போகாது –

—————————————————-

புகையில் உண்பன் என்று கொண்டு சொல்லி-உன்னை ஒழிய வேறு ஓன்று அறியேன் என்கிறது என் என்னில்–வேறு உள்ளது கழுத்துக் கட்டி யாகையாலே என்கிறார் –
புகையில் தெரியாது

இலை துணை மற்று என்நெஞ்சே ஈசனை வென்ற
சிலை கொண்ட செங்கண் மால் சேரா -கொலை கொண்ட
ஈரந் தலையான் இலங்கையை ஈடழித்த
கூரம்பன் அல்லால் குறை–8-
ஆனாலும் புகையில் உண்பன்-நீ இத்தனை பொகட்டால் உண்பன்
இல்லாவிட்டால் பட்டினி -என்னுமா போலே-இலை துணை மற்று
சர்வேஸ்வரன் துணை என்கை அன்று சாத்யம் –
மற்று உள்ளார் துணை அன்று என்கை –
என்நெஞ்சே –
இவ்வர்த்தம் சொல்லுகைக்கு பாங்கான நெஞ்சே –
ஈசனை வென்ற சிலை கொண்ட செங்கண் மால் சேரா -கொலை கொண்ட ஈரந் தலையான்-இலங்கையை ஈடழித்த கூரம்பன் அல்லால் குறை –
வேறு ஒருத்தர் துணை அல்ல என்றது-வேறு ஒருவர் பூர்ணர் இல்லாமையால் என்கிறது -ருத்ரனை வென்ற தனுஸ் ஸைப் பிடித்த-புண்டரீகாஷனான சர்வேஸ்வரன்
வந்து அவதரித்த இடத்திலும் –
ந நமேயம் என்று -கொத்துத் தலைவன் -என்னும்படி பத்து தலையை உடைய
ராவணனுடைய இலங்கையை மூலை அடியே-வழி போக்கின அம்பின் கூர்மையை உடைய-சக்கரவர்த்தி திருமகனை ஒழிய-தம்முடைய குறையில் வேறு ஒருவர் துணை இல்லை –
எம்பெருமானார் ஸ்ரீ பாதத்தை ஆஸ்ரயித்தவர்கள்-அசேதனமான க்ரியாகலாபத்தின் உடைய கூர்மையை-விஸ்வசிதது இருப்பர்கள் –
இவர்கள் சக்கரவர்த்தி திருமகன் உடைய அம்பின் கூர்மையை-தஞ்சமாக நினைத்து இருப்பர்கள் –

————————————————————————-

வேறு ஒருத்தர் துணை இல்லை என்றது-பூர்ணராக சம்ப்ரதிபன்னர் ஆனவர்களுக்கு
தம் தாம் குறையை இவனுக்கு அறிவித்து-தங்கள் அபேஷிதம் பெருகையாலே -என்கிறார் –

குறை கொண்டு நான்முகன் குண்டிகை நீர் பெய்து
மறை கொண்ட மந்திரத்தால் வாழ்த்தி -கறை கொண்ட
கண்டத்தான் சென்னி மேல் ஏறக் கழுவினான்
அண்டத்தான் சேவடியை ஆங்கு–9

குறை கொண்டு நான்முகன் குண்டிகை நீர் பெய்து
ஆகிஞ்சன்யாதிகளை முன்னிட்டு சதுர்முகனான தான் குண்டிகையிலே-தர்மத்தை ஜலமாக உண்டாக்கி
மறை கொண்ட மந்திரத்தால் வாழ்த்தி –
ஸ்ரீ புருஷ சூக்க்த்தாதிகளாலே-மங்களா சாசனம் பண்ணி
அண்டத்தான் சேவடியை ஆங்கு கறை கொண்ட கண்டத்தான் சென்னி மேல் ஏறக் கழுவினான்
திரு உலகு அளந்து அருளின சர்வேஸ்வரன் திருவடிகளை-அக்காலத்திலே
நீல கண்டனுடைய சிரஸ் ஸிலே படும்படியாகக் கழுவினான் –
சாஹசிகரான பிரஜைகள்-வழியே வழியே வர வேணும் என்று
தீர்த்தத்தை மேலே தெளிப்பாரைப் போலே –

————————————————————————–

ஆங்கு ஆரவாரமது கேட்டு அழல் உமிழும்
பூங்கார் அரவணையான் பொன்மேனி யாம் காண
வல்லமே யல்லமே மா மலரான் வார் சடையான்
வல்லரே அல்லரே வாழ்த்து–10

ஆங்கு ஆரவாரமது கேட்டு-திசை வாழி எழ -என்னும்படி
திரு உலகு அளந்து அருளின போது உண்டான-வார்த்தை கேட்டு –
அழல் உமிழும் –
விடங்காலும் தீவாய் அரவணை -என்னும்படியே –
பூங்கார் அரவணையான் –
அழகிய சீற்றத்தை உடைய-திரு வநந்த ஆழ்வானைப் படுக்கையாக உடையவனுடைய –
சேஷி பக்கல் பரிவாலே வந்த சீற்றம் ஆகையாலே-ஆலத்தி வழிக்க வேண்டும்படி இருக்கிறபடி
பொன்மேனி யாம் காண வல்லமே யல்லமே –
அவனுடைய ஸ்ப்ருஹ ணீயமான திரு மேனி-ச்வரூபதுக்கே மேல் ஓன்று இல்லை என்று இருக்கிற-நமக்குக் காண குறை உண்டே
மா மலரான் வார் சடையான் வல்லரே அல்லரே வாழ்த்து
திரு நாபி கமலத்திலே அவ்யவதாநேந பிறந்தேன் என்றும்-
ஜடை தரையிலே தாழும்படிசாதனா அனுஷ்டானம் பண்ணினேன்-என்றும் ஸ்வ சக்தியில் குறைய நினையாத-ப்ரஹ்மருத்ராதிகள் வாழ்த்த மாட்டரே

————————————————————————-

வாழ்த்துக வாய் காண்க கண் கேட்க செவி மகுடம்
தாழ்த்தி வணங்குமின்கள் தண் மலரால் -சூழ்த்த
துழாய் மன்னு நீண் முடி என் தொல்லை மால் தன்னை
வழா வண் கை கூப்பி மதித்து–11

வாழ்த்துக வாய் -இத்யாதி –
சர்வேஸ்வரனை வாழ்த்தக் கண்ட வாயும் -காணக் கண்ட கண்ணும் –
அவனுடைய குணங்களைக் கேட்க கேட்ட செவியும் -தம்தாமுக்கு வகுத்த தொழிலைச் செய்கை –
மகுடம் தாழ்த்தி வணங்குமின்கள் தண்மலரால்
அவன் திருவடிகளிலே வணங்கக் கண்ட தலையை ஆங்கே தாழ்த்தி-புஷ்பயாதி உபகரணங்களைக் கொண்டு அவன் திருவடிகளிலே-உங்கள் தலையை தாழ்த்தி வணங்குங்கோள்-
சூழ்த்த இத்யாதி
வணங்குவித்துக் கொள்ளுகைக்கு லஷணம் சொல்லுகிறது –
சூழப் பட்ட திருத் துழாய் வர்த்தியா நின்று-ஆதிராஜ்ய சூசகமான முடியை உடைய சர்வேஸ்வரன் உடைய-திருநாமத்தை மாறாமல் நினைத்து-உதாரமான கையைக் கூப்பி
மகுடம் தாழ்த்தி வணங்குமின்கள் தண்மலரால் -புஷ்பயாதி உபகரணங்களைக் கொண்டு அவன் திருவடிகளிலே-உங்கள் தலையை தாழ்த்தி வணங்குங்கோள்-

————————————————————————–

மதித்தாய் போய் நான்கின் மதியார் போய் வீழ
மதித்தாய் மதி கோள் விடுத்தாய் -மதித்தாய்
மடுக்கிடந்த மா முதலை கோள் விடுப்பான் ஆழி
விடற்கிரண்டும் போய் இரண்டின் வீடு –12

மதித்தாய் போய்-நான்கின் மதியார் போய் வீழ மதித்தாய் –
வேதத்தாலும் எங்கும் புக்கு-உன்னை உணராதவர்கள் அதபதிக்கும்படியாக மதித்தாய் –
மதியார் நான்கில் போய் வீழ மதித்தாய் –
உன்னை மதியாதவர்களை
ஷிபாம்யஜஸ் ராமசுபாநா ஸூ ரீஷ்வே வையோ நி ஷூ -என்னும்படியே சதுர்வித யோநிகளிலும் போய்-விழும்படிக்கு ஈடாக நினைத்தாய்
மதி கோள் விடுத்தாய் –
சந்த்ரனுக்கு வ்யசனத்தைப் போக்கினவனே
மடுக்கிடந்த மா முதலை கோள் விடுப்பான் ஆழி விடற்கு
பொய்கையிலே கிடந்த பயாவஹமான முதலை-ஸ்ரீ கஜேந்திர ஆழ்வானைப் பற்றின பற்று-விடும்படிக்கு ஈடாக சங்கல்பம் இன்றிக்கே-திரு ஆழியை விடுகைக்கு நினைத்தாய் –
இரண்டும் போய் இரண்டின் வீடு மதித்தாய் –
பூர்வ ஆகாரங்களை விட்டு-முதலை -கந்தர்வனாய்-ஆனை திருவடிகளைப் பெறும்படிக்கு ஈடாகவும்-நினைத்தாய்-

—————————————————————

 

 

கந்தாடை  அப்பன் திருவடிகளே சரணம் –
பிள்ளை லோகம் ஜீயர் திருவடிகளே சரணம்
பெரியவாச்சான் பிள்ளை திருவடிகளே சரணம்
ஸ்ரீ ராம பிள்ளை திருவடிகளே சரணம்
திருமழிசை ஆழ்வார் திருவடிகளே சரணம் –
பெரிய பெருமாள் பெரிய பிராட்டியார் ஆண்டாள் ஆழ்வார் எம்பெருமானார் ஜீயர் திருவடிகளே சரணம் –

Leave a Reply

Fill in your details below or click an icon to log in:

WordPress.com Logo

You are commenting using your WordPress.com account. Log Out / Change )

Twitter picture

You are commenting using your Twitter account. Log Out / Change )

Facebook photo

You are commenting using your Facebook account. Log Out / Change )

Google+ photo

You are commenting using your Google+ account. Log Out / Change )

Connecting to %s


%d bloggers like this: