ஸ்ரீ பூதத் ஆழ்வார் அருளிய இரண்டாம் திருவந்தாதி -41-50–பெரிய வாச்சான் பிள்ளை அருளிச் செய்த வியாக்யானம் –

பொருளால் அமர் உலகம் புக்கி இயலல் ஆகாது
அருளால் அறம் அருளும் அன்றே -அருளாலே
மா மறையோர்க்கு ஈந்த மணி வண்ணன் பாதமே
நீ மறவேல் நெஞ்சே நினை—–41–

பொருளால் அமர் உலகம் புக்கி இயலல் ஆகாது
பொருளாலே ஸ்வர்க்கத்தில் புக
யத்னம் பண்ணப் போகாது
அருளால் அறம் அருளும் அன்றே –
கிருபையாலே இவை ஸ்வர்க்கத்தை
ஆசைப்பட்ட தாகில் ஸ்வர்க்கத்தை
கொடுக்கப் போம் என்று இருக்கும்
அருளாலே மா மறையோர்க்கு ஈந்த மணி வண்ணன் பாதமே
நீ மறவேல் நெஞ்சே நினை
தன கிருபையாலே தன்னைக் கொடுக்குமவன்
திருவடிகளை மறவாதே கொள்-
அவற்றை நினை
மா மறையோர் என்றது
சுகோ முக்தோ வாமதே வோபி முக்த -என்றவர்கள்
ஸ்ரீ தண்ட காரண்யத்தில் ரிஷிகள் என்றுமாம்
ஸ்ரீ மார்கண்டேயன் என்றுமாம்

———————————————————————————

நினைப்பன் திருமாலை நீண்ட தோள் காண
நினைப்பார் பிறப்பொன்றும் நேரார் -மனைப்பால்
பிறந்தார் பிறந்து எய்தும் பேரின்பம் எல்லாம்
துறந்தார் தொழுதாரத் தோள்–42–

நினைப்பன் திருமாலை நீண்ட தோள் காண
அத்ரி பகவான் ஆஸ்ரமத்தில்
பிராட்டியோடே வந்தார் போலே
நினையா நின்றேன் –
எதுக்கு நினைக்கிறது என்னில் –
அவளோட்டை கலவியாலே போக்யதை அளவிறந்த தோளைக் காண –
ஸ்வர்க்காதிகளுக்கு அன்று –
நினைப்பார் பிறப்பொன்றும் நேரார் –
அத் தோளை நினைக்குமவர்கள்
சம்சாரத்தை ஒரு நாளும் கிட்டார்கள்
மனைப்பால்பிறந்தார் பிறந்து எய்தும் பேரின்பம் எல்லாம் துறந்தார் தொழுதாரத் தோள்
சம்சார சுகத்தை துறந்தவர்கள்
அத் தோளைத் தொழப் பெறுவார்கள்

————————————————————————————-

தோளைத் தொழ அறியோம்–அத் தோளை தொழுவர் தாளைத் தொழும்
இத்தனை என்கிறார் –

தோள் இரண்டும் எட்டு ஏழும் மூன்றும் முடி அனைத்தும்
தாள் இரண்டும் வீழச் சரம் துணிந்தான் -தாள் இரண்டும்
ஆர் தொழுவார் பாதம் அவை தொழுவது அன்றே என்
சீர் கெழு தோள் செய்யும் சிறப்பு —43–

எட்டும் இரண்டும் ஏழும் மூன்றுமாக இருபது தோள்களையும்
முடி அனைத்தையும்
தாள் இரண்டும்
மற்றும் விழும்படிக்கு ஈடாக சரத்தை துரந்தவன்
ஆஸ்ரித விரோதி யாகையாலே
நம்மாலே ஸ்ருஷ்டன் என்றும் பாராதே
முடியச் செய்தவனுடைய திருவடிகள் இரண்டையும்
யாவர் சிலர் தொழுதார்கள்
ஏதேனும் ஜன்மம் ஆகிலும்
அவர்கள் உடைய தாளைத் தொழுகை அன்றோ
புருஷார்த்தம் தர வந்த தோள் செய்யும் உபகாரம்

——————————————————————————-

சிறந்தார்க்கு எழு துணையாம் செங்கண் மால் நாமம்
மறந்தாரை மானிடமா வையேன் –அறம் தாங்கும்
மாதவனே என்னும் மனம் படைத்தது மற்றவன் பேர்
ஓதுவதே நாவினால் உள்ளு ——-44–

சிறந்தார்-இத்யாதி
திருநாமத்தை சொன்னவர்களுக்கு
பிராக்ருதங்களில் அருசியைப் பண்ணுவித்து
உத்க்ரமண தசையில் ஆதி வாஹருக்கு முன்னே தானே துணையாக கொண்டு போகக் கடவனாம் –
வாத்சல்யத்தாலே சிவந்த கண்களை உடைய
ஈஸ்வரனுடைய திருநாமத்தை மறந்தாரை
மனுஷ்யராக புத்தி பண்ணி இரேன்
அஞ்ஞரை சர்வஞ்ஞர் என்று இருப்பன்
அறிகைக்கு யோக்யதை உண்டாய் இருக்கையாலே
குருவிந்தக் கல்லை மாணிக்கம் என்று நினைத்து இருந்தால்
ரத்னம் ஆகாது இ றே
ரத்ன பரீஷகன் ரத்னமாம் என்றது இ றே ரத்னம் ஆவது –
அப்படியே நெஞ்சிலே மனிசர் என்று வைக்கப் பட்டவர்கள்
மனுஷ்யர் ஆவர் என்கிறார்
மானிடர் அல்லர் என்று என் மனத்தே வைத்தேனே -என்கிறபடியே-
அறம் தாங்கும் இத்யாதி
ஆன்ரு சம்சயத்தாலே தரியா நின்ற
ஸ்ரீ ய பதியினுடைய திருநாமத்தை நாவினாலே
ஓத உள்ளு –

——————————————————————————————-

நித்ய சூரிகளுக்கு ஸ்ப்ருஹணீயமானவனுடைய-திருவடிகளை பயிலுமவர்கள் அர்த்ததினுடைய
லாப அலாபங்களுக்கு ஈடுபடார்

உளது என்று இறுமாவார் உண்டு இல்லை என்று
தளர்தலதனருகும் சாரார் -அளவரிய
வேதத்தான் வேங்கடத்தான் விண்ணோர் முடி தோயும்
பாதத்தான் பாதம் பயின்று —45-

உளது என்று இறுமாவார் –
தரித்ரர் அர்த்தம் உண்டானவாறே
மாதா பிதாக்களையும் ஆச்சார்யர்களையும் அவமானம்
பண்ணுவர்கள் –
இவர்கள் இப்படி செய்யார்கள் –

இல்லை என்றுதளர்தலதனருகும் சாரார் –இத்யாதி
இல்லை என்று தளரார் என்னாதே
உண்டு இல்லை என்று தளரார் என்றது என் என்னில்
நித்ய தரித்திரன் சோகம் அறியான் –
ஒரு நாள் உண்டாய் அது இல்லை யானவாறே
பாவியேன் பண்டு சுகமே ஜீவித்தோம்
இப்போது இடி படா நின்றோம் என்று மிகவும்
தளர்த்திக்கு உடலாம் என்று -உண்டு இல்லை என்று தளரார் –
என்று சொல்லுகிறது

பகவத் விஷயத்தில் பிரிவு உத்தேச்யமோ என்னில்
அழு நீர் துளும்ப வலமருகின்றன வாழியரோ –
கிமர்த்தம் தவ நேத்ராப்யாம் வாரிஸ்ரவதி சோகஜம்-
சம்சாரத்தில் சம்சாரியைக் காட்டில்
ஜ்ஞானவானுக்கு வாசி விச்லேஷத்தில் துவட்சி அன்றோ –
இத்தை அன்றோ
உண்ணும் சோற்றில் முற் கூறும்
துவளில் மா மணியும் சொல்லுகிறது –
முன்ன நோற்ற விதி கொலோ
முகில் வண்ணன் மாயம் கொலோ –
நன் பண்ணின ஸூ க்ருதமோ
இடைவீடு இன்றிக்கே அவன் தன்னுடைய கிருபையோ –
நிர்க்குண பரமாத்மா சௌதேஹம் தேவ்யாப்ய திஷ்டதி –
என்னும் படிகளாலே பிரிவும் உத்தேச்யம் –

தளர்தலதனருகும் சாரார்-என்றது
சோகம் உண்டாய் அனுதாபம் பிறந்து மீளார் என்கிறது
முதலிலே தளரார் என்கிறது -அஸ்திரம் -என்று நினைத்து
ஒரு கால் ஸ்திரம் என்று நினைத்து
ஒரு கால் அஸ்திரம் என்று நினைத்து இருக்குமவர்கள் அன்று இ றே
ஸ்திரமானது அஸ்திரம் ஆயிற்று என்னில் இ றே சோகம் உள்ளது
அளவரியவேதத்தான் –
அபரிச்சின்னமான வேதத்தாலே பிரதிபாதிக்கப் படுமவன்
கண்ணாலே காண ஆசைப் படுமவனுக்கு
வேத பிரதிபாத்யன் என்றால் என்ன
பிரயோஜனம் உண்டு என்னில் –
வேங்கடத்தான் –
எல்லாரும் கண்டு ஆஸ்ரயிக்கும் படிக்கு ஈடாக
திருமலையிலே நின்றான் –
எங்களுடைய அர்த்தத்தோபாதி
உம்முடைய அர்த்தமும் பிரத்யஷம் ஆயிற்றோ என்னில் –

விண்ணோர் முடி தோயும் பாதத்தான் –
நித்ய சூரிகளுக்கு ஸ்ப்ருஹணீயனானவன் –
அவனுடைய சத்பாவத்துக்கு இசைந்தால்
அவர்களுக்கும் கூட ஸ்ப்ருஹணீயனானவனே
இங்கே வந்து நிற்கிறான் என்று
ஆதரிக்க வேண்டாவோ பிரமாணிகர் ஆகில்
விண்ணோர் முடி தோயும் பாதத்தான் பாதம் பயின்று உளது என்று இறுமாவார் –
இவர்களுக்கு இறுமாக்கவும் தளரவும் அவசரம் இல்லை

————————————————————————————————-

இவர்களை இப்படி பயிலப் பண்ணுகைக்கு-இவர்கள் பட்டது அன்று-அவன் படுவது –

பயின்றது அரங்கம் திருக்கோட்டி பன்னாள்
பயின்றதுவும் வேங்கடமே பன்னாள் -பயின்ற
தணி திகழும் சோலை யணி நீர் மலையே
மணி திகழும் வண் தடக்கை மால் —46-

மணி போலே ஸ்ரமஹரமான வடிவையும்
உதாரமான கையையும் உடைய சர்வேஸ்வரன்
பலகால் பயின்றது
கோயில்
திருக்கோட்டியூர்
திருமலை
பல நாள் பயின்றது –
தர்சநீயமாய் திகழா நின்றுள்ள
சோலையை உடைத்தாய் சம்சாரத்துக்கு ஆபரணமாய் இருந்துள்ள திருநீர் மலையே

————————————————————————————

அவன் ஸ்வ பாவம் இப்படி யானபின்பு-எல்லாரும் அவனை ஆஸ்ரயியுங்கோள் -என்கிறது –

மாலை யரி உருவன் பாத மலர் அணிந்து
காலை தொழுது எழுமின் கைகோலி-ஞாலம்
அளந்து இடந்து உண்டு உமிழ்ந்த அண்ணலை மற்று அல்லால்
உளம் கிடந்த வாற்றால் உணர்ந்து ———47-

அரி உருவன் பாத மலர் மாலைஅணிந்து காலை தொழுது எழுமின்-
ஆஸ்ரித அர்த்தமான வடிவை தனக்கு வடிவாக உடையவன் உடைய
திருவடிகளிலே மலர்மாலையை அணிந்து கை கூப்பி
ப்ராஹ்மமான முகூர்த்தத்திலே தொழுது உஜ்ஜீவியுங்கோள் –
கை கோலி என்று ஏற்கவே கோலி என்கிறது
கை கூப்பி என்றுமாம் –
ஞாலம் அளந்து இடந்து உண்டு உமிழ்ந்த அண்ணலை –
சேதன அர்க்க அனுபாவ்யமான குணங்களை உடைய சேஷியை –
மற்று அல்லால் -இத்யாதி –
மற்று நீங்கள் அனுசந்திக்கும் படி
எல்லாத்தையும் உணர்ந்து காலை தொழுது எழுமின்
மற்று எல்லாம் இதி பாடாந்தரம்

—————————————————————————————–

எல்லாரும் உன்னை உணரும்படி–எல்லாத்தையும் உண்டாக்கினாய் –

உணர்ந்தாய் மறை நான்கும் ஓதினாய் நீதி
மணந்தாய் மலர்மகள் தோள் மாலே -மணந்தாய் போய்
வேயிரும் சாரல் வியலிரு ஞாலம் சூழ்
மா யிரும் சோலை மலை——48-

உணர்ந்தாய் மறை நான்கும்-
சம்ச்காராத்மகமாக உன் திரு உள்ளத்தில் கிடந்த வேதத்தை
பிரகாசிப்பித்தாய்
ஓதினாய் நீதி –
வேத உப ப்ரும்ஹணமான
இதிகாச புராணங்களை உண்டாக்கினாய்
மணந்தாய் மலர்மகள் தோள்-
வேத ப்ரதிபாத்யை யானவளுடைய
தோளை சம்ச்லேஷித்தாய்
போய் வேயிரும் இத்யாதி –
வேத பிரதிபாத்யன் ஆகில்
பரம பதத்திலே யி றே என்னாதபடி
சம்சாரிகளுக்கு அனுபவிக்கலாம் படி
திருமலையை விரும்பினாய்

————————————————————————–

திருமலையை விரும்பின பின்பு லோகம் எல்லாம் அதிரும்படி-அவன் பேரைச் சொல்லி அழை என்கிறார்

மலை ஏழும் மா நிலங்கள் ஏழும் அதிர
குலை சூழ் குரை கடல்கள் ஏழும் -முலை சூழ்ந்த
நஞ்சுரத்த பெண்ணை நவின்று உண்ட நாவன் என்று
அஞ்சாதே என்நெஞ்சே அழை—49-

குலை சூழ் -கரையாலே சூழப் பட்ட
மலை ஏழும் -இத்யாதி
முலை எங்கும் வியாபித்த நஞ்சாலே
மிடுக்கு உடையளான பூதனையை
முக்தமான சொலவுகளை அவள் முகத்தே சொல்லி
சுவையா நின்ற நாவை உடையவன் -என்று அழை
பிரதிபந்தகம் உண்டாகில் செய்வது என் என்னில்
அஞ்சாது -பூதனை பட்டது படும் இத்தனை

———————————————————————————-

அழைப்பன் திருமாலை ஆங்கு அவர்கள் சொன்ன
பிழைப்பில் பெரும் பெயரே பேசி -இழைப்பரிய
வாயவனே யாதவனே என்றவனை யார்முகப்பும்
மாயவனே என்று மதித்து —50-

முகப்பும் -எல்லார் முன்பும்

அழைப்பன் திருமாலை
ஸ்ரீ ய பதியை அழைப்பன்
ஆங்கு அவர்கள் சொன்ன பிழைப்பில் பெரும் பெயரே பேசி –
திரு ஆய்ப்பாடியில் அவர்கள் சொன்னவற்றை
அனுசந்திக்கப் புக்கால்
பிழைக்க அரிதாய்
அத்தாலே அரை ஷணம் விடப் போகாத
திரு நாமங்களைச் சொல்லி –
ஆங்கு அவர்கள் என்றது -திரு ஆய்ப்பாடியில் உள்ளவர்களை
பார்த்து நம்முடைய பக்கலிலே இரங்குவர் என்று –
இழைப்பரிய வாயவனே –
நினைக்க அரிதாம் படி பெண்களைப் படுத்தும்
கிலேசத்தை உடைய கிருஷ்ணனை
யாதவனே என்றவனை –
இடைத்தனத்தோபாதியும்
ஸ்ரீ வாசுதேவர் மகன் ஆனதுவும்
ஆகர்ஷகம் ஆனபடி
யார்முகப்பும் –
எல்லார் முகப்பும்
மாயவனே என்று மதித்து –
ஆச்சர்ய பூதனே என்று மதித்து
திருமாலை அழைப்பன்

——————————————————————————

பெரியவாச்சான் பிள்ளை திருவடிகளே சரணம்
பூதத் ஆழ்வார் திருவடிகளே சரணம் –
பெரிய பெருமாள் பெரிய பிராட்டியார் ஆண்டாள் ஆழ்வார் எம்பெருமானார் ஜீயர் திருவடிகளே சரணம்

Leave a Reply

Fill in your details below or click an icon to log in:

WordPress.com Logo

You are commenting using your WordPress.com account. Log Out / Change )

Twitter picture

You are commenting using your Twitter account. Log Out / Change )

Facebook photo

You are commenting using your Facebook account. Log Out / Change )

Google+ photo

You are commenting using your Google+ account. Log Out / Change )

Connecting to %s


%d bloggers like this: