ஸ்ரீ பூதத் ஆழ்வார் அருளிய இரண்டாம் திருவந்தாதி -1-10–பெரிய வாச்சான் பிள்ளை அருளிச் செய்த வியாக்யானம் –

திருக்கடல் மல்லையில் குருக்கத்திப் பூவில் திரு அவதாரம் -அயோநிஜர்
பூதம் -உண்மை -ஆத்மா -ஞாநீத் ஆத்மைவ மே மதம் –
சித்தார்த்தி சம்வஸ்தரம்-ஐப்பசி மாசம் -சுக்ல நவமி -புதன் கிழமை -அவிட்ட நஷத்ரம்
ஸ்ரீ கௌமோதிகியின் அம்சம்
இவர் மங்களா சாசனம் –கோயில் திருமலை திருக்கடல்மலை திருக்கோவலூர்

————————————————————————–

அன்பே தகழி நூறும் அருளினான் வாழியே
ஐப்பசியில் அவிட்டத்தில் அவதரித்தான் வாழியே
நன் புகழ் சேர் குருக்கத்தி நாண் மலரோன் வாழியே
நல்ல திருக்கடல் மலை நாதனார் வாழியே
இன்புருகு சிந்தை திரி இட்ட பிரான் வாழியே
எழில் ஞானச் சுடர் விளக்கை ஏற்றினான் வாழியே
பொன் புரையும் திருவரங்கன் புகழ் உரைப்போன் வாழியே
பூதத்தார் தாளிணை இப்பூதலதில் வாழியே

————————————————————————–

திரு குருகைப் பிரான் பிள்ளான் அருளிச் செய்த தனியன் –

என் பிறவி தீர இறைஞ்சினேன் இன்னமுதா
அன்பே தகழி யளித்தானை -நன் புகழ் சேர்
சீதத்தார் முத்துக்கள் சேரும் கடல் மலை பூதத்தார்
பொன் அம் கழல் –

ஸ்ரீ பிள்ளை லோகம் ஜீயர் அருளிய வியாக்யானம்-
என் பிறவி தீர இறைஞ்சினேன் –
என் பிறவியாவது –இவர் தாம் -இது கண்டால் நல் நெஞ்சே -இப்பிறவி யாவது -66–என்று அருளிச் செய்த படியே
-மாறி மாறி பல பிறப்பும் பிறந்து -பல் பிறவியில் படிந்து -பிறவிப் பெரும் கடலிலே -உடலாழி பிறவியிலே புக்கு ஒழிகை
-ஏவம்விதமான ஜென்ம பரம்பரைகள் தீரும் படி ஜென்ம வைபவத்தை யுடைய பூதத்தார் பொன்னங்கழலை இறைஞ்சினேன் -என்கிறது
இறைஞ்சுக்கை -பஜிக்கை –அதாவது சேவிக்கை-என்றபடி –
பொன்னங்கழலே தொழுமின் முழு வினைகள் முன்னம் கழலும் முடிந்து -என்னுமா போலே
பூதத் திருவடிகளுடைய பொன்னாங்கழலுக்கு ஆன ஜென்மம் கழலும் இ றே
இனி அவர் உபகார கத்வ வைபவம் சொல்லுகிறது –

இன்னமுதா அன்பே தகளி அளிக்கையாவது
அமுதன்ன சொன்மாலையான-இரும்தமிழ் நன் மாலை இணை அடிக்கே சொன்னேன் -என்றும்
நாரணற்கு ஞானத் தமிழ் புரிந்த நான் – என்னும்படியான
அன்பே தகளியா -என்னும் திவ்ய பிரபந்தத்தை
உத்தமன் பேர் ஏத்தும் திறம் அறிமின் -என்னும்படி உபகரிக்கை –
அன்றிக்கே கொடுக்கை –
கீழே ஞான வைபவம் சொல்லிற்று
இனி ஜன்ம வைபவம் சொல்கிறது மேலே
ஸ்லாக்கியமான யசஸ் சேரும் ஊருமாய் –நன் புகழ் சேர்
நன் புகழ் ஆவது
யசஸ் சைக பாஜனம்
சேரும் கொடை புகழ் எல்லை இலானை
அந்தமில் புகழ் கார் எழில் அண்ணலே
எண்ணிறந்த புகழினானை -என்னும்படியான
கடல் மலை தல சயனத்து உறைவாரையும்-
எப்புவியும் பேசும் புகழ் பூதத்தாரையும்-உடைததாகையாலும்
சீதள அதிசய முக்தா மணிகள் சேரும்படியான ஸ்தலம் –
வந்துதித்த வெண்டிரைகள் வெண் முத்தத்தை கொழிக்கை
மா மணி வந்து உந்து முந்நீர் மல்லையிலே-

சங்கிடம் கொள் முத்து ஒன்றும்
கரை கடந்த முத்தொன்றும் -சேரும் ஸ்தலம் –
இக்கரை ஏறி -என்னக் கடவது இ றே
கரை கண்டார் என்னும்படியான முக்தர் ஆயிற்று இவரும்
கடல் மலை –
விலஷண வஸ்துக்கள் சேரும் ஸ்தலம் –
சங்கு தங்கு தடம் கடல் கடல் மலை இ றே
மா மயிலை என்று இ றே இவர் தாமும் மண்டி இருப்பது
கச்சிக் கிடந்தவனூர் கடல் மலை தல சயனம் -என்று அடுத்தடுத்து படிக்கும் படி தேசமாக இ றே பாடினார்
ஆகையால் அவன் படுகாடு கிடக்கும் தேசம் என்கிறது

கடல் மலை பூதத்தார் –
தடம் கடல் பள்ளிப் பெருமான் தன்னுடைப்பூதம் –
பாற்கடல் மேல் பாம்பணை மேல் பள்ளிக் கொண்டு அருளும்
சீதனையே தொழுவார் விண்ணுளாரிலும் சீரியரே –
இண்டை கொண்டு தொண்டர் ஏத்த வெவ்வுள் கிடந்தான் என்கிறபடியே
மிக்க சீர் தொண்டரான புண்டரீகர் -வண்டு கொண்டு நறும் துழாய் அலங்கல் கொண்டு சாத்தக் கிடந்த இடம் இ றே

-கடல் மலை பூதத்தார் –
திருக்கடல் மல்லையிலே குருக்கத்திப் பூவிலே ஐப்பசிஅவிட்டத்தில் திருவவதாரம்
இவரும் இரும் தமிழ் நன் மாலை இணை அடிக்கே சூட்டினார் இ றே -அத்தை இட்டு –கடல் மலை பூதத்தார் -என்கிறது
அவனுக்கும் -கடல் மலை தல சயனது உறைவார் -என்று இ றே நிரூபகம்
பூதத்தார் பொன் அம் கழல் இறைஞ்சினேன் –
மேவினேன் அவன் பொன்னடி -என்னுமா போலே
தமிழ் தலைவன் பொன்னடி -என்னக் கடவது இ றே
பொன் அம் கழல் என் பிறவி தீர இறைஞ்சினேன் –
இவர் பொன்னடி யடியாக வி றே ஜன்ம சம்சார பந்தம் நீங்குவது
இத்தால் பூதத்தார் பாதத்தை பணியவே பிறப்பறும் என்றதாயிற்று

————————————————————————–

அவதாரிகை –

கீழில் திருவந்தாதியில்
உபய விபூதி உக்தனானவன் ஜகத்துக்கு சேஷி என்றார் –
இவர் அவ் உபய விபூதியையும் தம்முடைய பக்தியாலே அனுசந்தித்து பக்தி பரவசராய் கவி பாடுகிறார் –
அவருக்கு இந்த பக்தி இல்லையோ என்னில் -உண்டு
காரண கார்ய ரூபமான அவஸ்தா பேதமே உள்ளது –
உபய விபூதியையும் அனுசந்தித்து பிறந்த ஞானம் அவரது-அது பக்வமாய்
பக்தி ரூபாபன்ன மான படி இவரது-
ஆழ்வார்கள் ஒருவருக்கு ஒருத்தர் பாவஞ்ஞராய் இ றே பரிமாறுவது –

அவர் ஞான விஷயத்தை தகளியாக்கினார்
இவர் ஞான விசேஷத்தை தகளி ஆக்குகிறார்-

————————————————————————–

ஜகத் வைசித்ரி யினுடைய நிர்வாஹகத்வம் போரும் என்னை திருத்தினபடி என்று அனுசந்திக்கிறார் -விசித்ரம் ஆக்கினான்

அன்பே தகளியா ஆர்வமே நெய்யாக
இன்புருகு சிந்தை இடு திரியா -நன்புருகி
ஞானச் சுடர் விளக்கு ஏற்றினேன் நாரணற்கு
ஞானத் தமிழ் புரிந்தேன் நான்-1-

வியாக்யானம் –

அன்பே தகளியா –
வையம் தகளியா என்று வையத்தை தம்முடைய
பக்தியிலே அனுசந்தித்து பக்தியை தகளியாக கொள்ளுகிறார் –
தைல வர்திகளுக்கு ஒரு ஆதாரம் வேணுமே –
ஆர்வமே நெய்யாக –
அதடியாக பிறந்த அபிநிவேசமே நெய்யாக –
ஆர்வம் ஆகிறது -அன்பினுடைய த்விதீய பர்வம்
இன்புருகு சிந்தை இடு திரியா
விஷயத்தின் உடைய ரச்யதையாலே சிதிலமான ஹ்ருதயம் திரியாக –
நன்புருகி –
நன்பு என்று ஞானம்
தத் குண சாரத்வாத் -என்கிறபடி ஞாதாவைக் காட்டுகிறது –
அதாஹ்ய என்கிற ஆத்மா
இந்த பக்திக்கு அனுரூபமான சம்பந்தத்தை உடையவருக்கு
ஞானச் சுடர் விளக்கு ஏற்றினேன் –
பர பக்தி ஆகிற விளக்கு ஏற்றினேன்
நாரணற்கு-ஞானத் தமிழ் புரிந்தேன் நான் –
பரபக்தி பரவசனாய் கவி பாடுகிற நான் –

————————————————————————–

பக்தி பரவசராய் கவி பாடினார்க்கு அவன் கொடுக்கும் பரிசு சொல்லுகிறது –

ஞானத்தால் நன்கு உணர்ந்து நாரணன் தன் நாமங்கள்
தானத்தால் மற்றவன் பேர் சாற்றினால் வானத்
தணியமரர் ஆக்குவிக்கும் அஃது அன்றே நங்கள்
பணியமரர் கோமான் பரிசு-2-

வியாக்யானம் –
ஞானத்தால் நன்கு உணர்ந்து
பக்தியாலே நன்றாக உணர்ந்து
நாரணன் தன் நாமங்கள் –
அசாதாராணமான நாராயணாதி நாமங்களை –
விபூதி யோகத்தைப் பற்றின நாமங்களை –
தானத்தால் மற்றவன் பேர் சாற்றினால்-
பக்தியாலே உணர்ந்த படியே சொன்னால் –
தானம் -ஸ்தானம் -பக்தி ஸ்தானம்
மற்று -இதைக் காட்டிலும் வேறான குண யோகத்தை காட்டும்
வானத் தணியமரர் ஆக்குவிக்கும் அஃது அன்றே –
பரம பதத்துக்கு ஆபரணமான நித்ய சூரிகளோடே
ஒரு கோவையிலே நோக்கும் அது இ றே
நங்கள் பணியமரர் கோமான் பரிசு
ஒரு நாள் பணிந்து ஒரு நாள் பணியாது இராதே
பணிகையே ஸ்வபாவமான
அமரர் கோன் உடைய படி –

நங்கள்-நமக்கு பந்துவாய்
பணி -கைங்கர்ய பரருமாய்
பரிசு -பிரகாரம்

————————————————————————–

அவன் செய்ததிலே தாம் ஈடுபடுகிறார்-

பரிசு நறு மலரால் பாற்கடலான் பாதம்
புரிவார் புகப்பெறுவர் போலாம் -புரிவார்கள்
தொல்லமரர் கேள்வித் துலங்கொளி சேர் தோற்றத்து
நல்லமரர் கோமான் நகர் -3-

பரிசு -இளசான
புரிவார் -விரும்புவார்கள்

வியாக்யானம் –
பரிசு நறு மலரால் –
பக்தி பிரகாரத்தாலே செவ்விப் பூவைக் கொண்டு
பாற்கடலான் பாதம் புரிவார்
சம்சாரிகளை அக்கரைப் படுத்த வேணும் என்று
திருப்பாற் கடலிலே கண் வளர்ந்து அருளுகிறவனுடைய
திருவடிகளை ஆஸ்ரயிக்குமவர்கள்
புகப்பெறுவர் போலாம்புரிவார்கள் தொல்லமரர் கேள்வித் –
சாதகராய் முற்பட நாலு நாள் இருந்துள்ள
ப்ரஹ்மாதிகள் என்றும்
கேட்டே போவதாம் –
துலங்கொளி சேர் தோற்றத்து –
அத்யர்க்க அநல தீப்தன்கத் -என்றும் ஒளியை உடைத்தாய் இருந்துள்ள
நல்லமரர் கோமான் நகர்
என்றும் சாத்யரான நித்ய சூரிகளுக்கு
சேஷியாய் இருந்துள்ளவனுடைய நகரை –
பரிசு நறு மலரால் பாற்கடலான் பாதம் புரிவார் புகப் பெறுவர் போலே –
என்ன ஆச்சர்யமோ என்று ஈடுபடுகிறார்

————————————————————————–

அன்பே தகளியா -என்று ஒரு விளக்கு ரூபித்தால் போலே
ஒரு புஷ்பமாக ரூபித்து-அத்தைக் கொண்டு ஆஸ்ரயிக்கிறார்-

நகர் இழைத்து நித்திலத்து நாள் மலர் கொண்டு ஆங்கே
திகழும் மணி வயிரஞ் சேர்த்து -நிகரில்லாப்
பைங்கமல மேந்திப் பணிந்தேன் பனி மலராள்
அங்கம் வலம் கொண்டான் அடி-4-

வியாக்யானம் –
நகர் இழைத்து –
நெஞ்சைக் கோயிலாகக் கொண்டு
நித்திலத்து நாள் மலர் கொண்டு –
குளிர்ந்த முத்தை இதழாக கொண்டு –
ஆங்கே திகழும் மணி வயிரஞ் சேர்த்து –
அதிலே திகழா நின்றுள்ள
மணி வயிரங்கள் ஆகிற
அல்லியையும் உண்டாக்கி
நிகரில்லாப் பைங்கமல மேந்திப் பணிந்தேன் –
ஒப்பின்றிகே இருந்துள்ள
ஆர்வமாகிற புஷ்பத்தைக் கொண்டு-பணிந்தேன் –
பனி மலராள்அங்கம் வலம் கொண்டான் அடி
பணிவுக்கு விஷயமாவான் ஸ்ரீ ய பதி இ றே
அவளுடைய சந்நிதியிலே
அபுஷ்க்கலமான சமாஸ்ரயணமும்-புஷ்கலமாம் இ றே

————————————————————————–

அவனுடைய உத்கர்ஷம் சிறிது அறியும் அத்தனை அல்லது
சௌலப்யம் ஒருவரும் அறிவார் இல்லை-என்கிறது –

அடி மூன்றால் இவ்வுலகம் அன்று அளந்தாய் போலும்
அடி மூன்று இரந்து அவனி கொண்டாய் -படி நின்ற
நீரோத மேனி நெடுமாலே நின்னடியை
யாரோத வல்லார் அறிந்து–5–

வியாக்யானம் –
அடி மூன்றால் இவ்வுலகம் அன்று அளந்தாய் போலும் –
மூன்று அடியில் இரண்டு அடியால்
லோகத்தை அளந்தாய்
அடி மூன்று இரந்து அவனி கொண்டாய் –
அளக்கைக்கு அடியாக
மூன்று அடியை இரந்து
பூமியைக் கொண்டாய் –
-படி நின்ற –
பூமியிலே ஸ்வா பாவிகமாக நின்ற -என்றுமாம்-அளக்கிற  போதே பூமியிலே நின்ற என்னவுமாம் –
நீரோத மேனி நெடுமாலே –
கடலோதம் போலே இருந்து உள்ள திருமேனியை உடையனாய் வளர்ந்தவனே –
வ்யாமோஹத்தை உடையவன் என்றுமாம்
நின்னடியை யாரோத வல்லார் அறிந்து –
உன்னுடைய சௌ லப்யத்தை அறிந்து-சிலராலே ஆஸ்ரயிக்க போமோ

————————————————————————–

ஞானத்துக்கு விஷயம் அன்றாகில்-சூன்யம் ஆகிறதோ என்னில்
அபிநிவேசத்தை உடையராய் ஆஸ்ரயிக்க வல்ல-பாக்யவான்கள் அறிவர் -என்கிறது –

அறிந்து ஐந்தும் உள்ளடிக்கி யாய் மலர் கொண்டு ஆர்வம்
செறிந்த மனத்தராய் செவ்வே -அறிந்தவன் தன்
பேரோதி ஏத்தும் பெரும் தவத்தோர் காண்பரே
காரோத வண்ணன் கழல்-6-

வியாக்யானம் –
அறிந்து –
சப்தாதிகள் த்யாஜ்யம் என்று அறிந்து
ஐந்தும் உள்ளடிக்கி-
விஷயங்களில் நின்றும் இந்த்ரியங்களை மீட்டு
பிரத்யக்காக்கி
யாய் மலர் கொண்டு-
செவ்விப் பூ கொண்டு
ஆர்வம் செறிந்த மனத்தராய்-
அபிநிவேசம் நெருங்கின மனசை உடையராய்
செவ்வேஅறிந்து –
நாம் சேஷம் -அவன் ஸ்வாமி என்னுமிடத்தை அறிந்து
அவன் தன் பேரோதி ஏத்தும் பெரும் தவத்தோர் –
அவனுடைய திரு நாமங்களை சொல்லி
ஏத்துகிற பாக்யவான்கள்
காண்பரே –
நிச்சிதம்
காரோத வண்ணன் கழல் –
கடல் உதாஹரணமான வடிவை உடைய-திருவடிகளை –

————————————————————————–

அவனை உகந்தார் காண்பரான பின்பு-நீயும் அவனையே உகந்து ஆஸ்ரயி என்று
திரு உள்ளத்தைப் பார்த்து சொல்லுகிறார் –
பிரதிபந்தகம் உண்டாகில் செய்வது என் என்னில்-நமுசி பட்டது படும் அத்தனை –

கழல் எடுத்து வாய் மடித்துக் கண் சுழன்று மாற்றார்
அழல் எடுத்த சிந்தையராய் அஞ்ச -தழல் எடுத்த
போராழி ஏந்தினான் பொன் மலர்ச் சேவடியே
ஓராழி நெஞ்சே உகந்து-7-

கழல் எடுத்து வாய் மடித்துக் கண் சுழன்று மாற்றார் அழல் எடுத்த சிந்தையராய் அஞ்ச –
அஞ்ச கழல் எடுத்து வாய் மடித்து
சுழலா நின்ற கண்களை உடைய
நமுசி பிரக்ருதிகள் ஹிருதயத்திலே கொளுத்தின
பய அக்னியை உடையராய் அஞ்சும்படி திருவடியை எடுத்து –
கழல் எடுத்து -என்று ஈஸ்வர விசேஷணம் ஆகவுமாம்-
-தழல் எடுத்த போராழி ஏந்தினான் பொன் மலர்ச் சேவடியை –
அக்னியை உமிழா நின்றுள்ள
திரு வாழியைக் கையிலே எந்தினவனுடைய
ஸ்ப்ருஹணீயமான திருவடிகளையே
ஓராழி நெஞ்சே உகந்து
அளவுடைய நெஞ்சே உகந்து ஆஸ்ரயி
கம்பீரமான நெஞ்சே என்னவுமாம்

————————————————————————–

பொய் உகப்பு பாதகமாம் படி சொல்லுகிறது –

உகந்து உன்னை வாங்கி ஒளி நிறம் கொள் கொங்கை
அகம் குளிர உண் என்று அளாவி உகந்து
முலை  யுண்பாய் போலே முனிந்து உண்டாய் நீயும்
அலை பண்பா லானமையால் அன்று—8

வியாக்யானம்
உகந்து –
யசோதை பிராட்டி உகக்குமா போலே உகந்து
உன்னை வாங்கி-
அவள் ஒசழக்காக வெடுக்குமா போலே எடுத்து –
ஒளி நிறம் கொள் கொங்கை –
முலைப்பாலாலே நெறித்து
அத்தாலே புகர் உடைத்தான கொங்கை
அகம் குளிர உண் என்று அளாவி-
உண்டு அல்லது நிற்கப் போகாதபடி
ஹிருதயம் குளிரும்படிக்கு ஈடாக
சொன்னவளுடைய பிராணனை
உகந்து முலை யுண்பாய் போலே முனிந்து உண்டாய் நீயும் –
அவள் பொய்யே உகந்து முடிக்க நினைத்தாற் போலே
நீயும் பொய்யே உகந்து
முலை உண்ணுமா போலே
முனிந்து முடிக்க நினைத்தாய்
நீர்மையை உடைய
அலை பண்பா லானமையால் அன்று –
அவள் பொய்யே உகந்து முடிக்க நினைத்தாற் போல்
நீயும் பொய்யே உகந்து மிக்க நீர்மை உடையை
ஆகையால் அன்று
உனக்கு மித்ர பாவமும் அமைந்து இருக்கச் செய்தே
அவளை முடித்து உன்னை தந்தது
ஆஸ்ரிதர் பக்கல் உண்டான ஓரம் இ றே

————————————————————————–

யசோதை பிராட்டி உடைய-சிநேகத்துக்கு உபமானம் உண்டோ-என்கிறது –

அன்றது கண்டு அஞ்சாத ஆய்ச்சி உனக்கு இரங்கி
நின்று முலை தந்த இந்நீர்மைக்கு -அன்று
வரன் முறையால் நீ  யளந்த மா கடல் ஞாலம்
பெரு முறையால் எய்துமோ பேர்த்து—9-

வியாக்யானம் –
அன்றது கண்டு அஞ்சாத ஆய்ச்சி-
அப்பெரிய விசனத்தைக் கண்டு பயப்படாத தாயார்
உனக்கு இரங்கி –
உன் பக்கலிலே சிதிலையாய்
நின்று முலை தந்த இந்நீர்மைக்கு -அன்று
தரையில் கால் பாவி
முலை தந்த ஸ்வ பாவத்துக்கு
வரன் முறையால்-
ஈச்வரனான ப்ரப்தியாலே
நீ யளந்த மா கடல் ஞாலம் பெரு முறையால் எய்துமோ பேர்த்து –
நீ அளந்த பெரிய கடல் சூழ்ந்த பெரிய பூமியானது
பெரு முறையாலே எய்துமோ அவளுடைய ஸ்வ பாவத்துக்கு-இந்த பூமியானது திரியட்டு இது பெரியது-இது பெரியது என்னும் முறையாலே எதிர்க்குமோ
அவளுடைய ஸ்வ பாவத்துக்கு நீ பெரியதாகச் செய்ததும்-ஒப்பு அன்று என்கிறது

எய்துமோ –
நீர்மைக்கு பூமி சத்ருசமோ என்னுதல்
உன்னுடைய அளந்த வியாபாரம் தான் ஒக்குமோ என்னுதல்

————————————————————————–

பேர்த்தனை மா சகடம் பிள்ளையாய் மண்ணிரந்து
காத்தனை பல்லுயிரும் காவலனே -ஏத்திய
நா வுடையேன் பூ வுடையேன் நின்னுள்ளி நின்றமையால்
கா அடியேன் பட்ட கடை———-10-

வியாக்யானம் –
பேர்த்தனை மா சகடம் பிள்ளையாய் –
பிள்ளையாய் இருந்து பெரிய சகடத்தை உதைத்தாய்
மண்ணிரந்து காத்தனை பல்லுயிரும்
மகா பலியாலே நோவு படாமே
பூமியை இரந்து ரஷித்தாய்
இப்படி ரஷிக்கைக்கு அடி என் என்னில்
காவலனே –
எல்லாவற்றையும் உடையவனாகை
நின்னுள்ளி நின்றமையால் -ஏத்தியநா வுடையேன் பூ வுடையேன்-
உன்னை சமாச்ரயணீயனாக உடையேன் ஆகையாலே-
ஆஸ்ரயிக்கும் த்ரவ்யங்களையும்-
இந்த்ரியங்களையும் புஷ்கலமாக உடையேன் ஆனேன் –
அடியேன் பட்ட கடை –
உன்னுடையேனாய் இருந்து வைத்து நான் முன்பு
தேவதாந்தரங்களை அனுவர்த்தித்துப் பட்ட
பொல்லாங்கு இனி படாதபடி காத்தருள வேணும்

————————————————————————–

ஸ்ரீ கோயில் கந்தாடை அப்பன் திருவடிகளே சரணம்
ஸ்ரீ பிள்ளை லோகம் ஜீயர் திருவடிகளே சரணம்
ஸ்ரீ பெரியவாச்சான் பிள்ளை திருவடிகளே சரணம்
ஸ்ரீ பூதத் ஆழ்வார் திருவடிகளே சரணம் –
ஸ்ரீ பெரிய பெருமாள் பெரிய பிராட்டியார் ஆண்டாள் ஆழ்வார் எம்பெருமானார் ஜீயர் திருவடிகளே சரணம்.

Leave a Reply

Fill in your details below or click an icon to log in:

WordPress.com Logo

You are commenting using your WordPress.com account. Log Out / Change )

Twitter picture

You are commenting using your Twitter account. Log Out / Change )

Facebook photo

You are commenting using your Facebook account. Log Out / Change )

Google+ photo

You are commenting using your Google+ account. Log Out / Change )

Connecting to %s


%d bloggers like this: