திருவாய்மொழி வியாக்யானம் -ஈடு -5-3-10-ஸ்ரீ M.A V .சுவாமிகள் —

யாமடல் ஊர்ந்தும் எம்ஆழி அங்கைப் பிரானுடைத்
தூமடல் தண்ணத் துழாய்மலர் கொண்டு சூடுவோம்
யாமடம் இன்றித் தெருவுதோறு அயல் தையலார்
நாமடங் காப்பழி தூற்றி நாடும் இரைக்கவே.

பொ-ரை :- மடம் முதலான குணங்கள் ஒரு சிறிதும் இன்றித் தெருக்கள்தோறும் அயல்பெண்கள் நாக்கும் மடங்காமலே பழிகளைத் தூற்ற நாடும் கூப்பிடும்படியாக, யாம் மடலை ஊர்ந்தாயினும் எம்முடைய சக்கரத்தைத் தரித்த அழகிய கையையுடைய எம்பெருமானுடைய பரிசுத்தமான இதழையுடைய குளிர்ந்த அழகிய திருத்துழாய் மலரைச் சூடக் கடவோம் என்கிறாள்.

வி-கு :- எம் ஆழி அங்கைப் பிரானுடைத் தூமடல் தண்ணம்துழாய் மலரை, தையலார் பழிதூற்ற நாடும் இரைக்க மடம் யா இன்றித் தெருவுதோறும் யாம் மடல் ஊர்ந்தும் சூடுவோம் என்க. இனி, தெருவுதோறு தையலார் தூற்ற எனக் கூட்டலுமாம். யா என்பது, அஃறிணைப் பன்மை வினாப்பெயர். யாவை அல்லது, எவை என்பது பொருள்.

“மடல் ஊர்ந்தும்” என்றதனானே, ஊராமை உணர்தல் தகும்.

ஈடு :- பத்தாம் பாட்டு. 1உலகம் எல்லாம் கலக்கம் உறும்படி மடல் ஊர்ந்தாகிலும், தனக்குமேல் ஒன்று இல்லாததான இனிமையையுடையவனைக் காணக் கடவேன் என்கிறாள்.

யாம் மடல் 2ஊர்ந்தும்-செய்யக்கடவது அல்லாததனைச் செய்தேயாகிலும். என்றது, “என்னை அழைத்துக் கொண்டு போவாராயின் அச்செயல் அவருக்குத் தக்கதாகும்” என்று இருக்கக்கூடிய நாம், மடல் ஊர்ந்தேயாகிலும் என்றபடி. 1பெற்று அன்றித் தரியாத உபேய வைலக்ஷண்யம், அதற்கு அடியான உபாய வைலக்ஷண்ய அநுசந்தானம், ‘அவ் வுபாயந் தன்னாலே பேறு’ என்கிற துணிவு, வேறு ஒன்றினை உபாயமாக நினையாமை, முறையிலே பெறுகிறோம் என்று நினையாமை ஆகிய இவைகளே, இங்கு ‘மடல்’ என்ற சொல்லால் குறிக்கப்படுகின்றன. 2“மடல் ஊர்தும்” என்றாள் மேல்; ‘இது உனக்கு வார்த்தை அன்று, 3முதல் தன்னிலே பெண்கள் மடல் ஊர்தல் ஆகாது என்று விலக்கியுள்ளார்கள். அதற்கு மேல், நீயோ எனின், 4“எப்பொழுதும் உயிரை ஒத்த நாயகன் நன்மையிலேயே நோக்கங்கொண்டவள்” என்கிறபடியே. உன்னை அழிய மாறியும் அவனுக்கு நன்மையையே விரும்புகின்றவளாய் இருப்பவள் ஒருத்தி, அவனோ எனின், உன்பக்கல் வருகைக்கு உன்னைக் காட்டிலும்விரைகின்றவனாவான் ஒருவன், முறையிலே பெறுகிறோம் என்று நினையாமையால் படுகிறாயித்தனை, நீ சாகஸத்திலே ஒருப்படுகிற இது 1‘உன் ஸ்வரூபத்தோடு சேராது’ என்ன, அது பார்க்க ஒண்ணாதபடி காண் எனக்கு அவன்பக்கல் உண்டான அன்பின் மிகுதி என்கிறாள். யாம் மடல் ஊர்ந்தும்-2இப்படி இருக்கிற என் ஸ்வரூபத்தை அழிய மாறியாகிலும் பெறத் தவிரேன். 3செய்யக்கடவது அல்லாததனைச் செய்தாகிலும் பெறக் கடவேன். 4ஆத்மாவோடு சேராத செயலைச் செய்தேயாகிலும் பெறக்கடவேன். 5பிரணவத்தில் சொல்லப்பட்ட சேஷத்வத்திற்கு உரியதான ஆத்மாவுக்கு வாசகசப்தம் இருக்கிறபடியாயிற்று ‘யாம்’ என்பது. 6அத்தலையைக்கொண்டே அன்றோ இவனை நிரூபிப்பது.

எம் ஆழி அம் கைப் பிரானுடைத் தூ மடல் தண் அம் துழாய் மலர்கொண்டு சூடுவோம்-‘எம் பிரான்’ என்றதனால்நாராயண சப்தார்த்தம் சொல்லப்படுகிறது. 1இவனைக் கொண்டு அன்றோ அவனை நிரூபிப்பது. 2அவன் கையும் திருவாழியுமாகப் புறப்பட்டாற்போலே அன்றோ நான், கையும் மடலுமாகப் புறப்பட்டால் இருப்பது என்பாள் ‘ஆழி அம்கைப் பிரான்’ என்கிறாள். 3நான் கையும் மடலுமாகப் புறப்பட்டால், அஞ்சி எதிரே வந்து தன்கையில் ஆபரணத்தை வாங்கி என்கையிலே இட்டு, தன் தோளில் மாலையை வாங்கி என்தோளிலே இட்டானாகில் குடி இருக்கிறான்; இல்லையாகில் எல்லாங்கூட இல்லையாகின்றன. என் தோளில் மாலையைப் பாராய், நான் செவ்வி மாலை சூடவேணுங்காண் என்பாள் ‘பிரானுடைத் தூ மடல்’ என்கிறாள். 4விரஹத்தாலே தன் மார்பின் மாலை சருகாய் அன்றோ கிடக்கிறது, செவ்விமாலை உள்ளது அவன் பக்கலிலே அன்றோ. நன்று; ஒன்றைச் சொல்லுகிறாயாகில் செய்து தலைக்கட்டப் புகுகிறாயோ, உன் பெண் தன்மை உன்னைக் காற்கட்டுங்காண் என்ன, யா மடம் இன்றி-5அதுவோ! பெண்தன்மை இல்லாதார் செய்யுமதனை முதலிலே செய்யக் கடவோம். தெருவுதோறு-“உலகுதோறு அலர்தூற்றி” என்றாளே மேல்; அங்ஙனம் உலகமாகத் திரண்டிருக்க உலகத்திற்காக ஒரு வார்த்தை சொல்லி விடுவேனோ, தெருவுகள்தோறும் புக்கு, அறியாதார் எல்லாரும் அறியும்படி அலர் தூற்றக் கடவேன். 1‘கிருஹ அர்ச்சனைகள் அர்ச்சக பராதீனம்’ என்று ஒரு மூலையிலே புக்கு இருக்க ஒட்டுவேனோ. அயல் தையலார் நா மடங்காப் பழி தூற்றி-வேற்றுப் பெண்கள் 2நாக்குப் புரளாத படியான பழிகளை எல்லாம் சொல்ல. சிசுபாலன் முதலானார் வாயில் கேளாதவற்றை எல்லாம் என் வாயிலே கேட்க அன்றோ புகுகிறான். அன்றிக்கே, அவர்கள் நா, மீளாமல் உருவப் பழி சொன்னபடியே இருக்கும்படியான பழிகளைத் தூற்ற என்றுமாம். அன்றிக்கே,  நாம் 3தங்களுக்கு அடங்காமல் மடல்கொண்டு புறப்பட்ட பழியைத் தூற்ற என்னலுமாம்.

நாடும் இரைக்கவே – அவன் என்னுடைய ஊரவர் கவ்வை நீக்கிலனாகில், நான், 4தன்னை நாடாக இரைக்கும்படி பண்ணுகிறேன். என்றது, உலகமெல்லாம் கலங்கும்படி செய்கிறேன். ‘ஒருத்தி ஒருவனைப் படுத்திற்றே! ஒருவன் முகங்காட்டிற்றிலன்’ என்னும்படி செய்கிறேன் என்றபடி. 5அவனைப் பற்றி அறிவிக்கும் வாக்கியங்களும் அவனை அடையும் சாதனங்களைப் பற்றி அறிவிக்கும் வாக்கியங்களும் எல்லாம் அழிய அன்றோ புகுகின்றன; 1‘ஒருவன் உளனாகில் ஆசைப்பட்டவள் இப்படிப் பட இருக்குமோ, ஆன பின்னர் நிரீஸ்வரங்காண் உலகம்’ என்னும்படி செய்கிறேன். 2அவனோடே கலந்த என் வார்த்தை ஒழிய, அடி இல்லாத வேதம் சொன்ன வார்த்தைகளைக் கேட்பர்களோ? 3பிரமேய சிரேஷ்டமானத்தை அழித்தேன், இனிப் பிரமாண சிரேஷ்டமானது தானே நில்லாதே அன்றோ. 4‘ஆசைப்பட்டார்க்குப் பலம் இதுவான பின்பு இனி உபாசனத்துக்குப் பலம் இல்லை’ என்று கைவாங்கி நாஸ்திகராம்படி உலகினரனைவரையும் செய்கிறேன். நாடும் இரைக்க யாம் மடல் ஊர்ந்தும்-5நாட்டார் சொல்லும் பழிதானே தாரகமே அன்றோ. “ஊரவர் கவ்வை எருவாக” என்றாளே, அதிலே அன்றோ வேர் ஊன்றித் தரிப்பது.

அடக்கம் இன்றி –
தெரு தோறும் மடல் எடுத்து அவனை அடைந்தே தீருவேன் என்கிறாள்
ஆறி இருப்பது ஸ்வரூபம்
என்றாலும் அழிய -மாறியும் உதவ

செய்யக்
கடவது” அல்லாததனை’ என்று தொடங்கி. “யாம்” என்றதற்குக் கருத்து
அருளிச்செய்கிறார் ‘என்னை அழைத்துக்கொண்டு’ என்று தொடங்கி.

“சரைஸ்து சங்குலாம் க்ருத்வா லங்காம் பரபலார்த்தந:
மாம் நயேத் யதி காகுத்ஸ்த: தத் தஸ்ய சத்ருசம் பவேத்”-என்பது, ஸ்ரீராமா. சுந். 39:30.

அவன் பக்கல் உண்டான ப்ராவண்யஅதிசயத்தால்
பிரணவத்தில் அஹம் அர்த்தம் சேராதது ஸ்வரூபம் சேராதது -ஆனாலும்
யாம் இங்கே சொன்னது அஹம் -அத்தலை இட்டு இவளை நிரூபிப்பது அவன் சொத்து என்பதால்
ஓம்கார ஈஸ்வர -வாக்கியம் அஹம் அர்த்தம் -அவனுக்கு அனைத்தும் சேஷம்
என் ஆழி அம் கை பிரான் -நாராயண
சப்தார்தம் நான் கையும் மடலுமே புறப்பட்டால் தனது கையில் ஆபரணம் வாங்கி
எனது கையில் போட்டு ஆழி –மோதிரம்
குடி இருக்க
இல்லாஇவிடில் அழிந்து -அனைத்தும் போய் விடும் –
குளிர்ந்த துழாய் மாலை அவன் இடம்
எனது உடல் கொதித்து மாலை
வாட செவ்வி மாலை சூட வேண்டுமே
மடல் செய்து தலைக்கட்ட ச்த்ரீத்வம்
லோகதுக்காக -தெரு தோறும் புக்கு அறியாதார் அனைவரும் அறியும் படி
அர்ச்சக பராதீனம் ஒதுங்கி இருப்பான் –
எங்கும் போய் -சொல்வேன்
சிசுபாலாதிகள் வாயால் வராதவற்றையும் சொல்வேன்

எத்திணை மருங்கினும் மகடூஉ மடன்மேல்
பொற்புடை நெறிமை இன்மை யான”

என்ற தொல்காப்பியச் சூத்திரத்தையும்,

“கடலன்ன காமம் உழந்தும் மடல்ஏறாப்
பெண்ணிற் பெருந்தக்க தில்”

என்ற திருக்குறளையும் நினைவு கூர்தல் தகும்.

4. “ராமஸ்ய தயிதா பார்யா நித்யம் பிராணஸமாஹிதா”

என்பது, சங்க்ஷேபராமாயணம் பாலகாண்டம்.

நாடும் நகரமும் அறியும் படி பெரும் பழி சொல்வேன்
முகம் காட்டாமல் மடல் எடுக்க பண்ணுகிறானே
நாராயண தத்வமே வார்த்தைக்கு மதிப்பு இன்றி செய்வேன்
உண்மையில் ஈஸ்வரன் இருந்தால் அனுக்ரஹம் செய்து இருக்க வேண்டுமே
ஆசைப்பட்டவள் இப்படி இருக்க
ஈஸ்வரன் தான் ஜகத் –
அடி இல்லாத -விஷயம்

“நாடும் இரைக்க” என்றதற்கு, சுவாபதேசம் அருளிச்செய்கிறார் ‘அவனைப்
பற்றி’ என்று தொடங்கி. ‘அவனைப் பற்றி அறிவிக்கும் வாக்கியங்கள்’
என்றது, “நாராயண பரம்பிரஹ்ம” என்பது போன்ற வாக்கியங்களை.
‘அவனை அடையும் சாதனங்களைப் பற்றி அறிவிக்கும் வாக்கியங்கள்’
என்றது, “நிதித்யாஸிதவ்ய:” என்பது போன்ற வாக்கியங்களை. வாச்யனாக

நஞ்சீயர் திருவடிகளே சரணம்

 நம்பிள்ளை திருவடிகளே சரணம்.

வடக்கு திருவீதிப் பிள்ளை திருவடிகளே சரணம்.

 பெரியவாச்சான் பிள்ளை திருவடிகளே சரணம்.

 வாதி கேசரி அழகிய மணவாள ஜீயர் திருவடிகளே சரணம்.

 பெரிய பெருமாள் பெரிய பிராட்டியார் ஆண்டாள் ஆழ்வார் எம்பெருமானார் ஜீயர் திருவடிகளே சரணம்.

Leave a Reply

Fill in your details below or click an icon to log in:

WordPress.com Logo

You are commenting using your WordPress.com account. Log Out /  Change )

Google photo

You are commenting using your Google account. Log Out /  Change )

Twitter picture

You are commenting using your Twitter account. Log Out /  Change )

Facebook photo

You are commenting using your Facebook account. Log Out /  Change )

Connecting to %s


%d bloggers like this: