திருச்சந்த விருத்தம் -111-120-ஸ்ரீ பெரியவாச்சான் பிள்ளை அருளிய வியாக்யானம் –

111-பாட்டு –அவதாரிகை –

தம்முடைய தண்மையை அனுசந்தித்து -பொறுத்து நல்க வேணும் -என்றார் -கீழ் பாட்டில் –
இதில் –
பகவத் ப்ரபாவத்தை அனுசந்தித்து கால ஷேப அர்த்தமாக பண்ணின அநுகூல
வ்ர்த்தியால் வந்த குற்றத்தையும் –
ப்ராமாதிகமாக செய்த குற்றத்தையும் –
குணமாக கொள்ள வேணும் -என்கிறார் –

வைது நின்னை வல்லவா பழித்தவர்க்கும் மாறில் போர்
செய்து நின்ன செற்றத் தீயின் வெந்தவர்க்கும் வந்து உனை
எய்தலாகும் என்பர் ஆதலால் எம்மாய நாயினேன்
செய்த குற்றம் நற்றமாகவே கொள் ஞால நாதனே -111-

வியாக்யானம் –

வைது நின்னை –
ஸ்தவ்ய ஸ்தவ ப்ரிய-என்று புகழப் படும் உன்னை
பருஷிக்கைக்கு விஷயம் ஆக்கி –
பருஷம் தான் என் -என்னில் –
அபிஷிக்த ஷத்ரியன் அன்றிக்கே அவர்களுக்கு பெண் கொடுத்து –
பெண் குடியான வம்சத்தில் பிறந்தான் என்றும் –
இடைக்கையும்  வலக்கையும்  அறியாத இடைக் குலத்தில் பிறந்தான் -என்றும்
ஆய்த்து பருஷிப்பது

வல்லவா பழித்தவர்க்கும்-
அவ்வவர்களுக்கு அவத்யமான தூத்ய சாரத்ய நவநீத சௌர்யாதிகளை
வ்ர்த்த ஹாநியாக பழித்து
பழி -குற்றம்
வல்லவா பழிக்கை யாவது –
உள்ள சக்தி எல்லாம் பகவன் நிந்தையிலே ஆக்குகை –

மாறில் போர் செய்து நின்ன செற்றத் தீயின் வெந்தவர்க்கும் –
எதிர் இல்லாத யுத்தத்தை பண்ணி -உன் கோப அக்நியாலே தக்தர் ஆனவர்களுக்கும் –
மஹா ராஜரோடே வாலி பண்ணின யுத்தத்தை யாய்த்து இவர் –மாறிலாத போர் –என்கிறது –
அவர்கள் ஆகிறார் –சிசுபாலனும்  வாலியும் முதலானவர்கள் –

வந்துனை எய்தலாகும் என்பர் –
சர்வாதிகனான உன்னை வந்து ப்ராபிக்கலாம் என்று ரிஷிகள் சொல்லா நின்றார்கள் –
பகவச் சக்ரேண வ்யாபாதிதஸ் தத் ஸ்மரணாத் தக்தா கிலக சஞ்ச யோ பகவந்த
முபநீதஸ் தஸ்மின் நேவலயமுபயயௌ -என்று
சிசுபால மோஷத்தை சொன்னான் ஸ்ரீ பராசர பகவான் –
ராம பாணா ஹத -ஷிப்ர மா வஹத் பரமாங்கதம் -என்று
வாலி உடைய பகவத் ப்ராப்தியை சொன்னான் ஸ்ரீ வால்மீகி பகவான் –

ஆதலால் –
உன்னை நிந்தித்தாருக்கும் எதிரிட்டாருக்கும் அகப்பட குண ப்ரபாவத்தாலே
உன்னைப் பெறலாம் என்று மஹ ரிஷிகள் சொல்லுகையாலே
எம்மாய –
ஆஸ்ரிதர் உடைய அபராதங்களைப் பொறுக்கைக்கு அடியான
தயா காங்ஷாத் யாச்சர்ய குணங்களை எனக்கு பிரகாசிப்பித்தவனே
நாயினேன் செய்த குற்றம் நற்றமாகவே கொள் –
அநந்ய கதியாய் உன் கை பார்த்து இருக்கிற நான் –
ப்ராமாதிகமாகச் செய்த குற்றத்தையும் -குணமாகக் கொள்ள வேணும் –
ஞால நாதனே –
ஜகத்துக்கு நிருபாதிக சேஷி யானவனே
ஞான அஞ்ஞான விபாகம் இன்றிக்கே
இருந்ததே குடியாக
இஜ் ஜகத்தை உடையவன் என்று
குற்றத்தை குணமாக கொண்டு அருளுகைக்கு ஹேது சொல்லுகிறது –

——————————————————————————————

112-பாட்டு –அவதாரிகை –

கீழ் இரண்டு பாட்டாலே -இத்தலையில் குற்றத்தை பொறுக்க வேணும் என்று ஷாபணம்
பண்ணி -அக் குற்றங்களை குணமாக கொள்ள வேணும் என்றார் –
இப்பாட்டில் –
திரு உள்ளத்தை குறித்து -ஆயுஸூ எனக்கு இன்ன போது முடியும் என்று தெரியாது -அவன் திருவடிகளில் வணங்கி வாழ்த்தி கால ஷேபம் பண்ணப் பார் -என்கிறார்

வாள்களாக நாள்கள் செல்ல நோய்மை குன்றி மூப்பெய்தி
மாளு நாளதாதலால் வணங்கி வாழ்த்து என்னெஞ்சமே
ஆளதாகும் நன்மை என்று நன்கு உணர்ந்த தன்றியும்
மீள்விலாத போகம் நல்க வேண்டும் மால பாதமே -112-

வியாக்யானம் –

வாள்களாக நாள்கள் செல்ல –
ஆயுஸை ஈரும் வாள் போலே நாள்கள் கழிய –
தேஹாத்ம அபிமாநிகள் -தேஹத்தில் விருப்பத்தாலே ஆயுஸு போகா நின்றது என்று
அஞ்சா நிற்பர்கள் -சம்பத்தி ரீஸ்வராய நிவேதிதும் -என்கிறபடியே
பகவத் சமாஸ்ரயணத்துக்கு கண்ட காலம் வ்யர்த்தமாய் போகா நின்றது என்று
மோஷ ருசி உடையார் வெறுப்பர்கள் –
ஆச்ரயித்தவர்கள் பகவத் அனுபவத்துக்கு கண்ட காலம் வ்யர்த்தமாய் போகா நின்றது என்று  வெறுப்பர்கள் –

நோய்மை குன்றி மூப்பெய்தி –
யௌவன அவஸ்தையில் உண்டாக கடவ வலி -ரோகாதிகளாலே குன்றி –
பல ஹாநியே ப்ரக்ர்தியாய் மூப்பை ப்ராபித்து –
பால்யத்தில் ஜ்ஞானம் குறைந்து இருக்கும் –
வார்த்தகத்தில் சக்தி குறைந்து இருக்கும் –
இரண்டும் உண்டான யௌவன அவஸ்தையில் -ரோகாத் யுபாதிகளினாலே
ஜ்ஞான சக்திகள் குறைந்து இருக்கும் –
இவை யாய்த்து உள்ள ஆயுஸில் வரும் ப்ரத் யூஹங்கள்

மாளும் நாளது –
மாளும் அந்த திவசம் ஆய்த்து -முடியும் நாள் ஆய்த்து ப்ராப்தமாய் நிற்கிறது -என்கை
அதவா –
மாளும் -முடியும்
நாளது-ஆயுஸின் ஸ்வபாவம் என்றுமாம்

ஆதலால் வணங்கி வாழ்த்து –
ஆயுஸூ அஸ்திரம் ஆகையாலும் –
உள்ள ஆயுஸுக்கு ப்ரத்யூஹங்கள் பலவும் உண்டாகையாலும்
நாளைச் செய்கிறோம் -என்று இருக்குமதன்று –
உள்ள போதே தலை படைத்த பிரயோஜனம் பெறத் திருவடிகளிலே வணங்கி
ஸாஜிஹ் வாயாஹரிம் ஸ் தௌதி -என்கிறபடியே
வாய் படைத்த பிரயோஜனம் பெற வாழ்த்தப் பார் -என்றுமாம் –

என்னெஞ்சமே –
எனக்கு பவ்யமான நெஞ்சமே –
உன்னுடைய கார்யமான ச்ம்ர்திக்கு நான் சொல்ல வேண்டா வி றே -என்கிறார் –
நின் புகழ் க்கல்லால் -நேசமில்லை நெஞ்சமே -என்று தம்மிலும் பகவத் ப்ரவணமாய்
இ றே தம்முடைய திரு உள்ளம் இருப்பது –

ஆளதாகும் நன்மை என்று நன்கு உணர்ந்து –
த்யாயன்ஸ்து வன்னமச்யம்ச்ச -என்று பகவத் ப்ராப்திக்கு இவற்றை சாதனமாக
சொல்லா நின்ற பின்பு அதுக்கு ஆனாலோ என்ன –
மீள்விலாத போகம் நல்க வேண்டும் மால பாதமே –
சர்வாதிகனான சர்வேஸ்வரன் திருவடிகள் நமக்கு -நச புநர் ஆவர்த்ததே -என்கிறபடியே
யாவதாத்மா பாவியான கைங்கர்ய போகத்தை தர வேணும்
நீ வணங்கி வாழ்த்தப் பார்
நம இத்யே வவரதிந -என்றும் –
தத் விப்ராசோ விபந்யவ -என்று
இவை ப்ராப்ய அந்தர் பூதமாய் இ றே இருப்பது
நீ இத்தை செய்யப்பார் -என்று கருத்து –

————————————————————————–

113-பாட்டு –அவதாரிகை –

மீள்விலாத போகம் நல்க வேண்டுமே -என்று கீழ்ச் சொன்ன கைங்கர்ய போகமே
பாரதந்த்ர்யத்தினுடைய எல்லையிலே பெறுமதாய் இருக்க –
தத் விருத்தமான துர்மாநாதிகளாலே அபஹதராய் இருந்த நமக்கு அந்த பேறு
பெருகை கூடுமோ -என்ன –
திரு உள்ளத்தைக் குறித்து
துர்மாநத்தாலே ப்ரஹ்ம சிரஸை யறுத்த ருத்ரனுடைய பாதகத்தைப் போக்கினவனே
நமக்கு பாரதந்த்ர்ய விரோதியான துர்மாநத்தைப் போக்கிப் பேற்றைத் தரும்
நீ அவனை  உபாயம் என்று புத்தி பண்ணி இரு -என்கிறார் –

சலம் கலந்த செஞ்சடைக் கறுத்த கண்டன் வெண்டலைப்
புலன் கலங்க வுண்ட பாதகத்தன் வன் துயர் கெட
அலங்கல் மார்பில் வாச நீர் கொடுத்தவன் அடுத்த சீர்
நலம் கொள் மாலை நண்ணும் வண்ணம் எண்ணு வாழி நெஞ்சமே -113-

வியாக்யானம் –

சலம் கலந்த செஞ்சடைக் கறுத்த கண்டன் –
கங்கா ஜலத்தை சாகல்யேந  தன்னுள்ளே அடக்கினதாய் -சிவந்த சடையையும் -ஷீராப்தி
சமுத்திதமான விஷத்தாலே கறுத்த கண்டத்தையும் உடைய ருத்ரன் –
கங்கா தரத்வமும் -நீல கண்டத்வமும் -இவனுடைய சக்திக்கு ஸூசகமாய் இருக்கிறது –
சிவந்த ஜடை என்கையாலே -இந்த சக்தி சாதித்துப் பெற்றது என்கைக்கு ஸூ சகம் -இப்போது இவனுடைய சக்தி சொல்லுகிறது என் -என்னில் –
குரு பாதக ஹேதுவாய் இருந்துள்ள இந்த துர்மாநத்துக்கு அடி இந்த சக்தி என்கைக்காக –
சத் பிரக்ர்திகளுக்கு உண்டான சக்தி சாத்விகருக்கு நிழல் ஆமாப் போலே
துர்மாநிகளுக்கு உண்டானது பிறர்க்கும் பாதகமாய் இ றே இருப்பது –

வெண்டலை-
முடை யடர்த்த சிரம் ஏந்தி -என்கிறபடியே -ப்ரஹ்ம சிரஸை அறுத்த நாள் தொடங்கி
சிரகாலம் தரித்துக் கொண்டு -திரிகையாலே -ரக்தாதி ஸ்பர்சங்கள் போய் –
அஸ்தி மாத்ரம் ஆகையாலே –வெளுத்த சிர கபாலத்திலே-

புலன் கலங்க வுண்ட –
பூர்வ காலத்தில் -தன்னுடைய சக்தியையும் –
லோகம் அடங்க ஆஸ்ரயிக்கும் படியான ஐஸ்வர்யத்தையும் அனுசந்தித்து –
பின்பு பாதகியாய் -சிர கபாலத்திலே ஜீவிக்கும்படியான ஸ்வரூப ஹாநியையும்
அனுசந்தித்து -சர்வேந்த்ரியங்களும் ஷூ பிதமாம்படி -அதிலே ஜீவித்து திரிந்தவன்-

பாதகத்தன் வன் துயர் கெட –
பிதாவுமாய் -லோக குருவுமாய் இருந்துள்ள அவன் தலையை அறுக்கையாலே
வந்த பாதகத்தவனுடைய வலிய துக்கம் கெட –வன் துயர் -என்கிறது –
பிராயச்சித்த பரிஹாரம் ஆதல் –
அனுபவ விநாச்யம் ஆதல்-அன்றிக்கே ஒரு சர்வ சக்தி போக்க வேண்டும்படி இருக்கையாலே-

அலங்கல் மார்பில் வாச நீர் கொடுத்தவன் –
திருமாலை உடைத்தான திரு மார்வில் -பரிமளிதமான நீராலே அக் கபாலத்தை நிறைத்தவன் –
அலங்கல் மார்வு -என்றது -பிரயோஜநாந்த பரரோடு -அநந்ய பிரயோஜநாரோடு வாசியற –
ஆபத்தே ,முதலாக ரஷிக்கைக்கு இட்ட தனி மாலை என்று தோற்றுகைக்காக –
வாச நீர் -என்றது அது தான் -சர்வ கந்த -என்கிற விக்ரஹத்திலே உத்பன்னமான ஜலம் ஆகையாலே –
முன்பு ஊரு செங்குருதி என்றது -பரிக்கிரஹித்த விக்ரஹத்தின் உடைய சஜாதீய பாவத்தின் உடைய-மெய்ப்பாடு தோற்றுகைகாக

அடுத்த சீர் நலம் கொள் மாலை –
ஸ்வரூப அநு பந்தியான கல்யாண குணங்களால் வந்த வைலஷண்யத்தை உடைய சர்வேஸ்வரனை
நண்ணும் வண்ணம் எண்ணு –
இப்படி துர்மாநியானவனுடைய பாதகத்தைப் போக்கினவன் –
அநந்ய பிரயோஜனரான நம்முடைய துர்மாநாதிகளைப் போக்குவிக்கக் குறை இல்லை –
நீ அவனை ப்ராபிக்கும் பிரகாரம் அவன் இரக்கமே என்று புத்தி பண்ணி இரு
அதாகிறது –
அவனை நம் தலையாலே ப்ராபிக்க விரகு இல்லை –
அவன் தானே இரங்கி தன்னைத் தந்து அருள வேணும் என்று வ்யவஸ்திதனாய் இருக்கை
வாழி நெஞ்சமே
நெஞ்சமே வாழி
நெஞ்சமே -உனக்கு இந்த வ்யவசாயம் ஒருபடிப்பட உண்டாயிடுக-

—————————————————————————–

114-பாட்டு –அவதாரிகை –

இப்படியானால் நமக்கு கர்த்தயம் என் -என்ன –
ஜ்ஞான ப்ரதானமே தொடங்கி
பரமபத ப்ராப்தி பர்யந்தமாக
நம் பேற்றுக்கு உபாயம்
நஷ்டோத்தரணம் பண்ணின ஸ்ரீவராஹ நாயனார் திருவடிகளே என்று நினைத்து
சரீர அவசாநத்து அளவும்
காலஷேப அர்த்தமாக
அவனை வாழ்த்தப் பார் –
என்கிறார்

ஈனமாய எட்டும் நீக்கி ஏதமின்றி மீது போய்
வானமாள வல்லையேல் வணங்கி வாழ்த்து என்னெஞ்சமே
ஞானமாகி நாயிறாகி ஞாலம் முற்றும் ஓர் எயிற்றில்
ஏனமாய் இடந்த மூர்த்தி யெந்தை பாதம் எண்ணியே -114-

வியாக்யானம் –

ஈனமாய எட்டும் நீக்கி-
சேதனர்க்கு குறையான அவித்யாதிகள் ஐந்தையும்
சரீர சம்பந்த பிரயுக்தமான தாபத் த்ரயங்களையும் நீக்கி
இவை இவனுக்கு ஜ்ஞான சங்கோசம் என்கையாலே –ஈனம் -என்கிறது –
ஏதமின்றி –
சம்சாரிகமான சகல துக்க ஹேதுவான அவித்யாதிகள் போகையாலே –
தத் கார்யமான துக்கங்களும் போம் இ றே
ஏதம் -துன்பு

மீது -போய் -வானமாள வல்லையேல் –
துக்க சம்பந்தம் உள்ள லீலா விபூதிக்கு மேலே –
அர்ச்ச்சிராதி மார்க்கத்திலே போய் -பரமபதத்தில் -ஸஸ்வராட்பவதி -என்கிறபடியே
குறைவற்ற இருப்பை வேண்டி இருந்தாய் ஆகில் –

வணங்கி வாழ்த்து என்னெஞ்சமே –
உன் வழியே என்னைக் கொண்டு போகை அன்றிக்கே –
பகவத் அனுபவத்துக்கு சஹகாரியான நெஞ்சே –
கால ஷேப அர்த்தமாக அவன் திருவடிகளிலே வணங்கி வாழ்த்தப் பார் –
வணங்கி வாழ்த்துகை காலஷேபம் ஆகில் -கீழ்ச் சொன்ன பேற்றுக்கு முதல் என்ன -இன்னது என்கிறது -மேல் –

ஞானமாகி நாயிறாகி –
ஆந்தரமான அஞ்ஞான அந்தகாரத்தைப் போக்குகைக்கு பிரகாசகமான ஜ்ஞானமாய் –
பாஹ்ய பதார்த்த ப்ரகாசகனான ஆதித்யனாய் –
இத்தால் –
ஆத்ம ஜ்ஞான ஹேதுவுமாய் -ஐந்த்ரியக ஜ்ஞான ஹேதுவுமாய் -என்றது ஆய்த்து –
பாஹ்ய விஷயங்களை உள்ளபடி அறிந்தால் ஆய்த்து விடலாவது –
ஆத்மவிஷயத்தை உள்ளபடி அறிந்தால் ஆய்த்து புருஷார்த்த ருசி உண்டாவது
ஆக –ஜ்ஞான ப்ரதனும் சர்வேஸ்வரன் -என்கை –

ஞாலம் முற்றும் ஓர் எயிற்றில் ஏனமாய் இடந்த மூர்த்தி –
மஹா வராஹமாய் -பூமியை அடங்க அத்விதீயமான எயிற்றாலே யிடந்த விலஷண
விக்ரஹ உக்தன் –
மூர்த்தி -என்று ஸூரி போக்யமான பூர்ண ஷாட் குண்ய விக்ரஹத்தை உடையவனைச்-சொல்லுகிறது –
அவ்வடிவை உடையவன் கிடீர் ! தன்னை அழிய மாறி நஷ்டோத்தரணம் பண்ணினான் என்று கருத்து
யெந்தை –
அந் நீர்மையை காட்டி -என்னை எழுதிக் கொண்டவன் -என்னுதல்
அவ்வடிவை உடையவன் தன்னை அழிய மாறுகுகைக்கு அடி -இத்தை உடையவன்
ஆகையாலே -என்னுதல்

பாதம் எண்ணியே –
அவன் திருவடிகளையே உபாயமாக அனுசந்தித்து –
மஹா வராஹமாய் -பிரளய ஆர்ணவத்தின் நின்றும் பூமியை உத்தரித்தாப் போலே
சம்சார ஆர்ணவத்தின் நின்றும் நம்மை உத்தரிக்கும் என்று அத்யவசித்து
வணங்கி வாழ்த்தி -என்கிறார்-

ஈனமாய எட்டு நீக்கி -ஏதமின்றி -மீது போய் -வானமாள வல்லையேல் -ஞாலமாகி
நாயிறாகி ஞாலம் முற்றும் ஓர் ஏனமாய் இடந்த மூர்த்தி -எந்தை -பாதம் எண்ணியே
வாழ்த்தி வணங்கு என் நெஞ்சமே -என்று அந்வயம்

—————————————————————————–

115-பாட்டு –அவதாரிகை –

அவன் -அவாக்ய அநாதர என்கிறபடியே ஸ்வயம் நிரபேஷன் –
நாம் அநேக ஜன்மங்களுக்கு அடியான கர்மங்களைப் பண்ணி வைத்தோம் –
அவன் திருவடிகளே உபாயம் -என்று நினைத்த மாத்ரத்தில் நம்மை ரஷித்து அருள
கூடுமோ என்று -சோகித்த திரு உள்ளத்தைக் குறித்து –
சர்வவித பந்துவுமாய் -சகல விரோதிகளையும் போக்கி -தன்னைத் தருவானாக
ஏறிட்டுக் கொண்டான் -நீ இனி சோகிக்க வேண்டாம் என்று –
திரு உள்ளத்தைக் குறித்து -மாசுச -என்கிறார் –

அத்தனாகி அன்னையாகி யாளும் எம்பிரானுமாய்
ஒத்து ஒவ்வாத பல் பிறப்பு ஒழித்து நம்மை ஆட்கொள்வான்
முத்தனார் முகுந்தனார் புகுந்து நம்முள் மேவினார்
எத்தினால் இடர் கடல் கிடத்தி ஏழை நெஞ்சமே -115-

வியாக்யானம் –

அத்தனாகி –
ஹிதமே ப்ரவர்த்திப்பிக்கும் பிதாவுமாய் –
அன்னையாகி-
பிரியமே ப்ரவர்த்திப்பிக்கும் மாதாவுமாய் –
ஓருபிதா செய்யும் உபகாரத்தை மாதா செய்ய மாட்டாள் –
மாதா செய்யும் உபகாரத்தை பிதா செய்ய மாட்டான் –
இரண்டு வகைப் பட்ட உபகாரத்தையும் தானே செய்ய வல்லவனாய் இருக்கை –
சர்வேஷமேவா  லோகாநாம் பிதர  மாதர  ச மாதவ -என்றும் –
உலக்குக்கோர் முத்தைத்  தாய் தந்தை -என்றும் சொல்லக் கடவது இ றே
அதவா –
அத்தனாகி அன்னையாகி –
ஜ்ஞானத்து உத்பாதகனுமாய் –
உத்பன்ன ஜ்ஞானத்துக்கு வர்த்தகனுமாய் –
இருக்குமவன் -என்னவுமாம் –
க்ரியான் ப்ரஹ்ம மத பிதா -என்று ஜ்ஞான உத்பாதகனை பிதா வென்று சொல்லக் கடவது இ றே
இவ்வளவால் -கீழ்ப் பாட்டில் –ஜ்ஞானமாகி –என்றத்தை விவரிக்கிறது –

யாளும் எம்பிரானுமாய் –
அடிமை கொள்ளக் கடவ என் ஸ்வாமியாய் –
உக்தமான ஜ்ஞான கார்யமாகக் கொண்டு –
கைங்கர்ய ருசி பிறந்தால் -அடிமை கொள்ளுகைக்கு ஸ்வாமி யுமாய் -என்கை –
இவை தான் சர்வவித பந்துவுமாய் இருக்கிற படிக்கு உப லஷணம் –
மாதா பிதா ப்ராதா நிவாஸச் சரணம் ஸூஹ்ர்த் கதிர் நாராயணா -என்றும் –
எம்பிரான் எந்தை என்னுடைச் சுற்றம் எனக்கா சென்னுடை வாழ் நாள் -என்றும்
சொல்லக் கடவது இ றே
இவ்வளவால் -கீழ்ப் பாட்டில் –ஜ்ஞானமாகி -என்றத்தை விவரிக்கிறது – கடவது இ றே-

ஒத்து ஒவ்வாத பல் பிறப்பு ஒழித்து –
ஒன்றுக்கு ஓன்று நெடுவாசிப் பட்டு –
இப்படி அசங்யாதமான ஜன்மத்தைத் தவிர்த்து-
ஆத்ம ஸ்வரூபம் ஏகமாய் இருக்க –
ஒருத்தனுக்கு ஒருத்தன் உடைய ஜன்மம் ப்ராப்யமாயும்
அவன் தனக்கே ஒருவனுடைய ஜன்மம் த்யாஜ்யமாயும் இ றே இருப்பது –
அதவா –
ஓர் ஓர் ஆகாரத்திலே ஒத்தும் -ஓர் ஓர் ஆகாரத்திலே வைஷம்யப்பட்டும் இருக்கும்
ஜன்மங்கள் என்றுமாம் –
ஜ்ஞானக ஆகாரதயா -கர்மத்தாலே தேவ  திர்யக் மனுஷ்ய ஸ்தாவர ரூபத்தாலே
விஷமமாயும் இருக்கை –
மகிழல கொன்றே போல் மாறும் பல் யாக்கை -என்னக் கடவது இ றே-

நம்மை ஆட்கொள்வான் –
நித்ய சம்சாரிகளாய் போந்த நம்மை -நித்ய சூரிகளைக்  கொள்ளும் அடிமை கொள்ளுகைக்காக –
ஜன்மங்கள் தோறும் உடன்கேடாய் போந்ததாகையாலே திரு உள்ளத்தைக் கூட்டி –நம்மை -என்கிறார் –

முத்தனார் –
அஸ்பஷ்ட சம்சார கந்தரானவர்
முத்தர் -என்று ப்ரத்வம்ஸா பாவத்தைச் சொல்லுகிறது அன்று –
தன்னுடைய ஹேய பிரத்யநீகை ஸ்வாபாவிகம் ஆகையாலே ப்ராக பாவத்தைச் சொல்லுகிறது –
முகுந்தனார் –
முக்தி பூமி ப்ரதானவர் -இத்தால் நித்யர் வ்யாவ்ர்த்தியைச் சொல்லுகிறது
ஆக –
இரண்டாலும் -விரோதி நிவ்ர்த்தி ஹேதுவான -ஜ்ஞான சக்தியாதி பூர்த்தியையும்
மோஷ ப்ரதத்துவதுக்கு அடியான ஔதார்யத்தையும் -சொல்லிற்று ஆய்த்து

புகுந்து நம்முள் மேவினார் –
ஷிபாமி -என்கிறபடிய த்யாக  விஷயமாம் படி சூழ்த்துக் கொண்ட நம்முடைய நெஞ்சில் –
ஹேய பிரத்யநீகர் ஆனவர் புகுந்து -ஒரு நீராக பொருந்தினார் –
நம்முடைய தண்மை பாராதே –
தம்முடைய பெருமை பாராதே –
சர்வ பரத்தையும் தாமே ஏறிட்டுக் கொண்டு செய்வாராக புகுந்து பொருந்தினார் -என்கிறார்

எத்தினால் இடர் கடல் கிடத்தி –
நம்முடைய ஹிதம் அறிக்கைக்கு நாம் சர்வஜ்ஞராயோ -அவன் அஜ்ஞனாயோ –
ஹிதத்தை ப்ரவர்த்திப்பிக்கைக்கு நாம் சக்தராயோ -அவன் அசக்தனாயோ –
கார்யம் செய்து கொள்ளுகைக்கு நாம் ப்ராப்தராயோ -அவன் அப்ராப்தனாயோ –
தன மேன்மை பாராதே தாழ நின்று -உபகரிக்குமவனாய் இருக்க –
துக்க சாகரத்திலே கிடக்கிறது எத்தினாலே –

ஏழை நெஞ்சமே –
பகவத் விஷயத்தில் கை வைப்பதற்கு முன்பு சோகிக்கவும் அறியாதே –
ஆனை கழுத்திலே இருந்தால் போல் இருக்கிற அறிவுகேடு போலே காண்
நம் கார்யத்துக்கு அவன் கடவனான பின்பு இன்று சோகிக்கிற அறிவு கேடும் -என்கை –
ஏழையர் -அறிவிலோர்
முக்தனார் முகுந்தனார் -ஒத்து ஒவ்வாத பல் பிறப்பு ஒழித்து நம்மை ஆட்கொள்வான் –
அத்தனாகி அன்னையாகி – யாளும் எம்பிரானுமாய் -நம்முள் புகுந்து மேவினார் –
ஏழை நெஞ்சமே -எத்தினால் இடர் கடல் கிடத்தி -என்று அந்வயம் –

————————————————————————————–

116-பாட்டு –அவதாரிகை –

மேலுள்ள ஜன்ம பரம்பரைகளுக்கு அடியான கர்மத்தைப் போக்கி அடிமை கொள்ளுவானாக
ஏறிட்டு கொண்டான் -என்றார் -கீழ்
இதில் –
நரக ஹேதுவான பாபத்தைப் பண்ணி
நான் அத்தாலே யம வச்யராய் அன்றோ இருக்கிறது என்று திரு உள்ளத்தைக் குறித்து
நமக்கு தஞ்சமான சக்கரவத்தி திருமகனார் -தம்மோடே நம்மைக் கூட்டிக் கொண்ட பின்பு –
யமனால் நாம் செய்த குற்றம் ஆராய முடியுமோ -என்கிறார்-

மாறு செய்த வாளரக்கர் நாள் உலப்ப அன்று இலங்கை
நீறு செய்து சென்று கொன்று வென்றி கொண்ட வீரனார்
வேறு செய்து தம்முள் என்னை வைதிடாமையால் நமன்
கூறு செய்து கொண்டு இறந்த குற்றம் எண்ண வல்லனே -116-

வியாக்யானம் –

மாறு செய்த –
எதிரிட்டு கொண்ட –
ரிபூணா ம்பி வத்சல -என்று இருக்கிற விஷயத்தை இ றே எதிரிட்டுக் கொண்டது –
தபியோபாதி அனுகூலித்துப் பிழைத்துப் போகலாய் இருக்க –
துஷ் பிரக்ர்தியாகையாலே கிடீர் -எதிரிட்டுக் கொண்டது –
வாளரக்கர் -நாள் உலப்ப –
வாலியைக் கொன்று அவ்வரசிலே மஹாராஜரை அபிஷேகம் பண்ணின படியை
கேட்டிருக்கச் செய்தே இ றே எதிரிட்டது –
ருத்ரன் பக்கலிலே பெற்ற வாளையும் –
ப்ரஹ்மா தனக்கு கொடுத்த வயசையும்
தனக்கு பலமாக விஸ்வசித்து இருக்கையாலே -நம் கையிலே வாள் இருக்க ஒருவராலும்
ஜெயிக்க ஒண்ணாது -வரத்தால் வந்த ஆயுஸு உண்டாய் இருக்க ஒருவராலும் கொல்ல
ஒண்ணாது -என்று இருந்தான் ஆய்த்து

வாளரக்கர் -நாள் உலப்ப –
ராவணனுடைய அந்த வாளையும் ஆயுஸையும் முடிகைக்காக

யாதொன்றை தனக்கு பலமாக விஸ்வசித்து இருந்தான் -அத்தை யாய்த்து யழித்தது
உலப்பு -முடிவு
உலப்பிலானே -என்றும்
உலப்பில் கீர்த்தி யம்மானே -என்றும் சொல்லக் கடவது இ றே-

அன்று –
சுரி குழல் கனி வாய்த் திருவினை பிரித்த கொடுமையில் கடுவிசை யரக்கன் -என்கிறபடியே
அவன் ப்ராதிகூல்யத்தில் கை வளர்ந்தவன்று –
பர ஹிம்சை பண்ணின அளவன்றியே
தேவதைகள் குடி இருப்பை அழித்த அளவன்றியே
நயஷ்டவ்யம் நதாதவ்யம் நஹோதவ்யம் -என்கிறபடியே ஈஸ்வர அஜ்ஞாதி லங்கநம்
பண்ணின அளவன்றிக்கே –
ஜகஜ் ஜீவநமான மிதுனத்தை கடலுக்கு அக்கரையும் இக்கரையும் யாம்படி பண்ணின
ப்ராதிகூல்யம் இ றே-

இலங்கை நீறு செய்து –
இப்படிச் செய்யச் செய்தேயும் -அனுகூலிக்குமாகில் இவனை வ்யர்த்தமே அழியச் செய்கிறது-என் -என்று பார்த்தருளி -இலங்கையை பஸ்மம் ஆக்கி-

சென்று –
அவ்வளவிலும் அனுகூலியாமையாலே
ரிஷ்யமுகத்தில் நின்றும் கடல் கரையில் சென்று –
இலங்கைக்கு அரணான கடலை அணை செய்து –
இலங்கைக்கு சென்று அடை மதிள் படுத்தி-

கொன்று –
அவ்வளவிலும் -ந நமேயம் -என்கிற பிரதிஜ்ஞை குலையாமையாலே ஸபரிகரமாக
ராவணனைக் கொன்று –
வென்றி கொன்ற வீரனார் –
அவனை ஜெயித்து வீர ஸ்ரீ உடன் நின்றவர் –
வேறு செய்து தம்முள் என்னை வைதிடாமையால் –
இவன் நமக்கு புறம்பாய் இருப்பான் ஒருவன் என்று தம்முடைய திரு உள்ளத்திலே என்னை நினையாமையாலே –
வேறு செய்து -என்கிறது –
நாம் பண்ணின கர்மத்துக்கு கர்த்தாவும் -போக்தாவும் நாமே என்று இருக்கை
என்னை -என்று
அவன் திருவடிகளிலே பர ந்யாசம் பண்ணின என்னை -என்றபடி –
எனக்கு எதிரிகள் ஆனவர்கள் தமக்கு எதிரிகளாம் படி
தமக்கு அந்தரங்கன் ஆக்கி வைக்கையாலே -என்கை-

நமன்  கூறு செய்து கொண்டு –
செய்தார் செய்த குற்றங்களை ஆராயக் கடவ யமன் -என்னை விபஜித் கொண்டு –
ஆண் பிள்ளையான -சக்கரவர்த்தி திருமகனார் -தம்மோடு கூட்டிக் கொள்ள -யமனாலே-பிரிக்க லாமோ –
இப்பாட்டு –சக்கரவர்த்தி திருமகனைச் சொல்லுகிறது-
அன்று சராசரங்களை வைகுந்தத்து ஏற்றி -என்று சொல்லுகிறபடியே –
யம வச்யமான ஸ்தாவர ஜங்கமங்களை இருந்தபடியே விஷயீ கரித்து -பரம பதத்துக்கு-ஏறக் கொண்டு போன ஏற்றத்தை நினைத்து –
கூறு செய்கை -பிரிக்கை –

இறந்த குற்றம் எண்ண வல்லனே
செய்து கழிந்த பாபத்தை எண்ண வல்லனோ –
கீழ்க் கழிந்த பாபமாவது -அநுதாப தசையையும் -பிராயசித்த தசையையும் கழித்து –
நரக அனுபவம் பண்ணியே கழிக்க வேண்டுமவை -என்கை
எண்ண வல்லனே -என்றது -பாபம் பண்ணினான் என்று தனி க்ரஹத்திலே இருந்து நினைக்கவும் சக்தன் அல்லன் -என்றபடி –

——————————————————————————————

117 பாட்டு –அவதாரிகை –

யம வஸ்யதா ஹேதுவான கர்மங்கள் போனாலும் -தேக ஆரம்பகமாய் இருந்துள்ள
ப்ராரப்த கர்மம் கிடந்தது இல்லையோ -என்ன –
அந்த பிராரப்த கர்மாவையும் -தத் ஆச்ரயமான தேகத்தையும் போக்கி –
பரம பதத்தில் கொண்டு போவான் ஆன பின்பு நம் பேற்றுக்கு ஒரு குறை இல்லை
என்கிறார் –
பூர்வாஹகம் ஆகிறது
தேக பரம்பரைக்கு ஹேதுவாகவும் –
நரக ஹேதுவாயும் -ப்ராரப்தமாய் -அநுபவ விநாச்யமாயும் -மூன்று வகைப்பட்டதாய்த்து இருப்பது –
அதில் -உபாசகனுக்கு -பிராரப்த கர்மம் ஒழிந்தவை நஷ்டமாகக் கடவது –
பிராரப்த கர்மம் அநுபவ விநாச்யமாகக் கடவது –
பிரபன்னனுக்கு -பகவத் ப்ரசாதத்தாலே த்ரிவித கர்மங்களும் அநுபவிக்க வேண்டியது இல்லை –

அச்சம் நோயோடு அல்லல் பல் பிறப்பவாய மூப்பிவை
வைத்த சிந்தை வைத்த வாக்கை மாற்றி வானில் ஏற்றுவான்
அச்சுதன் அனந்த கீர்த்தி யாதி யந்தம் இல்லவன்
நச்சு நாகணைக் கிடந்த நாதன் வேத கீதனே -107-

வியாக்யானம் –

அச்சம் நோயோடு அல்லல் பல் பிறப்பவாய மூப்பிவை-
பயம் -வியாதி அத்தோடு கூடின ஆதி ஜரை -அநேக ஜன்மம் ஆகிற இவை –
பயமாவது ஆதிகளிலே ஒன்றாய் இருக்க -பிரதமத்திலே எடுத்தது -ஆதி வ்யாதிகள்
எல்லார்க்கும் சாதாரணமாய் இருக்கையாலே –
அதாகிறது -ஆகாமியான துக்கத்துக்கு ஹேதுவான லிங்க தர்சநத்தாலே வரும் மானச துக்கம் –
பயமாகிறது -அது சர்வ துக்க சாதாரணம் இ றே
வியாதி யாகிறது –சிரோரோகாதிகள்
ஆதி யாகிறது –
காம க்ரோதாதிகள்
நோயோடு அல்லல் என்றது -இரண்டும் ஆத்யாத்மிகம் ஆகையாலே
அது தான் -ஆதி பௌதிகத்துக்கும் ஆதி தைவிகத்துக்கும் உப லஷணம்
பிராரப்த கர்மாக்களை -அநேக ஜன்மம் சம்பாவனையாலே –பல் பிறப்பு -என்கிறது
ஆய இவை -என்கிறது –
சந்நிஹிதங்களான அனுபவங்களைச் சொல்லுகிறது-

வைத்த சிந்தை –
உக்தமான இவற்றை யனுசந்திக்கிற மனசையும்
வைத்த வாக்கை-
அந்த வாக்குக்கு ஆச்ரயமான சரீரத்தையும்
மாற்றி –
ஆக –
பிராரப்த கர்ம பலமான ஆதி வ்யாதிகளையும் –
அவற்றை அனுபவிக்கிற கரணங்களையும்
சர்வத்துக்கும் ஆச்ரயமான தேக சம்பந்தத்தையும் –
இவற்றை அடங்க தவிர்த்து –

வானில் ஏற்றுவான்-
நோ பஜநம் ஸ்மரான் நிதம் சரீரம் -என்கிறபடியே இவற்றை ஸ்மரிக்கைக்கும்
அவசரம் இல்லாதா பரம பதத்தே ஏறப் பண்ண வல்லவன் –
இஸ் ஸ்வபாவத்தை உடையவன் ஆர் என்ன –
அச்சுதன் –திருவடிகளை ஆஸ்ரயித்தாரை -ஒரு நாளும் -ஒரு படியாலும் -நழுவ விடாதவன் –
அனந்த கீர்த்தி –
இப்படி ஆஸ்ரித ரஷணம் பண்ணுகையால் உண்டான அபரிச்சேத்யமான
குண பிரதையை உடையவன் –
ஆதி யந்தம் இல்லவன் –
ஆதியந்த ரஹீதன் -அதாகிறது –
ஆஸ்ரித விஷயத்தில் செய்ய நினைத்து இருக்குமவற்றுக்கும் முதலும்  முடிவும்
இன்றிக்கே இருக்கை
நச்ச நாகணைக் கிடந்த நாதன் –
ஆஸ்ரிதரை ஒருக்காலும் பிரிய மாட்டாத சர்வ ஸ்வாமி
ப்ரதிகூலர் பக்கல் நஞ்சை உமிழ்வானுமாய்
ஜாதி பிரயுக்தமான -மென்மை குளிர்ந்து நாற்றங்களை உடையனுமான
திருவநந்த வாழ்வான் ஆகிற படுக்கையில் கண் வளர்ந்து அருளுகிறவன் –
நாதன் –
தாழ நின்று உபகரிக்கைக்கும்
ஆஸ்ரிதரை பிரியமாட்டாமைக்கும்
ஹேது உடையவன் ஆகையாலே
வேத கீதனே –
அச்யுதனாகவும் –
வகுத்த ஸ்வாமி யாகவும்
நாராயண அனுவாஹத்தில் பிரசித்தமானவன் –
சாஸ்வதம் சிவம் அச்யுதம் நாராயணம் -என்னக் கடவது இ றே –

————————————————————————————-

118-பாட்டு -அவதாரிகை –

வைத்த சிந்தை வைத்த வாக்கை மாற்றி -என்று பிராரப்த கர்ம அவஸாநமான விரோதி நிவ்ர்த்திக்கும்
மீள்விலாத போகம் நல்க வேண்டும் -என்றும் –
நம்மை ஆட்கொள்வான் -என்றும் –
வானில் ஏற்றுவான் -என்றும் -சொன்ன ப்ராப்ய ஸித்திக்கும்
ஈச்வரனே கடவான் என்று திரு உள்ளத்தைக் குறித்து அருளிச் செய்தார் -கீழ்ப் பாட்டில் –
ஈஸ்வரனை நோக்கி -தம்முடைய திரு உள்ளத்துக்கு உண்டான ப்ராப்ய ருசியை
ஆவிஷ்கரிக்கிறார் -இதில் –

சொல்லினும் தொழிற் கணும் தொடக்கு அறாத அன்பினும்
அல்லு நன் பகலினோடு ஆன மாலை காலையும்
அல்லி நாண் மலர்க் கிழத்தி நாத பாத போதினைப்
புல்லி யுள்ளம் வீள்விலாது பூண்டு மீண்டதில்லையே -118-

வியாக்யானம் –

சொல்லினும் தொழிற் கணும் தொடக்கு அறாத அன்பினும் –
வாசிகமான ஸ்துதி -கீர்த்தநாதிகளும் -கயிகமான ப்ரதஷிண அஞ்சலியாதிகளும் –
மானசமான ப்ரேமமும் –
ஆக -மநோ வாக் காயிக வ்யாபாரங்களுக்கு -பகவத் -விஷயமே விஷயமாகை
தொடக்கறா அன்பாகிறது –
விஷயாந்தர ஸ்பர்சம் இல்லாத ப்ரேமம் –

அல்லு நன் பகலினோடு ஆன மாலை காலையும் –
தமோ அபிபூதி யோடும் -விஷயாந்தர ப்ராவண்யத்தோடும் -செல்லக் கடவ ராத்ரியும் –
தேக யாத்ரா  சேஷமாக போது போக்கக் கடவ அஹஸ்ஸூம் –
ராத்ரியோடே கூடின ஸாயம் சந்தையும் –
அஹஸ் ஸோ டே கூடின ப்ராதஸ் சந்தையும் –
கரண த்ரயங்களும் ஏக விஷயமானாப் போலே –
சர்வ காலத்துக்கும் விஷயம் அதுவே யாகை –
நன் பகல் -என்றதை எல்லா காலத்துக்கும் கூட்டி –நன்றான -இரவும் -நன்றான
பகலும் –நன்றான சந்தையும் என்கிறார் -பகவத் விஷயத்தோடே செல்லுகையாலே –அல்லி நாண் மலர்க் கிழத்தி நாத போத போதினைப்
படர்ந்த செவ்வித் தாமரைப் பூவை பிறப்பகமாக உடையவள் ஆகையாலே –
சௌகந்தய சௌகுமார்யாதிகளாலே அதிகையான பிராட்டி தான் –
அகலகில்லேன் -என்று மேல் விழும் சர்வாதிகனே –
அல்லி போலேயாய் செவ்வித் தாமரைப் பூவைப் பிறப்பகமாக உடையவள் -என்றுமாம் –
இத்தால் –
இவர் திரு உள்ளத்துக்கு ஒரு மிதுனமே ப்ராப்யம் -என்றது ஆய்த்து

பாத போதினைப் புல்லி-
உன் திருவடிகள் ஆகிற தாமரைப் பூவைப் பற்றி –
ஸ்ரீ ய பதியான -உன் திருவடித் தாமரைகளை –
மநோ -வாக்-காயங்களாலே -சர்வ காலமும் -பற்றி -என்றபடி –
புல்லல் -புனைதல்

யுள்ளம் வீள்விலாது பூண்டு –
என் மனஸ் ஒருக்காலமும் விச்சேதம் இல்லாதபடி அதி ப்ரவணமாய்
மீண்டதில்லையே –
இருவரும் சேர்ந்த சேர்த்தி அழகிலே -அனுபவிக்க இழிந்து –
அதில் பர்யாப்தி பிறவாமையாலே –
குணாந்தரங்களிலும் மீண்டதில்லை –

——————————————————————————————–

119-பாட்டு –அவதாரிகை –

கரணதுக்கும் க்ர்தர் பாவம் பிறக்கும்படியாக உமக்கு நம் பக்கல் பிறந்த அபிநிவேசம்
சம்சாரத்தில் கண்டு அறியாத ஒன்றாய் இருந்தது -இவ் வபிநிவேசதுக்கு அடி என் -என்று –
பெரிய பெருமாள் கேட்டருள –
உம்முடைய வடிவு அழகையும் சீலத்தையும் காட்டி –
தேவரீர் பண்ணின க்ர்ஷி பலித்த பலம் அன்றோ -என்கிறார் –

பொன்னி சூழ் அரங்கமேய பூவை வண்ண மாய கேள்
என்னதாவி என்னும் வல் வினையினுள் கொழுந்து எழுந்து
உன்ன பாதம் என்ன நின்ற ஒண் சுடர்க்  கொழு மலர்
மன்ன வந்து பூண்டு வாட்டமின்றி எங்கும் நின்றதே -119-

வியாக்யானம் –

பொன்னி சூழ் அரங்கமேய பூவை வண்ண –
காவேரி சூழ்ந்த கோயிலிலே மத்தர்தமாக நித்யவாசம் பண்ணுகிற பூவை வண்ணனே –
கோயிலுக்கு ஒரு தோள் மாலை இட்டால் போலே அலங்க்ர்தமாய்த்து திருப் பொன்னி –
பரம பதத்தில் நித்யவாசம் -அஸ்ப்ர்ஷ்ட சம்சார கந்தரான நித்ய ஸூரிகளை அனுபவிப்பிக்கைக்கு –
ஷீராப்தியில் நித்யவாசம் -ஸ்வேத தீப வாசிகளை காதாசித்தமாக அனுபவிப்பிக்கைக்கு —
கோயிலிலே நித்யவாசம் பாபராசியான எனக்கு -தேவரீர் பக்கலிலே ருசி பிறப்பித்து
அனுபவிப்பிக்கைக்கு –
நிறத்தாலும் -சௌகுமார்யத்தாலும் பூவைபூவாக ஒப்பாகச் சொல்லும்படியாக ஆகர்ஷமான
வடிவு உடையவன் -என்கை
மாய –
இப்படி வேறு ஒரு வ்யக்தியில் காண ஒண்ணாத ஆச்சர்யமான சீலத்தையும்
சௌலப்யத்தையும் உடையவனே
கேள் –
உன்னுடைய அழகாலும்  சீலத்தாலும் -எனக்கு பிறந்த ருசி விசேஷத்தை கேட்டு
அருள வேணும் –
உபகரித்த தேவரீர் விஸ்மரித்தாலும் -உபகார ஸ்ம்ர்தியை உடைய என் பக்கலிலே
கேட்டு அருளீர் -என்கிறார் –

என்னதாவி என்னும் வல் வினையினுள் கொழுந்து எழுந்து –
என்னுடைய ஆத்மாவென்று பேராய் -பாப ராசியான அதின் பக்கலிலே -உன்னைக் குறித்து
ஸ்ரத்தையானது உதித்து –
கர்ம யோகத்தாலே விரோதி பாபம் போனால் பிறக்க கடவ ஸ்ரத்தை –
பாப ப்ரசுரான தசையிலும் -தோன்றும்படி இ றே தேவரீருடைய சௌந்தர்யத்தின் ஏற்றம் -இருப்பது –
ஸ்வ ஸ்வரூபத்தை ஜ்ஞான ஆநந்த லஷணமாக நினைத்து இருக்கை அன்றிக்கே –
பாப வச்யராக வாய்த்து இவர் நினைத்து இருப்பது –

உன்ன பாதம் என்ன நின்ற ஒண் சுடர்க்  கொழு மலர் –
உன்னுடைய திவ்ய விக்ரஹம் என்று வேதாந்தங்களிலே தேஜோ மயமாயும்
கொழுவி மலர் போல் ஸூகுமாரமாகவும் சொல்லப் படுகிற படியே –
கீழ்ப் பிறந்த ஸ்ரத்தைக்கு -தேஜோ மயமாய் -யுவா குமாரா -என்கிற பருவத்தை
உடைத்தாய் -அத்யந்த ஸூகுமாரமான வடிவே விஷயம் -என்கை –

பாதம் -என்று சேஷபூதன் வ்யவஹாரம் இருக்கிற படி
மன்ன வந்து பூண்டு –
பிரியாதபடி வந்து பூண்டு –
பூண்கை யாகிறது -வ்யக்த் யந்தரங்களிலும் அந்வயியாது ஒழிகை –
வாட்டமின்றி எங்கும் நின்றதே –
ஷூத்ர விஷய வாசனையால் சலிப்பிக்க ஒண்ணாத படி உன்னுடைய
ஸ்வரூப ரூப குண விபூதிகள் எனக்கு ப்ராப்தமாய் நின்றது –
அவ விக்ரஹம் தான் ஷாட் குண்ய விக்ரஹம் என்னும்படி குண பிரகாசகம்
என்கையாலே குணங்களிலே மூட்டிற்று –
அக்குணங்கள் தான் ஸ்வ ஆஸ்ரயமான திவ்ய ஆத்ம ஸ்வரூபத்தில் மூட்டிற்று –
அஸ் ஸ்வரூபம் தான் ஸ்வ ந்யாம்யமான விபூதியிலே மூட்டிற்று –
ஆக –
என்னுடைய ஆதரத்துக்கு உள்ளே
ஸ்வரூப ரூப குண விபூதிகள் -எல்லாம்
அந்தர்பூதமாய்த்து -என்கை —

——————————————————————————

120-பாட்டு –அவதாரிகை –

உன்னபாதம் என்ன நின்ற ஒண் சுடர்க் கொழு மலர் மன்ன வந்து பூண்டு
என்று வடிவு அழகிலே வந்த ஆதரத்துக்கு அவ் வடிவே விஷயமான படியை
சொன்னார் -கீழ்-
இதில் –
கிடந்தானை கண்டேறுமா போலே தாமே அவ் விக்ரஹத்தை பற்றுகை அன்றிக்கே
நிர்ஹேதுகமாக
பெரிய பெருமாள்
தம்முடைய விக்ரஹத்தை என்னுள்ளே பிரியாதபடி வைக்கையாலே
விரோதி வர்க்கத்தை அடையப் போக்கி –
அபுநா வ்ர்த்தி லஷணமாய்
நிரதிசய ஆநந்த ரூபமான
கைங்கர்யத்தைப் பெற்றேன் என்று –
என் அவா அறச் சூழ்ந்தாயே -என்று உபகார ஸ்ம்ர்தியோடே  தலைக் கட்டுகிறார் –

இயக்கறாத பல் பிறப்பில் என்னை மாற்றி இன்று வந்து
துயக் கொண் மேக வண்ணன் நண்ணி என்னிலாய தன்னுளே
மயக்கினான் தன் மன்னு சோதி யாதலால் என்னாவி தான்
இயக்கொலா மறுத்தறாத வின்ப வீடு பெற்றதே -120-

வியாக்யானம்-

இயக்கறாத பல் பிறப்பில் என்னை மாற்றி-
மாறி மாறி பல பிறப்பும் பிறந்து என்கிறபடியே விச்சேதியாதே
தேவ திர்யக் மனுஷ்ய ஸ்தாவர ஆத்மகமான பல வகைப் பட ஜன்மங்களில் நின்றும் –
அஞ்ஞனாய் -நித்ய சம்சாரியாய் போந்த என்னை மாற்ற நினைத்து –
இயக்க யறாமை யாவது -ஒரு தேகத்துக்கு ஆரம்பகமான கர்மத்தை அனுபவிக்க இழிந்து –
அநேக தேக ஆரம்பகமான கர்மங்களைப் பண்ணுகையாலே
தேக பரம்பரைக்கு விச்சேதம் இன்றி செல்லுகை –
இயக்கு -நடையாட்டம் –
இயக்கல் -என்று வல் ஒற்றாய் கிடக்கிறது –
மாற்ற நினைப்பதை –மாற்றி -என்பான் என் என்னில் –
உயிர் முதலாய் முற்றுமாய் -என்றாப் போலே –

இன்று வந்துதுயக் கொண் மேக வண்ணன் நண்ணி –
விஷயாந்தர ப்ராவண்யத்தை தவிர்த்து
தன பக்கலிலே பக்தி ரூபாபன்ன ஜ்ஞானத்தை தரும்
காளமேக நிபச்யாமானவன் –
எனக்கு நினைவு இன்றிக்கே இருக்க
இன்று நிரஹேதுக கிருபையினால்
நான் இருந்த இடத்தே வந்து கிட்டி –
நண்ணுதல் -அணைதல்
நச்சு நாகணைக் கிடந்தான் -என்றும் –
பொன்னி சூழ் அரங்கமேயபூவை வண்ணா -என்றும் –
சொல்லிப் போந்தவர் ஆகையாலே -இங்கும் உய்யக் கொள் மேக வண்ணன் என்று
பெரிய பெருமாள் திருமேனியைத் தமக்கு உஜ்ஜீவன ஹேது-என்கிறார்-

என்னிலாய தன்னுளே –
அஹம் புத்தி சப்தங்கள் தன்னளவிலே பர்வசிக்கும்படி –
தனக்கு  பிரகாரமான என்னுடைய ஹ்ர்த்யத்திலே –
தத்வமஸி -என்று -உபதேசித்து -அஹம் ப்ரஹ்மாசி -என்று அனுசந்தித்துப் போந்த
அர்த்தம் இ றே இவர் இங்கு அருளிச் செய்கிறார் –
இந்த சரீர ஆத்ம சம்பந்தம் இங்கே சொல்லுகிறது -தன்  பேறாக உபகரித்த விதுக்குக் ஹேதுவாக

மயக்கினான் தன் மன்னு சோதி –
அபிமதமாய் -அநுரூபமாய் -ஜ்யோதிர் மயமான –
திவ்ய மங்கள விக்ரஹத்தை பிரிக்க ஒண்ணாதபடி கலந்தான் –
மயக்கம் -செறிவு – தன்னை ஒழிய எனக்கு ஒரு ஷண காலமும் செல்லாதபடி பண்ணினான் என்கை –
-ஆதலால் –
இப்படி தான் மேல் விழுந்து இவ்வளவும் புகுர நிறுத்துகையாலே
என்னாவி தான் –
தனக்கு அநந்ய சேஷமாய் -ஸ்ரீ கௌஸ்துபம் போலே -அபிமதமுமான என் ஆத்மாவானது –

இயக்கெலா மறுத்து –
அந்யோந்ய கார்ய காரண பவத்தாலே ஒழுக்கறாத -அவித்யா கர்ம வாசன ருசி ப்ரகர்தி
சம்பந்தங்களை யறுத்து –
இயக்கறாத பல் பிறப்பில் -என்று காரணமான தேக சம்பந்தகளை சொல்லிற்றாய் –
தத் கார்யமான அஞ்ஞான கர்மங்கள் என்ன –
தத் ஆஸ்ரயமான வாசனா ருசிகள் என்ன -இவற்றையும் கூட்டி -எலாம் –அறுத்து என்கிறார்

அறாத இன்ப வீடு பெற்றதே –
யாவதாத்மபாவி விச்சேதம் இல்லாத –நிரதிசய ஆனந்தமான
கைங்கர்ய ரூப மோஷத்தைப் -பெற்றது

————————————————————————————–

ஸ்ரீ கோயில் கந்தாடை அப்பன் ஸ்வாமிகள் திருவடிகளே சரணம்
ஸ்ரீ பெரியவாச்சான் பிள்ளை திருவடிகளே சரணம் .
ஸ்ரீ திரு மழிசை ஆழ்வார் திருவடிகளே சரணம் .
ஸ்ரீ பெரிய பெருமாள் பெரிய பிராட்டியார் ஆண்டாள் ஆழ்வார் எம்பெருமானார் ஜீயர் திருவடிகளே சரணம் .

Leave a Reply

Fill in your details below or click an icon to log in:

WordPress.com Logo

You are commenting using your WordPress.com account. Log Out /  Change )

Google photo

You are commenting using your Google account. Log Out /  Change )

Twitter picture

You are commenting using your Twitter account. Log Out /  Change )

Facebook photo

You are commenting using your Facebook account. Log Out /  Change )

Connecting to %s


%d bloggers like this: