திருச்சந்த விருத்தம் -81-90-ஸ்ரீ பெரியவாச்சான் பிள்ளை அருளிய வியாக்யானம் –

81 பாட்டு –அவதாரிகை –

வ்யூஹ விபவங்கள் -தேச கல -விபகர்ஷத்தாலே நிலம் அன்று என்ன வேண்டாதபடி
பிற்பாடர் இழவாமைக்கு –
திருமலையிலே வந்து நின்று அருளினான் –
அவன் திருவடிகளை ஆஸ்ரயித்து உஜ்ஜீவிகப் பாரும் கோள் என்று உபதேசத்தை
தலைக்கட்டுகிறார் –

கடைந்த பாற்கடல் கிடந்து கால நேமியைக் கடிந்து
உடைந்த வாலி தந்தனுக்கு உதவ வந்தி ராமனாய்
மிடைந்த மேழ் மரங்களும் அடங்க வெய்து வேங்கடம்
அடைந்து மால பாதமே யடைந்து நாளும் உய்மினோ –81-

பதவுரை

கடைந்த

(கூர்மாவதாரத்திலே) கடையப்பட்ட
பால் கடல்

திருப்பாற்கடலிலே
கிடந்து

கண்வளர்ந்தருளியும்
காலநேமியை

காலநேமியென்னுமசுரனை
கடிந்து

ஒழித்தருளியும்
உடைந்த

நடுங்கிக் கிடந்த

வாலி தந்தனுக்கு வாலியின் தம்பியான சுக்ரீவனுக்கு

உதவ

உபகாரம் செய்ய
இராமன் ஆய் வந்து

இராமபிரானாய் வந்து தோன்றி
மிடத்தை

ஒன்றொடொன்றாகப் பிணைந்து கிடந்த
ஏழ் மரங்களும்

ஸப்தஸால வ்ருக்ஷங்களையும்
அடங்க

ஏழேழாகவுள்ள ஸப்தகுலபாவதாதிகளான மற்றவற்றையும்
எய்து

பாணத்தாலே துளைபடுத்தி
வேங்கடம் அடைந்த

திருவேற்கடமலையிலே எழுந்தருளியிருப்பவான
மால

எம்பெருமானுடைய
பாதமே

திருவடிகளையே
நாளும்

நாள்தோறும்
அடைந்து

ஆச்ரயித்து
உய்ம்மின்

உஜ்ஜிவியுங்கள்

வியாக்யானம் –

கடைந்த பாற்கடல் கிடந்து-
துர்வாச சாபத்தாலே இந்த்ராதிகளுக்கு வந்த ஆபத்தை கடலைக் கடைந்து பரிஹரித்து –
இன்னம் ஆபத்துக்களிலே ப்ரஹ்மாதிகள் வந்து அபேஷிக்கலாம் படி அதிலே கண் வளர்ந்து -அருளி –

கால நேமியைக் கடிந்து
அத் தேவதைகளை புஜ பலத்தாலே நலிந்த காலநேமி யாகிற அசுரனை வென்று –

கடத்தல் -வெற்றி

உடைந்த வாலி தந்தனுக்கு உதவ வந்தி ராமனாய் –
வாலியாலே உடைந்த தம்பி தனக்கு –
தன் தம்பி
ப்ரஹ்மாதிகள் அளவு அல்லாத திர்யக்குகளுடைய ரஷணத்துக்காக சக்ரவர்த்தி
திருமகனாய் வந்து அவதரித்து –
தேவதாந்தர ஸ்பர்சத்தாலே ஸ்வரூபம் அறிந்த வாலிக்கு –
ராம பாணா சைஷிப்த மாவஹத் பரமாங்கதிம் -என்கிறபடியே
ச்வஹஸ் தவதத்தாலே மோஷ ப்ரதன் ஆகைக்காக தசரதாத்மஜனாய் வந்து

உடைதல்-அழிதல்

அதவா
தனக்கு துஷ் ப்ராபமான ரிச்யமுகத்திலே பகையான மஹாராஜர் இருக்கையாலே
பகை மீளப் பெறாத நாம் என்ன ராஜ்யம் பண்ணுகிறோம் -என்று நெஞ்சு அழிந்த வாலியாலே
மஹாராஜருக்கு பிறந்த ஆபத்தை தீர்க்கைக்காக வந்து என்றுமாம் –

உடைந்த வாலி தந்தனுக்கு –
தம்பி தனக்கு -மவ்வுக்கு -ன -ஆதேசமாய் தம்பி -என்றதை -தன் -என்று கடைக் குறைத்தலாய்க் கிடக்கிறது -என்று ஒரு தமிழன்-

மிடைந்த மேழ் மரங்களும் அடங்க வெய்து –
ஆபத்திலே ரஷிக்க வர கண்டு -ரஷணத்திலே அதி சங்கை பண்ணின மஹாராஜர்
விஸ்வசிக்கைகாக -இலக்கு குறிக்க ஒண்ணாதபடி மிடைந்து நிற்கிற மராமரங்கள் ஏழையும்
அநுக்தமான கிரி ரஸாதலங்கள் ஏழையும் அடங்கத் துளைத்து
வாலி -ஸ்வ பரிஷை பண்ணுவது ஒரு மராமரத்தளவிலேயாய் இருக்க –
மஹாராஜர் உடைய அதி சங்கையை சவாசனமாக போக்குகைக்காக
ஏழு என்ற பேர் பெற்றது அடைய எய்தார் ஆய்த்து

வேங்கடம் அடைந்து மால பாதமே யடைந்து –
பிரயோஜனாந்த பரருக்கு முகம் கொடுத்த சீலமும் –
அவதாரத்தில் தாழ்ந்தாருக்கு முகம் கொடுத்த சீலமும் –
பிற்பாடானவர்கள் இழவாமைக்கு திரு மலையில் ஆஸ்ரயித்து நிற்கிற வ்யாமுகன்
திருவடிகளை அநந்ய ப்ரயோஜனராய் ஆஸ்ரயித்து நாளும் உய்மினோ

நாளும் -அடைந்து உய்மின் என்றுமாம் –
கைங்கர்யம் என்றும் உஜ்ஜீவனம் என்றும் பர்யாயம்
சுடரடி தொழுது எழு -என்னக் கடவது இறே

ஆஸ்ரிதருக்கு திருவேங்கடமுடையான் திருவடிகளே ஆஸ்ரயணீய  ஸ்தலம்

திருவேங்கடமுடையானுக்கு ஆஸ்ரயணீய  ஸ்தலம் திருமலை –

—————————————————————————

82 பாட்டு –அவதாரிகை –

இதுக்கு முன்பு பரோபதேசம் பண்ணினாராய் -மேல்-
ஈஸ்வரனைக் குறித்து –
தேவரீர் திருவடிகளிலே ப்ரேம உக்தர் நித்ய ஸூகிகள் -என்கிறார்
இதுக்கு அடி –

பிறருக்கு சாதகமாக தான் உபதேசித்த பக்தி -தமக்கு ஸ்வயம் பிரயோஜனம்-யாகையாலே -தமக்கு ரசித்த படியைப் பேசுகிறார் –
இப்பரபக்தி தான் -சாதகனுக்கு உபாயத்தின் மேல் எல்லையாய்
பிரபன்னனுக்கு ப்ராப்யத்திலே முதல் எல்லையாய் -இருக்கும் இறே

இதில் முதல் பாட்டில் –
மனுஷ்யத்வே பரத்வத்தையும் –
அவதார கந்தமான ஷீராப்தியிலே  கண் வளர்ந்து அருளுகிற நீர்மையையும் -அனுசந்தித்து
தேவரீர் திருவடிகளில் ப்ரவணர் ஆனவர்களுக்கு சர்வ தேசத்திலும் ஸூகமேயாம் -என்கிறார்-

எத்திறத்தும் ஒத்து நின்று உயர்ந்து உயர்ந்த பெற்றியோய்
முத்திறத்து மூரி நீர் அராவணைத் துயின்ற நின்
பத்து  உறுத்த சிந்தையோடு நின்று பாசம் விட்டவர்க்கு
எத்திறத்தும் இன்பம்  இங்கும் அங்கும் எங்கும் ஆகுமே –82-

பதவுரை

எத்திறத்தும் ஒத்து நின்று

எந்த ஜாதியில் அவதரித்தாலும் ஸஜாதீயன் என்ற காரணத்தால் சேதநா சேதநங்களோடு ஒத்திருக்கச் செய்தேயும்
உயர்ந்து உயர்ந்த பெற்றியோய்

(குணவிசேஷத்தால்) மேன்மேலுமுயர்ந்த ப்ரபாவத்தையுடையோனே!
மூத்திறத்து மூரி நீர்

திருப்பாற்கடலிலே
அரா அணை துயின்ற

சேஷசயனத்திலே திருக்கண் வளர்ந்தருள்கின்ற
நின்

தேவரீர் விஷயத்திலே
பத்து உறுத்த சிந்தையோடு நின்று

பக்தி அழுந்தின நெஞ்சோடு கூடியிருந்து
பாசம் விட்டவர்க்கு எத்திறத்தும் இன்பம்

விஷயாந்தரப் பற்றுக்களை விட்டவர்கட்கு ஸர்வவித ஸுகமும்
இங்கும்

இவ்வுலகத்திலும்
அங்கம்

அவ்வுலகத்திலும்

எங்கும் மற்றெவ்வுலகத்திலும்

ஆகும்

எளிதாம்.
பாட்டு

பின்பிறக்கவைத்தனன் கொல்.

வியாக்யானம் –

எத்திறத்தும் ஒத்து நின்று உயர்ந்து உயர்ந்த பெற்றியோய் –
தேவ ஜாதியிலும் -மனுஷ்ய ஜாதியிலும் -திர்யக் ஜாதியிலும் -ஸ்தாவர ஜாதியிலும் -சஜாதீயனாய் அவதரித்து –

அஜ் ஜாதியில் காட்டில் அஜஹத் ஸ்வபாவன் ஆகையாலே-வந்த உத்கர்ஷத்தையும் –
ஸ உஸ்ரே யாந்பவதி ஜாயமாந -என்கிறபடியே குணாதிக்யத்தால் வந்த உத்கர்ஷத்தையும்-ஸ்வபாவமாக உடையவனே –

பெற்றி -இயல்வு

திறம்-திரள்
ப்ரஹ்ம ருத்ர மத்யம அவதாரத்தோடு
மத்ஸ்ய அவதாரத்தோடு -வாசியற சஜாதீய பாவத்தில் புரை யறுகையும்
அதி மாநுஷ சேஷ்டிதங்களாலே -சர்வாதிகத்வம் தோற்றுகையும்
தூத்ய சாரத்யங்களால் குணாதிக்யம் தோற்றி இருக்கையும்-

முத்திறத்து மூரி நீர் அராவணைத் துயின்ற –
அவதாரத்தில் சொன்ன மேன்மைக்கும் நீர்மைக்கும் ஊற்றாய் –
மூன்று வகைப்பட்ட நீரை உடைத்தான -கடலை இடமாகக் கொண்டு –
அந் நீர் உறுத்தாமைக்கு திரு வநந்த வாழ்வானை படுக்கையாகக் கொண்டு மேலே கண்
வளர்ந்து அருளின –

முத்திறது நீர் –
ஆற்று நீர் -ஊற்று நீர் -வர்ஷ ஜலம் -இவை

மூரி -இடம் –

நின் பத்து  உறுத்த சிந்தையோடு நின்று பாசம் விட்டவர்க்கு –
உன் திருவடிகளிலே பக்தி மிக்க மநோ ரதத்தோடு நின்று –
இதர விஷயத்தில் சங்கை விட்டவர்களுக்கு

பத்து -என்று பக்தி

உறுதல் -அழுந்துதல் -அதாவது -மிகுதி
ஆஸ்ரித பரித்ராண அர்த்தமாக அவதரித்த அவதாரத்தின்
மேன்மையையும் நீர்மையையும்
அதுக்கு ஊற்றான  ஷீராப்தியிலே கண் வளர்ந்து அருளுகிற நீர்மையையும் அனுசந்தித்து –
பர பக்தி உக்தராய் –
அப்பகதி பாரவச்யத்தாலே இதர விஷயங்களில் வைராக்யத்தை உடையவர்களாய்
இருக்குமவர்கள் -என்கை

எத்திறத்தும் இன்பம்  இங்கும் அங்கும் எங்கும் ஆகுமே —
சரீரத்தோடே இருக்கும் இருப்பிலும் –
பரம பதத்தில் இருக்கும் இருப்பிலும் –
உத்க்ரமண தசையிலும் –
அர்ச்சிராதி மார்க்கம் என்கிற அவஸ்தா விசேஷங்களிலும் –
ஸூ கமேயாய் இருக்கும் –

எத்திறத்தும் இன்பமான சர்வேஸ்வரனான -உன்னுடைய –
ஸ்வரூப ரூப குண விபூதிகளை அநுபவித்து
பிரகார பேதங்களிலும் த்வத் அநுபவத்தால் வந்த ஸூ கமே யல்லது இல்லை
விஷயாந்தர ப்ராவண்யாம் எங்கனம்  யாகிலும் துக்கமே யானவோபாதி
பகவத் பராவண்யம் எங்கனம்  யாகிலும் ஸூகமேயாய் இருக்கும் -என்கை –

——————————————————————————

83 -பாட்டு –அவதாரிகை –

அநந்த க்லேச பாஜனம் -என்கிறபடியே துக்க ப்ரசுரமான இஸ் சம்சாரத்தில் சுகம்
உண்டாகக் கூடுமோ -என்னில்
ப்ராப்தி தசையில் சுகமும் –
சம்சாரத்தே இருந்து வைத்து தேவரீர் திருவடிகளிலே விச்சேதம் இல்லாத ப்ரேமத்தால்
பிறக்கும் சுகத்துக்கு போராது -என்கிறார் –

மட்டுலாவு தண் துழாய் அலங்கலாய் புலன் கழல்
விட்டு வீள்விலாத போகம் விண்ணில் நண்ணி ஏறினும்
எட்டினோடு இரண்டு எனும் கயிற்றினால் மனம் தனைக்
கட்டி வீடிலாது வைத்த காதல் இன்பமாகுமே -83-

பதவுரை

மட்டு உணவு

தேன் நித்யாயிருக்கபெற்ற
தண்

குளிர்ந்த
துழாய்

திருத்துழாயினால் தொடுக்கப்பட்ட
அலங்கலாய்

திருமாலையை அணிந்துள்ளவனே!
புலன் கழல் விட்டு

(உன்னுடைய) விலக்ஷணமான திருவடிகளை (இந்நிலத்திலேயே அநுபவிப்பதை) விட்டு
விண்ணில் ஏறி

பரமபதத்திற் சென்று
வீழ்வு இலாத போகம் கண்ணிலும்

அழிவில்லாதொரு போகத்தை அடையப்பெற்றாலும். (அது கிடக்கட்டும்)

(இந்நிலத்தில் இருந்துகொண்டே)

எட்டினோடு இரண்டு எனும் கயிற்றினால்

பத்து என்கிற பக்தியாகிற பாசத்தினாலே
மனம் தனை

மநஸ்ஸை
கட்டி

கட்டுப்படுத்தி
வீடு இலாது

விச்சேதமில்லாபடி
வைத்த

அமைக்கப்பட்ட
காதல்

ப்ரேமத்தினாலுண்டாகக் கூடிய
இன்பம் ஆகுமே

ஆநந்தத்தை ஒக்குமோ அப்பரமபதாநுபவம்!

வியாக்யானம் –

மட்டுலாவு தண் துழாய் அலங்கலாய்-
தேன் மாறாத செவ்வித் திருத் துழாய் மாலையாலே அலங்க்ர்தன் ஆனவனே
இத்தால் -திருத் துழாய் யோட்டை சம்பந்தத்தால் -சர்வாதிக வஸ்து -என்னும் இடமும் –
உபய விபூதி நிர்வாஹணத்துக்கு இட்ட தனி மாலை என்னும் இடமும் –
ஒப்பனை யழகும் -சொல்லிற்று ஆய்த்து

புலன் கழல்விட்டு வீள்விலாத போகம் –
தர்சநீயகமாய் -நித்ய சூரிகளுக்கு சதா தர்சநீயமான தேவரீர் திருவடிகளை விட்டு
வேறு போக்கில்லாத போகத்தை

புலன் கழல் -புலப்படும் திருவடிகளை

விண்ணில் நண்ணி ஏறினும்-
பரமபதத்தில் ஏறிக் கிட்டினும்

எட்டினோடு இரண்டு எனும் கயிற்றினால்-திருஅஷ்டாஷரம் -த்வயம் –
எட்டும் இரண்டும் கூட்டு –பத்தாய் -அத்தை பக்தி -என்கிறது
பகவத் பக்தியிலே தமக்கு உள்ள கௌரவாதி அதிசயத்தாலே மறைத்துச் சொல்லுகிறார் –

கயிறு -என்று பந்தகம் என்றபடி –

மனம் தனைக்கட்டி –
சர்வ இந்திரியங்களுக்கும் ப்ரதானமான மனசை விஷயாந்தரங்களில் போகாதபடி
பந்தித்து –

வீடிலாது வைத்த காதல் இன்பமாகுமே-
விச்சேதம் இல்லாதபடி தேவரீர் திருவடிகளிலே வைத்த  ப்ரேமம்
சுகத்துக்கு சாதனமாய் இருக்கை யன்றிக்கே
தானே சுகமாய் இருக்கும் –

———————————————————————————

84 -பாட்டு –அவதாரிகை –

வீடிலாது வைத்த காதல் இன்பமாகுமே -என்று கீழ் ப்ரஸ்துதமான பக்தி-
தம் பக்கல் காணாமையாலும் –
தம்மை பிரக்ர்தியோடே இருக்கக் காண்கையாலும் –
ஈஸ்வரன் ஸ்வ தந்த்ரன் ஆகையாலும் –
அவன் நினைவாலே பேறாகையாலும் –
என்திறத்தில் -என் நாதன் தன் திருவடிகளில் பரம பக்தி உக்தனாம்படி பண்ண நினைத்து இருக்கிறானோ –
நித்ய சம்சாரியாகப் போக நினைத்து இருக்கிறானோ –
திரு உள்ளத்தில் நினைத்து இருக்கிறது என்னோ -என்கிறார் –

பின் பிறக்க வைத்தனன் கொல் அன்றி நின்று தன் கழற்கு
அன்புறைக்க வைத்த நாள் அறிந்தனன் கொல் யாழியான்
தன் திறத்தோர் அன்பிலா வறிவிலாத நாயினேன்
என்திறத்தில் என் கொல் எம்பிரான் குறிப்பில் வைத்ததே -84-

பதவுரை

ஆழியான்

சக்ரஹஸ்தனான எம்பெருமான்
பின் பிறந்த வைத்தனன் கொல்

நான் இன்னும் சில பிறவிகள் பிறக்கும்படியாகத் திருவுளம் பற்றி யிருக்கிறானோ!
அன்றி

அல்லது
தன் கழற்கு

தன் திருவடிகளிலே
நின்று

நிலைத்துநின்று
அன்பு உறைக்க வைத்து

(எனக்கு) அன்பு ஊர்ஜிதமாம்படியாக ஸங்கல்பித்து
அந்நாள் அறிந்தனன் சொல்

பரமபதத்திலே சென்று அநுபவிக்குமொரு நாளைத்திருவுள்ளம் பற்றியிருக்கிறானோ!
தன் திறந்து

தன் விஷயத்திலே
ஓர் அன்பு இலா

சிறிதும் அன்பு இல்லாதவனும்
அறிவு இலாத

விவேகமில்லாதவனும்
நாயினேன்

நீசனுமாகிய
என் திறத்தில்

என் விஷயத்திலே
எம்பிரான்

எம்பெருமான்
குறிப்பில் வைத்தது

திருவுள்ளம்பற்றி விருப்பதானது
என் சொல்

எதுவோ (அறியேன்)

வியாக்யானம் –

பின் பிறக்க வைத்தனன் கொல் –
இந்த சரீர அவசாநத்துக்கு மேலே -இன்னமும் சில சரீர பரிக்ரஹம் பண்ணும்படியாக
என்னை நினைத்து இருக்கிறானோ –

அன்றிக்கே –
பின்பு இறக்க வைத்தனன் கொல் –
தன் பக்கலில் ஜ்ஞானம் பிறந்த பின்பும் தன்னை விஸ்மரித்து நசிக்க நினைத்து இருக்கிறானோ –

நித்தியமான ஆத்மாவுக்கு பகவத் ஜ்ஞான லாப அலாபங்கள் இறே
சத் அசத் பாவ ஹேதுக்கள்
அசத் ப்ரஹ்மேதி வேதே சேத் -அசந்நேவஸபவதி –
அஸ்தி ப்ரஹ்மேதி சேத் வேத ஸந்தமே நந்ததோ விதுரிதி -என்னக் கடவது இறே
அன்றி –
அன்றிக்கே-

நின்று தன் கழற்கு அன்புறைக்க வைத்த நாள் அறிந்தனன் கொல்-
விச்சேதம் இல்லாதபடி தன் திருவடிகளிலே அன்பை உறைக்க வைத்து
அனுபவிக்கும் நாள் எனக்கு உண்டாகும்படி நினைத்து இருக்கிறானோ –

அன்பு உறைக்கை யாவது -பரம பக்தி உக்தனாகை –

வைத்து அனுபவிக்கும் நாள் -என்கிறது -ஒரு தேச விசேஷத்தில் அனுபவத்தை –

இத்தால் –
இச் சேதனனுக்கு ஜன்மமும் விஸ்ம்ர்தியும் விநாசமும் -பக்தி இல்லாமை –
உஜ்ஜீவனம் -பரம பக்தி உக்தனாகை -என்றது ஆய்த்து –

ஜன்மம் ஆகிறது -விஷயாந்தர ப்ராவண்ய ஹேது –
விஸ்ம்ர்தி ஆகிறது -விஷயாந்தர ப்ராவண்ய கார்யம் ஆகையாலே
ஆத்மாவுக்கு உபயமும் விநாசம் இ றே

ஆழியான் திறத்து –
சர்வாதிகனான தன்னிடையாட்டத்து –

ஓர் அன்பிலா அறிவிலாத நாயினேன் –
அவன் ஸ்வரூப ரூப குண விபூதிகளிலே ப்ரேம கந்தம் இன்றிக்கே –
அதுக்கடியான ஜ்ஞான லேசமும் இன்றிக்கே
ஹேயனான நான் –
ப்ரேம கந்தம் இன்றிக்கே -அது இல்லை என்கிற அறிவும் இல்லாத -என்றுமாம் –

நாயினேன் -என்கிறது
திறந்து கிடந்த வாசல்கள் தோறும் நுழைந்து திரிகையும்
எல்லாராலும் பரிபூதனாகையும் –
உகந்து தொட்டாருக்கும் ஸ்நானம் பண்ண வேண்டும்படி அமேத்ய பதார்தமாகையும் –

என் திறத்தில் –
சம்சாரிகளைப் போலே விமுகன் ஆதல்
முக்தரைப் போலே ப்ரவணன் ஆதல் –
அன்றிக்கே இருக்கிற என்னிடையாட்டத்தில்

எம்பிரான் குறிப்பில் வைத்தது என் கொல் –
என் நாதன் திரு உள்ளத்தில் கொண்டிருக்கிறது என்னோ
பிறந்த பின் மறந்திலேன் -என்கிற ஜ்ஞாநத்தையும்
நடந்த கால்கள் நொந்தவோ -என்கிற பிரேமத்தையும்
உபாயம் -என்று இருக்கிலர்
ஈஸ்வரன் நினைவே தனக்கு உபாயம் -என்று இருக்கிறார் –

வரம் தரும் திருக் குறிப்பில் வைத்தாகில் -என்று
சாமான்யேன உபாயமாக சொல்லுவதும் அதுவே –
தமக்கு உபாயமாக விசேஷித்து சொல்லுவதும் அதுவே –

இப்பாட்டால்-
என்னுடைய பூர்வ வர்த்தத்தை பார்த்து உபேஷிக்க நினைத்து இருக்கிறானோ –
இத்தலையில் விநாசம் தன் இழவாம் படியான குடல் துவக்கை நினைத்து
உஜ்ஜீவிப்பிக்க நினைத்து இருக்கிறானோ -என்றது ஆய்த்து –

——————————————————————————————

85 -பாட்டு அவதாரிகை –

என்னை இப் பிரக்ர்தியோடே வைத்த  போதே தேவரீர் நினைவு இன்னது என்று அறிகிலேன் –
முந்துற முன்னம் உன் ப்ரசாதத்தாலே திருவடிகளில் பிறந்த ருசியை மாற்றி –
இதர விஷய பரவணன் ஆக்காது ஒழிய வேணும் என்று பிரார்த்திக்கிறார் –

நச்சராவணைக் கிடந்த நாத பாத போதினில்
வைத்த சிந்தை வாங்குவித்து நீங்குவிக்க நீயினம்
மெய்த்தன் வல்லை யாதலால் அறிந்தனன் நின் மாயமே
உய்த்து நின் மயக்கினில் மயக்கல் என்னை மாயனே –85-

பதவுரை

நஞ்சு அரா அணை

(ஆச்ரித விரோதிகள்மேல்) விஷத்தை உமிழ்கின்ற திருவனந்தாழ்வானாகிற சயனத்திலே
கிடந்த

திருக்கண் வளர்ந்தருள்கிற
நாத

ஸ்வேச்வரனே!
பாத போதினில்

(உன்னுடைய) திருவடித் தாமரைகளிலே
வைத்த

(இப்போது) வைக்கப்பட்டுள்ள
சிந்தை

மகஸ்ஸை
வாங்குவித்து

அதில் நின்றும் திருப்பி
நீங்குவிக்க

வேறு விஷயங்களில் போக்க
நீ

ஸ்வதந்த்ரனான நீ
இனம்

இன்னமும்
மெய்த்தன்

மெய்யாகவே
வல்லை ஆதல்

ஸமர்த்தனாயிருக்கிறாய் என்பதை
அறிந்தனன்

அறிந்திருக்கிறேன்
மாயனே!

ஆச்சரியசக்தியுக்தனே!
என்னை

அடியேனை
நின் மாயமே உய்ந்து

உன்னுடைய மாயச்செயலையே கடத்தி
மயக்கினில்

ப்ராக்ருத பாசங்களிலே (வைத்து)
மயக்கல்

மயக்கவேண்டா

வியாக்யானம் –

நச்சராவணைக் கிடந்த நாத –
உகவாதாருக்கு கிட்ட ஒண்ணாதபடி விஷத்தை உமிழுகிற திருவநந்த வாழ்வான் மேல்
கண் வளர்ந்து அருளுகிற சர்வேஸ்வரனே –
நீ உகந்தாரை நித்ய கைங்கர்யம் கொள்ளும் ஸ்வ தந்த்ரன் -என்றபடி –

பாத போதினில் வைத்த சிந்தை –
உன் திருவடிகள் ஆகிற செவ்விப் பூவிலே வ்யவஸ்திதமான மனஸை –
ப்ராப்தமுமாய் -நிரதிசய போக்யமுமாய் இருந்துள்ள திருவடிகளிலே பொருந்தின
மனஸை -என்கை

வாங்குவித்து –
திருவடிகளில் நின்றும் மீளும்படி பண்ணி –
நிவேசிதாத்மாகதமன்யதிச்சதி -என்று மனசையும் விமுகமாம்படி பண்ணி –

நீங்குவிக்க நீ யினம் மெய்த்தன் வல்லை –
நெடும்காலம் அகன்று போராமே -இன்னும் அகலும்படி -பண்ண வல்ல -சர்வ சக்தியான நீ –

மெய்யே வல்லை –யாதலால் அறிந்தனன் –
ஒருத்தனை கேள்வி கொண்டு கார்யம் வேண்டாதபடி வஸ்துவை -வஸ்த்வந்தரம்
ஆக்க வல்ல சக்தியை உடையை யாகையாலே உன்னை ஸ்வ தந்த்ரன் என்று
அறிந்து கொண்டேன் –

நின் மாயமே உய்த்து நின் மயக்கினில் மயக்கல்
உமக்கு செய்ய வேண்டியது என் என்ன –
மமமாயா -என்கிறபடியே தேவரீர் இட்ட வழக்கான பிரக்ர்தியோடே
நித்ய சம்ஸ்ரஷ்டனாம்படி பண்ணி –
உனக்கு பரிகரமான சப்தாதி விஷயங்களில் மூட்டி –
என்னை அறிவு கெடுக்க பாராது ஒழிய வேணும் –

சேதனரை அறிவு கெடுக்குமாவை யாகையாலே -மயக்கு-என்று சப்தாதி விஷயங்களைச்-சொல்லுகிறது –

என்னை –
உன் பக்கலிலே ந்யஸ்த பரனாய் -உன் கை பார்த்து இருக்கிற என்னை –

மாயனே —
நம்மை ஒழியச் செல்லாதாரை சப்தாதி விஷயங்களிலே மூட்டி அறிவு கெடுப்புதோமோ-
ஸ்வதந்த்ரை யன்றோ நாம் அங்கன் செய்வது என்ன –
ஆச்சர்யமான சேஷ்டிதங்களை உடையவனே –

உபமாநம சேஷாணாம் ஸாதூநாம் -என்கிறபடியே ப்ரஹ்லாதனை எதிர் அம்பு கோக்க
பண்ண வல்லை –

பிராதிகூல்யத்தில் வ்யவஸ்திதனான சிசுபாலனுக்கு சாயுஜ்ய ப்ரதனாகவும் வல்லை –

இதுவன்றோ தேவரீர் உடைய ஸ்வாதந்த்ர்யம் -என்கிறார் –

———————————————————————————–

86 -பாட்டு –

அவதாரிகை –

உம்மை நம் பக்கலில் நின்றும் அகற்றி ப்ரகர்தி வஸ்யர் ஆக்குவோமாக நம் பக்கலிலே
அதிசங்கை  பண்ணுவான் என் -என்ன –
விரோதி நிரசன சமர்த்தனான நீ -என் ப்ரகர்தி சம்பந்தத்தை யறுத்து
என் நினைவைத் தலைக் கட்டாது ஒழிந்தால்
அதிசங்கை பண்ணாதே செய்வது என் -என்கிறார்

சாடு சாடு பாதனே சலங்கலந்த பொய்கைவாய்
ஆடரவின் வன் பிடர் நடம் பயின்ற நாதனே
கோடு நீடு கைய செய்ய பாத நாளும் உள்ளினால்
வீடனாக மெய் செயாத வண்ணம் என் கொல் கண்ணனே –86-

பதவுரை

சாடு நாடு பாதனே

சகடாஸுரனை உதைத்தொழித்த திருவடியையுடையவனே!
சலம் கலந்த பொய்கை வாய்

(விஷமே அதிகமாகி அத்துடன் சிறிது) ஜலமும் கலந்திருக்கப்பெற்ற ஒரு மடுவிலே
ஆடு அரவின்

(செருக்கினால் படமெடுத்து) ஆடிக்கொண்டிருந்த காளியநாகத்தினுடைய
வன்பிடர்

வலியதான பிடரியிலே
நடம் பயின்ற

நர்த்தனம் செய்த
நாதனே!

ஸ்வாமியே
கோடு நீடு கைய

ஸ்ரீபாஞ்சஜந்யத்தினால்  நித்ராஸங்க்குதாமன திருக்கையையுடையவனே!
கண்ணனே

கண்ணபிரானே!
செய்ய பாதம்

(உனது) செந்தாமரைபோற் சிவந்த திருவடிகளை
நாளும்

நாள்தோறும்
உன்னினால்

அடியேன் தியானித்துக் கொண்டிருக்கும்போது
மெய்

மெய்யாகவே
வீடன் ஆக செயாத வண்ணம் என் கொல்

(அடியேனை) முத்தனாக்காதது ஏனோ!

வியாக்யானம் –

சாடு சாடு பாதனே –
சகடாசுரன் முடியும்படி திருவடிகளை நிமிர்த்தவனே –
அனுகூலர்க்கு உத்தேச்யமான திருவடிகளை யாய்த்து ப்ரதிகூலர்க்கு நாசகரம் ஆய்த்து –
இது இறே வஸ்து ஸ்வபாவம் -விடமும் அமுதமுமாய் -என்னக் கடவது இறே

இத்தால்-விரோதி நிரசநத்தில் உனக்கு வருத்தம் உண்டாய்த் தான் இழக்கிறேனோ -என்கை –

சலங்கலந்த பொய்கைவாய் –
விஷமே ப்ரசுரமாய் -அத்தோடே யமுநா ஜலமும் மிச்ரமாய் இருந்துள்ள பொய்கையிலே –

தஸ்யாச்வாஸ மஹா பீமம் விஷான் நிஸ்ஸ்ர் தவாரிணம்
ஹ்ர்தம் காளிய நாகஸ்ய தத்ர் சேதி விபீஷணம் -என்னக் கடவது இறே

ஆடரவின் வன் பிடர் நடம் பயின்ற –
அப்பொய்கையிலே வர்த்திக்கிற காளியனுடைய திண்ணிய பிடரியிலே நின்று
சஞ்சரிக்கிற சஞ்சாரம் வல்லார் ஆடினாப் போலே இருக்கை

ஆடரவு -என்று க்ரோதத்தாலே ஆடுகிற அரவு என்றுமாம்

ஆடல்-என்று நடையாட்டமும் -கூத்தும்

நாதனே –வகுத்த ஸ்வாமி யானவனே
விரோதி நிரசனம் உகப்பாகைக்கு அடியான சம்பந்தத்தைச் சொல்லுகிறது –

இத்தால் –
1-என் விரோதியை போக்குக்கைக்கு உகப்பு இல்லாமையாலே இழக்கிறேனோ –
2-சம்பந்தம் இல்லாமல் இழக்கிறேனோ -என்கை

பகவத் சமாஸ்ரயணத்துக்கும் அனுபவத்துக்கும் -ஆன ஸ்ர்ஷ்டமான சரீரத்திலே
அஹங்கார லேசம் உண்டானால் அது நிரஸநீயம் என்று தோற்றுகைக்காக
சகடாசூர நிரசநத்தை அருளிச் செய்தார் –

தனக்கு போக்யமான ஆத்மாவுக்கு விஷ ஸம்ஸர்க்கம் போலே நிரஸநீயம்
தேக சம்பந்தம் என்று தோற்றுகைக்காக காளியமர்த்தனத்தை அருளிச் செய்தார்-

அநுகூலமாக வைத்தது ஓன்று இறே சகடம்
உபஜீவ்யமாய் இருப்பது ஓன்று இறே யமுனா ஜலம்

கோடு நீடு கைய –
சர்வ காலமும் திருக் கைக்கு நிரூபகம் என்னும்படி -அத்தை பிரியாத -ஸ்ரீ பாஞ்ச ஜந்யத்தை-உடையவனே –
1-என் விரோதியைப் போக்குகைக்கு உன் கையில் பரிகரம் இல்லாமல் இழக்கிறேனோ
2-என் கையில் பரிகரம் உண்டாய் இழக்கிறேனோ -என்கை

செய்ய பாத நாளும் உள்ளினால் –
உன் திருமேனிக்கு பரபாகமாய் -ஆகர்ஷமான திருவடிகளை -சர்வகாலமும்
அபாஸ்ரயமாக அனுசந்தித்தால்-
இத்தால் -நான் அந்ய பரனாய்த் தான் இழக்கிறேனோ -என்கை

வீடனாக மெய் செயாத வண்ணம் என் கொல் –
இப்படி சக்தனாய் இருக்க
ப்ரகர்தி சம்பந்தம் அற்று
திருவடிகளைப் பெறுமவனாக
மெய் செய்யாது ஒழிகிற பிரகாரம் என்னோ

மெய் செய்கை யாவது -விஷயீ கார மாத்ரத்திலே –
முடியாதது என் எனக்கேல் இனி -என்னப் பண்ணுதல்
ஜ்ஞான லாபத்தாலே -யாவர் நிகர் அகல் வானத்தே -என்னப் பண்ணுதல்
செய்யும் இவ்வளவுகளாலே வந்த ஆஸ்வாசம் ஒழிய தேக சம்பந்தத்தை அறுக்கையும்
நித்ய ஸூரிகள் பரிமாற்றத்தைப் பண்ணித் -தருகையும்

கண்ணனே —
சம்சாரிகளுக்கு இச்சையே தொடங்கி பரமபக்தி பர்யந்தமாக
எல்லா அவஸ்தைகளையும் உண்டாக்கி
முக்தர் ஆக்குகைக்கு அன்றோ அவதாரத்துக்கு பலம்
அனுபாவ்யமாய் இருப்பதொரு கர்ம சேஷம் உண்டாயோ அவதரித்தது –

ஆக –
நீர் நம் பக்கலிலே அதி சங்கை பண்ணுகைக்கு ஹேது என் என்ன –
நீ சக்தனாய் வைத்து –
என் அபிமதம் செய்யாமைக்கு ஹேதுவைச் சொல்லல் ஆகாதோ
நான் அதி சங்கை பண்ணினதுக்கு ஹேது சொல்லும்படி -என்கிறார் –

—————————————————————————–

87 -பாட்டு –

அவதாரிகை –

செய்ய பாதம் நாளும் உள்ளினால் -என்று நீயே எனக்கு அபாஸ்ரயம் என்கையாலே
நம்மை ஒழியவும் எனக்கு வேறு ஒரு பற்று இல்லையோ என்ன –
அபாஸ்ரயமாக சம்பாவனை உள்ள ப்ரஹ்ம ருத்ரர்கள் ஸ்வ அதிகார ஸித்திக்கு
தேவரீர் கை பார்த்து இருக்கும்படியாய் இழிந்த பின்பு –
சர்வாதிகரான தேவரீரை ஒழிய வேறு ஒரு பற்றை உடையேன் அல்லேன் என்று
தம்முடைய அதிகாரத்துக்கு அபேஷிதமான அநந்ய கதித்வ க்யாபநம் பண்ணுகிறார் மேல் –

நெற்றி பெற்ற கண்ணன் விண்ணின் நாதனோடு போதின் மேல்
நல் தவத்த நாதனோடு மற்றும் உள்ள வானவர்
கற்ற பெற்றியால் வணங்கு பாத நாத வேத நின்
பற்று அலால் ஓர் பற்று மற்ற துற்றிலேன் உரைக்கிலே –87-

பதவுரை

நெற்றிபெற்ற கண்ணன்

நெற்றியிலே கண்ணைப் பெற்றவனான சிவனும்:
விண்ணின் நாதன்

தேவேந்திரனும்
போதின் மேல் நல் தவத்து நாதன்

தாமரைப்பூவிலே பிறந்த நல்ல தபாஸனான நான்முகக் கடவுளும்
மற்றும் உள்ள வானவர்

மற்றுமுண்டான பல தேவதைகளும்
கற்ற வெற்றியால்

தாங்கள் தாங்கள் அப்பயணித்துள்ள முறைமைக் கிணங்க
வணங்குபாத!

வந்து வணங்கப்பெற்ற திருவடிகளை யுடையவனே!
நாத!

நாயகனே!
வேத!

வேதப்ரதிபாத்யனே!
உரைக்கில்

(என் அத்யவஸாயத்தைச்) சொல்லப்புக்கால் (சொல்லுகிறேன் கேளாய்.)
நின் பற்று அலால்

உன்னையே ஆச்ரயமாகக் கொண்டிருப்பது தவிர
மற்றது ஓர் பற்று

வேறொர் ஆச்ரயத்தை
உற்றிலேன்

நான் நெஞ்சாலும் ஸ்பர்சிக்கவில்லை.

வியாக்யானம் –

நெற்றி பெற்ற கண்ணன் –
நெற்றியிலே கண்ணை உடைய ருத்ரன் –
தன்னுடைய சக்தி அதிசயத்துக்கு பிரகாசகம் ஆகையாலே லலாட நேத்ரத்தை
தனக்கு பேறாக நினைக்கிறான் ஆய்த்து –

விண்ணின் நாதனோடு போதின் மேல் -நல் தவத்த நாதனோடு மற்றும் உள்ள வானவர்
ஸ்வர்க்கத்துக்கு நிர்வாஹகரான இந்த்ரனோடே
திரு நாபி கமலத்தை பிறப்பாகவும் ஸ்தாநமாகவும் உடையனாய்
துஷ்கரமான தபச்சாலே சதுர் தச புவன ஸ்ர்ஷ்டாவுமாய்
அதுக்கு நிர்வாஹகனான ப்ரஹ்மாவோடே
ஹவிர்பாகபுக்குக்களான சகல தேவதைகள் –
சம்ப்ரதிபன்ன ஷேத்ரஞ்ஞரான தேவர்களோடும் இந்த்ரனோடும் கூட
ப்ரஹ்ம ருத்ரர்களைச் சொல்லிற்று -அவர்களோபாதி இவர்களும்
ஷேத்ரஞ்ஞர் என்று தோற்றுகைக்காக-

கற்ற பெற்றியால் வணங்கு பாத –
தாம்தாம் கற்ற பிரகாரங்களாலே ஆஸ்ரயிக்கும் திருவடிகளை உடையவனே –

கற்ற பிரகாரங்கள் என்கையாலும் –
ஆஸ்ரயணைத் சொல்லுகையாலும் -இவர்களுடைய சாஸ்த்ரவச்யதையும்
ஜ்ஞான சக்திகளுடைய வைஷம்யங்களையும் -சொல்லுகிறது –

நாத வேத –
நாதனாக -வேத ப்ரதிபாத்யனானவனே –
தேவர்களுடைய ஆஸ்ரயணத்துக்கு அடியான சம்பந்தத்தை சொல்லுகிறது –

தமீச்வராணாம் ப்ரதமம் மகேஸ்வரம் -என்றும் –
பதிம் விச்வச்ய -என்னக் கடவது இறே

நின் பற்று அலாலோர் பற்று மற்றது உற்றிலேன் –
உன் திருவடிகளை அபாஸ்ரயமாக இருக்கும் அது ஒழிய எனக்கு வேறு ஒரு
அபாஸ்ரய ஸ்பர்சம் இல்லை –

உறுதல் -தீண்டுதல்

உரைக்கிலே –
தேவதாந்தர ஸ்பர்சம் இல்லை என்று சொல்லுகையும் எனக்கு அவத்யம் -என்கை –

————————————————————————————-

88-பாட்டு –

அவதாரிகை –

ப்ரஹ்ம ருத்ராதிகள் உடைய  அதிகாரம் ஈச்வரனாலே என்றார் கீழே –
இதில் –
அவர்கள் தங்கள் ஆபநநிவ்ருத்திக்கு தேவரீர் கை பார்த்து இருக்கும்படி பரம
உதாரரான தேவரீரை ஒழிய வேறு ஒருவரை தேவதையாக மதிப்பேனோ –என்கிறார் –

வெள்ளை வேலை வெற்பு நாட்டி வெள்  எயிற்று அரவு அளாய்
அள்ளலாய் கடைந்த வன்று அருவரைக்கு ஓர் ஆமையாய்
உள்ள நோய்கள் தீர் மருந்து வானவர்க்கு அளித்த எம்
வள்ளலாரை யன்றி மற்று ஓர் தெய்வம் நான் மதிப்பேனே –88-

பதவுரை

வெள்ளை வேலை

வெண்கடலாகிய திருப்பாற்கடலிலே
வெற்பு

மந்தரமலையை
நாட்டி

நட்டு
வேள் எயிறு அரர்

வெளுத்த பற்களையுடைய வாஸுகி நாகத்தை
அளாய்

(கடைகயிறாகச்) சுற்றி
அள்ளல் ஆ

அலைகள் செறியும்படி
கடைந்தஅன்று

(கடலைக்) கடைந்தருளின காலத்தில்
அருவரைக்கு

தாங்க முடியாததான அம்மலைக்கு
ஓர் ஆமை நெய்

(தாரகமான) ஒரு ஆமையாகி
வானவர்களுக்கு

தேவதைகளுக்கு
உள்ள நோய்கள் தீர் மருந்து

ஏற்பட்டிருந்த நோய்களைத் தீர்க்கவல்ல மருந்தாகிய அம்ருதத்தை
அளித்த

(கடலிற் கடைந்தெடுத்து) அருளின
எம் வள்ளலாரை

உதாரனான எம்பெருமானை
அன்றி

யன்றி
மற்று ஓர் தெய்வம்

வேறொரு தேவதையை
நான் மதிப்பவனே

நான் (ஒருபொருளாக) மதிப்பனோ!

வியாக்யானம் –

வெள்ளை வேலை வெற்பு நாட்டி-
வெளுத்த கடலிலே மந்த்ர பர்வதத்தை நாட்டி –
காளமேக நிபாச்யம்னானதான் -ஷீராப்தியிலே கண் வளர்ந்து அருளும் போதை
அந்த பரப்பாக ரசம் அநந்ய பிரயோஜனருக்கு அனுபாவ்யமாய் இருக்க –
அத்தை குலைத்து -ப்ரயோஜநாந்த பரருக்காக –
அக்கடலிலே கொடு புக்கு மந்த்ரத்தை நாட்டி –

வெள்  எயிற்று அரவு அளாய் –
வெளுத்த தந்த பந்தியைக் காட்டுகிற வாஸூகியை அதிலே சுற்றி –
தன்னை மந்த்ர பர்வதத்திலே சுற்றி வலிக்கப் புக்க வளவிலே
தன பல ஹாநி தோற்ற பல் காட்டுகிற வாசுகிக்கு
பல சாதநத்தை பண்ணி அந்த மந்த்ரத்திலே சுற்றி –

தேஜஸா நாக ராஜாநம் ததாப்யாயி தவான் ப்ரபு -என்னக் கடவது இறே

எயிறு -பல்லு

அரவு -பாம்பு –அளாய் -அளவி -சுற்றி –

அள்ளலாய் கடைந்த வன்று –
அப்ரமேயோ மஹோ ததி -என்கிறபடியே அம்ம ஹார்ணவத்தை –
கடல் மாறு சுழன்று அழைக்கின்ற ஒலி -என்னும்படி திரைகள் எதிரே வந்து செறியும்படி-கடைந்த வன்று –

அள்ளல் -செறிவு

அன்று -என்கிறது –

ஈஸ்வர அபிமாநிகளான சகல தேவதைகளும் தங்கள் ஆபன்நிவ்ர்த்திக்கு-

அவன் கை பார்த்து இருந்தவன்று -என்கை –

அருவரைக்கு ஓர் ஆமையாய் –
அம்மந்த்ரம் ஆழம்கால் படாமே தன்  முதுகில் நின்று சுழலும்படி
அத்வதீயமான ஆமையாய் தரித்து –
அஜ் ஜாதியிலே அந்யதமனாய் என்றுமாம் –

ஷீரோத மத்யே பகவான் கூர்மரூபீ ஸ்வயம் ஹரி
மந்த்ரத்ரோ திஷ்டாநாம் ப்ரமதோ பூந் மஹா முநே -என்னக் கடவது இறே

உள்ள நோய்கள் –
1-ஈச்வரோஹம் -என்று இருக்கிறவர்களுக்கு -2-ஒரு ப்ராஹ்மண சாப மாத்ரத்தாலே
தன்னையும் தன் விபூதியையும் அ ஸ்ரீ ப்ரவேசிக்கையும்
3-அத்தாலே சத்வம் குடி போகையும்
4-அத்தாலே ஜ்ஞான ஹாநியும் -பல ஹாநியும்
5-அந்த பல ஹாநியாலே வந்த அஸூர பரிபவமும் –
6-இவற்றால் வந்த துக்க பரம்பரைகளும் நோய்கள் இறே

தீர் மருந்து வானவர்க்கு அளித்த –
இவர்கள் துரிதங்கள் போக -அம்ர்தத்தையும் பிராட்டி உடைய விசேஷ கடாஷத்தையும் கொடுத்து –
அமர்த்த ப்ரதானத்தாலே பலத்தையும் –
பிராட்டி உடைய விசேஷ கடாஷத்தாலே ஐஸ்வர்யத்தையும்
கொடுத்தான் என்கை

பீதேம்ர்தேச பலி பிர்தேவைர்த் தைத்ய சமூஸ் ததா
வத்யமா நாததோ தேவா ஹரி வஷஸ் தலஸ் தயா
லஷ்ம்யா மைத்ரே யஸ ஹஸ பராந் நிர்வ்ர்த்தி மாகதா -என்னக் கடவது இறே

எம் வள்ளலாரை யன்றி மற்று ஓர் தெய்வம் நான் மதிப்பேனே —
உதாராஸ் சர்வ ஏவைத -என்கிற ஔ தார்யத்தை எனக்கு பிரகாசிப்பித்தவனை  ஒழிய
அநந்ய பிரயோஜனனாய்
அநந்ய சரண்யனனாய்
இருந்துள்ள நான் வேறு ஒரு தெய்வத்தை ஆஸ்ரயணீயமாக நினைப்பேனோ –

———————————————————————————–

89-பாட்டு –அவதாரிகை –

ப்ரஹ்மாதிகளையும் மேன்மை குலையாதபடி நின்று ரஷித்த அளவு அன்றிக்கே –
க்ருஷ்ணாஸ்ரயா கிருஷ்ண பலா கிருஷ்ண நாதஸ் ச பாண்டவ -என்கிறபடியே
பாண்டவர்களுக்கு தூத்ய சாரத்யந்களைப் பண்ணி
தாழ நின்று
சத்ய சங்கல்பனாய்க் கொண்டு
விரோதி வர்க்கத்தை அழியச் செய்து
ராஜ்யத்தை கொடுத்த –உன்னை ஒழிய வேறு ஒரு தெய்வம் உண்டு என்று
நான் நினைத்து இருப்பேனோ -என்கிறார் –

பார் மிகுத்த பாரம் முன் ஒழிச்சுவான் அருச்சுனன்
தேர் மிகுத்து மாயமாக்கி நின்று கொன்று வென்றி சேர்
மாரதர்க்கு வான் கொடுத்து வையம் ஐவர் பாலதாம்
சீர் மிகுத்த நின் அலால் ஓர் தெய்வம் நான் மதிப்பனே –89-

பதவுரை

முன்

முற்காலத்தில்
பார் மிகுந்த பரம்

பூமியிலே அதிமாகவுண்டான சுமையாகிய துஷ்டவர்க்கத்தை
ஒழிச்சுவான்

ஒழிப்பதற்காக
அருச்சுனன்  தேர் மிகுத்து

அர்ஜுனனுடைய தேரை நன்றாக நடத்தி
மாயம்

(பகலை இரவாக்குகை முதலான) ஆச்சரியச் செயல்களை
ஆக்கி நின்று

உண்டாக்கி
கொன்று

(எதிரிகளைக்) கொன்று
வெள்ளிசேர் மாரதர்க்கு

ஐயம்பெறுவதாக நினைத்திருந்த மஹாரதர்களான துர்யோதநாதிகளுக்கு
வான் கொடுத்து

வீரஸ்வர்க்கத்தைக் கொடுத்து
வையம்

பூமண்டலத்தை
ஐவர் பாலது ஆம்

பஞ்சபாண்டவர்களுடையதாக அக்குவித்த
சீர் மிகுந்த

புகழ் மிகுந்த
நின் அலால்

உன்னைத்தவிர
ஓர் தெய்வம்

மற்றொரு தெய்வத்தை
நான் மதிப்பனே

நான் ஆதரிப்பேனோ!

வியாக்யானம் –

பார் மிகுத்த பாரம் –
சர்வம் சஹையான பூமி தன்னால் பொறுக்க ஒண்ணாது என்று சொன்ன மிக்க பாரத்தை –
காலநேமி ஹதோயோ சௌ -என்று தொடங்கி
ததான் ஏச மகா வீர்யா ந்ர்பாணம் பவநே ஷூ தே
சமுத் பன்னா துராத்மாந ஸ்தான்ந சங்க்யாது முத்ஸஹே –

முன் ஒழிச்சுவான் அருச்சுனன் தேர் மிகுத்து-
தான் முற்பாடனாய் -அத்தை தவிர்ப்பிக்கைகாக அர்ஜுநனுடைய தேரை பார்த்த பார்த்த-இடம் எல்லாம் நடத்தி
அர்ஜுனனுக்கு தான் முற்பாடன் ஆகையாவது –
விஸ்ர்ஜய ஸ சரஞ்சாபம் -என்று இறாய்த்த அர்ஜுனனை -கரிஷ்யே வசனம் தவ -என்னப்-பண்ணுகையும்
யுத்த மத்யத்தில் -விஜய பரிகரங்களில் உத்கர்ஷ்ட பரிகரம் தேர் என்று எதிரிகள்
மதிக்கும்படி தேரை நடத்துகையும்
ஆயுதம் எடுக்க கடவது அன்றாக பிரதிக்ஜை பண்ணுகையாலே சாரத்ய வேஷத்திலே
அதிகரித்து தேரைக் கொண்டே விஜய வ்யாபாரங்கள் அடைய பண்ணினான் -ஆய்த்து –

மாயமாக்கி –
ஆச்சர்யங்களை உண்டாக்கி –
அதாவது –
பகலை இரவாக்கியும்
ஆயுதம் எடேன் என்று ஆயுதம் எடுக்கையும் –
ஆஸ்ரித அர்த்தமாக
கால வ்யவஸ்தையையும் -தன் ஸ்வபாவ வ்யவஸ்தையையும் அழித்தான் -என்கை

நின்று கொன்று –
அர்ஜுனன் செய்தான் என்னும்படி
முகம் தோற்றாமே  நின்று
எதிரிகளைக் கொன்று –

வென்றி சேர் மாரதர்க்கு வான் கொடுத்து –
நாம் யுத்தோ ந்முகரான வன்று விஜயமும் நம்மது
அத்தாலே பூமியும் நம்மதாகக் கடவது என்று இருந்த
மகா ரதர்களான துரியோநாதிகள் என்ன –
அவர்களுக்கு துணையாய் வந்த த்ரோணாதிகள் என்ன –
இவர்களுக்கு வீர ஸ்வர்க்கத்தைக் கொடுத்து —
அவர்களக்கு ஒரு பத ந்யாசமும் கொடோம் -சாகல்யேந எங்களதாக  வேணும் -என்று
இருந்த பூமியை பாண்டவர்கள் பக்கலிலே யாம்படி புகழை மிகுத்த உன்னை ஒழிய

சீர் -புகழ்
பாண்டவர்கள் விஜயீகளாய் பூமியை சாகல்யேந லபித்தார்கள் என்னும்படி புகழ் மிகுத்த
என்னுதல்
ஆஸ்ரித பஷபாதி என்னும் தன் புகழை மிகுத்தான் என்னுதல்

ஓர் தெய்வம் நான் மதிப்பனே —
ஆஸ்ரித பஷ பாதன் என்று அறிந்த நான்
வேறு ஒரு தெய்வத்தை ஆஸ்ரயணீயமாக நினைப்பேனோ –

————————————————————————————-

90-பாட்டு –

அவதாரிகை –

உன்னை ஒழிந்தார் ஒருவரை ஆஸ்ரயணீயர் என்று இரேன் என்று தம்முடைய
அநந்ய கதித்வம் சொன்னார் கீழ் –

இப்பாட்டில் –
ஆஸ்ரயணீயர் தேவரீரே ஆனாலும்
தேவரீரை லபிக்கைக்கு
தேவரீர் திருவடிகளை ஒழிய
என் பக்கல் உபாயம் என்று சொல்லல் ஆவது இல்லை என்று
தம்முடைய
ஆகிஞ்சன்யத்தை அருளிச் செய்கிறார் –

குலங்களாய ஈரிரண்டில் ஒன்றிலும் பிறந்திலேன்
நலங்களாய நற் கலைகள் நாலிலும் நவின்றிலேன் –நாவிலும் என்றும் பட பேதம் -இங்கே
புலன்கள் ஐந்தும் வென்றிலேன் பொறியிலேன் புனித நின்
இலங்கு பாதம் அன்றி மற்றோர் பற்றிலேன் எம் ஈசனே –90-

பதவுரை

புனித

பரிசுத்தமான
எம் ஈசனே

எம்பெருமானே!
குலங்கள் ஆய ஈர் இரண்டில்

(ப்ராஹங்மணாதி) நான்கு வர்ணங்களுக்குள்

ஒன்றிலும்  ஒரு வர்ணத்திலும்

பிறந்திலேன்

நான் பிறக்கவில்லை
கலங்கள் ஆய நல்கலைகள் காலிலும்

(சேதநர்க்கு) நன்மையைக் காட்டுவதான நல்ல நான்கு வேதங்களிலும்
நவின்றிலேன்

பயிற்சி செய்யவில்லை;
புலன்கள் ஐந்தும்

பஞ்சேந்திரியங்களையும்
வென்றிலேன்

ஜயிக்கவில்லை.
பொறியிலேன்

பச்தாகி விஷயங்களில் அகப்பட்டிருக்கிறேன்; (ஆனபின்பு)
நின்

உன்னுடைய
இலங்கு பாதம் அன்றி

ஒளிமிக்க திருவடிகளைத் தவிர
மற்று ஓர் பற்று இலேன்

வேறொரு ஆச்ரயத்தை யுடையேனல்லேன்

வியாக்யானம் –

குலங்களாய இத்யாதி –
இப்பாட்டு –பொறியிலேன் என்கிற பதம் தொடங்கி
கீழ் நோக்கி காரண பரம்பரையாலும்
பாட க்ரமத்தாலே கார்ய பரம்பரையாலும்
இரண்டு முகமாக நிர்வஹித்து போரும்

நம்மை லபிக்கைக்கு உம்முடைய பக்கல் உள்ளது என் என்ன –
சம்சார பீஜமான சப்தாதி விஷயங்களிலே அகப்பட்டு நின்றேன் -இது இ றே என் பக்கல் உள்ளது –

பொறி-என்று சப்தாதி விஷயங்களைச் சொல்லுகிறது
நாற்றத்தை காட்டி அகப்படுத்திக் கொள்ளுமதாகையாலும்
அகப்பட்டால் பின்பு புறப்பட விரகு அற்று இருக்கையாலும் –
விநாசததோடே தலைக்கட்டுகையாலும்

சப்தாதி விஷயங்களே புருஷார்த்தம் என்று சாதன அனுஷ்டானம்  பண்ணுகிற
சம்சாரத்தில் இது அகப்படத்தகாது என்று அறிந்த நீர் அவ் விஷயங்களிலே இந்த்ரியங்கள்
போகாமே நோக்க மாட்டிற்று இலரோ -என்ன

புலன்கள் ஐந்தும் வென்றிலேன் -இந்த்ரியங்கள் ஸ்வ வசத்தில் என்னைக் கொடு போக
அவை இட்ட வழக்காய் திரிந்தேன் இத்தனை போக்கி
அவற்றிலே ஓர் இந்த்ரியத்தை நியமிக்க ஷமனாய்த்து இலேன்

இந்த்ரியாணி ப்ரமாதீநி ஹரந்தி ப்ரஸபம்மந -என்னக் கடவது இறே
தர்மேண பாபமப நுததி -என்றும் –
சாந்தோ தாந்தோ உபரத -என்று
இத்யாதிகளாலே வேதங்கள் இந்திரிய ஜெயத்துக்கு வழி சொல்லா நின்றன
அவ் வேதங்களில் இழிய மாட்டிற்று இலீரோ -என்ன

நலங்களாய நற் கலைகள் நாவிலும் நவின்றிலேன்
நலங்களாய கலைகள்,ஆவது -த்ரை குண்ய விஷயா  வேதா -என்கிறபடியே
சேதனருடைய குண அநுகூலமாக நிற்கின்ற நிலைகளிலே நல வழி போக்கும்படி
மாதா பித்ர்சதங்களில் காட்டிலும் வச்தல தரங்கள் ஆகை –

நற் கலைகள் ஆவது -மோஷ தத் சாதனங்களிலே நோக்கை -உடைத்தாகை
இப்படிப் பட்ட நாலு வேதங்களிலும் இசிலிக்கப் பெற்றிலேன் –

நவிலுதல்-பயிலுதல்

கலை -வேதம் –

பிரதமத்தில் அத்யயனம் பண்ணினார்க்கு இறே தத் பலமான அனுஷ்டானம் –
அது இறே இந்த்ரிய ஜெயத்துக்கு சாதனம் –

ஆக -இப்படி இந்த்ரிய ஜெயத்தில் நான் தூரஸ்தன் ஆகை
இந்த இந்த்ரிய ஜெயத்துக்கு பிரதம சாதனமான அத்யயநாதிகளில் இலியாது ஒழிவான்
ஏன் என்னில் –

குலங்களாய ஈரிரண்டில் ஒன்றிலும் பிறந்திலேன்
உபேஷையாலே  இழியாது ஒழிந்தேன் அல்லேன்
அயோக்யனாகையாலே இழியப் பெற்றிலேன்
அத்யயநம் த்ரை வர்ணிக அதிகாரம் இறே
சதுர்த்த வர்ணத்தில் ஜநித்தவனுக்கும் பாகயஞ்ஞாத் யதிகாரம் உண்டு
த்ரை வர்ணிக சுச்ருஷணத்திலே அதிகாரம் உண்டு-அத்தாலே விரோதி பாபம்
போகையாலே இந்த்ரிய ஜெயத்துக்கு சாதனம் ஆகலாம் –
அந் நாலு வர்ணத்திலும் பிறப்பப் பெற்றிலேன்

இவ் உத்கர்ஷ்ட வர்ணத்திலே ரிஷி புத்ரராய் திரு வவதரித்த இவர் நாலு வர்ணத்தில்
பிறந்திலேன் என்பான் என் என்னில் –
யது குலத்திலே அவதரித்த க்ர்ஷ்ணன் வளர்ந்து அருளின கோப குலத்தை தனக்கு
குலமாக நினைந்து இருந்தால் போலே –
இவரும் வளர்ந்து அருளினபடியை நினைந்து அருளிச் செய்கிறார் –

கோபாலோ யாதவம் வம்சம் மக்நமாப்யுத்த ரிஷ்யதி என்று
அவதரித்த குலம் கோப குலம் -ரஷ்ய குலம் யது குலமாய் சொல்லா நின்றது இறே

சபிதா யஸ்து போஷக -எண்ணக் கடவது இறே

அதவா
நாலு வர்ணத்திலும் எனக்கு அந்வயம் இல்லாதபடியாலே த்ரை வர்ணிக விஹிதமான
அத்யயநத்துக்கு அயோக்யன் ஆனேன் –

அத்யயநம் பண்ணப் பெறாமையாலே வேதார்த்த ஜ்ஞானம் இல்லையாய்
அதன் பலமான வேதார்த்த அனுஷ்டானம் இல்லையாய் இந்த்ரிய ஜெயம் பண்ணப் பெற்றிலேன்

அஜிதேந்த்ரியன் ஆகையாலே விஷயங்களின் கையில் அகப்பட்டு நின்றேன் என்கிறார் -என்னவுமாம்

சம்சார பீஜமான விஷயாந்தர பராவண்யம் ஒழிய உம்முடைய பக்கல் ஒரு முதல் இல்லை யாகில்
உமக்கு உஜ்ஜீவன ஹேதுவாக நீர் நினைத்து இருந்தது என் என்ன –

புனித –
விஷயாந்தர ப்ராவண்யத்தால் அசுத்தராய் -தாம்தாம் பக்கல் சுத்தி ஹேது இன்றிக்கே இருக்கும்
குறைவாளரையும் ஸ்வ ஸ்பர்சத்தாலே சுத்தராக்க வல்ல சுத்தியை உடையவன் அல்லையோ

அதாவது –
உத்கர்ஷ்ட ஜன்மம் என்ன –
வேத ஸ்பர்சம் என்ன
வேதார்த்த அனுஷ்டானம் என்ன –
இவற்றினுடைய ஸ்தானத்திலே பகவத் அனுக்ரஹம் நின்று
விஷயாந்தர ப்ராவண்யத்தை தவிர்த்து தருகை

நின்னிலங்கு பாதமஅன்றி மற்று ஓர் பற்றிலேன் –
இருட்டு மிக்கதனையும் விளக்கு ஒளி வீறு பெறுமாபோலே
குறைவாளர்க்கு முகம் கொடுக்கையாலே விலங்கா நின்றுள்ள திருவடிகளை ஒழிய
வேறு ஜீவன உபாயத்தை உடையேன் அல்லேன்

எம் மீசனே
வேறு முதல் இன்றிக்கே அகதிகளான எங்களுக்கு நிர்வாஹகன் ஆனவனே –

—————————————————————————————

ஸ்ரீ கோயில் கந்தாடை அப்பன் ஸ்வாமிகள் திருவடிகளே சரணம்
ஸ்ரீ பெரியவாச்சான் பிள்ளை திருவடிகளே சரணம் .
ஸ்ரீ திரு மழிசை ஆழ்வார் திருவடிகளே சரணம் .
ஸ்ரீ பெரிய பெருமாள் பெரிய பிராட்டியார் ஆண்டாள் ஆழ்வார் எம்பெருமானார் ஜீயர் திருவடிகளே சரணம் .

Leave a Reply

Fill in your details below or click an icon to log in:

WordPress.com Logo

You are commenting using your WordPress.com account. Log Out /  Change )

Twitter picture

You are commenting using your Twitter account. Log Out /  Change )

Facebook photo

You are commenting using your Facebook account. Log Out /  Change )

Connecting to %s


%d bloggers like this: