திருச்சந்த விருத்தம் -81-90-ஸ்ரீ பெரியவாச்சான் பிள்ளை அருளிய வியாக்யானம் –

81 பாட்டு –அவதாரிகை –

வ்யூஹ விபவங்கள் -தேச கல -விபகர்ஷத்தாலே நிலம் அன்று என்ன வேண்டாதபடி
பிற்பாடர் இழவாமைக்கு –
திருமலையிலே வந்து நின்று அருளினான் –
அவன் திருவடிகளை ஆஸ்ரயித்து உஜ்ஜீவிகப் பாரும் கோள் என்று உபதேசத்தை
தலைக்கட்டுகிறார் –

கடைந்த பாற்கடல் கிடந்து கால நேமியைக் கடிந்து
உடைந்த வாலி தந்தனுக்கு உதவ வந்தி ராமனாய்
மிடைந்த மேழ் மரங்களும் அடங்க வெய்து வேங்கடம்
அடைந்து மால பாதமே யடைந்து நாளும் உய்மினோ –81-

வியாக்யானம் –

கடைந்த பாற்கடல் கிடந்து-
துர்வாச சாபத்தாலே இந்த்ராதிகளுக்கு வந்த ஆபத்தை கடலைக் கடைந்து பரிஹரித்து –
இன்னம் ஆபத்துக்களிலே ப்ரஹ்மாதிகள் வந்து அபேஷிக்கலாம் படி அதிலே கண் வளர்ந்து -அருளி –
கால நேமியைக் கடிந்து
அத் தேவதைகளை புஜ பலத்தாலே நலிந்த காலநேமி யாகிற அசுரனை வென்று –
கடத்தல் -வெற்றி
உடைந்த வாலி தந்தனுக்கு உதவ வந்தி ராமனாய் –
வாலியாலே உடைந்த தம்பி தனக்கு –
தன் தம்பி
ப்ரஹ்மாதிகள் அளவு அல்லாத திர்யக்குகளுடைய ரஷணத்துக்காக சக்ரவர்த்தி
திருமகனாய் வந்து அவதரித்து –
தேவதாந்தர ஸ்பர்சத்தாலே ஸ்வரூபம் அறிந்த வாலிக்கு –
ராம பாணா சைஷிப்த மாவஹத் பரமாங்கதிம் -என்கிறபடியே
ச்வஹஸ் தவதத்தாலே மோஷ ப்ரதன் ஆகைக்காக தசரதாத்மஜனாய் வந்து
உடைதல்-அழிதல்

அதவா
தனக்கு துஷ் ப்ராபமான ரிச்யமுகத்திலே பகையான மஹாராஜர் இருக்கையாலே
பகை மீளப் பெறாத நாம் என்ன ராஜ்யம் பண்ணுகிறோம் -என்று நெஞ்சு அழிந்த வாலியாலே
மஹாராஜருக்கு பிறந்த ஆபத்தை தீர்க்கைக்காக வந்து என்றுமாம் –
உடைந்த வாலி தந்தனுக்கு –
தம்பி தனக்கு -மவ்வுக்கு -ன -ஆதேசமாய் தம்பி -என்றதை -தன் -என்று கடைக் குறைத்தலாய்க் கிடக்கிறது -என்று ஒரு தமிழன்-
மிடைந்த மேழ் மரங்களும் அடங்க வெய்து –
ஆபத்திலே ரஷிக்க வர கண்டு -ரஷணத்திலே அதி சங்கை பண்ணின மஹாராஜர்
விஸ்வசிக்கைகாக -இலக்கு குறிக்க ஒண்ணாதபடி மிடைந்து நிற்கிற மராமரங்கள் ஏழையும்
அநுக்தமான கிரி ரஸாதலங்கள் ஏழையும் அடங்கத் துளைத்து
வாலி -ஸ்வ பரிஷை பண்ணுவது ஒரு மராமரத்தளவிலேயாய் இருக்க –
மஹாராஜர் உடைய அதி சங்கையை சவாசனமாக போக்குகைக்காக
ஏழு என்ற பேர் பெற்றது அடைய எய்தார் ஆய்த்து
வேங்கடம் அடைந்து மால பாதமே யடைந்து –
பிரயோஜனாந்த பரருக்கு முகம் கொடுத்த சீலமும் –
அவதாரத்தில் தாழ்ந்தாருக்கு முகம் கொடுத்த சீலமும் –
பிற்பாடானவர்கள் இழவாமைக்கு திரு மலையில் ஆஸ்ரயித்து நிற்கிற வ்யாமுகன்
திருவடிகளை அநந்ய ப்ரயோஜனராய் ஆஸ்ரயித்து நாளும் உய்மினோ
நாளும் -அடைந்து உய்மின் என்றுமாம் –
கைங்கர்யம் என்றும் உஜ்ஜீவனம் என்றும் பர்யாயம்
சுடரடி தொழுது எழு -என்னக் கடவது இ றே
ஆஸ்ரிதருக்கு திருவேங்கடமுடையான் திருவடிகளே ஆஸ்ரயணீய  ஸ்தலம்
திருவேங்கடமுடையானுக்கு ஆஸ்ரயணீய  ஸ்தலம் திருமலை –

—————————————————————————

82 பாட்டு –அவதாரிகை –

இதுக்கு முன்பு பரோபதேசம் பண்ணினாராய் -மேல்-
ஈஸ்வரனைக் குறித்து –
தேவரீர் திருவடிகளிலே ப்ரேம உக்தர் நித்ய ஸூகிகள் -என்கிறார்
இதுக்கு அடி -பிறருக்கு சாதகமாக தான் உபதேசித்த பக்தி -தமக்கு ஸ்வயம் பிரயோஜனம்-யாகையாலே -தமக்கு ரசித்த படியைப் பேசுகிறார் –
இப்பரபக்தி தான் -சாதகனுக்கு உபாயத்தின் மேல் எல்லையாய்
பிரபன்னனுக்கு ப்ராப்யத்திலே முதல் எல்லையாய் -இருக்கும் இ றே
இதில் முதல் பாட்டில் –
மனுஷ்யத்வே பரத்வத்தையும் –
அவதார கந்தமான ஷீராப்தியிலே  கண் வளர்ந்து அருளுகிற நீர்மையையும் -அனுசந்தித்து
தேவரீர் திருவடிகளில் ப்ரவணர் ஆனவர்களுக்கு சர்வ தேசத்திலும் ஸூகமேயாம் -என்கிறார்-

எத்திறத்தும் ஒத்து நின்று உயர்ந்து உயர்ந்த பெற்றியோய்
முத்திறத்து மூரி நீர் அராவணைத் துயின்ற நின்
பத்து  உறுத்த சிந்தையோடு நின்று பாசம் விட்டவர்க்கு
எத்திறத்தும் இன்பம்  இங்கும் அங்கும் எங்கும் ஆகுமே –82

வியாக்யானம் –

எத்திறத்தும் ஒத்து நின்று உயர்ந்து உயர்ந்த பெற்றியோய் –
தேவ ஜாதியிலும் -மனுஷ்ய ஜாதியிலும் -திர்யக் ஜாதியிலும் -ஸ்தாவர ஜாதியிலும் -சஜாதீயனாய் அவதரித்து -அஜ் ஜாதியில் காட்டில் அஜஹத் ஸ்வபாவன் ஆகையாலே-வந்த உத்கர்ஷத்தையும் –
ஸ உஸ்ரே யாந்பவதி ஜாயமாந -என்கிறபடியே குணாதிக்யத்தால் வந்த உத்கர்ஷத்தையும்-ஸ்வபாவமாக உடையவனே –
பெற்றி -இயல்வு
திறம்-திரள்
ப்ரஹ்ம ருத்ர மத்யம அவதாரத்தோடு
மத்ஸ்ய அவதாரத்தோடு -வாசியற சஜாதீய பாவத்தில் புரை யறுகையும்
அதி மாநுஷ சேஷ்டிதங்களாலே -சர்வாதிகத்வம் தோற்றுகையும்
தூத்ய சாரத்யங்களால் குணாதிக்யம் தோற்றி இருக்கையும்-

முத்திறத்து மூரி நீர் அராவணைத் துயின்ற –
அவதாரத்தில் சொன்ன மேன்மைக்கும் நீர்மைக்கும் ஊற்றாய் –
மூன்று வகைப்பட்ட நீரை உடைத்தான -கடலை இடமாகக் கொண்டு –
அந் நீர் உறுத்தாமைக்கு திரு வநந்த வாழ்வானை படுக்கையாகக் கொண்டு மேலே கண்
வளர்ந்து அருளின –
முத்திறது நீர் –
ஆற்று நீர் -ஊற்று நீர் -வர்ஷ ஜலம் -இவை
மூரி -இடம் –

நின் பத்து  உறுத்த சிந்தையோடு நின்று பாசம் விட்டவர்க்கு –
உன் திருவடிகளிலே பக்தி மிக்க மநோ ரதத்தோடு நின்று –
இதர விஷயத்தில் சங்கை விட்டவர்களுக்கு
பத்து -என்று பக்தி
உறுதல் -அழுந்துதல் -அதாவது -மிகுதி
ஆஸ்ரித பரித்ராண அர்த்தமாக அவதரித்த அவதாரத்தின்
மேன்மையையும் நீர்மையையும்
அதுக்கு ஊற்றான  ஷீராப்தியிலே கண் வளர்ந்து அருளுகிற நீர்மையையும் அனுசந்தித்து –
பர பக்தி உக்தராய் –
அப்பகதி பாரவச்யத்தாலே இதர விஷயங்களில் வைராக்யத்தை உடையவர்களாய்
இருக்குமவர்கள் -என்கை

எத்திறத்தும் இன்பம்  இங்கும் அங்கும் எங்கும் ஆகுமே —
சரீரத்தோடே இருக்கும் இருப்பிலும் –
பரம பதத்தில் இருக்கும் இருப்பிலும் –
உத்க்ரமண தசையிலும் –
அர்ச்சிராதி மார்க்கம் என்கிற அவஸ்தா விசேஷங்களிலும் –
ஸூ கமேயாய் இருக்கும் –
எத்திறத்தும் இன்பமான சர்வேஸ்வரனான -உன்னுடைய –
ஸ்வரூப ரூப குண விபூதிகளை அநுபவித்து
பிரகார பேதங்களிலும் த்வத் அநுபவத்தால் வந்த ஸூ கமே யல்லது இல்லை
விஷயாந்தர ப்ராவண்யாம் எங்கனம்  யாகிலும் துக்கமே யானவோபாதி
பகவத் பராவண்யம் எங்கனம்  யாகிலும் ஸூகமேயாய் இருக்கும் -என்கை –

——————————————————————————

83 -பாட்டு –அவதாரிகை –

அநந்த க்லேச பாஜனம் -என்கிறபடியே துக்க ப்ரசுரமான இஸ் சம்சாரத்தில் சுகம்
உண்டாகக் கூடுமோ -என்னில்
ப்ராப்தி தசையில் சுகமும் –
சம்சாரத்தே இருந்து வைத்து தேவரீர் திருவடிகளிலே விச்சேதம் இல்லாத ப்ரேமத்தால்
பிறக்கும் சுகத்துக்கு போராது -என்கிறார் –

மட்டுலாவு தண் துழாய் அலங்கலாய் புலன் கழல்
விட்டு வீள்விலாத போகம் விண்ணில் நண்ணி ஏறினும்
எட்டினோடு இரண்டு எனும் கயிற்றினால் மனம் தனைக்
கட்டி வீடிலாது வைத்த காதல் இன்பமாகுமே -83

வியாக்யானம் –

மட்டுலாவு தண் துழாய் அலங்கலாய்-
தேன் மாறாத செவ்வித் திருத் துழாய் மாலையாலே அலங்க்ர்தன் ஆனவனே
இத்தால் -திருத் துழாய் யோட்டை சம்பந்தத்தால் -சர்வாதிக வஸ்து -என்னும் இடமும் –
உபய விபூதி நிர்வாஹணத்துக்கு இட்ட தனி மாலை என்னும் இடமும் –
ஒப்பனை யழகும் -சொல்லிற்று ஆய்த்து

புலன் கழல்விட்டு வீள்விலாத போகம் –
தர்சநீயகமாய் -நித்ய சூரிகளுக்கு சதா தர்சநீயமான தேவரீர் திருவடிகளை விட்டு
வேறு போக்கில்லாத போகத்தை
புலன் கழல் -புலப்படும் திருவடிகளை
விண்ணில் நண்ணி ஏறினும்-
பரமபதத்தில் ஏறிக் கிட்டினும்
எட்டினோடு இரண்டு எனும் கயிற்றினால்-திருஅஷ்டாஷரம் -த்வயம் –
எட்டும் இரண்டும் கூட்டு –பத்தாய் -அத்தை பக்தி -என்கிறது
பகவத் பக்தியிலே தமக்கு உள்ள கௌரவாதி அதிசயத்தாலே மறைத்துச் சொல்லுகிறார் –
கயிறு -என்று பந்தகம் என்றபடி –
மனம் தனைக்கட்டி –
சர்வ இந்திரியங்களுக்கும் ப்ரதானமான மனசை விஷயாந்தரங்களில் போகாதபடி
பந்தித்து –
வீடிலாது வைத்த காதல் இன்பமாகுமே-
விச்சேதம் இல்லாதபடி தேவரீர் திருவடிகளிலே வைத்த  ப்ரேமம்
சுகத்துக்கு சாதனமாய் இருக்கை யன்றிக்கே
தானே சுகமாய் இருக்கும் –

———————————————————————————

84 -பாட்டு –அவதாரிகை –

வீடிலாது வைத்த காதல் இன்பமாகுமே -என்று கீழ் ப்ரஸ்துதமான பக்தி-
தம் பக்கல் காணாமையாலும் –
தம்மை பிரக்ர்தியோடே இருக்கக் காண்கையாலும் –
ஈஸ்வரன் ஸ்வ தந்த்ரன் ஆகையாலும் –
அவன் நினைவாலே பேறாகையாலும் –
என்திறத்தில் -என் நாதன் தன் திருவடிகளில் பரம பக்தி உக்தனாம்படி பண்ண நினைத்து இருக்கிறானோ –
நித்ய சம்சாரியாகப் போக நினைத்து இருக்கிறானோ –
திரு உள்ளத்தில் நினைத்து இருக்கிறது என்னோ -என்கிறார் –

பின் பிறக்க வைத்தனன் கொல் அன்றி நின்று தன் கழற்கு
அன்புறைக்க வைத்த நாள் அறிந்தனன் கொல் யாழியான்
தன் திறத்தோர் அன்பிலா வறிவிலாத நாயினேன்
என்திறத்தில் என் கொல் எம்பிரான் குறிப்பில் வைத்ததே -84

வியாக்யானம் –

பின் பிறக்க வைத்தனன் கொல் –
இந்த சரீர அவசாநத்துக்கு மேலே -இன்னமும் சில சரீர பரிக்ரஹம் பண்ணும்படியாக
என்னை நினைத்து இருக்கிறானோ –
அன்றிக்கே –
பின்பு இறக்க வைத்தனன் கொல் –
தன் பக்கலில் ஜ்ஞானம் பிறந்த பின்பும் தன்னை விஸ்மரித்து நசிக்க நினைத்து இருக்கிறானோ –
நித்தியமான ஆத்மாவுக்கு பகவத் ஜ்ஞான லாப அலாபங்கள் இறே
சத் அசத் பாவ ஹேதுக்கள்
அசத் ப்ரஹ்மேதி வேதே சேத் -அசந்நேவஸபவதி –
அஸ்தி ப்ரஹ்மேதி சேத் வேத ஸந்தமே நந்ததோ விதுரிதி -என்னக் கடவது இ றே
அன்றி –
அன்றிக்கே-

நின்று தன் கழற்கு அன்புறைக்க வைத்த நாள் அறிந்தனன் கொல்-
விச்சேதம் இல்லாதபடி தன் திருவடிகளிலே அன்பை உறைக்க வைத்து
அனுபவிக்கும் நாள் எனக்கு உண்டாகும்படி நினைத்து இருக்கிறானோ –
அன்பு உறைக்கை யாவது -பரம பக்தி உக்தனாகை –
வைத்து அனுபவிக்கும் நாள் -என்கிறது -ஒரு தேச விசேஷத்தில் அனுபவத்தை –
இத்தால் –
இச் சேதனனுக்கு ஜன்மமும் விஸ்ம்ர்தியும் விநாசமும் -பக்தி இல்லாமை –
உஜ்ஜீவனம் -பரம பக்தி உக்தனாகை -என்றது ஆய்த்து –
ஜன்மம் ஆகிறது -விஷயாந்தர ப்ராவண்ய ஹேது –
விஸ்ம்ர்தி ஆகிறது -விஷயாந்தர ப்ராவண்ய கார்யம் ஆகையாலே
ஆத்மாவுக்கு உபயமும் விநாசம் இ றே

ஆழியான் திறத்து –
சர்வாதிகனான தன்னிடையாட்டத்து –
ஓர் அன்பிலா அறிவிலாத நாயினேன் –
அவன் ஸ்வரூப ரூப குண விபூதிகளிலே ப்ரேம கந்தம் இன்றிக்கே –
அதுக்கடியான ஜ்ஞான லேசமும் இன்றிக்கே
ஹேயனான நான் –
ப்ரேம கந்தம் இன்றிக்கே -அது இல்லை என்கிற அறிவும் இல்லாத -என்றுமாம் –
நாயினேன் -என்கிறது
திறந்து கிடந்த வாசல்கள் தோறும் நுழைந்து திரிகையும்
எல்லாராலும் பரிபூதனாகையும் –
உகந்து தொட்டாருக்கும் ஸ்நானம் பண்ண வேண்டும்படி அமேத்ய பதார்தமாகையும் –
என் திறத்தில் –
சம்சாரிகளைப் போலே விமுகன் ஆதல்
முக்தரைப் போலே ப்ரவணன் ஆதல் –
அன்றிக்கே இருக்கிற என்னிடையாட்டத்தில்

எம்பிரான் குறிப்பில் வைத்தது என் கொல் –
என் நாதன் திரு உள்ளத்தில் கொண்டிருக்கிறது என்னோ
பிறந்த பின் மறந்திலேன் -என்கிற ஜ்ஞாநத்தையும்
நடந்த கால்கள் நொந்தவோ -என்கிற பிரேமத்தையும்
உபாயம் -என்று இருக்கிலர்
ஈஸ்வரன் நினைவே தனக்கு உபாயம் -என்று இருக்கிறார் –
வரம் தரும் திருக் குறிப்பில் வைத்தாகில் -என்று
சாமான்யேன உபாயமாக சொல்லுவதும் அதுவே –
தமக்கு உபாயமாக விசேஷித்து சொல்லுவதும் அதுவே –
இப்பாட்டால்-
என்னுடைய பூர்வ வர்த்தத்தை பார்த்து உபேஷிக்க நினைத்து இருக்கிறானோ –
இத்தலையில் விநாசம் தன் இழவாம் படியான குடல் துவக்கை நினைத்து
உஜ்ஜீவிப்பிக்க நினைத்து இருக்கிறானோ -என்றது ஆய்த்து –

——————————————————————————————

85 -பாட்டு அவதாரிகை –

என்னை இப் பிரக்ர்தியோடே வைத்த  போதே தேவரீர் நினைவு இன்னது என்று அறிகிலேன் –
முந்துற முன்னம் உன் ப்ரசாதத்தாலே திருவடிகளில் பிறந்த ருசியை மாற்றி –
இதர விஷய பரவணன் ஆக்காது ஒழிய வேணும் என்று பிரார்த்திக்கிறார் –

நச்சராவணைக் கிடந்த நாத பாத போதினில்
வைத்த சிந்தை வாங்குவித்து நீங்குவிக்க நீயினம்
மெய்த்தன் வல்லை யாதலால் அறிந்தனன் நின் மாயமே
உய்த்து நின் மயக்கினில் மயக்கல் என்னை மாயனே –85

வியாக்யானம் –

நச்சராவணைக் கிடந்த நாத –
உகவாதாருக்கு கிட்ட ஒண்ணாதபடி விஷத்தை உமிழுகிற திருவநந்த வாழ்வான் மேல்
கண் வளர்ந்து அருளுகிற சர்வேஸ்வரனே –
நீ உகந்தாரை நித்ய கைங்கர்யம் கொள்ளும் ஸ்வ தந்த்ரன் -என்றபடி –
பாத போதினில் வைத்த சிந்தை –
உன் திருவடிகள் ஆகிற செவ்விப் பூவிலே வ்யவஸ்திதமான மனஸை –
ப்ராப்தமுமாய் -நிரதிசய போக்யமுமாய் இருந்துள்ள திருவடிகளிலே பொருந்தின
மனஸை -என்கை
வாங்குவித்து –
திருவடிகளில் நின்றும் மீளும்படி பண்ணி –
நிவேசிதாத்மாகதமன்யதிச்சதி -என்று மனசையும் விமுகமாம்படி பண்ணி –

நீங்குவிக்க நீ யினம் மெய்த்தன் வல்லை –
நெடும்காலம் அகன்று போராமே -இன்னும் அகலும்படி -பண்ண வல்ல -சர்வ சக்தியான நீ –
மெய்யே வல்லை –யாதலால் அறிந்தனன் –
ஒருத்தனை கேள்வி கொண்டு கார்யம் வேண்டாதபடி வஸ்துவை -வஸ்த்வந்தரம்
ஆக்க வல்ல சக்தியை உடையை யாகையாலே உன்னை ஸ்வ தந்த்ரன் என்று
அறிந்து கொண்டேன் –
நின் மாயமே உய்த்து நின் மயக்கினில் மயக்கல்
உமக்கு செய்ய வேண்டியது என் என்ன –
மமமாயா -என்கிறபடியே தேவரீர் இட்ட வழக்கான பிரக்ர்தியோடே
நித்ய சம்ஸ்ரஷ்டனாம்படி பண்ணி –
உனக்கு பரிகரமான சப்தாதி விஷயங்களில் மூட்டி –
என்னை அறிவு கெடுக்க பாராது ஒழிய வேணும் –
சேதனரை அறிவு கெடுக்குமாவை யாகையாலே -மயக்கு-என்று சப்தாதி விஷயங்களைச்-சொல்லுகிறது –

என்னை –
உன் பக்கலிலே ந்யஸ்த பரனாய் -உன் கை பார்த்து இருக்கிற என்னை –
மாயனே —
நம்மை ஒழியச் செல்லாதாரை சப்தாதி விஷயங்களிலே மூட்டி அறிவு கெடுப்புதோமோ-
ஸ்வதந்த்ரை யன்றோ நாம் அங்கன் செய்வது என்ன –
ஆச்சர்யமான சேஷ்டிதங்களை உடையவனே –
உபமாநம சேஷாணாம் ஸாதூநாம் -என்கிறபடியே ப்ரஹ்லாதனை எதிர் அம்பு கோக்க
பண்ண வல்லை -பிராதிகூல்யத்தில் வ்யவஸ்திதனான சிசுபாலனுக்கு சாயுஜ்ய ப்ரதனாகவும் வல்லை –
இதுவன்றோ தேவரீர் உடைய ஸ்வாதந்த்ர்யம் -என்கிறார் –

———————————————————————————–

86 -பாட்டு –அவதாரிகை –

உம்மை நம் பக்கலில் நின்றும் அகற்றி ப்ரகர்தி வஸ்யர் ஆக்குவோமாக நம் பக்கலிலே
அதிசங்கை  பண்ணுவான் என் -என்ன –
விரோதி நிரசன சமர்த்தனான நீ -என் ப்ரகர்தி சம்பந்தத்தை யறுத்து
என் நினைவைத் தலைக் கட்டாது ஒழிந்தால்
அதிசங்கை பண்ணாதே செய்வது என் -என்கிறார்

சாடு சாடு பாதனே சலங்கலந்த பொய்கைவாய்
ஆடரவின் வன் பிடர் நடம் பயின்ற நாதனே
கோடு நீடு கைய செய்ய பாத நாளும் உள்ளினால்
வீடனாக மெய் செயாத வண்ணம் என் கொல் கண்ணனே –86

வியாக்யானம் –

சாடு சாடு பாதனே –
சகடாசுரன் முடியும்படி திருவடிகளை நிமிர்த்தவனே –
அனுகூலர்க்கு உத்தேச்யமான திருவடிகளை யாய்த்து ப்ரதிகூலர்க்கு நாசகரம் ஆய்த்து –
இது இ றே வஸ்து ஸ்வபாவம் -விடமும் அமுதமுமாய் -என்னக் கடவது இ றே
இத்தால்-விரோதி நிரசநத்தில் உனக்கு வருத்தம் உண்டாய்த் தான் இழக்கிறேனோ -என்கை –
சலங்கலந்த பொய்கைவாய் –
விஷமே ப்ரசுரமாய் -அத்தோடே யமுநா ஜலமும் மிச்ரமாய் இருந்துள்ள பொய்கையிலே –

தஸ்யாச்வாஸ மஹா பீமம் விஷான் நிஸ்ஸ்ர் தவாரிணம்
ஹ்ர்தம் காளிய நாகஸ்ய தத்ர் சேதி விபீஷணம் -என்னக் கடவது இறே

ஆடரவின் வன் பிடர் நடம் பயின்ற –
அப்பொய்கையிலே வர்த்திக்கிற காளியனுடைய திண்ணிய பிடரியிலே நின்று
சஞ்சரிக்கிற சஞ்சாரம் வல்லார் ஆடினாப் போலே இருக்கை
ஆடரவு -என்று க்ரோதத்தாலே ஆடுகிற அரவு என்றுமாம்
ஆடல்-என்று நடையாட்டமும் -கூத்தும்
நாதனே –வகுத்த ஸ்வாமி யானவனே
விரோதி நிரசனம் உகப்பாகைக்கு அடியான சம்பந்தத்தைச் சொல்லுகிறது –
இத்தால் –
1-என் விரோதியை போக்குக்கைக்கு உகப்பு இல்லாமையாலே இழக்கிறேனோ –
2-சம்பந்தம் இல்லாமல் இழக்கிறேனோ -என்கை
பகவத் சமாஸ்ரயணத்துக்கும் அனுபவத்துக்கும் -ஆன ஸ்ர்ஷ்டமான சரீரத்திலே
அஹங்கார லேசம் உண்டானால் அது நிரஸநீயம் என்று தோற்றுகைக்காக
சகடாசூர நிரசநத்தை அருளிச் செய்தார் –
தனக்கு போக்யமான ஆத்மாவுக்கு விஷ ஸம்ஸர்க்கம் போலே நிரஸநீயம்
தேக சம்பந்தம் என்று தோற்றுகைக்காக காளியமர்த்தனத்தை அருளிச் செய்தார்-

அநுகூலமாக வைத்தது ஓன்று இறே சகடம்
உபஜீவ்யமாய் இருப்பது ஓன்று இறே யமுனா ஜலம்
கோடு நீடு கைய –
சர்வ காலமும் திருக் கைக்கு நிரூபகம் என்னும்படி -அத்தை பிரியாத -ஸ்ரீ பாஞ்ச ஜந்யத்தை-உடையவனே –
1-என் விரோதியைப் போக்குகைக்கு உன் கையில் பரிகரம் இல்லாமல் இழக்கிறேனோ
2-என் கையில் பரிகரம் உண்டாய் இழக்கிறேனோ -என்கை
செய்ய பாத நாளும் உள்ளினால் –
உன் திருமேனிக்கு பரபாகமாய் -ஆகர்ஷமான திருவடிகளை -சர்வகாலமும்
அபாஸ்ரயமாக அனுசந்தித்தால்-
இத்தால் -நான் அந்ய பரனாய்த் தான் இழக்கிறேனோ -என்கை

வீடனாக மெய் செயாத வண்ணம் என் கொல் –
இப்படி சக்தனாய் இருக்க
ப்ரகர்தி சம்பந்தம் அற்று
திருவடிகளைப் பெறுமவனாக
மெய் செய்யாது ஒழிகிற பிரகாரம் என்னோ
மெய் செய்கை யாவது -விஷயீ கார மாத்ரத்திலே –
முடியாதது என் எனக்கேல் இனி -என்னப் பண்ணுதல்
ஜ்ஞான லாபத்தாலே -யாவர் நிகர் அகல் வானத்தே -என்னப் பண்ணுதல்
செய்யும் இவ்வளவுகளாலே வந்த ஆஸ்வாசம் ஒழிய தேக சம்பந்தத்தை அறுக்கையும்
நித்ய சூரிகள் பரிமாற்றத்தைப் பண்ணித் -தருகையும்
கண்ணனே —
சம்சாரிகளுக்கு இச்சையே தொடங்கி பரமபக்தி பர்யந்தமாக
எல்லா அவஸ்தைகளையும் உண்டாக்கி
முக்தர் ஆக்குகைக்கு அன்றோ அவதாரத்துக்கு பலம்
அனுபாவ்யமாய் இருப்பதொரு கர்ம சேஷம் உண்டாயோ அவதரித்தது –
ஆக –
நீர் நம் பக்கலிலே அதி சங்கை பண்ணுகைக்கு ஹேது என் என்ன –
நீ சக்தனாய் வைத்து –
என் அபிமதம் செய்யாமைக்கு ஹேதுவைச் சொல்லல் ஆகாதோ
நான் அதி சங்கை பண்ணினதுக்கு ஹேது சொல்லும்படி -என்கிறார் –

—————————————————————————–

87 -பாட்டு –அவதாரிகை –

செய்ய பாதம் நாளும் உள்ளினால் -என்று நீயே எனக்கு அபாஸ்ரயம் என்கையாலே
நம்மை ஒழியவும் எனக்கு வேறு ஒரு பற்று இல்லையோ என்ன –
அபாஸ்ரயமாக சம்பாவனை உள்ள ப்ரஹ்ம ருத்ரர்கள் ஸ்வ அதிகார ஸித்திக்கு
தேவரீர் கை பார்த்து இருக்கும்படியாய் இழிந்த பின்பு –
சர்வாதிகரான தேவரீரை ஒழிய வேறு ஒரு பற்றை உடையேன் அல்லேன் என்று
தம்முடைய அதிகாரத்துக்கு அபேஷிதமான அநந்ய கதித்வ க்யாபநம் பண்ணுகிறார் மேல் –

நெற்றி பெற்ற கண்ணன் விண்ணின் நாதனோடு போதின் மேல்
நல் தவத்த நாதனோடு மற்றும் உள்ள வானவர்
கற்ற பெற்றியால் வணங்கு பாத நாத வேத நின்
பற்று அலால் ஓர் பற்று மற்ற துற்றிலேன் உரைக்கிலே –87-

வியாக்யானம் –

நெற்றி பெற்ற கண்ணன் –
நெற்றியிலே கண்ணை உடைய ருத்ரன் –
தன்னுடைய சக்தி அதிசயத்துக்கு பிரகாசகம் ஆகையாலே லலாட நேத்ரத்தை
தனக்கு பேறாக நினைக்கிறான் ஆய்த்து –
விண்ணின் நாதனோடு போதின் மேல் -நல் தவத்த நாதனோடு மற்றும் உள்ள வானவர்
ஸ்வர்க்கத்துக்கு நிர்வாஹகரான இந்த்ரனோடே
திரு நாபி கமலத்தை பிறப்பாகவும் ஸ்தாநமாகவும் உடையனாய்
துஷ்கரமான தபச்சாலே சதுர் தச புவன ஸ்ர்ஷ்டாவுமாய்
அதுக்கு நிர்வாஹகனான ப்ரஹ்மாவோடே
ஹவிர்பாகபுக்குக்களான சகல தேவதைகள் –
சம்ப்ரதிபன்ன ஷேத்ரஞ்ஞரான தேவர்களோடும் இந்த்ரனோடும் கூட
ப்ரஹ்ம ருத்ரர்களைச் சொல்லிற்று -அவர்களோபாதி இவர்களும்
ஷேத்ரஞ்ஞர் என்று தோற்றுகைக்காக-

கற்ற பெற்றியால் வணங்கு பாத –
தாம்தாம் கற்ற பிரகாரங்களாலே ஆஸ்ரயிக்கும் திருவடிகளை உடையவனே –
கற்ற பிரகாரங்கள் என்கையாலும் –
ஆஸ்ரயணைத் சொல்லுகையாலும் -இவர்களுடைய சாஸ்த்ரவச்யதையும்
ஜ்ஞான சக்திகளுடைய வைஷம்யங்களையும் -சொல்லுகிறது –
நாத வேத –
நாதனாக -வேத ப்ரதிபாத்யனானவனே –
தேவர்களுடைய ஆஸ்ரயணத்துக்கு அடியான சம்பந்தத்தை சொல்லுகிறது –
தமீச்வராணாம் ப்ரதமம் மகேஸ்வரம் -என்றும் –
பதிம் விச்வச்ய -என்னக் கடவது இ றே
நின் பற்று அலாலோர் பற்று மற்றது உற்றிலேன் –
உன் திருவடிகளை அபாஸ்ரயமாக இருக்கும் அது ஒழிய எனக்கு வேறு ஒரு
அபாஸ்ரய ஸ்பர்சம் இல்லை –
உறுதல் -தீண்டுதல்
உரைக்கிலே –
தேவதாந்தர ஸ்பர்சம் இல்லை என்று சொல்லுகையும் எனக்கு அவத்யம் -என்கை –

————————————————————————————-

88-பாட்டு –அவதாரிகை –

ப்ரஹ்ம ருத்ராதிகள் உடைய  அதிகாரம் ஈச்வரனாலே என்றார் கீழே –
இதில் –
அவர்கள் தங்கள் ஆபநநிவ்ருத்திக்கு தேவரீர் கை பார்த்து இருக்கும்படி பரம
உதாரரான தேவரீரை ஒழிய வேறு ஒருவரை தேவதையாக மதிப்பேனோ –என்கிறார் –

வெள்ளை வேலை வெற்பு நாட்டி வெள்  எயிற்று அரவு அளாய்
அள்ளலாய் கடைந்த வன்று அருவரைக்கு ஓர் ஆமையாய்
உள்ள நோய்கள் தீர் மருந்து வானவர்க்கு அளித்த எம்
வள்ளலாரை யன்றி மற்று ஓர் தெய்வம் நான் மதிப்பேனே –88-

வியாக்யானம் –

வெள்ளை வேலை வெற்பு நாட்டி-
வெளுத்த கடலிலே மந்த்ர பர்வதத்தை நாட்டி –
காளமேக நிபாச்யம்னானதான் -ஷீராப்தியிலே கண் வளர்ந்து அருளும் போதை
அந்த பரப்பாக ரசம் அநந்ய பிரயோஜனருக்கு அனுபாவ்யமாய் இருக்க –
அத்தை குலைத்து -ப்ரயோஜநாந்த பரருக்காக –
அக்கடலிலே கொடு புக்கு மந்த்ரத்தை நாட்டி –
வெள்  எயிற்று அரவு அளாய் –
வெளுத்த தந்த பந்தியைக் காட்டுகிற வாஸூகியை அதிலே சுற்றி –
தன்னை மந்த்ர பர்வதத்திலே சுற்றி வலிக்கப் புக்க வளவிலே
தன பல ஹாநி தோற்ற பல் காட்டுகிற வாசுகிக்கு
பல சாதநத்தை பண்ணி அந்த மந்த்ரத்திலே சுற்றி –
தேஜஸா நாக ராஜாநம் ததாப்யாயி தவான் ப்ரபு -என்னக் கடவது இ றே
எயிறு -பல்லு
அரவு -பாம்பு –அளாய் -அளவி -சுற்றி –

அள்ளலாய் கடைந்த வன்று –
அப்ரமேயோ மஹோ ததி -என்கிறபடியே அம்ம ஹார்ணவத்தை –
கடல் மாறு சுழன்று அழைக்கின்ற ஒலி -என்னும்படி திரைகள் எதிரே வந்து செறியும்படி-கடைந்த வன்று –
அள்ளல் -செறிவு
அன்று -என்கிறது -ஈஸ்வர அபிமாநிகளான சகல தேவதைகளும் தங்கள் ஆபன்நிவ்ர்த்திக்கு-அவன் கை பார்த்து இருந்தவன்று -என்கை –
அருவரைக்கு ஓர் ஆமையாய் –
அம்மந்த்ரம் ஆழம்கால் படாமே தன்  முதுகில் நின்று சுழலும்படி
அத்வதீயமான ஆமையாய் தரித்து –
அஜ் ஜாதியிலே அந்யதமனாய் என்றுமாம் –
ஷீரோத மத்யே பகவான் கூர்மரூபீ ஸ்வயம் ஹரி
மந்த்ரத்ரோ திஷ்டாநாம் ப்ரமதோ பூந் மஹா முநே -என்னக் கடவது இ றே

உள்ள நோய்கள் –
1-ஈச்வரோஹம் -என்று இருக்கிறவர்களுக்கு -2-ஒரு ப்ராஹ்மண சாப மாத்ரத்தாலே
தன்னையும் தன் விபூதியையும் அ ஸ்ரீ ப்ரவேசிக்கையும்
3-அத்தாலே சத்வம் குடி போகையும்
4-அத்தாலே ஜ்ஞான ஹாநியும் -பல ஹாநியும்
5-அந்த பல ஹாநியாலே வந்த அஸூர பரிபவமும் –
6-இவற்றால் வந்த துக்க பரம்பரைகளும் நோய்கள் இ றே

தீர் மருந்து வானவர்க்கு அளித்த –
இவர்கள் துரிதங்கள் போக -அம்ர்தத்தையும் பிராட்டி உடைய விசேஷ கடாஷத்தையும் கொடுத்து –
அமர்த்த ப்ரதானத்தாலே பலத்தையும் –
பிராட்டி உடைய விசேஷ கடாஷத்தாலே ஐஸ்வர்யத்தையும்
கொடுத்தான் என்கை
பீதேம்ர்தேச பலி பிர்தேவைர்த் தைத்ய சமூஸ் ததா
வத்யமா நாததோ தேவா ஹரி வஷஸ் தலஸ் தயா
லஷ்ம்யா மைத்ரே யஸ ஹஸ பராந் நிர்வ்ர்த்தி மாகதா -என்னக் கடவது இ றே
எம் வள்ளலாரை யன்றி மற்று ஓர் தெய்வம் நான் மதிப்பேனே —
உதாராஸ் சர்வ ஏவைத -என்கிற ஔ தார்யத்தை எனக்கு பிரகாசிப்பித்தவனை  ஒழிய
அநந்ய பிரயோஜனனாய்
அநந்ய சரண்யனனாய்
இருந்துள்ள நான் வேறு ஒரு தெய்வத்தை ஆஸ்ரயணீயமாக நினைப்பேனோ –

———————————————————————————–

89-பாட்டு –அவதாரிகை –

ப்ரஹ்மாதிகளையும் மேன்மை குலையாதபடி நின்று ரஷித்த அளவு அன்றிக்கே –
க்ருஷ்ணாஸ்ரயா கிருஷ்ண பலா கிருஷ்ண நாதஸ் ச பாண்டவ -என்கிறபடியே
பாண்டவர்களுக்கு தூத்ய சாரத்யந்களைப் பண்ணி
தாழ நின்று
சத்ய சங்கல்பனாய்க் கொண்டு
விரோதி வர்க்கத்தை அழியச் செய்து
ராஜ்யத்தை கொடுத்த –உன்னை ஒழிய வேறு ஒரு தெய்வம் உண்டு என்று
நான் நினைத்து இருப்பேனோ -என்கிறார் –

பார் மிகுத்த பாரம் முன் ஒழிச்சுவான் அருச்சுனன்
தேர் மிகுத்து மாயமாக்கி நின்று கொன்று வென்றி சேர்
மாரதர்க்கு வான் கொடுத்து வையம் ஐவர் பாலதாம்
சீர் மிகுத்த நின் அலால் ஓர் தெய்வம் நான் மதிப்பனே –89-

வியாக்யானம் –

பார் மிகுத்த பாரம் –
சர்வம் சஹையான பூமி தன்னால் பொறுக்க ஒண்ணாது என்று சொன்ன மிக்க பாரத்தை –
காலநேமி ஹதோயோ சௌ -என்று தொடங்கி
ததான் ஏச மகா வீர்யா ந்ர்பாணம் பவநே ஷூ தே
சமுத் பன்னா துராத்மாந ஸ்தான்ந சங்க்யாது முத்ஸஹே –

முன் ஒழிச்சுவான் அருச்சுனன் தேர் மிகுத்து-
தான் முற்பாடனாய் -அத்தை தவிர்ப்பிக்கைகாக அர்ஜுநனுடைய தேரை பார்த்த பார்த்த-இடம் எல்லாம் நடத்தி
அர்ஜுனனுக்கு தான் முற்பாடன் ஆகையாவது –
விஸ்ர்ஜய ஸ சரஞ்சாபம் -என்று இறாய்த்த அர்ஜுனனை -கரிஷ்யே வசனம் தவ -என்னப்-பண்ணுகையும்
யுத்த மத்யத்தில் -விஜய பரிகரங்களில் உத்கர்ஷ்ட பரிகரம் தேர் என்று எதிரிகள்
மதிக்கும்படி தேரை நடத்துகையும்
ஆயுதம் எடுக்க கடவது அன்றாக பிரதிக்ஜை பண்ணுகையாலே சாரத்ய வேஷத்திலே
அதிகரித்து தேரைக் கொண்டே விஜய வ்யாபாரங்கள் அடைய பண்ணினான் -ஆய்த்து –

மாயமாக்கி –
ஆச்சர்யங்களை உண்டாக்கி –
அதாவது –
பகலை இரவாக்கியும்
ஆயுதம் எடேன் என்று ஆயுதம் எடுக்கையும் –
ஆஸ்ரித அர்த்தமாக
கால வ்யவஸ்தையையும் -தன் ஸ்வபாவ வ்யவஸ்தையையும் அழித்தான் -என்கை
நின்று கொன்று –
அர்ஜுனன் செய்தான் என்னும்படி
முகம் தோற்றாமே  நின்று
எதிரிகளைக் கொன்று –

வென்றி சேர் மாரதர்க்கு வான் கொடுத்து –
நாம் யுத்தோ ந்முகரான வன்று விஜயமும் நம்மது
அத்தாலே பூமியும் நம்மதாகக் கடவது என்று இருந்த
மகா ரதர்களான துரியோநாதிகள் என்ன –
அவர்களுக்கு துணையாய் வந்த த்ரோணாதிகள் என்ன –
இவர்களுக்கு வீர ஸ்வர்க்கத்தைக் கொடுத்து —
அவர்களக்கு ஒரு பத ந்யாசமும் கொடோம் -சாகல்யேந எங்களதாக  வேணும் -என்று
இருந்த பூமியை பாண்டவர்கள் பக்கலிலே யாம்படி புகழை மிகுத்த உன்னை ஒழிய
சீர் -புகழ்
பாண்டவர்கள் விஜயீகளாய் பூமியை சாகல்யேந லபித்தார்கள் என்னும்படி புகழ் மிகுத்த
என்னுதல்
ஆஸ்ரித பஷபாதி என்னும் தன் புகழை மிகுத்தான் என்னுதல்
ஓர் தெய்வம் நான் மதிப்பனே —
ஆஸ்ரித பஷ பாதன் என்று அறிந்த நான்
வேறு ஒரு தெய்வத்தை ஆஸ்ரயணீயமாக நினைப்பேனோ –

————————————————————————————-

90-பாட்டு –அவதாரிகை –

உன்னை ஒழிந்தார் ஒருவரை ஆஸ்ரயணீயர் என்று இரேன் என்று தம்முடைய
அநந்ய கதித்வம் சொன்னார் கீழ் –
இப்பாட்டில் –
ஆஸ்ரயணீயர் தேவரீரே ஆனாலும்
தேவரீரை லபிக்கைக்கு
தேவரீர் திருவடிகளை ஒழிய
என் பக்கல் உபாயம் என்று சொல்லல் ஆவது இல்லை என்று
தம்முடைய
ஆகிஞ்சன்யத்தை அருளிச் செய்கிறார் –

குலங்களாய ஈரிரண்டில் ஒன்றிலும் பிறந்திலேன்
நலங்களாய நற் கலைகள் நாலிலும் நவின்றிலேன் –நாவிலும் என்றும் பட பேதம் -இங்கே
புலன்கள் ஐந்தும் வென்றிலேன் பொறியிலேன் புனித நின்
இலங்கு பாதம் அன்றி மற்றோர் பற்றிலேன் எம் ஈசனே –90-

வியாக்யானம் –

குலங்களாய இத்யாதி –
இப்பாட்டு –பொறியிலேன் என்கிற பதம் தொடங்கி
கீழ் நோக்கி காரண பரம்பரையாலும்
பாட க்ரமத்தாலே கார்ய பரம்பரையாலும்
இரண்டு முகமாக நிர்வஹித்து போரும்
நம்மை லபிக்கைக்கு உம்முடைய பக்கல் உள்ளது என் என்ன –
சம்சார பீஜமான சப்தாதி விஷயங்களிலே அகப்பட்டு நின்றேன் -இது இ றே என் பக்கல் உள்ளது –
பொறி-என்று சப்தாதி விஷயங்களைச் சொல்லுகிறது
நாற்றத்தை காட்டி அகப்படுத்திக் கொள்ளுமதாகையாலும்
அகப்பட்டால் பின்பு புறப்பட விரகு அற்று இருக்கையாலும் –
விநாசததோடே தலைக்கட்டுகையாலும்
சப்தாதி விஷயங்களே புருஷார்த்தம் என்று சாதன அனுஷ்டானம்  பண்ணுகிற
சம்சாரத்தில் இது அகப்படத்தகாது என்று அறிந்த நீர் அவ் விஷயங்களிலே இந்த்ரியங்கள்
போகாமே நோக்க மாட்டிற்று இலரோ -என்ன

புலன்கள் ஐந்தும் வென்றிலேன் -இந்த்ரியங்கள் ஸ்வ வசத்தில் என்னைக் கொடு போக
அவை இட்ட வழக்காய் திரிந்தேன் இத்தனை போக்கி
அவற்றிலே ஓர் இந்த்ரியத்தை நியமிக்க ஷமனாய்த்து இலேன்
இந்த்ரியாணி ப்ரமாதீநி ஹரந்தி ப்ரஸபம்மந -என்னக் கடவது இ றே
தர்மேண பாபமப நுததி -என்றும் –
சாந்தோ தாந்தோ உபரத -என்று
இத்யாதிகளாலே வேதங்கள் இந்திரிய ஜெயத்துக்கு வழி சொல்லா நின்றன
அவ் வேதங்களில் இழிய மாட்டிற்று இலீரோ -என்ன

நலங்களாய நற் கலைகள் நாவிலும் நவின்றிலேன்
நலங்களாய கலைகள்,ஆவது -த்ரை குண்ய விஷயா  வேதா -என்கிறபடியே
சேதனருடைய குண அநுகூலமாக நிற்கின்ற நிலைகளிலே நல வழி போக்கும்படி
மாதா பித்ர்சதங்களில் காட்டிலும் வச்தல தரங்கள் ஆகை –
நற் கலைகள் ஆவது -மோஷ தத் சாதனங்களிலே நோக்கை -உடைத்தாகை
இப்படிப் பட்ட நாலு வேதங்களிலும் இசிலிக்கப் பெற்றிலேன் –
நவிலுதல்-பயிலுதல்
கலை -வேதம் –
பிரதமத்தில் அத்யயனம் பண்ணினார்க்கு இ றே தத் பலமான அனுஷ்டானம் –
அது இ றே இந்த்ரிய ஜெயத்துக்கு சாதனம் -ஆக -இப்படி இந்த்ரிய ஜெயத்தில் நான் தூரஸ்தன் ஆகை
இந்த இந்த்ரிய ஜெயத்துக்கு பிரதம சாதனமான அத்யயநாதிகளில் இலியாது ஒழிவான்
ஏன் என்னில் –
குலங்களாய ஈரிரண்டில் ஒன்றிலும் பிறந்திலேன்
உபேஷையாலே  இழியாது ஒழிந்தேன் அல்லேன்
அயோக்யனாகையாலே இழியப் பெற்றிலேன்
அத்யயநம் த்ரை வர்ணிக அதிகாரம் இ றே
சதுர்த்த வர்ணத்தில் ஜநித்தவனுக்கும் பாகயஞ்ஞாத் யதிகாரம் உண்டு
த்ரை வர்ணிக சுச்ருஷணத்திலே அதிகாரம் உண்டு-அத்தாலே விரோதி பாபம்
போகையாலே இந்த்ரிய ஜெயத்துக்கு சாதனம் ஆகலாம் –
அந் நாலு வர்ணத்திலும் பிறப்பப் பெற்றிலேன்

இவ் உத்கர்ஷ்ட வர்ணத்திலே ரிஷி புத்ரராய் திரு வவதரித்த இவர் நாலு வர்ணத்தில்
பிறந்திலேன் என்பான் என் என்னில் –
யது குலத்திலே அவதரித்த க்ர்ஷ்ணன் வளர்ந்து அருளின கோப குலத்தை தனக்கு
குலமாக நினைந்து இருந்தால் போலே –
இவரும் வளர்ந்து அருளினபடியை நினைந்து அருளிச் செய்கிறார் –
கோபாலோ யாதவம் வம்சம் மக்நமாப்யுத்த ரிஷ்யதி என்று
அவதரித்த குலம் கோப குலம் -ரஷ்ய குலம் யது குலமாய் சொல்லா நின்றது இ றே
சபிதா யஸ்து போஷக -எண்ணக் கடவது இ றே
அதவா
நாலு வர்ணத்திலும் எனக்கு அந்வயம் இல்லாதபடியாலே த்ரை வர்ணிக விஹிதமான
அத்யயநத்துக்கு அயோக்யன் ஆனேன் –
அத்யயநம் பண்ணப் பெறாமையாலே வேதார்த்த ஜ்ஞானம் இல்லையாய்
அதன் பலமான வேதார்த்த அனுஷ்டானம் இல்லையாய் இந்த்ரிய ஜெயம் பண்ணப் பெற்றிலேன்

அஜிதேந்த்ரியன் ஆகையாலே விஷயங்களின் கையில் அகப்பட்டு நின்றேன் என்கிறார் -என்னவுமாம்
சம்சார பீஜமான விஷயாந்தர பராவண்யம் ஒழிய உம்முடைய பக்கல் ஒரு முதல் இல்லை யாகில்
உமக்கு உஜ்ஜீவன ஹேதுவாக நீர் நினைத்து இருந்தது என் என்ன –
புனித –
விஷயாந்தர ப்ராவண்யத்தால் அசுத்தராய் -தாம்தாம் பக்கல் சுத்தி ஹேது இன்றிக்கே இருக்கும்
குறைவாளரையும் ஸ்வ ஸ்பர்சத்தாலே சுத்தராக்க வல்ல சுத்தியை உடையவன் அல்லையோ
அதாவது –
உத்கர்ஷ்ட ஜன்மம் என்ன –
வேத ஸ்பர்சம் என்ன
வேதார்த்த அனுஷ்டானம் என்ன –
இவற்றினுடைய ஸ்தானத்திலே பகவத் அனுக்ரஹம் நின்று
விஷயாந்தர ப்ராவண்யத்தை தவிர்த்து தருகை
நின்னிலங்கு பாதமஅன்றி மற்று ஓர் பற்றிலேன் –
இருட்டு மிக்கதனையும் விளக்கு ஒளி வீறு பெறுமாபோலே
குறைவாளர்க்கு முகம் கொடுக்கையாலே விலங்கா நின்றுள்ள திருவடிகளை ஒழிய
வேறு ஜீவன உபாயத்தை உடையேன் அல்லேன்
எம் மீசனே
வேறு முதல் இன்றிக்கே அகதிகளான எங்களுக்கு நிர்வாஹகன் ஆனவனே –

—————————————————————————————

ஸ்ரீ கோயில் கந்தாடை அப்பன் ஸ்வாமிகள் திருவடிகளே சரணம்
ஸ்ரீ பெரியவாச்சான் பிள்ளை திருவடிகளே சரணம் .
ஸ்ரீ திரு மழிசை ஆழ்வார் திருவடிகளே சரணம் .
ஸ்ரீ பெரிய பெருமாள் பெரிய பிராட்டியார் ஆண்டாள் ஆழ்வார் எம்பெருமானார் ஜீயர் திருவடிகளே சரணம் .

Leave a Reply

Fill in your details below or click an icon to log in:

WordPress.com Logo

You are commenting using your WordPress.com account. Log Out /  Change )

Google photo

You are commenting using your Google account. Log Out /  Change )

Twitter picture

You are commenting using your Twitter account. Log Out /  Change )

Facebook photo

You are commenting using your Facebook account. Log Out /  Change )

Connecting to %s


%d bloggers like this: