அமுத விருந்து -இராமானுஜ நூற்றந்தாதி வியாக்யானம்–93-கட்டப் பொருளை மறைப் பொருளென்று -இத்யாதி ..

பெரிய ஜீயர் அருளிய உரை
தொண்ணூற்று மூன்றாம் பாட்டு -அவதாரிகை –
அவர் இதுக்கு ஒன்றும் அருளிச் செய்யாமையாலே –நிர்ஹேது கமாகாதே -என்று தெளிந்து-என் பிரபல கர்மங்களை தம்முடைய கிருபையாலே அறுத்து அருளின எம்பெருமானார் –ஒருவர் அபேஷியாது இருக்க -தாமே வந்து -குத்ருஷ்டி மதங்களை நிராகரித்தவர் அன்றோ –அவர் செய்யுமது வெல்லாம் நிர்ஹேதுகமாக வன்றோ -விருப்பது -என்கிறார்-
கட்டப் பொருளை மறைப் பொருளென்று கயவர் சொல்லும்
பெட்டைக் கெடுக்கும் பிரானல்லனே என் பெரு வினையைக்
கிட்டிக் கிழங்கொடு தன்னருள் என்னும் ஒள் வாளுருவி
வெட்டிக் களைந்த இராமானுசன் என்னும் மெய்த்தவனே – – -93 –
வியாக்யானம் –
இண்டைத் தூறு போலே அண்ட ஒண்ணாதபடி யிருக்கிற என்னுடைய
மகா பாபங்களைக் கண்டு -பிற் காலியாதே -வந்து கிட்டி மீளவும் கிளருகைக்கு
உறுப்பாய் இருக்கிற வாசனை யாகிற கிழங்கோடு கூடத் தம்முடைய கிருபை யாகிற
தெளியக் கடைந்த வாளை- அங்கீகார அவசரம் வரும் தனையும் புறம் தோற்றாதபடி
மறைத்துக் கொண்டு இருக்கிற தம்முடைய சங்கல்பமாகிற உறையை கழற்றி சேதித்து பொகட்ட –பிரபன்ன ஜன கூடஸ்தரான எம்பெருமானார்
பரம் ப்ரஹ்மை வாஜ்ஜம் பிரம பரிகதம் சம்ஸ்ரதி-இத்யாதிப் படியே -நிஹீதரமான அர்த்தங்களை-வேதார்த்தங்கள் என்று –கயவரான  குத்ருஷ்டிகள் -சொல்லுகிற ப்ராமக வாக்யங்களைப் போக்கின-உபகாரகர் அன்றோ -அவர் செய்து அருளுவது எல்லாம் நிர் ஹேதுகமாக இருப்பதன்றோ -என்று கருத்து –
கட்டம் -கஷ்டம்
பெட்டு -ப்ராமக வாக்கியம்
மெய்த்தவனே  -ஸ்வரூப அநு ரூபமாகையாலே -யதாவாய் இருந்துள்ள
-சரணாகதி ரூப தபஸ்ஸை வுடையவன் என்கை –
தஸ்மான் நியாச மோஷான் தபஸா மதி ரிக்த மாஹூ-தைத்தி-நாரா – 5- என்று
தபச்சுக்களில் மிக்க தபச்சாக சொல்லிற்று இறே-சரணா கதியை –

அருள் -கருணை கத்தி -உறை -சங்கல்ப ரூபம் –சர்ப்ப தோஷம் செல்வம் -இத்தனைக்கும் கிட்ட -அருளி மோக்ஷம் தருவார் தெரிய வேண்டாம் -உறை –
விசுவாசம் பிறப்பித்து –மீண்டும் மீண்டும் சேவித்து -அருள் ஒள் வாள் உருவி -வினைகளை போக்கி -பொழுதே பல காலும் போயின என்று அஞ்சி அழும் படி அன்றோ பண்ணுவார்-வாள் வீசும் பரகாலன் -அணைத்த வேலும் –/ தன் அருள் –

——————————————————————————————————————–
பிள்ளை லோகம் ஜீயர் அருளிய உரை
அவதாரிகை -கீழ்ப் பாட்டிலே எம்பெருமானார் உடைய திரு முக மண்டலத்தை பார்த்து இத்தனை-நாளும் என்னை அங்கீ கரிக்கையில் கால் கண்டித்து கொண்டு இருந்த தேவரீர் -இப்போது அடியேன் பக்கல்-ஒரு கைம்முதல் இன்றிக்கே இருக்க -இப்படி அங்கீ கரிக்கைக்கு ஹேது ஏது-அத்தை சொல்லிக் காணீர்-என்று இவர் மடியைப் பிடித்தாலும் -அதுக்கு அவர் மறு உத்தரம் சொல்லாதே கவிழ்ந்து தலை இட்டு இருந்தவாறே –
இப்படி நிர்ஹேதுகமாக கண்டிடுமோ என்று நினைத்து இதிலே —என்னுடைய பிரபல பாதகங்களை வாசனையோடு கூட தம்முடைய கிருபை யாகிற கட்கத்தை-சங்கல்பம் ஆகிற-உறையில் – நின்றும் உருவி அத்தாலே சேதித்து பொகட்டு பிரபன்ன குலத்துக்கு எல்லாம் ஒக்க உத்தாரகரான-எம்பெருமானார் ஸ்வ அஞ்ஞான விஜ்ர்ம்பிதமான அபார்த்தங்களை எல்லாம் வேதார்த்தங்கள் என்று-பரம மூடரான குத்ருஷ்டிகள் சொலுகிற ப்ராமக வாக்யங்களை நிவர்ப்ப்பித்த பரம உபாகரர் ஆகையாலே
அவர் செய்வது எல்லாம் நிர்ஹேதுகமாக அன்றோ இருப்பது என்று தெளிந்து தம்மிலே தாமே சமாஹிதராய்-சொல்லுகிறார் –
வியாக்யானம் -என் பெய் வினையைக் கிட்டி -இவ்வளவும் விமுகனாய் போந்த என்னால் -உண்டாக்கப்பட்டதாய் –அனுபவ ப்ராயாசித்தங்களால் நிவர்திப்பிக்க அரியதாய் -சாகோபசாகமாய்-பணைத்துப் போருகிற-துஷ் கர்ம ரூப விஷ வ்ர்ஷத்தை -இண்டைத் தூறு போலே ஒருவருக்கும் அண்ட ஒண்ணாதபடி-இருந்ததே ஆகிலும் கௌரவ சேனையை -காலோச்மி லோகே ஷயக்ர்த்த ப்ரவர்த்த -என்று சொல்லா நின்ற கிருஷ்ணன் -சென்று கிட்டினால் போலே தாமே சென்று கிட்டி –அவித்யா தரு -(அஹங்காரம் மமகாரங்கள் கொண்ட வேர்கள் )-என்ன கடவது இறே -வினையை கிட்டி என்றது-வினையேனைக் கிட்டி என்றபடியாய்-ஆளை இட்டு கார்யம் கொள்ளுகை அன்றிக்கே நேர் கொடு நேரே தாமே வந்து கிட்டினார் –காணும் -என்கிறார்-
கிழங்கோடு -மீளவும் கிளருகைக்கு உறுப்பாய் இருக்கிற துர் வாசனை யாகிற கிழங்கோடு கூட
தன் அருள் என்னும் -சித்திர் பவதி வானேதி சம்ச யோச்யூத சேவிநாம் -என்ற அவன் அருள் அன்றிக்கே
ந சம்சயச்து தத் பக்த பரிசார்யா ரதாத்மனாம் -என்று சொல்லப்படுகிற தம்முடைய அருளாகிற –ஒள் வாள் உருவி –அழகியதான வாள் ஆயுதத்தை -தன் சங்கல்பம் ஆகிற உறையில் நின்றும் பிடுங்கி –ஒள் -அழகு ஒள் வாள் -ஒளியை-உடைத்தான வாள் –கூரிய வாள் என்னுதல் –வெட்டிக் களைந்த-எடுத்துப் பொகட்ட – செடியை வெட்டி வேரைக் களைந்து-விட்டால் இந்நிலத்திலே இச் செடி முற் காலத்தில் இருந்ததோ என்று தோற்றுமா போலே -இவன் இடத்தில் இப் பாபங்கள்-இருந்ததோ என்று தோற்றும் படியாக காணும் -இவர் வேரைக் களைந்து விட்ட படி –
மெய்த்தவன்
-சத்யமான-தபஸை உடையவர் -ஆத்மா யாதாம்ய ஞான ரூபமாய் சரணாகதி ரூபமான தபசைஉடையவர் –
-தஸ்மான் நியாச-மேஷாம் தபஸாமதிக்ர்தமா ஹூ -என்கிறபடியே சர்வேஷாம் தபஸாம் உத்க்ர்ஷடையான பிரபத்தியிலே நிஷ்டர் என்றபடி
இந் நிஷ்டயாலே காணும் இவர் பிரபன்ன குல உத்தேச்யர் ஆனதும் பிரபன்ன ஜன கூடஸ்தர் ஆனதும்
-இராமானுசன்
இப்படிப் பட்ட எம்பெருமானார் –கட்டப் பொருளை மறைப் பொருள் என்று
-பரம் ப்ரஹ்மை வாஞ்சம் ப்ரம பரிகதம் சம்சரதி-தத்பரோ பாத்ய லீடம் -இத்யாதி படியே
உப பிரமண விருத்தங்களாயும் -சூத்திர விருத்தங்களாயும் -ப்ரத்யஷ விருத்தங்களாயும் இருக்கையாலே நிஹீன தர்மமான அர்த்தங்களை-வேதார்த்த அர்த்தங்கள் என்று –கட்டம் -கட்டு –கயவர் சொல்லும் –மாயாவாதம சஸ்சாஸ்திரம் பிரச்சன்னம் பௌத்த முச்ச்யதே –மாயா சகதிதம் தேவி கலவ் ப்ராஹ்மன ரூபிணா-என்கிறபடியே
ஜகத் பிரதாரகராய் கொண்டு சுபாஸ்ரயமான விக்ரகம் இல்லை -என்றும் ஸ்வா பாவிகமான-கல்யாண குணங்கள் இல்லை என்றும்
பாதோச்ய விஸ்வா பூதானி த்ரிபாதஸ் யாம்ர்தம் திவி -என்கிற விபூதி-இல்லை என்றும்
-ஹ்ரீச்சதே லஷ்மீஸ் ச பத்ன்யவ் -என்கிற ஸ்ரீ ய பதித்வம் இல்லை என்றும்
இப்படிப்பட்ட விருத்தார்த்தங்களை எல்லாம் வேதாந்த வாக்யங்களுக்கும் வேதாந்த சூத்தரங்களுக்கும்-தாத்பர்யமாக சொல்லுகிற சங்கராதி குத்ர்ஷ்டிகளை பரக்க சொல்லா நின்றுள்ள -கயவர் -துர்மார்க்கர் –
பெட்டை கெடுக்கும் பிரான் அல்லனே
-ப்ராமக வாக்யங்களை நிவர்திப்பித்த உபகாரகர் அன்றோ
பெட்டு -ப்ராமக வக்க்யம் –பெட்டை கெடுக்கை யாவது -பன்காந்தரித குஞ்சென சங்கரோத்யர்த்த பல்யதா-என்னும்படி அதி நீஹீனங்களாய் துஸ் தர்க்க ஜடிலங்களாய் கொண்டு அவர்கள் பிரபந்தீகரித்த துஷ் பிரபந்தங்களை –
யதீந்திர மத சூக்த்யர்த்த ஸ்வஸ் சந்தகதி ரத் நவத் -என்று கொண்டாடப் படுமவையாய்
-சிரந்த ந சரஸ்வதி சிகுரபந்த சைரந்திகா -என்று வேதாந்தங்களினுடைய சிடுக்கை அவிழ்க்க கடவனாய் இருக்கிற-சத் தர்க ஜடிலங்களான ஸ்ரீ பாஷ்யாதி-சத் பிரபந்தங்களாலே நிரசித்தார் -என்றபடி
இது ஒருவர் அர்த்திக்கச் செய்தது அல்லாமையாலே இவர் செய்தது எல்லாம்
நிர்ஹேதுகமாக இருப்பது ஓன்று அன்றோ என்று சமாஹிதர் ஆனார் ஆய்த்து–

————————————————————————–

அமுது விருந்து –
அவதாரிகை
தாம் கருதிய படியே பதில் கிடையாமையாலே -தம் வினைகளை வேரற களைந்து
தம்மை ஏற்று அருளியது -ஹேது வற்றது-என்று தெளிந்து -அத்தகைய எம்பெருமானார்
எவருமே வேண்டாது இருக்க தாமாகவே வந்து -குத்ருஷ்டி மதங்களை களைந்து –
உலகினர்க்கு உதவினவர் அன்றோ -அவர் செய்யும் அவை யாவையும் -கருணை யன்றி வேறொரு-காரணம் அற்றவைகளாய் அல்லவோ -உள்ளன -என்கிறார் .
பத உரை –
கிட்டி -நெருங்கி வந்து
கிழங்கோடு -அடிக் கிழங்கோடு
தன் அருள் என்னும் -தம்முடைய கிருபை என்னும்
ஒள் வாள் உருவி -பள பள த்து விளங்குகிற வாளை -உறையினின்றும் -வெளியே எடுத்து
வெட்டிக் களைந்த -வெட்டி வீசி எறிந்த
இராமானுசன் என்னும் -எம்பெருமானார் என்கிற
மெய்த்தவன் -ஆத்மாவுக்கு உண்மை நிலை யாய் அமைந்த சரணாகதி செய்தவர்
கட்டப் பொருளை -கஷ்டமான அர்த்தங்களை
மறைப் பொருள் என்று -வேதத்தினுடைய நேரிய பொருளாகும் என்று
கயவர் -கீழ்பட்ட மக்கள் -குத்ருஷ்டிகள்-
சொல்லும் பெட்டை -சொல்லுகிற ஏமாற்று பேச்சுக்களை
கெடுக்கும் -தூஷித்து தொலைக்கும்
பிரான் அல்லனே -உபகாரகர் அல்லரோ .
வியாக்யானம் –
கட்டப் பொருளை –பிரான் அல்லனே –
கட்டம்-கஷ்டம் என்னும் வடமொழிச் சொல் இங்கனம் ஆயிற்று -கட்டப் பொருள் -கஷ்டமான பொருள்-செம் பொருளாய் அல்லாமல் வலிந்து உரைக்கும் பொருள் -என்றபடி –க்லிஷ்ட அர்த்தம் -என்பர் வடநூலார் –
இதுவே மறையின் கருத்தில் உள்ள பொருள் என்கின்றனர் கயவர் .
அது உலகத்தாரை மயக்கச் செய்யும் பேச்சு -என்கிறார் அமுதனார் –
பெட்டு -மயங்கச் செய்யும் பேச்சு
தாம் கூறுவது செம்மைப் பொருள் அன்று -கட்டப் பொருளே என்பது கயவர் நெஞ்சுக்கு தெரியும் –ஆயினும் அதுவே மறைப் பொருள் என்று -உலகத்தை ஏமாற்றுகின்றனர் .
இனி கஷ்டத்தை உண்டு பண்ணும் பொருள் கட்டப் பொருள் -என்றதாகவுமாம்-
விஷயம் அறிந்தவர்களுக்கு -அவர்கள் கூறும் பொருள் கஷ்டத்தை உண்டு பண்ணுகிறது -என்க-
கப்யாச-ஸ்ருதிக்கு யாதவ பிரகாசன் கூறிய பொருள் எம்பெருமானார் திரு உள்ளத்துக்கு-கஷ்டத்தை உண்டு பண்ண -அவன் எதிரிலேயே கண்ணீர் வடித்ததை இதனுக்கு-உதாஹரணமாகக் கொள்ளலாம் –
பிரம்மத்துக்கும் சேதன அசேதன பொருள்களுக்கும் -இயல்பாக பேதமும் -அபத்தமும் உண்டு என்னும்-யாதவ பிரகாசனுடைய மதத்தை –அபேதத்தையும் இயல்பாக கொண்டமையின் –
அசேதனப் பொருள்கள் இடம் உள்ள வடிவம் மாறுபடும் நிலையும் –
சேதனப் பொருள்கள் இடம் உள்ள துக்கத்துக்கு உள்ளாகும் நிலையும் –
பிரம்மத்துக்கு தவிர்க்க ஒண்ணாதவைகள் ஆகி விடுமே -என்று மனம் புழுங்கி –
பிரம்ம -அக்ஜ்னாபஷா தபி பாபி யான் அயம் பேத அபேத பஷ-என்று
பிரம்மத்துக்கு அக்ஜ்நானம் உண்டாகிறது என்று கூறும் சங்கரர் பஷியினும் மிக்க பாபத் தன்மை-வாய்ந்தது இந்த பேத அபேதக் கஷி-என்று வேதார்த்த சந்க்ரஹத்திலே அருளிச் செய்து இருப்பதையும்-உதாஹரணமாகக் கொள்ளலாம் –
இதனால் பிரம்மத்துக்கு -ஞான  ஸ்வரூபத்துக்கு -அஞான  சம்பந்தம் கூறும் கஷியும் பாபத் தன்மை-வாய்ந்ததே -பேத அபேத கஷியோ அதனினும் மிக்க பாபத் தன்மை வாய்ந்தது -என்று குத்ருஷ்டிகள்-அனைவரும் கூறும் பொருள்கள் மனக் கஷ்டத்தை உண்டு பண்ணினமை புலனாகிறதன்றோ-
பெட்டைக் கெடுக்கும் பிரான் –
உண்மைப் பொருளையும் -அவர்கள் கூற்றில் உள்ள குற்றங்களையும் காட்டித் தாமாகவே வந்து-உலகினுக்கு உபகரித்தவர் -என்றபடி –
பிரான் அல்லனே
இராமானுசன் என்னும் மெய்த்தவன்  பிரான் அல்லனே -என்று இயைக்க –
என்பெருவினையை –மெய்த்தவன் 
என் பெருவினை -சிறியவனாகிய நான் செய்த பெரிய வினை -ஜாதி ஒருமை –
பிறர் இடம் இருந்து வந்தது அன்று -என்னது -அனுபவித்தோ பரிகரித்தோ போக்க ஒண்ணாதது -ஆதலின்-பெரிது .வினையை வெட்டி என்ன அமைந்து இருக்க -கிட்டி -என்றது -இண்டைத் தூறு போலே-அண்ட ஒண்ணா-இத்தால் எம்பெருமானார் பிற்காலியாத-துணிவு புலப் படுகிறது .
கிழங்கோடு வெட்டி –
கிழங்கு என்பது கர்ம வாசனையை –
அஃது இருப்பின் மீண்டும் கர்மம் தலை தூக்கும் அன்றோ –
அதனுக்கு இடம் இன்றி வாசனையோடு கர்மத்தை ஒழித்து அருளினார் என்க -.
தன் அருள் என்னும் ஒள் வாள் உருவி –
என் கர்மத்தை ஒழிக்கும் சாதனம் என்னிடம் இல்லை -எம்பெருமானார் இடமே உள்ளது .
அவரது அருளே அதனை வெட்டி ஒழிப்பதற்கு சாதனம் .
எம்பெருமானது அருளும் அதனை ஒழிப்பதற்கு சாதனமாகாது –
ஸ்வா தந்த்ரியத்தால் அவனது அருளும் ஒரு கால் ஒளி மங்கி மழுங்கியும் போகக் கூடும் .எம்பெருமானார் உடைய அருளோ -அங்கனம் ஒரு காலும் ஒளி  மங்கி மழுங்காத சாணை பிடித்த-வாளாய் -அதனை ஒழித்துக் கட்டியே தீரும் -அது தோன்ற -தன் அருள் என்னும் ஒள் வாள் -என்றார் .
உருவி -என்றமையால் -அவ்வாள் இதுகாறும் வெளிப்படாமல் உறையில் இடப் பட்டமை தெரிகிறது .-சமயம் வரும்போது -அது வெளிப்படுகிறது -அமுதனாரை ஆட் கொள்ளும் சமயம் வரும் அளவும்-அதனை வெளிக் காட்டாது -மறைத்துக் கொண்டு இருக்கிற எம்பெருமானார் உடைய சங்கல்பம்-என்கிற உறையில் இருந்து உருவப் பட்டது -அருள் என்னும் ஒள் வாள் -என்க .
நம் ஆழ்வார் பெரிய திருவந்தாதியில் – 26-யானும் என் நெஞ்சும் இசைந்து ஒழிந்தோம் வல் வினையைக்-கானும் மலையும் புகக் கடி வாள் -தானோர்-இருளன்ன  மா மேனி எமமிறையார் தந்த-அருளென்னும் தண்டால் அடித்து -என்று
எம்பெருமான் தந்த அருளைத் தண்டாகக் கொண்டு வல் வினையை அடித்துத் துரத்துவதாக கூறினார் .
திரு மங்கை மன்னன் பெரிய திரு மொழியில் – 6-2 – 4- –
நீ பணித்த அருள் என்னும் ஒள் வாளுருவி எறிந்தேன் ஐம்புலன்கள் இடர் தீர -என்று
எம்பெருமான் பணித்த அருளை ஒள் வாளாக கொண்டு ஐம்புலன்களின் இடர் தீர எறிந்ததாக-கூறுகிறார் .நம் ஆழ்வார் வாள் ஏந்தாது அந்தணர் போல் சாந்தமாய் இருப்பவர் ஆதலின்-அவருக்கு அருள் தண்டாக கிடைத்தது .திரு மங்கை மன்னனோ ஷத்ரிய வீரர் போன்று-மருவலர் தம் உடல் துணிய வாள் வீசும் பரகாலன் — 3-9 10- – ஆகையாலே அவருக்கு அருள் வாளாக கிடைத்தது .
அவர்கள் இருவரும் முறையே அடிப்பவர்களையும் எறிபவர்களாயும் தாமே யாயினர் .
அமுதனார்க்கோ அங்கன் அன்றி எம்பெருமானாரே தம் அருள் என்னும் வாள் கொண்டு
பெருவினையை வெட்டிக் களையும் படியான பெருமை கிடைத்தது ..
கிருபா -கிருபாணமாக-வாளாக -வெளிப்பட அதனைக் கொண்டு கிட்டுதற்கு அரிய-
என் கொடு வினைத் தூற்றை அடியோடு வெட்டிக் களைந்து-எனக்கு கர்ம பந்தத்தில் இருந்து-விமோசனம் தந்தருளினார் -எம்பெருமானார் -என்றார் ஆயிற்று .
எல்லாப் பாபங்களில் இருந்தும் விடுவிக்கும் வல்லமை கண்ணனுக்கே உள்ளது ஓன்று அன்றோ –
அது எம்பெருமானாருக்கு எங்கனம் வந்தது என்பாருக்கு விடை இறுக்கிறது-மெய்த்தவன் -என்பது-
மெய்த்தவன் -மெய்யான தவம் உடையவர் .
தவம் -சரணாகதி .ந்யாசம் எனப்படும் சரணாகதியை சிறந்த தவமாக வேதமும் ஓதிற்று –சரணாகதி ஏனைய உபாயங்கள் போல் அல்லாது -எம்பெருமானுக்கு மிகவும் பாரதந்திரமாய் உள்ள –ஆத்மா ஸ்வரூபத்துக்கு இயைந்ததாய் அமைந்து இருத்தலாலே-அதுவே ஆத்மாவின் உண்மை நிலை –என்பது தோன்ற -மெய்த்தவம் -எனப்படுகிறது -சரணாகதி நிஷ்டையை தவிர மற்றைய உபாயங்களில்
கொள்ளும் நிஷ்டை -பரதந்த்ரமான ஆத்மா ஸ்வரூபத்துக்கு ஏலாமையின் -அது பொய்யான நிஷ்டை -என்க.
சேராததை தனக்கு சேர்ந்ததாக காட்டுவது பொய்யே யன்றோ –
யாவதாத்மா நியத த்வத் பாரதந்த்ர்யோசிதா -ஆத்மா உள்ள உரையில் தப்பாது நிலையாய் உள்ள
பகவத் பாரதந்த்ர்யத்துக்கு இயைந்தது -என்றார் வேதாந்த தேசிகனும் .இங்கனம் உண்மையான
சரணாகதி நிஷ்டையை உடையவராகிய எம்பெருமானார் -தம்மைச் சார்ந்தவர் அனைவரையும் –
வினைகளின் நின்றும் விடுவிக்க வல்லவர் ஆனார் -சேர்ந்த அனைவருடைய பாபங்களையும்
பொறுத்து அருளுமாறு -பெருமாள் இடம் சரணாகதி செய்து -வரம் பெற்று உள்ளமை யாழ் அத்தகைய
வல்லமை -அவருக்கு வந்தது என்க –அவர் செய்த பிரபத்தியினாலேயே நாம் அனைவரும்
அவர் சம்பந்தத்தை முன்னிட்டு பிரபன்னர்களாகி வினையினின்றும் விடுபடுகிறோம் –
பிரபன்ன ஜனங்களாகிய நம் அனைவருக்கும் அவரே கூடஸ்தர் என்று நம்மால் அவர்
போற்றப்படுகிறார் .நம் கூடஸ்தர் நமக்கு வைத்து இருக்கும் சொத்து சரணாகதி –
அதுவே நமக்கு உஜ்ஜீவனம்
தம்மை ஏற்று அருள வினைகளை வெட்டிக் களைந்தது போலே
மறைப் பொருளைக் கொண்டு உலகினைக் காக்க குத்ருஷ்டிகளின் பெட்டைக் கெடுத்ததும்-
காரணம் இன்றி எம்பெருமானார் செய்த பேருபகாரம் என்று கருத்து–
—————————————————————————————————————-
அடியேன் கேள்வி ஞானத்தினால் ஜல்பித்தது –

காரணம் கட்டுரையே -கேட்டார்..ஸ்வாமி இதுக்கு ஒன்றும் அருளி செய்யாமையாலே
–நிர்ஹேதுகம் என்று தெளிந்து , என் பிரபல கர்மங்களை தம் உடைய கிருபையாலே
அறுத்து அருளின எம்பெருமானார் ,ஒருவரும் அபேஷியாது இருக்க
தாமே வந்து குத்ருஷ்ட்டி மதங்களை நிராகரித்தவர் அன்றோ, ?
அவர் செய்யும் அது எல்லாம்  நிர்ஹேதகம் ஆக வன்றோ இருப்பது என்கிறார்..
பர துக்கம் சகியாமலே ஸ்வாமி எல்லாம் செய்து அருளினீர்..ஸ்வாமி ச்வாபமே இது .
./மெய் தவம்-தபஸ்- சரணாகதி தான்/ கர்ம ஞான பக்தி யோகம் போன்றவை பொய் தவம்
ஆத்மா சொரூபம் -சேஷத்வம் பாரதந்த்ரம் கூட இயைந்து இருப்பதால் மெய் தவம்/
/கிட்டி-நான் இடம் தேடி வந்து -என் பெய் வினை முடிக்க –இண்டை தூறு போல /
விதி வாய்க்கின்றது காப்பார் யார் –
அருள்-அழகிய ஒள் வாள்- மோஷம் ஒன்றே கொடுப்பதால்–பூரிய கூர்மையான வாள்
–பகவான் அருள் பந்தம் மோஷம் இரண்டையும்
/ஒள் வாள்-கூர்மை-எம்பெருமானார் மோஷம் ஒன்றுக்குமே
நான் அறியாத படி/ அவனோ முதுகு தண்டை கடைந்து சூஷ்ம சரீரம் கொடுத்த்கு சூஷ்ம நாடி மூலம் அர்ச்சிராதி கூட்டி கொண்டு போவான்
-கூர்மை அற்று ஸ்வாமி அருள் கூட்டி போவதால் புஷ்பம் அலர்ந்ததை பறித்து கொண்டு போவது போல
/என் நன்றி செய்தேனா என் நெஞ்சில் திகழவே-ஆழ்வார் போல..
–மெய்த்தவனே பிரான் அல்லவா
– இண்டை தூறு ஆண்ட ஒண்ணாத படி இருக்கிற என் உடைய மகா பாபங்களை கண்டு பிற் காலியாதே வந்து கிட்டி ,
மீளவும் கிளருகைக்கு உறுப்பாய் இருக்கிற வாசனை அற கிழங்கோடு கூட தம் உடைய கிருபை ஆகிற தெளிய கடைந்த வாளை
,அங்கீ கார அவசரம் வரும் தனையும் ,புறம் தோற்றாத படி மறைத்து கொண்டு இருக்கிற தம் உடைய சங்கல்பம் ஆகிற உறையை கழற்றி சேதித்து பொகட்டார்
/கைம்மா துன்பம் கடிந்த பிரானே அடியேன் வேண்டுவது ஈதே -ஆழ்வார்
அங்கு வந்தாயே எனக்கு வரவில்லையே அழுகிறார்
இங்கு தனக்கும் உதவினார்/ கிட்டி களைந்தார் -என் வினையும் ,கயவர் சொல்லையும்- பூர்வ பஷ வாக்யங்களை தாமே கிட்டு களைந்தாரே
/கிருபை க்ருபாணம் -வாள் ஆயிற்று /உலகம் உண்ட பெருவாயா உலப்பில் கீர்த்தி- நானும் உலகில் இருக்கிறேனே-எனக்கு பண்ண வில்லையே .. /
பெரு வினை/ பெய் வினை இரண்டும் பாடம்..-இண்டைதூறு – விஷ செடி போல என் பெரு வினை- நானே முயன்று சம்பாதித்தவை/வினைகள் என்று பன்மை யில் சொல்லாமல் வினை என்றது-/ஜாதி ஒருமை

/நானே தேடிய பெரு வினை எல்லாம்/உருவி- எடுத்து என்று சொல்ல வில்லை -உறை என்னா ?சங்கல்பம்–நேற்றே வெட்டி இருக்கலாமே– காத்து இருப்பது காலம் கனிய –அங்கீகார வரை ..அது வரை அனுக்ரகிக்க வில்லை என்று தான் வெளியில் தோற்றும்-//எம் இறையார் தந்த அருள் என்னும் தண்டு-கதை-அடித்து -நான் தான் அடித்தேன்-ஆழ்வார் -சாத்விகர் தண்டு/ அருள் என்னும் உருவி எறிந்தேன்-கலியன்இருவரும் எறியணும் வீசணும் -ஸ்வாமி-இங்கு அவரே வெட்டி களைந்தார் /சமித்து பாதி சாவித்திரி பாதி போல/நாம் இரண்டு அடி அவன் இரண்டு அடி- ராமனும் போய் விபீஷணனும் வந்து அங்கு/

/மெய் தவம்-பிர பன்ன ஜன கூடஸ்தர் எம்பெருமானார்//வேதார்த்த -சந்க்ரகம்-பர பிரம்மா அஞ்ஞானம்  பிரம கதம் சம்சரதி-சூர்யனும் இருளும் சேராது-தேஜஸ் /இவர்களை பற்றி கோபம் படாமல் சோகம் தான் படுவார்/ அயர்ந்தார் பவ்தன் அறியார் சமணர் சிறியார் சிவ பட்டார் /கட்ட பொருள்-இழுத்து பிடித்த்கு வலு கட்டாயமாக உரைத்த பொருள்-கேட்டாலும் கஷ்டம் கொடுக்கும் படியான பொருள்/குணம் விபூதி ஆத்மா பரத்வம் எல்லாம் திருடுவார்கள் இவர்கள்/கயவர்- மயக்குபவர்கள் பித்தளையை ஹாடகம் என்பர் பித்தலாட்டகாரர்கள்

/பெட்டை- ப்ராமக வாக்யங்கள் போக்கும் உபகாரகன் ஸ்வாமி/-நிர்ஹேது கமாக செய்து அருளினார் /பெட்டு- ப்ராமக வாக்கியம்/மெய்த்தவன்-ஸ்வரூப அனுரூபம் ஆகையாலே சரணாகதி ரூப தபசி வுடையவன் என்கை–/கவிழ்ந்து தலை இட்டு இருந்தாராம்பதில் சொல்ல முடியாமல் ஸ்வாமி/என் பெரு வினை-இவ்வளவு நாளும் விமுகனாய் போன-சாகை -உப சாகமாய் விஷ விருஷம்- தப்பான நடத்தையால் வளர்ந்த விஷ மரம்-கிட்டே போக முடியாமல் இருந்தது/கிருஷ்ணன் பாரத யுத்தத்தின் நடிவில் புகுந்தது போல/பர்யாப்தம் அபரியாப்தம் சேனை அளவு பெரிதாய் இருந்தாலும்போதாது ..என்ற அளவில் சொன்னானாம்-துக்கம்- பீஷ்மர் சங்கு ஒலி கொண்டு சோகம் போக்கினார் பீஷ்மர்-ஐவரை கொல்ல மாட்டேன் என்றவர் – சொல்லி பீமன் சொன்னது/இருள் நாள் பிறந்த அம்மான் -மண்ணின் பூ பாரம் நீக்க-தானே புகுந்தால் போல-துஷ்கர்ம அவித்யா மரம் கிட்டி வெட்டி களைந்தார்/வினையேனை கிட்டி ..ஆளை கொண்டு காரியம் பண்ணாமல் தானே வந்து கிட்டி-பிரார்திக்காமல்-துணிவுடன் கிட்டி -/கிழங்கோடு -துர் வாசனை -இது தானே துஷ்கர்மங்களுக்கு அடி-/தன் அருள்–இவரே சம்பாதித்த அருள்- ஈஸ்வரன் அருள்- நடக்குமா நடக்காதா-அச்சுதன் அருளில் சங்கை போல அன்றிக்கே -தன் அருள்-அவன் நினைவு எப்பொழுதும் உண்டு/ நம் நினைவு மாறினால் காரிய கரம்/குடை-மழை-தான் ஏற நாள் பார்த்து இருந்து -பிள்ளை பேகனியாமல் பிரதி ஒவ்ஷதம் இடுமா போல-சேஷத்வம் விட பாரதந்த்ரம் ஏற்றம்/

கட்ட பொருள் –சுபாஸ்ர்யம் விக்ரகம் இல்லை என்றும் கல்யாண குணங்கள் இல்லை என்றும்,-கயவர்-மகா வாக்யங்களை /மயக்கு பசப்பு வாக்யங்களை நிரசித்து/வேதாந்தங்களின் சிடுக்கை களைந்து /யாரும் பிரார்த்திக்காமல் தானே செய்து அருளினார்–

——————————————————————————————————————–

கந்தாடை அப்பன் திருவடிகளே சரணம் –
திருமலை நல்லான் சக்கரவர்த்தி ஸ்ரீ ராம கிருஷ்ண ஐயங்கார் திருவடிகளே சரணம் .
பிள்ளை லோகம் ஜீயர் திருவடிகளே சரணம்
திருவரங்கத் தமுதனார் திருவடிகளே சரணம் .
ஆழ்வார் எம்பெருமானார் ஜீயர் திருவடிகளே சரணம்

Leave a Reply

Fill in your details below or click an icon to log in:

WordPress.com Logo

You are commenting using your WordPress.com account. Log Out / Change )

Twitter picture

You are commenting using your Twitter account. Log Out / Change )

Facebook photo

You are commenting using your Facebook account. Log Out / Change )

Google+ photo

You are commenting using your Google+ account. Log Out / Change )

Connecting to %s


%d bloggers like this: