அமுத விருந்து -இராமானுஜ நூற்றந்தாதி வியாக்யானம்–105-செழும் திரைப் பாற்கடல் கண்டுயில்மாயன் திருவடிக் கீழ் -இத்யாதி ..

பெரிய ஜீயர் அருளிய உரை
நூற்றஞ்சாம் பாட்டு -அவதாரிகை
எல்லாரும் சம்சாரம் த்யாஜ்யம் பரம பதம் உபாதேயம் என்று அறுதி இட்டு
வஸ்தவ்யதேசம்  அதுவே என்று அங்கே போக ஆசைப்படா நிற்க –
நீர் பரம பதத்தையும் சம்சாரத்தையும் சஹபடியா நின்றீர் –
உமக்கு வஸ்தவ்ய தேசமாக நீர் தாம் அறுதி இட்டு இருப்பது எது -என்ன
அருளிச் செய்கிறார் –
செழும் திரைப் பாற்கடல் கண்டுயில்மாயன் திருவடிக் கீழ்
விழுந்திருப்பார் நெஞ்சில் மேவு நன்ஞானி நல் வேதியர்கள்
தொழும் திருப்பாதன் இராமானுசனைத் தொழும் பெரியோர்
எழுந் திரைத்தாடுமிடம் அடியேனுக் கிருப்பிடமே – – -105 – –
வியாக்யானம் –
அழகிய திரைகளை வுடைத்தான திருப்பாற் கடலிலே –
கடலோதம் காலலைப்ப கண் வளரும் -திருவந்தாதி – 16- என்கிறபடியே
துடைகுத்த உறங்குவாரைப் போலே -அத்திரைகளானவை திருவடிகளை அநு கூலமாக அசைக்க
கண் வளரா நிற்பானாய் – உறங்குவான் போல் -திருவாய்மொழி -5 4- 11- – யோகு செய்கிற
ஆச்சர்யத்தை உடையவனான சர்வேஸ்வரனுடைய குணத்தில் ஈடுபட்டு –ஜிதந்தே -என்று
திருவடிகளின் கீழே விழுந்திருந்த ஸ்வபாவத்துக்கு ஒருகாலும் சலனம் அற்று இருக்கிற
கலக்கமில்லா நல் தவ முனிவரும் -திருவாய் மொழி -8-3 10–   இது ஒரு ஞான வைபவமே
என்று இத்தையே பல காலும் ஸ்லாகித்துக் கொண்டு போருகையாலே -அவர்கள் நெஞ்சிலே
மேவப்பட்ட விலஷணமான ஜ்ஞானத்தை உடையவராய் -பரம வைதிகரானவர்கள்
ப்ராணாமாத்ய அநு வர்த்தங்களைக் பண்ணா நின்றுள்ள திருவடிகளை வுடையரான
எம்பெருமானாரை
நித்யாஞ்சலி புடாஹ்ருஷ்டா -பார மோஷ -என்கிறபடியே சதா அனுபவம் பண்ணா நின்று உள்ள
வைபவத்தை உடையவர்கள் -அவ் அனுபவ ஜனித ஹர்ஷ பிரகர்ஷத்தாலே உடம்பு இருந்த இடத்தில் இராதே
கிளர்ந்து கடல் இரைத்தால் போலே  இரைத்துக் கொண்டு சசம்பிரம வியாபாரங்களை பண்ணும் இடம்
அவர்கள் அடியானான எனக்கு வஸ்த்வ்ய தேசம்
செழுமை -அழகு பெருமையுமாம்
பாற்கடல் பள்ளி  கொள் மாயன் -என்றும் பாடம் சொல்லுவர்–
தன் இருப்பிடம் அமுதனார் சொல்லிக் கொள்ள -போட்டி போட்டு திவ்ய தேச பெருமாள்கள் அடுத்த பாசுரம் –
நீள் ஓதம் வந்து அலைக்கும் -அவன் திருவடி தீண்ட -கண் துயில் மாயன் -உறங்குவான் போல் யோகம் செய்து -அனைத்தையும் செய்து அருளி –
பாவோ நான்யத்ர கச்சதி –நெஞ்சில் -மேவு நல் ஞானி ராமானுஜன் -திருவடி விழுந்த பலன் ராமானுஜரை நெஞ்சிலே பிரதிஷ்டை செய்து அருளுவான் -பிரதம பர்வம் பற்றினால் சரம பர்வத்தில் மூட்டும்
நல் ஞானி -ஆச்சார்ய அபிமான பெருமை உணர்ந்தவர் –நல் வேதியர் -வேதத்தின் யதார்த்த ஞானம் அறிந்து பாகவத சேஷத்வம் போக்யதை அறிந்தவர் -அடியோரோடு இருந்தமை –ஆழ்வார் ஆசைப்பட்டார்
தொழும் பெரியோர் -எழுந்து இரைத்து ஆடும் இடமே அடியேனுக்கு இருப்பிடம் —
ராமானுஜனை தொழுதே பெரியோர் ஆனவர்கள் -இரண்டாவது கோஷ்ட்டி -அதனால் பிரித்து அருளுகிறார்
நல் வேதியர் -வேறே -இவர்கள் வேறே -நல் வேதியர் தொழுவார்கள் -தொழுவதனால் பெரியோர் ஆனவர்கள் திருப்பாதம் –
ஆழ்வார் பாசுரம் பிரமாணம் -வேதம் பிரமாணம் -வேதம் தமிழ் செய்த மாறன் –
நல் வேதியர் -தொழாமல் இருக்கலாம் / தொழும் பெரியோர் நல் வேதியராக இருக்காமல் இருக்கலாம்
கடல் ஆர்பரித்தால் போலே எதிராஜா ராமானுஜர் -மால்; கொள் சிந்தையராய் –ஈட்டம்
செழும் –திரைக்கு கடலுக்கும் மாயனுக்கும் -விசேஷணம் -ஏஷ நாராயண ஸ்ரீ மான்
தன்னை உற்றாரை ஆட் செய்ய அன்றோ அவர் அருள் புரிந்தது –
அடியார் எழுந்து இரைத்து ஆடும் இடமே ராமானுஜர் இருப்பிடம் -புலவர் நெருக்கு உகந்த பெருமான் போலே தானே ஸ்வாமியும் –
பாட்டு கேட்கும் இடம் –கூப் பாடு கேட்கும் இடம் வளைத்த இடம் குதித்த இடம் எல்லாம் வகுத்த இடமே-இது அன்றோ எழில் ஆலி என்றான்/பரகால  நாயகி இருக்கும் இடமே –திருவடி தாமரையே என்று காட்டினானாம் -/இங்கு அமுதனார்  ஸ்வாமி யை தொழும் பெரியோர் எழுந்து இரைத்து ஆடும் இடமே அடியேனுக்கு இருப்பிடம் என்கிறார்
————————————————————————–

பிள்ளை லோகம் ஜீயர் அருளிய உரை –

அவதாரிகை -கீழே -எம்பெருமானார் தமக்கு பண்ணி அருளின உபகாரத்தை அனுசந்தித்து
மகா உதாரரான எம்பெருமானாரே -என்று அவரை சம்போதித்து-தேவரீர் சுலபனான கிருஷ்ணனை
கரதலாமலகமாக பண்ணிக் கொடுத்தாலும் –அவன் நித்ய வாசம் பண்ணுகிற பரம பதத்தை கொடுத்தாலும் –
அவனுக்கு கிரீடாகந்துக ஸ்தாநீயமான இந்த லீலா விபூதியைக் கொடுத்தாலும் -தேவரீர் உடைய திவ்ய மங்கள விக்ரக
அனுபவம் ஒழிய அவற்றில் ஒன்றும் எனக்கு வேண்டுவது இல்லை -ஆகையால் இவ் அனுபவம் எனக்கு எப்போதும்
நடக்கும்படி கிருபை பண்ணில் தரிப்பன் –  இல்லை யாகில் ஜலாதுத்தர்த்த மத்ஸ்யம் போலே தரிக்க மாட்டேன் என்ன –
அத்தைக் கேட்டவர்கள் -ஜ நிம்ருதி துரித நிதவ் மே  ஜகதி ஜிஹா சாந்த்ரஜாம் பிதா பவத -பவ நு ச ந பசி பரஸ்மின் நிரவதிகா
நந்த நிர்ப்ப ரெலிப்ச – என்கிறபடியே லோகத்தார் எல்லாரும் சம்சாரம் த்யாஜ்யம் என்றும் -பரம பதம்
உபாதேயம் என்றும் -அறுதி இட்டு அங்கெ போக ஆசைப்படா நிற்க -நீர் இவ்விரண்டையும் சஹ படித்து சொன்னீர் –
இனி உமக்கு வஸ்தவ்ய தேசமாக அறுதி இட்டு இருப்பது என் என்று கேட்க -திருப்பாற் கடலிலே
கண் வளர்ந்து அருளின சர்வேஸ்வரனுடைய குணங்களில் ஈடுபட்டு -கலக்கமில்லா நல் தவ முனிவராலே
விரும்பப்பட்ட விலஷண ஞானத்தை உடையரான -பரம வைதிகராலே –  தொழுது முப்போதும் -என்கிறபடியே
அநவரதம் சேவிக்கப் படா நின்றுள்ள திருவடிகளை உடைய எம்பெருமானாரை -தேவும் மற்று அறியேன் –
என்று சதா அனுபவம் பண்ணிக் கொண்டு இருக்குமவர்கள் எழுது அருளி இருக்குமிடம் அவர்கள் அடியேனான-எனக்கு வஸ்தவ்ய தேசம் என்று கீழே தாம் சொன்ன ப்ராப்யத்தை நிஷ்கர்ஷித்து அருளுகிறார் –

வியாக்யானம் –

செழும் திரை பாற்கடல் கண் துயில் மாயன் -செழும் என்றது -திரைக்கு விசேஷணம் ஆகவுமாம்-கடலுக்கு
விசேஷணம் ஆகவுமாம் –திரைக்கு விசேஷணம் ஆனபோது -செழுமை -அழகியதாய் -பால் கிளருமா போலே
ஒன்றுக்கு ஒன்றாக திரண்டு வருகிற இவற்றினுடைய சமுதாய சோபையை சொன்னபடி –   கடலுக்கு
விசேஷணம் ஆன போது-செழுமை -பெருமையாய் -நளி நீர் கடலைப் படைத்து தன் தாளும் தோளும் முடிகளும்
சமனிலாத பல பரப்பி -என்கிறபடி -சர்வேஸ்வரனுக்கு இடங்கை வலங்கை கொண்டு கண் வளருகைக்கு
ஈடான பரப்பை உடைய கடல் என்றபடி -அன்றிக்கே -செழுமை மாயவனுக்கு விசேஷணம் ஆகவுமாம் –
இப்படிப் பட்ட திரு பாற் கடலிலே -கடலோதம் கால் அழைப்ப கண் வளரும் -என்கிறபடி துடைகுத்த
உறங்குவாரைப் போலே -திரைகளானவை திருவடிகளை அனுகூலமாக அலைக்க – ஊஞ்சலிலே
கண் வளருமவனைப் போலே -கண் வளரா நிற்பானாய் -உறங்குவான் போலே யோகு செய்கிற -ஆச்சர்யத்தை
உடையனான சர்வேஸ்வரன் -ஏஷ நாராயணஸ் ஸ்ரீ மான் -ஷீரார்ணவ நிகேதன -என்றும் -வெள்ளத்தரவில்
துயில் அமர்ந்த வித்தினை -என்றும் சொல்லுகிறபடி அநந்த அவதார கந்தமாய்க் கொண்டு  திருப்பாற்
கடலிலே கண் வளர்ந்து அருளுகிற சர்வேஸ்வரன் -என்றபடி -செழும் திரை பாற்கடல் பள்ளி கொள் மாயன் –
என்றும் பாடம் சொல்லுவார்கள் -திருவடிக் கீழ் விழுந்து இருப்பார் -பாற் கடலான் பாதம் வழுவா வகை நினைந்து –
என்கிறபடியே அப்படிப் பட்ட சர்வேஸ்வரனுடைய கல்யாண குணங்களை அனுபவித்து -அவற்றிலே
ஈடுபட்டு -உன் அடிக் கீழ் அமர்ந்து புகுந்தேனே -என்றபடி -அவனுடைய திருவடிகளின் கீழே நிழலும் அடி தாறும்
போலே பிரியாதே விழுந்து இருக்குமவர்களான – கலக்கமிலா நல் தவ முனிவராலே –நெஞ்சில் மேவும்
நல் ஞானி -இது ஒரு ஞான வைபவமே என்று இத்தையே பலகாலும் அவர்கள் ஸ்லாகித்துக் கொண்டு –
போருகையாலே அவர்கள் நெஞ்சிலே வைக்கப்பட்ட ஞான வைலஷன்யத்தை உடையவராய் –

மேவுதல் -விரும்புதல் –

நல் வேதியர் -பரம வைதிகர் ஆனவர்கள் –தொழும் திருப் பாதன் -லஷ்மணாய முநயே தஸ்மை நமஸ் குர்மஹே-
என்றும் –தஸ்மை ராமானுஜார்யாய நம  பரம யோகினே -என்றும் –  பிரமாணம் லஷ்மண முநி ப்ரதி க்ர்ஹ்ணா து மாமாம் –
என்றும் -ராமானுஜம் யதிபதிம் ப்ரணமாமி மூர்த்த்நா-என்றும் சொல்லுகிறபடியே பிரணமாத்ய அனுவர்த்தனந்களை
பண்ணா நின்றுள்ள திருவடிகளை உடையனான –இராமானுசனை -எம்பெருமானாரை -தொழும் பெரியோர் –
நித்யாஞ்சலி புடா ஹ்ர்ஷ்டா -என்றும் -புணர்த்தகையனராய் –  என்றும் -கைகள் கூப்பிச் சொல்லீர் -என்றும் –
சொல்லுகிறபடியே சர்வ காலமும் சேவித்துக் கொண்டு இரா நின்றுள்ள பெருமையை உடையவர்கள் –
எழுந் திரைத்தாடுமிடம்  -அவ்  அனுபவ ஜநிதமான ஹர்ஷம் உந் மஸ்தகமாய்    -அத்தாலே
உடம்பு இருந்த இடத்தில் இராதே கிளர்ந்து கடல் இரைத்தால் போல் இரைத்துக் கொண்டு –
சசம்ப்ரம வியாபாரங்களை பண்ணுமிடம்-அடியேனுக்கு இருப்பிடமேதன்னை உற்றாட் செய்யும் தன்மையினோர்-மன்னு தாமரைத் தாள் தன்னை உற்றாட்  செய்ய என்னை உற்றான் -என்கிறபடியே அவர்களுக்கு-சரமாவதி தாசனான அடியேனுக்கு வஸ்தவ்ய தேசம் -சிரீதரன் தொல் புகழ் பாடி கும்பிடு-நட்டமிட்டாடி கோகுகட்டுண்டு உழலுகிற -பிரதம பர்வ நிஷ்டரைப் போலே -இச் சரம பர்வதத்திலும்
எழுந்து இரைத்து ஆடுமவர்கள் இருக்குமிடம் அடியேனுக்கு இருப்பிடம் என்கிறார் –
யா வைகுண்ட கதா ஸூ தாரச புஜாம் ரோசேத நோ சேதசே-என்றும் -வாஸ ஸ்தானம்  ததிஹ க்ர்தி-நா பாதி வைகுண்ட கல்பம் –என்றும் -வஸ்தவ்யம் ஆசார்ய சந்நிதியும் -என்னக் கடவது இறே-
————————————————————————–

அமுது விருந்து

அவதாரிகை
எல்லாரும் தோஷம் நிறைந்த சம்சாரத்தை அருவருத்து -பரம பத்திலே
போய் இருக்க ஆசைப்படா நிற்பர் -நீரோ -சம்சாரத்தையும் பரம பதத்தையும்
ஓன்று போலேபேசா நின்றீர் -எங்கு இருப்பினும் சரியே என்றீர் .
நீர் போய் இருக்க ஆசைப்படும் இடம் தான் எது -அதனை சொல்லீர் -என்ன –
அடது தன்னை அருளிச் செய்கிறார் –
பத உரை –
செழும் திரைப் பாற்கடல் -அழகிய அலைகளை உடைய திருப்பாற் கடலிலே
கண்துயில் மாயன் -உறங்குகிறவன் போல் உள்ள ஆச்ச்சரியப் படத்தக்க சர்வேஸ்வரனுடைய
திருவடிக் கீழ் -திருவடிகளின் கீழே
விழுந்து இருப்பார் -மாயன் குணத்திற்கு தோற்று விழுந்து -அந்நிலை யினிலே நிலை நிற்பவர்களான முனிவர்களுடைய
நெஞ்சில் -உள்ளத்தில்
மேவும் -பொருந்தி உள்ள
நல் ஞானி -நல்ல ஞானத்தை உடையவரும்
நல் வேதியர்கள் -சீரிய வைதிகர்கள்
தொழும் திருப்பாதன் -தொழுகின்ற திருவடிகளை உடைய வருமாகிய
இராமானுசனை -எம்பெருமானாரை
தொழும் பெரியோர் -தொழுது கொண்டு இருக்கும் பெரியவர்கள்
யெழுந்து -களிப்பின் மிகுதியால் கிளம்பி
இரைத்து-ஆரவாரம் செய்து
ஆடும் இடம் -கூத்தாடுகின்ற இடம்
அடியேனுக்கு -அன்னார் அடியானான எனக்கு
இருப்பிடம் -குடி இருக்கும் இடமாகும் .
வியாக்யானம் –
செழும் திரை — மேவு நன் ஞானி
தனக்கு எம்பெருமானார் உபதேசித்த நன் ஞானம் -பாற்கடல் கண் துயிலும் மாயன் குணங்களிலே  ஈடுபட்டு –
அதன் கண்ணே நிலை நிற்கும் -ரசிகர்களான சனகாதி முனிவர்களாலும் -எம்பெருமானாருக்கு வாய்த்த
இந்த சாஸ்திர தாத்பர்ய ஞானத்தின் சீர்மை இருந்தபடி என் -என்று
நெஞ்சார எப்பொழுதும் கொண்டாடும்படி உள்ளதாம் -அத்தகைய ஞானம் வாய்ந்தவர்
எம்பெருமானார் -என்கிறார் .
எம்பெருமான் கண் துயிலும் திருப்பாற் கடலிலே அலைகள் செழுமை வாய்ந்து உள்ளன -செழுமை -அழகு -பெருமையுமாம் –
கோலக் கருமேனி செங்கண் மால்  திரு மேனியைத் தீண்டப் பெற்ற
பெரும் களிப்பினால் -கைகளைத் தூக்கி ஆரவாரத்துடன் ஆடுவது போன்று உள்ளது அந்தக் கடல் .
அங்கே போய் மாயனை வழி படுகின்றனர் பிரம்ம பாவனையில் நிற்பவர்களான சனகாதி முனிவர்கள் –
தன்னிடம் வந்து பள்ளி கொண்ட பரமனை கடல் தன் அலைகள் ஆகிற கைகளாலே
திருவடிகளை அலைத்து -ஊஞ்சலில் ஆட்டி உறங்கும்படி -செய்வதனால்
எம்பெருமான் கண் துயில்வதாக தோற்றுகிறது -பக்தர்களுக்கு –
கடலோதம் தம் கால் அலைப்ப கண் வளரும் -முதல் திருவந்தாதி – 13-  என்றார் பொய்கை ஆழ்வாரும் .
உண்மையில் உறங்குகிறானா அவன் –
அவனுறங்கி விட்டால் உலகின் கதி என்னாவது -மாயன் அல்லனோ –
பொய் உறக்கம் கொள்கிறான் -உறங்குவான் போல் உலகு உய்யும் வழியை யோசனை செய்கிறான் –
உறங்குவான் போல் யோகு செய்வதாக கூறுகிறார் திருவாய் மொழியில் நம் ஆழ்வார் –
நித்ராசி ஜாகர்யயா -விழிப்புடன் உறங்குகின்றாய் -ஸ்ரீ ரங்கராஜ ஸ்தவம் -என்று பட்டர் அருளிச் செய்த படி –
உலகினை காக்கும் விஷயத்தில் விழிப்புடன் உறங்குகின்ற ஆச்சர்யத்தில் ஈடுபட்டு –
ஜிதந்தே புண்டரீகாஷா -தாமரைக் கண்ணனே உன் அழகுக்கு தோற்றோம் -என்றபடி
குணத்திற்கு தோற்று திருவடிகளிலே விழுகிறார்கள் அந்த சனகாதி முனிவர்கள் –
இது ஒரு நாள் நிகழும் நிகழ்ச்சி யன்று –
பாற்கடலான் பாதம் வழுவா வகை நினைந்து வைகல் தொழுவாரை -நான்முகன் திருவந்தாதி – 89-
என்றபடி நாள் தோறும் நடை பெரும் நிகழ்ச்சியாகும் -ஆகவே வரும் போதெல்லாம்
வியக்கத்தக்க குணத்திற்கு தோற்று திருவடிக் கீழ் விழுவதும் அவர்கட்கு மாறாத இயல்பாகி விட்டது –
இது தோற்ற -மாயன் திருவடிக் கீழ் விழுந்திருப்பார் -என்று அருளிச் செய்தார் –
மாயன்-ஆச்சர்யப் படத் தக்கவன்
பாற்கடல் பள்ளிகொள் மாயன் -என்றும் ஒரு பாடம் உண்டு
இங்கனம் மாயன்குனத்திற்கு தோற்று திருவடிக் கீழ் வீழ்தலின் இருப்பு உடையார் உள்ள -சனகாதி முனிவர்கள் -மயர்வற மதிநலம் அருளப் பெற்ற நம் ஆழ்வாரால் –
கலக்கமில்லா நல் தவ முனிவர் -திருவாய் மொழி – 8 3-10 – என்று போற்றப்படும்
ஏற்றமுடைய தங்களது நெஞ்சிலே எம்பெருமானாருடைய நல் ஞானம்
மேவுதற்கும் இடம் ஏற்பட்டு விடுகிறதாம் -பல காலும் அவர்கள் எம்பெருமானார் உடைய நல் ஞானத்தை
கொண்டாடிப் பேசுகையாலே -அவர்கள் நெஞ்சிலே அந்த ஞானம் இடம் கொண்டமை தெரிகிறது .
நூல்களிலே சனகாதி முனிவர்  பேச்சுக்களாய்வரும் இடங்களிலே சரம பர்வ விஷயமாக
எம்பெருமானார் அழித்த ஞானமே பலகாலும் கொண்டாடப் பட்டுள்ளமையைக் கண்டு
அமுதனார் இங்கனம் கூறுகிறார் -என்க –
மேவு நல் ஞானி எம்பெருமானது குணத்தை ரசித்து அனுபவிக்கும் நெஞ்சிலும் இந்த நல் ஞானம்
ரசிக்க தக்கதாய் இருத்தலின் பலகால் கொண்டாடும்படி இடம் பெறுகிறது .
மேவுவது விசேஷணமான ஞானம்
அதனை உடையவன் ஞானி அல்லன் .

நல் வேதியர்கள் தொழும் திருப்பாதன்-வேதியர்களான சனகாதி முனிவர்கள்  நெஞ்சில் எம்பெருமானாருடைய ஞானம் மாத்ரம்  மேவுகிறது —நல் வேதியர்களோ அந்த ஞானத்தை தங்கள் அனுஷ்டானத்தில் கொண்டு எம்பெருமானார் பாதங்களை-தொழுகின்றனர் -நல வேதியர் -வேதத்தின் தாத்பர்யப் பொருளை உணர்ந்து -சரம பர்வத்தில் நிலை நிற்பவர்கள் .

மாயன் திருவடிக் கீழ் விழுமவர் வேதியர்
எம்பெருமானாரை தொழுமவர் நல வேதியர் என்றது ஆயிற்று –
மாயன் திருவடிக் கீழ் வேதியர் விழுந்து இருப்பார் .
விழும் திருவடிகளை உடைய மாயனோ கண் துயில்பவன் .
எம்பெருமானார்பாதத்தை தொழுது பணி  புரிபவராய் இருப்பர் நல் வேதியர் .
தொழப்படும் எம்பெருமானாரோ -காதலுற்றார்க்கும் உண்டோ கண்கள் துஞ்சுதலே -திரு விருத்தம் – 98-
என்றபடி கண் துயிலாதவர் .
இராமானுசனை தொழும் பெரியார் –இருப்பிடம்
எப்பொழுதும் இமையோர்கள் குழாம் -நித்யாஞ்சலி ப்டாஹ்ருஷ்டா -எப்பொழுதும் கை
கூப்பினவர்களாய் களிப்புடையவர்களாக -என்றபடி தொழுவது -சூழ்வது-பிரதஷிணம் செய்வது –
முதலிய செய்து -பரம பத நாதனை வழி படுவது போலே -எம்பெருமானாரை தொழுவது -சூழ்வது –
முதலியன செய்து எப்பொழுதும் அனுபவித்து கொண்டே இருக்கும் பெருமை வாய்ந்த பெரியோர்கள் –
அவ் அனுபவத்தால் உண்டான களிப்பு -உள்  அடங்காது  -இருந்த படியே இருக்க ஒண்ணாது
கிளர்ந்து எழுந்து ஆரவாரங்களைப் பண்ணிக் கொண்டு -பிரதம பர்வத்தில் -கும்பிடு நட்ட மிட்டாடி –
திருவாய் மொழி – 3-5 3- என்றபடி –கூத்தாடுகின்ற இடம் -அவர்களது அந்நிலைக்கு அடிமை பட்டு விட்டவனாகிய-எனக்கு வாழும் இடம் ஆகும் -என்கிறார் .
அடியார்கள் குழாம் களுடன் அனுபவித்தற்கு வைகுந்தத்தில் வாழ -ஏனையோர் விரும்புவது போலே –தொழும் பெரியோருடன் எம்பெருமானாரை அனுபவிப்பதற்கு அவர் எழுந்து அருளி உள்ள இடமே-எனக்கு பேறான மோஷ பூமி -என்றது ஆயிற்று .
————————————————————————–

அடியேன் கேள்வி ஞானத்தினால் ஜல்பித்தது

எல்லாரும் சம்சாரம் த்யாஜ்யம் பரம பதம் உபாதேயம் என்று அறுதி இட்டு-வஸ்தவ்ய  தேசம் அதுவே என்று அங்கே  போக ஆசை படா நிற்க ,நீர் பரம பதத்தையும் சம்சாரத்தையும் சஹபடியா நின்றீர்–உமக்கு வஸ்தவ்ய தேசமாக நீர் தாம் அறுதி இட்டு இருப்பது எது என்ன அருளி செய்கிறார் இதை-இச்சுவை தவிர அச்சுவை வேண்டேன் என்றார் தொண்டர் அடி  பொடி ஆழ்வார்/

-பிறவி வேண்டேன் -உபய விபூதியும் வேண்டேன்/அரங்கமே வஸ்தவ்ய தேசம்  என்றார்//ஈடும் ..ஆடும்.பாடும் என் நா அவன் -ஆழ்வார்/ஸ்வாமி வைபவம்-நல் வேதியர்கள் தொழும் திரு பாதம் படைத்தவர்/உறங்குவான் போல் யோகு செயும் -மாயன்- ஆஸ்ரித சேஷ்டிதன்-திருவடி கீழ் விழுந்து இருப்பார்- சனக – சனத்குமாரர் போன்ற முனிவர்கள்

-மேவும்-விரும்பும்-ஞானி ஸ்வாமி/பிள்ளை ஊமை செவிடன்- திரு பாற்கடல் போய் வந்து பேசிய வார்த்தை-கேட்டு இருக்கிறோம்/பிரத்யட்ஷ பிரமாணம் இது  மேவு நல் /ஞானம் என்று கொண்டு-அந்த ஞானம் படைத்த ஞானி ஸ்வாமி நமக்கு உபதேசித்தார்/சரம பர்வ நிஷ்ட்டையே //மகா பாரத சாரத்வாத்/ரிஷி அனைவராலும் பாட பட்டது /வியாசரால் தொகுக்க பட்டது-பீஷ்மரால் உரைக்க பட்டது கீதையின் அர்த்தம் ஒத்து போகும் -உபாதேய தமம் சகஸ்ரநாமம் /திரண்ட பொருள்-துஷ்யந்தச ரமச்யச்த ஆடி பாடி இதுவே எனக்கு ப்ரீதி என்கிறான்-சததம் கீர்த்தனம் என்றான் அந்த ஞானி எனக்கு வேண்டியவன் அவனுக்கு புத்தி யோகம் கொடுக்கிறேன் – என்னை அடைகிறான்/அது போல இங்கும் செழும் பொருள்/பாத்ம புராணம்-பாகவத பிரபாவம்-பக்தி அழ நாரதர் தேட-சனக சனத்குமாரர் சொல்லியது-மகத்த பாத ரஜஸ் தலையால் தரிப்பதே பேறு என்றார்களே-இதுவே திரண்ட பொருள் கபிலரும் தேவ பூதைக்கு அருளியது-

சாது சங்கமமும் பாத ராஜசே பாபம் போக்கும் என்றார்/அஜா மலன்-யமனும் இதை சொல்வான் அவதூத சண்டாசியும் இதையே சொல்வார்/எழுதி வைத்தார்கள் /அனுஷ்டித்து உள்ளம் கை நெல்லி  கனி போல ஸ்வாமி கொடுத்தார்/பிரகாச படுத்திய பெருமை ஸ்வாமிக்கே//வேதியர்கள் சன சனத்குமாரர்.

/நல் வேதியர் ஞானம் கனிந்து  பக்தி மார்க்கத்தில் வந்த நல் வேதியர்கள்-கூரநாத  குருகேசர் பிள்ளான் எம்பார் ஆண்டான் கிடாம்பி  ஆச்சான் வகுட நம்பி போல்வார்-அங்கு உற்றேன் அல்லேன் இங்கு உற்றேன் அல்லேன்-ஆழ்வார்/ தவிக்கிறார்/அமுதனார் கதறவில்லை இதே இருப்பிடம் என்கிறார்/எது இருப்பிடம் என்று தைரியமாக அருளுகிறார் இதில்.//பகவத் வைபவம் சொல்லி -ஸ்வாமி திரு உள்ளம் மகிழ-அழகிய திரைகளை உடைத்தான திரு பாற்கடலிலே -கடலோதம் கால் அலைப்ப கண் வளரும்-என்கிற படியே-துடைகுத்த உறங்குவாரை போல அத் திரைகள் ஆனவை திருவடிகளை அனுகூலமாக அசைக்க கண் வளரா நிற்பானாய்-உறங்குவான் போல் -திரு வாய் மொழி 5-4-11-யோகு செய்கிற ஆச்சர்யத்தை உடையவன் ஆன சர்வேஸ்வரன் உடைய குணத்தில் ஈடு பட்டு-பைய துயின்ற பரமன்-தூங்கும் பொழுதும் பரமன் இவன்

–ஜிதந்தே- -ரிஷிகேச- இந்தரியங்களை ஜெயிக்க பண்ணுபவர்- என்று திருவடிகளில் கீழே விழுந்து இருந்த-வசத்தில் இன்றி விழுந்து -விழுந்து இருப்பார்- என்றுமே-வழுவா வகை நினைந்து வைகல் தொழுவார்-நித்ய படி-ச்வபாவத்துக்கு  ஒரு காலும்  சலனம் அற்று இருக்கிற கலக்கம் இல்லா நல் தவ முனிவரும்-இது ஒரு ஞான வைபவமே -திரு வாய் மொழி 8-3-10-/இத்தையே பலகாலும் ஸ்லாகித்து கொண்டு போருகையாலே-இத்தையே-ஞானம்-என்று-அவர்கள் நெஞ்சில் மேவப் பட்ட விலஷண மான ஞானத்தை உடையராய் பரம வைதிகரான அவர்கள்-பிரனாமாத்ய அனுவர்தன்களை பண்ணி நின்று உள்ள திருவடிகளை  உடைய எம்பெருமானாரை-நித்ய அஞ்சலி புடாஹ்ருஷ்டா -என்கிற படியே —சதா அனுபவம் பண்ணா நின்று உள்ள வைபவத்தை உடையவர்கள்

அவ அனுபவ ஜனிதஹர்ஷா பிரகர்ஷத்தாலே உடம்பு இருந்த இடத்தில் இராதே கிளர்ந்து கடல் இறைத்தால் போலஇரைத்து கொண்டு-நீள் ஓதம் வந்து அலைக்க-மன்னாதன் திருவடிகளை திரு வல்லி கேணி /மேவுவது ஞானம் ஞானி அல்ல/உண்டோ  கண்கள் துஞ்சுதல் -அநிமிஷரையும் உறகல் உறகல் என்பார் பெரிய ஆழ்வார்/–கண் துயில்  மாயன் / கண் வளரும்  கடல் வண்ணன் கமல கண்ணன்/விழித்து இருக்கும் ஸ்வாமி யை பற்றனும்/தொழும்- நமஸ்காரம் போன்ற வற்றை பண்ணி கொண்டு இருக்கும் பெரியோர்-அனுபவித்து ஆடி பாடி சம்ப்ரம வியாபாரங்களை பண்ணி கொண்டு அவர்கள் அடியவன் ஆன எனக்கு-வச்த்தவ்ய தேசம் /செழுமை-அழகு-பெருமை  / அலைக்கு கடலுக்கு மாயனுக்கு கொண்டு/பாற்கடல் பள்ளி கொள் மாயன் -பாட பேதம் /ஆழ்வான் ஆண்டான் போல்வார் இறைந்து ஆடும் இடமே வச்தவ்யம்/செழும்-அழகு பெருமை ஆச்சர்யம் / தரிக்காமல் இருக்க -ஜலான் துக்ருதம் மீன் போல துடிப்பேன்-

/மெய்யில் பிறங்கிய சீரை அனுபவிக்க-இடம்-ஒழுவில்  காலம் எல்லாம் பிரார்த்தித்த ஆழ்வாருக்கு திரு மலை காட்டினது போல-நலம் அந்தம் இல் நாடு போக ஆசை  பட்டார்-வானவரும் அங்கு முழுவதும் அனுபவிக்க முடியாமல் இங்கு வருவார் என்று காட்டி கொடுத்தார்-அங்கு எங்கு எங்கு கலங்கினார் ஆழ்வார்/இங்கு -,அமுதனாருக்கு கலக்கம் இல்லை/ ஞானம் மட்டும் இருந்த சன சனத் குமராதிகள் /சேவித்து கொண்டு இருப்பவர்கள் -உபாயமாக/அனுபவித்து கொண்டு இருப்பவர்கள் ஆழ்வான் ஆண்டான் போல்வார் ஆக மூவரையும் சொன்னார் இதில்//செழுமை அலைக்கு அழகாய்// கடலுக்கு பெருமையாய்நளி நீர் கடல் படைத்து — தான் ஓர் பெரு நீர் தன் உள்ளே தோற்றி –நாராயண -நார-நீர் -இருப்பிடம்-பராசரர்-மனத்துள்ளான் மா கடல் நீர் உளான்  மலராள் தனத்து உள்ளான் -புண்டரீகர் இக் கடலை இறைத்தாரே திரு கடல் மல்லையில்—தாளும் தோளும்முடியும்  சமன் இலாது  பல பரப்பி-கடல் படைத்தான்/செழுமை-மாயனுக்கு -ஆஸ்ரித சேஷ்டிதமே//கும்ப கர்ணன் -தொடை தட்டுவது போல உறங்குவாய்/தொடை குத்துவாரை போல-திரைகள் ஊஞ்சலில் கண் வளருகிறான் உறங்குவான் போல் யோகு செய்கிறான்-மாயன்-வெள்ளத்து அரவில் துயில் அமர்ந்த வித்து- மூலம் திரு பாற்கடல் நாதன்.அவதாரங்களுக்கு காரண -கண் வளர்ந்து அருளுகிற சர்வேஸ்வரன்-சேரா சேர்க்கை மாயன்/பாற்கடலான் பாதம் வழுவா வகை நினைந்து-சதா நிஷ்ட்டை/ அடி கீழ் அமர்ந்து புகுந்து -நிழலும் அடிதாரும் போல -பிரியாத -கலக்கம் இல்லாத சனத் சனத்குமாரர்கள்/பர பரன் என்றே தெரிந்து எளியவன் என்று தெரியாமல்/சரம பர்வ ஆசார்ய நிஷ்ட்டை -ஞானம் -வேதியர் தொழும்-தஸ்மை -பரம யோகினே -பிரணாமி லஷ்மண முனி /தொழும் பெரியோர் /கைகள் கூப்பி சொல்லி/பறவைகளை/புணர்த்த கையினராய்  அடியேனுக்கு போற்றுமினே-/நித்ய அஞ்சலி /எழுந்து இரைத்து ஆடும் இடம்/ உன்மத்தகமாய்-மேல் மேலும் எழுந்து /திருவடிகள் பட்ட  இடம்/சரமாவதி தாசனாக /கும்பிடு நட்டம் ஆடி -ரசம் உண்டு-இவர்கள் இருக்கும் இடமே ஸ்ரீ வைகுண்டம்/

பாட்டு கேட்கும் இடம் –கூப் பாடு கேட்கும் இடம் வளைத்த இடம் குதித்த இடம் எல்லாம் வகுத்த இடமே-இது அன்றோ எழில் ஆலி என்றான்/பரகால  நாயகி இருக்கும் இடமே –திருவடி தாமரையே என்று காட்டினானாம் -/இங்கு அமுதனார்  ஸ்வாமி யை தொழும் பெரியோர் எழுந்து இரைத்து ஆடும் இடமே அடியேனுக்கு இருப்பிடம் என்கிறார்-

——————————————————————–

கந்தாடை அப்பன் திருவடிகளே சரணம் –
திருமலை நல்லான் சக்கரவர்த்தி ஸ்ரீ ராம கிருஷ்ண ஐயங்கார் திருவடிகளே சரணம் .
பிள்ளை லோகம் ஜீயர் திருவடிகளே சரணம்
திருவரங்கத் தமுதனார் திருவடிகளே சரணம் .
ஆழ்வார் எம்பெருமானார் ஜீயர் திருவடிகளே சரணம்

 

Leave a Reply

Fill in your details below or click an icon to log in:

WordPress.com Logo

You are commenting using your WordPress.com account. Log Out / Change )

Twitter picture

You are commenting using your Twitter account. Log Out / Change )

Facebook photo

You are commenting using your Facebook account. Log Out / Change )

Google+ photo

You are commenting using your Google+ account. Log Out / Change )

Connecting to %s


%d bloggers like this: