அமுத விருந்து -இராமானுஜ நூற்றந்தாதி வியாக்யானம்-66-ஞானம் கனிந்த நலம் கொண்டு -இத்யாதி ..

பெரிய ஜீயர் அருளிய உரை –

அறுபத்தாறாம் பாட்டு -அவதாரிகை –
நம்மிராமானுசன் தந்த ஞானத்திலே -என்று எம்பெருமானார் உபகரித்து அருளின
ஜ்ஞான வைபவத்தை யருளி  செய்தார் கீழ் -இதில் அவருடைய மோஷ பிரதான
வைபவத்தை யருளிச் செய்கிறார் –
ஞானம் கனிந்த நலம் கொண்டு நாடொறும் நைபவர்க்கு
வானம் கொடுப்பது மாதவன் வல்வினையேன் மனத்தில்
ஈனம் கடிந்த விராமானுசன் தன்னை எய்தினர்க்கத்
தானம் கொடுப்பது தன் தகவென்னும் சரண் கொடுத்தே -66 –
வியாக்யானம் –
ஸ்ரீய பதியான சர்வேஸ்வரன் மோஷம் கொடுப்பது -ஜ்ஞான விபாக ரூபமான பிரேமத்தை உடையராய் –
அந்த பிரேம அநுரூபமாக தன்னை ப்ராபித்து -அநுபவித்து -அவ்வனுபவ ஜனித ப்ரீதி காரித-கைங்கர்யம்  செய்வது எப்போதோ என்கிற ப்ராப்ய த்வரையாலே
ஒரு பகல் ஆயிரமூழி-திருவாய் மொழி -10 3-1 – – யாய்க் கொண்டு நாடொறும் சிதிலராமவர்களுக்கு –
மகா பாபியான என்னுடைய மனசிலே தோஷத்தை போக்கி அருளின எம்பெருமானார்
தம்மை யடைந்தவர்களுக்கு -வானம் -என்று சொன்ன அந்த ஸ்த்தானம் கொடுத்து அருளுவது -தம்முடைய கிருபை என்று சொல்லப்படுகிற சாதனத்தை அவர்களுக்கு கைம்முதலாகக் கொடுத்து
இது ஒரு மோஷ பிரதானம் இருக்கும் படியே என்று கருத்து .
ஞானம் கனிந்த நலம் -என்றது -ஜ்ஞானத்தின் உடைய பக்வ தசையான
ப்ரேமம் -என்றபடி ./நலம் -ச்நேஹம் .
தாதாமி புத்தி யோகம் -திருவடிகளில் விழாமல் -கிருபையால் கூட்டிச் செல்பவர் திருவடிகளில் –ஞானம் பக்தி கொடுத்தது அனுபவிக்க -ஆசை பிராப்யத்தில் ருசி வளர பண்ண /தகவு -கிருபை -/ உத்தாராக ஆச்சார்யர் அன்றி நம் ஸ்வாமி -/ ஞானம் கனிந்து -பக்தி ஞான விசேஷம் -நலம் -பக்தி ரூபா பன்ன ஞானம் கொண்டு -மாதவன் கொடுக்க -இனி இனி கதறியபின் -/ஷேமுஷி பக்தி ரூபா -மதி நலம்–நைபவர்க்கு அவன் எய்தினவர்களுக்கு நம் ஸ்வாமி -கிருபை உந்த -பிராட்டி ஸ்தானத்தில் ஸ்வாமி கிருபை -கிருபா பரதந்த்ரர் ஸ்வாமி -கொண்டு -அங்கு / இங்கு கொடுத்து –நெடும் வாசி -நினைவு கூட வாராத படி -கிருபையையை கொடுத்து –
————————————————————————–

பிள்ளை லோகம் ஜீயர் அருளிய உரை –

அவதாரிகைநம் இராமானுசன் தந்த ஞானத்திலே -என்று எம்பெருமானார்  உபகரித்து அருளின ஞான வைபவத்தை-கீழ்ப் பாட்டிலே அருளிச் செய்து -இதிலே -ஈஸ்வரன் மோஷத்தை கொடுக்கும்போது -சேதனர் பக்கலிலே-சிலவற்றை அபேஷித்தே அத்தைக் கொடுப்பன் -இவர் அப்படி அன்றிக்கே தம்முடைய கிருபா பாரதந்த்ராய்-கொண்டு காணும் சேதனருக்கு மோஷத்தைக் கொடுப்பது – என்று இவர் தம்முடைய மோஷ பிரதான வைபவத்தை-அருளிச் செய்கிறார் –

வியாக்யானம் -மாதவன் -லஷ்ம்யா சஹ ஹிருஷீகேசா தேவ்யா காருண்யா ரூபயா ரஷகஸ் சர்வ சித்தாந்தே-வேதாந்தே ஷூ சகீயதே -என்றும் -அகலகில்லேன் இறையும் என்று அலர்மேல் மங்கை உறை மார்பா -என்றும் –
சொல்லுகிறபடி  சர்வேஸ்வரன் சேதனரைக் கைக் கொள்ளும்போது -பிராட்டியிடே கூடி இருந்து கைக் கொள்ளுவது
என்பது சகல வேதாந்த சித்தம் ஆகையாலே -அவளுக்கு வல்லபனான சர்வேஸ்வரன் –வானம் கொடுப்பது -பரமாகாசம் –
என்றும் -நலமந்தமில்லதோர் நாடு -என்றும் -பெயர்களை உடைத்தான ஸ்ரீ வைகுண்டத்தை -ஒரு சேதனருக்கு கொடுப்பது –
ஞானம் கனிந்த நலம் கொண்டு -ஸ்வ ஸ்வாமி பாவ சம்பந்தத்தை முதலிலே பெற்று -தைதலதாராவாத அவிச்சின்ன
ச்மர்த்தி சந்தான ரூபமாய் -ஆப்ரனாயாத ஹரஹர அனுஷ்டீயமான -மானகர்ம சாத்யமாய்க் கொண்டு –
பரிபக்குவமான ப்ரீதி ரூபாபன்னமான பக்தியை உடையவராய் –நலம் -சிநேகம் -அதாவது பக்தி –
நாடொறும் நைபவர்க்கு-விளம்பேதத் ப்ராப்திர்ப் பஜன ஸூ கமேகச்ய விபுலம் -என்னும்படி ரசானுபவம்
பெரிதாய் இருந்தாலும் -விளம்பம் உண்டாய் இருக்கையாலே -வகுத்த சேஷியை ப்ராபித்து – அனுபவித்த –
அனுபவ ஜனித ப்ரீதி காரித கைங்கர்யங்களை செய்வது எப்போதோ -என்கிற ப்ராப்ய த்வரை அதிசயத்தாலே –
ஒருபகல் ஆயிரம் ஊழி யாய்  -பிராப்தி அளவும் -கால் ஆளும் நெஞ்சு அழியும் கண் சுழலும் -என்கிறபடியே

நாள் தோறும் சிதில அவயவரான அதிகாரிகளுக்கு -நை கை -சைதில்யம் -இது சகல சாஸ்திர சித்தமாய் இருக்கை –வல் வினையேன் மனத்தில் ஈனம் கடிந்த இராமானுசன் –இப்போது அனுபவ பிராயசித்தங்களாலும்

கழியாதே இருக்கிற பிரபல பாபங்களை பண்ணின -என்னுடைய நெஞ்சிலே குடி கொண்டு இருக்கிற
நிஹிநையான -அந்த பாப வாசனையை நிவர்த்திப்பித்த எம்பெருமானார் -தன்னை எய்தினர்க்கு -தம்மை
ஆஸ்ரயித்தவர்களுக்கு –பிள்ளை உறங்காவல்லி தாசர் -ஊமை -வேடுவிச்சி -முதலானவர்களுக்கு –
அத்தானம் கொடுப்பது -சிரகால சாத்தியமாய் -சாதன சப்தகாங்ககமான பக்தி ரூப சாதனத்தாலே –
சாதிக்கத் தக்கதான அந்த ஸ்தானத்தைக் கொடுத்து அருளுவது –தன் தகவு என்னும் சரண் கொடுத்தே –
தம்முடைய கிருபை யாகிற சாதனத்தை கைமுதலாகக் கொடுத்து -அத்தையும் ஆஸ்ர்யிக்கும்   சேதனர்
சாதனமாக நினைக்க ஒண்ணாது என்று தாமே -பொதுவாக கல்பித்து -பரம புருஷார்த்த லஷண மோஷத்தை –
வருத்தம் அறக் கொடுப்பர் என்றபடி –எய்தினர்க்கு -என்று சாமான்யேன அருளிச் செய்கையாலே -ஆஸ்ரிதருடைய-ஜாதி குண வ்ருத்தாதிகளை அபேஷியாதே -அனுகூல்யத்தையே பற்றாசாகக் கொண்டு சர்வருக்கும் அத் தானத்தைக்
கொடுப்பது என்னும் இடம் தோற்றுகிறது –தச் -சப்தத்தால் -பிரம ருத்ராதிகளுக்கும் கூட எட்டாத நிலம் என்றும் தோற்றுகிறது –
இத்தால் இவருடைய மோஷ பிரதான வைபவத்தை அருளிக் செய்தார் ஆய்த்து -மா மலராள் கோன் மடியில்-வைத்து உகக்கும் வாழ்வு நமக்கு எதிராசன் அருளும் வாழ்வே –என்று இத்தை ஜீயரும் அனுசந்தித்தார் இறே –
————————————————————————–
அமுத விருந்து
அவதாரிகை –
எம்பெருமானார் தந்த ஞானத்தின் வைபவம் கூறப்பட்டது .கீழ்ப் பாசுரத்திலே .
மோஷத்தை அவர் கொடுத்து அருளும் வைபவத்தை அருளிச் செய்கிறார்
இப்பாசுரத்திலே .
பத உரை

மாதவன் -திருமகள் கேள்வன்

வானம்-மோஷத்தை
கொடுப்பது -வழங்குவது
ஞானம் கனிந்த –ஞானம் முதிர்ந்து கனிவான நிலையை யடைந்த
நலம் கொண்டு -பக்தி உடையவராய்க் கொண்டு
நாள் தோறும் -ஒவ்வொரு நாளும்
நைபவர்க்கு -நெக்குண்டு போவார்களுக்கு
வல்வினையேன் -வலிமை வாய்ந்த பாபம் செய்தவனான என்னுடைய
மனத்தில்-நெஞ்சத்தில்
ஈனம் -தோஷத்தை
கடிந்த -போக்கி அருளின
இராமானுசன் -எம்பெருமானார்
தன்னை எய்தினர்க்கு -தம்மை அடைந்தவர்களுக்கு
அத்தானம் -அந்த வானம் என்கிற இடமாகிய மோஷத்தை
கொடுப்பது -கொடுத்து அருளுவது
தன் தகவு என்னும் -தம்முடைய கிருபை என்று சொல்லப்படுகிற
சரண்-சாதனத்தை
கொடுத்து -அவர்களுக்கு கைம்முதலாகக் கொடுத்து .
மாதவன் வானம் கொடுப்பது -நலம் கொண்டு நைபவர்க்கு
இராமானுசன் அத்தானம் கொடுப்பது தன்னை எய்தினர்க்குத் தன் தகவென்னும் சரண் கொடுத்து
என்று வானம் கொடுப்பதில் மாதவனுக்கும் இராமானுசனுக்கும் உள்ள வேறுபாடு காட்டின படி –
வியாக்யானம் –
ஞானம் கனிந்த –கொடுப்பது மாதவன்
ஞானம் கனிந்து நலம் ஆகிறது .
அறிவு முதிர்ந்து அன்பாய்க் கனிகின்றது .
நலம் -அன்பு -பக்தி
ஸ்ரீ ய பதி-ஈஸ்வரன் –சேஷி ஸ்வாமி என்று அவனோடு தனக்கு உண்டான சம்பந்தத்தை உணர்ந்து –
தைலதாரை போலே இடைவிடாது அவனையே நினைந்து நினைந்து வருபவர்க்கு
அந்நினைவு அன்பு வடிவமாக கனி வுறும்-அதுவே பக்தி எனப்படுகிறது ..
அத்தகைய பக்தியை உடையவர் இறைவனை அடைந்து அனுபவித்து -அவ அனுபவத்தால் உண்டான
உவகை உள் அடங்காது தூண்ட பனி புரியும் வாய்ப்பு எப்போதோ என்று பேற்றினைப் பெறுவதில் உள்ள
ஆத்திரத்தாலே -ஒரு பகல் ஆயிரம் ஊழி யாலோ -திருவாய் மொழி – 10-3 1- – -என்றபடி

நாள் தோறும் பெறாத ஏக்கத்தாலே நிலை கொள்ளாது நைந்து போவார்கள் .அத்தகையோருக்கு பரமாகாசம் எனப்படும் மோஷத்தை மாதவன் கொடுக்கிறான் .

நலம் கொண்டு –பக்தியை தம்மிடம் கொண்டு
இனி
நலம் -பக்தியை -கொண்டு -வானம் கொடுப்பதற்கு ஹேதுவாக -சாதனமாக -கொண்டு-என்னலுமாம் ..
கொடுப்பது —மாதவன் –பிராட்டி காருண்ய ரூபை யாதலின் .
அவள் கொடுப்பிக்க கேள்வன் கொதிக்கிறான்-என்க.
பக்தி இருப்பினும் பிராட்டி தூண்டிய கருணை இன்றேல்
ஸ்வ தந்த்ரனை மோஷம் தருமாறு வற்புறுத்த இயலாது அன்றோ –
திரு மா மகளோடு கூடிய அருளாளன் -நாணாளும் நின்னினைந்து நைவேற்கு -பெரிய திரு மொழி -3 6-5-
என்றபடியும் -கோலத் திரு மா மகளோடு உன்னைக் கூடாதே சாலப் பல நாள் அடியேன் இன்னம் தளர்வேனோ
திருவாய் மொழி -6 9-3- – – – என்றபடியும் நைந்து தளர்பவர்களுக்கு வானம் கொடுக்கிறான் .அந்தோ அருளானான
மாதவன் நாடொறும் நைய விடுகிராந்தன்பக்தர்களை .
வல்வினையேன் மனத்தில் ஈனம் கடிந்த இராமானுசனை
மகா பாபியான என் மனத்தில் உள்ள தோஷத்தை போக்கினவரே என்று அமுதனார் இங்கு கூறியது
எத்தகையோருக்கும் தோஷத்தை நீக்கி -வானத்தைக் கொடுக்கும் வல்லமை எம்பெருமானாருக்கு உண்டு
என்று தோற்றுகைக்காக -தன்னை விடப் பாபம் அதிகமாக செய்தவர் வேறு எவருமே இருக்க மாட்டார்கள்

ஆதலின் -மற்று எல்லோருக்கும் தோஷம் தவிர்த்து -வானம் கொடுப்பது எளிது எனபது அமுதனார் திரு உள்ளம் .தன்னை எய்தினார்க்கு –சரண் கொடுத்தே

எம்பெருமானாரை அடைகிறவர்கள் இன்னார் இனையார் என்று இல்லை .
ஏற்றத் தாழ்வு இன்றி எல்லோருக்கும் அந்த வானத்தை கொடுத்து விடுகிறார் அவர் .
மாதவன் போல தன்னை அடைந்தவர்களை அவர் நாடொறும் நைய விடுவது இல்லை
நலம் கொண்டவர்களுக்கு தான் மாதவன் மோஷம் கொடுப்பான்
எம்பெருமானாரோ எதுவுமே இல்லாதார்க்கும் தமது கிருபையை முன்னிட்டு மோஷம் அளிக்கிறார் .
மாதவன் மோஷத்திற்கு விலையாக -சாதனமாக -தான் நலத்தைக் கொண்டு வானம் அளிக்கிறான் .
எம்பெருமானாரோ மோஷத்திற்கு விலையாக தன் கிருபையை கொடுத்து வானம் அளிக்கிறார் .
எல்லோருக்கும் பொதுவான கிருபையை எம்பெருமானார் தம்மை அடைந்தவர்க்கு சாதனம் ஆக்குதலால்
அவர்கள் தாங்கள் ஒரு சாதனத்தை கைக் கொண்டதாக கருதவற்கு இடமில்லை என்க –
எய்தின அனுகூலர்க்கு கொடுப்பதால்-சர்வ முக்தி பிரசங்கத்திற்கு இடம் இல்லை .
பிராட்டியும் பெருமாளுமான இருவர் சேர்ந்து நைபவர்க்கு வானம் கொடுக்கின்றனர் –
எம்பெருமானார் ஒருவரே தம்மை எய்தினர்க்கு நைதலில்லாமல் அத்தானம் கொடுக்கிறார் .
இதனால் உத்தரகாசார்யர் எம்பெருமானார் என்பதை உணர்த்தினார் -ஆயிற்று .
————————————————————————–
அடியேன் கேள்வி ஞானத்தினால் ஜல்ப்பித்தல்

எம்பெருமானாரின் மோஷ பிரதான வைபவத்தை அருளி செய்கிறார் இதில்-

மரணமானால் வைகுந்தம் கொடுக்கும் பிரான்-மோஷ பிரதன் திரு மால் ஒருவனே-சாதனம் பண்ணினவர்க்கு கொடுப்பான்-விதி ஒன்றும் இன்றி ஸ்வாமி நமக்கு கொடுக்கிறார்அத் தானம்-ஸ்ரீ வைகுண்டம்

மாதவன் -பிராட்டி உடன் மிதுனத்தில்- வானம்-பரம பதம்- கொடுப்பது.-ஞானம் கனிந்த நலம்-பக்தி-பெற்று அனவரதம்-நாள் தோறும்-நைபவர்க்கு துடிப்பு ஏற்பட்டு=-பிரார்த்தித்து உருகி இருப்பவர்க்கு–ஒரு பகல் ஆயிரம் வூழியாலோ என்று துடிப்பவர்க்கு-ஒழிவில் காலம் எல்லாம் வழு  இலா அடிமை செய்ய வேண்டும் என்று துடிப்பவர்க்கு -எய்துபவர்க்கு ஸ்வாமி கொடுக்கிறார்-போய் சேர்ந்தாலே  போதும்-அத் தானம் கொடுக்கிறார்

 -சஹெத்- எதிர்பார்க்கிறான்  சர்வேஸ்வரன் -நிர் ஹேதுகமாய் கொடுக்கிறார்  ஸ்வாமி -தன் தகவு-கிருபை-சாதனமாக கொண்டு
 -தகவு என்னும் சரண்-உபாயமாக கொண்டு தருகிறான்-தன் திருவடி சேர்த்து
 –அத் தானமும் கொடுக்கிறான்..நம்புவார் பத்தி வைகுந்தம் காண்மினே என்றார் மதுரகவி ஆழ்வாரும்
 – -உத்தாரக ஆச்சார்யர் ராமானுஜரே –ஆசை உடையாருக்கு எல்லாம் ..பேசி  வறம்பு அறுத்தாரே-
 -அனைவரும் ஸ்வாமி திருவடிகளில் சேரும் படி வழி வகுத்து
 -கூரத் ஆழ்வான் காவேரி தீரத்தில் சத்யம் சத்யம் என்று ஜகதாசார்யர் இவர் ஒருவரே
ஷேமுஷி பக்தி ரூபா -மதி நலம்-ஞானி -முதிர்ந்து பக்தன்-ப்ரேமானுரூபமாக  அடைந்து அனுபவித்து-
  அவ் அனுபவ ப்ரீதி ஜனித்த கைங்கர்யம்
மகள் -பாசுரம் -பேற்றுக்கு துவரிக்கை நிலை காட்டி –
 தாய்  பாசுரம் -பேறு  தப்பாது என்று துணிந்து இருத்தல்
தோழி  பாசுரம் -பகவத் சம்பந்தம் உணர்த்தி
பாடி அருளி -ஆழ்வார் இவ் வெவ்வேறு நிலைகளை காட்டி அருள –
துடித்து  பிரிவாற்றாமையால் –ஒரு பகல் ஆயிரம் வூழி  ஆலோ
சீதை 10 மாசம்  பிரிவு
தேவகி 10 வருஷம் பிரிவு
நைபவருக்கு நெக்கு வுருகி நிற்பது
– நித்யமும்-நாள் தோறும்-.வல் வினையேன் மனத்தில்-ஈனம்- கடிந்த
-தோஷம் போக்கி-நேராக கை காட்டாமல்-
தன்னை காட்டி- தன்னை போல நீசனுக்கும்
-அடைந்தாலே போதும்-எய்தினவர்க்கு அத் தானம்
-தத் விஷ்ணோ பரம பதம் -அந்த -தகவு  என்றாலும்
-உன் தன்னை பிறவி-உன்னை இல்லை –
 அவன் என்ற பெருமை போல இங்கு தகவு என்றும்-சரண்
-கொடுத்து கை முதலாக கிருபை கொடுத்தார்/இது ஒரு மோஷம்- கொடுத்தே- ஆச்சர்ய ஏ காரம்…சகேதுகமாக ஈஸ்வரன் கொடுக்கிறான்

-பிரார்த்தனை எதிர் பார்கிறான் பிரார்த்தனையும் சொரூபம்

-ஸ்வாமி தன் கிருபையை  எதிர் பார்த்து கொடுக்கிறான்-பக்த  பராதீனன் அவன்-கிருபை பராதீனன் ஸ்வாமி-அவளுக்கு வல்லபன்-

-தேனார் மலர் கொழுநன் மணாளன்-மாதவன்-பெரிய பிராட்டியார் கூட இருந்தே கை கொள்கிறான்-மாய மான் மட நோக்கி உன் தோழிமாதவ -பெரிய பிராட்டியார் ஸ்வாமி வல்லபன்-/நலம் அந்தமில் நாடு -வானம்

/ ஞானம்- ஸ்வ–  ஸ்வாமி  பாவ சம்பந்தத்தை அறிந்த ஞானம் –துளிர் இது –ரஷ ரஷாக –  சரீர சரீரி .நவ வித சம்பந்தமும் தெரிந்து-தைல தீரா -அவிச்சின்ன -இடை வெளி அற்று நினைவு பரம பக்தி–சத் காரிய வாதம்-இருப்பது உரு மாறும்-இருந்த விளக்கில் தான் மங்கள ஹாரதி பண்ணுவார்கள்

ஸ்ரீ ரெங்கத்தில்/பேர் அமர் காதல் ..பின் நின்ற காதல்-கழிய மிக்கதோர்  காதலாக வளர்ந்து..பீதி இன்றி பிரீதி கொண்டு-கால் ஆளும்  -பேற்றுக்கு துவரிக்கை-ச்தில  அவயம் -ஒவ் ஒன்றும் -அனைத்து இந்திரியங்களும் -எல்லா செயலும் விரும்ப-என்று கைகள் தொழுமோ-கை தொழ கூடும் கொலோ என்று கொல் கண்களோ பார்ப்பது-வாயாரா என்று கொலோ வாழ்த்தும்  கொலோ-என் நாள்,அந்நாள்-பகல் கண்டேன் நாரணனை  கண்டேன்-காணாத நாள் பட்டினி நாளே-/கோல திரு மா மகளோடு உன்னை கூடாதே சல பல நாள் அடியேன் இன்னும் தளர்வேனே /முன் புற்றநெஞ்சு-வலையுள் அகபடுத்து என் நல் நெஞ்சம் கூவி கொண்டு -அலை கடல் பள்ளி அம்மானை -ஆழி பிரான் தன்னை-தலையில் வணங்குவாம் கொலோமடல் -கடியன் கொடியன்- வணங்குவாம் கொலோ கூறுவாரோ-மாசறு சோதி மடல் எடுக்கும் பதிகம்-சங்கை வராதே-ஓம் காணும் கொடும்–காவல் சோர்வால் ராமன் கை  விட்டானே சீதை மடல் வூடுவது போல சொன்னாள்–சிரசால் அபிவாதயே -சுகம்-ஏறு செவகனார்க்கு என்னையும் உளள்  -ஓன்று -இன்றியமையாமை ./உலகத்தார் போல ரஷிக்கனுமனால் சேவிக்கனுமே என்று நினைத்தாராம்-மடல் வூருவதும் சேவிக்கவும் போல

/தூ முறுவல் தொண்டை வாய் பிரானே-தொண்டை-பழம் போல் சிவந்த அதரம்-என்னார் கொலோ நான் உருகும் தோழி-வல் வினையேன் மனசில்-குடி கொண்டு இருக்கிற ஈன தன்மை பாப வாசனை போக்கி-எய்தனருக்கு- சாமான்யர் -வூமை பிள்ளை உறங்கா வல்லி தாசர் வேடுவச்சி போல்வார்-அதிகாரம் இன்றி- எய்தினர்க்கு-நைபவர்க்கு அங்கு.. எளிமை/எய்தினர்க்கு- அனைவருக்கும்/ எய்தார்வர்களுக்கு இல்லை சர்வ முக்தி இல்லை என்பதால் /திருவடி கிட்டினால்-மற்று எல்லாம் புல்லுக்கு சமம்-தகவு கிருபை பார்த்து-அங்கு நலம் உடையவர்க்கு/ அங்கு  மிதுனத்தில் /இங்கு ஸ்வாமி தானாக-அங்கு நைந்தால் தான் கிட்டும் இங்கு எய்தினால் போதும்//கிருபை பொதுவாக- தன்னது இல்லை எங்களது ./ஜாதி குண விருதாதிகளை அபேஷியாதே ஆசை  என்கிற வேஷம் ஒன்றே போதும்..தத் சப்தம்-அத்-தானம்-விதி -பிரம  சிவ ஜனக  கூட கிட்டாத அந்த ஸ்தானம்-மோஷ பிரதானம்..மா மலராள் கோன் மடியில் வைத்து உகக்கும் வாழ்வு–நமக்கு எதிராசன் அருளும் வாழ்வே திரு அடி பிடித்து மடி பெறுவோம்..ஜீயரும் அருளினாரே ..

————————————————————————–

கந்தாடை அப்பன் திருவடிகளே சரணம் –
திருமலை நல்லான் சக்கரவர்த்தி ஸ்ரீ ராம கிருஷ்ண ஐயங்கார் திருவடிகளே சரணம் .
பிள்ளை லோகம் ஜீயர் திருவடிகளே சரணம்
திருவரங்கத் தமுதனார் திருவடிகளே சரணம் .
ஆழ்வார் எம்பெருமானார் ஜீயர் திருவடிகளே சரணம்

Leave a Reply

Fill in your details below or click an icon to log in:

WordPress.com Logo

You are commenting using your WordPress.com account. Log Out / Change )

Twitter picture

You are commenting using your Twitter account. Log Out / Change )

Facebook photo

You are commenting using your Facebook account. Log Out / Change )

Google+ photo

You are commenting using your Google+ account. Log Out / Change )

Connecting to %s


%d bloggers like this: