அமுத விருந்து -இராமானுஜ நூற்றந்தாதி வியாக்யானம்-29-கூட்டும் விதி இன்று கூடும் கொலோ-இத்யாதி ..

பெரிய ஜீயர் அருளிய உரை
இருபத்து ஒன்பதாம் பாட்டு-அவதாரிகை –

எம்பெருமானார் திவ்ய குணங்களை உள்ளபடி அறிந்து இருக்கும் அவர்கள் திரள்களை
என் கண்கள் களிக்கும்படி கூட்டக் கடவ -ஸூக்ருதம் இன்று கூடுமோ-என்கிறார் –

கூட்டும் விதி இன்று கூடும் கொலோ தென் குருகைப்பிரான்
பாட்டு என்னும் வேதப் பசும் தமிழ் தன்னை தன் பத்தி என்னும்
வீட்டின் கண் வைத்த இராமானுசன் புகழ் மெய் உணர்ந்தோர்
ஈட்டங்கள் தன்னை என்னாட்டங்கள் கண்டு இன்பம் எய்திடவே -29 –

தர்சநீயமான திரு நகரிக்கு நாதரான ஆழ்வார் உடைய பாட்டு என்று கொண்டு -பிரசித்தமாய் –
வேத ரூபமாய் -செம் தமிழால்-இருக்கிற திருவாய் மொழி யைத் தம்முடைய பக்தி யாகிற-வாசச்ஸ்தானத்திலே வைத்த எம்பெருமானார் உடைய -கல்யாண குணங்களை யாதாவாக-அறிந்து இருக்கும் அவர்களுடைய சமூஹங்கள் தன்னை என்னுடைய த்ருஷ்டிகள் ஆனவை-கண்டு சுகத்தை ப்ராபிக்கும்படியாக -என்று கூடியும் -இப் பேற்றை நமக்கு சேர்விப்பதான
அவருடைய கிருபை இன்று கூடவற்றோ-
விதி-சூக்ருதம்
இவர் தமக்கு பேற்றுக்கு அடியான -ஸூக்ருதமாக நினைத்து இருப்பது அத்தலையில் கிருபையை இறே-
இராமானுசன் புகழ் மெய் உணர்ந்தோர் ஈட்டங்கள் தன்னை தத் காலத்திலே காணா நிற்கச் செய்தே –
இங்கன் சொல்லுவான் என் என்னில் -காண்கிறதல் அன்று இவர்க்கு இப்போது அபேஷை –
கண்டால் கண்கள் அவிக்ருதமாய் இருக்கை அன்றிக்கே -இன்பம் எய்துகை –
அதுக்கடியான ப்ரேமம் எம்பெருமானார் அருளாலே விளைய வேணும் இறே –
அத்தாலே சொல்லுகிறார் –
உன் தொண்டர்கட்கே அன்பு உற்று இருக்கும்படி என்னை ஆக்கி அங்கு ஆட் படுத்து -107 – என்று இறே மேலும்-இவர் பிரார்த்தனை-
ஈட்டம்-திரள் / நாட்டம்-திருஷ்டி

மனம் வாக்கு ஈடுபட்டமை முன்பு  சொல்லி இதில் காயம் -கண்ணாலே மெய் உணர்ந்தோர்  ஈட்டங்களை காண -ஈடுபடுகிறார் –

————————————————————————–

பிள்ளை லோகம் ஜீயர் அருளிய உரை
அவதாரிகை –
கீழ்ப் பாட்டிலே -தம்முடைய வாக்கானது -எம்பெருமானாருடைய கல்யாண குணங்களுக்கு-அனந்யார்ஹமாய் விட்டது என்று அந்த ச்மர்த்தியை சொல்லி -அவ்வளவிலே சுவறிப் போகாதே -மேல் மேல்
பெருகி வருகிற அபிநிவேச அதிசயத்தாலே -இப்பாட்டில் -தர்சநீயமான -திரு குருகைக்கு நிர்வாஹராய் –திரு வாய் மொழி முகத்தாலே -தத்வ ஹித புருஷார்த்தங்களை -சர்வருக்கும் உபகரித்து அருளின நம் ஆழ்வார்
உடைய திவ்ய சூக்தி மயமான வேதமாகிற செந்தமிழ் தன்னை -தம்முடைய பக்தி யாகிற கோயிலிலே-பிரதிஷ்டிப்பித்து கொண்டு இருக்கிற எம்பெருமானாருடைய கல்யாண குணங்களை உள்ளபடி-தெளிந்து இருக்கும் ஞாநாதிகர்கள் உடைய திரள்களை என் கண்கள் கொண்டு ஆனந்தித்து களிக்கும்படி-சேரக் கடவதான பாக்யம் எப்போது லபிக்கும் என்று -ததீய பரந்தாமன ப்ரீதியை பிரார்த்தித்து அருளுகிறார் –

வியாக்யானம்
-தென் குருகை பிரான் –
-தென் -தர்சநீயுமான என்னுதல் -தெற்கு திக்கிலே இருக்கிறது என்னுதல் –
குருகை -பரம பதத்தை சேர்க்கும் ஊர் என்னுதல் – பரம பதத்தோடு சமமான வைபவத்தை உடைய ஊர் என்னுதல் –
பிரான் -இப்படிப் பட்ட திரு நகரியிலே அவதரித்து லோகத்தார் எல்லாரும் உஜ்ஜீவிக்கும்படி -தத்வ ஹித-புருஷார்த்த தத் யாதாத்ம்யங்களை-திவ்ய பிரபந்த முகேன – உபகரித்த நம் ஆழ்வார் உடைய –
அன்றிக்கே -அவ்வூரிலே அவதரிக்கையாலே எல்லாருக்கும் அவர் உத்தேச்யமாய் இருக்கிற-வழியாலே அவ்வூருக்கு உபகாரகர் -என்னவுமாம்
-பாட்டு என்னும் வேதப் பசும் தமிழ் தன்னை –
அவா வற்று வீடு பெற்ற குருகூர் சடகோபன் சொன்ன -என்றும் -தமிழ் மறைகள் ஆயிரமும் ஈன்ற-முதல் தாய் சடகோபன் -என்றும் சொல்லுகிறபடியே தென் குருகைப் பிரான் அருளிச் செய்த-பாட்டு என்று பிரசித்தமாய் -சாம வேத ரூபமாய் -செந்தமிழாய் இருக்கிற திரு வாய் மொழியை –
தன் பத்தி என்னும் -அத்தை விஸ்மரித்தால் -ஒரு ஷணம் ஒரு கல்பம் போலே இருக்கும்படி-
பண்ணக் கடவதான -பரம பக்தி யாகிற அதுவும் -தன் பக்தி -எல்லாருடைய பக்தி போல் அன்றிக்கே –பகவத் ஸ்வரூப ரூப குண விபூதிகளை உள்ளபடி அறிந்த எம்பெருமானாருடைய ப்ரேமம் அவருடைய
ஞான-வைசத்யத்துக்கு தகுதியாய் இருக்கும் இறே -இப்படிப் பட்ட பக்தி யாகிற
-வீட்டின் கண் வைத்த –
கண் -சப்தமி -வீடு -ஆவாசஸ்தானம் -அநர்கமான ரத்னத்தை செப்பிலே வைத்து கொண்டு இருப்பாரைப் போலே
தம்முடைய பக்தி யாகிற மகா ஸௌதத்திலே வைத்துக் கொண்டு இருக்கிற
-இராமானுசன் புகழ் –
திருவாய் மொழியை-சதா காலஷேபம் பண்ணியும் -அந்தரங்கருக்கு -சார்த்தமாக அத்தை உபதேசித்தும் -அந்தப் பாசுரங்களைக் கொண்டு
சாரீர சூத்ரங்களுக்கு வியாக்யானம் பண்ணியும் -பிள்ளானை இட்டு அதுக்கு வியாக்யானம் பண்ணுவித்தும் -இப்படிப்
பட்ட வைபவத்தை உடையரான எம்பெருமானாருடைய கல்யாண குணங்களை
-மெய் உணர்ந்தோர்
-மெய்யாக தெளிந்து-கொண்டு இருக்கிற பெரியார்கள் உடைய -ஈட்டங்கள் தன்னை -சம்சேவிதஸ் சம்யமிசப்த சத்யாபீடைஸ் சதுஸ் சப்ததிபிஸ்
சமேதை -அந்யை ரந்தை ரபி விஷ்ணு பக்தைராச்தேதி ரங்கம் யதிசார்வ பவ்ம -என்கிறபடியே -சப்த சதி சங்கயாதரான
யதிகளும் -ஆழ்வான் முதலிய முதலிகளும் – ஏகாங்கிகளும் – அசங்கயாதரான ஸ்ரீ வைஷ்ணவர்களும் -ஆண்டாள் முதலான-ஸ்ரீ வைஷ்ணவ ஸ்த்ரீகளுமாய்க் கொண்டு திரளாய் இருந்துள்ள ததீயருடைய திரள்களை
-ஈட்டம்-திரள்-
என் நாட்டங்கள்-சமாஸ்ரயண பர்யந்தம் ஈஷணத் த்ரயத்தையே பற்றி சுகிக்க நினைத்து இருக்கிற-என்னுடைய த்ர்ஷ்டிகள் –நாட்டம் -த்ர்ஷ்டி -கண்டு -கண்ணாரக் கண்டு சேவித்து
-இன்பம் எய்திடவே -பண்ணின பின்பு
பூர்வ காலத்திலே தேக சம்பந்திகளாய் கொண்டு வருகிற சுக துக்கங்களை காற்க்கடை கொண்டு இந்த ஜ்ஞாநாதிகர்-உடைய திரள்களைக் கொண்டு ஆனந்தத்தைப் பெறும் படி –
கூட்டும் விதி என்று கூடும் கொலோ
-சேர்க்கும்-பாக்யம் எப்போது லபிக்க வல்லதோ -விதி -சுக்ர்தம் -இது தமக்கு பேற்றுக்கு அடியான சுக்ர்தமாக நினைத்து இருப்பது
அத்தலையில் க்ர்பை இறே –
இராமானுசன் புகழ் -மெய் உணர்ந்தோர் ஈட்டங்கள் தன்னை தத் காலத்திலே காணா
நிற்கச் செய்தே இங்கனே சொல்லுவான் என் என்னில் -காண்கிறதல் அன்று இப்போதைக்கு இவருடைய அபேஷை –
கண்டால் கண்கள் விக்ர்தமாகை அன்றிக்கே -இன்பம் எய்துகை -ப்ரேமம் –அதுக்கு அடியான ப்ரேமம் -எம்பெருமானார்
அருளாலே விளைய வேணும் இறே -அத்தாலே சொல்லுகிறார் –
அன்றிக்கே மெய் உணர்வாவது -அசங்குசித ஜ்ஞானம் –
அது ஒரு தேச விசேஷத்தாலே சேர்ந்த பின்பு வரக் கடவதாகையாலே -அப்படிப்பட்ட ஞானாவை சத்யத்தை-உடையரானவர்களுடைய திரளை இங்கே கண்டு பரி பூர்ண அனுபவம் பண்ணும்படியாக இப்பேற்றை-நமக்கு சேர்விப்பதான அவருடைய க்ர்பை எக்காலத்துக்கு கூட வல்லதோ என்னவுமாம் –
அத் திரள்கள் இவருக்கு சதா சேவ்யங்கள் ஆக இருந்தாலும் நித்ய அபூர்வங்களாயே இருக்கும் காணும் –
உன் தொண்டர்களுக்கே அன்புற்று இருக்கும் படி என்னை யாக்கி யங்கு ஆள் படுத்தே -என்று இறே-மேலும் இவருடைய பிரார்த்தனை –

————————————————————————–

அமுது விருந்து

அவதாரிகை
என் வாய் கொஞ்சிப் பரவும் எம்பெருமானார் குணங்களை உள்ளபடி உணர்ந்து உள்ளவர்களின்-திரளை என் கண்கள் கண்டு களிக்கும்படி செய்ய வல்ல பாக்கியம் என்று வாய்க்குமோ -என்கிறார் –

பத உரை –
தென் குருகை பிரான்-அழகிய திரு நகரிக்கு தலைவரான நம் ஆழ்வார் உடைய
பாட்டு என்னும் -பாட்டு என்று பேர் பெற்ற-வேதப் பசும் தமிழ் தன்னை -வேத வடிவமாம் செம் தமிழான திரு வாய் மொழியை
தன் பத்தி என்னும் -தம்முடைய பக்தி எனப்படும்
வீட்டின் கண் -இல்லத்திலே
வைத்த இராமானுசன் -வைத்து அருளிய எம்பெருமானார்
புகழ்-குணங்களை
மெய் உணர்ந்தோர் -உள்ளபடி அறிந்து இருக்கும் அவர்கள் உடைய
ஈட்டங்கள் தன்னை -குழாம் களை
என் நாட்டங்கள்-என்னுடைய கண்கள்
கண்டு -பார்த்து
இன்பம் எய்திட -ஆனந்தம் அடையும் படி
கூட்டும் -இப் பேற்றினை கை கூடும்படி செய்யும்
விதி-பாக்கியம்
என்று கூடும் கொல்-என்று கிட்டுமோ –

வியாக்யானம் –
கூட்டும் விதி –
என்றேனும் பேற்றினைச் சேர்விப்பதான விதி –
இவர் தமக்கு பேற்றுக்கு அடியான பாக்யமாக நினைத்து இருப்பது -எம்பெருமானார் உடைய கிருபையையே –
ஆகையால்-விதி -இங்கே எம்பெருமானார் கிருபையையே -என்க –
தம்மாலும் எம்பெருமானாராலுமே விலக்க இயலாமையின் கிருபையை விதி என்றார் –
கூட்டும் விதி -என்பதனால்-அதன் விளைவு தவிர்க்க ஒண்ணாதது என்பது புலனாகிறது
-நம் ஆழ்வாரும் -விதி வாய்க்கின்று காப்பார் யார் -திருவாய் மொழி -5 1-1 – -என்று தவிர்க்க-இயலாமையை -ஐயோ கண்ண பிரான் அறையோ இனிப் போனாலே -என்று விளக்கி காட்டி-இருப்பது இங்கு உணரத் தக்கது –
என்று கூடும் கொலோ –
விதியின் விளைவில் ஐயம் இல்லை -பொறுத்து இருக்க முடியாமல் கூடுவது என்றோ-என்று-பதறுகிறார் -பதினான்கு ஆண்டும் நிரம்பியதும் வருகிறோம் -என்று பரதனுக்கு இராமபிரான் கெடு-குறிப்பிட்டது போலே -காலக் கெடு தெரிந்தால் ஆறி இருக்கலாம் -என்று கருதுகிறார் –
தென் குருகை –பசும் தமிழ் தன்னை-
பாட்டாய பல பாடிப் பழ வினைகள் பற்று அறுத்து -திருவாய் மொழி – 10-6 2- – -என்றும்
குருகூர் சடகோபன் பாட்டாய தமிழ் மாலை ஆயிரத்துள் இப்பத்தும் -திருவாய் மொழி – -10 6-11 – – -என்றும்-குருகைப் பிரான் பாட்டு பிரசித்தம் –
தன் பத்தி என்னும் வீட்டின் கண் வைத்த
திருவாய் மொழி விஷயமாக எம்பெருமானாருக்கு ஏற்பட்ட பக்தி -திரு வாய் மொழிக்கு
குடி இருக்கும் இல்லமாக அமைந்தது -திருவாய் மொழி அன்றி -இருப்புக் கொள்ளாத நிலையே-எம்பெருமானார் உடைய பக்தி -என்க -அதனை இல்லமாக கொண்டது திருவாய் மொழி என்பது எப்பொழுதும்-பேர் அன்புடன் அனுசந்திகப் படுவது என்னும் கருத்து கொண்டது இவ் இல்லத்துக்கு தனி சிறப்புண்டு -அதுதோன்ற-தன் பத்தி என்னும் வீடு -என்றார் –
பிறர் கன்னம் இட ஒண்ணாமை இவ்வீட்டுக்கு தனி சிறப்பு
பிறர்-பிரமாணமான வேதத்தை தூஷிப்பவர்களும் பிரமேயான இறைவனைத் தூஷிப்பவர்களும் –
அவர்கள் கள்ளம் இடாமை யாவது அவர்கள் காதில் விழாமை வீட்டில் பிறர் -திருடர்-கன்னமிட்டால்-உட் புக்குக் கெடுத்து விடுவர் அன்றோ – எம்பெருமானார் பக்தி உடன் தாம் பேணி பிறர் கன்னம் இடாதாவாறு
தம் சீடர்களுக்கு அதன் பொருளை உபதேசித்து பிள்ளான் வாயிலாக உரை வரைந்தும் பிறர் கைபட்டுக் கெடாதவாறு-திருவாய் மொழியை தம் சம்ப்ரதாயத்துக்கு-உரிய தாக்கியதை அமுதனார் இங்கனம் வருணிக்கிறார் -என்க –
புகழ் மெய் உணர்ந்தோர் ஈட்டங்கள் தன்னை –
புகழ் திருவாய்மொழியை வீட்டுன் கண் வைத்தமையால் வந்தது –
கண்ணனைப் பெற்று எடுத்தாள் தேவகி-
ஆயின் வளர்த்து விளையாட்டு ஒன்றும் கண்டிடப் பெற்று இலள்
அந்த கண்ணனை வளர்த்தாள் அசோதை
அத்தெய்வ நங்கை எல்லாம் பெற்றாள்
அது போல திருவாய் மொழியை ஈன்று எடுத்த முதல் தாய் சடகோபன்
அத்தாய் அதன் வளர்ச்சியை கண்டிலள்
அதனை வளர்த்த தாய் இராமானுசன்
அதன் விளையாட்டு எல்லாம் கண்டிடப் பெற்ற பெருமையால் வந்தது அவரது புகழ்-
கண்ணன் குழந்தை யாய் இருந்தும் அதி மானுஷமாக விளையாடினது போல திருவாய் மொழியும்
எளிய செம் தமிழாய் அமைந்தும் வட மொழியில் அமைந்து தெளிவு படாத மறைகளை தெளிவு படுத்தியும் –
வேத வியாசர் இயற்றிய பிரம ஸூத்தரதிற்கு உண்மைப் பொருளை உணர்த்தியும் –
கட்புலனாகாத இறைவனை காணுமாறு முன்னே கொணர்ந்து நிறுத்தியும் –
அதி வேதமான -வேதத்தை விஞ்சின -விளையாட்டுக்கள் புரிவதை எல்லாம் கண்டிடப் பெற்றமையால்
அசோதை போல் எம்பெருமானார் புகழ் படைத்தவர் -என்க –
ஈன்ற முதல் தாய் சடகோபன்
அவரை அடுத்து வளர்த்த இதத்தாய் எம்பெருமானார்
இராமன்-ஈன்ற சடகோபன்
அனுசன்-அவரை அனுசரித்து வந்த இதத்தாய் இராமானுசன் -என்று -அறிந்து இருப்பவர்கள் புகழை
மெய்யாக உணர்ந்தவர்கள் என்க –
ஈட்டங்கள் தன்னை –
ஏழு நூறு சந்நியாசிகளும் எழுபத்து நான்கு சிம்ஹாச நாதிபதிகளும் அளவு இறந்த ஸ்ரீ வைஷ்ணவர்களும்-திருவரங்கத்தில் எம்பெருமானாரை சார்ந்து உள்ளமையின் ஈட்டங்கள் என்கிறார் –
தன்னை-ஒருமை பன்மை மயக்கம் –
என் நாட்டங்கள் கண்டு இன்பம் எய்திடவே –
நாட்டங்கள் என்று வேண்டாது கூறினார் –
இவ் ஈட்டன்களை காணாத நாட்டங்கள் பயன் அற்றன என்று தோற்றற்கு –
மெய்யடியார்கள் தம் ஈட்டம் கண்டிட கூடுமேல் அது காணும் கண்பயனாவதே -பெருமாள் திருமொழி – – 2-1 –என்றார் குலசேகரப் பெருமாள்-
எம்பெருமானார் காலத்திலே அவர் பக்கலிலே அமுதனார் இருப்பவர் ஆதலின்
காண்கையில் அன்று இவர்க்கு தேட்டம்-கண்டதும் களிப்பினால் கண்கள்
மலர்ந்து இன்புறுதல் இவருக்கு தேட்டம் -இன்புறுதலுக்கு அடியான அன்புடைமை
எம்பெருமானார் அருளாலே தமக்கு வாய்க்க வேணும் -என்கிறார் –
உன் தொண்டர்கட்கே அன்பு உற்று இருக்கும்படி என்னை ஆக்கி அங்கு ஆட்படுத்தே -என்று
மேலும் இவர் பிரார்த்திப்பது காண்க –

————————————————————————–

அடியேன் கேள்வி ஞானத்தினால் ஜல்பித்தது –
ஸ்வாமி அடியார் அளவும் பக்தி வளர அமுதனார் ..
–அருளிய நம் ஆழ்வார் நினைவு
-ததீய சேஷத்வம் -ஆழ்வார் உடன் சேர்த்து ஸ்வாமி அடியார் உடன்-சங்கிலி பிணைப்பு
..இன்பம் எய்திட…தென் குருகை பிரான் பாட்டு என்னும் வேதம் பசும் தமிழ் தன்னை
தன் பக்தி என்னும் வீட்டின் கண் வைத்தார் ஸ்வாமி
அவரின் புகழை மெய்யாக உணர்ந்தோர் -கூட்டங்களை அமுதனார் பார்வை பட்டு -நாட்டங்கள் கண்டு
– விதி என்று கூடும் கொலோ..பதறுகிறார் துடிக்கிறார்..கண்டு இருக்கிறார் ஏன் துடிக்கிறார் ?
பார்ப்போம்..கூட்ட கடவ சுக்ருதம் பாக்கியம் -இன்று கூடுமோ.
சாஷாத் புண்யமே ராமன்- கிருஷ்ணன் தர்மம் சனாதனம்.
. தனியாக புண்யம் வேறு இல்லை . எல்லாம் கைங்கர்யம்..
அமுதனார் ராமனுஜரின் அருள்- விதி -என்கிறார்..உள்ள படி அறிந்தவர்களின் திரளை
….பொன் அரங்கம் என்றால் மயலே பெருகும்.. நவ கிரந்தம் -உணர்ந்தோர்..
பர காலன் -மெய் உணர்ந்தோர்..ஐயோ ..விதி வைக்கின்றது காப்பர் யார்-
கண்ணனின் அருளே விதி ஆழ்வாருக்கு..ஸ்வாமி கிருபையால் தான் அடியாரடி கிட்டும்.
.அடியார்க்கு என்னை ஆட் படுத்த விமலன்-அரங்கன் இடம் கேட்டது போல..
பரதனும் துடித்து இருந்தார்– 14 ஆண்டுகள் என்று தெரியும் அது கூட தெரிய வில்லை
நமக்கு..ஜன்மங்கள் பல காத்து இருக்கிறோம்..தென்-தர்சநீயமான-அழகு-தர்சனத்துக்கு தர்சநீயமான
ஆழ்வாரை காட்டி கொடுத்த மகாத்மயம் .தென் திசை நோக்கி கை கூப்புகிறோம்.-திரு வாய் மொழி தோறும்
.பாட்டு என்னும் -இசை என்பதால் -ஸ்வாமி யை ஈர்க்க காரணம் இசைப்பா தானே..மதுரகவி-பாவின் இன் இசை பாடி திரிவனே
-பெரியவர் சீரை கொண்டு..வேத ரூபமாய்/ செந்தமிழாய் இருக்கிற -பசுமை-வேதம் போல இல்லை-கேட்டு ஆரார் வானவர்கள். செவிக்கு இனிய சென்சொல்லே– கேட்பவர்கள் தான் வானவர்கள்
தன் பக்தி என்னும்-தம் உடைய பக்தி– இது தான் வீடு..
பாட்டை குடி வைக்கிறார்-தன்பக்தி -வீட்டின் பெயர்..புகழ் கல்யாண குணங்களை
மெய் உணர்ந்தோர் யாதாம்ய ஞானம்–அறிந்து அறிந்து தேறி தேறி–உள் பொருளை உணர்ந்து-.அவர் உடைய கிருபை என்று தலை மேல் விழும்..பேற்றுக்கு அடியாக நினைத்து இருப்பது அவர் உடைய கிருபை தான்..தத் காலத்தில் இருந்தும் நேராக கண்டும்-இப்படி அமுதனார் கேட்பது அவர் கிருபையால் பக்தி வளர தானே
கண்கள் மலர்ந்தே இருந்து இன்பம் எய்துகை-
ஆத்மா இருக்கும் அளவும் இந்த அன்பு -பக்தி -இங்கும் அங்கும் நித்யமாக இருக்க
– அதுக்கு அடியான ப்ரேமம் ஸ்வாமி அருளாலே கிடைக்க பிரார்த்திக்கிறார் இதில்
உன் தொண்டர்கட்கே அன்பு உற்று இருக்கும் படி என்னை ஆக்கி அங்கு ஆட் படுத்து -107-மேலும் இவர் பிரார்த்தனை
-ஈட்டம் =திரள்/நாட்டம் =திருஷ்டி-கண்கள் படைத்த பயனே ஈட்டம் காண்பது தான் நாட்டம் இருக்கணும்
அடியார் தம் ஈட்டம் ..கண் பயன் ஆவதே –
ஆடி ஆடி அகம் கரைந்து –நாடி நாடி நரசிங்கா -அடியார் சேர்க்கைக்கு பிரார்த்திக்கிறார் ஆழ்வாரும் அவன் இடம்
-திருடன் திருடி கொண்டு போனால் ராஜ இடம் புகார் பண்ணுவது போல.
.இங்கு எதிராஜர் இடம் அமுதனார் அதையே பிரார்த்திக்கிறார்
புகழ் ஒன்றும் அன்றி-அனந்யார்கம் முன்பு சொல்லி-பிரான் -உபகாரர் தத்வம் ஹிதம் புருஷார்த்தங்களை அருளிய உபகாரர்
அடியார் குழாம் கண்டு –ஆனந்தம் பட்டு களித்து-இருக்க பிரார்த்திக்கிறார்
குருகை -பரம பதத்தை சேர்க்கும் ஊர் என்னுதல்–பரம பதத்தை சமமான வைபவம் உடையது.
.குன்ற மாட திரு குருகூர் செம் பொன் மாட குருகூர்
உலகத்துக்கு உபகாரர் ..தத்வ ஹிதம் -புருஷார்த்தம் இவற்றை பற்றிய யாதாம்ய அர்த்தம் அருளி ..அவதரித்து அந்த வூருக்கு உபகாரகர்
.உத்தேசம் அது என்பதால்..திவ்ய தேசம் அப்புறம் -பெருமாள் அப்புறம்ஆழ்வார் பிரபந்தம் ஆச்சார்யர் வ்யாக்யானங்கள் க்ரமம்
புகுந்த இடத்துக்கு பெருமை சேர்க்கணும் ஸ்வாமி ஆழ்வார் திருவடி-மாறன் அடி பணிந்து உய்ந்தவர்
நாம் ஸ்வாமி திருவடி. சேர்ந்து இருக்கணும்..
அமலன் ஆதி பிரான்-உலகத்துக்கு ஜகத் காரணன் என்று காட்டி கொடுத்தவன்
அடியார்க்கு ஆட் படுத்திய உபகாரன்
சாம வேத ரூபமாய்-பாட்டு
பாட்டு என்ற வேதம் -சாமம் தமிழ் ஆக்கினார்..தன் பத்தி என்னும்
-பரம பக்தி-அறிகை பார்வை அடைதல் -ஞான தரிசன பிராப்தி -மூன்று தசைகளும் சுவாமிக்கு-ஒரு பகல் ஆயிரம் வூழி யாலோ- ஷணம் கூட அனுசந்திக்காமல் இருக்க முடியாது சுவாமிக்கு
இதனால் தன் பக்தி-என்கிறார்.
பக்தி -ஞானம் பரி பக்குவம் அடைந்து பக்தி -விதுரச்ய மகா மதி -.
.ஸ்வாமி ஞானம் -மிக பெரிய -வளர்ந்த -நவ ரத்ன க்ரந்தம் அருளி ஆயிரம்
ஜைனர்களை மாற்றி. இதை பக்தியாக மாற்ற
..ஞானம் திடம் ஆக ஆக உருக வைப்பது கஷ்டம் தானே .
.ஞான யோஹத்தில் தலைவர் இருந்தாலும்
– முதலி ஆண்டான் பெரிய பெருமாளுக்கு நாவ பழமும் தயிர் சாதமும் பிரசாதம் சேர்ந்து கொடுத்ததால்
பெரிய பெருமாளுக்கு சளி பிடிக்கும் -என்று உணர்த்தியவர்
-பக்தி-வீடு- நம் கண்ணன் -ரஷிகிறது .தன் பக்தி -என்னும் வீட்டில் வைத்து -வளர்த்த இத தாய்
..வீட்டிலே- வீட்டின் கண்…ரத்னத்தை செப்பிலே வைப்பது போல
..பக்தி தான் பொன் -திரு வாய் மொழி ரத்னம்..
செப்பு பெட்டகத்தில் வைத்தால் போல..
அர்த்தத்துடன் உபதேசித்தும்-தூஷிப்பார்களுக்கு இல்லாமல்..கன்ன கோல் வைக்காமல் அந்தரங்கமாக ..
பிரம சூத்த்ரங்களை இது கொண்டே ஒருங்க விட்டும்.
. பிள்ளானை விட்டு வியாக்யானம் பண்ணுவித்தும்…மெய் உணர்ந்தோர்-
ராமன் சடகோபன் -போல்வார் -உணர்ந்தோர்
ராமானுஜர் -மெய் உணர்ந்தோர்
தேவகி- நம் ஆழ்வார் –யசோதை -ராமானுசர்– கண்ணன் -திருவாய் மொழி-
வையம் எழும் கண்டாள் பிள்ளை வாய் உள்ளே-
வேதம் காண முடியாத அந்த தொல்லை இன்பம் இறுதி கண்டவள் யசோதை பிராட்டி தானே
நாலு வேதங்களையும் பார்த்தார்-வையம் போல-.ஆழ்வார் பாசுரமே- பவ சாகரம் முடிக்கும்
விளையாட்டை ஆழ்வார் பார்க்க வில்லை வளர்த்தவர் ஸ்வாமி பார்த்தார் ..
700சன்யாசிகள் 12௦௦௦ ஸ்ரீ வைஷ்ணவர்கள் 74 சிம்காசனாதி பதிகள் கூடி இருக்கிறார்கள்
-பகல் ஓலக்கம் இருக்கிறார்..பரமபாகவதர்கள் .சமாச்ரண்ய பர்யந்தம்
முன்பு மண் பெண் ஆசை கொண்ட கண்கள் -தேக சம்பந்திகள் -கண்டு துன்பம் எய்தினேன் இது வரை
..இன்று அடியவர்கள் உடன் சேர்ந்து -அத்தலையில் கிருபையாலே -ஆத்ம சம்பந்தம்
மலர்ந்து இன்பம் அடைதல் பிரேமம் நிலைத்து இருக்க–பொய் நின்ற இந்த ஞாலத்திலே – இங்கு -மெய் உணர்ந்தோர் -ஈட்டம் கண்டு
தேச விசேஷத்தில் கிடைக்க வேண்டியதை இவர்கள் இங்கே கண்டு அனுபவிக்க-அப்படி பட்ட சேர்க்கை .ஆனந்தம் -நித்ய அபூர்வம்
அப் பொழுதைக்கு அப் பொழுது ஆரா அமுதமாய் இருக்கும் படி கிருபை வேண்டுகிறார்–

—————————————————————————-

கந்தாடை அப்பன் திருவடிகளே சரணம் –
திருமலை நல்லான் சக்கரவர்த்தி ஸ்ரீ ராம கிருஷ்ண ஐயங்கார் திருவடிகளே சரணம் .
பிள்ளை லோகம் ஜீயர் திருவடிகளே சரணம்
திருவரங்கத் தமுதனார் திருவடிகளே சரணம் .
ஆழ்வார் எம்பெருமானார் ஜீயர் திருவடிகளே சரணம்

 

Leave a Reply

Fill in your details below or click an icon to log in:

WordPress.com Logo

You are commenting using your WordPress.com account. Log Out / Change )

Twitter picture

You are commenting using your Twitter account. Log Out / Change )

Facebook photo

You are commenting using your Facebook account. Log Out / Change )

Google+ photo

You are commenting using your Google+ account. Log Out / Change )

Connecting to %s


%d bloggers like this: