அமுத விருந்து -இராமானுஜ நூற்றந்தாதி வியாக்யானம்-10-மன்னிய பேரிருள் மாண்ட பின்– இத்யாதி ..

பெரிய ஜீயர் உரை
பத்தாம் பாட்டு
அவதாரிகை
பேயாழ்வார் திருவடிகளை ஸ்துதிக்கும் ஸ்வபாவரான எம்பெருமானார்-விஷயத்திலே சிநேக யுகதர் திருவடிகளை
சிரசா வஹிக்குமவர்கள்-எல்லா காலத்திலும் சீரியர் என்கிறார் –

மன்னிய பேரிருள் மாண்ட பின் கோவலுள் மா மலராள்
தன்னோடு மாயனைக் கண்டமை காட்டும் தமிழ்த் தலைவன்
பொன்னடி போற்றும் இராமானுசற்கு அன்பு பூண்டவர் தாள்
சென்னியில் சூடும் திரு உடையார் என்றும் சீரியரே – 10-

பேர்க்கப் பேராத படி நின்ற அஞ்ஞானம் ஆகிற மகா அந்தகாரம் ஆனது
-முற்பாடரான ஆழ்வார்கள்-இருவரும் ஏற்றின திரு விளக்காலே நிச் சேஷமாக போன பின்பு
–நீயும் திரு மகளும் -முதல் திருவந்தாதி -89 –என்கிற பாட்டின் படியே திருக் கோவலூரிலே -திரு மகளாருடனே கிருஷ்ண அவதாரத்திலே
ஆஸ்ரித பவ்யத்தை அடங்கலும் தோற்றும்படி வந்து நின்ற சர்வேஸ்வரனை-சாஷாத் கரித்த பிரகாரத்தை
-திருக் கண்டேன் -இத்யாதியாலே தர்சிப்பித்த தமிழுக்கு-தலைவரான பேய் ஆழ்வாருடைய ச்ப்ருஹநீயமான திருவடிகளை புகழும்
ஸ்வபாவரான எம்பெருமானார் விஷயத்தில் பிரேமத்தை தங்களுக்கு ஆபரணமாக-தரித்து இருக்குமவர்களுடைய திருவடிகளை
-செவ்விப் பூ சூடுவாரைப் போலே-தங்கள் சிரச்சிலே தரிக்கும் சம்பத்தை உடையவர்கள் சர்வ காலத்திலும் சீரியர் –
போற்றுதல் -புகழ்தல்
அன்பு பூண்டவர் என்றது -அன்பிலே பூட்சியை உடையவர்கள்-அதிலே ஊன்றி இருக்குமவர்கள் என்னவுமாம் .

மூன்றிலும் இருள் -பேர் இருள் -இதயத்து இருள் பேர் இருள் —
நெருக்கு உகந்த ஆயன் இன்றும் மன்னி ஆழ்வார்கள் இருந்த இடை கழி ஸ்பர்சம் உகந்து-சேவை சாதிக்கிறான் –
விண்ணுளா ரிலும் சீரியர்
பேராளன் பேரோதும் பெரியவர்களே சீரியரே

————————————————————————–

பிள்ளை லோகம் ஜீயர் அருளிய உரை
அவதாரிகை –
கீழ் இரண்டு பாட்டாலும் பொய்கை யாழ்வார் பூதத் தாழ்வார் ஆகிற இருவராலும் எடுக்கப் பட்ட
பரி பூர்ண தீபமான திவ்ய பிரபந்தங்கள் இரண்டாலும் -லோகத்திலே ஒருவராலும் பரிகரிக்க அரிதாம் படி
வ்யாப்தமாய் நின்ற அஞ்ஞானம் ஆகிற அந்தகாரம் நசித்த பின்பு
தாம் திருக் கோவலூரில் வீற்று இருந்த ஸ்ரீ ய பதியை சாஷாத் கரித்து -அந்த லாபத்தை எல்லார்க்கும் திவ்ய பிரபந்த ரூபேண -உபதேசிக்கும்
பேய் ஆழ்வாருடைய ச்ப்ர்ஹநீயமான திருவடிகளை ஸ்துதிக்கிற எம்பெருமானார்-விஷயமான ப்ரீதியாலே பரிஷ்கரிக்க பட்டவர்களுடைய
ஸ்ரீ பாதங்களை தம்தாமுடைய தலை மேல் தரிக்கும்-சம்பத்தை உடையவர்கள் சர்வ காலத்திலும் ஸ்ரீ மான்கள் -என்கிறார் .

வியாக்யானம் –
மன்னிய பேர் இருள் –
-தத்வ ஞாநேனவினா -மற்று ஒன்றால் போக்குகைக்கு அரியதாய் -ஆத்மாவைப் பற்றிக்
கிடக்கிற அஞ்ஞானம் ஆகிற அந்தகாரம் -அவிவேக கநாந்த திந்முகே பஹூதாசந்தத துக்க வர்ஷிணி பகவன் பவதுர்பினே –
என்று சொல்லுகிற இருளானது
-மாண்ட பின்
-இந்த பேய் ஆழ்வாருக்கு முன்னே ஞான தீபத்தை எடுத்தருளின-பொய்கை ஆழ்வார் பூதத் ஆழ்வார் ஆகிற இருவராலேயும் நசிப்பித்த பின்பு
குசப்த்த ஸ்த்வன்தகாரச்யாத்-ரூ சப்தத ஸ்தன் நிரோதக -அந்தகார நிரோதித்வாத் குரு ரித்யபிதீயதே – என்னும்படி
அஞ்ஞான அந்தகாரத்தை சவாசனமாக போக்கின பின்பு
கோவலுள் மா மலராள் தன்னொடும் –ஒண் டொடியாள் திரு மகளும் நீயுமே நிலா நிற்ப -என்றும்
அகலகில்லேன் இறையும்என்று அலர்மேல் மங்கை உறை மார்பா -என்றும்
ருக்மிணீ க்ரிஷ்ணஜனநீ -என்கிறபடியே புருஷகார பூதையான -பெரிய பிராட்டியார் உடனே –
மாயனை
-கிருஷ்ணனாய் அவதரித்து -ஸ்வ ஆஸ்ரிதரான பாண்டவர்களுக்கு கழுத்திலே ஓலையைக் கட்டிக்
கொண்டு போந்த தூதவ்த்யமும் -அர்ஜுனன் தன் காலாலே ப்ரேரிக்க பண்ணின சாரத்தியம் ஆகிற நிஹீன க்ர்த்தயங்களை பண்ணுகையும்
ஆயுதம் எடேன் என்று ஆயுதம் எடுக்கையும் -பகலை இரவாக்கையும் -கோவர்த்தன உத்தாரணம் பண்ணுகையும் –
அர்ஜுனனை நித்ய விபூதிக்கு அருகே கொண்டு போகையும் -அவனுக்கு சரம உபாயத்தை உபதேசிக்கையும் -ஆகிய
இவ் ஆச்சர்ய குணங்களை உடையனனான சர்வேஸ்வரனை –
ஆயனை –
ஆயனாரை -என்னவுமாம் -கீழ்ச் சொன்ன குண சேஷ்டிதங்களை உடையனான கிருஷ்ணனை -என்னவுமாம் –
கண்டமை –
அவ் அந்தகாரத்தை போக்கின -ஞான தீபத்தாலே தாம் சாஷாத் கரித்து-அந்த தாழ்ச்சிப் பிரகாரத்தை எல்லாம்
காட்டும் -திருக் கண்டேன் பொன் மேனி கண்டேன் திகழும் அருக்கன் அணி நிறமும் கண்டேன்
செருக் கிளரும் பொன் ஆழி கண்டேன் புரி சங்கம் கைக் கண்டேன் என் ஆழி வண்ணன் பால் இன்று –
என்று தொடங்கி தாம் இட்டருளின திவ்ய பிரபந்தத்தாலே காட்டி யருளும் –
தமிழ்த் தலைவன் –
பாலேய் தமிழர் என்றும் -இன் கவி பாடும் பரம கவிகள் –என்றும்
மயர்வற மதி நலம் அருளப் பெற்ற நம் ஆழ்வாராலே கொண்டாடப்பட்ட -திராவிட சாஸ்திர
ப்ரவர்த்தகரில் மூல பூதரான பேய் ஆழ்வார் உடைய
பொன்னடி போற்றும் –
பிரபன்ன ஜனங்களுக்கு எல்லாம் ச்ப்ர்ஹநீயமான திருவடிகளை
மங்களா சாசனம் பண்ணுகிற -சேஷத்வ அநு ரூபமாக -அடிமை தொழில் செய்கை தவிர்ந்து –
ச்ப்ர்ஹநீயம் ஆகையாலே பிரேம பரவசராய் கொண்டு மங்களா சாசனம் பண்ணத் தொடங்கினார் காணும் –போற்றுதல்-புகழ்தல் –
இராமானுசற்கு –
எம்பெருமானார் விஷயமான அன்பு பூண்டவர் தாள்-ப்ரீதியை தங்களுக்கு ஆபரணாம் படி அலங்கரித்து கொண்ட-மகாத்மாக்களுடைய திருவடியை –
சென்னியில் சூடும்
-தம்தாமுடைய சிரச்சிலே செவ்விப் பூவை சூடுவாரைப் போலே தரிக்கும்
திரு வுடையார்
-சது நாகவரஸ் ஸ்ரீமான் -லஷ்மனோ லஷ்மி சம்பன்ன -அந்தரிஷகதஸ் ஸ்ரீ மான் –என்கிற சம்பத்துக்கு சீமா பூமியான சம்பத்தை வுடையவர்கள் –
என்றும் சீரியரே
-ததீய ப்ராவண்யத்தை உடையார் ஆகையாலே -அவர்கள் கால தத்வம் உள்ள அளவும்-ஸ்ரீ மான்கள்
-ஸ்ரீ மத்பாகவாத அர்ச்சானாம் பகவத பூஜா விதேருத்தம -ஸ்ரீ விஷ்னோரவம நநாத் குருதர –
ஸ்ரீ வைஷ்ணவோல்லன்கனம்-தீர்த்த அச்யுத பாத ஜாத்குரு தர -தீர்த்த ததீயாங்கிரிஜா —
தாஸ்மான் நித்யமதந்த்ரி தீப வசதா தே ஷாம சமாராதனே -என்றும்
தஸ்மாத் குரு தரம் ப்ரோக்த ததீயாராதனம் நர்ப மம மத் பக்த பக்தேஷூ ப்ரீதி ப்யதி காபவேத்
தஸ்மாத் மத் பக்த பக்தாச பூஜா நீயா விசேஷத -என்றும்
திருமால் அடியார்களை பூசிக்க நோற்றார்கள் -என்று ஆழ்வாரும் அருளிச் செய்தார் இறே
அப்படியே வாசா யதீந்திர -என்று தொடங்கி -பாதானுசிந்தநபர சத்ததபவேயம் -என்று-இது ஒன்றையே பார்த்து அருளினார் ஜீயரும் .

————————————————————————–

அமுத உரை
அவதாரிகை
பேய் ஆழ்வார் -இருள் நீங்கியதும் -தாம் கண்ட இறைக் காட்சியினைத் தம் திவ்ய பிரபந்தத்தால் காட்டும்
வள்ளன்மைக்காக-அவர் திருவடிகளைப் போற்றும் எம்பெருமானார் திறத்து அன்புடையார் திருவடிகளை
தலையில் சூடும் திருவாளர்கள் எல்லா காலத்திலும் சிறப்புடையோர் ஆவர் என்கிறார் –

பத உரை –
மன்னிய -நிலை நின்ற
பேர் இருள் -அறியாமை என்னும் பெரிய இருள்
மாண்ட பின் -ஒழிந்த பிறகு
கோவலுள்-திருக் கோவலூரில்
மா மலராள் தன்னோடும் -மலரில் தோன்றிய பெரிய பிராட்டியாரோடு கூட
ஆயனை -இடையனான ஆயனார் என்னும் எம்பெருமானை
கண்டமை -தாம் பார்த்தமையை
காட்டும் -தம் திவ்ய பிரபந்தத்தால் காட்டிக் கொடுக்கிற
தமிழ் தலைவன் -தமிழுக்கு தலைவரான பேய் ஆழ்வார் உடைய
பொன்னடி -பொன் போலே விரும்பத் தக்க திருவடிகளை
போற்றும் புகழும் இயல்பினரான
இராமானுசனுக்கு -எம்பெருமானார் திறத்து
அன்பு பூண்டவர் -பக்தியை அணியாக கொண்டவர்களுடைய
தாள் -திருவடிகளை
சென்னியில் -தலையில்
சூடும் -சூட்டிக் கொள்ளும்
திரு உடையார் -செல்வம் படைத்தவர்கள்
என்றும் -எப்பொழுதும்
சீரியர் -சிறப்புடையார் ஆவர்-

மன்னிய பேரிருள் மாண்ட பின் –
அநாதி காலமாகப் புறத்தே உள்ள பொருளைப் பற்றியும் இதயத்தே உள்ள பொருளைப் பற்றியும்
ஏற்பட்ட அறியாமை என்னும் இருள் இதுகாறும் நிலைத்து நின்றமை பற்றி -மன்னிய இருள் –என்றார் –
எக்காரணத்தாலும் அசைக்க முடியாத திண்மை வாய்ந்து இருத்தலின் -பேரிருள் –என்றார் –
பேராத திண்மை வாய்ந்த இந்தப் பெரிய இருள் -பொய்கையாரும் பூதத்தாரும் ஏற்றிய
விளக்கின் ஒளியால் பேர்ந்து ஒழிந்தது -பேரிருள் முன்பு பண்புத் தொகையாய்ப் பெருமை-வாய்ந்து இருந்தது-இப்பொழுது அந்தப் பேரிருள் வினைத் தொகையாய் பேர்கின்ற இருளாய் மாண்டது –
இவ்விருளுக்கு ஆதி இல்லை -அந்தம் உண்டு -மன்னிய இருள் ஆதி இல்லாதது -பேர்கின்ற இருள் அந்தம் உள்ளது –
இருளை மாண்டதாகக் கூறவே மீண்டு வாராது அடியோடு ஒழிந்தமைபெற்றாம்-
கோவலுள்— –கண்டமை காட்டும் –
திருக் கோவலூரில் முதல் ஆழ்வார்கள் ஆகிய இம் மூவரும் சிறியதோர் இடை கழியில்
மழைக்காக ஒரு நாள் இரவில் நெருங்கி நிற்கும் பொது எம்பெருமான் தானும் பிராட்டியுமாக வந்து –
நீயும் திருமகளும் நின்றாயால்–குன்று எடுத்துப் பாயும் பனி மறைத்த பண்பாளா -வாசல்
கடைகழியா உள் புகாக் காமரு பூம் கோவல்-இடை கழியே பற்றி இனி -முதல் திருவந்தாதி – 86-என்றபடி
உள் புகாமலும் வெளி ஏறாமலும் இவர்களை நெருக்கி-உராய்ந்து -பேரின்பம் எய்தி –
மெய்ம்மறந்து நிற்கப் –பொய்கையாரும் பூதத்தாரும் விளக்கு ஏற்ற -இருள் நீங்கியதும்
பேயாழ்வார் கண்டு மகிழ்ந்து -தாம் கண்ட காட்சியை –
திருக் கண்டேன் பொன் மேனி கண்டேன் -திகழும்-அருக்கன் அணி நிறமும் கண்டேன் -செருக்கிளரும்
பொன்னாழி கண்டேன் புரி சங்கம் கைக் கண்டேன்-என்னாழி வண்ணன் பால் இன்று –என்று தொடங்கும் தம் திவ்ய பிரபந்தத்தால் காட்டுகிறார் -என்க-
ஆயன் –
இடையனாகப் பழகும் பண்புடன் அவதரித்தவன் -திருக் கோவலூர் எம்பெருமான் அப்பண்பு தோன்ற
எழுந்து அருளி இருத்தலின் -ஆயனார் -என்றுபேர் பெற்றான் என்க –
மா மலராள் தன்னோடும் ஆயனை
மா மலராளோடு கூடியதனால் -இகழ்வு பாராது ஆவினை மேய்க்கும் ஆயனாக காட்சி தருகிறான் சர்வேஸ்வரன் –
மாதவோ பக்தவத்சல -மலராள் கொழுநன் ஆதலின் பக்தர்கள் இடம் வாத்சல்யம் -குற்றமும்
நற்றமாய்த் தோற்றும் பண்பு -உடையவன் ஆகிறான் -என்னும்சகஸ்ரநாமம் காண்க –
நம் ஆழ்வார் -பூவினை மேவிய தேவி மணாளனைப் புன்மை எள்காது ஆவினை மேய்க்கும் வல்லாயனை -என்று-திரு விருத்தம் -89 –
என்று தேவி மணாளன் ஆதலின் புன்மை எள்காது –ஆவினை மேய்க்கும் வல்லாயன் ஆனதாக
அருளி செய்து இருப்பது இங்கு நினைத்தற்கு உரியது –
கண்டமை சொல்லும் என்னாது -காட்டும் என்கிறார் –
ஆழ்வார் சொல்லும் திறம் கேட்பதாக மட்டும் அமையாமல் நேரே பார்ப்பதாக இருப்பது தோன்ற
சிறந்த கவிதை -விஷயங்களை கண் எதிரே கொணர்ந்து நிறுத்தும் -என்ப –
இதனால் தமிழ் தலைவனுடைய தமிழ் -வண் தமிழாய் அமைந்து உள்ளமையைப் புலப் படுத்தினார் ஆயிற்று –
வண் தமிழ் நூற்க நோற்றேன் –என்றார் நம் ஆழ்வாரும்-
அவ்விடத்துக்கு அமைந்த ஈட்டு ஸ்ரீ சூக்தி –4 5-10 – – இங்கு நினைவு கூரத் தக்கது –
வண் தமிழ் ஆவது பழையதாக செய்தவை இவர் பேச்சாலே -இன்று செய்த செயல் ஸ்பஷ்டமாயிருக்கை –
சிர நிர் வ்ருத்தம ப்யேதத் ப்ரத்யஷ மிவ தர்சிதம் -பால காண்டம் -என்று
நெடும் காலத்துக்கு முன்பு இது நிகழ்ந்து இருந்தும் நேரில் நிகழ்வது  போலே காட்டப் பட்டது –
கண்டவாற்றால் -என்று பிரத்யட்ஷமாய் இருக்கிறது இறே-ஈட்டு ஸ்ரீ சூக்தி இங்கு
ஸ்ரீ வேதாந்த தேசிகன் -ரத்னா வளியில் – –
பிரத்யக் ப்ரத்யஷ யேந்ந ப்ரதி நிய தர மா சந்நிதானம் நிதானம் -என்று
லஷ்மி நித்ய சான்னிந்த்யம் செய்யும் வைத்த மா நிதியை உள் கண்ணுக்கு புலன் ஆக்கும் -என்று
திருவாய் மொழியை ப்ரத்யக் தத்த்குவத்தையும் பிரத்யட்ஷமாக காட்டுவதாக-அருளி செய்து இருப்பதும் இங்கு அறியத் தக்கது –
கம்பன் சடகோபர் அந்தாதியில் –
செய்யோடருவிக் குருகைப் பிரான் திரு மாலை நங்கள்-கை யோர் கனி எனக் காட்டித் தந்தான் -என்பதும் காண்க
தமிழ்த் தலைவன் –
மா மலராளோடும் ஆயனாம் பரதத்துவத்தையும் காட்டும்படி வண்தமிழில் கவி பாடும் வல்லமை
படைத்துள்ளமை பற்றி திரு நாமம் குறிப்பிடாமல் பெரு மதிப்பு தோற்ற -தமிழ்த் தலைவன் -என்கிறார் .
தமிழ் மொழி இவர் இட்ட வழக்காம்படி வசப்பட்டு உள்ளது எனபது கருது –
இதனால் அமுத கவியாகிய ஆசிரியர் கவி அமுதத்தை மாந்தி நுகர்ந்து இன்புற்றமை வெளிப்படுகிறது –
பொன்னடி போற்றும் –
உலகமளந்த பொன்னடியில் ஈடுபாடு மட்டுப்பட்டு –தமிழ்த் தலைவன் பொன்னடியில் மிகவும் ஈடுபட்டுப் போற்றுகிறார் எம்பெருமானார் –
அச்சுதன் பதாம் புஜமாம் பொன் மீது வ்யாமோஹம் கொண்டு மற்றவைகளை தருணமாக
மதிக்கும் எம்பெருமானார் -தமிழ்த் தலைவன் பொன்னடியைப் போற்றுகிறார் –
இப்போது மா மலராளோடு கூடி ஆயனாய் எளிமை பட்ட பரம் பொருளைக் காட்டித் தந்த
பரம உபகாரம் அங்கனம் போற்றும்படி செய்கிறது –
மது நின்ற தண் துழாய் மார்வன் பொது நின்ற பொன் அம் கழலே தொழுமின் -மூன்றாம் திருவந்தாதி -89 – என்று உபதேசிக்கிறார் பேய் ஆழ்வார்
-அங்கனம் உபதேசித்து எம்பெருமானைக் காட்டும் தமிழ்த் தலைவன்
பொன்னடிகளைப் போற்றுகிறார் எம்பெருமானார் -பொன் போலே எல்லோராலும் விரும்ப தக்கது
ஆதலானும் -பொன் கிண்டியில் தண்ணீர் அந்தணர் அந்தியர் அந்நியர் என்கிற வேறுபாடு இன்றி
பயன் படுவது போலே எல்லோரும் காணும் வண்ணம் அமைந்த வண் தமிழ் நூலால் காட்டி உபகரித்தலின்
அதிகாரி நியமம் இல்லாமல் பயன் படுதலானும் திருவடி போற்றத் தக்கது என்பார் -பொன்னடி என்றார் –
அடி திருமேனிக்கு உப லஷணமாய்-பேய் ஆழ்வாரைக் கருதுகிறது –
பொன் கிண்டி போன்றவர் பேய் ஆழ்வார் -தண்ணீர் போன்றது மூன்றாம் திருவந்தாதி -என்று உணர்க –
அன்பு பூண்டவர் –
பேய் ஆழ்வாரைப் போற்றும் இராமானுசன் திறத்து கொண்ட அன்பு -ஆசார்ய பக்தி –
மூன்றாம் திருவந்தாதியில் பேய் ஆழ்வார் காட்டும் ஆயனைக் காணச் செய்து –
பிரம வித்துக்களாய்க் குழையும் வாண் முகம் வாய்ந்து பொலி உறச் செய்தலின்-பொலிவு ஊட்டும் அணியாக உருவகம் செய்யப் படுகிறது –
பூண்டவர் என்பதால் அன்பு பூணும் அணி எனபது பெறப்படும் –
தெய்வத்தின் இடத்தில் போலே குருவினிடத்திலும் எவனுக்கு பக்தி உள்ளதோ-அவனுக்கு பொருள் பிரகாசிக்கும் எனபது சாஸ்திரம் –
இனி ஞான பக்தி வைராக்யங்களை ஆன்ம தத்துவத்துக்கு அணிகளாக வருணிக்கும் மரபு பற்றி-அன்பு பூண்டவர் -என்றார் என்னலுமாம் –
இனி அன்பு பூண்டவர் -என்றது அன்பிலே பூட்சியை உடையவர்கள்-அதிலே ஊன்றி இருக்குமவர்கள்
என்னலுமாம் -என்று மணவாள மா முனிகள் உரைத்து இருப்பதும் இங்கு அறியத் தக்கது –
தான் சென்னியில் சூடும் திரு உடையார் –
நாட்டிலே திரு உடை மன்னர் சென்னியில் முடி சூடுவர் –
எம்பெருமானார் உடைய அடியார் அடியார் ஆகிய திரு உடை மன்னரோ -சென்னியிலே அடி சூடுவர் —
முன்னவர் சென்னியில் சூடிய முடி யாவர்க்கும் அடங்காத சுதந்தரத்தின் சீர்மையை தெரிவிக்கும் –
பின்னவர் சூடிய அடியோ -இயல்பாக அமைந்தது பரி போகாது நிலை நிற்கும் பாரதந்திரியம் என்னும்-செல்வம் உடைமையை தெளி உறக் காட்டும் –
பகவானுக்கும் அவனை சார்ந்தவருக்கும் பர தந்த்ரமாய் இருத்தல் ஜீவான்மாவுக்கு இயல்பாய் அமைந்த செல்வம் என்க –
பார தந்திரியமாவது பகவானுக்கும் அடியாருக்கும் உள் பட்ட வடிவமும் இருத்தலும் இயங்குதலும் வாய்ந்து இருத்தல் –
ஸ்வ தந்திரனான இராம பிரான் முடி சூடி அரசு அமர்ந்தான் –
அவன் தம்பி பரதன் -தன் பார தந்திரியம் பறி போகாமல் காப்பதற்காக அவ விராம பிரான் அடி சூட அவாவுகின்றான் –
யாவன் சரணவ் ப்ராது பார்த்திவ வ்யஞ்ச நான்விதவ்-சிரஸா தார யிஷ்யாமி நமே சாந்திர் பவிஷ்யதி -என்று
அரசர்க்கு உரிய சங்கு சக்கரம் முதலிய அடையாள ரேகைகள் உடன் கூடின உடன் பிறந்தான் –
இராம பிரான் -உடைய திருவடிகளை தலையாலே தாங்காத வரையிலும் என் தாபம் தீராது –என்னும் பரதனது பேச்சாலே அவனது அவாவினை அறிகிறோம் –
வாங்கு சிலை இராமன் தம்பி யாங்கவன்–அடி பொறை யாற்றி னல்லது
முடி பொறை யாற்றலன் படி பொறை குறித்தே -என்னும்-பழம் தமிழ் பாடல் இங்கு நினைவுறல் பாலது –
இராமன் தம்பி அவ் இராமனுடைய திருவடிகள் ஆகிற வல்லன் அல்லன் -என்கிறது இப் பாடல் –
அரசு அமர்ந்தான் அடி சூடும் அரசை யல்லால்-அரசாக எண்ணேன் மற்றரசு தானே -என்று குலசேகர பெருமாள் அருளியதும் இங்கு அறியத் தக்கது –
பரதனும் குலசேகரப் பெருமாளும் சூடிய அடிமுடி -பகவான் திறத்து அவர்கட்க்கு உள்ள பாரதந்திரிய
செல்வத்தை புலப்படுத்தும் -நீள் முடியாய் – பகவத் கைங்கர்ய சாம்ராஜ்யம் அவர்கள் கைப் பட்டு இருப்பதைக்-காட்டுகிறது –
அமுதனார் காட்டும் அவர்கள் சென்னியில் சூடிய அடிமுடியோ –
பகவானைக் காட்டித் தரும் ஆசார்யனான எம்பெருமானார் அளவோடு நில்லாது –
அவர்க்கு அன்பு பூண்டவர் திறத்தும் அவர்கட்கு உள்ள பார தந்திரிய செல்வதை புலப்படுத்தும்
-துளங்கு நீள் முடியாய் -பாகவத கைங்கர்யத்தின் முடிவு எல்லையாய் -பரம புருஷார்த்தமான
ஆசார்ய பக்த கைங்கர்ய சாம்ராஜ்யமே -அவர்கள் கைப் பட்டு இருப்பதைக் காட்டுகிறது
திரு உடையார் –
திரு -செல்வம்
பாரதந்திரியமே செல்வம் -என்க –
பரமனைப் பயிலும் திரு -பரதன் போல் வாராது-அதன் முழு வளர்சியாலான பாகவத பாரதந்திரியத்தின் முடிவு எல்லை அளவும் செல்லும்
ஆசார்ய பக்த பாரதந்திரியம் எனப்படும் திரு -இராமானுசற்கு அன்பு பூண்டவர் தாள் சென்னியில் சூடும் அவரது
என்றும் சீரியரே
எக்காலத்திலும் சிறந்தவர்களே
பரமனைப் பயிலும் திருவுடையாரினும் இராமானுசற்கு அன்பு பூணும் திரு உடையாரினும்-சிறந்தவர்கள் -என்றபடி –
சென்னியில் சூடும் திரு உடையாரே நிலை நின்ற மிகப் பெரும் செல்வத்தர் எனபது கருத்து
-பரமனைப் பயிலும் திரு -அவன் அடியார் அளவும் படராமையின் அளவு பட்டு சிறுத்தது –
இராமானுசற்கு அன்பு பூணும் திரு -தம்மை முதன்முதலில் தத்தவ உணர்வை ஊட்டி திருத்தி –
ஆயனைக் காட்டித் தரும் மகோ உபகாரத்தை முன்னிட்டு நேர்ந்ததையும் —
-அடியார் அனைவரையும் இன்புருத்துவதாயும் -அமைதலின் —
பரமன் அடியார் அளவும் படர்ந்து பெருமை பெற்று இருப்பினும் –
இராமானுசற்கு அன்பு பூண்டவர் -ஆசார்யன் அடியார் அளவும் –வளராமையின் முழு வளர்ச்சியை பெற்று இலது –
அன்பு பூண்டவர் தாள் சென்னியில் சூடும் திருவோ -இனிப் படர வேண்டிய மேல் எல்லை வேறு இல்லாமையின்
முழு வளர்ச்சி பெற்ற பெரும் செல்வம் ஆகின்றது என்று உணர்க –
பகவத் பாரதந்த்ரியம் -செல்வம்
பாகவத பாரதந்த்ரியம் -ஆச்சார்ய பாரதந்த்ரியம் -பெரும் செல்வம் –
ஆச்சார்ய பக்த பாரதந்திரியம் மிகப் பெரும் செல்வம் –என்றது ஆயிற்று –
ஏனைய திரு உடையார் போல் அல்லாது-இனி மேலும் பெற வேண்டிய செல்வம்
இல்லாமையின் இந்நிலையிலேயே நிலை நிற்றல் பற்றி என்றும் சீரியர் -என்கிறார்-

————————————————————————–

அடியேன் கேள்வி ஞானத்தினால் ஜல்பித்தது

தமிழ் தலைவன் பொன் அடி போற்றும் இராமனுசன்/ராமானுசர்க்கு அன்பு பூண்டவர் தாள் சென்னியில் சூடும் திரு உடையார்/
மாயன் இல்லை– ஆழ்வார் இல்லை– ஸ்வாமி இல்லை –ஸ்வாமி மீது அன்பு பூண்டவர் இல்லை —அன்பு பூண்டவர் தாள் சென்னியில் சூடுபவர்
–எல்லா காலத்திலும் சீரியர்
-மதுர கவி ஆழ்வார் –ததீய சேஷத்வம் அசைக்க ஒண்ணாதது….மன்னிய -பேர்த்து எடுக்க முடியாத
-பேர் இருள்-மகா அந்தகாரம்–மாண்ட பின்-முதல் இரண்டு ஆழ்வார்களால் இருட்டு போனது.
.நிஸ்சேஷமாக போன பின்பு
-இன்கவி பாடும் பரம கவிகள்- – முதல் ஆழ்வார்கள் அவதாரத்துக்கு முன்பு பண்பு தொகை
-பேர் இருள் பெயர்க்க முடியாத ..இப் பொழுது -வினை தொகை பெயர்க்க படுகிற இருள்..–மாண்ட பின் -திரும்பி வராது ..-சவாசனமாக போனது-
நீயும் திரு மகளும் -இடை கழியில் –கோவலூரில் ஆயன் மாயன்-கற்புடை மட கன்னி காவல் பூணுகிறாள்
-தம்பி வளைகாரி–ஹாரத்தி எடுத்து மங்களா சாசனம் பண்ணி காவல் பூணுகிறாள்
அதனால் ஆயன்- திரு விக்ரமனுக்கு தங்கை இல்லை.
.இடையன் -கன்னம்- இடை களியில் வந்து நின்றவன் -இடையன்-இடை பட்டவன் -நெருக்கு உகந்தவன் -ஆஸ்ரித பவ்யன்-
ஆயன்- போற்றும் படி வந்து நின்ற சர்வேஸ்வரனை-
மா முனிகள்- மனுஷ்யச்ய பராத்பரன் என்பர்
-கஞ்சனை முடிக்க -ஆதி அம் ஜோதி உருவை அங்கு வைத்து-
மா மலராள் தன்னோடு ஆயனை -மாதவ பக்தசல -போல -மாமாயன் -மாதவன் -வைகுந்தன் -போலே
கண்டமை-சாஷாத்கரித்த –தமிழ் தலைவன்..
தமிழ் தலைவன் இவருக்கு நிரூபக பெயர் –தமிழ் இவர் இட்ட வழக்காய் இருக்கும்
தமிழ் தலைவன்..பாலேய் தமிழன்/ இன் கவி பாடும் பரம கவிகள்
-திராவிட சாஸ்திர பிரவர்தகரில் -தமிழ் ஆழ்வாருக்கு தொண்டு புரிந்தது.
என்னை உம் திவ்ய ஸ்ரீ சூக்திகளுக்குள் சேர்த்து கொள்ளும் என்று கெஞ்சி நிருகின்றனவாம்
-பொன் அடி போற்றும்-புகழும் ஸ்வாபம்-ஸ்வாமி
அன்பு பூண்டவர்-ஆபரணம் அணிந்து அழகு -இட்டு பார்கிறார்கள்-… பூண்டவர்-வூற்றம் படைத்தவர்கள்
–தாள்களை சென்னியில் சூடும் திரு -சம்பத்தை உடையவர்கள்.
.தெய்வீ சம்பத் ஆசூரி சம்பத் இரண்டையும் விளக்குகிறான் கீதாசார்யன்
-அவர்கள் அபிப்ராயத்தால் இத்தையும் சம்பத் .என்றே பெயர் சூட்டும்படி இருக்கும்
ஆயன் திருவடி சூடினாலும் விபத்து தான்..
சில காலத்தில் தான் சீரியர் பரதன் 14 வருஷம்.
ஆழ்வாரும் ஒரு வினாடி வூழி போல
.10 மாசம் சீதையே பிரிய நேர்ந்ததே
பகல் பொழுது கோபிகள் பிரிந்து -மாடு மேய்க்க போனவன் வரும் வரை -காலை பூசல் மாலை பூசல் பதிகம் –
10 வருஷம் தேவகி பிரிந்து இருந்தாள்
பரி பூர்ண தீபம் இரண்டு திரு அந்தாதிகள்
-தள்ள முடியாத அஞ்ஞானம் போனது.
.இருட்டு விலகி -பகல் கண்டேன் நாரணனை கண்டேன்.
-யோ நித்ய -அச்சுதன் திருவடி தவிர மற்ற எல்லாம் புல்-அப்புறம் காட்டி கொடுத்த பின்பு .தமிழ் தலைவன் பொன் அடி-
ஸ்ரீ வைஷ்ணவ லாபமே பேய் ஆழ்வார் மூலம் தானே.
விஷ்ணுவால் வைஷ்ணவன் ஆக முடியாது
ஸ்ரீ தேவியால் ஸ்ரீ வைஷ்ணவன் ஆக முடியாதே
பூமா தேவி நீளா தேவி நித்யர் ஆழ்வார் ஆசார்யர் நம் போல்வார் தானே மிதுனத்தில் கைங்கர்யம்
செய்து ஸ்ரீ வைஷ்ணவர் என்று பட்டம் பூண்டு மகிழலாம்
.தத்வ ஞானம் ஒன்றாலே போக்க முடியும் அஞ்ஞானம்
-துக்க வர்ஷிணிஅந்த காரம் =கு விரட்டுபவன் குரு –கோவலளுள் மா மலராள் தன்னோடும் இருக்கும் அந்த பராத்பரன்
விரோதி போனால் தான் -அநிஷ்டம் தீர்ந்து இஷ்டம் பெற வேண்டும்
அடிமை ஓம் நம-நடுவில்-நாராயண – திரு மந்த்ரம்-அர்ச்சனையில் மட்டும் நம கடைசியில் –
அநிஷ்டம் தொலைந்தால் தானே இஷ்டம் பிறக்கும் என்று காட்ட –
தனக்கு தான் ரஷணம் எண்ணம் போன பின்ப தான்
இத்தை எல்லாம் தான் மன்னிய பேர் இருள் மாண்ட பின்பு என்கிறார் –
பின்பு இஷ்ட பிராப்தி -தாம் மா மலராள் தன்னோடு மாயனை கண்டு..
புருஷ காரம் பூதை உண்டே.. அவளும் .நின் ஆகத்து இருப்பதும் அறிந்தும்
இங்கே –மூன்று உம்மை தொகை-
ஆகிலும் ஆசை விடாளால் ..நிச்சயம் நடக்கும்..என்ற உறுதி உண்டே அவளும் நின் ஆகத்தில் இருப்பது கண்ட பின்பு
திரு மகளும் நீயும் நிலா நிற்ப கண்ட சதிர் கண்டு சிற்றின்பம் ஒட்டேன் -ஆழ்வார்..
பூவினை மேவிய தேவி மணாளனை ….ஆவினை மேய்க்கும் ஆயனை.-மாயனை.-ஆஸ்ரித பவ்யன்
சௌலப்யம் காட்டிய இடங்களின் பட்டியல்
-சாரத்வம்அர்ஜுனன் காலால் வழி காட்ட தேரை கொண்டு போய் நிறுத்தி காட்டினான்
-கழுத்தில் ஓலை கட்டி கொண்டு இன்னார் தூது என்று நின்றான்-
பகலை இரவாக்கின ஆழி கொண்டு மறைத்து
-ஆயுதம் எடேன் என்று சொல்லி ஆயுதம் எடுத்ததும்.
-சத்ய சங்கல்பன்-.ஆஸ்ரித குணங்கள்..கேசவச்ய ஆத்மா -அர்ஜுனன் பெற்றான்.
.கோவர்த்தன -குன்றம் எடுத்ததும்.–நானும் உங்களில் ஒருவன் என்றதும் –
. நித்ய விபூதி அருகே வைஷ்ணவனையும் அர்ஜுனனையும் தேரையும் கொண்டு போனதும்..
ஸ்ரீ தேவியும் காண ஆசைப் பட்ட ஸ்ரீ கிருஷ்ணன் வடிவழகு
நிரந்குச ச்வாதந்த்ரம் -இதை நம்பி தான் நாம் இருக்கிறோம்..பீதி வேண்டாம் பிரீதி வேணும்.
ஸ்ரீ ராமனின் சத்யமும் ஸ்ரீ கிருஷ்ணனின் பொய்யுமே நமக்கு தஞ்சம்
உபநிஷத் அர்த்தங்களை நடு முற்றத்திலே கொட்டி விட்டு பதன் பதன் என்று அர்ஜுனன் இடம்
இவற்றை கண்ட பேர் இடம் சொல்லாதே என்றானே
ஆஸ்ரிதன் மேல் கொண்ட பஷ பாதம் தானிது
-ஆயனார் மடம்.-கண்டமை–சாஷாத் கரித்த சேஷ்டிதங்களை கண்டமை..
-கண்டமை காட்டும்- சொல்லும் இல்லை-நேராக காட்டிக் கொடுக்கிறாரே தம் திருவந்தாதியில்
இங்கு ஆச்சார்யா ஹிருதயம் -முதல் சூரணை
-அறிவிலா மனிசர் உணர்வு என்னும் சுடர் விளக்கு ஏற்றி
பிறங்கு இருள் நீங்கி மேல் இருந்த நந்தா வேத விளக்கை கண்டு நல்லதும் தீயதும்
விவேகிக்கைக்கு மறையாய் விரிந்த துளக்கமில் விளக்கில் கொளுத்தின ப்ரதீபமான
கலைகளை நீர்மையினால் அருள் செய்தான்
பிறங்கு இருள் நிறம் கெட என்றும்
பின் இவ் உலகினில் பேர் இருள் நீங்க என்றும்
என்று சொல்லுகிற படியே மிகுந்த அஞ்ஞான அந்த காரம் போய்
மேல் இருந்த நந்தா விளக்கை கண்டு
வேதார்த்த விழுப் பொருளின் மேல் இருந்த விளக்கு என்றும்
நந்தா விளக்கு என்றும்
வேத விளக்கினை என்றும்
சொல்லுகிற படியே
மறையார் விரிந்த விளக்கை என்றும்
துளக்கமில் விளக்கமாய் என்றும்வேதாந்த விழுப் பொருளின் மேல் இருந்த விளக்கு-பெரிய ஆழ்வார்
நந்தா விளக்கே -திரு மங்கை ஆழ்வார்
மிக ஞான மூர்த்தியாய வேத விளக்கினை கண்டு -நம் ஆழ்வார்
மூன்றையும் சேர்த்து மேல் இருந்த நந்தா வேத விளக்கை கண்டு –
இவை அன்றே நல்ல இவை அன்றே தீய -நம் ஆழ்வார்
சதச்தீச விவேக்தும் -பட்டர்
மிக்கானை மறையாய் விரிந்த விளக்கை -திரு மங்கை ஆழ்வார்
தோன்று சோதி மூன்றுமாய் துளக்கமில் விளக்கமாய் -திரு மழிசை ஆழ்வார்
இந்த சூர்ணையில்
ஞானம் ஒரு விளக்கு
எம்பெருமானை ஒரு விளக்கு
அ காரம் ஒரு விளக்கு
சாஸ்திரம் ஒரு விளக்கு-பிரதீபமான -(மானம் பிரதீபமிவ காருணிகோ ததாதி -பட்டர் )
கலைகளை -விசேஷ்யம் -கலைகளும் வேதமும் நீதி நூலும் -என்றும் –
பன்னு கலை நால் வேதம்-என்றும் திரு மங்கை ஆழ்வார் மறையாய் விரிந்த விளக்கு-எம்பெருமானை பெரிய வாச்சான் பிள்ளை வியாக்யானம்
இவர் சகல வாக்குக்கும் வித்தான அ காரத்தை சொல்லி சாமாநாதி கரண்யா நிதானத்தினால்-எம்பெருமான் பொருள் படுகிறான்
.பொன் அடி போற்றும்.
.வண் தமிழ் நூற்க நோற்றேன்- ஆழ்வார்-பழைய தாக செய்தவை இவர் பேச்சாலே இன்று செய்ததாக நடக்கிற படி காட்டும்
–தர்ம வீர்யேன -வால்மீகி பார்த்து சொன்னார்..பிரமன் அருளால் கண்டமை ஸ்ரீ ராமாயணமாக அருளினார்
,நம் ஆழ்வாரும் பாதுகையும் பராத் பரனை நம் முன் நேராக கொணர்ந்து காட்டும்..
.திரு மாலை நன்கு ஓர் கை இலங்கு நெல்லி கனி என்று காட்டி கொடுத்தான் -கம்பர்..
சொல்லும் தமிழால் காட்ட கூடிய திறமை ஆழ்வாருக்கு ../
பொன் அடி போற்றும்-
அச்சுத பதாம் புஜம் தாண்டினார் உலகம் அளந்த பொன் அடி விட்டு இங்கு வந்தார்..
போற்றும்–கைங்கர்யம் பண்ணனுமே ஸ்தோத்ரம்
-பொன் அடி என்பதால் தனக்கே ஆக எனை கொள்ளும் ஈதே நேராக பார்க்காமல் அருளினார் ஆழ்வார்
பார்த்தல் போற்ற தான் முடியும்.
.-அன்பு ஆபரணமாக அலங்கரித்து கொண்டு இருக்கும் மகாத்மா களின் திருவடி அரசு அமர்ந்தான் அடி சூடும் அரசு
…ராமானுஜர் பக்தர் அடி சூடுவது
…இவர்கள் திரு உடையர்கள்.
. லஷ்மணன் -சம்பத் விபீஷணன் ஸ்ரீமான் கஜேந்திரன்- ஸ்ரீ மான் போல
….திரு மால் அடியார்களை பூஜிக்க நோற்றார்
–ஆச்சார்யர் அடியவர் திருஅடி சூடி செல்வம் பெற வேண்டும்

———————————————————————–

கந்தாடை அப்பன் திருவடிகளே சரணம் –
திருமலை நல்லான் சக்கரவர்த்தி ஸ்ரீ ராம கிருஷ்ண ஐயங்கார் திருவடிகளே சரணம் .
பிள்ளை லோகம் ஜீயர் திருவடிகளே சரணம்
திருவரங்கத் தமுதனார் திருவடிகளே சரணம் .
ஆழ்வார் எம்பெருமானார் ஜீயர் திருவடிகளே சரணம் .

 

Leave a Reply

Fill in your details below or click an icon to log in:

WordPress.com Logo

You are commenting using your WordPress.com account. Log Out / Change )

Twitter picture

You are commenting using your Twitter account. Log Out / Change )

Facebook photo

You are commenting using your Facebook account. Log Out / Change )

Google+ photo

You are commenting using your Google+ account. Log Out / Change )

Connecting to %s


%d bloggers like this: