அமுத விருந்து -இராமானுஜ நூற்றந்தாதி வியாக்யானம்-8 -வருத்தும் புற இருள் மாற்ற-இத்யாதி ..

பெரிய ஜீயர் அருளிய உரை —
எட்டாம் பாட்டு –
1-முதலிலே எம்பெருமானார் திரு நாமங்களைச் சொல்லுவோம் வா -என்று தம் திரு உள்ளத்தைக் குறித்து அருளி செய்து –
2-அநந்தரம்-தம்முடைய திரு உள்ளம் எம்பெருமானாருடைய சீலம் குணம் ஒழிய மற்று ஓன்று அறியாது இருக்கிறிபடியை பேசி –
3-அநந்தரம் -தம்முடைய திரு உள்ளம் தமக்கு பண்ணின உபகாரத்தை அனுசந்தித்து -அதன் காலிலே விழுந்து –
4-அநந்தரம் -தம்முடைய திரு உள்ளத்தின் உடைய அச்தைர்யத்தைச் சொல்லி -இன்னமும் உமக்கு இது நிலை நின்றவாறு என்-
என்றவர்களைக் குறித்து -எம்பெருமானார் தம்முடைய விஷயீகார தார்ட்யத்தைத் தர்சிப்பதவர் ஆகையாலே-நமக்கு ஒரு ஹானி யும் இல்லை -என்று
5-அநந்தரம் -தத் விஷய ஸ்தோத்ர பிரவ்ருத்தர் ஆனவர் -லாஷாணிகர் நிந்திக்கில் செய்வது என் என்று
நிவ்ருத்த உன்முகராய்-மீளவும் தாம் – எம்பெருமானார் அளவில் ப்ராப்ய புத்தி இல்லாதவர்
நிந்தித்தார்கள் ஆகில் ஸ்துதியாம் இத்தனை –தத் விஷய பிரேம யுக்தர்-இவருடைய பிரேம க்ருதம் அன்றோ –
என்று இதில் தோஷ தர்சனம் பண்ண மாட்டார்கள் -என்று ப்ரவ்ருத்த உன்முகராய் –
6-அநந்தரம் -அந்த ப்ரேமம் தன்னை நிரூபித்த இடத்தில் அதுவும் தமக்கு -விஷய அனுரூபமாக
போராமையாலே -தமக்கு ஸ்தோத்ர அதிகாரம் இல்லாமையை சொல்லி ஷேபித்து-
7-அநந்தரம் -ஆழ்வான் திருவடிகளில் சம்பந்த பலத்தை அனுசந்தித்து -இது உண்டான பின்பு
நமக்கு அசக்ய அம்சம் ஒன்றும் இல்லை -என்று சமாஹிதராய் நின்றார் கீழ் –

இனி மேல் எல்லாம் ஸ்தோத்ரம் பண்ணுகிறார் —
பொய்கை ஆழ்வார் அருளி செய்த திவ்ய பிரபந்தத்தை திரு உள்ளத்திலே வைத்து கொண்டு இருக்கும்-பெருமையை உடைய எம்பெருமானார் எங்களுக்கு நாதன் என்கிறார் –

வருத்தும் புற இருள் மாற்ற எம் பொய்கைப் பிரான் மறையின்
குருத்தின் பொருளையும் செம்தமிழ் தன்னையும் கூட்டி ஒன்றத்
திரித்து அன்று எரித்த திரு விளக்கைத் தன் திரு உள்ளத்தே
யிருத்தும் பரமன் இராமானுசன் எம் இறையவனே -8 –

பீஷ்ச்மாத்வாத பவதே பீஷோதேதி சூர்யா –இத்யாதிப் படியே -பகவத் ஆக்ஜாஅனுசாரிகளாய் இருக்கிற-வஸ்துக்களிலே ஸ்வதந்திர புத்தியைப் பண்ணுவித்து -அவ் விஷயமான பாதகத்வ பிரதிபத்தியாலே-
சேதனரை வருந்த பண்ணுமதாய்-ப்ரத்யக்கான ஆத்மாவும் -தத் அந்தராத்மாவான ஈஸ்வரனும் –போல் அன்றிக்கே -சஷூர் விஷயமாக கொண்டு -புறம்பே தோற்றுவிக்கிற விபூதியை விஷயீ கரித்து-இருக்கும் -அஞ்ஞான அந்தகாரத்தை போக்கும்படியாக -பிரபன்ன குல உத்தேச்யராய் பரம உபகாரகரான
பொய்கையார் -வேதாந்தினுடைய அர்த்தத்தையும் –நடை விளங்கு தமிழான சொல்லையும் –கூட்டித் தன்னிலே சேரும் சம்பந்திப்பித்து திரு விடை கழியிலே -சர்வேஸ்வரன் வந்து –நெருக்கின போது -வையம் தகளியா -முதல் திரு வந்தாதி – 1-என்று தொடங்கி பிரகாசிப்பித்த-திரு விளக்கை தம்முடைய திரு உள்ளத்தில் வைத்து கொண்டு இருக்கும் நிரதிசய பிரபாவரான-எம்பெருமானார் எங்களுக்கு நாதர் –

பொற் கால் இட்ட ஆழ்வார் அன்றோ பொய்கை ஆழ்வார் –கரும்பு -தேசிகன் -சாறு தானே மூன்று அந்தாதிகள் -வருத்தும் இருள் -பிராவண்யம் விஷயாந்தரங்களில் விளைத்து பகவத் திரோதானம் -தமஸ்-அல் வழக்கு -தேவதாந்த்ர -பிரயோஜனாந்தர -அல்பம் அஸ்திரம் -பகவத் அனுபவம் அநந்தம் ஸ்திரம் –

————————————————————————–

பிள்ளை லோகம் ஜீயர் அருளிய உரை
அவதாரிகை –
முதலிலே எம்பெருமானார் உடைய திரு நாமங்களை சொல்லுவோம் -என்று தம் திரு உள்ளத்தை-குறித்து அருளிச் செய்து –
அநந்தரம் -தம்முடைய திரு உள்ளம் எம்பெருமானார் உடைய சீல குணத்தில்ஆழம் கால் பட்டு
-மற்றொரு விஷயத்தை அறியாத படியை கண்டு ஆச்சர்யப்பட்டு
-அநந்தரம் –தம்முடைய திரு உள்ளம் ததீய பர்யந்தமாக தம்மை சேர்த்த மகா உபாகாரத்துக்கு தோற்று –அதன் காலிலே விழுந்து
-அநந்தரம் -எம்பெருமானார் தம்மை நிர்ஹேதுகமாக விஷயீகரித்த-ராஜ குல மகாத்ம்யத்தை பிரகடியா நின்று கொண்டு
-தமக்கு ஒரு குறையும் இல்லை என்று-தம்முடைய ஸ்த்தைர்யத்தை யருளிச் செய்து –
அநந்தரம் -தத் விஷய ஸ்தோத்ரத்தில் ப்ரவர்த்தரானவர் –
அதுக்கு சகியாத பிரதி கூலரை நிந்தித்தார் ஆகில் செய்வது என் என்று -நிவர்த்யுன்முகராய் -மீளவும்
தாமே எம்பெருமானார் அளவிலே -ப்ராப்ய புத்தி இல்லாதார் நிந்தித்தார்கள் ஆகிலும் –அதுவே நமக்கு
ஸ்துதியாம் அத்தனை -தத் விஷய பிரேம யுகதர் -இவருடைய ப்ரீதி ப்ரேரிக்க வந்த சொல் அன்றோ என்று –
இதில் தோஷ தர்சனம் பண்ண மாட்டாதே -இது தன்னை குணமாகவே நினைப்பவர் என்று சமாஹிதராய் –ஸ்தோத்ரம் பண்ண ஒருப்பட்டு –
அநந்தரம் -இப்படியானாலும் அந்த ப்ரேமம் தன்னை நிரூபித்த இடத்திலும்-அது தமக்கு விஷய அநு குணமாக போராமையாலும் –
அப்படியே விஷய அநு குணமாக -சொல்ல-அரிதாக வாகையாலும் -தமக்கு ஸ்தோத்ர அதிகாரம் இல்லை என்று சொல்லி ஆஷேபித்து
-அநந்தரம்-தமக்கு உண்டான ஆழ்வான் திருவடிகளின் சம்பந்தத்தை அனுசந்தித்த பின்பு
தமக்கு அசக்யாம்சம்-ஒன்றும் இல்லை என்று -சமாஹித மனசகராய் கிறார் -கீழ்.

இவ்வளவும் ஸ்தோத்ர உத்போகாதம் –இனி மேல் எல்லாம் ஸ்தோத்ரம் பண்ணுகிறார் .
லோகத்தாருடைய அஞ்ஞான அந்தகாரத்தை நிவர்திப்பித்து –அவர்களுக்கு ஹேய உபாதேய விவேகத்தை உண்டாக்கி -உபகரிப்பதாக
ஞான தீபத்தை எடுத்து பொய்கை ஆழ்வார் அருளிச் செய்த திவ்ய பிரபந்தத்தை -தம்முடைய-திரு உள்ளத்திலே ஸூ பிரதிஷ்டிதமாம்படி வைத்த பெருமை உடையரான எம்பெருமானார்-நமக்கு நாதர் என்கிறார் –

வியாக்யானம்
வருத்தும் புற இருள் மாற்ற –
-வருத்தும் -என்கிறது இருளுக்கு விசேஷணம்-வருத்தத்தை பண்ணக்-கடவதான இருள் என்றபடி –
பகவத் ஸ்வரூப திரோதானம் -ஆயிரம் சூரியன் ஒளி பரம பதம் -அத்தை இருளாக்கும் திரு வாழி -அத்தை இருளாக்கும் அவன் தேஜஸ் -அத்தையே மறைக்க வல்ல –
புற விருள் –
வருத்தும் புற இருள் -பராக் விஷயம் காட்டும் உள்ளே உள்ளவனை மறைக்கும் –
பாஹ்ய விஷய ப்ராவண்யத்துக்கு உடலான அஞ்ஞானம் ..அது தான் லோகத்தில் வருத்தங்களைப் பண்ணக் கடவதாய் இருக்குமே
-நிஷித்த விஷயங்களில்-சந்தனானவன் அவனுக்கு அவற்றை பெறும் போதும் -பெற்ற பின்பும் -ஐ ஹிக ஆமுஷ்மிகங்களிலும்
சில துக்கங்கள் உண்டு இறே -ஒரு வேச்யா சந்தனானவன் –அவளுக்கு ஒரு வியாதி ப்ராப்தமாய்
பிராண சம்சயம் வந்தவாறே -இவள் பிழைத்தால் ஆகில் நான் அக்னி பிரவேசம் பண்ணுகிறேன்
என்று சூத்திர தேவதை காலில் விழுந்து -அப்படியே செய்தான் என்று லோக பிரசித்தம் இறே –
சில ஐஹிக பலங்களைக் குறித்து சூத்திர தேவதைகளை ஆராதிக்கப் போனால் –
ஆட்டை அறுத்து தா என்றும் -உன் தலையை அறுத்து தா என்றும் -செடிலாட்டம் பண்ணச் சொல்லியும் –
அதி கோரமான பூஜைகளை அபேஷிக்க -அப்படியே அவனும் பண்ணிக் கண்டு போவான் இறே –
ராவணன் தன் தலைகளை அறுத்து ருத்ரனை ஆராதித்தான் என்றும் பிரசித்தம் இறே –
ராஜாவுக்கு ஒருவன் புத்ரனைக் கொடுத்து -அந்த புத்ரனை விநாசம் பண்ணி -யாகம் பண்ண
வேண்டும் என்று சொல்ல -அந்த ராஜாவும் அப்படியே பண்ணி அபதானம் பிரசித்தம் இறே –
மோத்தூளன ஜடாதாரண மலலேபன சூராகும்பச்ஸ்தாபன நக்னத்வோர்த்த்வ பாஹூத்வாதி ரூபமானவருத்தத்தை த்ர்ஷ்டத்திலும்
-நரக அனுபவ ரூபமான வருத்தத்தை ஆமுஷ்மிககத்திலும் -பண்ணக்-கடவதாய் இறே -பாஹ்ய விஷய ப்ராவண்யத்துக்கு உடலான அஞ்ஞானம் இருப்பது –
புற இருள் –
பிரத்யஷமான ஆத்மாவையும் -தத் அந்தர்யாமியான ஈஸ்வரனையும் போல் அன்றிக்கே –அவ் இருவரிலும் காட்டிலும் -பாஹ்யராய் -பிரகிருதி வித்தராய் -அபரிசுத்தராய் -சர்வேஸ்வரனாலே-பிராப்தமான ஐஸ்வர்யத்தை பெற்றும் -ரஜஸ் தமோத்ரேகத்தாலே-அத்தை மறந்தும் –அஹங்கார க்ரச்தராய் போருகிற சாமான்ய தேவதைகளை சூத்திர பலங்களுக்காக ஆராதித்தவாறே –
சாபேஷரானவர்களை யாசிக்கப் பண்ணும் அஞ்ஞான அந்தகாரம் என்னவுமாம் –
மாற்ற -அத்தை சாவசனமாக போக்குகைக்காக –
எம் பொய்கைப் பிரான்
-தம் ஒருவர் பொருட்டு அன்றிக்கே -தம்முடைய சம்பந்தி சம்பந்திகள் பொருட்டும்-வந்து அவதரித்தார் என்று காணும் இவருடைய அபிநிவேசம்
-எம் பொய்கை -என்னுடைய-கோடியான பிரபன்ன ஜனங்களுக்காக –காஞ்சி நகரத்திலே -பொய்கை என்னும் பேரை உடைத்தான
-புண்டரீக சரஸ்சிலே – அவதரித்து -அது தன்னையே நிரூபகமான திரு நாமமாக உடையரான
அஞ்ஞான அந்தகார நிவர்த்தகமாய் -ப்ரதீபம் போலே தத்வார்த்த பிரகாசமாய் இருக்கிற
திவ்ய பிரபந்தத்தை நிர்மித்து உபகரித்த உபகாரகர் –
மறையின்குருத்தின் பொருளையும்
-வேதாந்த அர்த்தங்களையும்
செந்தமிழ் தன்னையும் –
இவருடைய பிரபந்தத்துக்கு செம்மையாவது -தத்வ ஹித புருஷார்த்தங்களை-அடைவே பிரதிபாதிக்கும் அளவில்
-ஆதி மத்திய அவசானங்களிலே ஏக ரூபமாய் இருக்கை –
தமிழ் தன்னையும் -திராவிட ரூபமான திவ்ய ப்ரபந்தம் தன்னையும்-கூட்டி -வேதாந்த அர்த்தங்களையும் -நடை விளங்கு தமிழான சொல்லையும் –
தன்னிலே சேரும்படி சந்தர்ப்பமாக்கி
ஒன்றத் திரித்து
-அவ் இரண்டையும் ஒன்றுக்கு ஓன்று சேரும்படி ஒப்புவித்து
அன்று –
திருக் கோவலூரிலே-ஒரு ராத்திரி அந்தகாரத்திலே முதல் ஆழ்வார்கள் மூவரும் வந்து –
அதி சங்குசிதமான ஒரு திரு இடை கழியிலே-ஒருவரை ஒருவர் அறியாமல் நிற்க –
இவர்களை சம்ச்லேஷிக்கைக்காக -ஆயனார் வந்து மூவர் நடுவிலும் புகுந்து-அவர்களை நெருக்கின சமயத்திலே
எரித்த திரு விளக்கை
-வையம் தகளியாய் வார்கடலே நெய்யாக வெய்ய கதிரோன் விளக்காக -என்று
சதுர்தச புவநாத்மகமான லோகம் எல்லாம் தகளியாகப் பண்ணியும் –
ஜல தத்தவத்தை எல்லாம் ஒருபடியாக கொண்ட சப்த சமுத்ரங்களை நெய்யாகப் பண்ணியும்
தீஷன கிரணனான சூர்யனை விளக்காக சேர்த்தும்
லோகத்தில் இருந்த பதார்த்தங்கள் என்றும் பிறி கதிர் படாதபடி எல்லாவற்றையும் பிரகாசிக்கும் படி
இட்டு அருளின திவ்ய பிரபந்த ரூப தீபத்தை என்றபடி –
தம் திரு உள்ளத்தே இருத்தும் –
அத் தீபத்தை சிநேக நிர்பரமான தம்முடைய திரு உள்ளத்திலே-ஸ்தாவர பிரதிஷ்டையாம்படி நிறுத்த வல்ல
பரமன் –
என்று சொல்லப்படும் படி பெருமை உடையரான இராமானுசன் -எம் பெருமானார்
எம் இறைவனே
-எம் நாதனே -ஸ்வாமி என்றபடி-

————————————————————————–

அமுத விருந்து —
கீழ் ஏழு பாட்டுக்களும் முக உரையாய் அமைந்தன –
அவைகளும் எம்பெருமானார் பெருமையை புலப்படுத்துவனவாய் அமைதலின்-துதிகளாகவே கொள்ளத்தக்கன –
இனி துதியை தொடங்குகிறார் –

எம்பெருமானார் பெருமைகளில் ஆழ்வார்கள் சம்பந்தமே சிறந்து விளங்குவது ஆதலின்
அதனைப் பேச முற்பட்டு பொய்கை ஆழ்வார் அருளி செய்த திவ்ய பிரபந்தத்தை தம்
சிந்தையிலே அனுசந்தித்து கொண்டே இருக்கும் பெருமையை கூறி –
அத்தகைய எம்பெருமானார் எங்களுக்கு இறைவர் -என்கிறார் –

பத உரை –
வருத்தும் -வருத்தத்தை உண்டு பண்ணும்
புற இருள் -புறத்தே -வெளியே -உள்ள பொருள்களை பற்றிய அறியாமையை
மாற்ற -போக்க
எம் பொய்கை பிரான் -எங்களுடைய பொய்கை ஆழ்வார் என்னும் உபகாரகர்
மறையின் குருத்தின் -வேதாந்தனுடைய
பொருளையும் -அர்த்தத்தையும்
செம் தமிழ் தன்னையும் -செவ்விய தமிழ் சொல்லையும்
கூடி -இணைத்து
ஒன்ற -ஒன்றாய் சேரும்படியாக
திரித்து -திரியாக்கி
அன்று -திருக் கோவலூர் இடை கழியிலே நெருக்குண்ட வேளையில்
எரித்த -எறியும் படி செய்த
திரு விளக்கை -வையம் தகளியா என்று தொடங்கும் திவ்ய ப்ரபந்தம் ஆகிய திரு விளக்கை
இருத்தும் -வைத்து கொண்டு இருக்கும்
பரமன் -பெருமை வாய்ந்தவரான
இராமானுசன் -எம்பெருமானார்
எம் இறைவன் -எங்களுக்கு தலைவர் ஆவார் –

வருத்தும் புற இருள் மாற்ற –
இருள் எனபது இருட்டு போலப் பொருள்களை உள்ளவாறு அறிய ஒட்டாத அஞ்ஞானத்தை –
மேல் பாசுரத்தில் -இதயத்து இருள் -என்று இதயத்தில் உள்ள உள் பொருளைப் பற்றி பேசுவதால்
இங்கு வெளியே உள்ள கட்புலனாகும் பொருளைப் பற்றி இருளைப் -புற இருள் -என்று கொள்ளல் வேண்டும் –
பொய்கையார் எரித்த திரு விளக்குக்குப் போவது இருட்டு அன்று –
புறத்தே உள்ள பொருளைப் பற்றிய இருள் என்று தான் கொள்ளல் வேண்டும் –
அறியாமை-உள்ளே இருக்கும் ஆத்மாவினிடத்தில் உள்ளதே அன்றி -புறத்தே இருத்தற்கு உரியது ஆகாது –
இங்கனம் இதயத்து இருள் -என்னும் இடத்திலும் அறியாமை இதயத்தில் இருப்பது அன்று –
இதயத்தில் உள்ள ஜீவ பரமாத்மாக்களைப் பற்றிய அறியாமையே அது என்று கொள்ள வேண்டும் –
கொள்ளவே கண்ணுக்கு புலனாகும் அசேதனப் பொருளைப் பற்றிய அறியாமை -புற இருள் -என்றும் –
நெஞ்சு என்னும் உள் கண்ணுக்கு புலனாகும் ஜீவான்மையையும் -அதனுள் உள்ள பரமான்மாவையும்
பற்றிய அறியாமை அக இருள் -அதாவது -இதயத்து இருள்-என்றும் கூறப் பட்டது ஆகிறது –
கட்புலனாகும் கதிரவன் முதலிய பொருள்களை இறைவன் ஆணைக்கு உள்பட்டு இயங்கும்
அவையாய் இருப்பினும் -தாமாகவே இயங்கும் சுதந்திரப் பொருள்களாக கொள்வதே புற இருள் -என்க-
காற்று இறைவனுக்கு பயந்து வீசுகிறது -சூர்யன் பயந்தே உதிக்கிறான் -என்று வேதம் ஓதுகிறது –
அறியாமைக்கு உள் பட்டவர்கள் இறைவன் ஆணை இன்றிச் சுதந்திரமாக காற்று முதலிய வற்றால்
கேடு நேருவதாக கருதி வருந்துகின்றனர் -அங்கனம் வருந்துவதற்குப் புற இருள் காரணமாய் இருத்தல்-பற்றி -வருத்தும் புற இருள் -என்கிறார் –
பொய்கை ஆழ்வார் பூமியை நெய் உடைய விளக்கின் அகலாகவும் -கடலை நெய்யாகவும் –
கதிரவனை விளக்காகவும் -தாம் கண்டு -அவற்றை இறைவனால் படைக்கப் பட்டு அவன்
ஆணைக்கு உள்பட்ட பொருள்களாக காட்டி -புற இருளை போக்கடித்து விடுகிறார் –
தகளி போலே ஒருவனால் ஆக்கப் பட்டு இருத்தல் வேண்டும் -என்று வையமும் தன்னைப்
படைத்தானைக் காட்டுகிறது -கடல் நீர் பெருக்கு வந்து சேரினும் -சேராவிடினும் -தந் நீர்மை குன்றாது
இருத்தலானும் -கரை கடவாது கட்டுப் பட்டு இருத்தலானும் -ஒருவனால் ஆக்கப் பட்டு அவன்
ஆணைக்கு உள்பட்டு இருப்பது தெரிகிறது -கதிரோன் காலம் கடவாது உதித்தளால் ஒருவன்
கட்டளையை கடவாமல் இருப்பது தெரிகிறது -விளக்கு -தன்னையும் காட்டி -பிற பொருளையும் காட்டுவது போலே
இந்த விளக்கு -தன்னைப் படைத்து ஆணைக்கு உள்படுத்திய இறைவனையும் காட்டுகிறது –
காட்டவே படைக்கப் பட்டவைகள் படைத்தவனுக்கு உரியவை -தாமாகவே இயங்கும் திறன் அற்றவை –
ஆகவே -இறைவன் ஆணை இன்றி எந்தப் பொருளும் நமக்கு கேடு பயப்பன அல்ல -என்னும் தெளிவு
நமக்கு பிறக்கிறது –பிறக்கவே எந்தப் பொருளினாலும் நேரும் கேடு பற்றி வருந்துவதற்கு இடம்
இல்லாமல் போய் விடுகிறது -இதனை சொல்லுகிறார் -வருத்தும் புற இருள் மாற்ற -என்று
என் பொய்கை பிரான் –
பொய்கையில் அவதாரம் செய்தமை பற்றி பொய்கை ஆழ்வார் என்று பேர் பெற்றார் –
இருள் மாற்ற -செம் தமிழில் -வேதாந்த பொருளை -தந்து உபகரித்தலின்-பிரான்-எனப்பட்டார் –
பிரான்-உபகாரகன்
அவ் உபகாரத்தின் பயனைத் துய்த்தலின் -பிரபன்ன குலத்தவர் அனைவரையும்
தம்மோடு சேர்த்து கொண்டு -எம் -பொய்கைப் பிரான் என்று நன்றி தோற்றக் கூறுகிறார்
மறையின் –திரு விளக்கை –
மறை-வேதம் -அதன் குருத்து -உபநிஷதம்
மரத்தில் குருத்து போலே -வேத மரத்தில் உண்டான -குருத்து முக்கியப் பகுதியான வேதாந்தம் -என்க –
வேதத்தின் பிரிவுகள் உலகில் -சாகை -கிளை -களாகப் பேசப் படுதலின் வேதம் மரமாக உருவகம்-செய்யப் படுகிறது –
மகாதோ வேத வ்ருஷச்ய மூல பூதஸ் சநாதன-ஸ்கந்த பூதா ருகா த்யாஸ் தே சாகாபூதாஸ் ததாபரே -கீதை -15 1- – என்று
கிருத யுக வேதம்-பிரிவு படாத ஒரே வேதம் ஆதலின் பெரிய மரமாகவும் -கிருத யுக தர்மத்தை கூறும்
பகுதி மூலமாகவும் -அதாவது -வேராகவும்-ருக் முதலானவை அடித் தண்டாகவும் –
மற்றவை கிளைகளாகவும் -கூறப் படுவதும் இங்கு நினைவுறத் தக்கது –
செம் தமிழ் –
செம்மையான தமிழ் –
தமிழுக்கு செம்மையாவது -எளிதில் பொருள் விளங்கும் படி யாய் இருத்தல் –
மறையின் குருத்தின் பொருளையும் -செம் தமிழ் தன்னையும் -ஒன்றாய் இணைத்து –
திரியாக்கி எடுத்ததாகக் கூறுவதின் கருத்து –வடமொழி வேதத்தின் பொருள் வேறு மொழியினால்
பேசப்படுகிறது என்று தோற்றாமல்-முதல் திருவந்தாதி -என்னும் செம்தமிழ் வடிவமாகவே
வேதம் அமைந்து இருக்கிறது என்று தோன்றுகிறது என்னவுமாம் –
பூதத் தாழ்வார் தம் விளக்குக்கு திரியாக சிந்தையை உருவகம் செய்தது போலே
பொய்கை ஆழ்வார் திரியாக எதையும் உருவகம் செய்ய வில்லை –
அமுதனார் மறைக் குருத்தின் பொருளையும் செம் தமிழையும் ஒன்றாய் திரியாகத் திரித்து –
அவ் விளக்குக்குத் திரியை உபயோகப் படுத்தினதாக நயம் படக் கூறுகிறார் –
தம் உள்ளத்தே இருத்தும் பரன் –
கண்ணன் மனோவிருத்திக்கு விஷயமாய் இருந்து கொண்டு தன்னைப் பற்றிய ஞானம்
ஆகிற ஒளிரும் விளக்கினால் அஞ்ஞானம் என்னும் கர்மத்தால் விளைந்த இருளைப்-போக்கடிப்பதாக கீதையில் – 10-11 கூறுகிறான் –
அஹம் அஞ்ஞானம் தம நாசயாம் யாத்மா பாவச்த்த-ஞாநதீபேன- பாஸ்வதா -என்பதுகீதை
எம்பெருமானார் பொய்கை ஆழ்வார் ஏற்றின திவ்ய ப்ரபந்தம் என்னும் பிரகாசிக்கும் விளக்கை
அணையாதபடி தன் அகத்தே வைத்து -மற்றவர்க்கும் அந்நிலையை உண்டாக்கி இருளைக் கடிகிறார்-
தன் திரு உள்ளத்தே -என்னாது -தம் -என்று பன்மையில் கூறினமையால் தம்மை சேர்ந்தவர்களுடைய
திரு உள்ளத்திலும் இருதித்தினமை புலனாகிறது –
ஆகவே இருளைப் போக்கும் குருவாதலின்-எம்பெருமானாரை-பரமன் -என்கிறார் –
குருரேவ பரம் பிரம -குருவே பரம் பொருள் -என்றபடி -எம்பெருமானாரே பரமனாயினார் -என்க –
எம் இறைவன் –
தம்மைப் போன்ற சரம பர்வ நிஷ்டர்களையும் சேர்த்து -எங்களுக்கு இறையவன் -என்கிறார் –

————————————————————————–

அடியேன் கேள்வி ஞானத்தினால் ஜல்பித்தல்
7 பாசுரம் வரை அவதாரிகை .

முதலில் திரு உள்ளத்தை குறித்து அருளி செய்து/சுவாமியின் சீல குணம் ஒழிய வேறு ஒன்றில் இலாது இருக்கிற படியை பேசி/
அதன் காலில் விழுந்து/ஸ்வாமியே தரிக்க வைத்தால் தமக்கு ஹானி ஒன்றும் இல்லை என்று
/நிவ்ருதராயும் பிரவ்ருத்ய உன்முகராயும்/விஷய அனுப ரூபமாக பக்தி இல்லை என்று ஷேபித்து
/ஆழ்வான் சம்பந்தத்தால் அசக்யாம்சம் ஒன்றும் இல்லை ..சமாகிதராய் ஸ்தோத்ரம் பண்ண ஆரம்பிக்கிறார் இதுகாரம்.
.இவை என்று மா முனிகள் தொகுத்து வியாக்யானம் அருளியது நோக்குக

இனி ஸ்தோத்ரம் அருள ஆரம்பிக்கிறார் ஆழ்வார்கள் சம்பந்தம் சொல்லி முதலில் –
பொய்கை ஆழ்வார் ஐப்பசி திரு வோணம் காஞ்சி பொற் தாமரை குளம் பொற் கால் இட்டு அவதாரம்..
திரு உள்ளத்தே இருத்தும் பரன் இராமனுசன் -எம் இறைவனே..
அன்று எரித்த -மறையின் குருத்தின் பொருளையும் செந்தமிழ் தன்னையும் கூட்டி ஒன்ற திரித்து அன்று எரித்த திரு விளக்கு
-இடை களி விளக்கை வைத்து தான் கிரந்தம் பண்ணினார்..
குருத்து வேதாந்தம் தமிழ் ஆக்க தான் ஆழ்வார்கள்.
.எய்தற்கு அறிய மறைகளை செந்தமிழ் தன்னால் -வேதாந்த தேசிகனே அருளும் படி –
புற -வெளி இருள் இல்லை வெளி விஷயங்களை பற்றிய தவறாக ஞானம் அஞ்ஞானம் போக்க
–சூர்யன் வேலை வெளி இருள் கெட – ..அடுத்து இறைவனை காணும் இதயத்து இருள் கெட என்பர்
–பரமாத்மா ஜீவாத்மா பற்றிய அஞ்ஞானம் .பிரத்யட்ஷம் அனுமானம் பிரமாணம் ஆகாது என்றாலும்
பொய்கையார் அருளியது வேதம் அருளுவதற்கு அனுரூபமான பிரத்யட்ஷம் கொண்டே
பரமனை காட்டுகிறார் -பர பக்தி முதல் நிலையை –
.பராக் அர்த்தம் புற அருள்- மற்றவரால் அறிய பட வேண்டும் பிரத்யக் அர்த்தம் -ஸ்வயம் பிரகாசம் தன்னை தானே ஒளி இட்டு காட்டும்.
வருத்தும் புற இருள் -விஷயாந்தரங்கள் ..நந்தனம் – உதித்தாலும் அச்தமித்தாலும்.
.பகவத் விஷயங்களை நினைக்காமல் -பழுதே பல காலம் போயின
.வருத்துகிற அஞ்ஞானம் போக்க -உபகாரம் பண்ணினார் பொய்கை ஆழ்வார்-வருத்தும்-பொய் நின்ற ஞானம் -பொய்யான விஷயம் பற்றிய ஞானம்
-ஆசை உண்டாகி வருத்தம் கொடுக்கும்..இவ் உலகத்திலும் நரகத்திலும் வருத்தம்.
.–இவ் உலக பலனை குறித்து – ஆட்டை அறுத்து தா கோரமான பூஜை..
சத்யம் சத்யம் ந தெய்வம் கேசவாதி பரம்…அவனை போல் பர தெய்வம் வேறு இல்லையே இது சத்யம்
. கள் இறைச்சி கொண்டு ஆட..செடில் ஆட்டம் -தீர்ப்பாரை யாம் இனி-இளம் தெய்வம் அன்று -பெரும் தெய்வத்தால் நோவு பட்டாள்
—ராவணன் தன் தலை அறுத்து ருத்னனை ஆனந்த படுத்தி வரம் பெற்றானே
முள் குத்தினாலும் சர்வேஸ்வரன் வருந்த– சரீரம் தானே இவனுக்கு என்பதால்.
வேய் மரு தோள் இணை மெலியுமாலோ- ஈஸ்வர பிரக்ருதிக்கு கரைவார் இங்கு இல்லை
..பிதா முன் நின்றாலே போதுமே ..தேவத்தாந்திர பஜனம் கூடாது என்று பல காட்டுகிறார் .
.எது சரி என்று அவன் நினைகிறானோ அதை கொடுப்பான்
..அந்த திரு விளக்கை தன் திரு உள்ளத்தே இருத்தும் பரமன் ..ராமனுசரே நாதன் என்கிறார் ..
ஸ்வதந்திர புத்தியை பண்ணுவித்து -அசித் தத்வங்கள் வருத்தும்
– பிரத்யக்கானா ஆத்மாவும் தத் அந்தர் ஆத்மாவான ஈசவரனும் போல் அன்றிக்கே
-கண்ணால் பார்க்க வல்ல வெளி விஷயங்கள் பற்றிய அஞ்ஞானம் போக்கும்-எம்-பிர பன்ன குல-என்று நம்மையும் சேர்த்து கொள்கிறார் இங்கே
உதேச்யராய் பரம உபகாரர் ஆன பொய்கையார்
–வேதாந்தின் அர்த்தத்தையும் நடை விளங்கு தமிழான சொல்லையும் கூட்டி
-சொன்னாலே அர்த்தம் விளங்கும்–ஒன்ற -சேரும் படியாக சம்பந்தத்திது
– .திரித்த திரு விளக்கு ..அன்று-இடை கழியிலே நெருக்கின பொழுது-
கரும்பை பிழிந்து -எரித்த திரு விளக்கை
வேதாந்த தேசிகன் அருளியது போல் மூன்று முதல் ஆழ்வார்களும் பல் சக்கரம் போலேயும்
கண்ணன் தான் நெருக்கு உகந்த பெருமான் -கரும்பு
இடையிலே அகப்பட வெளியில் நமக்கு கிடைத்ததோ கருப்பம் சாறு போல மூன்று திருவந்தாதிகளும்
நாம் அனுபவிக்க ஆரா அமுதம் இவை தானே
-பரமன் -ஒப்பு சொல்ல முடியாத பெருமை கொண்டவர்…அஞ்ஞான அந்தகாரம் போக்கி
தன்னை போல நம்மை ஆக்க இவன் இருக்க வேறு எங்கு போகணும்.
.ரஜோ தமோ குணா தெய்வம் ஆராதிக்காமல் -வியாபாரம் பேசும் இவை-.மாற்ற
-எம்-சம்பந்திகள் அடைவிலும் -பொய்கை பிரான் – பிறந்த பொய்கையே அது தன்னையே நிரூபக தர்மமாக கொண்டு
–என் திரு மகள் போல எம் பொய்கை…பிரான்=உபகரித்தார்..மறையின் குருத்து -தீபத்தை ஒத்த ஞானம் ..வேதம் வ்ருஷம் போலே
.சாகை கிளைகள் ..குருத்து –
வேழ போதகம் அன்னவன் தாலோ தாலேலோ- தெய்வ தேவகி-
யானை குட்டி-இன்று யானை போல இருக்கிறான் அன்று யானை குட்டி.-என்று அறிந்து -அந்த கீதாசார்யானோ
. தத்வ ஹித புருஷார்த்தங்களை ஆதி மத்திய அவதானத்தில்
..கர்ம யோகம் சொல்லி ஞான யோகம் சொல்லி பக்தி யோகம் ஆத்மா சாஷாத்காரம் சொல்லி
சரணாகதி அங்க பிரபத்தி சொல்லி கீதாசார்யன் போல அன்றிக்கே
செந்தமிழ்-ஏக ரூபம்-–சேராத இரண்டையும் -நடை விளங்கு தமிழையும் உபநிஷத்தின் பொருளையும் ஒரு சேர விட்டி..
ஆயனார் நெருக்கின பொழுது .-தகளி ஜகம் –சமுத்ரம் நெய் சூர்யன் விளக்கை ஏற்றி–திவ்ய பிரபந்த ரூபமான விளக்கு
-புற இருளை -வையம் நிர்வகிக்க கர்த்தா வேணுமே-காரணத்தை த்யானம் பண்ணனும்..
கடல் ஆர்ப்பரித்தாலும் கரை தாண்டி வராது ந்யமிக்க -ந்யந்த்ருத்வம் அகப் படுத்த சக்தன் உண்டு.
. கதிரவனையே விளக்காகா ஆழ்வார் வைக்க பிறபித்த அவனின் சக்தி தெரியுமே
-ஈச்தத்வம் -தம்-தன்னை போல அடியவர்கள் திரு உள்ளத்தில் நிறுத்த படும் படி -ஸ்தாவர பிரதிஷ்ட்டையாக்கினார்
அறிவாகிற மை கொண்டு திறக்கிறான்..சத் குரு
.பரமன்-மேம்பட்டவன்-
அஞ்ஞானம் போக்கி -மூன்று வித அஞ்ஞானமும் -அஞ்ஞானம் அந்யதா ஞானம் விபரீத ஞானம் –
தேக ஆத்மா விபாகம்/ஆத்மா அவன் ஒருவனுக்கே சேஷம் /அவன் ப்ரீதி கார்ய கைங்கர்யமே புருஷார்த்தம் என்று உணர்த்தி
அகம் -பாபம் போக்கி
தனக்கு நிகர் ஆக்கி
ஜன்மம் போக்கி
மோஷம் கொடுத்து
கடாஷத்தாலே ஆக்குபவன் பரமன்..
எங்கள் நாதன்-மணி ரத்னம் பாதுகை தயை தான் ரத்னம்
சூர்யனால் போக முடியாத இருளை பார்வையால் போக்குவான் மணி பாத ரஷை ஆழ்வார்..

————————————————————————-

கந்தாடை அப்பன் திருவடிகளே சரணம் –
திருமலை நல்லான் சக்கரவர்த்தி ஸ்ரீ ராம கிருஷ்ண ஐயங்கார் திருவடிகளே சரணம் .
பிள்ளை லோகம் ஜீயர் திருவடிகளே சரணம்
திருவரங்கத் தமுதனார் திருவடிகளே சரணம் .
ஆழ்வார் எம்பெருமானார் ஜீயர் திருவடிகளே சரணம் .
.

 

Leave a Reply

Fill in your details below or click an icon to log in:

WordPress.com Logo

You are commenting using your WordPress.com account. Log Out / Change )

Twitter picture

You are commenting using your Twitter account. Log Out / Change )

Facebook photo

You are commenting using your Facebook account. Log Out / Change )

Google+ photo

You are commenting using your Google+ account. Log Out / Change )

Connecting to %s


%d bloggers like this: