அமுத விருந்து -இராமானுஜ நூற்றந்தாதி வியாக்யானம்-12-இடம் கொண்ட கீர்த்தி மழிசைக்கு இறைவன்-இத்யாதி ..

பெரிய ஜீயர் அருளிய உரை

பன்னிரண்டாம் பாட்டு –அவதாரிகை

திரு மழிசை பிரானுடைய திருவடிகளுக்கு ஆவாசமான திரு உள்ளத்தை உடைய எம்பெருமானாரை-ஆஸ்ரயித்து இருப்பார்க்கு ஒழிய ச்நேஹியாதவர்கட்கே நான் ச்நேஹித்து இருப்பது -என்கிறார்-

இடம் கொண்ட கீர்த்தி மழிசைக்கு இறைவன் இணை அடிப் போது
அடங்கும் இதயத்து இராமானுசன் அம் பொன் பாதம் என்னும்
கடம் கொண்டு இறைஞ்சும் திரு முனிவர்க்கு அன்றி காதல் செய்யாத்
திடம் கொண்ட ஞானியர்க்கே அடியேன் அன்பு செய்வதுவே —12-

பூமி  எங்கும் வ்யாப்தையான குண வத்தா ப்ரதையை உடையரான திரு மழிசைப் பிரான் உடைய-சேர்த்தி அழகை உடைத்தான திருவடிகள் ஆகிற செவ்விப் பூக்கள் தன்னுள்ளே அடங்கும்படியான-திரு உள்ளத்தை உடையராய் இருக்கிற எம்பெருமானார் உடைய விலஷணமாய் -சர்வ சமாஸ்ரயநீயமான-திருவடிகளை சர்வ காலத்திலும் ஸ்வரூப ப்ராப்தம் என்று நினைத்து வணங்குகை ஆகிற சம்பத்தை உடையராய்-தத்விஷய மனன சீலராய் இருக்கும் அவர்கள் ஒழிய ச்நேஹத்தைப் பண்ணாத த்ருட தர ஜ்ஞான யுக்தர்க்கே அடியேன்-ச்நேஹத்தை பண்ணுவது –

கடம்-கடன் ப்ராப்தம்/ திடம் -த்ருடம்/ கொள்கை -உடைத்தாகை-

உறையில் இடாத ஆழ்வார் -சக்கரத் தாழ்வார் அம்சம் -பக்திசாரர் -சிவனே இவர் விஷ்ணு பக்தியை சோதித்து அளித்த பட்டம் -இடம் கொண்ட கீர்த்தி அன்றோ இவரது –

————————————————————————-

பிள்ளை லோகம்ஜீயர் அருளிய உரை

அவதாரிகை
கீழ் நாலு பாட்டாலும் -ஆழ்வாருடைய சம்பந்தத்தை இட்டு எம்பெருமானாரை அனுபவிக்கும்-பிரகரணம் ஆகையாலே -முதல் ஆழ்வாரோடு சம காலராய் -பேயாழ்வார் உடைய பிரசாதத்தாலே-தத்வ ஹித புருஷார்த்த யாதாம்ய ஜ்ஞானரான திரு மழிசை ஆழ்வாருடைய பரஸ்பர சதர்சமான-திருவடிகளை தம்முடைய திரு உள்ளத்தில் நிறுத்திக் கொண்ட எம்பெருமானாருடைய பரம போக்யமான
திருவடிகளை ஆஸ்ரயித்தவர்களுக்கு ஒழிய வேறு ஒருவருக்கு விதேயமாகாத த்ரட அத்யவசாய பரரான-ஜ்ஞாநிகளுக்கு அடியேன் பக்தனாக நின்றேன் -என்கிறார்-.
வியாக்யானம் –
இடம் கொண்ட கீர்த்தி -பூமி எங்கும் வ்யாப்தமான குணவத்தா பிரதையை உடைய   மகாத்ம்யத்தை-சோதிப்பதாக ருத்ரன் -பார்வதி சமேதனாய் கொண்டு வந்து அனேகமாக சம்வாதித்து இவருடைய-பிரபாவத்தைக் கண்டு ஆச்சர்யப் பட்டு போனான் -காஞ்சி நகரத்திலே ஒரு வ்ர்த்த ஸ்திரீ சில நாள்-அனுவர்த்தனம் பண்ணினவாறே -அவளுக்கு யவ்வன  சௌந்தர் யாதிகளைக் கொடுத்தார் என்றும்
அப்படியே இவ் ஆழ்வார் உடைய நகரத்தில் நின்றும் சூத்திர உபத்வ வயாஜேன தஷிண திக்கேற போகத் தொடங்க-அக் காலத்திலேயே அங்கே  பள்ளி கொண்டு அருளின எம்பெருமானும் இவருடன் எழுந்து அருளுவதாக-புறப்பட -அவரும் அதைக் கண்டு -அவ்விடத்திலே தானே இருக்க வேணும் என்று அருளிச் செய்ய
அப்படியே அந்த எம்பெருமானும்  இவர் சொன்னபடி செய்து –சொன்ன வண்ணம் செய்த பெருமாள் -என்று-சர்வ லோக பிரசித்தமாக கொண்டு -அதுவே நிரூபகமாம் படி இருந்தான் -என்றும் சோழ மண்டலத்திலே
ஒரு அக்ரஹாரத்திலெ இவர் எழுந்து அருள -வீதியிலே அத்யயனம் பண்ணுகிற சில பிராமணர்கள் -இவரைக் கண்டு அத்தை நிறுத்தி -இவர் புறம்பே சென்றவாறே -அந்த பிராமணருக்கு தரவே தெரியாது போக -இது என்ன ஆச்சர்யம் என்று இவரைப் போய் அழைக்க -இவரும் கருப்பு நெல்லை எடுத்து உகிராலே உரிக்க –
அத்தை கண்ட அந்த பிராமண்ர்களுக்கு மேல் தோன்றிற்று என்றும் -பிரசித்தம் இறே -இவ் அர்த்தங்களை எல்லாம்-அனுசந்தித்து –இடம் கொண்ட கீர்த்தி -என்கிறார் .
இடம் கொண்ட கீர்த்தி -நிற்பதுமோர் வெற்பகத்து –என்கிற பாசுரப்படியே -சர்வ திக்குகளிலும் வ்யாப்யதையான-கீர்த்தியை உடையரான -மழிசை க்கு  இறைவன் -திரு மழிசை என்கிற திவ்ய தேசத்துக்கு ஸ்வாமி யாய் –
அதுவே நிரூபகமாக உடையரான திரு மழிசைப் பிரான் உடைய —இணை அடிப் போதுகள்  –   பரம போக்யமாய் –
பரஸ்பர சதர்சமான திருவடிகளாகிற பத்மங்கள் -போது -பத்மம் –
அடங்கும் இதயத்து -அணுவான மனசிலே மகத்தான அத்திருவடிகள் அடங்கும்படி
அமைத்து கொள்ளுகிற ஹ்ருதய பிரதேசத்தை உடையரான -இராமானுசன் -எம்பெருமானாருடைய –அம் பொற் பாதம் என்றும் -சௌந்தர் யத்துக்கு கொள்கலம் ஆகையாலே -அதி வி லஷணமாய்-ஸ்பர்ஹநீயம் ஆகையாலே  -சர்வருக்கும் சமாஸ்ரயநீயமாய் இருக்கிற திருவடிகளை -சர்வ காலத்திலும் –
கடம் கொண்டு இறைஞ்சும் -நசம்சயச்து தத் பக்த பரிசர்ய ரதாத்மனாம் -என்றும் -குருரேவ பரப்ரம்ம  -என்றும் -நீக்கமில்லா யடியார் தம் அடியார் அடியார் எம் கோக்கள் அவர்களுக்கே குடிகளாய் செல்லும் நல்ல கோட்பாடே –
என்றும் சொல்லுகிறபடியே -பிராப்யம் என்று அத்யவசித்து ஆஸ்ரயிக்கும் –கடம் -பிராப்யம்
கொள்கை -அத்யவசிக்கை –திரு முனிவர்க்கன்றி காதல் செய்யா -இப்படிப் பட்ட நிரவதிக சம்பத்தை
உடையராய் கொண்டு -அதில் உபகார ச்ம்ர்தியால் -அத்தையே மனனம் கொண்டு இருக்கிற ஞானாதிகர் –
 த்ரணீ க்ரத விரிஞ்சாதி நிரன்குச விபூதய  ராமானுஜ பதாம் போஜ சமாச்ரயண சாலின -என்னும்படி-யானவர்களுக்கு ஒழிய மற்று ஒருவருக்கு -சுருதி ஸ்மரதி இதிஹாச புராணங்களிலே -அதி ரகஸ்யமான-சரம பர்வ விஷயத்தில் பண்ணப்படும் ஸ்தோத்ரத்தை பண்ணாத   –
திடம் கொண்ட ஞாநியர்க்கே -த்ரட அத்யாவச்யத்தை கொண்ட ஞாநாதிகற்கே   –திடம் -த்ர்டம் –கொள்கை -உடைத்தாகை
ஒரு நாள் வரையில் அழகிய மணவாளர் வாகனத்துடன் எம்பெருமானார் மடத்தருகே எழுந்து அருள –
எம்பெருமானாரும் திரு வீதி எழுந்து அருளி -அவரை திருவடி தொழுது –மடத்திலே எழுந்து அருள
வடுக நம்பி அவரை திருவடி தொழாதே அங்கே தானே இருக்கையாலே -அத்தை கடாஷித்து -நம் பெருமாளை சேவிக்க ஏன் காணும்  வரவில்லை  -என்ன -அவரும் -தேவரீருடைய பெருமாளை சேவிக்கப் போனால்-அடியேனுடைய பெருமாளுக்கு காய்ச்சின பால் பொங்கிப் போனாலோ -என்றார் -என்று பிரசித்தம் இறே –
கிருமி கண்டன் உபத்ரவத்துக்காக -எம்பெருமானார் மேல் நாட்டுக்கு எழுந்து அருளின பின்பு-ஆழ்வான் அந்த பையலுடைய சதச்சிலே புகுந்து -அங்கு உண்டான குத்ருஷ்டிகளை ஜெயித்து-மீண்டும் கோயிலுக்கு எழுந்து அருளி அங்கு இருக்கிற காலத்தில் -ஒரு நாள் பெரிய பெருமாளை-சேவிக்க கோயிலுக்கு உள்ளே எழுந்து அருள -திருக் கோயில் த்வாரத்திலே இருக்கிற ராஜபடர்-இவரைப் பார்த்து -ராமானுஜர் சம்பந்தம் உடையார் ஒருவரை யாகிலும் கோயிலுக்கு உள்ளே புக விட வேண்டா –
என்ற ராஜ சாசனத்தை சொல்ல -வேறே சிலர் -அப்படியே ஆகிலும் இவர் ஞானாதிகர் உள்ளே புகுர விடும் கோள்-என்ன -இவரும் அவர்களுடைய உக்தி பிரத்யுக்திகளை கேட்டருளி -தம்மை போர வெறுத்து  -உடனே நாலடி-பிறகாலித்து –எம்பெருமானார் சம்பந்தத்துக்கு புறம்பான இந்த ஞானாதிக்யமும் இந்த பகவத் சேவையும்
நமக்கு வேண்டா -என்று அன்று முதலாக கொண்டு -எம்பெருமானார்  திரும்பவும் கோயிலுக்கு எழுந்து-அருளுகிற பர்யந்தமும்  -பெரிய பெருமாளை -திருவடி தொழாதே -இருந்தார் என்றும் பிரசித்தம் இறே –
இப்படிப் பட்ட த்ரட அத்யாவச்ய யுக்தரான ஞானாதிக்கருக்கு என்றபடி –
அடியேன் அன்பு செய்வதுவேஅடியேன் -இப்படி ததீய பர்யந்தம் சேஷ ஏக ஸ்வரூபனான நான் –
அன்பு செய்வதுவே -சிநேகத்துக்கு சக்தனாய் இருப்பது -என்கிறார் –
வாசா யதீந்திர மனசா வபுஷாச யுஷ்மத் பாதார விந்த யுகளம் பஜதாம் குருணாம்
கூராதி நாத குருகேச முகாத்யபும்சாம்  பாதானுசிந்தன பரஸ் சததம் பவேயம் -என்று
ஜீயரும் பிரார்த்தித்தார் -இறே
————————————————————————–

அமுது  விருந்து

அவதாரிகை –
திரு மழிசைப் பிரான் திருவடிகளுக்கு உறைவிடமான திரு உள்ளத்தை உடைய
எம்பெருமானாரைப் பற்றும் திருவாளரை ஒழிய மற்றவரை விரும்பாத உறுதிப்பாடு
வாய்ந்த ஞாநியரையே தாம் விரும்புவதாக கூறுகிறார் –
பத உரை –
இடம் கொண்ட -உலகத்தை தனக்கு உள்ளே கொண்ட -அதாவதுஉலகு எங்கும் பரவிய
கீர்த்தி -புகழ் படைத்த
மழிசைக்கு இறைவன் –  திரு மழிசைக்கு தலைவரான திரு மழிசைப் பிரான் உடைய
இணை -ஒன்றுக்கு ஓன்று இணைந்து சேர்த்தி அழகு வாய்ந்த
அடிப்போது -திருவடிகள் ஆகிற மலர்கள்
அடங்கும் -தனக்குள் அடங்கும்படியான
இதயத்து -இதயம் வாய்ந்தவரான
இராமானுசன் -எம்பெருமானார் உடைய
அம் பொன் பாதம் -அழகிய பொன் போன்ற திருவடிகளை
என்றும் -எக்காலத்திலும்
கடம் கொண்டு -கடைமையாக நினைத்துக் கொண்டு
இறைஞ்சும் -வழி  படும்
திரு -செல்வம் படைத்த
முனிவருக்கு அன்றி -மறப்பற உள்ளத்தில் உள்ளும் அவர்களுக்கு அல்லாது
காதல் செய்யா -மற்றவர்களுக்கு அன்பு செலுத்தாத
திடம் கொண்ட -திண்மை வாய்ந்த
ஞானியர்க்கே -ஞானம் உள்ளவர்களுக்கே

அடியேன் -அடிமை இன்பம் நுகரும் நான்

அன்பு செய்வது -பக்தி செய்வது
இடம் கொண்ட கீர்த்தி மழிசைக்கு இறைவன் –
இடம் -உலகம் -திரு மழிசைப் பிரான் உடைய கீர்த்தி இடம் அடங்கத் தன்னுள் கொண்டு இருக்கும்
படி கொண்ட கீர்த்தி என்பர் மேலும் –
கீர்த்தி வியாபித்து இருப்பது –உலகம் -வியாபிக்க படுவது -கீர்த்தி -பெரிது -உலகம் -சிறிது –கீர்த்தி யாவது உலகினர் அனைவருக்கும் குணம் உடைமை தெரியும் படியாய் அமைதல் –
மகா விஷ்ணு போன்றது பக்தரான திரு மழிசை பிரான் கீர்த்தியும்
விஷ்ணு வ்யாபிப்பான் -இவர் கீர்த்தியும் எங்கும் உளதாய் இருக்கிறது
இடம் என்று பொதுப்பட சொல்லுகையாலே இவ் உலகினையும் சரி -விண் உலகினையும் சரி –
இவர் கீர்த்தி எல்லா இடங்களையும் தன்னுள் கொண்டமை புலனாகிறது –
காக்கும் இயல்பினன் கண்ண பெருமான் –
உயிர் இனங்கள் காக்கப் படும் இயல்வினவே
ஆதலின் கண்ணனால் அன்றிப் பிறராலும் -ஏன் -தன்னாலுமே -இவ் உயிர் -ஆன்ம தத்துவம் –
காக்கப்பட இயலாது என்னும் தெள்ளிய அறிவு -ஸ்வரூப ஞானம் -திரு மழிசைப் பிரானுக்குப் போலே
வேறு ஒருவருக்கும் ஏற்ப்பட வில்லையாம் -அதனால் இவருக்கு ஒப்பாவார் இவ் உலகில் எவருமே இலர் ஆயினர் –
இனி விண் உலகில் -பரம பதத்தில் -இத்தகைய தெள்ளிய அறிவு படைத்தவர் உளரோ என்று பார்க்கும் அளவில் –
தெளி விசும்பில் உள்ளவர் அத்தகைய தெள்ளிய அறிவு படைத்தது இருந்தாலும் -இருள் தரும் மா ஞாலத்தில்
இருந்து அத்தகைய தெளிவை அவர்கள் பெற்றிலரே -இந்நில உலகில் இருந்தும் அத்தகைய தெளிவு பெற்று விளங்கும்
இவருக்கு அவர்கள் எங்கனம் ஒப்பவராக இயலும் –
இனி உபய விபூதி நாயகனான எம்பெருமான் இவருக்கு ஒப்பாவானோ என்று பார்த்தால்-
அவனை ரஷிப்பவன் வேறு ஒருவன் இல்லாமையின் அவனுக்கு அவனுக்கு இத்தகைய ஸ்வரூப ஞானம்
ஏற்பட வழியே இல்லை யாதலின் அவனும் ஒப்பாகான் –
ஆக இவ் உலகில் உள்ளவர்களும் –
இவ் உலகிலும் விண் உலகிலும் உள்ள எம்பெருமானும்
விண்ணில் உள்ளவர்களும் ஒப்பாகாமையால் -ஒப்பற்ற தெள் அறிவு படைத்த புகழ் இவர்-ஒருவருக்கே -இரண்டு உலகுகளிலும் பரவி ஓங்கி இருக்கிறது -இருக்கவே -என் மதிக்கு –
ஸ்வரூப ஞானத்துக்கு விண் எல்லாம் சேர்ந்தாலும் தக்க விலை யாகுமோ என்று கேட்கிறார் –
திரு மழிசைப் பிரான் -அவரது பாடலில் அவரது பெருமிதத்தை நாம் காண முடிகிறது –
இதோ அவரது பாடல்
எனக்கு ஆவார் ஆர் ஒருவரே எம்பெருமான்
தனக்காவான் தானே மற்று அல்லால் -புனக்காயா
வண்ணனே உன்னைப் பிறர் அறியார் என் மதிக்கு
விண்ணெல்லாம் உண்டோ விலை -நான் முகன்திருவந்தாதி – 5-
எனக்கு ஆவார் -எனக்கு ஒப்பாவார்
தானே தனக்கு அல்லால் -தனக்குத் தானே ஒப்பாவான் அன்றி எனக்கு ஒப்பாகான் என்றபடி –
என் மதி -என்னும் இவருடைய மதியைத் -துய்ய மதி -என்று மணவாள மாமுனிகள் போற்றிப்-புகழுகிறார் உபதேச ரத்ன மாலையிலே –
இதனால் மண்ணகம் விண்ணகம் இரண்டையும் தன்னுள் கொண்டதாக திரு மழிசைப் பிரான்-கீர்த்தி விளங்குகிறதன்றோ  -இதனையே இடம் கொண்ட கீர்த்தி என்கிறார் அமுதனார் –
புகழ் மழிசை ஐயன் -எனபது உபதேச ரத்ன மாலை –
இனி –இடம் கொண்ட கீர்த்தி -விரிவடைந்த கீர்த்தி எனினுமாம்
இவர் சொன்னபடி எம்பெருமான் தான் இருக்கும் இடத்தைக் கொண்டமையால் வந்த கீர்த்தி என்னலுமாம் –
இடம்-இருக்கும் இடம்
மணி வண்ணா நீ கிடக்க வேண்டும் பைந்நாகப் பாய் படுத்துக்கொள் -என்று இவர் சொன்ன படி-திரு வெக்காவில் எம்பெருமான் மீண்டும் இடம் கொண்டு -சொன்ன வண்ணம் செய்த பெருமாள்-என்று
பேர் பெற்று விளங்கும்  ஐதிஹ்யம்  காண்க –
இனி எம்பெருமான் தான் கோயில் கொண்டு உள்ள ஊரகம் பாடகம் திரு வெக்கா என்னும்-தளங்களை விட்டு -இவர் திரு உள்ளத்திலே இடம் கொண்டமையால் வந்த கீர்த்தியை சொல்லலுமாம் –
நின்றதும் -இருந்ததும் -கிடந்ததும் -என் நெஞ்சுளே -திருச் சந்த விருத்தம் -64 -என்றது காண்க
இனி இடம் கொண்ட கீர்த்தியை -மழிசைக்கு   அடை ஆக்கலுமாம் –
உலகும் மழிசை யும் புகழ்க் கோலால் தூக்க உலகு தன்னை வைத்தெடுத்த  பக்கத்தினும்
மழிசையை   வைத்து எடுத்த பக்கமே வலிதான புகழ் உடைமை திரு மழிசைக்கு கூறப்
பட்டதாகிறது – உலகின் மகிமைகளை எல்லாம் தன்னுள் கொண்டது திரு மழிசை -என்க-
மஹீசார ஷேத்ரம் மழிசை எனப்படுகிறது –
இணை அடிப் போது அடங்கும் இதயம்
ஒரு சிறிய மலரிலே இரண்டு பெரிய மலர்கள் அடங்குகின்றன –
இதய மலர் சிறிது –இணை அடிப் போதுகள் பெரியன-
அழகிய இரண்டு திருவடிகளையும் இதயத்திலே வைத்து த்யானம் செய்கிறார் எம்பெருமானார் -என்றபடி .
அம் பொன் பாதம் –
தங்கப்  பாத்தரத்தை எவர் தீண்டினும் மாசு படாது –
எம்பெருமானார் பாதத்தை எவர் பற்றினாலும் குற்றம் அன்று –
சர்வ சமாஸ்ரயநீயம்-என்ற படி

கடம் கொண்டு இறைஞ்சும் திரு முனிவர் –கடம் கொண்டு -கடைமையாக நினைத்து-தவிர்க்க ஒணாது இயல்பாக நாம் செய்ய வேண்டிய செயல் என்ற எண்ணம் வாய்ந்து -என்றபடி –இறைஞ்சும் திரு -இறைஞ்சுதலே திரு என்க-எம்பெருமானாரை இறைஞ்சுதலே செல்வம் என்றது ஆயிற்று -எம்பெருமானை இறைஞ்சுதலும் செல்வமே யாயினும் -கஜாந்தம் ஐஸ்வர்யம் -என்று-யானையைக் கட்டித் தீனி போடுவதை இறுதியாகக் கொண்டது ஐஸ்வர்யம் -எனபது போலே-ஆசார்யன் அளவும் இறைஞ்சுதல் சென்றால் தான் செல்வம் ஆகும் -என்க –

முனிவர் –
எம்பெருமானாரையே இடை விடாது மனனம் பண்ணும் இயல்பினர் –
எம்பெருமானார் இதயத்திலே மழிசைக்கு இறைவன் இணை அடிப் போதுகளையே
த்யானிப்பது போலே – இத் திருவாளர்கள் இராமானுசன் அம் பொன் பாதத்தையே நினைந்த-வண்ணம் இருக்கின்றனர் -என்க –
காதல் செய்யாத் திடம் கொண்ட கனையார் –
காதல்-அன்பு
திடம்-வட சொல்-த்ருடம்-உறுதிப் பாடு
முனிவர்க்குக் காதல் செய்யும் ஞானியர்க்கு என்றிலர் –
முனிவர் திறத்துக் காதலினும் அல்லாதார் திறத்துக் காதல் செய்யாமையே குறிக்கோளாக-கொண்டமை தோற்றற்கு-மறந்தும் புறம் தொழா மாந்தர் -எனபது போலே இதனையும் கொள்க ..
இக்கருத்தை வெளிப்படுத்துகிறது –திடம் கொண்ட -என்று ஞானத்துக்கு இட்ட அடை மொழி –
திரு முனிவர் இடம் உள்ள ஞானம் –
அம்முனிவருக்கு காதல் செய்பவர் இடம் உள்ளது அதனினும் சீரிய த்ருட  ஞானம்  –
முனிவர்க்கு அன்றிக் காதல் செய்யாதவர் இடம் உள்ளது -அதனினும் சிறந்த த்ருட தர ஞானம் என்க –
அடியேன் அன்பு செய்வது
அடியேன் -எல்லை நிலம் பர்யந்தம் அடிமையின் சுவை அறிந்த நான் –
அன்பு செய்வது -பக்தன் ஆவது-செய்வதுவே-குற்றியலுகரம் வகர வுடம்படுமெய் பெற்று வந்தது –
————————————————————————–
அடியேன் கேள்வி ஞானத்தினால் ஜல்பித்தல் –
பக்திசாரர்-தை மகம்-மகி சாரஷேத்ரம்
மழிசைக்கு இறைவன்.. அடி .போது அடங்கும் இதயத்து ராமானுசன்
…கடம்-பிராப்தம் இறைஞ்சும் திரு- இதுவே செல்வம் .
திடம் கொண்ட ஞானியர் ராமானுசர் பக்தர் பக்தர்களுக்கு அன்பு செய்ய -ஆழ்வான் பிள்ளான் பக்தர்களுக்கு .
.-அவர்களுக்கு அடியேன் அன்பு செய்வதுவே
..திடம்- அத்யாவசம் பகவானுக்கு என்று இன்றி அடியவர்களுக்கு முனிவர்க்கு அன்றி காதல் செய்யாது திடம் கொண்டவர்
. ஏ காரம்….கீர்த்தி ஜகத்தை மிஞ்சும்…அருள் கண்டீர் இவ் உலகினில் மிக்கதே போலே –
-அவா சூழ்ந்து ..தத்வ த்ரயத்தை விட பெரியது
சுவாமி திருவடி கிட்டினால் அனைவரின் அருளும் கிட்டும்
ராமானுஜர் தர்சனம்..கீர்த்தி எங்கும் இடம் கொண்டது..
பூமி பரப்பு அளவும் பரந்து இருக்க –
விபூதி கேட்ட அர்ஜுனன்- ஆதித்யரில் விஷ்ணு. கூட்டம் கூட்டமாக எடுத்து தலைவன் தான் என்கிறான்.
.சார ஷேத்ரம் இது..குணத்தால் ஏற்பட்ட பிரபை
.சேர்த்தி அழகை உடைய திருவடி தாமரைகள்..அடங்கும்-
தனக்குள்ளே அடங்கும் படி திரு உள்ளம் கொண்ட எம்பெருமானார்-அம் பொன்-அங்கு அழகு-இங்கு பொன் யாரும் எடுத்து ஆளலாம் பொன் கிண்டி போல.. .என்றும் கடம் கொண்டு இறைஞ்சும்-சொரூப பிராப்தம் என்று கடமை என்று .துயர் அடி ..தொழுது எழு — இறைஞ்சுகையே திரு ..முனி- மனன சீலர்
…அவர்களுக்கே அன்பு செய்யும் ஞானியர்
… கீர்த்தியை .பரம சிவன் சோதிக்க வந்தார் -திரும்பி பார்க்க வில்லை
..வாழ் நாளை மாற்ற முடியுமா– வூசி பின் நூல் போக விட முடியுமா -கேலிக்கு கேட்க
-நெற்றி கண் கால் கட்டை விரல் கண்ணை திறந்து.-பக்தி சாரர் பெயர் வழங்க பெற்றார்
நம் புவியில் 4700 இருந்தான் வாழியே.
மயிலையில் .பவள காரன்வேணு கோபாலன் கோவில் சந்நிதியில் ஆஸ்தானம்..
சக்கர அம்சம்-பக்தி சாரர்..பேர் பெற்ற கீர்த்தி..
ராஜா யவன பிராயம் சௌந்தர்யம் திரும்ப கணி கண்ணன் -நிழல் பிடித்து இழுத்தார்
யோக மகாத்மயம் நிறைய உண்டு.
சொன்ன வண்ணம் செய்த பெருமாள்
-இடம் கொண்ட கீர்த்தி இது தான்..
திரு வெஹ்ஹா இடம் கொண்டான்

-பெரும் புலியூர் அடிகள் -வேதம் விட்ட இடம் கருப்பு நெல் கிழித்து போட்டு காட்டினாரே–நீயும் உன் பை நாக பாயை சுருட்டி கொள் ..-கிடந்த நாள் கிடந்த்தி-எழுந்து இருந்து பேசு வாழி கேசனே -அர்த்த சயனம்-ஆரா அமுத ஆழ்வார் திரு மழிசை பிரான்–என் மதிக்கு விண்ணெல்லாம் உண்டோ  விலை–என்று இவரே பாடும் படியான கீர்த்தி காக்கும் இயல்பினான் கண்ண பிரான்..-ரஷகன் இவன் தெரிந்தவர் –காக்க பாடுபவனுக்கு தான் ஞானம் நித்யர் ஈஸ்வரன் பக்தர் தெரியாது…ஜகம் அளவும் வ்யாப்த்தம் அடைந்த கீர்த்தி..நின்றதும் இருந்ததும்  இடந்ததும் என் நெஞ்சு உள்ளே -இடம் கொண்ட/ இடம் கொண்ட கீர்த்தி மழிசை க்கு  சேர்த்து.புலவர் தூக்க இது தானே உசர்ந்தது..துய்ய மதி-புகழ் மழிசை அய்யன் மா முனிகள் அருளினாரே..இடம் கொண்ட கீர்த்தி..பக்திசாரர் நிரூபகம் அசாதாரண லஷணம்-இடம் கொண்ட கீர்த்தி மழிசை க்கு  இறைவன்..இணை அடி போது பத்மம் அடங்கும் இதயம்..-பெரிய மதி- திரு மேனி- திரு வடி களை  மனசுக்குள் அடக்கி-ஆச்சர்ய கடாஷம் -திரு கோஷ்டியூர் நம்பி- அணுவில் மகத்தை அடக்கிய எம்பெருமானாரின் அகடிகதடா சாமர்த்தியம்.. பொன் பாதம் அனைவரும் பற்றும் படி..சொவ்ந்தர்யதுக்கு கொள்  களம் –அதிகாரம் ஆசை பொன் –அதிகாரம் உள்ளோருக்கு ஆசை உள்ள அனைவருக்கும் பற்றலாம் படி பொன் –…என்றும்-சர்வ காலத்திலும் .கடமை -கைங்கர்யம். நீக்க மில்லா அடியார் அடியார்..அவர்களுக்கே குடி கொண்டு ஆட்  செய்யும் -கொண்டு-பிராப்தம் என்று கொண்டு..இறைஞ்சும் -என்கிற செல்வம்..முனிவர்கள்- சுவாமியே நினைந்து கொண்டு…அன்றி இருப்பார்க்கு காதல் செய்யாது.. .சரம பர்வ  நிஷ்ட்டை-திடம் கொண்ட ஞானிக்கு அன்பு செய்து..வடுக நம்பி பால் காய்ச்சி கொண்டு- உம் பெருமாளை நீர் பார்த்துங்கோ என் பெருமாளை நான் பார்க்க வேண்டாமோ.வடுக நம்பி நிலை எனக்கு தா எதிராசா -மா முனிகள் . கிருமிகண்ட சோழன்-பையலை -கூரத் ஆழ்வானை கோவில் போக விடுத்து சுவாமி சம்பந்தம் அற்று போக மறுத்தார்…ஆத்மா குணம் ஆச்சர்ய சம்பந்தத்துக்கு இடை சுவர் என்றால் நம் பெருமாள் சேவை வேண்டாம்–இப் படி பட்ட .ஞானியர்க்கே .அடியேன்  அன்பு செய்வதுவே-இதுவே இவருக்கு சொரூப நிரூபக தர்மம்-

——————————-

ஸ்ரீ கோயில் கந்தாடை அப்பன் ஸ்வாமிகள்  திருவடிகளே சரணம் –
ஸ்ரீ திருமலை நல்லான் சக்கரவர்த்தி ஸ்ரீ ராம கிருஷ்ண ஐயங்கார் திருவடிகளே சரணம் .
ஸ்ரீ பிள்ளை லோகம் ஜீயர் திருவடிகளே சரணம்
ஸ்ரீ திருவரங்கத் தமுதனார் திருவடிகளே சரணம் .
ஸ்ரீ பெரிய பெருமாள் பெரிய பிராட்டியார் ஆண்டாள் ஆழ்வார் எம்பெருமானார் ஜீயர் திருவடிகளே சரணம்

Advertisements

Leave a Reply

Fill in your details below or click an icon to log in:

WordPress.com Logo

You are commenting using your WordPress.com account. Log Out / Change )

Twitter picture

You are commenting using your Twitter account. Log Out / Change )

Facebook photo

You are commenting using your Facebook account. Log Out / Change )

Google+ photo

You are commenting using your Google+ account. Log Out / Change )

Connecting to %s


%d bloggers like this: