அமுத விருந்து -இராமானுஜ நூற்றந்தாதி வியாக்யானம்-4 -என்னைப் புவியில் ஒரு பொருளாக்கி இத்யாதி ..

பெரிய ஜீயர் உரை –

இப்படி இவர் திரு உள்ளத்தைக் கொண்டாடின வாறே –
இன்னமும் துர் வாசனையாலே இந் நெஞ்சு தான் நழுவ நிற்குமாகில் உம்முடைய-நிஷ்டைக்கு ஹானி வாராதோ -என்ன
சர்வரும் விரும்பி விவேகித்து அனுபவிக்கும் படி-ஸ்ரீ பாஷ்யமும் கீதா பாஷ்யமும் அருளி-விவேக்கும் படி-
எம்பெருமானார் தாமே நிர்ஹேதுகமாக அங்கீகரிக்கப் பெற்ற-எனக்கு ஒரு ஹானியும் வாராது -என்கிறார் –

என்னைப் புவியில் ஒரு பொருளாக்கி மருள் சுரந்த
முன்னைப் பழ வினை வேர் அறுத்து ஊழி முதல்வனையே
பன்னப் பணித்த இராமானுசன் பரன் பாதமும் என்
சென்னித் தரிக்க வைத்தான் எனக்கு ஏதும் சிதை வில்லையே -4 –

காலோபலஷித சகல பதார்த்தங்களுக்கும் காரண பூதனான சர்வேஸ்வரனையே-
சர்வரும் விவேகித்து அனுசந்திக்கும்படி ஸ்ரீ பாஷ்யம் முகேன அருளி செய்த-சர்வோத்க்ருஷ்டரான எம்பெருமானார்
-அவஸ்துவான என்னை லோகத்திலே-ஒரு வஸ்துவாம் படி பண்ணி –
அவித்யா சம்வர்த்திதமாய் -அநாதி ஆகையாலே-மிகவும் பழையதாய்ப் போருகிற கர்மங்களை ஸ்வாசனமாகப் போக்கித் தம்முடைய
திருவடிகளையும் என் தலையிலே தரிக்கும்படி வைத்து அருளினார் –ஆன பின்பு-எனக்கு ஒரு ஹானியும் இல்லை-

அன்றிக்கே –
பரன் பாதமும் என் சென்னித் தரிக்க வைத்தான் -என்று பரன் -என்கிற இத்தை மேலே-
கூட்டி -சர்வச்மாத் பரனான சர்வேஸ்வரனுடைய திருவடிகளையும் என் சென்னியிலே-தரிக்க வைத்தான் என்னவுமாம்
-பரன் பாதம் என் தன் சென்னித் தரிக்க வைத்தான் – என்று பாடமுமாம்
-பன்னுதல்-ஆராய்தல்-சிதைவு -அழிவு –

வஸ்து உபாதேயம்-ஆளவந்தார் துளி கடாக்ஷம் பெற்று -என்னையும் –
அஞ்ஞானம் -காரணம் -அநாதி கால கர்மம் -நீர் நுமது என்று இவர் வேர் முதல் மாய்த்து -மருள் -தெருளுற்ற ஆழ்வார்கள் -அருள பெற்று மருள் -அடியேனை சொல்லாமல் -என்னை -அசன்னேவ பவதி –
புவி -சம்சார சாகரம் -கருணை கடல் -தயா சிந்து -பக்தி வெள்ளம் -புறம்பு உண்டான பற்றுக்களை –சேஷி பக்கல் -காரணத்து த்யேயா -சென்னியில் தரிக்க வைத்தான் -பர கத ஸ் வீ காரம் -பாண்டியர் குல பதி-பரன் மேன்மை வைத்தான் ஸுலப்யம் என் சென்னியில் ஸுசீல்யம்

————————————————————————–

பிள்ளை லோகம் ஜீயர் அருளிய உரை–

அவதாரிகை
-இப்படி மூன்று பாட்டு அளவும் தம்முடைய அபிநிவேச அதிசயத்தை சொல்லினால் –
இது ஸ்வகதமாக வந்தது -அத்யந்த பாரதந்த்ரமான ஸ்வரூபத்துக்கு சேருமோ -பரகதமாக வந்ததே யாகிலும்-அதுக்கு பிரச்யுதி இல்லையோ என்ன அருளிச் செய்கிறார்-

வியாக்யானம்
என்னை –
பூர்வ காலத்திலே அசத்தாக -பொருள் அல்லாத என்னை-
புவியில்
-இருள் தரும் மா ஞாலத்தில்
ஒரு பொருளாக்கி -ஒரு வஸ்துவாகும் படி பண்ணி -ப்ரஹ்ம வித்துக்களிலே அத்வதீயனாக பண்ணி
மருள் சுரந்த முன்னை பழ வினை
-அநாதி -அவித்யா கர்மா வாஸநா ருசி பிரகிருதி-சம்பந்தாத்மகமாய் இருந்துள்ள புண்ய பாப ரூபமான கர்மங்களை
வேரறுத்து -வேர் கிடந்தால் திரியட்டும் அங்குரித்து வளர்ந்து வரும் என்று-சமூலோன்மூலனகமாக சேதித்து
ஊழி முதல்வனையே –
காலோபலஷிதமான -சர்வ கார்ய வர்க்கத்துக்கும் பிரதான காரண பூதனான சர்வேஸ்வரனை –
புறம்புண்டான பற்றுக்களை அடைய வாசனையோடு விடுகையும் -எம்பெருமானே தஞ்சம் என்றுபற்றுகையும் -என்றும் சொல்லுகிற படியே
இச் சேதனருடைய ப்ராப்தி பிரதிபந்தங்கள் எல்லாவற்றையும்விடுவித்து
-முதல்வனையே -என்கிற ஏவ காரத்தால் அநந்ய யோக அவ்யச்சேதம் பண்ணினபடி –
பண்ணப் பணித்த –
சர்வரும் விரும்பி -விவேகித்து -அனுபவிக்கும் படி பண்ணி –
ஸ்ரீ பாஷ்ய கீதா பாஷ்ய முகேன அருளிச் செய்த சர்வோத்கர்ஷ்டரான –
–பன்னுதல்-விவேகித்தல் –
இராமானுஜர் -எம்பெருமானார் -அபியுக்தோக்தியாலும் -அந்வய வ்யதிரேகங்களாலே சொன்ன கட்டளையாலே –
தம்மை சகல ஜகத் காரண பூதரான எம்பெருமான் திருவடிகளிலே ஆஸ்ரயிப்பித்த எம்பெருமானார்
பரன் பாதமும் என் சென்னித் தரிக்க வைத்த
-சர்வோத்கர்ஷ்டரான எம்பெருமானார்-
என்னுடைய சிரச்சிலே தரிக்கும்படி தம்முடைய ஸ்ரீ பாதத்தை -இவ் விஷயத்திலே பரத்வ புத்தி-பண்ணினவர் ஆகையாலே -பரன் பாதம் -என்கிறார் –
அன்றிக்கே –
சர்வஸ்மாத் பரனுடைய ஸ்ரீ பாதத்தை நான் சிரச்சிலே தரிக்கும் படி -என்னவுமாம்
வைத்தான் —
நிர்ஹேதுகமாக -பரகத ச்வீகாரமாக தானே வைத்தான் -இப்படி ஸ்வரூப அநு ரூபமான பேற்றை-நான் பெறும் படி உபகரித்தான் -என்றபடி –
எம்மா வீட்டுத் திறமும் செப்பம் நின்-செம்மா பாத பற்ப்புத் தலை சேர்த்து ஒல்லை-கைம்மா துன்பம் கடிந்த பிரானே அம்மா-
அடியேன் வேண்டுவது ஈதே -என்று மயர்வற மதி நலம் அருளப் பட்ட ஆழ்வாரும் பிரதம-பர்வத்தில் அருளிச் செய்தார் இறே -இப்படி ஆன பின்பு
எனக்கு ஏதும் சிதைவில்லையே
பரகத ச்வீகார பாத்திர பூதனான -எனக்கு ஏதேனும் ஒரு ஹானி உண்டோ -சிதைவு -அழிவு
சிதைவு இல்லையே -ஆகையால் எனக்கு ஒரு குறையும் இல்லை என்கிறார் –
இவர் அடியே பிடித்து பாட்டுக்கள் தோறும்
-சரணாரவிந்தம் -என்றும் -கமலப் பதங்கள் -என்றும் –பாதம் -அடி -என்றும் இடை விடாதே வாய் விட்டுப் புலம்புகிறார்
.-மோருள்ளதனையும் சோறேயோ-ஆகிலும் இவர் தம்முடைய காதல் இருக்கும்படி –
ஒரு கால் சொன்னதை ஒன்பதின் கால் சொல்லிக்கொண்டு போந்தார் என்கை-

————————————————————————–

அமுது விருந்து –

அவதாரிகை –

அடிக் கீழ் சேர்த்த நெஞ்சு -நின்றவா நில்லாது பண்டைய பழக்கம் தலை தூக்கி அந்நிலை யினின்றும்
நழுவி விடில் -உம நிலை என்னாவது என்ன -எம்பெருமானார் நிர் ஹேதுக கிருபையாலே கண்டு
கொண்டேன் -என்னைப் பண்டை வல் வினை வேர் அறுத்து தம் பாதத்தினை என் சென்னியில்
வைத்திடலால் எனக்கு ஒரு குறையும் வர வழி இல்லை என்கிறார் –

பத உரை –

ஊழி -பிரளய காலத்தில்
முதல்வனையே -காரணமாய் நின்ற சர்வேஸ்வரனையே
பன்ன -யாவரும் பகுத்து அறியும்படி
பணித்த -ஸ்ரீ பாஷ்யத்தின் வாயிலாக அருளி செய்த
பரன்- மேம்பாடு உடையவரான
இராமானுசன் -எம்பெருமானார்
என்னை -பொருள் அல்லாத என்னை
புவியில் -உலகில்
ஒரு பொருள் ஆக்கி-ஒரு பொருளாக ஆகும்படி பண்ணி
மருள் -அஞ்ஞானத்தினால்
சுரந்த -பெருகின
முன்னை பழ வினை -அநாதியான கர்மங்களை
வேர் அறுத்து -வேரோடு வாசனையோடு அறுத்து
பாதமும் -தன் திருவடிகளையும்
என் சென்னி -என்னுடைய தலையில்
தரிக்க -தாங்கும்படியாக
வைத்தான் -வைத்து அருளினார் –
எனக்கு -வினை வேரற பாதம் தரித்த எனக்கு
சிதைவு ஏதம் -இந்நிலையில் ஒரு குறையும்
இல்லை -இல்லை

வியாக்யானம் —

முன் பாசுரங்களில் எம்பெருமானார் தம் பெருமை பாராட்டாது பழகும் தன்மையில்
ஈடுபட்ட நெஞ்சு அவர் அளவோடு நில்லாது அவர் அடியார் திறத்திலும் என்னை இழுத்து சென்று
ஈடுபடுத்தியது என்று தமக்கு ஆசார்யன் இடம் உள்ள அபிமானத்தை காண்பித்தார் –
இதில் நிர்ஹேதுகமாக தம் மீது ஆசார்யன் செலுத்தும் அபிமானத்தை காட்டுகிறார் –
முன்பு ஓன்று அறியேன் எனக்கு உற்ற பேரியில்வே-என்று உபாயம் தெரிய வில்லை என்றார் –
இப்பொழுது உபாயம் எம்பெருமானாரே என்று தெளிந்து காட்டுகிறார்

என்னைப் புவியில் ஒரு பொருள் ஆக்கி-
அடியேன் வாய் வார்த்தையாக கூட சொல்ல தெரியாமல் இருந்த என்னை –
பகவத் விஷயத்துக்கும் -கூட ஆள் ஆகாதபடி உலகியல் இன்பத்திலே உழன்ற படியால்
பெரியோர்களால் ஒரு பொருளாக மதிக்கத் தகாத என்னைக் கூட எங்கனம் பொருள்
ஆக்கினாரோ எம்பெருமானார் என்று வியக்கிறார் -ப்ரஹ்மத்தை பற்றி அறிவில்லாதவன் அசத்-
அதாவது இல்லாதவன் ஆகிறான் -என்கிறது வேதம் -இன்று உருவாக்கப் பட்டு மிக உயர்ந்த நிலையில்
வைக்கப் பட்டு உள்ள அமுதனார் முன்பு தாம் உருமாய்ந்து படு குழியில் கிடந்தமையை புரிந்து பார்த்து வியக்கிறார்
எம்பெருமானைப் பற்றுதல் அறிவின் முதல் நிலை –
அந்நிலையினை எம்பெருமான் அருளினால் எய்தினவர் ஆழ்வார் –
பொருள் அல்லாத என்னைப் பொருள் ஆக்கி அடிமை கொண்டாய்-என்று வியக்கிறார் அவர் –
எம்பெருமானாரை பற்றுதல் அறிவின் முதிர் நிலை –
அந்நிலையை எய்தினவர் வடுக நம்பி –
எம்பெருமானார் அடியார்கள் அளவும் பற்றுதல் அறிவின் முதிர்ச்சிக்கு எல்லை நிலம் –அந்நிலையை எய்தி விட்டார் அமுதனார் –
பொருளானார் ஆழ்வார்
மேலோர் ஆசைப் படும் பொருள் ஆனார் வடுக நம்பி
மணவாள மா முனிகள்-
உன்னை ஒழிய ஒரு தெய்வம் மற்று அறியா-மன்னு புகழ் சேர் வடுக நம்பி -தன்னிலைமை-என் தனக்கு நீ தந்து எதிராசா -எந்நாளும்-உன் தனக்கே ஆள் கொள்ளு உகந்து -என்று
வடுக நம்பியைப் போலே தம்மையும் பொருளாக்கி ஆள் கொள்ள வேணும் என்று பிரார்த்திப்பது காண்க
அமுதனாரோ மேலோர்க்கும் வாய்த்தற்கு அரிதான நிலையை எய்தினவர் ஆதலின்-ஒப்பற்ற பொருள் ஆனார் –
ஒரு பொருள்-ஒப்பற்ற பொருள்
சீரிய பேறு உடையாரான ஆழ்வான் திருவடிக் கீழ் சேர்த்து எம்பெருமானார்
பொருளாக்கினமையின் அமுதனார் ஒப்பு இல்லாத பொருள் ஆனார் -என்க-
கூரத் ஆழ்வான் சரண் கூடி –இராமானுசன் புகழ் பாடி -ஆள் செய்வதாக -மொழியைக் கடக்கும் –என்னும் பாசுரத்தில் அமுதனார் அருளி செய்வது இங்குக் கருத தக்கது –
இவ் ஒப்பற்ற நிலையும் ஒரு குறிப்பிட்ட இடத்தில் மாத்ரம் அன்று –உலகு எங்கும் -என்பார் புவியில் -என்கிறார் –
இனி இருள் தரும் மா ஞாலத்திலேஎன்னவுமாம் –மருள் சுரந்த முன்னைப் பழ வினை வேர் அறுத்து –
இந்நிலையினின்றும் நழுவாத வண்ணம் -என் கர்ம சம்பந்தத்தை அறுத்ததோடு அன்றி –வாசனையாகிய வேரையும்களைந்து எறிந்தார் -என்கிறார் –
வாசனை யாவது -கர்மம் மீண்டும் தளிர்க்கும் படி மனத்தில் ஒட்டிக் கொண்டு இருக்கும்
பண்டைப் பழக்கத்தின் நுண்ணிய நிலைமை -சம்ஸ்கார விசேஷம் -பல்வகை பிறப்புகளுக்கும்
காரணமாகிய இக்கர்ம சம்பந்தம் அஞ்ஞானத்தால் ஏற்படுவதாலின்-மருள் சுரந்த -என்கிறார் –
மருள் சுரந்த -மருளாலே சுரக்கப் பட்ட என்றபடி –மருளாவது -பொருள் அல்லாதவற்றை பொருள் என்று உணர்தல் –
இனி மருளை சுரந்த வினை என்னலுமாம் –
முன்பு அவித்தை வினைக்கு ஹேதுவாயிற்று -இப் பொழுது வினை அவித்யைக்கு ஹேது வாகிறது –
மருளால் வினை -எனபது விதையால் மரம் -எனபது போன்றது –வினையால் மருள் எனபது மரத்தால் விதை எனபது போன்றது –
முடிபு அநாதி எனபது தவிர வேறு இல்லை –அதனைக் கூறுகிறார் -முன்னைப் பழ வினை -என்று
முன் -பழைமை -இரண்டும் ஒரே பொருளை சொல்வன –இவ் இரு சொற்களும் மீ மிசை எனபது போலே மிக்க பழைமையை உணர்த்தி –
அநாதி -என்னும் கருத்தை உள் கொண்டு உள்ளன –வினைகள் நீங்கினும் அவற்றை செய்த பழைய வாசனை மீண்டும் செய்யத்
தூண்டுமாதலின் அதனையும் போக்கினார் என்னும் கருத்துப் பட -வேர் அறுத்து -என்றார் –
வேர் எனபது வாசனையை –
வாசனையை வேராக உருவினை செய்யவே -வினை மரம் எனபது பெற்றோம் –இது ஏக தேச உருவகம் –

ஊழி முதல்வனையே பன்னப் பணித்த –
ஊழி -எனபது பிரளயமாய் -அதற்க்கு உள் பட்ட பொருள் அனைத்துக்கும் உப லஷணமாய்-
எல்லா பொருள்களுக்கும் காரணமான சர்வேஸ்வரனை சொல்லுகிறது – ஊழி முதல்வன் -என்னும் சொல் –
அவனையே ஆராய்ந்து த்யானம் செய்து உய்யும்படியாக எம்பெருமானார் பணித்தது ஸ்ரீ பாஷ்யத்திலே –
காரணப் பொருளை ஆராய வேண்டும் என்று தொடங்குவது பிரதம சூத்தரம் ஆதலின்-அதனை விளக்கும் ஸ்ரீ பாஷ்யமும் அதனையே பணிப்பதாயிற்று –
முதலினையே -என்னாது முதல்வனையே -என்று உயர் திணையாக கூறினது –
பல பொருள்களாக கடவேன் -என்று படைப்பது பிரதான தத்துவமாகிய அசேதன பொருளுக்கு இயையாது –
பரம சேதனான சர்வேஸ்வரனுக்கு இயையும் எனபது தோற்றதற்கு என்க –
இதனால் காரணமாய் இருத்தல் பிரமத்துக்கு இயையும் என்பதை கூறும்-சமன்வய அத்யாயத்தின் பொருள் கருதப் பட்டதாய் ஆகிறது –

பன்ன -என்பதால்-முதல்வனையே ஆராயும்படி அம முதன்மை -காரணத்வதை -யை உறுதிப்படுத்துவதால் -பிறர் கூறும் குற்றங்களால் பாதிக்க படாமை
கூறும் இரண்டாவதான-அவிரோத அத்யாயத்தின் பொருள் கருதப் படுகிறது –
இனி பன்னுதல் விவேகித்து -அனுசந்தித்தலாதலின் உபாயம் தோற்றலின்-மூன்றாவதான -சாதன அத்யாயத்தின் பொருளையும் இங்கேயே கருதுவதற்கும்
இடமுண்டு –இனி பன்னுதல்-நெருங்குதலாய் -பர பிரமத்தை கிட்டுதல் -கூறுவதாக-கொண்டு இங்கேயே நான்காவதான பல அத்யாயத்தின் பொருளையும்
கூறுவதாக-கருதுவதற்கும் இடம் உண்டு –

ஊழி முதல்வனையே பன்ன –
காரணப் பொருளையே சிந்திக்கும் படி -என்றபடி –ஏ-பிரி நிலையின் கண் வந்தது-காரிய பொருளான பிரம்மா முதலியோரினின்றும் பிரித்துக் காட்டுகிறது –

பணித்த இராமானுசன் பரன் –
படைத்தவனைப் பன்னும்படி பணித்தவர் ஆதலின் -இராமானுசனை -பரன் -என்கிறார்
யஸ்மாத் தத் உபதேஷ்டா ஸௌதஸ்மாத் குரு தரோ குரு -உபதேசம் பண்ணுகிற
ஆசார்யன் உபதேசிக்கப் படும் எம்பெருமானை விட மிக மேம்பாடு உடையவன் –என்றபடி பணித்த ஆசார்யனை பரன் என்கிறார் –

இராமானுசன் பரன் –
ஆக்கை கொடுத்து அளித்த ஊழி முதல்வன் இவர்க்குப் பரன் அல்லன் –
ஆவி -ஆத்ம தத்வம் -கொடுத்து அளித்த இராமானுசனே இவர்க்குப் பரனாக தோன்றுகிறார்
அறிவினால் பொருள் ஆக்கினாரே இவரை-நித்ய சம்சாரிகளாய் இருந்த தங்களை நித்ய சூரிகளுக்கு ஒப்பப் பொருள் ஆககினமை
கண்டு பரன் எனப் பற்றினர் ஆழ்வார்கள் ஊழி முதல்வனை –அவனாலும் ஆகாது கை விடப் பட்ட தம்மை -விண்ணுளாரிலும் சீரிய ஒரு பொருளாக
இப்புவியில் ஆக்கினமை கண்டு எம்பெருமானாரையே பரன் எனப் பற்றுகிறார் அமுதனார் –

பாதமும் என் சென்னித் தரிக்க வைத்தான் –
பாதமும் -உயர்வு சிறப்பு உம்மை
என் -என்று தம் இழிவை எல்லாம் எண்ணிப் பார்க்கிறார்
இகழ்வாய தொண்டனேன் சென்னியில் பரன் பாதம் வைத்து அருளினாரே -இது என்ன பெறா பேறு
என்று பேருவகை கொள்கிறார் அமுதனார் -ஆச்சார்யர்களுக்கு அருள் மிகுந்தால் தன் திருவடிகளை-அண்டினவர்கள் தலை மீது வைப்பார் போலும் –
மருளாம் இருளோடு மத்தகத்து தன் தாள் அருளாலே வைத்தவர் -என்று அனுபவித்து அறிந்த-அருளாள பெருமாள் எம்பெருமானார்
ஞான சாரத்தில் அருளி இருப்பது இங்கு அறிய தக்கது –

தரிக்க -தாங்க
இதனால் வைத்ததும் திருவடியை எடுக்காமல் நெடு நேரம் வைத்து இருந்த சுகத்தை அனுபவித்து பேசுவது தெரிகிறது –
இனி -தரிக்க -என்பதற்கு இவர் தலை மேல் வைக்காமையினால் நிலை கொள்ளாது துடித்த
திருவடிகள் நிலை நிற்று தரிப்புக் கொள்ளும்படி என்று பொருள் கூறலுமாம்
இதனால் தம் பேறாக எம்பெருமானார் இவர் திரு முடியில் திருவடி விதமாய் தெரிகிறது
இவ்விடத்தில் தளிர் புரையும் திருவடி என் தலை மேலவே -என்னும் திருமங்கை மன்னன் ஸ்ரீ சூக்தியையும்
என் தலை மேலவே தளிர் புரையும் திருவடி -இவர் தலையிலே ஸ்பர்சித்த பின்பு
தளிர் புரையும் திருவடி யாயிற்று -அல்லாத போது திருவடிகள் சருகு ஆனால் போலே இருக்கை –என்னும் வ்யாக்யானதையும் நினைக –
இனி ஒரு பொருளாக்கி அந்நிலை புறம்பே போய்க் கெடாது ஒழிய வேணும் என்று
அமுதனாரை தம்மடிக் கீழ் வைத்துக் கொண்டார் என்று கருதலுமாம் .இங்கு
அருள் செய்து அடியேனைப் பொருளாக்கி உன் பொன்னடிக் கீழ்ப் புக வைப்பாய் -என்னும்
திருவாய் மொழி அனுசந்திக்க தக்கது -பொருள் ஆனாரை வைத்துக் கொள்ளும் ஸ்த்தானம்
பொன்னடிக் கீழ்ப் போலே காணும் -எனபது அவ்விடத்திய சுவை மிகு ஈடு வியாக்யானம் .
பரன் -என்று எம்பெருமானார் மேன்மையையும்
பாதம் வைத்தான் -என்று எளிமையையும்
என் சென்னியில் தரிக்க வைத்தான் -என்று சீலமும் அருளும் தோற்றுகின்றன –
எம்பெருமானார் தாமாகவே வந்து தமது நிர்ஹேதுக கிருபையால் தம் திருவடிகளை-
சென்னியில் தரிக்க வைத்து உய்வித்தல் அரங்கமாளி விஷயத்திலும் கண்டு அறிந்ததாம் –
இனி -பரன் -என்பதை
இராமானுசனுக்கு அடை மொழி யாகக் கொள்ளாது மேலே கூட்டிப் பரன் பாதமும் -பரம-புருஷனாகிய ரெங்க நாதன் திருவடிகளையும் என்று கூறலுமாம்
-இப்பொழுது-சர்வேஸ்வரனுடைய திருவடிகளையும் என் சென்னியிலே தரிக்கும்படியாக எம்பெருமானார் வைத்தார் என்றதாயிற்று
பரம புருஷனான ரெங்க நாதனும் எம்பெருமானாருக்கு-வசப்பட்டு இருத்தலின் -அவன் திருவடிகளை வைத்து அருளுவதாக அமுதனார் அருளி செய்கிறார்
-இதனை அடி ஒற்றியே வேதாந்த தேசிகனும் நியாச திலகத்தில்
-தத்தே ரங்கீ நிஜமபி பதம்-தேசிகாதே சகான்க்க்ஷீ-அரங்கன் ஆசார்யன் கட்டளையை எதிர்பார்ப்பவனாய் தன் பதத்தையும் தருகிறான் –என்று அருளி உள்ளார்
-இங்கு கட்டளைப் படி நடப்பதால் ஆசார்யனுக்கு அரங்கன் விதேயனாக கூறப் பட்டு இருப்பது-கவனிக்க தக்கது -இங்கே தேசிகன் எனபது எம்பெருமானாரையே –
குரு ரிதி சபதம் பாதி ராமானுஜார்யே -என்று-குரு என்னும் சொல் எம்பெருமானார் இடம் பொலிவுறுகிறது -மற்றவர் இடம் அன்று -என்றபடி
எம்பெருமானாரே தேசிகர் என்க –
தேசிகோ மே தயாளு -என்று முன்னும் -தேசிகா தேச காங்கி-என்று பின்னும் சொல்லைக் கையாண்டு
இடையே லஷ்மன முனி என்று எம்பெருமானாரைக் குறிப்பிடுவதால் தேசிக என்னும் சொல்
அவரையே குறிப்பிடுவதாக கொள்வது ஏற்புடையதாகும் -ஆகவே தேசிக ஆதேசம் -கட்டளை
எனபது ராமாநுஜார்ய திவ்ய ஆக்ஜையையே -நிஜம் அபிபதம் எனபது பரம பதத்தை கூறும்
என்று கொண்டாலும் -தனது திருவடியையும் -என்னும் பொருளும் ஒவ்வாதது அன்று –
ஏற்புடையதே -மோ ஷதை தரும் போதும் தலையில் திருவடித் தாமரையை வைப்பதாக கூறப்பட்டு-இருப்பதும் இங்கு உணர தக்கது –
அரங்கன் செய்ய தாள் இணையோடு ஆர்த்தான் -என்று மேலே இவர் அருளி செய்வதற்கு ஏற்ப பரன் என்பதற்கு-ரங்க நாதன் என்று பொருள் உரைக்கப் பட்டது –
திருப்பாதம் என்னாது பாதம் என்றது -தலையில் வைபதர்க்கு முன்பு அதற்க்கான-சீர்மை அறியாமையினால் என்க –
இனி சென்னியில் வைத்த பாதத்தை தரிப்பது குணம் கண்டு அன்று –
சத்தா பிரயுக்தம் -இயல்பாக அமைந்தது -என்னும் கருத்துடன் அங்கனம் கூறினார் ஆகவுமாம்-
பரன் பாதம் என்று ப்ராப்தி -சம்பந்தம் கூறப் பட்டது
ஆழ்வார் ஆள வந்தார் போன்ற மேலோர் முடிகளில் போலே எம்பெருமானார் அருளினால் அமுதனார்
முடியிலும் பரன் பாதம் விளங்குவதாயிற்று-பரன் பாதம் என் தன் சென்னி -என்றும் ஒரு பாடம் உண்டாம்
எனக்கு ஏதும் சிதைவு  இல்லையே
எம்பெருமானார் தாமே ஏற்றுக் கொண்டமையின் எனக்கு ஒரு குறையும் வர வழி இல்லை-என்றபடி-நான் முயலின் அன்றோ சிதைவு எனக்கு நேருவது எனபது கருத்து

————————————————————————–

அடியேன் கேள்வி ஞானத்தால் ஜல்பித்தல் —

பண்ணப் பண்ணித இராமானுசன்
ஸ்ரீ பாஷ்யம் முகேன அருளி –ஸ்ரீ பாஷ்யமும் திரு மந்த்ரமும்-ஓம் முதல் இரண்டு அத்யாயம்
நமோ மூன்றாவது நாராயணா நாலாவது அத்யாயம்
குற்றங்கள் விலக்க -அவி விரோதம்-இரண்டாம் அத்யாயம்-இதிலும் நான்கு பாதம்
சுய பஷ ஸ்தாபனம் முதல் பாதம் பர பஷ நிதர்சம் இரண்டாம் பாதம்
காரணம் காரியம் அடுத்த இரண்டு பாதங்கள்.
பன்னி பன்னி உரைத்தார் //காரணத்தை உபாசனம்-வைராக்ய பாதம் முதலில்- கர்ப்பம் போன்ற சம்சார தோஷம் காட்டி
-அடுத்து உபய லிங்க பாதம் குணங்கள் ஏற்றம் -விட வேண்டியதை சொல்லி பற்ற வேண்டியது.
உத்தர பாதம் விதியை விசாரணம் குணங்கள் வழி /அங்க பாதம் -உபாசனதுக்கு அங்கம் -பன்ன -அனுசந்திக்க
.நான்காவது பல அத்யாயம்,,ஆவிர்த்தி பாதம் கர்ம நிவ்ருத்தி முதல் பதம்.ஸ்தூல தேக நிவ்ருத்தி /கதி அர்ச்சிராதி கதி பாதம் /
முக்தி பதம் -சேர்ந்து அனுபவித்தல் ஸ்வரூப ஆவிர்பாவம் ..பன்ன =அடைதல் ..இப்படி பணித்த பரன் ராமானுசன்
சதாச்சர்யர் மந்திர ரத்னம் கொடுத்தவரே பரன்.
பாதமும் -உயர்வு தோற்ற உம்மை தொகை
வடுக நம்பி நிலைமை தந்து அருள வேணும் மா முனிகள் -பிரார்த்தனை.போல… சென்னி தரிக்க -புருஷார்த்தம் .வைத்தான்
-பிராபகம் .கண்ணை உன்னை காண என்னை கொண்டே –
அதிகாரி என் சென்னிக்கு-அதிகாரி ..தரிக்க- தரிக்கும் படி பொறுக்க பொறுக்க சிறு சிறிதே விழியாவோ போல
–பார்த்து பார்த்து முளை கதிரை –சொல்லி கொடுத்து கிளிக்கு-அப்புறம் குறுங்குடி முதலை /என் சென்னிக்கு தன பாதம் தரிக்க
-அவன் பாதம் இப் பொழுது தான் தரித்ததாம்….சம்பந்தம் இன்றி சிறகாய் உலர்ந்து இப் பொழுது தான் தளிர்ததாம்..
ராமன் ஜுரம் நீங்க-விபீஷணன் பட்டாபிஷேகத்துக்கு ஒத்துக் கொண்ட பின்னே தானே-தளிர் புரையும் திருவடி என் தலை மேல் .
. ..ஆவிசேர் அம்மானுக்கு ஆரம் உள -ஆவி சேர்ந்த பின்பு தான் அம்மான் ஆனான்..
அல்லாவி உள் கலந்தான் -நான் அவனை ஆரா அமுதம் என்று அனுபவிக்க
தான் என்னை ஆரா அமுதம் என்று பெறா பேறு பெற்றது போல் அனுபவிக்கிறானே –
வந்து அருளி என் நெஞ்சு னிடம் கொண்ட வானவர் கொழுந்தே
..பரத்வம்-பரம் வைத்தான் – சௌலப்யம் என் சென்னி -சௌசீல்யம் /மூன்றும் அருளினார்
மணியை வானவர் கோனை கண்ணனை தன்ன தோர் அணியை/மாலே மணி வண்ணா ஆலின் இலையாய்
/அம்மா நான் வேண்டுவது ஈதே – இங்கு எல்லாம் பிரதம பர்வ பிரார்த்தனை…பரகத ச்வீகாரம்-என்பதால் சிதைவு-அழிவு இல்லையே –
பருப்பதத்து கயல் பொறித்த –திருப் பொலிந்த சேவடி என் சென்னியின் மேல் பொறித்தாய் –அங்கும் மலை நடக்க வில்லை- கேட்க வில்லை –
அது போல் அபேஷிக்காமல் தன் பேறாக வந்து ஆள் கொண்டாயே
.பாதமும் -திரு பாதமும் இல்லை-என் ?
வைத்த பின்பு-பாதம் என் சென்னிக்கு முன் உள்ளது .அறிந்தோம் –அடி விடாமல் அடி பிடித்து அருளுகிறார் –
சரணாரவிந்தம் -காதலால் வாய் புலத்துகிறார் ..மீண்டும் மீண்டும் –முத்து கோர்ப்பவன் முகம் பார்த்து கோத்து விலை கூட்டுவது போல்
அடி தோறும் அடி சேர்த்து -நம்மை எம்பெருமானாரை அனுபவிப்பிக்க பண்ணுகிறார் அமுதனாரும்
சென்னித் தரிக்க வைத்ததால் இனி ஏதும் சிதைவு வில்லையே -இருவருக்கும்
பயன் அத்தலைக்கும் இத்தலைக்கும் ஆன பின்பு -சிதைவுவுக்கு இடம் ஏது

————————————————————————

கந்தாடை அப்பன் திருவடிகளே சரணம் –
திருமலை நல்லான் சக்கரவர்த்தி ஸ்ரீ ராம கிருஷ்ண ஐயங்கார் திருவடிகளே சரணம் .
பிள்ளை லோகம் ஜீயர் திருவடிகளே சரணம்
திருவரங்கத் தமுதனார் திருவடிகளே சரணம் .
ஆழ்வார் எம்பெருமானார் ஜீயர் திருவடிகளே சரணம் .

Leave a Reply

Fill in your details below or click an icon to log in:

WordPress.com Logo

You are commenting using your WordPress.com account. Log Out / Change )

Twitter picture

You are commenting using your Twitter account. Log Out / Change )

Facebook photo

You are commenting using your Facebook account. Log Out / Change )

Google+ photo

You are commenting using your Google+ account. Log Out / Change )

Connecting to %s


%d bloggers like this: