திரு விருத்தம் -47-ஸ்ரீ பெரியவாச்சான் பிள்ளை -வியாக்யானம் –

அவதாரிகை –
கலந்து பிரிந்து பிரிவாற்றாமை நோவுபடுகிற தலை மகளைக் கண்ட
திருத் தாயார்-
பாதகங்களின் பெருமையையும் –
இவள் ஆர்த்தவத்தையும் –
அனுசந்தித்து -என்னை விளைய கடவதோ -என்கிறாள் –

திரிகின்றது வடமாருதம் திங்கள் வெந்தீ முகத்து
சொரிகின்றது அதுவுமது ,கண்ணன் விண்ணூர் தொழவே
சரிகின்றது சங்கம் தண்ணம் துழாய்க்கு  வண்ணம் பயலை
விரிகின்றது முழு மெய்யும் என்னாம் கொல் என் மெல்லியற்கே –47–

பாசுரம் -47-திரிகின்றது வட மாருதம் திங்கள் வெம் தீ -பிரிவாற்றாது வருந்தும் தலைவி நிலை கண்டு
செவிலி இரங்குதல் -நாங்கள் வரி வளை -8-2-

பதவுரை

வட மாருதம்–வாடைக் காற்று
திரிகின்றது–உலாவுகிறது;
திங்கள்–(குளிர்ந்த இயல்பையுடைய) சந்திர மண்டலம்
வெம் தீ–கொடிய நெருப்பை
முகந்து சொரிகின்றது–வாரி யிறைக்கின்றது:
அதுவும் அது–முற்சொன்ன வாடைக் காற்றும் அப்படியே நெருப்பை வீசுகின்றது;
கண்ணன்–கண்ண பிரானுடைய
விண் ஊர்–பரமபதமாகிய வாஸஸ்தாநத்தை
தொழவே–இடைவிடாது தொழுது அநுபவிக்கவேணுமென்று ஆசைப்பட்டு அது கிடையாமையால் வந்த மெலிவாலே
சங்கம்–(கையிலணிந்துள்ள) சங்குவளை.
சரிகின்றது–கழன்று விழுகின்றது;
தண் அம் துழாய்க்கு–(அவனது) குளிர்ந்த அழகிய திருத்துழாயினிடத்தில் வைத்த ஆசையினால்
(ஆசைப்பட்டு அது கிடையாமையினாலே)
முழு மெய்யும்–உடம்பு முழுவதிலும்
வண்ணம் பயலை விரிகின்றது?–(இயற்கையான மாமை நிறம் நீங்கிப்) பசுப்பு நிறம்பரப்புகின்றது (இனி)
என் மெல்லியற்கு–மென்மையான தன்மையையுடைய என் மகளுக்கு
என் ஆம் கொல்–யாதாய் முடியுமோ.

வியாக்யானம் –

திரிகின்றது வட மாருதம் –
வாடையானது -மத்தகஜம் ஆளை கணிசித்து உலாவுமா போலே உலாவா நின்றது –
நாயகனுடைய தண்ணளி யற்ற சமயம் பார்த்து நலிவதாக திரியா நின்றது –
அன்றிக்கே –
வாடை யாவது குளிரக் கடவது இறே –
அந்த சைத்தியத்தை மாறாடி சுடா நின்றது –
திங்கள் இத்யாதி –
இதனுடைய ச்வாபம் அந்யதாபவித்தவாறே -நாம் தான் பேசாது இருக்கிறது என் –
என்று சந்தரன் நெருப்பை முகந்து சொரிய தொடங்கினான் –
வெம்தீ-
நெருப்பும் காற்றும் கூடிற்று காணும் –
நெருப்பு சுடுமா  போல் அன்று இறே நீர் கொதித்தால்  சுடுவது –
முகந்து சொரிகின்றது –
அங்கு குறைவற்று கிடக்கிறது –
வாடையோபாதியும் சந்த்ரனோபாதியும் பிரிந்தார்க்கு
பாதகமாவன சில உண்டு இறே –
ஒரு கடலோசை  -அன்றில் -தென்றல் -விடை மணி குழல் ஓசை -குயில் -என்றாப் போலே –
இவற்றிலே ஓன்று புத்தி-அதினுடைய பாதகத்வத்தில் உறைப்பு -தன் வாயால் சொல்ல மாட்டாமையாலே
அதுவும்  அப்படியே -என்கிறாள் –
அன்றிக்கே –
திரிகின்றது என்றது அவ்வாடையும் சந்த்ரனோபாதி நெருப்பை முகந்து
சொரியா நின்றது -என்கை — கண்ணன் இத்யாதி –
புறம்பே சிலர் பாதகராக நின்றார் கள் என்று சொல்ல வேணுமோ –
நங்கை பட்டவை நலிகிறபடி கண்டால் -அவதரித்து சுலபனான இது தான்
காதா சித்கதம் ஆகையாலே -என்றும் ஒக்க ஓர்  இருப்பே யாய் காட்சி கொடுக்கிற
கண்ணன் விண்ணூர் –
ராகவச்ய நிவேசனே -சுந்தர காண்டம் – 33-7 – ஸ்ரீ ராமனுடைய அரண்மனையில் -என்னுமா போலே –
தண்ணம் துழாய் -இத்யாதி -அவையானால் கொண்டு இட்டவை இறே –
ஸ்வாபாவிகமான நிறமும் வேறுபடா நின்றது –தண்ணம் துழாய் -இத்யாதி-
பதி சம்மாதிதா -அயோத்யா காண்டம் –18-21 – கணவரால் நல்ல செய்தி கூறப் பட்ட சீதை என்று-அவன் தோளின்
மாலையை வாங்கி -இட்டு – கொண்டு ஆடும்படி நினைத்து ஆயிற்று -உடம்பு வெளுக்கிறது –

வண்ணம் இத்யாதி -ச்வாபாவிகமான நிறமானது பயலையாய்க் கொண்டு
உடம்பு அடைய பரவா நின்றது –
என்னாம் கொல் இத்யாதி –
ஒரு வாடையும் வை வர்ணயமும் வேண்டாதபடி –
மருது ச்வபாவையாய் இருக்கிற இவளுக்கு –
அதுக்கு மேலே இவையும் ஆனால் என்னாய் விளையக் கடவதோ –

ஸ்வாப தேசம்
இத்தால் ஆழ்வாருடைய ப்ரக்ருதியா உண்டான மார்த்வத்தையும் ஆற்றாமையையும் இவர் ஆசைப்பட்டது அந்தரங்க விருத்திகள்
ஆகையால் அது பெறாமையால் வரும் ஆற்றாமை பாடாற்றலாம் அல்லது என்னும் இடத்தையும் கேட்டவர்கள்-
இனி இவரைக் கிடைக்க மாட்டாதோ என்னும்படியான தம் தசையைப் பார்ஸ்வத்தவர்கள் பாசுரத்தால் தாம் அனுபவிக்கிறார் –

————————————————————

ஸ்ரீ கந்தாடை அப்பன் திருவடிகளே சரணம்
ஸ்ரீ பெரியவாச்சான் பிள்ளை திருவடிகளே சரணம் .
நம் ஆழ்வார் திருவடிகளே சரணம்.
பெரிய பெருமாள் பெரிய பிராட்டியார் ஆண்டாள் ஆழ்வார் எம்பெருமானார் ஜீயர் திருவடிகளே சரணம் .

Leave a Reply

Fill in your details below or click an icon to log in:

WordPress.com Logo

You are commenting using your WordPress.com account. Log Out /  Change )

Google photo

You are commenting using your Google account. Log Out /  Change )

Twitter picture

You are commenting using your Twitter account. Log Out /  Change )

Facebook photo

You are commenting using your Facebook account. Log Out /  Change )

Connecting to %s