ஸ்ரீ வசன பூஷணம்-சூர்ணிகை -366/367/368/369/370/371/372/373/374/375/376/377/378/379/380—ஸ்ரீ மணவாள மா முனிகள் வியாக்யானம்-

ஆறு பிரகரணங்களில் ஐந்தாவதான–பகவந் நிர்ஹேதுக க்ருபா பிரபாவ -பிரகரணம் –

சூரணை -366
ஸ்வ தோஷ அனுசந்தானம் பய ஹேது –
பகவத் குண அனுசந்தானம் அபய ஹேது –

இனி ஸ்வ தோஷ அனுசந்தானம் பய ஹேது -பகவத் குண அனுசந்தானம்-அபய ஹேது -என்று துடங்கி –
நிவர்த்ய ஞானம் பய ஹேது -நிவர்த்தக ஞானம் அபய ஹேது -406–என்னும் அளவாக இவ் அதிகாரிக்கு –
அநாதி கால ஆர்ஜித -கர்ம விநாச காரணமாய் -அத்வேஷம் முதலாக -ப்ராப்தி பர்யந்தமாக நடுவாக  உள்ள பேறுகளுக்கு எல்லாம் பிரதான ஹேதுவான –
பகவந் நிர்ஹேதுக க்ருபா வைபவம் சொல்லப் படுகிறது –
சம்சாரிகள் தோஷமும் ஸ்வ தோஷம் என்று நினைக்கை முதலாக -ப்ரசக்த அனு ப்ரசக்தமாய் வந்த
அர்த்த விசேஷங்களை பிரதிபாதித்துத் தலைக் கட்டின -அநந்தரம்-கீழ்
ஸ்வ தோஷத்துக்கும்-இத்யாதி வாக்யத்தாலே -இவனுக்கு அநவரத கர்தவ்யமாய் சொன்ன
ஸ்வ தோஷ -பகவத் பாகவத குண அனுசந்தானங்களில் -வைத்துக் கொண்டு -பாகவத குண அனுசந்தானம்
பிரதிபாத்ய அம்சத்துக்கு உபயுக்தம் அல்லாமையால்-அத்தை விட்டு –
அதுக்கு உபயுக்தமான ஸ்வ தோஷ -பகவத் குண அனுசந்தானங்களை அங்கீகரித்து கொண்டு அவை இரண்டுக்கும்
பிரயோஜனம் இன்னது என்கிறார் மேல் –

ஸ்வ தோஷம் ஆவது –
அநாத்ம குணாதிகளும்-அதுக்கு மூலமாய் -அநாதி காலமே பிடித்து காட்பேறிக் கிடக்கிற
அவித்யாதிகளும் –
ஏதத் அனுசந்தானம் இது இதுவாக இன்னம் சம்ஸ்ரனம் வரில் செய்வது என் என்னும்
பயத்துக்கு ஹேது –
பகவத் குணம் ஆவது -இத் தோஷத்தை பார்த்து இகழாமல் அங்கீகரித்து -இவற்றைப் பொறுத்து –
இவ்வாத்மாவை திருவடிகளில் சேர்த்துக் கொள்ளுகைக்கு  உடலான அவனுடைய தயா ஷாந்தியாதிகள் –
ஏதத் அனுசந்தானம் அநாதிகாலம் சம்சார ஹேதுவாய் போந்த ஸ்வ தோஷ பலத்தை பார்த்து –
இன்னமும் அப்படியாகில் செய்வது என் என்கிற பயத்தினுடைய நிவ்ருத்திக்கு ஹேது என்கை-
துரந்தஸ்யா அநாதே அபரகரநீயச்ய மகாதோ நிஹீந ஆசாரோ அஹம் நிரூபசு அசுபச்யாஸ் பதமபி– தயா சிந்தோ -பந்தோ- நிரவதிகவ வாத்சலிய ஜலதே
தவஸ் மாரம் ஸ்மாரம் குண காமம் இதீ இச்சாமி கதாபி – ஸ்தோத்ர ரத்னம்- என்னக் கடவது -இறே-

——————————————————

சூரணை-367-

பய அபயங்கள் இரண்டும் மாறாடில்
அஜ்ஞதையே சித்திக்கும் –

இப்படி இவ்விடத்திலே -பய அபய ஹேதுக்களான-சகல தோஷ -சகல குணங்களையும் -சேரச் சொல்லி இருக்கச் செய்தே –
இழவுக்கு அடி கர்மம் -பேற்றுக்கு அடி கிருபை -என்றும் -கர்ம பலமும் போலே க்ருபா பலமும் அனுபவித்தே அற  வேணும் -என்றும்
கர்மத்தையும் கிருபையுமே இழவு பேறுகளுக்கு ஹேதுவாய் சொல்லிக் கொண்டு போய் -பய ஹேது கர்மம் -அபய ஹேது காருண்யம்-என்று நிகமித்தது –
இவை எல்லாத்திலும் இவனுக்கு -சம்சார மோஷங்களுக்கு பிரதான ஹேதுக்களவை ஆகையாலே -இவை இரண்டையும் பின் செல்லும் –
மற்றுள்ளவையும் இவை புக்கிடத்தே தானே வந்து விடும் இறே –
இங்கன் அன்றிக்கே –
அவன் படியை நினைத்து பயமும் –
தன் படியை நினைத்து அபயமுமாம் அளவில் அறிவிலித் தனமே பலிக்கும் -என்கிறார் –

அதாவது –
கீழ் சொன்னபடி அன்றிகே –
அநாதி காலம் தனக்கு பரதந்த்ரமான ஆத்ம வஸ்துவை -கர்ம வ்யாஜத்தாலே சம்சரித்துப் போனவன் அன்றோ –
நிரந்குச ஸ்வதந்த்ரன் ஆனவன் இன்னமும் சம்சரிப்பிக்கில் செய்வது என் -என்று அவன் படியை நினைத்து பயப்படுகையும் –
முன் போல் அன்றிக்கே –
நமக்கு இப்போது ஆத்ம குணங்கள் உண்டாகையாலே -பேற்றில் கண் அழிவு இல்லை என்று –
தன் படியை நினைத்து பயம்  கெடுகையாம் அளவில் – தான் தமக்கு நாசகன் என்று பயப்படுகையும் –
ஈஸ்வரன் ரஷகன் என்று பயம் கெடுகையும் ஆகிற –
ஜ்ஞாத்ருத்வ வேஷம் இல்லாமையாலே -அஜ்ஞத்தையே சித்தித்து விடும் -என்கை –

——————————————————–

சூரணை -368-

ஆனால்
நலிவான் இன்னம் எண்ணுகின்றாய் –
ஆற்றம் கரை வாழ் மரம் போல் அஞ்சுகின்றேன் –
என்கிற பாசுரங்களுக்கு
அடி என் -என்னில் –

அஜ்ஞதையே சித்திக்கும் -என்ற இத்தை தள்ளுகைக்காக -ஆழ்வார்கள் பாசுரங்கள் கொண்டு –
பயத்ய ஸ்தானம் பண்ணினவர்கள் சங்கையை அனுவதிக்கிறார் –

அதாவது –
இப்படி ஆகில் -தத்வ வித அக்ரேசர் ஆன ஆழ்வார்கள் –
உள் நிலாவிய இவை ஐவரால் குமை தீற்றி என்னை உன் பாத பங்கயம்
நண்ணிலா வகையே நலிவான் இன்னம் எண்ணுகின்றாய் -என்றும் –
காட்டிப் படுப்பாயோ -என்கிற படியே
விஷயங்களை காணில் முடியும்படியான என்னை -உள்ளே நிரந்தர வாசம் பண்ணுகையாலே
ஆந்த்ர சத்ருக்களாய் இருக்கிற இந்திரியங்கள் ஐந்தினாலும் நலிவு உண்ணும் படி பண்ணி –
ப்ராப்தமுமாய் போக்யுமுமான உன் திரு வடிகளைக் கிட்டாதபடி யாகவே
சரணாகதனான பின்பும் சம்சாரத்திலே வைத்து நலிய வெண்ணா நின்றாய் என்றும் –
மக்கள் தோற்றக் குழி தோற்றி விப்பாய் கொல் என்று இன்னம்
ஆற்றம் கரை வாழ் மரம் போல் அஞ்சுகின்றேன் -என்று
மனுஷ்யர்களுடைய -கர்ப்ப ஸ்தானத்திலே என்னுடைய கர்ம அநு குணமாக
இன்னம் சம்சரிப்பிக்கிறாயோ என்று -இப்போது இப்போது போயிற்று என்னும்படி –
பய ஸ்தானமான ஆற்றம் கரையிலே வர்த்திக்கிற மரம் போல் -உன் ஸ்வாதந்த்ர்யத்தை
நினைத்து அஞ்சா நின்றேன் என்றும் அருளிச் செய்த
பாசுரங்களுக்கு நிதானம் என் என்னில் -என்கை-

———————————–

சூரணை -369-

பந்த
அனுசந்தானம் –

அதுக்கு உத்தரம் அருளிச் செய்கிறார் –

அதாவது
பேறு இழவுகள் இரண்டும் அவனாலே என்னலாம்  படி -நிருபாதிக ரஷகன் ஆனவனோடு
தங்களுக்கு உண்டான சம்பந்தத்தினுடைய அனுசந்தானம் -என்கை –

—————————————

சூரணை -370-

பிரஜை தெருவிலே இடறி –
தாய் முதுகிலே குத்துமா போலே –
நிருபாதிக பந்துவாய் –
சக்தனாய் -இருக்கிறவன் –
விலக்காது ஒழிந்தால் –
அப்படிச் சொல்லாம் -இறே –

பந்த அனுசந்தானத்தாலே இப்படி தன்னால்  வரும் அவற்றை -அவன் குறையாக சொல்லலாமோ என்ன –
ஆம் என்னும் இடத்தை -ச த்ருஷ்டாந்தமாக –
அருளிச் செய்கிறார் –

அதாவது –
க்ரீடார்தமாக தஐவிலே ஓடித் திரிகிற பிரஜை -அங்கே இடறி கால் நொந்தவாறே –
அழுது கொண்டு அகத்திலே வந்து -தனக்கு இவ்வேதனை வந்தது -தாயாலே யாக நினைத்து
அவள் முதுகிலே குத்துமா போலே -ஒரு உபாதி  பரயுக்தம் அல்லாமையாலே –
ஒழிக்க ஒழியாத பந்தத்தை உடையவனுமாய் -இச் சேதனனுடைய கர்மத்தோடு
பிரகிருதி ப்ராக்ருதங்களோடு வாசி அற நலிவை தவிர்க்கைக்கு சக்தனுமாய் இருக்கிறவன்
நலிவு பட விட்டு விலக்காது ஒழிந்தால் -அவன் இவற்றை இட்டு நலிவிக்கிறான் என்னலாம் -இறே

———————————————–

சூரணை -371-

பிரஜையை கிணற்றின் கரையின்
நின்றும் வாங்காது ஒழிந்தால் –
தாயே தள்ளினாள் என்னக் கடவது  -இறே –

விலக்காத மாத்ரம் கொண்டு -அவன் செய்தான் என்னலாமோ -என்ன –
அருளிச் செய்கிறார் –

அதாவது –
கிணற்றின் கரையிலே பிரஜை இருக்கிற படியைக் கண்ட மாதாவானவள் –
அப்பொழுது ஓடிச் சென்று -கிணற்றின் கரையின் நின்றும்  வாங்காது ஒழிந்தால் –
கிணற்றிலே பிரஜை விழுந்த அளவில் -தாய் அப்போதே சென்று எடுத்தாள் ஆகில் –
இப்ப்ரஜை விழுமோ -கிணற்றின் கரையில்  இருப்பை -இவள் அனுமதி பண்ணி இருக்கையால் அன்றோ விழுந்தது –
ஆனபின்பு -இவள் அன்றோ -தள்ளினாள் என்று லோகம் சொல்லக் கடவது இறே -என்கை –

———————————————

சூரணை -372-

இவனுடைய அனுமதி பேற்றுக்கு
ஹேது அல்லாதாப் போலே –
அவனுடைய அனுமதியும்
இழவுக்கு ஹேது அன்று –

ஆனால் –
அப்ரதிஷித்தம் அநுமதம்-என்கிற ந்யாயத்தாலே -விலக்காமையாவது-அனுமதியாய் யற்ற பின்பு –
அனுமதியோ பின்னை இழவுக்கு ஹேது என்ன –
அருளிச் செய்கிறார் –

அதாவது –
ரஷ்ய பூதனான இவனுடைய ரஷ்யத்வ அனுமதி -அசித் வ்யாவ்ருத்தி வேஷம் ஆகையாலே -பகவல் லாபத்துக்கு ஹேது அல்லாதவோ பாதி –
ரஷகனான அவனுடைய  சம்சார அனுமதியும் -ஸ்வ ஆஜ்ஞ்ஞா ரூப சாஸ்திர மரியாதை
ஜீவிக்கைக்காக க்ரமேண அங்கீகரிப்போம் என்று இவன் -ருசி பார்த்து இருக்கிற
இருப்பாகையாலே -தத் அலாபத்துக்கு ஹேது அன்று -என்கை –

———————————————

சூரணை -373-

இரண்டும் இருவருக்கும் ஸ்வரூபம் –

இவ் அனுமதி த்வயம் பின்னை ஆவது என் -என்ன
அருளிச் செய்கிறார் –

இருவருக்கும் ஸ்வரூபம்-என்றது –
பர தந்த்ரனாயும்- ஸ்வதந்த்ரனாயும் இருக்கிற இருவருக்கும் ஸ்வ அசாதாரண ஆகாரம் என்றபடி -அதாவது –
பரதந்த்ரனான இவனுக்கு ஸ்வ ரஷ்யத்வ அனுமதி -ஸ்வரூப அதிரேகி அல்லாமையாலே -ஸ்வரூபம் –
ஸ்வ தந்த்ரனான அவனுக்கு ஸ்வ ரஷ்ய வஸ்து ரஷணத்தில் ஸ்வ ஆஜ்ஞ்ஞா ரூப சாஸ்திர அநு குண நிர்வாகண அர்த்தமான
சம்சார அனுமதி -ஸ்வாதந்த்ர்ய  வேஷம் ஆகையாலே -ஸ்வரூபம் -என்கை –

————————————-

சூரணை -374-

இழவுக்கு அடி கர்மம் –
பேற்றுக்கு அடி கிருபை –

ஆனால் இழவு பேறு களுக்கு அடி எவை என்ன –
அருளிச் செய்கிறார் –

அதாவது –
பகவத் விஷயத்தை அநாதி காலம் இழக்கைக்கு  ஹேது –
முன் செய்த முழு வினை -என்னும் படி
அநாதிகால சஞ்சிதமான இவனுடைய கர்மம் –
இப்படி இழந்து கிடந்தவன் அவ்விஷயத்தைப் பெருகைக்கு ஹேது –
விதி வாய்க்கின்று காப்பார் யார் -என்னும் படி
இரு கரையும் அழியப் பெருகும் -பகவத் கிருபை -என்கை –

————————————–

சூரணை -375-

மற்றைப்படி சொல்லில்
இழவுக்கு உறுப்பாம் –

இங்கன் அன்றிகே -மாறிச் சொல்லும் அளவில் வரும் அனர்ததத்தை
அருளி செய்கிறார் மேல்-

அதாவது –
இப்படி அன்றிக்கே -பய அபயங்கள் இரண்டும் மாறாடில்-என்கிற இடத்தில் -போலே –
இழவுக்கு அடி ஈஸ்வர ஸ்வாதந்த்ர்யம் –
பேற்றுக்கு அடி சேதன சத் குணம் -என்கிற
இழவு பேறு களுக்கு ஹேதுவை மாற்றிச் சொல்லில் –
ஈஸ்வரன் கை வாங்குகையாலே-அவன் திருவடிகளைப் பெறாமல்
இழந்து போகைக்கு உடலாம் -என்கை –
அதவா –
மற்றைப்படி -இத்யாதிக்கு –
இழவுக்கு அடி சேதன கர்மம் –
பேற்றுக்கு அடி ஈஸ்வர கிருபை -என்று
இழவு இவனாலும் -பேறு அவனாலுமாகச் சொன்னபடி அன்றிக்கே –
இழவு பேறுகள் இரண்டுக்கும் அடி -ஈஸ்வர ஸ்வாதந்த்ர்யமே என்று
அநாதி காலம் இழந்ததுக்கும் அடி அவனாகச் சொல்லில் -அவன் கை
வாங்குகையாலே -ஒருகாலும் அவனைப் பெறாமே-இழந்து போகைக்கு
உடலாய் விடும் -என்னவுமாம் –

—————————————

சூரணை -376-

எடுக்க நினைக்கிறவனை
தள்ளினாய் என்கை –
எடாமைக்கு உறுப்பு-இறே –

இப்படி சொல்லும் அளவில் ஈஸ்வரன் கை வாங்கும் என்னும் அத்தை –
லௌகிக நியாயத்தை உபஜீவித்து கொண்டு தர்சிப்பிக்கிறார் –

அதாவது –
ஆழ்ந்த கிணற்றில் தன் கர்ம அநு குணமாக அவனவதாநத்தாலே விழுந்தவனை –
அருகு நின்றான் ஒரு க்ருபனானவன் எடுப்பதாக யத்தனிக்கும் அளவில் –
தான் விழுகிற போது-அவன் ஆசன்னனானவன்  என்கிற மாத்ரத்தை கொண்டு –
அவன் தன்னை தள்ளினனாக நினைத்து -இக் கிணற்றில் என்னைத்
தள்ளினாயும்  நீ அன்றோ -என்றால்-நான் செய்யாத கார்யத்தை இவன் சொல்வதே
என்று -சீற்றம் எழுந்து இருந்து -எடாமல் கை வாங்குகைக்கு உறுப்பு ஆம் போலே –
ஸ்வ கர்மத்தாலே சம்சாரம் ஆகிற  படு குழியில் விழுந்து கிடக்கிற தன்னை –
எடுக்க நினைக்கிற க்ருபவானனான ஈஸ்வரனை –
இத்தனை காலமும் என்னை சம்சாரத்தில் தள்ளி விட்டு வைத்ததாயும் நீ யே-என்றால்-
சீறிக் கை வாங்கி பட்டதுப் படுகின்றான் என்று விடுகைக்கு உறுப்பாம் இறே -என்கை –

————————————————-

சூரணை -377-

சீற்றம் உள என்ற
அனந்தரத்திலே-
இவ் அர்த்தத்தை –
தாமே அருளி செய்தார் -இறே

அப்படி சொல்லுகை ஈஸ்வரனுக்கு சீற்றத்துக்கு உடல் என்னும் இது
லௌகிக ந்யாயம் கொண்டு சொல்ல வேணுமோ –
தத்வ தர்சிகளான-திருமங்கை ஆழ்வார் -பூர்வோக்திக்க அனந்தரத்திலே –
தாமே அருளிச் செய்தார் இறே -என்கிறார் –

அதாவது –
இன்னம் மக்கள் தோற்றக் குழி தோற்றுவிப்பாய் கொல் -என்று –
ஈஸ்வரன் தன் ஸ்வாதந்த்ர்யத்தாலே சம்சரிப்பிக்கிறான் ஆக சொன்ன இது –
கர்ம அநு குணமாக சம்சரிக்கிற ஆத்மாவை -சம்சாரத்தில் நின்று எடுக்கைக்கு
கிருஷி பண்ணிப் போரும் அவன் திரு உள்ளம் சீறுகைக்கு உடல் என்று நினைத்து –
கீழ் விண்ணப்பம் செய்த வார்த்தையாலே திரு உள்ளத்துக்கு சீற்றம் உண்டு என்ன
முதல் வார்த்தைக்கு அநந்தரம் -இழவுக்கு அடி அவனாக சொல்லுகை -நிக்ரஹ ஜனகம் -என்னும்
இவ் அர்த்தத்தை -முன்பு அப்படி அருளிச் செய்த தாமே – அருளிச் செய்தார்  -என்கை

—————————————–

சூரணை -378-

சீற்றம் உண்டு என்று -அறிந்தால்
சொல்லும்படி என் -என்னில் –
அருளும் –
அர்த்தியும் –
அநந்ய கதித்வமும்
சொல்லப் பண்ணும் –

சீற்றம் உளன் -என்ற பின்பும்
ஆகிலும் செப்புவன் -என்று முன்பு சொன்னது -தன்னையே சொல்லுகைக்கு
ஹேதுவை -ப்ரச்ன உத்தர ரூபேண-பிரகாசிப்பிகிறார் –

அதாவது –
கீழ் சொன்ன இத்தால் ஈஸ்வரன் திரு உள்ளத்துக்குச் சீற்றம் உண்டு என்று அறிந்தால் –
பின்னையும் இவ் வார்த்தையை கூசாமல் திரு முன்பே சொல்லும்படி எங்கனே -என்னில் –
அவன் சீற்றத்தை தன் சந்நிதியில் ஜீவிக்க ஒட்டாத -பர துக்க அசஹிஷ்ணுத்வ ரூபையான கிருபையும் –
உன் சீற்றம் கண்டு அஞ்சி வாய் மூட ஒட்டாதபடி கரை இழந்து செல்லுகிற சம்சார ஆர்த்தியும் –
சீறி எடுத்து எறியிலும் வேறு புகல் இல்லாமையாகிற -அநந்ய கதித்வமும் –
சொல்லும்படி பண்ணும் -என்கை –
இத் திரு மொழி யிலே-11-8-
அடைய அருளாயே -நினைக்கும் தன் அருளே -6
துணியேன் இனி நின் அருள் அல்லது எனக்கு -7
தொண்டரானவர்க்கு இன்னருள் செய்வாய் -9-என்று பல இடங்களிலும் அவன் அருளையும் –
ஆற்றம் கரை வாழ் மரம் போல் அஞ்சுகின்றேன் -1
காற்றத்திடை பட்ட கலவர் மனம் போலே ஆற்ற துளங்கா நிற்பன் -2-கலவர் -மரக்கலத்தில் இருப்பவர் –
பாம்போடு ஒரு கூரையிலே பயின்றால் போல் தாங்காது உள்ளம் தள்ளும் -3
இருபாடு எரி கொள்ளியின் உள் எறும்பு போல் உருகா நிற்கும் என் உள்ளம் -4-
வெள்ளத்திடைப் பட்ட நரி இனம் போலே உள்ளம் துளங்கா நிற்பன் -5-என்றும்- பல த்ருஷ்டாந்தகளாலும் தம்முடைய-
ஆர்த்தி
அநந்ய கதித்வங்களை யும் அருளி செய்தார்-இறே-

——————————————-

சூரணை -379-

சீறினாலும் காலைக் கட்டிக் கொள்ளலாம் படி இருப்பான்
ஒருவனைப் பெற்றால் எல்லாம் சொல்லலாம் இ றே

இப்படி அநந்ய கதித்வாதிகள் உண்டானாலும் அவனுக்குச் சீற்றம் பிறக்கும் படி சிலவற்றைச் சொல்லலாமோ என்ன –
அருளிச் செய்கிறார் –

அதாவது சீறின காலத்திலும் சீற்றத்துக்கு விஷயமானவர்களுக்குச் சென்று திருவடிகளைப் பூண்டு கொள்ளலாம் படி
பரம க்ருபாவானாய் இருப்பான் ஒருவனைப் பெற்றால் நினைத்தபடி எல்லாம் சொல்லலாம் இ றே என்கை –

———————————————-

சூரணை -380-

க்ருபயா பர்யபாலயத் –
அரி சினத்தால் –

சீறின தசையிலும் காலைக் கட்டிக் கொள்ளலாய் இருக்கும்  படிக்கு பிரமாணம்  காட்டுகிறார் –

அதாவது –
சதம் நிபதி தம் பூமவ் சரண்யச் சரணாகதம்
வதார்ஹமபி ககுஸ்த்ச  க்ருபயா பர்யபாலயத் –ஸூ ந்தர காண்டம் -38- –என்று அபராதத்தை தீரக் கழியச் செய்து –
ப்ரஹ்மாஸ்ரத்துக்கு இலக்காய்-புறம் புகல் அற்றவாறே வந்து -திருவடிகளிலே விழுந்த காகத்தை – கிருபையாலே ரஷித்தார் ஆகையாலும் –
அரி சினத்தால் ஈன்ற தாய் அகற்றிடினும் மற்றவள் தன்னருள் நினைந்தே அழும் குழவி அதுவே போன்று இருந்தேனே -என்று –
பெருகைக்கு வருந்தி -வரம் கிடந்தது -பெற்ற தாயானவள் -இது செய்த தீங்கைக் கண்டு –
எறிந்து பொகட வேணும் சீற்றத்தை உடையவளாய் கொண்டு -கிட்ட வர ஒட்டாமல் தள்ளி விட்டாலும் -வேறு போக்கடி அற்று
சீறி எடுத்து எறிகிற அவளுடைய முகத்து இரக்கத்தையே நினைத்து -அழுது காலைத் தழுவிக் கொள்ளும் குழவி போலே –
என் அபராதத்தைக் கண்டு அருகு வராதபடி தேவரீர் தள்ளி விடப் பார்க்கிலும் –
திருவடிகள் அல்லது வேறு போக்கடி அற்று இருந்தேன் என்று -ஸ்ரீ குலசேகர பெருமாள் அருளிச் செய்கையாலும் –
சீறினாலும் காலை கட்டிக் கொள்ளலாம் படி இருப்பான் ஒருவன் -என்னும் இடம் சித்தம் -என்கை –
இப்படி ஆழ்வார் அருளி செய்த இவ் வர்த்தத்தை –
நிராஸ கஸ்யாபி நதாவதுத் சஹே மகேசஹாதும்  தவ பாத பங்கஜம்
ருஷா நிரச்தோசபி சிசுச்த நந்த்தயோ நஜாதுமாதுச் சரணவ் ஜிஹாசதி -என்று ஆளவந்தாரும் அருளி செய்தார் -இறே

ஆக
இவ்வளவும்
பய அபயங்கள் இரண்டும் மாறாடில் அஜ்ஞ்ஞதையே சித்திக்கும் –
என்கிறதின் மேல் வந்த சங்கா பரிகாரங்கள் பண்ணப் பட்டது –

த்ருதீய  பிரகரணம் சம்பூர்ணம் –

————————————————–

ஸ்ரீ கோயில் கந்தாடை அப்பன் திருவடிகளே சரணம் –
ஸ்ரீ பிள்ளை லோகாச்சார்யர் திரு அடிகளே சரணம் .
ஸ்ரீ பெரிய பெருமாள் பெரிய பிராட்டியார் ஆண்டாள் ஆழ்வார் எம்பெருமானார் ஜீயர் திரு அடிகளே சரணம்

Leave a Reply

Fill in your details below or click an icon to log in:

WordPress.com Logo

You are commenting using your WordPress.com account. Log Out /  Change )

Google photo

You are commenting using your Google account. Log Out /  Change )

Twitter picture

You are commenting using your Twitter account. Log Out /  Change )

Facebook photo

You are commenting using your Facebook account. Log Out /  Change )

Connecting to %s


%d bloggers like this: