Archive for March, 2012

ஸ்ரீ முமுஷுப்படி-திருமந்திர பிரகரணம்–சூரணை 76-94–ஸ்ரீ மணவாள மா முனிகள் வியாக்யானம் —–

March 6, 2012

சூரணை -76
உகாரத்தை விவரிக்கிறது நமஸ்
அகாரத்தை விவரிக்கிறது நாராயண பதம் –
மகாரத்தை விவரிக்கிறது சதுர்த்தி -நார பதம் என்றும் சொல்லுவார்கள் –

விவரிக்கிற படி தான் எங்கனே என்ன அருளிச் செய்கிறார் –
அதாவது –
அந்ய சேஷத்வத்தை கழிக்கிற  இடத்தில் -அந்யரில் அந்ய தமனாக சொல்லப்பட்ட தன்னை
வெளியாக சொல்லிக் கழிக்கையாலே உகாரத்தை விவரிக்கிறது நமஸ் –

ரஷகனான ஈஸ்வரனுடைய ஸ்வரூபத்தையும் –
ரஷ்ய பூத சேதன அசேதனங்களையும்
ரஷண உபயோகியான -குணாதிகளையும்-
ரஷண பிரகாரத்தையும் –
விசதமாகச் சொல்லுகையாலே
அகாரத்தை விவரிக்கிறது -நாராயண பதம்

(ந கிஞ்சித் குர்வத சேஷத்வம் )அகிஞ்சித்கரச்ய சேஷத்வ அனுபபத்தி -என்கிறபடியே
கிஞ்சித் காரம் இல்லாத போது சேஷத்வ சித்தி இல்லாமையாலே தத் சித்திக்கு உறுப்பான
கிஞ்சித் காரத்தை பிரதிபாதிக்கிற சதுர்த்தி –
சேஷத்வ ஆஸ்ரயமான ஆத்ம வஸ்துவைச் சொல்லுகிற மகாரத்தை விவரிக்கிறது –

மகார வாச்யனான ஆத்மாவின் உடைய நித்யத்வம் -ஏக ரூபவத்வம் -பஹூத்வம்
தொடக்கமானவற்றை பிரதிபாதிக்கையாலே மகாரத்தை விவரிக்கிறது நார பதம் என்றும் சொல்லுவார்கள் -என்கை-

————————————————-

சூரணை -77
அடைவே விவரியாது ஒழிகிறது விரோதி போய் அனுபவிக்க வேண்டுகையாலே –

அஷர க்ரமத்தில் விவரியாதே வ்யுத்க்ரம்மமாக விவரிப்பான் என்ன -அருளிச் செய்கிறார்
அதாவது –
அஷர க்ரமத்தில் விவரியாது ஒழிகிறது
அகார விவரணமான நாராயண பதத்தில் -பகவத் அனுபவத்துக்கு விரோதியான
அஹங்கார மமகாராதிகள் நமஸ்ஸாலே கழி உண்டு போய்
பின்னை அனுபவிக்க வேண்டுகை ஆகையாலே -என்கை-

——————————————–

சூரணை-78
நமஸ் -ந என்றும் ம என்றும் இரண்டு பதம் –

இனி மத்யம பதமான நமஸ்ஸுக்கு அர்த்தம் அருளிச் செய்வதாக அதில் அவாந்தர பத பேதத்தை
அருளிச் செய்கிறார் –

(ஸூ மத்யமா -இடையாளொடும் இளையவனோடும்
ஓன்று பணித்தது உண்டு
மதுரகவி நிஷ்டை-சித்திரை நடு நக்ஷத்ரம் )

————————————

சூரணை -79
ம -என்கிற இத்தால் தனக்கு உரியன் -என்கிறது
ந -என்று அத்தை தவிர்கிறது

இவ் இரண்டு பதங்களுக்கு அர்த்தம் எது என்ன அருளிச் செய்கிறார் –
அதாவது –
ம -என்று ஷஷ்ட்யந்தமான இம்மகாரத்தாலே –
மகார வாச்யனான ஆத்மாவுக்கு கீழ் சொன்ன தாதர்த்ய பிரதி கோடியான ஸ்வார்த்தத்வம் தோற்றுகையாலே-
தனக்கு உரியவன் -என்னும் அத்தைச் சொல்லுகிறது –
ந -என்று நிஷேத வாசியான நஞ்ஞாலே அத்தைக் கழிக்கிறது என்கை –

(அவனுக்கே நான் பிரதிகோடி-எனக்கே நான் என்றும் எனக்கே அவன் என்றும் உண்டே -த்வம் மே -அஹம் மே -பட்டர்
தாதார்த்தம்-பரரார்த்யம் -பரனுக்காகவே இருப்பது -பாரார்த்தியம் த்வம் -ஆண்டாள் – )

——————————————

சூரணை -80
நம-என்கிற இத்தால் -தனக்கு உரியன் அன்று -என்கிறது –

உபய பதத்தாலும் சொன்ன அர்த்தத்தை சேரப் பிடித்து அருளிச் செய்கிறார் –
அதாவது –
பத  க்ரமத்தில் அர்த்தம் சொல்லாதே -வ்யுக்த் கர்மமாக சொல்லுகிறது –
நிஷேத்யத்தை சொல்லி நிஷேதிக்க வேண்டுகையாலே –
க்ரமத்தில் சொல்லும் போது-வீடுமுன் முற்றவும் -என்னுமா போலே –
நிஷேத பூர்வகமாக நிஷேத்யத்தை சொல்லுகிறது என்று யோஜிக்க வேணும் –
அது தானும் பரந்த படியில் இவர் தாமே அருளிச் செய்கிறார் –

————————————————-

சூரணை -81
பிறருக்கு உரியனான அன்று தன் வைலஷண்யத்தை காட்டி மீட்கலாம் –
தனக்கு என்றும் அன்று யோக்யதையும் கூட அழியும் –

தனக்கும் பிறர்க்கும் உரித்தன்று என்று அந்ய சேஷத்வத்தை நிஷேதித்த உகாரத்தை விவரிக்கிறது ஆகில் –
பிறருக்கு உரித்தது அன்று என்றையும் விவரியாமல் -தனக்கு உரியன் அன்று -என்று இத்தையே விவரிப்பான் என்?-
என்கிற சங்கையிலே அருளிச் செய்கிறார் –
அதாவது –
அந்ய சேஷ பூதனான அன்று சேஷத்வத்துக்கு இசைகை ஆகையாலே –
அந்யரில் காட்டில் தனக்கு உண்டான
சர்வ காரணத்வ சர்வ ரஷகத்வ சர்வ சேஷித்வாதியான-வை லஷண்யத்தை காட்டி –
அந் நிலையில் நின்றும் மீட்கலாம் –
தனக்கு உரியவன் என்று நிற்கும் அன்று -த்வம்மே -என்றால் -அஹம்மே – என்னும் அது ஒழிய
சேஷத்வத்துக்கு இசையாமையாலே -மீட்க்கைக்கு யோக்யதையும் கூட இல்லையாய் விடும் என்கை-

—————————————-

சூரணை -82
இத்தால் விரோதியை கழிக்கிறது

இந் நமஸ்ஸால் செய்கிற அம்சம் தான் எது -என்ன அருளிச் செய்கிறார் –

———————————–

சூரணை -83
விரோதி தான் மூன்று

இது தான் ஒன்றோ பலவோ -என்ன அருளிச் செய்கிறார்-

———————————

சூரணை -84
அதாவது
ஸ்வரூப விரோதியும்
உபாய விரோதியும்
ப்ராப்ய விரோதியும் –

அம் மூன்று தான் எது -என்ன அருளி செய்கிறார் –
இத்தால் பிரதம பதத்தில் சொன்ன ஸ்வரூபத்துக்கு விரோதியும் –
இப் பதத்தில் ஆர்த்தமாக சித்திக்கிற உபாயத்துக்கு விரோதியும் –
உத்தர பதத்தில் சொல்லுகிற ப்ராப்யத்துக்கு விரோதியும் என்கை –
இந் நமஸ் தான் காகாஷி நியாயத்தாலே பூர்வோத்தர பதங்களில் சொல்லுகிற
ஸ்வரூப ப்ராப்யங்கள் உடைய விரோதிகளைக் கழிக்கக் கடவதாய் இறே இருப்பது –

—————————————————

சூரணை -85
ஸ்வரூப விரோதி கழிகையாவது-யானே நீ என்னுடைமையும் நீயே என்று இருக்கை-
உபாய விரோதி கழிகையாவது -களைவாய் துன்பம் களையாது ஒழிவாய் களை கண் மற்று இலேன் -என்று இருக்கை-
ப்ராப்ய விரோதி கழிகையாவது -மற்றை நம் காமங்கள் மாற்று -என்று இருக்கை –

இவ் விரோதி த்ரயமும் கழிகையாவது தான் எது ? என்ன அது தன்னை அடைவே அருளிச் செய்கிறார் –
ஸ்வரூப விரோதி இத்யாதி -அதாவது ஸ்வரூபத்துக்கு –
யானே நீ என்னுடைமையும் நீயே-திரு வாய் மொழி -2-9-9–என்று
ஆத்ம ஆத்மீயங்கள் இரண்டும் அத்தலைக்கு ப்ரகாராதயா சேஷம் என்று இருக்கை-

உபாய விரோதி -இத்யாதி -அதாவது உபாயத்துக்கு விரோதி ஸ்வ ரஷணே ஸ்வான்வயம் ஆகையாலே –
அது கழிகையாவது –
களைவாய் துன்பம் களையாது ஒழிவாய் களை கண் மற்று இலேன்-திரு வாய் மொழி -5-8-8-என்று –
துக்கத்தைப் போக்குவாய் -போக்காது ஒழியாய்-வேறு ஒரு ரஷக வஸ்துவை உடையேன் அல்லேன் என்று இருக்கை –

ப்ராப்த விரோதி -இத்யாதி -அதாவது ப்ராப்யத்துக்கு விரோதி ஸ்வ பிரயோஜன புத்தி ஆகையாலே –
அது கழிகையாவது –
மற்றை நம் காமங்கள் மாற்று –திருப்பாவை -30-என்று
உன் உகப்புக்கு புறம்பான எங்களுடைய ஆசையைப் போக்கு என்று இருக்கை -என்கை-

———————————————

சூரணை -86
ம -என்கை ஸ்வரூப நாசம் –
நம-என்கை ஸ்வரூப உஜ் ஜீவனம் –

இப்படி ஸ்வரூப உபாய புருஷார்த்தங்கள் -மூன்றுக்கும் விரோதி ஆகிறது
இவனுடைய அஹங்கார மமகாரங்கள் ஆகையாலே –
அதனுடைய க்ரௌர்யத்தையும் தந் நிவ்ருத்தியில் உண்டான நன்மையையும் அருளிச் செய்கிறார் –
அதாவது –

சேதனஸ்ய யதா மம்யம் ஸ்வ ஸ்மின் ஸ்வீயே ச வஸ்து நி மம
இத்ய ஷரத்வந்த்வம் ததா மம்யச்ய வாசகம் -என்கிறபடியே
ம -என்கிற இதில் அஹங்கார மமகாரங்கள் இரண்டும் உண்டாகையாலே –
அதிலே அந்விதன் ஆகை-இவ் ஆத்மாவின் உடைய ஸ்வரூபத்துக்கு நாசம் –

நம -என்று அதில் அந்வயம் அற்று இருக்கை -ஸ்வரூபத்துக்கு உஜ்ஜீவனம் -என்கை –

த்வ்யஷரஸ்து பவேன் ம்ருதயுஸ் த்ர்யஷரம் பிராமண
பதம் மமேதி த்வ்யஷரோ ம்ருத்யுர் ந மமேதி ச சாஸ்வதம் -என்னக் கடவது இறே-
(மம இரண்டு அக்ஷரம் மிருத்யு ந ம ம மூன்று அக்ஷரம் அம்ருதம் )

————————————

சூரணை -87
இது தான் ஸ்வரூபத்தையும் -உபாயத்தையும் -பலத்தையும் -காட்டும் –

இப்படி ஸ்வரூப உபாய புருஷார்த்த விரோதிகளைக் கழிக்கிற அளவு அன்றிக்கே
இந் நமஸ் தான் ஸ்வரூபாதி த்ரயத்தையும் பிரகாசிப்பிக்கும் என்கிறார் –

(நம தொழுகை -தொழுது எழு என் மனனே –
தொலை வில்லி மங்கலம் தொழும் இவளை –
அந்தி தொழும் சொல்லுப் பெற்றேன் -முதலிலும் நடுவிலும் இறுதியிலும் தொழுகை உண்டே
மூன்றும் ஸ்வரூபம் உபாயம் பலம் மூன்றையும் காட்டும்
தொழும் சொல் -திருவாய் மொழி பாடுவித்த ப்ராப்யம் –
கீழே இரண்டு பாசுரங்கள் தொழும் என்றும் ஓன்று நம என்றும் இருப்பதைக் காட்டி அருளுகிறார்
இது நம பிரகாரணம் ஆகையால் )

———————————————–

சூரணை -88
தொலை வில்லி மங்கலம் தொழும்-என்கையாலே ஸ்வரூபம் சொல்லிற்று –
வேம்கடத்து உறைவார்க்கு நம -என்கையாலே -உபாயம் சொல்லிற்று –
அந்தி தொழும் சொல் -என்கையாலே பலம் சொல்லிற்று-

இது தன்னை உபபாதிக்கிறார் -மேல் மூன்று வாக்யத்தாலே –
தொலை வில்லி மங்கலம் -இத்யாதி –
அதாவது
தொலை வில்லி மங்கலம் தொழும் –திருவாய்மொழி -6-5-1-என்று அவன் உகந்து அருளின
நிலத்தளவும் செல்ல சேஷமாயிருக்கும் படியைச் சொல்லுகிற அளவில் –
தொழும் -என்று நமஸ்காரத்தைச் சொல்லுகையாலே ஸ்வரூபம் சொல்லிற்று என்கை-

வேம்கடத்து இத்யாதி –
அதாவது –
வேம்கடத்து உறைவார்க்கு நம -திருவாய்மொழி -3-3-6–என்று
திரு வேம்கடமுடையானுக்கு சேஷம் நான்-எனக்கு உரியன் அல்லன்-
என்று ஸ்வ ரஷணத்திலே ப்ராப்தி அல்லாத ஸ்வரூப பாரதந்த்ர்யத்தைச் சொல்லுகையாலே-
அவனே உபாயம் என்னும் இடம் சித்திக்கையாலே -உபாயம் சொல்லிற்று –

அந்தி தொழும் சொல் -இத்யாதி –
அதாவது –
அந்தி தொழும் சொல் -திருவாய்மொழி -10-8-7–என்று தாஸ்ய ரசம் அதிசயித்தால்-அதனுடைய
சரம தசையிலே சொல்லக் கடவ-தொழும் சொல் -என்று நம சப்தத்தத்தை சொல்லுகையாலே பலம் சொல்லிற்று -என்கை-

———————————————-

சூரணை-89
உற்றதும் உன் அடியார்க்கு அடிமை -என்கிறபடியே இதிலே பாகவத சேஷத்வமும்-அனுசந்தேயம்-

இப்பதத்திலே ததீய சேஷத்வமும் ஆர்த்தமாக அனுசந்தேயம் ஆகையாலே -அத்தை அருளிச் செய்கிறார் –
அதாவது –
நின் திரு எட்டு எழுத்தும் கற்று நானுற்றதும்  உன் அடியார்க்கு அடிமை -பெரிய திரு மொழி -8-10-3-
என்று திரு மந்த்ரம் கற்றதால் நானுற்றதும் உன் அடியார்க்கு அடிமை என்னும் -இவ் அர்த்தத்திலே
என்கிறபடியே –
அஹங்கார மமகாரங்கள் நிவ்ருத்தமாய் -பகவத் சேஷத்வம் உள்ளபடி பிரகாசிக்கிற இந் நமஸிலே-
தத் காஷ்டையான பாகவத சேஷத்வமும் அனுசந்திக்க வேணும் -என்கை-

———————————————————-

சூரணை -90
இது அகாரத்திலே என்றும் சொல்லுவார்கள்-
உகாரத்தில் என்றும் சொல்லுவார்கள் –

இப்படி ஆர்த்தமாக அனுசந்திக்கப் படும் -பாகவத சேஷத்வம் தான்-
இந்த நமஸில் அன்றிக்கே -ஸ்தலாந்தரங்களிலே சொல்லுவாரும்
உண்டு ஆகையாலே -அத்தை அருளிச் செய்கிறார் –
அதாவது –
சதுர்த்தியாலே -ஆத்மாவினுடைய பகவத் சேஷத்வத்தைச் சொல்லுகையாலே –
பகவத் சேஷத்வ காஷ்டையான -இந்த பாகவத சேஷத்வ அனுசந்தானம் -அகாரத்திலே-என்றும் –
சிலர் சொல்லுவார்கள் –

அனந்யார்ஹ சேஷத்வத்துக்கு எல்லை ததீய சேஷத்வ பர்யந்தமாக நிற்க்கையாலே-
அனந்யார்ஹத்வ பிரதிபாதகமான -உகாரத்திலும் -என்றும் சிலர் சொல்லுவார்கள் -என்கை-

ஆர்த்தம் ஆகையாலே -அவ்வவ ஸ்தலங்களிலும் சொல்லலாய் இருந்ததே  ஆகிலும் –
கந்தல் கழிந்த இடத்திலே சொல்லுகையே உசிதம் என்று கருத்து –

———————————————————

சூரணை -91
ஈஸ்வரன் தனக்கேயாக இருக்கும் –
அசித்து பிறர்க்கேயாக இருக்கும் –
ஆத்மா தனக்கும் பிறர்க்கும் பொதுவாக இருக்கும் -என்று முற்பட்ட நினைவு –
அங்கன் இன்றிக்கே –
அசித்தைப் போலே -தனக்கே யாக எனைக் கொள்ள வேணும் -என்கிறது நமசால்-

இந்த நமஸ்ஸுக்கு பூர்வத்தில் பிறந்த பிரதிபத்தியைப் -பற்ற இதில் பிறந்த பிரதிபத்திக்கு உண்டான
வாசியை அருளிச் செய்கிறார் –
அதாவது –
ஸ்வரூபம் ஸ்வாதந்த்ர்யம் பகவத-என்கிறபடியே –
ஸ்வாதந்த்ர்யமே ஸ்வரூபமான ஈஸ்வரன் ஸ்வார்த்த பரனாயே இருக்கும் –

சைதன்ய ரஹிதம் ஆகையாலே -தனக்கே என்கைக்கு யோக்யதை இன்றிக்கே
பாரதந்த்ர்ய ஸ்வரூபமாய் இருக்கும் அசித்து -பரார்த்தமாயே இருக்கும் –

சதுர்த்தியில் சொன்ன சேஷத்வத்தையும்-
மகாரத்தில் சொன்ன ஞாத்ருத்வத்தையும் –
உடையனான ஆத்மா ஞாத்ருத்வ பலத்தாலே -ஸ்வார்த்ததைக்கும்-
சேஷத்வத்தாலே பரார்த்தைக்கும் பொதுவாய் இருக்கும் என்று –
நமஸுக்கு பூர்வ பதத்தில் பிறந்த பிரதிபத்தி –

அப்படி இன்றிக்கே
பரார்தைக வேஷமான அசித்தைப் போலே –
தனக்கேயாக எனைக் கொள்ளும் ஈதே -திருவாய்மொழி -2-9-4-
என்கிறபடியே –
அத் தலைக்கே ரசமாம்படி விநியோகம் கொள்ள வேணும் -என்று
அபேஷிக்கிறது இந் நமஸ்சாலே என்கை –

—————————————————–

சூரணை -92
அதாவது போக தசையில் ஈஸ்வரன் அழிக்கும் போது நோக்க வேணும் என்று அழியாது ஒழிகை –

(நம் சேஷத்வத்தை நோக்க வேணும் என்று அவன் போகத்தை அழியாது ஒழிகை -என்றவாறு-
ஆஸ்ரயண தசை வேறே போக தசை வேறே – )

தனக்கேயாக -என்றதை உபபாதிக்கிறார் –
அதாவது –
இத்தால் அத் தலைக்கு ரசமாம் படி விநியோகப் படுகை யாவது -தன்னோடு கலந்து பரிமாறும் தசையிலே
போக்தாவான ஈஸ்வரன்-
ஆள் கொள்வான் ஒத்து என் உயிர் உண்ட மாயன் -திருவாய்மொழி -9-6-7-என்கிறபடி-
அடிமை கொள்வாரைப் போலே புகுந்து -தந் வியாமோஹத்தாலே தாழ நின்று பரிமாறி –
இத் தலையில் சேஷத்வத்தை அழிக்கும் பொழுது –
நம் சேஷத்வத்தை நாம் நோக்க வேணும் -என்று
நைச்சயம் பாவித்து -இறாய்த்து-அவன் போகத்தை அழியாது ஒழிகை -என்கை –

————————————–

சூரணை -93
அழிக்கைக்கு ஹேது கீழே சொல்லிற்று -மேலும் சொல்லும் –
(லுப்த வியக்த சதுர்த்திகளால் )

இப்படி அழிக்கைக்கு ஹேது என்ன -என்ன அருளிச் செய்கிறார் –
அதாவது –
ஈஸ்வரன் மேல் விழுந்து விநியோகம் கொள்ளுகிற தசையிலே இவன்
நைச்சயம் பாவித்து -இறாய்த்து -அவன் போகத்தை அழிக்கைக்கு ஹேது –
சேஷத்வமே ஆத்மாவுக்கு ஸ்வரூபம் -என்கையாலே கீழே பிரணவத்தில் சொல்லிற்று –
சதுர்த்தியிலே கிங்கர ஸ்வபாவனாகச் சொல்லுகையாலே -மேலில் பதத்திலும் சொல்லும் என்கை –

———————————————————-

சூரணை -94-
இந் நினைவு பிறந்த போதே க்ருத்க்ருத்யன் –
இந் நினைவு இல்லாத போது எல்லா துஷ்க்ருதங்களும் க்ருதம்-
இந் நினைவிலே எல்லா ஸூக்ருதங்களும் உண்டு –
இது இன்றிக்கே இருக்கப் பண்ணும் யஞ்ஞாதிகளும் ப்ராயச்சித்தாதிகளும் நிஷ் பிரயோஜனங்கள்-
இது தன்னாலே எல்லா பாபங்களும் போம் –
எல்லா பலன்களும் உண்டாம் –

இனி இப் பாரதந்த்ர்ய பிரதிபத்தி யினுடைய வைபவத்தைப் பலபடியாக அருளிச்
செய்யா நின்று கொண்டு இப் பதத்தை நிகமித்து அருளுகிறார் மேல் –
இந் நினைவு பிறந்த போதே க்ருத்க்ருத்யன் –என்றது
தனக்கே யாக எனைக் கொள்ள வேணும் என்னும் இவ் அத்யந்த பாரதந்த்ர்ய
பிரதிபத்தி பிறந்த போதே தன்னுடைய ஹிதத்துக்கு உடலாக செய்ய வேண்டுவது
எல்லாம் செய்து தலைக் கட்டினவன் என்கை-

இந் நினைவு இல்லாத போது எல்லா துஷ்க்ருதங்களும் க்ருதம்-என்றது
இப் பாரதந்த்ர்ய பிரதிபத்தி இல்லாத போது –
கிம் தேன ந க்ருதம் பாபம் கிம் தேன ந க்ருதம் பாபம் சோரேண ஆத்ம அபஹாரிணா- -என்கிறபடியே
சகல துஷ் க்ருதங்களும் இவனால் செய்யப் பட்டதாய் விடும் என்கை –

இந் நினைவிலே எல்லா ஸூஹ்ருதங்களும் உண்டு -என்றது
இது உண்டாகவே எல்லா ஸூஹ்ருதம் பண்ணினால் பிறக்கும்
ப்ரீதி ஈஸ்வரனுக்கு விளைக்கையாலே -இந்த பாரதந்த்ர்ய பிரதிபத்தியிலே
சகல ஸூஹ்ருதமும் உண்டு என்கை-

இது இன்றிக்கே இருக்க பண்ணும் யஞ்ஞாதிகளும் ப்ராயச்சித்தாதிகளும் நிஷ் பிரயோஜனங்கள்-என்றது
இந்த பாரதந்த்ர்ய பிரதிபத்தி இன்றிக்கே இருக்கச் செய்தே -ஈஸ்வர ப்ரீதியர்த்தமாக இவன் பண்ணும்
யாகாதி கர்மங்களும் -தந் பாப விமோசன அர்த்தமாக பண்ணும் க்ருச்சர சந்த்ராயனாதிகள் ஆகிற
ப்ராயசித்தாதிகளும் -ஈஸ்வர ப்ரீதிக்கும்-ஸ்வ பாப விமோசனத்துக்கும் உடல் ஆகாமையாலே
நிஷ் பிரயோஜனங்கள் -என்கை

இது தன்னாலே எல்லா பாபங்களும் போம் –
எல்லா பலன்களும் உண்டாம் -என்றது –
இந்த பாரதந்த்ர்ய பிரதிபத்தியாலே ஈஸ்வரன் இவன் அளவிலே
அனுக்ரஹ அதிசயத்தைப் பண்ணுகையாலே அவனுடைய
நிக்ரஹத்மகமான சகல பாபங்களும் போம் –
உன் அடியார்க்கு என் செய்வன் என்றே இருத்தி நீ -பெரிய திருவந்தாதி -என்கிறபடியே
இவனுக்கு எத்தைச் செய்வோம் என்று மேன்மேலும் உபகரிக்கையாலே –
சம்சார நிவ்ருத்தி தொடக்கமாக கைங்கர்ய ப்ராப்தி பர்யந்தமாக சகல
பலன்களும் உண்டாம் என்கை
ஆக மத்யம பத அர்த்தத்தை அருளிச் செய்தார் ஆயிற்று-

——————————————————————————————-

ஸ்ரீ கோயில் கந்தாடை அப்பன் ஸ்வாமிகள் திருவடிகளே சரணம்
ஸ்ரீ பிள்ளை லோகாச்சார்யார் திருவடிகளே சரணம்
ஸ்ரீ பெரிய பெருமாள் பெரிய பிராட்டியார் ஆண்டாள் ஆழ்வார் எம்பெருமானார் ஜீயர் திருவடிகளே சரணம்

.திரு விருத்தம் -43-ஸ்ரீ பெரியவாச்சான் பிள்ளை -வியாக்யானம் –

March 6, 2012

 கண்ணும் செம் தாமரை கையும் அவை அடியோ அவையே
வண்ணம் கரியதோர் மால் வரை போன்று மதி விகற்பால்
விண்ணும் கடந்தும் பரப்பால் மிக்கு மற்று எப்பால் யவர்க்கும்
எண்ணும்  இடத்ததுவோ எம்பிரானது எழில் நிறமே -43-

பாசுரம் -43-கண்ணும் செந்தாமரை கையும் அவை அடியோ அவையே -தலைவனின் வடிவ அழகு பற்றித் தலைவி கூறல் –உயர்வற உயர் நலம் -1-1-

பதவுரை

கண்ணும்–திருக்கண்களும்
செந்தாமரை–செந்தாமரைப் பூவையொப்ப
கையும்–திருக்கைகளும்
அவை–அத்தாமரைப் பூவை யொப்ப
அடியோ–திருவடிகளும்
மதி விகற்பால்–ஞானத்தின் மிகுதியால்
விண்ணும் கடந்து–ஸ்வர்க்க லோகத்தாரை மேலிட்டு
உம்பர் அப்பால் மிக்கு–அதன் மேலிடத்துள்ள ஸத்ய லோகத்தார்க்கும் அப்பாற்சென்று.
அவையே–அத்தாமரைப் பூக்களையே யொப்ப.
எம்பிரானது–எம்பெருமானுடைய
எழில் நிறம்–அழகிய திருமேனி விளக்கம்
வண்ணம் கரியது ஓர் மால் வரைபோன்று–நிறத்தில் கறுத்ததான வொரு பெரிய மலையையொத்து
மற்ற எப்பால் யவர்க்கும்–அதன்மேல் பரமபதத்தில் எவ்விடத்துமுள்ள நித்ய ஸூரிகளுக்கெல்லோர்க்கும்
எண்ணும் இடத்துவோ–(இப்படிப்பட்டதென்று) அளவிடும்படியான தன்மையுடையதோ? (அன்று)

கண்ணும் செம் தாமரை –
எம்பிரான் தடம் கண்கள் என்று கண் அழகை அனுபவித்தார் –
அவ்  அழகு தான் அவயவாந்தரத்திலே மூட்டிற்று -கண்ணும் செம் தாமரை என்று மற்றை அழகுகளோடு ஒருகால் சேர்ந்து அனுபவிக்கிறார் –
முற்பட குமுழி நீருண்டார் -இப்போது ஆயிற்று வாத்சல்யமும் செவ்வியும் அனுபவிக்கிறது –
கையும் அவை -கண் இட்டு கொடுக்க அணைத்த கை –
சம்ச்ப்ருச்யா க்ருஷ்ய சப்ரீத்யா சுகாடாம்பரி ஷச்வஜே-என்று அக்ருரனை அணைத்தால் போலே –
அடியோ அவையே -அணைத்த போதே சுகஸ்பர்சத்தால் துவண்டு விழுந்த எல்லை –
புண்டரீகாஷா நாம -இறே-
கண்ணுக்கு தோற்றவர்கள் காலிலே விழும் அத்தனை இறே –
வண்ணம் இத்யாதி -எல்லையில் கிடந்தவர்கள் உடைய ஜீவனம் –
பிரஜை முலையிலே வாய் வைத்து தாய் முகத்தை பார்க்குமா போலே -என்று பிள்ளை பிள்ளை ஆழ்வான்

கண்ணும் கடந்தும் பரப்பால் மிக்கு மற்று எப்பால் யவர்க்கும்-
மதி விகற்ப்பால் எண்ணும் இடத்ததுவோ எம்பிரானது எழில் நிறம்-என்று அந்வயம்-
மதி விகற்ப்பால்-புத்தி பேதங்களால் –
விண்ணும் இத்யாதி -சம்சாரிகளுக்கு  அவ் வருகே சர்வேஸ்வரன் பக்கலிலே உத்பத்தி
சத்தானத்தை உடையவனுமாய் -அவனாலே லப்த ஞானனுமாய் இருந்துள்ள பிரம்மா
தொடக்கமானவர் -அதுக்கு அவ் வருகான முக்தர் -நித்யர் -இவர்களுக்கு மநோ ரதத்துக்கு நிலமோ ?-எனக்கு உபகாரனான அவன்  உடைய எழிலின் பிரகாரம் –
எம்பிரான்-தமக்கு அவ் அழகை இறையிலி யாக்கின உபகாரத்தை கொண்டாடுகிறார் –
நக்ராஹ்யா கேநசித் க்வசித் –
யச்யாமதம் தஸ்யமதம் -இத்யாதி –
ரூப சம்ஹனனம்-சம்ச்நானத்தை-
லஷ்மீம் -சமுதாய சோபை -இருந்தபடி –
சொவ்குமார்யம் -பிராட்டியும் இளைய பெருமாளும் அடுத்து பார்க்கவும் பொராது இருக்கை –
சூவேஷதாம் -தாபச வேஷம் இருந்தபடி –
தத்ருசிர்  விச்மிதாகாரா -விச்மித அந்தகரனராய் கொண்டு கண்டார்கள்-
ராமஸ்ய வன வாஸின -அயோத்யா வாசிகளுக்கு கிடையாதது கிடீர் –
நெடும் காலம் சரகு இலை தின்று கிடந்த பலம் பெற்றார்கள் என்கிறான் ருஷி –

நித்யராலும் பரிச்சேதித்து அறிய முடியாத அவயவ சோபையையும் திருமேனியின் எழிலையும்
அவனது நிர்ஹேதுக கிருபையால் உள்ளபடி அறிந்து அனுபவித்தேன் என்கிறார் –

———————————————————–

ஸ்ரீ கந்தாடை அப்பன் திருவடிகளே சரணம்
ஸ்ரீ பெரியவாச்சான் பிள்ளை திருவடிகளே சரணம் .
நம் ஆழ்வார் திருவடிகளே சரணம்.
பெரிய பெருமாள் பெரிய பிராட்டியார் ஆண்டாள் ஆழ்வார் எம்பெருமானார் ஜீயர் திருவடிகளே சரணம் .

ஸ்ரீ முமுஷுப் படி-சூரணை திருமந்திர பிரகரணம் -சூரணை-58 -75 –ஸ்ரீ மணவாள மா முனிகள் வியாக்யானம் —-

March 4, 2012

சூரணை -58
ஸ்தான பிரமாணத்தாலே உகாரம் அவதாரணர்த்தம்
(ஸ்தானம் ஆகிற பிரமாணத்தால் )

அநந்தரம் மத்யம அஷரமான உகாரத்துக்கு அர்த்தம் அருளிச் செய்வதாக உபக்ரமிக்கிறார் –
அதாவது –
ததேவ பூதம் தாது பவ்யமா இதம் -என்றும்
ததே வாக்விச் ததத்வாயுஸ் தத் சூர்யச் தது சந்த்ரமா -என்றும் இத்யாதிகளிலே
ஏவகார ஸ்தானத்திலே உகாரத்தை பிரயோகிக்கக் காண்கையாலே-ஸ்தான பிரமாணத்தாலே
உகாரம் அவதாரணத்தை அர்த்தமாக உடைத்தாய் இருக்கும் என்கை

————————————————————

சூரணை -59
இத்தால் பிறர்க்கு சேஷம் அன்று என்கிறது

அவதாரணத்துக்கு அர்த்தம் அயோகவியச்சேதம் ஆதல் -அந்ய யோக வியச்சேதம் ஆதல் –
ஆகையாலே இவ் அவதாரணத்தால் சொல்லுகிறது எது ?-என்ன அருளிச் செய்கிறார் –
(ராமன் வில்லலாளியே அயோக விவச்சதேம்
ராமனே வில்லாளி -அந்யோக விவச்சதேம் )
அதாவது

அவதாரண வாசகமான இவ் உகாரத்தால் கீழ் ஈஸ்வர சேஷமாக சொன்ன இவ் ஆத்மா வஸ்து –
அந்யருக்கு சேஷம் அன்று என்னும் இடத்தை சொல்லுகிறது -என்கை

சதுர்த்தியாலே ஈஸ்வர சேஷத்வம் பிரதிபாதிதமாகச் செய்தே -அந்ய சேஷத்வம் ப்ரஸ்துதம் ஆமோ ?-என்னில்
லோகத்தில் ஒருவனுக்கு சேஷமான க்ருக ஷேத்திர புத்ர தாஸாதிகள்-வேறே சிலருக்கும் சேஷமாய் இருக்கக் காண்கையாலே –
அப்படிப்பட்ட அந்ய சேஷத்வம் இந்த ஸ்தலத்திலும் உண்டோ ?-என்ற சங்கை உதிக்கும் இறே-
ஆகையால் தாத்ருசமான அந்ய சேஷத்வம் இங்கு இல்லை என்னும் இடத்தை பிரதிபாதிக்கிறது -உகாரம்

—————————————-

சூரணை -60
பெரிய பிராட்டியாருக்கு சேஷம் என்கிறது என்றும் சொல்வார்கள் –

அங்கன் இன்றிக்கே இவ் உகாரத்தாலே -லஷ்மி சேஷத்வம் சொல்லுகிறது என்பாரும் உண்டு என்கிறார் –
அதாவது

அகாரச் சித் ஸ்வரூபஸ்ய விஷ்ணோர் வாசக இஷ்யதே
உகாரச் சித் ஸ்வரூபயா- ஸ்ரீ யோ வாசி ததா விது
மகாரஸ்து தயோர்தாஸ
இதி பிரணவ லஷணம் -என்றும்

அகாரேனோ ஸ்யதே விஷ்ணுஸ் சர்வலோகேஸ்வரோ ஹரி
உத்த்ருதா விஷ்ணுனா லஷ்மீரு காரேநோச்யதே சதா
மகாரஸ்து தயோர் விபர ஸ்ரீ நாராயண யோஸ்சதா ஆத்மனச் சேஷபூதச்ய வாசக ஸ்ருதி சோதித-என்றும்
இத்யாதிகளாலே பகவத் சாஸ்த்ரத்திலே-ஸ்ரீ பாஞ்ச ராத்ர வசனங்கள்

அகாரத்தை பகவத் வாசகமாகவும்
உகாரத்தை லஷ்மி வாசகமாகவும்
மகாரத்தை தத் உபய பூத சேஷ பூத ஜீவ வாசகமாகவும்- சொல்லுகையாலே
உகாரத்தை அவதாரண வாசகமாகக் கொள்ளாதே -லஷ்மி வாசகமாகக் கொண்டு
இவ் உகாரத்தாலே பெரிய பிராட்டிமாருக்கு சேஷம் என்கிறது என்றும் நிர்வஹிப்பர்கள் என்கை –

————————————————-

சூரணை-61
அதிலும் அந்ய சேஷம் கழிகையே பிரதானம் –

அத்தை பற்றவே பூர்வ யோஜனையே முக்கியம் என்னும் அத்தை அருளிச் செய்கிறார் –
அதாவது –
பெரிய பிராட்டியாருக்கு சேஷம் ஆகை ஆகிற அதிலும் காட்டிலும் கீழ் சொன்ன
பகவத் சேஷத்வத்துக்கு விரோதியான அந்ய சேஷத்வம் கழிகையே பிரதான அபேஷிதம் என்கை

————————————————–

சூரணை -62
தேவர்களுக்கு சேஷமான ப்ரோடாசத்தை நாய்க்கு இடுமா போலே -ஈஸ்வர சேஷமான
ஆத்ம வஸ்துவை சம்சாரிகளுக்கு சேஷம் ஆக்குகை-

அந்ய சேஷத்வம் இப்படி க்ரூரமோ என்ன க்ரௌர்யத்தை ச த்ருஷ்டாந்தமாக அருளிச் செய்கிறார் –
அதாவது –

ஆராத்யரான இந்த்ராதி தேவர்களுக்கு யோக்யதா சேஷமாக கல்பிதமான ப்ரோடாசத்தை
தர்சன ஸ்பர்சநாதிகளுக்கு அநர்ஹகாம் படி நிஹீனமாய் இருக்கிற நாய்க்கு இடுமா போலே இருப்பதொன்று –
ப்ராப்த சேஷியான ஈஸ்வரனுக்கு சேஷமான ஆத்ம வஸ்துவை சர்வ பிரகாரத்தாலும் ஹேயமான
சம்சாரிகளுக்கு சேஷம் ஆக்குகை என்கை –

—————————————————

சூரணை -63
பகவத் சேஷத்வத்திலும் அந்ய சேஷத்வம் கழிகையே பிரதானம் –

இப்படி குரூரமான அந்ய சேஷத்வம் கழிகையே ஆத்மாவுக்கு பிரதான அபேஷிதம் -என்று
கீழ் சொன்ன அர்த்தத்தை ஸ்த்ரீ கரிக்கிறார் –
அதாவது –

லஷ்மி சேஷத்வத்திலும் காட்டிலும் பிரதானம் என்ற அளவே அன்று –
பகவான் தனக்கு சேஷமாய் இருக்கும் அதிலும் காட்டிலும் அந்ய சேஷத்வம் கழிகையே
ஆத்மாவுக்கு பிரதான அபேஷிதம் என்கை-

————————————————————–

சூரணை-64-
மறந்தும் புறம் தொழா மாந்தர் என்கையாலே –

இதுக்கு பிரமாணம் காட்டுகிறார் –
அதாவது

யம கிங்கரர் சம்வாதத்தை திரு மழிசைப் பிரான் அருளி செய்த –
திறம்பேன்மின் கண்டீர் -என்கிற பாட்டிலே பாகவத லஷணம் சொல்லும் அளவில் –
திருவடி தன் நாமம் மறந்தும் புறம் தொழா மாந்தர் -என்று
ஸவாமி உடைய திரு நாமத்தை மறந்தார்கள் ஆகிலும் மற்று ஒரு விஷயத்தில்
சேஷ வ்ருத்தி பண்ணாதவர்கள் என்று சொல்லுகையாலே என்கை –

—————————————–

சூரணை -65
இத்தால் தனக்கும் பிறர்க்கும் உரித்தன்று என்கிறது-

ஈஸ்வர சேஷமான ஆத்மா வஸ்துவுக்கு ஸ்வ சேஷத்வ பர சேஷத்வங்கள் இரண்டும்
அந்ய சேஷத்வம் ஆகையாலே -உபயததையும் இவ் உகாரம் கழிக்கின்றது என்று சொல்லி நிகமிக்கிறார்
அதாவது

அந்ய சேஷத்வ நிவர்தகமான இவ் உகாகாரத்தாலே -அந்யரில் அந்யதமத்வம் அவிசிஷ்டமாகையாலே
இவ் ஆத்மா வஸ்து தனக்கு உரித்த தன்று –
தன்னை ஒழிந்த சம்சாரிகளுக்கும் உரித்த தன்று என்னும் இடம் சொல்லுகிறது -என்கை-

(அந்ய தரம் -இருவரைச் சொல்லும் பொழுது அந்ய தமம்-பலரைச் சொல்லும் பொழுது )

———————————————————–

சூரணை -66
மகாரம் இருப்பத்தஞ்சாம் அஷரமாய்-ஞான வாசியுமாய் -இருக்கையாலே ஆத்மாவைச் சொல்லுகிறது –

ஆக உகார அர்த்தத்தை அருளிச் செய்தார் ஆயிற்று –
அநந்தரம் த்ருதிய அஷரமான மகார அர்த்தத்தை அருளிச் செய்கிறார்
அதாவது

பூதானி ச கவர்க்கேன சவர்க்கேன இந்த்ரியாணி ச டவர்க்கேன தவர்கென
ஞான கந்தா தயச்தாதா மன பகாரேனை வோக்தும் பகாரேன த்வஹன்க்ருதி
பகாரேன பகாரேன மகான் பிரகிருதி உச்யதே ஆத்மாது ச மகாரேன பஞ்ச விம்ச ப்ரகீர்த்தித -என்கிறபடியே
(இந்த்ரியாணி-கர்ம இந்திரியங்கள் -ஞான -ஞான இந்திரியங்கள் -)
ப்ருதிவ்யாதி பிரகிருதி அந்தமான இருபத்து நாலு தத்துவத்துக்கும் வாசகமாய் இருந்துள்ள –
ககாராதி பகாரந்தமான இருபத்து நாலு அஷரமும் போல் அன்றிக்கே –

மகாரம்
இருபத்தஞ்சாம் அஷரமாய்
மன ஞானே -என்கிற தாதுவிலே ஆதல்
மனு அப போதனே என்கிற தாதுவிலே ஆதல்
நிஷ்பன்னம் ஆகையாலே
ஞான வாசியுமாய் இருக்கையாலே

பஞ்ச விம்சோயம் புருஷ பஞ்ச விம்ச ஆத்மாபவதி -என்கிறபடியே
பஞ்ச விம்சகனாய் –
விஞ்ஞானாத்மா புருஷ விஞ்ஞா தாரமரே கேன விஜாநீயாத் -என்கிறபடியே
ஞான ஸ்வரூபனாய்-ஞான குண கணுமாய் இருக்கிற ஆத்மாவைச் சொல்லுகிறது -என்கை-

———————————————————–

சூரணை -67
இது தான் சமஷ்டி வாசகம்

கீழ் சொன்ன சேஷத்வம் சர்வ சாதாரணம் ஆகையாலே  த்ரிவித ஆத்ம வர்க்கத்தையும்
இதிலே சொல்ல வேண்டும் ஆகையாலே அருளிச் செய்கிறார் –
அதாவது
இப்படி ஆத்ம வாசகமான  இம் மகாரம் தான் ஆத்ம சமஷ்டிக்கு வாசகம் என்கை-

——————————————————–

சூரணை -68
ஜாத் ஏக   வசனம்

ஏக வசனம்  சமஷ்டி வாசகமோ என்கிற சங்கையில் அருளிச் செய்கிறார் –

அதாவது –
வ்ரீஹி  சமூகத்தை சொல்லுகிறவன் இது ஒரு நெல் என்றால் –
அந்த ஏக வசனம் ஜாதி பரமாப் போலே
இதுவும் ஆத்ம ஜாதி பரமான ஏக வசனம் என்கை –

—————————-

சூரணை -69
இத்தால் ஆத்மா ஞாதா என்று தேஹத்தில் வ்யாவ்ருத்தி சொல்லிற்று ஆயிற்று

இம் மகாரத்தால் ஆத்மாவினுடைய எவ் ஆகாரம் சொல்லுகிறது என்ன -அருளிச் செய்கிறார் –
அதாவது –
பஞ்ச விம்ச அஷரமாய் -ஞான வாசியுமாய் இருந்துள்ள இம் மகாரத்தால் –
சேஷத்வ ஆஸ்ரயமான ஆத்மா  ஞான ஆஸ்ர்ய  பூதன் ஆவான் என்று
அசேதனமான தேஹத்தில் காட்டில்
ஆத்மாவின் வியாவ்ருத்தி சொல்லிற்று ஆயிற்று -என்கை-

(சித்துக்கும் அசித்துக்கும் சேஷத்வம் பொது தானே –
ஞாத்ருத்வமே ஆத்மாவுக்கு சரீரத்தில் வாசி என்றவாறு)

—————————————————

சூரணை -70
தேஹத்தில்  வியாவ்ருத்தி தத்வ சேகரத்தில் சொன்னோம்

தேவோஹம் மனுஷ்யோஹம் ஸ்தூலோஹம் க்ருசோஹம்-என்று
தேஹத்தில் அஹம் புத்தி வியவஹாரங்கள் நடவா நிற்க –
அஹம் அர்த்த பூதனான ஆத்மா
தேஹத்தில் வியாவ்ருத்தன் என்று சொல்லுகிறபடி தான் எங்கனே என்ன -அருளிச் செய்கிறார் –
அதாவது –

அநேக ஹேதுக்களாலே தேஹத்தின் உடைய அநாத்மவத்தை சாதியா நின்று கொண்டு
ஆத்மாவின் உடைய தத் வியாவ்ருத்தியை
தத்வ சேகரம் ஆகிற பிரபந்தத்திலே வியக்தமாய் சொன்னோம் –
அதிலே கண்டு கொள்க என்கை-

—————————————

சூரணை -71
மணத்தையும் ஒளியையும் கொண்டு பூவையும் ரத்னத்தையும் விரும்புமா போலே
சேஷம் என்று ஆத்மாவை ஆதரிக்கிறது –
அல்லாத போது -உயிரினால் குறைவிலம் -என்கிறபடியே த்யாஜ்யம் –
அது தோன்ற சேஷத்வத்தைச் சொல்லி பின்னை ஆத்மாவைச் சொல்லுகிறது

தர்மி ஸ்வரூப கதன பூர்வகமாக தத் தர்மமான சேஷத்வத்தை சொல்லுகை ப்ராப்தமாய் இருக்க –
இப் பிரணவம் தன்னிலே ப்ரதமம் சேஷத்வத்தை சொல்லி
பின்னை ஆத்மாவை சொல்லுவான் என் -என்கிற சங்கையிலே
அப்படி சொல்லுகைக்கு ஹேதுவை அருளிச் செய்கிறார் –

அதாவது
மணத்துக்கு ஆஸ்ரயம் என்று பூவை விரும்புமா போலேயும் –
ஒளிக்கு ஆஸ்ரயம் என்று ரத்னத்தை விரும்புமா போலேயும் –
சேஷத்வதுக்கு ஆஸ்ரயம் என்று ஆயிற்று ஆத்மாவை ஆதரிக்கிறது –

சேஷத்வம் ஆஸ்ரயம் அல்லாத போது -உயிரினால் குறைவிலம் –திருவாய் மொழி -4-8-10-என்று
பகவத் சேஷத்வ ரஹிதமான ஆத்மாவால் அபேஷை உடையோம் அல்லோம் என்கிறபடியே –
த்யாஜ்யனாய் விடும் அத்தனை –
இப்படி இருந்துள்ள சேஷத்வத்தின் ஊற்றம் தோன்ற -சேஷத்வத்தை முந்துற சொல்லி
பின்னை ஆத்மாவை சொல்லிற்று என்கை-

———————————————-

சூரணை-72
ஆக
பிரணவத்தால்- கண்ண புரம் ஓன்று உடையானுக்கு அடியேன் ஒருவர்க்கு உரியனோ -பெரிய திரு மொழி -8-9-3-
என்கிறபடி ஜீவ பர சம்பந்தம் சொல்லிற்று –

பத த்ரயாத்மகமான இப் பிரணவத்தால் சொல்லித்   தலைக் கட்டின அர்த்தத்தை அருளிச் செய்கிறார் –
அதாவது –

கீழ் சொன்ன எல்லா வற்றிலும் -பிரணவத்தால் –
கண்ண புரம் ஓன்று உடையானுக்கு –என்று சதுர்த்தி அந்தமான அகாரத்தையும்
அடியேன் -என்று சேஷத்வ ஆஸ்ரய வாசியான மகாரத்தில் அர்த்தத்தையும் –
ஒருவருக்கு உரியேனோ-என்று அந்ய சேஷத்வ நிவர்தகமான உகாரத்த அர்த்தத்தையும்
சொல்லா நின்று கொண்டு
பிரணவ அர்த்தத்தை அனுசந்தித்த திரு மங்கை ஆழ்வார் ஸ்ரீ ஸூக்திப் படியே –
ஜீவ பரர்களுக்கு உண்டான சேஷ சேஷி பாவ சம்பந்தத்தைச் சொல்லிற்று என்கை-

———————————–

சூரணை -73
இத்தால் தாமரையாள் கேள்வன் ஒருவனையே நோக்கும் உணர்வு -என்றது ஆயிற்று –

இன்னமும் பொய்கையார் உடைய ஸ்ரீ ஸூக்தி யாலே-68- சேஷத்வ பிரதி சம்பந்தி ஒரு மிதுனம் என்னும்
இடம் தோற்ற இந்த ஜீவ பர சம்பந்தத்தை அருளிச் செய்கிறார் இத்தால் –
அதாவது –

இப் பிரணவத்தால்
தாமரையாள் கேள்வன் -என்று அகார வாச்யனாய் -சேஷத்வ பிரதி சம்பந்தியான ஸ்ரீ யபதியையும் –
ஒருவனையே நோக்கும் -என்று சதுர்த்தி உகாகரங்களால் சொல்லுகிற அனந்யார்ஹ சேஷத்வ
பிரயுக்தமான ஆத்மாவினுடைய ததேக பரததையும் –
உணர்வு -என்று அந்த சேஷத்வ ஆஸ்ரயமாக மகாரத்தில் சொல்லப்பட்ட
ஞானைக நிரூபணியனான-ஆத்மாவையும் சொல்லுகிற ஸூக்தியில் படியே
ஜீவ பர சம்பந்தம் சொல்லிற்று ஆயிற்று -என்கை –

—————————————–

சூரணை -74
அகாரத்தாலும் மகாரத்தாலும் -ரஷகனையும் ரஷ்யத்தையும் சொல்லிற்று –
சதுர்த்தியாலும் உகாரத்தாலும் -ரஷண ஹேதுவான ப்ராப்தியையும் பலத்தையும் சொல்லிற்று –

அகாரத்தில் ப்ரர்த்யயார்த்த பிரதானமாக பிரணவ அர்த்தத்தை யோஜித்தார் கீழ் –
அதில் தாத்வர்த்த பிரதானமாக ப்ரணவதுக்கு இன்னமும் ஒரு யோஜனை அருளிச் செய்கிறார் –
அதாவது

அகாரத்தாலே ரஷகனான ஈஸ்வரனைச் சொல்லிற்று –
மகாரத்தாலே தத் ரஷ்யமான ஆத்மா வஸ்துவைச் சொல்லிற்று –
சதுர்த்தியாலே ரஷிக்கைக்கு ஹேதுவான சேஷத்வம் ஆகிற ப்ராப்தியைச் சொல்லிற்று –
இப்படி ரஷிக்கிறதுக்கு பலம் – இவ் ஆத்மா வஸ்து அத் தலைக்கு அனந்யார்ஹமாக விநியோகப் படுகையாலே
அனந்யார்ஹ சேஷ வாசியான உகாரத்தாலே -ரஷண பலத்தைச் சொல்லிற்று என்கை –

—————————————-

சூரணை -75
இனி மேல் பிரணவத்தை விவரிக்கிறது –

ஆக இம்மந்த்ரத்தில் பிரதம பதமான பிரணவ அர்த்தத்தை அருளிச் செய்தார் ஆயிற்று –
இனி மேலில் பதங்களுக்கு அர்த்தம் அருளிச் செய்வதாக மந்திர சேஷமும் இதுக்கு விவரணமாய்
இருக்கும் படியை முந்துற அருளி செய்கிறார் –

இவ் இடத்தில் விவரணம் ஆகிறது –
ப்ரஸ்துதமான அர்த்தத்துக்கு உபயுக்தமான அர்த்தத்தைச் சொல்லிக் கொண்டு -பூர்வோக்தமான அர்த்தத்தை
விசதீகரிக்கை என்று தீப பிரகாசத்திலும் –
உக்த்தார்தத விசதீகார யுக்த்தார்த்தாந்தர போதனம் மதம் விவரணம்
தத்ர மஹிதானாம் மநீஷிணாம்-என்று
ரஹச்ய த்ரயார்த்த விவரண க்ரமம் அருளிச் செய்த பிரபந்த்தத்திலும்
விவரண லஷணத்தை (வாதி கேசரி மணவாள )ஜீயர் அருளி செய்தார் இறே-

————————————————————————————————————–

ஸ்ரீ கோயில் கந்தாடை அப்பன் ஸ்வாமிகள் திருவடிகளே சரணம்
ஸ்ரீ பிள்ளை லோகாச்சார்யார் திருவடிகளே சரணம்
ஸ்ரீ பெரிய பெருமாள் பெரிய பிராட்டியார் ஆண்டாள் ஆழ்வார் எம்பெருமானார் ஜீயர் திருவடிகளே சரணம்

ஸ்ரீ முமுஷுப்படி-திருமந்திர பிரகரணம் –சூரணை-35-57–ஸ்ரீ மணவாள மா முனிகள் வியாக்யானம் —

March 4, 2012

சூரணை-35
இதில் அகாரம் சகல சப்தத்துக்கும் காரணமாய்
நாராயண பதத்துக்கு ஸங்க்ரஹமாய் இருக்கையாலே
சகல ஜகத்துக்கும் காரணமாய்
சர்வ ரஷகனான எம்பெருமானைச் சொல்லுகிறது –
(அகர முதல எழுத்து எல்லாம் ஆதி பகவான் முதற்றே உலகு )

இனி இவ் அஷய த்ரயத்துக்கும் அடைவே அர்த்தம் அருளிச் செய்வதாக திரு உள்ளம் பற்றி
பிரதமம் அகார அர்த்தத்தை அருளிச் செய்கிறார்
அதாவது –

இவ் அஷர த்ரயத்திலும் வைத்து கொண்டு பிரதம அஷரமான அகாரம்
நாம ரூபஞ்ச பூதாநாம் க்ருத்யா நாஞ்ச பிரபஞ்சம் வேத சப்தேப்ய எவாதவ் தேவாதீநாஞ் சகர ச -என்கிறபடியே
லௌகிக சகல சப்தங்களுக்கும் வேதம் காரணமாய்

பிரணவாத்யா சதத வேதா ஓங்கார பிரபவா வேதா -இத்யாதிகளில் சொல்லுகிறபடியே
அந்த வேதங்களுக்கும் பிரணவம் காரணமாய் –

தஸ்ய பிரக்ருதிலீ நஸய -என்கிறபடியே
அந்த பிரணவம் தனக்கும் தான் காரணமாய் இருக்கையாலே –

அகாரோ வை சர்வா வாக் சமஸ்த சப்த மூலாத்வாத காரஸ்ய ஸ்வபாவாத -என்கிறபடியே
சகல சப்தத்துக்கும் காரணமாய்

சர்வேஸ்வரன் சமஸ்த வஸ்து சரீரதயா சர்வ ரஷகனாய் இருக்கும் படியை பிரதி பாதிக்கிற
நாராயண பதத்துக்கு ஸங்க்ரஹமாய் இருக்கையாலே –

யதோ வா இமானி பூதாநி ஜாயந்தி யே
ந ஜாதானி ஜீவநதி ச ஏவ ஸ்ருஜ்யஸ் ச ச சரக்க கர்த்தா
ச ஏவ பாத்யத்தி ச பால்யதே ச -இத்யாதிகளில் சொல்லுகிறபடியே

எல்லா ஜகத்துக்கும் காரணமாய்
எல்லாருக்கும் ரஷகனாய் இருக்கும் எம்பெருமானைச் சொல்லுகிறது என்கை-

இத்தால்
இவ் அஷரத்தில் -பிரக்ருத் யர்த்தமான-காரணத்வமும்
தாத்வர்த்தமான ரஷகத்வமும் சொல்லிற்று ஆயிற்று –

இவ் அகாரத்துக்கு நாராயண பத ஸங்க்ரஹ தயா ரஷக வாசித்வம் சொல்லும் போதும்
தாது சித்த வேஷத்தை அவலம்பித்தே சொல்ல வேணும் இறே

——————————————–

சூரணை-36
ரஷிக்கை யாவது
விரோதியை போக்குகையும்-
அபேஷிதத்தைக் கொடுக்கையும் –

ரஷிக்கை யாவது தானெது என்னும் ஆ காங்க்ஷையில் அருளிச் செய்கிறார்
அதாவது
ரஷகவம் தான் அநிஷ்ட நிவர்த்தகத்வ இஷ்ட பிராபகத்வ ரூபேண த்விவிதமாகையாலே
ஈஸ்வரன் சேதனரை ரஷிக்கையாவது
அவர்களுக்கு துக்க அவஹமான விரோதியைப் போக்குகையும்
ஸூக அவஹமான அபேஷித்ததைக் கொடுக்கையும் என்கை-

——————————————

சூரணை -37
இவை இரண்டும் சேதனர் நின்ற நின்ற அளவுக்கு ஈடாய் இருக்கும்-

இவர்களுக்கு இவன் போக்கும் விரோதி எது –
கொடுக்கும் அபேஷிதம் எது என்ன அருளிச் செய்கிறார் –
அதாவது
சேதனர் நின்ற நின்ற அளவுக்கு ஈடாய் இருக்கும் -என்றது
தத் தத் அதிகார அனுகுணமாக இருக்கும்-

—————————————–

சூரணை -38
சம்சாரிகளுக்கு விரோதி சத்ரு பீடாதிகள் -அபேஷிதம் அன்ன பாநாதிகள் –
முமுஷுகளுக்கு விரோதி -சம்சார சம்பந்தம் -அபேஷிதம் பரம பத ப்ராப்தி
முக்தருக்கும் நித்யருக்கும் விரோதி -கைங்கர்ய ஹானி -அபேஷிதம் -கைங்கர்ய விருத்தி –

இது தன்னை வியக்தமாக அருளிச் செய்கிறார் மேல் –
அதாவது
தேக ஆத்மா அபிமாநாதிகளும்-சப்தாதி விஷய அனுபவமே யாத்ரையாய் இருக்கும் சம்சாரிகளுக்கு –
நிவர்த்யமான விரோதி
சத்ருக்களால் வரும் நலிவு தொடக்க மானவை –
பிராப்யமான அபேஷிதம்
சோறு தண்ணீர் முதலானவை என்கை –

சத்ரு பீடாதிகள் என்ற  இடத்தில்  ஆதி சப்தத்தாலே
தேக மனோ வியாதி முதலானவற்றால் வரும் பீடைகளைச் சொல்லுகிறது –
அன்ன பாநாதிகள் என்கிற  இடத்தில் -ஆதி சப்தத்தாலே
ஸ்ரக் வஸ்த்ர ஆபரண அங்கராக அங்கந ஆலிங்க நாதிகளைச் சொல்லுகிறது –

முமுஷுகளுக்கு இத்யாதி –
அதாவது
சம்சாரத்தில் அடிக் கொதித்து -பரம பதத்தில் ஆசைப் படா நிற்கும் முமுஷுகளுக்கு – நிவர்த்யமான  விரோதி –
பொய் நின்ற ஞானமும் பொல்லா ஒழுக்கும் அழுக்கு உடம்புமாய்க் கொண்டு –
இவ் விபூதியில் இருக்கை -ஆகிற சம்சார சம்பந்தம்-
ப்ராப்யமான அபேஷிதம் –
பகவத் அனுபவாதிகளுக்கு அனுகூலமான பரமபதத்தைப் பிராபிக்கை என்கை –

முக்தருக்கும் இத்யாதி –
அதாவது –
நிவ்ருத்த சம்சாரராயும் -அஸ்ப்ருஷ்ட சம்சார கந்தராயும் -பகவத் அனுபவ ஜனித ப்ரீதி காரித கைங்கர்ய பரராய் இருக்கும்
முக்தருக்கும் நித்யருக்கும் விரோதி –
வகுத்த சேஷியான சர்வேஸ்வரன் திரு அடிகளிலே
ஸ்வரூப அனுரூபமாக பண்ணிக் கொண்டு போகும் கைங்கர்யத்துக்கு வரும் விச்சேதம்
அபேஷிதம் -உத்தரோத்தரம் அடிமை செய்து செல்லுகை யாகிற கைங்கர்ய விருத்தி என்கை-

ஆக இப்படி அதிகார அனுகுணம் விரோதியைப் போக்கி
அபேஷிதத்தைக் கொடுக்கை யாகையாலே
ஈஸ்வரனே சர்வ ரஷகன் என்னும் இடம் சொல்லிற்று ஆயிற்று-

————————————–

சூரணை -39
ஈஸ்வரனை ஒழிந்தவர்கள் ரஷகர் அல்லர் என்னும் இடம்
பிரபந்த பரித்ரானத்திலே  சொன்னோம் –

இப்படி ஈஸ்வரனேயோ பின்னை எல்லாரையும் ரஷிக்கிறவன்-
லோகத்திலே மாதா பிதா பிரகிருதி தேவதாந்திர பர்யந்தமாக ரஷகராய் போகிறவர்கள்
பலரும் இல்லையோ -என்ன அருளிச் செய்கிறார் –
அதாவது –

நிருபாதிக  பந்துவாய் -சர்வகாலமும் கைவிடாதே நோக்கி கொண்டு போரும் சர்வேஸ்வரனை
ஒழிந்த ஔபாதிக பந்துகளான மாதா பித்ராதிகளும் அர்வாசீ நரான தேவதாந்த்ரங்களும் –
ரஷகர் அல்லர் என்னும் இடம் –
ச ஹேதுகமாக பிரபன்ன பரித்ரானம் என்கிற பிரபந்தத்திலே சொன்னோம் –
அதில் கண்டு கொள்வது என்கை-

————————————-

சூரணை -40
ரஷிக்கும் போது பிராட்டி  சந்நிதி வேண்டுகையாலே -இதிலே ஸ்ரீ சம்பந்தமும் அனுசந்தேயம் –

அநந்தரம் அர்த்த பலத்தாலே -இப்பதத்தில் அனுசந்திக்கப் படும் ஸ்ரீ யபதித்வத்தை அருளிச் செய்கிறார்
அதாவது

லஷ்ம்யா சஹா ஹ்ருஷிகேசா தேவ்யா காருண்யா ரூபயா ரஷகஸ் சர்வ சித்தாந்தே வேதாந்தேபி ச கீயதே -என்கிறபடி
ரஷகனான சர்வேஸ்வரன் சேதனரை ரஷிக்கும் தசையிலே –
இவர்களுடைய அபராதங்களை கண்டாதல் –
தன் ஸ்வாதந்த்ர்யத்தாலே யாதல் –
உபேஷியாமல் செய்கைக்கும் உறுப்பான கிருபையை ஜனிப்பிக்கும்
புருஷகார பூதையான பிராட்டி ஸந்நிதி அவஸ்ய அபேஷிதம் ஆகையாலே
ரஷகனான அவனைச் சொல்லுகிற இவ் அவகாரத்திலே அவனுடைய லஷ்மி சம்பந்தமும்
அனுசந்தேயம் என்கை –

(சாலப் பல நாள் உகந்து உயிர்கள் காப்பான் கோலத் திரு மா மகளோடு கூட
அவளே கருணை ரூபம் -இவனது கருணையை கிளப்பி விடுகிறாள் -)

லஷ்மி என்னாதே ஸ்ரீ என்றது –
ஸ்ரயத இதி ஸ்ரீ -என்கிறபடி அவனை நித்ய சேவை பண்ணுகையாலே -அவனோடு இவளுக்கு உண்டான
அவிநாபாவமும்-
ஸ்ரீ யத இதி ஸ்ரீ -என்கிறபடி
சேதனருக்கு இவள் நித்ய சேவ்யயாய்  இருக்கும் என்னும் அதுவும் தோற்றுகைக்காக-

——————————————————-

சூரணை -41
அத்ர பகவத் சேநாபதி மிஸ்ரர் வாக்யம்-
அவன் மார்பு விட்டு பிரியில்
இவ் அஷரம் விட்டு பிரிவது –

இன்னும் இவ் அவகாரத்தில் ஈஸ்வரனுடைய லஷ்மி சம்பந்தம் நியமேன தோற்றும்
என்னுமத்தை ஆப்த வசநத்தாலே தர்சிப்பிக்கிறார்-
அதாவது –

இவ்விடத்தில் ஞாநாதிகரான ஸ்ரீ சேனாபதி சீயர் அருளி செய்யும் வார்த்தை –
அகலகில்லேன் இறையும் என்று அவன் திரு மார்பில் நித்ய வாசம் பண்ணும் இவள்
அவன் மார்பை விட்டு பிரியல் ஆயிற்று -அவனுக்கு பிரதிபாதகமான இவ் அஷரத்தை விட்டு பிரிவது என்று -என்கை –

என்று -என்கிற
இத்தனையும் கூட்டாத போது கீழோடு இவ் வாக்யம் அந்வயியாது-

இத்தால் அவன் திரு மார்பில் சம்பந்தம் இவளுக்கு நித்யம் ஆகையாலே –
அவன் தோற்றும் இடத்தில் இவளும் தோற்றுகை நிச்சிதம் ஆகையால் –
அவன் திருமார்பில் அந்வயித்தோ பாதி
அவனுக்கு வாசகமான அகாரத்தில் அந்வயமும் இவளுக்கு நித்யம் என்றது ஆயிற்று-

—————————————–

சூரணை -42
பர்த்தாவினுடைய படுக்கையையும் பிரஜையினுடைய தொட்டிலையும்
விடாதே இருக்கும் மாதாவைப் போலே
பிரதம சரம பதங்களை விடாதே இருக்கும் இருப்பு –

இன்னும் இவ் அர்த்தத்தை ஸ்த்ரீகரிக்கைகாக -ஈஸ்வர சேதன வாசகங்களான
அகார மகாரங்கள் இரண்டிலும் -இவளுக்கு உண்டான அநவரத அந்வயத்தை
சத்ருஷ்டாந்தமாக அருளிச் செய்கிறார் –
அதாவது

சேஷ பூதையான தன் ஸ்வரூபத்துக்கு சேரும்படி அவனை ரஷிப்பிக்கைக்காக
பர்த்தாவினுடைய படுக்கையையும் விடாதே –
ரஷகையான தன் ஸ்வரூபதுக்கும் போரும்படி தத் ரஷணம் பண்ணுகைக்காக
பிரஜையினுடைய தொட்டிலையும் விடாதே
இருக்கும் மாதாவானவளைப் போல் -இவளும்

பர்த்ருபூதனான ஈஸ்வரனுக்கு பிரதிபாதகமாய் இருந்துள்ள
பிரதம பதமான அகாரத்தையும்-
பிரஜாபூதரான  சேதனருக்கு பிரதிபாதகமாய் இருந்துள்ள
சரம பதமான மகாரத்தையும்
தத் தத் விஷயத்திலே தனக்கு உண்டான சம்பந்தத்துக்கு ஈடாக
ரஸிப்பிக்கை ரஷிக்கை ஆகிற இவற்றைப்   பற்ற
விடாதே இருக்கும் இருப்பு என்கை

(க ம லா லாதேன ஆதேன-ஒருவரை ஒருவர் இடம் சேர்ப்பிக்கிறாள் )

—————————————

சூரணை -43
ஸ்ரீ நந்த கோபரையும் கிருஷ்ணனையும் விடாத யசோதைப் பிராட்டியைப் போலே

கீழ் சொன்ன த்ருஷ்டாந்தத்தை ஒரு விசேஷ நிஷ்டமாக்கி அருளிச் செய்கிறார்
அதாவது

பார்யையான தன் ஸ்வரூப அனுகுணமாக ரஸிப்பைக்கக்கு பர்த்தாவான ஸ்ரீ நந்த கோபரையும் விடாதே –
மாதாவான தன் ஸ்வரூப அனுகுணமாக ரஷிப்பிக்கைக்கு தன் புத்ரனான கிருஷ்ணனையும் விடாதே –
அம்பரமே -என்கிற பாட்டில் சொல்லுகிறபடியே
மத்யே வர்த்திக்கும் யசோதை பிராட்டியைப் போலே
பிரதம சரம வாச்யரான ஈஸ்வர சேதனர்கள் இருவரையும் விடாதே இவளும் வர்த்திக்கும் படி என்கை-

————————————-

சூரணை-44
ஒருவன் அடிமை கொள்ளும் போது க்ருஹிணிக்கு என்று அன்றே ஆவண ஓலை எழுதுவது –
ஆகிலும் பணி செய்வது க்ருஹிணிக்கு இறே-

அது போலே நாம் பிராட்டி அடிமையாய் இருக்கும் படி –
ஈஸ்வர  சேஷத்வ மாத்ரம் ஒழிய பிராட்டிக்கும் சேஷம் என்னும் இடம்
இவ்வாசகத்தில் இன்றிக்கே இருக்க செய்தேயும் இவளுக்கும் சேஷம் என்று
நாம் கொள்ளுகிற  படி எங்கனே -என்ன அருளிச் செய்கிறார் –
அதாவது –

லோகத்தில் ஒருவன் தாஸ தாஸிகள் முதலான அடிமையை
கொள்ளும் போது -தனக்கு என்றே எழுதிக் கொள்ளும் அது ஒழிய தன் க்ருஹிணிக்கு என்று அன்று
விலையோலை எழுதி கொள்வது –
ஆயிருக்க செய்தேயும் அடிமைத் தொழில் செய்வது க்ருஹிணிக்கு இறே –

அது போலே ஈஸ்வர சேஷம் என்னும் அளவை இவ் அகாரம் சொல்லிற்றே ஆகிலும் –
நாம் பிராட்டிக்கு அடிமையாய் இருக்கும் படி என்கை

——————————————-

சூரணை -45-
ஆக பிரித்து நிலை இல்லை –

கீழ் சொன்ன ஹேதுக்களை எல்லாம் அனுவதித்து கொண்டு ஈஸ்வரனுக்கும் பிராட்டிக்கும்
ஒருகாலும் ப்ருதக்  ஸ்திதி இல்லாமையை அருளிச் செய்கிறார்-

————————————

சூரணை -46
பிரபையையும் பிரபாவையையும்-பிரபாவானையும்-
புஷ்பத்தையும் மணத்தையும் போலே –

அந்த ப்ருதக் ஸ்திதி அத்யபாவத்துக்கு இரண்டு திருஷ்டாந்தம் அருளிச் செய்கிறார் –
அதாவது
பிரபைக்கும் பிரபாவானுக்கும் ப்ருதக் ஸ்திதி இல்லாதாப் போலேயும்
புஷ்பத்துக்கும் பரிமளத்துக்கும் ப்ருதக் ஸ்திதி இல்லாதாப் போலேயும் -என்கை –

அனந்யா ராக வேணாஹம் பாஸ்கரேன பிரபா யதா –
அனந்யா ஹி மயா சீதா பாஸ்கரேன பிரபா யதா -என்று
பிரபா பிரபாவான்களை போலே இருவருக்கும் பிருதக் ஸ்திதி இல்லை என்னும் இடம்
இருவர் வாக்காலும் சொல்லப் பட்டது இறே-

பிர ஸூ நம் புஷ்யந்தீமபி பரிமளர்த்திம் ஜிகதிஷூ-என்கிற இடத்தில்
ஈஸ்வரனை புஷ்பத் ஸ்தாநேயாகவும்-பிராட்டியை பரிமள ஸ்தானே யாகவும் பட்டர் அருளிச்
செய்கையாலே புஷ்ப பரிமளங்களைப் போலே -இருவருக்கும் ப்ருதக் ஸ்திதி இல்லை
என்னும் இடம் அர்த்தாசித்தம்-

———————————–

சூரணை -47
ஆக இச் சேர்த்தி உத்தேச்யமாய் விட்டது-

இந்த ப்ருதக் ஸ்திதி அத்யபாவத்தை அனுவதித்துக் கொண்டு -இச் சேர்த்தியே சேதனருக்கு
உத்தேச்யமாய் தலைக் கட்டின படியை அருளிச் செய்கிறார்
அதாவது –

இச் சேர்த்தி உத்தேச்யம் என்கையாலே –
இவர்களை தனித் தனியே விரும்புகை உத்தேச்யம் அன்று என்ற படி –
இருவரையும் பிரித்து விரும்பினால் -ராவண சூர்பணகைகளைப் போலே அனர்த்தமே பலிக்கும் அத்தனை –

இருவரையும் பற்றினால் இறே ஸ்ரீ விபீஷண ஆழ்வானைப்   போலே வாழல் ஆவது-
(தானே வலிய சிறை புகுந்தாள்-ஸ்ரீ விபீஷணனை சரணாகதன் ஆக்கவும் ராவணனை திருத்தவும் – )

————————————-

சூரணை -48
இதில் சதுர்த்தி ஏறிக் கழியும்

இனிமேல் இதில் விபக்த்யர்த்தம் அருளி செய்வதாக பிரதமம் விபக்தி தன்னை நிர்தேசிக்கிறார் –
அதாவது
இவ் அகாரத்தில் சதுர்த்தி ஏறி -சூபாம் சூலுக் -இத்யாதி சூத்ரத்தாலே லுப்தமாய் போம் என்கை-
(சப்தம் கழிந்தாலும் அர்த்தம் சித்திக்கும் )

————————————————–

சூரணை -49
சதுர்த்தி ஏறின படி என் ? என்னில்

விபக்த்யந்தரம் எல்லாம் கிடக்க இவ் அகாரத்திலே சதுர்த்தி ஏறின படி தான் எங்கனே -என்கிற
சங்கையை அனுவதிக்கிறார்

——————————————————-

சூரணை -50
நாராயண பதத்துக்கு ஸங்க்ரஹமாய் இருக்கையாலே

அதுக்கு உத்தரம் அருளிச் செய்கிறார்
அதாவது
இவ் அகாரம் சதுர்த்யந்தமான நாராயண பதத்துக்கு ஸங்க்ரஹம் ஆகையாலே –
இதிலும் சதுர்த்தி ஏறிற்று -என்கை –
இங்கன் அன்றாகில் இரண்டுக்கும் ஸங்க்ரஹ விவரணத்வம் சித்தியாது இறே

————————————————–

சூரணை -51
இத்தால் ஈஸ்வரனுக்கு சேஷம் என்கிறது

இத்தால் சொல்லுகிற அர்த்தம் தான் எது -என்ன அருளிச் செய்கிறார் –
அதாவது –
இது தான் தாதர்த்யே சதுர்த்தீ-ஆகையாலே இச் சதுர்த்தியால்
ஈஸ்வரனுக்கு சேஷம் என்னும் இடம் சொல்லுகிறது -என்கை-
( தத் அர்த்தம் அவனே பிரதானம் பிரயோஜனம் -)

————————————–

சூரணை -52
சேஷத்வம் துக்க ரூபமாக வன்றோ நாட்டில் காண்கிறது என்னில் –

சர்வம் பரவசம் துக்கம்-ஸூ வசம் ஸூகம் – சேவா ஸ்வ வ்ருத்தி-என்கிற லௌகிக நியாயத்தைக் கொண்டு
சேஷத்வத்தை துக்க ரூபமாக நினைத்து இருக்கும் அவர்கள் பண்ணும் பிரஸ்னத்தை அனுவதிக்கிறார் –

————————————————

சூரணை -53
அந்த நியமம் இல்லை –
உகந்த விஷயத்துக்கு சேஷமாய் இருக்கும் இருப்பு
ஸூகமாக காண்கையாலே-

அதுக்கு உத்தரம் அருளிச் செய்கிறார்
அதாவது
நாடு தன்னிலே -பணிமின் திருவருள் -திருவாய்மொழி –4-1-5-இத்யாதி படியே
அபிமத விஷயத்துக்கு சேஷமாய் இருக்கும் இருப்பு ஸூகமாக காண்கையாலே –
சேஷத்வம் ஆகில் துக்க ரூபமாய் இருக்கும் என்கிற நியமம் இல்லை -என்கை-

—————————————–

சூரணை -54
அகாரத்தாலே கல்யாண குணங்களை சொல்லுகையாலே இந்த சேஷத்வமும் குணத்தாலே வந்தது

அபிமத விஷயத்தில் சேஷத்வம் ஸூகமாகிறது –
அவ் விஷயத்தில் குணம் அடியாக வந்ததாகை யாலே அன்றோ -என்ன
அருளிச் செய்கிறார் –
அதாவது –

ஈஸ்வரனுடைய ரஷகத்வ பிரதிபாதகமான அகாரத்திலே -அந்த ரஷண உபயோகியான
கல்யாண குணங்களைச் சொல்லுகை ஆகையாலே –
ஈஸ்வர விஷயமான இந்த சேஷத்வமும் –
அந்த குணங்கள் அடியாக வந்தது என்கை –
ஆகையால் இதுவும் ஸூக ரூபமாக இருக்கக் குறை இல்லை என்று கருத்து-

(அகாரத்தால் ஜகத் காரணத்வமும் ரக்ஷகத்வத்வமும் சேஷித்வமும் உண்டே
குண க்ருத தாஸ்யம்
ஸ்வரூப பிரகிருத தாஸ்யம்
ஸ்ரீ சீதா பிராட்டி அநஸூயை சம்வாதம்
குணைர் தாஸ்யம் உபாகத-லஷ்மணன் -குணங்களை பெருமாள் இடம் இருந்து பிரிக்க முடியாதே )

——————————————-

சூரணை-55
சேஷத்வமே ஆத்மாவுக்கு ஸ்வரூபம் –

ஆனால் ஔபாதிகமான இது ஸ்வரூபம் அன்றோ ?-என்ன அருளிச் செய்கிறார் –
அதாவது –
உகந்த விஷயத்தில் இதன் ஸூக ரூபத்துக்கு குண க்ருதவத்தை ஹேதுவாகச் சொல்லுகையாலே –
அந்த குண க்ருத்வத்வம் இங்கும்  உண்டு  என்னும் இடத்துக்கு சொன்ன இத்தனை ஒழிய –
அர்த்த ஸ்திதியை நிரூபித்தால்

ஸ்வத்வ மாத்மனி சஞ்சாதம் ஸ்வாமித்வம் பிராமணி ஸ்திதம் –
ஆத்ம தாஸ்யம் ஹரேஸ் ஸ்வாம்யம் ஸ்வபாவம் ச சதா ஸ்மார-
தாச பூதாஸ் ஸ்வதஸ் சர்வே  ஹ்யாத்மனா பரமாத்மன-
நான்யதா லஷணம் தேஷாம் பந்தே மோஷே ததைவ ச -இத்யாதிகளில் இத்தை
ஆத்மாவுக்கு ஸ்வாபாவிகமாக சொல்லுகையாலே -சேஷத்வமே ஆத்மாவுக்கு ஸ்வரூபம் -என்கை-

————————————

சூரணை -56
சேஷத்வம் இல்லாத போது ஸ்வரூபம் இல்லை –

சேஷத்வமே என்று அவதரிப்பான் என் ?-ஞான ஆனந்த ஸ்வரூபமான ஆத்மா வஸ்துவுக்கு
இல்லாத போதும் ஸ்வரூபம் இல்லையோ ?-என்ன அருளிச் செய்கிறார் –
அதாவது –
சேஷத்வம் இல்லாத போது ஆத்மா அபஹார ரூபமான ஸ்வாதந்த்ர்யா புத்தி நடக்கையாலே –
ஸ்வரூபம் அழிந்து விடும் என்னுமத்தை தர்சிப்பிக்கிறார் மேல் இரண்டு வாக்யத்தாலே –

(ஞானியான ஆத்மா சேஷம் என்று சொல்லாமல் சேஷனான ஜீவனே ஞான ஆனந்த ஸ்வரூபம் –
சேஷத்வம் இல்லாத போது ஸ்வரூபம் இல்லை யாகுமே)

—————————————

சூரணை -57
ஆத்மா அபஹாரமாவது ஸ்வதந்த்ரம் என்கிற நினைவு –
ஸ்வதந்த்ரமாம் போது இல்லையே விடும் –

யோ அன்யதா சந்தமாத்மா நமன்யதா பிரதிபத்தி கிம்  தேன ந க்ருதம் பாபம் சோரேன் ஆத்மாபஹாரினா –
என்று சர்வ பாப மூலமாக சொன்ன ஆத்மா அபஹாரமாவது தன் ஸ்வரூபம் ஸ்வதந்த்ரம் என்கிற பிரபத்தி –
ஸ்வதந்த்ரமாம் அளவில் -அசந்நேவ-என்கிறபடியே ஸ்வரூபம் இல்லையாம் விடும் என்கை –

ஆகையால் சேஷத்வம் இல்லாத போது ஸ்வரூபம் இல்லை என்னத் தட்டில்லை என்று   கருத்து

ஆக பிரக்ருத்யர்த்தமான ஈஸ்வரனுடைய
காரணத்வமும்
தாத்வர்த்தமான ரஷகத்வமும்
அர்த்த பலத்தால் வந்த ஸ்ரீ யபதித்வமும்
பிரத்யய சித்தமான சேதன சேஷத்வ பிரதிசம்பந்தியான சேஷத்வமும்
ஆகிற அகார அர்த்தத்தை அருளிச் செய்தார் ஆயிற்று –

——————————————————————————————————-

ஸ்ரீ கோயில் கந்தாடை அப்பன் ஸ்வாமிகள் திருவடிகளே சரணம்
ஸ்ரீ பிள்ளை லோகாச்சார்யார் திருவடிகளே சரணம்
ஸ்ரீ பெரிய பெருமாள் பெரிய பிராட்டியார் ஆண்டாள் ஆழ்வார் எம்பெருமானார் ஜீயர் திருவடிகளே சரணம்

ஸ்ரீ முமுஷுப்படி- திருமந்திர பிரகரணம் -சூரணை-22-34—ஸ்ரீ மணவாள மா முனிகள் வியாக்யானம் —

March 2, 2012

சூரணை -22
மற்று எல்லாம் பேசிலும் என்கிறபடியே -அறிய வேண்டிய அர்த்தம் எல்லாம்
இதுக்குள்ளே உண்டு –

இனி ஞாதவ்ய சகலார்த்த பிரதிபாதகத்வம் ஆகிற இதன் வைபவத்தை அருளிச் செய்கிறார் –
அதாவது
நின் திரு எட்டு எழுத்தும் கற்று மற்று எல்லாம் பேசிலும் -பெரிய திரு மொழி -8-10-3-
என்கிறபடியே ஆத்மா உஜ்ஜீவனத்துக்கு உடலாக அறிய வேண்டும் அர்த்த விசேஷங்கள் எல்லாம்
இம் மந்த்ரத்துக்குள்ளே உண்டு என்கை –

——————————————————–

சூரணை -23
அதாவது ஐஞ்சு அர்த்தம்

அறிய வேண்டிய அர்த்தம் எல்லாம்  ஆகிறது எது ? என்னும் ஆ காங்ஷையிலே அருளிச் செய்கிறார் –
அதாவது
ஸ்வ ஸ்வரூப
பர ஸ்வரூப
புருஷார்த்த ஸ்வரூப
உபாய ஸ்வரூப
விரோதி ஸ்வரூபங்கள் -ஆகிற அர்த்த பஞ்சகமும் என்ற படி –

பிராப்யச்ய ப்ரஹ்மணோ ரூபம் பிராப்துச்ச பிரத்யகாத்மனா பிராப்துபாயம் பலம் பிராப்தேஸ்
ததாப்ராப்தி விரோதி ஸ் வதந்தி சகலாவேதாஸ் சேதிகாச புராணக முநயச்ச மகாத்மானோ வேதவேதார்த்த வேதின-
என்கிறபடியே சகல வேத சாஸ்திரங்களும் பிரதிபாதிப்பது இவ் அர்த்த பஞ்சகத்தையும் ஆகையாலே –
தத் ஸங்க்ரஹமான இம் மந்த்ரத்துக்கும் பிரதிபாத்யம் இதுவே இறே-

இம் மந்த்ரம் தான்
பிரணவத்தாலே-பிரத்யகாத்ம ஸ்வரூபத்தையும் –
நமஸாலே-விரோதுபாய ஸ்வரூபங்களையும் -( ம விரோதி -ந ம -உபாயம் )
நாராயண பதத்தாலே -பர ஸ்வரூபத்தையும் –
அதில் சதுர்த்தியாலே -பல ஸ்வரூபத்தையும் –
பிரதிபாதிக்கக் கடவதாய் இறே இருப்பது –

————————————————————-

சூரணை -24
பூர்வாச்சார்யர்கள் இதில் அர்த்தம் அறிவதற்கு முன்பு -தங்களை பிறந்தார்களாக நினைத்து இரார்கள் –
இதில் அர்த்த ஞானம் பிறந்த பின்பு -பிறந்த பின் மறந்திலேன் -என்கிறபடியே -இத்தை ஒழிய வேறு ஒன்றால்
கால ஷேமம் பண்ணி அறியார்கள்

இம்மந்த்ரார்த்த வைபவத்தை அருளிச் செய்கிறார் மேல் –
அதாவது –
நாதயாமுன யதிவராதி களான நம் பூர்வாச்சார்யர்கள் –
அன்று நான் பிறந்திலேன் -திரு சந்த விருத்தம் -64 என்கிறபடியே –
இம்மந்த்ரத்தில் அர்த்தம் அறிவதற்கு முன் தங்களை பிறந்தார்களாக நினைத்து இரார்கள் –

இதில் அர்த்த ஞானம் தங்களுக்கு உண்டான பின்பு –
பிறந்த பின் மறந்திலேன் -என்று
ஆழ்வார் திவ்ய ஸூக்தியில் சொல்லுகிற படி இம்மந்த்ரத்தை-மந்த்ரார்த்தை – ஒழிய
மற்று ஒன்றால் கால ஷேமம் பண்ணி அறியார்கள் என்கை –

வேத சாஸ்திரங்கள் ஆழ்வார் அருளிச் செயல்கள் இவற்றால் போது போக்கும் போதும் –
இம்மந்த்ரத்தை-மந்த்ரார்த்தை – உள் கொண்டே அனுசந்திக்கையாலே –
இத்தை ஒழிய வேறு ஒன்றால் கால ஷேமம் பண்ணி அறியார்கள் என்னத்  தட்டில்லை

———————————————————-

சூரணை -25
வாசகத்தில் காட்டில் வாச்யத்தில் ஊன்றுக்கைக்கு அடி -ஈச்வரனே உபாயம் உபேயம் என்று
நினைத்து இருக்கை –

வாசக சக்தி சர்வத்தையும் சாதித்து கொடுக்க வற்றாய் இருக்க -இதனுடைய வாச்யத்திலே இவர்கள்
ஊன்றுகைக்கு ஹேது  ஏது என்ன அருளி செய்கிறார் –
அதாவது –
சர்வ பலத்துக்கும் ஸ்வயம் சாதனமாயும் சாதனாந்தரங்களுக்கும் சககாரியாய் நின்று தலைக் கட்டி கொடுத்தும் போருகிற
இதனுடைய வாசக சக்தி -தானே அமைந்து இருக்கச் செய்தே –
அதிலும் காட்டில் கீழ் சொன்ன படி இம்மந்த்ரத்தினுடைய வாச்யத்திலே பூர்வாச்சார்யர்கள் ஊன்றுகைக்கு அடி –
உபேயாந்த்ரா பரராய் இத்தை சக காரியாய் கொள்ளுதல் செய்யும் அவர்களை போல் அன்றிக்கே –
உபாய உபேயங்கள் இரண்டும் ஈச்வரனே என்று பிரதிபத்தி பண்ணி இருக்கை என்ற படி –
(அத்தை தின்று அங்கேயே கிடக்குமே )

ஆக
திரு மந்த்ரத்தின் உடைய சீர்மைக்கு போரும்படி என்று -சூரணை -3 -தொடங்கி-
இவ்வளவும் வாய் வந்தபடி அனுசந்திக்க ஒண்ணாத படியான இதனுடைய கௌரவத்தையும் –
ஈச்வரனே தானே சிஷ்யனுமாய் -ஆச்சார்யனுமாய் நின்று வெளி இட்டு அருளுகையாலே -வந்த ஏற்றத்தையும் –
சகல சாஸ்திரங்களிலும் -சகல மந்த்ரங்களிலும் -வாச்யம் தன்னிலும் காட்டில் இதனுக்கு உண்டான பெருமையையும் –
அக்ரமமாக தன் கார்யம் செய்யும் ஆதிக்யத்தையும் –
அபேஷித சகல பல ப்ரதத்வ ரூப மகாத்யத்தையும் –
கர்மாத் உபாய சக காரித்வ  ரூபமான உத்கர்ஷத்தையும் –
ஞாதவ்ய சகல அர்த்த பிரதிபாதகதயா வந்த மகாத்ம்யத்தையும் –
ஏதத் பிரதிபாதித்ய அர்த்த கௌரவ விசேஷத்தையும் -அருளிச் செய்கையாலே –
இம்மந்த்ரத்தின் உடைய வைபவத்தை எல்லாரும் அறியும் படி தர்சிபித்து அருளினார் ஆயிற்று –

———————————————

சூரணை -26
இது தன்னில் சொல்லுகிற அர்த்தம் –
ஸ்வரூபமும்–ஸ்வரூப அனுரூபமான ப்ராப்யமும்
ஸ்வரூபமும் உபாயமும் பலமும்
என்னவுமாம் –

(ஓம் நம ஸ்வரூபம் / நாராயணாயா ப்ராப்யம் / சேஷத்வம் ஓம் பாரதந்தர்யம் நம என்றபடி
பரன் யாருக்கு தந்திரமாக பிரதானமாக பிரயோஜனமாக கொள்கிறானோ அவனே பரதந்த்ரன் –
ஓம் ஸ்வரூபம் / நம உபாயம் / பலம் நாராயணாயா
இரண்டு படியாக அருளிச் செய்கிறார் )

இனிமேல் இம்மந்த்ரத்துக்கு வாக்யார்த்தம் இரண்டு படியாக அருளிச் செய்கிறார் –
அதாவது
இம்மந்த்ரம் தன்னில் சொல்லுகிற அர்த்தம் –
இவ் ஆத்மாவினுடைய சேஷத்வ பாரதந்தர்யங்கள் ஆகிற ஸ்வரூபமும் –
அந்த ஸ்வரூப அனுரூபமாய் இருந்துள்ள கைங்கர்யம் ஆகிற ப்ராப்யமும் –

அன்றிக்கே –
சேஷத்வம் ஆகிற ஸ்வரூபமும்
அந்த ஸ்வரூப அனுரூபமான உபாயமும்
உபாய லப்யமான  பலமும்–என்று சொல்லவுமாம் என்கை –

இதில் பிரதம யோஜனையில்-
பிரணவ நமஸ்ஸுகளால் ஸ்வரூபமும்
நாராயண பதத்தாலே ப்ராப்யமும் சொல்லுகிறது –

அனந்தர யோஜனையில் –
பிரணவத்தாலே-சேஷத்வமும்
நமஸாலே -உபாயமும் –
நாராயண பதத்தாலே பலமும் –
சொல்லுகிறது –

———————————————

சூரணை -27
பலம் இருக்கும் படி ப்ரமேய சேகரத்திலும் -அர்ச்சிராதிகதியிலும் சொன்னோம் –

பல வேஷம் தான் இருக்கும் படி எங்கனே ? என்ன அருளிச் செய்கிறார் –
அதாவது –
இவ் ஆத்மாவுக்கு ப்ராப்யமான பலம் தான்
அர்ச்சிராதி மர்க்கத்தாலே பரம பதத்திலே போய்
பரிபூர்ண பகவத் அனுபவத்தைப் பண்ணி –
அவ் அனுபவ ஜனித ப்ரீதி ப்ரேரிதனாய் கொண்டு பண்ணும்
அசேஷ சேஷ விருத்தி ஆகையாலே –

அது இருக்கும் படியை ஸங்க்ரஹேன
ப்ரமேய சேகரம் ஆகிற பிரபந்தத்திலும் –
விஸ்தரேன அர்சிராதிகதி ஆகிற பிரபந்தத்திலும் விசதமாக சொன்னோம் —
அவற்றிலே கண்டு கொள்க என்கை –

—————————————

சூரணை -28
இது தான் எட்டு திரு அஷரமாய் மூன்று பதமாய் இருக்கும் –

இனி இம்மந்த்ரத்துக்கு பிரதிபதம், அர்த்தம் அருளிச் செய்வதாக திரு உள்ளம் பற்றி
ப்ரதமம் இதனுடைய அஷர சங்க்யையையும் -பத சங்க்யையையும் அருளிச் செய்கிறார் –
அதாவது
இம்மந்த்ரம் தான் –
ஒமித்யேகாஷரம்-நாம இதி தவே அஷரே -நாராயணா யேதி பஞ்ச அஷ ராணி –
இதி அஷ்டாஷரம் சநதசா காயத்ரீ சேதி ஒமித்யக்ரே வியாஹரேத் நம இதி பச்சாத்
நாராயணா எத்யுபரிஷடாத்-என்கிறபடியே
எட்டு திரு அஷரமாய் -மூன்று பதமாய் இருக்கும் என்கை –

இதனுடைய அஷ்டாஷரத்வம்    சொல்லுகிற இடத்தில்
ஒமித்யே காஷரம் -என்று பிரணவத்தை ஓர் அஷரமாகவும்
நம இதி த்வ அஷ ரே -என்று நமஸ் இரண்டு அஷரமாகவும் –
நாராயணா யேதி பஞ்சாஷராணி -என்று நாராயணா பதத்தை அஞ்சு அஷரமாகவும்
ஸ்ருதி சொல்லுகையாலே –

சமஸ்த பதமான நாராயணா பதத்தில் நார பதத்தை பிரித்து ஷட் அஷரமாக்கி
பிரணவத்தை ஒழிய அஷ்டாஷரத்வம் சொல்லும் அவர்களுடைய பஷம் அவைதிகம் ஆகையாலே –
அநாத ரணீயமாக கடவது

———————————————————

சூரணை -29
மூன்று பதமும் மூன்று அர்த்தத்தைச் சொல்லுகிறது

இதி பத த்ரயமும் எவ் அர்த்தத்தைச் சொல்லுகிறது என்னும் ஆ காங்ஷையிலே
மூன்று பதமும் மூன்று அர்த்தத்தைச் சொல்லுகிறது என்கிறார்

—————————————————

சூரணை -30
அதாவது சேஷத்வமும் -பாரதந்த்யமும் -கைங்கர்யமும்

அவ் வர்த்தங்கள் தம்மை விசதமாக அருளிச் செய்கிறார்
அதாவது சேஷத்வமும் -பாரதந்த்யமும் -கைங்கர்யமும் -என்று

ஸ்வரூபமும் ஸ்வரூப அனுரூபமான ப்ராப்யமும் என்று
முதல் சொன்ன வாக்ய அர்த்தம் இத்தை நினைத்து  இறே

—————————————————–

சூரணை -31
இதில் முதல் பதம் பிரணவம்-

பிரதம பதம் ஏது என்ன
ஒமித்யக்ரே வியாஹரேத் -என்று இறே ஸ்ருதி சொல்லிற்று –

ஸ்ம்ருதியும் -பிரணவாத்யம் நமோ  மத்யம் நாராயணா பதாந்திமம் மந்த்ரம் அஷ்டாஷரம் வித்யாத்
சர்வ சித்தி கரம் ந்ருணாம் என்றது இறே

————————————

சூரணை-32
இது அ என்றும் -உ என்றும் -ம என்றும் மூன்று திரு அஷரம்-

இனி பிரணவத்துக்கு அர்த்தம் அருளிச் செய்வதாக இதனுடைய அஷய த்ரய ஆத்மகதையை
அருளிச் செய்கிறார் –
அதாவது –
இப் பிரணவம் தான் அசம்ஹிதாகாரத்தாலே –
மூன்று அஷரமாய்-
மூன்று பதமாய் -மூன்று அர்த்த பிரகாசமாய் –

சம்ஹிதாகாரத்தாலே –
ஏக அஷரமாய்-
ஏக பதமாய் –
ஏக பிரகாசமாய் -இறே இருப்பது –

——————————————-

சூரணை -33
மூன்று தாழி யிலே   தயிரை நிறைத்து கடைந்து வெண்ணெய் திரட்டினால் போல்
மூன்று வேதத்திலும் மூன்று அஷரத்தையும் எடுத்தது –

இந்த அஷர த்ரயத்தின் உடையவும் உத்பத்தி க்ரமத்தை ச த்ருஷ்டாந்தமாக அருளிச் செய்கிறார்
அதாவது –
பூரிதி ருக்வேதா தஜாயாத புவ இதி யஜுர்வேதாத் ஸூவரிதி சாமவேதாத்
தானி சுக்ரான் யப்யதபத் தேப்யோ அபிதப்  தேப்யஸ் த்ரயோ வர்ணா
அஜாயந்த அகார உகார மகார இதி தானே கதா சமபரத்த தேததோமிதி-என்றும் –

அகாரஞ்சாப் யுகாரஞ்ச மகாரஞ்ச பிரஜாபதி
வேத த்ரயான் நிரப்ருஹத் பூர்புவஸ் ஸ்வரிதீதி ச -என்றும் –

ஸ்ருதி ஸ்ம்ருதிகளில் சொல்லுகிறபடியே -ருக் யஜுர் சாம ரூபமான வேத த்ரயத்திலும் நின்றும் –
பூ புவ ஸூவ என்கிற வியாஹுதி த்ரயத்தையும் தோற்றுவித்து –
அந்த வியாஹுதி த்ரயத்தையும்
பொன்னோடு வைக்குமா போலே தன் சங்கல்பத்தாலே ஓட வைத்து –
அவற்றில் நின்றும் அகார உகார மகாரங்கள் ஆகிற அஷரங்கள் மூன்றும் அடைவே தோன்றும் படி பண்ணி –

இப்படி
சர்வேஸ்வரன் சமுத்தரித்த படியை திரு உள்ளம் பற்றி –
பாத்ர த்ரய கதமான தயிரை தனித்தனியே கடைந்து –
தத் சாரமான வெண்ணெயை வாங்கி திரட்டினால் போலே –
மூன்று வேதத்திலும் மூன்று அஷரத்தையும் எடுத்தது -என்கிறார்

————————————–

சூரணை -34
ஆகையால் இது சகல வேத சாரம் –

இத்தால் பலித்ததை அருளிச் செய்கிறார் –
அதாவது –
அஷர த்ரயமும் ஒரோ வேதத்தின் உடைய சாரமாக சமுத்ரதம் ஆகையாலே
இவ் அஷர த்ரய யாத்மகமான பிரணவம் சகல வேத சாரம்-என்ற படி –

ஆக -இது தன்னில் சொல்லுகிற அர்த்தம் -என்று தொடங்கி-
இவ்வளவும்
இம்மந்த்ரத்தினுடைய வாக்யர்த்தத்தையும்
அஷர சங்க்யையையும்
பத சங்க்யையையும்
பத த்ரயமும்
அர்த்த த்ரய பிரதிபாதிகத்வம் என்னுமத்தையும்
அதில் பிரதம பதம் இன்னது என்னுமத்தையும்
அது தான் அஷர த்ரயாத்மகமாய் இருக்கும் என்னுமத்தையும்
அவ் வஷர த்ரயமும் வேத த்ரய சாரமாக உத்பன்னம் ஆகையாலே
தத் சமுதாயமான பிரணவம் சகல வேத சாரம் என்னுமத்தையும்
அருளிச் செய்தார் ஆயிற்று –

————————————————————

ஸ்ரீ கோயில் கந்தாடை அப்பன் ஸ்வாமிகள் திருவடிகளே சரணம்
ஸ்ரீ பிள்ளை லோகாச்சார்யார் திருவடிகளே சரணம்
ஸ்ரீ பெரிய பெருமாள் பெரிய பிராட்டியார் ஆண்டாள் ஆழ்வார் எம்பெருமானார் ஜீயர் திருவடிகளே சரணம்

ஸ்ரீ முமுஷுப்படி-திருமந்திர பிரகரணம்-சூரணை-7-21–ஸ்ரீ மணவாள மா முனிகள் வியாக்யானம் —

March 1, 2012

சூரணை -7
சகல சாஸ்த்ரங்களாலும் பிறக்கும் ஞானம் ஸ்வயமார்ஜிதம் போலே –
திரு மந்தரத்தால் பிறக்கும் ஞானம் பைத்ருக தனம் போலே –

இப்படி சிஷ்யனாய் நின்று இம்மந்திர சிஷை பண்ணி இவ்வழி யாலே ஞானம் பிறக்க வேணுமோ ?
ஞானக் கலைகள் என்கிறபடியே சகல சாஸ்திரங்களும் ஞான சாதனமாய் அன்றோ இருப்பது –
அவற்றை அப்யசித்து அவ்வழி யாலே ஞானம் பிறந்தாலோ என்ன –

சாஸ்திர ஜன்ய ஞானத்துக்கும் இம்மந்திர  ஜன்ய ஞானத்துக்கும் உண்டான விசேஷத்தை
ச த்ருஷ்டாந்தமாக அருளிச் செய்கிறார்-

அதாவது தத்வ ஞான ஜனகங்களான ஸ்ருதி ஸ்ம்ருதியாதி சகல சாஸ்த்ரங்களாலும்
சேதனருக்கு பிறக்கும் ஞானம் ஸ்வயம் ஆர்ஜித தனம் போலே அத்யாயாச லப்யமாய் இருக்கும் -என்கை-
சாஸ்திர ஞானம் பஹூ க்லேசம் புதேச்சல நகாரணம்  உபதேசாத் ஹரிம் புத்த்வா
விரமேத் சர்வ கர்மஸூ -என்னக் கடவது இறே –

இத்தால் சாஸ்த்ரங்களில் காட்டிலும் தத் ஸங்க்ரஹமான திரு மந்த்ரத்துக்கு உண்டான
வைபவம் சொல்லிற்று ஆயிற்று

————————————

சூரணை-8
பகவந் மந்த்ரங்கள் தான் அநேகங்கள் –

ஆனால் சாஸ்திரங்கள் ஒழிந்தாகிறது-பகவந் மந்த்ரம் தான் இது ஓன்று அன்று இறே-
பின்னையும் பல இல்லையோ -என்கிற சங்கையிலே மந்த்ரங்களில் காட்டில் இதுக்கு
உண்டான வைபவத்தை அருளி செய்வதாக திரு உள்ளம் பற்றி அருளிச் செய்கிறார் –

ஆஸ்தாம் தே குணரா விசத் குணா பரிவாக ஆத்மாநாம் ஜன்மனாம் சங்க்ய்யா-ஸ்ரீ ரெங்க ராஜ ஸ்த்வம்-2-74-
ஸ்ரீ ரெங்க நாதா உன் கல்யாண குணங்களை போல அவற்றை  உணர்த்தும் உன் அவதாரங்களும் பல –

பாகவோ ந்ருப கல்யாண குணா புத்ரஸ்ய ஸந்தி தே -அயோத்யா காண்டம் -2-26-
தசரதனே உனது புத்ரனுக்கு கல்யாண குணங்கள் பல த்வாநந்த குணச்யாபி ஷாட் ஏவ பரதமே குணா –
பகுநீ மே வ்யதீதானி ஜன்மானி தவசார்ஜுனா-என்றும்

எண்ணில் தொல் புகழ்-திரு வாய் மொழி -3-3-3–என்றும்

எந்நின்ற யோனியுமாய் பிறந்தாய் –திரு விருத்தம் -1-என்றும்-இத்யாதிகளில் சொல்லுகிற படியே

பகவத் குணங்களும் -குண பரிவாக ரூபங்களான அவதாரங்களும் –
அசங்க்யாதமாய் இருக்குமா போலே -அவற்றை அனுபந்தித்து இருக்கும்
மந்திர விசேஷங்களும் -அநந்தா வை பகவந் மந்த்ரா -என்கிறபடியே அநேககங்களாய்  இருக்கும் என்கை-

—————————————–

சூரணை -9
அவை தான-வ்யாபகங்கள் என்றும் அவ்யாபகங்கள் என்றும் இரண்டு வர்க்கம் –

அவை எல்லாம் தான் ஏக வர்க்கமோ என்ன -இரண்டு வர்க்கம் என்கிறார் –
அதாவது
சர்வ வியாபகமான பகவத் ஸ்வரூபத்தை பிரதிபாதிக்கையாலே வியாபகங்கள் என்றும் –
பகவத் அவதார குண சேஷ்டிதங்களில் ஓர் ஒன்றை பிரதிபாதிக்கையாலே -அவ்யாபகங்கள் என்றும் –
உபய வர்க்கமாய் இருக்கும் என்கை –

————————————————–

சூரணை -10
அவ்யாபகங்களில் மூன்றும் ஸ்ரேஷ்டங்கள் –

வர்க்க த்ரயமும் தன்னில் ஒக்குமோ -என்ன –
அதாவது –
அவ்யாபகங்களாய் இருந்துள்ள சகல மந்த்ரங்களிலும் –
நாராயணாய வித்மஹே வாஸூ தேவாய தீமஹி தந்நோ விஷ்ணு ப்ரசோதயாத் –
என்று விஷ்ணு காயத்ரியில் ஒதப்படுகிற -வியாபக மந்த்ரங்கள் மூன்றும் ஸ்ரேஷ்டங்களாய்  இருக்கும் என்கை –

இந்த விஷ்ணு காயத்ரியில் -நாராயண வாஸூதேவ -விஷ்ணு -சப்தங்கள்
அந்த மந்திர த்ரயத்துக்கும் பிரதான பூத நாம த்ரயங்கள் ஆகையாலே -சாதாரண பிரணவ நமஸூ க்களோடு கூடின
மந்திர த்ரயத்துக்கும் உப லஷணமாகக் கடவது –

(நாமங்களுக்கு ஓம் ஆய நம மூன்றும் -சேர்த்தால் மந்த்ரங்கள் ஆகும்
இந்த மூன்றுக்கும் தான் நம முன்னாக வரும் -மற்றவை ஓம் கேசவாயா நம போல இருக்கும்

——————————————–

சூரணை -11
இவை மூன்றிலும் வைத்து கொண்டு பெரிய திரு மந்த்ரம் பிரதானம்

இந்த வியாபக மந்திர த்ரயமும் தன்னில் ஒக்குமோ என்ன –
அதாவது
அவ்யாபகங்களில் காட்டில் ஸ்ரேஷ்டமாய் இருந்துள்ள இவ் வியாபக மந்த்ரங்கள்
மூன்றிலும் வைத்து கொண்டு
நாராயணாய வித்மஹே என்று பிரதமோபாத்தம் ஆகையாலும் –
அர்த்த பூர்த்தி யாதிகளாலும் –
நாஸ்தி சாஷ்டாஸ்ராத்பர , ந மந்த்ரோஷ்டாஷராத்  பர -என்னும்படியான பெருமை உடைய பெரிய திரு மந்த்ரம்
பிரதானமாய் இருக்கும் என்கை –

————————————————–

சூரணை -12
மற்றவை இரண்டுக்கும் அசிஷ்ட பரிக்ரஹமும் அபூர்த்தியும் உண்டு –

மற்ற வியாபக த்வயத்துக்கும் தாழ்வு என்ன –
அதாவது
வாஸூதேவ விஷ்ணு சப்தங்களான மற்றை வியாபக மந்த்ரங்கள் இரண்டுக்கும்
நாராயண சப்தம் போலே
ஸ்வரூப ரூப குணாதிகளை எல்லாம் பிரதிபாதியாதே –
ஸ்வரூப மாத்ரத்தை பிரதி பாதிக்கையாலே –
நிர்  விசேஷ சிந்மாத்ரா வஸ்து வாதிகளான குத்ருஷ்டிகள் மிகவும் ஆதரித்துப் போருகையாகிற
அசிஷ்ட பரிக்ரஹமும் –
வியாப்ய அத்ய ஆகாராதிச அபேஷதை ஆகிற அபூர்த்தியும் உண்டு என்கை –

ஷட் அஷரி -வியாப்ய பதார்த்தங்களையும் -வியாபன பிரகாரத்தையும் -வியாப்தி பலத்தையும் -வியாபகனுடைய குணங்களையும்
சொல்லாதே -வியாப்தி மாத்திர பிரகாசம் ஆகையாலே -அபூர்ணம் –

வியாபன பிரகாரத்தைச் சொல்லா நிற்கச் செய்தேயும் -வியாப்ய பதார்த்தங்களுக்கு வாசக சப்தம் இல்லாமையாலும் –
சர்வம் வசதி-என்ற அர்த்த பலத்தாலே சர்வ சப்தம் புகுந்தாலும் –
அதில் குணம் அன்வயியாமையாலும் இனி குண சித்திக்காகா பகவந் சப்தத்தை கூட்டிக் கொள்ள வேண்டுகையாலும் –
வியாப்தி பலத்தை சொல்லாமையாலும் -திரு த்வாதச அஷரியும் அபூர்ணம்

இம்மந்த்ரம் அவை போலே அன்றி –
வியாப்ய பதார்த்தங்களோடு
வியாபன பிரகாரத்தோடு
வியாபன பலத்தோடு
வியாபனுடைய குணங்களோடு
வாசி அற சாப்தமாக காட்டுகையாலே -அவற்றில் காட்டில் இதுக்கு அர்த்த
பௌஷ்கல்ய நிபந்தனமான ஆதிக்யம் உண்டு –
பரந்த ரகசியம் -என்று மற்ற வியாபக மந்த்ரங்கள் இரண்டினுடைய அபூர்தியையும்
திருமந்த்ரத்தின் உடைய அர்த்த பூர்த்தியையும் ஸூ ஸ்பஷ்டமாக ஸ்ரீ ஆச்சான் பிள்ளை அருளிச் செய்தார் இறே

—————————————————–

சூரணை -13
இத்தை வேதங்களும் ருஷிகளும் ஆழ்வார்களும் ஆச்சார்யர்களும் விரும்பினார்கள் –

இதுக்கு சிஷ்ட பரிக்ரஹம் உண்டோ -என்ன அருளிச் செய்கிறார்
அதாவது

விஷ்ணு காயத்ரியிலே வியாபக மந்திர த்ரயத்தையும் சொல்லுகிற அளவில்
பிரதமத்தில் நாராயண சப்தத்தை பிரதானயேன பிரதி பாதிக்கையாலும் –
விச்வம் நாராயணம்  -என்று தொடங்கி
நாராயண பரம் ப்ரஹ்ம தத்தவம் நாராயண பர
நாராயண பரோ ஜ்யோதி ராதமா நாராயணா பர யச்ச
கிஞ்சிஜ் ஜகத் யஸ்மின் த்ருஸ்யதே ஸ்ரூயதேபி வா அந்தர்பகிச்ச தத் சர்வம் வியாப்ய நாராயணஸ் ஸ்தித –
என்று சகல வேதாந்த சார பூதமான நாராயண அனுவாகத்திலும் –

ஏகோ ஹவை நாராயணா ஆஸீத் ந ப்ரஹ்மோ நேசானோ நேம த்யாவாப்ருதிவி -என்று மகா உபநிஷத்திலும்
(ஒன்றும் தேவும் இத்யாதியால் -நம்மாழ்வார் இத்தை அருளிச் செய்கிறார் )

சஷுஸ் ச த்ரஷ்டவ்யஞ்ச நாராயண ஸ்ரோத்ரஞ்ச ஸ்ரோதவ்யஞ்ச நாராயண -என்று தொடங்கி-
திசச்ச பிரதிசச்ச நாராயணா -என்று முடிவாக நடுவு அடைய ஸூபால உபநிஷத்திலும்
(கண்ணும் கருவியும் பார்க்க வேண்டியவையும் நாராயணனே )

யஸ் யாத்மா சரீரம் யஸ்ய ப்ருதுவீ  சரீரம் -என்று தொடங்கி
யஸ்ய ம்ருத்யு சரீரம் -என்கிறது ஈறாக நடுவு உள்ள பர்யாயங்கள் தோறும்
ஏஷ சர்வ பூதாந்த்ராத்மா அபகதபாப்மா திவ்யோ தேவா ஏகோ நாராயணா -என்று
அந்தர்யாமி ப்ரஹ்மாணத்திலும்

வாஸூ தேவ விஷ்ணு சப்தங்களை அநாதரித்து-நாராயண சப்தத்தை இட்டு பகவத் ஸ்வரூபாதிகளை நிர்தேசிக்கையாலும் –
அபௌ ருஷேயமாய்
நித்ய நிர்தோஷமாய்
ஸ்வத பிரமாணங்களான வேதங்களும் விரும்பிற்றன

எதா சர்வேர்ஷு தேவேஷு நாஸ்தி நாராயணாத் பர
ததா சர்வேஷு மந்த்ரேஷு நாஸ்தி சாஷ்டாஷராத் பர-என்றும் நாரதீயம்

பூத்வோர்தவ பாஹூ ரதயாத்ர சர்வ பூர்வம் ப்ரவீமிவ
ஹே புத்திர சிஷ்யா ஸ்ருனுத ந மந்த்ரோஷ்டாஷராத் பர-என்றும்

சர்வ வேதாந்த சாரார்த்த சம்சார ஆர்ணவ தாரக கதிரஷ்டாஷரோ
ந்ருனாம் அபு நர்ப்பவ காங்க்ஷினாம் ஆர்த்தா விஷண்ணா சிதிலாச்ச-என்றும்

பீதா கோரேஷு சவ்யாதிஷு வர்த்த மாநா சங்கீர்த்தாயா நாராயண  சப்த மாதரம்
விமுக்ததுக்காஸ் சுகிநோபவந்தி நாரயணோதி சப்தோச்தி வாகச்தி வசவர்த்திநீ-என்றும்

ததாபி நரகே கோரே பதந்தீதி கிமத்புதம் -என்றும்

கிம் தத்ர பஹூபிர்  மந்தரை கிம் தத்ர பஹூபிர் விரதை
நமோ நாராயண  யேதி மந்திர  சர்வார்த்தாதா   சாதகா -இத்யாதிகளாலே –

வேதார்த்த உப ப்ரஹ்மணங்களாய் இருக்கிற ஸ்வ பிரபந்தங்களிலே பல இடங்களில்
இத்தை ஸ்லாகித்துக் கொண்டு சொல்லுகையாலே –
வேதார்த்த விசதீகரண பிரவ்ருத்தரான வ்யாசாதி பரம ருஷிகளும் விரும்பினார்கள்

வண் புகழ் நாரணன் -1-2-10
செல்வ நாரணன் -1-10-8–என்று தொடங்கி
வாழ் புகழ் நாரணன் –10-9-1-
என்று முடிவாக ஆதி மத்திய அவசானமாக நம் ஆழ்வார் அருளிச் செய்கையாலும் –

நாடு நகரமும் நன்கு அறிய நமோ நாராயணா -திரு பல்லாண்டு -4-என்று தொடங்கி
ஓவாதே நமோ நாரணா என்பன்–பெரிய ஆழ்வார் திரு மொழி -5-1-3-என்று பெரிய ஆழ்வாரும் –

நாத் தழும்பு எழ நாரணா-பெருமாள் திரு மொழி-2-4-
நலம் திகழ் நாரணன் –பெருமாள் திரு மொழி–10-1-என்று பெருமாளும் –

நான்முகனை நாராயணன் படைத்தான் -என்று தொடங்கி
எட்டு எழுத்தும் ஓதுவார்கள் வல்லர் வானம் ஆளவே -திரு சந்த விருத்தம் -77-என்று திரு மழிசைப் பிரானும்
(நான்முகன் திருவந்தாதி முதலிலும் திருச்சந்த விருத்தம் பின்பும் )

நான் கண்டு கொண்டேன நாராயணா என்று ஒரு கால் போலே ஒன்பதின் கால் சொல்லி நாரயாணாவோ
மணி வண்ணா நாகணையாய் வாராய் -என்று திரு மங்கை ஆழ்வாரும்
உபக்ரமத்தொடு உபசம்காரத்தொடு வாசி அற அருளிச் செய்கையாலும் –

நன்மாலை கொண்டு நமோ நாரணா என்னும் சொல் மாலை கற்றேன் –57-என்றும்
நாரணா என்று ஓவாது உரைக்கும் உரை உண்டே -95-என்றும் –
ஞான  சுடர் விளக்கு ஏற்றினேன் நாரணற்கு-1-
நாரணன் தன நாமங்கள் 2-2-
பகல் கண்டேன் நாரணனை கண்டேன் -2-81-என்றும்
நாமம் பல சொல்லி நாராயணா -என்று-3-8- முதல் ஆழ்வார்களும் அருளிச் செய்கையாலும்

மயர்வற மதி நலம் அருளினன் என்கிறபடியே நிர்ஹேதுக பகவத் கடாஷத்தாலே
சமதிகத சமஸ்த வஸ்து வாஸ்தவரான ஆழ்வார்கள் எல்லாரும் விரும்பினார்கள் –

இதர மந்த்ரங்களை அநாதாரித்து இத்தையே தம் தாமுக்கு தஞ்சமாக அனுசந்தித்து –
உபதேச வேளையிலும் தம் தாமைப் பற்றினவர்களுக்கும் இத்தையே உஜ்ஜீவன ஹேதுவாக
உபதேசித்து போருகையாலே அவ் வாழ்வார்களைப் பின் சென்ற ஆச்சார்யர்கள் எல்லாரும் விரும்பினார்கள் -என்கை-

இத்தால் மந்த்ராந்த்ரங்களில் காட்டில்
இம் மந்த்ரத்துக்கு உண்டான வைபவம் சொல்லிற்று ஆய்த்து-

———————————————

சூரணை-14
வாச்ய பிரபாவம் போலே அன்று வாசக பிரபாவம் –

இனி வாச்யம் தன்னிலும் இதுக்கு உண்டான வைபவத்தை அருளிச் செய்கிறார் –
அதாவது
இதுக்கு வாச்யனாய் இருந்துள்ள ஈஸ்வரனுடைய பெருமை போல அன்று
தத் வாசகமான இதன் பெருமை என்ற படி –

———————————————-

சூரணை -15
அவன் தூரஸ்தன் ஆனாலும் இது கிட்டி நின்று உதவும்

அது தான் ஏது என்ன அருளி செய்கிறார்
அதாவது
இதுக்கு வாச்யன் ஆனவன் ஸந்நிஹிதன் அன்றிக்கே தூரஸ்தனாய் இருந்த காலத்திலும் –
வாசகமான இது ஆசந்னமாய் நின்று
தன்னை அத்யவசித்தவர்கள் அபேஷிதங்களைச் சாதித்துக் கொடுக்கும் என்கை-

————————————————-

சூரணை -16
திரௌபதிக்கு ஆபத்திலே புடைவை சுரந்தது திருநாமம் இறே

இப்படி வாச்யன் தூரஸ்தனாய் இருக்க வாசகம் உதவின இடம் உண்டோ -என்ன அருளிச் செய்கிறார்
அதாவது
மகா சதச்சிலே துச்சாசனன் வஸ்த்ர அபகாரம் பண்ணுகிற போது-
மகாத்யாபதி சம்ப்ராப்தே ஸ்மர்தவ்யோ பகவான் ஹரி -என்று
முன்பே  ஸ்ரீ வசிஷ்ட மக ரிஷி சொல்லி வைத்ததை நினைத்து –
சங்கு சக்ர கதா பாணே த்வாரகா நிலய அச்யுத  கோவிந்த புண்டரீ காஷா ரஷமாம் சரணா கதாம் -என்று
சரணம் புகுந்த த்ரௌபதிக்கு  அவ் வபத்திலே கோவிந்தேதி யதாக்ரந்தத் க்ருஷ்ணமாம் தூராவாசினம்-என்கிறபடியே

வாச்யனான கிருஷ்ணன் தூரஸ்தனாய் இருக்கச் செய்தேயும் –
வஸ்த்ரத்தை வர்த்திப்பித்து கொடுத்தது அவ் வவதாரத்துக்கு வாசகமான கோவிந்தன் என்கிற திரு நாமம் இறே என்கை –

நாராயண சப்த்தத்தில் ஏக தேசத்துக்கு வாசகமான ஒரு திரு நாமம் செய்த படி கண்டால் இதின் பிரபாவம்
கிம்புநர் நியாய சித்தம் இறே என்று கருத்து –

———————————————–

சூரணை -17
சொல்லும் க்ரமம் ஒழிய சொன்னாலும் தன் ஸ்வரூபம் கெட நில்லாது –

இன்னும் ஒரு பிரகாரத்தாலே இதின் பிரபாவத்தை அருளிச் செய்கிறார்
அதாவது
ஏதேனும் ஒரு மந்த்ரம் தன்னை தஞ்சமாக விச்வசித்து சொன்னவர்களுக்கு ஒழிய
தன் கார்யம் செய்யாதே ஆகிலும் –
இது அங்கன் இன்றி தன்னை தஞ்சமாக விச்வசித்து சொல்லுகிற க்ரமம் ஒழிய –
சாங்கேத்யம்-பாரிஹாச்யஞ்ச ஸ்தொபம் ஹெனமேவ வா -என்கிற படியே சொல்லிலும்
சொன்னவர்களுக்கு ரஷகம் ஆகையாகிற தன் ஸ்வரூபத்தில் நின்றும் நழுவ நில்லாது என்கை –

அஜாமிளன் -சிசு பாலன் போன்றவர்களுக்கு உதவிற்றே-

———————————————-

சூரணை -18
இது தான் குலம் தரும் என்கிறபடியே எல்லா அபேஷிதங்களையும் கொடுக்கும் –

இனி இதன் சர்வ அபேஷித பிரதித்வம் ஆகிற வைபவத்தை அருளிச் செய்கிறார் –
அதாவது
இம் மந்த்ரம் தான் குலம் தரும் என்று தொடங்கி -ஆழ்வார் அருளிச் செய்தபடியே –
அதிகார  அனுகுணமான அபேஷிதங்களை எல்லாம் கொடுக்கும் என்கை –

——————————————

சூரணை -19
ஐஸ்வர்ய கைவல்ய பகவ லாபங்களை ஆசைப் பட்டவர்களுக்கு அவற்றை கொடுக்கும் –

அத்தை விசதீகரிக்கிறார்
அதாவது
ஐஹா லௌகிகம் ஐஸ் வர்யம் ஸ்வர்காத்யம் பார லௌகிகம் கைவல்யம்
பகவன் தஞ்ச மந்த்ரோயம் சாதா இஷ்யதி -என்கிறபடியே
ஐஹிஹமாகவும் பரலோககிகமாயும் இருக்கும் ஐஸ்வர்யத்தையும்
ஆத்ம ப்ராப்தி ரூபமான கைவல்யத்தையும்
பரம புருஷார்த்த பகவ லாபத்தையும்
ஆசைப்பட்ட அதிகாரிகளுக்கு ஜப ஹோமாதிகளாலே ஸ்வயம் சாதனமாய் நின்று
அவ்வோ புருஷார்த்தங்களைக் கொடுக்கும் என்கை –

—————————————————-

சூரணை -20
கர்ம ஞான பக்திகளிலே இழிந்தவர்களுக்கு விரோதியைப் போக்கி
அவற்றை தலைக் கட்டிக் கொடுக்கும் –

இனி கர்மா யுத்பாய சஹா காரித்வ ரூபமான இதன் வைபவத்தை அருளிச் செய்கிறார் –
அதாவது
கர்ம யோகத்தில் இழிந்தவர்களுக்கு ஜப ஹோமாதிகளால் தன்னை சகாயமாக கொள்ளும் அளவில் –
கர்ம யோக ஆரம்ப விரோதியான -பாபத்தைப் போக்கி –
அந்த கர்மத்தின் உடைய அவிச்சேதா பாதகமாய்க் கொண்டு
அத்தை தலைக் கட்டிக் கொடுக்கும் –

பிரதமத்திலே ஞான யோகத்தில் இழிந்தவர்களுக்கு தன்னை சகாயமாக கொள்ளும் அளவில்
கர்ம சாத்தியமான ஞான ஆரம்ப விரோதி பாப நிவ்ருத்தியைப் பண்ணி
அந்த ஞானத்துக்கு நாள் தோறும் அதிசயத்தை பண்ணா நின்று கொண்டு –
அத்தை தலைக் கட்டிக் கொடுக்கும்

பக்தி யோகத்தில் இழிந்தவர்களுக்கு தன்னை சகாயமாக கொள்ளும் அளவில்
பக்தி ஆரம்ப விரோதியான பாபத்தை போக்கி
பக்தி விருத்தி  ஹேதுவாய்க் கொண்டு அத்தை தலைக் கட்டிக் கொடுக்கும் என்கை..

————————————————–

சூரணை-21
பிரபத்தியில் இழிந்தவர்களுக்கு ஸ்வரூப ஞானத்தைப் பிறப்பித்து
காலஷேபத்துக்கும் போகத்துக்கும் ஹேதுவாய் இருக்கும் —

இங்கன் அன்றி பிரபன்னருக்கு இது செய்யும் உபகார வைபவத்தை அருளிச் செய்கிறார் –
அதாவது –
கீழ் சொன்னவை போலே
துச்சகமுமாய்
ஸ்வரூப விருத்தமாய் -இருக்கை அன்றிக்கே –
ஸூசகமுமாய் –
ஸ்வரூப அனுரூபமான பிரபத்தி உபாயத்தில் இழிந்தவர்களுக்கு

தத் அனுரூபமான – பகவத் பாரதந்த்ய ரூப ஸ்வரூப ஞானத்தை விசதமமாகப் பிறப்பித்து-
அர்த்த அனுசந்தாதிகளாலே  போது போக்குக்கைக்கும் ஹேதுவாய் –
எனக்கு என்றும் தேனும் பாலும் அமுதுமாய திரு மால் திரு நாமம் -பெரிய திரு மொழி -6-10-6- என்கிறபடியே –
பிரதிபாத்ய வஸ்துவைப்   போலே -ஸ்வயம் போக்யமாய் இருக்கையாலே –
போகத்துக்கும் ஹேதுவாய் இருக்கும் என்கை

———————————————————————————

ஸ்ரீ கோயில் கந்தாடை அப்பன் ஸ்வாமிகள் திருவடிகளே சரணம்
ஸ்ரீ பிள்ளை லோகாச்சார்யார் திருவடிகளே சரணம்
ஸ்ரீ பெரிய பெருமாள் பெரிய பிராட்டியார் ஆண்டாள் ஆழ்வார் எம்பெருமானார் ஜீயர் திருவடிகளே சரணம்