Archive for March, 2012

ஸ்ரீ முமுஷுப்படி—சரம ஸ்லோஹ பிரகரணம்–சூரணை-236-253-ஸ்ரீ மணவாள மா முனிகள் வியாக்யானம் —

March 15, 2012

சூரணை -236
சரணம் -உபாயமாக

இனி பஞ்சம பதத்தை உபாதானம் பண்ணுகிறார் -அதுக்கு அர்த்தம்
அருளிச் செய்கிறார் -உபாயமாக -என்று –

——————————————-

சூரணை -237
இந்த சரண சப்தம்
ரஷிதாவையும்
க்ருஹத்தையும்
உபாயத்தையும்
காட்டக் கடவதே ஆகிலும் இவ் இடத்தில் உபாயத்தையே காட்டுகிறது –
கீழோடு சேர வேண்டுகையாலே –

அர்த்தாந்தரங்களையும் காட்டவற்றாய் இருக்க -இவ் இடத்தில் இது உபாயத்தையே காட்டுகிறமையை –
சஹேதுகமாக அருளிச் செய்கிறார் –
அதாவது
உபாயே க்ருக ரஷித்ரஸ் சப்தஸ் சரண மித்யாயம் வர்த்ததே -என்கிறபடி
சரண சப்தமான இது -ரஷிதாவையும்  க்ருஹத்தையும் உபாயத்தையும்
காட்டக் கடவதே ஆகிலும் -சாம்ப்ரதம் சைஷ உபாயர்த்தைக வாசக -என்கிறபடி –
இந்த ஸ்தலத்திலே உபாயத்தையே காட்டுகிறது –
சர்வ தர்மங்களையும் விட்டு தன்னையே பற்றச் சொல்லுகிற பிரகரணம் ஆகையாலே –
கீழோடு சேர வேண்டுகையாலே -என்கை –

—————————————————

சூரணை -238
வ்ரஜ-புத்தி பண்ணு –

இனி ஷஷ்ட பதத்தை உபாதானம் பண்ணுகிறார் -வ்ரஜ -என்று –
அதுக்கு அர்த்தம் அருளிச் செய்கிறார் -புத்தி பண்ணு -என்று –

——————————————–

சூரணை-239
கத்யர்த்தமாவது புத்த்யர்தமாய் -அத்தியவசி என்ற படி –

அது தன்னை விசதீகரிக்கிறார் –
அதாவது
வ்ரஜக தவ்–என்கிற தாதுவிலே -கத்யர்த்தமாய் -கத்யர்த்தா  புத்த்யர்தா -என்கிற ந்யாயத்தாலே
கத்யர்த்தமாவது புத்யர்த்தமாய் -அத்தியவசி -என்றபடி -என்கை-
இந்த புத்தி ஆகிறது த்யாஜ்யகோடியிலே உத்தீர்ணமாய் -உபாய கோடியிலே அதனு பிரவிஷ்டமாய் –
பிரபகாந்தர பரித்யாக பூர்வமாய் -பகவத் ரஷகத்வ அனுமதி ரூபமாய் -சைதன்ய ஹேதுவாய்-
ஸ்வரூப அநு ரூபமாய் -வியபிசார விளம்ப விதுரமாய் -இருப்பதொரு அத்யவசாயாத்மாக ஞான விசேஷம் –
என்று பரந்த படியிலே இவர் அருளிச் செய்த இது இவ் இடத்திலே அநு சந்தேயம் –

———————————————————-

சூரணை-240-
வாசிக காயிகங்களும் இதுக்கு அபேஷிதங்களாய் இருக்கச் செய்தேயும்
ஞானான் மோஷம் ஆகையாலே மானசமான அனுஷ்டானத்தைச் சொல்கிறது –

சாமான்யேன கதி வாசியான இது -மானச வாசக காயிக ரூபமான -கதி த்ரயத்தையும்
காட்டவற்றாய் இருக்க -மானசமான அத்யவசாய மாத்ரத்திலே ஒதுக்குகிறது என் -என்ன
அருளிச் செய்கிறார் –
அதாவது –
சிந்தையாலும் சொல்லாலும் செய்கையினாலும்  -திரு வாய் மொழி -6-5-11–என்கிறபடி
கரண த்ரயத்தாலும் உண்டான ஸ்வீகாரம் அதிகார பூர்த்திக்கு உடலாகையாலே –
வர்ணோக்தி ரூபமான வாசிகமும் –
அஞ்சலியாதி ரூபமான காயிகமும் –
இந்த ஸ்வீகாரத்துக்கு அபேஷிதங்களாய் இருக்க செய்தேயும் -ஞானான் மோஷ –
ஆகையாலே -அவை இரண்டையும் ஒழிய மானசமான அனுஷ்டான மாத்ரத்தைச்
சொல்லுகிறது -என்கை –
ஆக பிரதி பதம் அர்த்தம் அருளிச் செய்தார் ஆயிற்று –

————————————————————-

சூரணை -241
ஆக -த்யாஜ்யத்தைச் சொல்லி –
த்யாக பிரகாரத்தைச் சொல்லி –
பற்றப்படும் உபாயத்தைச் சொல்லி –
உபாய நைரபேஷ்யம்  சொல்லி –
உபாயத்வம் சொல்லி –
உபாய ஸ்வீகாரம் சொல்லுகிறது –

இனி பூர்வார்த்தத்தால் சொல்லுகிற அர்த்தத்தை அநுவதித்து நிகமிக்கிறார் –
அதாவது –
ஆக பூர்வ அர்த்தத்தால் –
சர்வ தர்மான் -என்று த்யாஜ்யத்தைச் சொல்லி –
பரித்யஜ்ய -என்று த்யாக பிரகாரத்தைச் சொல்லி –
மாம்-என்று பற்றப்படும் உபாயத்தைச் சொல்லி –
ஏகம் -என்று உபாய நைரபேஷயம் சொல்லி –
சரணம் -என்று உபாயத்வம்  சொல்லி –
வ்ரஜ -என்று உபாய ஸ்வீகாரம் சொல்லுகிறது -என்கை

—————————————————

சூரணை -242
அஹம்

அனந்தரம் உத்தர அர்த்தத்துக்கு அர்த்தம் அருளிச் செய்வதாகக் கோலி-அதில்
பிரதம பதத்தை உபாதானம் பண்ணுகிறார் -அஹம் -என்று –

——————————————————-

சூரணை -243
ஸ்வ க்ருத்யத்தை அருளிச் செய்கிறான் –

இவ் உத்தர அர்த்தத்தில் ஈஸ்வரன் செய்து அருளுகிற அம்சத்தை அருளிச் செய்கிறார் –
அதாவது -அதிகாரி க்ருத்யம் இறே பூர்வ அர்த்தத்தில்  சொல்லிற்று –
உபாய பூதனான தன்னுடைய க்ருத்யத்தை அருளிச் செய்கிறது இதிலே இறே-

———————————————-

சூரணை -244
சர்வஞ்ஞானாய் -சர்வ சக்தியாய் -ப்ராப்தனான -நான் –

இனி இப் பதத்துக்கு அர்த்தம் அருளிச் செய்கிறார் –
அதாவது
யஸ் சர்வஞ்ஞஸ் சர்வவித் -என்கிறபடியே -சர்வத்தையும் அறியுமவனாய் –
பராச்ய சக்திர் விவிதைவ ஸ்ருயதே -என்கிறபடி எல்லா சாமர்த்தத்தையும்
உடையனாய் -சேஷி ஆகையாலே -ப்ராப்தனாய் இருக்கிற நான் -என்கை-

————————————————-

சூரணை -245
இவன் கீழ் நின்ற நிலையும்-
மேல் போக்கடியும் அறிகையும் –
அறிந்தபடி செய்து தலைக் கட்டுகைக்கும் –
ஏகாந்தமான குண விசேஷங்களையும் –
தன் பேறாக செய்து தலைக் கட்டுகைக்கு ஈடான
பந்த விசேஷத்தையும் காட்டுகிறது –

அல்லாத குணங்கள் எல்லாம் கிடக்க -இந்த குண விசேஷங்களை -இவ் அஹம் சப்தம் –
காட்டுகிற இதுக்கு பிரயோஜனம் அருளிச் செய்கிறார் –
அதாவது
இச் சேதனனுக்கு அநிஷ்ட நிவ்ருத்தி இஷ்ட ப்ராப்திகளை பண்ணும் அளவில் –
இவன் பூர்வத்தில் நின்ற நிலையும் –
மேலே போக தக்க வழியும் அறிகைக்கும் –
அறிந்த படி அவற்றை செய்து தலைக் கட்டுகைக்கும் –
தக்கவையாய் இருந்துள்ள-சர்வஞ்ஞ்த்வ சர்வ சக்தித்வங்கள் ஆகிற குண விசேஷங்களையும் —
இவன் கார்யம் செய்யும் இடத்தில் இவனுக்காக அன்றிக்கே தன் பேறாகச் செய்து
தலைக் கட்டுகைக்கு ஈடான சேஷத்வ ரூப பந்த விசேஷத்தையும் –
பிரகாசிப்பிக்கிறது -என்கை –

மாம்-என்கிற இடத்தில் ஆஸ்ரயண த்துக்கு ஏகாந்தமான குண விசேஷங்கள் பிரகாசித்தால் போலே –
அஹம்-என்கிற இடத்திலும் கார்ய கரத்வத்துக்கு ஏகாந்தமான குண விசேஷங்கள் பிரகாசிக்கும் இறே –
வாத்சல்யாதிகள் -இல்லாத போது ஆஸ்ர்யணம் கூடாது போலே -ஞான சக்த்யாதிகள் இல்லாத போது –
கார்ய கரத்வம் கிடையாமையாலே -இவ் இடத்தில் ஞான பிராப்தியும் சொன்ன இது பூர்த்திக்கும் உப லஷணம்-

————————————————————

சூரணை -246
தனக்காகக் கொண்ட சாரத்திய வேஷத்தை
அவனை இட்டுப் பாராதே -தன்னை இட்டுப் பார்த்து –
அஞ்சின அச்சம் தீர -தானான தன்மையை –
அஹம் -என்று காட்டுகிறான் –

இப் பதத்தில்-மாம் -என்கிற இடத்தில் சாரதியாய் நின்ற பாரதந்த்ர்யத்துக்கு எதிர்த் தட்டான
அவன் ஸ்வாதந்த்ர்யத்தை பிரகாசிப்பித்தமையை அருளிச் செய்கிறார் –
அதாவது –
மாம் -என்ற சாரத்திய வேஷத்தோடே நிற்கிற தன்னைப் பற்றிச் சொன்ன போது –
அர்ஜுனன் தன்னுடைய ரஷண அர்த்தமாக ஏறிட்டு கொண்ட சாரத்திய வேஷத்தை –
சர்வதிகனானவன் இப்படி தாழ நின்றது தன் குணத்தாலே இறே -என்று அவனை இட்டுப் பாராதே –
நமக்கு இழி தொழில் செய்து சாரதியாய் நிற்கிறவன் அன்றோ -என்று தன்னை இட்டுப் பார்த்து –
சர்வ தர்மங்களையும் விட்டு என்னைப் பற்று என்னா நின்றான் -இது என்னாகக் கடவது -என்று
அஞ்சின அச்சம் தீர ஸ்வாதீன த்ரிவித சேதன அசேதன ஸ்வரூப ஸ்திதி பிரவ்ருதிகனாய்க் கொண்டு –
நிரந்குச ஸ்வதந்த்ரனாய் இருக்கிற தன்னுடைய யதாவஸ்தித வேஷத்தை -அஹம் -என்று
தர்சிப்பிக்கிறான் -என்கை –

———————————————

சூரணை-247
கீழில்  பாரதந்த்ர்யமும் இந்த ஸ்வாதந்த்ர்யத்தின் உடைய எல்லை நிலம் இறே –

ஏதம் பூதனானவன் பரதந்த்ரன் ஆனதும் தனக்கு ஸ்வரூபமாய்  செய்தது அன்று
என்னும் இடத்தை அருளிச் செய்கிறார் –
அதாவது –
கீழ் சாரதியாய் நின்ற பாரதந்தர்யமும் -நினைத்தது செய்யும் அளவில் தனக்கொரு
நிர்வாகர் இல்லாதபடியான இந்த ஸ்வாதந்த்ர்யத்தின் உடைய ஸீமா பூமி இறே -என்கை –

——————————————————–

சூரணை -248
த்வா -அஞ்ஞனாய் -அசக்தனாய் -அப்ராப்தனாய்-என்னையே
உபாயமாகப் பற்றி இருக்கிற  உன்னை –

அநந்தரம் த்வதீய பதத்தை உபாதானம் பண்ணுகிறார் -த்வா -என்று
அதுக்கு அர்த்தம் அருளிச் செய்கிறார் –
அதாவது
உன் கார்யங்கள் அறிகைக்கு தக்க ஞானம் இல்லாதவனாய் –
அறிந்தாலும் செய்து தலைக் கட்டிக் கொள்கைக்கு சக்தி இல்லாதவனாய் –
அது தான் உண்டானாலும் உன் உடைய ரஷணத்தில் உனக்கு பிராப்தி இல்லாதவனாய் –
இப்படி இருக்கையாலே –
சர்வ தர்மங்களையும் விட்டு என்னையே நிரபேஷ உபாயமாக பரிக்ரஹித்து இருக்கிற உன்னை -என்கை –

—————————————————–

சூரணை -249
சர்வ பாபேப்யோ -மத் ப்ராப்தி ப்ராபகங்கள் என்று
யாவை யாவை சில பாபங்களைக் குறித்து அஞ்சுகிறாய்-
அவ்வோ பாபங்கள் எல்லாவற்றிலும் நின்று –

அநந்தரம் த்ருதீய பதத்தை உபாதானம் பண்ணுகிறார் -சர்வ பாபேப்யோ -என்று –
இதுவும் -பாபமும் -பஹூ வசனமும்- சர்வ சப்தமுமாய் -த்ரி பிரகாரமாய் -இருக்கையாலே –
இம் மூன்றையும் உள் கொண்டு -இப் பதத்துக்கு அர்த்தம் அருளிச் செய்கிறார் –
அதாவது
பாபம் ஆகிறது -இஷ்ட விரோதியாயும் அநிஷ்ட ஹேதுவாயும்-இருக்கும் அது ஆகையாலும் –
மோஷ பிரகரணம் ஆகையாலே இவ் இடத்தில் இஷ்ட விரோதிகள் ஆகிற பகவத் லாப
விரோதிகள் ஆகையாலும் –
அதில் ஞான விரோதியும் -ருசி விரோதியும் உபாய விரோதியும்- பண்டே நிவ்ருத்தம் ஆகையாலும் –
இனி உள்ளது ப்ராப்தி விரோதி ஆகையாலே நீ என்னை பிராபிக்கைக்கு பிரதி பந்தகங்கள் என்று
யாவை யாவை சில பாபங்களை உத்தேசித்து பயப்படுகிறாய் –
அந்த அந்த பாபங்கள் எல்லாவற்றிலும் நின்று -என்கை –

—————————————————————–

சூரணை -250
பொய் நின்ற ஞானமும் -பொல்லா ஒழுக்கும் -அழுக்கு உடம்பும் –
என்கிறபடியே
அவித்யா கர்ம வாஸநா ருசி பிரகிருதி சம்பந்தங்களைச் சொல்லுகிறது –

அதில் பஹூ வசன விவஷிதங்களை அருளிச் செய்கிறார் –
அதாவது –
பொய் நின்ற ஞானமும் பொல்லா ஒழுக்கும் அழுக்கு உடம்பும் -என்று
உத்பத்தி விநாசாதி-யோகத்தாலே -அசத்திய சப்த வாச்யனான அசேதன விசேஷத்தில் ஆத்ம ஞானமும்
அந்த தேக ஆத்ம அபிமானம் அடியான -சாம்சாரிக துஷ்கர்ம ப்ரவர்த்தியும் –
அந்த கர்மம் அடியாக வரக் கடவதான -மாம்ச அஸ்ருகாதி மல ரூப தேக சம்பந்தமும் –
என்று சொல்லுகிறபடியே –
அவித்யையும் -கர்மமும் -வாசனையும் -ருசியும் -பிரகிருதி சம்பந்தமும்
ஆகிற அவற்றைச் சொல்லுகிறது -என்கை –
இவற்றில் அவித்யை ஆவது -ஞான அனுதய ரூபமாயும் -அன்யதா ஞான ரூபமாயும்-
விபரீத ஞான ரூபமாயும் -மூன்று வகைப் பட்ட அஞ்ஞானமும்
கர்மம் ஆவது -புண்ய பாவம் -மோஷத்தைப் பற்ற பாபத்தோபாதி புண்ணியமும் த்யாஜ்யமாம் –
புண்ய பாபே விதூயே -என்னக் கடவது இறே –
வாசனை ஆவது -அஞ்ஞான வாசனையும் -கர்ம வாசனையும் -பிரகிருதி சம்பந்த வாசனையும் –
ருசியும் -விஷய பேகத்தாலே பஹூ விதையாய் இருக்கும் –
பிரகிருதி சம்பந்தம் ஆவது -ஸ்தூல சூஷ்ம ரூபமாய் இருந்துள்ள அசித் சம்பந்தம் –

——————————————————————-

சூரணை -251
தருணச் சேத கண்டூ யநாதிகளை போலே –
பிரகிருதி வாசனையாலே -அநு வர்த்திக்கும் அவை என்ன –

லோகாபவாத பீதியாலும் -கருணையாலும் -கலக்கத்தாலும் -செய்யும் அவை என்ன –
எல்லாவற்றையும் நினைக்கிறது –
இனி சப்த விவஷிதத்தை அருளிச் செய்கிறார் –
அதாவது –
துரும்பு நறுக்குகை -தினவு தின்ற இடம் சொரிகை -தொடக்கமானவை போலே –
அபுத்தி பூர்வகமாக பிரகிருதி வாசனையாலே அநு வர்த்திக்கும் உத்த ராகங்கள் என்ன –
நாம் இவற்றைச் செய்யாத போது -லோகம் நம்மை அபவாதம் சொல்லுமே -என்கிற பயத்தாலும் –
நம்மை கண்டு லௌகிகர் இவற்றைத் தவிருவர்கள் ஆகில் அவர்களுக்கு விநாசம் ஆமே -ஐயோ -என்ற
கிருபையாலும் செய்யும் நித்ய நைமித்திய கர்மங்கள் என்ன –
ரஜஸ் தமஸ் ஸூக்களால் கலங்கி த்யக்த உபாயங்களில் அன்வயித்தல் -புன பிரபத்தி பண்ணுதல் –
செய்யும் அவை என்ன -எல்லாவற்றையும் நினைக்கிறது -என்கை –

—————————————————————–

சூரணை -252
உன்மத்த பிரவ்ருத்திக்கு க்ராம ப்ராப்தி போலே -த்யஜித்த உபாயங்களிலே இவை
அன்விதங்கள் ஆமோ -என்று நினைக்க வேண்டா –

சாதனா புத்த்யா செய்யாதவையும் -வஸ்துகத்யா  சாதனா கோடியிலே அன்வயிக்கும்-
என்னுமத்தை சங்கா பூர்வமாக அருளி செய்கிறார் –
அதாவது –
உந்மாதச்  சித்த விப்ரம-என்கிற படியே சித்த விப்ரமம் பிறந்தான் ஒருவன் –
இன்ன ஊருக்குப் போகிறோம் -என்ற நினைவு இன்றிக்கே ஒரு வழியே போகா நின்றால்-
அவ்வழிக்கு  ஓர் ஊரூடே சம்பந்தம் உண்டாய் இருக்கையாலே அவ்வூரிலே சென்று சேருமா போலே –
சாதனா புத்தி ரஹிதமாக லோகாபவாத பீத்யாதிகளாலே செய்யப் படுகிற இவை –
விட்ட உபாயங்களிலே அன்விதங்கள் ஆமோ -என்று நினைக்க வேண்டா –
அன்விதங்களாயே விடும் என்ற படி –
ஆன்ரூ சம்சய பிரதானராய் அனுஷ்டித்தாலும் ஏறிட்ட கட்டி ஆகாசத்திலே நில்லாதது போலே
அவையும் ஒரு பலத்தோடே சந்திப்பிக்கக் கடவது –
ஆகையால் அவையும் பாப சப்த வாச்யமாகக் கடவது -என்று இறே
தனி சரமத்தில் இவர் தாமே அருளிச் செய்கிறார் –

————————————————-

சூரணை -253
கலங்கி உபாய புத்த்யா பிரபத்தியும் பாதகத்தோடு ஒக்கும் –

அது தானே ஆகிறது -புன ப்ரபத்திக்கு தோஷம் எது என்ன -அருளிச் செய்கிறார் –
அதாவது
சக்ருத் அனுஷ்டானம் ஒழிய புனர் அனுஷ்டானத்தை சஹியாத பிரபத்தி
ஸ்வாபத்தை அறியாதே கலங்கி அநிஷ்ட நிவ்ருத்திகாக வாதல் -இஷ்ட ப்ராப்த்திக்காக வாதல் –
உபய புத்த்யா மீண்டு பண்ணும் பிரபத்தியும் -அத பாதக பீதஸ்த்வம்-என்று
உபாயாந்தரம் போலே பாதக சமம் -என்கை –
——————————————————————————-

ஸ்ரீ கோயில் கந்தாடை அப்பன் ஸ்வாமிகள் திருவடிகளே சரணம்
ஸ்ரீ பிள்ளை லோகாச்சார்யார் திருவடிகளே சரணம்
ஸ்ரீ பெரிய பெருமாள் பெரிய பிராட்டியார் ஆண்டாள் ஆழ்வார் எம்பெருமானார் ஜீயர் திருவடிகளே சரணம் –

ஸ்ரீ முமுஷுப்படி- -சரம ஸ்லோஹ பிரகரணம்-சூரணை-211-235-ஸ்ரீ மணவாள மா முனிகள் வியாக்யானம் —

March 15, 2012

சூரணை-211
மாம்-சர்வ ரஷகனாய் –
உனக்கு கை ஆளாய் –
உன் இசைவு பார்த்து –
உன் தோஷத்தை போக்யமாக் கொண்டு –
உனக்கு புகலாய்-
நீர் சுடுமா போலே சேர்ப்பாரே பிரிக்கும் போதும் விடமாட்டாதே ரஷிக்கும்
என்னை –

அநந்தரம்-த்ருதீய பதத்தை உபாதானம் பண்ணுகிறார் -அதுக்கு அர்த்தம் அருளிச் செய்கிறார் –
அதாவது –
நம்முடைய ரஷணம் இவன் பண்ணுமோ  -பண்ணானோ -என்று சம்சயிக்க வேண்டாதபடி
சர்வருடைய ரஷணத்தில் தீஷிதனாய் -தன் பெருமையும் நம் சிறுமையும் பார்த்து நம்மோடு
கலப்பற்று இருக்குமோ -என்ன வேண்டாதபடி –
சேநயோர் உபயோர் மத்யே ரதம் ஸ்தாபய-என்று ஏவிக் கொள்ளலாம் படி உனக்கு கையாளாய் –
உன்னை ரஷிக்கையில் உண்டான நசையால்-ரஷ்ய அபேஷாம் ப்ரதீஷதே -என்கிற படியே
ரஷ்ய பூதனான உன் இசைவு பார்த்து -நம் குற்றம் கண்டு இகழுமோ -என்று அஞ்ச வேண்டாத படி –
அஸ்தான சிநேக காருண்ய தர்ம அதர்மாதி யாகுலனான -உன் தோஷத்தை போக்யமாகக் கொண்டு –
அசரண்ய சரண்யன் ஆகையால் ஜலம் ஔஷண்யத்தைப் பஜிக்குமா  போலே அபராத ஷாமணம் பண்ணி
கடிப்பிக்கும் புருஷகார பூதரே -தாமரையாள் ஆகிலும் சித குரைக்குமேல்-என்கிறபடியே
குற்றத்தைக் காட்டி அகற்றும் போதும் விட ஷமண் அன்றிக்கே -என் அடியார் அது செய்யார் -என்று
மறுதலித்து ஒருதலை நின்று ரஷிக்கும் என்னை-என்கை-

————————————————————-

சூரணை -212
இத்தால் பர வ்யூஹங்களையும்
தேவதா அந்தர்யாமித்வத்தையும்
தவிர்க்கிறது –

மாம்-என்று விபவ ரூபத்தைக் காட்டுகையாலே வ்யாவர்த்திக்கப் படுகிறவற்றை
அருளிச் செய்கிறார் –
அதாவது –
என்னை -என்று அவதரித்து
கண்ணுக்கு இலக்காகாய்  அணுகி நிற்கிற தன்னை
வரணி யனாகச் சொன்ன இத்தால் -தேச விப்ரக்ருஷ்டதையாலே -காணவும் கிட்டவும்
ஒண்ணாத படி இருக்கிற பர வ்யூஹங்களையும் –
அசாதாரண விக்ரக யுக்தம் அன்றிக்கே -உபாயாந்தர நிஷ்டருக்கு உத்தேச்யமாய் இருக்கிற
அக்நி இந்த்ராதி தேவத அந்தர்யாமித்வத்தையும் வ்யாவர்த்திக்கிறது -என்கை –

—————————————————————–

சூரணை -213
தர்மம் சமஸ்தானம் பண்ணப் பிறந்தவன் தானே -சர்வ தர்மங்களையும் விட்டு
என்னைப் பற்று -என்கையாலே -சாஷாத் தர்மம் தானே என்கிறது –

தர்மங்களை எல்லாம் விட்டு தன்னைப் பற்றச் சொல்லுகையாலே பலிதமான
தொரு அர்த்த விசேஷத்தை அருளிச் செய்கிறார் –
அதாவது –
தர்ம சம்ஸ்தபநார்த்தாய சம்பவாமி யுகே யுகே -என்கிறபடியே –
ஸ்வ ப்ராப்திக்கு உடலான தர்மத்தை ஸ்தாபிக்கப் பிறந்தவன் தானே –
சர்வ தர்மான் பரித்யஜ்ய -என்று மோஷ சாதனதயா சாஸ்தர சித்தங்களான
சர்வ தர்மங்களையும் விட்டு என்னைப் பற்று -என்று சொல்லுகையாலே –
அவை சாஷாத் தர்மங்கள் அன்று –
ஸ்தாப நீயமான சாஷாத் தர்மம் க்ருஷ்ணம் தர்மம் சநாதனம்-என்று
சனாதன தர்மமான தானே என்னும் இடம் சொல்லுகிறது -என்கை –

———————————————————-

சூரணை -214
இத்தால் விட்ட ஸ்தானங்களில் ஏற்றம் சொல்லுகிறது –

இத்தால் என் சொல்லுகிறது என்ன -அருளிச் செய்கிறார் –
அதாவது –
இப்படி சொன்ன இத்தால் கீழ் விட்ட ஸ்தானங்களில் காட்டில் இந்த
சாதனத்துக்கு  உண்டான ஏற்றம் சொல்லுகிறது -என்கை –

——————————————————-

சூரணை -215
அதாவது
சித்தமாய்-பரம் சேதனமாய்-சர்வ சக்தியாய்-
நிர் அபாயமாய்-ப்ராப்தமாய்-சஹாயாந்தர நிர் அபேஷமாய்-இருக்கை –

அது தான்  எது -என்ன-அருளிச் செய்கிறார் –
இத்தால் கீழ் விட்ட சாதனங்களில் காட்டில் இதுக்கு ஏற்றம் ஆவது-
சேதன பிரவ்ருத்தியாலே தன ஸ்வரூப சித்தி யாம்படி இருக்கை அன்றிக்கே –
சனாதன தர்மம் ஆகையாலே -சித்தமாய் –
யஸ் சர்வஞ்ஞஸ் சர்வவித் -இத்யாதிகளில் சொல்லுகிற
சர்வஞ்ஞ விஷயம் ஆகையாலே
பரம சேதனமாய் –
பராஸ்ய சக்திர் விவிதைவ ச்ரூயதே -என்கிறபடியே
சர்வ சக்தியாய்
சேதன சாத்யமாய்
நடுவே அபாயங்கள் புகுருகைக்கு அவகாசம் உண்டாகும் படி இருக்கை அன்றிக்கே
சித்த வஸ்துவாய் இருக்கையாலே
நிர் அபாயமாய்
பர தந்த்ரனான இச் சேதனனுடைய ஸ்வரூபத்துக்கு அப்ராப்தமாய் இராதே
ப்ராப்தமாய் –
கீழ்ச் சொன்ன பரம சேதனத்வாதிகளாலே சஹாயாந்தர நிர் அபேஷமாய் இருக்கை -என்ற படி-

————————————————————–

சூரணை -216
மற்றை உபாயங்கள் சாத்தியங்கள் ஆகையாலே –
ஸ்வரூப சித்தியில் சேதனனை அபேஷித்து இருக்கும் –
அசேதனங்களுமாய்-அசக்தங்களாய் -இருக்கையாலே கார்ய சித்தியிலே
ஈஸ்வரனை அபேஷித்து இருக்கும் –
இந்த உபாயம் அவற்றுக்கு எதிர் தட்டாய் இருக்கையாலே
இதர நிர பேஷமாய் இருக்கும்-

மற்றை உபாயங்கள் -என்று தொடங்கி- மேல் மூன்று வாக்யத்தாலே
அதாவது –
இத்தை ஒழிந்த உபாயங்கள் சேதன பிரவ்ருத்தியாலே சாதிக்கப் படுமவை யாகையாலே –
தம்முடைய ஸ்வரூப சித்தியில் பிரவ்ருத்தி கரனான சேதனனை அபேஷித்து இருக்கும் –
இவனுக்கு செய்ய வேண்டுமவை அறிகைக்கும்
அது தன்னை செய்து தலைக் கட்டுகைக்கும்
யோக்யதை இல்லாத அசேதனங்களுமாய் -அசக்தங்களுமாய் -இருக்கையாலே
சேதனனுடைய இஷ்ட அநிஷ்ட பிராப்தி பரிஹார ரூபமான கார்யத்தினுடைய சித்தியில் –
பலமத  உபபத்தே -என்கிறபடியே பல பிரதத்வ உப யோகியான சர்வ சக்தித்வாதி
உபபத்தி உடையவனான ஈஸ்வரனை அபேஷித்து இருக்கும் –
இந்த உபாயம் சித்தத்தவ -பரம சேதனத்வ-சர்வ சக்தித்வங்களாலே அவற்றுக்கு
எதிர் தட்டாய் இருக்கையாலே அந்ய நிர பேஷமாய் இருக்கும் -என்கை –

——————————————————————

சூரணை -217
இதில் வாத்சல்ய -ஸ்வாமித்வ-சௌசீல்ய -சௌலப்யங்கள் -ஆகிற
குண விசேஷங்கள் நேராக பிரகாசிக்கிறது –

இனி இப் பதத்தில் ஆஸ்ரயண சௌகர்ய ஆபாதங்களான குண விசேஷங்கள் எல்லாம்
பிரகாசிக்கிற படியை அருளிச் செய்கிறார் –

அதாவது
அதர்ம புத்தியாலே தர்மத்தில் நின்றும் நிவ்ருத்தனான அர்ஜுனனுக்கு குற்றம் பாராதே –
அபேஷித்த அர்த்தங்கள் அருளிச் செய்கையாலே -வாத்சல்யம் பிரகாசிக்கிறது –
தன்னுடைய பரத்வத்தை பலகாலம் அருளிச் செய்த அளவன்றிகே அர்ஜுனன்
பிரத்யஷிக்கும் படி பண்ணுகையாலே -ஸ்வாமித்வம் பிரகாசிக்கிறது –

ஹே கிருஷ்ண ஹே யாதவ -என்று அர்ஜுனன் தானே சொல்லும்படி
இவனோடு கலந்து பிரியமான திரு மேனியை கண்ணுக்கு இலக்காகும் படி
பண்ணுகையாலே -சௌசீல்யம் பிரகாசிக்கிறது –

அப்ராக்ருதமான திரு மேனியை கண்ணுக்கு இலக்காகும் படி பண்ணுகையாலே
சௌலப்யம் பிரகாசிக்கிறது -என்கை-

குண விசேஷங்கள் -என்றது ஆஸ்ரயணதுக்கு அபேஷிதங்கள் ஆனவை என்று
தோற்றுகைக்காக-
நேராக பிரகாசிக்கிறது -என்றது -ஸ்புடமாக பிரகாசிக்கிறது -என்றபடி-

—————————————————–

சூரணை -218
கையும் உழவு கோலும்
பிடித்த சிறு வாய் கயிறும்
சேநா தூளி தூ சரிதமான திருக் குழலும்
தேருக்கு கீழே நாற்றின திரு அடிகளுமாய் நிற்கிற
சாரத்திய வேஷத்தை -மாம்-என்று காட்டுகிறான் –

இவை எல்லாவற்றிலும் வைத்து கொண்டு மிகவும் அபேஷிதம் சௌலப்யம் ஆகையாலே
அவதார பிரயுக்தமான சௌலப்யத்து அளவு அன்றிகே -சாரத்திய அவஸ்திகனாய் நிற்கிற
சௌலப்ய அதிசயத்தை தர்சிப்பத்தமையை அருளிச் செய்கிறார் –
அதாவது –
குதிரைகளை பிரேரித்து நடத்துகைக்காக திருக் கையிலே தரித்த உழவு கோலும்
அவற்றை இடவாய் வலவாய் திருப்புகைக்காகவும்
நிறுத்தருள வேண்டும் இடத்தில் தாங்கி நிறுத்துகைக்காகவும் பிடித்த சிறு வாய் கயிறும் –
திருமுடியில் ஓன்று ஆச்சாதியாமல் நிற்க்கையாலே சேநா தூளியாலே புழுதி படைத்த திரு குழலும்
தேர் தடவிய பெருமான் கனை கழல் -திரு வாய் மொழி -3-6-10–என்கிறபடியே
சாத்தின சிறு  சதங்கையும் தானுமாக தேருக்கு கீழே நாற்றின திரு அடிகளுமாய் நிற்கிற
சாரத்திய வேஷத்தை-என்னை-என்று காட்டுகிறான்-என்கை –
ஆக
த்ருதீய பதார்த்தை அருளிச் செய்தார் ஆயிற்று –

———————————————————–

சூரணை -219
ஏகம்–

அநந்தரம் சதுர்த்திய பதத்தை உபாதானம் பண்ணுகிறார் -ஏகம்-என்று –

———————————————————–

சூரணை -220
இதில் -ஏக -சப்தம் ஸ்தான பிரமாணத்தாலே அவதாரணத்தைக் காட்டுகிறது –

அதுக்கு அர்த்தம் அருளிச் செய்கிறார் –
அதாவது
இவ் உபாய விசேஷத்தை சொல்லும் இடங்களில் பல இடங்களிலும் அவதாரண பிரயோகம்
உண்டு ஆகையாலே -உகாரம்-போலே இந்த சப்தமும் -ஸ்தான பிரமாணத்தாலே அவதாரணம் ஆகிற
அர்த்தத்தைக் காட்டுகிறது -என்கை-

————————————————————–

சூரணை -221
மாம் ஏவ  யே  ப்ரபத்யந்தே –
தமேவ சாத்யம்-
த்வமே வோபாய பூதோ மே பவ –
ஆறு எனக்கு நின் பாதமே சரணாக தந்து ஒழிந்தாய்-என்றும்
சொல்லுகிறபடியே-

இவ் உபாயத்தை நிர்த்தேசித்த அநந்தரம் அவதாரண பிரயோகம் பண்ணின வசனங்கள்
பலவற்றையும் இதுக்கு உதாரணமாக அருளிச் செய்கிறார் –
அதாவது
மாமேவ யே ப்ரபத்யந்தே -பகவத் கீதை –7-14-என்று என்னையே யாவர் சிலர்
பிரபத்தி பண்ணுகிறார்கள் என்றும் –
தமேவ சாத்யம் புருஷம் ப்ரபத்யே -பகவத் கீதை -15-4–என்று
அந்த புருஷனையே பிரபத்தி பன்னுகிறேன் என்றும் –
த்வமே வோபாய பூதோ மே பவ -என்று நீயே எனக்கு உபாயமாக வேணும் என்றும்
ஆறு எனக்கு நின் பாதமே சரணாக தந்து ஒழிந்தாய் -திரு வாய் மொழி -5-7-10–என்று எனக்கு
உபாயம் தருகிற இடத்தில் -உன் திரு அடிகளையே உபாயமாக தந்தாய் -என்றும்
சொல்லுகிற இவ் இடங்களில் -மாமேவ -தமேவ -த்வமேவ -நின் பாதமே -என்று
ஸ்வீகார வஸ்து நிர்த்தேச அநந்தரம் அவதாரணத்தை சொல்லுகிற பிரகாரத்தில் -என்கை-

———————————————————————-

சூரணை -222
இத்தால் -வ்ரஜ-என்கிற ஸ்வீகாரத்தில்  உபாய பாவத்தைத் தவிர்க்கிறது –

ஏதத்-வ்யாவர்த்தம் எது -என்ன -அருளிச் செய்கிறார் –
அதாவது –
உபாயாந்தரங்கள் வ்யாவர்த்தமாம் அளவில் பௌநருக்த்யம் பிரசங்கிக்கை ஆகையாலும் –
தேவதாந்த்ரங்கள் வ்யாவர்த்தமம் அளவில் -மாம்-என்று அசாதாரண ஆகாரத்தைச் சொல்லுகையாலே –
அது கீழே சித்தம் ஆகையாலும் -இந்த அவதாரணத்தால் -வ்ரஜ-என்று மேல் சொல்லுகிற -ஸ்வீகாரத்தில்
உபாய பாவத்தைக் கழிக்கிறது-என்கை –
இந்த ஸ்வீகாரம் தானும் அந்வய வ்யதிரேகத்தாலே சாதனம் என்று நினைக்கலாய் இருக்கையாலே
இதன் சாதனத்வம் அவசியம் கழிக்க வேணும் இறே-

———————————————————

சூரணை -223
ஸ்வீகாரம் தானும் அவனாலே வந்தது –

ஸ்வீகார அநந்தரம் ஒழிய உபாயம் கார்யகரம் ஆகாயமையாலே பேற்றுக்கு இது
அவசியம் வேண்டி இருக்க -இதில் உபாயத்வத்தை கழித்த படி தான் எங்கனே என்ன -அருளிச் செய்கிறார் –
அதாவது
ஸ்வீகார அநந்தரம் இவனுக்கு அநிஷ்ட நிவ்ருத்தியும் இஷ்ட பிரபத்தியும் பண்ணுகையாகிற இது –
அவனாலே ஆனால் போலே -தத் பூர்வபாவியான ஸ்வீகாரம் தானும் அவனாலே உண்டானது என்கை –
இத்தால் ஸ்வீகாரத்துக்கு உபாய கார்யத்வம் ஒழிய உபாயத்வம் இல்லை என்றது ஆயிற்று –

—————————————————–

சூரணை -224
ஸ்ருஷ்டி அவதாராதி முகத்தாலே க்ருஷி பலம் –

அவனாலே வருகையாவது என் -என்ன -அருளிச் செய்கிறார்
அதாவது –
கரண களேபர விதுரனாய்–போக மோஷ சூன்யனாய் -அசித விசேஷிதனாய்-கடக்கிற தசையிலே –
கரண களேபர விசிஷ்டனாய் -ஞான விகாச யுக்தனாம் படி சிருஷ்டித்து –
எதிர் சூழல் புக்கு –திரு வாய் மொழி -2-7-6-என்கிறபடி  -இவனை அங்கீகரிக்கைக்காக அநேக அவதாரங்களைப் பண்ணி –
அவதரித்த இடங்களிலே ஆஸ்ரயண ருசி விசுவாச ஜனகமான தன் குண சேஷ்டிதாதிகளை
பிரகாசிப்பித்தது -இவ் வழியாலே அவன் பண்ணின க்ருஷியாலே பலித்தது  இது -என்கை-

————————————————————

சூரணை -225
அதுவும் அவனது இன்னருளே –

இவ் அர்த்தத்தில் பிரமாணம் காட்டுகிறார் –
அதாவது
உணர்வில் உம்பர் ஒருவனை அவனது அருளால் உறற் பொருட்டு
என் உணர்வில் உள்ளே இருத்தினேன் –திரு வாய் மொழி -8-8-3–என்று உணர்வு மிக்கு இருக்கக் கடவரான
நித்ய ஸூரிகளுடைய சத்தாதிகளுக்கு நிர்வாஹனான அத்வதீயன் ஆனவனை -அவனுடைய
அருளாலே ப்ராபிக்கைகாக -என்னுடைய அபேஷா ரூப ஞானத்துக்கு உள்ளே இருத்தினேன்
என்று -தம்முடைய ஸ்வீகாரத்தை அருளிச் செய்த அநந்தரம் -அதுவும் அவனது இன்னருளே –
என்று அந்த ஸ்வீகாரம் தானும் அவனுடைய நிர்ஹேதுக கிருபையினாலே உண்டானது -என்று
ஆழ்வார் அருளிச் செய்கையாலே
ஸ்வீகாரமும் அவனுடைய க்ருஷி பலம் என்று கொள்ள வேணும் -என்கை-

———————————————————-

சூரணை -226
இத்தை ஒழியவும் தானே கார்யம் செய்யும் என்று நினைக்கக் கடவன் –

இப்படி யாகில் இந்த ஸ்வீகாரத்தில் சரக்கற நினைக்கக் கடவன் என்கிறார் –
அதாவது
இந்த ஸ்வீகாரத்துக்கும் தானே க்ருஷி பண்ணுபவன் ஒருவன் ஆகையாலே -இதுக்காக அன்று அவன்
நமக்கு கார்யம் செய்கிறது -இத்தை ஒழியவும் இவ் ஆத்மா உஜ்ஜீவகரனான தானே நம்முடைய
இஷ்ட அநிஷ்ட ப்ராப்தி பரிஹார ரூபமான கார்யத்தை செய்யும் என்று பிரதிபத்தி பண்ணக் கடவன்-என்கை-

——————————————————————

சூரணை -227
அல்லாத போது உபாய நைர பேஷ்யம் ஜீவியாது –

இப்படி நினைக்க வேண்டுகிறது என் -என்ன அருளிச் செய்கிறார் –
அதாவது
இத்தை ஒழியவும் கார்யம் செய்யும்-என்று நினையாதே -இதுவும் வேணும் அவன்  கார்யம் செய்கைக்கு –
என்று நினைக்கும் அளவில் உபாயத்தினுடைய சஹாயாந்தர நைரபேஷ்யம் ஜீவிக்கப் பெறாது என்கை –

—————————————————-

சூரணை -228
இது சர்வ முக்தி பிரசங்க பரிஹாரார்த்தம்
புத்தி சமாதாநார்த்தம்
சைதன்ய கார்யம்
ராக ப்ராப்தம்
ஸ்வரூபநிஷ்டம்
அப்ரதிஷேதத்யோதகம் –

ஆனால் இந்த ஸ்வீகாரம் தான் ஏதாவது என்ன -அருளிச் செய்கிறார் –
அதாவது
இந்த ஸ்வீகாரம் -இத் தலையில் ஒன்றும் இன்றிக்கே இருக்க
ஈஸ்வரன் தானே உஜ்ஜீப்பிக்கும் அளவில் எல்லாரும் பின்னை முக்தராக வேண்டாமோ -என்கிற
சர்வ முக்தி பிரசங்க பரிஹாரத்துக்கு உறுப்பு –
இது தான் -நெடும் காலம் நம்மை ரஷியாதவன் இன்று நம்மை ரஷிக்கும் என்று இருக்கிறது
நாம் என் கொண்டு -என்று இவன் தளும்பாமல் புத்தி சமாதானம் பிறந்து இருக்கைக்கு உறுப்பு –
இவன் தான் அசேதனம் அன்றிக்கே சேதனன் ஆகையாலே அவனே உபாயம் என்கிற அத்யவசாயம்
இவன் சைதன்யத்தினுடைய கார்யமாவது அன்றிக்கே இதில் ரசஞ்ஞனான இவனுடைய ராகத்தாலே
ப்ரப்தமாக இது ஸ்வரூபாதிரேகி அன்றிக்கே ததேக ரஷ்யத்வ ரூபமான ஸ்வரூபத்திலே நிற்குமது
அநாதி காலம் ஸ்வ ரஷணாதிகளாலே அவன் பண்ணும் ரஷணத்தை விலக்கிப் போந்த இவன்
அது தவிர்ந்தமைக்கு பிரகாசம்-என்கை –

——————————————————————-

சூரணை -229
கீழ் தானும் பிறருமான நிலையைக் குலைத்தான் –
இங்கு
தானும் இவனுமான நிலையைக் குலைக்கிறான்-

இனி -மாம் -என்கிற பதத்துக்கு கீழும் -இங்கும் -ஈஸ்வரனுடைய செயல்களை அருளிச் செய்கிறார் –
அதாவது –
சர்வ தர்மான் பரித்யஜ்ய -என்ற இடத்தில் சகல உபாயங்களையும் விடச் சொல்லுகையாலே
பல பிரதானனான தானும் உபாயாந்தரங்களுமாய்  கூடி நிற்கிற நிலையைக் குலைத்தான் –
ஏகம்-என்கிற இடத்தில் ச்வீகாரத்தில் உபாய பாவத்தை கழிகையாலே-உபாய பூதனான தானும்
தான் ஸ்வீகாரத்தில் உபாய புத்தி பண்ணி நிற்கிற இவனுமான நிலையைக் குலைக்கிறான் -என்கை
உபயாந்தரங்களை பிறர் என்றது -உன்னால் அல்லால் யாவராலும் –திரு வாய் மொழி –5-8-3-என்றால் போலே

———————————————————

சூரணை-230
அவனை இவன் பற்றும் பற்று அஹங்கார கர்ப்பம் -அவத்யகரம் –

இனி சாதனா புத்யா இவன் பண்ணும் ஸ்வீகாரத்தினுடைய தோஷத்தை -அருளிச் செய்கிறார் –
அதாவது
நிருபாதிக ரஷகனான அவனை -தத் ரஷ்ய பூதனான இவன் -தன் ரஷணத்துக்கு
உறுப்பாக ஸ்வீகரிக்கிற ஸ்வீகாரம் ஸ்வ கர்த்ருத்வ  ரூப அஹங்கார கர்பமுமாய் –
பிதாவுக்கு புத்திரன் எழுத்து வாங்குமா போலே அவத்ய கரமுமாய் இருக்கும் -என்கை –

—————————————————–

சூரணை -231
அவனுடைய ஸ்வீகாரமே ரஷகம்

ஆனால் ரஷகம் ஆவது தான் எது -என்ன  -அருளிச் செய்கிறார் –
அதாவது
இவ் ஆத்மாவினுடைய ரஷணத்துக்கு கடவனான அவன்-இவனை நாம் ரஷிக்க கடவோம் -என்று
அபிமானித்து கொள்கையாகிற ஸ்வீகாரமே இவனை ரஷகமாய் அறுவது -என்கை-

—————————————————

சூரணை -232
மற்றை உபாயங்களுக்கு நிவ்ருத்தி தோஷம் –
இதுக்கு பிரவ்ருத்தி தோஷம் –

சேதன பிரவ்ருத்தியில் ஒன்றையும் இவ் உபாயம் சஹியாது என்னுமத்தை
தெளிவிக்கைக்காக -உபாயாந்தரங்களுக்கும் இவ் உபாயத்துக்கும் உண்டான
விசேஷத்தை அருளிச் செய்கிறார் –
அதாவது
சித்த உபாயமான இத்தை ஒழிந்த உபாயங்களுக்கு சேதன பிரவ்ருத்தியாலே
ஸ்வரூப சித்தி ஆக வேண்டுகையாலே -இவனுடைய ஸ்வ யத்ன நிவ்ருத்தி
தோஷமாய் இருக்கும் -இந்த உபாயத்துக்கு சஹாயாந்திர சம்சர்க்கம்
அசஹ்யம் ஆகையாலே இச் சேதனனுடைய  பிரவ்ருத்தி எனபது ஒன்றுமே
தோஷமாய் இருக்கும் -என்கை –

———————————————————

சூரணை -233
சிற்ற வேண்டா

சேதன வியாபாரம் ஒன்றும் வேண்டா என்னும் இடத்துக்கு பிரமாணம் காட்டுகிறார் –
அதாவது
சித்த உபாய ஸ்வீகாரம் சொல்லுகிற -மற்று ஓன்று இல்லை -திரு வாய் மொழி -9-1-7-என்கிற பாட்டிலே –
சிற்ற வேண்டா -என்று சிற்றுதல் சிதறுதலாய்-பரக்க ஒரு வியாபாரம் பண்ண வேண்டா –
என்கையாலே இவ் உபாயத்தில் இழியும் அவனுக்கு ஒரு வியாபாரம் பண்ண வேண்டா
என்னும் இடம் சொல்லிற்று  இறே -என்கை –

————————————————————-

சூரணை -234
நிவ்ருத்தி கீழே சொல்லிற்று

இதுதான் இஸ் ஸ்லோகம் தனக்குள்ளே சொல்லிற்று என்கிறார் –
அதாவது –
சர்வ தர்மான் பரித்யஜ்ய -என்று சகல பிரவ்ருத்தி யினுடையவும் நிவ்ருத்தி யினுடையவும்
நிவ்ருத்தியே இவனுக்கு வேண்டுவது என்னும் இடம் கீழே சொல்லிற்று -என்கை –

———————————————————–

சூரணை-235
உபகார ஸ்ம்ருதியும் சைதன்யத்தாலே வந்தது –
உபாயத்தில் அந்தர்பவியாது –

ஆனால் உபகார ஸ்ம்ருதி தான் வேணுமோ -அது உபாயத்தில் முதலிடாதோ-என்ன
அருளிச் செய்கிறார் –
அதாவது
என்னை தீ மனம் கெடுத்தாய் -திரு வாய் மொழி 2-7-8-
மருத் தொழும் மனமே தந்தாய் – திரு வாய் மொழி -2-7-7
இத்யாதியாலே இவ் உபாய விஷயத்தில் இவன் பண்ணும் உபகார ஸ்ம்ருதியும்
இவனுடைய சைதன்ய பிரயுக்தமாய் வந்தது இத்தனை -இது உண்டாகை யாலே அன்றோ
ஈஸ்வரன் கார்யம் செய்தது என்று உபாயத்தில் உள் புகாது -என்கை
ஆக சதுரத்த பதார்த்தத்தை  அருளிச் செய்தார் ஆயிற்று –

——————————————————————————

ஸ்ரீ கோயில் கந்தாடை அப்பன் ஸ்வாமிகள் திருவடிகளே சரணம்
ஸ்ரீ பிள்ளை லோகாச்சார்யார் திருவடிகளே சரணம்
ஸ்ரீ பெரிய பெருமாள் பெரிய பிராட்டியார் ஆண்டாள் ஆழ்வார் எம்பெருமானார் ஜீயர் திருவடிகளே சரணம் –

ஸ்ரீ முமுஷுப்படி—சரம ஸ்லோஹ பிரகரணம்-சூரணை-199-210 -ஸ்ரீ மணவாள மா முனிகள் வியாக்யானம் —

March 14, 2012

சூரணை -199
பரித்யஜ்ய –

அநந்தரம்-த்வதீய பதத்தை உபாதானம் பண்ணுகிறார்-

———————————————

சூரணை-200
த்யாகம் ஆவது –
உக்த உபாயங்களை அநு சந்தித்து சுக்திகையிலே ரஜதா புத்தி பண்ணுவாரைப் போலேயும் –
விபரீத திசா கமனம் பண்ணுவாரைப் போலேயும் –
அநு பாயங்களிலே உபாய புத்தி பண்ணினோம் என்கிற புத்தி
விசேஷத்தோடே த்யஜிக்கை –

இதுவும் த்யாகமும் ல்யப்பும் உபசர்க்கமுமாய் -த்ரி பிரகாரமுமாய் இருக்கையாலே –
அதில் த்யாக வேஷத்தை முந்துற அருளிச் செய்கிறார் –
அதாவது
இவ் இடத்தில் சொல்லுகிற  த்யாகம் ஆவது -கேவலம் விடுகை அன்று –
கீழ் சொல்லப் பட உபாயங்களின் படியை அநு சந்தித்து –
ரஜதமல்லாத சுக்திகையிலே ரஜத புத்தி பண்ணுவாரைப் போலேயும் –
ஸ்வ கார்ய சித்திக்கு உடலான ஒரு திக்கிலே போகக் கோலி தத் விபரீதமான
திக்கை அதுவாக நினைத்து போவாரைப் போலேயும் –
பகவத் ப்ராப்தி உபாய அபேஷரான நாம் -உபாயம் அல்லாதவற்றில் உபாய புத்தி பண்ணினோம்
என்கிற புத்தி விசேஷத்தோடே விடுகை -என்றபடி-

———————————————————————-

சூரணை -201
பரி -என்கிற உபசர்க்கத்தாலே -பாதகதிகளை விடுமா போலே –
ருசி வாசனைகளோடும்
லஜ்ஜையோடும் கூடே
மறுவலிடாத படி விட வேணும் என்கிறது –

இனி உபசர்க்கார்த்தத்தை அருளிச் செய்கிறார் –
அதாவது
பரி சாகல்யே -என்று சாகல்ய பரமாக கொள்ளும் அளவில் அது சர்வ -சப்தத்திலே
உக்தம் ஆகையாலே -அபேஷிதம் அல்லாமையாலே -மிகுதிக்கு வாசகமான -பரி-என்கிற இந்த
உபசர்க்கத்தாலே -ப்ரஹ்மஹத்யா -சூராபானம் ஸ்தேயம் குர்வங்கனாமாக -என்கிற பாதகங்கள்
முதலானவற்றை விடும் அளவில் அவற்றில் புனர் அன்வயதுக்கு உருப்பான ருசி வாசனைகளோடு
கூடே -நாம் இதைச் செய்வதே -என்கிற லஜ்ஜா சஹிதனாய் கொண்டு விடுமா போலே –
அத பாதக பீதஸ் த்வம் -என்று தர்ம தேவை பாதகமாகச் சொன்ன உபாயாந்தரங்களை விடும் அளவில் –
புத்தி பூர்வகமாக அவற்றில் ப்ரவர்த்திக்கைக்கு உறுப்பான ருசியும் –
அபுத்தி பூர்வகமாக மூளுகைக்கு உறுப்பான வாசனையும் ஆகிற அவற்றோடே கூட
பகவத் ஏக சாதன தைக வேஷமான  ஸ்வ ஸ்வரூபத்துக்கு அத்யந்த வ்ருத்தமானவற்றை நாம் செய்வதே –
என்கிற லஜ்ஜா சஹிதனாய் கொண்டு மீளவும் அவற்றில் அந்வயம் வாராத படி விட வேண்டும் என்று
சொல்லுகிறது -என்கை –

———————————————————————–

சூரணை -202
ல்யப்பாலே -ஸ்நாத்வா புஞ்சீத-என்னுமா போலே
உபாயந்தரங்களை விட்டே பற்ற வேணும் -என்கிறது

இனி லயப் அர்த்தத்தை அருளி செய்கிறார் –
அதாவது –
பரித்யஜ்ய -என்கிற ல்யப்பாலே -புக்த்வா சந்த்ராயணம் சரேத்-என்னுமா போல் அன்றிக்கே
ஸ்நாத்வா புஞ்சீத -என்கிற விதி -புஜிக்கும் அளவில் ஸ்நானம் பண்ணியே புஜிக்க வேணும் –
என்கிற நியமத்தைச் சொல்லுமா போலே -சித்தோ உபாயத்தை பரிக்ரகிக்கும் அளவில்
த்யாஜ்யமான உபாயாந்தரங்களை த்யஜித்தே பரிக்ரஹிக்க வேணும் என்கிற
நியமத்தைச் சொல்லுகிறது -என்கை-

—————————————————————

சூரணை -203
சசால சாபஞ்ச முமோச வீர -என்கிறபடியே இவை அநு பாயங்களான மாத்ரம் அன்றிக்கே
கால் கட்டு -என்கிறது –

இப்படி விட்டே பற்ற வேணும் என்கிற அதன் கருத்தை அருளிச் செய்கிறார் –
அதாவது -யோ வஜ்ர பாதாச நிசன்னி பாதான் ந சுஷுபே சசால சாபஞ்ச முமோச வீர -என்கிற
ஸ்லோகத்தில் -ராவணன் ராம சரங்களால் மிகவும் ஈடு பட்டு நிலை கலங்கிப் போக
பார்த்த அளவிலும் -கையில் வில் இருக்கும் அளவும் பெருமாள் போக ஒட்டாமையாலே –
பின்பு பொகட்ட வில்லு கையில் இருந்த  போது பிரதி பஷ ஜெயத்துக்கு சாதனம்
ஆகாத மாத்ரம் அன்றிக்கே- கச்ச நு ஜாமி-என்று பின்பு பண்ணின அனுமதி -பெருமாள்
அப்போது பண்ணக் காணாமையாலே -போகவும் ஒண்ணாத படி கால் கட்டு ஆனமையை
சொல்லுகிற படியே -உபாயாந்தரங்களான இவற்றிலே -ஈஷத்  அந்வயம் கிடக்கிலும் -இவை-

——————————————————————–

சூரணை-204
சக்கரவர்த்தி போலே இழைக்கைக்கு  உறுப்பு –

இன்னமும் இவற்றில் அந்வயம் இழவுக்கு உடலாம் என்னுமத்தை
சத்ருஷ்டாந்தமாக அருளிச் செய்கிறார் –
அதாவது
முன்பே வர பிரதானத்தைப் பண்ணி வைத்து -இப்போதாக மறுக்க ஒண்ணாது என்று
ஆபாசமான சத்ய தர்மத்தைப் பற்றி நின்று -ராமோ விக்ரஹவான் தர்ம -என்கிற
பெருமாளோடு கூடி வாழ இருந்த பேற்றை இழந்த சக்கரவர்த்தியைப் போலே –
ஆபாசமான உபாயாந்தரங்களில் அன்வயித்து நிற்கை ஆகிறது –
க்ருஷ்ணம் தர்மம் சனாதனம் -என்று சனாதன தர்மமான பகவத் விஷயதோடே கூடி
வாழுகை யாகிற பேற்றை இழைக்கைக்கு உறுப்பாய் விடும் -என்கை-

————————————————————–

சூரணை -205
சர்வ தர்மங்களையும் விட்டு என்று சொல்லுகையாலே -சிலர் -அதர்மங்கள் புகுரும் –
என்றார்கள் –

இனி இங்கு சொன்ன சர்வ தர்ம பரித்யாகத்தின் கருத்து அறியாதார் சொல்லும்
தூஷணத்தை பரிஹரிக்கைக்காக தத் பஷத்தை உத்ஷேபிக்கிறார் –
அதாவது
த்யாஜ்யமான தர்மம் தான் -இதம் குரு இதம் மாகர்ஷீ -என்று விதி  நிஷேததாத்மகமாய்
இருக்கையாலே -சர்வ தர்மங்களையும் விட்டு என்று சொல்லுகையாலே -விஹித அனுஷ்டானத்தோபாதி
நிஷித்த பரிஹாரமும் ஒக்கத் தள்ளுண்ணும் அளவில் -அடைத்த கதவைத் திறந்தால்-நிஹீன பதார்த்தங்கள்
புகுருமா போலே -அதர்மங்களான நிஷித்த பிரவ்ருத்திகள் புகுரும் என்று சிலர் சொன்னார்கள்-என்கை-

—————————————————

சூரணை -206
அது கூடாது -அதர்மங்களை செய் -என்று சொல்லாமையாலே –

அத்தை பரிஹரிக்கிறார் –
அதாவது
சர்வ தர்மங்களையும் விடச் சொன்ன இத்தால் அதர்மங்கள் புகுரும் என்கிற இது
சம்பவியாது -தர்மங்களை விடச் சொன்ன மாத்ரம் ஒழிய -அதர்மங்களை செய் -என்று
சொல்லாமையாலே -என்கை –

—————————————————–

சூரணை -207
தன் அடையே சொல்லிற்று ஆகாதோ என்னில் –

அதர்ம நிவ்ருத்தியும் தர்ம சப்த வாச்யம் ஆகையாலே அத்தை விடச் சொன்னால் –
அதர்மத்தை செய் என்னும் இடம் அர்த்தாத் உக்தமாகாதோ -என்கிற
பிரதிவாத யுக்தியை அனுவதிக்கிறார் –

————————————————–

சூரணை -208
ஆகாது -தர்ம சப்தம் அதர்ம நிவ்ருதியைக் காட்டாமையாலே –

அதுக்கு உத்தரம் அருளிச் செய்கிறார் –
அதாவது –
தர்மங்களை விடச் சொன்ன இத்தால் -அதர்மங்களை செய்-என்னும் இடம் தன்னடையே
சொல்லிற்று ஆகாது -தர்ம சப்தம் அதர்ம நிவ்ருத்யாதி அங்க சஹிதமாய் பிரதானமாய் இருந்துள்ள
விஹித அனுஷ்டானத்தை காட்டுமது ஒழிய -சாமான்யேன அதர்ம நிவ்ருத்தி மாத்ரத்தைக் காட்டாமையாலே -என்கை-

———————————————————

சூரணை -209
காட்டினாலும் அத்தை ஒழிந்தவற்றைச் சொல்லிற்றாம் இத்தனை –

அதர்ம நிவ்ருத்திக்கு தர்ம சப்த வாச்யத்வம் விசேஷண பூதமான இது தன்னையும்
காட்டாதோ -என்ன -அருளிச் செய்கிறார் –
அதாவது
அப்படி காட்டிற்று ஆகிலும் அது இவ் இடத்தில் விவஷிதம் அல்லாமையாலே-அத்தை ஒழிந்த
விஹித அனுஷ்டான ரூப தர்மங்களானவற்றைச் சொல்லிற்றாம் இத்தனை -என்கை –

———————————————————–

சூரணை -210
தன்னையும் -ஈஸ்வரனையும் -பலத்தையும் பார்த்தால் அது புகுர வழி இல்லை –

இங்கன் ஒதுக்குகிறது என் கொண்டு -என்ன அருளிச் செய்கிறார் –
அதாவது
அதர்ம அனுஷ்டானம் சேஷிக்கு அநிஷ்டம் ஆகையாலே -அவனுக்கு அதிசயகரமாவது
ஒழிய அநிஷ்டகரனாகை சேராதபடியான ஸ்வரூபத்தை உடைய தன்னைப் பார்த்தாலும் –
சஹாயாந்தர சம்சர்க்க அசஹை ஆகையாலே இத்தலையில் ஸ்வ யத்ன நிவ்ருத்தி ஒழிய
பிரவ்ருத்யம்சத்தில் ஒன்றையும் பொறாத உபாய பூதனான ஈஸ்வரனைப் பார்த்தாலும் –
இவனுடைய பிரவ்ருத்திக்கு பலம் அவனுடைய ப்ரீதி ஆகையாலே தாத்ருசமான பலத்தைப் பார்த்தாலும் –
இம் மூன்றுக்கும் விருத்தங்களான அவை புகுர வழி இல்லை என்கை –
ஆகையால் தர்ம சப்தம் அதர்ம நிவ்ருத்தியை காட்டிறிற்று ஆகிலும் அத்தை ஒழிந்தவற்றை
சொல்லிற்றாகக்  கொள்ள வேணும் என்று கருத்து –

———————————————————————————-

ஸ்ரீ கோயில் கந்தாடை அப்பன் ஸ்வாமிகள் திருவடிகளே சரணம்
ஸ்ரீ பிள்ளை லோகாச்சார்யார் திருவடிகளே சரணம்
ஸ்ரீ பெரிய பெருமாள் பெரிய பிராட்டியார் ஆண்டாள் ஆழ்வார் எம்பெருமானார் ஜீயர் திருவடிகளே சரணம் –

ஸ்ரீ முமுஷுப்படி—சரம ஸ்லோஹ பிரகரணம்-சூரணை-185-198 -ஸ்ரீ மணவாள மா முனிகள் வியாக்யானம் —

March 13, 2012

அவதாரிகை –
மத்யம ரகஸ்யமான த்வயத்தின் உடைய அர்த்தத்தை அருளிச் செய்த அநந்தரம் –
அதில் பூர்வ வாக்யத்தில் சொல்லுகிற உபாய வர்ணம் சர்வேஸ்வரன் தானே விதிக்கையாலே –
தத் அபிமதம் -என்னும் அத்தையும் –
வரண அங்கமான சாதனாந்தர பரித்யாகத்தையும் –
வரணத்தில் சாதனத்வ புத்தி ராஹித்யத்தையும் –
சாப்தமாக -பூர்வ அர்த்தத்தாலே பிரதிபதிக்கையாலும் –
உத்தர வாக்யத்தில் சொல்லுகிற கைங்கர்யத்துக்கு பூர்வ பாவியான ப்ராப்தி பிரதிபந்தக
சகல பாப விமோசனத்தையும்
உத்தர அர்த்தத்தாலே சாப்தமாக பிரதி பாதிக்கையாலும் –
த்வயதுக்கு விவரணமாய் –
பஞ்சம வேத சார பூத கீதோ உபநிஷத் தாத்பர்யமாய் –
சரம ரஹஸ்யமாய்
இருந்துள்ள சரம ஸ்லோகத்தின் உடைய அர்த்தத்தை
சம்சயம்  விபர்யயம் அற அருளிச் செய்கிறார் –

இதில் அர்த்தம் கேட்க்கைக்காக இறே -எம்பெருமானார் பதினெட்டு பர்யாயம்
திரு கோஷ்டியூர் நம்பி பக்கல் எழுந்து அருளிற்று -நம்பி தாமும் இதில் அர்த்தத்தின் உடைய
கௌரவத்தையும் -இதுக்கு அதிகாரிகள் இல்லாமையும் பார்த்து இறே -இவருடைய
ஆஸ்திக்ய ஆதா பரீஷார்த்தமாக பல கால் நடந்து துவளப் பண்ணி சூளுரவு கொண்டு -மாச உபவாசம் கொண்டு –
அருமைப் படுத்தி அருளிச் செய்து அருளிற்று –

நிஷ்க்ருஷ்ட சத்வ நிஷ்டனாய் –
பரமாத்மநி ரக்தனாய் –
அபராதமநி வைராக்கியம் உடையனாய் –
பிரமாண பரதந்த்ரனாய் –
பகவத் வைபவம் ஸ்ருதமானால் அது உபபன்னம் என்னும் படியான
விஸ்ரம்ப பாஹுள்யம் உடையனாய் –
ஆஸ்திக அக்ரேசனாய் இருப்பான் ஒருவன் உண்டாகில்
அவன் இந்த ஸ்லோகார்த்த ஸ்ரவண அனுஷ்டானதுக்கு அதிகாரி ஆகையாலே –
அதிகாரி  துர்லபத்வத்தாலும்
அர்த்த கௌரவத்தாலும் –
இத்தை வெளி இடாதே மறித்து கொண்டு போந்தார்கள்-எம்பெருமானார்க்கு முன்பு உள்ளார் –

சம்சாரிகள் துர்கதி கண்டு பொறுக்க மாட்டாத படி கிருபை கரை புரண்டு இருக்கையாலே –
அர்த்தத்தின் சீர்மை பாராதே அனர்ததத்தையே பார்த்து வெளி இட்டு அருளினார் எம்பெருமானார் –
அப்படி உபதேசித்து விடுகிற மாதரமும் இன்றிக்கே -இவ் அர்த்தத்தை எல்லாரும் அறிந்து
உஜ்ஜீவிக்க வேணும் என்னும் பரம கிருபையாலே -இது தன்னை பல
பிரபந்தங்களிலும் -ஸங்க்ரஹ விஸ்தர ரூபேண இவர் அருளிச் செய்தது –
மற்று உள்ள  பிரபந்தங்கள் எல்லா வற்றிலும் போல் அன்றிக்கே -ஸ்திரீ பாலர்களுக்கும் –
அதிகரிக்கலாம் படி தெளிய அருளிச் செய்தது இப் பிரபந்தத்தில் இறே –

————————————————————-

சூரணை -185
கீழே சில உபாய  விசேஷங்களை உபதேசிக்க அவை துச் சகங்கள் என்றும் –
ஸ்வரூப விரோதிகள் என்றும் -நினைத்து சோக விசிஷ்டனான அர்ஜுனனைக்
குறித்து -அவனுடைய சோக நிவ்ருத்தி அர்த்தமாக -இனி இதுக்கு அவ் அருகு இல்லை –
என்னும் படியான சரம உபாயத்தை அருளிச் செய்கையாலே -சரம ஸ்லோகம் என்று
இதுக்கு பேராய் இருக்கிறது

இதில் பிரதமத்தில் இந்த ஸ்லோக அர்த்தத்தினுடைய கௌரவத்தை எல்லாருடைய
நெஞ்சிலே படுதுக்கைக்காக -இது தனக்கு சரம ஸ்லோகம் என்று திரு நாமம் ஆகைக்கு
ஹேதுவை அருளிச் செய்கிறார் –

அதாவது –
இந்த ஸ்லோகத்துக்கு கீழே அநேக அத்யாயங்களிலே கர்ம ஞாநாதிகளான சில
உபாய விசேஷங்களை -ஸ்வ ப்ராப்தி லஷண மோஷ சாதனமாக விஸ்தரேண-
இந்திரிய ஜெயம் அரிதாகையாலும்
சாவதானமாக சிர காலம் சாதிக்க வேண்டி இருக்கை யாலும் –
அவை அனுஷ்டிக்க அசக்யங்கள் என்றும் –
ஸ்வ சரீரத்வ கதநாதிகளாலே பிரதிபாதிக்கப் பட்ட பரதந்த்ரமான ஸ்வரூபத்துக்கு  ஸ்வ யத்ன
ரூபங்களான இவை விரோதிகள் என்று புத்தி பண்ணி -இவற்றாலே எம்பெருமானைப் பெற எனபது
ஓன்று இல்லை -இனி இழந்தே போம் இத்தனை ஆகாதே என்கிற சோகத்தால் ஆவிஷ்டனான அர்ஜுனனைக் குறித்து –
அவனுடைய அந்த சோகம் போகைக்காக –
ஸூசகத்வாலும் ஸ்வரூப அநு ரூபதையாலும் இனி இதுக்கு மேல் இல்லை –
என்னும்படியான சரம உபாயத்தை அருளிச் செய்கையாலே -சரம ஸ்லோகம் -என்று இதுக்கு
திருநாமமாய் இருக்கிறது -என்கை-

—————————————————————-

சூரணை-186
இதில் பூர்வ அர்த்தத்தாலே அதிகாரி க்ருத்யத்தை அருளிச் செய்கிறார் –

அதாவது –
அர்த்த த்வயயாத்மகமான இந்த ஸ்லோகத்தால் பூர்வ அர்த்தத்தாலே இவ் உபாயதுக்கு
அதிகாரி ஆனவன் செய்யும் அம்சத்தை அருளிச் செய்கிறான்-
உத்தர அர்த்தத்தாலே -உபாய பூதனான தான் இவருக்கு செய்யும் அம்சத்தை
அருளிச் செய்கிறான் -என்கை-

—————————————————–

சூரணை -187
அதிகாரிக்கு  க்ருத்யமாவது -உபாய பரிக்ரஹம் –

அதிகாரி க்ருத்யமாவது என் -என்ன அருளிச் செய்கிறார் –
அதாவது –
அதிகாரி ஆனவனுக்கு இங்குச் செய்யத் தக்கது
இவ் உபாயத்தை ஸ்வீகரிக்கை-என்கை-

—————————————

சூரணை -188
அத்தை சாங்கமாக விதிக்கிறான் –

ஆனால் அவ்வளவை விதியாதே உபாயாந்தர பரித்யாகம் சொல்லுவான் என்ன -அருளிச் செய்கிறார்
அதாவது –
அந்த உபாய ஸ்வீகாரத்தை உபாயாந்தர பரித்யாகமாகிற அங்கத்தோடே கூட விதிக்கிறான் -என்கை
ப்ரஷால்ய பாதா வாசா மேத் ஸ்நாத்வா விதி வதர்ச்ச யேத் ஸ்தித்வார்க்யம்
பானவே தத்யாத் த்யாத்வா தேவம் ஜபேன்மனும்-என்று
ஆசமநாதிகளுக்கு அங்கமாகச் சொன்ன -பாத ப்ரஷாலாநதி ஒழிய அவை அனுஷ்டிக்க
ஒண்ணாது போலே இங்கும் -ல்யபந்த பதத்தாலே அங்கமாகச் சொல்லுகிற உபாயாந்தர த்யாகத்தை
ஒழிய ஸ்வீகாரம் அநு பபன்னம் என்னும் இடம் சித்தம் இறே-
ஆகையால்-சர்வ தர்மான் பரித்யஜ்ய ஸ்தி தச்சேத்-என்று துஷ்கரத்வ புத்தியாலே –
ஸ்வத ப்ராப்தமான உபாயாந்தர பரித்யாகத்தை அனுவதித்து -சித்தோ உபாய ஸ்வீகாரத்தை
விதிக்கிறது என்கிற அநு வாத பஷம் ஆயுக்தம் -என்றது ஆயிற்று –

——————————————————-

சூரணை -189
ராக ப்ராப்தமான உபாயம் தானே வைதமானால் கடுக பரிக்ரகைக்கு உடலாய் இருக்கும் இறே –

ஆனால் ஸூசகத்வாதிகளாலே ராக ப்ராப்தமான இதுக்கு விதி தான் வேணுமோ -என்ன அருளிச் செய்கிறார் –
அதாவது –
போக்யதையாலே ராக ப்ராப்தமான ஷீரத்தை பித்த ரோகத்துக்கு மருந்தாகக் கொடுக்கச்
சொல்லி விதித்தால் சீக்கிரம் கைக் கொள்ளுகைக்கு உடலாமா போலே -உபாயாந்தரங்களில் காட்டில் இதுக்கு
உண்டான வைலஷண்யத்தாலே -சேதனுடைய ராகத ப்ராப்தமாய் இருந்துள்ள உபாயம் தானே இத்தை
ஸ்வீகரி என்னும் விதி பிரயுக்தமுமானால் சீக்ரமாக ஸ்வீகரிக்கைக்கு உடலாய் இருக்கும் இறே -என்கை-

————————————————————

சூரணை -190
இதில் பூர்வார்த்தம் ஆறு பதம்

இனி இதுக்கு பிரதிபதம் அர்த்தம் அருளிச் செய்வதாக -பூர்வார்த்த
பத சங்கையை அருளிச் செய்கிறார் –

————————————————

சூரணை -191
சர்வ தர்மான்-

எல்லா தர்மங்களையும் –
அதில் பிரதம பதத்தை உபாதானம் பண்ணுகிறார் –

————————————————-

சூரணை -192
தர்மம் ஆவது பல சாதனமாய் இருக்குமது –

இது தான் தர்மமும் -பஹு வசனமும் -சர்வ சப்தமுமாய் –
த்ரி பிரகாரமுமாய் இருக்கையாலே -இம் மூன்றுக்கும் அர்த்தம்
அருளிச் செய்வதாக -ப்ரதமம் தர்ம லஷணத்தை அருளிச் செய்கிறார் –

—————————————————-

சூரணை -193
இங்குச் சொல்லுகிற -தர்ம -சப்தம் -த்ருஷ்ட பல சாதனங்களைச் சொல்லுகை அன்றிக்கே
மோஷ பலசாதனங்களைச் சொல்லுகிறது –

தர்ம சப்தம் த்ருஷ்ட பல சாதனத்திலும் வ்யாப்தம் ஆகையாலே அத்தை வ்யாவர்த்திக்கிறார் –
அதாவது –
பூர்வ உபாயங்கள் தன்னை உபதேசிக்கிற போதே த்ருஷ்ட பல சாதனங்கள் வ்யாவ்ருத்தம் ஆகையாலும் –
மோஷ உபாயங்களை உபதேசித்து வருகிற பிரகரணம் ஆகையாலும் –
இவ் இடத்தில் சொல்லுகிற -தர்ம-சப்தம் –
புத்ர பச்வந்தாதி ஐ ஹிகமாகவும்
ஸ்வர்க்காதி ஆமுஷ்மிகமாயும் –
இருந்துள்ள த்ருஷ்ட பலங்களுக்கு சாதனங்கள் ஆனவற்றை சொல்லுகை இன்றிக்கே –
பகவத் ப்ராப்தி ரூபமான மோஷ பலத்துக்கு சாதனமாய் உள்ளவற்றைச் சொல்லுகிறது -என்கை-

———————————————————-

சூரணை -194
அவை தான் ஸ்ருதி ஸ்ம்ருதி விஹிதங்களாய் -பலவாய் இருக்கையாலே
பஹு வசனம் பிரயோகம் பண்ணுகிறது -என்கை –

இனி மேல் பஹு வசன அர்த்தத்தை அருளிச் செய்கிறார் –
அதாவது –
அந்த மோஷ பல சாதனங்கள்  தாம் பல -உப ப்ரஹ்ம உப ப்ரஹ்மணங்களாய்
இருந்துள்ள ஸ்ருதி ஸ்ம்ருதிகளாலே விஹிதங்களாய்க் கொண்டு -அநேகங்களாய் இருக்கையாலே –
தர்மான்-என்று பஹு வசனம் பிரயோகம் பண்ணுகிறது –

————————————————————

சூரணை -195
அவை யாவன –
கர்ம ஞான பக்தி யோகங்களும் –
அவதார ரகஸ்ய ஞானமும் –
புருஷோத்தம வித்யையும் –
தேச வாசம்
திரு நாம சங்கீர்த்தனம் –
திரு விளக்கு எரிக்கை –
திரு மாலை எடுக்கை –
தொடக்கமான உபாய புத்தியா செய்யும் அவையும் –

அப்படி இருந்துள்ளவை தாம்  எவை என்ன -அருளிச் செய்கிறார் –
அதாவது –
கீழ் பலவாக சொல்லப் பட்ட அவை யாவன –
கர்மணைவ ஹி சம்சித்தி மாஸ்திதா ஜநகாதய
தஸ்மாத் அசக்தஸ் சததம் கார்யம் கர்ம சமாசார -என்று
ஸ்வதந்திர சாதனமாக உக்தமான கர்ம யோகமும்
சர்வம் கர்மாகிலம் பார்த்த ஞானே பரிசமாப்யதே
ந ஹி ஞானேன சத்ருசம் பவித்ரமிஹா வித்யதே
ஞாநாக்னிஸ் சர்வ கர்மாணி பச்மசாத் குருதே ததா -என்று சொல்லப்பட்ட
கர்ம சாத்தியமான ஞான யோகமும் –
பக்த்யா த்வனன்யாசக்யா-
மன்மனா பவ மத் பக்த -இத்யாதிகளாலே சொல்லப் பட்ட
கர்ம ஞான சஹ்ருதமான பக்தி யோகமும் -ஆகிற இவையும் –
ஜன்ம கர்ம ச மே திவ்யம் ஏவம் யோ வேத்தி தத்வத த்யாக்வா
தேஹம் புனர் ஜன்ம நைதி மாமேதி சொர்ஜுனா-என்று
விரோதி நிவ்ருத்தி பூர்வமான பகவத் ப்ராப்திக்கு சாதனமாகச் சொல்லப் பட்ட
அவதார ரகஸ்ய ஞானம்
ஏதத் புத்த்வா புத்திமான் ஸ்யாத் கருத க்ருத்யச்ச பாரத -என்று
அபிமத பல லாபத்தாலே -க்ருதக்ருத்யனாய் ஆகும் என்கிற புருஷோத்தம வித்யை –
தேசோயம் சர்வ காம துக் -என்று சர்வ காம பல பிரதமாகச் சொல்லுகிற புண்ய ஷேத்திர வாசம் –
சர்வ பாப விசுத்தாத்மா யாதி பிரதம சனாதனம் -என்று
சர்வ பாப விமோசன பூர்வகமான பகவத் ப்ராப்தியை பலமாகச் சொல்லுகிற திரு நாம சங்கீர்த்தனம் –
க்ருதேன வாத தைலேன தீபம் யோ ஜ்வாலயேன் நர விஷ்ணவே
விதிவத் பக்த்த்யா தஸ்ய புண்ய பலம் ஸ்ருணு விஹாய சகலம் பாபம்
சஹஸ்ர ஆதித்ய சன்னிப ஜ்யோதிஷ்மதா விமோநேன விஷ்ணு லோகே மகீயதே -என்று
பாப நிவ்ருத்தி பூர்வகமான பகவத் ப்ராப்தி சாதனமாகச் சொல்லப் படுகிற திரு விளக்கு எரிக்கை –
அப்படி -விரோதி நிவ்ருத்தி பூர்வக பகவத்  ப்ராப்தி சாதனமாகச் சொல்லப் படும் -திரு மாலை எடுக்கை
முதலாக சாதனா புத்த்யா செய்யப் படும் அவையும் -என்கை-

————————————————-

சூரணை-196
சர்வ சப்தத்தாலே அவ்வவ சாதன விசேஷங்களை அனுஷ்டிக்கும் இடத்தில்
அவற்றுக்கு யோக்யதா பாதகங்களான நித்ய கர்மங்களைச் சொல்லுகிறது –

இனி சர்வ சப்தார்த்தை அருளிச் செய்கிறார் –
அதாவது –
தர்ம விசேஷணமான-சர்வ சப்த்தாலே -பஹு வசநோக்தமான அவ்வோ சாதன
விசேஷங்களை அனுஷ்டிக்கும் இடத்தில் –
சந்த்யாஹின அசுசிர் நித்யம் அனர்ஹஸ் சர்வ கர்மஸூ -என்கிறபடியே
அயோக்யன் ஆகாமல் தன்னை அனுஷ்டிக்கையாலே அவற்றுக்கு யோக்யனாகையை
உண்டாக்கிக் கொடுக்கும் –
சந்த்யா வந்தன பஞ்ச மகா யஞ்ஞாதிகளான-நித்ய கர்மங்களைச் சொல்லுகிறது -என்கை –

————————————–

சூரணை -197
ஆக ஸ்ருதி ஸ்ம்ருதி சோதிதங்களாய் -நித்ய நைமித்திகாதி ரூபங்களான
கர்ம யோகாத்ய உபாயங்களை -என்ற படி –

உக்தத்தை நிகமிக்கிறார் –
அதாவது
கீழ் சொன்ன எல்லாவற்றாலும் சோதனா லஷண அர்த்தோ தர்ம -என்று
சோதனை யாகிற விதி வாக்யத்தை பிரமாணமாக உடைத்தான அர்த்தம் தர்மம் -என்கையாலே –
ஸ்ருதி ஸ்ம்ருதிகள் ஆகிற பிரமாணங்களாலே விதிக்கப் பட்டுள்ளவையாய் –
நித்யம் நைமித்திகம் முதலானவற்றை வடிவாக உடைதான கர்ம யோகம் தொடக்கமான
உபாயங்களை என்றபடி -என்கை –

————————————————————

சூரணை -198
இவற்றை -தர்மம் -என்கிறது பிரமித்த அர்ஜுனன் கருத்தாலே –

ஸ்வரூப வ்ருதத்வாத் அதர்மமாகச் சொல்ல வேண்டும் அவற்றை -தர்மம்-
என்கிறதுக்கு ஹேதுவை அருளிச் செய்கிறார் –
அதாவது
பாகவத் அத்யந்த பாரதந்த்ர்யம் ஆகிற உத்தேச்யத்துக்கு விரோதியாய் இருக்கையாலே –
அதர்ம சப்த வாச்யங்களாக -அப்ராப்தங்களாய் இருக்கிற இவற்றை தர்மம் என்று சொல்லுகிறது –
ஸ்வ தர்மமான யுத்தத்தை அதர்மம் என்றும்
இவற்றை தர்மம் என்றும்
பிரமித்த அர்ஜுனனுடைய நினைவாலே இத்தனை -என்கை –

ஆக
பிரதம பதார்த்தத்தை அருளிச் செய்தார் ஆயிற்று .
————————————————————————————-

ஸ்ரீ கோயில் கந்தாடை அப்பன் ஸ்வாமிகள் திருவடிகளே சரணம்
ஸ்ரீ பிள்ளை லோகாச்சார்யார் திருவடிகளே சரணம்
ஸ்ரீ பெரிய பெருமாள் பெரிய பிராட்டியார் ஆண்டாள் ஆழ்வார் எம்பெருமானார் ஜீயர் திருவடிகளே சரணம் –

ஸ்ரீ முமுஷுப்படி—த்வய பிரகரணம்-சூரணை–160-184 -ஸ்ரீ மணவாள மா முனிகள் வியாக்யானம் —

March 12, 2012

சூரணை -160
உத்தர வாக்யத்தாலே ப்ராப்யம் சொல்லுகிறது –

இனி உத்தர வாக்யத்துக்கு அர்த்தம் அருளிச் செய்வதாக உபக்ரமிக்கிறார் –
ப்ராப்யமாவது –
ஸ்ரீ யபதியாய்-சர்வ ஸ்வாமியாய் -இருக்கிற சர்வேஸ்வரன் திரு அடிகளில் பண்ணும் கைங்கர்யம் –

———————————————————

சூரணை -161
ப்ராப்யாந்தரத்துக்கு அன்று என்கை-

பிராபக வர்ணம் அநந்தரம் ப்ராப்யம்  சொல்லுகிற இதுக்கு அபிப்ராயம் அருளிச் செய்கிறார் –
பூர்வ வாக்யத்தில் பிரதி பாதிதமான சாதனம் பல சதுஷ்டய சாதாரணம் ஆகையாலே –
கீழ் பண்ணின பிராபக வர்ணம் ப்ராப்யாந்தரதுக்கு அன்று என்னும் இடம் சொல்லுகை -இப்போது
ப்ராப்யம் சொல்லுகிற  இதுக்கு பிரயோஜனம் என்றபடி –

——————————————————

சூரணை -162
உபாயாந்தரங்களை விட்டு சரம உபாயத்தை பற்றினார் போலே
உபேயாந்தரமான ஐஸ்வர்ய கைவல்யங்களை விட்டு எல்லையான
ப்ராப்தியை அர்த்திக்கிறது –

ப்ராப்யாந்தரங்களை விட்டு இந்த ப்ராப்யத்தை அபேஷிக்க வேண்டுவான் என் என்கிற
சங்கையிலே அருளிச் செய்கிறார் –
அதாவது
உபாய வர்ணம் பண்ணுகிற அளவில் அநந்ய சரணத்வ ரூபமான ஸ்வரூபத்துக்கு அநு குணமாக
கர்ம ஞான பக்திகளாகிற உபயாந்தரங்களை விட்டு சரமமான சித்தோ உபாயத்தைப் பற்றினாப் போலே –
உபேய பிரார்த்தனை பண்ணுகிற அளவிலும் அநந்ய போகத்வ ரூபமான ஸ்வரூபத்துக்கு அநு குணமாக
உபேயாந்தரமான ஐஸ்வர்ய கைவல்யங்களை விட்டு சரமமான ப்ராப்யத்தை அர்த்திக்கிறது -என்கை –

——————————————————

சூரணை -163
இவன் அர்த்திக்க வேணுமோ -சர்வஜ்ஞ்ஞன் இவன் நினைவு அறியானோ -என்னில்

நினைவறியும் ஈஸ்வரன் பக்கல் பிரார்த்தனை மிகை என்று இருப்பார் பண்ணும்
பிரஸ்னத்தை அநு வதிக்கிறார்-
இவன் அர்த்திக்க வேணுமோ -சர்வஜ்ஞ்ஞன் இவன் நினைவு அறியானோ என்னில் -என்று
தனியாக ஏதும் இல்லை-

——————————————-

சூரணை -164
இவன் பாசுரம் கேட்டவாறே திரு உள்ளம் உகக்கும் –

அதுக்கு உத்தரம் அருளிச் செய்கிறார் –
அதாவது
ருக்ணதை ஆகையாலே சோற்றில் ஆசை அற்று கிடந்த பிரஜை ரோகம் தீர்ந்து –
பசி விளைந்து -சோறு-என்று அபேஷிக்கும் பாசுரம் கேட்டால் பெற்ற தாய் உகக்குமாப் போல் –
அநாதி காலம் ப்ராப்யாந்தர ப்ராவண்யம் ஆகிற நோய் கொண்டு இந்த ப்ராப்யத்தில்
நசை அற்றுக் கிடந்தவன் -இதிலே ருசி பிறந்து -தன் பக்கலிலே வந்து -இத்தை
அபேஷிக்கிற பாசுரம் கேட்டவாறே -சேஷியான அவன் திரு உள்ளம் உகக்கும் –
அதுக்காக அர்த்திக்கிறான் இத்தனை -என்கை-

———————————————-

சூரணை -165
ஸ்ரீ மதே-பெரிய பிராட்டியாரோடு கூடி இருந்துள்ளவனுக்கு –

இனி இவ் வாக்யத்துக்கு பிரதி பதம் அர்த்தம் அருளிச் செய்வதாக திரு உள்ளம்
பற்றி பிரதம பதத்தை உபாதானம் பண்ணுகிறார் –
அதுக்கு அர்த்தம் அருளி செய்கிறார் –
பெரிய பிராட்டியாரோடு கூடி இருந்து உள்ளவனுக்கு என்று இங்கும் ஸ்ரீ சப்தத்துக்கு
பூர்வ வாக்யத்தில் சொன்ன வ்யுத்புத்தி த்வ்யமும் -அதில் அர்த்தமும் -மதுபர்த்தமான
நித்யயோகமும் அனுசந்தேயம் –

———————————————————-

சூரணை -166
அவன் உபாயமாம் இடத்தில் தான் புருஷ காரமாய் இருக்கும் –
அவன் ப்ராப்யனாம் இடத்தில் தான் ப்ராப்யையுமாய் -கைங்கர்ய வர்த்தகையுமாய் -இருக்கும் –

இரண்டு இடத்திலும் நித்ய யோகம் ஒத்து இருக்கச் செய்தே அவ்வவதச அநு குணமாக
இவள் இருக்கும் இருப்பை அருளிச் செய்கிறார் –

அதாவது
அவன் சேதனர்க்கு அநிஷ்ட நிவ்ருத்தி -இஷ்ட ப்ராப்திகளுக்கு உபாயமாம் இடத்தில்
சஹாயாந்தர சம்சர்க்கத்தை சஹியாமையால்-தானுபாய பாவத்தில் அன்வயம் இன்றிக்கே –
சாபராத சேதனருடைய அபராதங்களைப் பார்த்து அவன் சீரும் அளவில் -அத்தை சஹித்து
அங்கீகரிக்கும் படியாக பண்ணும் புருஷாகாரமாய் இருக்கும் –

அவன் சேதனருக்கு கைங்கர்ய பிரதி சம்பந்திதயா ப்ராப்யனாம் இடத்தில்
அவனோபாதி கைங்கர்ய பிரதி சம்பந்தயாய்க் கொண்டு தான் ப்ராப்யையுமாய் –
இவர்கள் செய்யும் கைங்கர்யத்தை அவன் திரு உள்ளத்திலே ஓன்று பத்தாகப் படுத்தி
உகப்பிக்கையாலே கைங்கர்ய வர்தகையுமாய் இருக்கும் -என்கை-

இது தன்னை பரந்தபடியில் -பூர்வ வாக்யத்தில் ஸ்ரீ மச் சப்தம் சேதனருடைய அபராதத்தையும் –
ஈஸ்வரனுடைய ஸ்வாதந்த்ர்யத்தையும் கண்டு -இவர்கள் அவனுடைய குரோதத்துக்கு விஷய பூதராய்
நசித்துப் போகாதே -இவனை கிட்டி உஜ்ஜீவித்துப் போக வேணும் -என்று சாபராதமான சேதனரை
ஈஸ்வரனோடு சேர்க்கைக்கான என்றுமொக்க விடாதே இருக்கும் இருப்பைச் சொல்லுகிறது –
இங்குத்தை ஸ்ரீ மச்  சப்தம் -கைங்கர்ய பிரதி சம்பந்த்வத்தை  பற்றவும் -இவர்கள் பண்ணும் கைங்கர்யத்தை
ஈஸ்வரன் திரு உள்ளத்திலே ஓன்று பத்தாக படுத்துகைக்காகவும் -அனுபவ விச்சேதத்தில் தனக்கு
சத்தா ஹானி பிறக்கும் படி இருக்கையாலே -நிரந்தர சம்ஸ்லேஷதுக்காகவும் -அவனை ஷண காலமும் பிரியாதே
சர்வ காலமும் சம்ஸ்லிஷ்டயாய்  இருக்கும் -இருப்பைச் சொல்கிறது -என்று விஸ்தரேண அருளிச் செய்தார் –

———————————————————

சூரணை-167
இதிலே திரு மந்த்ரத்திலே சொன்ன ப்ராப்யத்தை விசதமாக அனுசந்திக்கிறது –

திரு மந்த்ரத்தில் உத்தர பதத்துக்கு இவ்  உத்தர வாக்கியம் விவரணமாய் இருக்கும் படியை
அருளிச் செய்கிறார் –
அதாவது –
கைங்கர்ய பிரதி சம்பந்தி ஒரு மிதுனம் என்னும் இடத்தை சாப்தமாக பிரதிபாதிக்கிற
இந்த வாக்யத்திலே -நாராயணா -என்று கைங்கர்ய பிரதி சம்பந்தி ஒரு மிதுனம் என்னும் இடம்
ஆர்த்தம்  ஆகையாலே -அவிசதமாக சொன்ன ப்ராப்யத்தை விசதமாக அனுசந்திக்கிறது -என்கை-

அங்கு -நாராயணனுக்கே அடிமை செய்ய பெறுவேனாக வேணும் -என்கிற இவ்வளவு ஒழிய –
அடிமை கொள்ளுமவன் ஸ்ரீ மானாகாக வேணும் -என்றும்
அடிமை செய்பவன் நிர்மமனாக வேணும் -என்றும் சொல்லாமையாலும் -அவை இரண்டும்
இங்குச் சொல்லுகையாலும் இறே அந்த பதத்துக்கு இவ் வாக்கியம் விவரணம் ஆயிற்று –

————————————————-

சூரணை -168
இளைய பெருமாளைப் போலே -இருவருமான சேர்த்தியிலே
அடிமை செய்கை முறை –

இம் மிதுனத்திலே  அடிமை செய்ய வேணும் என்ற நிர்பந்தம் தான் ஏன் –என்ன
அருளிச் செய்கிறார்
அதாவது
பவாம்ஸ் து சஹா வைதேஹ்யா கிரிஸா நிஷூ ரம்ச்யதே
அஹம் சர்வம் கரிஷ்யாமி ஜாக்ரதஸ் ஸ்வபதச்ச தி -என்று
பெருமாளும் பிராட்டியுமான சேர்த்தியிலே அடிமை செய்த இளைய பெருமாளைப் போலே –
இருவருமான சேர்த்தியிலே அடிமை செய்ய இளைய பெருமாளைப் போலே -இருவருமான சேர்த்தியிலே அடிமை
செய்கை இவ் ஆத்மாவுக்கு ஸ்வரூப ப்ராப்தம்-என்கை
மிதுன சேஷத்வம் ஸ்வரூபம் ஆனால் மிதுன கைங்கர்யம் இறே ஸ்வரூப ப்ராப்தம் –

———————————————————–

சூரணை -169
அடிமை தான் சித்திப்பதும் ரசிப்பதும் இச் சேர்த்தியிலே –

இன்னும் அச் சேர்த்தியிலே அடிமை செய்யும் அளவில் உள்ள வாசியை
அருளிச் செய்கிறார் –
அதாவது –
ஸ்வாதந்த்ரனான ஈஸ்வரன் உபேஷியாமல் கைங்கர்யம் கொண்டு அருளும் படி
பண்ணுமவள் இவள் ஆகையாலே –
சீதாமுவாச சீதாசமஷம் காகுத்ஸ்தமிதம் வசனம் அப்ரவீத் -என்று
இவள் முன்னிலையாக தம்முடைய ஸ்வரூப அநு ரூபமான அடிமையை
அபேஷித்துப் பெற்ற இளைய பெருமாளைப் போலே -இவன் ப்ரார்த்திக்கிற அடிமை தான்
சித்திப்பதும் -மாதா பிதாக்கள் இருவருமான சேர்த்தியிலே ஸூஸ்ருஷை பண்ணும்
புத்ரனுக்குப்  போலே -செய்கிற அடிமை ரசிப்பதும் -பிராட்டியும் அவனும் ஆன சேர்த்தியிலே என்கை –

————————————————-

சூரணை-170
நாராயணாய -சர்வ சேஷியாய் உள்ளவனுக்கு –

இனி இரண்டாம் பதத்தை உபாதானம் பண்ணுகிறார் -நாராயணாய -அதுக்கு
அர்த்தம் அருளிச் செய்கிறார்
நாரயணத்வம்-உபய விபூதி நாதத்வம் ஆகையாலே -சர்வ சேஷியாய் உள்ளவனுக்கு -என்கிறார் –
கைங்கர்ய ப்ராப்தி சம்பந்தியாவான் சேஷி இறே –

————————————————

சூரணை -171
இதில் திரு மேனியையும் குணங்களையும் சொல்லும்

கைங்கர்யம் தான் அனுபவ ஜனித ப்ரீதி கார்யம் ஆகையாலும் -அந்த ப்ரீதி தான்
அனுபாவ்ய விஷய அதீனை ஆகையாலும் -அனுபாவ்ய விஷயம் சொல்ல வேண்டுகையாலே
அருளிச் செய்கிறார் –

அதாவது –
கைங்கர்ய பிரதி சம்பந்தியைச் சொல்லுகிற இப் பதத்தில் கைங்கர்யத்துக்கு பூர்வ பாவியாய் இருக்கும்
அனுபவத்துக்கு விஷயமான திவ்ய மங்கள விக்ரகத்தையும் -கல்யாண குணங்களையும் -சொல்லும் -என்கை –
சதா பஸ்யந்தி-என்றும் –
சோஸ்நுதே சர்வான் காமான் -என்றும் இத்யாதிகளில் சொல்லுகிறபடியே
திவ்ய மங்கள விக்கிரகமும் கல்யாண குணங்களும் –
ரசம் ஹ்யேவாயம் லப்த்வா ஆனந்தீ பவதி -என்கிற ஸ்வரூபதோ  பாதி –
கைங்கர்ய வர்தகங்களுமாய்-போக்யங்களுமாய் இறே இருப்பது –

குணங்கள் என்று சாமான்யேன சொல்லுகையாலே -ஞான சக்த்யாதிகளோடு –
வாத்சல்யாதி குணங்களோடு -ஸௌர்யாதி  குணங்களோடு -வாசி அற எல்லா குணங்களும் –
அனுபாவ்யங்களாய் இருக்கையாலே -பூர்வ வாக்யத்தில் -நாராயண  பதத்தில் -உபாய வர்ணத்துக்கு
உபயுக்த்தயா அநு சந்தேயங்களான குண விசேஷங்களும் -இப் பதத்தில் ப்ராப்யதயா அநு சந்தேயங்கள் –
ஆஸ்ர்யமான ஸ்வரூபத்துக்கு ஆகார த்வயம் உண்டாய் இருக்கிறார் போலே -ஆஸ்ரயிகளான குண
விசேஷங்களுக்கும் ஆகார த்வ்யமும் உண்டாய் இறே இருப்பது –
இவை எல்லாம் பரந்தபடியில் அருளிச் செய்தார் 

—————————————————–

சூரணை -172
சேஷித்வத்திலே நோக்கு –

இனி இப் பதத்துக்கு தாத்பர்யம் இன்னதிலே என்கிறார் –
அதாவது –
அநுபாவ்யத்வம் அவிசிஷ்டம் ஆகையாலே சகல குணங்களும் பிரதிபாதிதமாய் இருந்ததே ஆகிலும்
சதுர்த்தி அம்சத்தில் சொல்லுகிற வ்ருத்தி விசேஷத்துக்கு மிகவும் அந்தரங்கமாய் இருப்பது
சேஷித்வம் ஆகையாலே அது இப்  பதத்துக்கு நோக்கு -என்கை-

—————————————————–

சூரணை -173
ப்ராப்த விஷயத்தில் கைங்கர்யம் இறே ரசித்து இருப்பது –

இந்த சேஷித்வ கதனத்துக்கு  பிரயோஜனம் அருளிச் செய்கிறார் -அதாவது
சர்வம் பரவசம் துக்கம்-என்றும் –
சேவா ஸ்வ வ்ருத்தி -என்றும்-சொல்லுகிற படி
நிஷித்தமான அப்ராப்த விஷயத்தில் கைங்கர்யம் போல் அன்றிக்கே –
சாயா வா சத்வ மநு கச்சேத்-என்றும்
சா கிமர்த்தம் ந சேவ்யதே-என்றும் சொல்லுகிற படியே
விஹிதமான ப்ராப்த விஷயத்தில் பண்ணும் கைங்கர்யம் இறே இவன் ரசிப்பது -என்கை –

——————————————–

சூரணை -174
இந்த சதுர்த்தி கைங்கர்யத்தைப் பிரகாசிப்பிக்கிறது –

இனி இப் பதத்தில் விபக்தி அம்சத்துக்கு அர்த்தம் அருளிச் செய்கிறார் –
அதாவது –
சேஷத்வ ஞான கார்யமான உபாய பரிக்ரஹதுக்கு அநந்தரம் ப்ராப்தமாய் உள்ளதாகையாலே –
தாதர்யா பிரதி பாதகம் அன்றிக்கே -இந்த சதுர்த்தி பரிக்கிரஹித்த உபாயத்தினுடைய பலமான
கைங்கர்யத்தைப் பிரதி பாதிக்கிறது -என்கை –
கைங்கர்யத்தைப் பிரகாசிப்பிக்கை ஆவது -கைங்கர்ய பிரார்த்தனையைப் பிரதி பாதிக்கை –
கைங்கர்யம் ஆவது -பகவன் முக விகாச ஹேதுவான வ்ருத்தி விசேஷம் –
இக் கைங்கர்யம் தான் -ஏதத் சாம காயன் நாஸ்தே -என்றும்
நம இத்யேவ வாதின -என்றும் –
யேன யேன ததா கச்சதி தேன தேன சஹா கச்சதி -என்றும்
இத்யாதிகளில் சொல்லுகிற படியே -வாசிக காயிக ரூபமாய் இருக்கும்-

——————————————-

சூரணை -175
கைங்கர்யம் தான் நித்யம் –

இக் கைங்கர்யம் பிரார்தன ஆதீனம் ஆகையாலே -காதாசித்தம் ஆகாதோ என்ன –
அருளிச் செய்கிறார் –
அதாவது
சேஷத்வமே ஆத்மாவுக்கு ஸ்வரூபம் ஆகையாலும் –
அகிஞ்சித்கரஷ்ய சேஷத்வ அநு பாபத்தி -என்கிறபடி கிஞ்சித்காரபாவத்தில் அது தான்
அநு பபன்னம் ஆகையாலும் கைங்கர்யம் ஆத்மாவுக்கு நித்யம் -என்கை
ஆகையால் இறே -நித்ய கிங்கரர் ப்ரஹர்ஷ இஷ்யாமி -என்றும்
நித்ய கிங்கரோ பவானி -என்றும்
ஆச்சார்யர்கள் அருளிச் செய்தது-

————————————————

சூரணை -176-
நித்யமாக பிரார்த்தித்தே பெற வேணும் –

நித்தியமாய் இருக்குமாகில் பிரார்த்திக்க வேணுமோ என்ன -அருளிச் செய்கிறார் –
அதாவது –
விஷயம் உத்துங்கமாய் இருக்கையாலும் -ஆஸ்ரய பூதனான சேதனன் அத்யந்த
பரதந்த்ரனாய் இருக்கை யாலும் -பிரார்த்தனா விசேஷம் இல்லாத போது கைங்கர்யம்
சித்தியாமையாலும் -நித்யமாக பிரார்த்தித்தே பெற வேணும் -என்கை-

———————————————

சூரணை -177
சேஷிக்கு அதிசயத்தை விளைக்க சேஷ பூதனுக்கு
ஸ்வரூப லாபமும் ப்ராப்யமும் –

இது நித்ய பிரார்த்தனை அநீயமாக்கைக்கு நிதானத்தை அருளிச் செய்கிறார் –
அதாவது
ந கிஞ்சித் குர்வதச் சேஷத்வம் -என்கிறபடியே
சேஷிக்கு அதிசயகரம் இல்லாத வஸ்துக்கு சேஷத்வம் இல்லாமையாலே –
சேஷியான ஈஸ்வரனுக்கு தன்னுடைய வ்ருத்தி விசேஷங்களாலே
ப்ரீதி ரூபமான அதிசயத்தை விளைக்க சேஷ பூதனானவனுக்கு தன் ஸ்வரூப லாபமாய்
அவனுடைய முகோல்லாசானுபவதுக்கு உறுப்பாய் இருக்கையாலே ப்ராப்யமுமாயுமாய் இருக்கும் -என்கை
ஆகையால்-நித்ய ப்ராதனநீயமாய் இருக்கும் என்று கருத்து–

—————————————————————

சூரணை-178
நம-கைங்கர்யத்தில் களை அறுக்கிறது –

அநந்தரம் சரம பதத்தை உபாதானம் பண்ணுகிறார் -நம -என்று
அதுக்கு அர்த்தம் அருளிச் செய்கிறார் –
அதாவது
நமஸ்-சப்தம் சாமான்யேன அஹங்கார மமகாரங்களை  கழிக்கையாலே-
திரு மந்த்ரத்தில் மத்யம பதமான -நமஸ் சப்தம் போலே -ஸ்வரூப உபாய புருஷார்த்த –
விரோதிகள் மூன்றையும் கழிக்க வற்றாய் இருந்ததே ஆகிலும் -இங்கு -அங்கன் இன்றிக்கே –
கைங்கர்ய பிரார்தன அனந்தரோக்தம் ஆகையாலே -இந்த கைங்கர்யத்தில் விரோதியைக் கழிக்கிறது -என்கை-

————————————————

சூரணை -179
களை யாவது தனக்கு என்னப் பண்ணும் அது –

கைங்கர்யத்துக்கு களை எது -என்ன -அருளிச் செய்கிறார் –
தனக்கு என்னப் பண்ணுகையாவது-போக்தாஹம்  மம போகோயம்-என்கிறபடியே
இத்தை தன்னுடைய ரசத்துக்கு உறுப்பாக நினைத்துப் பண்ணுகை –
பகவன் முக விகாச ஹேதுவாகையாலே இது நமக்கு ஆதரணீயம் என்கிற பிரதிபத்தி
ஒழிய -இதில் போக்த்ருத்வ பிரதி பத்தியும் -மதீயத்வ பிரதி பத்தியும் -நடக்குமாகில் –
அபுருஷார்தமாய் இறே இருப்பது –

—————————————————–

சூரணை -180
இதில் அவித்யாதிகளும் கழி உண்ணும் –

இன்னம் இந்த கைங்கர்ய ப்ராப்திக்கு விரோதிகள் ஆனைவையும் இதிலே
தள்ளுண்ணும் என்கிறார் –
அதாவது
அஹங்கார மமகார நிவ்ருத்தியை ப்ரார்த்திக்கிற இந் நமஸ்சிலே-
அநாத் மன்யாத்ம புத்திர் யா அஸ்வே ஸ்வ மிதி யா மிதி
அவித்யா தரு சம்பூதி பீஜம் ஏதத் த்விதா ஸ்திதம் -என்கின்றபடியே
அநாத்மன்யாத்மா புத்யாதிகளை -வடிவாக உடைத்தாய் -கர்மோத்புத்தி காரணமாய் இருந்துள்ள
அவித்யையும் -தத் கார்யமான கர்மங்களும் –
தத் கார்யமாக வரும் பிரகிருதி சம்பந்தமும் -எல்லாம் கழி உண்ணும் -என்கை –

ஆகை இறே -த்வய விவரணமான கத்யத்தில் நமஸ் சப்தார்த்தை அநு சந்தித்து அருளுகிற அளவிலே –
மநோ வாக் காயை  -இத்யாதி சூர்ணையாலே-அக்ருத்ய கர்ணாத்யகில கர்ம நிவ்ருத்தியையும்  –
அநாதி கால ப்ரவ்ருத்த -இத்யாதி சூர்ணையாலே -அவித்யா நிவ்ருத்யையும் –
மதீயாநாதி இத்யாதி சூர்ணையாலே -பிரகிருதி சம்பந்த நிவ்ருத்தியையும் –
பாஷ்யகாரர் பிரசாதித்து அருளிற்று –

———————————————————

சூரணை -181
உனக்கே நாம் ஆள் செய்வோம் -என்னும்படியே ஆக வேணும் –

ஆனாலும் இதுக்கு பிரதான அர்த்தம் கைங்கர்யத்தில் ஸ்வ பிரயோஜன நிவ்ருத்தி ஆகையாலே –
அத்தை உபபாதிக்கிறார் மேல் –
அதில் பிரதமத்தில் கைங்கர்யம் பண்ணும் போது நாம் எப்படியாக வேணும் என்ன -அருளிச் செய்கிறார் –
அதாவது –
கைங்கர்யம் பண்ணும் அளவில் -உனக்கே நாம் ஆள் செய்வோம் –திருப்பாவை -29-என்று
உனக்கும் எங்களுக்குமாய் இருக்கும் இருப்பைத் தவிர்ந்து –
உனக்கே உகப்பாக நாங்கள் அடிமை செய்ய வேணும் -என்கிறபடியே –
சேஷிக்கே உகப்பாக பண்ண வேணும் -என்கை –
தனக்கே யாக எனைக் கொள்ளும் ஈதே –திரு வாய் மொழி –2-9-4-என்று இறே ஆழ்வாரும் அருளிச் செய்தது –

—————————————————

சூரணை -182
சௌந்தர்யம் அந்தராயம் -கீழ் சொன்ன கைங்கர்யமும் அப்படியே –

இனி இந்த கைங்கர்யத்துக்கு விக்னங்களை அருளிச் செய்கிறார் –
அதாவது –
அவனுடைய விக்ரஹ சௌந்தர்யமும் சித்த அபஹாரியாய் கை சோரப்
பண்ணுகையாலே -கைங்கர்யத்துக்கு விக்னம் –
இந் நமஸுக்கு கீழே சதுர்த்தியில் சொன்ன கைங்கர்யமும் -அபிமத விஷய
பரிசர்யை போலே ஸ்வ ரசத்துக்கு உடலாய் இருக்கையாலே அவனுடைய முக மலர்த்தியே
பிரயோஜனம் ஆக இருக்கும் அதுக்கு அதுவும் விக்னம் -என்கை-

——————————————————

சூரணை -183
கைங்கர்ய பிரார்த்தனை போலே -இப் பதத்தில் பிரார்த்தனையும் என்றும் உண்டு –

இப்படி ஆகையால் இவ் விரோதி நிவ்ருத்தி பிரார்த்தனை இடை விடாமல்
நடக்கும்படியே அருளிச் செய்கிறார் –
அதாவது –
சதுர்த்தியில் சொல்லுகிற கைங்கர்ய பிரார்த்தனை காதா சித்தம் அன்றிக்கே –
நித்தியமாய் செல்லுமா போலே -இப் பதத்தில் சொல்லுகிற கைங்கர்ய விரோதி
நிவ்ருத்த பிரார்த்தனையும் -இங்கு இருக்கும் காலத்தோடு -ப்ராப்ய பூமியில்
போன காலத்தோடு வாசியற எல்லா காலமும் நடக்கக் கடவதாய் இருக்கும் -என்கை .

——————————————————–

சூரணை -184
மருந்தே நாங்கள் போக மகிழ்ச்சிக்கு-திரு வாய் மொழி -9-3-4–என்னா நின்றது இறே –

கந்தல் கழிந்த அந் நிலத்திலும் ஸ்வ போக்த்ருத்வ உதயம் உண்டாமோ என்ன -அருளிச் செய்கிறார் –
அதாவது –
உன்னுடைய அனுபவத்தாலே எங்களுக்கு வரும் ஆனந்தத்துக்கு ஸ்வ போக்த்ருத்வ புத்தியை
விளைத்து -ஸ்வரூபத்தை அழியாதபடி சாத்மிப்பிக்கும் பேஷஜம் ஆனவனே -என்று நித்ய சூரிகள் பேசும்
பாசுரமாக சொல்லா நின்றது இறே -என்கை –
ஆகையால் -அவ் விஷய வைலஷண்ய பிரயுக்தமாய் வரும் ஸ்வ போக்த்ருத்வ புத்தி
அங்கும் விளைகையாலே -இப் பதத்தில் பிரார்த்தனை என்றும் உண்டு என்னும் இடம்
சித்தம் என்றது ஆயிற்று –
ஆகை இறே முக்தருக்கு லஷணம் சொல்லுகிற இடத்தில் -நம இத்யேவ வாதின -என்றது –

ஆக –
புருஷகாரதையும்
தந் நித்ய யோகத்தையும்
தத் உத்பாவிதமான வாத்சல்யாதி குணங்களையும்
அந்த குண பிரகாசமான திவ்ய மங்கள விக்ரகத்தையும்
குண விக்ரக விசிஷ்ட வஸ்துவினுடைய உபாயத்வத்தையும்
அவ் உபாய ஸ்வீகாரத்தையும்
தத் பலமான கைங்கர்யத்துக்கு பிரதி சம்பந்தி ஒரு மிதுனம் என்னும் அத்தையும்
அவ் வஸ்துவினுடைய சர்வ சேஷித்வத்தையும்
தத் விஷய கைங்கர்யத்தையும்
கைங்கர்ய விரோதி நிவ்ருத்தியையும்
சொல்லிற்று ஆயிற்று –

—————————————————————————————————–

ஸ்ரீ கோயில் கந்தாடை அப்பன் ஸ்வாமிகள் திருவடிகளே சரணம்
ஸ்ரீ பிள்ளை லோகாச்சார்யார் திருவடிகளே சரணம்
ஸ்ரீ பெரிய பெருமாள் பெரிய பிராட்டியார் ஆண்டாள் ஆழ்வார் எம்பெருமானார் ஜீயர் திருவடிகளே சரணம் –

ஸ்ரீ முமுஷுப்படி-.-த்வய பிரகரணம்-சூரணை-144-159 -ஸ்ரீ மணவாள மா முனிகள் வியாக்யானம் —

March 11, 2012

சூரணை -144
சரனௌ-திரு அடிகளை –

இனி -சரனௌ-என்கிற பதத்துக்கு அர்த்தம் அருளிச் செய்கிறார் –
தனியாக இல்லை –

————————————————-

சூரணை -145
இத்தால் சேர்த்தி அழகையும் -உபாய பூர்த்தியையும் -சொல்லுகிறது –

இந்த த்வி வசனத்தால் சொல்லுகிற அர்த்தத்தை அருளிச் செய்கிறார் –
அதாவது
சரனௌ–என்று இரண்டு திரு அடிகளையும் சொல்லுகிற இத்தால்-
இணைத் தாமரை அடி-பெரிய திரு மொழி –1-8-3-என்கிற படி இரண்டு தாமரைப் பூவை நிறைத்து வைத்தால் போலே
இருக்கிற சேர்த்தி அழகையும் -த்வி வசனம் -இரண்டுக்கு மேல் மற்று ஓன்று புகுர
சஹியாமையாலே சஹாயாந்தர நிரபேஷமான உபாய பூர்த்தியையும் சொல்லுகிறது -என்கை –

————————————————-

சூரணை -146
பிராட்டியும் அவனும் விடிலும் திரு அடிகள் விடாது -திண் கழலாய் இருக்கும் –

இனி உபாயத்வ ஏகாந்தமான இதன் குணாதிக்யத்தை அருளிச் செய்கிறது –
அதாவது
ஸ்ரீ மத் பதத்திலே புருஷகார பூதையாக  சொன்ன பிராட்டியும் அவள் தானே சிதகுரைக்கிலும்
-பெரிய ஆழ்வார் திரு மொழி -4-9-2-என்னும் படி
நாராயண -பதத்தில் சொன்ன -குண விசிஷ்டனான அவனும்
கைவிடிலும் -திரு அடிகள் தன் வை லஷண்யத்தாலே-துவக்கிக் கொள்ளுகையாலே கை விடாது-
வண் புகழ் நாரணன் திண் கழல் -திரு வாய் மொழி -1-2-10-என்கிறபடியே
பற்றினாரை நழுவ விடாதே திண்மையை  உடைத்தாய்  இருக்கும் -என்கை-

—————————————————

சூரணை -147
சேஷி பக்கல் சேஷ பூதன் இழியும் துறை –

பிரஜை முலையிலே  வாய் வைக்குமா போலே –
இந்த குணாதிக்யத்தை பற்றவும் அன்றிக்கே -இவன் தன் ஸ்வரூப அநு குணமும் திரு அடிகளிலே
இழிகை என்னும் அத்தை சத்ருஷ்டாந்தமாக அருளிச் செய்கிறார் –
அதாவது
சேஷி பக்கல் ஆஸ்ரயிக்க இழியும் சேஷ பூதன்
தன் ஸ்வரூப அநு குணமாக இழியும் துறை திரு அடிகள்-
ஸ்தந்த்ய பிரஜை தாயினுடைய அவயவம் எல்லாம் கிடக்க
தனக்கு வகுத்ததாய் உள்ள முலையிலே வாய் வைக்குமா போலே –

——————————————————–

சூரணை -148
இத்தால் பிராட்டிக்கு இருப்பிடமாய் –
குண பிரகாசமுமாய் –
சிசுபாலனையும் -அகப்பட திருத்தி சேர்த்து கொள்ளும்
திரு மேனியை நினைக்கிறது –

திரு அடிகளை சொன்ன இது -திரு மேனிக்கு உப லஷணம் என்கிறார் மேல் –
அதாவது
சரனௌ -என்று விக்ரக ஏகதேசமான திரு அடிகளைச் சொன்ன இத்தால் –
திரு இருந்த மார்வன்–மூன்றாம் திரு அந்தாதி –57-என்னும்படி ஸ்ரீ மத் -பதத்தில் சொன்ன
புருஷ கார பூதையான பிராட்டிக்கு இருப்பிடமாய் –
நாராயண பதத்தில் சொன்ன குணங்களுக்கு பிரகாசமாய் –4-3-5-என்கிறபடியே
பிரத்வேஷ பரனாய் நிந்தோக்திகளை பண்ணித் திரிந்த சிசுபாலனையும் -உள் பட –
அலவலைமை தவிர்த்த அழகன்-பெரிய ஆழ்வார் திரு மொழி-4-3-5-என்கிறபடி தன் அழகாலே
த்வேஷாதிகள் போம்படி திருத்தி -திரு அடி தாள் பால் அடைந்த -திரு வாய் மொழி -7-5-3-என்கிறபடி
சேர்த்து கொள்ளும் ஸ்வபாவத்தை உடைத்தான திவ்ய மங்கள  விக்ரகத்தை நினைக்கிறது -என்கை –

————————————————————

சூரணை -149
சரணம்-இஷ்ட ப்ராப்திக்கு
அநிஷ்ட நிவாரணத்துக்கு
தப்பாத உபாயமாக –

அநந்தரம்-சரணம்-பதார்த்தத்தை அருளிச் செய்கிறார் –
அதாவது –
உபாயே க்ருக ரஷித்ரோச் சப்தஸ் சரணம் இத்யயம்
வர்த்ததே சாம்ப்ரதஞ்சைஷா உபாயார்தைக வாசக -என்கிறபடியே –
சரண -சப்தம் ரஷிதாவுக்கும் க்ருஹத்துக்கும் உபாயத்துக்கும் -வாசகமே ஆகிலும் –
இவ் இடத்தில் உபாயத்துக்கே வாசகம் ஆகையாலும் –
உபாய க்ருத்யம்-இஷ்டாநிஷ்ட ப்ராப்த பரிஹார கரணம் ஆகையாலும் –
இஷ்ட ப்ராப்திக்கும் அநிஷ்ட நிவாரணத்துக்கும் தப்பாத உபாயமாக -என்று –
இப் பதத்துக்கு அர்த்தம் அருளி செய்கிறார் –

இஷ்ட அநிஷ்டங்கள் தாம்  இன்னவை என்னுமத்தை பரந்த படியிலே விஸ்தரேண அருளி செய்தார் –
ஸ்ரீ ய பதி படியிலும் –

அநிஷ்டம் ஆகிறது அவித்யையும் –
அவித்ய ஆகாரமான ராக த்வேஷங்களும் –
புண்ய பாப ரூபமான கர்மங்களும் –
தேவாதி சதுர்வித சரீரங்களும் –
ஆத்யாத்மிகாதி துக்க பரம்பரைகளும் –

இஷ்டம் ஆகிறது –
அர்ச்சிராதி மார்க்க கமநமும்-
பரமபத பிராப்தியும் –
பரமாத்ம தர்சனமும் –
குண அனுபவ கைங்கர்யங்களும் -என்று
சங்கரஹேண அருளி செய்தார் –
ஆகையால் இவ் இடத்திலும் அவை வக்தவ்யங்கள் –

——————————————————————

சூரணை -150
இத்தால் ப்ராப்யம் தானே ப்ராபகம் என்கிறது –

கீழே  நிர்தேசித்த வஸ்துவை உபாயமாக சொன்னதன் தாத்பர்யத்தை
அருளிச் செய்கிறார் –
அதாவது –
கீழ் சொன்ன விஷயத்தை உபாயமாக சொல்லுகிற இத்தால்
ப்ராப்ய வஸ்து தானே ப்ராபகம் என்னும் இடம் சொல்லுகிறது -என்கை –

——————————————————–

சூரணை -151
கீழ் சொன்ன மூன்றும் ப்ராப்யம் இறே

கீழ் பிராப்ய பிரசங்கம் உண்டோ -என்ன அருளி செய்கிறார் –
அதாவது
சமஸ்த பதமான பூர்வ பதத்தில் சொன்ன –
லஷ்மீ விசிஷ்டத்வமும் –
கல்யாண குண யோகமும் –
திவ்ய மங்கள விக்ரஹ உபேதத்வமும்-
ஆகிய மூன்றும்
ஸ்ரியா ஸார்த்தம் ஆஸ்தே
சர்வான் காமான் அஸ்நுதே
சதா பஸ்யந்தி-என்று இவனுக்கு அனுபவ விஷயமாகச் சொல்லப் படுகிறவை ஆகையாலே
ப்ராப்யம் இறே -என்கை –

——————————————————-

சூரணை -152
இவன் செயல் அருதியாலே உபாயம் ஆக்குகிறான் இத்தனை-

ஆனால் இத்தை உபாயம் ஆக்குகிறது தான் என் -என்ன அருளிச் செய்கிறார் –
அதாவது –
அகிஞ்சனனாய் -அநந்ய கதியாய் இருக்கிற இவன்-தன் செயல் மாட்சியாலே
போக்யமான பாலை மருந்து ஆக்குவாரைப் போலே
ப்ராப்யமானது தன்னை ப்ராபகம் ஆக்குகிறான் இத்தனை -என்கை-

———————————————————-

சூரணை -153
சரனௌ சரணம் -என்கையாலே உபாயாந்தர வ்யாவ்ருத்தமான உபாயம் -என்கிறது –

இது தன்னாலே இவ் உபாயத்துக்கு ஓர் அதிசயம் சொல்லுகிறது -என்கிறார்
அதாவது
சரனௌ சரணம் –என்று ப்ராப்ய வஸ்து தன்னையே ப்ராபகமாகச் சொல்லுகையாலே –
ப்ராப்யம் வேறும் தான் வேறுமாய் இருக்கும்  உபாயாந்தரங்கள் காட்டிலும் -வ்யாவ்ருத்தமான
உபாயம் இது என்னும் இடம் சொல்லுகிறது -என்கை –

—————————————————-

சூரணை -154
ப்ரபத்யே -பற்றுகிறேன் –

அநந்தரம்-க்ரியா பதத்துக்கு அர்த்தம் அருளிச் செய்கிறார் –
இப் பதம் -பத கதவ்-என்கிற தாது சித்தம் ஆகையாலே –
கதி வாசி யாகையாலும் -உத்தமன் -ஆகையாலும் -பற்றுகிறேன் -என்று
இதுக்கு அர்த்தம் அருளிச் செய்கிறார் –

—————————————————–

சூரணை-155
வாசிகமாகவும் -காயிகமாகவும் -பற்றினாலும் பேற்றுக்கு அழிவு இல்லை -இழவு இல்லை –

ஞானான் மோஷம் -ஆகையாலே மானசமாக கடவது –
இது தான் மானசக வாசக காயிக ரூபையான த்ரிவித கதியையும் காட்டவற்று ஆகையாலே –
அதில் எந்த கரணத்தால் உண்டான பற்றுதலை சொல்லுகிறார் -என்ன -அருளிச் செய்கிறார் –

அதாவது -பவ சரணம் -இத்யாதி படியே-ரஷிக்க வேணும் -என்று பிராதிக்கை ஆகிற கேவல வாசிகமாகவும் –
அஞ்சலி பரமா முத்ரா ஷிப்ரம் தேவ பிரசாதிநீ -என்கிறபடியே -பகவத் பிரசாத ஹேது பூதமான
அஞ்சலியை பிரயோகித்தல் –நிஷாத காகாதிகளை போலே ரஷக வஸ்து இருந்த இடத்தே வருதல் செய்கை யாகிற –
கேவல காயிகமாகவும் பற்றினாலும் -பல சித்திக்கு அழிவு இல்லை –
ஞானான் மோஷ-என்கிறபடியே ஞானத்தால் மோஷம் -என்கையாலே -மானசமான பற்றுதல் ஆக கடவது -என்கை-

அதாவது -ஒரு புத்தி விசேஷம் –
இந்த புத்தி விசேஷம் தன்னை பரந்த படியிலே விஸ்தரேண அருளிச் செய்தார் –
ஸ்ரீ யபதி படியிலும் –
இந்த புத்தி விசேஷம் ஆகிறது -அனந்யார்க்க சேஷத்வ -ஞான கார்யமாய் –
இதர உபாய வ்யாவ்ருத்தமாய் -பகவத் ரஷகத்வ அநுமதி ரூபமாய் -சக்ருத அனுஷ்டேயமாய்-
வ்யபிசார விளம்ப விதுரமாய் -சர்வாதிகாரமாய் -நியம சூன்யமாய் -அந்திம ஸ்ம்ருதி நிர பேஷமாய்-
ஸூசுகமாய் -யஜ்ஞா கர்ப்பமாய் -திருட அத்யவச்ய ரூபமாய்-இருப்பதொரு ஞான விசேஷம் -என்று
அருளிச் செய்தார் –
ஆகையால் இவ் இடத்தே அதுவும் அனுசந்தேயம் –

————————————————————

சூரணை -156
உபாயம் அவன் ஆகையாலும் -இவை நேரே உபாயம் அல்லாமையாலும் –
இம் மூன்றும் வேணும் என்கிற நிர்பந்தம் இல்லை –

இப்படி மானச மாத்ரமே அமையுமோ-சிந்தையாலும் -திரு வாய் மொழி -இத்யாதி படியே
த்ரிவித கரணத்தாலும் ஸ்வீகரிக்க வேண்டாவோ -என்ன அருளி செய்கிறார் –

அதாவது
பல சித்திக்கு உபாயம் -பற்றப் படும் ஈஸ்வரன் ஆகையாலும் –
கரண த்ரயத்தாலும் உண்டான பற்றுதல்கள் ஆன இவை ஆபாத ப்ரதீதியிலே உபாயம் போல்
தோற்றக் கழி உண்டு போம் அது ஒழிய சாஷாத் உபாயம் அல்லாமையாலும் –
பல சித்திக்கு அத்யாவசயாத்மகமான ஸ்வீகாரம் ஒன்றே அமையும் –
இம் மூன்றும் வேணும் என்கிற நிர்பந்தம் இல்லை -என்கை-

அதவா-
இப்படி ஓர் ஒன்றில் ஒதுக்கிச் சொல்லுகிறது என் -த்ரிவித கரணத்தாலும்  பற்றுதலை சொன்னாலோ என்ன –
உபாயம்-இத்யாதியாலே அருளிச் செய்கிறார் ஆகவுமாம்-அப்போதைக்கு ஓர் ஒன்றே அமையும் -இம் மூன்றும்
வேணும் என்கிற நிர்பந்தம் இல்லை -என்கை-
நிர்பந்தம் இல்லை என்கையாலே இந்த ஸ்வீகாரம் த்ரிவித கரணத்தாலும் உண்டானாலும்
குறை இல்லை என்னும் இடம் தோற்றுகிற -இப் பிரபதனம் கரண த்ரயத்தாலும் உண்டாகவுமாம்-
ஏக கரணத்தாலே உண்டாகவுமாம் -பல சித்திக்கு குறை இல்லை -அதிகாரி பூர்த்திக்கு கரண த்ரயமும் வேணும் –
பல சித்திக்கு ஏக கரணமே அமையும் -உபாய பூர்த்திக்கு ஸ்ரீ யபதித்வமும் -வாத்சல்யாதி குண யோகமும் –
திவ்ய மங்கள விக்கிரகமும் -கரண த்ரயமும் -அபேஷிதமாய் இருக்கும் -என்று இறே பரந்த படியில் இவர்
தாம் அருளிச் செய்தார் –

—————————————————-

சூரணை -157
வர்த்தமான நிர்த்தேசம் -சத்வம் தலை எடுத்து அஞ்சின போது அனுசந்திக்கைகாக –

சக்ரு தேவஹி சாச்த்ராத்த  க்ருதோயம் தார யேன்னரம் சக்ருதேவ பிரபன்னாய -இத்யாதிகளில்
சொல்லுகிறபடியே பிரபத்தி சக்ருத் கரணீயையாய் இருக்க வர்த்தமானமாகச் சொல்லுகிறது
எதுக்கு என்ன -அருளிச் செய்கிறார் –
அதாவது
லோக விக்ராந்த சரனௌ சரணம் தேவ்ரஜம் விபோ –
நின் அடி இணை அடைந்தேன் –
அடிக் கீழ் அமர்ந்து புகுந்தேன் –
என்கிறபடி சொல்லாதே -ப்ரபத்யே -என்று வர்த்தமானமாகச் சொல்லுகிறது –
பிரகிருதி யோடே இருக்கிற இவன் ரஜஸ் தமஸ் களாலே கலங்கி -உபாய உபாயங்களில்
ஏதேனும் ஒன்றில் அன்வயித்து -பின்னம் சத்வம் தலை எடுத்து -அனுதாபம் பிறந்து –
பயப்பட்ட காலத்திலேயே -பிராயச் சித்திரியம் -சாத்ர யத்புநஸ் சரணம் வ்ரஜேத் -என்கிறபடியே
பிரபத்தி ஒழிய அதுக்கு பரிகாரமில்லாமை ஆகையாலும் -அது தான்
சக்ருத்  க்ருதமான பின்பு புன காரணம் -ஆகாமையாலும் -பூர்வ பிரபதனத்தை
அனுசந்திக்கைகாகக் கொழுந்து படக் கிடக்கிறது -என்கை –

———————————————————–

சூரணை -158
உபாயாந்தரங்களில் நெஞ்சு செல்லாமைக்கும்
கால ஷேபத்துக்கும்
இனிமையாலே விட ஒண்ணாமை யாலும்
நடக்கும் –

இன்னமும் இவ் வர்த்தமானத்துக்கு சில பிரயோஜனங்களை அருளிச் செய்கிறார் –
அதாவது –
பூர்வ வாசனையாலே அவசமாக உபாயாந்தரங்களிலே மனஸ் செல்லாமைக்காகவும்
இவ் அனுசந்தானத்தால் ஒழிய போது போக்க அரிதாகையாலே-கால ஷேபதுக்காகவும் –
இதனுடைய ரஸ்யத்தை யாலே விட மாட்டாமையலும்
இவ் அனுசந்தானம் இடைவிடாமல் நடக்க கடவதாய் இருக்கும் -என்கை-

———————————————————-

சூரணை -159
பேற்றுக்கு பல காலும் வேணும் என்று நினைக்கில் உபாயம் நழுவும் –

இங்கன் அன்றிக்கே பல சித்திக்கு பல காலம் அனுசந்திக்க வேணும் என்றாலோ என்ன -அருளிச் செய்கிறார் –
அதாவது
கீழ் சொன்ன பிரயோஜனங்களுக்காக அன்றிக்கே பேற்றுக்கு உறுப்பாக பல காலும்
அனுசந்திக்க வேணும் என்று பிரபத்தி பண்ணில்
சஹாயாந்தர சம்சர்க்க அசஹமான சித்த உபாயம் -சணல் கயிறு கண்ட பிரம அஸ்தரம் போலே
தன்னை கொண்டு நழுவும் -என்கை –

ஆக பூர்வ வாக்யத்துக்கு அர்த்தம் அருளிச் செய்தார் ஆயிற்று –

—————————————————————————————————

ஸ்ரீ கோயில் கந்தாடை அப்பன் ஸ்வாமிகள் திருவடிகளே சரணம்
ஸ்ரீ பிள்ளை லோகாச்சார்யார் திருவடிகளே சரணம்
ஸ்ரீ பெரிய பெருமாள் பெரிய பிராட்டியார் ஆண்டாள் ஆழ்வார் எம்பெருமானார் ஜீயர் திருவடிகளே சரணம் –

ஸ்ரீ முமுஷுப்படி-த்வய பிரகரணம்-சூரணை-130-143–ஸ்ரீ மணவாள மா முனிகள் வியாக்யானம் —

March 11, 2012

சூரணை -130
மதுப்பாலே இருவர் சேர்த்தியும் நித்யம் என்கிறது –

ஆக ஸ்ரீ மத் பதத்தில் பிரக்ருத்யம்சத்தை அருளி செய்தார் கீழ்-
பிரத்யயாம்சத்தை அருளி செய்கிறார் மேல் –
அதாவது
இம் மதுப்புத்தான் நித்ய யோக மதுப்பு ஆகையாலே -இத்தால்
புருஷகார பூதையான பிராட்டியும் ஈஸ்வரனுமான இவருடைய
சேர்த்தியும் எப்போதும் உண்டு என்னும் இடம் சொல்லுகிறது -என்கை-

———————————————–

சூரணை -131
இவளோடு கூடிய வஸ்து வினுடைய உண்மை –

இந் நித்ய யோகத்தை உபபாதிக்கிறார் –
அதாவது ஸ்ரீ ய பகிர் நிகில ஹேய பிரத்யநீக கல்யாணை கதாநஸ்வேதர
சமஸ்து வஸ்து விலஷண ஞான ஆனந்த ஏக ஸ்வரூப -என்று
ஸ்வரூப நிரூபகமான ஞான ஆனந்தாதிகளுக்கு முன்னே –
ஸ்ரீ யபதித்வத்தை  சொல்லும்படி அவன் ஸ்வரூபத்துக்கு பிரதான
நிரூபகையாய் இருக்கையாலே -இவளோடு கூடிய வஸ்துவினுடைய சத்பாவம் இருப்பது -என்கை-

—————————————————–

சூரணை -132
ஈஸ்வரனுடைய ஸ்வாதந்த்ர்யத்தையும் -சேதனன் உடைய  அபராதத்தையும்
கண்டு அகல மாட்டாள் –

ஆக ஸ்வரூப  அனுபந்தித்வ பிரயுக்தமான நித்ய யோகத்தை அருளிச் செய்தார் ஆயிற்று –
இனி இவளுடைய குண பிரயுக்தமான நித்ய யோகத்தை அருளிச் செய்கிறார் –
அதாவது –
அபராதங்களை பத்தும் பத்தாக கணக்கிட்டு நிறுத்து அறுத்து தீர்க்கும் ஈஸ்வர ஸ்வாதந்த்ர்யத்தையும் –
யத் ப்ரஹ்ம கல்ப நியுத அனுபவேப்ய நாச்யம்-இத்யாதிப்படியே
கால தத்வம் உள்ள அனைத்தும் அனுபவியா நின்றாலும் -சிறிது வரை இட்டுக் காட்டக் கடவது
அல்லாதபடி பண்ணி வைத்த இச் சேதனனுடைய அக்ருத்ய கரண இத்யாதி அபராதத்தையும் கண்டு –
என்னாகப் புகுகிறதோ -என்னும் பயத்தாலே ஈஸ்வரனை விட்டு ஒரு ஷண காலமும் அகல மாட்டாள் -என்கை-

——————————————————–

சூரணை -133
சேதனனுக்கு இவை இரண்டையும் நினைத்து அஞ்ச வேண்டா –

இத்தால் சேதனனுக்கு பலிக்கும் அதை அருளிச் செய்கிறார் –
அதாவது
இப்படி இவள் இருந்து நோக்குகையாலே -சேதனனுக்கு ஈஸ்வர ஸ்வாதந்த்ர்யமும்
ஸ்வ அபராதமும் ஆகிற இவை இரண்டையும் நினைத்து -என்னாய் விளையப் புகுகிறதோ  –
என்று அஞ்ச வேண்டா -என்கை–

——————————————–

சூரணை -134
இத்தால் ஆஸ்ரயிக்கைக்கு ருசியே வேண்டுவது -காலம் பார்க்க வேண்டா -என்கிறது –

இனி இம் மதுப்பின் தாத்பர்ய அம்சத்தை அருளிச் செய்கிறார் –
இப்படி புருஷகார உபாய வஸ்துக்களின் உடைய நித்ய யோகத்தை பிரதி பாதிக்கிற
இம் மதுப்பால்-இவ் விஷயத்தை ஆஸ்ரயிப்பாருக்கு-ஆஸ்ரயிக்கையில் ருசியே வேண்டுவது –
இரண்டு தலையும் கூடி இருக்கும் தசையிலே ஆஸ்ரயிக்க வேணுமே -என்று  ஆஸ்ரயணத்துக்கு காலம்
பார்த்து இருக்க வேண்டா என்கிறது -என்கை-

—————————————————-

சூரணை -135
இவள் சன்னதியால் காகம் தலைப் பெற்றது –
அதில்லாமையால் ராவணன் முடிந்தான் –

இனி இவள் புருஷ காரத்வத்தின் அவஸ்ய அபேஷித்வத்தை அறிவிக்கைகாக –
இவள் சந்நதிக்கும் அசந்நதிக்கும் உண்டான வாசியை அருளிச் செய்கிறார் –
தேவ்யா காருண்யா ரூபய-என்கிறபடி கிருபை தான் ஒரு வடிவு கொண்டால் போலே இருப்பாளாய்-
ஸ்வதந்த்ரனான ஈஸ்வரனுக்கு ஸ்வாதந்த்ர்யத்தை அமுக்கி கிருபையைக் கிளப்பும் அவளான இவள் சந்நிதியாலே –
அபராதத்தை தீரக் கழியச் செய்து -ப்ரஹ்ம அஸ்த்ரத்துக்கு இலக்காய்-தலை அறுப்பு உண்ணத் தேடின காகம் –
க்ருபயா பர்யபாலயத் -என்கிறபடி க்ருபா விஷயமாய் தலைப் பெற்றுப் போயிற்று –
அப்படி இருக்கிற இவள் சந்நிதி இல்லாமையாலே போக்கற்று செயல் மாண்டு நின்ற நிலை
ஒத்து இருக்க செய்தேயும் -காகத்தோபாதி அபராதம் இன்றிக்கே இருக்க –
ராம சரத்துக்கு இலக்காய் ராவணன் முடிந்தே போனான் -என்கை –
ஆகையால் ஆஸ்ரயிப்பாருக்கு இவள் சந்நிதியே வேணும் என்று கருத்து –
ஆக ஸ்ரீ மத் பதார்த்தத்தை அருளிச் செய்தார் ஆயிற்று –

———————————————————-

சூரணை -136
புருஷ கார பலத்தாலே ஸ்வாதந்த்ர்யம் தலை சாய்ந்தால்-தலை எடுக்கும்
குணங்களைச் சொல்லுகிறது நாராயண பதம் –

அநந்தரம் நாராயண பத அர்த்தத்தை அருளிச் செய்கிறார் –
அதாவது
உபதேசத்தாலும் அழகாலும் கண் அழி வற வசீகரித்து கார்யம் கொள்ள வல்ல புருஷகார பலத்தாலே –
ஆஸ்ரயண உந்முகனான சேதனன் அநாதி காலம்  பண்ணின அபராதங்களைப் பார்த்துச் சீறி –
அங்கீகரியேன்-என்று இருக்கும் ஈஸ்வர ஸ்வாதந்த்ர்யம் தலை மடிந்தால் அதன் கீழ்
தலை எடுக்கப் பெறாத செறிப்பு தீர்ந்து தலை எடுக்கும் குணங்களைச் சொல்லுகிறது -நாராயண பதம் -என்கை –

———————————————————-

சூரணை -137
அவை யாவன -வாத்சல்யமும்-ஸ்வாமித்வமும்-சௌசீல்யமும் -சௌலப்யமும் -ஞானமும் சக்தியும் –

அவை தாம் எவை என்ன அருளிச் செய்கிறார் –
இவற்றில் வத்சத்தின்  பக்கல்  தேனு இருக்கும் இருப்பு -அதாவது –
அதனுடைய தோஷத்தை போக்யமாகக் கொள்ளுகையும் –
ஷீரத்தை கொடுத்து வளர்க்கையும் –
எதிரிட்டவரை கொம்பிலும் குளம்பிலும்  கொண்டு நோக்குகையும் -இறே
அப்படியே -ஈஸ்வரனும் தோஷத்தை போக்யமாகக் கொண்டு –
பாலே போல் சீர் –பெரிய திரு அந்தாதி -58–என்கிற குணங்களாலே தரிப்பித்து –
கதஞ்சன ந த்யஜேயம்-என்றும் அபயம் சர்வ பூதேப்ய -என்றும் சொல்லுகிறபடி
அனுகூலர் நிமித்தமாகவும் -பிரதி கூலர் நிமித்தமாகவும் நோக்கும் –

ஸ்வாமித்வமாவது-இவள் விமுகனான தலையிலும் விடாதே நின்று -சத்தையை நோக்கிக் கொண்டு
போருகைக்கு ஹேதுவான ஒரு பந்த விசேஷம் -அதாவது உடையவனாய் இருக்குமிருப்பு –
அத்வேஷம் தொடங்கி கைங்கர்ய பர்யந்தமாக உண்டான ஸ்வபாவ விசேஷங்களை எல்லாம்
உண்டாக்குகிறது இந்த பந்த விசேஷம் அடியாக –

சௌசீல்யமாவது -உபயவிபூதி யோகத்தாலும் -பெரிய பிராட்டியாரோடு சேர்த்தியாலும்-நிரங்குசமாய்  இருக்கிற
ஈஸ்வரனுடைய மேன்மையையும் தங்கள் சிறுமையையும் பார்த்து -அவன் எவ்விடத்தான் நான் யார் –திரு வாய் மொழி -5-1-7-என்று
பிற்காலிடாதபடி எல்லோரோடும் ஒக்க மேல் விழுந்து புரை அறக் கலக்கையும்-
அது தன் பேறாக இருக்கையும் –
எதிர் தலையிலே அபேஷை இன்றியிலே இருக்க கலக்கையும் –

சௌலப்யமாவது -கண்ணுக்கு விஷயம் இன்றிக்கே இருக்கிற தான் கண்ணாலே கண்டு
ஆஸ்ரிக்கலாம் படி எளியனாய் இருக்கை-

ஞானமாவது -இச் சேதனனுக்கு கழிக்க  வேண்டும் அநிஷ்டங்களையும்
கொடுக்க வேண்டும்  இஷ்டங்களையும் நேராக அறிகைக்கு ஈடான ஸ்வ வ்யதிர்க்த சமஸ்த
பதார்த்தங்களையும் ஒரு காலே அபரோஷிக்க வல்ல அறிவு –

சக்தியாவது -ஹேயரான நித்ய சம்சாரிகளை உபாதேய தமரான நித்ய சம்சாரிகளோடு ஒரு கோர்வை ஆக்க வல்ல
அகடிதகடிந சாமர்த்தியம் –

இவற்றில்  வாத்சல்யாதிகள் நாலும் ஆஸ்ர்யண சௌகர்ய ஆபாதிகம்
ஞானாதிகள்    இரண்டும் ஆஸ்ரித கார்ய ஆபாதிகம் –

நிகரில் புகழாய் -திரு வாய் மொழி -6-10-10-என்று தொடங்கி -வாத்சல்யாதிகள் நாலும் இறே –
ஆஸ்ரயணதுக்கு உடலாக ஆழ்வார் அருளிச் செய்தது –
ஞான சக்திகள் இரண்டும் சொன்ன இது -ப்ராப்தி பூர்த்திகளுக்கும் உப லஷணம் –
கார்யகரத்வதுக்கு அவையும் அபேஷிதங்கள் ஆகையாலே –

——————————————-

சூரணை -138
குற்றம் கண்டு வெறுவாமைக்கு வாத்சல்யம் –
கார்யம் செய்யும் என்று துணிகைக்கு ஸ்வாமித்வம் –
ஸ்வாமித்வம் கண்டு அகலாமைக்கு சௌசீல்யம் –
கண்டு பற்றுகைக்கு சௌலப்யம் –
விரோதியைப் போக்கி தன்னைக் கொடுக்கைக்கு ஞான சக்திகள் –

இக் குணங்களுக்கு இவ் இடத்தில் விநியோகங்கள் எவை என்ன -அருளிச் செய்கிறார் –
அதாவது –
ஆஸ்ரயணோந்முகனான இச் சேதனன் தன் தோஷத்தை பார்த்து அஞ்சாமைக்கு உறுப்பு –
தோஷத்தை போக்யமாகக் கொள்ளும் வாத்சல்யம் –
நம் கார்யம் செய்யுமோ செய்யானோ -என்று சங்கியாதே கார்யம் செய்யும் என்று
விஸ்வசிக்கைக்கு உறுப்பு இழவு பேறு தன்னதாம் படியான ஸ்வாமித்வம் –
உபய விபூதிக்கும் கடவனாய் இருக்கும் பெருமைக்கு பிரகாசமான ஸ்வாமித்வத்தை
கண்டு ஸ்வ நிகர்ஷ அனுசந்தானத்தாலே அகலாமைக்கு உறுப்பு தாழ நின்றவர்களோடு
புரை அறக் கலக்கும் ஸ்வபாவமான சௌசீல்யம்
அதீந்த்ரியம் என்று பிற்காலியாமல் கண்ணாலே கண்டு ஆஸ்ரயிக்கைக்கு உறுப்பு
தன் வடிவை சஷூர் விஷயம் ஆக்குகை ஆகிறது சௌலப்யம் –
சர்வ பாபேப்யோ மோஷ இஷ்யாமி -என்கிறபடியே ப்ராப்தி விரோதியைப் போக்கி
ப்ராப்யனான தன்னை உபகரிக்கைக்கு உறுப்பு -ப்ராப்தா வான இவன் கீழ் நின்ற நிலையும்
மேல் போக்கடியும் அறிகைக்கும்-அறிந்தபடியே செய்து தலைக் கட்டுகைக்கும் – ஏகாந்தங்களான ஞான சக்திகள்-என்கை-

——————————————————-

சூரணை -139
இங்கு சொன்ன சௌலப்யதுக்கு எல்லை நிலம் அர்ச்சாவதாரம்

சௌகர்ய ஆபாதங்களான குண சதுஷ்ட்யத்திலும் சௌலப்யம் பிரதானம் ஆகையாலும் –
அந்த சௌலப்ய காஷ்டையை அருளிச் செய்கிறார் –
அதாவது –
இப் பதத்தில் ஆஸ்ரயண உபயோகியாய் சொன்ன சௌலப்யம்- ஆஸ்ரிதர் உகந்தது ஒன்றை திரு மேனியாகக்
கொண்டு -சதா சந்நிதி பண்ணி இருக்கும் அர்ச்சாவதாரம் என்கை –

——————————————–

சூரணை -140
இது தான் பர வ்யூஹ விபவங்கள் போல் அன்றிக்கே
கண்ணாலே காணலாம் படி இருக்கும் –

இது தன்னை உபபாதிக்கிறார் –
அதாவது –
இச் அர்ச்சாவதாரம் தான் தேச விப்ரக்ருஷ்ட்தையாலே கண்ணுக்கு விஷயம் ஆகாத
பர வியூஹங்களும் கால விப்ரக்ருஷ்ட்தையாலே கண்ணுக்கு விஷயமாகாதபடி போன
விபவமும் போல் அன்றிக்கே
ஆசன்னமாய் அநவரத சந்நிதி பண்ணிக் கொண்டு இருக்கையாலே -அநவரதம் கண்ணாலே
காணலாம்படி இருக்கும்-என்கை-

——————————————————–

சூரணை -141
இவை எல்லாம் நமக்கு நம்பெருமாள் பக்கலிலே காணலாம் –

இக் குணங்கள் எல்லாம் அர்ச்சாவதாரத்திலே காணலாமோ என்ன -அருளிச் செய்கிறார் –
அதாவது சௌகர்ய ஆபாதகமாகவும் கார்ய ஆபாதகமாகவும் சொன்ன
இக் இக்குணங்கள் எல்லாம்-இவை காண்கையாலே அபேஷை உடைய நமக்கு
நம்முடைய பெருமாள்-உரிமையாக நம்பெருமாளை மா முனிகள் அருளும் ஸ்ரீ ஸூக்தி – பக்கலிலே காணலாம் -என்கை-

————————————–

சூரணை -142
திருக் கையில் பிடித்த திவ்ய ஆயுதங்களும்
வைத்து அஞ்சேல் என்ற கையும் –
கவித்த முடியும்
முகமும் முறுவலும்
ஆசன பத்மத்திலே அழுத்தின திரு வடிகளுமாய் நிற்கிற
நிலையே நமக்கு தஞ்சம் –

பெருமாள் பக்கலிலே இக் குணங்களுக்கு பிரகாசங்களாய் உள்ளவற்றைச் சொல்லி –
இவற்றுடனே நிற்கிற நிலையே நமக்கு தஞ்சம் -என்கிறார் –
அதாவது
கார்யகரத்வ உபயோகியான ஞான சக்திகளுக்கு பிரகாசகமாம் படி
திருக் கைகளிலே தரித்துக் கொண்டு இருக்கிற சங்கு சக்ராதி திவ்ய ஆயுதங்களும் –
வாத்சல்ய பிரகாசகமாம் படி வைத்து அஞ்சல் என்ற கையும் –
ஸ்வாமித்வ பிரகாசகமாக கவித்த முடியும் –
சௌசீல்ய ப்ரகாசகமான முகமும் முறுவலும் –
அனைவருக்கும் கண்டு பற்றலாம் படி சௌலப்ய ப்ரகாசகமான ஆசன பத்மத்திலே அழுத்தின திரு வடிகளுமாக-
கொண்டு எழுந்து அருளி இருக்கிற நிலையே அநந்ய கதிகளான நமக்கு ரஷகம் -என்கை –

——————————————————-

சூரணை -143
ரஷகத்வ போக்யத்வங்கள் இரண்டும் திரு மேனியிலே தோற்றும் –

உபாய உபேய நிஷ்டருக்கு அபேஷிதமான ஆகாரங்கள் இரண்டும் கீழ்ச் சொன்னபடியே
நிற்கிற திரு மேனியிலே தோற்றும் என்கிறார் –
அதாவது
ரஷண பரிகரமான திவ்ய ஆயுதங்களோடும் ரஷணத்துக்கு கவித்த முடியோடும் கூடி இருக்கையாலே –
ரஷகத்வம் தோற்றுகையாலும் -அணியார் ஆழியும் சங்கும் ஏந்தும் -திரு வாய் மொழி -8-3-6-
முடிச் சோதியாய் உனது முகச் சோதி மலர்ந்ததுவோ -திரு வாய் மொழி -3-1-1–என்கிறபடி
அவை தானே அழகுக்கு உடலாய் -வைத்தஞ்சல் என்று கையும் முகமும் முறுவலும் ஆசன பத்மத்தில்
அழுந்தின திரு அடிகளும் -ஓர் ஒன்றே அழகுக்கு எல்லை நிலமாய் இருக்கையாலே போக்யத்வம் தோற்றுகையாலும் –
இரண்டும் திரு மேனியிலே பிரகாசிக்கும் -என்கை –
ஆக நாராயண பதார்த்தத்தை அருளிச் செய்தார் ஆயிற்று .

———————————————————————————————–

ஸ்ரீ கோயில் கந்தாடை அப்பன் ஸ்வாமிகள் திருவடிகளே சரணம்
ஸ்ரீ பிள்ளை லோகாச்சார்யார் திருவடிகளே சரணம்
ஸ்ரீ பெரிய பெருமாள் பெரிய பிராட்டியார் ஆண்டாள் ஆழ்வார் எம்பெருமானார் ஜீயர் திருவடிகளே சரணம் –

ஸ்ரீ முமுஷுப்படி-த்வய பிரகரணம்-சூரணை–116-129—ஸ்ரீ மணவாள மா முனிகள் வியாக்யானம் —

March 11, 2012

அவதாரிகை –

பிரதம ரகஸ்யமான திரு மந்த்ரத்தினுடைய அர்த்தத்தை அருளிச் செய்த அநந்தரம்-அதில்
மத்யம பதத்தாலும் த்ருதீய பதத்தாலும் பிரதி பாதிக்கப் பட்ட -உபாய உபேயங்களை விசதமாக
பிரதி பாதியா நின்றுள்ள த்வ்யத்தினுடைய அர்த்தத்தை அருளிச் செய்கிறார் –
முன்பு அருளிச் செய்த மூன்று பிரபந்தங்களிலும் -யாத்ருச்சிக்கப்படி-பரந்தபடி-ஸ்ரீ யபதிப்படி –
திரு மந்திர அநந்தரம் சரம ஸ்லோகத்தை அருளிச் செய்து பின்பு த்வயத்தை அருளிச் செய்தவர் –
இப்போது முந்துற த்வயத்தை அருளிச் செய்வான் என்-என்னில் -இரண்டு பிரகாரமும் அருளிச் செய்யலாய்
இருக்கையாலே -ஆச்சான் பிள்ளை -வாதி கேசரி ஜியர் முதலானோரும் இந்த பிரகாரம் இறே அருளிச் செய்தது –
இவ் இரண்டு பிரகாரம் தனக்கும் கருத்து என் -என்னில் சரம ஸ்லோகம் முன்னாக த்வயத்தை சொல்லுகிறது –
விதி  அனுஷ்டான ரூபங்களாய் இருக்கையாலே -விதி முன்னாக அனுஷ்டானத்தைச் சொல்லுகை ப்ராப்தமாக
இருக்கையாலும் –
திருமந்தரம் ப்ராப்ய பரமாய்
சரம ஸ்லோகம் பிராபக பரமாய்
த்வயம் உபயத்தினுடையவும் அனுஷ்டான பிரதிபாதமாய் இருக்கையாலும்
த்வயம் முன்னாக சரம ஸ்லோகத்தைச் சொல்லுகிறது –
திரு மந்த்ரத்தில் மத்யம த்ருதீய பதங்களுக்கு வாக்ய த்வயம் விவரணமாய் –
அது தனக்கு சரம ஸ்லோகத்தில் அர்த்த த்வயம் விவரணமாய் இருக்கும் ஆகாரத்தாலே –
ஆன பின்பு இரண்டு பிரகாரமும் -அனுசந்திக்கத் தட்டில்லை –
அதில் ஒரு பிரகாரத்தை மூன்று பிரபந்தங்களிலும் அருளிச் செய்தவர் ஆகையாலே –
மற்றை பிரகாரத்தையும் அருளிச் செய்ய வேணும் என்று திரு உள்ளம் பற்றி
திருமந்த்ரார்த்தம் அருளிச் செய்த அநந்தரம் த்வ்யார்த்தத்தை அருளிச் செய்கிறார் –

————————————————————-

சூரணை-116
புறம்புண்டான பற்றுக்களை அடைய வாசனையோடு விடுகையும் –
எம்பெருமானே தஞ்சம் என்று பற்றுகையும் –
பேறு தப்பாது என்று துணிந்து இருக்கையும் –
பேற்றுக்கு த்வரிக்கையும் –
இருக்கும் நாள் உகந்து அருளின நிலங்களிலே ப்ரவணனாய்-குண அனுபவ
கைங்கர்யங்களே பொழுது போக்காயும் –
இப்படி இருக்கும் ஸ்ரீ வைஷ்ணவர்கள் ஏற்றம் அறிந்து உகந்து இருக்கையும் –
திரு மந்த்ரத்திலும் த்வயத்திலும் நியதனாகையும் –
ஆசார்ய ப்ரேமம் கனத்து இருக்கையும் –
ஆச்சார்யன் பக்கலிலும் -எம்பெருமான் பக்கலிலும் க்ருதஜ்ஞனாய் போருகையும் –
ஞானமும் விரக்தியும் சாந்தியும் உடையவனாய் இருக்கும் பரம சாத்விகனோடே
சஹ வாசஹம் பண்ணுகையும்-
வைஷ்ணவ அதிகாரிக்கு அவஸ்ய அபேஷிதம்-

அதில் பிரதமத்தில் வைஷ்ணவனாய் இருப்பான் ஒருவனுக்கு ஸ்வ அதிகார அர்த்தமாக
அவஸ்ய அபேஷிதமாய் உள்ளவற்றை ஸூக்ரகமாக அருளிச் செய்கிறார் –

புறம்புண்டான பற்றுக்களை வாசனையோடு விடுகையாவது –
பிதரம்  மாதரம்  தாரான்-இத்யாதி படியே-பாஹ்ய விஷய சங்கங்களை அடைய
மறுவலிடாதபடி சவாசனமாக விடுகை
எம்பெருமானே தஞ்சம் என்று பற்றுகை யாவது –
வேறு ஓன்று தஞ்சம் என்கிற நினைவு கலசாத படி –
நிருபாதிக ரஷகனான சர்வேஸ்வரனையே தஞ்சம் என்று ஸ்வீகரிக்கை-
இவ் இரண்டு வாக்யத்தாலும் சரம ஸ்லோகத்தில் பூர்வார்த்தத்தில் அர்த்தத்தை சொல்லுகிறதாகவுமாம்-
எங்கனே என்னில் –
புறம்புண்டான பற்றுக்களை அடைய -என்று -சர்வ தர்மான்-என்கிற பதத்தில் அர்த்தத்தையும் –
வாசனையோடு விடுகையும் -என்று -பரித்யஜ்ய -என்கிற பதத்தில் அர்த்தத்தையும் –
எம்பெருமானை  -என்று -மாம் -பதத்தில் அர்த்தத்தையும் –
ஏ-என்கிற ஏவகாரததாலே-ஏக -பதத்தில் அர்த்தத்தையும் –
தஞ்சம் -என்கையாலே -சரண் -பதத்தில் அர்த்தத்தையும் –
பற்றுகையும் -என்று -வ்ரஜ -பதத்தில் அர்த்தத்தையும் –
அடைவே சொல்லுகையாலே -பேறு தப்பாது என்று துணிந்து இருக்கை யாவது -உபாய பல்குத்வமும் –
உத்தேச்ய துர்லப்த்வமும் -ஸ்வ கிருத தோஷ பூயத்ஸ்வமும் அடியாக வரும்
சங்க த்ரயமும் இன்றிக்கே பலம் தப்பாமல் சித்திக்கும் என்று விஸ்வசித்து இருக்கை –

பேற்றுக்கு த்வரிக்கை யாவது -இப்படி விஸ்வசித்து -பேறு சித்திக்கும் போது காண்கிறோம் -என்று
இருக்கை அன்றிக்கே -மாக வைகுந்தம் காண்பதற்கு என் மனம் ஏகம் எண்ணும்–திருவாய்மொழி -என்றும் –
தாவி வையம் கொண்ட தடம் தாமரை கட்கே கூவிக் கொள்ளும் காலம் இன்னம் குறுகாதோ –திரு வாய் மொழி -என்கிறபடியே –
க்ரம ப்ராப்தி பற்றாமல் பதருகை-
ஆக இவை இரண்டாலும் -உபாய உபேய அதிகார அபேஷிதங்களான–மகா விசுவாசத்தையும் ப்ராப்ய த்வ்ரையும் சொல்லுகிறது –

இருக்கும் நாள் உகந்து அருளின நிலங்களில் ப்ரவணனாய் குண அனுபவ
கைங்கர்யங்களே பொழுது போக்கை யாவது -பரம பதத்திலே போய் பகவத் அனுபவ
கைங்கர்யங்களைப் பண்ணுகை யாகிற பேற்றில் த்வரை நடவா இருக்கச் செய்தேயும் –
இச் சரீரத்தோடே இருக்கும் நாள் -தானுகந்த ஊர் –திரு நெடும்தாண்டகம் -என்கிறபடியே சர்வேஸ்வரன் உகந்து வர்த்திக்கிற
திவ்ய தேசங்களிலே -கண்டியூர் அரங்கம் மெய்யம் கச்சி பேர் மல்லி –திருக் குறும் தாண்டகம் -என்று மண்டுகை யாகிற
ப்ராவண்யத்தை உடையனாய் -அவ்வோ திவ்யதேசங்களிலே நிற்கிறவனுடைய கல்யாண குண அனுபவமும் –
அதடியாக கரண த்ரயத்தாலும் அவன் விஷயத்தில் பண்ணும் கைங்கர்யமும் கால ஷேப விஷயமாம் படி இருக்கை –

இப்படி இருக்கும் ஸ்ரீ வைஷ்ணவர்கள் ஏற்றம் அறிந்து உகந்து இருக்கை யாவது –
கீழ்ச் சொன்ன இவ் ஆகாரங்கள் எல்லாம் உடையராய் இருக்கும் வைஷ்ணவர்களை கண்டால் –
இந்தளத்திலே தாமரை பூத்தால் போலே -இந்த விபூதியிலே இங்கனேயும் சிலர் உண்டாவதே என்று
அவர்கள் வைபவத்தை அறிந்து -அவர்கள் அளவில் ப்ரீதி உக்தனாய் இருக்கை –
கீழ்  சொன்னவை எல்லாம் உண்டானாலும் உண்டாக அரிதாய் இருப்பது ஓன்று இறே இது –

திருமந்த்ரத்திலும் த்வயத்திலும் நியதன் ஆகையாவது -மந்த்ராந்தரங்களின் உடைய அருகும் மறந்தும் போகாதே
த்யாஜ்ய உபாதேயங்களைத் தெளிய அறிவிக்கும் திருமந்த்ரத்திலும் –
அதன் அர்த்தத்துக்கு விவரணமான த்வயத்திலும் நிஷ்டனாய் இருக்கை-

ஆச்சார்ய ப்ரேமம் கனத்து இருக்கை -யாவது
கீழ்ச் சொன்ன ஆகாரத்தை எல்லாம் உபதேசத்தாலே தனக்கு உண்டாக்கின ஆச்சார்ய
விஷயத்தில்-யஸ்ய தேவே பரா பக்திர் யேதா தேவே ததா குரௌ-என்கிறபடியே
ப்ரேமம் அதிசயித்து இருக்கை –

ஆச்சார்யன்  பக்கலிலும் -எம்பெருமான் பக்கலிலும் க்ருதஜ்ஞனாய் போருகை யாவது –
நித்ய சம்சாரியான தன்னை நித்ய ஸூரிகள் பேற்றுக்கு அர்ஹனாம் படி -இரும்பைப் பொன்னாக்குவாரைப் போலே –
திருத்தின ஆச்சார்யன் பக்கலிலும் -அத்வேஷாதிகளை விளைத்து கொண்டு வந்து ஆச்சார்ய விஷயத்தோடே சேர்த்த
எம்பெருமான் பக்கலிலும் உபகார ஸ்ம்ருதி உடையனாய் போருகை –

ஞானமும் விரக்தியும் சாந்தியும் உடையனாய் இருக்கும் பரம சாத்விகனோடே சகவாசம் பண்ணுகை-யாவது
தான் கலங்கினாலும் கலங்காமல் நோக்குகைக்கு உறுப்பாகவும் –
கீழ்ச் சொன்ன ஆகாரங்கள் தனக்கு வர்திக்கைக்கு உறுப்பாகவும் –
தத்வ யாதாத்ம்ய ஞானமும் -அப்ராப்த விஷய விரக்தியும் -இவை தான் இரண்டும்
நமக்கு உண்டு என்று இறுமாப்பு அற்று இருக்கை யாகிற சாந்தியும் –
உடையனாய் இருக்கும் பரம சத்வ நிஷ்டனாய் இருப்பான் ஒரு பாகவதனோடே கூடே வசித்துப் போருகை –

வைஷ்ணவ அதிகாரிக்கு அவஸ்ய அபேஷிதம் என்றது -இவை இத்தனையும்
வைஷ்ணவன் என்று இருப்பான் ஒரு அதிகாரிக்கு அவசியம் உண்டாக வேணும் -என்கை-

——————————————————————-

சூரணை-117
இந்த அதிகாரிக்கு ரகஸ்ய த்ரயமும் அனுசந்தேயம் –

இப்படி இருக்கும் இவனுக்கு அனுசந்தான விஷயம்-வகுத்து அருளிச் செய்கிறார் மேல்-
அதாவது –
கீழ் சொன்ன ஆகாரங்களை உடையனாய் இருக்கும் இவ் அதிகாரிக்கு அந்த ஞான அனுஷ்டானங்களுக்கு
வர்த்தகமான ரஹஸ்ய த்ரயமும் அனுசந்தான விஷயமாக வேணும் -என்கை-

————————————————————

சூரணை-118
எல்லா பிரமாணங்களிலும் தேஹத்தாலே பேறு என்கிறது –
திரு மந்த்ரத்திலே ஆத்மாவால் பேறு என்கிறது-
சரம ஸ்லோகத்திலே ஈச்வரனாலே பேறு என்கிறது –
த்வ்யத்தில் பெரிய பிராட்டியாரால் பேறு என்கிறது –

இனி த்வ்யத்தில் சொல்லுகிற அர்த்தத்தின் வீறுடைமையை அறிவிக்கைக்காக –
சாஸ்திரம் -திரு மந்த்ரம் -சரம ஸ்லோகம் இவற்றில் சொல்லுகிற பிரகாரங்களை அருளிச் செய்து கொண்டு சென்று –
பின்னை அது தன்னை அருளிச் செய்கிறார் –

அதாவது –
சேதனுடைய விசிஷ்ட வேஷத்திலே நோக்கான சகல சாஸ்திரங்களிலும் –
சாதன அனுஷ்டான போக்யமான தேஹத்தாலே இவனுக்கு புருஷார்த்த லாபம் என்கிறது –
நிஷ்க்ருஷ்ட வேஷத்திலே நோக்கான திரு மந்த்ரத்திலே இவன் ஸ்வ ரஷணத்தில் நின்றும்
கை வாங்கினால் ஒழிய ஈஸ்வரனுடைய ரஷகத்வம் ஜீவியாமையாலே -தத் பிரவ்ருத்தி விரோதியான
ஸ்வ பிரவ்ருதியை விட்டு இருக்கும் ஆத்மாவாலே புருஷார்த்த லாபம் என்கிறது –
ஈஸ்வர ஸ்வாதந்த்ர்யத்தில் நோக்கான சரம ஸ்லோகத்தில் இவனுடைய ஸ்வீகாரமும் மிகையாம்படி
தானே கைக் கொண்டு ப்ராப்தி பிரதிபந்தக சகல பாபங்களையும் தள்ளிப் பொகட்டு -தன் திரு அடிகளிலே
சேர்த்துக் கொள்ளும் ஈஸ்வரனாலே புருஷார்த்த லாபம் என்கிறது –
ஈஸ்வரனுடைய லஷ்மீ விசிஷ்ட வேஷத்திலே நோக்கான த்வயத்திலே -விசேஷண பூதையான
பெரிய பிராட்டியாராலே புருஷார்த்த லாபம் என்கிறது -என்கை-

—————————————————————–

சூரணை -119
பெரிய பிராட்டியாராலே பேறு ஆகையாவது -இவள் புருஷகாரம் ஆனால் அல்லது
ஈஸ்வரன் கார்யம் செய்யான் என்கை –

உபாயம் ஈச்வரனாய் இருக்க -இவளாலே பேறு ஆகை யாது என்-என்கிற சங்கையிலே அருளிச் செய்கிறார் –

அதாவது –
இஷ்ட அநிஷ்ட ப்ராப்தி பரிஹாரங்கள் இரண்டும் பண்ணுவான் ஈஸ்வரனாய் இருக்க –
பெரிய பிராட்டியாராலே இவனுக்கு பேறு ஆகை ஆகிறது -இவனுடைய அபராதத்தைப் பாராதே
ரஷிக்கும் படி இவள் புருஷகாரம் ஆனால் ஒழிய ஈஸ்வரன் இவன் கார்யம் செய்யான் -என்றபடி –

———————————————

சூரணை -120
த்வயத்துக்கு அதிகாரி ஆகிஞ்சன்யமும் அநந்ய கதித்வமும் உடையவன்-

கீழ் சாமான்யத்திலே வைஷ்ணவ அதிகாரிக்கு அபேஷிதங்கள் இறே சொல்லிற்று –
விசேஷித்து த்வயத்துக்கு அதிகாரியாமவனுக்கு அபேஷிதத்தை அருளி செய்கிறார் –
அதாவது சித்தோ உபாய வர்ண பிரதிபாதிகமான த்வயத்துக்கு அதிகாரி –
அகிஞ்சனோ அகதி -த்வமேவோ பாயபூதோமே பவ
அகிஞ்சனோ அநந்ய கதி சரண்யா -என்றும்
புகல் ஒன்றும் இல்லா அடியேன் -என்றும் சொல்லுகிறபடி
ஆகிஞ்சன்யமும் அநந்ய கதித்வமும் ஆகிய இரண்டும் உடையவன் என்கை –

———————————————————

சூரணை -121
இவை இரண்டும் பிரபந்த பரித்ராணத்திலே சொன்னோம்-

இவை இரண்டின் வேஷமும்  தான் எங்கனே என்ன-அருளிச் செய்கிறார் –
அதாவது
உபாயாந்தர ராஹித்யமாகிற ஆகிஞ்சன்யத்தின் வேஷமும் –
ரஷகாந்திர ராஹித்யமாகிற அநந்ய கதித்த்வத்தின் வேஷமும் –
பிரபந்த பரித்ராணம் ஆகிற பிரபந்தத்திலே ஸூஸ்பஷ்டமாகச் சொன்னோம் –
அதிலே கண்டு கொள்க-என்கை-

————————————————————

சூரணை -122
அதில் முற் கூற்றால் பெரிய பிராட்டியாரை முன்னிட்டு ஈஸ்வரன் திரு அடிகளை
உபாயமாகப் பற்றுகிறது –
பிற் கூற்றால் அச் சேர்த்தியிலே அடிமையை இரக்கிறது-

இனி த்வயத்துக்கு வாக்ய அர்த்தம் அருளிச் செய்கிறார் –
அதாவது –
இந்த த்வ்யத்தில் பூர்வ கண்டத்தாலே -ஸ்ரீ மத் -என்று பெரிய பிராட்டியாரை முன்னிட்டு
நாராயண சரனௌ -என்று ஈஸ்வரன் திரு அடிகளை –
சரணம் ப்ரபத்யே -என்று உபாயமாகப் பற்றுகிறது –
உத்தர கண்டத்தாலே -ஸ்ரீ மதே -என்று பெரிய பிராட்டியாரையும் அவனுமான சேர்த்தியிலே
நாராயணாய-என்கிற சதுர்த்தியாலே கைங்கர்யத்தை அர்த்திக்கிறது -என்கை-
நமஸ்ஸூ கைங்கர்ய விரோதி நிவ்ருத்தி பிரதிபாதகம் ஆகையாலே -அடிமையை இரக்கிறது -என்று இதிலே அந்தர்பூதம் –

——————————————————

சூரணை -123
ஸ்ரீ -என்று பெரிய பிராட்டியாருக்கு திரு நாமம்

இனி பிரதி பதம் அர்த்தம் அருளி செய்வதாக திரு உள்ளம் பற்றி ஸ்ரீ மத் பதார்த்தம்
அருளி செய்ய உபக்ரமிக்கிறார் –
ஸ்ரீ சப்தம் சம்பதாதிகளுக்கும் வாசகமாக லோகத்திலே நடந்து போரக் காண்கையாலே-அத்தை
வ்யாவர்த்திக்கைக்காக -ஸ்ரீ என்கிற இது பெரிய பிராட்டியாருக்கு திரு நாமம் -என்கிறார் –
ஆகை இறே -லஷ்மீ பத்மாலயா பத்மா கமலா ஸ்ரீர் ஹரிபிரியா -என்ற திரு நாமங்களோடே
சஹபடிதமாய் ஆயிற்று -இது தான் எல்லா திரு நாமங்கள் போல் அன்றிக்கே -ஸ்ரீ ரிதி ப்ரதமம்
நாம லஷ்ம்யா -என்கிறபடியே இவளுக்கு பிரதம அபிதானமாய் இருக்கும் –
அ இதி பகவதோ நாராயணஸ்ய பிரதம அபிதானம் -என்று அகாரம் ஈஸ்வரனுக்கு
பிரதம அபிதானம் ஆனால் போலே ஆயிற்று -இவளுக்கும் இது பிரதான அபிதானமாய்
இருக்கும் படி -இது அவனுடைய ரஷகத்வத்துக்கு ஏகாந்தமான ஸ்வாபாவங்களைச் சொல்லக் கடவதாய் இருக்கும் –
இது இவளுடைய புருஷ காரத்வத்துக்கு ஏகாந்தமான ஸ்வாபாவங்களைச் சொல்லக் கடவதாய் இருக்கும் –

—————————————————

சூரணை -124
ஸ்ரீ யதே ஸ்ரயதே –

இனி இந்த ஸ்ரீ சப்தத்துக்கு அர்த்தம் அருளிச் செய்வதாக ப்ரதமம் இதன் மேல் வந்த வ்யுத்புத்தி
த்வயத்தை அருளிச் செய்கிறார்-
அதாவது
ஸ்ரீ – சேவாயாம்-என்கிற தாதுவிலே -ஸ்ரீ யதே இதி ஸ்ரீ–ஸ்ரயத இதி ஸ்ரீ -என்று
சித்தமான கர்மிணி வ்யுத்புத்தியையும் -கர்த்தரி வ்யுத்புத்தியையும் சொன்னபடி –

——————————————–

சூரணை-125
இதுக்கு அர்த்தம்-எல்லாருக்கும் இவளைப் பற்றி ஸ்வரூப லாபமாய் –
இவள் தனக்கும் அவனைப் பற்றி ஸ்வரூப லாபமாய் இருக்கும் -என்று –

இவ் வ்யுத்புத்தி த்வயத்துக்கு அர்த்தம் அருளிச் செய்கிறார் –
அதாவது –
இவ்  உபய வ்யுதபுத்திக்கும் அர்த்தம் –
ஸ்ரீ யதே -என்று எல்லாரும் சேவிக்க படா நின்றாள் என்கையாலே –
சகல சேதனருக்கும் இவளைப் பற்றி தங்களுடைய சேஷத்வ ரூப ஸ்வரூப லாபமாய் –
ஸ்ரேயதே -என்று ஈஸ்வரனை சேவியா நின்றாள் என்கையாலே –
இவள் தனக்கும் ஈஸ்வரனைப் பற்றி தன்னுடைய ஸ்வரூப லாபமாய் இருக்கும் என்று -என்கை –
சேதன விஷயத்தில் சேஷித்வமும் ஈஸ்வர  விஷயத்தில் சேஷத்வமும் என்றும் உண்டாய் இறே இருப்பது –
ஆகையால் இந்த சேவ்யத்வ சேவகங்கள் இரண்டும் இவளுக்கு நித்தியமாய் செல்லா நிற்கும்-

——————————————————

சூரணை -126
இப்போது இவளைச் சொல்லுகிறது  புருஷகாரமாக –

ஈஸ்வரனுக்கு உபாயத்வமும் உபேயத்வமும் ஆகிற ஆகார த்வயமும் உண்டானாப் போலே –
இவளுக்கும் புருஷகாரத்வமும் -ப்ராப்யத்வமும் ஆகிற ஆகார த்வயமும் உண்டு ஆகையாலே –
இதில் எவ் ஆகாரத்தை நினைத்து இவளை இப்போது சொல்லுகிறது -என்ன -அருளிச் செய்கிறார் –
புருஷகாரமாக -என்கையாலே உபாய வஸ்து விசேஷணமாய் இருக்கிற ஆகாரத்தை இட்டு
இவளுக்கும்  உபாயத்வத்தில் அந்வயம் சொல்லும் பஷம் நிரஸ்தம்-

————————————————–

சூரணை -127
நீரிலே நெருப்பு கிளருமா போலே -குளிர்ந்த திரு உள்ளத்திலே -அபராதத்தால் சீற்றம் பிறந்தால்
பொறுப்பது இவளுக்குகாக –

ஈஸ்வரனுடைய நாராயணத்வ பிரயுக்தமான ஸ்வாபாவிக சம்பந்தாதி ஞானத்தை  உடையனாய் கொண்டு –
அவனை ஆஸ்ரயிக்கிற இச் சேதனனுக்கு இவளை புருஷகாரமாக  முன்னிட வேண்டுகிறது தான் என்-என்ன அருளிச் செய்கிறார் -அதாவது –

சீதளமான ஜலத்திலே சென்று அணுக ஒண்ணாதபடி யான நெருப்பு கிளருமா போலே
ஸூஹ்ருதம் சர்வபூதானாம் சமோஹம் சர்வ பூதேஷு -என்கிறபடியே சர்வ பூத ஸூஹ்ருதத்வம் –
சமாஸ்ராயணீயத்வ சமத்வமாகிற ஸ்வபாவ விசேஷணங்களாலே பிரசன்னமாய் குளிர்ந்து இருக்கிற
திரு உள்ளத்திலே -பரி பூர்ண கஸி ஜனே ஹிதஸ்ரோதோ வ்ருத்த்யா பவதி ச கதாசித் கலுஷதீ -என்கிறபடியே –
சேதனன் தீரக் கழியப் பண்ணின அபராதமடியாக ஷிபாமி ந ஷமாமி  -என்னும்படியான சீற்றம் பிறந்தால் – அவ் வபராதத்தை
பொறுப்பது கிமேதன் நிர்த்தோஷ க இஹா ஜகதி -இத்யாதி படியே -தன்னுடைய உபதேசாதிகளாலே அச் சீற்றத்தை ஆற்றி
தயையை ஜநிப்பிக்கும் இவளுக்காக -என்கை –
ஆகையாலே சம்பந்த ஞானம் பிறந்தவனுக்கும் -அபராத பயத்தால் -புருஷகார புரஸ்கரணம் அபேஷிதம் என்று கருத்து –

—————————————-

சூரணை -128
இவள் தாயாய் இவன் க்லேசம் பொறுக்க மாட்டாதே -அவனுக்கு பத்நியாய்-இனிய விஷயமாய் இருக்கையாலே
கண் அழிவற்ற புருஷகாரம்-

இத் தலையில் கார்யம் ஏறிட்டுக் கொண்டு அத்தலையை வசீகரித்தும் இரண்டு தலையும் பொருத்துகைக்கு
இவள் தான் கண் அழிவற்ற புருஷகாரமா என்ன -அருளிச் செய்கிறார் –
அதாவது
த்வம் மாதா  சர்வ லோகானாம் -என்றும் –
அகில ஜகன் மாதரம் -என்றும்
சொல்லுகிறபடியே இச் சேதனருக்கு இவள் மாதாவாய் –
தம் தம் மக்கள் அழுது சென்றால் தாய்மார் ஆவார் தரிக்க கில்லார் -பெரிய ஆழ்வார் திரு மொழி -2-2-3-
என்கிறபடியே -அந்த சம்பந்தமடியாக இவர்களுடைய க்லேசம் கண்டால் சஹிக்க மாட்டாதே –என்கிறபடியே
அவன் தன்னை வைலஷண்யத்தை கண்டு பிச்சேறி தன் சொல் வழி நடக்கும் படி அபிமத விஷயமாய்
இருக்கையாலே -கண் அழி வற்ற புருஷகாரம்-என்கை-

——————————————-

சூரணை-129
திருவடியை பொறுப்பிக்கும் அவள் தன் சொல் வழி வருமவனை
பொறுப்பிக்கச் சொல்ல வேண்டா இறே-

எல்லாம் செய்தாலும் – நிரங்குச ஸ்வாதந்த்ரனான சர்வேஸ்வரன் சேதனருடைய
அபராதங்களை நிறுத்து அறுத்து தீத்துவன் -என்று நிற்கும் அளவில்-இவளாலே
பொறுப்பிக்கப் போமோ -என்ன அருளிச் செய்கிறார் –
அதாவது –
தன்னை பத்து மாசம் தர்ஜன பர்ஜனம் பண்ணின அந்த ராஷசிகளுடைய அபராதங்களைக் கணக்கிட்டு –
சித்ரவதம் பண்ண உத்யோகித்து -நின்ற சொல் மிறுங்கனான திருவடியையும் உட்பட –
க குப்யேத -என்றும் –
ந கச்சின்ன அபராத்யதி -என்றும்
இத்யாதி உபதேசத்தாலே பொறுப்பிக்கும் அவள் –
மலராள் தனத்துள்ளான் –மூன்றாம் திரு அந்தாதி -3–என்றும்
மா மலர் மங்கை மண நோக்கமுண்டான் –பெரிய திரு மொழி -8-10-1–என்றும்
அல்லி மலர் மகள் போக மயக்குகள் ஆகியும் நிற்கும் –திரு வாய் மொழி -3-10-8-என்றும்
சொல்லுகிறபடி தன் யோக்யதையிலே குமிழ்  நீருண்டு
நின் அன்பின் வழி நின்று  சிலை பிடித்து எம்பிரான் ஏக- பெரிய ஆழ்வார் திரு மொழி -3-10-7-என்கிறபடி –
மாயா மிருகத்தின் பின்னே போ -என்னிலும் விளைவது அறியாதே அதன் பின்னே போம்படி
தன் சொல் வழி வருமவனை பொறுப்பிக்க வல்லவள் என்னுமிடம் -கிம்புநர் நியாய சித்தம் இறே -என்கை-

செய்தகவினுக்கு இல்லை கைம்மாறு -என்னும் படி இரண்டு தலைக்கும் தடுமாறாக உபகரித்து
தன் சொல் வழி போக வேண்டும் படியான திருவடியோடே மறுதலிக்கும் அவள் –
தான் முயங்கும் -என்னும்படியான போக்யதைக்குத் தோற்று -எத்தைச் செய்வேம் -என்று தலை தடுமாறி –
நின் அன்பின் வழி நின்று -அதனின் பின்னே படர்ந்தான் என்னும்படி விளைவது அறியாதே
முறுவலுக்கு தோற்று -சொல் வழி போம் அவனைப் பொறுப்பிக்கும் என்னும் இடம் சொல்ல வேண்டா இறே –
என்று இது தன்னை இவர் திரு தமையனாரும் அருளிச் செய்தார் இறே-

——————————————————————————-

ஸ்ரீ கோயில் கந்தாடை அப்பன் ஸ்வாமிகள் திருவடிகளே சரணம்
ஸ்ரீ பிள்ளை லோகாச்சார்யார் திருவடிகளே சரணம்
ஸ்ரீ பெரிய பெருமாள் பெரிய பிராட்டியார் ஆண்டாள் ஆழ்வார் எம்பெருமானார் ஜீயர் திருவடிகளே சரணம்

முமுஷுபடி-திருமந்திர பிரகரணம் -சூரணை 105-115..–ஸ்ரீ மணவாள மா முனிகள் வியாக்யானம் —

March 9, 2012

சூரணை -105
ஆய -என்கிற இத்தால் –
சென்றால் குடையாம் -என்கிறபடியே எல்லா அடிமைகளும்
செய்ய வேண்டும் என்று அபேஷிக்கிறது

ஆக நாராயண — பதத்தாலே -கைங்கர்ய பிரதிசம்பந்தியான ஈஸ்வரன் படியை அருளிச் செய்தார் ஆயிற்று –
இனி இதில் விபக்தி அம்சத்தாலே கைங்கர்யத்தை பிரார்திக்கிற படியை அருளிச் செய்கிறார் –
அதாவது
ஆய -என்கிற இந்த சதுர்தியாலே -சென்றால் குடையாம் –முதல் திரு அந்தாதி –53-என்கிற பாட்டில் சொல்லுகிறபடியே
திருவனந்தாழ்வானை  போலே சர்வ வித கைங்கர்யங்களையும் செய்ய வேணும் என்று அபேஷிக்கிறது -என்கை-

————————————————————–

சூரணை -106
நமஸ்ஸாலே  தன்னோடு உறவு இல்லை என்று வைத்து கைங்கர்யத்தை பிரார்த்திக்க கூடுமோ என்னில்-

நமஸ்ஸாலே தனக்கு என்று ஒன்றை விரும்புகைக்கு ப்ராப்தி இல்லாத அத்யந்த பாரதந்த்ர்யம் சொல்லி இருக்க –
இக் கைங்கர்யத்தை தான் விரும்பி அபேஷிக்கை சம்பவியாது என்று
இருக்குமவர்கள் பண்ணும் ப்ரசனத்தை அனுவதிக்கிறார் –

————————————————–

சூரணை -107
படியாய் கிடந்து உன் பவள வாய் காண்பேனே -என்கிறபடியே கைங்கர்ய பிரார்த்தனை
வந்தேறி அன்று -ஸ்வரூப பிரயுக்தம் –

அதுக்கு உத்தரம் அருளிச் செய்கிறார் –
அதாவது –
படியாய் கிடந்து உன் பவள வாய் காண்பேனே –பெருமாள் திருமொழி –4-9-என்று
அத்யந்த பாரதந்த்ர்யத்தோடே கைங்கர்ய பிரார்த்தனையும் சொல்லுகிற படியே கைங்கர்ய பிரார்த்தனை –
ஸ்வ போக்த்வத்வ ரூப அஹங்கார பிரயுக்தமாய் கொண்டு வந்தேறியானது அன்று –
சேஷிக்கு அதிசயத்தை விளைத்து அல்லது தான் தரியாத
படியான தன் ஸ்வரூபத்தை பற்றி வந்தது -என்கை-

—————————————————-

சூரணை -108
ஆகையால் வழு  இலா அடிமை செய்ய வேண்டும் நாம் -என்கிற பிரார்த்தனையை காட்டுகிறது –

உக்தத்தை ஹேதுவாய் கொண்டு சதுர்த்தியின் கைங்கர்ய பிரார்த்தனா பிரகாசத்வத்தை அருளிச் செய்கிறார் –
அதாவது –
கைங்கர்ய பிரார்த்தனை வந்தேறி அன்றிகே ஸ்வரூப பிரயுக்த3-3-1-என்கிற பிரார்த்தனையை
இச் சதுர்த்தி பிரகாசிப்பிகிறது -என்கை-

—————————————————

சூரணை-109
கண்ணார கண்டு கழிவதோர் காதலுற்றார்க்கும் உண்டோ கண்கள் துஞ்சுதல்-என்கிற படி
காண்பதற்கு முன்பு  உறக்கம் இல்லை –
கண்டால் -சதா பஸ்யந்தி -ஆகையால் உறக்கம் இல்லை –

இனி இந்த கைங்கர்ய ப்ரார்தனை இடை விடாமல் நடக்கைக்கு உறுப்பான ப்ராப்ய ருசியை உடையார்
படியை அருளிச் செய்கிறார் –
அதாவது –
இமையோர்கள்  குழாம் தொழுவதும்  சூழ்வதும் செய் தொல்லை மாலை கண்ணாரக் கண்டு
கழிவதோர் காதலுற்றார்க்கும் உண்டோ கண்கள் துஞ்சுதல் –திரு விருத்தம் –97-என்று
நித்ய சூரிகளுடைய திரளானது அநந்தரம் பண்ணுகிற சர்வேஸ்வரனை கண்கள் நிறையும் படி
கண்டு ஒழிய கழியாதபடியான காதலிலே நிலை நின்ற காதலிலே நிலை நின்றவர்களுக்கும்
கண்கள் உறங்குதல் உண்டோ -என்னுமா போலே
விஷயத்தை காண்பதற்கு முன் -ஞான சங்கோச ரூபமான உறக்கம் இல்லை –
கண்ட காலத்தில் -சதா பஸ்யந்தி -என்கிறபடியே
சதானுபவம் பண்ணுகையாலே உறக்கம் இல்லை -என்கை-

————————————————

சூரணை -110
பழுதே பல காலும் போயின -என்று இழந்த நாளுக்கு கூப்பிடுகிறவனுக்கு உறங்க விரகு இல்லை –

இன்னும் ஒரு ஹேதுவினாலே இவனுக்கு உறக்கம் இல்லாமையை அருளிச் செய்கிறார் –
அதாவது
செங்கண் அடலோத வண்ணர் அடி அரவணை மேல் கண்டு தொழுதேன்
பல காலும் பழுதே போயின என்று அஞ்சி அழுதேன் –முதல் திரு அந்தாதி -16-என்று
விஷயத்தைக் கண்டு அனுபவித்தவாறே –
இப்படி அனுபவிக்கைக்கு உடலான அநேக காலம் எல்லாம் வியர்த்தமே போய் விட்டதே என்று –
இழந்த நாளை நினைத்து க்லேசித்து கூப்பிடுகிறவனுக்கு மேல் உள்ள நாளில் உறக்கம் வர வழி இல்லை -என்கை-

———————————————————–

சூரணை -111
அன்று நான் பிறந்திலேன் பிறந்த பின் மறந்திலேன் -என்னா நின்றார்கள் இறே-

இன்னம் இவ் விஷயத்தில் அறிவு பிறந்தார்க்கு மறக்கப் போகாது என்னுமத்தை இசைவிக்கிறார் –
அதாவது
என்னைப் பெறுகைக்காக திருப்பதிகளிலே நிற்பது -இருப்பது -கிடப்பதாக நிற்க-
அக் காலத்தில் நான் ஞான லாபமான ஜென்மத்தை உடையனாக பெற்றிலேன் –
அந்த ஜன்மம் உண்டான பின்பு -அவனை ஒரு காலும் மறந்திலேன் -என்று சொல்லா நின்றார்கள் இறே –

ஆக
ப்ராப்ய வை லஷண்ய ஞானம் பிறந்தார் படி இது ஆகையாலே –
இந்த கைங்கர்ய ப்ரார்தனை இடைவிடாமல் நடக்கும் என்று கருத்து –

—————————————————–

சூரணை -112
இவ் அடிமை தான் -ஒழிவில் காலம் எல்லாம் உடனாய் மன்னி என்கிறபடியே
சர்வ தேச சர்வ கால சர்வ அவஸ்தைகளிலும் அனுவர்த்திக்கும் –

இனி இந்த கைங்கர்யத்துக்கு தேச காலாதி நியமம் இல்லாமையை அருளிச் செய்கிறார் –
அதாவது
இவ் ஆத்மாவினுடைய ஸ்வரூப அனுரூபமான புருஷார்த்தமான இந்த கைங்கர்யம் தான் –
ஒழிவில் காலம் எல்லாம் உடனாய் மன்னி –திரு வாய் மொழி –3-3-1-என்று
ஒழிவில்லாத காலம் எல்லாம் சர்வ தேசத்திலும் உடனாய்
சர்வ அவஸ்தையிலும் பிரியாது நின்று -என்கிற படியே
சர்வ தேசத்திலும்
சர்வ காலத்திலும்
சர்வ அவஸ்தையிலும்
நடந்து செல்லும் என்கை –

——————————————————–

சூரணை -113
எட்டு இழையாய் மூன்று சரடாய் இருப்பதொரு மங்கள ஸூத்ரம் போலே திருமந்தரம் –

பார்யைக்கு மங்கள ஸூத்திர தாரணம் பர்த்தாவுக்கு அனந்யார்ஹை என்று காட்டுமா போலே –
திரு மந்திர தாரணம் சேதனர்க்கு பகவத அனந்யர்ஹத்வ பிரகாசகம்  என்னும் இடம் தோற்ற –
இத்தை ஒரு மங்கள ஸூத்ரமாக நிரூபித்து அருளிச் செய்கிறார் –
அதாவது –
பதினாறு இழையாய் இரண்டு சரடாய் இருக்கும் லௌகிகமான மங்கள சூத்ரம் போல் அன்றிக்கே –
எட்டு இழையாய் மூன்று சரடாய் இருப்பதொரு மங்கள ஸூத்ரம் போலே –
எட்டு  திரு அஷரமாய்-
மூன்று பதமாய் இருக்கிறது திரு மந்த்ரம் -என்கை –

——————————————————–

சூரணை -114
இத்தால் ஈஸ்வரன் ஆத்மாக்களுக்கு பதியாய் நின்று ரஷிக்கும் என்கிறது –

இப்படி நிரூபித்து சொன்ன இத்தால் எவ்வர்த்தம் சொல்லுகிறது என்ன -அருளிச் செய்கிறார் –
அதாவது –
இத்தை மங்கள ஸூத்ரமாக சொன்ன இத்தால்-
ஈஸ்வரன் இத்தோடு அந்வயமுடைய ஆத்மாக்களுக்கு
பதியாய் நின்று ரஷிக்கும் என்று சொல்கிறது -என்கை-

——————————————————–

சூரணை -115
ஆக திரு மந்தரத்தால் –
எம்பிரானுக்கே உரியேனான நான்
எனக்கு உரியன் அன்றிக்கே ஒழிய வேணும்
சர்வ சேஷியான நாராயணனுக்கே
எல்லா அடிமைகளும் செய்யப் பெறுவேனாக வேணும் –
என்றது ஆயிற்று –

இனி இம் மந்தரத்தால் பிரதிபாதித்த அர்த்தத்தை ஸங்க்ரஹித்துச் சொல்லி
இத்தை நிகமித்து அருளுகிறார் –
ஆக என்று
கீழ் பரக்க அருளிச் செய்த எல்லாவற்றையும் தொகுத்து அருளிச் செய்கிறார் என்னும் இடம் தோற்ற

எம்பிரானுக்கே உரியேனான நான் -இதில்
எம்பெருமானுக்கு -என்று சதுர்த்யந்தமான பிரதம அஷரத்தில் அர்த்தத்தையும் –
அவதாரணத்தாலே-மத்யம அஷரத்தில் அர்த்தத்தையும்
உரியேனான நான் -த்ருதீய அஷரத்தில் அர்த்தத்தையும் -சொல்லுகையாலே –
பிரதம பதத்தை ஸங்க்ரஹித்த படி

எனக்கு உரியேன் அன்றிக்கே ஒழிய வேணும் -இதில்
எனக்கு உரியன் -என்று ஷஷ்டைந்தரமான மகார அர்த்தத்தையும் –
அன்றிக்கே ஒழிய -என்கையாலே நகார அர்த்தத்தையும்
வேணும் -என்கையாலே -இவ் அர்த்தம் சேதனனுக்கு பிரார்தநீயம் என்னும் அத்தையும் பிரதி பாதிக்கையாலே
மத்யம பதார்த்தைதை ஸங்க்ரஹித்த படி –

சர்வ சேஷியான  நாராயணனுக்கே எல்லா அடிமைகளும் செய்ய பெறுவேனாக வேணும் -இதில்
சர்வ சேஷியான நாராயணனுக்கே -என்று கைங்கர்ய பிரதி பந்த சம்பந்தியையும் –
கைங்கர்ய பிரார்த்தனா பிரகாசிகையான சதுர்தியையும் –
எல்லா அடிமைகளும் செய்யப் பெறுவேனாக வேணும் -என்று
கைங்கர்ய பிரார்த்தானா பிரகாரத்தையும் –
த்ருதீய பதார்த்தை ஸங்க்ரஹித்தபடி

என்றதாயிற்று -என்றது
என்று சொல்லிற்று ஆயிற்று -என்கை –

விஸ்தரேண அருளிச் செய்தததை மீளவும் இப்படி ஸங்க்ரஹித்து அருளிச் செய்தது
திரு மந்திர அர்த்தத்தை எல்லோரும் அனுசந்திதிக்கைக்காக –

ஆகையால் எல்லார்க்கும் இவ் அர்த்தம் எப்போதும் அனுசந்தேயம் .

——————————————————————————————-

ஸ்ரீ கோயில் கந்தாடை அப்பன் ஸ்வாமிகள் திருவடிகளே சரணம்
ஸ்ரீ பிள்ளை லோகாச்சார்யார் திருவடிகளே சரணம்
ஸ்ரீ பெரிய பெருமாள் பெரிய பிராட்டியார் ஆண்டாள் ஆழ்வார் எம்பெருமானார் ஜீயர் திருவடிகளே சரணம்

ஸ்ரீ முமுஷுப்படி-திருமந்திர பிரகரணம் -சூரணை 95-104–ஸ்ரீ மணவாள மா முனிகள் வியாக்யானம் —

March 8, 2012

சூரணை-95
நாராயணன் என்றது நாரங்களுக்கு அயநம்  என்ற படி

அநந்தரம் நாராயண பத அர்த்தத்தை அருளிச் செய்கிறார் –
அதாவது –
நாராயண பதம் தான் -நாரணாம் அயநம் ய ச நாராயண -என்றும் –
நாரா அயநம் யஸ்ய ச நாராயண -என்றும்
தத் புருஷ பஹூ வ்ரீஹி ரூப சமாச த்வய சித்தம் ஆகையாலே –
அதில் தத் புருஷனில் அர்த்தத்தை முந்துற அருளிச் செய்கிறார் –

(பேறு பலம் புருஷார்த்தம் ப்ராப்யம் உபேயம் பர்யாய சொற்கள்
புருஷனாலே அர்த்திக்கப் படுவதே புருஷார்த்தம் -அஜீரணம் தொலைந்த பிள்ளை பசி சொல்ல சொல்லத் தானே
கஞ்சி தொடங்கி கிரமமாக தருவது போலே – )

———————————————————

சூரணை -96
நாரங்கள் ஆவன நித்ய வஸ்துக்களினுடைய திரள் –

நாரங்கள் ஆகிறவை தாம் எவை -என்ன அருளிச் செய்கிறார் –
நார பதம் –
நர -என்றும்-நார -என்றும் -நாரா -என்றுமாய் –
ரிங்க்ஷயே-என்கிற தாதுவிலே -ர -என்ற பதமாய் -ஷயிக்கும் வஸ்துவைச் சொல்லி –
நகாரம் அதை நிஷேஷித்து –
நர -என்று ஷயம் இல்லாத நித்ய வஸ்துவைக் காட்டி –

சமூஹார்த்தத்திலே -அன்-பிரத்யமும் -ஆதி வ்ருத்யுமாய் -நார -என்று நித்ய வஸ்து சமூகத்தைச் சொல்லி –

நாரா -என்று பஹூ வசனம் ஆகையாலே -சமூக பாஹூள்யத்தைச் சொல்லுகையாலே –
நித்ய வஸ்துகளினுடைய திரள் -என்கிறார் –

இதில் -நித்ய -என்கையாலே -நர -சப்தார்த்தமும் –
வஸ்துக்கள்-என்கையாலே -நார -சப்தார்த்தமும் –
அவற்றின் உடைய -திரள்-என்கையாலே பஹூ வசநார்த்தமும் சொல்லப் பட்டது இறே-
(கறவை கணங்கள் பல போல மூன்றும் இங்கும் )

————————————————–

சூரணை-97
இவை ஆவன
ஞான ஆநந்த அமலத்வாதிகளும் –
ஞான சக்தியாதிகளும் –
வாத்சல்ய சௌசீல்யாதிகளும் –
திரு மேனியும் –
காந்தி சௌகுமார்யாதிகளும் –
திவ்ய பூஷணங்களும்-
திவ்ய ஆயுதங்களும் –
பெரிய பிராட்டியார் தொடக்கமான நாச்சிமார்களும் –
நித்ய சூரிகளும் –
சத்ர சாமராதிகளும் –
திரு வாசல் காக்கும் முதலிகளும் –
கணாதிபரும்-
முக்தரும் –
பரம ஆகாசமும் –
பிரகிருதியும் –
பத்தாத்மாக்களும் –
காலமும் –
மஹதாதி விஹாரங்களும் –
அண்டங்களும் –
அண்டத்துக்கு உள் பட்ட தேவாதி பதார்த்தங்களும் —

தாத்ருசங்களானவை தாம் எவை-என்ன -அருளிச் செய்கிறார்
ஞான ஆநந்த அமலத்வாதிகள் -ஆவன –
ஸ்வரூப நிரூபக தர்மங்கள் –
ஆதி சப்த்தத்தாலே -அனந்த்தத்வத்தைச் சொல்லுகிறது –

ஞான சக்த்யாதிகள் -ஆவன –
நிரூபித ஸ்வரூப விசேஷணங்களான சமஸ்த கல்யாண குணங்களுக்குப்
பிரதானமாய் இருந்துள்ள -ஞான சக்தி பல ஐஸ்வர்யம் வீர்ய தேஜஸ் களாகிற ஷட் குணங்கள் –

வாத்சல்ய சௌசீல்யாதிகள் -ஆவன
அந்த ஷட் குண்ய ஆயத்தமான -வாத்சல்ய சௌசீல்ய ஸ்வாமித்வ
சௌவ்லப்யாதி அஸங்க்யேய கல்யாண விசேஷங்கள்-

திரு மேனி -ஆவது –
அசாதாரணமான திவ்ய மங்கள விக்ரகம் –
ஏக வசனம் ஜாத் அபிப்ராயமாய்-நித்யமான திவ்ய விக்ரகத்தையும் –
ஐச்சிகமாக பரிகிரஹிக்கும் விக்ரஹாந்தரங்களையும் சொல்லுகிறது –
அல்லாத போது ஒரே சமூகமாக எண்ணி வருகிற பிரகரணத்துக்குச் சேராது –
இது தான் நடுவில்  திரு வீதி பிள்ளை பட்டர்-ஆச்சான் பிள்ளை -இவர்கள் அருளிச் செய்த
பிரபந்தங்களிலே ஸூஸ்பஷ்டம் –

காந்தி சௌகுமார்யாதிகள் -ஆவன –
அந்த விக்ரக குணங்களான -சௌந்தர்ய சௌகுமார்ய லாவண்ய யவ்வனாதிகள் –

திவ்ய பூஷணங்கள் -ஆவன –
ஆபரண சூரணையிலே பாஷ்யகாரர் அருளிச் செய்தபடியே –
க்ரீடாதி நூபுரமந்தமாக -அத் திருமேனிக்குச் சாத்தும் அசங்க்யேயமான திரு ஆபரணங்கள் –

திவ்ய ஆயுதங்கள் -ஆவன –
அழகுக்கும் ஆஸ்ரய விரோதி நிரசனத்துக்கும் உடலாய் இருந்துள்ள –
சங்கு சக்கர கதா அஸி சார்ங்காதி அசங்க்யேய ஆயுத விசேஷங்கள் –

பெரிய பிராட்டியார் தொடக்கமான நாச்சியார் -ஆவார் –
ஸ்ரீ வல்லப ஏவம் பூமி நீளா நாயக –
தேவி த்வாமனு நீளயா சஹா மஹீ தேவ்யா சஹஸ்ரம் ததா-ஸ்ரீ பட்டர் -என்கிறபடியே -பிரதான மஹிஷியான
பெரிய பிராட்டியார் முதலாக -தத் சமானைகளான பூமி நீளை களும் -மற்றும் அநேகராக சொல்லப் படுகிறவர்களும்-
லஷ்மீ ப்ரப்ருதி  மகிஷி வர்க்கங்களும் -என்று இறே ஆச்சான் பிள்ளை பரந்த படியில் அருளிச் செய்தது –

நித்ய சூரிகள் -ஆவார் –
அநந்த கருட விஷ்வக் சேனாதிகளாய் இருந்துள்ள அசங்க்யேயரான ஸூரி ஜனங்கள் –

சத்ர சாமராதிகள் -ஆவன-
கைங்கர்ய உபகரணங்களான சத்ர சாமர தால வ்ருந்த ப்ருங்கார பதத் க்ருஹாதிகள் –

திரு வாசல் காக்கும் முதலிகள்-ஆவார் –
சண்ட பிரசண்ட -பத்ர ஸூபத்ர-ஜய விஜயாதிகள்-(தாதா விதாதா )
கணாதிபர்-ஆவார்-குமுத குமுதாஷ-புண்டரீக வாமன-சங்கு கர்ண சர்வ நேத்ர ஸூமுக ஸூப்ரதிஷ்டாதிகள் –
(கோயில் காப்பார்களும் வாசல் காப்பார்களும் )

முக்தர் -ஆவார் –
கரை கண்டோர் -என்கிறபடியே சம்சார சாகரத்தைக் கடந்து அக்கரைப் பட்டு –
நித்ய ஸூரிகளோடு சாமானகாரராய் -நிகில கைங்கர்ய நிரதராய் இருக்கும் -அசங்க்யேயரான சேதனர்-

பரம ஆகாசம் -ஆவது –
பஞ்ச உபநிஷத் மயமான பரம பதம் -இது தான் பஞ்ச உபநிஷத்மயம்
ஆகையாலே -சமுகாத் மயமாய் இறே இருப்பது -ஆகையால் சமூக கணனைக்கு விரோதம் இல்லை –
பஞ்ச உபநிஷத் மயமாகையாலே பரம பதமும் சமூகாத் மயமாய் இருக்கும் -என்று இறே
ஆச்சான் பிள்ளை அருளி செய்தது –
பஞ்ச உபநிஷத்கள் -பரமேஷ்டி-புமான் -விச்வன்-நிவ்ருத்தன் -சர்வன் –

ஆக –
ஞான ஆநந்த அமலத்வாதிகளும் -என்று தொடங்கி-இவ்வளவும்
ஸ்வரூப நிரூபக தர்மங்களையும் –
நிரூபித ஸ்வரூப விசேஷணங்களான கல்யாண குணங்களையும் –
அக் குணங்களுக்கு பிரகாசமான திவ்ய மங்கள விக்ரஹத்தையும் –
விக்ரஹ குணமான சௌந்த்ர்யாதிகளையும் –
அந்த சௌந்தர்யாதிகளோபாதி பூத்தால் போலே சாத்தின திவ்ய ஆபரணங்களையும் –
அவ் ஆபரணங்களோடு விகல்ப்பிக்கலாம் படியான திவ்ய ஆயுதங்களையும் –
இவை இத்தனையும் காட்டில் எரித்த நிலவாகாத படி அருகே இருந்து அனுபவிக்கிற நாச்சிமாரையும் –
அச் சேர்த்தியிலே அடிமை செய்கிற நித்ய ஸூரிகளையும் –
அவர்களுக்கு கைங்கர்ய உபகரணங்களான சத்ர சாமராதிகளையும் –
இச் சேர்த்திக்கு என்ன வருகிறதோ -என்று வயிறு எரிந்து நோக்கும் திரு வாசல் காக்கும் முதலிகளும் –
அப்படி மங்களாசாசன பரராய் -திரு படை வீட்டுக்கு அடைய காவலாய் இருக்கிற கணாதிபரையும்-
நிவ்ருத்த சம்சாரராய் -அவர்களோடு ஒரு கோர்வையாய் அடிமை செய்கிற முக்தரையும் –
அவ் அடிமைக்கு வர்த்தகமான பரம பதத்தையும்
அருளிச் செய்தார் ஆயிற்று –

லீலா விபூதியில் உள்ளவற்றை அருளிச் செய்கிறார் மேல் –
பிரகிருதி -ஆவது –
குண த்ரயாத் மகதயா சமூஹாத்மிகையாய் இருக்கும் மூல பிரகிருதி –
குண த்ரயாத்மிகை ஆகையாலே மூல பிரகிருதியும் சமூஹாத்மிகையாய் இருக்கும் -என்று இறே
இதற்கும் ஆச்சான் பிள்ளை அருளிச் செய்தது –

பத்தாத்மாக்கள்-ஆவார் –
உரை மெழுகில் பொன் போலே இப் பிரக்ருதிக்குள்ளே உரு மாய்ந்து
கிடக்கிற ஆத்மாக்கள் –

காலம்-ஆவது –
அஹோத்ராதி விபாக யுகததயா சமூஹமாய் இருக்கும் அசித் விசேஷம் –
அஹோத்ராத்ராதி விபாகங்கள் அநேகம் ஆகையாலே காலமும் சமூஹாத் மகமாய இருக்கும் –
என்று இறே இதுக்கும் ஆச்சான் பிள்ளை அருளிச் செய்தது –
ஆக இவ்வளவும் ஸ்வரூபேன நித்யங்களான வஸ்துக்களைச் சொல்லிற்று –

மேலே பிரவாஹா ரூபேண நித்யங்களைச் சொல்லுகிறது –
ஸ்வரூபேண நித்யத்வமாவது -சத்தான பதார்த்ததினுடைய -உத்பத்தி விநாச அத்யந்த அபாவம் –
பிரவாஹா ரூபேண நித்யத்வமாவது -உத்பத்தி விநாச யோகியாகா நிற்கச் செய்தேயும்
பூர்வ காலத்தில் உண்டான நாம ரூப லிங்காதிகளுடைய அனந்யதா பாவம் –

இதில் மகாதாதி விகாரங்கள் -ஆவன –
மகத் தத்வம் தொடங்கி ப்ருத்வி அளவாக உண்டான இருபத்து மூன்று தத்வமும் –

அண்டங்கள் ஆவன –
இம் மகாதாதிகளாலே -ஆரப்தங்களாய் அண்டா நாந்து சஹஸ்ராணாம்
சஹஸ்ரான்ய யுதானி ச -என்கிற படியே அசங்க்யேயமாய் இருக்கிற அண்ட விசேஷங்கள்-

அண்டத்துக்கு உள் பட்ட தேவாதி பதார்த்தங்கள்-ஆவன –
அண்டார்ந்தார் வர்திகளான
தேவ மனுஷ்ய திர்யக் ஸ்தாவரங்கள்-

ஆக நார பதம் அருளிச் செய்தார் ஆயிற்று –

————————————————————

சூரணை -98
அயநம் -என்றது இவற்றுக்கு ஆஸ்ர்யம்  என்றபடி –

மேலே அயன -பதார்த்தத்தை அருளிச் செய்கிறார் –
அதாவது –
அயன சப்தம் ஆஸ்ரய வாசியாகையாலே இவற்றுக்கு அயநம் என்றது
இவற்றுக்கு ஆஸ்ரயம் என்றபடி -என்கை –

——————————————————

சூரணை -99-
அங்கன் இன்றிக்கே இவை தனை ஆஸ்ரயமாக உடையன் -என்னவுமாம் –

பஹூ வ்ரூஹி சமாச அர்த்தத்தை அருளிச் செய்கிறார் –
அதாவது –
இவற்றுக்கு ஆஸ்ரயம் என்று தத் புருஷனாக சொல்லுகை அன்றிக்கே –
இவை தன்னை ஆஸ்ரயமாக உடையன் -என்று பஹூ வ்ரிஹியாக சொல்லவுமாம் -என்கை

இவற்றுக்கு ஆஸ்ரயம் -என்கிற இடத்தில் குணங்களையும் சொல்லிற்றே ஆகிலும்
இவை தன்னை ஆஸ்ரயமாக உடையன் -என்கிற இடத்தில் குணங்களை ஒழிய சொல்ல வேணும் –
அக் குணங்களுக்கு வ்யாப்யத்வம் சொல்லும் அளவில் -ஆத்மாஸ்ரயமும் அனவஸ்தையுமாகிற
தோஷங்கள் வருமாகையால் -தன் குணங்களிலே ஈஸ்வரன் வியாபிக்கும் போது குண விசிஷ்டனாயே வியாபிக்க வேணும் –
நிர் குணமாய் வஸ்து இராமையாலே –
அப்போது வ்யாப்ய குணங்களே வ்யாபக குணங்களாய் அறுகையாலே ஆத்மாஸ்ர்ய தோஷம் உண்டாகும் –
அதுக்கு மேலே தன் குணங்களிலே குணி வியாபிக்க என்று புக்கால் -தத் ஆஸ்ர்யமான குணங்களையும் குணி
வியாபிக்க வேணும் -அந்த வ்யாபகனுடைய குணங்களையும் குணி வியாபிக்க வேணும் –
ஆகையாலே -அனவஸ்தாதுஸ்தமாம் -என்ற இது தன்னை ஸூஸ்பஷடமாக ஆச்சான் பிள்ளை அருளிச் செய்தார் இறே-

——————————————-

சூரணை -100
இவை இரண்டாலும் பலித்தது பரத்வ சௌ லப்யங்கள் –

இவ் உபய சமாசத்தாலும் பலிதாம்சத்தை அருளி செய்கிறார் -இது தொடங்கி -அதாவது –
நாரங்களுக்கு அயநம் -நாரங்களை அயநமாக உடையவன் -என்கிற இவை இரண்டாலும் – பலித்த அர்த்தம் –
தன்னை ஒழிந்த சமஸ்த வஸ்துக்களுக்கும் தான் ஆதாரமாய் இருக்கை யாகிற பரத்வமும் –
இப்படி பெரியனான தான் சகல சேதன அசேதனங்களிலும்  தன்னை அமைத்து கொண்டு
புக்கு இருக்கை யாகிற ஸௌலப்யமும் என்கை-

——————————————-

சூரணை -101
அந்தர்யாமித்வமும் -உபாயத்வமும் -உபேயத்வமும் -ஆகவுமாம் –

இன்னமும் ஒரு பிரகாரத்தாலே இந்த சமாச த்வய பலிதங்களை அருளிச் செய்கிறார்-
அதாவது –
பஹூவ்ரீஹியும் தத் புருஷனுமாகிற உபய சமாசத்தாலும் பலித்தது –
அந்தர்யாமி ப்ரஹ்மணாதிகளில் -சொல்லலுகிற படியே -அகில சேதன அசேதனங்களிலும்
அந்தராத்மதயா அவஸ்திதனாய் கொண்டு நியந்தாவாய் இருக்கை யாகிற -அந்தர்யாமித்வமும் –

இண் கதவ் -என்கிற தாதுவிலே யாதல் –
அயகதவ் -என்கிற தாதுவிலே யாதல்
சித்தமான அயன பதத்திலே – கரணே வ்யுத்புத்தியாலும்  -கர்மணி வ்யுத்புத்தி யாலும் –
பிரகாசிதமான உபாயத்வமும் உபேயத்வமும் -என்கை –

(அயனம் ஆஸ்ரயம் கீழே பார்த்தோம் –
இங்கு நாரங்கள் இதை அடைகின்றன இத்தால் அடைகின்றன -என்று கொண்டு
நாராயணனால் என்று கரணே –உபாயம்
நாராயணனை-கர்மணி- அடைகின்றனர் உபாயம் )

பஹூவ்ரீஹி யோஜனை சொல்லுகிற இடத்தில் யோக்யதா அனுகுணமாக நார சப்தத்தை
குணங்களை ஒழிந்த வஸ்துக்களுக்கு வாசகமாக கொண்டாப் போலே –
தத் புருஷ யோஜனையிலும் -அயன சப்தத்தை உபாய உபேய வாசியாக
கொள்ளும் அளவில் யோக்யதா அனுகுணமாக நார சப்தத்தை அசேதனங்களை ஒழிந்த
சேதன வஸ்துக்களுக்கு வாசகமாக கொள்ளக் கடவது –

நாரஸ்த்விதி சர்வ பும்ஸாம் சமூஹா பரிகச்யதே கதிராலபம்பனம் தஸ்ய தேன நாராயணஸ் ஸ்ம்ருத -என்றும்
நார சப்தேன ஜீவானாம் சமூஹா ப்ரோச்யதே புதை தேஷாமயான பூதத்வான் நாராயண இஹோச்யதே -என்றும்
இத்யாதிகளாலே இவ் அர்த்தம் சொல்லப் படா நின்றது இறே –

————————————————–

சூரணை -102
எம்பிரான் எந்தை -என்கையாலே
ஈச்வரனே எல்லா உறவு முறையும் என்றும் சொல்லும் –

கர்மணி வ்யுத்புத்தி சித்தமான ப்ராப்யத்வத்துக்கு சங்கோசம் இல்லாமையாலே –
சர்வ பிரகார விசிஷ்டமாய் இருக்கை யாலும் –
பந்து லாபமும் -ப்ராப்யமுமாய் இருக்கை யாலும் –
ஈஸ்வரனுடைய சர்வ வித பந்துத்வமும் இப் பதத்திலே சொல்லும்படியை அருளிச் செய்கிறார் –
அதாவது
நாராயண சப்தார்த்தை அனுசந்திக்கிற திருமங்கை ஆழ்வார் –
எம்பிரான் எந்தை என்னுடை சுற்றம் எனக்கு அரசு என்னுடை வாணாள் -பெரிய திருமொழி -1-1-6–என்கையாலே
ஈஸ்வரனே இவ் ஆத்மாக்களுக்கு சர்வ வித பந்துவும் என்று இப் பதத்திலே சொல்லும் என்கை –

——————————————————–

சூரணை -103
நாம் பிறர்க்கான அன்றும் அவன் நமக்காய் இருக்கும் –

இப்படி பந்து பூதனாய்க் கொண்டு இத் தலைக்கு அவன் செய்யுமது எது என்ன -அருளிச் செய்கிறார் –
அதாவது –
நாம் தன்னோடு ஓட்டற்று பிறர்க்கு நல்லராய் இருந்த காலத்திலும்
அவன் நமக்கு நல்லானாய் இருக்கும் என்கை –

——————————————————–

சூரணை -104
இரா மடமூட்டுவாரைப் போலே உள்ளே பதி கிடந்து -சத்தையே பிடித்து –
நோக்கிக் கொண்டு போரும்-

இப்படி நாம் அந்ய பரரான அன்றும் -நமக்கே யாய் இருந்து அவன் செய்து போருமது தான் எது –
என்ன அருளிச் செய்கிறார் –
அதாவது –
நேர்கொடுநேர் தங்கள் பக்கல் வந்து அபேஷிதங்களை வாங்கி ஜீவியாதே துர்மானத்தாலே
பட்டினியே திரியும் அவர்களையும் விடமாட்டாமையாலே -அசலறியாத படி -ராத்திரி மடத்திலே புஜிப்பாரை போலே –
தன் பக்கல் தலை சாயோம் -என்று இச் சேதனர் ஸ்வாதந்த்ர்யமடித்து திரியா நிற்க –
இவர்கள் கண் காணாதபடி அந்தராத்மாவாய் கொண்டு -உள்ளே மறைந்து இருந்து –
இவர்கள் சத்தையே தொடங்கி ரஷித்துக் கொண்டு போரும் என்கை-

————————————————————————————

ஸ்ரீ கோயில் கந்தாடை அப்பன் ஸ்வாமிகள் திருவடிகளே சரணம்
ஸ்ரீ பிள்ளை லோகாச்சார்யார் திருவடிகளே சரணம்
ஸ்ரீ பெரிய பெருமாள் பெரிய பிராட்டியார் ஆண்டாள் ஆழ்வார் எம்பெருமானார் ஜீயர் திருவடிகளே சரணம்