திரு விருத்தம் -44-ஸ்ரீ பெரியவாச்சான் பிள்ளை -வியாக்யானம் –

அவதாரிகை —
மனோ ரதத்துக்கு எட்டாது என்றீர் -அவன் விஷயம் எட்டாதோ என்ன –
அவன் அருளாலே காணலாம் அன்று காணலாம் என்கிறார் –

நிறமுயர் கோலமும் பேருமுருவமும் இவை இவை என்று
அறமுயல் ஞானச் சமயிகள் பேசிலும் அங்கு  அங்கு எல்லாம்
உறவுயர் ஞானச் சுடர் விளக்காய் நின்றதன்றி யொன்றும்
பெற முயன்றார் இல்லையால் எம்பிரான் பெருமையே -44-

நிறம் உயர் கோலம் -ஒப்பனையும் இவனைப் பற்றியே நிறம் பெரும் –
ஆபரணங்களுக்கு அழகு கொடுக்கும் பெருமாள் அன்றோ

பாசுரம் -44-நிறம் உயர் கோலமும் பெரும் உருவும்-துறையடைவு -தலைவி தலைவன் பெருமை கூறுதல் –பத்துடை அடியவர் -1-3-

பதவுரை

நிறம்–திருமேனி நிறமும்
உயர் கோலமும்–சிறந்த அலங்காரமும்
பேரும்–திருநாமமும்
உருவும்–வடிவமும்
இவை இவை என்று இனனின்னவையென்று
அங்கு அங்கு எல்லாம்–கீழ்ச்சொன்ன நிறம் அலங்காரம் திருநாமம் வடிவம் இவையெல்லாவற்றிலும்
உற உயர் ஞானம் சுடர் விளக்கு ஆய் நின்றது அன்றி–மிகவுயர்ந்த (தமது) ஞானமாகிற தீபத்தால் சிறிது விளக்கத்தைப் பெற்று நின்ற தொழிய
அறம் முயல் ஞானம் சமயிகள் பேசிலும்–தரும மார்க்கத்தால் முயன்று பெற்ற ஞானத்தையுடைய வைதிக ஸம்ப்ரதாயஸ்தர்கள் (ஒருவாறு பிறர்க்குச்) சொன்னாலும். (அவர்கள்)
எம்பிரான் பெருமையை–எம்பெருமானுடைய (ஒப்புயர்வற்ற) மஹிமையை
ஒன்றும் பெற முயன்றார் இல்லை–ஒரு வகை யாலும் முற்றும் அளவிட்டுக் கூறப்பெறும்படி முயற்சி செய்தார்களில்லை.

வியாக்யானம்  –

நிறம் இத்யாதி –
இவனை பற்றித் தான் நிறம் பெரும் படி யான ஒப்பனையும் —
ஆயதா -திருவடி வந்த கார்யத்தை மறந்து கவி பாட தொடங்கினான் –
வந்த கார்யம் முடிந்தது என்று அறிந்தானாகத்  தோள்களை கண்ட போதே –
ஆயதா ஆஜான பாஹூ –திரு முழம்  தாள் அளவும் நீண்டு பின்னையும் முடியாது இருக்கை –
பாஹவ-ராமஸ்ய தஷிணோ  பாஹூ-என்கிறபடியே சர்வ பூஷண பூஷார்ஹா –
அழகு இழந்து கிடக்கிற ஆபரணங்களை அலங்கரியாது ஒழிகிறது என் –
கிமர்தம் நவிபூஷிதா -இவ் ஆபரணங்களின் எழிலை கழற்றி இட்டு வைக்கிறது என் –
ராஜாக்கள் வெற்றிலையை விலக்குதல்–பால் குடியோம் என்னுதல் செய்வார்கள் –
இன்ன கோட்டை அழித்தால் அன்றி -என்று திரிவாரை போலே –
ஒன்றும் அறியாத காட்டில் திரிய கடவ குரங்குகள் அனுபவிக்கும் படி –
பெருக்காறு போலே இவ் வெறும் புறத்தில் அழகை கொள்ளையூட்டி கொள்ளுகிறது என் –பேரும் –
இவ் அழகுக்கு வாசகமான திரு நாமமும் -மகர நெடும் குழை காதர் போல –

திரு மலை நம்பி-பெரிய திரு மலை நம்பியின் திரு குமாரர் –
அந்திம தசையில் கணியனூர் சிறியாத்தானை-பிள்ளை தமக்கு  தஞ்சமாக
நினைத்திருக்கும் திரு நாமம் என் -அத்தை சொல்ல வேணும் -என்ன –
இவர் முன்னே நாம் எத்தை சொல்லுவது -என்று கூசி இரா நிற்க –
தாசரதீ பேசாது இருக்கும் அவஸ்தை அன்று காண் இது -என்ன
நாராயண ஆதி நாமங்களும் சொல்லிப் பொருவர் -ஆகிலும் விரும்பி இருப்பது
அழகிய மணவாள பெருமாள் -என்னும் திரு நாமத்தை -என்ன
பர்த்ரு நாமத்தோபாதியாய் இரா நின்றது -ஆகிலும் பிள்ளை நினைத்து இருந்தது
போக்கி தஞ்சம் இல்லை -என்று அழகிய மணவாள பெருமாளே சரணம் -என்று
திரு நாட்டுக்கு நடந்தார் –

கூரத் ஆழ்வானோ பாதி யாகையாலே பட்டரை பிள்ளை என்பர்
ஆச்சி மகன் அந்திம தசையிலே தன்னை அறியாதே கிடக்க பட்டர் எழுந்து அருளி
செவியி னில் ஊதி னாரை போலே -அழகிய மணவாள பெருமாளே சரணம் -என்ன
பூர்வ வாசனையாலே அறிவு குடி புகுந்து அத திரு நாமத்தை சொல்லி
திரு நாட்டுக்கு நடந்தார்  – 

உருவும் -ஆளவந்தார் மகனார் சொட்டை நம்பி அந்திம தசையில் முதலிகள் அடைய-புக்கிருந்து –
நீர் நினைத்து கிடக்கிறது என் -என்ன
வைகுண்டத்திலே  சென்றால் நம்பெருமாளுடைய குளிர்ந்த முகம் போலே
ஸ்ரீ வைகுண்ட நாதன் முகம் குளிர்ந்து இல்லையாகில் முறித்து கொண்டு
இங்கு ஏற ஓடிப் போரும் இத்தனை என்று கிடக்கிறேன் -என்றார் –

பட்டர் பெருமாள் பாடு புக்கிருக்க -பெருமாள் திருமஞ்சனத்து ஏறி அருளுகிறவர் –
பட்டரை கண்டு -உனக்கு வேண்டுவது என் -என்று கேட்டு அருள –
சேலையை கடுக்கி திருவரையையும் துடைப்பற்றையும் ஒரு கால் காட்டி அருள வேணும் -என்றார் –
பெருமாள் -அஞ்சினாயோ -என்று கேட்டருள –
நாயந்தே -பரமபதம் என் சிறு முறிப்படி அழியும் -உம்முடைய குளிர்ந்த திரு முகமும் –
திரு நாம தழும்பும் இழக்கிறேனாக  கருதி அஞ்சா நின்றேன் -என்றார்

உருவும் -வடிவழகும் –
இவை இவை என்று –
இது ஓர் ஒப்பனையே -இது ஒரு திரு நாமமே -இது ஓர் அழகே -என்று –
அறமுயல் –
அறத்தில் முயலா நின்றுள்ள –
ஞான சமயிகள் –
தஹர வித்தை -சாண்டில்ய வித்தை -சத் வித்தை இவற்றாலே யனவரத பாவனை பண்ணி-பக்தி நிஷ்டனாய் –
அந்த ஸ்நேஹத்தாலே ஓர் ஓன்று அனுபவித்து -அதுக்கு அவ்வருகு போக மாட்டாதே-இருக்கும் அவர்கள் –
பேசிலும் –
சொல்லப் புக்கார்கள் ஆகிலும் –
அங்கு அங்கு எல்லாம் –
அவ்  ஒப்பனையிலும் -திரு நாமத்திலும் -வடிவிலும் –
உற-
கிட்ட –
உயர் ஞான சுடர் விளக்காய் நின்றதன்றி –
மிக்க ஞான பிரகாசத்தை உடையரான மாத்திரம்  அன்றி –
எம்பிரான் பெருமையை ஒன்றும் பெற முயன்றார் இல்லையால் –
தன் அருளாலே எனக்கு விஷயமாக்கின உபகாரனுடைய பெருமையை
ஒருத்தரும் கிட்டும்படி முயன்றார் இல்லை என்று அந்வயம்-

—————————————————————

ஸ்ரீ கந்தாடை அப்பன் திருவடிகளே சரணம்
ஸ்ரீ பெரியவாச்சான் பிள்ளை திருவடிகளே சரணம் .
நம் ஆழ்வார் திருவடிகளே சரணம்.
பெரிய பெருமாள் பெரிய பிராட்டியார் ஆண்டாள் ஆழ்வார் எம்பெருமானார் ஜீயர் திருவடிகளே சரணம் .

Leave a Reply

Fill in your details below or click an icon to log in:

WordPress.com Logo

You are commenting using your WordPress.com account. Log Out /  Change )

Google photo

You are commenting using your Google account. Log Out /  Change )

Twitter picture

You are commenting using your Twitter account. Log Out /  Change )

Facebook photo

You are commenting using your Facebook account. Log Out /  Change )

Connecting to %s


%d bloggers like this: