ஸ்ரீ முமுஷுப்படி—சரம ஸ்லோஹ பிரகரணம்–சூரணை-236-253-ஸ்ரீ மணவாள மா முனிகள் வியாக்யானம் —

சூரணை -236
சரணம் -உபாயமாக

இனி பஞ்சம பதத்தை உபாதானம் பண்ணுகிறார் -அதுக்கு அர்த்தம்
அருளிச் செய்கிறார் -உபாயமாக -என்று –

——————————————-

சூரணை -237
இந்த சரண சப்தம்
ரஷிதாவையும்
க்ருஹத்தையும்
உபாயத்தையும்
காட்டக் கடவதே ஆகிலும் இவ் இடத்தில் உபாயத்தையே காட்டுகிறது –
கீழோடு சேர வேண்டுகையாலே –

அர்த்தாந்தரங்களையும் காட்டவற்றாய் இருக்க -இவ் இடத்தில் இது உபாயத்தையே காட்டுகிறமையை –
சஹேதுகமாக அருளிச் செய்கிறார் –
அதாவது
உபாயே க்ருக ரஷித்ரஸ் சப்தஸ் சரண மித்யாயம் வர்த்ததே -என்கிறபடி
சரண சப்தமான இது -ரஷிதாவையும்  க்ருஹத்தையும் உபாயத்தையும்
காட்டக் கடவதே ஆகிலும் -சாம்ப்ரதம் சைஷ உபாயர்த்தைக வாசக -என்கிறபடி –
இந்த ஸ்தலத்திலே உபாயத்தையே காட்டுகிறது –
சர்வ தர்மங்களையும் விட்டு தன்னையே பற்றச் சொல்லுகிற பிரகரணம் ஆகையாலே –
கீழோடு சேர வேண்டுகையாலே -என்கை –

—————————————————

சூரணை -238
வ்ரஜ-புத்தி பண்ணு –

இனி ஷஷ்ட பதத்தை உபாதானம் பண்ணுகிறார் -வ்ரஜ -என்று –
அதுக்கு அர்த்தம் அருளிச் செய்கிறார் -புத்தி பண்ணு -என்று –

——————————————–

சூரணை-239
கத்யர்த்தமாவது புத்த்யர்தமாய் -அத்தியவசி என்ற படி –

அது தன்னை விசதீகரிக்கிறார் –
அதாவது
வ்ரஜக தவ்–என்கிற தாதுவிலே -கத்யர்த்தமாய் -கத்யர்த்தா  புத்த்யர்தா -என்கிற ந்யாயத்தாலே
கத்யர்த்தமாவது புத்யர்த்தமாய் -அத்தியவசி -என்றபடி -என்கை-
இந்த புத்தி ஆகிறது த்யாஜ்யகோடியிலே உத்தீர்ணமாய் -உபாய கோடியிலே அதனு பிரவிஷ்டமாய் –
பிரபகாந்தர பரித்யாக பூர்வமாய் -பகவத் ரஷகத்வ அனுமதி ரூபமாய் -சைதன்ய ஹேதுவாய்-
ஸ்வரூப அநு ரூபமாய் -வியபிசார விளம்ப விதுரமாய் -இருப்பதொரு அத்யவசாயாத்மாக ஞான விசேஷம் –
என்று பரந்த படியிலே இவர் அருளிச் செய்த இது இவ் இடத்திலே அநு சந்தேயம் –

———————————————————-

சூரணை-240-
வாசிக காயிகங்களும் இதுக்கு அபேஷிதங்களாய் இருக்கச் செய்தேயும்
ஞானான் மோஷம் ஆகையாலே மானசமான அனுஷ்டானத்தைச் சொல்கிறது –

சாமான்யேன கதி வாசியான இது -மானச வாசக காயிக ரூபமான -கதி த்ரயத்தையும்
காட்டவற்றாய் இருக்க -மானசமான அத்யவசாய மாத்ரத்திலே ஒதுக்குகிறது என் -என்ன
அருளிச் செய்கிறார் –
அதாவது –
சிந்தையாலும் சொல்லாலும் செய்கையினாலும்  -திரு வாய் மொழி -6-5-11–என்கிறபடி
கரண த்ரயத்தாலும் உண்டான ஸ்வீகாரம் அதிகார பூர்த்திக்கு உடலாகையாலே –
வர்ணோக்தி ரூபமான வாசிகமும் –
அஞ்சலியாதி ரூபமான காயிகமும் –
இந்த ஸ்வீகாரத்துக்கு அபேஷிதங்களாய் இருக்க செய்தேயும் -ஞானான் மோஷ –
ஆகையாலே -அவை இரண்டையும் ஒழிய மானசமான அனுஷ்டான மாத்ரத்தைச்
சொல்லுகிறது -என்கை –
ஆக பிரதி பதம் அர்த்தம் அருளிச் செய்தார் ஆயிற்று –

————————————————————-

சூரணை -241
ஆக -த்யாஜ்யத்தைச் சொல்லி –
த்யாக பிரகாரத்தைச் சொல்லி –
பற்றப்படும் உபாயத்தைச் சொல்லி –
உபாய நைரபேஷ்யம்  சொல்லி –
உபாயத்வம் சொல்லி –
உபாய ஸ்வீகாரம் சொல்லுகிறது –

இனி பூர்வார்த்தத்தால் சொல்லுகிற அர்த்தத்தை அநுவதித்து நிகமிக்கிறார் –
அதாவது –
ஆக பூர்வ அர்த்தத்தால் –
சர்வ தர்மான் -என்று த்யாஜ்யத்தைச் சொல்லி –
பரித்யஜ்ய -என்று த்யாக பிரகாரத்தைச் சொல்லி –
மாம்-என்று பற்றப்படும் உபாயத்தைச் சொல்லி –
ஏகம் -என்று உபாய நைரபேஷயம் சொல்லி –
சரணம் -என்று உபாயத்வம்  சொல்லி –
வ்ரஜ -என்று உபாய ஸ்வீகாரம் சொல்லுகிறது -என்கை

—————————————————

சூரணை -242
அஹம்

அனந்தரம் உத்தர அர்த்தத்துக்கு அர்த்தம் அருளிச் செய்வதாகக் கோலி-அதில்
பிரதம பதத்தை உபாதானம் பண்ணுகிறார் -அஹம் -என்று –

——————————————————-

சூரணை -243
ஸ்வ க்ருத்யத்தை அருளிச் செய்கிறான் –

இவ் உத்தர அர்த்தத்தில் ஈஸ்வரன் செய்து அருளுகிற அம்சத்தை அருளிச் செய்கிறார் –
அதாவது -அதிகாரி க்ருத்யம் இறே பூர்வ அர்த்தத்தில்  சொல்லிற்று –
உபாய பூதனான தன்னுடைய க்ருத்யத்தை அருளிச் செய்கிறது இதிலே இறே-

———————————————-

சூரணை -244
சர்வஞ்ஞானாய் -சர்வ சக்தியாய் -ப்ராப்தனான -நான் –

இனி இப் பதத்துக்கு அர்த்தம் அருளிச் செய்கிறார் –
அதாவது
யஸ் சர்வஞ்ஞஸ் சர்வவித் -என்கிறபடியே -சர்வத்தையும் அறியுமவனாய் –
பராச்ய சக்திர் விவிதைவ ஸ்ருயதே -என்கிறபடி எல்லா சாமர்த்தத்தையும்
உடையனாய் -சேஷி ஆகையாலே -ப்ராப்தனாய் இருக்கிற நான் -என்கை-

————————————————-

சூரணை -245
இவன் கீழ் நின்ற நிலையும்-
மேல் போக்கடியும் அறிகையும் –
அறிந்தபடி செய்து தலைக் கட்டுகைக்கும் –
ஏகாந்தமான குண விசேஷங்களையும் –
தன் பேறாக செய்து தலைக் கட்டுகைக்கு ஈடான
பந்த விசேஷத்தையும் காட்டுகிறது –

அல்லாத குணங்கள் எல்லாம் கிடக்க -இந்த குண விசேஷங்களை -இவ் அஹம் சப்தம் –
காட்டுகிற இதுக்கு பிரயோஜனம் அருளிச் செய்கிறார் –
அதாவது
இச் சேதனனுக்கு அநிஷ்ட நிவ்ருத்தி இஷ்ட ப்ராப்திகளை பண்ணும் அளவில் –
இவன் பூர்வத்தில் நின்ற நிலையும் –
மேலே போக தக்க வழியும் அறிகைக்கும் –
அறிந்த படி அவற்றை செய்து தலைக் கட்டுகைக்கும் –
தக்கவையாய் இருந்துள்ள-சர்வஞ்ஞ்த்வ சர்வ சக்தித்வங்கள் ஆகிற குண விசேஷங்களையும் —
இவன் கார்யம் செய்யும் இடத்தில் இவனுக்காக அன்றிக்கே தன் பேறாகச் செய்து
தலைக் கட்டுகைக்கு ஈடான சேஷத்வ ரூப பந்த விசேஷத்தையும் –
பிரகாசிப்பிக்கிறது -என்கை –

மாம்-என்கிற இடத்தில் ஆஸ்ரயண த்துக்கு ஏகாந்தமான குண விசேஷங்கள் பிரகாசித்தால் போலே –
அஹம்-என்கிற இடத்திலும் கார்ய கரத்வத்துக்கு ஏகாந்தமான குண விசேஷங்கள் பிரகாசிக்கும் இறே –
வாத்சல்யாதிகள் -இல்லாத போது ஆஸ்ர்யணம் கூடாது போலே -ஞான சக்த்யாதிகள் இல்லாத போது –
கார்ய கரத்வம் கிடையாமையாலே -இவ் இடத்தில் ஞான பிராப்தியும் சொன்ன இது பூர்த்திக்கும் உப லஷணம்-

————————————————————

சூரணை -246
தனக்காகக் கொண்ட சாரத்திய வேஷத்தை
அவனை இட்டுப் பாராதே -தன்னை இட்டுப் பார்த்து –
அஞ்சின அச்சம் தீர -தானான தன்மையை –
அஹம் -என்று காட்டுகிறான் –

இப் பதத்தில்-மாம் -என்கிற இடத்தில் சாரதியாய் நின்ற பாரதந்த்ர்யத்துக்கு எதிர்த் தட்டான
அவன் ஸ்வாதந்த்ர்யத்தை பிரகாசிப்பித்தமையை அருளிச் செய்கிறார் –
அதாவது –
மாம் -என்ற சாரத்திய வேஷத்தோடே நிற்கிற தன்னைப் பற்றிச் சொன்ன போது –
அர்ஜுனன் தன்னுடைய ரஷண அர்த்தமாக ஏறிட்டு கொண்ட சாரத்திய வேஷத்தை –
சர்வதிகனானவன் இப்படி தாழ நின்றது தன் குணத்தாலே இறே -என்று அவனை இட்டுப் பாராதே –
நமக்கு இழி தொழில் செய்து சாரதியாய் நிற்கிறவன் அன்றோ -என்று தன்னை இட்டுப் பார்த்து –
சர்வ தர்மங்களையும் விட்டு என்னைப் பற்று என்னா நின்றான் -இது என்னாகக் கடவது -என்று
அஞ்சின அச்சம் தீர ஸ்வாதீன த்ரிவித சேதன அசேதன ஸ்வரூப ஸ்திதி பிரவ்ருதிகனாய்க் கொண்டு –
நிரந்குச ஸ்வதந்த்ரனாய் இருக்கிற தன்னுடைய யதாவஸ்தித வேஷத்தை -அஹம் -என்று
தர்சிப்பிக்கிறான் -என்கை –

———————————————

சூரணை-247
கீழில்  பாரதந்த்ர்யமும் இந்த ஸ்வாதந்த்ர்யத்தின் உடைய எல்லை நிலம் இறே –

ஏதம் பூதனானவன் பரதந்த்ரன் ஆனதும் தனக்கு ஸ்வரூபமாய்  செய்தது அன்று
என்னும் இடத்தை அருளிச் செய்கிறார் –
அதாவது –
கீழ் சாரதியாய் நின்ற பாரதந்தர்யமும் -நினைத்தது செய்யும் அளவில் தனக்கொரு
நிர்வாகர் இல்லாதபடியான இந்த ஸ்வாதந்த்ர்யத்தின் உடைய ஸீமா பூமி இறே -என்கை –

——————————————————–

சூரணை -248
த்வா -அஞ்ஞனாய் -அசக்தனாய் -அப்ராப்தனாய்-என்னையே
உபாயமாகப் பற்றி இருக்கிற  உன்னை –

அநந்தரம் த்வதீய பதத்தை உபாதானம் பண்ணுகிறார் -த்வா -என்று
அதுக்கு அர்த்தம் அருளிச் செய்கிறார் –
அதாவது
உன் கார்யங்கள் அறிகைக்கு தக்க ஞானம் இல்லாதவனாய் –
அறிந்தாலும் செய்து தலைக் கட்டிக் கொள்கைக்கு சக்தி இல்லாதவனாய் –
அது தான் உண்டானாலும் உன் உடைய ரஷணத்தில் உனக்கு பிராப்தி இல்லாதவனாய் –
இப்படி இருக்கையாலே –
சர்வ தர்மங்களையும் விட்டு என்னையே நிரபேஷ உபாயமாக பரிக்ரஹித்து இருக்கிற உன்னை -என்கை –

—————————————————–

சூரணை -249
சர்வ பாபேப்யோ -மத் ப்ராப்தி ப்ராபகங்கள் என்று
யாவை யாவை சில பாபங்களைக் குறித்து அஞ்சுகிறாய்-
அவ்வோ பாபங்கள் எல்லாவற்றிலும் நின்று –

அநந்தரம் த்ருதீய பதத்தை உபாதானம் பண்ணுகிறார் -சர்வ பாபேப்யோ -என்று –
இதுவும் -பாபமும் -பஹூ வசனமும்- சர்வ சப்தமுமாய் -த்ரி பிரகாரமாய் -இருக்கையாலே –
இம் மூன்றையும் உள் கொண்டு -இப் பதத்துக்கு அர்த்தம் அருளிச் செய்கிறார் –
அதாவது
பாபம் ஆகிறது -இஷ்ட விரோதியாயும் அநிஷ்ட ஹேதுவாயும்-இருக்கும் அது ஆகையாலும் –
மோஷ பிரகரணம் ஆகையாலே இவ் இடத்தில் இஷ்ட விரோதிகள் ஆகிற பகவத் லாப
விரோதிகள் ஆகையாலும் –
அதில் ஞான விரோதியும் -ருசி விரோதியும் உபாய விரோதியும்- பண்டே நிவ்ருத்தம் ஆகையாலும் –
இனி உள்ளது ப்ராப்தி விரோதி ஆகையாலே நீ என்னை பிராபிக்கைக்கு பிரதி பந்தகங்கள் என்று
யாவை யாவை சில பாபங்களை உத்தேசித்து பயப்படுகிறாய் –
அந்த அந்த பாபங்கள் எல்லாவற்றிலும் நின்று -என்கை –

—————————————————————–

சூரணை -250
பொய் நின்ற ஞானமும் -பொல்லா ஒழுக்கும் -அழுக்கு உடம்பும் –
என்கிறபடியே
அவித்யா கர்ம வாஸநா ருசி பிரகிருதி சம்பந்தங்களைச் சொல்லுகிறது –

அதில் பஹூ வசன விவஷிதங்களை அருளிச் செய்கிறார் –
அதாவது –
பொய் நின்ற ஞானமும் பொல்லா ஒழுக்கும் அழுக்கு உடம்பும் -என்று
உத்பத்தி விநாசாதி-யோகத்தாலே -அசத்திய சப்த வாச்யனான அசேதன விசேஷத்தில் ஆத்ம ஞானமும்
அந்த தேக ஆத்ம அபிமானம் அடியான -சாம்சாரிக துஷ்கர்ம ப்ரவர்த்தியும் –
அந்த கர்மம் அடியாக வரக் கடவதான -மாம்ச அஸ்ருகாதி மல ரூப தேக சம்பந்தமும் –
என்று சொல்லுகிறபடியே –
அவித்யையும் -கர்மமும் -வாசனையும் -ருசியும் -பிரகிருதி சம்பந்தமும்
ஆகிற அவற்றைச் சொல்லுகிறது -என்கை –
இவற்றில் அவித்யை ஆவது -ஞான அனுதய ரூபமாயும் -அன்யதா ஞான ரூபமாயும்-
விபரீத ஞான ரூபமாயும் -மூன்று வகைப் பட்ட அஞ்ஞானமும்
கர்மம் ஆவது -புண்ய பாவம் -மோஷத்தைப் பற்ற பாபத்தோபாதி புண்ணியமும் த்யாஜ்யமாம் –
புண்ய பாபே விதூயே -என்னக் கடவது இறே –
வாசனை ஆவது -அஞ்ஞான வாசனையும் -கர்ம வாசனையும் -பிரகிருதி சம்பந்த வாசனையும் –
ருசியும் -விஷய பேகத்தாலே பஹூ விதையாய் இருக்கும் –
பிரகிருதி சம்பந்தம் ஆவது -ஸ்தூல சூஷ்ம ரூபமாய் இருந்துள்ள அசித் சம்பந்தம் –

——————————————————————-

சூரணை -251
தருணச் சேத கண்டூ யநாதிகளை போலே –
பிரகிருதி வாசனையாலே -அநு வர்த்திக்கும் அவை என்ன –

லோகாபவாத பீதியாலும் -கருணையாலும் -கலக்கத்தாலும் -செய்யும் அவை என்ன –
எல்லாவற்றையும் நினைக்கிறது –
இனி சப்த விவஷிதத்தை அருளிச் செய்கிறார் –
அதாவது –
துரும்பு நறுக்குகை -தினவு தின்ற இடம் சொரிகை -தொடக்கமானவை போலே –
அபுத்தி பூர்வகமாக பிரகிருதி வாசனையாலே அநு வர்த்திக்கும் உத்த ராகங்கள் என்ன –
நாம் இவற்றைச் செய்யாத போது -லோகம் நம்மை அபவாதம் சொல்லுமே -என்கிற பயத்தாலும் –
நம்மை கண்டு லௌகிகர் இவற்றைத் தவிருவர்கள் ஆகில் அவர்களுக்கு விநாசம் ஆமே -ஐயோ -என்ற
கிருபையாலும் செய்யும் நித்ய நைமித்திய கர்மங்கள் என்ன –
ரஜஸ் தமஸ் ஸூக்களால் கலங்கி த்யக்த உபாயங்களில் அன்வயித்தல் -புன பிரபத்தி பண்ணுதல் –
செய்யும் அவை என்ன -எல்லாவற்றையும் நினைக்கிறது -என்கை –

—————————————————————–

சூரணை -252
உன்மத்த பிரவ்ருத்திக்கு க்ராம ப்ராப்தி போலே -த்யஜித்த உபாயங்களிலே இவை
அன்விதங்கள் ஆமோ -என்று நினைக்க வேண்டா –

சாதனா புத்த்யா செய்யாதவையும் -வஸ்துகத்யா  சாதனா கோடியிலே அன்வயிக்கும்-
என்னுமத்தை சங்கா பூர்வமாக அருளி செய்கிறார் –
அதாவது –
உந்மாதச்  சித்த விப்ரம-என்கிற படியே சித்த விப்ரமம் பிறந்தான் ஒருவன் –
இன்ன ஊருக்குப் போகிறோம் -என்ற நினைவு இன்றிக்கே ஒரு வழியே போகா நின்றால்-
அவ்வழிக்கு  ஓர் ஊரூடே சம்பந்தம் உண்டாய் இருக்கையாலே அவ்வூரிலே சென்று சேருமா போலே –
சாதனா புத்தி ரஹிதமாக லோகாபவாத பீத்யாதிகளாலே செய்யப் படுகிற இவை –
விட்ட உபாயங்களிலே அன்விதங்கள் ஆமோ -என்று நினைக்க வேண்டா –
அன்விதங்களாயே விடும் என்ற படி –
ஆன்ரூ சம்சய பிரதானராய் அனுஷ்டித்தாலும் ஏறிட்ட கட்டி ஆகாசத்திலே நில்லாதது போலே
அவையும் ஒரு பலத்தோடே சந்திப்பிக்கக் கடவது –
ஆகையால் அவையும் பாப சப்த வாச்யமாகக் கடவது -என்று இறே
தனி சரமத்தில் இவர் தாமே அருளிச் செய்கிறார் –

————————————————-

சூரணை -253
கலங்கி உபாய புத்த்யா பிரபத்தியும் பாதகத்தோடு ஒக்கும் –

அது தானே ஆகிறது -புன ப்ரபத்திக்கு தோஷம் எது என்ன -அருளிச் செய்கிறார் –
அதாவது
சக்ருத் அனுஷ்டானம் ஒழிய புனர் அனுஷ்டானத்தை சஹியாத பிரபத்தி
ஸ்வாபத்தை அறியாதே கலங்கி அநிஷ்ட நிவ்ருத்திகாக வாதல் -இஷ்ட ப்ராப்த்திக்காக வாதல் –
உபய புத்த்யா மீண்டு பண்ணும் பிரபத்தியும் -அத பாதக பீதஸ்த்வம்-என்று
உபாயாந்தரம் போலே பாதக சமம் -என்கை –
——————————————————————————-

ஸ்ரீ கோயில் கந்தாடை அப்பன் ஸ்வாமிகள் திருவடிகளே சரணம்
ஸ்ரீ பிள்ளை லோகாச்சார்யார் திருவடிகளே சரணம்
ஸ்ரீ பெரிய பெருமாள் பெரிய பிராட்டியார் ஆண்டாள் ஆழ்வார் எம்பெருமானார் ஜீயர் திருவடிகளே சரணம் –

Leave a Reply

Fill in your details below or click an icon to log in:

WordPress.com Logo

You are commenting using your WordPress.com account. Log Out /  Change )

Google photo

You are commenting using your Google account. Log Out /  Change )

Twitter picture

You are commenting using your Twitter account. Log Out /  Change )

Facebook photo

You are commenting using your Facebook account. Log Out /  Change )

Connecting to %s


%d bloggers like this: