Archive for December, 2011

ஆச்சார்ய ஹ்ருதயம் சூர்ணிகை -81/82

December 27, 2011
தேவத்வமும் நிந்தை யானவனுக்கு ஒளி வரும் ஜனிகள் போலே
 பிரம்மா ஜன்மமும் இழுக்கு என்பார்க்கு பண்டை நாளில் பிறவி உள் நாட்டு தேசு இறே
அகம் வோ பாந்தவ ஜாதி-யான் உங்களில் ஒருவன்-சக்கரவர்த்தி திரு மகன் என்று தேவத்வ ஜாதி நிந்தை
உன் தன்னை சிறு பேரு அழைத்தனவும்
பண்டை நாளில் பிறவி-

பண்டை நாளாலே நின் திரு அருளும் பங்கயத்தாள் திரு அருளும் கொண்டு நின் கோயில் சீய்த்து பல் படி கால் குடி குடி வழி வந்து ஆள் செய்யும் தொண்டரோர்க்கு அருளி சோதி வாய் திறந்து உன் தாமரை கண்களால் நோக்காய் –9-2-1
குடிக் கிடந்தது ஆக்கம் செய்து நின் தீர்த்த அசிமைக் குற்றேவல் செய்து உன் பொன் அடிக் கடவாதே வழி வருகின்ற அடியோர்க்கு அருளி-9-2-2
கிடந்த நாள் கிடந்தாய் எத்தனை காலம் கிடத்தி உன் திரு உடம்பு அசைய தொடர்ந்து குற்றேவல் செய்து தோல் அடிமை வழி வரும் தொண்டரோர்க்கு அருளி-9-2-3-
பரதன் போல்–ஆனந்தமாக தேரில் ஏறி-பெருமாள் அருளியதை செய்து தலை கட்ட -சகஜ கைங்கர்யம்-சக ஜாதம்-தொல் அடிமை-
பிரிக்க முடியாத தொண்டர் குளம்-பண்டை நாளில் பிறவி-வழி வரும் தொண்டர்க்கு அருளி-தம் உடைய யோக்யதை சொல்ல வந்தது இல்லை இந்த மூன்று பாட்டிலும்
அநந்ய கதித்வம் ஒருவர்க்கே இருப்பாரை -உனக்கு பணி செய்யும் தவம் உடைய –புகல் இல்லா அடியேன்–
பண்டை நாளில் பிறவி–தாஸ்ய விரோதி-அகங்காரம் மம காரம் ஜென்மாதி அபிமானம் இன்றி கைங்கர்ய அனுகூல குடி பிறப்பு
ஆழி அம் பேர்  ஆயற்கு ஆளாம் பிறப்பு உள் நாட்டு தேஜஸ்-மேன்மை அளிக்கும்
உள் நாட்டு தேசு அன்றே வு  ழ்     வினையை அஞ்சுமே
விண்ணாட்டை ஒன்றாக மெச்சுமே மண்ணாட்டில்
ஆராகி எவ் விழி விற்றானாலும் ஆழி அம் கை
பேர் ஆயற்கு ஆளாம் பிறப்பு -பெரிய திரு அந்தாதி 79
பகவத் விமுகர்-புற நாடு -பேர் ஆயர் கோபாலக்ருஷ்ணன் –உள் நாடு -பரம பதம் -நித்ய விபூதி
பகவத் விமிக பிரசுரம்-முகம் திருப்பி இருக்கும்-சம்சார மண்டலம் -லீலா விபூதி –
பகவத் அனுகூல்ய போக ரசத்தில் ஆழ்ந்து –அந்தரங்கர் -அபிராக்ருத திவ்ய மங்கள விக்ரகம் கொண்டு கைங்கர்யம்
இதுவும் ஆழ்வார் பிறவியும் தேஜஸ் கரம் தான் -வடிவை பரிகிரகித்து -அனுகூலமான ஜன்மம் -குலசேகரர் திர்யக் ஸ்தாவர
ஜன்மம் ஆசை பட்டார் போல்

பர உபகார -தன்மை உதாரணத்துடன்-நிதர்சனமாக – அருளுகிறார் அடுத்து
ஜனக தசரத வாசுதேவ குளங்களுக்கு மூத்த பெண்ணும் நடுவில் பிள்ளையும் கடை குட்டியும் போலே ஐவரும் பிறந்து புகழும் ஆக்கமும் ஆக்கி அம் சிறையும் அறுத்தார் -சீதை புகழ கொடுக்க /நடுவில் தாய்க்கு பிறந்த பரதன்-நடிவில் ஆய்ச்சி -ஆக்கம் சிறப்பு /கண்ணன் கடை குட்டி-சிக்கனே வந்து பிறந்து -தந்தை கால் விலங்கு அற -மூவர் செய்த கார்யத்தை ஆழ்வார் செய்தார்
ஜனகானாம் குல கீர்த்தி-ராஜ்யம்ச அகம்ச ராமஸ்ய -அவனுக்கு சொத்து-சேஷத்வம் பறித்து பொழுது கதறினான்-சபா மத்யே – ரத்னம் பெட்டி போல்–

ஆக்கம் பெருமை கொடுத்தான்-மூத்தவன் இருக்க இளையவன்–குல தர்மம் காத்து –மரவுரி மான் தோல் தரித்து போனான்-பெருமாளை
காண சித்ர கூடம் —
ஜடில சேறு பூசி கொண்டு இருக்கிறான் பரதன்-கண்ணா நீரால் சேரானதாம்–கண்ணா நீர பங்கமாகமேல் சொல்வார் இதிலே
ராஜ்ஜியம் உள்ளோர் அனைவரும் -இவனை பார்த்து பெருமாள் வரவு தப்பாது துடிப்பு அவனை வர வைக்கும் –சடை புனைந்து -மான் தோல் உடுத்தி-கண்ண நீர் சேரில் தலை கிடந்தது -குல ஏற்றம் ஆக்கம்-
தந்தை காலில் பெரு விலங்கு தாள்  அவிழ -வந்து தோன்றிய தோன்றல்-கால் கட்டை அவிழ்த்தால் போலவும் —
இவரும் திரு அவதரித்து -மலி புகழ வன் குருகூர் -பெருமை ஏற்படுத்தி–குடி கிடந்தது ஆக்கம் செய்து சேஷத்வ குல மரியாதை-செய்து
தொண்டை குல பிரபன்ன ஜன கூடஸ்தர் –காண வாராய் என்று என்று கண்ணும் வாயும் துவர்ந்து பரதன் போல்–சேஷி விரக அதிசைய கிலேசம்-
கண்ண நீர் கைகளால் இறைத்து –கண் துயில் அறியாள்—கொள்ளாள் இல்லை–உறக்கம் உண்டு என்றே அறியாத –இட்ட கால் இட்ட கைகளாய் இருக்கும் -துடித்து -தரை கிடை கிடந்த பிரேம விசேஷம்

ஜடில சேறு பூசி கொண்டு இருக்கிறான் பரதன்-கண்ணா நீரால் சேரானதாம்–கண்ணா நீர பங்கமாகமேல் சொல்வார் இதிலே
ராஜ்ஜியம் உள்ளோர் அனைவரும் -இவனை பார்த்து பெருமாள் வரவு தப்பாது துடிப்பு அவனை வர வைக்கும் –சடை புனைந்து -மான் தோல் உடுத்தி-கண்ண நீர் சேரில் தலை கிடந்தது -குல ஏற்றம் ஆக்கம்-
தந்தை காலில் பெரு விலங்கு தாள்  அவிழ -வந்து தோன்றிய தோன்றல்-கால் கட்டை அவிழ்த்தால் போலவும் —
இவரும் திரு அவதரித்து -மலி புகழ வன் குருகூர் -பெருமை ஏற்படுத்தி–குடி கிடந்தது ஆக்கம் செய்து சேஷத்வ குல மரியாதை-செய்து
தொண்டை குல பிரபன்ன ஜன கூடஸ்தர் –காண வாராய் என்று என்று கண்ணும் வாயும் துவர்ந்து பரதன் போல்–சேஷி விரக அதிசைய கிலேசம்-
கண்ண நீர் கைகளால் இறைத்து –கண் துயில் அறியாள்—கொள்ளாள் இல்லை–உறக்கம் உண்டு என்றே அறியாத –இட்ட கால் இட்ட கைகளாய் இருக்கும் -துடித்து -தரை கிடை கிடந்த பிரேம விசேஷம்   காரி குல குடி -பிரபந்த அப்யாச முகத்தாலே சம்சாரம் அறுக்க பண்ணி–மாசறுக்குமே -அறுவர் தம் பிறவி அம் சிறையே -உத்பத்தியும் அங்கேயும் விநாசமும் அங்கேயும்-தம்மோடு அன்விதரான -சம்பந்தம் கொண்டு–இருவருக்கு சிறை போக்கினான்-சம்சாரம் போக்கி அனைவருக்கும் சிறை அறுத்தார் இவர் -மூவரு செய்ததும் ஒருவரே ஸ்வரூப அனுரூபமாக சேஷத்வம் மாறாமல் செய்தார்–இவர் பிறப்பு மிகவும் பரோ உபகாரம்
அழகிய மணவாள பெருமாள் நாயனார் திரு அடிகளே சரணம் .
ஆழ்வார் எம்பெருமானார் ஜீயர் திரு அடிகளே சரணம் .

ஆச்சார்ய ஹிருதயம்- சூர்ணிகை -64

December 27, 2011
அருளி செயலின் சாரம்-அவன் அருளால் –ஆழ்வார் அருளால்-பிரமாணிய அதிசயம்
ஏக கண்டர்கள்-தத்வம் ஓன்று ஆகையாலே
அங்கி தலைவர் ஆழ்வார்-திரு வாய் மொழி -அங்கி பிரபந்தம் -பிரபலம்
-ஏவம் பூதம் ஆன இதற்க்கு-இப்படி பட்ட பெருமை கொண்ட பிரபந்தம்
குரு சிஷ்ய கிரந்த விரோதங்களை பரம தாதிகளாலே பரிஹரியாமல்
செம்சொல் செம்தமிழ் இன்கவி பரவி அழைக்கும் என்று
அந்யோந்யம் கொண்டாடி பேசிற்றே பேசும் ஏக கண்டரில்
என்னில் மிகு வென்னும் இவர் உரை கொளின் மொழி கொண்டு சாஸ்திர அர்த்தங்கள் நிர்ணயிக்க
வேண்டுகையாலே வலம் கொண்ட இதுக்கு சேராதவை மநு விபரீதங்கள் போலே –64
வியாசர் ஜைமினி-கற்று-பிரம சூத்திரம் வியாசர் அருளி-ஜைமினி கர்ம விசாரம்-கர்ம மீமாம்ஸா -விசாரம்-பூர்வ மீமாம்ஸ -கர்மம் பிரபலம்
குரு சிஷ்ய விரோதம் –வேதம்/வேதாந்தம் -அபிப்ராய பேதம்-இல்லை-ஆழ்ந்து பார்த்து சொல்ல வேண்டிய நிலை இவற்றுக்கு –
ரிஷிகள் நிலை வேற ஆழ்வார்கள் நிலை வேற -கர்ம விசாரம் நிர் ஈஸ்வர விசாரம் என்பர் சிலர்–பிரம சூத்திரம் பல ஜைமினி சொல்லியதில் அர்த்த பேதம் இல்லை என்கிறார் வியாசர் –பிரணாகுதி ஹோமம்-அக்னி கோதர ஹோமங்களாக பண்ணும் பொழுது -உபாசனன் மார்பு அக்நிகளாக தெரிவிக்கிறது சாஸ்திரம்–பர பிரமத்தை உபாசிப்பவரையே ஆதி வாகிகர் கூட்டி போகிறார்கள் ஜைமினி சொல்கிறார்-பிரம்மென ஜைமினி-அபக்த பாபமா போன்ற எட்டு கல்யாண குணம் முக்தன் அடைகிறான்-பிரம சொரூபம் /தத் குண /தத் உபாசன /தத் பலாதிகளையும் ஜைமினி சொல்ல –மகா பாரதத்திலும் -ஹய சிரஸ் உபாக்யானம் -பரமாத்மா பற்றி வியாசர் உபதேசம் மூலம் தத்வ ஞானம் பெற்றார் ஜைமினி-அதனால் ஏக கண்டர் இருவரும் -தேவதா நிராகரண பண்ணின இது-வேதம் புருஷனால் சொல்ல பட்டது இல்லை என்று சொல்ல வந்தார் —

வேத பாஹ்யர் வார்த்தை நிராகரிக்க சொன்ன வார்த்தை-வேத பிராமண்யம் ஸ்தாபித்து கர்மம் செய்ய வேண்டும் என்று ஸ்தாபித்து
சொன்னார்-நகி நிந்த்யா நியாயம்-நிந்திப்பதர்க்கு மற்று ஒன்றை புகழ சொன்ன வார்த்தை–பர மத கண்டன அந்யபரத்வ வார்த்தை ..
அருளி செயல்களில் அந்யோந்யம் வசன விரோதம் உண்டாய் பரிகாரம் பண்ண வேண்டாத படி
செம் சொல் கவிகாள் உயிர் காத்து ஆள்மின் -செம்மை ஸுயம் பிரயோஜனமாக அருளுவது -மாரி அனைய கை -பச்சை பசும் பொய்கள் சொல்லி உலகோர் புகழ –முதல் ஆழ்வார்கள்–செம் சொல் கவிகாள்  வாய் அவனை அல்லது வாழ்த்தாது -கொள்வான் அன்று -இற்றை பறை கொள்வான்-கொடுக்க தான் வந்தோம்–ஓன்று நூறு ஆயிரமாக கொடுத்து பின்னும் ஆளும் செய்வேன் –சேஷத்வம் சித்திக்க கைங்கர்யம்-செம் தமிழ் பாடுவார் -இன் கவி பாடும் பரம கவிகள் பாடிவித்து கொள்ளாது-தென்னா தென்ன என்னும் –திரு மால் இரும் சோலை-என்னை கொண்டு பாடுவித்தான் /பதியே பரவ தொழும் தொண்டர் –திவ்ய தேசம் கொண்டாடும் -தான் உகந்த ஊர் எல்லாம் தன தாள் பாடி –அரங்கவோ என்று அழைக்கும் தொண்டர்-பரஸ்பரம் கொண்டாடி கொண்டு நிற்கும் ஆழ்வார் –பேசிற்றே பேசிற்று எல்லாம் –ஏக ரீதியாக அருளும்-என்னில் மிகு புகழார் யாவரே -சேஷிக்கு பெருமை விளைவிக்கும் படி-சாத்விக அகங்காரம்-சர்வ அதிகாரர் ஆழ்வார் -ஆசை இன்றி அகற்றி -துவளில் மா மணி-தம் பெருமை தானே காட்டி கொள்கிறார் -உரை கொள் இன் மொழியால்-ஸ்ரீ ராமாயண மகா பாரதம் விட விலஷனமாக -எச்சில் வாய் -திரு மால் கவி-பல வியாக்யானம் கொண்ட -இன் கவி–திரு வாய் மொழி கொண்டே வேத சங்கை போக்கி கொள்ளும் படி-வலம் கொண்ட ஆயிரம்-பலம் கொண்ட -பிரதி பாதிய வஸ்து கொண்டதால்–தெளிவாக பர பிரமத்தை காட்டும் –தர்ம சாஸ்திரம் மநு-விரோதியான சொல் சொன்னவை தள்ள படுமவை–அது போல் திரு வாய் மொழிக்கு விரோதம் விபரீதமான சொல்ல பட்டவை தள்ள பட வேண்டும் —
அழகிய மணவாள பெருமாள் நாயனார் திரு அடிகளே சரணம் .
ஆழ்வார் எம்பெருமானார் ஜீயர் திரு அடிகளே சரணம் .

ஆச்சார்ய ஹிருதயம்- சூர்ணிகை -66/67..

December 27, 2011
உண்டோ திரு வாய்மொழிக்கு ஒப்பு
ஸ்ரீ பாஷ்ய காரர் இது கொண்டு சூத்திர வாக்யங்கள் ஒருங்க விடுவர்
ஆழ்ந்த நீர் நிலை நீண்ட நாளம் கொண்ட தாமரை புஷ்பம் விகசிப்பது போல் திரு கண்கள்-கப்யாசம் புண்டரீகாஷம்
மாறன் அடி பணிந்து வுய்ந்தவர்
அதுக்கு மூலம் விதயஸ்ஸ என்கிற பரமாசார்ய வசனம் –66

ஸ்தோத்ர ரத்னம் 20 ஸ்லோஹம்-ஆளவந்தார்-பரமாச்சார்யர் வார்த்தை
அவர்ஆசை தானே ஸ்வாமி நிறைவேற்றினார் ஸ்ரீ பாஷ்யம் அருளி –போதாயன விருத்தி கிரந்தம்–கடாஷித்து- காஷ்மீர்-வேத
வியாசர் பாவம் அறிந்து -பாம்பின் கல் பாம்பு அறியும்-அதற்க்கு விரோதம் இன்றி அருள-விசிஷ்ட அத்வைத பரமாக வியாக்யானம் அருளி ஸ்ரீ பாஷ்யம் -சரஸ்வதி தேவி திரு நாமம் சூட்ட -யமுனை துறைவன்-உன்  ஆஸ்ரிதர் -பிரம ருத்ரர்-போல்வார் ஜகம் உத்பத்தி ரஷித்து அழித்து சம்சார விமோசனம் பவந்தி லீலா –உன் உடைய ஆஸ்ரிதம் முமுஷுகள்-முக்தர்கள்-சிருஷ்டிக்கும் சக்தி உடையவர் /செய்வது இல்லை-சொரூப ஹானி ஜகத் வியாபார வர்ஜம்-சாம்யா பத்தி கிட்டினாலும் –இரண்டு அர்த்தம்–வைதிக விதிகள்-வேதம் சொல்லிய -உன் உடைய கம்பீர மனசை நினைவை பின் செல்கின்றன -அடியார் மனசை பின் செல்கிறது -அடுத்த அர்த்தம்–துவதீயர் -ஆழ்வார் மனசை-என்று அர்த்தம் கொண்டு-ஆழ்ந்த கருத்தை புரிந்து கொண்டு இதை கட்டளையாக கொண்டார் ஸ்வாமி இது கொண்டு சூத்தர வாக்யங்களை ஒருங்க விட்டார் இதம் குரு -இதம் ஆகார்ஷி -இதை செய் இதை செய்யாதே போன்ற வைதிக வசனம் -வேத விதி-நிஷேதம் –ஸ்வதந்த்ரம் வேதம் யாரையும் சார்ந்தது இல்லை–துவதீய கம்பீர -உன் உடைய அடியவர் ஆழ்வார்-கருத்தை-அநந்ய பிரயோஜனராய் ஆச்ரயித்து இருக்கும் இவர்களின் -கருத்தை -தொண்டு கைங்கர்யமே பிரயோஜனம்-கம்பீர மனஸ்–உனக்கே நாம் ஆள் செய்வோம்-கம்பீர மனஸ்-எம்பெருமான் தவிர வேறு ஒன்றையும் காட்டி கலக்க முடியாத மனஸ் –வேதம் ஆழ்வார் கருத்தை பின் செல்லுமா-

இவை அநாதி-துல்ய கார்யம்-இவர்கள் வார்த்தை அனுஷ்டானம் பார்த்து -வேதம் பின் செல்லுகிறதோ என்று சொல்லும் படி-வைதிக விதிகள் ஒன்றையே கொண்ட ஆழ்வார்கள்–அபியுக்தர்கள் –நம்பிக்கைக்கு -ஹிதம் ஒன்றையே கொண்டு -இருப்பவர்கள்-சகல வேத உப பிரமாணங்கள் இதிகாச புராணம் விட உயர்ந்த -அதி பிரபலமாய் –ஆப்த தமம்-திராவிட வேதமாகவும் கொண்டு-வேத சமம் -சாந்தோக்ய சமம் –ஆப்தர்=நம்பிக்கை நன்மை சொல்லுபவர்-சாஸ்திரம் சாசனாதி சாஸ்திரம் -நாடு திருந்த லோக உஜ்ஜீவனதுக்கு அருளி –ஆப்த தம வாக்கியம் பிரமாணம் —
ஆப்திக்கு இவர் சுருதி மார்க்கண்டேயன் பார்த்தன் என்கிற இவை
வியாச மனு ப்ரஹ்மா வாதிகளை வேதம் சொல்லுமா போலே –67ஆப்திக்கு இவர் சிலரை குறித்து காட்டுதற்கு காரணம் சொல்கிறார் மேல்

உளன் சுடர் மிகு சுருதியுள்  இவை உண்ட சுரனே -என்கிறார் -வேதம் காட்டி -சுருதி-காட்டி
வேதமும் மூன்றுவிஷயம் காட்டுவது போல்
நம்பிக்கை கொள்ள சுருதி காட்டி-சரீர ஆத்ம பாவம் வியாபித்து தரித்து —
புருஷனால் வராத பெருமை ஒரு சுடர்–ஸ்ருதிக்கு-நித்யம் -நிர்துஷ்டமாய் -குற்றம் இன்றி-
பிரமித்து கவனம் இன்றி ஏமாற்ற புருஷன் சொல்லலாமே அவை இன்றி –சுருதி சரஸ் பிரகாசிக்கிறான் விதீப்யே -ஸ்ரீநிவாசன்
பக்தி அவன் திரு அடியில் நித்யமாக இருக்க பிரார்த்திக்கிறார் ஸ்வாமி–பிரத்யஷம் அனுமானம் ஹேது வேறு ஒன்றால் இல்லை சொல்லலாம்
இதற்க்கு அந்த குற்றம் இல்லை-வேத யதி-வேதம் – பர பிரமத்தை காட்டி கொடுகிறது கட் கண்ணால் காண முடியாதவனை காட்டி கொடுக்கும்
சாஸ்திர யோநித்வாத் –சுருதி-உச்சாரண சொல்ல திரும்பி சொல்லி–ஓலை படா பிரமாணம் –
அடுத்து மார்கண்டேயன்
நிறுத்தி நும் முள்ளத்துக் கொள்ளும் தெய்வங்களும் உம்மை உய்யக் கொள்
மறுத்தும் அவனோடே கண்டீர் மார்கண்டேயனும் கரியே
கறுத்த மனம் ஒன்றும் வேண்டா கண்ணன் அல்லால் தெய்வம் இல்லை
இறுப்பது எல்லாம் அவன் மூர்த்தி யாய் அவர்க்கே இறுமினே-திருவாய் மொழி –5-2-7
-நாங்கள் தேவதாந்தரங்களுக்கு -பச்சை இட்டு ஆச்ரயித்து போந்தோம் -நெடும் காலமாக -அதில் முடிவு கண்டு
பின்னை பகவத் ஆஸ்ரயம் பண்ணுகிறோம் என்று சொல்ல -ரஷிப்பதும் அவன் பக்கம் விட்டு அவன் மூலம் வேண்டியதை பெற்று கொடுக்க
இவர்கள்–கரி=சாஷி-சிரஞ்சீவி பட்டம் வாங்கி கொடுத்தானே ருத்ரன் இவருக்கு ஸ்ரீமன் நாராயணன் இடம்-ப்ருகு மார்கண்டேயர் இருவரும் நவ திருபதிகளில் காணலாம்-ஆப்த தமர் -இவரையும் காட்டி–உன்னோடு என்னோடு வாசி இன்றி அவனே கதி-சர்வேஸ்வரன் பக்கலில் -அவன் அபேஷித்ததை வாங்கி கொடுத்தான்  –கருத்த மனம்-சூத்திர தேவதைகள் பக்கல்-அல்ப பலம் கொடுக்கும் தேவதைகள் –கோபால மந்த்ரம் சூத்திர மந்த்ரம்-அல்ப பலம்-திரு மந்த்ரம் -பிரதானம்-கண்ணன் அல்லால் தெய்வம் இல்லை-ஆபிதிக்கு மார்கண்டேனை காட்டி
இனி பார்த்தனை காட்டி

உயர் /பரத்வே பரத்வம் திண்ணன் வீடே விபவம் பரத்வம் அணைவதன் அரவணை மேல் மோஷ பிரதானம் ஒன்றும் தேவும் அர்ச்சை பரத்வம் காட்டி -தீர்த்தன் உலகு அளந்த சேவடி மேல் பூம் தாமம்
சேர்த்தி யவையே சிவன் முடி மேல் தான் கண்டு
பார்த்தன் தெளிந்து ஒழிந்த பைம் துழாயான் பெருமை
பேர்த்தும் ஒருவரால் பேச கிடந்ததே -திருவாய்மொழி -2-8-6
 பார்த்தன் பரத்வத்தை கண்டு தெளிந்தான் -உத்கர்ஷம் உண்டு சர்வ பராத்பரன் அவனே –
செல்வ தேர் ஏறு சாரதியாய் திகழ்ந்தான் –தீர்த்தன் உலகு அளந்த சேவடி-பரம பரி சுத்தன்–
தீர்தகாரர்கள்–பாதோதகம்-சிவன் ஆனான்-மங்கள கரம்-ஜடையில் தரித்து -ஒருவன் திரு அடி நீட்ட ஒருவன் கழுவி ஒருவன் தலையில் தரித்து -யார் பரதவன்-ஸ்தோத்ர ரத்னம்-குறை கொண்டு நான் முகன் -அகிஞ்சனன்–அசுத்தரையும் சுத்தமாக்கும் தீர்த்தன்-உலகு அளந்த சேவடி என்று இதை காட்டுகிறார் ..நீசனேன் நிறை ஒன்றுமிலேன்-குண்டிகை நீர் பெய்து-தர்ம தத்வம்-தேவதையே –மறை கொண்ட மந்திரத்தால் வாழ்த்தி -புருஷ சுக்தாதிகளால் –கறை கொண்ட கண்டத்தான் சென்னி மேல் ஏற கழுவினான் அண்டத்தான் சேவடியை ஆங்கு –சிசுர உபசாரம் -விடை ஆற்று உத்சவம் -யுகத அயுக்த அறியாமல்-அநீதி-ச்வதந்த்ரன் -அகங்கரித்து -இருக்க -போக சடையில் ஏறும் படி செய்தான்-ஸ்ரீ பாத தீர்த்தம் தெளிப்பது போல் -துஷ் புத்திரன் தலையில்-கிருஷ்ண விருத்தாந்தம் சொல்ல வந்தவர்-அனைவரையும் ஸ்பர்சிக்க வந்த அவதாரம்-வசிஷ்டர் சண்டாள விபாகம் அற-உறங்கும் குழந்தை மாதா கட்டி கொள்வது போல் -வாமன கிருஷ்ண அவதார சாம்யம் -இத்தால்- ஆச்சார்ய சீலன் பெருமாள் –காற்று பட்டாலும் தீர்த்தம் ஆடும் ஆச்சார்ய பிரதானன் —

அஸ்தரம் ஒரு தேவதை பக்கல்-பாசுபத அஸ்தரம்-பெயரை சொல்லாமல் அருளுகிறார்-அர்ஜுனன் அபிமன்யுவை கொல்ல ஜெயத்ரதன் -துயர் உற்று-
ஸ்ரமத்தை போக்க -மந்த்ரம் மறந்து போக -புஷ்பம் நம் காலில் இட்டு ஜீவி என்ன -கால் என்கிறான்-அவனும் திரு அடிகளில் இட -மந்த்ரம் பெற ஆலோசனை கூறிய மந்த்ரி-அந்த தேவதை -பரம சிவன்-இரவில் சொபனததில் தோன்றி–மந்த்ரம் அஸ்தரம் கொடுக்க -பூ மாலை அழகிய மாலை-
சுமந்து கொண்டு வர -சேர்த்தி அவையே-பார்த்தான்-திரு அடியில் சேர்த்த அந்த மாலையை கண்டு–இவன் முடியில்-திரு முடியில் தரித்து -கையில் இல்லை -தான் கண்டு-ஆப்தர் சொல்லி கேட்டு இன்றி -தானே கண்டு-கனா கண்டேன் தோழி நான்-சீதைக்கு திரிசடை -தூங்கினால்தனே சொப்பணம்
ஒன்பது கால் கனா கண்டாள்–மூன்றும் கண்டு தெளிந்தான் -நம்பும் படி கண்டான்-அவன் சாரதியாய் தாழ நின்றாலும் –தெளிந்து ஒழிந்தான் –அற பெரியவன் நிர்ணயித்து -பெரிய மனசன் -ஒத்தார் மிக்கார் இலையாய மா மாயன் மகா மனஸ் கொண்டவன்-ஈச்வரத்வத்தில் கலக்கம் இன்றி தெளிந்து இருந்தான்-நிரூபித்து நிர்ணயித்தான் சேவித்தான்  சூழ்ந்து இருந்து ஏத்தி -திரு துழாய் மாலையான்-சர்வேச்வரத்வ சூசுகம் –ஆராய்ச்சி பண்ணி அறிய வேண்டாம் —

அரியும் சிவனும் ஓன்று அறியாதவர் வாயில் மண் -என்பர் அறிவு கேடர் -ஆப்திக்கு சுருதி/மார்கண்டேயர்/பார்த்தன் மூவரையும் காட்டி
வேதம்–வியாச பாரசர்யர் உவாச என்று சொல்லும்/மனு சொல்வதே மருந்து பரம பிரமாணம் /பிரம வாதி வதந்தி பிரமம் அறிந்தவர்களையும் காட்டும்
ஆகையினால் தாழ்வு இல்லை -ஆப்தி அதிசயத்துக்கு உறுப்பு என்கிறார் இத்தால் வேத சாம்யம் சொல்ல வந்த இடத்தில் சொல்லாமல் இதை இங்கு சொல்லி பெருமை காட்டுகிறார்
அழகிய மணவாள பெருமாள் நாயனார் திரு அடிகளே சரணம் .
ஆழ்வார் எம்பெருமானார் ஜீயர் திரு அடிகளே சரணம் .

ஆச்சார்ய ஹிருதயம்- சூர்ணிகை -70

December 27, 2011

அதவா வேத வேத்ய ந்யாயத்தாலே பரதவ பரம் முது வேதம் வியூக வியாப்தி அவதரனங்களில் ஓதின நீதி கேட்ட மநு படு கதைகளாய் ஆக மூர்த்தியில் பண்ணிய தமிழ் ஆனவாறே வேதத்தை திராவிடமாக செய்தார் என்னும்

ஐந்து நிலை

பர அவஸ்தை -கருணை ரூபம் பிராட்டி மார் உடன் பக்திர் பாகவத சக -வேதம் முக்யமாக பேசும்
வியூக -பார் கடலில் பைய துயின்ற பரமன்-ஓதின நீதி வியூக பரம் -பாஞ்சராத்ர சாஸ்திரம்
வியாப்தி-அந்தர்யாமித்வம்-உடல் மிசை உயிர் எங்கும் கரந்து எங்கும் பரந்துளன் –நீர் தொறும் பரந்துளன் – கேட்ட மநு-வேதத்தில்  கொண்டாட பட்ட பெருமை -மணி பெருமை கேட்ட -மநு ஸ்ம்ரிதி போல்வன-தர்ம சாஸ்திரம்  வியாப்தி பரம்
அவதாரணம்-அவதரிக்கிறான்–மாநிடவர்க்கு இல்லாத மா மாயன் பிறந்தவாறும்-சகல மனுஷ  நயன விஷய -காணும் படி-நாட்டில் பிறந்து படாதன பட்டு மனிசர்க்காய் -படு கதை-அவதரண பரம் –
அழகிய மணவாள பெருமாள் நாயனார் திரு அடிகளே சரணம் .
ஆழ்வார் எம்பெருமானார் ஜீயர் திரு அடிகளே சரணம் .

ஆச்சார்ய ஹிருதயம்- சூர்ணிகை -11/12/13..

December 27, 2011

அசித் அயன சம்பந்தம்
அனந்த கிலேச நிரதிசய ஆனந்தம் காரணம்
அநாதி அசித் சம்பந்தத்தால் அவித்யை-பொய் நின்ற ஞானம் அதன் அடியாக புண்ய பாப ரூப கர்ம
அது அடியாக ஜன்மம் -சம்சார சம்பந்தம் -ரஜோ தமஸ் மேலும் மேலும்-
அர்த்த பஞ்சக ஞானம் அபாவமாய் போக -அது அடியாக சம்சார துக்கம் –
அறிவு இன்மை -இதைப் பற்றி-அனந்த கிலேச ஹேது இதை காட்டினார் முன்பு
அசித் சம்பந்தத்தால் இவை
அடுத்து அயன சம்பந்தம் அநாதி -காலம் இதுவும் உண்டே
பகவத் ஸுஹார்த்தம் -அது அடியாக -நல்ல எண்ணம் கிருபை உண்டாகி
அது அடியாக குளிர்ந்த கடாஷம் ஏற்பட்டு
ஜாயமான கால கடாஷம் சத்வ குணம் அதிகரித்து
அர்த்த பஞ்சக ஞானம் ருசி ஏற்பட்டு-
கருவிலே திரு உடையார் -சம்சார நீக்க ஆசை கொள்வான்
ஆச்சார்யர் இடம் போய்– ஞானான் மோஷம் பெறுகிறான்-

இவ் உபய சம்பந்தம் -அசித்/அயன -இரண்டும் -ஆத்மாவுக்கு செய்யும் அவற்றை மேல் தெரிவிக்கிறார்
அசித் ஹானி உண்டாகி அந்தம் ஆகிய ஹானி அழித்து விடும்
ஜடம் போல் ஆக்கும் சம்சாரத்தில் உள்ள வைக்கும் இருந்தும் இல்லாதவன் ஆகிறான்
அயன -வாழ்ச்சி சத்தை ஆனந்த நிர்பரனாகி வாழ்வு-பொருள்
இவை -இரண்டும்
தோண்ட தோண்ட உயர்ந்த அர்த்தம் கொடுக்கும் சுரங்கம் போல்
ஆச்சர்ய ஹிருதயம் -this is not mine but maine சுரங்கம்
அசித் சம்பந்தம் -கிட்டம் போல் -ஒளி இன்றி தின்று கிட்டம்-நாசம் பண்ணும்-
ஜீவாத்மா தர்ம பூத ஞானம் குறைந்து -மாணிக்கம் உடன் சேர்ந்து கிட்டம் -துரு போல் அழிக்கும்-அது போல்
ஒண் பொருள் எண்ணாதே —ஒள்ளிய வஸ்து-ஜீவாத்மா ஞானாகாரன் -ஞான குணகன்-சேஷ பூதன்-ஆத்மா
செத்ததின் வயற்றில் சிறியது பிறந்தால் எத்தை தின்று எங்கே கிடக்கும்-
அத்தை தின்று அங்கே கிடக்கும்
கிட்டமும் வேட்டு வாளானும் போல்
-எண் பெரும் அந் நலத்து –இல்லதும் உள்ளதும்-
இல்லாத வஸ்துவாக்கும் -அசநேத பவதி இருந்தும் இல்லாதது போல் ஆகிறான்
நானிலாத முன்னெல்லாம் -திரு சந்த விருத்தம்
நான் இலாத காலத்தில் நின்றான் திரு வேம்கடத்தில்
பரம பதத்தில் வீற்று இருந்தான் வீற்று இருந்த வீவில் சேர்
திரு பாற் கடலில் சயனித்து இருந்தான்
நான்=ஜீவாத்மா -இன்று என் உள் நின்று இருந்து கிடக்கிறான்
-அன்று -என்னிலாத முன் எல்லாம் -அன்று நான் பிறந்திலேன் பிறந்த பின் மறந்திலேன்
வெக்கா ஊரகம் நின்று இருந்தது பாடகத்து -அறியாத இருந்த காலம் -இருந்தும் இல்லாதவன்
ஒண் பொருள் நனிலாதா -சாம்யம் பெற தின்று
இல்லது -அசித் சப்தம்
உள்ளது -சத் -ஞானம் உள்ள பொழுது
அல்லது அவன் உரு –
தின்று-சிறிது ஞானம் இல்லாத படி உரு அழித்து
அந்தமும் வாழ்வும் ஆகிய எம்பெருமான் –பெரிய திரு மொழி
அந்தம் லயம்-ஹானி உண்டாக்கும்
அசத் சம்பந்தம் பெற்றதும் அத்தைத் தின்று அங்கே கிடக்கும்
அடுத்து நாராயண சம்பந்தம்
வேட்டு வேளானை போல்-புழு பிடித்து வீடு கட்டி-
–பொருள் அல்லாத என்னைப் பொருள் ஆக்கி அடிமை கொண்டான்
அர்த்த பஞ்சகம் ஞானம் கொடுத்து -யானும் உளன்- உளன் கண்டாய் நல் நெஞ்சே
ஞானத்தால் விபுத்வ சாம்யம் -ஞானத்தால் விபு –
அங்கு தான் ஆத்மா ஞானம் விகாசம் -இதுவே மோடஷம் ஞான சங்கோசம் சம்சாரம்
ஆழ்வார்களுக்கு தன்னைப் போல் சாம்யம் இங்கேயே கொடுத்தான் -சங்கல்ப்பத்தல் மயர்வற மதி நலம் அருளினான்
உள்ள உலகு அளவும் யனுமுளன் ஆவேன்-ஞானத்தைப் பெற்றவனாக ஆக்குகிறான் -கூடித்தாகில் நல் உறவே -அது அதுவே
ஆதி பரன் உடன் ஒன்றாம் என்றவரை வாதில் வென்றான் எம்பெருமானார்
ஊதி தன் நிறமாக்கி
வாழ்வு ஆகிய சத்தை உண்டாக்கும்
பிரகிருதி சம்பந்தம் ஸூ சாம்யம் கொடுத்து கெடுக்கும்
பகவத் சம்பந்தம் தன்னைப் போல் ஆக்கி வாழ்வு கொடுக்கும்
அந் நலத்து ஒண் பொருள்-ஆத்மா -ஸூயம் பிரகாச வஸ்து ஞான குணகன் -பாராமல் -சீர்மை பாராமல்-
அறிவாளி- அறிவாலே ஆனவன்-தன்னையும் பிறரையும் அறிய வைக்கும்-
அதை அசித்-இல்லதும் -ஆழ்வார் -சதத பரிமாணம் எப் பொழுதும் மாறிக் கொண்டே இருக்கும் வஸ்து-
இல்லை சொல்லாம் படி-அத்யந்தா பாவம் இல்லை- நாஸ்தி சாஸ்திரம் -சப்தம்
ஜீவாத்மா அஸ்தி சப்தம்
கிட்டம் செய்வது போல் -அந்தம் முடிவு ஹானி உண்டாக்கும் நாசம் விளைவிக்கும் –
அசனேதி பவதி
அடுத்து அயன சம்பந்தம்
குளவி-அடைக்க பட்ட புழு- கூண்டு- அதையே நினைந்துக் கொண்டு இருக்க -சாம்யமான வடிவைக் கொள்ளும்
அத்வைதி இதையே சொல்லி ஒன்றே ப்ரஹ்மம் சோஹம் அஹம் ப்ரஹ்மாசி என்பர்
குளவி-புழு -இரண்டு வஸ்துவே -குளவி வேற தானே -எம்பெருமானார் ஸ்வரூபத்தில் -வடிவை ஒத்த வடிவை அடைகிறது
சாம்ய பத்தி ஞானத்தில் தான் வடிவில் இல்லை -அணு தான் அங்கும் –
தம்மையே ஒக்க அருள் செய்வர்
சர்வம் சாம்யம் உபேதி
ஞானத்வாரா வரும் சாம்யா பத்தி – வாழ்வு ஆகிய சத்தை கொடுக்கும்
அஸ்தி பிரமம் -அர்த்த பஞ்சக ஞானம் பெற்றால் சத்துகள் புகழ்வார்கள்- பெருமை அருளுகிறான்
இந்த இரண்டு சம்பந்தமும் அநாதி நித்யமா -சமாதானம் அடுத்து
ஆத்மாவுக்கு பகவத் சம்பந்தமே ஸ்திரம்- நித்யம்
அசித் சம்பந்தம்-பெரும் துயர் இடும்பையில் பிறந்து கூடினேன்-
வந்தேறி- ஒரு காலத்தில் ஏற்பட்டது -கூடாத காலம் உண்டே அநாதி இல்லை
வினை பற்று அறுக்கும் விதியே -போக்குவான்—சர்வ சக்தி யுக்தன் சவாசனமாக போக்கி -நித்யமும் இலை
அறிவியந்து அரு வினையோடு அல்லல் நோய் பாவம் மிடைந்து அவை ஒழிய அகற்றி-
திரு மாலே நானும் உனக்குப் பழ அடியேன்–அநாதி -மிதுனத்தில் சேஷத்வம் -ஸ்வ ரூபம்
ஒழிக்க ஒழியாத சம்பந்தம் -நித்யம்
விரகர் நெடும் சுவர் தள்ளுமா போலே சக்தன் பிராப்தன் பிறவி அழித்து -அருளுகிறான்
அடியேன்-சேஷ பூதன் -சேஷ சேஷி பாவம்-உன்னோடு சம்பந்தம் உறவேல் ஒழிக்க ஒழியாது
நமக்கு -உன்னாலும் எங்களாலும் போக்கமுடியாதே –
அ கார வாச்யன் -அநாதி நித்யம் சம்பந்தம்
ஆகந்துகம் கர்மத்த்தால் வந்தேறி அசித் சம்பந்தம் அநித்தியம்
அயன சம்பந்தம் அநாதி நிர்ஹேதுகம்–காரணம் அற்ற சம்பந்தம் –நித்யம் பிரகாரம்-தேகம்-ஆத்மா போல்
ஆகந்துகம் இத்தை அநாதி சொல்லலாமா –
வந்தேறி காலம் அடி தெரியாது -பிரமாணம் சொல்வதால் –
பகவத் பிரசாதத்தால் ஒழிவதால் நித்யம் இல்லை -அநாதி இல்லை வந்தேறி தான்
அயன சம்பந்தம் அநாதி நித்யம்
-சாஸ்திரம்-நீர்மையினால் அருள் செய்தான்
-சாஸ்திர பிரதானம் கொடுத்தான் சம்பந்தம் இருப்பதால் -இதை செய்-இதை செய்யாதே
அடுத்த சூத்திரம் சொல்லும் விஷயம்
உதர தரிப்பு–குடல் துவக்கு – திரி குண விஷய வேதா -வேத பிரகாசிக்க ஹேது
முக் குண ஜீவாத்மாவுக்கு -சாஸ்திரம் கொடுத்தான்-ருசி அனுகுணமான புருஷார்த்தம் -பூர்வ பாகம்
தம ரஜோ சத்யா -ருசி வேற -அனுகுணமான புருஷார்த்தம்-விஸ்தாரமாக வேதம் பேசும்-கர்ம கண்டம் சொல்லும்
பிரதீபமான கலைகளை நீர்மையால் அருள் செய்தது சம்பந்தம் அடியாக -பிரதான ஹேது இது தான்
உதிர தரிப்பு ரத்த சம்பந்தம் பாட பேதம்

————————————————–
ஸ்ரீ கோயில் கந்தாடை அப்பன் ஸ்வாமிகள் திருவடிகளே சரணம் –
ஸ்ரீ அழகிய மணவாள பெருமாள் நாயனார் திரு அடிகளே சரணம் .
ஸ்ரீ பெரிய பெருமாள் பெரிய பிராட்டியார் ஆண்டாள் ஆழ்வார் எம்பெருமானார் ஜீயர் திரு அடிகளே சரணம் .

ஆச்சார்ய ஹிருதயம்- சூர்ணிகை -17/18/19..

December 27, 2011

சாஸ்திரம் நீர்மையினால் அருள் செய்தான்
சதுர வித தேக -மக்களும் உய்ய
முனிவரை இடுக்கி வெளி இட்ட சாஸ்தரத்துக்கு விசிஷ்ட வேஷம் விஷயம்
முந்நீர் வண்ணனாய் வெளி இட்ட சாஸ்திர தத் பர்யங்களுக்கு நிஸ்க்ருஷ்ட வேஷம் விஷயம் –17 —

சர்வேஸ்வரன் தன் கிருபையால் -உஜ்ஜீவிக்க -நலம் அந்தம் இல்லாதோர் நாட்டில் கைங்கர்யம்
திரு மந்த்ரம்-சாஸ்திர தாத் பர்யம் வெளி இட்டு அருளி -அனைவரும் உஜ்ஜீவிக்க
வெளி இட்ட பிரகாரம் அதற்கு விஷயம் எது மேல் அருளுகிறார்
தத் பிரகாரம் தெரிவித்து -மேல் விஷயம் சொல்கிறது ..
இருள்கள் கடியும் முனிவர்-முனிவர் களுக்குள் நின்று -முனிவர்களை இடுக்கிக் கொண்டு
திரு வாய் மொழி 10 -7 -7 -அஞ்ஞானம் தமஸ் போக்கும் முனிவர்கள் -புராண முகத்தால் போக்கி
ஸ்ம்ருதி – பராசரர் -நினைவில் வைத்து -அருளினார் கிருஷ்ண த்வத்பாயனர்-வியாசர்-சத்யவதி தாயார் தீபம் விட்டுப் போனார்கள்-
வேத வியாச பகவான்-வித்தி நாராயணம் பிரபும்-அவரே நாராயணன் -புண்டரீ காஷனைத் தவிர யாரால் மகா பாரதம் அருள முடியும் –
ஆவேச அவதாரம்-சத்வாரகம்-அத்வாரகம்-தானே வெளி இட்டு அருளுவது -முனிவர் மூலம் வெளி இட்டான் –
அந்தர்யாமியாக இருந்து –எடுத்து நின்று தன் முகனே வெளிட்டு -பராசரர் விஷ்ணு புராணம் வசிஷ்டர் வால்மீகி ஸ்ரீ ராமாயணம்–
சேதனர்-விசிஷ்ட வேஷம் விஷயம்-தேகம் உடன் கூடிய வேஷம்- தேகத்திலே நோக்கு -பிராமண சரீரம் ஷத்ரிய வேஷம் –
பதரி ஆஸ்ரமத்துள் உள்ளானே -கரும் கடல் முந்நீர் வண்ணனை-சாஸ்திர தாத்பர்யம்-பரம தயாளு –
யோக்யதை சாபேஷம் வேதம் என்பதால்-அத்வாரகம் தானே வெளி இட்டு அருளினான்-

சம்சாரிகள் தங்களையும் மறந்து ஈஸ்வரனையும் மறந்து கைங்கர்யம் இழந்து இழந்தோம் என்ற இழவும் இன்றி —
சர்வேஸ்வரன் தன் கிருபையால் தானே -வெளி இட்டு சிஷ்யனுமாய் ஆச்சர்யனுமாக திரு மந்த்ரம்
ஸ்வேன ரூபனே நின்று தானே நின்று -இதனால் தன் திரு மந்த்ரம் விளைந்த மண்-போக ஆசை
சேதனரின் நிஸ்க்ருஷ்ட வேஷம்-சரீரம் தவிர்த்து ஆத்ம ஸ்வரூபம் மட்டும் பேசும் விஷயம்
இத்தால் சாஸ்த்ரத்தில் தேகத்திலே நோக்கு -ப்ரஹ்ம ரிஷி ஆனது -போல் அன்றி பிறவியிலே பிராமணர் -ஆக்குவது இல்லை
திரு மந்த்ரத்திலே-தாத் பர்யத்துக்கு – -சாஸ்திர சாரத்துக்கு –ஆத்மாவில் நோக்கு -ஸ்வரூபத்திலே
அனந்யார்ஹ சேஷத்வம்-அனந்யார்ஹ சரணத்வம்-அனந்யார்ஹ போக்யத்வம் –
ஏவம் பூதான இவை இரண்டும்-சாஸ்திரமும் தாத் பர்யமும்
தோல் புரையே
போம் அதுக்கு பழுதிலா யோக்யதையே வேணும்
சர்வ அதிகாரமா -இல்லையே -அதிக்ருத அதிகாரமா -வேதம் அறிந்து வரும் அதிகாரம்
மூன்று வர்ணர் பிராமணர் ஷத்ரியர் வைஸ்யர் தானே
ஸ்திரீகள் சூத்ரர் இல்லையே
தேகம் -ஆந்தரமான ஆத்மா -உள்ளே இருக்கும் ஆத்மாவுக்கு -இல்லையே
மேல் எழ தேகம்-தோல் புரையே -போம் –
பழுதிலா ஒழுகல் ஆற்று –விசிஷ்ட வேஷம்–வம்சம் பிரவாகம்-ஆசாரம் ஆதல் –உத்பத்தி ஆதல் இரண்டிலும் குற்றம் இன்றி
ஒரு குற்றம் இன்றி-தாய் தந்தை ஆசாரம் கடைப் பிடித்து -பிறவியிலும்-

கண்ணன் கழலினை நண்ணும் மனம் உடையீர் -எண்ணும் திரு நாமம் திண்ணம் நாரணனே –
மனம் உடையீர் -அதிகாரம் வேற வேண்டாம் -மனசு ஒன்றே வேண்டும் –
ஸ்ரத்தை ஏவ காரணம் பும்சா -சாஸ்திரம் வாக்கியம் -ஸ்ரத்தை ஒன்றே போதும்
சந்த்யா வந்தனம் பண்ணாதவன் எந்த கர்மா வுக்கும் யோக்யதை இல்லை –
சந்த்யா ஹீனன் அசூசி நித்யம்
ஆனால் திரு மந்த்ரம் சொல்ல யோக்யதை வேற சம்பாதிக்க வேண்டாம்
கங்கை தீர்த்தம் ஆட -வேறு தீர்த்தம் ஆட வேண்டாம் -திரு மந்த்ரம் போல்
-கடலில் -அமாவாசை பௌர்ணமி அன்றி தீர்த்தம் ஆடி சுத்தி பண்ணி கொண்டே போகனும் -சாஸ்திரம் போல்
யோக்யதை தேடின பின்பு தான் சாஸ்திரம்
ஸ்வரூப ஸ்பர்சி -ஸ்ரத்தை மட்டும் கொண்ட ஆத்மா -திரு மந்த்ரம்
நானும் சொன்னேன் நமரும் உரைமின் -நமோ நாராயணா -பெரிய திரு மொழி பாசுரம் போல்
எனக்கு தேனும் பாலும் கன்னலும் அமுதும் ஆகிய திரு மால் திரு நாமம்
யோக்ய அயோக்ய விவாகம் அற சர்வரும் அதிகாரிகள்
பரமம் ஹிதம் -குலசேகரர்-சுருக்கச் சொல்கிறேன்-சம்சார ஆர்ணவம் -ஆபத்து அலைகள் நிறைந்த
அழுந்தி இருக்கும் -மேம் பொருள் போக விட்டு நானா ஞானம் விட்டு
நமோ நாராயணா மந்த்ரம் ச பிரணவம் -பிரணவம் சேர்த்து -நம உடன் திரும்பி திரும்பி சொல்ல வேண்டும்
இத்தால் சாஸ்திர தாத் பார்யம் அதி கிருத அதிகாரமும் ,சர்வ அதிகாரத்வமும்
தது ஹேதுக்களுடன் அருளினார்

அடுத்த சூரணை
சாஸ்த்ரர் தெப்ப கரையர் போல்
சாஸ்திர நிஷ்டர் -உய்யக் கொண்டார் -எம்பெருமானார் -உபதேசம் கேட்டு
பிரமாணிகர்-சாஸ்திரம் காட்டிய வழி-சாஸ்த்ரஜஞர் ஆகையால் இசைந்தே அவன் கிருபை இல்லாததால் இழந்தாய்
தாத் பர்ய நிஷ்டர் -முமுஷுகள் இருவரும் -மோஷம் அடைய இச்சை படைத்தவர் இருவரும்-வழி மார்க்கம் உபாயம் வாசி
ஆத்மாவல் த்ரஷ்டவ்யா -காண /ஸ்ரோதவ்ய- கேட்டு/ மந்தவ்யா -மனனம் பண்ணி நிதி திசாத் தவய –
பகவத் பிராப்தி சாதனம் உபாசனம் -ஓம் இதி யாத்மானம் தியானம்
சம்சார நிவ்ருத்தி பூர்வக பகவத் பிராப்தி சாசனம்
உபாசனம் கர்மம் அது மோஷம் கொடுக்காது
தோனி அவன் தான்-சர்வ பல பிரதன் அவன் தான்
ப்ரீதி அடைந்து கிருபை ஒன்றால் கொடுக்கிறான் -கிருபையும் எதிர் பார்த்து இருப்பார்கள்
ஆற்றை நீந்துவார் தெப்பத்தை ஒரு கையால் இடுக்கி -தாங்களும் ஒரு கையால் துழாவி
தாங்களும் முயன்று -உபேயதையும் அவலம்பித்து கொண்டு -இருக்கும் -இரண்டு சாதனங்கள்
பிறவி கடல் நீந்துவார்க்கு-திரு வாய் மொழி பாசுரம்–சம்சார சாகரம் அனந்த கிலேச பாஜனம்
சாஸ்திர சாரம்-இருந்து ஞானம் பெற்றவர்கள் -ஸூவ யத்னம் நிஷேதித்து -நம பதம்
ஓடம் எறினவர்கள்-போல்-தீரம் கமனம்-அக்கரை செல்ல ஸூவ யத்தனம் இன்றி – தெப்பம் கை விட்டு-
தான் கட்டை தேடாமல் கரை ஏறும் நிச்சயம்-கரை குருகும் காலம் மட்டுமே பார்த்து அதன் விட்டத்தில் நடுவில்- விஷ்ணு போதம்-
பரம பதம் நிச்சயம் – அக்கரை இக் கரையும் ஊடுருவ நின்று -அவன் இங்கும் அங்கும் ஊடுருவி இருப்பதால் -சம்சார சமுத்ரம் கடக்கும்

வைகுந்தன் என்ற தோனி பெறாது உழல்கின்றேன்-நாச்சியார் திரு மொழி
இது ஒன்றே உபாயம் –அவன் ஞானம் கொண்டு போவதால் நிச்சயம்
சர்வகஜஞன் சர்வ சக்தன் பிராப்தன் -சம்பந்தம் உண்டே ரஷிப்பான்-கை விட மாட்டான் விச்வசித்து –
தனக்கும் பார தந்த்ர்யம் உண்டே -அசித் வத் போல் -இட்ட வழக்காக -ஸ்வாமி-சொத்து
திரு மந்த்ரம் சொல்லிக் கொடுத்த அர்த்தம் அறிந்தவன்–மார்பில் கை வைத்து –
நிர் பரன்-இரு கையையும் விட்டு –ஸூ வ யத்தன ரூப உபசாதனாதிகளையும் -தத் சாத்திய பகவத் கிருபையையும்
அவலம்பிக்கை விட்டு -கேவல பகவத் கிருபையே உத்தாரகம் என்று அத்யவிசித்து
கூவிக் கொள்ளும் காலும் இன்னும் குறுகாதோ –கரை குறுகும் கொள்ளும் காலம் எண்ணுவாரைப் போல்
முகப்பே கூவி பணி கொள்ளாய் -ஆவி திகைக்க ஐவர் குமைக்கும் சிற்று இன்பம் ஒழித்து –
பாவியேனை பல நீ காட்டிப் படுப்பாயோ-ஆக்கை விடும் பொழுது எண்ணே –
காள மேக பெருமாள் ஆப்தன் வழித் துணை பெருமாளை எதிர் பார்த்து இருப்பான்
பகவத் பிராப்தி தானே கரை –
அக்கரை என்னும் அனர்த்த கடல்- இக்கரை ஏறி-இளைத்து -ஞானம் விசதம ஆனால் அது அணுகி இருக்கும்
கால சிந்தனை பண்ணிக் கொண்டே இருப்பார்கள்
இத்தால் சாஸ்திர நிஷ்டர் சாரயஜ்ஞர் பிரதி பத்தி செய்யும் விஷயம் சொல்கிறார்-

—————————————–

ஸ்ரீ கோயில் கந்தாடை அப்பன் ஸ்வாமிகள் திருவடிகளே சரணம் –
ஸ்ரீ அழகிய மணவாள பெருமாள் நாயனார் திரு அடிகளே சரணம் .
ஸ்ரீ பெரிய பெருமாள் பெரிய பிராட்டியார் ஆண்டாள் ஆழ்வார் எம்பெருமானார் ஜீயர் திரு அடிகளே சரணம் . 

ஆச்சார்ய ஹிருதயம்-ஸ்ரீ மணவாள மா முனிகள் அருளிச் செய்த வ்யாக்யானம்– சூர்ணிகை -229/230/231/232/233/234….

December 27, 2011

சூரணை-229 –

இனிமேல் இவர் பிரதமத்தில் -இந் நின்ற நீர்மை இனி யாம் உறாமை -என்று ஆர்த்தராய்
சரணம் புக்க போதே விரோதி நிவ்ருத்த பூர்வகையான ஸ்வ பிராப்தியை பண்ணுவியாமல்
இவ்வளவாக இவரை வைக்கைக்கு அடி எது என்னும் ஆ காங்க்ஷையிலே
-வைக்கைக்கு ஹேது பல உண்டு என்னும் அத்தையும்
-அவை எல்லா வற்றிலும் முக்ய ஹேது இன்னது என்னும் அத்தையும் அருளிச் செய்கிறார் –

உறாமையோடே உற்றேன் ஆக்காது ஒழிந்தது
நாடு திருந்த –
நச்சுப் பொய்கை யாகாமைக்கு –
பிரபந்தம் தலைக் கட்ட –
வேர் சூடுவார்
மண் பற்றுப் போலே –
என்னும் அவற்றிலும்
இனி இனி என்று இருபதின் கால் கூப்ப்பிடும்
ஆர்த்த் யதிகார பூர்த்திக்கு என்னுமது முக்யம் .–

அதாவது –
பொய் நின்ற ஞானமும் பொல்லா ஒழுக்கும் அழுக்கு உடம்பும் இந் நின்ற நீர்மை இனி யாம் உறாமை -என்று
அவித்யா கர்ம வாசன ருசி பிரகிருதி சம்பந்தங்கள் ஆகிற
பிராப்தி பிரதிபந்தங்களை விடுவிக்க வேணும் என்று -ஆர்த்தராய் திரு அடிகளில்
விழுந்து அபேஷித்த போதே அவற்றைப் போக்கி –
உற்றேன் உகந்து பணி செய்து உன பாதம் பெற்றேன்-என்று திரு அடிகளைக் கிட்டி –
ப்ரீதி பூர்வகமாக அடிமை செய்யப் பெற்றேன் என்னும்படி ஆக்காமல் -இவரை வைத்து –

தன்னுடைய சிருஷ்டி அவதாராதிகளாலும் திருந்தாத ஜகத்து –இவருடைய உபதேசத்தால் –
ஊரும் நாடும் உலகமும் தன்னைப் போலே -என்னும்படி திருந்துகைக்காகவும் —

பிரபதன அநந்தரம் முக்தராம் படி பண்ணில் -பிரபத்தியை நச்சு பொய்கையோ பாதி நினைத்து
பீதராய் -இழிவார் இல்லை என்று -அது அப்படி ஆகாமைக்காகவும் –

தானும் தன் விபூதியும் வாழும்படி இவரைக் கொண்டு கவி பாடுவிக்க தொடங்கின பிரபந்தம்
பரிசமாப்தம் ஆகைக்காகவும் –

வேர் சூடுமவர்கள் பரிமளத்திலே லோபத்தாலே மண் பற்று கழற்றாதாப் போலே –
ஞானிகளை சரம சரீரதோடே வைத்து அனுபவிக்குமவன் ஆகையாலே –
இவருடைய ஞான பிரேம பரிமளம் எல்லாம் தோற்றும்படி இருக்கிற விக்கிரகத்தில் -தனக்கு உண்டான
விருப்பத்தாலேயும் என்று -சொல்லும் அவற்றில் காட்டிலும்-

1-இனி யாம் உறாமை -திருவிருத்தம் -1–என்று தொடங்கி –
2-இனி இவளை காப்பவர் யார் –திருவிருத்தம் -13
3-இனி உன் திரு அருளால் அன்றி காப்பு அரிதால்-திருவிருத்தம் -62-
4-இனி அவர் கண் தாங்காது –திருவாய்-1-4-4-
5-இனி உனது வாய் அலகில்–இன் அடிசில் வைப்பாரை நாடாயே –திருவாய்-1-4-8-
6-இனி எம்மைச் சோரேலே –திருவாய்-2-1-10-
7-எந்நாள் யான் உன்னை இனி வந்துகூடுவனே –திருவாய்-3-2-1-
8-எங்கு இனி தலைப் பெய்வேனே –திருவாய்-3-2-9-
9-இனி என் ஆரமுதே கூய் அருளாயே –திருவாய்-4-9-6-
10-ஆவி காப்பார் இனி யார் –திருவாய்-5-4-2-
11-நெஞ்சிடர் தீர்ப்பார் இனி யார்-திருவாய்-5-4-9-
12-இனி உன்னை விட்டு ஓன்றும் ஆற்ற கிற்கின்றிலேன் –திருவாய்-5-7-1-
13-தரியேன் இனி –திருவாய்-5-8-7-
14-இனி யாரைக் கொண்டு என் உசாகோ –திருவாய்-7-3-4-
15-அத்தனை யாம் இனி என் உயிர் அவன் கையதே-9-5-2-
16-நாரை குழாங்காள் பயின்று என் இனி –9-5-10-
17-இனி இருந்து என் உயிர் காக்குமாறு என் –9-9-2-
18-இனி நான் போகல் ஒட்டேன் –10-10-1-
19-உண்டிட்டாய் இனி உண்டு ஒழியாய் –10-10-6-
20-உன்னைப் பெற்று இனி போக்குவனோ -10-10-7-–என்று
இப்படி இருபதின்கால் கூப்பிடும்படியான ஆர்த்தி பரம்பரையை விளைத்து –
பரம பக்தி பர்யந்தமான அதிகார பூர்த்தியை உண்டாகுகைக்காக என்னும் அதுவே – பிரதானம் என்கை ..

ஆர்த்தி அதிகார பூர்த்திக்கு என்றது -ஆர்த்தியால் வரும் அதிகார பூர்த்திக்கு என்ற படி —
பரம ஆர்த்தியாலே -இறே -பிரபத்தி அதிகாரம் பூரணமாவது –
ஆகையாலே ஹேத்வந்தரங்கள் எல்லாம் அப்ரதானங்கள் –
இவரை வைத்ததுக்கு பிரதான ஹேது இது என்றது ஆய்த்து –

——————————————–

சூரணை -230-

அதில் இவ் ஆர்த்திக்கு அடியான -பர பக்தி -பர ஞான -பரம பக்திகளின் தசைகள்
எந்த திரு வாய் மொழிகள் என்னும் அபேஷையிலே அவற்றை அருளிச் செய்கிறார் மேல் மூன்று வாக்யத்தாலே –
அது தன்னில் பரபக்த்ய வஸ்தை இன்னது என்கிறார் இதில் –

கமலக் கண்ணன் என்று தொடங்கி
கண்ணுள் நின்று இறுதி கண்டேன்
என்ற பத்தும் உட் கண்ணலேயாய்
காண்பன வாவுதல் அதிலிரட்டி யாகையாலே
கண்டு களிப்ப வளவும் பரஞான கர்ப்ப
பரபக்தி —

அதாவது –
கமலக் கண்ணன் என் கண்ணினுள் உள்ளான் -1-9-9–என்று
புண்டரீகாஷனானவன் என் கண்ணுக்கு விஷயமானான் என்று தொடங்கி –
கண்ணுள் நின்று அகலான்-10-8-8- -என்று என் கண் வட்டத்திலே நின்றும் கால் வாங்கு கிறிலன்
என்னுமதளவாக –
என் கண்ணனை நான் கண்டேனே –2-8-10-
கலைப் பல் ஞானத்து என் கண்ணனைக் கண்டு கொண்டு –3-2-10-
நறும் துழாய் என் கண்ணி யம்மா நான் உன்னைக் கண்டு கொண்டே –4-7-7-
கை தொழ இருந்தாயது நானும் கண்டேனே –-5-7-5-
ஏரார் கோலம் திகழக் கிடந்தாய் கண்டேன் அம்மானே –5–8-1
திரு விண்ணகர் கண்டேனே –6-3-1-
தேவர்கட்க்கு எல்லாம் கருவாகிய கண்ணனைக் கண்டு கொண்டேனே –-9-4-8-
கண்டேன் கமல மலர் பாதம் –10-4-9-
என்று இப்பத்து சந்தையாலும் சொன்ன சாஷாத்காரம் –
நெஞ்சு என்னும் உட் கண் -பெரிய திருவந்தாதி -28-என்கிற ஆந்தர சஷுசான மனசாலே உண்டானதாய் –

கைய பொன்னாழி வெண் சங்கோடும் காண்பான் அவாவுவன் நான் –திருவிருத்தம் -84-
அடியேன் காண்பான் அலற்றுவன் –1-5-7-
உம்மைக் காணும் ஆசையுள் நைகின்றாள் –2-4-2-
கூவுகின்றேன் காண்பான்-3-2-8-
மெய் கொள்ளக் காண விரும்பும் என் கண்களே –3-8-4-
கூவியும் காணப் பெறேன் உன் கோலமே –3-8-7-
உன்னை எந்நாள் கண்டு கொள்வேனே –3-8-8-
கோல மேனி காண வாராய் –4-7-1-
தடவுகின்றேன் எங்குக் காண்பன் –4-7-9-
பாவியேன் காண்கின்றிலேன் –4-7-10-
உன்னைக் காண்பான் நான் அலப்பாய் –5-8-4-
உலகம் பரவக் கிடந்தாய் காண வாராயே –5-8-9-
என்று கொல் கண்கள் காண்பதுவே –5-9-5-
விளங்க ஒருநாள் காண வாராய் –6-9-4-
உன்னைக் காண்பான் வருந்தி எனை நாளும் –6-9-6-
அலை கடல் கடைந்த அப்பனே காணுமாறு அருளாய் –8-1-1-
ஒருநாள் காண வாராய் –8-5-1-
தொண்டனேன் உன் கழல் காண ஒருநாள் வந்து தோன்றாயே –8-5-6-
உன்னை எங்கே காண்கேனே-8-5-10-
உன்னைக் காணக் கருதும் என் கண்ணே –9-4-1-
என்று பாஹ்ய சஷுசாலே அவனைக் காண ஆசைப் பட்டு கூப்பிட்ட சந்தைகள் –அதில் இரட்டி உண்டாகையாலே –
கண்டு களிப்ப கண்ணுள் நின்று அகலான் -10-8-7–என்று
திருமால் இரும் சோலை அளவாக ஆந்த்ர அனுபவம் செல்லா நிற்க –
பெற்று அன்று தரியாத -பாஹ்ய அனுபவ அபேஷை -நடக்கையாலே –
பர ஞானத்தை கர்ப்பித்து கொண்டு இருக்கிற பர பக்தி என்கை —

——————————————-

சூரணை -231
அநந்தரம் பரஞான அவஸ்தை ஆகிறது இன்னது என்கிறார்–

இருந்தமை என்றது
பூர்ண பரஞானம்–

அதாவது-
அந்தமில் பேர் இன்பத்து அடியாரோடு இருந்தமை -2-3-10–என்று –
அடியார்கள் குழாங்களைக் கூடுவது என்று கொலோ -10-9-11–என்று ஆசைப் பட்ட படி –
அர்ச்சிராதி கதியாலே -தேச விசேஷத்திலே -போய் -பகவத் ஸ்வரூபாதிகளை
பரி பூர்ண அனுபவம் பண்ணுகிற நித்ய ஸூரிகளின் திரளிலே கூடி இருந்தாராக தரிசித்துப் பேசின –
சூழ் விசும்பணி முகில் -10-9- -பூரணமான பர ஞானம் என்கை —

——————————————

சூரணை -232-

அநந்தரம் பரம பக்தத்யவஸ்தை இன்னது என்கிறார் —

முடிந்த அவா என்றது பரம பக்தி-

அதாவது
அப்படி தர்சித்த அது தான் மானச அனுபவமாய் -பாஹ்ய அனுபவ யோக்யம் அல்லாமையாலே –
பெரு விடாய் பிறந்து கூப்பிட்டுத் தரிக்க மாட்டாமல் –
திரு வாணை இட்டுத் தடுத்து -பெறா ஆணை அல்லாமை சாதித்து -பேற்றோடு தலைக் கட்டின –
முடிந்த அவாவில் அந்தாதி இப்பத்து–10-10-11 -என்கிற
முனியே நான் முகன் -பக்தியினுடைய சரம அவதியான பரம பக்தி என்கை —

————————————-

சூரணை-233-

இந்த பரபக்தியாதிகளின் வேஷத்தை பகவத் வசனத்தாலே தர்சிப்பிக்கிறார் –

இவை
ஞான
தர்சன
ப்ராப்த்ய
அவஸ்தைகள் –

அதாவது
இந்த
பரபக்தி -பரஞான -பரம பக்தி தசைகள் –
பக்த்யா த்வய அந்ய யா சக்ய அஹமேவம் விதோர்ஜுனா
ஜ்ஞாதும் த்ருஷ்டுஞ்ச தத்வேன ப்ரேவேஷ்டுஞ்ச பரந்தப – ஸ்ரீ கீதை-11-54-என்று
அர்ஜுனனைக் குறித்து திருத் தேர் தட்டிலும் —
பரபக்தி பரஞான பாமபக்தி ஏக ஸ்வாபம் மாம் குருஷ்வ -ஸ்ரீ கத்ய த்ரயம் -என்று
பிரார்த்தித்த ஸ்ரீ பாஷ்யகாரரைக் குறித்து-
மத் ஜ்ஞான தர்சன ப்ராப்திஷு நிச்சம்சயஸ் சுகமாஸ்வ -ஸ்ரீ கத்ய த்ரயம் -என்று
சேர பாண்டியனிலும் அவன் அருளிச் செய்த ஞான தர்சன பிராப்த்ய அவஸ்தைகள் என்கை —

இத்தால் -பகவத் சம்ஸ்லேஷ விஸ்லேஷ ஏக சுக துக்கராம் படியான
பரபக்தி -ஞான அவஸ்தையாகவும் –
பகவத் ஸ்வரூப ரூப குண விபூதிகளை -விசித தமமாக சாஷாத்கரிக்கிற
-பர ஞானம் -தர்சன அவஸ்தையாகவும் –
அப்படி சாஷாத் கரித்த வஸ்துவை அப்போதே கிட்டி அனுபவிக்க பெறாவிடில்
முடியும்படியான பரம பக்தி -ப்ராப்ய அவஸ்தையாகவும் -சொல்லப்படும் என்ற படி —

——————————————

சூரணை -234-

நூறே சொன்ன பத்து நூறு ஓர் ஆயிரம் என்றதும் சாபிப்ராயம் -என்றதில் –
நூறே சொன்ன பத்து நூறு என்றதில் –கருத்தை பத்து நிகமநத்திலே விஸ்த்ரேண பிரதிபாதித்து –
ப்ராசங்கிகமாக அருளிச் செய்ய வேண்டுமவையும் அருளிச் செய்தாராய் நின்றார் கீழ் –
இனி ஓர் ஆயிரம் ஒன்றதின் கருத்தை விசதமாக்கா நின்று கொண்டு –பிரபந்தத்தை நிகமித்து அருளுகிறார் —

அவித்யா நிவர்த்தக
ஞான பூர்த்தி ப்ரத
பகவத் பிரசாதாத்
மோஷ லாபம் என்கை
மயர்வற -வீடு பெற்ற
என்ற பிரபந்த ஏக
அர்த்யம் –

அதாவது
சம்சார காரணமான அஞ்ஞானத்துக்கு நிவர்த்தகமான ஞான பூர்த்தியை உபகரித்த
ஞானாதி குண பூர்ணனான பகவானுடைய நிர்ஹேதுகமான பிரசாதத்தாலே –
சம்சார நிவ்ருத்தி பூர்வக-பகவத் பிராப்தி ரூப மோஷத்தினுடைய – லாபம் என்று பிரதிபாதிக்கை –
மயர்வற மதி நலம் அருளினன் -என்று தொடங்கி -அவா அற்று வீடு பெற்ற -என்று தலைக் கட்டின
இப் பிரபந்தத்துக்கு ஒன்றான தாத்பர்யம் என்கை –

இத்தால் ஞான பிரதான -பகவத் பிரசாதமே மோஷ பிரதமும் -என்னுமிது இப் பிரபந்தத்துக்கு தாத்பர்யமாய்
இருப்பதோர் அர்த்தம் என்றது ஆய்த்து –

ஆக
இப்பிரபந்தத்தால் –
சர்வேஸ்வரன் தன் கிருபையாலே -அ
ஞ்ஞான சேதனர்-தத்வஞ்ஞராய் -சார அசரா விவேகம் பண்ணுகைக்கு சாஸ்திர பிரதானம் பண்ணின படியையும்-
அந்த சாஸ்திர முகேன தத்வ ஞானம் பிறக்கும் அளவில் உண்டான அருமையை நினைத்து –
தாத்பர்யமான திரு மந்த்ரத்தை-தன் பரம கிருபையால் வெளி இட்ட படியையும் –
அந்த சாஸ்திர தாத்பர்யங்களின் விஷய பேதாதிகளையும்-
தத் உபய நிஷ்டரான அதிகாரிகளுடைய பிரகாரங்களும் –
அந்த வியாஜத்தாலே பிரஸ்துதமான திருவாய் மொழியினுடைய வைபவத்தையும் –
அதுக்கு வக்தாக்களான ஆழ்வார்களுடைய பிரபாவத்தையும் –
அந்த பிரபாவத்துக்கு மூலமான பகவத் நிர்ஹேதுக கடாஷத்தையும் –
அதடியாக இவர்க்கு உண்டான ஞான பக்திகளும் –
அந்த ஞான பக்தி தசைகளில் இவர் பேசும் பேச்சுகளையும் –
அந்த பக்தி தசையில் பகவத் பிரேம யுக்தர் எல்லோரோடும் இவர்க்கு உண்டான சாம்யத்தையும் –
அந்த பக்தி தசையில் பேசும் அந்ய உபதேசங்களுக்கு ஸ்வாப தேசங்களையும் –
அந்த பக்தி விஷயமான திவ்ய தேசங்களில் நிற்கிற ஈஸ்வரனுடைய குண விசேஷங்களையும் –
அந்த குண விசிஷ்ட வஸ்துவில் உண்டான -அனுபவ ஜனித ப்ரீதி ப்ரேரிதமாய் கொண்டு இப்பிரபந்தங்கள் அவதரித்த படியும் –
பிரதிபாத்யார்த்த சாம்யத்தாலே ஸ்ரீ கீதையோடு திருவாய்மொழிக்கு உண்டான சாம்யத்தையும் –
தத் வ்யாவிருத்தியையும்
இதில் இவர் உபதேசிக்கிற விஷய பேதத்தையும்
அவ்வோ விஷயங்கள் தோறும் உபதேசிக்கிற அர்த்த விசேஷங்களையும் –
அந்த வியாஜத்தாலே உபதேச விஷயமான சிஷ்ய லஷணதையும் –
அந்த லஷணம் இல்லாதவருக்கும் இவர் உபதேசிகைக்கு ஹேதுக்களையும் –
க்யாதி லாபாதி நிரபேஷராய் பகவத் கைங்கர்ய புத்த்ய உபதேசிக்கையாலே -உபதேசம் சபலமான படியையும் –
உபதேசிக்கிற இப் பிரபந்தங்கள் தாம் ரகஸ்ய த்ரய அர்த்தம் என்னுமத்தையும் –
அந்த ரகஸ்ய த்ரயத்திலும் பிரதிபாதிக்க படுகிற அர்த்த பஞ்சகமும் இப் பிரபந்தங்களிலே
சங்கரக விபரண ரூபேண சொல்லப் படுகிற பிரகாரத்தையும் –
பிரபந்த ஆரம்பங்களில் அபேஷிதமான மங்களா சரணங்கள் இப்பிரபந்தத்தில் உண்டான படியையும் –
சாது பரித்ராணாதிகளிலே – ஜகத் ரஷண அர்த்தமான சர்வேஸ்வர அவதாரம் போலே இப் பிரபந்த அவதாரம் என்னுமத்தையும் –
இதில் பத்து பத்தாலும் பிரதிபாதிக்கப் பட்ட ஈஸ்வரனுடைய பரத்வாதி குணங்களையும் –
அக்குண விசிஷ்டனானவன் -இப்பத்து பத்தாலும் இவ் ஆழ்வாருக்கு தத்வ ஞானம் முதலாக ப்ராப்தி பர்யந்தமாக பிறப்பித்த தசா விசேஷங்களையும் –
பத்து தோறும் இவர் தாம் பிறருக்கு உபதேசித்த பிரகாரங்களையும் –
இவருக்கு பிரதமத்திலே ஆர்த்தி பிறந்திருக்கச் செய்தே -ஈஸ்வரன் இவரை வைக்கைக்கு பிரதான அப்ரதான ஹேதுக்களையும் –
இவருக்கு பிறப்பித்த பரபக்தி பரஞான பரம பக்தி களாகிற தசா விசேஷ ஸ்தலங்களையும்
அஞ்ஞான நிவர்த்தக ஞான பூர்த்தி ப்ரத பகவத் பிரசாதமே அநிஷ்டமான சம்சாரத்தை அறுத்து
அபீஷ்டமான மோஷ லாபத்தை உண்டாக்கும் என்கை- இப்பிரபந்ததுக்கு ஒன்றான தாத்பர்யம் என்னும் அத்தையும்
ஆஸ்திகராய் ஆழ்வார் அபிமானத்தில் ஒதுங்கி – அவருடைய திவ்ய ஸூக்திகளில் பிரவணராய்-
அநந்ய பரராய் இருப்பார் -எல்லோரும் அனுசந்தித்து வாழும்படி அதி ஸ்புடமாக அருளிச் செய்து தலைக் கட்டினார் —

நான்காம் பிரகரணம் முற்றிற்று-

ஆச்சார்ய ஹ்ருதய வியாக்யானம் முற்றிற்று –

————————————————–

தந்து அருள வேணும் தவத்தோர் தவப் பயனாய் வந்த முடும்பை மணவாளா
சிந்தையினால் நீ உரைத்த மாறன் நினைவின் பொருள் அனைத்து என் வாய் உரைத்து வாழும் வகை-

ஆழ்வார்கள் வாழி அருளிச் செயல் வாழி தாழ்வதுமில் குரவர் தாம் வாழி
ஏழ்பாரும் உய்ய அவர்கள் உரைத்தவைகள் தாம் வாழி செய்ய மறை தன்னுடனே சேர்ந்து

அடியார்கள் வாழ அரங்கன் நகர் வாழச் சடகோபன் தண் தமிழ் நூல் வாழக்
கடல் சூழ்ந்த மண்ணுலகம் வாழ மணவாள மா முனியே இன்னும் ஒரு நூற்று ஆண்டு இரும்

———————————————————

ஸ்ரீ கோயில் கந்தாடை அப்பன் ஸ்வாமிகள் திருவடிகளே சரணம்
ஸ்ரீ அழகிய மணவாள பெருமாள் நாயனார் திருவடிகளே சரணம் .
ஸ்ரீ பெரிய பெருமாள் பெரிய பிராட்டியார் ஆண்டாள் ஆழ்வார் எம்பெருமானார் ஜீயர் திருவடிகளே சரணம்-

திரு பாவை- அனுபவம் -9-தூ மணி மாடத்து ..

December 26, 2011

ஏஷ நாராயண ஸ்ரீ மான் –மதுராபுரிம்

கீதா உபநிஷத் -அருளி –
தேக ஆத்மா விபாகம்- துக்க சுழல்-கர்ம யோகம் செய்து
மூன்று வித -கர்திருத்வம்-மம –பலன்-
பக்தி வளர்ந்து -அவன் திரு அடிகளே உபாயம்
வருத்தம் உடன் தொடக்கி-ச்தோச்மி  -சங்கை தீர்ந்தது -நீ சொன்னபடி செய்கிறேன் –
அனைவருக்கும் பொதுவான உபதேசம்-அர்ஜுனன்-வியாஜ்யம்
உடம்பு வலி உணர்ந்து -கல்யாண ஏற்பாடு ஒப்படைக்கிறோம்
ஆத்மா உணர்ந்து தவித்து -அதை அவன் தீர்ப்பான் -உணர்ந்து ஒப்படைப்பதே சரணாகதி —
காலஷேபம் -அவனை நினைந்து -சுகமாக -வாழ்வதே-
ச்வதந்த்ரன்-நினைவை விட்டாலே போதும் -ரஷனம் தடுப்பை விளக்கி –
நோற்று ச்வர்க்கம்-தேற்றமாய்-பெரும் துயில் தான் தந்தானோ-
பொறுப்பு அவன் கொண்டானே-பெண் ரஷா பலம் அவன் இடம் கொடுத்த பின்பு
நோன்பு நூர்கவேண்டுமா
கைங்கர்ய ரூபத்தில் -உபாயமாக இல்லை –
சுவர்க்கம் =கிருஷ்ணா அனுபவம்-
நோற்று பெற வேண்டியதை-அவன் அனுக்ரகத்தால் பெற்று
மறு மாற்றம் சொல்லாமல்
வாசல் கதவை திறக்க வில்லை- வாயையும் திறக்க வில்லை
வரேன் சொல்லி யாவது குரல் கொடுக்கவும் இல்லை-
துழாய் -நாராயணன்-இருப்பதை காட்டி கொடுக்க -கந்தம் –
முன்பு வந்து இருந்தான்-நாராயணன்-அனைவருக்கும் அந்தராத்மா
பூட்டு சாவி கதவுக்குல்லுமுல்லான்
நம்மால் போற்ற பறை தரும் புண்ணியன்-
நாம் தேடிய புண்ணியம் இல்லை-அவனாக வந்த புண்ணியம்
புண்ணியன் =ராமன்
கூற்றத்தின் வாய் வீழ்ந்த கும்ப கர்ணனும் தோற்று -போட்டி –
உனக்கே பெரும் துயில் தான் தந்தானோ -அவன் சொத்து -சேர்ந்து பெரும் துயில்
அரும்கலமே-ஆபரணம் போல்
தேற்றம் -மாய் வந்து திற -தாரை போல் இன்றி -இளைய பெருமாள் -முன்பு –
நேற்றும் தூக்க பாசுரம்-சரணாகதி -பொறுப்பில் இருந்து விலகி-
உபாயம் அனுஷ்டிக்கும் பொறுப்பை அவன் இடம் -ஆள் இட்டு அந்தி தொழுவார் உண்டோ –
கைங்கர்யம் நம் பொறுப்பு-நிவ்ருத்தி மார்க்கம் ஒன்றும் பண்ணாமல் இருப்பது இல்லை –
நோன்பு நோற்பதும் கைங்கர்யம் தானே
நிர்கேதுகமாக உபாயம் அவன் -ஜீவன் முக்தி இல்லை-பகவான் ஜீவனை அடைகிறான்
வெகு காலம் முயன்று -பலிக்கா வண்ணம்தடுக்க –
தடுப்பு விலக்கினது –மோஷம் கொடுக்காதே -அவனது கிருஷி பலன் –
சம்பந்தமே காரணம் -தடுப்பை விலக்குவதே சரண்
பல்லாண்டு பாடி ஆனந்தமாக இருக்க வேண்டியது தான் நம் கடமை –
தூ மணி மாடத்து -அனுபவம்
ஸ்ரீ வைஷ்ணவன் இல்லமும் உத்தேசம் நமக்கு –
பூர்வ உத்தர தினசரிய -மா முனிகள் வாழ்வு முறை –
பரம பக்தி-மாடம்-தூய மணி
தோஷம் இன்றி
துவளில் மா மணி -மாடம்தொளை வில்லி மங்கலம்
அரவிந்த லோசனன்-தேவ பிரான்
சிந்தை யாலும் -செய்கையாலும் -தந்தை தாயாக அடைந்த அவர் சடகோபன்-நம் ஆழ்வார்
தூ மணி-துவளில் மா மணி -இரண்டு வகை –
தோஷமே இயற்கையில் இல்லாத -தூ மணி -நப்பின்னைக்கு
துவளில் மா மணி -தனக்கு கொள்வானாம்
தானம்-உயர்ந்த பொருள் தான் கொடுக்கணும் -காசி பிடித்ததை விட வேண்டும் –
அபகத பாப்மான் -அவன்- முக்தன்-பிரகிருதி விநிர் முக்த ஆத்மா -குற்றம் கழிந்து -துளில் மா மணி
நித்யர் -தூ மணி -அப்ருக்த சம்சார கந்தர்
அபகத பாப்மா -பாப சம்பந்தமே இன்றி –
எட்டு குணங்கள் வந்து அடையும்-சாம்யா பத்தி மோட்ஷம் –
அபகத பாபமா–வி ஜெற -மூப்பு இன்றி பிரபு
அபிமிருத்யு -வி சோக
பசி-அபிபாத -தாகம் இன்றி –
வேத நூல் ஓதுவது உண்மை அன்றி வேறு இல்லை
சத்யா கம-சத்ய சங்கல்ப -அடுத்த இரண்டும் –
நல்ல செயல்-எடுத்த செயல் நினைக்கும் முன்பே நிறைவேறுமே –
எட்டும் வந்தால் எப்படி இருப்போம் -நினைத்து பார்-
இங்கேயே -அதற்க்கு துடித்து -கைங்கர்யம் செய்ய முயல வண்டும் –
அங்கும் கோஷ்டியா -நித்யர் முக்தர்-அனைவருக்குமனுபவம் சமம்-பிராட்டி போல் அனைவரும் –
மணி நாம் முதலில் புரிந்து -மண் இல்லை- என்று அறிந்து
ஒளி உள்ளது -மறைந்து அழுக்கு பட்டு -தேக ஆத்மா விவாகம்
அகில ஹேய பிரத்யநீகன்-குற்றங்களுக்கு எதிர் -அமலன் விமலன் நிமலன் நிர்மலன்-
குற்றம் அற்றவர்-குற்றம் நினைவு-வந்து போனவர் இல்லை
பிராபபாவம்-முன்னால் இருந்தது இல்லை-ஞானம் நமக்கு வந்தது போல் –
இருந்தது அளிக்க பட்ட பிரத்வம்சா வாவம்
அத்யந்தா -முயல் கொம்பு -இல்லைவே இல்லை -வஸ்துவே இல்லை -அவன் இடம் தோஷம் என்பதே இல்லை –
நான்காவது பாவம்
குற்றம் தானும் -இல்லை குற்றம் போக்குபவன்-ஹேய பிரதிபடன்-போக்கும் சக்தன் –
தாய் துடிக்கலாம் குழந்தை நோய் -போக்க வல்ல சக்தி இல்லை
நீ தாரே பறை பிரார்த்திக்கிறோம்
கல்யாணைக தானம் –
அநேக கால கர்மம்-அஞ்ஞானம் -தேக சம்பந்தம்-மூன்று சூர்ணகை கத்யம்
அநேக கால கர்ம சர்வான் ஷமஸ்வ -முதலில் அபசாரம் போக்க வேண்டி –
பிராட்டி மூலம்-அவள் கை காட்ட -இவள் நிழலில் இருந்தே -அவனை அண்டி –
மறக்காமல் மறுக்காமல் விண்ணப்பம் பாபம் போக்க –
அடுத்து கர்மத்துக்கு அடிவிபரீத ஞானம் -அதையும் போக்கி கொடுக்க பிராத்தித்தார்
அது எதனால் வந்தது -தேக சம்பந்தம் -இதையும் போக்கி கொடு –
ஞானி குணகன்-ஆத்மா –
உப்பு காளவாய் -ஞான சூன்ய சரீரத்தில் இருந்து –
ஜன்மங்கள் தோறும் உழன்று -முக் குண மயம்-சரீரம் –
மூன்றையும் போக்கி கொடுக்க பிரார்த்திக்கிறார் -சுழல்
தப்பான அனுஷ்டானம்-அஞ்ஞானம் -ஜன்ம -சுழல்-வெளி வர
கட்டை உப்பாக ஆக வில்லை- கழுவ வேண்டும்-
ஞானம் இருக்கிறது -தப்பாக புரிந்து கொண்டு இருக்கிறோம்
அதை போக்கி
மனோ வாக் காய்- மூன்றாலும் அநாதி கால பிரவ்ருத்த -அபசாரம்
ஆரார்ப்த -நானாவித அபசாரம் –
அபதாரம்-சாஸ்திரம் விரோதம்
அபசாரம்-பாகவதர்
பட்டியில்-அக்ருத்ய கரண  -க்ருத்ய அ கரண  –
பர ஹிம்சை -மனோ வாக் கையால்–மனசால்  கூட கூடாது
ரகச்யங்களில் நான் மௌனமாக இருக்கிறேன்-கீதை –
பேசுவதால் ஆத்மா லாபம்- தீதிலா மொழிகள் கொண்டு உன் திரு குணம் செப்ப மாட்டேன் –
படி ஆடி -அயர்வு எய்தும் மெய்யடியார்கள் சேர்க்கை வேண்டுமே –
மனுஷ்யரை பார்க்காமல் -மேல் அவனை பார்த்து கொண்டே இருக்க வேண்டுமே –
பஷாதாபம் பட்டாலே போதும் -அனுதாபமும் படாமல் இருக்க கூடாது –
சரண் சொல்லு கொடுக்கிறேன் காத்து இருக்கிறான்-
சர்வ சக்தன் -ஒருவர் கூட விலக விடமாட்டான்-சொத்து ஸ்வாமி இடம் பிரிய கூடாதே –
ராமானுஜர் -இதனால் தான் பொறுப்பு கொண்டு கார்யம்
பர த்ரவ்ய அபகாரம்-செய்யாமல்-
பர தார அபகாரம்-செய்யாமல் –
பர ஸ்தோத்ரம் -அசெவ்ய சேவை-மானிடரை வாழ்த்துவதில் என் ஆகும் -சொன்னால் விரோதம் இது –
பர நிந்தை-கூடாது
அசத்திய கதனம்-போய் பேசுவது
அபஷ்ய பாஷனம்-சாப்பிட கூடாததை சாப்பிடுவது .-பிரபன்ன குலம்-மரியாதை –
அமுது செய்து -கலத்தது உண்டு  –
ரஜோ குணம் தமோ குணம் வராமல் தடுக்க -சத்வ உணவு –
பாதி உணவு கால் பங்கு நீர் கால் பங்கு காற்று -இருந்தால் ஆரோக்கியம்
விலக்கி துவளில் மா மணி –
பகவத் அபசாரம்-இடையன்-சஜாதிய புத்தி -அர்ச்சை  ரூபத்தில் -உபாதான ஸ்ம்ரிதி -கூடாது
மாத்ரு யோனி பரிட்ஷையோடு ஒக்கும் இது –
தேவதாந்திர பாசனம் .
கோவில் சொத்து நம்மதாக்கி கொள்வது கூடாது

நேர்முகமாகவோ மறை முகமாகவோ கூடாது –
இப்படி பட்டவர்கள் இடம் சம்பந்தம் இன்றி -இருக்க
பாகவத அபசாரம்-அகங்காரம் மம காரம்
ஜாதி -அங்க ஹீனர் -இகழ்வு கூடாது
கழுவி துவளில் மா மணி
அசக்த்யா அபசாரம்-காரணம் இன்றி
சிசுபாலன்-பவவாத
-ராவணாதி –பாகவத
ஹிரன்யாதி -அசக்த்யா
ஆரப்தான் -பலன் கொடுக்க ஆரம்பிக்காத சஞ்சித
சர்வான் அபதாரன் சமஸ்த

விபரீத ஞானம் -தேக ஆத்மா
சு விஷயம் -உன் பற்றி அறியாமல் –
விபரீத விருத்தம்-
இவர் அபசாரம் செய்கிறார் என்ற எண்ணம் இன்றி
என் கர்மம் இவரை அபசாரம் பண்ண வஈகிறது
நோய் நாடி நோய் முதல் நாடி
என் கர்ம அதீனமாக பகவான் இவரை பண்ண வைக்கிறார்
சர்வம் ஷமஸ்வ
மதிய அநாதி கால -பகவத் சொரூபம்மறைக்கும் ஜன்மம் இது தானே காரணம்
தன்னை பற்றி போகய புத்தி
விஷயாந்தர -தாச பூதம்-மாம் தாரைய -தாண்டுவிப்பாய்
என்கிறார் இதில்
லோகம் அழிக்க-கேட்காமல் —
குணமயீம் –
மூன்று சூர்ணகை முக்கியம் –
அண்ணனே -ஆண்டாள் அபிமானித ஸ்வாமி .
ஆண்டாள் திரு அடிகளே சரணம் .
ஆழ்வார் எம்பெருமானார் ஜீயர் திரு அடிகளே சரணம் .

ஆச்சார்ய ஹிருதயம்-ஸ்ரீ மணவாள மா முனிகள் அருளிச் செய்த வ்யாக்யானம்– சூர்ணிகை -228..

December 26, 2011

பத்தாம் பத்தில் –

இப்படி ஆபத் சகன் ஆகையாலே –
அவ் ஆபத் ரஷண அனுரூபமாக -பரிக்ரஹிக்கும் விக்கிரகங்களுக்கு எல்லாம் மூல பூதமாய் –
நிரதிசய வைலஷ்ணய யுக்தமான –திவ்ய விக்ரகத்தோடே வந்து தோன்றி -தன் பக்கல் ந்யஸ்த பரரானவர்கள்
சம்சாரத்தில் அடிக் கொதிப்பாலும் –
தன் திருவடிகளைக் கிட்டி அனுபவிக்கப் பெறாமையாலும்
படும் ஆர்த்தியை ஹரிக்கும் ஸ்வாபம் ஆனவன் –
கீழில் பத்தில் –
தம்முடைய த்வரை அனுகுணமாக நாள் இட்டுக் கொடுத்ததுக்குப் பலம் –
அர்ச்சிராதி கதியாலே-தேச விசேஷத்தில் ஏறப் போகையாலே –
அதுக்கு ஆப்த தமனானவன் தன்னை வழித் துணையாக பற்றி –
இனி பிராப்தியில் கண் அழிவு இல்லை என்று தமக்கு ஏற நிச்சயித்த இவர் –
மறைத்து வைத்த அர்த்தம் உள்ளதும் வெளி இட வேண்டும் தசை யானவாறே –
பிரதம உபதேச பாத்ரமான தம் திரு உள்ளத்துக்கு கிருத்திய அக்ருத்யங்களை விதித்து –
அப்படி பவ்யரான ஸ்ரீ வைஷ்ணவர்களுக்கு கர்தவ்யாதிகளை வெளி இட்டு –
முதலிலே உபக்ரமித்த பக்தி யோகத்தையும் நியமித்து –
(முதலில் -பிணக்கற அறுவகைச் சமயமும் -என்ற திருப்பாசுரத்தில் தொடங்கின பக்தி யோகத்தை –
சார்வே தவ நெறி -திருவாய்மொழியிலே முடித்தார் -என்றவாறு )
சம்சாரிகளுக்கு ஸூகரமான ஆஸ்ரயணத்தை உபதேசித்து –
அனுபவ கைங்கர்யங்களிலே நிற்கிறவர்களுக்கு சீல குணமாகிற ஆழம் காலையும் காட்டி –
தம் பக்கல் விருப்பத்தாலே -தம் திரு மேனியிலே -அதி வியாமோகம் பண்ணுகிற ஈஸ்வரனுக்கு-அதின் தோஷத்தை உணர்த்தி –
இப்போது தமக்கு பரதந்தரனாய் -தம்மை பரம பதத்தில் கொண்டு போவதாக அத்யாதரம் பண்ணுகிறவனை
அநாதி காலம் தம்மை சம்சரிக்க விட்டு -உபேஷித்து இருந்ததற்கு ஹேது என்ன என்று கேட்க –
அவனும் இந்திரிய அவஸ்தை முதலான ஹேது பரம்பரையை எண்ணி –
அதுவும் மதா யத்தம் என்று அறியும் சர்வஜ்ஞ்ஞரான இவருக்கு போக்கடி சொல்லுகை அரிது என்று நிருத்தரனாய் –
அர்ச்சிராதி மார்க்கத்தையும்
அங்கு உள்ளாருடைய சத்காரத்தையும்
அவ் வழியாலே போய் பெரும் -ஸ்வ சரண கமல ப்ராப்தி பர்யந்தமாகக் காட்டிக் கொடுக்க
அத்தை சாஷாத் கரித்து-அது மானச அனுபவ மாத்ரமாய் -பாஹ்ய கரண யோக்கியம் அல்லாமையாலே
அத்தை எதாவாகப் பிராபிக்க வேணும் என்று பதறி
அவனுக்கு மறுக்க ஒண்ணாத திரு ஆணை இட்டுத் தடுத்து
அது பெறா ஆணை அல்லாமைக்கு ஹேதுகளையும் சொல்லும் படியான
தம்முடைய பரம பக்தியெல்லாம் –குளப் படியாம் படியான -அபிநிவேசத்தோடே-வந்து
தம்முடைய தாபங்களைப் போக்கின பிரகாரத்தை வெளி இடுகிறார் என்கிறார்–

—————————————————

1- சுரி குழல் அஞ்சனப் புனல் மைந் நின்ற
பொல்லாக் புனக்காயா வென்னும் ஆபத்திற்
கொள்ளும் காம ரூப கந்த ரூபத்தாலே
பிரபன்ன ஆர்த்தி ஹரனானவன்
2-அருள் பெரும் போது அணுக விட்டதுக்கு
பலமான வானேறும் கதிக்கு அண்ட மூ உலகும்
முன்னோடி கால் விழுந்திடத்தே நிழல் தடங்களாக்கி
அமுதம் அளித்த தயரதன் பெற்ற கோவலன் ஆகையாலே
வேடன் வேடுவிச்சி பஷி குரங்கு சராசரம் இடைச்சி இடையர்
தயிர் தாழி கூனி மாலாகாரர் பிணவிருந்து வேண்டடிசில் இட்டவர்
அவன் மகன் அவன்தம்பி ஆனை அரவம் மறையாளன் பெற்ற மைந்தன்
ஆகிற பதினெட்டு நாடன் பெரும் கூட்டம் நடத்தும் ஆத்தனை வழித் துணையாக்கி
3-அறிய சொன்ன சுப்ரபாதத்தே துணை புரியாமல்
போக்கு ஒழித்து மீள்கின்றது இல்லை என்று
நிச்சித்திருந்தவர் சஞ்சிதம் காட்டும் தசை யானவாறே
4 -முந்துற்ற நெஞ்சுக்கு பணி மறவாதே மருள் ஒழி நகு
கைவிடேல் என்று க்ருத்யா க்ருத்யங்களை விதித்து
நெஞ்சு போல்வாரைத் தொண்டீர் என்று அழைத்து
5-வலம் செய்து எண்ணுமின் பேசுமின் கேண்மின்
காண்மின் நடமின் புகுதும் என்று கர்த்தவ்யம்
ஸ்மர்தவ்யம் வக்தவ்யம் த்ரஷ்டவ்யம் கந்தவ்யம்
வஸ்தவ்யம் எல்லாம் வெளி இட்டு
6-பிணக்கறவை சார்வாக நிகமித்து
7-எண் பெருக்கில் எண்ணும் திரு நாமத்தின்
சப்தார்தங்களை சுருக்கி மாதவன் என்று த்வயமாக்கி
கரண த்ரய பிரயோக வ்ருத்தி சம்சாரிகளுக்கு
கையோலை செய்து கொடுத்து செஞ் சொல்
கவிகளுக்கு கள்ள விழி காவல் இட்டு
8-மனம் திருத்தி வீடு திருத்தப் போய்
நாடு திருந்தினவாறே வந்து விண்ணுலகம் தர
விரைந்து அத்தை மறந்து குடி கொண்டு தாம்
புறப் பட்ட வாக்கையிலே புக்கு தான நகர்களை
அதிலே வகுத்து குரவை துவரைகளிலே வடிவு கொண்ட
சபலனுக்கு தேக தோஷம் அறிவித்து
9-மாயையை மடித்து வானே தரக் கருதி கருத்தின்
கண் பெரியனாவனை இன்று அஹேதுகமாக வாதரித்த நீ
அநாதய நாதார ஹேது சொல் என்று மடியைப் பிடிக்க
10-இந்திரிய கிங்கரராய் குழி தூர்த்து சுவைத்து
அகன்றீர் என்னில் – அவை யாவரையும் அகற்ற நீ
வைத்தவை என்பர் –அது தேக யோகத்தாலே என்னில் –
அந்நாள் நீ தந்த சுமடு என்பர் –முன் செய்த முழு வினை யாலே
என்னில் அது துயரமே உற்ற விருவினை உன் கோவமும் அருளும் என்பர்
11-ஈவிலாத மதியிலேன் என்னும் உம்மதன்றோ
கர்த்ருத்வ போக்த்ருத்வங்கள் என்னில் ஆங்காரமாய் புக்கு
செய்கைப் பயன் உண்பேனும் கருமமும் கரும பலனுமாகிய
நீ கர்த்தா போக்தா என்பர்
12-யானே எஞ்ஞான்றும் என்றத்தாலே என்னில்
அயர்ப்பாய் சமய மதி கொடுத்து உள்ளம் பேதஞ் செய்கை
உன் தொழில் என்பர் –ஜீவ பிரகிருதி சைதன்யம் நீங்கும்
வ்ரத ஹேது அக மேனியில் அழுக்கை அறுக்கை அபிமானி க்ருத்யம்
13-தான் நல்கும் பந்தம் நிருபாதிகம் ஸௌ ஹார்தம்
எஞ்ஞான்றும் நிற்கும் ,பிணக்கி பேதியாதே ஜ்ஞானாதி
வைகல்யமில்லை –ஏக மூர்த்தியில் அல்லல் மாய்த்த யத்ன
பலித்வங்கள் நம்மது
14-நாம் தனி நிற்ற ஸ்வதந்த்ரர் என்று அவனே அறிந்தனமே
என்னும் சர்வஜ்ஞர் இவர்
15-நெறி காட்டி அருகும் சுவடும் போலே இதுவும்
நிருத்தரம் என்று கவிழ்ந்து நிற்க
16-அமந்த்ர ஜ்ஞா உத்சவ கோஷம் ஏறப் பெறுகிற
எழுச்சியை ஸூசிப்பிகிற மேக சமுத்திர பேரீ கீத
காஹள சங்கா சீச்ஸ்துதி கோலாகலம் செவிப் பட்டவாறே
சாஷாத் கருத்த பர பிராப்திக்கு
17-தலை மிசையாய் வந்த தாள்களை பூண்டு போகாமல்
தடுத்து திருவாணை இட்டு கூசம் செய்யாதே செய்திப் பிழை
18-பற்றுக் கொம்பற்ற கதி கேடு -போர விட்ட பெரும் பழி
19-புறம் போனால் வரும் இழவு
20-உண்டிட்ட முற்றீம்பு -அன்பு வளர்ந்த அடி வுரம் உயிர் உறவு
21-முதல் அளவு துரக் கைகளாலே பெறா வாணை யல்ல
வாக்கின பேரவா குளப் படியாம் படி கடல் போன்ற ஆதாரத்தோடு
சூழ்ந்து தாபங்களை ஹரித்தமையை வெளி இடுகிறார்
பத்தாம் பத்தில் ..

——————————————————

1- சுரி குழல் அஞ்சனப் புனல் மைந் நின்ற பொல்லாக் புனக்காயா வென்னும் ஆபத்திற்
கொள்ளும் காம ரூப கந்த ரூபத்தாலே பிரபன்ன ஆர்த்தி ஹரனானவன்-
அதாவது –
சுரி குழல் கமலக் கண் கனி வாய் –10-1-1-
அஞ்சன மேனி-10-3-3-
புனல் நின்ற வரை போலும் திரு உருவம் –10-6-8-
பொல்லாக் கனி வாய் தாமரைக் கண் கரு மாணிக்கம்-10-10-1-
புனக்காயா நிறத்த புண்டரீகக் கண் செங்கனி வாய் -10-10-6–என்று
அந்யோந்ய விலஷணமாய்–அதி மனோகரமாய் -அனுபவித்தாக்களைத் தனித் தனியே
ஆழம் கால் படுத்த வல்ல அவயவ சோபையும் – –அதுக்கு பரபாகமாய் -அத் உஜ்ஜ்வலமாய் –
விடாயர் முகத்திலே நீர் வெள்ளத்தை திறந்து விட்டாப் போல் -சகல ஸ்ரமங்களும் மாறும் படி இருக்கும்
திரு நிறத்தை உடைத்தாய் சொல்லப் படுமதாய் –
காம ரூபம் கொண்டு எழுந்து அளிப்பான் -10-1-10–என்று
ஆஸ்ரிதருடைய ஆபத் ரஷண அனுரூபமாக வேண்டினபடி பரிக்ரஹிக்கும் விக்கிரகங்களுக்கு
எல்லாம் கந்தமாய் இருக்கும் திவ்ய விக்ரகத்தை கொண்டு -தன் பக்கல் -நிஷிப்த பரர் ஆனவர்கள்
அநிஷ்டமான சம்சாரத்தில் இருப்பாலும் –
அபீஷ்டமான தன் திருவடிகளை கிட்டாமையாலும்
படும் ஆர்த்தியை தீர்க்கும் ஸ்வபாவனானவன்–

————————————————

2-அருள் பெரும் போது அணுக விட்டதுக்கு
பலமான வானேறும் கதிக்கு அண்ட மூ உலகும்
முன்னோடி கால் விழுந்திடத்தே நிழல் தடங்களாக்கி
அமுதம் அளித்த தயரதன் பெற்ற கோவலன் ஆகையாலே
வேடன் வேடுவிச்சி பஷி குரங்கு சராசரம் இடைச்சி இடையர்
தயிர் தாழி கூனி மாலாகாரர் பிணவிருந்து வேண்டடிசில் இட்டவர்
அவன் மகன் அவன்தம்பி ஆணை அரவம் மறையாளன் பெற்ற மைந்தன்
ஆகிற பதினெட்டு நாடன் பெரும் கூட்டம் நடத்தும் ஆத்தனை வழி துணையாக்கி-
அதாவது —
அவனுடைய அருள் பெரும் போது அரிதால்–9-9-6–என்றும்
அவன் அருள்பெறும் அளவு ஆவி நில்லாது -9-9-6–என்றும்
கீழில் பத்தில் ஷண காலம் விளம்பம் பொறாத படி ஆர்த்தரான தமக்கு –
மரணமானால்–9-10-5-என்று
ஆரப்த சரீர அவசானத்திலே மோஷம் தருகிறோம் என்று அணித்தாக
நாள் இட்டு கொடுத்ததுக்கு பலம் –
வானேற வழி தந்த வாட்டாற்றான் -10-6-5–என்று
பிராப்ய பூமியான பரம பதத்தில் சென்று புகுருகைக்கு வழியாக அவன் காட்டிக்
கொடுத்த அர்ச்சிராதி கதியில் போகப் பெறுகையாலே –

அவ் அர்ச்சிராதி கதிக்கு -ராஜ குமாரன் வழி போம் போது வழிக்கு கடவார் –
முன்னோடி நிலம் சோதித்து -நிழலும் தடாகமும் பண்ணி -பின்னைக் கொண்டு போம் போலே –
அண்ட மூ உலகு அளந்தவன் -10-1-5–என்று
திரு உலகு அளக்க என்ற ஒரு வியாஜத்தாலே முன்னோடி நிலம் சோதித்து –
அவனடி நிழல் தடம்-10-1-2- -என்று
காள மேகமான தன் கால் விழுந்த இடத்தே -நிழலும் தடாகுமாம் படி பண்ணி –

அமுதம் அளித்த பெருமான் ஆகையாலே –
அதாவது-
பாதேயம் புண்டரீகாஷர் நாம சங்கீர்த்தன அமிர்தம்-காருடம்–என்கிறபடியே
பாதேயமாக தன் திவ்ய குண அம்ருதத்தை வர்ஷிக்குமவனாய் —
தயரதன் பெற்றவன் ஆகையாலே-
அதாவது-
தயரதன் பெற்ற மரகத மணித் தடம் -என்றும்
கோவலன் ஆகையாலே
அதாவது-
கூத்தன் கோவலன் -என்றும் –
சக்கரவர்த்தி திருமகனாயும் கிருஷ்ணனாயும் வந்து அவதரித்தவன் ஆகையாலே –

வேடன்
அதாவது
குஹமாசாத்ய தர்மாத்மா நிஷாதாதிபதிம் ப்ரியம் -பால-1-29–என்னும்படி
மாழை மான் மட நோக்கி உன் தோழி உம்பி எம்பி–பெரிய திருமொழி-5-8-1- -என்று
பிராட்டியையும் இளைய பெருமாளையும் முன்னிட்டு –
உகந்த தோழன் நீ -என்று விஷயீ கரிக்க பெற்ற -ஸ்ரீ குகப் பெருமாள் —

வேடுவிச்சி-
அதாவது-
சோப்ய கச்சன் மகா தேஜஸ் சபரீம்–பால-1-58–என்கிறபடி
தானே சென்று -கிட்டி -விருந்துண்டு –
சஷூஷா தவ ஸௌ மயேன பூதாஸ்மி ரகுநந்தன-ஆரண்ய -74-14 -என்னும்படி
தன் விசேஷ கடாஷத்தாலே பூதை ஆக்கின சபரி —

பஷி-
அதாவது-
ஸ்ரீ கார்யார்த்தமாக தேஹத்தை அழிய மாறினவர் என்னும் உகப்பாலே –
யா கதிர் யஜ்ஞ சீலானாம் ஆஹிதாக் நேஸ்ச யா கதி -என்றும்
அபாரவர்த்தினாம் யாச யாச பூமி பிரதாயினாம்
மயா த்வம் சமநுஞ்சாதோ கச்ச லோகன் அனுத்தமான்-ஆரண்ய-68-29/30 -என்று விஷயீகரிக்க பட்ட ஸ்ரீ ஜடாயு மகா ராஜர்

குரங்கு-
அதாவது-
குரங்கு என்ற இது -ஜாத்ய ஏக வசனம் ஆகையாலே -சுக்ரீவம் நாதமிச்சதி-கிஷ்கிந்தா-4-18 -என்று
அத்தலை இத்தலையாய் சென்று அங்கீகரிக்கப் பெற்ற வானர அதிபதியான மகா ராஜரும் –
பரிகரமான வானர வர்க்கமும் –

சராசரம் –
அதாவது-
ஓன்று இன்றியே நற் பாலுக்கு உய்த்தனன்–7-5-1- -என்று
ஒரு ஹேதுவும் இன்றிக்கே இருக்க செய்தே – ஸ்வ சம்ச்லேஷ விஸ்லேஷ ஏக
சுக துக்க ராம்படியாக விஷயீ கரிக்க பெற்ற -அயோத்தியில் வாழும் -சராசரம்-
(ஆவும் பயமும் அமுதும் ஒப்பான அரங்கருக்கு மேவும் புகழ் இன்னும் மேவும் கொலோ
அவர் மெய் அருளால் தாவும் தரங்கத் தடம் சூழ் அயோத்திச் சராசரங்கள் யாவும்
கிளையுடன் வைகுண்ட லோகத்தில் ஆர்ந்திட்டவே –திருவரங்கத்து மாலை- )

இடைச்சி-
அதாவது-
சிந்தயந்தி ஜகத் ஸூதிம் பர ப்ரஹ்ம ஸ்வரூபிணம் நிருச்ச்வாசதயா முக்திம்
கதான்யா கோப கன்யகா -ஸ்ரீ விஷ்ணு புராணம்-5-10-22-– என்று
விக்ரக வைலஷண்யமே உபாயமாக வீடு கொடுக்கப் பெற்ற சிந்தயந்தி –
(உபேயத்துக்கு இளைய பெருமாளையும் -பெரிய உடையாரையும் –
பிள்ளை திரு நறையூர் அரையரையும்-சிந்தையந்தியும் போலே இருக்க வேண்டும்-
பெரிய வுடையாரும் பிள்ளை திரு நறையூர் அரையரும் உடம்பை உபேக்ஷித்தார்கள் -சிந்தயந்திக்கு உடம்பு தன்னடையே போய்த்து-
மதியிலேன் வல்வினையே மாளாதோ-1-4-3-என்பதால் மதியினை யுடைய ஒருத்தியின் வல்வினை மாண்டதே —
அதாவது சிந்தயந்தி என்பாள் சதுரப்பாட்டினை யுடையாளாய் மாமியார் முதலாயினருடைய முன்னிலையிலேயே
இரு வினைகளையும் நீக்கி மோக்ஷம் அடைந்தாள்-ஈட்டு ஸ்ரீ ஸூக்தி )

இடையர்
அதாவது-
வெண்ணெய் களவு காண புக்க விடத்தே தொடுப்புண்டு வந்து தம்மகத்தே புகப் படலைத் திருகி வைத்து
மோஷம் தராவிடில் காட்டிக் கொடுப்பேன் என்று மோஷம் பெற்ற ததிபாண்டர்

தயிர் தாழி
அதாவது-
நாம ரூபங்கள் உள்ளவற்றுக்கு எல்லாம் ஒரு சேதன அதிஷ்டானம் உண்டாகையாலே
இதுக்கு மோஷம் கொடுக்க வேண்டும் என்கிறவன் நிர்பந்தத்துக்காக மோஷம் கொடுக்கப் பெற்ற- தயிர்த் தாழி –
(சிந்திக்க நெஞ்சு இல்லை நா இல்லை நாமங்கள் செப்ப நின்னை வாதிக்க மெய்யில்லை வந்திருபோதும்
மொய்ம் மா மலர்ப் பூம் பந்தித் தடம் புடை சூழ் அரங்கா ததி பாண்டன் உன்னைச்
சந்தித்த நாள் முக்தி பெற்றது என்னோ தயிர்த் தாழியுமே–திருவரங்கத்து மாலை )

கூனி
அதாவது-
ஸுகந்த மேதத் ராஜார்ஹம் ருசிரம் ருசிரானனே
ஆவயோர் காத்ர சத்ரு சம் தீயதா மனுலேபனம் -ஸ்ரீ விஷ்ணு புராணம்-5-20-6–என்று
பூசும் சாந்து அபேஷிக்க-அநந்ய பிரயோஜனமமாக கொடுத்த ப்ரீதியாலே
விசேஷ கடாஷ விஷய பூதையான கூனி

மாலாகாரர்-
அதாவது-
பிரசாத பரமவ் நாதவ் மம கேஹம் உபாகதவ் தன்யோஹம் அர்ச்ச இஷ்யாமி இத்யாஹ
மால்ய உப ஜீவன -ஸ்ரீ விஷ்ணு புராணம் -5-19-21- -என்று அநந்ய பிரயோஜனமாக பூவைக் கொடுத்த உகப்பாலே
தர்மே மனச்ச தே பதரே சர்வ காலம் பவிஷ்யதி -யுஷ்மத் சந்ததி ஜாதானாம்
தீர்க்க மாயுர்ப்பவிஷ்யதி –ஸ்ரீ விஷ்ணு புராணம்-5-9-26-என்று விசேஷ கடாஷம் பெற்ற ஸ்ரீ மாலா காரர்-

பிணவிருந்து இட்டவர்-
அதாவது-
நவம் சவமிதம் புண்யம் வேத பார கமச்யுத -யஜ்ச சீல மகா பிராஞ்ஜா ப்ரஹ்மானம் ஸ்வ உத்தமம் -ஹரி வம்சம் -என்று
எதன்ன புருஷ பவதிப்படியே-அயோத்யா-102-30- பிண விருந்திட்ட கண்டா கர்ணன்-
(ஞானக் கண் தா கனவு ஒக்கும் பவம் துடை– நஞ்சிருக்கும் தானக் கண்டா கனற்ஜோதி என்று ஏத்தும்
வன் தாலமுடன் வானக் கண் தா கன வண்ணா என்று ஒது வலி வந்தடையா
ஈனக் கண்டா கனற்கும் ஈந்தான் பரகதி என்னப்பனே–திரு வேங்கடத்தந்தாதி )

வேண்டடிசில் இட்டவர்-
அதாவது-
வேண்டு அடிசில் உண்ணும்போது ஈது என்று பார்த்து இருந்து நெடு நோக்கு கொள்ளும்
பக்த விலோசனத்தில் பக்தி புரசஸ்சரமாக அடிசில் கொண்டு வந்து இட்ட ருஷி பத்னிகள் –நாச்சியார்-12-6-

அவன் மகன்-
அதாவது-
மீள அவன் மகனை -பெரியாழ்வார்-1-5-2–என்று ஹிரண்ய புத்ரனாய் வைத்து –
தன் அருளுக்கு விஷயமாம் படி பக்தனான ஸ்ரீ பிரகலாதன்

அவன்தம்பி-
அதாவது
அவன் தம்பிக்கு -என்னும்படி ராவண அனுஜனாய் –
அனுஜோ ராவணஸ்யாஹம் தேனஸா அஸ்மி அவமானித–யுத்த-19-4- -இத்யாதிபடியே
ஸ்வ நிகர்ஷத்தை முன்னிட்டு -ராகவம் சரணம் கத -யுத்த-17-14–என்று திரு அடிகளை அடைந்த ஸ்ரீ விபீஷண ஆழ்வான் –

ஆனை
அதாவது
பரமாபதமா பன்னோ மனசா சிந்த யத்தரிம் -சது நாகவர -ஸ்ரீ மான் நாராயண பராயண -ஸ்ரீ விஷ்ணு தர்மம்-என்று
ஸ்வ யத்னத்தை விட்டு -பிரபன்னனாய் -ஸ்வாபிலஷித கைங்கர்யம் பெற்ற ஸ்ரீ கஜேந்திர ஆழ்வான்-

அரவம்
அதாவது
நஞ்சு சோர்வதோர் வெஞ்சின அரவம் வெறுவி வந்து நின் சரண் என-பெரிய திருமொழி-5-8-4- -என்கிறபடியே
பெரிய திருவடிக்கு அஞ்சி வந்து திருவடிகளை சரணாக அடைந்த சுமுகன் –

மறையாளன்
அதாவது
மாக மாநிலம் முழுதும் வந்து இறைஞ்சும் மலரடிக் கண்ட மா மறையாளன் -பெரிய திருமொழி-5-8-5-என்று
ஸ்ரீ கிருஷ்ண அவதாரத்தில் தன் பால்ய சேஷ்டாதிகளை சாஷாத் கரித்து காமனாய்
தபஸூ பண்ணி-அப்படியே காட்டி அருளக் கண்டு -அனுபவித்த அநந்தரம் -நித்ய
அனுபவத்தை அபேஷித்த கோவிந்த ஸ்வாமி-

பெற்ற மைந்தன்-
அதாவது
மா முனி பெற்ற மைந்தன் -பெரிய திருமொழி-5-8-6-என்று மிருகண்டு புத்ரனாய் -மோஷார்தமாக தன்னை வந்து
அடைந்த மார்கண்டேயன் –

ஆகிற பதினெட்டு நாடன் பெரும் கூட்டம் நடத்தும் ஆத்தனை வழித் துணையாக்கி
அதாவது-
இவர்கள் ஆகிற நானா ஜாதிதையாலும் -இப்படி பதினெட்டாக எண்ணலாம் படி இருக்கையாலும் –
பதினெட்டு நாடன் பெரும் கூட்டம் போலே இருந்துள்ள இத் திரளை -அர்ச்சிராதி மார்க்கத்தாலே –
தானே துணையாகக் கொண்டு நடத்துமவனாய் –
திருமோகூர் ஆத்தன் தாமரை அடி இன்றி மற்று இலம் அரண்-10-1-6–என்றும் –
காள மேகத்தை அன்றி மற்று ஓன்று இலம் கதி -10-1-1–என்னும்படி
திரு மோகூரிலே நின்று அருளின பரம ஆப்தனான காள மேகத்தை வழித் துணையாக கொண்டு –

————————————————-

3-அறிய சொன்ன சுப்ரபாதத்தே துணை புரியாமல் போக்கு ஒழித்து மீள்கின்றது இல்லை என்று நிச்சித்திருந்தவர்-
அதாவது-
நாமுமக்கு அறியச் சொன்ன நாள்களும் நணியவான -10-2-9–என்றும் –
நாளேல் அறியேன் -9-8-4–என்றும் –
மரணமானால்-9-10-5- என்றும் –
நான் உங்களுக்குச் சொன்ன நாள் ஆசன்னமாய்த்து என்று பிறர்க்கும் பேசும்படியாய் –
ஸூப்ரபாதாச மே நிசா-ஸ்ரீ விஷ்ணு புராணம்-5-17-3- -என்றும் –
ஸூப்ரபாதாத்ய ராஜநீ மதுரவாசா யோஷிதாம்-ஸ்ரீ விஷ்ணு புராணம்-6-18-24 -என்றும் சொல்லுகிறபடியே
பகவத் பிராப்தி அணித்தான வாறே நல் விடிவான நாளிலே –

துணை பிரிந்தார் துயரமும் நினைகிலை-10-3-4-
பசு மேய்க்க போகல் –10-3-9-
என் கை கழி யேல் –10-3-8-
அவன் பசு நிரை மேய்ப்பு ஒழிப்பான் உரைத்தன –10-3-11-என்று
தமக்கு துணையான அவனை பசு மேய்க்கையாகிற அபிமதத்தை பற்றவும் போகாதபடி பண்ணி –

மீள்கின்றது இல்லை பிறவித் துயர் கடிந்தோம்–10-4-3-
நிலை பேர்க்கலாகாமை நிச்சித்து இருந்தேன்-10-4-4- -என்று
சம்சார துரிதம் மருவல் இடாது என்று -நபிபேதி குதச்சன -என்கிற படி
ஒன்றுக்கும் அஞ்சாதபடி நிச்சயித்து இருந்தவர்
சஞ்சிதம் காட்டும் தசை யானவாறே
மரண தசையான அளவிலே சஞ்சிதமாக புதைத்து கிடக்கும் மகா நிதிகளை
புத்ராதிகளுக்குக் காட்டுவாரைப் போலே -தமக்கு பகவத் பிராப்தி அணித்தானவாறே –
ஒருவரும் இழக்க ஒண்ணாது -எல்லாருக்கும் ஹித அஹிதங்கள் அறிவிக்க வேணும் என்று பார்த்து-

——————————————–

4 -முந்துற்ற நெஞ்சுக்கு பணி மறவாதே மருள் ஒழி நகு கைவிடேல் என்று க்ருத்யா க்ருத்யங்களை விதித்து-
அதாவது-
தொழுது எழு என் மனனே-1-1-1- -என்று பிரதமத்தில் உபதேசிக்கும் படி –
முந்துற்ற நெஞ்சே -பெரிய திருவந்தாதி-1–என்கிற படி தம்மிலும் பகவத் விஷயத்தில் முற்பட்டு நிற்கும் தம் திரு உள்ளத்துக்கு –
பணி நெஞ்சே நாளும் பரம பரம் பரனை–10-4-7–என்றும் –
வாழி என் நெஞ்சே மறவாது வாழ் கண்டாய்–10-4-8- -என்றும் –
மருள் ஒழி நீ மட நெஞ்சே-10-6-1- -என்றும் –
நரகத்தை நகு நெஞ்சே-10-6-5- -என்றும் –
வாழி மனமே கை விடேல்-10-7-9- -என்று நம் பிரதி பந்தங்களை எல்லாம் தானே போக்கி அடிமை
கொள்ளும் சர்வ ஸ்மாத் பரனை அனுபவிக்க பார் –உனக்கு இஸ் சம்ருதி மாறாதே சென்றிடுக –
கை புகுந்தது என்னா இதர விஷயங்களில் செய்யும் அத்தை இவ் விஷயத்திலும் செய்யாதே கொள் –
திரு வாறன் விளை யதனை மேவி வலம் செய்து கை தொழக் கூடும் கொல்–7-10-9- -என்று –
பிராப்ய வஸ்து கிட்டிற்று ஆகில் -இங்கு அடிமை செய்ய அமையாதோ என்று -உகந்து அருளின நிலங்களில் நசையாலே
பிரமிப்பது ஓன்று உண்டு உனக்கு -அத்தை தவிரப் பார் –
உத்தேச்ய வஸ்து சந்நிஹிதமாய்த்து என்று இத்தையே – பார்க்கும் இத்தனையோ –நம்மையும் பார்க்க வேண்டாவோ –
நான் பரமபதத்து ஏறப் போகா நின்றேன் –
நெடு நாள் நம்மைக் குடி மக்கள் ஆக்கி எளிவரவு படுத்தின சம்சாரத்தை புரிந்து பார்த்து சிரித்துப் போரு கிடாய் –
நமக்கு இச் சம்பத்து எல்லாம் திரு மலையால் வந்தது ஆய்த்து -அத் திரு மலையை கை விடாதே கொள் –
என்று கிருத்தய அக்ருத்யங்களை அவஸ்ய கரணியமாம்படி விதித்து
நெஞ்சு போல்வாரை தொண்டீர் என்று அழைத்து
தம் திரு உள்ளம் போலே அந்தரங்கரான ஸ்ரீ வைஷ்ணவர்களை
தொண்டீர் வம்மின்-10-1-4- -என்று பகவத் விஷயத்தில் சபலரானார் வாருங்கோள் என்று அழைத்து –

———————————————–

5-வலம் செய்து எண்ணுமின் பேசுமின் கேண்மின் காண்மின் நடமின் புகுதும் என்று கர்த்தவ்யம்
ஸ்மர்தவ்யம் வக்தவ்யம் த்ரஷ்டவ்யம் கந்தவ்யம் வஸ்தவ்யம் எல்லாம் வெளி இட்டு-
அதாவது-
கொண்ட கோவிலை வலம் செய்து இங்கு ஆடுதும் கூத்தே -10-1-5–என்று
அவன் எழுந்து அருளி நிற்கும் தேசத்தை குறித்து அனுகூல வ்ருத்தியை பண்ணி –
ஹ்ருஷ்டராவோம் வாருங்கோள் என்கையாலே கர்த்தவ்யமும் –

எண்ணுமின் எந்தை நாமம் 10-2-5–என்று ஸ்வாமி உடைய திரு நாமத்தை
அனுசந்தியுங்கோள் என்கையாலே -ஸ்மர்த்தவ்யமும் –

பேசுமின் கூசமின்றி -10-2-4–என்று உங்கள் யோக்யதை பார்த்து கூசாதே திருவனந்த புரத்திலே
சிநேகத்தை பண்ணி வர்த்திக்கிறவனை பேசுங்கோள் என்கையாலே –வக்தவ்யமும் –

நமர்களோ சொல்லக் கேண்மின் -10-2-8–என்று நம்மோடு சம்பந்தம் உடையீர் நாம்
சொல்லுகிறதை கேளுங்கோள் என்கையாலே – ஸ்ரோதவ்யமும் –

படமுடை அரவில் பள்ளி பயின்றவன் பாதம் காண நடமினோ -10-2-1–என்று திரு வனந்த புரத்திலே
கண் வளர்ந்து அருளுகிற சர்வேஸ்வரனுடைய திருவடிகளை காணப் போருங்கோள்
என்கையாலே -த்ரஷ்டவ்ய கந்தவ்யங்களும்
அனந்த புர நகர் புகுதும் இன்றே -என்று இச்சை பிறந்த இன்றே திருவனந்த புரத்திலே
போய்ப் புக வாருங்கோள் என்கையாலே -வஸ்தவ்யமும் –
ஆகிய இவைகள் எல்லாம் அவர்களுக்கு வெளி இட்டு–

———————————————–

6-பிணக்கறவை சார்வாக நிகமித்து-
அதாவது
உபக்ரமித்த அர்த்தத்தை -உப சம்ஹரிக்கை-சாஸ்திர க்ரமம் ஆகையால் –
பிணக்கற -1-3-1–என்ற பாட்டில்-வணக்குடை தவ நெறி -என்று உபக்ரமித்த பக்தி யோகத்தை –
சார்வே தவ நெறிக்கு தாமோதரன் தாள்கள்-10-4-1- -என்ற ஸ்வ சாத்யத்தோடே பொருந்தின படியை சொல்லி நிகமித்து –
இதின் பட்டோலையான க்ரந்தத்தில் -வீடுமுன் முற்றவும் -பத்துடை அடியவரிலே
உபதேசிக்கத் தொடங்கின -சாத்திய ஸித்த ரூபமான சாதன த்வயதையும் –
தவ நெறிக்கு பரமன் பணித்த -என்று நிகமித்து என்றவர் இதில் இப்படி அருளிச் செய்வான் என் என்னில் –
அது வீடுமுன் முற்றவும் -பிரபத்தி பரமாகவும்
பத்துடை அடியவர் -பக்தி பரமாகவும் – பூர்வர்கள் நிர்வகித்த கட்டளையைப் பிடித்து அருளிச் செய்தார் –
இது -வீடுமுன் முற்றத்தையும் பக்தி பரமாக்கி யோசித்து அருளின எம்பெருமானார் நிர்வாக
கட்டளையைப் பிடித்து அருளிச் செய்தார்
இதிறே சகல வியாக்யான சித்தமுமாய் -ஈட்டிலும்-பிரதான யோஜனையுமாய் -இருக்குமது .
இந்த க்ரமத்திலே இறே இவர் தாம் முதல் பத்தில் பக்தியை உபதேசிக்கிறார் என்று அருளிச் செய்ததும் –
ஆகையால் அது முன்புள்ளார் அருளிச் செய்த படியை பற்றி அருளிச் செய்தார்-
இது எம்பெருமானார் யோஜனையாய் பின்பு உள்ளார் எல்லாரும் அருளிச் செய்து கொண்டு போந்த
மரியாதையை பற்ற அருளிச் செய்தார் என்று கொள்ளும் இத்தனை –
வணக்குடை தவ நெறி -என்கிற இது பிரபத்தி பரமாகவும் ஈட்டில் ஒரு யோஜனை தோன்றி இருக்கையாலே
பிணக்கறவை-என்கிற இதிலே –
பக்தி பிரபத்தி -இரண்டையும் கூட்டிக் கொண்டு –
சார்வே தவ நெறியிலே –
சார்வே தவ நெறிக்கு தாமோதரன் தாள்கள் -என்றும் –
பண்டே பரமன் பணித்த பணி வகையே கண்டேன் கமல மலர் பாதம் -என்றும்
இரண்டையும் நியமிக்கிறார் என்றாலோ என்னில் -அதுக்கும் அனுபபத்தி உண்டு –
பிணக்கற -என்ற பாட்டிலே -பிரபத்தி பரமான யோஜனை உண்டானாலும் -விகல்பம் ஒழிய –சமுச்சயம் கூடாமையாலே –
ஆகையால் சகல வியாக்யானங்களும் சேர -பிணக்கற வில் -உபக்ரமித்த பக்தியை நியமிக்கிறார் -என்ன அமையும் –
ஆனால் பக்தி உபதேச உபக்கிரமம் -வீடுமின் முற்றத்திலே -யாயிருக்க -பிணக்கறவை-என்பான் என் என்னில் –
வீடுமின் -என்று த்யாஜ்ய உபாதேய -தோஷ குண -பரித்யாக -சமர்பண க்ரமத்தை-சாலம்பன மந்த்ரமாக உபதேசித்து –
அத்தையும் இதுக்கு சேஷமாக ஒருங்க விட்டுக் கொண்டு வந்து –
அவன் உரைத்த மார்க்கத்தே நின்று இருபசை மலமற வுணர்வு கொண்டு நலம் செய்வது -என்று
தாம் யோஜித்த க்ரமத்தை பிடித்து முதல் பத்திலே தொடங்கின பக்தி யோகத்தை என்றபடி —
பிணக்கற தொடங்கி வேத புனித இறுதி சொன்ன -என்று இறே கீழும் அருளிச் செய்தது –
ஆக இப்படி முதல் பத்தில் உபக்ரமித்த பக்தியை நிகமித்துக் கொண்டு –

——————————————

7-எண் பெருக்கில் எண்ணும் திரு நாமத்தின் சப்தார்தங்களைச் சுருக்கி-
அதாவது-
எண் பெருக்கு அந் நலத்து ஒண் பொருள் ஈறில வண் புகழ் நாரணன் -1-2-10–என்று
முதல் பத்தில் பஜன ஆலம்பனமாக சொல்லப் பட்டதாய்-
எண்ணும் திரு நாமம் -10-6-1–என்று பஜன தசையில் அனுசந்திக்க படும் திருநாமமான திரு மந்த்ரத்தினுடைய
சப்தத்தையும் -அர்த்தத்தையும் –
நாரணம் -என்றும் –
நாரணன் எம்மான் -10-5-2–என்றும் -இத்யாதியாலும்
ஸூக்ரஹமாம் படி சுருங்க உபதேசித்தும்-

மாதவன் என்று த்வயமாக்கி-
அதாவது-
பூர்வ உத்தர வாக்யங்களில் -ஸ்ரீ மத் -பத அர்த்தங்களை திரு உள்ளத்தில் கொண்டு –
மாதவன் என்று என்றே ஓத வல்லீரேல் -10-5-7–என்று
கீழ் சொன்ன நாராயண சப்தத்தோடு -மாதவன் -என்கிற இத்தை இரண்டு பர்யாயம் சேர்த்து சொல்லீர்கள் என்கையாலே –
அந்த திரு மந்த்ரத்தை அதனுடைய விசத அனுசந்தானமான த்வய ரூபேண வெளி இட்டு –

கரண த்ரய பிரயோக வ்ருத்தி சம்சாரிகளுக்கு கையோலை செய்து கொடுத்து
அதாவது-
ஈஸ்வரன் தம்மைக் கொண்டு போகையிலே த்வரிக்கிற படியாலும் –
கேட்கிறவர்களுக்கு பிரபத்தி விஷயமாம்படி யாகவும் சுருங்கக் கொண்டு –
தாள் வாய் மலரிட்டு நாள் வாய் நாடீர் -10-5-4–என்றும்
பாடீர் அவன்நாமம்–10-5-5- -என்றும்
சுனை நன் மலரிட்டு நினைமின் நெடியானே-10-5-10-–என்று
இப்படி கரண த்ரயத்தாலும் பிரயோகிக்கப் படும் பகவத் ஆச்ரயண வ்ருத்தியை –
பரந்த சடங்குகளை சுருங்க அனுஷ்டேயார்த்த பிரகாசமான பிரயோக வ்ருத்தியாக்கி
கையோலை செய்து கொடுக்குமா போலே -சம்சாரிகளுக்கு தர்சிப்பித்து-

செஞ் சொல் கவிகளுக்கு கள்ள விழி காவல் இட்டு-
அதாவது-
செஞ் சொற் கவிகாள் உயிர் காத்து ஆட் செய்மின்-10-7-1- -என்று
அவனுக்கு அடிமை செய்வீர் ! அவனுடைய சீலாதிகளிலே அகப்பட்டு அழுந்திப் போகாமல்
உங்கள் உயிரை நோக்கி கொண்டு அடிமை செய்யப் பாருங்கோள் என்று -உபதேசிக்கையாலே –
அனுபவ கைங்கர்யங்களோடு நடக்கிற ச கோத்ரிகளுக்கு-அரண் அழியாமல் -கள்ள வழி காவல் இடுவாரைப் போலே –
சீல குணமாகிற ஆழம் காலில் இழியாதே கொள்ளுங்கோள் என்று –
வஞ்சக் கள்வன் உள் கலந்து அழிக்கும் வழிக்குக் காவல் இட்டு–

————————————————–

8-மனம் திருத்தி வீடு திருத்தப் போய் நாடு திருந்தினவாறே வந்து விண்ணுலகம் தர
விரைந்து அத்தை மறந்து குடி கொண்டு தாம் புறப் பட்ட வாக்கையிலே புக்கு தான நகர்களை
அதிலே வகுத்து குரவை துவரைகளிலே வடிவு கொண்ட சபலனுக்கு தேக தோஷம் அறிவித்து
அதாவது
தன் பால் மனம் வைக்கத் திருத்தி -1-5-10–என்று
வள ஏழ் உலகிலே -1-5-1–அயோக்யர் என்று அகன்ற தம்மை தன் சீலவத்யைக் காட்டி
மனசைத் திருத்தி சேர்த்துக் கொண்டு -இன்னமும் இவர் இங்கே இருக்கில் அயோக்யர் என்று அகல்வர் –
அகல ஒண்ணாத தேசத்து ஏறக் கொண்டு போக வேணும் -என்று –
வீடு திருத்துவான் -1-5-10–என்கிறபடியே -பரமபதத்தை கோடிப்பதாய் போய் -அது செய்து மீளுவதற்கு முன்பே –
ஊரும் நாடும் உலகமும் தன்னைப் போலே-6-7-2- -என்கிறபடியே
தன் உபதேசத்தாலே நாடெல்லாம் திருந்தி –தான் இங்கே தம்மை வைத்துக் கொள்ள
நினைத்த காரியமும் தலைக் கட்டின வாறே –
இன்று விண்ணுலகம் தருவானாய் விரைகின்றான்-10-6-3- -என்று
மீள வந்து பரம பதத்தில் ஏறக் கொண்டு போகையிலே -த்வரித்து-சரம சரீரம் ஆகையாலே
தம்முடைய திருமேனியில் தனக்கு உண்டான வ்யாமோகத்தாலே கொண்டு போக
விரைந்து -அத்தையும் கூட மறந்து –
கோவிந்தன் குடி கொண்டான் -10-6-7–என்கிறபடியே சபரிகரனாய் கொண்டு –
எண் மாய ஆக்கை இதனுள் புக்கு -10-7-3–என்று
த்யாஜ்யம் என்று குந்தி யடி இட்டு தாம் சரக்கு கட்டிப் புறப் பட்டு நிற்கிற தேஹத்துக்கு உள்ளே தான் புகுந்து-
திரு மால் இரும் சோலை மலையே -10-7-8–என்கிற பாட்டின் படியே -தான நகர்கள் -என்று
தனக்கு வாசஸ்தானமான திவ்ய நகரங்களில் பண்ணும் விருப்பத்தை எல்லாம் -ஓரோர் அவயவங்களிலே பண்ணி
எல்லாம் இதுக்கு உள்ளே யாக வகுத்து –
அங்கனாம் அங்கனாம் அந்த்தரே மாதவோ மாதரம் சாந்தரேன் அங்கனா–கர்ணாம்ருதம்-என்கிறபடியே
திருக் குரவையிலே பெண்களொடே அநேக விக்ரக பரிக்ரஹம் பண்ணி அனுபவித்தாப் போலேயும் –
ஏகஸ்மின்னேவ கோவிந்த காலே தாசாம் மகா முனே
ஜக்ரகா விதிவத் பாணீன் ப்ருதக் கேஹெஷூ தர்மத–ஸ்ரீ விஷ்ணு புராணம் -5-31-17-என்றும்
உவாச விப்ர சர்வாசாம் விச்வரூப தரோ ஹரி-ஸ்ரீ விஷ்ணு புராணம்-3-31-20- -என்கிறபடியே
ஸ்ரீமத் த்வாரகையில் தேவிமாருடனே பதினாறாயிரம் விக்ரகம் கொண்டு அனுபவித்தாப் போலேயும் –
அநேக விக்ரகம் கொண்டு தம்முடைய அவயவங்கள் தோறும்
அனுபவிக்கும் படி தம் திருமேனியிலே அதி சபலன் ஆனவனுக்கு –
பொங் ஐம் புலனும் பொறி ஐந்தும் கருமேந்த்ரியம் ஐம் பூதம் இங்கு இவ் உயிரேய்
பிரகிருதி மானாங்கார மனங்களான உன் மா மாயை மங்க ஒட்டு-10-8-10–என்று
ஸ்வ தேக தோஷத்தை அறிவித்து -இத்தை விடுவிக்க வேணும் என்று கால் கட்டி –

—————————————

9-மாயையை மடித்து-
அதாவது –
அவனும் இத்தை விடுவிப்பதாக அனுமதி பண்ண -ப்ரீதராய் –
மடித்தேன் மனை வாழ்க்கையுள் நிற்பதோர் மாயையை -10-8-3–என்று சம்சாரத்தில் நிற்கைக்கு
அடியான மாயை யுண்டு மூலப் பிரகிருதி -அத்தை திரிய விடுவித்தேன் என்று செருக்கி –

வானே தரக் கருதி கருத்தின் கண் பெரியனாவனை-
அதாவது –
வானே தருவான் எனக்காய்-10-8-5- -என்று
தனக்குப் பரம பதத்தைத் தருவானாய் ஒருப்பட்டு –
கருத்தின் கண் பெரியவன்-10-8-8–என்று
உபய விபூதி யோகத்தால் வரும் அந்ய பரதையை அடையத் தீர்ந்து -தம்மை அவ் அருகே கொடு போகையாலும்–
ஆதி வாஹிகரை நியமிக்கையாலும் -தான் முற்பாடனாகக் கொண்டு போகையாலும் –
பெருக்க பாரியா நிற்கிறவனை –
அன்றிக்கே
-மாயையை மடித்து-என்கிறதை மேலோடு சேர்த்து –
மனை வாழ்க்கையுள் நிற்பது ஓர் மாயையை மடித்தேன் -என்று
தாம் பேசும் படி அசித் சம்பத்ததை அறுத்து –
வானே தருவான் -என்று தமக்கு பரம பதத்தைத் தருவானாக உத்யோகித்த –
கருத்தின் கண் பெரியன் -என்று
தம்மால் எண்ணி முடிக்க ஒண்ணாதபடி -தம் கார்யத்தில் த்வரிகிறவனை என்றுமாம் –

ஆக இப்படி தாம் சொன்னபடி செய்யக் கடவனாய் -தம்மை கொண்டு போகையிலே மிகவும் பாரிக்கிறவனை-

இன்று அஹேதுகமாக வாதரித்த நீ அநாதய நாதார ஹேது சொல் என்று மடியைப் பிடிக்க
அதாவது –
இன்று என்னை பொருளாக்கி-10-8-9- -என்று தொடங்கி இன்று இப்படி நிர்ஹேதுகமாக விஷயீகரித்த நீ
அநாதி காலம் என்னை உபேஷித்து இருந்ததற்கு ஹேதுவை அருளிச் செய்ய வேணும் என்று
மடியைப் பிடித்து கேட்க -இதுக்கு சொல்லலாம் உத்தரம் என்ன என்று தன்னிலே நிரூபித்து –
இவை ஒன்றும் இவர்க்கு சொல்லத் தகாதன என்று அவன் நிருத்தரனாய் நின்றமையை நெடுக உபபாதிகிறார் மேல் –
ஈஸ்வரன் நிரூபித்த க்ரமம்தான் இருக்கும் படி–

———————————————

10-இந்திரிய கிங்கரராய் குழி தூர்த்து சுவைத்து அகன்றீர் என்னில் –
அவை யாவரையும் அகற்ற நீவைத்தவை என்பர் –
அதாவது –
யூயம் இந்திரிய கிங்கரா -வில்லிபுத்தூர் பகவர் வார்த்தை–என்கிறபடி -அநாதி காலம் இந்திரிய வச்யராய் –
தூராக் குழி தூர்த்து எனை நாள் அகன்று இருப்பன்-5-8-6- -என்றும் –
அற்ப சாரங்கள் அவை சுவைத்து அகன்று ஒழிந்தேன்-3-2-6- -என்று துஷ்பூரமான இந்திரியங்களுக்கு இரை இட்டு
எத்தனை காலம் உன்னை அகன்று இருக்கக் கடவேன் -அல்ப ரசங்களாய் -அநேக விதங்களாய் இருக்கிற –
சப்தாதி விஷயங்களைப் பசை உண்டதாக பிரமித்து -எதிர் பசை கொடுத்து புசித்து -சர்வ சக்தியான உனக்கு எட்டாதபடி –
சம்சாரத்தில் கை கழியப் போனேன் என்று நீர் தானே பேசும்படியான சப்தாதி விஷய பிராவண்யம் அன்றோ -நீர்
அநேக காலம் சம்சரிக்கைக்கு ஹேது என்னில் –
ஓர் ஐவர் யாவரையும் மயக்க நீ வைத்த -7-1-8–என்றும்
அகற்ற நீ வைத்த மாய வல் ஐம் புலன்கள்-5-7-8- -என்று -விஷயங்களும்–அவற்றில் பிராவண்ய
ஹேதுவான இந்திரியங்களும் -எத்தனை ஏலும் அளவுடையாரே ஆகிலும் -கலங்கப் பண்ணி நீ
வேண்டாதாரை அகற்றுகைக்கு வைத்தவை அன்றோ என்பர்-

அது தேக யோகத்தாலே என்னில் –அந்நாள் நீ தந்த சுமடு என்பர் —
அதாவது –
அந்த இந்திரிய வஸ்தைக்கு அடி -குண த்ரையாத் மகமான சரீர சம்பந்தம் அன்றோ என்னில்-
அந்நாள் நீ தந்த ஆக்கை –3-2-1-
அது நிற்கச் சுமடு தந்தாய் -7-1-10–என்று
அதுவும் தந்தாய் நீ என்பர்-

முன் செய்த முழு வினை யாலே
என்னில் அது துயரமே உற்ற விருவினை உன் கோவமும் அருளும் என்பர்
அதாவது-
அந்த தேக சம்பந்தத்துக்கு அடி -முன் செய்த முழு வினை-1-4-2- -என்று
நீர் சொன்ன அநாதிகால ஆர்ஜித புண்ய பாப ரூப கர்மம் அன்றோ -என்று சொல்லுவோம் ஆகில்
துயரமே தரு துன்ப இன்ப விளைகளாய்–3-6-8-என்றும்
உற்ற விறு வினையாய் –10-10-8- என்று அசேதனுமாய் -அசக்தமுமாய் -நச்வரமுமாய் இருந்துள்ள
புண்ய பாப ரூப கர்மங்கள் -உன்னுடைய நிக்ரஹ அனுக்ரஹ ரூபேண பலிக்கும் அவை ஆகையாலே
கர்மமும் நீ இட்ட வழக்கு என்பர்-

——————————————————

11-ஈவிலாத மதியிலேன் என்னும் உம்மதன்றோ கர்த்ருத்வ போக்த்ருத்வங்கள் என்னில்-
ஆங்காரமாய் புக்கு செய்கைப் பயன் உண்பேனும் கருமமும் கரும பலனுமாகிய நீ கர்த்தா போக்தா என்பர்-
அதாவது-
ஈவிலாத தீ வினைகள் எத்தனை செய்தனன் கொல்-4-7-3- -என்று
முடிவு இன்றிக்கே இருக்கிற கொடிய பாபங்களிலே எத்தனை பண்ணினேன் என்றும் –
மதியிலேன் வல்வினையே மாளாதோ –1-4-3- என்று
நான் பண்ணின பாபமேயோ அனுபவித்தாலும் மாளாது என்றும் -நீரே சொல்லுகையாலே –
கர்த்ருத்வமும் போக்த்ருத்வமும் உம்மதன்றோ என்று சொல்லுவோம் ஆகில் –
தானாங்காரமாய்ப் புக்குத் தானே தானே யானான் -10-7-11-என்று
தான் அபிமானியாய்ப் புக்கு ஆத்மாத்மீயங்களில் எனக்கு உண்டான அபிமானத்தைத் தவிர்த்து
தானே அபிமானி ஆனான் என்றும் –
செய்கை பயன் உண்பேனும் யானே -5-6-4–என்று
நம்முடைய படியை அனுகரித்து சொல்லுகிற இடத்தில் –சகல கர்மங்களுடைய பல போக்தாவும் நானே என்றும் –
கருமமும் கரும பலனுமாகிய-3-5-10- என்று
புண்ய பாப ரூபமான கர்மங்களுக்கும் கர்ம பலன்களுக்கும் நியாமகனாய் -என்றும் சொன்னவர் ஆகையாலே –
கர்ம கர்த்தாவும் -தத் பல போக்தாவும் -நீ இட்ட வழக்கு ஆகையாலே- கர்த்தாவும் போக்தாவும் நீயே என்பர்
கருமமும் கரும பலனுமாகிய -இத்தால் – கர்ம கர்த்தரு -தத் பல போக்த்ரு -ததநீயம்
விவஷிதம் ஆகையாலே யாய்த்து இவ் இடத்தில் இவர் இச் சந்தையை எடுத்தது–

———————————————-

12-யானே எஞ்ஞான்றும் என்றத்தாலே என்னில்
அயர்ப்பாய் சமய மதி கொடுத்து உள்ளம் பேதஞ் செய்கை உன் தொழில் என்பர்
அதாவது-
யானே என்னை அறியகிலாதே யானே என் தனதே என்று இருந்தேன்-2-9-9- -என்றும் –
எஞ்ஞான்று நாம் -என்று தொடங்கி-மெய் ஞானமின்றி வினை இயல் பிறப்பு அழுந்தி -3-2-7–என்றும் நீர் சொன்ன –
அஞ்ஞான அந்யதா ஞானாதிகளாலே காணும் உமக்கு அந்த கர்த்ருத்வ போக்த்ருத்வங்கள்
உண்டாய்த்து என்று சொன்னோம் ஆகில் –
அயர்ப்பாய் தேற்றமுமாய் –7-8-6-
மாட்டாத பல சமய மதி கொடுத்தாய் –3-1-4-
உள்ளம் பேதம் செய்திட்டு ஒர் உண்ட உபாயங்களும் -5-10-4–என்று
ஞான அஞ்ஞானங்கள் இரண்டும் நீ இட்ட வழக்கு ஆகையாலே –
அஞ்ஞான அந்யதா ஞானாதிகளை விளைக்கையும் உன் கிருத்யம் என்பர்

–ஜீவ பிரகிருதி சைதன்யம் நீங்கும் வ்ரத ஹேது அக மேனியில் அழுக்கை அறுக்கை அபிமானி க்ருத்யம்
அதாவது
யாதேனும் ஓர் ஆக்கையில் புக்கு -திருவிருத்தம்-95–இத்யாதிபடியே –
சூஷ்ம பிரகிருதி விசிஷ்டனாய்க் கொண்டு ஸ்வ கர்ம அனுகுணமாக நானா வித சரீரங்களிலே ஒன்றுபட்டு
ஒன்றைப் பற்றி தடுமாறி திரியும் -ஜீவனுக்கு -தேக இந்த்ரியத்வேன-போக்யத்வேன -அவஸ்தையான
பிரக்ருதியைப் பற்றி கிடக்கிற சைதன்யம் –
யாதேனும் பற்றி நீங்கும் விரதம்-திருவிருத்தம்-95 -என்கிறபடியே
பிரகிருதி பிராக்ருதங்களிலே-ஏதேனும் ஒன்றை அவலம்பித்து -நம்மை
விட்டு அகலும் விரதத்துக்கு ஹேதுவாய் இருப்பது ஓன்று –
அகமேனி ஒழியாமே -9-7-10–என்று
நமக்கு அந்தரங்க சரீரமான -இவ் ஆத்மாவை பற்றிக் கிடக்கிற பிரகிருதி
சம்பந்த ரூப மாலின்யத்தைப் போக்குகை –
இவ் ஆத்மாவுக்கு அபிமானியான நம்முடைய க்ருத்யமாய் இருந்தது ..

அன்றிக்கே –
ஜீவ பிரகிருதி சைதன்யம் நீங்கும் வ்ரத ஹேது அக மேனியில் அழுக்கை அறுக்கை அபிமானி க்ருத்யம்-
அதாவது-
இதஸ் த்வன்யாம் ப்ரக்ருதிம் வித்தி மே பராம் ஜீவ பூதாம்-ஸ்ரீ கீதை-7-5-என்று சொல்லப் பட்ட
ஜீவனாகிய பிரக்ருதியில் கிடக்கிற சைதன்யம் -ஏதேனும் பற்றி நீங்கும் -என்கிறபடியே –
பிரகிருதி பிராக்ருதங்களில் ஏதேனும் ஒன்றை பற்றி -நம்மை விட்டு அகலும் விரத ஹேதுவாய் இருப்ப தொன்று –
அசித் சரீரமாய் இருக்க செய்தே –
அப்படி அன்றிக்கே -அக மேனி -என்று நமக்கு அந்தரங்க சரீரமாய் இருக்கிற இவ் ஆத்ம வஸ்துவில்
கிடக்கிற பிரகிருதி சம்பந்தமான மாலின்யத்தை போக்குகை இதுக்கு அபிமானியான
நம்முடைய க்ருத்யமாய் இருந்தது என்னவுமாம்–

————————————————————-

13-தான் நல்கும் பந்தம் நிருபாதிகம்-
அதாவது
நல்கித்தான் காத்து அளிக்கும் பொழில் ஏழும் வினை யேற்கே
நல்கத்தான் ஆகாதோ நாரணனை கண்டக்கால் -1-4-5- -என்னும்படி (நல்கும் -ரஷிக்கும்)
நாம் ஸ்நேஹ பூர்வகமாக ரஷிக்கைக்கு அடியான நாராயணத்வ பிரயுக்தமான சம்பந்தம் நிருபாதிகமாய் இருந்தது-

ஸௌஹார்தம் எஞ்ஞான்றும் நிற்கும்-
அதாவது
தனிமாப் புகழே எஞ்ஞான்றும் நிற்கும் படியாகத் தான் தோன்றி-8-10-7- -என்று
நாம ரூபங்களை இழந்து -தமோ பூதமான சமயத்திலே -இவற்றை உண்டாக்க நினைத்த
அத்வீதியமான மகா குணம் என்கிற சௌஹார்த்தம்-கால தத்வம் உள்ளதனையும் ஒருவன்
பண்ணும் உபகாரமே என்று -அத்தையே அனுசந்திப்பார் -ஹ்ருதயத்தில் நிற்கும் படியாக –
என்கையாலே அந்த சம்பந்தம் அடியாக – சர்வருக்கும் நன்மையை -ஆசாசிக்கைக்கு அடியான –
சௌஹார்த்த குணத்திலும் கண் அழிவு சொல்லப் போகாது-

-பிணக்கிப் பேதியாதே ஜ்ஞானாதி வைகல்யமில்லை-(வைகல்யம் -வேறுபாடு )
அதாவது
பிணக்கி யாவையும் பிழையாமல் பேதித்தும் பேதியாததோர்
கணக்கில் கீர்த்தி வெள்ளக் கதிர் ஞான மூர்த்தியினாய் -6-2-8- -என்னும்படி
சம்ஹ்ருதி சமயத்திலே -சகல சேதன அசேதனங்களையும் நாம ரூப விவேக
ரஹிதமாம்படி கலசி–சிருஷ்டி தசையிலே ஒருவர் கர்மம் ஒருவருக்கு தட்டாதபடி
பிரித்து ஸ்ருஷ்டித்தும் -தனக்கு ஒரு பேதம் இன்றிக்கே இருக்கும் ஜ்ஞானாதிகளை உடைய
நமக்கு ஞானாதி சக்திகளில் குறைவு சொல்ல இடம் இல்லை-

–ஏக மூர்த்தியில் அல்லல் மாய்த்த யத்ன பலித்வங்கள் நம்மது-
அதாவது
ஏக மூர்த்தி-4-3-3- -என்கிற பாட்டில் காரணங்களோடு கார்யங்களோடு வாசியற சகலத்தையும்
சிருஷ்டித்து -அவற்றினுடைய தாரண அர்த்தமாக அந்தராத்மாவாய் ஸ்ருஷ்டமான பதார்தங்களுடைய
ரஷணத்துக்காக ஸ்ரீரார்ணவத்திலே கண் வளர்ந்து அருளி -இப்படி சர்வ காலமும் ஒருபடிப் பட்ட
அனுக்ரஹ சீலனாகைக்கு அடியான பிராப்தியை உடையையான நீ உன் திருமேனிக்கு வேண்டும்
போக உபகரணங்கள் எல்லாம் -பூசும் சாந்திர் -படியே -என்பக்கலிலே உண்டாக்கி -நிர் துக்கனானாய்
என்று -இவர் பேசினபடியே இவரைப் பெருகைக்கு எத்தனம் பண்ணுகையும் – பெற்றால் உகக்கும் பலித்வமும் –
நமக்கே உள்ளது ஒன்றாய் இருந்தது —

——————————————–

14-நாம் தனி நிற்ற ஸ்வதந்த்ரர் என்று அவனே அறிந்தனமே என்னும் சர்வஜ்ஞர் இவர்-
அதாவது
தனி நின்ற சார்விலா மூர்த்தி -என்று
கார்ய வர்க்கம் அழிந்த அன்று -சச் சப்த வாச்யனாய் -நின்று
ருத்ரோ ப்ராஹ்மணம் ஆஸ்ரித ப்ரஹ்மா மமாஸ்ரிதோ ராஜன் நாஹம் கம்சிது பாஸ்ரித -பாரதம்
இத்யாதி பிரக்ரியையாலே -உனக்கோர் அபாஸ்ரயமில்லாதபடி இருக்கிறவனே -என்கையாலே
நாம் வேண்டிற்றை செய்யும் படி
நிரந்குச ஸ்வதந்த்ரன் என்று அறுதி இட்டு –
அவனே அகல் ஞாலம் படைத்து இடந்தான்-9-3-2- -என்று தொடங்கி –
அவனே மற்று எல்லாமும் அறிந்தனமே -என்று சகல கார்யங்களிலும் சஹகாரி
நிரபேஷனாய் -ஸ்வாதீன சகல சேதன அசேதன ஸ்வரூப ஸ்திதிகனாய் இருக்கும்
அவன் என்று அறிந்தோம் என்று சொல்லும்படியான சர்வஞராய் இருப்பார் ஒருவர் இவர்-

——————————-

15-நெறி காட்டி அருகும் சுவடும் போலே இதுவும் நிருத்தரம் என்று கவிழ்ந்து நிற்க-
அதாவது-
நெறிகாட்டி நீக்குதியோ -பெரிய திருவந்தாதி-6 -என்கிற பாட்டிலும் –
அருகும் சுவடும் தெரி உணரோம்–பெரிய திருவந்தாதி-8- –என்கிற பாட்டிலும்
உபாயாந்தரத்தை காட்டி அகற்றப் பார்க்கிறாயோ –
பழையதாக அஜ்ஞனாய்ப் போருகிற என்னை என் செய்வதாக நினைத்தாய் –
இத்தை அருளிச் செய்ய வேணும் என்றும் –
உம்முடைய அருகு வருதல்-
உம்முடைய சுவடு அறிதல்-செய்யாது இருக்க -உம்மளவிலே ஸ்நேஹம் ஆனது
அறமிக்கு வாரா நின்றது -இதுக்கடி அருளச் செய்ய வேணும் என்றும்-முன்பு இவர் கேட்டவை
நிருத்தரம் ஆனால் போலே -இப்பொழுது கேட்டதும் நிருத்தரம் என்று –
நிலத்தை கீறாக் கவிழ்ந்து நிற்க –

—————————————————

16-அமந்த்ரஜ்ஞா உத்சவ கோஷம் ஏறப் பெறுகிற எழுச்சியை ஸூசிப்பிகிற மேக சமுத்திர பேரீ கீத
காஹள சங்கா சீச்ஸ்துதி கோலாகலம் செவிப் பட்டவாறே சாஷாத்க்ருத பர பிராப்திக்கு
உத்சவங்களில் சடங்கு காட்டும் உபாத்யாயர் மந்த்ரம் தோன்றாவிடில் –
கொட்டச் சொல்லி வாத்திய கோஷத்தாலே -அத்தை மறைத்து விடுமா போலே –
அதாவது-
தான் நிருத்தரானமை தோற்றாதபடி மறைக்கைக்காக -இவனாலே பிரவ்ர்த்திதமாய் –
நான் ஏறப் பெறுகின்றேன் -10-6-5–என்று தாம் கீழே சொன்னபடியே பரம பதத்தில் ஏறப் பெறுகிற
எழுச்சியை ஸூசிப்பியா நின்றுள்ள –
சூழ் விசும்பு பணி முகில் தூரியம் முழக்கின ஆழ கடல் அலை திரை கை எடுத்து ஆடின-10-9-1- -என்று
ராஜ குமாரர் போம் போது -தூர்யாதி மங்கள கோஷம் பண்ணுவாரைப் போலே –
பரம பதத்துக்கு போமவர்களைக் கண்ட ப்ரீதியால் முழங்குவது -கோஷிப்பதாக நிற்கும் –
மேக சமுத்ரங்கள் ஆகிற பேரிகள் உடையவும் –
கீதங்கள் பாடினர் கின்னரர் கருடர்கள்–10-9-5–என்கிற கீதங்களினுடையவும் –
காளங்கள் வலம்புரி கலந்து எங்கும் இசைத்தனர் -10-9-6–என்கிற காஹள சங்கங்களினுடையவும் –
வாள் ஒண் கண் மடந்தையர் வாழ்த்தினர்–10-9-6-என்கிற ஆசீசினுடையவும் –
தொடர்ந்து எங்கும் தோத்திரம் சொல்லினர்-10-9-7- -என்று
ஸ்தோத்ரிதனுடைய சம்மிசர கோஷமாகிற கோலாகலம் செவிப் பட்டவாறே –
அர்ச்சிராதி கதியையும் – ஆதி வாஹிக சத்காரத்தையும் -திவ்ய தேச பிராப்தியையும் –
அங்கு உள்ளாருடைய பஹுமானத்தையும் -ஆனந்த மயமான ஆஸ்த்தானத்தில் இருப்பையும் –
ஸ்வ சரண கமல பிராப்தியையும் -பெற்றாராகப் பேசும்படி சாஷாத் கரித்த பர பிராப்திக்கு –

————————————————-

17-தலை மிசையாய் வந்த தாள்களை பூண்டு போகாமல் தடுத்து திருவாணை இட்டு-
அதாவது-
அப்படி சாஷாத் கரித்த பர பிராப்தி -மானச அனுபவ மாத்ரமாய் -பாக்ய
சம்ச்லேஷ யோக்யை அல்லாமையாலே -அத்தைப் பெறுகைக்காக –
தலை மிசையாய் வந்திட்டு இனி நான் போகல் ஒட்டேன்-10-10-1- -என்றும் –
தலை மேல் புனைந்தேன் சரணங்கள் 10-4-4-– என்றும் –
தலை மேல் தாள் இணைகள்-10-6-6–என்றும் –
என்கிறபடி மானச அனுபவ வைசத்யத்தாலே -தம் தலைமேல் ஆகும்படி வந்த
திரு வடிகளைக் கட்டிக் கொண்டு -போகாமல் தடுத்து –
திரு ஆணை நின் ஆணை கண்டாய் -10-10-2–என்று
அவனுக்கு மறுக்க ஒண்ணாதபடி ஆணை இட்டு -இப்படி ஆணை இட்டவாறே
சேஷ பூதரான நீர் சேஷியான நாம் செய்தபடி கண்டு இருக்கும் அத்தனை ஒழிய –
நம்மை ஆணை இட்டுத் தடுக்கை உம்முடைய ஸ்வரூபத்தோடு விருத்த மாகையால்
இது பெறா ஆணை காணும் என
கூசம் செய்யாதே செய்திப் பிழை
கூசும் செய்யாது கொண்டாய் -என்று
சர்வஜ்ஞ்ஞானான நீ என் பூர்வ விருத்தத்தால் வந்த அயோக்யதை பார்த்து
கூசி வாசி வையாதே -உன்னோடு ஆத்ம பேதம் இல்லாதபடி -என்னை
பரிகிரஹித்தாய் -ஆன பின்பு உன்னதன்றோ செய்திப் பிழை என்றும்

———————————————

18-பற்றுக் கொம்பற்ற கதி கேடு
அதாவது
ஆவிக்கோர் பற்றுக் கொம்பு நின்னலால் அறிகின்றிலேன் யான் -என்று
கொடி கொள் கொம்பை ஒழிய தரிக்க மாட்டாதாப் போலே -என் ஆத்மாவுக்கு ஜீவன
ஹேதுவாய் இருப்பது -உன்னை ஒழிய வேறு காண் கிறிலேன் -ஆதலால் நான்-அநந்ய கதி -என்றும் –

-போர விட்ட பெரும் பழி
அதாவது
எம் பரம் சாதிக்கல் உற்று என்னைப் போர விட்டிட்டாய் -என்று
என் கார்யம் நீ செய்ததாக ஏறிட்டுக் கொண்டு-உன் பக்கல் நின்றும் பிரித்து –
உன் குணங்கள் நடையாடாத சம்சாரத்திலே தள்ளி உபேஷித்தாய் -இது
உனக்கு பரிகிரஹிக்க ஒண்ணாத பெரும் பழி அன்றோ என்றும் –

—————————————-

19-புறம் போனால் வரும் இழவு
அதாவது
போர விட்டு இட்டு என்னை நீ புறம் போக்கல் உற்றால் பின் யான்
யாரைக் கொண்டு எத்தை எந்தோ எனது என்பது என் யான் எனபது என் -என்று
உன் பக்கல் நின்றும் பிரித்து -அநந்ய கதி யான என்னை -சிருஷ்டியே தொடங்கி –
இவ்வளவும் புகுர நிறுத்தின நீ என் கார்யம் நான் செய்வானாகப் பார்த்து என்னை உபேஷித்தால்-
சர்வ சக்தியான நீ அநாதாரித்த பின்பு -அசக்தனான நான் -எந்த உபாயத்தைக் கொண்டு என்ன புருஷார்த்தத்தை சாதிப்பது –
எனக்கு பரிகிரமாய் இருப்பது உண்டு என்பதோர் அர்த்தமுண்டோ –
பிருதக் ஸ்திதி யோக்யமாய் இருப்பதொரு நானுண்டோ -ஐயோ -என்னை என் கையிலே காட்டித் தந்தால் இழவே அன்றோ உள்ளது என்றும்-

————————————————-

20-உண்டிட்ட முற்றீம்பு
அதாவது
எனது ஆவியை இன் உயிரை மனக்காராமை மன்னி உண்டிட்டாய் இனி உண்டு ஒழியாய் –
என்னுடைய ஹேயமான சரீரத்தையும் ஆத்மாவையும்
மனசுக்கு பர்யாப்தி பிறவாமல் நிரந்தரமாக புஜித்த நீ தொடங்கினதை குறை
கிடக்க விடாதே -விஷயீ கரித்து விடாய் – புக்த சேஷமான உன்னதன்றோ முதல் தீம்பு என்றும்

-அன்பு வளர்ந்த அடி வுரம்
அதாவது
கோல மலர் பாவைக்கு அன்பாகிய என் அன்பேயோ -என்று
பெரிய பிராட்டியார் பக்கல் -ஸ்நேஹ அதிசயத்தால் -அவள் பரிக்ரமான –
என் பக்கல் அதி பிரவணன் ஆனவனே -நான் அந்தப் புர பரிக்ரம் அன்றோ –
என் பக்கல் உனக்கு உண்டான அன்புக்கு அடி இல்லையோ -ஆகையால்
அவள் பரிக்ரகம் என்கிற -அடி உரம்-என்றும்

உயிர் உறவு
அதாவது
பெற்று இனிப் போக்குவனோ -உன்னை என் தனி பேர் உயிரை -என்று
அத்யந்த விசஜாதீயனாய் இருந்து வைத்து -எனக்கு தாரகனான உன்னைப்
பெற்று வைத்து இனி விடுவேனோ -உயிரை விட்டு உடல் தரிக்க வற்றோ என்கிற
சரீர சரீர பாவ சம்பந்தம் என்றும் —

—————————————–

21-முதல் அளவு துரக் கைகளாலே பெறா வாணை யல்ல வாக்கின பேரவா குளப் படியாம் படி
அதாவது
இப்படி -முதல் தனி வித்து -என்கிற பாட்டு அளவாக உத்தரோத்தரம் புகலற –
துரக் கைகளினால் தாம் இட்ட ஆணை பெறா ஆணை அல்லாமையை சாதித்த –
அதனில் பெரிய என் அவா –என்ற தத்வ த்ரயத்தையும் விளாக் குலை கொண்டு –
அவை குளப் படியாம் படி பெரிதான தம்முடைய பரம பக்தி குளப் படி யாம் படி

கடல் போன்ற ஆதாரத்தோடு சூழ்ந்து தாபங்களை ஹரித்தமையை வெளி இடுகிறார் பத்தாம் பத்தில் ..
அதாவது –
என் அவா அறச் சூழ்ந்தாயே -என்று கீழ் சொன்ன அபரிசேத்யமான தம்முடைய அபிநிவேசத்தையும்
தன் அபிநிவேசத்தையும் பார்த்தால் இது ஒரு குளப் படியும் -அது ஒரு சமுத்ரம் என்னும் படியான
அபிநிவேவேசத்தோடே வந்து சம்ச்லேஷித்து –
அங்கே பரதம் ஆரோப்யம் உதித பரிஷச்வஜே -யுத்த-134-39-என்று மீண்டு எழுந்து அருளி ஸ்ரீ பரத ஆழ்வானை
மடியிலே வைத்து அணைத்து உச்சி மோந்து முகந்தாப் போலே தம்முடைய விடாய் கெடும் படி
அனுபவித்து -அலாப நிபந்தன பரிதாபத்தாலே கூப்ப்பிட்ட வாயாலே –
அவா அற்று வீடு பெற்ற  குருகூர் சடகோபன் -10-10-11-என்று பேசும்படி –
அவா அற சூழ் அரியை -10-10-10–என்று ஹரி என்கிற திரு நாமத்துக்கு அனுகுணமாக
தம்முடைய சகல தாபங்களையும் ஹரித்தமையை சர்வரும் அறியும்படி
பிரகாசிப்பிக்கிறார்  பத்தாம் பத்தில் என்கை

——————————————————-

ஸ்ரீ கோயில் கந்தாடை அப்பன் ஸ்வாமிகள் திருவடிகளே சரணம்
ஸ்ரீ அழகிய மணவாள பெருமாள் நாயனார் திருவடிகளே சரணம் .
ஸ்ரீ பெரிய பெருமாள் பெரிய பிராட்டியார் ஆண்டாள் ஆழ்வார் எம்பெருமானார் ஜீயர் திருவடிகளே சரணம்-

ஸ்ரீ ராமானுஜா இது என் விண்ணப்பமே –

December 25, 2011
ராமானுஜா இது என் விண்ணப்பமே –
ஸ்ரீ ரெங்க ஸ்ரீ -வளர –
கலாசார கேடு மாற்ற
விஷய ஞானம் சிறிய வயசில் வேண்டுமே –
முன் மாதிரி ஸ்ரீ ரெங்கம் தானே
ஆன்மிக வழம் கல்வி திட்டம்
பூலோக ஸ்ரீ வைகுண்டம்
ஸ்வாமி மையல் கொண்ட திவ்ய தேசம்
உரிமை கடமை உண்டே
தனி மனிதன் வாழ்வில் அழுத்தம் குறைக்க -ஆனந்தமாக அனுபவிக்க –
துன்பமிகு துயர் இல்லாமல்-அயர்வு ஓன்று இல்லா சுகம் வளர அகம் மகிழும் தொண்டர் வாழ
பாகவதர்கள் நிறைய உண்டே
ஆத்மா பரமாத்மா
10 மாசம்-27 jan தொடக்கம் –
ஞான பிறவி
2 மணி நேரம் வாரம் 90 வகுப்புகள்
9 வயசுக்கு மேல்
தன் ஆர்வ தொண்டர்கள் வருவார்கள்
ஆசை உடையோர்க்கு எல்லாம்
அரங்கனே நாதன் ஒத்து கொண்ட அனைவரும் சேரலாம்
சம்பந்தம் -ஒன்றே
உபய கலை 12 ஆசரியர்கள் –
12 இடங்களில் நடக்கும் -வயசு இடம் வாரியாக பிரித்து
பொருந்திய தேசும் -செல்வமும் சேரும் –
ரஷை நித்ய அனுசந்தானம்
திருஆராதன முறை சொல்லி கொடுக்க படும்
த்யான பயிற்சி -பிராணாயாமம்
கீதை –
திரு நாராயண புரம் யாத்ரை -நான்கு நாள்கள் சித்தரை மாசம் நடக்கும்
ஞான பிறவி –
ஊர் கூடி தேர் இழுப்போம்
ஆழ்வார் எம்பெருமானார் ஜீயர் திரு அடிகளே சரணம்