அருளி செயல் அரங்கம் -திரு மாலை சாரம் ..

திவ்ய பிர பந்தம் திவ்ய தேசம் திவ்ய சூரி

நாதனுக்கு நாலாராயிரம் அளித்தான் வாழியே
பா மாலை-திரு மாலை –
மேகம் பருகின சமுத்ராம்பு போல் -வேதம் தமிழ் செய்த ஆழ்வார்கள்
விஷ்ணு தர்மம்-திரு மாலை
அர்ஜுனன் -அபிமன்யு -பரிஷித் -ஜெயமேனி—வம்சம்-
திரு நாம வைபவம் -இணைப்பு பாலம்
இழுத்து கொண்டு கிட்டே கூட்டி வரும் நாமம்
சதாநீகனுக்கு சௌன பகவான் சொல்வது போல்
இங்கு ஆழ்வார் சொல்ல பெரிய பெருமாள் கேட்கிறார்  திரு மாலை
குழந்தை பேச்சு கேட்டு ஆனந்திக்கும் தகப்பன் போல்
முதல் பாசுரம்-பாவனம் திரு நாமம் –
நாமி பலம்-நாம பலம் கொண்டு திரு அடி
கட்டி பொன் பணி பொன்
ஆபத்தில் புடவை சுரந்தது திரு நாமம் இறேஅச்சுதா ஆனந்தா -ஆஸ்திக நாஸ்திகனும் -மருந்தாக

நாவல் இட்டு-ராஜ குல மகாத்மயம்
அடுத்து -போக்கியம் -என்கிறார் -மரகத பச்சை திரு மேனி-
அச்சுதா அமரர் ஏறே ஆயர் தம் கொழுந்தே
சௌலப்யம்-நழுவ விட மாட்டான்
பரத்வம் -அமரர் ஏறு –
சௌந்தர்யம்-ஆயர் தம் கொழுந்தே
மாலே-சௌலப்யம்-கருமை பெருமை மையல்-கண்ணன் என் னும் கரும் தெய்வம்
சீதா பிராட்டி-சரணாகதி வத்சலன் பட்டம் பெருமாளுக்கு
சரணாகத பஷ பாதி கண்ணன் -கழுத்தில் ஓலை கட்டி-18 -வித உதவி –
மனத்துக்கு இனியான்-மாலே கண்ணன்
மணி வண்ணா ஆலின் இலையாய்
மணியை வானவர் கண்ணனை தன்னதோர் அணியை
மாலே நெடியோனே கண்ணனே -முதல் ஆழ்வார்கள்
மூன்றாவது -பிறவி வேண்டாம்-அதாகும் -மீசை-அரையர் காட்டி ஏரார் முயல் விட்டு காக்கை பின் போவதா -அர்ச்சை இருக்க

ஸ்ரீ ரெங்கமே இருக்க வேண்டும் –
மாதரார் வலை -போதறேன் என்று புந்தியில் புகுந்து
11 பாசுரம் பரோ உபதேசம்
கத்திற பந்து அன்றே பராம் கதி  கண்டு கொண்டான் –பிறவியுள் பினக்குமாறே
சூர்யா வம்சம்-அவதாரம்-சாத்திர பந்து-ஷத்ரிய அதமன்-
பண்டித புத்திரன்-மூர்க்கன் சமஸ்க்ருத அர்த்தம்
மொய்த்த வல் வினை-கல்ப கோடி இருந்தும் போக்க முடியாது
மூன்று எழுத்து -மந்த்ரம்-உபதேச முறையில்
மந்திரத்தை மந்தரத்தால் மறவாது என்றும் –
மறைத்த வஸ்துவுக்கு மரியாதை
கோவிந்தா -சிறு பேர் அழைத்தனவோம் சீறி அருளாதே
கீதா கங்கை காயத்ரி – கோவிந்தா -நான்கையும் மறக்க கூடாது
27 /28 /29 மூன்றிலும் கோவிந்தா
உபாய வேஷத்தை கோவிந்தா –
கையும் உளவு காலும் –தேருக்கு நிற்கிற சாரத்திய வேஷத்தை -மாம் –
-தலை அறுப்பும் -சிலையினால் இலங்கை செற்ற தேவனே தேவன் ஆவான்
சத்யம் –
அடுத்து -நாட்டினான் தெய்வம்-உய்வுவாருக்கு உய்யும் வண்ணம் காட்டினான் திரு அரங்கம்
சுள்ளி கால் நாட்டினால் போல்
சில கோடி தான் பந்தலுக்கு போகும்
வண்டினம் முரலும் சோலை-நித்யர் இவர்கள் பட்டர்

15 -24 வரை
உபதேசம் மீண்டு உலகினர் இயல்பு
ஈன்றோள் இருக்க மணை நீர் ஆட்டி
ஏகார சீமாட்டி  ஆண்டாள் –
ஒ காரா சீமான் ஆழ்வார்
ஒ ஒ உலகின் இயல்பே
புந்தியுள் புகுந்து –
யான் ஒட்டி  என்னுள் -ஆழ்வார் பாசுரம் போல் –
உயிர் கலந்து -என்னை நெகிழ்கவே
சயன திரு கோல அழகு-ஏழாம் திரு நாள் ஆண்டாள்-ஸ்ரீ ரெங்க மன்னார்
நீல மேனி அந்தோ –
மண்டி இருப்பார்கள் சயன கோலத்தில் எல்லா ஆழ்வார்களும்
கடல் நிற கடவுள் எந்தை -உடல் எனக்கு உருகுமாலோ என் செய்வேன் உலகத்தீரே
திரு வேம்கடம்-அபிநயம் போல் பெரிய பெருமாளும் திரு அடி காட்டி கொண்டு
முரட்டு சமஸ்க்ருதம்-பின் பக்கம் காட்டி
ஆச்சார்யர் கிழக்கு பக்கம்-திரு அடி- என்பதால்-மண்டி இருப்பார்களாம்

எனக்கே தன்னை தந்த கற்பகம்-அர்ஜுனன் ஸ்தானம் என்று உகப்பார்கள்
கிடந்ததோர் கிடக்கை கண்டு எங்கனே மறந்து வாழ்கேன் ஏழையேன்
கங்கையில் புனிதமான காவேரி-
நுரை- கேலி சிரிப்பு-பட்டர்
திரை கையால் அடி வருட -கருமணி கோமளத்தை-
ந தர்ம நிஷ்டோமி
அகிஞ்சனன் அநந்ய கதித்வம்–குளித்து மூன்று -அனலை
உன்னை காணும் அவாவில் வீழ்ந்து –
கதறுகின்றேன் -அளித்து –
தெளிவலா  கலங்கல்–பேசிற்றே பேசும் -அளியல் நம் பையல் என்ன-கூப்பிட மாட்டாயா
காவேரி-மனக் கலக்கம் சொல்கிறார் -நீர் கலக்கம் சொல்ல வில்லை-கிம் குர்யாம்-சீர் வரிசை-

சிந்து கன்னியாய்-பெரிய பிராட்டி-
ரத்னம்-பொன்னி-தங்கமே வடிவு எடுத்த –
பாராதே பகவத் கீதை-/வேதம்-புருஷ சூக்தம் /
சரம ஸ்லோகம்-சாரம் கீதையில்-முன்பு சொன்னது இவன் மனம் பக்குவம் படுத்த
மேம் பொருள் போக விட்டு -சொல்ல வந்ததே திரு மாலை பிர பந்தம் .
த்வயம் தாத் பர்யம்-மந்திர ரத்னம்
அடிகீழ் அமர்ந்து புகுந்தேன்
நாயேன் வந்து அடைந்தேன்-
உன் தன்னோடு உற்றோமே ஆவோம்-
மேம் பொருள் போக விட்டு-மாயை-ஐவரையும் தோற்றி மாயம்
அவித்யை-மாமா காரம் அகங்காரம் போக விட்டு
மெய்மை- உண்மை பொருள்
தேக ஆத்மா விவேகம் போல்வன –
வேண்டாத பரம்- வேரை போக விட்டு- இதை வாழ வைத்து
சுயம் பிரகாச ஆத்மா சொரூபம்
ஆம் பரிசு-அறிந்து கொண்டு கைங்கர்யம்
புல்/அன்னம்/அமிர்தம் கைங்கர்யம் தாரகம் /மிருகம் மணிஷர் தேவர் பிரபன்னர்
ராவணன்-இந்திரிய தேசிகன்-
உள்ள படி உணர வேண்டும்
காம்பர தலை சிரைத்து -அகங்காரம்- அடியோடு விட்டு
நீர் நுமது என்று இவை வேர் முதல் மாய்த்து
வாழும் சோம்பர்-ஞானி-ஆத்மைவ மே மதம்
திரு கண்ணா மங்கை ஆண்டான் போல் வாழும் சோம்பர்
கல் தேரை-தண்ணீர் எப்படி வந்தது-நமக்கு கொடுப்பான்-கல் தச்சன்-
பெருமாள் தலை சுமை இறங்கியது
பிரணவ அர்த்தமும் இதில் சொல்வார் –
கொடுமின் கொள்மின் -நின்னோடு  ஒக்க வழி பட வேண்டும் அடியார் –
பாகவத சேஷத்வம் சொல்லி முடிக்கிறார்
ஆனைக்கு அன்று அருளை ஈந்த -ஆச்ரயித்து வாழ -இளைய புன் கவிதை ஏலும் எம்பெருமான் உகப்பாரே
தொண்டர் அடி பொடி ஆழ்வார் திரு அடிகளே சரணம்
ஆழ்வார் எம்பெருமானார் ஜீயர் திரு அடிகளே சரணம்

Leave a Reply

Fill in your details below or click an icon to log in:

WordPress.com Logo

You are commenting using your WordPress.com account. Log Out /  Change )

Twitter picture

You are commenting using your Twitter account. Log Out /  Change )

Facebook photo

You are commenting using your Facebook account. Log Out /  Change )

Connecting to %s


%d bloggers like this: