Archive for September, 2011

திரு விருத்தம் -26-ஸ்ரீ பெரியவாச்சான் பிள்ளை -வியாக்யானம் –

September 27, 2011
அவதாரிகை
புணர்ந்து உடன் போக்கு துறை-
 புணர்ந்து உடன் போகிறான் ஒரு தலை மகனை -பாலை நிலத்தை கடந்து  குளிர்ந்த நிலத்தே புகுந்தோம் காண்-என்று ஆஸ்வசிப்பிகிறான்
நானிலம் வாய் கொண்டு நன்னீர் அறம் என்று கோது கொண்ட
வேனிலம் செல்வன் சுவைத் துமிழ் பாலை கடந்த பொன்னே
கானிலம் தோய்ந்து விண்ணோர் தொழும் கண்ணன் வெக்காவுதம்
பூம்தேன் அலம் சோலை  அப்பாலது எப்பாலைக்கும் சேமத்ததே  —-26
பாசுரம் -26-நானிலம் வாய்க் கொண்டு நல் நீர் -நகர் காட்டல் -மாலை நண்ணி -9-10-

பதவுரை

நால்நிலம்–(முல்லை குறிஞ்சி மருதம் நெய்தல் என்னும்) நால்வகை நிலங்களையும்
வாய்கொண்டு–(தன் கிரண முகத்தாலே) வாயிற் பெய்து கொண்டு
கல்நீர் அறமென்று–ஸாரமான நீர்ப்பசை அறும்படிமென்று
கோது கொண்ட–அஸாரமான பாகம் இது வென்று அறிந்த
வேனில் அம் செல்வன்–வெப்பத்தைத் தனக்குச் செல்வமாகவுடைய ஸூர்யன்
சுவைத்து உமிழ்–உருகி பார்த்து வெறுத்துக் கழித்த
பாலை–பாலை நிலத்தை
கடந்த-தாண்டி வந்த
பொன்னே–பொன் போன்றவளே!.
விண்ணோர்–மேலுலகத்தோர் யாவரும்
கால்நிலம் தோய்ந்து தொழும்–(நிலந்தோய்தவில்லாத தமது) கால்கள் நிலத்தில் படியும்படி இங்கு வந்து நிலைத்து நின்று வணங்கும்படியான
கண்ணன் வெஃகா–கண்ணபிரானது திவ்யதேசமான திருவெஃகாவானது
உது–அடுத்துள்ளது.
அம் பூ தேன்–அழகிய பூவையும் தேனையுமுடைய
இள–இளமை மாறாத
சோலை–சோலையானது
அப்பாலது–அவ்விடத்துள்ளது.;
எப்பாலைக்கும் சேமத்தது–(எது நமது) எல்லாத் துன்பங்களுக்கும் (மாறாய்) துன்பந்தருவதோரிடமாம்.

 வெக்காவுதம்–பூம்தேன் அலம் சோலை அப்பாலது எப்பாலைக்கும் சேமத்ததே–திரு வெஃகா திவ்ய தேசம் அருகில் திருத் தண்கா -ஸ்ரீ தேசிகன் திருவவதாரம் ஸூ சிதம்-இத்தால் என்பர்

நால் நிலம் வாய் கொண்டு –ஆதித்யனாவன் நாலு வகை பட்ட நிலத்தையும்   வாயிலே கொண்டு-தமிழர் ஐந்து என்பர்-ஆழ்வாருக்கும் அதுவே மதம்
நல் நீர் இத்யாதி--இதனுடைய சத்தியான நீர் அரும் படி  மென்று கோதாக்கி அக் கோதை வாயிலே கொண்ட-ஆதித்யன் ஆனவன் தன் உஷ்ண க்ரணத்தாலே சுவைத்து ஆச்ரயம் பொறாமையால் உமிழ்ந்து பாலை ஆயிற்று
கடந்த -சம்சாரத்தை கடந்த என்ற படி
பொன்னே-சம்போதனம் –உன்னோடு போகிற எனக்கு பாலை நிலம் என்று அறிய வேண்டுமோ–என்கிறான்
அஞ்சாது இருக்கைக்ககும் அச்த்தானே பய சங்கை பண்ணுகைக்கும் பொன்னே என்கிறது-உண்டு என்ன உயிர் நிற்கும் படியும்  அபஹரணத்தை
 குறித்து அஞ்சி இருக்கையும்
கால் நிலம் இத்யாதி–தேவர்கள் ஹவிசுக்காக கொள்ளும் இடத்தில் சம்சார வெக்காயம் தட்டாமே-ஒரு யோஜனைக்கு அவ் அருகே நின்று பின்னையும் இது பொறுக்க மாட்டாமை அவ் அருகே போய் சர்த்தி பண்ணுவார்கள்
இப் படியே அங்குற்று அங்கு பரம பதம் அம்கண் இருக்கிற நித்ய சூரிகள் ஆனவர்கள் பூமியில்-இழிந்து ,திரு வெக்காவிலே தங்கள் உடைய அபிமத விஷயம் கிடைக்கை யாலே பிரதஷிண -நமஸ்காராதிகளை பண்ணா நிற்ப்பார்கள்
கண்ணன்-சர்வேஸ்வரன் –சிநேகம் உள்ள இடத்தில் குற்றம் தோற்றாது இறே
வெக்கா வுது -இப் படிப் பட்ட திரு வெக்கா இது என்று காட்டா நின்றான்- வுது-அதூர விப்ரக்ருஷ்டம்-ஏஷா சாத்ருச்யதே இத்யாதி-அவ் அருகு தோற்றுகிறது என்  எனபது என்ன அப் பூம் தேன் அலம் சோலை அப்பாலது-அழகிய பூவையும் தேனையும்
உடைய அழகிய சோலை ..அது சந்நிவேசம்
எப் பாலைக்கும் சேமத்ததே –எல்லா அவஸ்தைக்கும் சேமம் உடைத்து-
ச்வாபதேசம்-
இத்தால் சம்சாரம் த்யாஜம் என்னும் இடத்தையும் பகவத் விஷயம் பிராப்யம் என்னும்
இடத்தை யும் அறிந்த ,இவர்க்கு பிராப்தி தசை தாழ்ந்த படியாலே ,வந்த ஆற்றாமையை கண்ட-ஸ்ரீ வைஷ்ணவர்கள் -சம்சாரம் சென்று அற்றதாகில் உகந்து அருளின தேசங்கள் இங்கே ஆகில்-பிராப்த்திக்கு உள்ளே அன்றோ நீர் நிற்கிறது -என்று ஆற்ற வேண்டும் படி இருக்கிறது-
சரணா கதி விளக்க வந்த பாசுரம் சம்சார வெக்கை தாங்காமல் சோலைகள்
சூழ்ந்த திரு வெக்கா சேர்ந்து சரண் அடைய அருளுகிறார்-
————————————————————-
ஸ்ரீ கந்தாடை அப்பன் திருவடிகளே சரணம்
ஸ்ரீ பெரியவாச்சான் பிள்ளை திருவடிகளே சரணம் .
நம் ஆழ்வார் திருவடிகளே சரணம்.
பெரிய பெருமாள் பெரிய பிராட்டியார் ஆண்டாள் ஆழ்வார் எம்பெருமானார் ஜீயர் திருவடிகளே சரணம் .

திரு விருத்தம் -25-ஸ்ரீ பெரியவாச்சான் பிள்ளை -வியாக்யானம் –

September 27, 2011
பகவத் சமாச்ரண்யம் பண்ணினாரில் இப் பாடு பட்டார் உண்டோ என்கிறாள்

ஆரே துயர் அழுந்தார் துன்புற்றார் இத்யாதி–மூன்றாம் திரு அந்தாதி  -27

 

எம்கோல் வளை முதலா கண்ணன் மண்ணும் விண்ணும் அளிக்கும்
செம்கோல் வளைவு விளைவிக்குமால் திறல் சேர் அமரர்
தம் கோன் உடைய தம் கோன் உம்பர் எல்லா யவர்க்கும் தம் கோன்
நம் கோன் உகக்கும் துழாய் என் செய்யாது இனி நால் நிலத்தே –25-
பாசுரம் -25-எம் கோல் வளை முதலா -தலைவன் மாலைக்குத் தலைவி ஆசைப்படுதல் –மாயக் கூத்தா வாமனா -8-5-

பதவுரை

திறல் சேர்–வலிமை பொருந்திய
அமரர் தம்–தேவர்களெல்லார்க்கும்
கோனுடைய–தலைவனான பிரம தேவனுக்கும்
தம்கோள்–தலைவனா யிருப்பவனும்
உம்பர் எல்லா யவர்க்கும் தம்கோன்–பரமபதத்திலுள்ள நித்யஸூரிகளெல்லோர்க்கும் தலைவனாயிருப்பவனும்
நம் கோள்–(இவ்வுலகத்திலுள்ள) நமக்கும் தலைவனுமாகிய நம் பெருமான்
உகக்கும்–விரும்பித் தரித்துள்ள
துழாய்–திருத்தழாயானது
எம் கோல்வளை முதல் ஆ–எமது (கையிலுள்ள) அழகியவளை நிமித்தமாக
கண்ணன் மண்ணும் விண்ணும் அளிக்கும் செங்கோல் வளைவு விளைவிக்கும்–அப்பெருமானது உபய விபூதியையும் பாதுகாக்கிற தட்டில்லாத கட்டளையின் நேர்மைக்கும் ஒருகோடுதலை உண்டாக்கா நின்றது;
இனி–இங்ஙனமான பின்பு,
நானிலத்து–இவ்வுலகத்தில்
என் செய்யாது–(அந்தத் திருத்துழாய்) வேறு எத் தீங்கைத் தான் செய்ய மாட்டாது.

அவதாரிகை-
எம்கோல் வளை முதலா -என்னுடையவளை நிமித்தமாக-
கண்ணன் இத்யாதி–சர்வேஸ்வரன் உடைய மண்ணையும் விண்ணையும்
ரஷியா நின்ற வாஞ்சையை பக்னம் ஆக்கா நின்றது
நம் கோன் உகக்கும் துழாய் –சம்சாரத்தின் அபலையான இவளை பெற்றால்
என் செய்யாது–சர்வேஸ்வரன் தானே உபய விபூதியையும் ரஷிக்க கடவ ஆக்ஜையை

பக்னம் ஆக்கா நின்றான்-என் உடையவளை நிமித்தமாக இவனை அழிக்க தொடங்கினால் வேறு ரஷிப்பார் யார் என்றுமாம்

திறல் சேர் இத்யாதி--மிடுக்கை உடைய இந்த்ராதி தேவதை களுக்கு நாதனான பிரம்மாவுக்கும் நாதன் ஆனவன்
உம்பர் இத்யாதி–மேலா தேவர்களான அயர்வறும் அமரர்கள் அதிபதி
இத்தால் உபய விபூதி நாதன் என்ற படி
நம் கோன் -உபய விபூதிக்கு நாதன் ஆனால் போல அன்று கிடீர் எனக்கு நாதன் ஆயிற்று-
உகக்கும் துழாய்–தோள் இணை மேலும் நன் மார்பின் மேலும்–திருவாய்மொழி -1-9-7- இத்யாதி —
ச்வாபதேசம்-
 
ஆழ்வார் உடைய தசையை கண்ட ஸ்ரீ வைஷ்ணவர்கள் சர்வேஸ்வரன் உடைய ரஷகத்வையும் ,-அதி சங்கை பண்ண வேண்டி இருக்கிற படி சொல்லிற்று-
———————————————————————–
ஸ்ரீ கந்தாடை அப்பன் திருவடிகளே சரணம்
ஸ்ரீ பெரியவாச்சான் பிள்ளை திருவடிகளே சரணம் .
நம் ஆழ்வார் திருவடிகளே சரணம்.
பெரிய பெருமாள் பெரிய பிராட்டியார் ஆண்டாள் ஆழ்வார் எம்பெருமானார் ஜீயர் திருவடிகளே சரணம் .

திரு விருத்தம் -24-ஸ்ரீ பெரியவாச்சான் பிள்ளை -வியாக்யானம் –

September 27, 2011
அவதாரிகை-
இவள் உடைய அதிமாத்ர பிராவண்யத்தை கண்ட திரு தாயார் இது என்னை முடிகிறதோ என்கிறாள்
இயல்வாயின வஞ்சநோய் கொண்டுலாவும் ஒரோ குடங்கைக்
கயல்பாய்வன பெருநீர் கண்கள் தம்மொடும் ,குன்றம் ஒன்றால்
புயல்வாயின நிரை காத்த புள்ளூர்திகள் ளூரும் துழாய்
கொயல்வார் மலர் மேல் மனத்தொடு என் னான்கொல் எம் கோல வளைக்கே  –24–
பாசுரம் -24-இயல்வாயின வஞ்ச நோய் கொண்டு -உலாவும் -பிரிவாற்றாத தலைவிக்காகச் செவிலித் தாய் இரங்குதல் –கரு மாணிக்க மலை -8-9-</

பதவுரை

இயல்பு ஆயின–இயற்கையானதும்
வஞ்சம்–பிறரறியாதபடியுள்ளதுமான
நோய்–காதல் நோயை
கொண்டு–உடையவையாய்
உலாவும்-(ஆற்றாமை மிகுதியால் எங்கும்) பரந்து பார்க்கிற
ஒரே குடங்கை கயல் பாய்வன பெருநீர் கண்கள் தம்மோடும்–ஒவ்வொரு ஒவ்வொரு அகங்கை யளவாக வுள்ளவையும் கயல்மீன் போலப் பிறழ்வனவுமாகிய மிக்க நீர்ப் பெருக்கை யுடைய கண்களுடனும்
புயல் வாய்–(முன்பு) பெருமழை பெய்த காலத்து
குன்றம் ஒன்றால்–கோவர்ததன மலையினால்
இனம் நிரைகாத்த–பசுக்கூட்டங்களைப் பாதுகாத்தருளினவனும்
புள் ஊர்தி–கருட வாகஹனனுமான கண்ணபிரானது
கள் ஊரும் துழாய்–தேன் பெருகும் திருத்துழாயினுடைய
கொயல் வாய் மலர்மேல்–பறிக்கப் படுதல் பொருந்தின பூவின் மேல் (ஆசைப்பட்டுச் சென்ற)
மனத்தொடு–மனத்தோடும்
எம் கோல் வளைக்கு–அழகிய வளையல்களையுடைய எமது மகளுக்கு
என் ஆம் கொல் = (இன்னும்) என்ன நிலைமை நேருமோ?

 வியாக்யானம்
இயல்வாயின –ஸ்வபாவமாய் உள்ளன
அறியா காலத்து உள்ளே அடிமை கண் அன்பு செய்வித்து–திருவாய்மொழி -2-6-6
பால்யாத் பிரப்ருதி  சுச்நிக்த -பால காண்டம்-18-2-7- ஸ்ரீ ராமன் உடன் ஸ்ரீ லஷ்மணன் சிறிய வயது முதல் அன்புடன் இருந்தார் -என்னுமா போலே
வஞ்ச நோய்–சர்வேச்வரனாலே வஞ்சிதமான நோய்
ஊரும் நாடும் உலகும் தன்னை போலே -திருவாய்மொழி-6-7-2
–மரங்களும் இரங்கும் வகை–திருவாய்மொழி-8-5-6
என்று சொல்லுகிற படி ,தன்னை கண்டார் தன்னை போலே யாம் படி

வஞ்சித்து கொண்டு என்றும்

நோய் கொண்டுலாவும்--நோய் நடத்த நடந்த படி–
வ்ருதா பிரக்ருதிபிர் நித்யம் ப்ரயாதி சரயூம் நதீம் –ஆரண்ய காண்டம் -16-29–ப்ரக்ருதி வர்கத்தாலே-சூழப் பட்டு போன படி….பெருமாளை பிரிந்து ,மித்ர வர்க்கம் சேவிக்க ,போகிறானோ என்னில்-கால்நடை கொடாமையாலே தாங்கி கொண்டு போன படி..
அத்யந்த சுக சம்விருத்த –ஆரண்ய காண்டம் -16-30-சக்கரவர்த்தி அறுபத்தி னாராயிரம் சம்வச்தரம் மலடு-நின்று பெற்றவன் ஆகையாலே ,அவன் கொண்டாடின சுகம் இறே இவனுடைய சுகம் .
உம்முடைய கண்ணாலே பார்க்கவும் பொறாத  சொவ்குமார்யம்
உம்மோடு கலவிக்கு சிதனைத்தனை அல்லது பிரிவுக்கு சிதன் அன்று இறே
கதந்னு-தன் படியே என்று நினைக்கிறார் பிரிவு இல்லாமையாலே தமக்கு நீர் குளிருகிற படியாலே-சுடும் என்று அறியாதே குளிரும் என்று அஞ்சுகிறார்
அபர ராத்ரேஷு –அகாலத்திலே போவான் என் என்னில் ,புதிசாக வைதவ்யம் வந்தவர்கள் ,ஆள் கிளம்பு வதற்கு முன்னே-மனிதர் முகத்தில் விழியாமல் போமா போலே ,,கைகேயி மகன் என்றும்,இவனாலே இப்படி புகுந்தது என்றும்
சொல்லும் அதற்க்கு அஞ்சி ,சரயூம் அவகானே -நீரிலே முழுகினால் தடவி எடுக்க வேண்டும் படி-ஒரோ குடங்கை -சிறுமை சொல்லிற்று அன்று –போக்தாக்க களுக்கு அளவு பட்டு இருக்கை
கயல் பாய்வான -பிள்ளும் மௌக்த்யவமும்
பாய்வான பெருநீர்-
-ஏகார்ணவம் பிரவகித்தால் போலே இருக்கை   ,
கயல் பாய்வான பெருநீர்–ஒரு கடலிலே ஒரு கயல் இடம் வலம் கொண்டால் போல் இருக்கை
கண்கள் தம்மொடும் -பாஹ்ய கரணங்கள் இங்கே பிரவணமான படி சொல்லிற்று
குன்றம் ஒன்றால்-ரஷிக்கும் இடத்தில் எடுத்தது பரிகரமாய் இருந்த படி
புயல்வாய் –   புயல் இடத்து -திரு ஆய்ப்பாடியில் வர்ஷம்-தீ மழை-என்று தோற்றி இருக்கிற படி

 இன நிரை காத்த— ரஷிக்கும் இடத்தில் ரஷ காந்தர்பாவமே வேண்டுவது-ஞான அஞ்ஞானங்கள் பாராதே ரஷிக்கும் ..கருன அநுகார நிவ கோபிரார்ஜிவ–பசுக்களைஇட்டு காட்டும் படி  இறே இடையர் உடைய ச்வாபம்-அவர்களையும் கடாஷித்த படி

புள் ளூர்தி -சர்வாதிகன்
கள் ளூரும் துழாய் -மதுச்யந்தியான திரு துழாய் -திரு வடி தோளிலே அலைய விட்ட திரு துழாய்  மாலை யோட கூட அணைக்க ஆசை படுகிறாள்

இவனும் விரும்பும் தார் ஆகையாலே -பதி சம்மா நிதா சீதா -அயோத்யா காண்டம் -16-21–பெருமாள் சக்கரவர்த்தி பாடு சுமந்த்ரன் அழைக்க எழுந்து அருளுகிற பொழுது , தொடர்ந்து-பின்னே புறப்பட்ட பிராட்டிக்கு திரு தோளிலே மாலையை வாங்கி இட்டு ,நாம் வரும் அளவும் விருத்த கீர்த்தனம்-பண்ணி இரு என்று பழையவர்கள் நிர்வாகம் –மாலையை இட்டு திரு அடிகளை பிடித்து கொண்டு எழுந்து அருளினார்-என்று பட்டர்..அஸி  தேஷணா -இவர் தோளில் மாலை  இட்டதுக்கு இவள் கண்ணாலே மாலை இட்ட படி-

கொயல்வாய் மலர் மேல்-வட்டமாய் செவ்வியை உடைத்தான மாலையிலே மனம் ஆயிற்று-எம் கோல் வளைக்கே -என்னால் முடிய புகுகிறது என்று அறிகிலேன்
மலர் மேல் மனத்தொடு -அந்த கரணம் பிரவணம் ஆன படி-
ச்வாபதேசம்-
இப் பாட்டில் சம்சாரத்துக்கு இவர் உளர் என்று இருக்க ,இவருக்கு பகவத் விஷயத்தில் உண்டான-அதிமாத்ர பிராவண்யத்தை கண்ட ஸ்ரீ வைஷ்ணவர்கள்  -இவர் படியும் இப் படி ஆவது இது என்னை முடிய கடவது -என்று இருக்கிறபடி-
——————————————————————-
ஸ்ரீ கந்தாடை அப்பன் திருவடிகளே சரணம்
ஸ்ரீ பெரியவாச்சான் பிள்ளை திருவடிகளே சரணம் .
நம் ஆழ்வார் திருவடிகளே சரணம்.
பெரிய பெருமாள் பெரிய பிராட்டியார் ஆண்டாள் ஆழ்வார் எம்பெருமானார் ஜீயர் திருவடிகளே சரணம் .

திரு விருத்தம் -23-ஸ்ரீ பெரியவாச்சான் பிள்ளை -வியாக்யானம் –

September 27, 2011
இவனை நோக்கி இவர்கள் சில வசோக்தி -நெஞ்சம் நிறைய அன்பை வைத்து கொண்டு தேவை அற்ற வினாக்களை எழுப்புதல்–சொல்ல ,இவன் தானும் ,இவர்களை சில வசோக்திகள் சொல்கிறான்
புனமோ புனத் தயலே வழி போகும் அரு வினையேன்
மனமோ மகளிர் நும் காவல் சொல்லீர் புண்டரீகத்து அம் கேழ்
வனமோர் அனைய கண்ணான் கண்ணன் வானாட மெரும் தெய்வத்
தினம் ஓர் அனையீர் களாய், இவையோ நும் இயல்வுகளே –23-
 
பாசுரம் -23-புனமோ புனத்து அயலே -தலைவன் குறை யுற உரைத்தல் –கடல் ஞாலம் செய்தேனும் -5-6-

பதவுரை

மகளிர்–பெண்களே!
நும் காவல்–உங்கள் காவலுக்கு உரிய பொருள்
புனமோ–இந்தத் தினைப்புனமோ? (அல்லது)
புனத்து அயலே வழிபோகும் அருவினையேன் மனமோ–இப்புணத்தினருகிலே வழிச்செல்லுகிற பரவியேனான என்னுடைய நெஞ்சமோ?
சொல்லீவர்–சொல்லுங்கள்;
புண்டரீகத்து அம்கேழ் வனம் ஓர் அனைய கண்ணான்–செந்தாமரை மலரின் அழகிய ஒளியையுடைய காட்டை ஒரு புடை யொத்திருக்கின்ற திருக் கண்களை யுடையவனாகிய
கண்ணன்–கண்ணபிரானது
வான் காடு–பரமபதத்திலே
அமரும்–வாஸம் பண்ணுகிற
தெய்வத்து இனம்–நித்யஸூரி வர்க்கத்தினர்
ஓர் அணையீர்கள் ஆய்–ஒருபுடை ஒத்தவர்களாய்
நும் இயல்புகள்–நீங்கள் கொண்டிருக்கின்ற தன்மைகள்
இவையோ–அயலார் மனத்தைக் கொள்ளை கொள்ளுதல் முதலிய இச்செய்கைகளாகத் தகுமோ?

புனமோ –பாவியேன் சேதனனாய் கெட்டேன்-என்கிறான்
இதற்குள் நின்றோம் ஆகில் முழு நோக்கு பெறல் ஆயிற்று இறே
இங்குற்றை அபாங்க  வீஷணம் தானும் ஒன்றுக்கு ஆக இறே
புனத்தயலே வழி போகும் –புனதுக்கு உள்ளே புகுந்தோமோ?
உங்கள் புனத்துக்கு வெளி இல்லையா ?
சம்பந்த சம்பந்தத்தை இட்டு தொடருகுறீரே  —

எங்கேனும் போகிலும் புனத்து அருகு அல்லது வழி இல்லை இறே இவனுக்கு

வழி போகும் -நாங்கள் வழி அன்றோ போகிறது ?
வழி போகுவார்க்கு காட்டிலும் முள்ளிலும் புகலாமோ ?
இவர்கள் ஒழிந்த  இடம் காடு முள்ளுமாய் இருக்கிற படி
அறு வினையேன் மனமோ–எங்கேனும் போகிலும்  புனத்தயலே வழி போக வேண்டும்
பாபத்தை பண்ணினேன் –பிள்ளை திரு நறையூர் அரையர் -உகந்து அருளின தேசம் எல்லாம் கிடக்க-திரு நகரி அருகே போக வேண்டும் பாபம் உண்டாவதே -இது பாவம் ஆனால் இதற்க்கு எதிர் தட்டான பகவத் விஷயம் புண்ணியம்-
பகவத் விஷயத்தை சமா ஸ்ரீ யித்து கொண்டை மேலே காற்று அடிக்க திரிய பெறாதே மீள ஒண்ணாத பாகவத சம்ச்லேஷத்தில் இழிவதே-என்று-கொண்டை மேல் காற்று அடிக்க -என்றது தலைக்கு மேல் காற்று அடிக்க -அதாவது கவலை இன்றி இருத்தல்-

நும் காவல்-புனமோ மனமோ உங்களுக்கு காவல்

மகளிர்-ஒருவனை பாதிக்கைக்கு உங்களுக்கு கிடக்கிற ஐக கண்ட்யம்
சொல்வீர் -சிறை இட்டவர் ஜீவனம் இடாரோ ?
தனை அனாதாரியா நிற்க செய்தேயும்  “சொல்லீர் “என்கிறான்-ஆசாதி சயம் இருந்த படி

புண்டரீகம் -இத்யாதி-தச்யயதா கப்யாசம் புண்டரீகம் எவம் அஷணீ-என்னும் படி –அம் கேழ் -அழகிய நிறத்தை உடைய தாமரை காடு போலே ஆனகண்-ஓர் என்றது ஒரு வகைக்கு ஒப்பு என்ற படி -அத்வீதிய மான தாமரை காடு போல் என்றும் ஆம்ஓர் என்றது அவ்வயவயுமா ஆகவுமாம்

கண்ணன் -நீர்மை
புண்டரீக -இத்யாதியால் வடிவழகு சொல்லிற்று
வானாட மரும்  தெய்வத்தின்  மோரனை யீர்களாய் -பரமபதத்தை -சதா பச்யந்தி என்னும் படி-நித்ய வாசம் செய்யும் எல்லாரும் கூடினாலும் ,இத் தலைக்கு ஒரு வகைக்கு ஒப்பாய் இருந்த படி-சம்சார போகம் ஒருவருக்கும் போறாதே இங்கு அறாட்டு பறாட்டாய் இருக்கையாலே  இங்கு தனி அல்லது இல்லை

அங்கு எல்லாரும் புஜித்தாலும் ஆள் தேட்ட மாய் இருக்கையாலே இனமாய் இருக்கும்  இவையோ உங்கள் உடைய ச்வாபங்கள்–என் நெஞ்சை வளைக்கையும் ஜீவனம் இடாது ஒழிகையும்-கிட்டினவரை கீழ் சீரை அறுத்து கொண்டு அவர்களை அநாதாரிக்குமா போலே நெஞ்சை  அபகரித்து முகம்-கொடாதே இருக்கிற படி-

ச்வாபதேசம்-
 ஆழ்வார் நித்ய விபூதியில் பிரவணராய் இருக்கும் இருப்பை கண்டு  இவர் பக்கல் பிரவணராய் இருக்கும் ஸ்ரீ வைஷ்ணவர்கள் வார்த்தை-
நாயகன் ஏங்குவது இவளின் கடை கண் பார்வைக்கு -புனம் ஆகவாது இல்லாமல் போனேனே -பிருந்தாவனம் செடி கொடி-மண் துகள் ஒன்றாக ஆசை பட்டது போல் இவனும் புவன் ஆக இல்லாமல் போனேனே பாவி என்கிறான்..
இவர்கள் இல்லாத இடம் எல்லாம் முள்ளாக தோற்றுகிறதாம்
———————————————————-
ஸ்ரீ கந்தாடை அப்பன் திருவடிகளே சரணம்
ஸ்ரீ பெரியவாச்சான் பிள்ளை திருவடிகளே சரணம் .
நம் ஆழ்வார் திருவடிகளே சரணம்.
பெரிய பெருமாள் பெரிய பிராட்டியார் ஆண்டாள் ஆழ்வார் எம்பெருமானார் ஜீயர் திருவடிகளே சரணம் .

ஸ்ரீ ராமாயண தனி ஸ்லோஹம் -சுந்தர காண்டம்-தருண மந்தரத க்ருத்வா -ஸ்ரீ வேளுக்குடி ஸ்வாமிகள்

September 27, 2011
ஸ்ரீசீதை பிரட்டி ஸ்ரீ ராமன் தோளில் இருந்த பலத்துடன் ராவணனுக்கு உபதேசிகிறாள்
16 -4 ச்லோஹம்
துளி நடுக்கம் இன்றி பிராட்டி-
ராமஸ்ய வியவசா யக்ஜா லஷ்மனச்ய ச தீம்த
நாசத் யர்தம் ஷூப்யதே தேவீ கன்கேவ ஜலதாகமே 16-4
துல்ய சீல வயோ வ்ருத்தாம் துல்ய அபிஜன லஷணாம்
ராகவோஸ்ர்ஹதி வைதேஹீம் தம் சேய மஸி தேஷணா  16-5
உறுதியான நெஞ்சை அறிந்த சீதை பிராட்டி கலங்காமல்-கங்கை மழை பொழிந்தாலும் கலங்காதது போல்
ராவணன் பேச்சு கேட்டும்-கலங்காமல் –ஜீவாத்மா கலங்க வேண்டாம்-சம்சாரம் கண்டு-
ஏதத் விரதம் மம -சொல்லியவன் பெருமை அறிந்தவள் –விவசாயம்-உறுதி
லஷ்மனனுக்கு கைங்கர்யம் பண்ண வேண்டிய உறுதி –இரண்டையும் அறிந்து
பிரிந்தால் துக்கம் பட்டும் –தாங்க ஒண்ணாத துடிப்பு -கண்டிப்பாக ரஷிப்பேன் என்று உறுதி கொண்டும்-
அப்யகம் ஜீவிதம் –வில்லை கீழே வைக்க -சீதை பரிட்சை பண்ண –ரஷிக்காத  வரை சார்ங்கம் கீழே வைக்க மாட்டேன்
உன்னை விட்டாலும் லஷ்மணனை விட மாட்டேன் அவனை விட்டாலும் பிரதிக்ஜை விட மாட்டேன்-மாயா மிருகம் பின் போனாலும் மாயா மிருகம் என்று தெளிந்து சொல்லிய லஷ்மணன் இருக்க உறுதி கொண்டவள்–

கலங்க பல இருந்தும் -கலங்காமல் இருக்கிறாள் -தலையால் சுமக்கும் படி வல்லபை-காந்தச்ய புருஷோத்தமன்-
பிரியமானவள்-நெருக்கம் இருந்தால் கலக்கம் இல்லை–அபயம் கிட்டே நெருங்கி இருந்தால் விலக விலக பயம் ஏற்படும்..
புன்னை மரத்தின் அடியில் கால ஷேபம் கேட்டு பயம் நீங்க பெறுவார்
கேட்டு வானவர் செவிக்கு ஆறா -கூட்டம் கலக்கும் நம் பிள்ளை-காலஷேமம்
30 ஸ்லோஹம்–
ஹிமஹத நலிநீத நஷ்ட ஸோபா
வயசன பரம்பரயா நிபீட்யமானா
சஹாசர ரஹீதேவ சக்ரவாகீ
ஜனக ஸுதா க்ருபனாம் தஸாம் பிரபன்னா

க்ருபனம்-தீனமான தசையிலும் -திரு மேனி சோபை இழந்து பனியால் தாமரை மொட்டித்தால் போல —
வியாசன பரம்பரை -ராமனைபிரிந்து ராவணன் தூக்கி ஜடாயு மறித்து ஒன்பது மாதமும் செய்தி இன்றி ராஷ்சிகள் படுத்த ராவணன் துன்ப வார்த்தை
சக்ரவாகை பறவை போல்–போலி இவை -நாற்றம் மென்மை குளிர்ந்து  செவ்வி வரணம்- வைத்த கண் வாங்காத தர்சநீயமாய் –பிராட்டி -நோவு பட்டு இருக்கிற படி -பிரக்ருதியாக -கஷ்டமே வாழ்வு –பிரிந்தால் நரகம் சேர்ந்தால் சொர்க்கம்–நின் அம் சிறைய சேவலுமாய்-சக்ரவாக பறவை கூட இருந்தவனை விட்டு பிரிந்து-நீயும் நின் அம் சிறைய சேவலுமாய் அளியத்தாய்-ஏசல் போட்டதாம் சேர்ந்து –பெடையோடு அன்னம்-அலர்மேல் மிசை அன்னங்காள்–பேடை விட்டு பிரியாத பறவை–
ஜனக சுதா-துக்கம் ஈடு படாத பிறப்பு-ஆத்ம ஞானம் கைவந்தவன்-அகங்காரம் மம காரம் இன்றி-

பெருமாளை கை பிடித்த செல்வம் அன்று–பட கடவதுள் ஒன்றையும் பட்டாள்-நாட்டில் பிறந்து மனிசர்க்காய் படாதன பட்டு —
இனி இராவணன் -புல்லை இட்டு -பிரத் யுவாச -சுசிச்மித-புன் சிரிப்புடன்-தன இடம் மனசை மாற்றி அவன் பத்நிகள் பக்கம் விட சொன்னாள்
புருஷ கார பூதை–தன்னை சிறை வைத்தவன் இடமும் -ஈஸ்வரன் கார்யம் செய்ய இவள் புருஷ காரம் ..அவனை கொடுக்க வல்ல /தொட்டிலையும் கட்டிலையும் விடாமல்-/நம்மை கொள்ள –பர்தா பிரஜை இருவரையும் சேர்த்து-உபதேசம்-இருவருக்கும்–உபதேசத்தால் மீளாது போது அவனை அழகாலே திருத்தும்    –நம்மை அழகாலே திருத்தும் -அவனை வால்யப்தாலே  நம்மை வாத்சல்யத்தாலே –பிரிந்து இருந்த காலத்திலும் உபதேசம்-தாய்க்கும் தம்பிக்கும் மகனுக்கும் இவருக்கும்-மாறன்-சொன்னால் விரோதம்-இவர் அடி பணிந்தார்க்கும்–கேட்காமாலே ஜல ஸ்தல விபாகம் இன்றி பலன் கருதாமல் நீர்மை கிருபை உடன் ..-உபதேசித்தாலும் கேட்டுக்கொள்ள மாட்டான்-சென்று கொன்று வென்றி கொண்ட வீரனார் -அறிந்து புன் சிரிப்பு-

உறங்கி உணர்ந்து எழுத ராவணன் -மதன பரவசனாய் -பிரதான மகிஷிகள் பின் வர -அசோகா வனம் வர-பெரும் காற்றில் கோடி போல் நடுங்கி-
கண்ணீரால் அங்கங்களை மறைத்து -கடு விசையாய்-தன சங்கல்பம் தேரில் பெருமாள் இடம் தூது அனுப்பி-பேசி தானே வந்தோம்-அழுவது ஸ்மிதா விகசித -புருவம் கொடி-கிலேசிகிற பிராட்டி-இடம் -வார்த்தை விநாச ஹேதுவாக நிலை பெயர்க்க -பொது நின்ற பொன் அம் கழல்  -ராமஸ்ய ஸ்வாபம் அறிந்து–அனலோசித அசேஷ -அனைவருக்கும்-சர்வ ஸ்வாமியே–கருத்து அறிந்த –மாதா சர்வ லோகானாம் அகில ஜகன் மாதரம்-உபாய பூதச்ய -புருஷகார சம்பந்தத்தால் தன பரிபவம் கிடக்க -தான் பட்ட துக்கம் பாராமல் ஹிதமும் அருளி–
சபல புத்தி உடன் பேச-தர்மம் எடுத்து உறைகிறாள் அவன் காமம் பேச-பர த்ரவ்யம்-பும்ச போகான் ஏக வேணி தியானம் அழுக்கு ஆடை -உரித்து இல்லை–தன் வீர தீர பராக்கிரமம் இவன் பேச–சிங்கம் இல்லா காட்டில் நரி ஊளை போல் தூக்கி வந்தாய்-பெருமாள் கண் வட்டம்-புலி முன் நாய் போல்-ஈ ஆடுவதோ கருடர்க்கு எதிரே போல்-ஒரு சொல் பொருமோ உலகின் கவியே ஆழ்வார்–வைஸ்ர்ரேவனே குபேரன் சொத்தை தர பிரலாபம்-பாஸ்கரென பிரபை -ராம திவாகரனின் கிரணம் போல்–ரதி மதி சரஸ்வதி திருத்தி–போல்வார் கடாஷம் ஒன்றாலே கிட்ட –லோக நாதன் தோள்-அணி மிகு தாமரை கையன் அன்றோ அடிச்சியோம்  -அகில ஜகன் மாதா அஸ்மின் மாதா சொல்லி இருந்தால் அவனை அனைத்து இருப்பாள் –அசுர  அபகிருத ஸ்ரீயை மீட்டால் போல் என்னையும் மீட்டு போவார்-அழியும் ஐஸ்வர்யம்-உன்னது-இலங்கையும் அழியும்-இவை சொல்லியும்–பெருமாள் உயிர் உடன் இருக்கிறாரா தெரியாது –ஐஸ்வர்யம் இழந்து-சூர்யன் சின்ன இடம் ஜாலம் உறிஞ்சு விடுவார் நீ அல்பம் அவன் ஆதித்யன்-தினகர குல கமல திவாகரன்-சொல்லியும்–லோக நாதச்ய ராகவா -ராம பானம் -தப்பாது–நாண் ஓசை தேடி வரும் -பெருமாள் வேண்டாம் திரு நாமம் பொதிந்த அம்பு வரும்-மீட்க்க பார்க்கிறாள் 21 -1 ச்லோஹம்-கொடியவன் பையல் வார்த்தைக்கு பதில் அருளுகிறாள் அடுத்து கதி என்றும் தான் ஆவார் என்று உபதேசித்து –நீயும் அண்டி ரஷிக்க பார் -அவன் தூரச்தர் ஹிதம் சொல்லி மீட்க்க கிடந்த புல்லை முன்னே போட்டு –
தருண மந்தரத க்ருத்வா பிரத்யுவாச சுசிஸ்மிதா
நிவர்த்தய மநோ மத்த ச்வஜனே க்ரியதாம் மன–21-3
புல்லை கிள்ளி போகட்டு- -வார்த்தை சொல்லும் முன் புல் இட்டு-ஆசனம் ராஜாவுக்கு /ராஜா குமாரி-ராஜா மரியாதை அறிந்தவள்
ஆசனம் இல்லா விடில் புல் இடலாம்-ஆசனம் கொடுத்தால் மரியாதை என்று மீளுவான் —
மரியாதை கொடுத்தால் விலகி-தள்ளி வைக்க
பந்தி பேதம்-இடை சுவர்-இட்டு -ஸ்தம்பம் தண்ணீரோ புல்லோ போட்டு பிரிக்கலாம் கோஷ்டி
நேராக பேசாமல்-புல்லை பார்த்து பேச –பர புருஷன்
இது கேட்டு கொள்ளும் பொது தான் நீயும் கேட்டு கொள்வாய்-முன் மாரீசன் போல்வார் சொன்னதை கேட்க்க வில்லையே –
உயர்ந்த அர்த்தம் சொல்ல போகிறாள்-கேட்க்க அசெதனும் ஸ்ரோதா ஆக்கி-பிரதி கூலம் ஆகாதே –
சக்தி இட்டு -புல் கண்டு பயந்து போவான்
அக்ஜன்-சாமான்யம்
லேசானவன் -கை ஏந்தி நிற்கிறாய் –
துரும்பு தேவலை-எதிர்காது – அக்ஜன் நீ பசு -தின்னும் புல்-ஞானம் போனால் மாக்கள் தானே மிண்டர் பாய்ந்து உண்ணும் சோற்றை நாய்க்கு இடுமினே

பசு உயர்ந்த பிராணி-தகுதி இல்லை நீசன்-திர்யக் குள்ள நரி-போக்கியம் புல்
நீ கொடுப்பதாக சொன்ன ஐஸ்வர்யம் இதற்க்கு தான் சமம் -திருணம் விரிஞ்சி-சுவாமி திரு அடி கிட்டிய பின்பு
புல்லுக்கு சமம் தான் உயிர் -பெருமாள் வந்தால் காட்ட தான் இருக்கிறேன்
உன் அபராதம் இலங்கை அழியும் உனக்கு குடிசை கட்ட இந்த புல் முதல் கல் போல்
தருண உலோப கொடி-சின்னது காட்டி பெரிய விஷயம் காட்டுவது–மனசைமாற்றி-சரணாகத வத்சலன் இடம் சேர்க்க –
என் குற்றம் பொறுப்பானோ என்று சொல்வதாக -புல் சமுத்ரம் போட்டால் திரும்பி வரும் -உன் குற்றமும் தள்ளி விடுவான் கருணை கடல்
17th அர்த்தம்-மனசில் உள்ள கோபம் பொறாமை வெளியில் போட்டு -அவனை பற்று
அடுத்து உன் குடி இருப்பும் இலங்கையும் உய்ய புல்லை கவ்வி-அவன் திரு அடி சேர்ந்து கொள்
அடுத்து -துரும்பை தூணாக்கி -ராகவா சிம்கம்-ராவணனை அழிக்க -பொல்லாங்கு நினைத்த நெஞ்சை பிளக்க -உன்னை சிந்தையினால் இகழ்ந்த அகல் மார்பம் பிளக்க –
அடுத்து–பிரதிக்ஜை பண்ண புல்லை இட்டு-ஷிப்ரம் -உன் உயிர் முடிய போகிறார்
கிருத்வா-தலை அறுத்து -அறுத்து புகட்டுவான்
சுக்கிரன் கண்ணை துரும்பால் கிளறியது போல்

அடுத்து -தர்ப்பம் கொண்டு காகாசுரனை-இது கொண்டு முடிப்பான்-
அடுத்து நர நாராயணன் -டம்போத்வன் அகங்கரிக்க இஷீகம் துரும்பு கொண்டு முடித்து போல்
அடுத்து-பதி விரதம் நெருப்பு கொழுந்து விட புல்-
அடுத்து -அங்குலியா -பொல்லா அரக்கனை கிள்ளி களைந்தான்-காட்ட கொடி காட்டுகிறாள்
ஆக 26 அர்த்தம்
மேல் செய்தது என் -பிரதி வசனம் எதிர்த்து பேசினாள்-ஓம் அம் இல்லை பிரத் யுவாச மறு வார்த்தை மறு வார்த்தை
பிரதி கூலமாகவும் பேசினாள்-மனசு துடிக்கும் படி-நிறைய பறக்க பேசினாள் சாம தான பேத தண்டம்
தர்ம மார்க்கம் சாம -பொறுமை சொல்லியும் /நாட்டு மக்கள் வெறுத்துபோய் இருக்கிறார்கள்  பேத படுத்தியும்
தானம்-ஞான தானம் சரணா கத வத்சலன்
தண்டம்-கொலை செய்ய படுவாய் இதை கேட்கா விடில்
சுஸ்மிதா சிரிப்புடன்-முக விலாசம்

எதிரி தானே அழிய போகிறான்-அதனால் சிரித்து
ராஜா பட்ட மகிஷி-தான தானம் தருகிறான் சாபல்யம் இன்றி-வைராக்கியம் பாவ சுத்தி –
முரண்பாடு கண்டு சிரித்தாள்
இவனை கழுகு தூக்கி போகும்
விபீஷணுக்கு அக்கரையிலே பண்ணின பின்பு இவன் ராஜ்ஜியம் இல்லை பிதற்றுகிறான்
பையல் -அலம் புரிந்த நெடும் தடக் கை-வைத்த அஞ்சேல் கை பிடித்த என்னை-
வெட்கி சிரித்தாள்
மாசுடம்பொடு-இல்லை அமுது செய்யாமையால்-வெளுத்த திரு முத்தின் ஒளி
இனி ராவணன் பட்டான் ப்ரஹ்மா-ஹிதம் கார்யம்-ராவணன் தொட்ட உடன் சிரித்ததுபோல்
நிவர்தய மநோ-மனசை மீட்க சொல்கிறாள்
குதிரை போல் -கசை-கொண்டு அடக்க -இந்த்ரியம் அடக்கி ஆள
நெஞ்சை மீட்டு பிராணனை மீட்டு கொள்

ஆத்மாவுக்கு மனஸ் பந்து விரோதி பற்று இல்லாமல் -நிவர்தய ஆனால் —
மநோ ஜவம் குதிரை-விவேகம் இன்றி–மாற்றி கொண்டு உன் பத்னி –புறம் புள்ள வற்றில் தவிர்க்க சொல்ல வில்லை
மனசுக்கு விஷயம்-வகுத்த விஷயத்தில் உகக்கும் படி பாராய் –உன் தாரம் -அக்னி சாஷியாக கை பிடித்த -சுஜனம் ராஷசிகள் -விஜாதி விட்டு சஜாதி
பிரியதாம் -ஆசை இட்டு-ராக பிராப்தம் விதி பிராப்தம்–ஆசை பிடித்ததாக ஆகுக ஆசீர்வாதம்-மாதா -அனுக்ரகம் பிரசாதிகிறாள்
பிரியதாம்-அவர்கள் வெறுத்து போய் இருக்க -என் அனுக்ரகத்தால் மாற்றுவேன்
பிரியதாம்-சுஜனத்தின் உடைய மனசு உன் இடத்தில் செலுத்த படட்டும்-பல வித அர்த்தம்-
அவர்கள் வெறுத்தால் குல நாசம் ஆகும்
சவித்று மண்டல ராமன்-நினைத்து இருந்தேன் சிரமம் தீர்ந்தேன் –அதை நினை-
தேயோ நாராயண சதா -ச்மிர்த்து யச்சோ சோபனம் -ஜகமா மனசோ ராமம்
எண்ணிலும் வரும் -சித்த வேண்டா சிந்திப்பே அமையும்
அடிகள் தம் அடியே நினையும் தம் அடியவர் தம் அடியான்-
பிரவர்த்தி தர்மம் ஆகாது நிவிர்த்தி தர்மம் -சரணா கதி விடுகையே உத்தாரகம் விளக்கை -சம்சாரம் பிரவ்ருத்தி –
நிஷிதம் விட்டு விகிதம் பற்ற பார்
 நீர்மையும் கிருபையும் இத்தால் காட்டினாள்
ஸ்ரீ சீதா ராம ஜெயம்
ஆழ்வார் எம்பெருமானார் ஜீயர் திரு அடிகளே சரணம்

திரு விருத்தம் -22-ஸ்ரீ பெரியவாச்சான் பிள்ளை -வியாக்யானம் –

September 26, 2011
அவதாரிகை-
உங்களை புனம் காக்க இங்கன்   கொண்டு வைத்த தார்மிகரோ என்கிறாள்
அபிமத விஷயம் இருந்த இடத்தே -தண்ணீர் -என்று கொண்டு புகுவாரை போலே
கையிலே தழையை முறித்து பிடித்து இவர்கள் இருந்த இடத்தே சென்று ,-இங்கனே ஓர் யானை போந்ததோ என்று-கேட்க அவர்கள் நாங்கள் புனம் காக்க இருகிறோமோ உமக்கு மறு மாற்றம் சொல்ல இருகிறோமோ என் சொன்னீர் ஆனீர்
என்கிறார்கள்–தழை கொண்டு போகிறது என் என்னில் ஆச்ரயத்தை இழந்த தளிர் வாடுமா போலே ,காண் உன்னை பிரிந்து-நான் பட்டது என்று தன தசையை அவர்களுக்கு அறிவித்து கொண்டு சொல்லுகிறபடி ….இவன் உடைய கர ச்பர்சத்தாலே ,இது-சதசாகமாக பணைத்த படியை கண்டு ,உம்முடைய ஆற்றாமை அறிவிக்க வந்தீர் ஆகில் , கொம்பிலே நிற்க செய்தே காட்டா விட்டது என் என்கிறாள் –பிறந்த இடத்தை விட்டு உம்முடைய பாடு வந்தாருக்கும் உண்டோ வாட்டம் ..உம்மை பிரிந்து பிறந்த இடத்தே இருப்பார்க்கு அன்றோ வாட்டம் என்கிறாள் –
கொம்பார் தழை கை சிறு நாண் எறிவிலம் வேட்டை கொண்டாட்
டம்பார் களிறு வினவுவதையர் ,புள் ளூரும் கள்வர்
தம்பாரகத் தென்று மாடாதனதம் மிற்கூடாதன
வம்பார் வினாச் சொல்லவோ எம்மை வைத்தது இவ் வான் புனத்தே –22-
 
பாசுரம் -22-கொம்பு ஆர் தழை கை ,சிறு நாண் எறிவிலம் -தோழி தலைவனைக் கேலி செய்தல் -நல்குரவும் செல்வமும் -6-3-

பதவுரை

ஐயர்–இப்பெயரிவருடைய
கை–கையிலுள்ளது
கொம்பு ஆர் தழை–மரக்கிளையிற் பொருந்திய தழையாகும்;
சிறு நாண் எறிவு இலம்–(இவர் கையில் வில் இல்லாமையால்) சிறிய நாணியை (கைவிரலில்) தெறித்து ஒலி செய்தலைக் கேட்டிலோம்;
கொண்டாடு–(இவர் தமக்கு) ப்ரியமாக வெளிக்காட்டுவது
வேட்டை–வேட்டையாம்;
வினவுவது–(இவர் நம்மை நோக்கிக்) கேட்பது
அம்பு ஆர் களிறு–(எய்யப்பட்ட) அம்போடு பொருந்திய யானையாம்;
(இவரது செயல்களும் சொற்களும்)
புன் ஊரும் கள்வர் தம் பார் அகத்து என்றும் ஆடாதனை–கருடப் பறவையை ஏறி நடத்துகிற மாயவரான திருமாலினது உரிய பொருளாகிய இவ்வுலகத்தில் எக்காலத்திலும் நடவாதனவும்
தம்மில் கூடாதென–தமக்குள் ஒன்றொடொன்று பொருத்தமில்லாதனவுமாகவுள்ளன:
வம்பு ஆர் வினா சொல்லவோ–புதுமைமிக்க கேள்விகளுக்கு விடை கூறும் பொருட்டோ
எம்மை–நம்மை
இவ்வான்புனத்தே வைத்தது–இந்தப் பெரிய கொல்லையிலே (நமது முதுகுவரல் காவல்) வைதத்து?

 வியாக்யானம்-
கொம்பார் தழை கை –தழையை காட்டி ஜெயிக்கும் இடத்தே ,வில்லை காட்டி ஜெயிக்க ஒண்ணாது இறே
சிறு நாண் எறிவிலம்— கையிலே வில் பிடித்த தழும்பு கண்டிலம் நாண் என்ற வில்லுக்கு தர்மம்-தர்மம் ஆகிறது தர்மியை ஒழிந்து அன்று இறே இருப்பது ..உம்முடைய கையிலே வில் கண்டிலம் என்கிறாள்
இது இறே வில் என்று தழையை காட்டுகிறான்
வேட்டை கொண்டாட்டு–வில் இதுவே இருந்தது –நீர் புக்க இடம் எங்கும் கொண்டாடுகிறது வேட்டையாய் இருந்தது-இதுஒரு சேர்த்தி இருந்த படியே என்கிறார்கள் -வில் இதுவாகில் அம்பு எங்குற்று என்ன –இலக்கான ஆனையில் பட்டு ,உள்ளே குளித்தது என்கிறான்
அம்பார் களிறு வினவது ஐயர் -ஐயர் சொல் சேர்த்தியான வார்த்தைகளை சொல்லா நின்றீர் பெரு முதலியாய் இருந்தீரே என்கிறார்கள்
புள் ஊரும் கள்வர்-சர்வாதிகர்
தம்பாரகத்  தென்று மாடாதன –இவருடைய லீலா விபூதிக்குளே நடை ஆடாதனவாய் இருந்தது ..நித்ய விபூதியில் உண்டோ ?-இல்லையோ ? என்று அறிய மாட்டுகிறிலோம்
தம்மில் கூடாதன –இரண்டு இடத்திலும் இல்லை ஆகிலும் ,இன்று தொடங்கி இத்தை வார்த்தையாக  கொண்ட கொண்டாலோ என்னில்-
இருவர் கூட நிரூபத்தால் சேருகிறதில்லை–தமக்கும் தம்முடைய வார்த்தைக்கும் ஒரு சேர்த்தி இல்லை
சதாகாரையான ப்ரநீதியும் ,அசாதகாரையான பிரநீதியும் ஒழிய –சதசத் விலஷணம் – என்ற தனக்கு என்ற ஒன்றை
மாயாவதி சொல்லுமா போலே லீலா விபூதியிலும் ,நித்ய விபூதி யிலும்  அன்றியே உமக்கு என்ன ஓன்று எங்கனே சம்பாதித்த படி-என்கிறார்கள்
வம்பார் வினா சொல்லவோ எம்மை வைத்தது –புதுமை மிக்கு இருந்துள்ள பிரசன்னத்துக்கு ,பிரதி வசனம் பண்ணவோ ?–எங்களை வைத்தது ..
புதுமை மிக்கு இருந்துள்ள வார்த்தைக்கு பிரசனம் பண்ணவோ ?எங்களை வைத்தது என்னவுமாம்
 இவ் வான் புனத்தே –இதுக்கு அவசரம் உண்டோ ?இப் பரம்பு நோக்கவே போராதோ பணி என்கிறாள்-
ச்வாபதேசம்-
எம்பெருமான் உடைய ஸ்வரூப ரூப குணங்களிலே ஈடு பட்ட ஆழ்வார் உடைய ஸ்வரூப ரூப குணங்களை-கண்ட ஸ்ரீ வைஷ்ணவர்கள் வார்த்தைக்கு ஆழ்வார் வார்த்தை-
————————————————————-
ஸ்ரீ கந்தாடை அப்பன் திருவடிகளே சரணம்
ஸ்ரீ பெரியவாச்சான் பிள்ளை திருவடிகளே சரணம் .
நம் ஆழ்வார் திருவடிகளே சரணம்.
பெரிய பெருமாள் பெரிய பிராட்டியார் ஆண்டாள் ஆழ்வார் எம்பெருமானார் ஜீயர் திருவடிகளே சரணம் .

ஸ்ரீ ராமாயண தனி ஸ்லோஹம் -சுந்தர காண்டம்-துஷ்கரம் க்ருதவான்-ஸ்ரீ வேளுக்குடி ஸ்வாமிகள்

September 26, 2011

பிராட்டி வைபவம் சொல்லவே சுந்தர காண்டம்

வேத அர்த்தம் சொல்ல வந்ததே ஸ்ரீ ராமாயணம்
புருஷ கார பூதை–புருஷம் கரோதி–பாலம் போல் –
ருக்மிணி சத்யா பாமை இன்றி சீதை பிராட்டி காட்டியே வலிய சிறை புகுந்து  காட்டினாள்..
திரு அடியின் திரு உள்ளத்தில் சீதை பிராட்டி பற்றி நினைத்த ஸ்லோஹம் பார்ப்போம் இனி
பிராட்டி கண்ட உடன் துஷ்கரம்-21 -3 ஸ்லோஹம் க்ருதவான்-கஷ்ட செயல் செய்து முடித்தான்
சீதை விட்டு பிரிந்த பிரபு-உயிர் ரை விடாமல் இன்னும் குறி அழியாமல் இருக்கிறாரே
பிரணயித்வம் மறந்து சோகம் உடம்பை அளித்து இருக்க வேண்டுமே -௧௫-௫௪ ஸ்லோஹம்
துஷ்கரம் க்ருதவான் ராமோ ஹீநோ யதனையா பிரபு
தாரயத் யாத்மனோ தேஹம் ந சோகே நாவச சீததி –15-53
துஷ்கரம்  குருதே ராமோ யா இமாம்  மத்தகா சிநீம்
சீதாம் விநா மஹா பாஹூர் முஹூர்த்த ம்பி ஜீவதி –15-54காங்கேயர் பீஷ்மர் திரு அடி இருவரும் –அத்யந்த விலஷனர்–

பிராட்டி தொழுது -பிரிந்து துன்பம் படும் -நினைத்து சக்ரவர்த்தி தானே பொறுப்பு
அனைத்துக்கும் –2 -4 திரு வாய் மொழி  –வாயும் திரை உகளும் -அழுத ஆழ்வாரை சமாதானம் பண்ண தன்னை –காட்டி கொடுக்க திண்ணன் வீடு -கண்ணனே ரஷகன் உபதேசித்தார்  அடுத்து தன்னை -நெருக்கமாக காட்டி–
யானும் எல்லாமாக கலந்து ஒழிந்தோம் தேனும் பாலும் கன்னலும் அமத்தும் ஒத்தே – அடுத்து அதி சிதில அழுகை-ஆடி ஆடி அகம் கரைந்து இசை பாடி பாடி ..எங்கும் நாடி நாடி –நரைன்கா என்று  வாடி வாடி- வாழ் நுதலே -பெண்ணை கண்டு தாயார் பாசுரம்–யார் காரணம்-நரசிங்கன்-பாகவதர் உத்தமர் உடன் கூட வில்லை என்று -சக்கரவர்த்தி இடம் புகார்-பாடி ஆடினவளை வாட வைத்தது பகவான் தப்பு தானே ஹனுமான் பாவனை–அதே பாவம் தான் தாயார் ஸ்தானத்தில்  ஆழ்வார் அருளினார் –வாள் நுதல் இம் மடவரல் உம்மை

 காணும் ஆசையுள் நைகின்றாள் விறல்

வாணன் ஆயிரம் தோள் துணித்தீர் உம்மை
காண நீர் இரக்கம் இலீரே
உம்மை அணைக்க /கைங்கர்யம் செய்ய ஆசை இல்லை- தூது அனுப்பி யுத்தம் புரிந்து மீட்ட சொல்ல விலை
பொலிந்து நின்ற பெருமானாக அங்கு இருகிறீரே -விரோதி நிரசன சீலர் -வாணன் பிரபல விரோதி நீக்கி -உம்மாலே மயர்வற
மதி மலம் அருள பெற்ற ஆழ்வார் விரோதி போக்க முடியாதா –இரக்கம் இல்லையே உம இடம்–நிர்கேதுக கிருபை ஒன்றுமே வேண்டும்–
தரதீதிதர்மம் -குளம் வெட்டுவது இல்லை கிருபை ஒன்றே தர்மம்-சீதைக்கு பெருமாள் சொல்லி கொடுத்து இருக்கிறான் சரணாத வத்சலன்-தருமம் அறியா குறும்பன் கண்ணன்—குற்றம் செய்தாலும் கிருபை காட்டுவான்-ராவணனுக்கு உபதேசம் இதை காட்டி சொல்கிறாள்–

அவள் இடமே காட்ட வில்லையே -பராங்குச நாயகி -சீதை–
இரக்க மனத்தோடு எரியணை
அரக்கும் மெழுகும் ஒக்கும் இவள்
இரக்க மெழீர் இதற்க்கு என் செய்கேன்
அரக்கன் இலங்கை செற்றீருக்கே
அழுக்கு அடைந்த திரு மேனி- -பெருமாளை சேர்ந்தவள் என்கிற ஒரே எண்ணம் மட்டும் –
துல்ய சீல வயோ விருத்தம்-பல்லாண்டு பாடி-பிரிந்த காலத்திலும் -சேர்த்து வைத்து
பெரி ஆழ்வார் தசரதர் ஜனகன் போல்வார் சேர்க்கை கண்டு பல்லாண்டு பாட திரு அடியின் ஏற்றம் பெரிய கடலை கடந்து அரிய செயல் செய்தோம் என்று நினைத்து இருந்தார் சீதை பிராட்டி பிரிந்து பெரிய செயல் செய்து இருக்கிறான்-ராம –

கண்ணன் செய்தால் மனசு கொள்ளும் ஏக தார விரதன் -காட்டுக்கு போகும் பொழுதும் கூட்டி போக -பிரிக்க பார்த்தும் முடிய வில்லை அன்று -சத்ய சங்கல்பன்
உண்மை இப் பொழுது செய்து காட்டினான் சாகாச செயல்-பத்தும் பத்தாகா நடத்தி காட்டி–
குழி அழியாமல்-வெளுத்து வாய் உணர்ந்து -சடை கண்டு கண் வெளுத்து போகாமல் இருக்கிறாரே
இன்னும் ரமேயதி ராம –ராம அப்புறம் துஷ்கரம் கருத பின் ராமனாக இருக்கிறாரே –சரம ஸ்லோஹா அர்த்தத்தை வெளி இட்டு அருளினார் எம்பெருமானார்–வெளி இட்டு அருளின பின்பு எம்பெருமானார் ஆனார் -திரு

கோஷ்டியூர் நம்பி -எம்மை ஆண்ட எம்பெருமானார் ஆலிங்கனம்  செய்து கொண்டாரே –புகர் அழிந்து-ஒளி போய் -இன்னும் ராமன்–எழில் குலைந்து முகம் வெளுத்து உடம்பு இளைத்து  இட்ட கால்கள் இட்டகைகளாய் இருந்து இருக்க வேண்டாமோ–ஆழ்வார் பட்ட பாடு–இட்ட கால்  இட்ட கைகளாய் இருக்கும் .-எழுந்து உளாய் மயங்கும் கை கூப்பும் .கட்டமே காதல் என்று மூர்ச்சிக்கும் –கடல் வண்ணா கடியை கான் என்னும் -கடியவன் -துஷ்கரம் இங்கு பக்தியே கஷ்டம்–பத்ரு பார்யா சம்பந்தம் –எனது ஆவி –யார்– யான் யார் –யானும் நீயும் நான்-சரீர ஆத்மா பாவம்-சரீர பூதை-சீதை பிராட்டி  துன்ப பட இவனும் பட வேண்டுமே –துன்பம் கொடுப்பவனும் நீ வேடிக்கை பார்த்து இருக்கிறாயே நெருக்கமாக பாடுவார்கள்–பாவ சுத்தி அழ கூடியவர்கள் தான் வியாக்யானம் -கற்பூரம் நாறுமோ கமல பூ நாறுமோ -கேட்கிறாள் சீதை திரு அடி இடம்–
ராமன் பட்ட பாடு கேட்டு இருக்கிறோம்–அதை சொல்ல முடியாமல் திருஅடி– நாம் பிரயத்தனம் பண்ண வைக்க அவன் பிரயத்தனம் மிக பெரியது –சூழ்ந்து அகன்று–அவா அற சூழ்ந்தாயே –காட்டிய பின்பு ஆழ்வார் இல்லை- மின்னுமா மழை தவழும் மேக வண்ணா -பாடினார் பெற்றார் -கபளீகரம் பண்ணும் படி அவன் –இல்லை என்றதும் வருந்தி–கஜேந்த்திரன் கூப்பிட்ட குரலுக்கு ஓடி வந்த வேகம் கண்டு மகிழ்கிறோம் -பொடி மூடும் தணலாய் இருக்கிறான் -அக்நி போல் எறிந்து ராம தோல் மூடி -ராமத்வம் மனசில் இன்றி -பாழும் கிணறு போல் –வடிவில் பசலை காட்டி—நடு காட்டில் தள்ளுவதே –மமைய துஷ்கரம் ந சம்சய -தான் பற்ற குற்றம் லஷ்மணன் அபசாரம் அம்மானை கேட்டது இரண்டு குற்றம்-அவள் படுவதை பட்டு நீர் -பட வேண்டாமோ–மாய மான் பின் போனீரே ஹீனர்-பிரஜை என்ன கேட்டால் என்ன கொடுக்க வேண்டும் ராஜா அறிய வேண்டாமா –அடிமை என்று புரிந்து கொண்டால் இந்த கேள்வி கேட்கலாம் உடைமை என்ற திண்ணிய சேஷத்வ  பாரதந்த்ர்யா ஞானம் வேண்டும்–

இறையும் அகலகில்லேன் என்ற இவளையா பிரிவது
மது பிரத்யகம் -அர்த்தம் -நித்ய யோகம் குறைப்பீறோ– திரு மந்த்ரத்தில் கை வைத்தீரே –
ஸ்ரீமன் நாராயண–ஸ்ரீமதே நாராயண -துவயம் முன் வாக்யமும் பின் வாக்யத்திலும் இருந்தும் பிரிந்தீரே
விட்டு பிரிந்தால் முடிந்து போவேன்-அனந்யா ராகவே பாஸ்கர–அவளை விட்டு நீரும் இருக்க முடியாதே — பிரிந்தீரே –
தேவன் தேவத் தன்மை அடைவது ஸ்ர்தையா -அதேவா தேவம் –ஸ்ரத்தையா -பேர் வைத்தால் போதுமா அவள் செர்க்கையாலே தேவன் ஆனான்
தேவதாந்திர தரசனதொடே ஒக்கும் அவனை மட்டும்-பற்றினால்-பாகவதர்களை முன் இட்டு சேவிக்காமல்
அடியார்கள் குழாம் களுடன் உடன் கூடுவது என்று கொலோ ஈட்டம் கண்டிட கூடுமேல் –புறப்பாடு காண்பது பாகவதர்கள் உடன் கூடி இருக்கும் ஸ்ரீ வைஷ்ணவர் கடாஷிக்க -தானும் சத்தை பெற ..

தனக்கு மினுக்கம் கொடுக்கும் இவளை அன்றோ பிரிவது
பிரபு–தங்கள் காரியம் மட்டும் அறிந்தவன்-பிரபுத்வம்-அறியாத்தனம்
ஒன்றும் அறியாமல் மனம் போன படி-சொத்து என்ன ஆனால் என்ன -பிரிந்து அடியவர் பிராட்டி துடித்தாள்
என்று இருந்தால் போதுமே அவன் பெருமைக்கு -மேன்மை உண்டு நீர்மை இல்லை–பிரபு
ஸ்ரீ வைகுண்டத்திலே இருந்து இருக்கலாமே
ஆஸ்ரிதர் தூக்க வந்த அவதாரத்தில் இதை மட்டும் காட்ட வேண்டுமா
ஆனை குதிரை  ஏற்றம் படை ஆளவும் கணக்கு கேட்க்கவும் கற்றவர் பிரணயித்வம் அறியாமல்
பால பாடம்-
பெண்ணின் வருத்தம் அறியாத பெருமை– பெண்ணின் நீர்மை யீடழிக்கும் இது தகாது
பல் பிறவி பெருமான்–என் நின்ற யோனியுமா பிறந்தான்
 பெண் ஜன்மன் எடுக்க வில்லை
 –பிறவி வெள்ளத்தில் -பெண்ணாக -இருந்து இருந்தால் இவள் வருத்தம் அறிந்து இருப்பான்
மோகினி அவதாரம் பிரதானம் இல்லை முக்ய அவதாரம் இல்லை

பிராட்டி பிரிந்த பெருமாள் கடலில் முழுகி இருக்க வேண்டாமா
தாரயதி -தரித்து இருக்கிறாரே -நித்யன் சொரூபம் -அழித்து கொள்ள முடியுமா
ஆத்மனோ தேகம்-ரூபம் அழித்து கொள்ளலாமே –திரு மேனியும்நித்யம்-சதா ஏக ரூப ரூபாயா -இரட்டித்து வீப்சை-
சொரூபமும் ரூபமும்நித்யம் –ராமகா ஆத்மாநா தேகம் தாரயதி-ஸ்ரீ வைகுண்ட ரூபம்- ஆதி அம் சோதி உருவை அங்கு வைத்து இங்கு பிறந்த -ஒரு முகூர்த்தம் நரசிம்கம் 11000 வருஷம் கழித்து போனீரே அதை போக்கி கொண்டு இருக்கலாமா தாம் ஒரு -மாயும் வகை அறியேன் வல் வினையேன் பெண் பிறந்தே -இரவு விசனம்பட்டு துன்பம் பட -ஸ்திரீகள் அடங்கி தானே இருக்க வேண்டும் -பராதீனம் –சீதை பிராட்டியே லஷ்மணன் இடம் இதை சொன்னாள் -அவன் நினைவு படி இருப்பதே கர்த்தவ்யம் –பர கவ்யமாய் நோக்கி இருந்தீரே -என் ரூபம் பக்தர்களுக்கு தானே –பக்தர் கோஷ்டி சேர்ந்த சீதைக்காகா பக்தன் ஆனா திரு அடி விட சொன்னார் – தம் உடம்பு தன்னதோ -எதை கொண்டு வெட்டி கொள்ள எதை கொண்டு உலர்த்த நனைக்க –சோகம் அஸ்தரம் போறாதோ–எம்பெருமானார் பரம பதம் போனதும் மரத்தில் ஏறி விழ போனவனை-ஆச்சார்யர் -கேள்வி பட்டதும் போய் இருக்க வேண்டுமே –சோகம் பெரு நெருப்பு இருக்க —
ஸ்ரீ சீதா ராம ஜெயம் .
பெரியவாச்சான் பிள்ளை திரு அடிகளே சரணம் .
ஆழ்வார் எம்பெருமானார் ஜீயர் திரு அடிகளே சரணம் .

விரோதிகளும் புகழும் ஸ்ரீ ராமன்– ஸ்ரீ வேளுக்குடி ஸ்வாமிகள்

September 25, 2011
சூர்பணகை ஸ்தோத்ரம்-நாக்கு தானாக பேச -தருனவ் ரூபா சம்பன்னவ் -இரட்டை வசனம் -காளை பருவம் உருவ அழகு  சொல்லி அடுத்து சுகுமாரவ் மார்தவம் -மகா பலவ -புண்டரீகாஷா விசாலாஷவ் –சீர கிருஷ்ணா மான் தோல் மர உரி கச்சிதம் ஆறு விசெஷனம்
தனி ஸ்லோஹம் வியாக்யானம் பெரிய வாச்சான் பிள்ளை இதற்க்கு அருளி இருக்கிறார்..-அரிய வியாகிகைகள் செய்து அருளி இருக்கிறார் விஷ்ணு சித்தர் கேட்டு இருப்பார்-கேட்டு அதன் படி இருப்பார்-அனுஷ்டானம் முக்கியம் -ஆர்வம் உண்டாக்க இது -உசந்த கடையில் கூட்டம் குறைவு வஸ்து உசந்தது கூட்டு விற்க வேண்டாம்-௧௮ வியாக்யானம் வாலிப பருவம்-முதலில் -அழகை பார்த்து மயங்கி/வஞ்சம் தீர்க்க நினைவு கொண்டு-எளியவர் என்று சொல்ல /சுலபம் இல்லை ௧௪௦௦௦ பேரும் போக வேண்டும் பெரியவன்/ ஆக சௌந்தர்யம் பரத்வம் சௌலப்யம்-பச்சை மா மலை போல் மேனி பவள வாய் கமல செம் கண் அச்சுதா – அழகன் அமரர் ஏறே -பரத்வம் –ஆயர் தம் கொழுந்தே -சௌலப்யம்–கண்டேன் சீதையை-கண்டனன் கற்ப்புக்கு அணியை இற பிறப்பு எனபது ஒன்றும் இரும் பொறை கற்பு என்று மூன்றும் சேர்ந்தது சீதை பிராட்டி –த்ரயம் முக்கியம் நம் சம்ப்ரதாயம்-மண்டப த்ரயம் போல்-ரகஸ்ய த்ரயம் –
உண்ண புக்கு வாயை மறப்பார் போலே –கொண்டாட –அங்கம் போனாலும் ஆசை போக வில்லை அதனால்/

யாராக இருந்தாலும் பெருமாள் வடி அழகு  படுத்தும் பாடு -குகன் குக பரிக்ரகம்மனசில் உள்ள உண்மை தூங்குபவன் கோபம் பைத்தியம் மூவருக்கும்  வெளியில் வரும் –உண்மை இருப்பதால் கொண்டாடுகிறாள்-மூன்றாவது அர்த்தம்-துரி யோதனன்-கிம் அர்த்தம் புண்டரீகாட்ஷா விதுர போஜனம்-கோபத்திலும் தாமரை கண்ணனே –உண்மை சொல்ல வைக்கும்–

நல்ல வாலிப பருவம் -யுவா குமாரன்-தருனவ் -காலை பருவம்- காளை புகுவ கனா கண்டேன்–கரியான் ஒரு காளை  திரு மங்கை–நம் பெருமாள் உருப்படி இன்றும் அமுது செய்கிறான்  திராவிட சுருதி தரிசனாய -ஆரா அமுதம் -தருனவ்-அடுத்து அடுத்த நாளில் பிறந்தார் இங்கே இருவராய் வந்தார் என் முன்னே நின்றார்-வெள்ளி வளை கை பற்ற கள்வன் கொல் யான் அறியேன் கரியான் ஒரு காளை வந்து  அணி ஆழி புகுவர் கொலோ மைந்தனை மலராள் மணவாளனை வாலிப பருவத்தில் தோற்றேன்

ரூபா சம்பனவ் காமனார் தாதை சாஷாத் மன்மத –கண்டவர் தம் மனம் கமழும் –ஹிரண்ய வர்ண  ஹிரண்ய கேச தோள்கள் ஆயிரத்தாய்–தாள்கள் ஆயிரத்தாய் பேர்கள் ஆயிரத்தாய்-அழகன்–கஸ்தூரி திலகம் –கோபால சூடாமணி அழகியான் தானே அரி உருவம் தானே – -படி எடுத்து உரைத்து காட்டும் படி அன்று அவன் படிவம் -சர்வ சத்த மனோகரன் கொள்ளை கொள்ளும் அழகன்–பிரம்மாஸ்திரம் அவன் அழகை காட்டி மயக்குகிறான் ..
சுகுமாரவ்–காமன் அனக வேள்  -கூசி பிடிக்கும் மேல் அடிகள்–பிராட்டிக்கு ஆபரணம் எங்கு சாத்தலாம் பார்க்கும் பொழுது பார்த்த இடம் சிவந்து கன்னி போகும் -அவளே கூசி பிடிக்கும் மேல் அடிகள் காயாம்பூ வண்ண பூவை பூ வண்ணன் மார்த்வம்-இதை கொண்டா நடந்தாய் அளந்தாய் -அன்று இவ் உலகம் அளந்தாய் அடி போற்றி-இதை கொண்டா நடக்க விட்டார்கள் –அசங்காமல் -அடியார் அல்லல் அசைவோ –மடியாது இன்று துயில் -மேவி மகிழ்ந்தது –கிடந்த வாறு எழுந்து இருந்து பேசு வாழி கேசனே–உத்தான சயனம் புஷ்ப ஹாச —
மகா பலவ-மனோ சரீர ஆத்மா பலம்–எழுதி கொடுத்தது ஜிதந்தே -இந்த குணத்துக்கு தான்
இருந்தான் கண்டு கொண்டே–சுக்ரீவனை பார்த்து கொண்டே இருந்தான் பெருமாள்-பாறை அபகரித்த வாலியை முடித்து தருவேன்-அறை கூப்பிட
யானை பிளிற சிங்கம் வருவது போல் -தாரை கூட்டு சேர்ந்த பலம்-நிவாச விருஷ -சாதுக்கள் இருப்பிடம் பிர பின்னர் பரம கதி புகழ் உள்ளோர் கொண்டாடும் ராமன் –கால சோதித்த -நல் வார்த்தை ஏறாது போக–நாமி பலம் இங்கு –அங்கு -நாம பலன் நாவல் இட்டு –ஆவலிப்பு உடைமை கண்டாய்–நின் நாமம் கற்றதால்-இறைஞ்சியும் சாதுவராய் போதுமின்-நமன் தமர் தலைகள் மீதே -அனைவரையும் கூப்பிட ஆழ்வார் பாசுரம் பாடிய அனைவரும் நடக்க –நம்புவார் பத்தி வைகுந்தம் காண்மினே –மதுர கவி ஆழ்வார் ..-ஆபத்தில் புடவை சுரந்தது திரு நாமம் இறே அவன் வந்தால் வஸ்த்ரம் அபகரித்து போவான் –மாலை புகட்டு பாணத்தால் -சம்பாஷணம் -சமாதானம்-நீ சொல்லியதில் சங்கை இன்றி புரிந்து கொண்டேன் வாலி–

சம்சாரிகளை புருஷோத்தமன் சொல்லி நம்ப வைக்க வேண்டி இருக்கிறது அர்ஜுனனுக்கும் கீதாசார்யன்
மரத்துக்கு பின் -பரான் முக வதம் கிருத்வா என்ன குணம் சம்பாதிக்க பட்டது தசரத குமாரனே-செம் கொல் ஆண்டவன்-
பார்த்தால் அழகன்-பிரிய தர்சன்-நடத்தை  தான் சரியாய் இல்லை/இஷ்வாகு குல பெருமை கொண்டவன்–அதில் பிறந்து இந்த தப்பா -சத்யா சம்பன்ன -பேர் மட்டும் நடத்தையில் தேஜஸ்வீ -போக்கி கொள்ள வேண்டுமா -பேர் போனால்-அருளாழி அம்மானை கண்டக்கால்-அருளாத நீர் –அது போல் -மூல மந்த்ரத்தை கண் உற்றான்-தம்மையே தமக்கு நல்கும் -இம்மையே எழுமை நோய்க்கும் மருந்து -ராம என்னும் நாமத்தை கண்டான் வாலி–வாய்மையும் மரபும் காத்து மன உயிர்  துறந்த வள்ளல்–அந்தகன் சிறுவன் -குருடன் பிள்ளை குருட்டு தனம்-பெண் வார்த்தை கேட்டு துறந்தான்-போல் -பரதன் முன் தோன்றினையே -கொண்டாடுகிறான் பரதனை வாலியும்–ராவணனை கொள்ள என் சிநேகம் -உடனே உதவி இருக்குமே -அங்கதன் சொல்லிய வார்த்தை–குரக்கின அரசை கொல்ல மனு நீது சொல்லிட்ரோ –

ஓவியத்தில் எழுத ஒண்ணாத உருவத்தை–பிராணன் போகும் பொழுதும் பேச வைக்கும் உண்மை–ச்தவய  ஸ்த்வபிரிய– ஸ்தோத்ரம் இல்லை யதார்த்தம் —ஆவியை ஜனகன் பெற்ற அன்னத்தை அமிழ்தில் வந்த தேவியை-கொண்டு உகந்த பெம்மான்-அமிதில் வந்த பெண் அமுதை கொண்டான்–
பிரிந்தனை -திகைத்து பண்ணிய கார்யம்–மன்னுடை விபீஷணுக்கு -பேசிற்றே பேசும் ஏக கண்டர்கள்-தெற்கு நோக்கு -கோதை பார்த்து தேசிகன்–இவள் சந்நிதியால் காகம் தலை பெற்றான் இவள் அசநிதியால் ராவணன் மாண்டான் –விருத்தி அபசாரம் அவன் புத்தியால் அபசாரம் இவன்–
காணிதாயம் பூமி தாயம் இல்லை-மறைந்து இருந்து கொல்ல காரணம் முதல்
முன் பின் தெரியாதே -எதற்கு இரண்டாவது கேள்வி
உன்னோடு சண்டை போடாத பொழுது அடிக்கலாமா
வனம் சுத்தி காய் கனி உண்ணும் எங்களை -நீங்கள் நாடர்கள் சுவாமி-
தோலுக்கா நகதுக்கா மாமிசதுக்கா வேட்டை-மான் தோல் புலி நகம் யானை நகம் உடும்பு பன்றி மாமிசம்-தாழ்ந்த இதை என் வேட்டை
தப்பு பண்ணினால்-ராஜா பிரம்மா பசு கொன்ற குற்றம் நரகம் போவார் -நாஸ்திகனும் தமையன் இருக்கும் பொழுது தம்பி கல்யாணம் பண்ணினாலும் நரகம் நான் ஒன்றும் செய்ய வில்லை என் கொன்றாய்
இஷ்வாகு பூமி-கிஷ்கிந்தை இதில் சேர்ந்தது -தர்மாத்மா பரதன் ஆள்கிறான்–காட்டை பாது காக்க ஆணை இட்டான் ராஜ சேவகம் பண்ண வந்தேன் —
சுக்ரீவன் ராஜ்ஜியம் அபகரித்தாய் அவன் மனைவி அபகரித்தாய்-அவன் ராஜா ஆனதும் அவன் இடம் பறித்து கொண்டாய்-காலில் விழுந்து கெஞ்சினவனை காக்க வில்லை-
குற்றம் தண்டிக்க ராஜா குற்றவாளியை அறிய வேண்டிய அவசியம் இல்லை
தண்டனை கொடுக்க துவந்த யுத்தம் வேண்டாமே மிருகம் வேட்டை ஆடுவது மறைந்திருந்து தான்
மிருக பஷி பசு-தண்டனை கொடுக்க
மிருகம் துன்புறுத்த தொடங்கினால் வளை இட்டு பிடித்து கொள்ளலாம் தோலுக்கோ நகதுக்கோ இல்லை
தம்பி மனைவி அபசாரம்-பெரிய குற்றம்
ஆறு சமாதானம்

காலில் விழுந்தவனை ரஷிக்க வேண்டுமே -பகவத் சங்கல்பத்தால் நடந்தது –வரம் கேட்டுகோ–பிள்ளை அங்கதனை உன் கோஷ்டி சேர்த்து கொல்- எம்பியை உம்பிமார்கள் இகழாமல் கண்டு கொள்- சுக்ரீவன் ஒன்றும் இல்லா வெற்று அரசு தான் வாங்கி கொண்டு -வீட்டு அரசு எனக்கு வாங்கி கொடுத்தான்
மிருத சஞ்சீவினி மந்த்ரம் ஸ்ரீ ராம மந்த்ரம் –கற்பார் ராம பிரானை அல்லால்  மற்றும் கற்போரோ -புல் அன்று நல பாலுக்கு உய்தணன் நாம் முகனார் உள்ள நாட்டு உள்ளே -அன்று  சராசரங்களை வைகுந்தத்து ஏற்றி– கண்ணன் வழி சொல்லி கொடுக்க ராமன் கூட்டி போகிறான் -ஸ்ரீ ராம ராமேதி ரமே ராம மனோரமே –ஜேஷ்ட ஸ்ரீ ராம பக்தன் சிவன்–முளை கதிரை –விளக்கு ஒளியை -பாட கேட்டு மட கிளியை கை கூப்பி வணங்கினாளே -விட்டு பிரிந்து இருக்கும் பொழுது ராம நாமம் சொல்ல சொல்லி—எல்லே இளம் கிளியே -முன்னோர் மொழிந்த முறை தப்பாமல் கேட்டு –சீதை பிராட்டி பரதன் ஸ்ரீ ராமாயணம் அருளி தரிக்க வைத்தாரே -தாரை எட்டு வார்த்தைகளால் புகழ்கிறாள் – சேவித்த உடனே -சத்வ குணம் தலை எடுக்க -பர அவர -எல்லை இரண்டுக்கும் பரதவ சௌலப்யம்-பராவரன் –மத களிறு அட்ட்றவன் பாதம்-கற்றினம் மேய்க்க பெற்றான் –கட்டுண்டான் காணேடி–எண்ணற்கு அரியன் இமையோர்க்கும் நாயகனே வைய வந்தவள் வாழ்த்தி போனாள்–பாவி நீ என்று ஓன்று சொல்லாய் பாவியேன் காண வந்தே — உன் வாய் அழகாய் பார்க்க- சொல்ல முடிய வில்லை சர்வ சக்தனுக்கு -பாவம் பறந்து போனதே –முக் குணத்தில் இரண்டினை அகற்றி ஒன்றினில் ஒன்றி நின்று- அவன் காகுஸ்தன் என்று அறிந்து கொண்டாள் –அந்த பர வாசுதேவனே ராமன் ஆதி அம ஜோதி உருவை அங்கு வைத்து இங்கு பிறந்தான்-அவன் இவன்-ஆயர் புத்திரன் அல்லன் அரும் தெய்வம்

புரிந்து கொண்டாள் –சத்வ குணம் தலை எடுக்க பிரம்மா ஞானம் வர பேசுகிறாள் -முதலில்

தும் அப்ரேமேயம்-புத்திக்கு அப்பால் உள்ளவன்–நீ -கை காட்டி-தைர்யம்-பர்தா  வாலி மேல் வைத்த காதல் -தும் கார அத்யாயம் மகா பாரதத்தில் அர்ஜுனன் தர்ம புத்ரனை தும் சொல்லி-கொள்வதற்கு சமம் –எட்டு குணமும் ஏத்த ஆச்ரயம்– தும் –அடி தளம் போட்டு கொள்கிறாள் –நீ பெருமை உடன் வாலியை கொன்ற பெருமை-சுக்ரீவனை ஏத்தி வைத்த பெருமை-விஜய சகன் பெயர் வாங்க ஆசை பார்த்த சாரதி-வைய வந்த ஏன் வாயை மாற்றி வாழ்த்த வைத்த நீ
அப்ரமேயம் வாக்குக்கும் மனசுக்கும் எட்டாதவன் -வேதமோ ரிஷிகளோ –ஆனந்த வல்லி–

அஷய கீர்த்தி யஸ்ய மனுஷ்ய ஆனந்தம் -தேவ இந்திர பிருகஸ்பதி பிரஜாபதி பிரமம் -தொட்டு -திரும்பி-இதை மீண்டும் கீழே வைத்து நூறு தடவை ஆனாலும் ஆனந்தம் ஒரு குணம் ஒன்றை கூட எட்ட முடிடாது -உயர்வற உயர்நலம் உடையவன் எவன் அவன்-சத்யம் ஞானம் அனந்தம் பிரமம் –நித்யர் அயர்வறும் அமரர்கள் அதி பதி–அவர்களாலும் தொட முடியாதவன் ஆனைக்கு குதிரை வைப்பாரை போல்-வந்தாய் போல் வாராதே வாராதே போல் வருவானை

தனக்கே தன தன்மை அறிவு அரியான் –ஸ்ரீ ஸ்தவம்-தும் மகிமா -எல்லை இருவருக்கும் தெரியாது-சர்வக்ஜன் -இல்லை–சீமா பூமி அறியாதவன்- இல்லை சர்வக்ஜன்-இல்லாதவற்றை இல்லை என்று அறிந்தவனே சர்வக்ஜன் ககனாரவிந்தம் ஆகாச தாமரை முயல் கொம்பு போல் பிராந்தி இருப்பதாக அறிந்தால்-அதனால் சர்வக்ஜன் தான் -தெரிந்து  கொள்ள முடியாது என்று தெரிந்தவனே தெரிந்து கொண்டவன் ஆகிறான்–
திரி வித கால தேச வஸ்து மூன்றாலும் -நித்யம் விபு அப்பால் பட்டவன்–பரிச்சேத ரகிதன்-தத்வ த்ரயம்/மூன்று காலம்/பக்த முக்த நித்யன்/கரண த்ரயம் மனம் வாக்கு காயம் மூன்றாலும் -அறிய முடியாதவன் உஊற்றம் உடையாய் பெரியாத் வேதம் சொல்லிற்று முடிக்க முடிய வில்லை பன்னலார் பயிலும் பரனே –
தும் அப்ரேமேயன்-நீ கை காட்டி-கண்ணால் கண்டும் தெரிய முடியாதவன்-முன் நிலை அவன் என்று சொல்லும் படி நிற்கிறாய்-வில்லும் கையும் -சங்கு சக்கர கதா தரன்-மனசால் தியானம் ஆகும்-இங்கு கண்ணால் கண்டு மனசால் நினைக்க அரியவன்-பெருமை அளவிடற்கு அரியது ராமனின் சௌலப்யம் எல்லை காண முடியாது -தாமோதரனை ஆமோ தரம் அறிய –யாரும் ஓர் நிலைமையன் என அறிவு அரிய எம்பெருமான் யாரும் ஓர் நிலைமையன் என அறிவு எளிய எம்பெருமான் –பிரஹ்மாதிகளும் இழந்து போக இடைசிகள் நாக பழ காரி ஏழை எதலன் கீழ் மகன் என்னாது–பித்ரு வாக்ய பரி பாலனம் பண்ண வந்தாய் கரன் கபந்தனை முடித்து ஜடாயு மோட்ஷம் அரிய முடியாதவன் -அடுத்து இரண்டாம் வாக்கியம்-

துரா சதக– உடம்பால் நெருங்க முடியாதவன் அங்கதன் வர முடியவில்லை –நெறி பட தான் நெருங்க முடியும்-பொடி பொடி ஆக்குவது ஓட செய்வது முடியாது-சூஷ்மம் ஆன வஸ்து வேற இல்லை  சு சூஷ்மம் அனுர் அணியாம்-பொடி பொடி ஆக்க முடியாது –ஒட்டி விட முடியாது விபு-எங்கும் உளன் கண்ணன் என்ற மகனை காய்ந்து –

இல்லாத இடம் இல்லை-அந்தம் இல்லை அனந்தம் நித்யம் முடிக்க முடியாது துராசகன்-அனுகூலரால் தான் நெருங்க முடியும் –அடுத்து
ஜிதேந்த்ரையன் –இந்த்ரியம் ஜெயிக்க பண்ணுபவன் –சுக்ரீவன் நான்கு மாதம்-வாலி போன வழி மூட வில்லை-தாரை குழி அறியாமல் வர லஷ்மணன் தலை குனிய -அது போல் பெருமாளும் ஜிதேந்த்ரியன்-சுக்ரீவனுக்கு ராஜ்ஜியம் கொடுத்து – ரிஷிகேசன்-நம் இந்த்ரியம் அவன் சொல் படி பண்ண வைப்பவன்–ஜிதந்தே நெஞ்சினாரும்–மனமும் கண்ணும் ஓடி அவனை அடைய -நின் அடியேன் அல்ல என்று நீங்கி-காணேன் கணவளையும் மேகலையும் –சமுத்ரம் கொண்ட வஸ்து -தசரதன் கண்/கண்ணன் பின் கண் போனதே –

கேட்கிறான் காத்து இல்லை சங்கல்பத்தால் கேட்கிறான்-கை இல்லை தாங்குகிறான் -இந்த்ரியம் இன்றி-மனன் பொறி கொண்டு அரிய முடியாது பக்தி என்கிற மை கொண்டே -அடுத்து -தர்மம்-நமக்கு நல்லது -மத்யமம் நமக்கும் பிறக்கும் நல்லது உத்தம-பிறருக்கு
உத்தம தார்மிகன் – –தார்மிகன் தன்னை அடைய வழியாக –உத்தம -தர்மம் கர்மம் பக்தி உது சரண் உத்தர ஆச்சர்ய உத்தம –சாமான்ய தர்மம் விட்டு விசேஷ தர்மம்பிடிப்பது உத்தம தார்மிகன் –காருண்யம் இரக்க பார்க்காமல் நண்பன் கார்யம் செய்தானே—நம் பெருமாள் கோஷ்டி-சந்த்யா வந்தனம்காணாமல் கோணாமல் கண்டு -பட்டர்– கற்று கறவை குற்றம் ஓன்று இல்லா  கோவலன் /கனைத்து -நற் செல்வன் நங்காய்–கோவலன் சாமான்ய தர்மம்-நற் செல்வன் -விசேஷ தர்மம் பற்றிய –ஒரு கையால் ஒருவன் தன தோளை ஊன்றி—இந்த பிள்ளை தான் நற் செல்வன்-பால் கறக்க விட்டான்–லஷ்மணன் அக்நி கார்யம் பண்ண பத்னி விட்டு போய் விசேஷ தர்மம் பற்றி–கைங்கர்ய பரர்-உத்தம தார்மிகச்ய

அஷய கீர்திச்ய -அள்ள அள்ள குறையாத அந்தமில் புகழாய்-அடியேனை அகற்றேலே–வாலி கொன்றாலும் கீர்த்தி குறையாதவன்-தாரையே முடிவு சொல்கிறாள் –நிகரில் புகழாய்–சிசுபாலன் கேளப்பார் செவி சுடும் –வைவதர்க்கு என்றுகூட்டிய கூட்டத்தில் உள்ளோரும் செவி சுடும் படி–பகவத் நிந்தனதுக்கு ஜீவனம் செய்வாரும்-
புகழ் குறையாத சாமர்த்தியம்-விஷக்சனச்ய -கேள்வி அனைத்துக்கும் பதில் சொல்லி /சுக்ரீவனுக்கு மாலை போட்டு அடையாளம்–/முக் கால நிகழ்வும் கண்ணால் அறிபவன்-/யானை கொல்ல முயல் காலில் விழுந்தாய்–சாமர்த்திய காரன்-விரோதிக்கு விரோதி பிடித்து -தனி சாமர்த்தியம்
ஷித்க் ஷமா வான் -பூமி போல் பொறுமை–அங்கதன் தாரை கொல்லாமல் பொறுமை/பூமியில் உள்ளோர் ஷமை எல்லாம் என் ஒருத்தி இடம் காட்டி -இந்த ஒன்றே பூமி ரஷிக்க போரும்.. -ஈஸ்வரன் செய்த ஆணை தோழிகள் எல்லாம் பாகவத அபசாரம் பொறாமை–குற்றம் கண்ணில் படாமல் குணமாக கொள்பவன் -நன்மையால் மிக்க நான் மறையாளர்கள் புன்மையாக கருதுவர் ஆதலால் –குணம் மட்டுமே பார்ப்பார்கள்  இல்லை தோஷமே குணமாக கொள்ளும் -நன்மையாக மிக்க நான்மரையாளர்கள்—
சதஜா உபம அஷ– கண்கள் சிவந்து சுநேத்ரம் ஆரம்பித்து -சிகப்பு–காரணம்–விரக- வாலி கோபம்- சுக்ரீவன் காருண்யம்- ஜகத் ஈஸ்வரன் -அழகு பக்தர் ராகம் -சிகப்பு -தாமரை கண்ணன் ராமன்விச்வாமித்ரர் இடம் தசரதன் சொன்னான் வெண் தாமரை கண்ணன் ராஜீவ லோசனன் –ஒரு கண்ணால் சிஷித்து ஒரு கண்ணால் ரஷித்து ராகவ சிம்மம் –அனுக்ரகமும் நிக்ரகமும் சேர்ந்து

ஆக எட்டும் சொல்லி கொண்டாடுகிறாள் –ச காரம் கடைசியில் சேர்க்க வில்லை-பொறுமைக்கு சேர்க்க வில்லை –குற்றம் மன்னிக்க இதையும் மன்னித்து கொள்-கண் அழகுக்கும் சொல்ல வில்லை-ச காரம்-உடல் அழகு இது ஓன்று தான் மற்றவை சொரூப குணம் –ச காரம் சொன்னாள்-சேர்க்க வில்லை–முன் ராமனாய் அடர்ததும் மண் அளந்ததும் சொல்லி பாடி ஆடி -குண அனுசந்தானம்- பக்தி என்னும் ஏரி நிரம்பி கண்ண நீர் வழிய

அடியார் சேறு என் சென்னிக்கு அணிவனே -அவிகாராய –விஷ்ணவே -அவாப்த சமஸ்த காமன்-எளிவே எத்திறம் -மூஆறு மாசம் மோகித்து –அரங்கம் திரு முற்றம் சேவடி செழும் சேறு -கால் ஆலும் நெஞ்சு அழியும் கண் சுழலும் –பக்தனுக்கு –
மண்டோதரி-தசக்ரீவன் அசிந்த கர்மம் –மனுஷ்யனால் இல்லை ராமேன மானுஷ்ய ரூபேன–தனுஸ் பிடித்து நிற்கிரான்பெருமாள்- பிரணவமே நடந்தால் போல் காட்டிலே நடந்து -சீதா மத்யே -அகரத பிரயோ ராம முன்/லஷ்மணன் இறுதியில்-நடை அழகு சதுர கதி சிங்கம் போல் தேஜஸ் புலி கோபம் யானை பெருமை ரிஷபம் கர்வம் –இவை எல்லாம் நமக்கு நம் பெருமாள் பக்கம் காணலாம் சர்ப கதி போலே நுழைந்தும் போவார் –நடக்கும் பெருமாளை கண்டால் கைங்கர்யம் இழந்து போவோம்..உருகுமாலோ என் செய்வேன் உலகத்தீரே -கண்டவாற்றால் தனதே உலகு என்று நின்றான்-வரதனின் நீண்ட கிரீடம் சேவித்தாலே ஜகம் உன்னது தான்-நான்கு ஸ்லோஹம் மண்டோதரி-வாயால் அருளி-வேதம் மறைத்து அர்த்தம் கொடுக்கும்–வேத அர்த்தம் நன்றாக கொடுக்கும் வேதயிதி–மரம் பட்சிகள் இரண்டு உண்ட பறவை ஒளி மங்கி உண்ணாத பறவை-ஜீவாத்மா கர்மம் அனுபவித்து ஒளி மங்கி /பரமாத்மா ஒளி விஞ்சி—மறைத்தால் தான் விஷய ஏற்றம் புரியும் -வேத யோக்யதை அனைவருக்கும் இல்லை–சுரம் தப்ப்பினாலும் நரகம் கஷ்ட வழி திரு நாம சங்கீர்த்தனம் எளியது-சுலபம்–தாரை மண்டோதரி சூர்பணகை வார்த்தை வைத்தார் கிட்டே அனைவரும் வர –உய்ந்து போக —
வேத சப்தம் தான் அனை வருக்கும் இன்றி -அர்த்தம் சொல்ல -வதம் தமிழ் செய்த மாறன்-மண்டோதரி

வியக்தம்-
— ஏஷ–நான் அறிந்து கொண்டேன் –
மகா யோகி .
–பரமாத்மா
 சனாதனம் —
.அநாதி மத்திய  நிதானம்-ஆதி மத்யம் அந்தம் இல்லாதவன்
மகான்
தம்ஸ பரமோ
தாதா
 சங்கு சக்கர கதா தரான்
ஸ்ரீ வஸ்த்ச வஸ்தா–
– நித்ய ஸ்ரீ–
– அஜயா–வெல்ல முடியாதவன்
 சாஸ்வத —-துருவ -உறுதி  யாக என்றும் இருப்பவன் இப் படி பட்டவன் மானுஷம் -விஷ்ணு சத்ய பராக்ரமன்தேவர் வானவர் உருவம் கொண்டு சூழ சர்வ லோக ஈஸ்வரன் உலக நன்மைக்காக -ராஷச பரிவாரம் சூழ உன்னை கொண்டு வீறு பெற்று இருக்கிறான்-ஆயர் புத்திரன் இல்லை அரும் பெரும் தெய்வம்–நிற்கிற நிலையிலே கண்டு கொண்டாள்-

உலகே தன்னது என்று தோற்ற — கையிலே பிடித்த திவ்ய ஆயுதம் வைத்த அஞ்சேல் என்ற திரு கைகள்-நீண்ட கிரீடம்–தேவாதி தேவன்-விலகாமல்-அவ் வண்ணத்து அவர் நிலைமை கண்டும் அவரை நான் தேவர் என்று அஞ்சினேனே -முருவல் கொண்டு –ஸ்மிதம் காட்டி–நாலா பக்கமும் வளைத்து நம்மை கொள்கிறான் –கண்டு பற்றுகைக்கு சௌலப்யம் திரு அடிகள்–திரு மேனி கண்டே அறிந்து கொள்ளலாம் சாஸ்திரம் வேண்டாம்–வியக்தம் -இவனை அறிந்தேன்
இந்தரனோ பரம சிவனோ -குபெரனோ இல்லை –மாதலி தேர் முன்பு கோல் கொள்ள -இவர்கள் ராவணனுக்கு பயந்து புற முது இட்டு போனவன் –
ஜகத் காரண வஸ்து -இவர்களை உருவாக்கி–எப்படி அறிந்தேன்-சேவித்த உடன் சத்வ குணம் வந்து -ததாமி நல்ல புத்தி -அறியாதன அறிவித்த அத்தா மயர்வற   மதி நலம் அருளினான்-தேவ ரகசியம் அறிந்தேன்
ராவணனை கொள்ள -இனி அறிந்தேன் ஈசருக்கும் நான்முகனுக்கும் தெய்வம்
தெளிவாக அறிந்தேன்-ஹனுமான்சீதை கண்டார் போல் கஷ்டம் இன்றி-அருந்ததொயோ சந்தரனோ அனுமாநித்தி யுக்தியால் அறிந்தார்
உன்னை பார்த்தே நீ -கண்ட மாற்றத்தால் தனதே உலகம் என்று ஏஷ -ராவணனுக்கு உபதேசம் அன்பின் மிகுதியால் நமக்கு உபதேசிகிறாள்

யாரானும் அல்லன் அறிந்தேன் உமக்கு அறிய கூறுகிறேன்-திரு மடல் பாசுரம் போல் -வியக்தம் ஏஷ –
யாரால் இலங்கை போடி போடி ஆக்க பட்டது இளம் தெய்வம் இல்லை- இந்த நோய் தீர்க்க வேண்டாம் –
ஏஷ -முன் கை காட்டி -இவன் -மானுஷம் ரூபத்தில் ஸ்ரீமன் நாராயணன்
விபீஷணன் கூப்பிட்டு மேல் கார்யம் செய்ய சொன்னானே ஏஷ
விபீஷணன் தேவி மாருக்கு அந்த புரம் ஆபரணம் நல்கிய ஏஷ
யுத்த களத்தில் என்னை
தர்ம-மகா ரிஷி  அர்த்தம் -விபீஷணன் காமம்-சிக்ரீவன் மோஷம் வாலி ஜடாயு
தனிமை எனக்கு கொடுத்தான்-கோலம் கொடுத்தான்
மண்டோதரிக்கு தான் அறிய வைக்க வந்தான் எளியவன்–மானுஷ ரூபம் மூடார் எட்டா கனி எளியவன் இடை பிள்ளை யாரும் வர வில்லை அவஜானந்தி மாம் மூட சாரத்திய வேஷம் தனக்கு என்று புரியாமல்
மகா யோகி–யோகம் =கல்யாண குணம் சமுத்ரம் -உயர்வற உயர் நலம் உடையவன்

சன்னாகம்-கவசம் கொண்டவன்–இந்த்ரன் கொடுத்த கவசம் கொண்டவன்
உபாயம்-அடுத்த அர்த்தம் -மகா உபாயம்-தேவர் உடன் ஆலோசனை
 பிரயத்தனம்-தபஸ்வி-தப ஆலோசனை-அனைத்தும் ஆராய்ந்து செய்த கார்யம்-வைராக்கியம்-கிஷ்கிந்தை சுக்ரீவன் கொடுத்து அழகி எங்களை கண்டு கொள்ளாமல்
 சங்கதி -தேவர் வானரம் கூட்டு சேர்த்து கொண்டாய்
யுக்தி—தி இடம்/சுக்ரீவன்/விபீஷணன் /என்னையும் அறிந்து கொள்ள வைத்தாய்
அமர கோஷம் இந்த ஐந்து அர்த்தமும் யோகி வார்த்தைக்கு சொல்லும்
பரமாத்மா -அந்தர் ஆத்மா -வியாபித்து-
ஆத்மா பத்து அர்த்தம் அமர கோஷம்-ச்வாபம் தைர்யம் சூர்யன் ஜீவாத்மா பரமாத்மா போல பலவும் -சூர்யன் விட உயர்ந்தவன் உள் இருட்டை போக்கி /அக்நி முன்னால் கூட்டி போவான் இவன் சரா சரங்களை வைகுந்தத்து ஏற்றி

அடையாளம் மேல மேல சொல்லி சப்தம் –பரமாத்மா முக்தனுக்கும் -சொல்லலாமே -அதை போக்கி அடுத்த /பகத் முக்த நித்ய அனைவரையும் விட வாசி சொல்ல
நித்யன் சனாதனன் –அசித்தும் நித்யம் தானே -மாறுதல் படலாம்–அநாதி மத்யம் நிதானம்—பஞ்ச தன்மாத்ரை சூஷ்ம நிலை-பூதங்களின் சூஷ்ம நிலை-சப்த ரூப- ஸ்பர்சம் ரசம் கந்தம்

-கந்தம்-பிர்த்விக்கு மண் வாசனை–
அப்பு ரசம் நாவால் சுவைக்க
தேஜஸ் அக்னி -ரூபம்
வாயு ஸ்பர்சம் தொடு உணர்வு-
ஆகாசம் சப்தம்
கர்ம இந்த்ரியம்–சப்தம் காது
ஸ்பர்சம் தொடு
ரூபம் கண்
ரசம் நாக்கு
மூக்கு
ஞான இந்த்ர்யம்-வாக் பாணி பாத வீயு உபச்தன்கள் கர்ம இந்த்ரியம்
மனஸ்-21
மூல பிரகிருதி /மகான்/அகம்கரம்-21 உருவாகும்
அசித் 24
ஜீவாத்மா 25
பரமாத்மா 26 தத்வம் -எண்ணிலும் வரும் நினைத்தாலும் வருவான்-எண்ணிக்கை சொல்லி 26 வந்தாலும் வருவான்–பூநிலாய ஐந்துமாய்-புனல் நான்கு தீயில் மூன்று கால் இரண்டும் ஆகாசம் ஓன்று –

ஆகாசம்  முதலில் உருவாக்கி /வாயு/அக்னி அப்பு பிர்த்வி-
ஆகாசம்-சப்தம் மட்டும்
வாயு ச்பர்சமும் சப்தமும்  இரண்டும் உண்டு
அக்னி ரூபம் ஸ்பர்சம் சப்தம் மூன்றும் உண்டு
தண்ணீர் ரசம் ரூபம் ஸ்பர்சம் சப்தம் நான்கும் உண்டு
பூமி கந்தம் ரசம் ரூபம் ஸ்பர்சம் சப்தம் ஐந்தும் உண்டு ஓன்று -பிரகிருதி -தான் கார்யம் ஆக  இன்றி மற்றவற்றுக்கு காரணம் –

ஏழு -மகான் அகங்காரம் பஞ்ச தன்மாத்ரம் இவை ஏழும் இடை பட்ட கோஷ்ட்டி- –பிரகிருதி விக்ருதி -தன இடமும் தோற்று விக்கும் தானும் பிரகிருதி இடம் தோன்றும்
பதினாறு -மனஸ் /பூதம்/கர்ம /ஞான -விக்ருதி –தான் வேற மாறாமல் –
இப்படி பிரித்து -பிரக்ருதியை சொல்லலாம் ஆதி மத்யம் அந்தம் -ஆறு விகாரம் இல்லை-
பிரளயம் பிரகிருதி நீரில்-சேர்ந்து ..இறுதியில் ஆகாசம்-
பஞ்சீகரணம்-சேர்த்து உருவாக்க –ஒன்றில் மற்ற குணம் தெரியும்-கலப்படம்-ஆரம்பித்து வைத்தான்-நீராய் ..காலாய்
மகான்–சூழ்ந்து அகன்று ஆழ்ந்து உயர்ந்து முடிவில் பெரும் பாழ்-.வியக்தம் தாமச பரம -இதை விட மேல்-பரம பதமா-அதுவும் மேல் தானே
விரஜை தாண்டி–
தாதா தாங்குகிறான் –பரம பதம் தாங்க படுகிறது தரித்து போஷிக்கிறான்-தாதா -இரண்டும் பண்ணுகிறான்-

மணிமா மண்டபம் -தான் அமர்ந்து -ஆதி சேஷ பர்யங்கம் நடுவாக வீற்று இருக்கும் தர்மாதி பீடம்-அதுவும் தாங்கி இருகிறதே அவனை-சங்கு சக்கர கதா தரன்-அனுகூலம் அன்பு கொடுக்க –பிரதி கூலரை அழித்து விரோதி நிரசனம் பண்ண — கதை ஞானம் கொடுக்க
வெள்ளை சுரி சங்கோடு-சங்கோடு சக்கரம்-சங்கு முதலில் –முதலில் சொல்லி நாராயண விஷ்ணு வாசுதேவன் -பிரியாமல் இருக்கும் பெருமை சங்கரையா உன் செல்வம் சால அழகியதே –உண்பது சொல்லில் உக்கு அளந்தான்  வாய் அமுதம் கண்படை கொள்ளில் கடல் வண்ணன் கை தலத்தே -சங்க சக்கர கதா தரா -வியக்தம்–ஜெயா விஜயரும் -சாரூப்ய மோஷம்-நித்யர்

ஸ்ரீவத்ச வத்ஸா நித்யஸ்ரீ -அடுத்த அடையாளம் கௌஸ்துபம் ஸ்தானம் ஜீவாத்மா -யவனிகா மாயா ஜகன் மோகினி அந்த புரம் மூல பிரகிருதி -ஸ்ரீ வஸ்தம் திரு மரு மார்பன் என் சிந்தையில் திகழ வைத்து –தோஷம் இல்லை கருப்பு -உடனே நித்ய ஸ்ரீ சொல்லி–அவள் மட்டும் சொல்லாமல் முக திரையும் சொல்ல இரண்டையும் சொல்கிறாள் ..
ஸ்ரீ சம்பந்தம் –பிரியாமல்  இருந்தவர் பலர் லஷ்மணன் கைங்கர்ய ஸ்ரீமான் நாக வர ஸ்ரீமான் கஜேந்த்திரன் விபீஷணனும் ஸ்ரீ மான்-கொண்டாட பட்டவர்கள்-ஆபாச பந்து விட்டு பந்துவாக நினைத்த ஸ்ரிமத்வம்
அஜேயா -தோற்க்காதவன் –சுதர்ச ஆழ்வாரும்
சாச்வதாக -என்று என்றும் -சுதர்சன சண்டை போட்டு தான்
துருவ -லோகிக்க

பங்குனி உத்தரம் திரு கல்யாணம்–நித்ய ஸ்ரீ-சங்கை வராது –லஷ்மணன் கைங்கர்ய செல்வம்/கஜேந்திர ஸ்ரீமான் /விபீஷணனும் ஸ்ரீமான் -துருவ -உறுதி என்றும் நிலை நின்றவன் ஜகத்காரண  பூதன் –ஒன்றும் தேவும் -யாதுமில்லா அன்று நான் முகன் தன்னோடு தேவர் உலகு படைத்தான்
ஆரானும் அல்லன் அறிந்தேன் அவனை–உனக்கு புண்ய லோகம் கிட்டும் –
மானுஷம் வடிவை கொண்டவன்–வரம் அப்படி –நரம் வானரம் விட்டு வரம் பெற்றான்–
ஆஸ்தாயா -எடுத்து கொண்டான்–பிரார்த்தனை நிறைவேற்ற -பக்தர்களுக்கு சேவை சாதிக்க
பக்தர்களுக்கே அவன் திரு மேனி திரு ஆபரணங்கள் தொட்டாச்சர்யர் சேவை -எமக்காக அன்றோ –மானுஷம் நமகாகா –
பிரார்த்தித்த படி-தமர் உகந்த எவ் உருவம் அவ் உருவம் –ஆச்தாயா -ஏற் இட்டு கொண்டு சங்கல்பம்
பிறப்பில் பல் பிறவி பெருமான்-விஷ்ணு–இப் பொழுது தான் பெயர் சொல்கிறாள்-கரந்து சில் எடம் தொறும் நீர் தொறும் பரந்துளன் அகடிதத்தனா சாமர்த்தியம்–சேராத சேர்த்து நரசிம்கம் கோபம் பிரசாதம்-விஷ்ணு–சத்ய பராக்கிரமம் குணம் பூர்த்தி கொள்ள -சர்வகி தேவைகி-முப்பத்து முக் கோடி தேவரும் சேர்ந்து -துஷ்ட தேசம் ராமன் தனியாக இல்லை வியக்தம் அறிந்து அனைவரும் -பல்லாண்டு பாட –சூழ்ந்து இருக்க –பிரார்த்தனை-மாதலி பிரார்த்தித்து பிரம்மாஸ்திரம் –சூழ்ந்து பார்கிறார்கள்–சூழ்ந்து இருந்து ஏத்துவர் பல்லாண்டு-சூழ்ந்து இருப்பது நேராக பார்த்து கண் எச்சில்- முன்னிலும் பின் அழகிய பெருமாள் -அப் பாஞ்ச சன்யம்-நேராக பார்க்க முடியாமல் –ஸ்வாமி நரன் தேவர்கள் வானரம் –சரணா கதி பெருமை அறிந்த ஜன்மம்
புலி குரங்கு மனுஷ்யன் கதை சொல்லி சுக்ரீவன்-சரண் ஏற்றம்–வானரமாக பிறந்து -சரனாகதிபெருமை அறிவிக்க தேவர்கள் ஜாதி வானரம் போல் உபாகதி -அருகில் சென்றார்கள்- வேலைக்கு தேவர் கொண்டவேஷம் –ச ராஷச பரிவாரம் சர்வ லோக ஈஸ்வரன் நன்மை கொடுக்க -அனைவரையும் நியமனம் -தேவர் நன்மைக்கு மட்டும் இல்லை–உலகோர் நன்மைக்கு -சாஷாத் -தானே வந்தான் -நோய் நாடி நோய் முதல் நாடி-அனைவரையும் அளித்து உன்னை கொன்றான்-மகா த்வய்தி ஒளி பெற்று வீறு தேவர் வீரம் தன பேறாக கொண்ட ஒளி

பட்டாபிஷேகம்-வசிஷ்டர் ஏற்பாடு
அனைவரையும் கூப்பிட்டு கொண்டு-வானர ஸ்திரீகள் சுத்தி சீதை பிராட்டி பார்த்து
பெரிய கண்/குறைந்த இடுப்பு /வாலே இல்லை
பாரத்வாஜ ஆஸ்ரமம் வந்து -திரு அடி மூலம் பரதனுக்கு செய்தி
மங்கள நீர் ஆடி-எட்டு மகா ரிஷிகள் சேர்ந்து -சத்ரம் சாமரம் லஷ்மணன்
சக பத்னி -ரத்ன மய பீடம் -குண சாம்ராஜ்ய பட்டாபிஷேகம்
குண கடல்-திரு அடிக்கு சீதை பிராட்டி முத்தா ஹாரம்-ஆசனம் நடந்து  மாதா நடந்துவந்து -யாம் பெரு சம்மானம்-
ராம பக்தி கைங்கர்ய ஸ்ரீ வளரும் ஸ்ரீ ராமாயணம் கேட்டால் –எங்கும் திரு அருள் பெற்று இன்புறுவர்
ஸ்ரீ ராம ஜெயம்
ஆழ்வார் எம்பெருமானார் ஜீயர் திரு அடிகளே சரணம்

திரு விருத்தம் -21–ஸ்ரீ பெரியவாச்சான் பிள்ளை -வியாக்யானம் –

September 23, 2011

அவதாரிகை

கீழ் சொன்ன பகவத் பிரபாவம் இருவரும் அறிந்திலர்கள் ..எங்கனே என்னில்
சொன்ன உக்தி செவி படுவதற்கு முன்னே உணருகையினாலே
உயர்வற உயர் நலம் உடையவன் என்னா –உரலினோடு இணைந்து இருந்து ஏங்கிய எளிவு  எத்திறம் என்னும் படியாலே-
மோஹித்த போது அறியாதே கிடக்கவும் , உணர்ந்தார் ஆகில் ,தம் உடைய பாழியான கிருஷ்ணா அவதாரத்தில் மண்டும் இத்தனை-
சூட்டு நன் மாலைகள் தூயன ஏந்தி வானோர்கள் நன்னீர்
ஆட்டி அம் தூபம் தரா நிற்கவே அங்கு ஓர் மாயையினால்
ஈட்டிய வெண்ணெய் தொடு உண்ண போந்தி மிலேற்றுவன் கூன்
கூட்டிடை ஆடின கூத்து அடல் ஆயர் தம் கொம்பினுக்கே –21-
பாசுரம் -21-சூட்டு நல் மாலைகள் தூயன ஏந்தி -எருதுகளை அடக்கித் திருமணம் செய்யக் கூறுதல் –வீற்று இருந்து ஏழு உலகம் -4-5-
முதல் பாசுரம் இதுவும் இறுதி பாசுரமும் தாமான தன்மை –அகத்துறை சொல்ல வேண்டாம் என்றும் சொல்வர் சிலர் –

பதவுரை

அங்கு–பரமபதமாகிற அவ்விபூதியில்,
விண்ணோர்கள்–நித்யஸூரிகள்
நல் நீர் ஆட்டி–நன்றாகத் திருமஞ்சனம் ஸமர்ப்பித்து
அம் தூபம் தரா நிற்க–அழகிய தூபத்தை ஸமர்ப்பித்துக் கொண்டு நிற்க, (அந்தத் தூபத்தினால் திருமுக மண்டலம் மறைந்திருக்கும் க்ஷணத்திலே)
ஓர் மாயையினால்–(உனது) ஒப்பற்ற மாயவகையினால்
ஈட்டிய வெண்ணெய் தொடு உண்ண போந்து–(இங்குத் திருவாய்ப் பாடியிலுள்ளார் நாள்தோறும் கடைந்து) சேர்ந்த வெண்ணெயை எடுத்து அமுது செய்ய விரும்பிவந்து
தூயன சூட்டு நல் மாலைகள் ஏந்தி–பரிசுத்தாமனவையாய் (உனக்குச்) சூட்டத்தக்க அழகிய மாலைகளைக் கைகளில் ஏந்திக்கொண்டு நின்று
அடல் ஆயர்தம் கொம்பினுக்கு–வலிமையையுடைய இடையரது குலத்திற் பிறந்த பூங்கொம்புபோன்ற மகளான நப்பின்னையை மணஞ்செய்து கொள்வதற்காக
இமில்-முசுப்பையுடைய
ஏறு–(ஏழு) எருதுகளினுடைய
வல் கூன் கோட்டிடை–வலியவளைந்த கொம்புகளின் நடுவிலே
கூத்து ஆடினை–கூத்தாடி யருளினாய்.

வியாக்யானம்

சூட்டு–சிரோ பூஷணமாய் இருப்பது ஒன்றுக்கு பேர்
ஆஸ்ரிதர் காலில் -காலால் – இட்டாலும் ,-கிருஷ்ணாதி சிரசா ஸ்வயம்-என்ற படி யாலே ஏற்பது தன தலையால் இருக்கையாலே
பிள்ளை உறங்கா வல்லி தாசர் பொன் நாச்சியாருக்கு அருளி செய்த வார்த்தை–பத்ரம் புஷ்பம்   கீதை -9-26–இலை ,மலர் ,தண்ணீர் என எதனை அன்புடன் அளித்தாலும் ஏற்பேன் என்று அருளியதை சொல்லி காட்டினார்–அஸ்நாமி-என்னுமா போலே
நன் மாலைகள் –இவன் ஆதரிக்கும் என்னா எருக்கும் தும்பையுமாக தேடி இடும் அளவு இன்றிக்கே ,இங்குத்தைக்கு சத்ருசமாய்-ஸ்ப்ருஹணீயமாய் இருக்கும்  மாலைகள் –ஈரம் கொல்லியை கொன்று திரு  பரியட்டம் சாத்தி ஸ்ரீ மாலாகாரர் கிருகத்திலே எழுந்து அருளி-திரு பள்ளி தாமம் சாத்தி ,சாந்து சாத்த அபேஷிதமான தசையிலே கூனி சாந்து கொண்டு போகா நிற்க ,–இடு சாந்து கொண்டு வா என்ன -பெண்டாட்டி ஆகையாலே  மறுக்க மாட்டாதே -இடை பிள்ளைகளுக்கு முடை நாற்றத்தோடு கூடின வடிவுகளுக்கு ஏதேனும் வழக்கான சாந்தை இட்டு ,மருட்டுகிறோம் -என்று தண்ணிய சாந்தை கொடுக்க ,முன் கையை நீட்டி மோந்து பார்த்து ,-சுகந்தமேதத் -இது உனக்காய் இருந்தது என்ன-அதற்க்கு மேல் தரமாய் இருந்ததொரு சாந்தை காட்ட -ராஜார்ஹம்-இது உம்கண் ஆயனார்க்காய் இருந்தது –அதற்க்கு மேல்-தரமாய்  இருப்பதோர் சாந்தை காட்ட -ருசிரம்-நிறம் அழகியதாய் இருந்தது -கந்தத்தாலே நன்றாம் இது நிறம் அழகிது என்கை
அதுக்கு உறுப்பு அன்று இறே -ருசிரானனே -இடை பிள்ளைகள் சாந்தின் வாசி அறியார் என்று என்று இருந்தோம் ..இது இவர்கள் வாசி அறிந்த படி
என் என்று ஹிருதயத்தில் கிடந்த பிரியம் முகத்திலே தோற்றி இருந்த படி ஒரு சாந்து இட வேணுமோ -ஒரு முகம் இருந்த படி என் என்று ஏத்துகிறான்–கம்சனுக்கு வைத்த சாந்து இடுகைக்காக-ஆவயோர்காத்ர சத்ரு சந்தீயதா மனுலேபனம் –நல் சரக்கு பரிமாறுகிற நீ   உடம்பின் வாசி அறிய வேண்டாமோ-அண்ணர் உடம்புக்கும் நம் உடம்புக்கும் சத்ருசமான சாந்து நீயே அறிந்து தா

தூயன –அநந்ய பிரயோஜனர் இடுமதாய் இருக்கை–கெண்டை ஒண் கண்  இத்யாதி

ஏந்தி–தன்னை அங்குத்தைக்கு உறுப்பாக்கி , இருக்கும் அதுக்கு மேற் பட வில்லையாய் இருக்கை
அங்குற்றைக்கு இஷ்ட விநியோக அர்ஹத்வமே ஸ்வரூபம் என்கிற படி –மஞ்சளும் செம்கழு நீரும் வாசிகையும்–பெரியாழ்வார் திரு மொழி -2-4-4–என்கிறபடி  விண்ணோர்கள் இத்யாதி -மண்ணோர்கள் இட்டதை கொள்ளும் அவன் விண்ணோர்கள் இட்டால் சொல்ல வேண்டா இறே-
 பிரயோஜனந்ததுக்கு அன்றி லோகம் வாழ பண்ணும் திரு மஞ்சனம்
அம் தூபம் தரா நிற்கும் அங்கு -முறை   மாற வேண்டாதே ,முதுகு நோவ வேண்டாதே ,
தானே போஷாக தாரக போக்யமாய் இருக்கை -நமஸ்நானம் –
ஓர் மாயையினால்-அத்வதீயமான ஆச்சர்யம் –அவ்விடம் அங்கனே செல்லா நிற்க செய்தே ,–திரு ஆய்ப்பாடி யிலே அனுகூலர் பக்கல் வெண்ணெய் உண்டாய் இருந்தது என்று நாரதராதிகள்-சொல்ல –தனது சங்கல்பத்தால் கிடைக்கும் வெண்ணெய் விட கோபிமார் ஸ்பர்சத்தால் கிடைக்கும் வெண்ணெயில் விருப்பம் கொண்டு ,தூபம் உண்டாகிய புகையிலே தன்னை மறைத்து -சதா பச்யந்தி சூரைய -என்று இருக்கிறவர்களை-கண்ணில் மணல் தூவின படி
மாயை–மாயா வயுனம் ஞானம் என்கிற படியே இச்சை-
ஈட்டிய வெண்ணெய் தொடு உண்ண போந்து –-சிர காலம் கூட சம்பாதித்த வெண்ணெயை-க்ருத்ரிமத்தாலே ,புஜிக்க போந்து , இவன் கையிலே சிலவர் அடிலும் அநபிமதமாய் இருந்த படி ..
இவர் தாம் அங்கும் கூட நின்று இங்கும் கூட போந்தார் போல் காணும் ஆழ்வாருக்கு பரத்வத் தோடு-அவதாரத்தோடு வாசி அற நிலமாய் இருந்த படி

அத பஞ்சவடீம் கச்சன் -என்னுமா போலே–பஞ்ச வடிக்கு போகும் வழியில் ஜடாயுவை கண்டால் போல் -வெண்ணெய்க்கு போந்த இடத்தே ஸ்திரீ ரத்னத்தை லபித்த படி –விறகுக்கு போந்த இடத்தே விற்பிடி மாணிக்கம் பெற்ற படி

இமில் ஏற்று இத்யாதி–ககுத்தை உடைத்தான எருத்தை உடைய,,வலிதாய் வளைந்து இருந்துள்ள ,-கொம்பிலே விழுந்தான் ..அனந்தரம் நப்பின்னை பிராட்டியை அணைக்க புகுகிறோம் என்னும் அத்தாலே அவன் நின்ற படி–
உத்தேசம் ஆகையாலே கூத்து -என்கிறார்–
அடல் ஆயர்தம் கொம்பினுக்கே--கிருஷ்ண ஆஸ்ரய கிருஷ்ண பலா கிருஷ்ண நாதசபாண்டவ-என்று-இவன் பிறந்த பின்பு யுத்தோன் முகமாய் இருந்த படி–    இவனை கண்டு வைத்து  கடுக நீராட்டி கொடாதே ,-நடுவே எருத்தை இருத்துவதே –
தம் கொம்பினுக்கே-அம் கொம்போடே பொரலாம் ஆகில் ,  இக் கொம்புகளோடே பொருதல் என்றே வேணும் என்று பொருதான்
கரு மாறி பாய்ந்தாலும் பேற்றுக்கு தக்கது போராதாய் இருக்கிற படி
ஜனகானாம் குலே கீர்த்தி மா ஹரிஷ்யதி மேசுதா–என்னும் படியே  –சீதை பிராட்டியால் ஜனகன் குலத்துக்கு கீர்த்தி உண்டானது போல் –பால காண்டம் -68-21–நம் கொம்பினுக்கே  அக் குலத்தை எல்லாம் உண்டாக்க பிறந்த படி-
—————————————————————-
ஸ்ரீ கந்தாடை அப்பன் திருவடிகளே சரணம்
ஸ்ரீ பெரியவாச்சான் பிள்ளை திருவடிகளே சரணம் .
நம் ஆழ்வார் திருவடிகளே சரணம்.
பெரிய பெருமாள் பெரிய பிராட்டியார் ஆண்டாள் ஆழ்வார் எம்பெருமானார் ஜீயர் திருவடிகளே சரணம் .

Posted in Acharyarkall, திரு விருத்தம், பெரியவாச்சான் பிள்ளை, ஸ்ரீ நம் ஆழ்வார், Namm Aazlvaar, Prabandha Amudhu | Leave a Comment »

ஸ்ரீ ரகுவீர கத்யம்-2- ஸ்ரீ வேளுக்குடி ஸ்வாமிகள் ..

September 23, 2011

ஜனகன் ஆறாவது சீதை பிராட்டி கலப்பை நுனியில்-சதானந்தர் ராஜ சபை-அறிமுகம்-

அறிமுகம் பண்ணும் பொழுது -அகல்யை -சதானந்தர் தாய் சாபம் தீர்த்த பெருமாள் என்றதும் தான் நிமிர்ந்தார்..

நின் அன்னை சாபம் முடிந்தனன்..–வில்லை பார்த்து வர சொன்னார் பெருமாளை-எடுத்து கண்டனர் இற்றது கேட்டனர் .
கண்ட பரசு கோதண்ட பிரகாண்ட கண்டன முறித்த -பூஜை தண்ட -வில் இருத்து மெல் இயல் தோய்த்தாள் என்னும் —
பெண் கொடுத்து பெண் வாங்குவது   எல்லாம் நம் ஐயனை கேட்க்க வேண்டும் –ஆண்டாள் நந்தனிடம் பிரார்த்தித்து
கண்ணனை -சீதா கோஷ்ட்டி –பெரியவர் என்ற மரியாதை உடன் அபார ஆனந்தம் உடன் தசரதன் வர —
சண்ட கர கிரண–மண்டல போதித்த புண்டரீக வன -தாமரை காடு மலர்ந்தது — ருசி லுண்டாக லோஷன -அழகை பறிக்கும் திரு கண்கள்
சீதை கிடைத்த ஆனந்தத்தால் விகசித்த திரு கண்கள்–ப்ரஹஸ் பதி ஸ்தானம் வசிஷ்டர்–மண் மகள் அறிந்திலள் வண்ண சீர் அடி-சீதை பிராட்டி நடக்க பொன் துகள் சிந்துமாம்–காந்தச்தே –ஜகன் மோகினி -இயம் சீதா மம சுதா –சக தர்ம சரிதவ –பிரதீஎஷா –பத்ரந்தே-பாணிம்
கை காட்டி-ஸ்ரீதரன் செய்ய தாமரை கண்ணன்–பிராட்டி அடைந்தபடியால் தாமரை கண்ணன்– ருசி லுண்டாக லோஷன ஜனக ஹிருதய சங்கா -சந்தேகம் இருந்ததாம்-கல்யாணம் ஆகுமோ-அத்ரி அனுசூயை கதை சீதை சொன்னாள் பின்பு–கவலை கடலில் ஜனகன் விழ -சிந்தார்த்வ ஆர்ணவம்–சங்கை போக்கி –பரிகிரித நிகில நர பத்தி வரண–அரசர் விலக்க பட்ட –

சமுஜித கர தல -விளையாட ஏற்ற திரு கரம்—இயம் சீதா -இவளை பார்-பின்பு திருப்பினால் திருப்பிக்கோ–யாரை பார்த்தும் சீதை -இவளை காட்டி –அழகை குறிக்க சீதா -குல பெருமை மம சுதா மம காரம் விட்டவனின்  மம காராம் –சக தர்ம -தர்ம மார்க்கம் நடக்கா விடில் இடித்து திருத்துவாள் –பாலை குடிக்க காலை பிடிப்பார் உண்டோ– இவள் கையை முதலில் சொல்லி உன் கையால் பிடி–உயர்ந்தது -அபய ஹஸ்தம் இருவருக்கும் -பாபம் கண்டு பயப் படாதே-அஞ்சேல்-அவன்–அவனை கண்டு பயப் படாதே –ச்வாதந்த்ரம் கண்டு பயப் படாதே –ராவணன் கோஷ்டியா விபீஷணன் கோஷ்டியா –அவள் பார்த்து சேர்த்து வைக்கிறாள்–செம் தாமரை கையால் -அவளுக்கு -அணி மிகு தாமரை கை அந்தோ அடிசியோம்-இவனுக்கு ..
சத கோடி -ஸ்லோஹம் அடுத்து பரசு ராமர் வந்த சரித்ரம் –சதகுணா-பெருமை பிடித்த -பரசு முனி கர -கையில் அவனதம தலை குனிய வைக்க முடியாத வில் நிஜ தனுஸ் ஆகர்ஷன -வாங்கி நான் ஏற்றி–எதன்பேரில் அம்பை விட -அமோஹமான அஸ்தரம்-புண்யம் மேல விட சொல்ல — பாரமேஷ்த்யா –கருது கர -தஷன் பரசுக்கும் சண்டை-சிகர கந்துக -கைலாச பந்து போல் ஆக்கின இராவணன்-உன்முக ஜகத் நலிந்த ஹரி தந்தி ஐராவதம் சித்த தந்தி தந்தம் தந்துர -குத்தி மேடு பள்ளம் படைத்த உடல்  ..தச வதன –கமன குசல -அடக்கும் கார்த்த வீர்ய அர்ஜுனன்–பாகிஷமதி பட்டணம் கூண்டில் பூச்சி போல் ராவணனை வைத்தான் -அங்கதான் சொல்லிய கதை–வாலி கையில் பிடித்த கதையும் சொல்லி நீ எந்த ராவணன் கேட்டான்–தச சத புஜம் ஆயிரம் கைகள்—இருபத்தொரு ஷத்ரியர்  மூ ஏழு கால் போக்கிய புனிதன் –ருதிர சர ஆறு போல் ஓட பிரித்த குளம் பித்ரு தர்பணம் -தர்ப்பித்த பித்ரு ப்ருகு பத்தி –சுகத்தி விகதி கர -நல வழி போகாமல் அம்பு விட்டவன் -சொல்லி பால காண்டம் முடிக்கிறார்
ராமனை பட்டாபிஷேகம் -செய்ய மக்கள் ஆசை கொள்ள -தசரதன் -குணங்கள் உடைய பிள்ளை பெற்ற ஒரே தப்பு-

பட்டாபிஷேகம் பண்ண ஆனந்தம் உடன் முடிவு செய்ய -புடவை தலைப்பு பட்டதோ என்ற சங்கை வந்தாலும் தீர்த்தம் ஆடும்
ஆச்சர்ய சீலன்-கொபிமார் கோய்சகத்தில் கன்னலாம் கண்ணன்-பத்து மஞ்சள் வாங்க கண்ணன் முதுகு தான் கோபிகளுக்கு –
ராமனை மக ரிஷிகள் திரு அடியில் காணலாம்–பாரதேவா ராமாவா ஓன்று தான் கைகேயி-கலக்கிய மா மனதினாளாய் கைகேயி
வரம் வேண்ட நம்பிள்ளை-எங்கோ பிறந்து எங்கேயோ வளர்ந்தாள் கூனி –இரவு முழுவதும் பேசி-வா போகு வா முன் அழகு பின் அழகு சேவித்து வயசு குறைந்து–anR^ita bhaya mushhita hR^idaya pitR^i vachana paalana pratiGYaavaGYaata
yauvaraajya !–கண்ணுக்கு படாமல் போன-பித்ரு வசன பாலன–கண் வைக்க வில்லை யுவ ராஜ்யம் –முசித ஹிருதயம்-அநிர்த்த பயம் –

வார்த்தை போய் ஆக கூடாது என்று -மாற்று தாய்–ஈற்று தாய் -கூற்று தாய்-சீற்றம் இல்லாதவனை பாடி பற சீதை மணாளனை பாடி பற -ஈற்று தாய் -கௌசலை/மாற்று தாய் -கைகேயி–கூற்று தாய் -பாயாசம் கூறு உண்டு பெற்றதால்-சுமித்ரை-உன்னை வேண்டாம் என்ற நாட்டில் இருக்காதே -காடு அழைக்கிறது –சொல்ல கொடிய வனம் போனான்-உன் மன்னவன் பணி இது-நும் பணி மறுப்பனோ–அப் போது அலர்ந்த செம்தாமரையை வென்றது அம்மா -இருட்டு ஏற சந்தரன் பிரகாசிப்பது போல் ராம சந்தரன் ராஜ்ஜியம் இல்லை என்றதும் ஒளி மிக்கு இருந்தானாம்.. –தாய்க்கும் உபதேசித்து-வினதை சிறுவன் அமிர்தம் கொண்டு வரும் பொழுது மங்களம் அருளியது போல் ஆசீர்வாதம்-சீதை பிராட்டி -மூட்டை கட்டி வைத்து இருக்கிறேன் வன வாசம் முன்பே அறிந்து இருந்தேன்-காடு நாடு சொர்க்கம் நரகம் எது -கதை-நின் பிரிவினும் சுடுமோ காடு–அடுத்து லஷ்மணன் –பரதனை தம்பி சத்ருக்னனை பிள்ளை ஆக பார்த்து கொள் சொன்னாயே -சீதை பிராட்டி மூலம் சரண் அடைந்து சுற்றம் எல்லாம் பின் தொடர தொல் கானம் அடைந்தவன்–நின்னையே மகனாய் பெற பெறுவேன்–உன்னையும் உன் அருமையும் உன் நோயின் வருத்தமும் பாராமல் என்னையும் என் மெய் உரையும் -கொண்டு –பாராளும் படர் செல்வம் பரத நம்பிக்கே அருளி–பிரணவமே நடந்து போல்–திரு அடி நிழலில் இருக்க பயம் இன்றி நடந்தார்கள்–உன் அடி கீழ் அமர்ந்து புகுந்தேனே –வந்து நின் பள்ளி கட்டில் கீழே -பயம் நீங்க மனசு அளவில் நெருங்க வேண்டும்..நிஜாத ராஜ சௌக்ருத சூசித சௌசீல்யம்-சாகர –குகன் உடன் கலந்து -ஏழை ஏதலன் கீழ் மகன் என்னாது இரங்கி மற்று அவர் இன் –தம்பி பறை சாற்றி கொண்டு..சுருங்கி பேர புரம்–அவன் நம்மை பற்ற வரும் பொழுது தோஷமும் விலக்கு இல்லை -நாம் அவனை கூட நினைக்கும் பொழுது நன்மையையும் தீமை ஆகும் –குகன் பெருமாள் பக்கலிலும் பரதன் பக்கலிலும் காணலாம் –லஷ்மணன் குகன் குகன் பரிக்ரகம் சுற்றி வர -ஒரு நாள் முகத்தில் விளித்தாரை  அவன் அழகு படுத்தும் பாடு –கல் ஆணை மேல் கண் துயில கற்றனையோ–காகுத்தா கரிய கோவே –இயன் கான மரத்தின் நீழல்-பட்ட மரம் அடியில்–தேன் உள தினை மா உள புனல் ஆட கங்கை உள நாய் உளன்–ஆராதனைக்கு சுலபன்-மலை பெய்து கடல் உசருமா -சம்பந்தமே கருதி –அந்ய பூர்ணா

தூய அன்பே வேண்டும் –எதையும் எதிர் பார்க்காமல் -போர் பெரும் கோலம் இல்லை நீர் பெரும் கோலம் உடன் பரதன் –பாகவத அபசாரம் பொறுக்காதவன் பெருமாள்–

கொண்டாய் கொண்ட கோதை–ராஜா செய்ய வேண்டிய விஷயம் எல்லாம் கேட்டான் -முன்னோர் வலி முறை நீ தான் மாற்ற மூர் பட்டாய் சரி படுத்தி ராஜ்ஜியம் சமர்ப்பிக்க வந்தேன்-ராமானுஜன் தப்பவே மாட்டான் ராமன் தப்பு பண்ணினாலும்..–உன் மாமனார் போய் விட்டாரே-தனக்கு தகப்பன்-லஷ்மணன் தண்ணீர் பந்தல் வைத்து போனாரே -பாதுகை ஈந்தார் -அநந்ய சாசநீய -யாராலும் சாசனம் பண்ண முடியாத பெருமாள்-பரதன் சரணம் பலிக்க வில்லை அனுசரணை ஆனா பொழுதில் பண்ண வில்லை–யாம் வந்த கார்யம் ஆராய்ந்து அருள்-எதற்கு வந்தோம் சிற்றம் சிறு காலையில்-கொள்வான் இல்லை கொடுக்க வந்தேன் -அசடு பட்டம் கட்டி கொள்ள வில்லை பரதன் போல் ஆண்டாள்–பிரணத பரத -மகுட தட-சுகடிதட -நிர்வர்தித்த மரவடியை தம்பிக்கு வான் பணயம் வைத்த் பாதுகைக்கு மதிப்பு அதிகம்–நந்தி கிராமம் காத்து இருந்தான் — சித்ர கூடம் .இருப்ப சிறு காக்கை முலை தீண்ட …அத்திரமே கொண்டு  எரிய அனைத்து உலகம் திரிந்து ஓடி —ஹச்த்ரம் கொண்டு காகாசுரன்- கிடந்த தோர் கிடை அழகு பெருமாளை பார்த்து சீதை பிராட்டி-சுக சுகத பரந்தப -ராம பானம் கருணை அதிகம்-ஜெயந்தன் திரும்ப சரண் அடைய திரும்புகிரானோ பார்க்குமாம்–பிராட்டி சந்நிதியால் காக்கை தலை பெற்று போனது–சீதா சரித்ரம்-

பிசித ருசி-மாமிச ருசி படைத்து விகித துரித வலமதனை தனயன்-இந்த்ரன் பிள்ளை–பலி புகு -பலி புசிக்கும் காக்கை- அனு கதி சர-சயன தருண சகல
பரிபதன -சகல சுர-  முனிவர மகா அஸ்த்ர சாமர்த்தியம் –வால்மீகி இந்த கதை அடையாளமாக சுந்தர காண்டத்தில் வைத்தார் வைதேகி கேட்டு அருளாய்-இவர் இங்கேயே கத்யத்தில் அருளுகிறார் -இங்கு நடந்தது தானே —
தண்ட காரண்யம் புகுந்தார் அடுத்து தபோ பவன்  ஜங்கம பாரிஜாதம் போல் நடமாடும் பாரிஜாதம் பெருமாள்-பிரார்த்தனை ரிஷிகளுக்கு நிறை வெற்றி-விராதன் சீதை தும்புரு-கந்தர்வன் -குபேரன் சாபம்–விராதனை முடித்து -ஷரீப பருத்து -மான் தோல் உடுத்திய ரிஷிகள்- பகு பல மக கலமா ரஜிசர மிருக ரஷாசர் மிருகம் போல் யாக யக்சம் கெடுக்க -வேட்டை ஆடி ரஷித்து கொடுத்தார் பெருமாள்- -திரிசர்-மூன்று தலைகள் நிராச  கரன் தூஷணன் வர -சூர்பணகை வர -கொல்லை அரக்கியை மூக்கு அறிந்து —
சோஷன-கோஷிக்க -கர தர மிக கொடிய கண்டன சண்ட பவன் சூறாவளி காற்று போல் -சண்ட மாருதம்  –நல வன கோர புள் காட்டையானை புகுந்து முடித்து போல் -ஏக வீரனாய்-அகாய சக சூரன் அநபாய சாகாசன் –சீதை பிராட்டி ஆலிங்கனம் சந்தான கரணி–ஆனந்தமாக -பட்டு தெரிந்தால் போல் ரிணம்–சத்ரு காந்தாரம்-ஆண் உடை உடுத்திய பெண்-புருஷோத்தமன் சொல்ல வைத்தான்-வீர பிறன விழுப்புண் -திட தர பரிலம்பன -மைதிலி -முகித மைதிலி -தர்சனம் கண்ட மைதிலி நெருக்கி அணைக்க – நித்ய ஆலிங்கனம் asahaaya shuura !
anapaaya saahasa !
mahita mahaa-mR^itha darshana mudita maithilii dR^iDha-tara parirambhaNa
vibhavaviropita vikaTa viiravraNa !
எங்கு உனக்கு ஆனந்தமோ அங்கு பர்ண சாலை கட்டு–ச்வாதந்த்ர்யம் என் தலையில் காட்டுகிறாயே -சுய போகய புத்தி தவிர்க்க வேண்டும் –

ஏக சக்ராபதி அவனே -யானும் நீயே என் உடைமையும் நீயே –அகம் சர்வம் கரிஷ்யாமி ஏவி பணி கொள்-அஹம் அன்னம் அஹம் அன்னம் அஹம் அன்னம் –படியாய் கிடந்தது உன் பவள வாய் காண்மினே –கைங்கர்யம் பண்ணி நேராக ஆனந்தம் இல்லை அசித் போல் பார தந்த்ர்யம் வேண்டும் -சொத்து ஸ்வாமி பாவம் மாறாடாமல் –பஞ்சவடி-எதைச்சையாக சூர்பணகை வர -ஹாஸ்ய ரசம் வால்மீகி -இங்கு வைத்தார் கண்கள் நீண்ட அப் பெரிய வாய கண்கள் அவனுக்கு -இவளுக்கு சிறிய /இடை /ராமனுக்கு தெரியாது சாமுத்ரா லஷணம்/குழல் கருப்பு செம் பட்டை அவளுக்கு /சுச்வரம் குயில் போல பெருமாள் பைரவாஸ் சுர தகரம் போல் /கொல்லை அரக்கியை மூக்கு அறிந்த –கர தூஷணர்–தமயனை தலையும் தங்கையை மூக்கும் தடித்த எம் தாசரதி-தருனவ் ரூபா சம்பனவ் புண்டரீக விசாலாட்ஷா -கொண்டாடினாள்-ரத்தம் கொட்டி கொண்டு இருக்க அழகுக்கு தோற்று-  அனவரதம் ராம கதை அருளும் அவன் வாழியே -நித்ய படி-கர தூஷணர் கட்டத்தில் தான் யுத்தம் உதவ சேனை திரட்டி போன ஐதீகம்-

ஆழ்ந்த பாவம்-அதனால் தான் ஆழ்வார்–பக்தி கலக்கம் தெளிந்தவன் ஞானி –பக்தியில் ஆழ்ந்து நம்மையும் ஆழ்த்துவார்கள் —
அகம்பனன் தப்பி ராம பிரபாவம் -நடுக்கம் இன்றிபேச -புடவை சுத்தி ஸ்திரீ என்று விட்டதால் தப்பி -மாரீசன்-பொன் மான்-
வேணும் என்று சிறை கொள்ள போகிறாள் பிராட்டி-மாரீச மாயா மிருக -தர்ப ஆசனம் -மான் தோல் போட்டு கோல ஆசை-ஒரே வரியில் முடித்தார் இதில்–ரா ஆரம்பித்த அனைத்திலும் பயம் மாரீசன்- -தாடகை வதம் தொடக்கி–விழுந்தாலும் பின் பக்கம் விழும் ராவணன்–பிரயோஜனாந்த பரர போல் அம்மான் இருக்க அம மானை கேட்டாள்–வான் தமிழ் மா முனி கொடுத்த வரி வில் வாங்கி–சிலை வணக்கி மான் மறிய எய்தான் தன்னை தில்லை சித்ர கூடம் தலை வணக்கி  திரிவதால் லோகம் பாக்கியம் பெற்றது –பூவினும் எளிய புஷ்ப ஹாச திரு அடிகள்-இல்லை தலை போட்டு-அன்று இல்லாமல் போனேனே இருந்தால் தலை வைத்து பெருமாள் திரு அடி சுடுவதை தடுத்து இருப்பேனே -ஆர்ஜவமே வடிவு எடுத்த பிராட்டி அனைத்தையும் கபட சந்நியாசி இடம் சொல்ல -ஜனக குல சுந்தரி-என்றோ ராமனின் தர்ம பத்னி என்றோ சொல்லாமல்  தசரதன் மானாட்டு பெண் சொல்லி கொண்டாள்–ஜடாயு தடுக்க -சந்திர ஹாசம் வாளால் வெட்டி-விக்கிரம  யசோ லாப -யஜஸ் -பெற -விக்ரீத விட்டு விட்ட –ஜீவித உயிர் விட்டார் –தேக அந்திம சடங்கு பண்ணும் ஆசை-லசித -அடையாளம் பக்த ஜன தாஷிண்யம் புரிந்து கொள்கிறோம் ..-கோதாவரி கை கூப்பி செய்தி சொல்ல சொல்ல -தூய பேரு நீர் யமுனை- தூய்மை இழந்தது–கைங்கர்யம் இழந்தது–கோதா பெயரை கொண்டு பிராய சித்தம் பண்ணி கொண்டதாம் –வனே வாச சீதா நஷ்டா ராஜ்ஜியம் போனாலும் வன வாசம் வந்தாலும் சீதை தொலைத்தும் பறவை அரசனை இழந்தேனே –பல்லாண்டு பாடினார் அந்த சமயத்திலும் –ஆயுஷ்மான் பவ –கச்ச லோகாம் ஆணை இட்டு அருளினான்–

திரு புள் குழி விஜய ராகவா பெருமாள் ஜடாயு புஷ்கரணி தாயார்மாறி இருப்பார்கள்-ஸ்ரீ தேவி அக்நி வேகம் தாங்காமல் பின் இருந்து சேவை சாதிக்க –
கல்பித -கபந்தன்-வஜ்ராயுதம் கொண்டு தலை போனவன்-முடித்து -வழி பெற்று-ராம்தேக் ஆஸ்ரமம் பஞ்ச அடி இருந்த இடம்-நாக்பூர் பக்கம்-பத்ராசலம் அருகிலும் பஞ்சவடி -கோதாவரி இரண்டிலும் உண்டு–கபந்தனை கொன்ற இடம் அஹோபிலம்-மேற்க்கே கொடு போட்டால் கிஷ்கிந்தை வரும் ஹம்பியும் அஹோபிலமும் -சபரி வழி ரிஷ்ய முக பர்வதம் காட்டி -சுக்ரீவன் தோழமை –கல்பித விபித்த பாவ -தேவ தன்மை திரும்பி பெற்ற கபந்தன் ஸ்தோத்ரம் பண்ணினான் பெருமாளை
சம்சார சாகரம்–சீதை போல் ஜீவாத்மா -மனச பத்து இந்த்ரியம் படுத்தும் பாடு-ராமனை பற்றி சொல்ல திரு அடி போல் ஆச்சார்யர்-கணை ஆழி போல் சங்கு சக்கர லாஞ்சனை–என்னையும் என் உடைமையும் சக்கர பொறி ஒற்றி கொண்டு நின் அருளே புரிந்து இருந்தேன் -மனச கேட்கிற படி நாம் உழல்கிரோம்சீதை அவனுக்கு இணங்க வில்லை /பரமாத்மா நம்மை அறிவான் இரண்டு வாசி –திரு அடி தேர்ந்துஎடுத்துகொடுதது -பிராட்டி வைபவம் இவருக்கு காட்ட பர கத ச்வீகாரமே ஏற்றம்-பிராட்டி காட்ட கண்டார் -காட்டவே கண்ட –திரு கமல பாதம் வந்து என் கண்ணின் உள்ளன ஒக்கின்றதே

இவர் கண்ணை செம்பளித்து கொண்டு இருந்தாலும் உள்ளே வந்து காட்ஷி கொடுக்க –சென்றதாம் என் சிந்தையே அடுத்தது–முதல் முயற்சி ஸ்வாமி உடையது தான்-வந்து உனது அடியேன் மனம் புகுந்தாய் புகுந்ததின் பின் வணங்கும் என் சிந்தனைக்கு இனியான் –துல்ய சீல வயோ விருத்தாம் -சீல குணம் வயசில்–விருத்தம் குலம்–கண் அழகுக்கு -அசிதேஷிணா ஒப்பு இல்லை- – மனசால் பெருமாளும்பிராட்டியும் சேர்த்தி சேவித்து -நெஞ்சமே நீள் நகராக –கமல கண் -செம் தாமரை கண்–சந்திர சூர்யன்-ராவணன் விபீஷணன்-நிக்ரகம் அறியாத பிராட்டி–இப் பொழுது தான் ஸ்ரீ வைஷ்ணவர் திரு அடி–ராம தூதன் ராம தாசன்– பெரிய பெருமாளுக்கு கவசம் சாத்தி பிராட்டி பெருமை பாடுவேன் -வெடிக்க வெடிக்க மீண்டும் -பாட பட்டர்  –தெளிவிளால் இவளை என் நினைந்து -என் திரு மகள் சேர் மார்பனே என்னும் என் உடைய ஆவியே என்னும் –என் பிராட்டி உடன் சேர்த்து -என் திரு மகள்-பட்டர் -நேர் அடி தொடர்பு இல்லை ஸ்ரீ தனம் நான் நீர் என் தாயாரை கை பிடித்தவர் -தசமி பகல் பத்து பத்தாம் நாள் -அமர்ந்த தாயார் திரு கோலம்-நம் பெருமாள் -பட்டரை-அருள பாடு சொல்லி -நம் நாச்சியார் விழி விழிக்க ஒண்ணாது உம்மால்–ஐஸ்வர்யம் அஷய கதிம் பரம பதம் வா அஞ்சலி–லஜ்ஜையால் வெட்கி குனிந்து இருக்கிறாள் கொடுக்க இன்னும் ஒன்றும் இல்லையே –மைதிலி -லகுதரா ராமஸ்ய கோஷ்டி-செம் தாமரை கை அவள்-துஷ்கரம் -இன்னும் இருக்கிறாரே பிரிந்து -கடின சித்தம் –ராவணன் வர -திருத்த உபதேசம்–இருவரையும் திருத்துவாள் -உபதேசத்தால் மீளாது போது நம்மை அருளால் திருத்தும் அல்லி மலர் மகள் போக மயக்குகள் அவனை அழகால் திருத்தும் –  ஓடக் காரன் நதி நடுவில் ஓடம் ஏத்தி -கூலி கொள்வாரை போல் –தயை தேவி அவன் கண்ணில் புரை பட-நம் பாப்பம் கண்ணில் படாமல் பண்ண வைக்கிறாள்-அகில ஜகன் மாதரம் அஸ்மின் மாதரம் அபிமத அநுரூப தாம்பத்யம்
மிருத சஞ்சீவனம் ஸ்ரீ ராமாயணம் -கதை சொல்லி திரு அடி பிராட்டியை ஆசுவாச படுத்து மதுர வாக்கியம் கேட்டு சகித்து நிற்க –

கணை ஆழி கொடுக்க –உடல் நடுங்க பெருமாளை ஆலிங்கனம் பண்ணுவது போல்- நெடு வீணை முலை மேல் தாங்கி மெல் விரல் சிவப்புஎய்த —
-நால் ஐந்தும் ஆறு ஐந்தும் நமக்கு அளித்தான் வாழியே -கண் முழித்து பார்த்து -நேரில் இல்லாததை உணர்ந்தால் என்ன ஆகும் –
அடையாளம் எல்லாமுரைகிறார்-அழகை சொல்ல முடியுமா –படி எடுத்து உரைக்கும் படி இல்லை அவன் படி -இருக்கிறான் -சந்தோசம்-பிரிந்து இருக்கிறோமே வருத்தம்-சிட்டிகை கூட கழற்றி ஆலிங்கனம்-அகல கில்லேன் இறையும் என்று –ஒரு நிமிஷம் பிரிந்து இருக்க மாட்டேன்- ஒரு மாதம்-அவள் இதிலும் பிராட்டி வைபவம்–ஒரு நிமிஷம் கோடா இருக்க முடியாமல் துடிக்க வைக்கும் வைபவம் அவளுக்கு -லகு தர ராமஸ்ய கோஷ்ட்டி-பாவனா வாயு குமரன் பரிஸ்வங்கம் ஆலிங்கனம் பெருமாள்-இரண்டு உயிர் கொடுத்த உமக்குஓன்று தான் கொடுக்க முடிந்தது என்று ஆலிங்கனம் செய்தார் பெருமாள் —
30௦ நாள் குள் அனைத்தும் முடிக்க வேண்டும்-சரியாக நடந்தது –கடல் தாண்ட  ஒரு நாள் /கிஷ்கிந்தை வர மூன்று நாள்  /ராமன் இடம் பேசி முடிவு எடுக்க -1 நாள் சேது சமுத்ரம் வர 12 /சமுத்திர ராஜன் சரண் மூன்று நாள் ஆக 19 அணை கட்டி முடிக்க 5 நாள் –பரதன் 14 வருஷம் கெடுவும் சரியாக முடியும் –அகித சகோதர -சர்வேஸ்வர பாவ -அகிதம் விரோதி -சகோதரன் ரஷ்க பரிகிரகமஎற்று கொள்ள –ஹிரண்ய வதை படலம்கம்பன் இங்கு வைத்தார் ராவணன் கால சோதித்த -வினாசகாலம் நல்லோர் பேச்சு ஏறாது -விபீஷணன் கோடரி காம்பு போ சொன்னதும் நான்கு பேர் உடன் கதை கையில் ஆஜ காம -ஒரே முகூர்த்தம் யஷ ராம –சுக்ரீவன் மூலம்–ராம பக்தி தூண்ட குரன்குழல் எதிர்க்க -விபீஷணன் ஆகாசத்தில் கால் பாவாமல் நிவேதத மாம் ஷிப்ரம் மகாத்மா –நின்றவா நில்லா நெஞ்சு-பெருமாளுக்கு கொள்ள எப் பொழுதும் திரு உள்ளம் தான் -குற்றம் தன தலையில் கொண்டு–ராஷசர் தம்பி-சுக்ரீவன் பேச பெருமாள் திரு முகம் கன்னி போக -திரு அடி- நீதி சாஸ்திரம் -வச்யாமி எதார்த்தம் ராம கெளரவம்–எனக்கும் சொல்ல லாம் படி -பெருமாள் சொல்ல –யார் பேச்சிலும் சம்மதம் இல்லை-கெட்டவன் கை விடு/நல்லவன் கை கொள் -தீயவன் ஆனாலும் கை கொள்வேன்-இரண்டு வாதத்திலும் பாதி கொண்டு–ராமனின் தர்ம சாஸ்திரம் இது தான் சுக்ரேவன் மூலம் கொண்டார்-விசம்பாதி சசிதிவ விவித சசிதிவ -மந்த்ரிகள் வார்த்தை–சுக்ரீவன் சொல்லிய பொது பெருமாள் திரு முகம் கன்னி போக குரங்குகள் கொஞ்சம் குறைத்து சொன்னதாம் அப் பொழுது ஒரு சிந்தை செய்து–அனைவரையும் ஒத்து கொள்ள வைத்த -வெளி இட பட்ட சர்வேஸ்வர பாவம்—அங்கதான்-கருத்து பிரயோஜனம் பார்த்து சேர்த்து கொள்ள வேண்டும்/சரபர்-ஒற்றர் அனுப்பி இவனை பற்றி-நேரில் வந்தான் -வெட்ட வெளியில் ஜாம்பாவான் தப்பானா தேசம்காலம் /மைந்தன் ராவணன் பற்றி இவனென்ன நினைவு என்று அறிந்து கேட்டு பண்ண வேண்டும்-திரு அடி-ராஜ்ஜியம் எதிர் பார்த்து வந்தான் சுக்ரீவன்-அரசு கிடைத்தால் சீதை கிடைத்தது போல் தான்-அனைவரையும் சமாதானம் படுத்தி -திரு அடியில் சரண் அடைந்த விபீஷணனை காத்த ராமன் சரண் அடைந்த சுக்ரீவன்அவனை காக்க பேசுகிறான்–குரங்கு கதை சொல்லி –மனிசன் புலி குரங்கு-புறா கதை சொல்லி–வேடன் மிதுன புறா-ஒன்றை கொல்ல–தானே விழுந்த கதை-நானும் சீதை வேடன் ராவணன் -ஒன்றை கொன்றான் திரும்ப வேடன் வரவில்லை தம்பி வந்தான் சரண் அடைய வில்லை உயிர் கொடுத்து -இங்கு கை தான் கொடுக்க போகிறேன் -புறா கிடைத்த பெயராவது வேண்டாமா -இன்னும் சுக்ரீவன் -தன பலம் காட்டி பெருமாள் விரல் நுனியால் அனைத்தையும் முடிப்பேன்-நரசிம்க அவதார நினைவு பின்னாட்டபெருமாள் உள்ள அன்பால் பேசுகிறான்-நோய் நாடி நோய் முதல் நாடி -இரண்டாவது வார்த்தை பேசி அறியாதவன் மூன்று வார்த்தை -மித்ரு பாவேன

வந்தாலும் கை விட மாட்டேன்–தோஷதோடு வந்தாலும் – விட்டே வர சொன்னான் கண்ணன்-சர்வ தர்மான்பரித்யஜ்ய –உரை இடாத பெருமாள்-அங்குள் விரல் நுனி நகத்தால் முடிப்பேன்-உகிர் தளத்தில் வஊன்றினான்  உரத்தினில் கரத்தை வைத்து -நினைத்தால் பண்ணி விடுவேன் குரங்கு கூட்டத்து தலைவனே நான் நினைக்க நீ தலைவன் –விரதம் மம
வாதம்/விதண்டா/ஜல்பம்/அபிநிவேசம்-நான்குமின்றி–விபீஷணனோ ராவணனோ வந்தாலும் கூட்டி வா -சத்ய விரதம்-தீஷை-நின்னோடும் எழுவர் ஆனோம் –காதல் ஐய–இளையவர்க்கு அளித்த மௌலி என்னையும் அருளி-செல்வா விபீடணுக்கு வேறாக நல்லான் –அன்று ஈன்ற கன்று போல்—எருது கெட் டார்க்கும்  ஏழு கடுக்காய் –மா முகிலே பார்த்து இருக்கும் அநந்ய கதித்வம் இல்லையே சரண் பலிக்க வில்லை –ஆச்சார்யர் தான் உபதேசிக்கவும் அனுஷ்டிக்கவும் அறிந்தவர்-மூன்று நாள்கள் கிழக்கு பக்கம் கிடந்தான் தர்ப சயன பெருமாள்-கண்ட பேர் இடம் அடியேன் சொல்லாதே லஷ்மணன் சொல்ல -சாகரம் தொஷமிஷ்யாமி வில்லை கொண்டா -வில்லை மட்டும்  அஸ்தரம்-சின்ன அஸ்தரம்-பெரிய அஸ்தரம்-கால தாமதம்-ஒரு தொழிலாளி இன்னும் ஒரு தொழிலாளி யை விட்டு கொடுக்காமல் இருவரும் படுக்கை தான் –உன் விரோதி முடிக்க நான் ஏற்றினேன் பிரதி சயன பூமிகா வேஷம்-மூஷித பயோதி பழனம் -அழகிய மணல் திட்டு-பெருமாள் சயனித்தால்–பிரளய சிக்கி-அக்னி ஒத்த பானம் -பயந்து ஓடி வந்த சமுத்திர ராஜன்-நலன் நீலன் தொட்ட பாறை மிதக்கும் பிரபல -சீமா சீமான்தித்த சமுத்திர -வகுடு எடுத்தால் போல் சமுத்ரம்-பாறை கல்லால்-ரிபு விரோதி-கலக்கம் நினைவு வந்து துள்ள ஆரம்பித்ததாம் குரங்குகள்
கபி குல கர தல -கல் பஞ்சு போல் ஆனதாம் துலித -சேது பத அணை வழி- சீமா எல்லை வகுடு போல் இருந்ததாம்-

குரங்குகள் மலையை நூக்க–குளித்து தாம் புரண்டிட்டு ஓட -மலை குறைவு –கைங்கர்யம் பங்கு கொள்ள குரங்குகள் தூக்க –
குண்டூசி மரம்-குரு சிஷ்யர் கதை–சலமில அணிலம் போல்–அரங்க மா நகர் உளானே ஒன்றும் செய்ய வில்லை இருந்தும் கை விடாதே —
கொத்தனார் சித்தாள் -போல் அணில் எவிற்றாம் குரங்குகளை-போட்டி போட்டு கொண்டு கைங்கர்யம்-மல்ல முந்நீர் -கொல்லை விலங்கு பணி செய்ய –
குரை கடலை அடல் அம்பால் மருக எய்தி–ஜா கோஷம்-வில் நாண் கோஷம்–தரு மிருக குரங்கு-நிருத்த-லங்கா -அந்த புற பெண் நடுங்க ஆடுவது போல்- ஒலி தான்-உபதேசம் ஆச்சார்யர் போல்  –உபதேச தேசிக -சாரங்க வில் நாண் ஒலி சார்ங்கம் உதைத்த சரம்–இரவும் பகலும் சண்டை -ஏழு நாள்
இந்திர ஜித் நக அஸ்தரம்-கட்டு பட -கருடனை பிரார்த்தித்து -ககன சர ககன கிரி-கரி மத மேரு மலை போல் பறந்து வரும் கருடன் –நிகம் மய வேதாத்மா வேத மயன்-

maithila nagara sulochanaa lochana chakora chandra !
khaNDa-parashu kodaNDa prakaaNDa khaNDana shauNDa bhuja-daNDa !
chaNDa-kara kiraNa-maNDala bodhita puNDariika vana ruchi luNTaaka lochana !

mochita janaka hR^idaya shaN^kaataN^ka !
parihR^ita nikhila narapati varaNa janaka-duhita kucha-taTa viharaNa
samuchita karatala !
shatakoTi shataguNa kaThina parashu dhara munivara kara dhR^ita
duravanama-tama-nija dhanuraakarshhaNa prakaashita paarameshhThya !
kratu-hara shikhari kantuka vihR^itimukha jagadaruntuda
jitaharidanta-danturodanta dasha-vadana damana kushala dasha-shata-bhuja
nR^ipati-kula-rudhirajhara bharita pR^ithutara taTaaka tarpita
pitR^ika bhR^igu-pati sugati-vihati kara nata paruDishhu parigha !
anR^ita bhaya mushhita hR^idaya pitR^i vachana paalana pratiGYaavaGYaata
yauvaraajya !
nishhaada raaja sauhR^ida suuchita saushiilya saagara !
bharadvaaja shaasanaparigR^ihiita vichitra chitrakuuTa giri kaTaka
taTa ramyaavasatha !
ananya shaasaniiya !
praNata bharata makuTataTa sughaTita paadukaagryaabhishheka nirvartita
sarvaloka yogakshema !
pishita ruchi vihita durita vala-mathana tanaya balibhuganu-gati sarabhasashayana tR^iNa
shakala paripatana bhaya chakita sakala suramuni-vara-bahumata mahaastra saamarthya !
druhiNa hara vala-mathana duraalakshya shara lakshya !
daNDakaa tapovana jaN^gama paarijaata !
viraadha hariNa shaarduula !
vilulita bahuphala makha kalama rajani-chara mR^iga mR^igayaarambha
saMbhR^itachiirabhR^idanurodha !
trishiraH shirastritaya timira niraasa vaasara-kara !
duushhaNa jalanidhi shoShaNa toshhita R^ishhi-gaNa ghoshhita vijaya ghoshhaNa !
kharatara khara taru khaNDana chaNDa pavana !
dvisapta rakshaH-sahasra nala-vana vilolana mahaa-kalabha !
asahaaya shuura !
anapaaya saahasa !
mahita mahaa-mR^itha darshana mudita maithilii dR^iDha-tara parirambhaNa
vibhavaviropita vikaTa viiravraNa !
maariicha maayaa mR^iga charma parikarmita nirbhara darbhaastaraNa !
vikrama yasho laabha vikriita jiivita gR^ighra-raajadeha didhakshaa
lakshita-bhakta-jana daakshiNya !
kalpita vibudha-bhaava kabandhaabhinandita !
avandhya mahima munijana bhajana mushhita hR^idaya kalushha shabarii
mokshasaakshibhuuta !
prabhaJNjana-tanaya bhaavuka bhaashhita raJNjita hR^idaya !
taraNi-suta sharaNaagatiparatantriikR^ita svaatantrya !
dR^iDha ghaTita kailaasa koTi vikaTa dundubhi kaN^kaala kuuTa duura vikshepa
daksha-dakshiNetara paadaaN^gushhTha dara chalana vishvasta suhR^idaashaya !
atipR^ithula bahu viTapi giri dharaNi vivara yugapadudaya vivR^ita chitrapuN^ga vaichitrya !
vipula bhuja shaila muula nibiDa nipiiDita raavaNa raNaraNaka janaka chaturudadhi
viharaNa chatura kapi-kula pati hR^idaya vishaala shilaatala-daaraNa daaruNa shiliimukha !
apaara paaraavaara parikhaa parivR^ita parapura parisR^ita dava dahana
javana-pavana-bhava kapivara parishhvaN^ga bhaavita sarvasva daana !
ahita sahodara rakshaH parigraha visaMvaadivividha sachiva vipralambha samaya
saMrambha samujjR^imbhita sarveshvara bhaava !
sakR^itprapanna jana saMrakshaNa diikshita !
viira !
satyavrata !
pratishayana bhuumikaa bhuushhita payodhi pulina !
pralaya shikhi parushha vishikha shikhaa shoshhitaakuupaara vaari puura !
prabala ripu kalaha kutuka chaTula kapi-kula kara-talatulita hR^ita girinikara saadhita
setu-padha siimaa siimantita samudra !
druta gati taru mR^iga varuuthinii niruddha laN^kaavarodha vepathu laasya liilopadesha
deshika dhanurjyaaghoshha !
gagana-chara kanaka-giri garima-dhara nigama-maya nija-garuDa garudanila lava galita
vishha-vadana shara kadana !
akR^ita chara vanachara raNa karaNa vailakshya kuuNitaaksha bahuvidha raksho
balaadhyaksha vakshaH kavaaTa paaTana paTima saaTopa kopaavalepa !
kaTuraTad.h aTani TaN^kR^iti chaTula kaThora kaarmuka !
vishaN^kaTa vishikha vitaaDana vighaTita makuTa vihvala vishravastanayavishrama
samaya vishraaNana vikhyaata vikrama !
kumbhakarNa kula giri vidalana dambholi bhuuta niHshaN^ka kaN^kapatra !
abhicharaNa hutavaha paricharaNa vighaTana sarabhasa paripatad.h aparimitakapibala
jaladhilahari kalakala-rava kupita maghava-jidabhihanana-kR^idanuja saakshika
raakshasa dvandva-yuddha !
apratidvandva paurushha !
tra yambaka samadhika ghoraastraaDambara !
saarathi hR^ita ratha satrapa shaatrava satyaapita prataapa !
shitasharakR^italavanadashamukha mukha dashaka nipatana punarudaya daragalita janita
dara tarala hari-haya nayana nalina-vana ruchi-khachita nipatita sura-taru kusuma vitati
surabhita ratha patha !
akhila jagadadhika bhuja bala vara bala dasha-lapana lapana dashaka lavana-janita kadana
paravasha rajani-chara yuvati vilapana vachana samavishhaya nigama shikhara nikara
mukhara mukha muni-vara paripaNita!
abhigata shatamakha hutavaha pitR^ipati nirR^iti varuNa pavana dhanadagirishapramukha
surapati nuti mudita !
amita mati vidhi vidita kathita nija vibhava jaladhi pR^ishhata lava !
vigata bhaya vibudha vibodhita viira shayana shaayita vaanara pR^itanaugha !
sva samaya vighaTita sughaTita sahR^idaya sahadharmachaariNiika !
vibhiishhaNa vashaMvadii-kR^ita laN^kaishvarya !
nishhpanna kR^itya !
kha pushhpita ripu paksha !
pushhpaka rabhasa gati goshhpadii-kR^ita gaganaarNava !
pratiGYaarNava taraNa kR^ita kshaNa bharata manoratha saMhita siMhaasanaadhiruuDha !
svaamin.h !
raaghava siMha !
haaTaka giri kaTaka laDaha paada piiTha nikaTa taTa pariluThita nikhilanR^ipati kiriiTa
koTi vividha maNi gaNa kiraNa nikara niiraajitacharaNa raajiiva !
divya bhaumaayodhyaadhidaivata !
pitR^i vadha kupita parashu-dhara muni vihita nR^ipa hanana kadana puurvakaalaprabhava
shata guNa pratishhThaapita dhaarmika raaja vaMsha !
shubha charita rata bharata kharvita garva gandharva yuutha giita vijaya gaathaashata !
shaasita madhu-suta shatrughna sevita !
kusha lava parigR^ihiita kula gaathaa visheshha !
vidhi vasha pariNamadamara bhaNiti kavivara rachita nija charitanibandhana nishamana
nirvR^ita !
sarva jana sammaanita !
punarupasthaapita vimaana vara vishraaNana priiNita vaishravaNa vishraavita yashaH
prapaJNcha !
paJNchataapanna munikumaara saJNjiivanaamR^ita !
tretaayuga pravartita kaartayuga vR^ittaanta !
avikala bahusuvarNa haya-makha sahasra nirvahaNa nirva rtita nijavarNaashrama dharma !
sarva karma samaaraadhya !
sanaatana dharma !
saaketa janapada jani dhanika jaN^gama taditara jantu jaata divya gati daana darshita nitya
nissiima vaibhava !
bhava tapana taapita bhaktajana bhadraaraama !
shrii raamabhadra !
namaste punaste namaH ||

chaturmukheshvaramukhaiH putra pautraadi shaaline |
namaH siitaa sametaaya raamaaya gR^ihamedhine ||

kavikathaka siMhakathitaM
kaThora sukumaara gumbha gambhiiram.h |
bhava bhaya bheshhajametat.h
paThata mahaaviira vaibhavaM sudhiyaH ||

kavitaarkikasiMhaaya kalyaaNaguNashaaline .
shriimate veN^kaTeshaaya vedaantagurave namaH ..

ஸ்ரீ சீதா ராம ஜெயம்
ஆழ்வார் எம்பெருமானார் ஜீயர் திரு அடிகளே சரணம்

Posted in Acharyarkall, ஸ்ரீ ராமனின் அருள் அமுதம், Desihan, Ramayannam | Leave a Comment »