Archive for August, 2011

ஸ்ரீ பால கிருஷ்ண வைபவம்– ஸ்ரீ வேளுக்குடி ஸ்வமிகள் ..

August 24, 2011

ஸ்ரீ கிருஷ்ண அனுபவம்-பிறப்பில் பல் பிறவி பெருமான்-ஒரு அவதாரம் தான் உபதேசம் அருளிய அவதாரம் ..வராக பெருமாள் பூமா தேவிக்கு சின்ன உபதேசம் அருளி இருக்கிறார்.-ஆவணி ரோகிணி-கண்ணா பிரானும்பெரிய வாச்சான்பிள்ளையும் அவதாரம்–கண்ணன் பற்றி நிறைய  பாசுரங்கள் அருளி செயலில் —விஷ்ணு புராணம் 5 ஸ்கந்தம் முழுவதும் -ஸ்ரீ பாகவதம் 10 ஸ்கந்தம் 90 அத்யாயம் -நிறைய அனுபவித்தாலும் சொல்லி முடிக்க முடியாத அவதாரம் –பரிவார்கள் கண்ணன் மேல் -தந்தை இடையன் எல்லா ரூபத்திலும் அசுரர்கள்-பாலா ராமன் யுத்தம் பொழுது தீர்தயாத்ரை சென்றால்-ராமனுக்குதம்பி மார்கள் எல்லாம்பெரும் சைன்யம் போல்-அயோதியை மக்கள் ராமோ ராமோ சொல்லி கொண்டே–மரம் செடி கொடிகளும் இவனுக்கு வருந்தும்-

பொறுமை தயை கொடை வள்ளல் தன்மை காட்ட -இங்கு அவதாரம்-ஸ்ரீ வைகுண்டத்தில் இவை பகல் விளக்கு போல் இருக்குமே–அவதரித்து சேஷ்டிதம்-விளையாடலை-காட்டி -நாம் இதை நினைந்தாலே இதே பிறவியிலே மோட்ஷம் பெற -ஒரே காரணம்–அவதரித்து நமக்கு முன்னோடியாக -வேதம் அருளியதை நடத்தி காட்ட-ராமன் நடந்தது போலவும் கண்ணன் உபதேசித்தது போலவும்–ஆசார பிரதான அவதாரம் ஸ்ரீ ராம அவதாரம்-அனுபவ பிரதானம் ஸ்ரீக்ருஷ்ண அவதாரம்..-ஸ்ரீ வைகுண்ட விரக்தாயா –

வேதம் இதிகாச புராணம் விஷயம் ஆவதற்கு அவதரிக்கிறான் -ஜன்ம கர்ம ச மே திவ்யம் -பிறந்த வாற்றையும்வளர்ந்த வாற்றையும் நினைக்க நினைக்க -நம் பிறவி  சங்கிலி அறுந்து மோஷம் பெறுகிறோம்–கண்ணன் நடந்த வழி தர்மம்-ராமன் தர்மம் வழி நடப்பான்–திருடினான் பொய் சொன்னான் என்பதை நினைந்தால் மோஷம்–குணம் அவன் இடத்தில் இருந்து பெருமை பெரும்..பகவத் சம்பந்தத்தால் பெருமை- -தன் உடைய சொத்தை எடுப்பவன் திருடன் இல்லை-சத்ய சங்கல்பன்–
நாஸ்திகர்- தோஷம்-உண்டு என்று  அவன் இருப்பதை ஒத்து கொண்டு- பிரமாணம் மூலம் அறிந்தவன்-அது கொண்டு -குணவான் என்று ஒத்து கொண்டே ஆக வேண்டும்-திவ்யமான கர்மம் திவ்ய செஷ்டிதன்கள்- அவனே நினைந்து அவனுக்கும் திவ்யமாக இருக்கிறது என்கிறானாம் மகிழ்கிரானாம்–போத எந்த பரஸ்பரம்–குலசேகரர் –ஏற இடர்ந்ததும்-சொல்லி பாடி-கண்ண நீர் கொண்டு -சேறு என் சென்னிக்கு அணிவனே — நினைத்து நினைத்து உள்ளம் உருகி –ஆவியை நின்று நின்று உக்கும்-அது இத் உது -நைவிக்கும் உன் செயல்கள் எது வாகிலும்–வழியும் பொய் சேரும் இடமும் இனிப்பு தானே ஆறும பேரும்-ஒருத்தி மகனாய்–ஓர் இரவில் ஒருத்தி மகனாய் வளர்ந்தான்- இருவரும் ஒருத்தி -அத்வதீயம்-
இருவருக்கும் ஒருத்தி மகன் –பட்டர் -நஞ்சீயர் சம்வாதம் -யசோதைக்கு சொல்லலாம் தேவகிக்கு சொல்லலாமோ எனபது வேண்டுமானால் கேள்வி -பெற்ற இன்பம் இவள்/வளர்த்த இன்பம் அவள்/மகனையும் -உம்மை திகை இல்லை–முக்கியம் அமுகியம் இன்றி இரண்டுக்கும் முக்கியம் என்று காட்ட -வேண்டி தேவர் இரக்க வந்து பிறந்ததும்–தன்னை தானே வேண்டி கொள்கிறானாம் தாய் தந்தை தனக்கு வேண்டும் என்று -தெய்வ தேவகி-வசுதேவ-வாசி பிரதா -இரண்டு தடவை ஒரே இடத்தில் செல்வத்தை கொடுத்தவர்-பகவானை பெற்றவர் -அடுத்து தனக்கு செல்வம் கொடுத்து கொண்டு அவதரித்தான்-வெள்ளை முடி பல ராமன்கருப்பு முடி கண்ணன்—தேவர்கள் வேண்டி கொண்டதும் சங்கல்பித்து கொண்டு  ஜெயந்தி சம்பவம் வைஜயந்தி விபூஷணம் ஸ்ரீ ஜெயந்தி-என்றாலே ஸ்ரீ கிருஷ்ண ஜெயந்தி தானே –சத்ய விரதம் சத்ய பலம் சத்ய யோனிம் -பாகவதம்-உண்டு அறியாதவன் உண்ணும் குலத்தில் பிறக்கிறான் –யது குலம் உயர்த்த -சம்சாரத்தில் விழுந்த நம்மை தூக்கி விட-ஆயர் குளத்து அணி விளக்கு ஸ்ரீ ராமன் வெம் கதிரோன் குலத்துக்கு ஓர் விளக்கு–வட மதுரை-வாமனன் ராமன் கிருஷ்ண சம்பந்தம் உள்ள தேசம்–
மக்கள் அருவரை கல்லிடை மோத சிக்கனே பிறந்த -யோக மாயைக்கு இரண்டு ஆணை–சங்கர்ஷனம் இழுத்து போய் ரோகிணி கற்பம் வைத்ததால் சம்கர்ஷணன்-திரு கோவலூரில் கற்புடை மட கன்னி காவல் பூண்ட பூம் கோவலூர் –தங்கை இவள்-நவமியில் பிறக்க –இருள் அன்ன மா மேனி –அவதரிக்கும் பொழுதே –சங்கு சக்கரம்-பிறப்பு கிடைத்த மகிழ்ச்சியில் வாய் விட்டு சிரிக்க 32 வெளிச்சம் -வசு தேவர் மறைக்க சொன்னதும் வாயை மூடி கொண்டார்-கண்ணன் என்னும் கரும் தெய்வம்–கரியான் ஒரு காளை வந்து–வெள்ளி தான் பிடிக்கும் கண்ணனுக்கு –அதிதி காச்யபர் முன்பு -அவதார ரகஸ்யம் வெளி இட்டு-பின்பு மறக்கடித்தார் -தந்தை காலில் விலங்கு அற வந்து தோன்றிய தோன்றல் –தமியேன் பின் சிந்தை போயிற்று–அவதாரம் நினைத்தால் சம்சார விளங்கும் வெடித்து போகும்–நான்கு பேர் தவம் இருந்து கோபால ரத்னம் பெற்றார்கள்-ராம ரத்னம் லஷ்மண ரத்னம் பரத சத்ருனன் ரத்னங்கள்  ஒருவர் தபசால்-சென்றால் குடையாம்-ஆதி சேஷன் குடையாக பிடித்து- திரு அடி தொங்கி இருக்க -யமுனை ஆறு கரை புரண்டு ஓட -திரு அடி தொட்டதும் வற்றி கொடுத்ததாம் தூய பெரு நீர் யமுனை–கோதாவரி கைங்கர்யம் இழந்ததே –திரு அடி பட்டதும் அகங்காரம் குறைந்து அடியவர் ஆவோம்–எட்டாவது குழந்தை பெண்–யோக மாயை -பூதனை முதல் கேசி வரை-அழித்து-ஒரு வழி பாதை -பக்தர் அவன் இடம் மூழ்கி/வண்ண மாடங்கள் சூழ் –கண்ணன் கேசவன் -திரு கோஷ்டியூர்-பிறந்த இடமாம் பெரி ஆழ்வார்..-கோபிகள் முறை முறை சேவை-துவாரகை இன்றும் -20 நிமிஷ சேவை அப் பொழுது  அப் பொழுது -பேணி பாதுகாப்பார்கள் -மாணிக்கம் கட்டி வைரம் இடை கட்டி வண்ண சிறு தொட்டில் பிரமன் விடு தந்தான் ..
ஓடுவார் விழுவார்  உகந்து ஆலிப்பார் — முற்றம் கலந்து அழல் ஆயிற்று –எம்பிரான் எங்குற்றான் என்பர்-செவித்தாலும் அறிந்து கொள்ள முடியாதே -ஒரு அர்த்தம்/ சேவித்தால் முறை முடிந்தது -கண்ணன் எங்கே எங்கே கேட்பது போல்–அங்கே இன்னும் அதிக நேரம் இருக்க –ஆடுவார்களும் பாடுவார்களும்–அதனால் தான் இங்கு மகன்-ஒருத்தி மகனாய் வளர்ந்து —புத்திரன் மூன்று கடமை-புது நரகம் கிடைக்காமல் காப்பதால் புத்திரன்-சரணகதர்கள் இந்த கவலை வேண்டாம் இது சாமான்ய தர்மம்-ஆண்டு தோறும் ஸ்ரார்தம்–மறுநாள் தாதி ஆராதனம் பண்ண வேண்டும்–கயா ஷேத்ரம் ஒரு தடவை பிண்ட பிரதானம் –இருக்கும் பொழுது தந்தை சொல் மிக்க மந்த்ரம் இல்லை என்று இருப்பவனே மகன்–சங்கு சக்கரம் மறைத்து கொள் என்றதும் கேட்டானே அவன் தான் மகன்-ராம பிரான் 24 வயசில் கேட்டான்-
அத்தத்தின் பத்தா நாள் வந்து தோன்றிய அச்சுதன்-பொங்கும் பரிவால்-ரோஹிணி ஹஸ்தம் தொடங்கி–பத்து-கம்சன் முன்னா பின்ன சேர்த்தா குழம்பி இருக்க –கிடக்கில் தொட்டில் கிழிய உதைத்திடும்-ஒடுக்கி புல்கில் உதரத்தே பாய்ந்திடும்–மிடுக்கு இல்லாமையால் மெலிந்தேன் நங்காய்–தெய்வ தேவகி புலம்பல்-உந்தை யாவன் என்று உரைப்ப -நந்தன் பெற்றான் –முறை முறை தம் தம் குரங்கிடை இருத்தி-பிதா யஸ்ய லோகஸ்ய -எனக்கு உந்தை-யாவன்-தாமரை விரலாலும் தாமரை கண்ணாலும் காட்ட -நாங்கள் கோன் வசு தேவன் இழந்தானே –

பூதனை வர-பால் உடன் பிராணன் வர-12 மைல் நீளம் சரீரம்-யசோதை பயந்து -அச்சு தாலி ஆமை தாலி -ஐம் படை தாலி கட்டி -பசு மாட்டு வாழை சுற்றி-கொழு மோர் காய்ச்சி-நாள்கலோர் நாலு ஐந்து திங்கள் அளவில் -ஏழு மாசம் திரு மங்கை- தொட்டிலில் விட -சகடாசுரன்–கால் உதைக்க -விழுந்தான்-சகடைத்தை சாகடி போய் -கள்ள சகடம் -கால் ஓச்சி -வெள்ளத்து அரவில் துயில் அமர்ந்த -விஷ முறிப்பு-மண் உண்டதும் வெண்ணெய் உண்பானாம் -சகடத்தை சாடி போய்-உன் திரு அடி உன்னையும் ரட்ஷிகிறதே –தவள ஆரம்பித்ததும் வெண்ணெய்க்கும் பெண்களுக்கும் ஆபத்து —
 தன முகத்து சுட்டி தூங்க தூங்க தவழ்ந்து போய்–மன்னார் குடி பெருமாள் இன்றும் வெண்ணெய் உண்ட திரு மேனி சேவை–பாலகன் என்று பரி பாவம் செய்யேல்- சிறுமையின் பெருமை மா பலி இடம் கேட்டு தெரிந்து கொள்–விரலோடு வாய் தோய்ந்த வெண்ணெய் வெள்ளி மலை ஒத்து இருந்த வெண்ணெய் வாரி விழுங்கி -பல நாள் திருட்டு–இரவில் திருட போய் கௌஸ்துபம் -நீல மாணிக்க கல் ஜீவாத்மா பிரதி நிதி பளிச் என்று இருக்கும் -ஒழி வெள்ளம் கண்டு வெண்ணெய் உண்டு -இருள் அன்ன மா மேனி– ஒருத்தி கையும் களவுமாக பிடிக்க –கச்வம் பால -பலானுஜா -மன மந்திரா சங்கை -கன்று குட்டி- இல்லை சொல்லி போக -காற்றில் கடியாக ஓடி அஹம் புக்கு –பொத்தை விரலை கவிழ்த்து -எல்லா வீட்டிலும் நல்ல உரலும் பொத்தை விரலும் இருக்குமாம்-வைகலும் வெண்ணெய் கை கலந்து உண்பான் -மெத்த திரு வயிறு ஆற உண்டான்–திருட்டு வெளிப் படும் படி உடம்பில் தடவி கொண்டே போவானாம் –ஏரார் இடை நோவ -கடைய விட மாட்டான்-இடுப்பை பிடித்து கண்ணன் ஸ்பர்சத்தால் ஏரார் இடை–சாரம் கட்டி கலசம் ஏற்றுவது போல் ஏரார் உறி ஏற்றி-ஒராதவன் போல் உறங்கி அறி வுற்று –உள் அளவும் கை நீட்டி -அருகு இருந்த மோர்குடத்தை உருட்டி–விருத்த ஸ்திரீகள் வயசானவர்-அனந்யார்க்க சேஷத்வம்–முன் கிடந்த தானத்தே –ஆய்ச்சி  வெண்ணெய் -வார்த்தையுள் சீற்றம் கொண்டு-களவு தெரிய வேண்டும் என்பதற்கு தானே –துன்னு படல் திறந்து  போகாமல் குனிந்து போக -தெய்வாதீனமாக கதவு திறந்து இருக்க பூட்டி குனிந்து போனானாம்–நெடும் கயிற்றால்–பொத்தை விரல் பக்கம் கண்ணனை கூட்டி போக -திருட்டுக்கு -பிறேமத்தால் கட்டி வைத்தால் கண் நுண் சிறு தாம்பினால்-பத்துடை அடியவர்க்கு எளியவன் –அழுகை ஒன்றே வாசி உரலுக்கும் இவனுக்கும் —
பத்னிக்கு தோற்ப்பான் பரம ரசிகன்–சுருக்கி கொண்டான் தன்னை- அழுத கையும் அஞ்சு நோக்கும் அந் நோக்கும் வெண்ணெய்க்கு ஆடும் பிள்ளை–நாட்டியம்–நாக பழம்–ஒரு காலில் சங்கு ஒரு காலில் சக்கரம் இலச்சினை கண்டு-பரம பதம் கேட்டு பெற்று போனாள்–பிரஹ்மாதிகள் அறியாத வற்றை இவள் கண்டு உய்ந்து போனாள்
ஆழ்வார் எம்பெருமானார் ஜீயர் திரு அடிகளே சரணம்

ஸ்ரீ கண்ணனின் எளிமை– ஸ்ரீ வேளுக்குடி வரசார்யர் ஸ்வாமிகள் ..

August 23, 2011

ஸ்ரீ முகுந்த மாலை–கிருஷ்ண கண்ணன்-கீதா பாஷ்யம்-ஸ்ரீ நாராயணனுக்கே இந்த திரு நாமம்- பொதுவான வாசகம்-பிரகலாதன் -நல வார்த்தை -விரோதி சொன்னாலும் வார்த்தை நலம் பார்த்து  கொள்ள வேண்டும் -சொல்ல கூடாத வார்த்தை நம் பிள்ளை-தோஷம்பாறாமல்-கொள்ள வேண்டும் -எங்குமுளன் கண்ணன் என்ற மகனை காய்ந்து -வார்த்தையும் பிள்ளையும் –இங்கு கொள்ள தக்கவை–மாம் சர்வ வியாபகம் –மாம் சர்வாந்தராத்மா –திரு தேர் தட்டில் சொன்னதை இவன் சொல்ல –ஸ்ரீ விஷ்ணு புராணம்-கிருஷ்ணன் இடம் சித்தம் -பாம்பு சரீரம் தன்னை காணாமல்-தன்னையும் தன் உடைமையும் மறந்து அவனைநோக்குவதே பாகவதன்-என் மனமும் கண்ணும் ஓடி எம்பெருமான் திரு அடி கீழ் அணைய இப் பால் கை வளையும் கண வளையும் காணேன் கண்டேன் காண maraka குலையும் நான்கு தோள்களையும்..-ஆத்மா-கை வளை போக்யமான வஸ்து அவனுக்கு — சரீரம் மேவு கின்ற கலை -திருஷ்ட வஸ்து அதிர்ஷ்டம் ஆனது அதிர்ஷ்டம் வஸ்து திருஷ்டம் ஆனது–அது போல் பாம்பையும் கடி பட்ட சரீரமும் தன்னையும் மறந்தான் பிரகலாதன்–தன் உடைய சரீரத்தை அறிந்தால் அல்லன்–பராசரர்-தன்னையும் அறிய வில்லை சரீரமும் அறியவில்லை–தாடகா வனம் நுழைய -வால்மீகி-தன்மையை கண்டால் -ஆடவர் பெண்மையை அவாவும் தோளினாய்-கம்பர்- பும்ஸாம் ரூப அவ்தார்ய த்ருஷ்ட்டிசித்த அபகாரினாம் -வால்மீகி-கண்டவர் மனமும் கண்ணும் பரிகிறவன்-ஆண்மையும் அபகரிகிறார்-பெரிய வாச்சான் பிள்ளை வியாக்யானம்–கிருஷ்ணன் இடம் சித்தம்லயித்தவன் பிரகலாதன்-பராசரர்- மீனோடு கேழல் அரி –தானாய்– தாமோதரனாய்–கிருஷ்ண -பொதுவான திரு நாமம் பகவானுக்கு -சுகத்துக்கு கரணம் அநிஷ்டம் தொலைத்து இஷ்டம் தருபவன்–கிருஷ்ண சௌலப்யம் -கண்ணன் எளிமை–கண்ணன் என்னும் கரும் தெய்வம்–பார்த்தால் கர்மம் தொலையும்-பராவரன்-பரன்=மேன்பட்டவன் அவரன்=தாழ்ந்தவன் –சிறு மா  மனிசராய் என்னை ஆண்டார் இங்கே திரியவே-ஆழ்வார் பாசுரம் -பட்டர் -சிறுமையும் பெருமையும் ஒருவருக்கு வடிவிலே சிறித்து ஞானத்திலே பெருத்து -எம்பார் அருளாள பெருமாள் எம்பெருமானார் ஆண்டான் வடுக நம்பி போல்வார்-

இதுவே பராவரன்–பரன் அவரன் இரண்டும் –மேன்மை நீர்மை இரண்டுக்கும் எல்லை நிலம்-பகவான் –அனந்தன்-கல்யாண குணங்களுக்கு முடிவு இல்லை அந்தமில் புகழாய்-ஈறில வன் புகழ் –எல்லை இல்லை இரண்டு சொல்கிறீர்களே –பக்தன் முக்தன் நித்யன்-வகையில் அடக்கலாம் எண்ணி தலை கட்டி அடக்க முடியாது –அது போல் வகை இட்டு கல்யாண குணங்கள்-பத்துடை அடியவர்க்கு எளியவன்-எத்திறம்-ஆரு மாசம் மோகித்தார்-தர்ம வீர்ய ஞானத்தாலே தெளிந்து திருஷ்டராய் -வால்மீகி-மேலே மேலே தொடுப்பார் –அருளின பக்தியாலே -அங்கு ஞானம் இங்கு பக்தி–எத் திறம் -மோகித்தார்-உயர்வற மேன்மை-10 பாசுரம்  தொடர்ந்து அருளி உயர்வே பரன் படியை  உள்ளது எல்லாம் தான் கண்டு உயர் வேத நெறி கொண்டு–மோகிக்காமல்-இங்கே முதல் அடியிலே மோகித்தார் –பெரியவன் தாழ்ச்சி இறே ஈடு பாட்டுக்கு உடல் ஆவது –நஞ்சீயர்-அவனா இப் படி கட்டு பட்டான்-அடி பட்டான்-சொல் பட்டான்-நெஞ்சை சோதிக சொன்ன வார்த்தை கொண்டி பசுவுக்கு தடி கட்டுவது போல் மெய்ம்மை பெரு வார்த்தை சரம ஸ்லோஹம்–திரு மாலை ஆகிறது இப் பாட்டு-மேம் பொருள்..காம்பற தலை சிரைத்து –சூழ் புனல் அரங்கத்தானே –என்னை பார்த்தாலோ உன்னை பார்த்தாலோ- என்னையும் உன்னையும் பார்த்தாலோ- மாம் சரணம் விரஜ -என்னை பற்று-பராத் பரன் புருஷோத்தமன் இல்லை –கையில் உளவு கோலும் -சாரத்திய வேஷம் -மாம்-உன்னை எதிர் பார்த்து வேலை செய்யும் நீர்மை-சௌலப்யம் –அஹம்- மேன்மை புருஷோத்தமன்-பின்பு–

கோபிமார்கள்-உன் பாஞ்ச சன்யம் கோல விளக்கு -எல்லாம் கேட்டார்கள்-ஆலின் இலையாய்-மஞ்சாடு வரை எழும் –எஞ்சாமல் வயற்று அடக்கி ஆல் இலை மேல் -மாலே  ஆரம்பித்து மாம் அர்த்தம் ஆலின் இலையாய்-அஹம் அர்த்தம் மேன்மை–திரு தேர் தட்டில் சரம ச்லோஹா அர்த்தமே மாலே பாசுரத்தில் ஆண்டாள் அருளுகிறாள் –விஸ்வ ரூபம் காட்ட கண்டவன் அர்ஜுனன்-பரத்வனை ச்தோதரம் பண்ணியவன் அர்ஜுனன்-ரதி நாம் சாரதி இவன்–நம் உடைய தேர் ஒட்டி அவன் காலில் விழுவதா -அச்சம் -சர்வக்ஜன் பிரப்தன் பூரணன் அஹம்-சொல்லி சோகப் படாதே -அடியேன் -போல் மாம் சொல்ல வேண்டும் குனிந்து=-அசேஷ சித் அசித் விசேஷ வஸ்து அவன்– மேம்பாடு-தனக்காகா கொண்ட சாரத்திய வேஷத்தை அவனை இட்டு பாராதே தன்னை இட்டு பார்த்த அச்சம் தீர தானான தன்மையை அஹம் என்று காட்டுகிறான்–மேன்மை பார்த்து எளிமை பார்த்து இருந்தால் காலில் விழுந்து இருப்பான்-நீர்மை குணம் ஆக்க பட வேண்டுமானால் மேன்மை மனசில் பட வேண்டும்–ஆழ்வார்கள் இப் படி இழிவது மோகிப்பது மேன்மை அறிந்ததால் தானே –நீர்மையை குணம் ஆக்கி கொடுப்பது மேன்மை தானே –இருந்தாலும் ஈடு பாடு நீர்மையில் தானே –பெருமையின் தாழ்ச்சி தானே ஈடு பாட்டுக்கு உடல்–பாரித்து எழுந்த -திரு மங்கை ஆழ்வார் பாசுரம்-கூரத் ஆழ்வான் இடம்-அர்த்தம் கேட்க வர-குரு சிஷ்யர் பாவம் ஒருவர் அறியாமல் –தான் ஹித உபதேசம் பண்ணும் பொழுது தன்னையும் சிஷ்யனையும் பலனையும் மாறாடாமல்-இவனுக்கு ஆசார்யன் என்று நினைப்பது–கூடாது–என் ஆச்சார்யர் இவனுக்கு என்றும் தான்  வாய் ஸ்தானம் என்ற நினைப்பு வேண்டும்– எனக்கு இவன் சிஷ்யன் -பலன்-ஆளும் ஆளார் பகவத் விஷயத்துக்கு பல்லாண்டு பாடுவதே பலன் என்று நினைக்க வேண்டும்–வண்டினம் அரளும் சோலை-மண்டபம் சேவித்து வருவார்கள்-ஆயிர கால் மண்டபம் வர -கூரத் ஆழ்வான் பார்த்ததும் ஸ்ரீ கோஷம் வாங்கி கொண்டு சுவாமி திரு உள்ளம் என்ன கேட்டாராம்–சிஷ்ய வேஷம்-அது போல் ரதி சாரதி வேஷம்–நித்யர் திருமுடியில் தன் திரு அடி வைப்பான்-அவன் தலையில் அர்ஜுனன் கால் பட -நைச்ய வேஷம்-மாம்–இன்று ஆப்புண்டவனே -அன்று-நர நாரணன்  னாய்-சிங்காமை விரித்தவன்-பொங்கார் கடலும் பொருப்பும் ..புகப் பொன் மிடறு அங்கு –அதை தான் ஆண்டாள் கண்ணன் என்னும் கரும் தெய்வம் –தர்ம புத்ரர் பொது சொல்-தார்மிகன் ஹரி சந்திரன் சத்ய வாக்யன் அது போல் கண்ணன்-சுலபன் -என்று பெயர் ஆனல் கரும் தெய்வம் –தெய்வமே போதும் சொரூபம் மாறினாலும் கருமை-மாறி வெளுப்பை காட்டி இருந்தால் மறப்பேனே-அதிலும் கருமை காட்டி இருக்கிறான் சுகர்-பரிஷித் சுருக்கமாக 9 ஸ்கந்தத்தில் சொல்ல -பரமன் அடி பாடி நெய் உண்ணோம் பால் உண்ணோம்–உண்டார்க்கு உண்ண வேண்டாது இறே –உண்ணும் சோறு -சோறு சொல்ல வில்லை -உண்ண வேண்டிய காலத்தில் தான் போஷகம் அன்னம் அளவோடு போஜனம் செய்தால் நாம் புஜிகிறோம் அளவு மீறினால் அது நம்மை புசிக்கும் அதனால் அன்னம்–பாடினதால் பசி இல்லை தாகமில்லை-பரிஷித் கேட்டு பசி தீர்ந்தான் –ஹரி கதா அமிர்தம் -பானம் பண்ணுவதால் பசி தாகம் இல்லை -நன்றாக சொல்லும்–கிருஷ்ண சரித்ரம்–என்னை பார்த்தாலும்  பிதா மகர் கள் பாண்டவர்களுக்கும் வேண்டியவன்-கிருஷ்ணன்–சூரசேன எதிர் ஸ்ரேஷ்ட -அபராஜித -பேர் ஆயிரம் கொண்ட பேர் பீடு உடையவன்–தோற்க்காதவன் சங்கர பாஷ்யம்–தோல்வி பிரசகமே இல்லையே-வீட்டில் வருபவனை வராதே சொல்லாம்-பட்டர்-தன்னை பற்றின அல்பர்களை கூட பீஷ்மாதிகளை வெல்ல வைப்பவன்-திமிங்கலம் போல்வார்களையும் ஜெயிக்க வைத்தானே –சரீரம் பிராணன் இருப்பதே அவன் திரு அடியாலே தானே -பரிஷித்-உத்தரை கற்பம்-அபாண்ட வஸ்த்ரம் அஸ்வத்தாமா விட-சரண் அடைந்து-குலம் மிச்சம் இவன் ஒருவனே சுற்றிலும் பார்வை -அதனால் பரிஷித் பெயர் -கற்ப ஸ்ரீமான் இவரும் –பிரகலாதன் கேட்டே பெற்றான் இவனோ கண்டு வணங்கினார்க்கு என் ஆம் கொல்–உமை உணர்த்த -நீர் பண்டமாய் சிவன் உருக -சக்ர பாணியாக கண்டானே பரிஷித்-வாசு தேவ கதா பிரசனம் சொல்பவனை சுத்தம் ஆக்கும் சொல்லு என்று கேட்பவனையும் மற்றும் கேட்பவர்களையும் -பகு வசனம்-சுத்தம் ஆக்கும் -ஸ்ரீ பாத தீர்த்தம்-அண்டத்தான் பேர் அடியை ஆங்கு-கமண்டல தீர்த்தம் கொண்டு -குறை கொண்டு அசக்தன் அபூர்ணன் பண்ணி கொண்டு நான் முகன்-ஏக காலத்தில் நான்கு வேதம் ஏக காலத்தில் பாராயணம் பண்ணி இருப்பவனும்–வளம் மிக்க மால் பெருமை-வானோர் இறை -எந்தாய் என்று நைந்து -பாபியை—அவனை  பேசுவது நினைப்பது அர்ச்சிப்பது தகாது சொல்வதே தகாது என்கிறார் ஆழ்வார்-தகாது சொல்ல பிரம்மா–நான்  நினைந்து நைந்து உள் கலங்கி-வணங்கினால் உன் பெருமை மாசூணாதோ மாயோனே –கங்கை தீர்த்தம் ஆடினவன் பரம்பரைக்கும் வாழ்வு–கங்கை பார்த்தவனோ குளித்தவனோ –இல்லை இல்லை வாசகத்தாலே சுத்தி–கண்ணன் ஆக அவதரித்தே எளிமை கட்டு பட்டதே எளிமை-பாண்டவ தூதன் எளிமை  சாரதி நான்கு எளிமை–மா முனிகள் இடம் சிஷ்யன் ஆனா எளிமை ஐந்தும் பார்ப்போம் ..

பிரமேயம் ஐந்து நிலை பிரமாணம் ஐந்து நிலை மேய மாணம் இரண்டிலும் ஐந்து நிலைகள்–அர்ச்சை அருளி செயல்-சரம நிலை–ஆச்சார்யர் சௌலப்யம் அர்ச்சை பரத்வம் -நவநீத சௌலப்யம் அவதாரம் பரத்வம்–இப் படி மா முனிகளை கொண்டது எளிமையின் சரம நிலை..திரு பாண் ஆழ்வார் அருளி செயல் ஏற்றம் -வேறு எதற்கும் இல்லை- பாரதம்-கீதை மனு -தர்ம வேதம்-புருஷ சுக்தம் -போல் அருளி செயலில்- திரு வாய் மொழி-உண்டோ இதற்க்கு ஒப்பு-அதை விட அமலன் ஆதி பிரானுக்கு ஏற்றம்–வான் திகழும் சோலை  மதிள் அரங்கன் மேல்–ஆன்ற தமிழ் மறைகள் ஆயிரம் முகில் வண்ணன் அடி மேல் ஆயிரமும்–திரு வாய் மொழி அனைத்தும் அரங்கனுக்கு சேராதன உளவோ பெரும் செல்வருக்கு –வேதம் செப்பும் பெயர் ஆயிரம்  தாரார் முடி ஆயிரம் –தோள்கள் ஆயிரத்தாய்–முடிகள் ஆயிரத்தாய் –குருகூர் சட கோபன் -கவி ஆயிரமும் அரங்கனுக்கே-கம்பர்-பத்து -அமலன் ஆதி பிரான்-ஐஸ்வர்யம் கைவல்யம் ஆசை படாதே பரத்வம் இவனுக்கே பிறவி கடலில் அழுத்தாதே -பெரிய பெருமாளுக்கு பத்து –கூட்டி கழிக்காமல் பாதாதி கேசம் அனுபவித்தார் –திரு பிரம்புக்கு வெளியில்-9 பாசுரமும்-பிரிவு காட்ட –பிரத்யக் பராக் வாசி-உள்ளே ஒரே பாசுரம் காண்பதுவும் உரைபனவும் மற்று ஓன்று இன்றி கண்ணனை கண்டு உரைத்த காதல்-பெரிய பெருமாளுக்கு உரைத்த பாசுரம்-கொண்டால் வண்ணனை கோவலனாய் வெண்ணெய் உண்ட வாயன் -மற்று ஒன்றினை காணாவே-என் உள்ளம் கவர்ந்தான் –கோவலனாய் வெண்ணெய் உண்ட வாயன்- என்று அன்வயம்-இடையனாய்-சக்கரவர்த்தி 60000 வருஷம் ஆண்டார்–ராஜ்ய பரிபாலன் பிள்ளை-நந்த கோபனுக்கு வெண்ணெய் உண்ண பிள்ளை வேண்டும்–பிறந்தான் வெண்ணெய் உண்டான்– கறந்த நல பாலும்..பிறந்ததுவே முதலாக பெற்று அறியேன் –நெய் உண்ணோம் பால் உண்ணோம்-குடியோம் சொல்ல தெரியாதாம்–எப்படி என்றே தெரியாதாம் –முகில் வண்ணன் கொண்டால் வண்ணன்-கோவலனாய் வெண்ணெய் உண்டான் கொண்டால் வண்ணனாய் என் உள்ளம் கவர்ந்தான்–உள்ளம் சாரம் கவர்ந்தான்-எது போல் -உறி இருக்கிறது வெண்ணெய் களவு நான் நானாக இருந்தாலும் உள்ளம் களவு கண்டான் –நம் பெருமாள் உத்சவர்-சக்கரவர்த்தி திரு மகன்/பெரிய பெருமாள்-மூலவர் கண்ணன்–ஸ்வேத கேது–சாந்தோக்ய உபநிஷத்–நிமிர்ந்த தலையால்- உணர -துயர் அடி தொழுது எழு-வித்யா பூர்த்தி உண்டு-விநய பூர்த்தி உண்டு நம் பெருமாளுக்கு -பின் பக்கம் சேவித்தால் தெரியும்–மூலவர்-யசோதை பிராட்டி மொசு மொசுப்பு தோற்றும் யசோதை கொடுத்த வெண்ணெய் தயிர் பாலும் உண்டு-கோவலனாய் வெண்ணெய் உண்ட வாயன் கொண்டல் வண்ணனாய் என் உள்ளம் கவர்ந்தான்–சார பதார்த்தம் உண்டான்–திரு மங்கை மன்னன்-திரு மடல்-ஏரார் இடை நோவ-எத்தனை -வெள்ளி மலை இருந்தால் ஒத்த வெண்ணெய்–போந்தனையும் –உறங்கி அறி வுற்று-அசித் போல் இருந்தவன் சித் வந்தது போல் எழுந்தான் -அஞ்ஞானம் உள் அளவும் கை விட்டான்-கோவில் சாந்து –உடம்பில் -கஸ்தூரி திலகமும் ஒட்டி கொண்டு இருந்ததாம் –மோர் குடம் உருட்டி–விருத்த ஸ்திரிகளையும் புருஷர்களையும் கண்டது போல்-ஸ்ருங்கார பேச்சு இல்லை-கேட்டு விட்டு போங்கோ-ச்வதந்த்ரன் -ஒருவனுக்கு ஆள பட்டவள் -தனக்கே ஆள பட்டு இருக்கும் அடியார் மேல் -அனந்யார்க்க சேஷத்வம்-தனக்கே ஆக எனக் கொள்ளும் ஈதே தனக்கே கண்ணனை யான் கொள் சிறப்பே –முன் இடந்த தானத்தே -திருடி இருந்தாலும் படுக்கை உடன் சேர்ந்து போய் இருக்க வேண்டும்.ஒராதவனை போல் கிடந்தது-தான் வைத்தது காணா வயிறு அடித்து–குழந்தை வயிறு என்ற வருத்தம் பிரேமை–ஞாலம் போனகம் பற்றி ஓர் முற்றா வுருவாகி ஆலம் பேர் இலை அன்ன வசம் செய்யும் அம்மானே-ஆழ்வார் வயிறு பிடிக்கிறார் -மிடுக்கு இல்லாமையால் நான் மெலிந்தேன் நங்காய்-அங்கும் குழந்தை திரு அடி என்ன ஆகுமோ என்று–யாரார் புகுவார் ஐயர் இவர் அல்லால்-ஐயர் -ஸ்வாமி–பஞ்சு லஷம் ஸ்திரிகள் -வெண்ணெய் களவு கொடுத்த கோஷ்ட்டி பெண்கள் களவு கொடுத்த கோஷ்ட்டி-அழுகையும் அஞ்சு நோக்கும் அந் நோக்கும் –தொழுகையும்–சேவிக்க முடியாத குறை தீர -அபசாரம் பட்டு சேவித்தால் பொறுக்க -நீ செய்த மகா உபகாரத்துக்கு சேவை மூன்று வியாக்யானம் –கரிய திரு மேனி செவ் வாய் வெண் தயிர் -பர பாக சோபை-தயிர் சாதம் கரிய மேனி சிவந்த திரு கை வித வித ஊருகாய் -சுகர் அனுபவிகிறார்–யசோதை கண்டு நடுங்க -எம்பெருமானார் புரியாமல்-திரு ஆராதன சொல்லி தந்த ஐதீகம்–நடுக்கம் புரிந்தது-செய்ய கூடாத கார்யம் செய்ததால் பயப் பட்டான்-கண் நுண் சிறு தாம்பு–பிரக்ருத விஷயம்-பாகவத விஷயம்-ஆச்சார்யர் பற்றுதல்-தோஷம் பார்த்து போகலாம் -குற்றம் இல்லாமல் இருப்பதால்-ஆழ்வார் மதுரகவி-நவநீத கிருஷ்ணனை பாடினது பரம ஆச்சர்யம் குழி-படு குழி கண்ணனை கால் கடை கொண்டவர்-தன் இடத்தில் கொள்ள கூடிய படு குழி-தாம்பினால்/சிறு தாம்பினால்/ நுண் சிறு தாம்பினால்/கண் நுண் சிறு தாம்பினால்/என் அப்பன் சொல்ல வைக்கும் பொத்த உரலிலும் பூதனை விஷத்திலும்  முடிச்சு கயிரிலும் ஆர்வம் –
அனந்யார்கம் என்பதால் இவற்றின் மீது ஆதாரம்–சர்வ சக்தன்–பிரக்ருதிகளை கட்டி வைக்க -பிரகிருதி ஜீவன் வேறு அறிந்து பார்த்து பிரிக்க முடியாது-தூகணாம் குருவிகட்டின கூட்டியே பிரிக்க முடியாது–கட்டு விக்க வேண்டியவை பல இருப்பதால் போனால் யசோதை உரலினோடு இருந்து ஏங்கிய எளிவே –திருட்டுக்கு உதவினஉரலை- உரவிடை- மார்பில் கட்டினாள் மரு மகளையும் சேர்த்து கட்டினாள்-உதரம் வயிற்றில்-கடை குறைப்பு -மூன்று அசித் மூன்று சித் ஸ்வாமித்வம் காட்ட மூன்று முடிச்சு..தாமோதரனை ஆமோ தரம் அறிய -ஆஸ்ரித பரதந்த்ரன்-உதர பந்தம்-பட்டம் கட்டி இருக்கிறாள்-நஞ்சீயர் திரை விலக்கி-எட்டி பார்க்க -தழும்பை –பார்த்து பரிகாசம் பண்ணுவார்கள் என்று மறைத்து -கோபிமார்கள் பரிகாசித்த -ஏச நின்ற எம்பெருமான்-எத் திறம் இதிலும் மோகித்தார் ஆழ்வார்- உன் இடம் அபசார பட யசோதை-ஆழ்வார் சாத்விகர் மோகிக்க பண்ணினாயே ஆழ்வான் சொல்ல -பராக்கிரமம் அடங்கினவர்கள் இடம்தான் காட்ட வேண்டும் அவரே பதில்–

பிறந்தவாறும் வளர்ந்தவாரும் -நினைக்க நைவார்-தெய்வ நாயகன்-தூதன் -நடந்து -கீத ஆசார்யன் அலங்கரித்து -பிரத ஆசார்யன்-மா முனிகள் வாக் வைபவம் கொண்டு ஈடு கேட்டு சிஷ்யனாக இருந்து தனியன் சாதித்து எளிமை யின் எல்லை நிலம் ..பரி பூர்ண எளிமை–சௌலப்யம் வடிவு எடுத்து -எளிமை எல்லாம் காட்டி அருளினான்
ஆழ்வார் எம்பெருமானார் ஜீயர் திரு அடிகளே சரணம் ..

ரிஷியும் மா முனியும்- ஸ்ரீ வேளுக்குடி ஸ்வாமிகள்..

August 23, 2011

ஸ்ரீ சைல தயா பாத்ரம் –ரிஷி-நம் ஆழ்வார் பட்டர் சாத்திய திரு நாமம் –ஆழ்வாரும் மா முனிகள் பற்றி பார்ப்போம் –ரிஷி தாது அர்த்தம் புரிந்து சப்த அர்த்தம் புரிந்து கொள்ளலாம் மந்திர  த்ருஷ்டா மந்த்ரம் கண்டவர் –மனன சீலன் முனி –சன்யாச தியாக சப்தம் கீதை-மூன்று வித தியாகம் கத்ருத்வ பல மம தா  தியாகம்-மூன்றும் விட்டு விட்டவன் தியாகி-ஆழ்வார் ஆசார்யர்கள் அனைவரும் –சாதி ஓன்று ஒழிய வேறு இல்லை நம் சப்ரதாயம் அனைவரும் அடிமை சேஷத்வம்-

அரங்கம் திரு முற்றத்து அடியார்கள் அனைவரும்…கர்மா பண்ணுவதே யோக்யதை பலன் கருதாமல்-நான் செய்தேன் என்ற எண்ணம் இன்றி–காரணம் நாம் மட்டும் இல்லை–சரீரம் ஆத்மா பகவான் இந்த்ரியம் பிராணன் -ஐந்தும் காரணம்–காஷாயம் இல்லா விடிலும் ஆழ்வார் ரிஷி தான்–மந்த்ரம் கண்டு உணர்ந்து-கிருஷ்ண த்ருஷ்ணா தத்வம்-சகஸ்ர சாகை -திரு மந்த்ரம்  துய்வயம் சரம ஸ்லோகம் கண்டு  திரு வாய் மொழி யாக வடித்து கொடுத்தார் -மந்திரத்தை மந்திரத்தால் மறவாது என்றும் வாழுதியேல்-மந்த்ரம் அவனும் -தன்னை பற்றி நினைகிரவனை காத்து கொடுப்பது மந்த்ரம்..–பிரமாணம் பிற மாதா கண்டு உரைத்த கடிய காதல் கொண்டவர் ஆழ்வார்

முனிவன் பகவான் ஆழ்வார் ஆசார்யர் -மூவரும் –முனியே நான் முகனே முக் கண் அப்பா -மனனம் சீலன் அவனும்..யானை கூப்பிட்ட்டல் போகணும்–இந்த்ரன் ப்ரகுமாதிகளும் கூப்பிட -அவன் நினைத்து -திருத்த -நல வழி படுத்தி சேர்க்க முனி-
அடுத்து முனி-சத்ய சங்கல்பத்வம் பகுச்யாம் பிரஜா ஏவ-புகுந்த ஸ்ருஷ்ட்டித்து காத்து சம்கரித்து-கடல் ஞாலம் செய்தேனும் யானே கீண்டேனும் –ஆவேனும் யானே என்னும்..
முனிதல்-கோபித்தல்-என்னை முனியாதே அன்னை மீர்காள் -நம்பியை கண்ட பின்-பாகவத அபசாரம் பட்டவர்கள் மீது முனிவன்
மா முனி-பெருமாளுக்கு ஆச்கார்யர் -மா முனி வேண்டும் என்று முனிந்தார் – பகவான் முனிவர்–பதரிகாச்ரம பாசுரம்–திரு பிரிதி-சாளக்ராமம்-தவம் புரிந்த மா முனி கொணர்ந்த கங்கை–ராஜா -ராஜா ரிஷி பிரம்மா ரிஷி–விஸ்வாமித்ரர் -அவர் கொண்டு வந்தாரா பகீரதன் தான் கொண்டு வந்தார்
கொல்லை அரக்கியை மூக்கு அறிந்திட்ட குமரனார் சொல்லும் பொய் ஆனால்  .ராம சரம ஸ்லோஹம்–லஷ்மணன் வலக் கை போல்–இங்கும்-தவம்  புரிந்து உயர்ந்த -விசவா மித்றார் -புகன்ற கங்கை-கங்கை பிரபாவம் சொல்லிய- சப்தம் மாத்த எலும்பு புரை இல்லை-முன்னோர் மொழிந்த முறை தப்பாமல் -சொல்ல வேண்டுமே—ஒன சங்கு கதை ஒன்சன்கதை வாள் ஆழியான்-செய்குந்தா முகுந்தா குருந்தா –முன் நடு குறைப்பு போல் ராம லஷ்மணர்களை கங்கை கரைக்கு கொணர்ந்து வந்தார் —நம் பெருமாள் தானே ராமன்–இரண்டாவது வார்த்தை இல்லை-ஏலா பொய்கள் உரைப்பானே–சேர பாண்டியன் வார்த்தை–முன்னும் பின்னும் இல்லை இப் பொழுதும் இல்லை–பெருமாள் சாதிக்க –ராமன் மா முனி விசவாமித்ரரை ஆச்சர்யராக கொள்ள -தாரை–லஷ்மணன் இடம் -விஸ்வாமித்ரர் விருத்தாந்தம் சொன்னாள்–குறி அழியாமல் வந்து–குரங்கு ஜாதிக்கு காமம் கூடாது நீ கோபம் -காமம் தானே மூலம் -ஆச்சர்ய பிரபாவம்-மேற்க்கே மேனகை ரம்யா தோற்று சகுந்தலை பெற்று கோபமே உரு எடுத்தவர்–இந்த மா முனியை பெற்றோமே -ராமன்-நம் பெருமாள் நினைக்க -அடுத்த அவதாரம் -சாந்தீபன்-குரு தஷிணை புத்திரனை மீட்டு கொடுக்கசொள்ள -கண்டு நீ தருவாய் -சர்வ லோக மேகேச்வர இடம் இக லோக ஐஸ்வர்யம் கேட்டாரே –இரண்டாவது மா முனியும் தவறு–அவதாரம் போல் தீர்த்தம் பிரசாதிக்காமல் இருக்கும் நம் பெருமாள் தான் முனி-கருட வாகனனும் நிற்க -விபவத்துக்கு -பிரதி நிதி தானே நம் பெருமாள்-திரு மாலை அறியாதார் திரு மாலை அறியாதவர்–எம்பிராற்கு இனிய வாறே இளைய புன் கவிதை ஆகிலும்–சிலையினால் இலங்கை செற்ற தேவனே தேவன் ஆவான்–கற்றினம் மேய்த்த எந்தை கழல் இணை பணியும்-காட்டினான் உய்பவற்கு உய்யும் வண்ணம்  அரங்கன்–மா முனி தேட -அதற்க்கு சிருஷ்டித்தான் ஐப்பசி திரு மூலம் அன்று-மதுரம் -சாப்பிட்டு முடிப்பார்கள்- கடைசி ஆச்சார்யர் மா முனிகள்-குரு பரம்பரை விருந்து-மணி மாலை-லஷ்மி நாத தொடக்கம் எம்பெருமானார் நடு நாயகம்–கோத்த பின்பு மா முனிகளுக்கு அவன் சிஷ்யன் –ஆழ்வாரே முனி ரிஷி- மந்திர தர்சிகள் போல் வேத வியாசர் / கவி என்றும் -ஒருவருஷம் ஈடு சாதிக்க சொல்லி கேட்டார்-ரிஷி பாட -முனி கேட்க -மா முனி அர்த்தம் சொல்ல முனி கேட்க –நாம் யார் பெரிய திரு மண்டபம் யார்-
ஆதி சேஷன் அவதாரம்-திரு நாராயண ஆய்  ஜகனதாச்சர்யர் ஸ்வாமிகள்–ஞான சதுர்த்தி–20 /21 /22 சூர்ணிகைகள் -புரிவது கஷ்டம்–இருவருமிடை வெளியில் கண்டு-பூதூரில் வந்து உதித்த புண்ணியனோ–மகிழ் மார்பன் தான் இவனோ -தூது நடந்தவ நெடு மாலோ- மூவரில் எந்தை யாவர் யார்-கேட்டாராம் –வியாக்யானம்முடிந்த உடன்-அர்ச்சகர் குமாரன்-தனியன் சமர்பித்து -திரு வாய் மொழி பிள்ளை தயை–ஞான பக்தி -யதீந்திர பிராவண்யம்-அழகிய பெருமாள் நாயனார் -மா முனிகளை வணங்குகிறேன்-பிரதமாச்சர்யனுக்கு ஆச்சார்யர்–பட்டோலை கொண்டு சந்தன காப்பு சாத்தி முன்னும் பின்னும் –ஸ்ரீ சைலேச மந்த்ரம்–எறும்பி அப்பா வர வரமுனி சதகம்-சயமான ஸ்ரீ சைல மந்த்ரத்தின் ஒரு பாதியை- சிங்கமாய் விரித்தான் திரு மந்த்ரம் மட்டும் போதுமா -பாதி -மீதி பாதியை இரண்டு ஆற்றுக்கு நடுவில் கேட்டு கொள்ளுங்கள் –ரிஷி மந்த்ரம் பார்த்த இவரும் ரிஷி–
அரங்கனை காட்டி கொடுத்த ராமானுசனையும் ஆழ்வாரையும் பற்றியே நிறைய அருளி இருக்கிறார் மா முனிகள் –அவதாரம் ஆழ்வார் திரு நகரியில்–ஏரார் வைகாசி விசாகத்தின் ஏற்றத்தை பாரோர் அறிய பகர்கின்றேன்-இவர் தான் சொல்ல வேண்டும் -பூத்து குலுங்கும் ஏற்றம் பால் மாங்காய் சாப்பிடும் மாசம் ஏரார் பாலான மாங்காய் போல் கண்ணன்-அனுபவிக்கும் மாசம்-விசாகம்-ராஜ ரிஷிகள்- இஷ்வாகு வம்சத்தில் பிறந்த அவர்களின் நஷத்ரம்-அதனால் ஆழ்வாரும் ரிஷி–எழில் குருகை நாதன்-சீரார் வேதம் தமிழ் செய்த மெய்யன்–சர்வ அதிகாரம் சர்வருக்கும் —
எய்தற்கு அறிய மறைகளை ஆயிரம் இன் தமிழால் செய்தற்கு வரும் சடகோபன்–எழில் குருகை–/உண்டோ ஒப்பு-ஆழ்வாருக்கும் பெரி ஆழ்வாருக்கும் -தென் குருகைக்கு உண்டோ -என்றவர் தென் புதுவைக்கு ஒப்பு உண்டோ சொல்ல வில்லை–குருகைக்கு ஏற்றம்-நாய் ரிஷி-எச்சி சாப்பிட்டு ஆத்மா ஜோதிஸ் போவதை பார்த்து – வாரி உண்ட குருகை திரு வீதி எச்சில் நாய்க்கும் பரம பதம் அளித்தாய் -பேய்க்கும் இடம் அளித்தால்பளிதோ-பெருமான் மகுடம் சாய்க்கும் படி கவி பாட வல்ல ஞான கடலே  என்ன–தேசிகன்-சுவாமி ராமானுஜர் நடந்த மணல்துகள்/உத்தவர் /குறுந்த  மரம் /எம்பெருமான் பொன் மலையில் ஏதேனும் ஆவேனே -ஆவணி ரோகிணி-உண்டே கண்ணன் பிறந்து யாரை திருத்தினான்—உனக்கு பொய் சொன்னேனே -அப்ரியம் கண்ணனுக்கு ஆழ்வார் ஊரும் நாடும் அவன் நாமமே பிதற்றி தம்மை போல் ஆக்கினாரே -ததாமி ததாமி கலியும் கெடும் கண்டு கொண்மின் கண்டோம் கண்டோம்–
இனி யாவர் நிகர் அகல் வானத்தே -ஆழ்வாரே சொல்லி கொள்கிறார்-மட்டை அடி உத்சவம்–ஆழ்வார் தாயார் இடம் பிரார்த்தித்ததும் நம் பெரியன் சொல் படி பொறுத்தோம் –புவியும் இரு விசும்பும்-உன்னை தாங்கும் நானேபெரியவன்-பாதுகை ராமனை தாங்கி பெரியது -தேசிகன் —
அக்ஜர் ஞானிகள் ஞான விசேஷ யுத்தர் சர்வேஸ்வரன்-நால்வருக்கும் உபதேசம்-மங்க ஒட்டு உன் மாமாயை- திரு மால் இரும் சோலை அழகருக்கு அருளுகிறார்-சரீரம் பொகட்டிய பின்பு தானே–நச புன ஆவர்ததே -திரும்பி வருவது இல்லை–சாஸ்திரம் கொடுத்தவன் நீ தானே -அவனுக்கும் உபதேசிக்கிறார் வேர் பட்டு சூடுபவர்கள் மண் பற்று உடன் சூடு வது போல் ஞானியை விக்ரகத் உடன் ஆதரிக்கும் ..

அவன் திரு முகம் மலர தானே கைங்கர்யம்-அவன் ஆசை பட்டானே –தர்ம சங்கடம்-அல்வாருக்கு -அடக்குவார் இல்லாத ச்வாதந்த்ரம்–நாம் சொன்ன படி அவன் மாற்றி கொள்வான்-உம் திரு முக மண்டல ஆனந்தம் தான் எனக்கு ஆசை-அது நமது விதி வகையே -உண்டோ திரு வாய்மொழிக்கு ஒப்பு–
திரு குருகை பெருமாள் தன திரு அடிகள் வாழி திருவான திரு முகம் .வாழி கரு குழியில் புகா வண்ணம் காத்து அருளினான் வாழியே எந்தை எதிராசனுக்கு இறைவனார் வாழியே – மன்னிய சீர் மாறன் கலை உணவாக பெற்றோம் -அடியார்கள் வாழ  அரங்க நகர் வாழ -அடி இந்த ஒவ் ஒன்றுக்கும் -மணவாள மா முனியே இன்னும் ஒரு நூற்று ஆண்டு இரும்
பிள்ளை லோகம் ஜீயர்  திரு அடிகளே சரணம் .
ஆழ்வார் எம்பெருமானார் ஜீயர் திரு அடிகளே சரணம் .

கலி திருத்தியும் கலி கன்றி தாசரும் -ஸ்ரீ வேளுக்குடி ஸ்வாமிகள் ..

August 23, 2011

வேதம் கடலை கடைந்து அமிர்தம் –திரு நாவு-மந்திர பர்வதம் -துறை பால் படுத்தி -கரை பாம்பு அணை பள்ளியான் அன்பர்கள்-அத்தர் பத்தர் சுற்றி வாழும் அந்தணர்-ஈட்டம் –திரு அடி நிலைகள் ஆல மரம் போல் நிழல் வெப்பம் -சம்சார வெப்பம் தவிர்க்க

உண்டோ வைகாசி விசாகத்துக்கு ஒப்பு–ஆழ்வாருக்கும் திரு வாய் மொழிக்கும் குருகூருக்கும் ஒப்பு இல்லை —
கலியும் கெடும் கண்டு கொண்மின்–ஆழ்வார் -கலி கன்றி தாசர்-திரு மங்கை ஆழ்வாரின் மறு அவதாரம் நம்மூர் வரதாச்சர்யர்-ஸ்வாமி–
கிருஷ்ண ஷேத்ரம்-ஐந்து-திரு கண்ண மங்கை பெரும் புற கடல் சுருதி சாகரம் குண சமுத்ரம்-பக்த விலோசனன்-கருடனுக்கு அமிர்த கலசம் இங்கு –நின் தனக்கும் குறிப்பாகில் கற்கலாம் கவியின் பொருள் தானே –மாலாய் பிறந்த நம்பி–பெரிய வாச்சான் பிள்ளை ஆவணி ரோகிணி–கலி கன்றி தாசர் கார்த்திகை கார்த்திகை- வீறு உடைய நாள் –சத்ய வாக்யன்-ஆகாசம் இடிந்து விழுந்தாலும்  ஹிமாசலம் பொடி ஆனாலும்கடல் வற்றினாலும் பூமி பிளந்தாலும் என்வார்த்தை பொய் ஆகாது -கண்ணன்-ஏலா பொய்கள் குழந்தையாக அருளினாலும் –
புறப்பாடு ஒரு நாள் இழந்தால் தூக்கில் இட்டு முடிவோம்-பூர்வர்கள் நம்பிள்ளை–ஆலி நாடன்-மான வேல் பர காலன் கலி கன்றி -தம்மை சொல்லி கொள்கிறார் கலி த்வம்சம் லோக திவாகரம்–நம் ஆழ்வாரும் நம் பிள்ளையும் பார்ப்போம் இன்று
ஒருவரும் அதவதீயர் லோகோ பின்ன ருசி–ஸ்ரீ ஜெயந்தி கிருஷ்ண ஜெயந்தி/கோவில் ஸ்ரீ ரெங்கம்/ஆழ்வார் -நம் ஆழ்வார்/ஸ்வாமி ராமானுஜர்/–வீறு பட்டர் தேசிகன் மூர்த்தி சிறுத்து எம்பார் பணிவு கூரத் ஆழ்வான்—பிரமச்சாரி-பிள்ளை லோகாச்சர்யர்/அழகிய பெருமாள் நாயனார்/

ஈடு முப்பத்தாறாயிர படி-அருளிய சம்பந்தம்–ஆறாயிரம் விஷ்ணு  புராணம்/-பிள்ளான்  அருளியது –ஒன்பதினாரைரம்  ஸ்ரீ பாஷ்யம் -நம் ஜீயர் -/ இருபத்தி னாராயிரம் ஸ்ரீ ராமாயணம் பெரிய வாச்சான் பிள்ளை /வாதி அழகிய  மணவாள ஜீயர் பன்னீராயிர படி–
வடக்கு திரு வீதி பிள்ளை எழுதி வைத்தார்-கேட்டு கொள்ளும் பொழுது எழுத வில்லை-துல்யமாக கேட்டு அநுசந்தானம் பண்ணி எழுதியது–சாதித்ததில் அசரம் விடாமல் பட்டோலை பண்ணி கொண்டார் 32 எழுத்து கொண்டது ஒரு படி..-200 வருஷம் பின்பு தான் ஈடு உலகில் பிரவர்த்தனம் ஆனது–நஞ்சீயர் சிஷ்யர் நம் பிள்ளை–மாதவாச்சார்யர் மேலக்கோட்டை -திரு நெடும் தாண்டகம் கொண்டு -நஞ்சீயர் ஆக்கினார் பட்டர்- முன்பு அத்வைதி ஆக இருந்தவர் விசிச்டாத்வைதம் மாற்றி கொண்டு வந்தார்-முன்பு -மும் மதத்தவரும் வைஷ்ணவர்கள் தான்-கொள்கை வேறு மதம் சமயம் வேறு–
ததீயாராதனம் -தர்க்க பிஷை வேணும்-நீர் தான் திரு நெடும் தாண்டக சாஸ்திரம் வல்லீரோ –இன்பம் மிகு ஆறாயிரம் பிள்ளான்–நஞ்சீயர் ஒன்பதினாராயிரம் அருள-அதிகாரி நம் பிள்ளை -எழுதி காட்ட -ஆற்றை கடந்து போகும் பொழுது -நீஞ்சி போக தலையில் கட்டி போக ஆற்றோடு அடித்து போக -அழுகை-பெரிய தனம் இது தானே –தனம்மதீயம் தவ பாத பங்கஜம் –ஆச்சார்யர் நினனத்து எழுதி காட்ட -தான் சொன்னது தான் அதை விட அழகு-திரு அடி பலத்தால் எழுதினேன்–வாரி அனைத்து நம் பிள்ளை என்றாராம் –ஆச்சார்யர் அருளிய பெயர்-லோகாச்சர்யர் என்ற பெயரும் உண்டு–துன்னு புகழ் கந்தாடை தோழப்பர்-ஆம் ஆரு அறிய பிரான் கால சக்கரத்தாய்–நம் பெருமாள் புறபபாடு கோஷ்டியோ நம் பிள்ளை கால ஷேப கோஷ்டியோ–அபசாரம் பட -பிர பன்ன குல கூடஸ்தர் ஆழ்வாரே நம் பிள்ளை யாக இருக்க அபசாரம் படலாமா மனைவி —
வழி தவறி போகும் பொழுது திருத்துவாள்-பெண் புத்தி பின் புத்தி -ஆணுக்கு பின் தர்மத்தின் பின் நிற்கும் புத்தி-சீதை பிராட்டி ஸ்ரீ ராமனை பார்த்து ஆண் உடை உடுத்தின பெண்-காட்டுக்கு வர வேண்டாம் இங்கே இரு என்றதும்-கந்தாடை தோழப்பர் -பிராய சித்தம் குளத்தில் ஆற்றில் போக வேண்டாம் தொலைத்த இடத்துக்கு போய்-இருவரும் போக -நம் பிள்ளை பட்டினி இருந்து கிலேசத்துடன் முக்காடு சாத்திக் கொண்டு -கந்தாடை தோழப்பர் இல்லத்தில் இருக்க -அடியேன் கலி கன்றி தாசர் -வைது  போக வந்தீரோ முதலி ஆண்டான் வம்சத்தில்  வந்த உம இடம் அபசாரம்–பரஸ்பர நீச பாவம் இது தான் –தம் உகப்பால் உலகாரியன் பெயர் கொடுக்க -வடக்கு திரு வீதி பிள்ளை தம் பிள்ளைக்கு அதே பெயர் இட -நம் ஆழ்வார் அவதாரமான இவர் இடம் அபசாரம் என்றாளே மனைவி-

திரு குரும்குடி நம்பியே ஆழ்வாராக -உம்மை போலே வேண்டும் காரி மாறனும் உடைய நங்கையும் கேட்க -ஒத்தார் மிக்கார் இலையாக மா மாயன்-தன் ஒப்பார் இல் அப்பன்–வான மா மலையிலும் திரு குரும்குடியிலும் – நவ திருப்பதி யிலும் ஆழ்வார் உத்சவரோருவரே–ஆரு எனக்கு நின் பாதமே சரணாக தந்து ஒளிந்தாய்–என்ற பாசுர படி சடாரியிலே ஆழ்வார் நான்குநேரி –பார்த்த சாரதி தான் எம்பெருமானார்–உடையவர் திரு நஷத்ரத்துக்கு எழுந்து அருள மாட்டார்–
பாகவத அவதாரம் நம் பிள்ளை-திரு மங்கை ஆழ்வாரே மறு அவதாரம்
விபுல வியாக்யானம்முதலில் -125000 கிரந்தம் அது -அது இருந்தால் ஸ்ரீ வைகுண்டம் படி கட்டு கட்டினது போல் ஆகும் -அதை கரையானுக்கு ஆக்கினார்-வைலஷ்ண்யம் அவதாரிகை -ஆழ்வாருக்கு அருளி -மூன்று ஸ்ரிய படி-முதல் முன்னமே விசேஷ கடாஷம் பண்ணி அருளினார்-இரண்டாவது ஸ்ரிய படி மூன்றாவது ஸ்ரிய படி–வெவ்வேற பிரவேசம்–மூன்று வாசல் கோவிலிலுக்கு என்பதால்-தத்வ த்ரயம் அறிந்தவர்களை தேடினான் ஸ்ரிய பதி–உண்மை பொருள்=தத்வம் –சித் அசித் ஈஸ்வரன்–ஆக மதங்கள்பதினேழு–ஞாநிதோ ஆத்மை மே மதம்– ஞானிகளில் அக்ரேசர் ஆகிறார் நம் ஆழ்வார் –எல்லாம் சொல்லி கண்டித்து அறிந்தவர்களில் தலைவர்– சம்சாரிகளிலோ நித்யர்களிலோ ஈச்வரன்கொஷ்டியிலோ இன்றி ஆழ்வார்—நம் போல் ஆசை இல்லை–நித்யர்-பரம பதத்தில் இவரோ சம்சாரம் இருந்து நித்யர் போல் ஆசை படுகிறார் –அவன்ச்வதந்த்ரன் இவரோ பரதந்த்ரன்-அவன் செருக்கன் இவர் அடிமை-தனி பிரகிருதி–வாழ்வாரு ஓன்று இல்லையால் வாழ்வு இனிதாம் –இவரை போல் ஓன்று இல்லை என்பதால் அவனுக்கும் தெரியாதாம் –தனக்கும் தன் தன்மை அறியாதவன்–எதற்க்காகா பிறந்தார் என்ன சாதித்தார் கலியும் கெடும் கண்டு கொண்மின் -கிருத யுகம்  போல் ஆக்கி -ஊரும் தன்னை போல் அவன் நாமம் பிதற்ற வைத்தார்
லஷ்மணன் பிரகலாதன் லஷ்மிபிராட்டி  -போல் ஒவ் ஒருவர் கூட ஒரு குணத்துக்கு ஒப்பர் -அனைத்தைக்கும் தன்னோடு தான் ஒப்பர் அச்சுத பானு போல் -சம்சாரிகள் பண்ணின சுக்ருத பலம்-அத்ரி ஜமதக்னி -யுகம் பிராமன ஷத்ரிய விசய வர்ணம்-தத்தார்யா பரசுராமன்- த்ரேத யுகம் ராமன் துவாபர நந்தன் பிள்ளை கலி யுகம் ஆழ்வார் -வியாசர் தானே ஆவேசித்தார் -நாயனார்-ஆதித்ய -ராம திவாகரன்-அச்சுத பானுகளுக்கு -விகசியாத உல் இருள் நீங்கி-ராமன் ஜல சமுத்ரம் வற்ற வைப்பேன்-பிறவிக்கடலை இவர்/தாமரை புஷ்பம் அலர்த்த வைத்தான் கீதாசார்யன் -வகுள பூஷண பாஸ்கரன்
கண்ணன் கழலினை -சங்க பலகை ஏற்று கொண்டு– ஒரே பாட்டு ஆயிரம் புலவர்களும் சேமம் குருகையோ-செய்ய திரு பாற் கடலோ/ நாமம் பராந்குசமோ நாரணமோ /தோலும் இரண்டோ நான்கோ/ தாமம் துளவோ வகுளமோ/ஈ ஆடுவதோ கருடர்க்கு எதிரே -ஒரு சொல் பொருமோ உலகில் கவியே –ஆயிரம்மா மறையில் ஒரு சொல் கூட போறாது உலகில் கவி–
ஆழ்வார் மகாத்மயம் உணர்த்தினார் -எங்கள் தென் குருகூர்  புனிதன் கவியின் ஒரு பாதத்தின் முன் செல்ல மாட்டான் -கம்பர் -பரனுக்கும்  அநுகுசர் இவர் -பராந்குசறை தாண்டி யானை போகாது .. ..
அருளிசெயல்  கோஷ்ட்டி தான் முன் போகும்.-தென்னா  தென்னா  ஆடி கேட்ப்பானாம் -மலைக்கு நா வுடையேன் –தேவி மாறும் அவனும் சேர்ந்து -திரு நா வீறு உடையவர் –பொலிக பொலிக பொலிக போயிற்று வல் உயிர் சாபம் -கண்டோம் கண்டோம்கண்டோம் கண்ணுக்கு இனியன கண்டோம்–மாதவங்கள் பூதம் மண் மேல் -கேசவ நாம சங்கீர்த்தனம் மலிய புகுந்து இசை பாடி-நமனுக்கு இனி யாது ஓங்கும் இல்லை– திருத்தும்படி ஆழ்வார் இருக்க -அதை எடுத்து சொல்ல நம் பிள்ளை —
நம் பிள்ளை திரு அடிகளே சரணம் 
திரு மங்கை ஆழ்வார் திரு அடிகளே சரணம் .
ஆழ்வார் எம்பெருமானார் ஜீயர் திரு அடிகளே சரணம் ..

மாறனும் அவர் அடி பணிந்து உய்ந்தவரும்- ஸ்ரீ வேளுக்குடி ஸ்வாமிகள் ..

August 23, 2011

பூ மன்னு மாது பொருந்திய மார்பன்-புகழ் மலிந்த பா மன்னு மாறன் அடி பணிந்து உய்ந்தவன் -பிர பன்ன காயத்ரி/சாவித்திரி-

ஆர்த்தி பிர பந்தம் யதிராஜ விம்சதி-சரணா கதியும் கைங்கர்ய பலனும் -இரண்டுக்கும் மண வாள மா முனிகள் அருளியவை -பலன்கள் பல வற்றுக்கு இன்றி அவனையே அடைந்து அவன் ஆனந்தத்துக்கு கைங்கர்யம் செய்வதே–கதய த்ரயம் நடுவில்-அதர த்வயம்-மனசில் அனுசந்தித்து கொண்டு—குகன் சரண் அடையாமலே பெற்று போக பரதன் பண்ணியும் இழந்தான்-ச்வதந்த்ரன் அவனை பற்றினால் சம்சயம் உண்டு-ஆச்சார்யர் திரு அடி பற்றினால் நிச்சயம் -கூவி கொள்ளும் காலம் இன்னும் குறுகாதோ-வரும் கால-கண் நுண் சிறு தாம்பு-இன்பம் எய்தினேன் –மேவினேன் அவன் பொன் அடி மெய்ம்மையே -திரிவனே  /பெற்ற நன்மையே எல்லாம் கடந்த கால வினை சொல்கள்–ராமானுச நூற்று அந்தாதி இலும் இப் படியே -ஆழ்வாரையும் ஆச்சர்யரையும் பற்றிய சிறப்பு–மணவாள மா முனியும் -யதிராஜ விம்சதி பூர்வ வாக்கியம்-ஸ்ரீமத் ராமானுஜ சரணம் சரணம் பிர பதயே ஸ்ரீ மதே ராமானுஜாய நமக – ஆர்த்தி பிர பந்தம் -ரகசியம் இல்லை — 20 ஸ்லோஹம் பாடினது சொல்கள் கூட்டி மூன்று/ ஆறு /11 சொல்கள் -மூன்று ரகச்யத்துக்கும்

ராமானுஜம் யதிபதி பிரணாமி மூர்தன  அவர் -பராந்குசதிருபாத பக்தம்– அவர் காதலே வடிவு  எடுத்தவர்–கிருஷ்ண பக்தி-கிருஷ்ண த்ருஷ்ண தத்வம் -பிரேமா ஸ்ரீ மாதவான்க்ரி -இரண்டு திரு அடிகளில் கொள்ள குறை இல்லாத அன்பு–ஸ்ரீ மாதவன்–பெரிய பிராட்டியாருக்கு சுவாமி-காமாதி தோஷம் கரம்–ஸ்ரீ ராமானுசன் சாதிக்க சொல்வோம் ஆழ்வார் திரு நகரி-ஆழ்வார் திரு அடி நிலை– ராமானுசர் திரு அடி நிலை-முதலி ஆண்டான் -திரு மலையில் அனந்த் தாழ்வான் —
காணாமல் கோணாமல் கண்டு பண்ண வேண்டும் மூன்று வேளை சந்த்யா வந்தனம்  பண்ண வேண்டும் பண்ணா விடில் பிராமணியம் விலகும்-ராமானுசன் திரு நாமம் சொல்ல வேண்டும்-மாறன் அடி பணிந்து உய்ந்தவன்-பூ மன்னு மாது–மாது பொருந்திய மார்பன்–நித்யமாக அகல கில்லேன் இறையும் என்று -மார்பன் புகழ் மலிந்த பா -திருவாய் மொழி–பா மன்னு மாறன்–சம்பந்தம் அனைவருக்கும்-பல்கலையோர் தாம் மன்னி வாழ–5104 வருஷம் முன் ஆழ்வார் அவதாரம்-கலி பிறந்து 42 நாள் கழிந்து -43 ,20 ,000 ஒரு சதுர யுகம்1 /2/3/4 பங்கு ஒவ் ஒரு யுகம் அளவும்–1017 –ஸ்வாமி ராமானுஜர் 4000 வருஷம் வித்யாசம்-சம்பந்தம்-தொடர்பு-பவிஷ்யகார ஸ்வாமி –

பேய்ச்சி உயிர் உண்டான் கழல்கள் அவையே சரணாக கொண்ட குருகூர்  சடகோபன் -நாத முனிகள் இதை கேட்டு ஆரா அமுதே -பதிகம்–கண் நுண் சிறு தாம்பு 12000 உரு செய்து திரு புளி ஆழ்வார் அடியில் சேவை சாத்தித்து பெற்றார் -ஆயிரம் கேட்டார்-நால் ஆயிரமும் நாதனுக்கு நால் ஆயிரம் கொடுத்தான் வாழியே– விஸ்வாமித்ரர் – வந்த நம்பியை தம்பி தன்னோடும்  கொடுத்தது போலே –பிரமாணம் கொடுத்து -வியாக்யானங்கள் அனைத்தும் விரித்து -பிரமேயம் -மதுர கவி ஆழ்வார் கேட்ட படி-ஆறி இருக்க -தாமர பரணி நீரை காய்ச்சி-காஷாய ஷோபி -திரு உருவம் தோற்ற-மீண்டும் காய்ச்சி ஆழ்வார் விக்ரகம்-இருவருக்கும் ஏக சிம்காசனம் திரு மஞ்சனம் எழாம் திரு நாள் அன்று-இத்தால் சம்பந்தம்-மாறன் அடி பணிந்து உய்ந்தவன்–பரகத ச்வீகார்ரம்–ஆழ்வார் கடாஷம் அன்றே கிட்டியதே –ஆ முதல்வன்–மானச சாஷாத் காரம்-என்றும் சிலர் சொல்வார்கள்

பராங்குச பாத பக்தன்-மாறன் அடி பணிந்து உய்ந்தவன்
சொல்லார் தமிழ் ஒரு மூன்றும் சுருதிகள் நான்கும் எல்லை இல்லா அற நெறி யாவும் தெரிந்தவன் ராமானுசன்-ராமானுசன் நிர்வாகம் பல உண்டு திருவாய் மொழி வியாக்யானங்களில் —

வான் திகழும் சோலை–ஈன்ற முதல் தாய் சடகோபன் -வளர்த்த தாய் ராமானுசன்..உகந்து அருளின நிலங்களில் பிரவணராய் இருக்க வேண்டும் ஸ்ரீ வைஷ்ணவன்–திவ்ய தேசம் காத்து கொடுத்தார் ராமானுசன்– திரு மாலை ஆண்டான் -விஸ்வாமித்ரர் ஸ்ருஷ்ட்டி இல்லையோ–ஸ்வாமி திரு உள்ளம் ஆனால் இன்றும் உண்டு–

சயனம் முன்பு நடந்து போய் இருக்கும் பொழுதே  திரு வாய் மொழி பாசுரம் அநுசந்தானம் –எம்பார்-பிடித்தேன் பிறவி கெடுத்தேன் பாசுரம் அனுசந்தானமோ–பிணி சாரேன் மடித்தேன் மனை வாழ்க்கை–திரும்பினார் –அந் நாள் நீ தந்த ஆக்கையின் வழி உழல்வேன்–மடித்தேன் வார்த்தை வந்ததும் பிரகாரத்தில் இருந்து திரும்பினார்-பாசுர அர்த்தம் ஊறினவர்-ஸ்ரீ ராமாயணமும் திரு வாய் மொழியும் இருக்கும் வரை ஸ்ரீ வைஷ்ணவம் ரஷிக்க படும் –
மாறன்-உலகு இயல் மாறி இருந்தவர்–ஸ்வாமியும் தன் திரு அடி பற்றினவரின் காம குரோதம் மாற்றி விடுகிறார்.-அறிவு இன்மை ஒழிந்து ராமானுச திவாகரர் .-காமம் குரோதம்-ராகம் பயம் கோபம் -விஷயத்தில் ஆசை-காமம்- காமம் இருந்தால் தான் கோபம் வரும்-அடைந்தால் கோபம் வராது -அடையா விடில் கோபம்-வரும்–காம குரோதம் சதரும் மகா பாவோ-ஒருமையில் அருளினான் கீதையில் –அவித்யை தாய் அறிவு இன்மை-காம குரோதம் பிள்ளைகள் தாடகை -மாரிசன் சுபாகு-
நண்ணறி ஞானம் தலை கொண்டு –நாரணர்க்கு ஆள் ஆனார்கள் அண்ணல் ராமானுசன் அவதரித்த பின்பு–மாறன் அடி பணிந்து உய்ந்ததால் பெற்ற பலன்

மாறகர்-ஹிம்சிகிறார் பாஹ்ய குதிர்ஷ்டிகள்-நாட்டிய நீச சமயங்கள் மாண்டன –யக்ஜா மூர்த்தியை வென்றார் 18 நாள் வாத போர்-காஞ்சி பேர் அருளாளன் சித்தித் த்ரயம் அருள பார்த்த தோரணையாலே அடி பணிந்தார் –அருளாள பெருமாள் எம்பெருமானார்-இருவர் சேர்ந்து திருத்தினதால் -ஞான சாரம் பிரேம சாரம் அருளி–அவர் தம் மடத்தை இடித்தாரே–அரு சமய செடி அதனை அறுத்தார் ஸ்வாமி-இனி அறிந்தேன் –நின்ற ஆதி பிரான் நிற்க மற்ற தெய்வம் நாடுதிரே–மோஷம் பிரதன் அவன் ஒருவனே–ஆரோக்கியம்-பாஸ்கரன்  ஐஸ்வர்யம் -அக்நி ஞானம்-சிவன் –இவனோ  அனைத்தையும்-தருவான்-பேச நின்ற பிரமனுக்கும் —அனைவருக்கும் நிர்வாகன் இவனே..கண்டும் தெளியகிள்ளீர்–

மாறனில் மிக்கதோர் தேவும் உளதோ-மால் தனில் மிக்கு –மாறனான ஆழ்வாருக்கு மிக்க தெய்வம் இல்லை-திரு மாலை தன் திரு மேனியில் உடையவர்-மால் தனில் அடி பணிந்து உய்ந்தவர்–உய்ந்தார்-வாழ்வு–மின் இடை மடவார் -பந்தும் கழலும் -தேனும் பாலும் கன்னலும் ஒத்தே இரண்டு கொடுத்து உய்வித்த்தார் மாறன்–ஊடல் பாசுரம்–பந்து எடுத்து வைக்க-என் உடைய பந்தும் கழலும் தந்து போகு நம்பி கழகம் எறேல்-போ போ சொல்ல சொல்ல கிட்டே வந்தான் என்னது என்று அபிமானித்ததால் வாங்கி கொள்ள மாட்டான் -ஆழ்வார் என்னது என்றால் ஆசை மிகும் பாகவத சம்பந்தம் வேண்டும்..புடவை தலைப்பை தொடாதே என்கிறார் பராங்குச நாயகி–ஈடு வியாக்யானம் பக்தி சீமா பூமி கலகத்தின் எல்லை பூமி– ஆழ்வார் உடன் கலக்க வருகிறான்-ஆழ்வார் உடன்-ஞானி என்று-பக்தன் என்று இரண்டிலும் எல்லை ஆழ்வார் -தேனும் பாலும் கன்னலும் ஒக்க–
முதலில் ஞானமும் பக்தி கலந்தார் மதி நலம் -பக்தி ரூபா பன்ன ஞானம் –இதை மாறன் அடி பணிந்து உய்ந்தவர் கற்று கொண்டு பொன் அரங்கம் என்னில் மயலே பெருகும் ராமானுசன்–சேராத இரண்டை சேர்ப்பார் –அழுதாராம் மொசு மொசு ஏற்றினாள் யசோதை- அர்ச்சா சமாதி இது– கண்டு அருள தான் பண்ண முடியும்– கொண்டு அருள முடியாது –முற்றும் உண்ட கண்டம் கண்டீர் -கேவல ஞானம் இல்லை-நம் பெருமாள் ஜல தோஷம்-தத்யோ அன்னம் நாக பழம் சேர்த்து முதலி ஆண்டான் சமர்ப்பிக்க கருட வாகன பண்டிதர் ஒவ்ஷதம் கொடுக்க –
————————————–
ஸ்ரீ கோயில் கந்தாடை அப்பன் ஸ்வாமிகள் திருவடிகளே சரணம் .
ஸ்ரீ உ வே வேளுக்குடி ஸ்வாமிகள் திருவடிகளே சரணம் .
ஸ்ரீ பெரிய பெருமாள் பெரிய பிராட்டியார் ஆண்டாள் ஆழ்வார் எம்பெருமானார் ஜீயர் திருவடிகளே சரணம் –

குல பதியும் யதிகட்க்கு இறைவனும்- ஸ்ரீ வேளுக்குடி ஸ்வாமிகள் ..

August 22, 2011

ஸ்ரீ வைஷ்ணவ பிர பன்ன குலம்–அவன் திரு அடிகளே உபாயம்–என்று இருப்போர்களின் குலத்துக்கு பதி-குலபதே வகுளாபிராமம்–ஆள வந்தார் மாதா பிதா ஸ்லோஹத்தில் ஆள வந்தார்-யதிகட்க்கு இறைவன்–நிதியை பொழியும் –தூ  நெறி சேர் எதிகட்க்கு இறைவன் யமுனை துறைவன் –இணை அடி யாம் கதி பற்றி உடைய  எதிராசன்-அவஸ்துவாக இருந்த -தம்மை ஸ்வாமி சொல்லி கொள்கிறார்–அவனை தெரிந்து கொண்டால் எல்லாம் தெரிந்து கொண்டு இருக்கிறேன் -பகவத் விஷய ஞானம் -கிடைத்த பின் தானே வாழ்வு–அன்று நான் பிறந்திலேன் பிறந்த பின்பு மறந்திலேன்–ஞான ஜன்மம்–ஞான ஜன்மம் கிடைத்த பின்பு அங்கு இல்லாமல் நின்றதும் இருந்ததும்   கிடந்ததும் என் நெஞ்சுள்ளே- தபஸ் பண்ணி கொண்டு அங்கு இருந்தானாம் நம்மை அடைய –அசேஷ கல்மஷம்-ஓன்று விடாமல் ஒழித்து-பெரியவர் திரு அடி உபாயத்தால் வஸ்து ஜகதாச்சர்யர் எம்பெருமானார் பெயர் பெற்றேன்-கீதா பாஷ்யம் ஸ்லோஹம் -ஐந்து ஆச்சார்யர்களும்  யதி இல்லை-யதிகட்க்கு இறைவன்–ஆள வந்தாரை பார்க்க வந்த ராமானுஜர் பார்க்காமலே திரும்ப -யத்தனம் செய்பவர் யதி–ஐந்து பெரும் அப்படி இருந்தவர்கள் தான் அதனால் யதி-

தூய நெறி சேர்-இருவருக்கும் பாலம்-இந்த சொல்கள்–தூய்மையான நெறி என்ன பிள்ளை லோகம் ஜீயர் ஆழ்வார் ஆள வந்தார் காட்டி கொடுத்த வழி–தூய்மையான நெறி எப்படி இருவரும் காட்டி கொடுத்தார் -பார்ப்போம் –மாதா பிதா ஸ்லோஹா அர்த்தம் பார்ப்போம்–நடமினோ நமர்கள் உள்ளீர் நாம் உமக்கு அறிய சொன்னோம்-திரு அனந்த புர பாசுரம்–அமர்கர் கொண் அர்ச்சிகின்று-தாய் மொழி -திரு வன் பரிசாரம்-திரு தாயார் –கடைத் தலை சீயக்க பெற்றால்-பாபங்கள் விலகும் –கடு வினை களையும்–தனக்கு உபதேசம் என்று ஆளவந்தார் கிளம்பினார்-அனந்தாழ்வான் திரு முக் குளம் ஆழ்ந்து ஆண்டாள் பூசி கொண்டு இருந்த மஞ்சள் தேடினாரே-நம்பிக்கை இருக்க வேண்டும்.. குரு பரம்பரை ஆத்ம குணம் வளர்க்க –மூன்று துவாரம் நித்யர் பிரம்மாதி தேவர் நம் போல்வார்-பொறி தட்ட -அன்று குருகை காவல் அப்பன் சந்நிதி சென்று -சொட்டை குல வைபவம்-ஆழ்வார் சம்பந்தத்தால் ஏற்றம் யோக பிரபாவம்-உய்யக் கொண்டார் அமிர்தம் ஒன்றே போதும்-யோக ரகசியம்-வேண்டாம் –கூடாது என்று இருந்தார்கள் முடியாது என்று இல்லை-பூர்வர்களுக்கு .சக்தி உண்டு பிராப்தி இல்லை-நெல் குத்த ராணிக்கு சக்தி உண்டு பிராப்தி இல்லை–யோக ரகசியம் குருகை காவல் அப்பன் இடம் விட்டு போக -கண்ணனை அனுபவித்து கொண்டு இருக்க -குட்டி சுவர் அருகில் இருக்க -சொட்டை குலத்தில் உண்டார் இங்கு யாரேனும் வந்தார் உண்டோ–அனுபவித்து இருக்கும் பொழுது -எங்கும் பக்க நோக்கு அறியான் என் பைம் தாமரைக் கண்ணன் -என்னை தாண்டி பார்த்தால் அவன் சொட்டை குலம் தானே –நாள் குறித்து கொடுத்தார் யோக ரகசியம் கொடுக்க -சங்கல்பம் இனி யோக ரகசியம் தேவை இல்லை.–வேத நூல் போல் ஆழ்வார் பாசுரம் உண்மை என்று இருந்தவர்

மாதா பிதா யுவதயஸ் தனய  -எல்லா உறவும் ஆழ்வார்  என்றார் ஆள வந்தார்– – உரு பெரு செல்வமும் -அரி தரன் என்ற ராமானுசன் -எல்லாம் திரு வாய் மொழி என்றார் ஸ்வாமி–மாத்ரு தேவோ பவ — பித்ரு ஆச்சர்ய அதிதி தேவோ பவ..–தெய்வமும் ஆச்சர்யரும் நம் ஆழ்வார் தான்–சேலேய் கண்ணியரும் மேலா தாய் தந்தையரும் அவரே-ஆழ்வார்..-நம் பாபம் பார்க்க மாட்டார் ஆழ்வார் நன்மையால் மிக்க நான் மறை யாளர்கள் புன்மையாய் கருதுவர்-நீசர் என்று ஆதலில் –அன்னையாய் அத்தனாய்-கை பிடித்து தூக்க இது தான் ஹேது–நிர்ஹேதுகமாய் கை கொண்டான் ஆழ்வார் சொல்ல மதுர கவி ஆழ்வார் -கை விட்டு விட்டார்கள் என்ற காரணத்தால்–நீசர்களில் நீசர் தேடி என்னை கை கொண்டார் ஆழ்வார்–நீசனேன் நிறை ஒன்றும் இலேன் என் கண் பாசம் வைத்த பரம் சுடர் ஜோதிக்கே –தாய்- பெற தபஸ் இருந்து –கற்பம்தரித்து போஷித்து–மலம் மூத்திரம் அலம்பி சத்தை நோக்கி போய் கொண்டு இருக்கும் தாய் –இல்லை எனக்கு எதிர் எதிராசர் வடி அழகு என் இதயத்தில் இருப்பதால் என்று பிர பன்னர்கள் இருக்க –புது நரகம் புகாமல் புத்ரர்கள் பிறக்க -கேவலனாய் போனாலும் கைவிட மாட்டாமல் –பிள்ளை பெகணியாமல் மண் தின்ன விட்டு பிறகு பிரத் அவ்ஷதம் இடுமா போல் வட்ச்லன் அவன்–

ஆழ்வாரும் நம்மை தாய் போல் திருத்த நான்கு பிர பந்தம் அருளி-பிரியம் உடன்–ஆழ்வார்களை அவதரிப்பித்து ஆ முதல்வன் சொல்லி அருளி செயல்கள் வழங்க பண்ணினவன் அவன் தானே—-இன் நின்ற நீர்மை இனி யாம் உறாமை கதறி கொண்டு-இருக்க -ஆர்த்த பிர பின்னர்-திருப்த பிர பின்னர்–இரண்டு வகை-பிடித்துபிடித்து இருத்தி வைத்தான் ஆழ்வாரை-நாடு திருந்த இனி இனி இருபதின் கால் 3 தடவை இனி  திரு விருத்தம் 17 தடவை திரு வாய் மொழி –இனி ஒன்றும் மாயம் செய்யேல் வரை –பிரியம் நினைப்பவள் மாதா ஹிதம் சொல்பவர் பிதா –இரண்டையும் காட்டினார் ஆழ்வார்-தொண்டர்க்கு அமுது உண்ண சொல் மாலைகள் சொன்னே -விஸ்வ ஜன ஆனந்த -பக்த அமிர்தம்—பிரியம் அருளி-சொன்னால் விரோதம் இது ஆகிலும் சொல்வேன்–ஹிதமும் அருளி–யுவ தய -கைபிடித்த பெண் பிள்ளை- நல்ல கோட் பாடு –நல்ல பதத்தால் மனை வாழ்வார் கொண்ட பெண்டிர் மக்களே—அனுகூல்யமான கொண்ட பெண்டிர்–அடுத்த பாசுரம் கொண்ட பெண்டிர்-எல்லா உறவு முறையாக கொண்ட பெண்டிர் -வியாக்யானம்–பத்னி விஷயத்தில் ஆசை மாற வாய்ப்பு உண்டு ஆழ்வார் இனிமை கொடுக்கும் அவள் போலவும்–தனய-பிள்ளை-நரகம் போகாமல் காத்து-ஆழ்வாரும்–நரகம்=-சம்சாரம் கிடைக்காமல் காப்பார் -திரு மோகூர்- முன் பற்ற நெஞ்சை கூப்பிட்டு –நரகத்தை நகு நெஞ்சே  என்கிறார்- தமிழ் வேதம் மட்டும் கொடுத்து நிற்காமல் ஸ்ரீ சடாரி-திரு பொலிந்த சேவடி என் சென்னியின் மேல் பொறித்தாய்–ஆழ்வார் திரு அடி-மதுர கவி ஸ்ரீ ராமானுசன்–ஆழ்வார் திரு நகரி மட்டும் -இங்கு மதுர கவி ஆழ்வாருக்கும் ஸ்ரீ ராமானுசன் சாதிப்பார் கருட சேவை அன்று –பேய் ஆழ்வார் மங்களா சாசனம் -ஆண்டாள் -பட்ட மகிஷி என்பதால்

-விபூதி-ஐஸ்வர்யமும் ஆழ்வாரே–ரஷிக்கும் நம்மை சர்வமும் ஆழ்வாரே என்கிறார் அடுத்து–சொல்லாமல் விட்டது எல்லாம் -எ தேவ -ஆழ்வாரின் திரு அடிகளே –நியமேனே ..ந குல பதி-வகுளாபரணம் -ஸ்ரீ மத் தத் அங்க்ரி உகளம் -ஸ்ரீ சம்பந்தம் கொண்டது- அந்த நம் ஆழ்வார் உடைய திரு அடியை -தலையால் வணங்குகிறேன்
தூய்மை யான நெறி–பிரபாகாந்தர -கர்ம ஞான பக்தி யோகம்–உபாயாந்தரங்கள் முடியாது என்று விடாமல் கூடாது என்பதால்- அடிமை என்று உணர்ந்து -சொரூப விருத்தம் என்று விட்டு/
அடுத்து -அகங்காரம் கலந்த பிர பத்தி-மதுரா பிந்து மிஸ்ரம் போல்-நான் பண்ணினேன் என்ற எண்ணம் இன்றி-பண்ணுவது–காம்பற தலை சிரைத்து–திரு மாலை ஆகிறது இப் பாட்டு–சரணாகதி நான் பண்ணி மோஷம் பெறுவது—உன்னால் கொடுக்க பட்ட சரீரம்/ஞானம் பக்தி — உன் திரு அடிகளில் உன் சொத்தை உன் ஆனந்தத்துக்கு சேர்த்து கொள்கிறாய்–சோம்பரை உகத்தி போலும்–இது தான் தூய நெறி–
மூன்றாவது-பந்த மோஷம் ஹேதுவான ஈஸ்வரனை பற்றாமல் மோஷம் ஒன்றையே கொடுக்கும் ஆச்சார்யர் திரு அடி பற்றுவது தூய நெறி
சவகத ச்வீகாரம் இன்றி பர கத ச்வீகரமாய் திரு கமல பாதம் வந்து என் கண்ணின் உள் ஒக்கின்றதே -இது நான்காவது தூய நெறி–வந்து அருளி என் நெஞ்சு இடம் கொண்ட வானவர் கொழுந்தே

ஆளவந்தார் கிருபையால் இவர்களை பற்றினதால்- தூய நெறி-இப்படி நான்கும் தூய நெறி-மழை துளி பட்டால் தான் சாதக பறவை  குடிப்பது போல் இவர் கிருபை வர்ஷம் ஒன்றையே பார்த்து இருப்பார்கள் .–இந்த தூய நெறியை ஆழ்வார்

சரணம் ஆகும் –அடியேன் தொழ வந்து அருளே-வந்து அருளி என் நெஞ்சம் இடம் -உனக்கு ஓர் கைம்மாறு யான் ஒன்றும்  இலேன்–எனது ஆவியும் உனதே –இது தூய நெறி-நீ என் செவியின் உள் புகுந்து –அதுவும் அவனது இன் அருளே —
ஆழ்வார் நாத முனிக்கு கொடுக்க அது இவர்கள் வரை வந்தது —
———————————————–
ஸ்ரீ கோயில் கந்தாடை அப்பன் ஸ்வாமிகள் திருவடிகளே சரணம் .
ஸ்ரீ உ வே வேளுக்குடி ஸ்வாமிகள் திருவடிகளே சரணம் .
ஸ்ரீ பிள்ளை லோகம் ஜீயர் திரு அடிகளே சரணம் .
ஸ்ரீ ஆள வந்தார் திரு அடிகளே சரணம் .
ஸ்ரீ பெரிய பெருமாள் பெரிய பிராட்டியார் ஆண்டாள் ஆழ்வார் எம்பெருமானார் ஜீயர் திருவடிகளே சரணம் –

திரு மங்கை ஆழ்வாரும் கண்ணனும்– ஸ்ரீ வேளுக்குடி ஸ்வாமிகள் ..

August 22, 2011
திரு மங்கை ஆழ்வார் -வேத அங்கங்கள் போல் ஆறு பிர பந்தங்கள்-மாறன் பணித்த தமிழ் மறைக்கு ஆறு அங்கம் கூற அவதரித்தார்-அங்கி-அங்கம் பாவம்- உப அங்கங்கள் எட்டு பேரின் பிர பந்தங்கள்-திரு குறையலூர் கார்த்திகை கார்த்திகை-நீலன்-இயல் பெயர்
கவிம் லோக திவாகரம் -அஞ்ஞானம் விலகும் -கலயாமி கலி திவம்சம்–கரிய முகில் வண்ணன் -அடியார் குழாம் கூடி கலி போய் கிருத யுகம் வந்தது போல் ஆனதாம் ஆழ்வார்கள் பிர பந்தம் அனு சந்தித்தால்-மனத்துக்கு இனியானை ஆண்டாள் -பெண்ணின் வருத்தம் அறியாத பெருமான்-கண்ணனுக்கு என்று பிறந்தவள் பேச்சு கற்பார் ராம பிரான் அல்லால் மற்றும் கற்பரோ -நம் ஆழ்வார்..அடி தோறும் அர்ச்சை பாடி இவர் கண்ணனை அனுபவிப்பதை பாப்போம்..சீரார் திரு வேம்கடமே –ஆராமம் சூழ்ந்த அரங்கம்–மன்னு வட நெறியே  வேண்டினோம் -மடல் எடுக்கிறார் புருஷோத்தமன் என்பதால்–அதிக்ரமித்து அருளுகிறார்–
வில் பெரு விழவும்திரு வல்லிக்கேணி கண்டேனே-முடித்தார்-விபவம் சொல்லி -வீழ செற்றவன் தன்னை–பிறந்த மண்ணுக்கு அகரூர் கூட்டி வந்ததும் நடந்து வர ஆசை கொண்டு–வீதியார மாலா காரர் வஸ்த்ரம் கூனி நாறிய சாந்தம் –குவலையா பீடம் யானை முஷ்டிகர் மல்லர்–இடி போல் மல்லர்களுக்கும் மாணிக்கம் போல் மக்கள் நந்த கோபாலன் சிசு-கம்சன் தன்னை கொள்ளும் மிர்த்யு-பல விதமான சேவை-அனுகூல்யதோடு போனால் அணு கூல்யன் -யானையை மருப்பு ஒசித்த மாதவன்-கோட்டு கல் கட்டில் நப்பின்னைக்கு -பாகனையும் முடித்தான்-இறந்து போன யானையும் நடத்த வல்ல சக்தன்-முஷ்டிக சானூர்கள்-மல்லரை முடித்து-காஞ்சனை குஞ்சி பிடித்து  இழுத்து -நெருப்பு என்று நின்ற நெடுமால்-ஆனை காத்து ஆனை கொன்றான்-வரிசை மாற்றி ஆழ்வார் அருள–செயல்கள் ஒரே நேரத்தில் நடந்தால்-வரிசை சொல்ல முடியாதே நடந்த வேகம்–பற்றலர் வீய -நூற்றுவர் வீய -கொல்லா மா கோல்-கையில் கொண்டு-பார்த்தன் தன தேர் முன் நின்று-சித்திர தேர் வலவன்-போர் பாகு அன்று –தேர் பாகு -தேரை ஒட்டியே வென்றவன்–சிற்றவை கையேயி பணியால் முடி துறந்தானை -தனஞ்சய -அர்ஜுனனின் தேருக்கு பூஷணம் கண்ணன்  -தேசிகன்–தந்தை காலில் பெரு விலங்கு அவிழ-பஞ்ச கிருஷ்ண ஷேத்ரம்–முக் குணத்தில் இரண்டினை அகற்றி ஒன்றினில் ஒன்றி நின்று–சத்வ குணத்தில் நின்று –ரஜோ குணம் ஆசை விருப்பு–தன்னையே நோக்கி – தமோ தூக்கம் –கெட்டவர்-அனைவரும் என்று நினைத்து தனக்கு என்று கொள்வர்–சேஷ்டா அபிஷேகம் திரு கண்ண புரம் திரு சேறை நாக பட்டினம் திரு கண்ணம் குடி  திரு கண்ண மங்கை சிறு புலியூர் எல்லாம் ஒரே நாளில் –நின் திரு எட்டு எழுத்தும் கற்று உற்றதும் உன் அடியார்க்கு அடிமை-திரு கண்ண புரம் திரு நாச்சியார் கோவில் இரண்டுக்கும் 100 பாசுரங்கள் -பஞ்ச சார ஷேத்ரம்-செல்வா தன் சேறை எம்பெருமான் தாள் தொழுவார் காண்மின் என் தலை மேலவே–கண் சோர ..முலை உண்ட மா முதலாய்–முலை தடத்தை  நஞ்சு உண்டு –முது துவரை குல பதியா -காலி பின்னே -பரத்வமும் எளிமையும் —இலை தடத்தை குழல் ஊதி ஆயர் மாதர்–திரு நறையூர் மணி மாடம் சேர்மின்களே –

பாவிகாள் உங்களுக்கு ஏச்சு கொலோ-ஆண்டாள் -உண்மையாக கள்வர் நாமே தான்–அத்தனையும் அவன் சொத்து -கள்வா எம்மையும் எழ உலகையும் தோற்றிய இறைவா –ஒளியா வெண்ணெய் உண்டான் என்று உரலோடு ஆய்ச்சி ஒண் கயிற்றால் –நீல நாயக கல் உமிழும் ஒளி கொண்டு வெண்ணெய் பாத்ரம் கை வைத்து –கையும் களவுமாக பிடிக்க -கச்வம் பால பாலா ராமன் தம்பி -எதற்கு வந்தாய் மண் மந்திரா சங்கையா -ஹஸ்தம் வெண்ணெய் பாத்ரத்தில் வைத்தாய் கன்று குட்டி -காற்றில் கடியனாகி ஓடி- விரலோடு வாய் தோய்ந்த வெண்ணெய்–வெள்ளி மலை ஒத்த வெண்ணெய் வாரி விழுங்கி விட்டு உறங்குவான் போல்- இரண்டும் உண்மை திருட்டு பல நாள் ஒரு நாள் முதலில் பிடிக்க –ஒரு நாள் பின்பு பிடிக்க -விழியா ஆப்புண்டு விம்மி அழுதான்-வாய் வாய் மூட சொல்ல -விம்மி அழுத திரு கோலம்

-உறி ஆர்ந்த நறு வெண்ணெய் –உரலோடு கட்டி வைக்க வித்யாசமிவன் அழுவது தான்-கறி ஆர்ந்த கரும் களிறே போல நின்று தடம் கண்கள் பனி மல்கும் தன்மையான்-தோடு குண்டலம் இரண்டு காதில் -கண்ணனுக்கும் மை எழுதி இருக்க -திரு கோவலூர் பாசுரம்
ஏரார் இடை நோவ எத்தனையோர் போது -போய் உறக்கம்-ஆறாத வெண்ணெய் விழுங்கி –நெடும் கயிற்றால்–சிக்கனே வார்த்து அடிப்ப –மத்து ஆர பற்றி கொண்டு–ஆள் வைக்க வில்லை தயிர் கடைய -வர்ணாஸ்ரம தர்மம்-இவளுக்கு –
நீண்ட பாசுரம்-மோர் ஆக்க விட மாட்டான்-ஏரார் இடை நோவ -சீரார் தயிர் கடைந்து வெண்ணெய் திரண்டதனை-இவனுக்கு என்று வந்த வெண்ணெய்–நாறார் உறி ஏற்றி நன்கு அமைய  வைத்ததனை-சாரம் கட்டி கலசம் எற்றுவத் போல்-வைத்து-அ காரத்துக்கும் ஆ காரத்துக்கும் வாசி இன்றி இவனையும் ஆ நிரையும் கட்ட தெரியும்..-கோபி பெற்ற பிரசாதம்–தடம் தோள்கள் உல் அளவும் கை நீட்டி-அருகு இருந்த -மோர் குடம் உருட்டி- ஆண்களையும் வயசான பெண்களையும் கண்டால் போல் செல்வ ச்றிமீர்கள்– இவன் தான் ரட்ஷிப்பான் என்று இருப்பதால் –ஒராதவன் போல் இருந்து- ஐயர் இது அல்லால்–வெண்ணெய் காணுமா- சொன்னதும் நான் தான் சாப்பிட்டேன் சொல்கிறாயா -சத்திரம்-அறிவிலி மொழுகி -என்னால் முடியாது சொன்னான் -போல் –ஓர் நெடும் கயிற்றால்–கண்ணி குரும் கயிற்றால் கட்டுண்டான் காணேடி–சாழல் பதிகம்-எண்ணற்கு அரிய   இமையோர்க்கும் சாழலே –கண் நுண் சிறு தாம்பினால்-சிக்கனே வார்த்து அடிப்ப–அழுத கையும் அஞ்சு நோக்கும் அந் நோக்கும்-தப்பு மன்னித்து விடு-முதல் அர்த்தம்-எல்லா கோபிகளையும் சேர்த்து பார்க்க பண்ணிய உதவி -நன்றி-தொல்லை இன்பத்து இறுதி கண்டாள்–துன்னு படல் திறந்து புக்கு –கட்டுண்ட பெற்றிமையும் –பரி காசம் பண்ணுகிறார் –தன திருட்டுக்கும் இவன்திருட்டுக்கும் வாசி -ஆழி நாடன் ஸ்ரீ ரெங்கம் மதிள் கட்ட சொர்ண விக்ரகம் புத்த -நாகை–மாட மாளிகை சொல்ந்து இருந்த இடம் பெரிய கைங்கர்யம்- சேரி யில் இவன்-மின் இடை ஆய்ச்சிகள் இடுப்பை பார்க்க திருடினாய்-படல் எதிர்த்து போனாய் நீ -கதவை சாத்தி -கீழ் வழியே நுழைந்தானாம்-தயிர் பால் தன் வயிறு ஆர திருடி–ஸ்ரீ ரெங்கத்து பதிகம்-மாகம்-நித்யர்  மாநிலம்-பிரம்மாதி தேவர்கள்  முழுவதும் -தேவேந்திர –ஆதி சேஷன் யமுனை நதி கடக்க சென்றால் குடையாம் -திரு மால்கு அரவு-மாகம் வந்து இறைஞ்சும் மலர் அடி- வினதை சிறகு கீழ் வருவான்-மா நிலம் பீஷ்மர் -முழுதும் இந்த்ர இறைஞ்சி  நரகாசுரன் வதம்-சாந்தீபன் குமரனை-ஆச்சார்யர் மூலமுபதேசம் பெற வேண்டும் நம்பிக்கை  கொடுக்க -காதல் என் மகன் –கண்டு தருவாய் நீ –கோதில் வாய்ம்மை–சமுத்திர ராஜன் இடம் ஒளிந்து -நரகத்தில் இருந்து மீட்டு-வேத வாய் மொழி அந்தணன் ஒருவன்–பார்த்தன் தன் தேரை ஊரும் வெள்ளை புரவி தேர் விசயர்க்காய்-சிந்து கோன் வீழ -ஜெயந்த்திரன்-விழும் படி-அஸ்வத்தாமா -ஆழி கொண்டு இரவி மறைத்தான் கருதும் இடம் பொருது சக்கரத்தான்-வியமுடை விடை இனம் –மட மகள் -வஞ்சி கொம்பை அடைய 14 கொம்பில் குதித்து –கார்ப ஜன்ம –மரணம் ஆகிய 7 பருவத்தில் பாப புண்ய கர்மாக்கள்-உடைத்து தன் திரு அடி சேர்த்து கொள்வதை காட்டி–லஷ்மி லலித க்ருஹம் -பட்டர்-அந்த புரம்-மாலதிதாம மேல் கட்டி விதானம் கௌஸ்துபம் விளக்கு கோலம் போட்டது கொம்பில் குதித்து கீறினதாம்–துன்னு சகடத்தால் புக்க பெரும் சோறை –அன்னதோர் பூதமாய்- தைர்யம் ஆக இவனை பூதம் -வைத்து தீர்த்தார் திரு மடலில் அவ் வளவு ஆர்வம் அவனை அடைய  –மகா பூதம் அழகிய மணவாளன் –60 பாசுரம் பெரிய திரு மொழியில் கிருஷ்ண அனுபவம்-சப்பாணி /ஆய்ச்சியால் அழ வெண்ணெய் உண்டு ஆப்பு உண்டு இருந்தவனே–நர நாரணனே சிங்காமை விரித்தவன்-பொன் மிடர் -திறந்த வாயால்-மோர் விற்க போகிறவள் காலை எழுந்து -முப்போதும் கடைந்து ஈண்டிய வெண்ணெய் –மோர் வாங்கலையோ கண்ணன் வாங்கலையோ-என் தம்மை விற்கவும் பெறுவார்களே –நந்தன் மகன் இன்றி-வருவார் இல்லை- வெண்ணெய் மட்டும் இல்லை பாலும் காணேன் –காதில் கதுப்பிட்டு- திரு மங்கை ஆழ்வாரின் ஊடல்  -மின் இடை மடவார்கள்–என் உடைய பந்தும் கழலும் தந்து போ நம்பி ஆழ்வார்-ஊடல்- இவர் யார் இது என் இதுஎன்-காதில் கதுப்பிட்டு–மாடு மேய்க்க போகும் பொழுது -விடு காது அழகியார் கோபிகள் கேலி-மகர நெடும் குலை காதற்–அவரை நாம் தேவர் என்று அஞ்சினோம்–மகரம் சேர் குழை இரு பால் இலங்கி ஆட –சீத குதம்பை-துணி திரி போட்டு அனுப்புவாள்-பரகால நாயகி பார்க்க போக அலங்காரம்- துணி திரி கழற்றி-ரத்னா குண்டலம் போட்டு போக கால தாமதம்-கலிங்கம் உடுத்து -காதில் கடுப்பு இட்டு கண்ணால் பார்த்து போல் கடிப்பு இடாத காதே போதும் நம்மை ஜெயிக்க -ஜிதந்தே புண்டரீ காஷா–தன் அம் துழாய் திரித்து –துவர் ஆடை உடுத்தி ஒரு செண்டு சிலிப்பி -கவராக மடித்து கலி கச்சு கட்டி-இவளை தோற்கடிக்க –

கல் எடுத்து கல் மாரி காத்தாய் என்றும் கன்று மேய்த்து இனிது உகந்த காளாய் என்றும்-கடி பொழில் சூழ் கண புரத்து கனியே என்றும்–பாரோர் மகிழ பறை குடக்கூத்தும் ஆடி –மகிழ்ந்தாய் என்றும் -திரு வேம்கடம் உடையானும் அபி நயனம் பிடித்து காட்டுகிரானாம் -திரு கரங்களால் –முட்டி வரை வற்ற வைக்கிறான்-
வெம் சின களிற்றை –கனி வீழ —
எழ விடை அற்றவன் -திரு ஏழு கூற்று இருக்கை இலும் கண்ணனை அனுபவித்தார் -ஆறு பிர பந்தங்களிலும் அருளினார் கிருஷ்ண அனுபவம்
நஞ்சுக்கு அமிர்தம் பர காலன் பனுவல்கள்
பெரிய வாச்சான் பிள்ளை திரு அடிகளே சரணம்
திரு மங்கை ஆழ்வார்  திரு அடிகளே சரணம்
ஆழ்வார் எம்பெருமானார் ஜீயர் திரு அடிகளே சரணம் .

ஆண்டாளும் கண்ணனும்– ஸ்ரீ வேளுக்குடி ஸ்வாமிகள் ..

August 22, 2011

திரு மார்பில் தலை வைத்து உறங்கும் கண்ணனை எழுப்பி உனக்கே அற்று தீர்ந்தவள்- வேதாந்த வாக்கியம் அறுதி இட்ட வார்த்தை சுவாமி அவன் சொத்து நாம் –பரதன் பாரதந்த்ரம் காட்ட பிறந்தவன்..ராஜ்யமும் நானும் ராமனுக்கு அடிமை-அசித் போன்ற பார தந்த்ர்யம்-பகவத் சேஷ பூதம் அனைவரும் அனைத்தும் -பார்த்து பார்யா சம்பந்தமும் கூடினது ஜன்ம ச்த்ரீத்வம் -ஏர் இட்டு கொள்ள வேண்டிய நிலை மற்றவர்களுக்கு அஞ்சு குடிக்கு ஒரு சந்நிதியாய் –விஞ்சி நிற்கும் தன்மையால்— இன்றோ திரு ஆடி பூரம் வான் போகம் தன்னை இகழ்ந்து எமக்காக அன்றோ அவதரித்தாள் –அவளும் நின் ஆகத்து இருப்பது அறிந்தும் –ஆசை விடாளால் பர கால நாயகி -இட எந்தை  வல  எந்தை திரு கடல் மலை

ஸூகரம் அருளிய ஸூ கரமான உபாயம் – தூ மலர் தூவி தொழுது வாயினால் பாடி -மனத்தினால் சிந்திக்க –போய பிழையும் புகுதருவான் நின்றனவும்-தீயினில் தூசாகும்-இதை அருள வந்தவள் கண்ணன் மீது தனக்கு இருந்த காதலும் இவள் பேரில் உள்ள கண்ணன் காதலும் அருள இரண்டு பிர பந்தங்கள் அருளி–முதல் பத்தில் காம தேவன்-மறந்தும் புறம் தொழா மாந்தர் -உபாயாந்தரம் பற்றி கண்ணன் திரு அடி மட்டுமே பற்ற— மாம் ஏக சரணம் விரஜ -நாராயணனே நமக்கே பறை தருவான்-ஏ வகாரம் முக்கியம் –தம் ஏவ சரணம் நாகணை மிசை நம்பிரான் சரணே சரண்-சுருக்கி நால் ஆயிரம் சொல்வது -மற்று ஒன்றாலே அவனை அடையாமல் உபாயாந்தர சம்பந்தம்  இன்றி -அவனால் மற்று ஒன்றை அடையாமல் பிராப்யாந்தர சம்பந்தம் இன்றி –அவனாலே அவனை அடைவது..ஒன்றே குறி–

அடைய போகும் வஸ்து பெருமையால் எங்கு போயினும் அடையலாம்—அதிக்ரமித்தாலும் வழி அல்லா வழி போய் ஆகிலும் கிட்டலாம்–அனங்கன்-சிவன் எரித்ததால்-கள் அவில் புஷ்பம் பாணம்-கடல் வண்ணன் பெயரை எழுதி கொண்டு-இலக்கு புள் வாய் பிளந்த கண்ணன்–விரோதி நிரசன சீலன் -இவளுக்கு விரக தாபம் தான் விரோதி அதை ஒழிக்க வேண்டும்..

அடுத்த பத்து -சிற்றில் இளைக்கும் கதை அடுத்து துகில் -அடுத்து கூடல் பதிகம்-நாமம் ஆயிரம் ஏத்த நின்ற -கண்ணன் தன காவல் சோர்வால் இவள் காம தேவன் காலில் விழுந்தாள் என்று வெட்கம் பட்டான்–கோவர்த்தன விருத்தாந்தம்-இனியது தனி அருந்தேல்-தானே உண்டானே -முன் இருந்து தான் உண்ண-தேவதாந்திர சம்பந்தம் என்பதால் தவிர்த்தான் -சூடு சுரணை உள்ளவன்-தன தப்பு என்று வந்து நிற்கிறான்-கோபிமார்கள் திரும்பி பார்க்காமல் மணல் வீடு கட்டி விளையாட -நான் இருக்க இன்னும் ஒன்றிலா -தீமை  செய்யும் ஸ்ரீதரா -எங்கள் இடம் தப்பு செய்து அவள் இடம் கேட்ட பெயர் வாங்கி கொள்ளாதே–இன்று முற்றும் முதுகு நோவ –சிற்றிலை- நீ ஜகம் சிருஷ்டித்த பொழுது சங்கல்பத்தால்- அழிப்பது தப்பு இல்லை நாங்கள் கஷ்ட பட்டு -முதுகில் வந்து தடவி பரி மாறுவான் என்று –ஒரு கோபி முற்றம் தேடி அவன் வராமல் சிற்றில் இளைத்து மகிழ கதவை சாத்தி உள்ளே இருக்க -வீடு கட்டி -முற்றதூடு புகுந்து -உன் முகம் காட்டி-கதவுக்கும் அந்தர் ஆத்மா தான் என்று -கரந்த  சில் இடம் தோறும் -கரந்து எங்கும் பரந்துளன்-புன் முறுவல் செய்து-தூக்கி வந்து இருப்பேன்-குசல பிரசனம் வேற பண்ணி -சிற்றிளோடு எங்கள் சிந்தையும் சிதைக்க கடவையோ கோவிந்தா நின் முற்றம் புகுந்து -திரு பாவை –நினைத்து நினைத்து பரி மாறுவான் ..அவனை சேர்த்து தான் எதையும் செய்ய வேண்டும்..சீதை பிராட்டி அம்மான் இருக்க அம் மானை நினைத்தது தவறு–10 மாதம் பிரிவு..பாகவத அபசாரம் பின்பு பிரிந்தது -லஷ்மணன் இடம் சுடு சொல்–பெரிய பிரிவு..சிந்தை உன்னை தவிர வேறு ஒன்றை அனுபவிக்க இருந்ததையும் அழித்தான்

கோழி அழைப்பதன் முன்னம் -தோழியும் நானும் தொழுதோம் துகிலை -குருந்திடை கூறை பணியாய்–கூடாரை வெல்லும் சீர் –ஆடை உடுப்போம் -உன் தன்னை பாடி ஆடை உடுப்போம் கோவிந்தா -இந்த நாமம் கொண்டு தான் புடவை சுரந்ததாம் நாமம் சொன்னால் இல்லாத புடவை சுரக்கும் அவன் இருந்தால் இருந்த கூறை போகும் நா வாயில் உண்டே -ஏத்தும் பொழுது உண்டே –பேர் ஆயிரம் கொண்ட பீடு உடையான் -திரு நாம சங்கீர்த்தன மகிமை..-தன்னை தாங்கள் காப்போம் என்கிற எண்ணம் கூடாது தோழியும் நானும் தொழுதோம்–அவன் கை பார்த்து தான் இருக்க வேண்டும்-இரு கையும் விட்டேனோ திரௌபதி போலே –ஆயிரம் ஆண்டு தேவ மானம் கழித்து தானே கஜேந்த்ரனை ரஷித்தான்-கால் அழுந்த உடல் அழுந்த துதிக்கை மட்டும் இருக்கும் பொழுது தானே ஆதி மூலமே -கையுள் நன் முகம் வைக்கும்–என் கையை என் முகத்தில் வைப்பதும் கூடாது கை பிடித்த மணவாளன் எம்பெருமானே ரட்ஷகன் என்ற எண்ணம் வேண்டும்..-சீதை பிராட்டி-வாலில் நெருப்பு சுடாமல் இருக்க பண்ணி- இலங்கை எரித்து தப்பி இருக்கலாமே -ராமன் கை ஒன்றையே எதிர் பார்த்து இருக்க வேண்டும்..-சொல்லினால் சுடுவேன் வில்லுக்கு மாசு-என்பதால் விடுவேன்–சாஷ்டாங்க பிரமாணம்-தலை 2கால்2 கை புத்தி -மனசு-அகங்காரம்-ஆக எட்டும் –கோலம் கரிய பிரானே கயலோடு வாளை-இரண்டு மீன்களும்-கஜேந்த்ரனுக்கு முதலை -இங்கு அநாதி காலம் அங்கு 1000 இங்கு அபலைகள் ஐந்து இந்த்ரியங்கள் தெளிவில்லா அளவில்லா சிற்று இன்பம்-உன்னாலே துன்பம் படுபவரை ரட்ஷிக்க மாட்டாயா –முதலையால் வந்த துன்பம் தான் துடைப்பாயா -அவன் அணிந்தால் அழகே இருக்கிறது குருந்திடை கூறை கிளையிலும் மரத்திலும் கட்டி வைத்த கூறை போதும்-ஒருவர் கூறை ஒன்பது பேர் சுற்றி வருவோம்..-காளிய தமன்-ஷீர் கரணம் கூறை பறித்த இடம் இன்றும் குரங்குகள் பல உண்டு இங்கு –இன்றும் சேவிக்கலாம் ராச கிரீடை இடம் பார்க்க வேண்டியது

கூடிடு கூடலே அசேதனம் காலில் விழுந்து..சோலி-வைத்து -காட்டில் வேம்கடம் –பூத்த நீள் கடம்பேறி-கூத்தனார் வந்து கூடிடில் கூடலே..பூமி பிராட்டி அசேதனம் காலில் விழுவதா –பூத்த நீள் கடம்பு ஏறி-கருடன் கொண்டு வந்த அமிர்தம் சொட்டு விழுந்ததால்- கண்ணன் திரு அடி வைத்ததால்-
ஆயனுக்காக தான் கண்ட கனவு–வாரணம் ஆயிரம்-திரு வேம்கடம் உடையான் திரு மஞ்சனம் பொழுது நாச்சியார் திரு மொழி அனுசந்தானம் உண்டு–பிரிந்த தாயார் விரக தாபம் தீர்த்து கொள்ள -ஐதீகம் எம்பெருமானார் செய்த முறை–ஆயிரம்வாரணம் சூழ வளம்-பசு மாடு கன்று தானே -ஒரு பிறவியில் இரு பிறவி ஆனவர் இவர்-வசு தேவர் சொத்தும் உண்டே-யானைகளும் உண்டு–பதினாறாயிரம் பிள்ளைகள் -பரமம் சாம்யம் உபதி சமன் கொள் வீடு தரும் தடம் குன்றமே–தனக்கு நிகராகா -சாம்யா பத்தி மோட்ஷம் -எட்டு கல்யாண குணங்களிலும் சாம்யம்-நாளை வதுவை-இன்று இல்லை பத்து நாள்கள் கழித்து இல்லை-விரக தாபமோ சந்தோஷமோ அதிகம் கூடாது–மலையாள ஊட்டு போல் ஆழ்வார் நிறைய பாசுரங்கள் சேர்ந்தும் பிரிந்தும் அருளுவார்-சாத்மிக போக பிரதானம்-செம் கண் சிறு சிறிதே எம் மேல் விழியாவோ–நேராக பரதன் முன் குதிக்காமல் பரத்வாஜ ஆஸ்ரமம் இரங்கி அடுத்த நாள் போனானே-கோளரி மாதவன் கோவிந்தன்-மேனானிப்பு தோன்ற நடந்து வந்தான்-இதை ஸ்ரீ தேவி இடம் கற்று வந்தான் மாதவன்-உள்ளே வந்ததும்  கோவிந்தன் எளியவன்-அனைவர் இடமும் பழகி-என்பானோர் காளை புகாத கனா கண்டேன் தோழி நான்–மதுரையார் மன்னன் -புது பெயர் கொடுத்து இருக்கிறாள் ஆண்டாள் –அதிர புகுத்த கனா கண்டேன் தோழி நான்-வாமன மூர்த்தி கால் நடுங்க -வாங்கி பழக்கம் இல்லை செய்யாத கார்யம் செய்ததால்-பூமி கிடைக்குமா பதட்டம் இங்கு பூமி பிராட்டி-அதிர -புனிதனாய் -குளித்துவிட்டு வந்தவன்–கார்த்திகை கார்த்திகை நாள் உடம்பு இருக்க தலைக்கு குளிப்பார்கள் இடையர்கள் இவன் அன்றும் குளிக்க மாட்டான் தலைவன்-ஆச்சர்ய சீலர் பெரி ஆழ்வார் என்றதால் -கும்பன் இடையன் ஜனகன் இஷ்வாகு வம்சம் ஆசை பட்டது போல்–கை தலம் பற்ற -வாயும் நல மக்களை பெற்று மகிழ்வரே-திரு கல்யாணம் போல் நல்ல பதியும் புத்ரனும் பெரி ஆழ்வார் போல் பக்தன் பிறப்பான்-அதர அமுதம் எப்படி இருக்கும் -சங்கரையா உன் செல்வம் சால அழகியதே -வாய் சுவை நாற்றம்-கற்பூரம் நாறுமோ-கமல பூ நாறுமோ–வெண் சங்கே சொல்–கடலில் பிறந்து கருதாது -கை தலத்தில் குடி ஏறி- தேவி மார் பார்த்து இருப்ப பொதுவாக உண்பதை -சிதையாரோ-கையது வாய் அதுவாக —கண்ணாலம் கோடித்து -ஆங்கு அவளை கை பிடித்த –வைதிக காமம்-ஆண்டாள் -கொண்டது அதனால் தான் ருக்மிணி இருப்பதால் பேசி சேர்த்து வைப்பாள் –கை பிடித்தபென்ணாளன் பேணும் ஊர் அரங்கமே

மதுரை புரம் உய்த்திடுமின்-பெண்ணின் வருத்தம் அறியாத பெருமான் பீதக வண்ண ஆடை வீச சொல்லி ..பட்டி மேய்ந்த கார் ஏறு -பல தேவர்க்கு ஓர் கீழ் கன்று இட்டீர் இட்டு விளையாட –இட்டமான பசுக்களை இனிது மறுத்து நீர் ஊட்டி விட்டு கொண்டு விளையாட -விருந்தாவனத்தே கண்டோமே-மாலாய் பிறந்த நம்பியை – மாலே செய்யும் மணாளனை –ஏலா பொய்கள் உரைப்பானை–வினைதை சிறுவன் சிறகில் கண்டோமே –வன் துவாரபதி மன்னனை மருந்தாய் வைத்து இருப்பவர் பெரும் தாள்கள் விட்டு பிரியாமல் வாழலாம்

 கூர் வேல் கொடும் தொழிலன் நந்த கோபன் குமரன் எசோதை இளம் சிங்கம்–மாயனை தாமோதரனை செப்பு–ஐந்தாம் பாசுரம்-நாயகனாய் -மாயன்மணி வண்ணன் நென்னலே வாய் நேரந்தான் ஸ்வாமி எம் காலில் விழுந்தான் நாங்கள் உன் காலில்விழுந்து இருக்கிறோம் இன்று–அம்பரமே நந்தன் எழுந்திராய் யசோதா அறி உறாய்-கட்டிலையும் தொட்டிலையும் -பிடித்து கொண்டு–எல்லாம் அசுர வேஷம் அதனால் முதலில் நந்தன்–அனிருதனை கட்டிலோடு தூக்கி போனார்களே -நப்பின்னை பிராட்டி தொழுது-எழுப்புகிறாள் நரசிம்கன்-யாதவ சிம்மம் பற்றி நடை அழகை பாடுகிறாள் மாரி மலை பாசுரத்தால் -உன் தன்னை பெற்றோம் உண்ணாத நீ பிறவாத நீ பிறந்தாய் அறிவு ஒன்றும் இல்லாத ஆய் குலம்  குறை ஒன்றும் இல்லாத கோவிந்தா -கொள்ளாமல் போகாது -மற்றை நம் காமங்கள் மாற்று–அநுகாரம் பண்ணி தருகிறாள் பட்டர் பிரான் கோதை சொன்ன -எங்கும் திரு அருள் பெற்று இன்புறுவர் –மல்லி நாடு ஆண்ட -ஸ்ரீ வில்லி புத்தூர் மல்லி நாடு -கேசவ நம்பியை கால் பிடித்து அனுபவித்தாள்

————————————————————–

ஆண்டாள் திரு அடிகளே சரணம் .
ஆழ்வார் எம்பெருமானார் ஜீயர் திரு அடிகளே சரணம்

பெரி ஆழ்வாரும் கண்ணனும் -ஸ்ரீ வேளுக்குடி ஸ்வாமிகள் ..

August 21, 2011

கஸ்தூரி திலகம் கோபால சூடா மணி -போகத்தில் வழுவாத விஷ்ணு சித்தர் –பொங்கும் பரிவால் -வில்லி புத்தூர் பட்டார் பிரான் பெற்றான் பெரி ஆழ்வார் என்னும் பெயர்–பிள்ளையாக கொண்டு யசோதை பாவத்துடன் அனுபவிகிறார்..மங்களா சாசனம் பண்ண வைக்கும் பொங்கும் பரிவு–சேவா காலம் தொடக்கம் திரு பல்லாண்டு வேதத்துக்கு ஓம் என்று அதுபோல் –மங்களம் என்பதால்-செல்வா நம்பி தூண்டுதலால் –வேண்டிய வேதங்கள் ஓதி விரைந்து  கிளி அறுத்தான் –ஆழ்வார் பாட பாட கிளி தானே தலை தாழ்ந்ததாம் சேவை சாதிக்க வந்தவனை-வாழி வாழி-கண் எச்சில் படுமே என்கிற பொங்கும் பரிவு-சேவிக்கும் பயனே மங்களா சாசனம் பண்ணுவதே –உபாயம் சரணம் மற்றைய ஆழ்வார்கள்- மிருது ச்வாபம் மார்தவம் சொவ்குமார்யம் ஒன்றையே பார்க்கும் தாய் போல் -போகத்தில் வழுவாதவர்-அதீத பிராவண்யம்–இவருக்கு நித்யம்-மற்றவர்க்கு காதா சித்தம்-நித்ய திரு மஞ்சனம் உண்டு ஆழ்வாருக்கு நித்யம் அரையர் கை தலத்தில் -நித்யம் பல்லாண்டு–வட பெரும் கோவில் -பெரிய பெருமாளுக்கு -சேவிக்க வேண்டும்.

24 பதிகங்கள் பிள்ளை தமிழ்-பிறந்தது வளர்ந்தது எல்லாம் அனுபவிகிறார்..-பிரசன்காது அவதார ரஹஅச்யம்-ஜன்ம கர்மச்ய   மே திவ்யம் -உண்மையாக உணர்ந்தால் பிறவி அரு படும்-அவன் அவதாரமே நம் பிறப்பை அறுக்கத்தான் –கண்ணும் கண்ணீராக கதை சொல்பவனுக்கும் கேட்பவனுக்கும் மூ ஏழு தலை முறைக்கும் புண்ணியம்-அதனால் தான் பிள்ளை தமிழ் அருளி இருக்கிறார்-வேதாந்த ஞானம் சிரமம்–நகி நகி -பஜ கோவிந்தம்-ஆதி சங்கரர்–ஆவணி ரோகிணி-மதுரையில்-திரு கோஷ்டியூர் -என்கிறார் –மாதவன் நரக நாசன்-வண்ண மாடங்கள் சூழ் -திரு கோட்டியூர் –ரட்ஷகமாக மதிள்கள் உண்டே இங்கு–கோஷ்டி புரம்-ஸ்தல புராணம்-கம்சன் படுத்தும் பாடு-தேவர்கள் கூடி-பேச்சு வார்த்தை நடந்த இடம்-அங்கு தான் அவதரிக்க முடிவு எடுத்தானாம்..கண்ணன் கேசவன் நம்பி-கேசவனில் இவர் ஆரம்பிக்க ஆண்டாள் -மாதவனை கேசவனை-  முடித்து நாராயணனே நமக்கே பறை தருவான் ஆரம்பித்து பெரி ஆழ்வார் நாராயண் இல் முடிப்பார்–கேசவன்-கிலேச நாசன் பிரம்மா ஈசனுக்கும் ஈசன் -கேச பாசம் கொண்டவன் -கேசி அசுரனை கொன்றவன் நான்கு அர்த்தம் சொரூப ரூப குணா விபூதிகள் நான்குக்கும்
கேசவ நம்பி பிறந்தினில்-பிறந்த இனிய இல்லம் — குண பூர்த்தி-கொண்டவன்–தோஷம் இருந்தாலும் -கடியன்–ஆகிலும் கொடிய என் நெஞ்சம் அவன் என்றே கிடக்கும்—நம் ஆழ்வார் தோஷம் இருக்கு ஒத்து கொண்டு இருந்தாலும் அவனே என்று இருந்தேன் –தோஷம் தோஷமா எங்கு இருக்கு இவர்..–பொங்கும் பரிவு–தத்து கொண்டாள் கொலோ தானே பெற்றாள் கொலோ-காண உரலோடு கட்டி அடிகிறாளே –வெம் கதிரோன் குலத்துக்கு ஓர் விளக்கு ராமன் ஆயர் தம் அணி விளக்கு சந்திர குலம் -இவன் -எண்ணம் சுண்ணம் எதிர் எதிர் தூவிட -கண்ணன் முற்றம் கலந்து அழல் ஆயிற்றே -சேறாக ஆனதாம் ..யானைக்கும் பாகனுக்கும் சடாரி சாதிப்பான் நம் பெருமாள் ரட்சித்து -சித்ரா பௌர்ணமி –ஓடுவார் விழுவார் உகந்து ஆலிப்பார் நாடுவார் நம் பிரான் எங்குற்றான் என்பர் –  பல் பறை கொட்ட நின்று பாடுவார்களும் -ஆடுவார்களும் –ஆள் ஒப்பார் இல்  நேர் இல்லை காண் —திரு வோணத்தான் உலகு புருஷோத்தமன் இவன் என்கிறார்கள் இடக் கை வலக் கை அறியாதவர்கள் –ஐந்து விரலும்-அங்குஷ்ட மாத்திர புருஷ ஹிருதய கமலத்தில் -அசித் சித் -பக்தன்முக்தன் நித்யன் மூவரும்–சாமா பத்தி மோட்ஷம் அடைபவர் முக்தன்-
ச்வேதர சமஸ்த வஸ்து விலக் ஷ்ணன் பரமாத்மா –அவன் அனுக்ரகம்  அவன் அதீனம் கொண்டே அனைத்து காரியங்களும் –ஆண் அல்லன் – பெண் அல்லன் அல்லா அலியும் அல்லன் ..உளன் அல்லன் இல்லை அல்லன் –சர்வ சூன்ய வாதம் இல்லை இது–அன் விகுதி–அனைத்திலும்–புருஷோத்தமனிவன் உலகத்து ஆண் போல் அல்லன் என்கிறார்..-தொட்டில் போட்ட குழந்தை கண்டு புருஷோத்தமன்-திரு வோணத்தான் உலகு ஆளும்-ரோகிணி-விஷ்ணு நட்ஷத்ரம் வாமனன் உலகம் ஆண்டான் அந்த லோகத்தை இவன் ஆளுவான் முன் அவதார நினைவு பின்னாட்ட –கிடக்கில் தொட்டில் கிழிய உதைத்திடும் –எடுத்து கொள்ளில் மருங்கு இருத்திடும் –ஒடுக்கி புல்கில் உதரத்தே பாய்ந்திடும் -மிடுக்கு இல்லாமையால் நான் மெலிந்தேன் நங்காய்-மா முனிகள் வியாக்யானம்-விட்ட பாட்டுகளுக்கும் சொல் வரைக்கும் மட்டுமே பண்ணி பெரிய வாச்சான் பிள்ளை வியாக்யான சக்கரவர்த்தி–குழந்தை பஞ்சு போன்ற திரு அடிக்கு என்ன ஆகுமே -என்று -பொங்கும் பரிவு..

சீத கடலுள் அமது அன்ன தேவகி-திரு அடி தொடங்கி கேச பாசம் வரை–பாத கமலம் காணீரே–விரல்கள் -திரு மார்பு-குழல்–21 பாசுரம்–பேதை குழவி பிடித்து சுவைத்து உண்ணும் -பால முகுந்தம்–கை கால் வாய் தாமரை ஒவ் ஒன்றும்-தாமரையே தாமரை எடுத்து தாமரையில் போட்டு கொண்டான்..–வைஷ்ணவ போகய லிப்சவாயா-கூரத் ஆழ்வான்  –கல் கண்டு இனிக்குமா -போட்டு பார்த்து தானே அறியலாம்..-போக்யத்வம் இருக்கா என்று பார்த்தானாம் –நெல் அளக்க ஒரே மரக்கால்-கொண்டு அழகா வேண்டும் தாவி அளந்தான் திரு அடியாள் பிரளயத்தில் வயிற்ருக்குள் போட்டு கொண்டு அனைத்தும் போனவாஎன்று அளந்தானாம்
நெய்தலை  சங்கும் நேமியும் நிலாவிய –கை தலம் வந்து காணீரே–அவதரிக்கும் பொழுதே சங்கும் சக்கரமும்-கேட்டு கொண்ட பின் மறைத்தானே இங்கு ரேகைகள்–பெரிய பெருமாளும் திரு பாண் ஆழ்வாருக்கு கையினார் சுரி சங்கு அனல்  ஆழியார் –அப்படி சேவை காட்டவே கண்டார்–ரேகைகளையும் கொள்ளலாம்..

கழல்கள் -மறித்து திரிவான்-அம் கோல் கையில் கொண்டு-மாடு மேய்க்க பொன்  கோல்  கொண்டு போவானாம் -சதங்கை ஆரவாரிக்க -குழைகள் இருந்த வாறு காணீரே -கொள்கின்ற கோள் இருளை -பட்டை போட்டு கழித்து-அன்று மாயன் குழல்–குடில குந்தளம் –நீண்டு சுருண்டு நெய்தது கருத்து இருண்டு  செறிந்து கடை சுருண்டு கரு நீலம் கொண்டு–ஈண்டு சடை ஆனதே ஹனுமான் சொல்வது கம்பர்-
மாணிக்கம் கட்டி . வைரம் இடை கட்டி ஆணி பொன்னார் செய்த வண்ண சிறு தொட்டில் பேணி உனக்கு .பிரமன் விடு தந்தான்சிருஷ்டித்து கொடுத்தான் அவன்-மாணி குறளனே தாலேலோ வையம் அளந்தானே தாலேலோ  -தாலு இடம் அசைந்து தாலேலோ–
கர்காச்சர்யர்-கிருஷ்ண= பூமிக்கு ஆனந்தம் கொடுப்பவன் தன செஷ்டிதங்களால்
தவழ்ந்த கண்ணனை -இள மா மதி நோக்கி போ –முகத்து சுட்டி தூங்க தூங்க தவழ்ந்து போய் -மார்தவ திரு மேனி என ஆகுமோ-கவலை இவருக்கு-பொன் மணி கிண்கிணி ஆர்ப்ப
அத்தத்தின் பாத்தா நாள்- வந்து தோன்றிய அச்சுதன் –ஏழு மாசம் பண்ணிய சகடாசுர விருத்தாந்தம் -நாள்கலோர்  நாள் ஐந்து திங்கள் அளவில்

குழகன் ஸ்ரீதரன் கூவ கூவ நீ போகுதி-மழலை  முற்றாத சொல் உடன்–சிறுமையின் வார்த்தை மா பலி இடம் சென்றுகேள்
தளர் நடைக்கு முன்-நடுவில் ஆடுக செங்கீரை—ஆட்டம் ஆடும் குழந்தை–உய்ய உலகு- உன்னையும் ஒக்கலையில் கொண்டு தம் இல் மருவி –உன்னை இடுப்பில் வைத்தும் இல்லம் போனாளே–ஆச்சர்யம் தானே மயங்கி இருக்காமல் –பெற்ற எனக்கு அருளி-திவ்ய தேச –மன்னு குருங்குடியாய் வெள்ளறையாய் – மதிள் சூழ் -சோலை மலைக்கு அரசே கண்ண புரத்து அமுதே என் அவலம் களையாய் ஆடுக செங்கீரை– சப்பாணி பருவம்–அளந்திட்ட தூணை அவன் தட்ட -பிளந்திட்ட கைகளால் கொட்டாய் சப்பாணி ஆங்கே வளர்ந்திட்டு -இரணியன் மார்பு அகலம் பிளந்திட்ட கைகளால்–இரணியனை -அம் குருதி போங்க வைத்தான்-உரத்தினில் கரத்தை வைத்து–
உன் கை என்பதே முக்கியம் –என்ன பண்ணினாலும் –

 ஆனை போல் நடக்கிறான்–தொடர் சங்கிலி -உடன் கூடி கிங்கின்-தளர் நடை நடவாணி சாரங்க பாணி-சாரங்க வில் சேவகனே ராமன் ஆரா அமுதன் நினைவு–வெள்ளி பருமலை போல் பல ராமன் – வாரணம் பெயர்ந்து அடி இடுவது போல் கரு மலை குட்டன் — ஒரு காலில் சங்கு ஒரு காலில்சக்கரம் இரு காலும் கொண்ட அங்கெ அங்கெ இலச்சினை பட நடந்து
அச்சோ அச்சோ பருவம்–மன்னு மமுசியை வானில் சுழற்றிய -சுக்கிரன் கண்ணை துரும்பால் கிளறிய ஆழி அம் கையன் அச்சோ அச்சோ -சக்கர கையன் இல்லை-எதை ஆயுதம் கொண்டாலும் சுதர்சன அம்சம்–எங்கு சயநித்தாலும் அனந்தன் அம்சம்–எதில் பயனித்தாலும் கருட ஆழ்வான் அம்சம்-
பாண்டவ தூதன் ஆசனம்-கதிர் போல் விளங்கி எழல உற்று மீண்டும் இருந்து-துரி யோதனன் -அழல விளித்து கொன்றான் அனைவரையும் –
அஞ்சிடாதே இட -அவையுள் ஆசனத்தை–முடி ககனதுரவே அடி அகலத்து –
கோவிந்தன் என்னை வந்து புரம் புல்குவான் -வெண்ணெய் பற்றி இதில் பேச ஆரம்பிக்கிறார் -பொத்தை உரலை கவிழ்த்து –மெத்த திரு வயிறு ஆற விழுங்கிய -பால் தரவம் குடித்த -பாலா தயிரா தெரியாதாம் -பிறந்ததுவே முதலா பெற்று அறியேன்-நெய் உண்ணோம் பால் உண்ணோம் போல்–
 மெச்சூடு சங்கம் இடத்தான் -பாரதம்கை செய்த– அத் தூதன் அப் பூச்சி காட்டுகின்றான் –ஐதீகம் உஞ்ச பிள்ளை அரையர் அபிநயம் -எம்பார் -நான்கு தோள்கள் உடன் சேவை -கண்ணை புரட்டி விளித்தது இல்லை–எம்பெருமானார்-கோவிந்த பெருமாளே இருந்தீரோ –அருளினாராம் -சங்கம் இடக் கை இருப்பதால் –

அம்மம் உண்ண துயில் ஏழையே -முலை பால் குடிக்க அரவணையாய் ஆயர் ஏறே–விரி குழல் மேல் நுழைந்த வண்டு-ஆண்டாள் குழலில் நுழைந்த தெய்வ வண்டு வில்லி புத்தூர் உறைவன் —இதில் கோடி காட்டுகிறார் சூடி கொடுத்த தன திரு மகள் வைபவம் –இருடிகேசா முலை உணாயே
புளிதி அலைந்த பொன் மேனி காண மிகவும் உகப்பேன் –அலங்கார பிரியன் விஷ்ணு–அபிஷேக பிரியன் சிவன் கங்கை நீரை தலையில் கொண்டவன் -நப்பின்னை காணில் சிரிக்கும்
எண்ணெய் குடம் உருட்டி-இளம் பிள்ளை கிள்ளி எழுப்பி–
குழல் வாராய் அக்காக்காய்-குழல் சீவி விட -காக்காய் பார்த்து சுருண்ட குழலை வாரி விட –பகா சூரன் கதை—புள் இது என்று கிழித்து –
மாடு மேய்க்க போகும் முன் பூ ச்சூடி காப்பு இட்டு-கோல் கொண்டு வர காக்காய்-கடல் நிற வண்ணனுக்கு –
செண்பக மல்லிகை யோடு எட்டு வகை புஷ்பம்-சீமாலி சரித்ரம் சக்கரத்தால் தலை கொண்ட சரித்ரம் ரெங்க நாதனை சேர்த்து அருளுகிறார் இதில்.-ஆம் ஆறு அறியும் பிரானே  மெச்சூடு சங்கம் இடத்தான் -பாரதம்கை செய்த– அத் தூதன் அப் பூச்சி காட்டுகின்றான் –ஐதீகம் உஞ்ச பிள்ளை அரையர் அபிநயம் -எம்பார் -நான்கு தோள்கள் உடன் சேவை -கண்ணை புரட்டி விளித்தது இல்லை–எம்பெருமானார்-கோவிந்த பெருமாளே இருந்தீரோ –அருளினாராம் -சங்கம் இடக் கை இருப்பதால் –

அம்மம் உண்ண துயில் ஏழையே -முலை பால் குடிக்க அரவணையாய் ஆயர் ஏறே–விரி குழல் மேல் நுழைந்த வண்டு-ஆண்டாள் குழலில் நுழைந்த தெய்வ வண்டு வில்லி புத்தூர் உறைவன் —இதில் கோடி காட்டுகிறார் சூடி கொடுத்த தன திரு மகள் வைபவம் –இருடிகேசா முலை உணாயே
புளிதி அலைந்த பொன் மேனி காண மிகவும் உகப்பேன் –அலங்கார பிரியன் விஷ்ணு–அபிஷேக பிரியன் சிவன் கங்கை நீரை தலையில் கொண்டவன் -நப்பின்னை காணில் சிரிக்கும்
எண்ணெய் குடம் உருட்டி-இளம் பிள்ளை கிள்ளி எழுப்பி–
குழல் வாராய் அக்காக்காய்-குழல் சீவி விட -காக்காய் பார்த்து சுருண்ட குழலை வாரி விட –பகா சூரன் கதை—புள் இது என்று கிழித்து –
மாடு மேய்க்க போகும் முன் பூ ச்சூடி காப்பு இட்டு-கோல் கொண்டு வர காக்காய்-கடல் நிற வண்ணனுக்கு –
செண்பக மல்லிகை யோடு எட்டு வகை புஷ்பம்-சீமாலி சரித்ரம் சக்கரத்தால் தலை கொண்ட சரித்ரம் ரெங்க நாதனை சேர்த்து அருளுகிறார் இதில்.-ஆம் ஆறு அறியும் பிரானே

வெண்ணெய் விழுங்கி வெறும் கலத்தை –ஓசை உகக்கும் ஜீவாத்மா கிடைத்த பின் சரீரம் பற்றி கவலை இல்லை–
அட்டு குவி சோற்று பருப்பதம் கோவர்த்தன -ஒரு கையால் சாட்டை  ஒரு கையால் ஊன்றி சேவை மன்னார் குடி-
நாவலம் பெரிய தீவில் அற்புதம் வேணு கானம் திரு வாய் மொழி பிள்ளை- சந்திரன் ஒளி விடும் ஞானம் -யசோதை இடம்-குழல் ஆசார்யன் போல் முகென உபதேசம்–கறவை கணங்கள் கால்கள் பரப்பி விட்டு செவி ஆட்ட கில்லாதே-எழுது சித்திரம் போல் மான் கணங்களும் இருக்க –சிதயந்தி சால வாசல் பற்றி நிற்க கேட்டு ஆனந்தம் புண்யம் தொலைய –கிட்டே போக முடியாமல் வறுத்த பட பாபம் தொலைய சாம்யா பத்தி மோஷம் பெற்றாள் -உன் உடைய விக்ரம் எல்லாம் சுவர் வழி எழுதி கொண்டேன் கண்ணன் முகங்கள் ஏழு திவ்ய தேச வண்ண படங்கள் உடன் -வண்ண படம் புஸ்தகம் போட்டு உள்ளார்கள் -வாங்கி பயன் பெற வேண்டும்
பெரியாழ்வார் எம்பெருமானார் ஜீயர் திரு அடிகளே சரணம் –
ஆழ்வார் எம்பெருமானார் ஜீயர் திரு அடிகளே சரணம் –

நம் ஆழ்வாரும் கண்ணனும் -ஸ்ரீ வேளுக்குடி ஸ்வாமிகள் ..

August 21, 2011

ஸ்ரீ வைகுண்டம் பரத்வம் ஈடு பாடு முதல் ஆழ்வாருக்கு –நம் ஆழ்வாரும் பெரி ஆழ்வாரும் ஆண்டாளும் கிருஷ்ண அவதாரம் ஈடு பாடு குலசேகரர் ஸ்ரீ ராமனின் மீது ஈடு பாடு  திரு மழிசை ஆழ்வார் அந்தர் யாமியில் ஈடு பாடு–தொண்டர் அடி பொடி ஆழ்வாரும் திரு பாண் ஆழ்வாரும் திரு அரங்கத்தில் ஈடு பட்டு திரு மங்கை ஆழ்வார் அர்ச்சைகள் பலவற்றிலும் ஈடு பட்டார் —

ஆவணி ரோகிணி -பெரிய வாச்சான் பிள்ளையும் ஆவணி ரோகிணி –அவர் அனுபவித்த விதம் பார்ப்போம்..கண்ணனே கண்ணனை அனுபவித்தது போல்

பரிய வேண்டிய படி -எளிமை இவனுக்கு -சம்ப்ராந்தகன் பிதா ராமனுக்கு -தமிகள் அனைவரும் தனி சைன்யம் ராமனுக்கு–ராமோ ராமோ என்று இருக்கும் அயோதியை-பேதிக்க முடியாத தேசம்–மரம் செடி கொடி கூட ராமன் –ஆவும் அழுத அதன் கன்றும் அழுத -ஸ்ரீ ராமன் காட்டுக்கு போனதும் நந்த கோபாலன் வெளுத்தது எல்லாம் பால் -பல ராமன் சாத்விகர்-தீர்த்த யாத்ரை போனார் யுத்தம் பொழுது -பீமன்-துரியோதரன்-தவறான யுத்தம்–விழாம் பழம் மருத மரமும் அசுரர் இங்கு கன்று குட்டி வட்சாசுரன்..-அதனால் பரிந்தார்கள்
ஸவாமி தாச பாவம் திரு மங்கை ஆழ்வார்— அடி நாயேன் நினைந்திட்டேனே–அடிமை தனத்தை வளர்த்தான் –அரசனாக இருக்க அடிமை தனம்

ஆண்டாள் பார்த்தா பார்யை பாவம் –
பெரி ஆழ்வார் தாய்-சேய் பாவம் –
நம் ஆழ்வார்–வகுள பூஷண பாஸ்கரர் -ஆழ்வார் கண்ணன் அனுபவித்ததை விட -கண்ணன் இவரை எப்படி அனுபவித்தான் என்று முதலில் பார்ப்போம் இன்று-ஆழ்வாரை ஆசைப் பட்டான்–ஆழ்வார் திரு மேனியை ஆசை பட்டான் –கலியுகம் தொடங்கி 42 நாளில் ஆழ்வார் தோன்ற -கீதை 38 வருஷம் முன்-காந்தாரி சாபம் -தன உடை ஜோதிக்கு -எழுந்து அருளினான்–கடல் கொண்டு விட்டது துவாபர யுகம் முடிவில்-கண்ணன் -வாசு தேவ சர்வமிதி மகாத்மா துர் லபம்–கீதையில் அருள -ஆழ்வார் உண்ணும் சோறு பருகும் நீர் தின்னும் வெற்றிலை எல்லாம் கண்ணன்-என்கிறார்..அர்ஜுனன் யுத்தம் முடிந்து திரு அடியில் சரண் என்று சொல்லாமல்-நாட்டை ஆள்வது பலன் இல்லை என்று சொல்ல வில்லையே –வருத்தப் படும் அவதாரம் கண்ணன்-யாரும் கை கொடுக்க வில்லை-அங்கு குரங்கு கூட்டம் கரடி உதவிக்கு வந்தது–கோகுலம் இடைச்சி அனுபவம் திரும்ப வர வில்லை சாந்தீபன் இடம் கற்றான் மீண்டும் தொடர்பு இல்லை ராமன் வசிஷ்டர் விஸ்வாமித்ரர் முதல் கடைசி வரை வந்தார்கள் –சடகோபன்-16 வருஷம் பிறந்து வாய் திறக்க வில்லை-தவழ்ந்து போய் திரு புழி மரம் அடியில் சென்று அமர்ந்தார் -ஜோதிஸ் இழுக்க மதுர கவி ஆழ்வார் வர -செத்தத்தின் வயிற்றில் சிறியது பிறந்தால் எத்தை தின்று எங்கே கிடக்கும்-அத்தை தின்று அங்கெ கிடக்கும் பதில் -ஜீவாத்மா ஞான சூன்யம் போல் இருக்க -சிறிய ஞானம் பெற்றால் எதை வழியாக கொண்டு எதை அடைந்து அனுபவிக்கும்.. பகவானின் திரு அடிகளை பற்றி -இதுவே உபாயம் -அதையே அனுபவித்து கைங்கர்யம் பண்ணி கொண்டு இருக்கும் -இதுவே புருஷார்த்தம் ஆறும் பேரும் -உபாய உபேயம் -வழியும் சேரும் இடமும்..-

அ காரத்தில் தொடங்கி-சமஸ்த சப்த வாசகம்-கண்ணன் திரு அடியே உபாயம்-
ஞானத்தால் மோஷம் சாஸ்திரம்-பக்தியால் மோஷம்கீதை-ஞானம் முற்றி பக்தி-கிருஷ்ண பக்தியால் மோஷம் -ஆழ்வார் திரு வாய் மொழி
10-5 -1 கண்ணன் கழிலினை நண்ணும் மனம் உடையீர் எண்ணும் திரு நாமம் திண்ணம் நாரணமே -சத்யம் சத்யம் சத்யம் ந தெய்வம் கேசவாத் பரம்–மனம் உடையீர்-நிதி உடையீர் போல் அழைக்கிறார்-சங்க பலகையில் கூடல் மா நகரத்தில் ஏற்றி மற்ற பாசுரம் தள்ளி-சேமம் குருகையோ–
ஐந்து சரணாகதி – திருக்  குடந்தை  இறுதியில் ஆழ்வார் – கழல் கள் அவையே சரணாக கொண்ட குருகூர் சடகோபன்
வைகலும் வெண்ணெய் கை கலந்து உண்டான் பொய் கலவாது என் மெய் கலந்தானே –பாத்ரம்-கை கலந்து இடது வலது கை கலந்து -களவில் உதவியர் உடன் கலந்து
கரு மலர் கூந்தல் –ஒருத்தி -மருவி மனம் வைத்து –அவளுக்கும் மெய்யன் இல்லை-குலசேகரர்-
வெண்ணெய் இலும் ஆழ்வார் இடமும் போய் கலவாது இருந்தான்– ஆழ்வாருக்கு தியாஜ்யம் ஆன சரீரம் கிடீர் இவனுக்கு போக்கியம் -இனி யாம் உறாமை இனி–ஆள் கொள்வான் ஒத்து என் உயர் உண்ட மாயன்..–நாயகியின் உடம்பின் அழுக்கை காதலிக்கும் நாயகன் போல்–வாசு தேவம் சர்வம் இதி துர் லபம்- – உண்ணும் சோறு பருகும் நீர் தின்னும் வெற்றிலை எல்லாம்கண்ணன் ..எம்பெருமான் என்று என்றே கண்ணில் நீர் மல்கி –திரு கோளூர் வைத்த மா நிதி பெருமாள்–தாரகம் போஷகம் போக்கியம் அனைத்தும் கண்ணனே ஆழ்வாருக்கு- மாம் பழம்பெருமை அறிந்து கிடைக்காத ஓன்று கிடைத்து – காத்து இருந்து கிடைத்து  கீழே விழுந்தது போல் -பாவியேன் பாலில் பட்டு தெறிப்பதே -திரு குருகை பிரான் பிள்ளான் -எம்பெருமானாரின் அபிமானபுத்திரன் -ஞானியை விக்ரகத்தோடு ஆதரிப்பார் வேர் சூடுபவர்கள் மண் பற்று கழற்றாமல் போல்—- ஞானம் பக்தி வைராக்கியம் வளர்ந்து இருக்கும் சரீரம் என்று -வாரி கொண்டு அவனை கொள்ள வந்த என்னை -என்னில் முன்னம் பாரித்து என்னை முற்றும் பருகினான் –திண்ணம் என் இள மான் போகும் ஊர் திரு கொளூரே –கிருஷ்ண த்ருஷ்ணா தத்வம்– கிருஷ்ண -காதல் காமம் பக்தி வடிவு எடுத்தவர் அவனுக்கு ஏதோ ஒரு -பாவம் இல்லை– தன்மையி பாவம் ஆழ்வார்..தர்ம தரமி ஐக்கியம்-இவரே கிருஷ்ண பக்தி

இவையும் அவையும் பதிகம்-ஆழ்வார் திரு மேனியில் இருக்க ஆசை அவனுக்கு-முக்தி தா  ஸ்ரீ வைகுண்ட எகா தசி -அத்யயன உத்சவம்-ஆழ்வார் திரு அடி தொழுதல் எல்லா திவ்ய தேசங்களிலும்–௨௦த் நாள் நடக்கும்..துளசி போட்டு மூடி நம் ஆல்வாரைதந்து அருள வேண்டும் -தந்தோம் தந்தோம் தந்தோம்–ஆழ்வார் திரு நகரி திரு முடி சேவை– நம் ஆழ்வாரும் பொலிந்து நின்ற பிரான் 2 அடி மாறி மாறி நடந்து பொலிந்து நின்ற பிரானை ஆழ்வார் திரு முடியில் வைத்து சேவை–பிடிக்க மெதுவாக நெருங்கி-காலில் இடுப்பில் மார்பில் தோள்களை-தலையில்—சூழல்  உளானே–அருகில் உளானே ஒக்கல் லில் உளானே –நெற்றி  உளானே -உச்சி உளானே -உச்சி உள்ளே நிற்கும் தேவ தேவன் கண்ண பிரானுக்கு  -இறுதி பாசுரம் கண்ண பிரானுக்கு ஆழ்வார் திரு மேனியில் காதல் அறிகிறோம்

திண்ணன் வீடு -முதல் முழுதுமாய்-ஸ்ரீ வைகுண்டம் தொடங்கி எண்ணின் மீதிய எம்பிரான் =கல்யாண குணங்கள் முழுவதும் நிரம்பிய -மண்ணும் விண்ணும் எல்லாம் உடன் உண்ட கண்ணன் நம் கண்ணன் – நம் கண்ணன் கண் அல்லது  இல்லாதோர் கண்ணே — படைத்து காத்து அளித்து அனைத்தும் நாராயணன் இல்லை -கண்ணன்- தானே – வையம் எழும் கண்டால் பிள்ளை வாயுளே –கண்ணன் =கண்ணை படைத்தவன் தாமரை கண்ணன் ஈறிதியாலோ-அழகு /ரட்ஷகன்–பீலி கண் மற்றவர்கள் கண்–எங்கும் உளன் கண்ணன் என்ற மகனை காய்ந்து – இங்கு இல்லையால் -என்சிங்க பெருமான் சீர்மை–கண்ணன் எல்லா அவதாரத்துக்கும் பொது/புராண வாக்கியம்-மனசை பிடித்து கொண்டு கிருஷ்னே பிரகலாதன் நீங்காத காதல் -வியாபிப்பவன் நானே கண்ணன்-கீதை-அதனால் தான் எங்கும் உளன் கண்ணன் –வியாபகன் நீக்கம் அற நிறைந்து இருப்பவன் கண்ணன்
மொய்ம் மா பூம் பொழில் பொய்கை-முதலை சிறைப் பட்டு நின்ற கைமா -கஜேந்த்திரன்-வெள்கி நிற்ப-அருள் செய்த கார் முகி போல் வண்ணன் கண்ணன் -சந்தான கரணி விசேஷ கரணி-வேது கொண்டு -இப்படி எளியவன் கண்ணன் தானே என்கிறார் ஆழ்வார் —
நின்னோடும் ஐவர் ஆனோம்-குகன் சுக்ரீவன் விபீஷணன் வேடர்  தலைவன்/குரங்கு கூட்ட தலைவன்-ராட்ஷச தலைவன் ராஜா கை தானே பிடித்தான் ஊனே சிதைய உண்டை வில் நிறத்தில் தெரித்தாய் கோவிந்தா -ராம  பால லீலை–எதை சொன்னாலும் கண்ணன் சொல்வதில் ஆசை/ ராமன் செய்து இருக்க மாட்டான் இதையும் கண்ணன் தான் என்கிறார் ஆழ்வார் -போம் பழி எல்லாம் அமணன் தலையில் போம் ஈர சுவர்/சிற்றாள் /குயவன் கொடுத்த பானை பெரிசு/வேசி நடக்க /துணி வெளுக்கு /வண்ணான்/பிட்சு தபஸ் பண்ண போகிற வரை காத்து இருக்க /வாயை திறவாமல் இருக்க -செய்ய தாமரை கண்ண னாய்–அர்ச்சா சௌலப்யம்–கூறும் திருவாய் மொழி பின்னானார் வணங்கும் ஜோதி திரு மூளை கலத்தானாய்-அன்று தேர் கடவிய பெருமான் கணை கழல் காண்பது என் கொலோ-அடுத்த திரு வாய் மொழி–கண்ணன் தோஷம் கொண்டே உலகம் ஜெயித்தான் ராமன் குணம் கொண்டு -கடியன் கொடியன் நெடிய மால் உலகம் கொண்ட மாயன் –ஆகிலும் கொடிய என் நெஞ்சம் அவன் என்றே கிடக்கும் எல்லே -மாசறு ஜோதி 5-3 திரு வாய் மொழி-மடல் எடுக்கிறார்..–

ராவணன் மாரீசன் அப்ரேமேயச்ய-ராம வைபவம் சொல்கிறான் ராவணன்-விரோதிகள் எல்லோரும் பாடி தாரை மண்டோதரி சூர்பனகை வாலி/எத்தனை குணம் இருந்தாலும் என் உடம்பு ராமனை நோக்கி விழாது நேராக விழுந்தால் ராமன் காலில் விழுந்து போல் கொள்வான்-எத்தனை குணம் இருந்தாலும் மனம் செல்லாது -ஆழ்வார் எத்தனை தோஷம் இருந்தாலும் அவனை விட போகாது உய்யா புகும் ஆறு அவன் கழல் -நாகணை மிசை நம்பிரான் சரணே சரண் -என்கிறார் ஆழ்வார்
கண்ணனை கூவுமாறு அறிய மாட்டேன் -புகழும் நல் ஒருவன் என்கோ-எல்லாம் அவனாய் இருக்க –

கண்ணன் என்று தெரிந்து கொண்டார்-புரிந்து கொண்டார் இது மட்டும்–
ஆய்ச்சி வெண்ணெய் கானில் அவன் உண்ட வெண்ணெய் இது என்னும்–கூத்தர் குடம் எடுத்துஆடில் கண்ணன் கூத்து என்பர்-ஏறிய பித்தினோடு-
தோஷம் எத்தனை இருந்தாலும் ஆழ்வாரை உடல் உகப்பான் கண்ணன்–
பர கத ச்வீகாரம் அருளி காட்டினார் ஆழ்வார்
ஆழ்வார் எம்பெருமானார் ஜீயர் திரு அடிகளே சரணம்