திரு விருத்தம் -17-ஸ்ரீ பெரியவாச்சான் பிள்ளை -வியாக்யானம் –

அவதாரிகை
-சம்ச்லேஷித்து செல்லா நிற்க செய்தே  முகம் தெரியாமே போக என்று நினைத்து ,இருளிலே நாயகன் தேரிலே ஏறி போக
,தன் ஆற்றாமையாலே சக்கரவர்த்தி திரு மகனை போலே தேர் காலை மறைத்து போகாதே  தெரியும் படி போன தேர் காலை பார்த்து தரித்து இருக்க ,சமுத்ரமானது ,தன் திரையாலே  வந்தது இத்தை அழிக்க புக ,கடலை நோக்கி சரணம் புகுகிறாள் ..மற்று மாற்றமை மிக்கார் -பிரதிச்சையே மகோததே-என்று கடலை சரணம் புகும் இத்தனை இறே இவர் உடைய அளவு –பெருமாள் போலே இவரும் கடலை  சரண் அடைகிறார்
இருள் விரிந்தால் அன்ன மா நீர் திரை கொண்டு வாழியரோ
இருள் பிரிந்தார் அன்பர் தேர் வழி தூறல் ,அரவணை மேல்
இருள் விரி நீல கரு நாயிறு சுடர்  கால்வது  போல்
இருள் விரி சோதி பெருமாள் உறையும் ஏறி கடலே–17-
பாசுரம் -17-இருள் விரிந்தால் அன்ன -தலைவி கடலை நோக்கித் தேர்க்கால் சுவடுகளை அழிக்காதே என்றல் –அணைவது அரவணை மேல் -2-8-
 இருள் விரிந்தால் அன்ன –இருள் விரிந்தால் போலே இருக்கிற கடலை பார்க்கிற படி –நீருக்கு வெளுப்பு ஸ்வாபமாய் இருக்க ,கறுப்பை சொல்லுவான் என் என்னில்–நீர் திரட்சியாலே –பறித் தள்ளினால் வெளுப்பே யாய் இருக்கும் –கறுப்பை சிவப்பும் வெகுளிப்பு–வெகுளிப்பாகிறது–சீற்றம் –கடலுக்கு நெஞ்சில் சீற்றத்தாலே கருத்து இருந்தது ஆகவுமாம் —

மா நீர்த்  திரை கொண்டு -சம்ருத்தமான நீர் திரைகள் ஆகிய கைகளால் ,தேர் காலை அழித்து கொண்டு வருகிற படி —

வாழியரோ–வருகிற கடலை நோக்கி -வாழியரோ-என்று சரணம் புகுகிறாள் –நலிய வந்தாரை வாழ்த்துமா போலே-/வாழியரோ–திரை கடல் ஆகையாலே கார்யம் செல்லும் அளவும் கேளாதே அழிக்கும் படியை கண்டு ,-நடுவே சரணம் புக்காள்–இவள் சரணம் புக்க படியாலே  -நீ என் செய்தாய் என்று கடல் கேட்க -கெடுவாய் பட்டது கேட்டு இலையோ -என்கிறாள்–என் என்ன —அன்பர் இருள் பிரிந்தார் காண்--பகல் பட போனார் ஆகில் ஆற்றாமையாலே கடக்க மாட்டாது ஒழிகிற படியும் அவர் முகத்தில் உண்டான குளிர்த்தியும் ஸ்மிதைதையும் கண்டு தரித்து இருத்தல் ஆகாது –அவர் தாமும் பகல் போகில்-இவளை கண்டு வைத்து கால் நடை தாராது –என்னும் படியே போனார் –எங்கேனும் போனாரும் சேரும் காலத்திலேயே போனார் –பதார்த்த தரசனங்களாலே ஆறி இருக்க ஒண்ணாத காலத்திலேயே போனார் -நான் செய்ய வேண்டுவது என் என்று கேட்க

தேர் வழி தூரல்–உள்ளது எல்லா வற்றையும்  கொடுத்து உஞ்ச விருத்தி பண்ணி ஜீவிப்பாரை போலே ,அவரை போக விட்டு வழி பார்த்து கிடந்தோம் –இத்தை அழியாதே கொள் என்கிறாள்

அரவணை மேல் -வெள்ளை வெள்ளத்தின் மேல் என்னுமா போலே –நீர் உறுத்தாத படி  திருவனந்த  ஆழ்வானை  படுக்கையாக கொண்டு

இருள் நீல இத்யாதி –இருள் விரித்தாய் போலே நீல சுடரை புறப்பட விடா நின்று உள்ள ஆதித்யனை போலே –இதி அபூதோ  உவமை -பூதமான உவமை போதாது ஆகையாலே அபூத உவமை கற்பிக்கிறது

இருள் விரி சோதி இத்யாதி –இருள் விரிந்தால் போலே கறுத்த திரு மேனியில் ,தேஜஸ் உடைய சர்வேஸ்வரன் நித்ய வாசம் பண்ணுகிற-உறையும் எறி கடலே  –சம்ச்லேஷம் அறிந்தாய்  அத்தனை போக்கி  –விச்லேஷம் புதியது  உண்டிலை காண் –அவனை கிட்டினார்-பரசம்ருத்யைக பிரயோஜனராய் அன்றோ இருப்பது –உன்னை குற்றம் கொள்ளுகிறது என் ? உனக்கும் குருகுல வாஸம் அங்கே அன்றோ ? தம்மையே ஒக்க அருள் செய்வாரே

இருள் விரி சோதி–பெருமாள்–அரவணை மேல்—-உறையும் எறி கடலே–இருள் விரிந்தால் அன்ன–மா நீர்த்  திரை கொண்டு–இருள் பிரிந்தார் அன்பர் தேர் வழி தூறல்–வாழியரோ-என்று அந்வயம்

இத்தால் பகவத் விச்லேஷம் தீர காண்கிற பதார்த்தங்கள்  அடங்கலும் பாதகமாய் தோற்றுகிற படி-

——————————————————————

ஸ்ரீ கந்தாடை அப்பன் திருவடிகளே சரணம்
ஸ்ரீ பெரியவாச்சான் பிள்ளை திருவடிகளே சரணம் .
நம் ஆழ்வார் திருவடிகளே சரணம்.
பெரிய பெருமாள் பெரிய பிராட்டியார் ஆண்டாள் ஆழ்வார் எம்பெருமானார் ஜீயர் திருவடிகளே சரணம் .

 

Leave a Reply

Fill in your details below or click an icon to log in:

WordPress.com Logo

You are commenting using your WordPress.com account. Log Out / Change )

Twitter picture

You are commenting using your Twitter account. Log Out / Change )

Facebook photo

You are commenting using your Facebook account. Log Out / Change )

Google+ photo

You are commenting using your Google+ account. Log Out / Change )

Connecting to %s


%d bloggers like this: