Archive for February, 2011

திரு நெடும் தாண்டகம்–12-நெஞ்சு உருகி கண் பனிப்ப நிற்கும் -ஸ்ரீ வேளுக்குடி ஸ்வாமிகள்

February 25, 2011

நெஞ்சு உருகி கண் பனிப்ப நிற்கும் சோரும்
நெடிது உயிர்க்கும்  உண்டு அறியாள் உறக்கம் பேணாள்
நஞ்சு அரவில் துயில் அமர்ந்த நம்பி என்னும்
வம்பார் பூம் வயலாலி மைந்தா! என்னும்
அம்சிறைய புட் கொடியே ஆடும் பாடும்
அணி அரங்கம் ஆடுதுமோ? தோழி என்னும்
என் சிறகின் கீழ் அடங்கா பெண்ணைப் பெற்றேன்
இரு நிலத்து ஓர் பழி படைத்தேன் ஏ! பாவமே–12

என்னை துறந்து -அவனைப் பற்றினால்- நானே குற்றம் புரிந்தவள் -கடல்  வண்ணன் -அயர்த்து விழுந்தாளே முன்பு –
சிறிது உணர்ச்சி பெற்றாள்–மெய்யே கட்டு விச்சி என்றதும் கடல் வண்ணர் வார்த்தை கேட்டு உணர்ந்தாள்–
மீண்டும் தாய் இதைச் சொல்ல -அவளும் எம்பெருமான் திரு அரங்கம் எங்கே -சொன்னதாலும் –
மூன்றும் கொடுத்த பலம்–தீர்ப்பாரை-உன்னித்து மற்று ஒரு தெய்வம் தொழாள் –
சகி வெறி விலக்கு பதிகம் – தோழி சொல்லும் பொழுது வண் துவாராபதி மன்னன் கேட்டு பராங்குச நாயகி தொழுதது போல —

எழுந்தும் சேவை சாதிக்க வில்லை-அதுவே ஆற்றாமைக்கு உடலாய் –
கிலேசம் -இருக்கும் படியும் -ஸ்வரூப ஹானி நின்ற நிலையும் தாயார் சொல்கிறாள்–
மைந்தா நம்பி கைப் பிடித்தவன் பெயரை சொன்னதால் அடங்காப் பெண்ணாக போனாள் என்கிறாள் —
சகலமும் தன் குற்றம்–உண்மையாக இப்படி பட்ட பெண்ணை பெற்ற பெருமை-லோக அபவாதம் தடுக்க பேசுகிறாள் —

நெஞ்சு உருகுதல் இரக்கத்தின் முதல் வகை –மனசு அவயவம் இல்லையே–
அக்னி மெழுகு விரக அக்னி–த்ரவ்யம்-நீர் பண்டம் ஆகி –கண் பனிப்ப -உருகினது வெளிவர- வெள்ளம் போல –
அந்த கரணம் உருகி பாக்ய கரணம் வழிய வர –
நிற்கும் சோரும்-அடுத்த நிலைகள்–காரியம் இருக்கிற படி–
விவேக ஞானம் போய் -மரம் போல நின்றாள்-நெஞ்சு உருகினதால்-க்ருத்ய அக்ருத்ய விவேகம் இல்லை-
குகன் பரதன் -அனந்த ஸ்த்ரக சத்ருக்னன்-கெட்டியாக அனைத்து கொண்டு அழுதானாம்-
ஸ்வாமி பெருமாள் தரைப் பட்டு கிடக்க -தைர்யமாக நிற்க வில்லை-
அலமந்து போய் நின்றான் சேஷ பூதன் தரித்து நிற்க வில்லை –அது போல நிற்கிறாள் –
சோரும்- ஆலம்பனம் பெற்றால்  நிற்கலாம்- மோகித்து விழுந்தாள்–
கண்ணாறு உண்டாகில் -ஞானம் இருந்து பார்க்க முடியாமல் மூச்சு இழந்து விழுந்தாள் பெரு மூச்சு விட்டாளாம் –
கட்டை பற்றிய அக்னி-விறகு அக்னி நெஞ்சை உருகி முடிந்த பின்பு மீதி புகை வெளி வருகிறதாம் –

சீதை பிராட்டி உச்வாசம் நிச்வாசம் எல்லா மரங்களும் எரிந்தது போல-திருவடி உலக அக்னியால் எரிய வைக்க —
தன் கார்யம் தலைக் கட்டின படி-இது -என் கார்யத்தில் இவள் நின்ற நிலை -உண்ணாது உறங்காது–
இவள் ஊனும்  உறக்கமே தாயின் உத்தேசம்–தன் ஜீவனம் தேடி போனாள் என் ஜீவனம் பறித்து போனாள்
திண்ணம் இவள் புகும் ஊர் -பராங்குச -உண்ணும் சோறு–எல்லாம் கண்ணன்  என்கையால் –
உண்டு அறியாள்- மறந்தாள்–சேர்ந்து இருந்தால் அவன் திரு நாமமே –

உறக்கம் பேணாள் –விட்டுப் பிரிந்து –முன் பட்டு உடுக்கும் -அவனுக்கு பிடிக்கும் என்று –
அதற்கு வருவான் என்று அதுபோல இதுவும் உன் உடம்பும் அவன் ஆதரிக்குமே —
நாளைக்கு வந்தால் உடம்பு கெடுத்து கொள்ள உன்னை யார் அனுமதித்தால் கேட்ப்பானே தன் போக்கியம் அழிந்ததே என்பானே —
அவற்றையும் கேட்காமல் –பகவத் விஷயம் கிட்டுவதற்கு முன்பு உணர்த்தி அறியோம்
இப் பொழுது உறக்கம் அறிவோம்..–ஸ்வரூபம் அழித்துக் கொண்டாள்-தன் பிரயோஜனமும் கெட என் பிரயோஜனமும் கெட—
அபிமத விரகத்தால்-நெஞ்சு உருக பிறர் அழியாத படி -பொறி புறம் தடவி–
உருகாதவாறு காட்டிக் கொண்டாள் அவனே வருவானே- நம்பி கூப்பிடுகிறாளே–
எம்பெருமான் திரு அரங்கம் எங்கே என்னும் வாய் வெருவுகிறாள் என்று நினைந்து இருந்தோம்-
ஊரைச் சொன்னாள்– கடல் வண்ணன் பெரிய பெருமாள் -இப் பொழுது படுக்கை நஞ்சு அரவு துயில் சொல்கிறாள்–
முதல் படுக்கை- காட்டில் வேம்கடம்  மால் இரும் சோலை மணாளனார் -பள்ளி கொள்ளும் இடம் திரு அரங்கம் தானே —
முதல் படுக்கை கோவில் தானே -நம்பி குண பூர்ணர்– தான் அழியா நின்றாலும் அழித்தவனுக்கு பெருமை சேர்க்க பார்ப்பார்கள்-
நம்பி -நஞ்சு அரவு-ஆங்கு ஆரவாரம் அது கேட்டு அழல உமிழும் –அவனை உறகல்  உறகல் பொங்கும் பரிவு —
தன்னை அழிக்க ஒண்ணாத படி நஞ்சு அரவு என்கிறாள்—மென்மை குளிர்த்தி நாற்றம் வெண்மை பரந்து -பஞ்ச சயனம்-

சேதனரை படுக்கை ஆகப்  பெற்றோமே–சென்றால் குடையாம்-
குழைய வேண்டும் இடத்தில் உயர வேண்டிய இடத்தில் உயர்ந்து –உறைய வேண்டிய இடத்தில் உறைந்து —
துயில் அமர்ந்த -படுக்கை வாய்ப்ப்பாலே வீசி வில் இட்டு எழுப்பினாலும் எழுந்து இருக்காமல்–
நிர் பயம் -நஞ்சு-போக ரூபம் -இனிமை-துயில் அனுபவம் உண்டே – துயில் அமர்ந்த நம்பி–
பொருந்தி கண் வளர பெற்றோம்–நம்பி-குண பூரணன் -விட முடியாமல் அழுது கொண்டு இருக்க வைத்து இருக்கும் அழகு–
ஸ்ரீமான் சுக துக்கபரந்தப  -தூங்கும் பொழுதே ஸ்ரீ மான்-ஆலத்தி வழிக்க வேண்டும் படி-
பிரணய ரோஷம் தோற்ற -பிரதி கூலருக்கு நஞ்சு–வியாஜ்யம் – 
என்னை ஒட்டுகிறீரே-அவ வஸ்துவை ஒழிய அநந்ய பிரயோஜனர் ஆகிய என்னை-படுக்கை ஸ்வாபம் –
இதன் மேல் கோபம்-சம்பந்தமும் போக்யமும் -விட்டு ஒழிக்க ஒழியாத -சம்பந்தம் உண்டே-போக்யதையும் உண்டே–
அடியார்களுக்கு அதிகம் இவை–அதனால் தான் ஆதி சேஷன் மேலும் கோபம்–ததீய சேஷத்வம் அந்தர் பூதம்–
அவனுக்கே அடிமை -திருவடியும் உண்டே அடியார் திருவடி -உனக்கே நாம் ஆட் செய்யும் கண்ண புரம் ஓன்று -உன் அடியார்க்கு அடிமை–

இருவருக்கு படுத்த படுக்கை -ஒருவர்-எனக்கு தாய் மடி பொருந்தாது இருக்க உனக்கு –
பிரணயித்வம் நன்றாக காட்டினாயே -நம்பி இத் தலை ஒன்றும் இன்றி வெறும் தரையாய் இருக்க அத் தலை பூரணமாய் இருக்க உறக்கம்  பேணாள் –
துயில் அமர்ந்த –திரு கல்யாணம் ஆன படியை அடுத்து –
வம்பு ஆர் மணம்  பிரசுரமான பூ வயல்- அவன் யுவத்வம் நித்யம் நித்ய யுவா போல -நித்ய வசந்தம்–
தம் உடைய அரும்பினை அலரை போல அடுத்து கோபத்துடன்-
நான் இருக்கும் தேசம்   நீரும் பூவும் மணமும் இன்றிக்கே இருக்க தான் இருக்கும் தேசம் வசந்தமாய் ஆவதே —
அவன் போல குளிர்ந்து –நான் கொதித்தது போல என் தேசம்–

மைந்தா–தன்மை வைத்து தான் என்னை வசப் படுத்தினாய்–போக்யதை காட்டி -வாடினேன் வாடினேன் பாட வைத்தாய்-
மைந்தன் தன்மை கொண்டு தான் மாற்றினாய்–
ஐயப் பாடு அறுத்து -அழகனூர் அரங்கம்–பாணிகிரகனம்-விஸ்வாமித்ரர் போல பெரிய திருவடி- விசவாமித்ரரை சொல்கிறது —
சிறகு அசைத்து வருவதை தெரிவிக்கும் ஒவ்தார்யம் –அநுகாரம் பண்ணி பாவிகிறாள்-
புட் கொடியே-கோபிமார் கண்ணன் போல அநுகாரம்-இவள் புட் கொடியே ஆடும் பாடும்-கடகரை அனுகரித்து -ஆடும் பாடும் —
நெஞ்சு உருகி சோர்ந்தவள் ஆட பாட -அனுகாரத்தால் உணர்த்தி பட்டு ஆடி பாடினாள்-ஆசுவாசத்தால்–
மரங்களும்  இரங்கும் வகை கண்ணும் கண் நீருமாகி-சோக ரசமோ போக ரசமோ கால் தாழ்வார்கள்–
தோழி-ஒரே சுக துக்கம்-ராமன் சுக்ரீவன்- –ஆர்த்தி வடிவில் தோன்றும் படி தோழி முன் நிற்க-அணி அரங்கம் ஆடுதும்-நீர் ஆடுதுமோ—
பெருமானே தடாகம்–விரக தாபம் போக்குபவனே அவன் தானே —
தொல்லை வேம்கடம் ஆட்டமும் சூழ் -வேம்கடமே குளம் என்றாரே -முகம் வெளுத்து இருக்க பண்டு போல மிளிர்ந்து இருக்கலாம் என்கிறாள்

அணி அரங்கம் ஆடுதுமோ–பொய்கை போல -திரு வேம்கடம் கல்லையே பொய்கை என்றாரே–
மடுவிலே புகுந்தால் போல் அனந்யார்ஹராய் அநந்ய போக்யராய் -இருப்பவர்களுக்கு மடு போல் இருக்கும் அரங்கம்–
உன் பெண் தானே ஸ்வரூப நாசம் -அணி அரங்கம் ஆடுதும் நாமே போவோம் நம்பி மைந்தா மேல் விழுதல் சொரூப ஹானி தானே –
சிறகின் கீழ் அடங்கா பெண் பெற்றேன் -ஏ பாவமே –ஆஸ்ரயண திசையில்-ஐயப் பாடு அறுத்து தம் பால் ஆதாரம் வைத்தவன் அவன்–
பக்குவம் அடைய காத்து இருக்கிறான்– துடிப்பு ஏற்படுத்த அனுபவம் கொடுக்க –
போக தசையிலும் காத்து இருக்க வேண்டியது தானே ஸ்வரூபம் —
சிறகு-பஷம்-பக்கல்-என் அபிமானம் -அவன் அபிமானத்தில் அடங்கினவள் தானே —

என் அபி மதம் செய்ய வில்லை- உண்ணவில்லை உறங்க வில்லை–
அவனையும் அவளையும் குற்றம் சொல்லாமல் -தன் குற்றம் ஆக்குகிறாள்- பழி —
பெண் பிறந்து மூத்த பெண்ணும் நடுவில் பிள்ளையும் கடை குட்டியுமாக பிறந்து குல பெருமை-
ஆழ்வார் ஸ்ரீ வைஷ்ணவ பிர பன்ன குல பெருமை-சீதை  பரதன் கண்ணன் போல –இது நிலம்- பெரிய பூமி தோறும் பழி —
தன் கார்யத்துக்கு பிரவர்த்திப்பதே குல பழி என்கிறாள்–
குடியின் ஏற்றம் அவனையே பார்த்து களைவாய்  களை கண் மற்று இலேன்  –அபஹத பாப்மன் அவன் –
மத் பாபமே-பரதன்-வன பிரவேசம் ரகு நந்தனன் மந்தரை –  அவள் வார்த்தை கேட்ட -கலக்கிய மனத்தளாய் கைகேயி வரம் வேண்ட -கைகேயி –
இவள் வார்த்தை கேட்ட சகர வர்த்தி -தசரதன்- -சத்ய சீலன்-
இவன் சொல்லை கேட்டு மூத்தவரே கிரீடம் குல தர்மம் -ராமன் இல்லை –அனைவரையும் கழித்து தானே- –
பட்டாபிஷேகம் பண்ணி இருந்தால் அனுகூலமாக கைங்கர்யம் கிடைக்காமல் தான் போனதே காரணம் –
இக் குடி  வாழ பிறந்த செல்வ பிள்ளை–வன வாசம் போக தானே –
நானே தான் ஆயிடுக–இல்லாத குற்றத்தை உண்டு என்று ஏறிட்டுச் சொன்னாலும்
இல்லை என்னாமல் தானே என்று கொள்வதே -தான் அறிந்த ஸ்ரீ வைஷ்ணத்வம் –

கூனி சொன்னதை கைகேயி கேட்க வேண்டாம்-அடி யாட்டி ஆகையாலே -தாசி–சக்ரவர்த்தி –
ஸ்திரீ புத்திர வாத்சல்யத்தாலே சொன்னதை  பத்ரு கேட்க்க வேண்டாம் –சக்ரவர்த்தி சொன்னதை பெருமாள்-
தர்ம ஆபாசத்தை -பிரமித்து -சாமான்ய தர்மம் -மூத்தவன் இருக்க இளையவன் பட்டம்-ஸ்திரீ பாரதந்தர்யத்தாலே –
கேட்டு இருக்க வேண்டாம்–இவனை விட்டு பிரிந்தால் பரதன்  வாழ மாட்டான் என்று தெரிந்தும்
தாம் ராஜ்ய பிரதர்  என்று தெரிந்தும் தசரதரை கட்டி விட்டு தானே பட்டம் கொண்டு இருக்கலாம்
அதை தடுத்தது என் பாவமே -பரதன்–அது போல தாயாரும் இங்கே தன் பாவமே என்கிறாள்

————————————————————–

ஸ்ரீ கோயில் கந்தாடை அப்பன் ஸ்வாமிகள் திருவடிகளே சரணம் –
ஸ்ரீ உ . வே . வேளுக்குடி ஸ்வாமிகள் திருவடிகளே சரணம்
ஸ்ரீ பெரியவாச்சான் பிள்ளை திருவடிகளே சரணம்-
ஸ்ரீ திருமங்கை ஆழ்வார் திருவடிகளே சரணம் .
ஸ்ரீ பெரிய பெருமாள் பெரிய பிராட்டியார் ஆண்டாள் ஆழ்வார் எம்பெருமானார் ஜீயர் திருவடிகளே சரணம்-

திரு நெடும் தாண்டகம்–11-பட்டு உடுக்கும் அயர்த்து இரங்கும் -ஸ்ரீ வேளுக்குடி ஸ்வாமிகள்

February 24, 2011

பட்டு உடுக்கும் அயர்த்து இரங்கும் பாவை பேணாள்
பனி நெடும் கண் நீர் ததும்ப பள்ளி கொள்ளாள்
என் துணை போது என் குடம்கால் இருக்க கில்லாள்
எம்பெருமான் திரு அரங்கம் எங்கே? என்னும்
மட்டு விக்கி மணி வண்டு முரலும் கூந்தல்
மட மானை இது செய்தார் தம்மை மெய்யே
கட்டு விச்சி சொல் என்ன சொன்னாள் நங்காய்
கடல் வண்ணர் இது செய்தார் காப்பார் யாரே ?–11-

ஸ்வாமித்வம் சேஷித்வம் புருஷோத்தமன்-/நாமோ சொத்து -சேஷ பூதர் ஸ்த்ரீத்வம்- மடல் எடுக்க வைக்க தக்க ஸ்வாபம்  
நெறி மீறி /விஜாதீய புத்தி-பெரியாழ்வார் யசோதை பாவனை–
திரௌபதி குளிக்கும் பொழுது ஸ்திரீகள் ஆண் பாவனை நினைவு கொண்டார்கள்  போல –
புணர்ச்சி பிரிதல் நிர்ஹேதுக விஷயீகாரம் தான்–சம்பந்தமே காரணமாக விஷயீ கரிக்கிறான் கைக் கொள்கிறான் —
இயற்க்கை புணர்ச்சி–பூ பறிக்க அவள்-வேட்டை ஆட இவன்–தோழிமார்–அந்ய பரைகள்-ஆக இருக்க–
கடகர்  இன்றியும் நினைவு படுத்துவாறும் இன்றி சம்ச்லேஷிக்கை–
பரமாத்மா திரு வடி சேர்க்க ஜீவாத்மா விஷயாந்தங்களில் உள்ள -ஆசை உடன் சம்சாரம் பெரும் காடு-
ஆச்சார்யர் இன்றி–பிள்ளை தன்மை சேஷ பூதன் -ஸ்வாமி -சேர்ப்பது போல–அவனுக்கே அற்று தீர்ந்து இருக்கை–
அனந்யார்ஹ சேஷத்வம் –வகுத்த விஷயம் சர்வ வித ரஷகன் அவன்–
நிர்ஹேதுக விஷயீகாரம்-பொருப்பித்து சேர்ப்பிக்க ஆச்சார்யர் புருஷ கார  பூதை –  நியாபகர் -கடகர் -உண்டே இங்கு–
இவை வேண்டி அன்றோ ஈஸ்வரன் கார்யம் கொள்வது–சேஷத்வம் சேஷித்வம் நினைவு படுத்த தான் வருகிறான்-
தன் தலையிலே கொண்டான்–ஆச்சர்யத்வத்தையும் அவன் -வாரிக் கொண்டு–என்னை முன்னம் பாரித்து —
நான் உன்னை அடைய கடகர் வேண்டும் அவன் விழுங்க வேண்டியது இல்லையே–
நிரங்குச ஸ்வாதந்த்ர்யம்- நிவாரகர் இல்லாத ஸ்வாதந்த்ர்யம்–தேக ஆத்மா அபிமானம் ஸ்வாதந்த்ர்யம் கழித்து –
சேஷத்வம் தானே வெளி பட ஆச்சார்யர் உணர்த்துகிறார் –
பிராட்டி குற்றம் ஷமிகிறாள் சம்பந்தம் வாத்சல்யம் அடியாக தானே -சு சம்பந்தம் அடியாக தான் விஷயீ கரிகிறான்-
பிராட்டிக்கு நோவு காரணம்- கட்டு விச்சி தெரிந்த மாதிரி -சொல்ல-மற்றவர்  அறியாதது – –
திருப்பாவை-6 பாசுரம்- கிருஷ்ண பக்தி -சிலர் மோகன அஸ்தரம் மயக்கம்  சிலர் துடித்துக்கொண்டு இருக்க வேற அஸ்தரம் —
விஷயாந்தர பிராவண்யம் அடியாக வந்த நோயை -வேற ஒன்றை கொண்டு நிவர்த்திக்கலாம் என்று சிலர் –
மந்தரம் ஒவ்ஷதம் என்பர்– பகவத் பிராவண்யத்தால் வந்த நோய் -அவன் வந்து  முகம் காட்டி தான் தீர்க்க முடியும் —

சம்ச்லேஷம் ஆத்மா உள்ள வரை உண்டே–பிரேம அதிசயம் ஸ்வரூபம் அடியாக -சேர்வதற்கு தானே பிறந்தேன்–
அவன் வந்து முகம் காட்டி தானே போக்க முடியும்–தாயார் பாசுரம் -தன் வாக்காலே–ஒரு ஆறு பெருகி வந்த பொழுது —
தான் ஆன தன்மை நடு பாகம்  இக் கரை தோழி அக் கரை தாய் -ஆழ்வார் பற்றி ஆச்சர்ய ஹ்ருதயம் –
அடிச்சியோம்- தேறியும் தேறாமலும் அடிமைத் தனம் மாறாது –வாய்க்காலும் ஓடும் தனக்கும் -பெருக்கு மிக்கு –
பக்தி அதிசயத்தாலே -பார்க்கிறவர் கூட பக்தர் ஆவார்களே -ஊரும் நாடும் தம்மை போல –
நானும் சொன்னேன் நமரும் உரைமீன் –இங்கு பிரேமத்துக்கு அதிசயம் அங்கு தண்ணீர் அதிசயம் –
இங்கு மயங்கி இருக்க -தாயார் மயங்காமல் இல்லாமல்–தெளிந்து வார்த்தை பேச–
பிராட்டி பிரிந்த சமயத்தில் லஷ்மணனுக்கு இரட்டிப்பு துன்பம்–பாரதந்த்ர்யம் பார்க்காமல்  சேஷத்வம் பார்த்தானே –
அத்தை பொருப்பித்து பெருமாளை தேற்றினானே-ரக்ஷகர்-அருகில் இருந்து கலங்கி போகாமல் வார்த்தை பேச வேண்டும்–
தாயார் வார்த்தை மகளுக்கு உஜ்ஜீவன ஹேது -கட்டு கவிச்சி வார்த்தை பகவத் வாக்கியம்-
கடல் வண்ணர்-மகள் வியாபாரம் சொன்னதாலும் நங்காய் -கட்டு விச்சி கொண்டாடி -சிஷ்யன் ஆச்சர்யாராய் கொண்டாடி மகிழ்வது போல —

விரக்தி என்பதாலும் -அழகிலே அவன் படும் பாட்டை இவள் படுவதை பேசினதாலும்-
தீர்ப்பாரை யாம் இனி -கட்டு விச்சி போல் அன்றி -கள்ளும் இறைச்சியும் போடுமின் –
திரு மடல் கட்டுவிச்சி போல -அவைஷ்ணவ இன்றி மகா பாகவதை -நோவு தீர்க்க இன்றியே வர்த்திக்கிலும் அவள் ஸ்பர்சம் அமையும் —
பாகவத கட்டு விச்சி என்பதால் ஆசுவாச ஹேது —
தன் தாயார் என்று இல்லை /இவர் வார்த்தை /தாயார் வார்த்தை மகள் வார்த்தை மச் சித்தா மத கதா பிராணா போத யந்த பரஸ்பரம்–
மறவாது -மத சித்த-மூன்று வகய அர்த்தம்–ஞான பரன்/வைராக்கியம் -அடுத்து பிரேம பூர்ணம் பிராப்தி நிலவர் உடன் சாம கானம் போல
மூன்றாம் பத்து மூச்சு அடங்கி தாயார் வார்த்தை -விருத்த கீர்த்தனம் மூன்றாம் பத்து —
விரக்தி வார்த்தை கட்டு விச்சி வார்த்தை வினவ வந்தார்களுக்கு  சொல்கிறார்–
விச்லேஷத்தில் துக்கம் பட  -தலைவி ஆனந்தம் ஓட -வெளியில் வேறாக சொல்கிறாள் –
இயற்க்கை புணர்ச்சி என்பதால் அவர்களுக்கு சொல்ல வில்லை-பார்த்து பண்ணிய கல்யாணம் சொல்லலாம் —
ஆச்சர்ய சம்பந்தம் மூலம் வந்த பகவத் சம்பந்தம் கொண்டாட்டம் –
கலக்கம் த்யாஜ்யம்–அஞ்ஞானம் அடியாள் இல்லை ஞானம்-அடிகழைஞ்சு பெரும்-ராக பிராப்தம் விதித்து வரவில்லை–
விதுரஸ்ய மகா மதி–ஞானத்தாலே வந்த கலக்கம் -போக்க வேண்டியது இல்லை

————————————————————————–

ஸ்ரீ கோயில் கந்தாடை அப்பன் ஸ்வாமிகள் திருவடிகளே சரணம் –
ஸ்ரீ உ . வே . வேளுக்குடி ஸ்வாமிகள் திருவடிகளே சரணம்
ஸ்ரீ பெரியவாச்சான் பிள்ளை திருவடிகளே சரணம்-
ஸ்ரீ திருமங்கை ஆழ்வார் திருவடிகளே சரணம் .
ஸ்ரீ பெரிய பெருமாள் பெரிய பிராட்டியார் ஆண்டாள் ஆழ்வார் எம்பெருமானார் ஜீயர் திருவடிகளே சரணம்-

திரு நெடும் தாண்டகம்–10-பொன் ஆனாய்! பொழில் ஏழும் காவல் பூண்ட-ஸ்ரீ வேளுக்குடி ஸ்வாமிகள்

February 24, 2011

பொன் ஆனாய்! பொழில் ஏழும் காவல் பூண்ட
புகழ் ஆனாய்! இகழ்வாய் தொண்டனேன் நான்
என்னானாய்! என்னானாய்! என்னல் அல்லால்
என் அறிவன் ஏழையேன்? உலகம் ஏத்தும்
தென்னானாய்! வடவானாய்! குட பாலானாய்!
குண பால மத யானாய்! இமையோர்க்கு என்றும்
முன்னானாய்! பின்னானார் வணங்கும் சோதி!
திரு மூழிக்  களத்தானாய்! முதலானாயே–10

கதறினதை -உபாயம் என்று தப்பாகா எண்ணிக் கொண்டானோ என்று இதில்  -துடிப்பு தான் உபாயம் இல்லை என்கிறார்–
இதிலும் பல திவ்ய தேசங்களை சேர்த்து அருளுகிறார் -ஸ்பஷ்டமாக சொல்லாமல் நான்கும் சொல்கிறார்
பொன்=பிராப்யம் காவல் பூண்ட -ரஷிகிறான் உபாயமும் அவன் —
ஆஸ்ரிதர் இருக்கும் இடம் சென்று முகம் கொடுப்பவன் -தனக்கு சேவை சாதிக்காதது —
மந்திரத்தை மந்திரத்தால் மறவாது வாழுதியேல்  முன்பு -சொன்னதை –செயல் இது -சாதனம் –
உபாயாந்தர சம்பந்தம்-திருவடியை சாதனாமாக பற்ற  வில்லை என்று சங்கித்து –
சம்பந்த நினைவாக-திரு மந்த்ரத்தை- கால ஷேப அர்த்தமாக சொன்னதை —
புரிந்து கொண்டு அருகில் செல்ல தானே -பொழுது போக்க சொன்னதை-உபாயம் என்று தவறாக —
பிராப்யம் உன்னை ஓன்று வேறு ஓன்று அறியாதவன் உன்னை தானே பிராபகமாக கொள்வேன் —
மந்திரத்தால்-சொன்னது சாதனா பாவம் தோற்றும்–மறவாது -வாழுதியேல்- இரண்டும் கர்தவ்யங்கள்–வாழலாம்-
பலமும் வேற இருக்கு தோற்றுகிறதே–இவருடைய நோற்ற நோன்பு இருக்கிற படி–
இவர் உடைய மைத்ரேயர் இருக்கிற படி =மதுரகவி ஆழ்வார்/ – ஆழ்வாரின் அவா போலே– 
நோற்ற நோன்பு இலேன் நுண் அறிவிலேன் ஆகிஞ்சன்யம் ஆகிலும் உன்னை விட்டு ஒன்றும் ஆற்ற   கில்லேன்-
ஆசை விடாது -என்கிறார் — 

பொன்னானாய்-அடைய ஆசை படுகிற வஸ்து -பிராப்யம் ஆனவனே —
வைப்பாம் -நிதி சப்தமே பிராப்யம் –
சர்வேஷாம் பிராசிசாதாம் சாஸ்தா அனைவருக்கும் அணியாமாச அணியாம் சூஷ்மம் நியந்தா -ருக்மாபம் ஸ்வப்னதீ கம்யம்
முதலில்  இதைச் சொன்னது வேறு பிராப்யம் அறியாதவன் வேறு பிராபகம் தேடி போக மாட்டேன் என்று காட்ட தானே — 
பொன் பிராப்யம் அதுவே ஆகாது –நாம் தான் தேடி சம்பாதிக்க வேண்டும் —
அவன் ஆனாய் – தானே மேல் விழுந்து ருசி பிறப்பித்து /

காவல் பூண்ட -ரஷிக்றான் -உபாயம்-அநிஷ்டம் தொலைத்து இஷ்டம் கொடுப்பவன்-
பொழில் ஏழும் -சப்த லோககங்களும் லீலா விபூதி -அண்டானாம் சகஸ்ரானாம் அனைத்துக்கும் உப லஷணம் —
ராஜாவாக முடி சூட்டி ஆள் இட்டு பண்ணாமல் தானே ஆயுதம் பூண்டு–காவல் பூண்ட  -தானே வந்து கார்யம் செய்கிறானே —
திடமாக -பூண்டு–கங்கணம் கட்டி கொண்டு- விரோதிகள் பல இருந்தாலும் கார்யம் செய்ய —
சுக்ரீவன்- மித்ரனாக வந்தாலும் கை விடேன்- என் அடியார் அது செய்யார் செய்தாலும் நன்றே செய்தார் –
அபயம் சர்வ -ஏதத் விரதம் மம-தன கையிலும் தன்னை காட்டி கொடாமல் -ஜீவாத்மாவை-ரஷிக்கிறான்
நான் நான் -செருக்கு ஸ்வாதந்த்ர்யம் வராமல் அவித்யா கர்ம ஜன்மம் போக்கி ரஷிப்பான்-
இன்று மட்டும் உபாயம் என்று –
மந்திரத்தால் மறவாமல் வாழுதியேல் என்று சாதனம் கர்த்வம் வாழலாம் பலம் வேற என்று நினைக்காதே —
நீயே மேல் விழுந்து -பூண்ட -காவல் காரர் விரும்பும் படி இருப்பார்களா –
போக்யதை-அவன் வேஷம்–அதனால் பூண்ட– உபாயம் சொன்னது  கதி சூன்யம்—
மருந்து -கசக்கும் -விருந்து -கசக்காத மருந்து பால் பித்தத்துக்கு மருந்து போல —
நீயே மேல் விழுந்து பிரப்யமும் பிராபகமும்/

புகழ்-குண -காப்பாளன் ஆன படியாலே புகழ் ஆனாய்–கீர்த்தி உடையவன்  உலப்பில் கீர்த்தி அம்மானே —
தாரை யச்சச்ச ஏக உபாயம்–யானி நாமானி -திரு நாமம்கள் குணம் பேசும்–
யார் அடைவர்-இகழ்வாய தொண்டனேன் -அதிகாரி ஸ்வரூபம் – சொல்கிறார் –நாராயணனே நமக்கே பறை தருவான் போல –
குறை ஒன்றும் இல்லா கோவிந்தன் -புகழ் -அறிவு ஒன்றும் இல்லா ஆய் குலம் -இகழ்வாய தொண்டனேன் –
தோஷங்கள் சம்பாதித்து கொண்டு-இவையே அதிகாரம்–ஆகிஞ்சன்யம்–சு தோஷம் சம்பாதிகிக்க வேண்டியது இல்லை–
இருக்கிறதை சமர்ப்பிக்க வேண்டும் -போய் நின்று நினைவு படித்தினால் போதும்–
அமர்த்யா சூத்ரா -அபராத ஆலயம்–ராவணனின் தம்பி இருவர் குற்றமும் உண்டு அதே கர்ப்பம்–
ஆகிஞ்சன்யமே சாதிக்க வேண்டியது –பெருமாள் முன் சென்று சாதிக்கிறது -கண்டிப்பாக இல்லை ஆகிஞ்சன்யம் என்று சொல்வது —
தொண்டனேன்-ஆகிலும் உன்னை விட்டு ஆற்ற கில்லேன் ஆகிலும் ஆசை விடாளால் –பிராப்ய ருசியை சொல்கிறது —
பிராபக பிரார்த்தனைக்கு ஆகிஞ்சன்யமும் சு தோஷ ஷாபனமும் வேண்டும்–
பிராப்ய பிரார்த்தனைக்கு ருசி ஆசை தேவை–ஆகிஞ்சன்யமும் அவனை ஒழிய செல்லாமையும்  துவயதுக்கு அதிகாரி —

தாசி சார்வ பவ்மனை  ஆசை பட்டால் நாட்டார் இகழ்வது போல- இகழும் படியான தொண்டனேன்–
நித்ய சம்சாரி உன்னை ஆசை படுவது –இனி கால ஷேபம் அதிகாரிக்கு சொல்கிறது —
குணங்களை அனுபவித்தேன் என் ஆனாய் கூப்பிட்டேன் ஆற்றாமை –
ஆனை ஸ்வாபம்-ஒரு நாள் கண்டோம் என்று இருக்க ஒண்ணாத படி–நித்ய ஸ்ப்ருஹனீயம்-
நிரந்குச ஸ்வாதந்த்ர்யம்-யானை செய்வதையும் ஆராய முடியாதே–செருக்கு–கைக்கு எட்டினவரை தூக்கி மேல் வைத்து கொள்ளும் –
குகன்  ஏழை கீழ் மகன்–பரதன் இழந்தான்-தாம் தாமே படிந்து கொண்டு ஏற்றி வைக்கும் —
வளைந்து குனிந்து வழி வகுத்து கொடுப்பான்–உகவாதாரை கீண்டு புகட்டால் ஆராய முடியாது —
தன்னை கட்ட கயிறு தானே கொண்டு வந்து கொடுக்கும் -பக்தி ஒன்றாலே கட்ட முடியும் அதுவும் அவனே கொடுப்பான்
வடிவழகு -ஸ்வாதந்த்ர்யம்-சம அதிக -ஒப்பார் மிக்கார் இலையாய   மா மாயன்–சீலம்–
சரணாகதனுக்கு அனைத்தும் கொடுத்து -தானே தூக்கி வைத்து -சாதனாந்தரர்க்கும் வளைந்தும் கொடுக்கும் –
விரோதி நிரசனம் -ஹிரண்யாதிகளை  அழித்தும்
ருசி ஜனகம்–எட்டினோடு இரண்டு -பிரி சுத்திய கயிறு-ஈஸ்வரனை பக்தி கயிறு  மனசு-ஸ்தம்பம் –
இரட்டித்து சொன்னது -பல இருக்கும் -ஒவ் ஒன்றே போதும் –குண அனுசந்தானம் –
விஷயாந்தரம் போகாமல் இவர் இடம் வந்ததால்-சாதனந்தரம் துறந்து இவரை பற்றி-இதுவே கால ஷேபமாக கொண்டவர்–
சணப்பானாறு கண்ட பிரம்மாஸ்திரம் போல–

உபாயான்தரம் இரண்டையும் பொறுக்கும்– ஈஸ்வரன் தன்னை பொறுக்கும் சரணாகதி இரண்டையும் பொறுக்காது —
சகியாத உபாயம்–என்னால் அல்லால்-இதையே அறிவேன்– அமாநிந்த்வம் —
இந்த்ரிய நிக்ரகம் போன்ற ஆத்மா குணம் கர்ம ஞான பக்தி யோகம் அறிய மாட்டேன்-
சாஸ்திர கிரமத்தில் -விஷயங்களில் அடைவு கெட அறிந்தது போல —
காட்ட தானே கண்டேன்–நாமே பிரபா பிராபகம் உம் கையில் ஒன்றும் இல்லை–ஆறி இருக்க வேண்டியது தானே-
முகம் காட்ட கூப்பிட காரணம்- ஏழையேன்-என்கிறார்–
சபலம் நப்பாசை—அடைவு கெட தானே அனுபவிப்பேன் –நீ கொடுக்கிற வரை -கதறுகின்றேன்-
குளித்து மூன்று அனலை ஓம்பும்-தொண்டர் அடி பொடி ஆழ்வாரின் நோன்ற நோன்பு இலேன் இருந்த படி
அழ கூடாது என்ற ஞானம் இல்லை –ஆற்றாமை தப்பு என்றல் நித்யரை கை விட்டு இருக்க வேண்டுமே —
பக்த அஞ்சலி -ராஜ்ஜியம் கேட்டு வந்தான் விபீஷணனை கை விட சொன்ன சுக்ரீவனை உன்னை அதை கொண்டு கை விட்டு இருக்க வேண்டும்–
உறகல் உறகல்–பொங்கும் பரிவு —

உகந்து அருளின நிலங்களில் யானை ஸ்வாபம் கண்டு கொண்டேன்-
திரு மங்கை மன்னன் கட்டிய திக் விஜயம்-
உலகம் ஏத்தும் தென் ஆனாய்–தெற்கு திரு மால் இரும் சோலை–வலம் செய்யும் வானோர் மால் இரும் சோலை–
தெய்வ வட மலை-வானவர் வானவர் கோன் உடன் சிந்து பூ மகிழும் எல்லா  உலகும் தொழும் ஆதி மூர்த்தி –திரு வேம்கடம் உடையான் —
குடபால்-மேற்க்கே  இங்கு  சாய்ந்து — வானவர் உய்ய மனிசர் உய்ய -ஸ்ரீ ரெங்கநாதன்-
கிழக்கே மன்னனார்-பெரிய முதலியார் காட்டு மன்னார் கோவில் -காட்டிக் கொடுத்தாரே–
வடிவழகு செருக்கு நிற்கிற நிலை பார்த்து –பஞ்ச ஷேத்ரத்தில் கண்ணபுரம்
-மிகவும் மண்டி இருப்பதால் திரு கண்ண புரம்-கருவறை போல் நின்றானை கண்ண புரம் ஓன்று உடையேற்கு    ஒருவர் உடையேனோ-

பிரப்யம் பிராபகம் அதிகாரம் காலஷேபம் சொல்லி -இனி அடையும் இடம்–
இமையோர்க்கு எல்லாம் முன்னானாய்–நித்யர்-பிரத்யஷச்மாக சேவை–
பரம பதம் வியூகம் விபவம் அர்ச்சை -வாசி அற பிற பாடற்கு-ஆஸ்ரயணீயன்-திரு மூழிக் களம் –
நாஸ்திக -கோவில் திருமலை -வாசி அறியாத மேலை சமுத்திர கரையில் சேவை–
த்ரை வர்ணிக அதிகாரி  இன்றி அனைவருக்கும் சேவை சாதிக்கிறான்–
தேச கால ஜன்ம பின்னானார் –சோதி-அந்த காரத்தில் தீபம் போல -அனைவரும் வந்து சேவித்ததால் வந்த ஒவ்ஜ்வல்யம் —
திரு மூழிக் களம் ஒண் சுடர் – என் கண் பாசம் வைத்த பரம் சுடர் சோதிக்கே —
உன் திரு வடி தாமரை தவிர வேறு புகல் இல்லை ஜன்மம் பல எடுத்தாலும் –
முதல் ஆனாய் மூல சுக்ருதம்–நீ தானே–
ஜகத் காரணத்வம் சொல்லி–என்னை காக்க வில்லை என்றால் கிலாய்ப்பு –
மேலே அழப் போகிறார் அதனால் அழும் படி காரணம் ஆனாய் என்கிறார்-

—————————————————————–

ஸ்ரீ கோயில் கந்தாடை அப்பன் ஸ்வாமிகள் திருவடிகளே சரணம் –
ஸ்ரீ உ . வே . வேளுக்குடி ஸ்வாமிகள் திருவடிகளே சரணம்
ஸ்ரீ பெரியவாச்சான் பிள்ளை திருவடிகளே சரணம்-
ஸ்ரீ திருமங்கை ஆழ்வார் திருவடிகளே சரணம் .
ஸ்ரீ பெரிய பெருமாள் பெரிய பிராட்டியார் ஆண்டாள் ஆழ்வார் எம்பெருமானார் ஜீயர் திருவடிகளே சரணம்-

திரு நெடும் தாண்டகம்-9-வங்கத்தால் மா மணி வந்து உந்து முந்நீர்-ஸ்ரீ வேளுக்குடி ஸ்வாமிகள்

February 24, 2011

வங்கத்தால் மா மணி வந்து உந்து முந்நீர்
மல்லையாய்! மதிள் கச்சி ஊராய்!  பேராய்!
கொங்கத்தார் வளம் கொன்றை அலங்கல் மார்வன்
குல வரையன் மடப் பாவை இடப் பால் கொண்டான்
பங்கத்தாய்! பால்  கடலாய்! பாரின் மேலாய்!
பனி வரையின் உச்சியாய்! பவள வண்ணா!
எங்குற்றாய்? எம்பெருமான்! உன்னை நாடி
ஏழையேன் இங்கனமே உழி தருகின்றேனே–9-

நாடி நாடி தேடி போவதை மீண்டும் அருளுகிறார்-
கடவுள் கை இல்லை -ஏழை-சொத்தாக அவனை பெற வில்லை–
வங்கம்=கப்பல் திரு கடல் மலை /காஞ்சி புரம்/ திரு பேர் நகர் -அப்பக் குடத்தான்–
பார்வதி தேவிக்கு இடப்பால் கொண்ட சிவனை   தன் உடம்பில் கொண்டவன் /
திரு பாற் கடல்/ பாரின் மேலாய் -விபவம்/ பனி வரை உச்சி-திரு வேம்கடம்–பவள வண்ணனே எங்கு உற்றாய் —
அவன் தான் இருந்த இடத்தில் முகம் காட்ட வில்லை–தான் இருந்த இடம் திரு கோவலூர் ஆக வில்லை–என்ன ஆசை இவருக்கு –
இவர் இருக்கிற இடமே திரு கோவலூர் ஆக வேண்டுமாம்–கல்யாண குணங்களை அனுபவித்தார் முகம் காட்டுவான் என்று —
இதில்-செவ்வி உடன் திரு கோவலூர்  இருந்தமை காட்டிக் கொடுத்து –
ஆசை உடன் இருக்கும் இவர் -அனுபவிக்க வேண்டியது தானே -என்று நினைத்து இருந்தான் போலும்–
நான் அயோக்யன் என்றுமுகம் காட்டாது இருந்தானோ–சங்கித்து –இரண்டாவது காரணம் இருக்க முடியாது
அவன் சௌசீல்யம் -ஆசா லேசம் இருந்தால் போதுமே –யோக்யதை பாராமல் சேவை சாதிப்பானே–
இழக்கைக்கு அடி ஏன் பாபம் தானே- நானே தான் ஆயிடுக —
இல்லாத குற்றத்தை உண்டு என்று ஏற்றி சொன்னாலும் ஒத்து கொள்வதே ஸ்ரீ வைஷ்ணவன்—
சேரவும் ஒட்டாமல் முடியவும் முடியாமல்-கிடந்த இடத்திலே இருந்து உழன்று -உழி தருகின்றேனே —
விசேஷணம் -திரு கடல் மல்லைக்கு -ஆஸ்ரிதன் -கடல் வற்றினால் அல்லது சேவை -புண்டரீகன் -மாலை சாத்தி சேவிக்க —
இறைக்க பார்க்க -திரு அநந்த ஆழ்வானை துறந்து மாலை சாத்தி கொண்டு தல சயன பெருமாள்–
அதே போல் எனக்கு சேவை சாதிக்க வில்லையே–

மரக் கலம் ஆகிறது -தீபாந்தர வஸ்துவை தீபாந்தரத்தில் தள்ளும் –
ஆஸ்ரித வாத்சல்யம்–பரம பத்தில் உள்ள ரத்னம்-ஸ்ரீ மன் நாராயணன் -மணியை-கொண்டு வந்து தள்ளிய கப்பல் இது தானே–
லீலா  விபூதியில் தள்ளினதாம்–
கையார் சக்கரத்து கரு மாணிக்கமே — பெரிய திரு மொழி 9-5 வானவர் உச்சி வைத்த பெருமணி–
வந்து சேர்ந்த என்று சொல்லாமல்  -உந்து -தள்ளிற்றாம் –கேட்பார் அற்று கிடக்கிறதாம்–
அந்த மணிக்கு யாரும் வர வில்லை அவன் இடம் வேறு மணியை வாங்க வருகிறார்கள்– சரக்கு வாங்க ஆள் இல்லை–
சூரி போக்ய வஸ்து -சரக்கு போல கொண்டு வந்த தப்பு-பிரயோஜன பரர்கள் தானே —
சோம்பாது கடல் கரையில் கிடக்கிறான்–ரத்னம் கிளம்பாது -இவர் போகலாமே –முந்நீர் மல்லையாய் கிடக்கிறானே –
அசேதனம் போல வாசி அற இட்டது இட்டதாக கிடக்கிறானே–அனந்த சாயி கிடீர் -இங்கு வந்து கிடக்கிறானே —
நித்ய அநபாயினி- அவளையும் விட்டு விட்டு வந்தானே –அரவிந்த பாவையும் தானும் அகம் பட வந்து புகுந்தான் அங்கு —
சீர்மை அறிந்து பேணுவார் இல்லை என்ற தன்மை சொல்கிறார் இந்த விசேஷணம் —

மதிள் கச்சி ஊராய் -கடல் கரையில் வந்த வஸ்து நகரம் போவது போல –நகரேசு காஞ்சி–
தேவ பெருமாளாகி நிற்க –மீண்டும் கச்சி-பிரயோஜன பேதம்–சில தார்மிகர் பேணும் மதிள் கட்டி ரத்னம் வைத்தார்களே —
பெட்டகம் போல -சீர்மை அறிந்து -ஆழ்வார் ஆச்வாசம்–இழவை பற்று அங்கு கூப்பிட்டார் முன் பாசுரம்-இங்கு பரிவுடன்–
இழவிலும் அத் தலைக்கு  என்ன ஆகுமோ என்று அடிமை தனம் தெரிந்தவர் பரிவதே ஸ்வரூபம்-
பிரதி கூலர் கிட்டாமல் இருக்க மதிள்கள்-
மல்லையாய் மதிள் கச்சி ஊராய்-
துறையில் இறங்கிய வஸ்து  நகரத்தில் விலை பெற்ற படி —
சுகுமாரம் பார்த்து பரிகையும் தனிமை பார்த்து கிலாக்கையும் -நித்யர் உடன் சாம கானம் கேட்டு இருந்தவர்–
அவனை வேலை வாங்குவார்-பிரயோஜனாந்த பரர்கள்-

பேராய்–பொருப்பே உறைகின்ற பிரான் என் நெஞ்சுள் பேரென் என்று உறைகின்றான்  —
திரு மால் இரும் சோலை என்றவனுக்கு விமுகரையும் மடி மாங்காய் இட்டு கொள்பவன்–
என் ஊரைச் சொன்னாய் என் பேரைச் சொன்னாய் கோவில் வலம் வந்தாய் அடியார் ஒதுங்க இடம் கொடுத்தாய்–
தன்னை விட்டுப் போகாத என்னை விஷயீ கரிக்காமல்–தானே வந்து முகம் கொடுத்த படியை இம் மூன்றாலும் சொல்லி —
அனைவருக்குமாக தானே இருக்கிறாய் உயர்ந்தவர்  மட்டும் இல்லை-
நாயே கொள் பேயே கொள் -வடிவை கொடுக்கிறாய்–நான் நாயும் பேயும் இல்லை எனக்கு கொடுக்க வில்லை–

ருத்ரன் சுடுகாட்டில் இருப்பதால்- தேன் பரி மளம்-கொன்றை மாலை தரித்த-பார்வதியை தனக்கு –
திரு நாள் எழுந்து அருளுவிகிறது  -கோலா கலம்- விசேஷணம் சொன்னது –துர் மானம்–சொல்பவன்-
நடக்காது பொழுது அவளையும் கூட்டி காலில் விழுவான்-ஈச்வரோஹம் –
மாலை சாத்தி கொண்டவன் -கொன்றை மாலை–துழாய் மாலைக்கு சாம்யம் ஆகாது –பார்வதி ஸ்ரீ தேவிக்கு சாம்யம் இல்லை –
இவனுக்கே இடம் கொடுத்க்து -எனக்கு காட்டாது ஒழியலாமா–
தண்  துழாய் மாலை மார்பன் அவன்–ஈஸ்வரன் சொல்லி கொள்ள மாலை போட்டு கொள்கிறான் ருத்ரனனும்–
குல வரையன் மடப் பாவை-மிதுனமாய் இருக்க வேண்டும் என்று –மலர் மகள் விரும்பும் நம் அரும் பெறல் அடிகள்—
வல மார்பினில் வாழ்கின்ற மங்கைக்கு -எதிர் தட்டாய் இடப் பால் கொண்டான்–பங்கத்தாய்–இவனுக்கு இடம் கொடுத்தாய்-
கூறாளும் தனி உடம்பன்–பெரிய பிராட்டி கூட வழக்கு பேசி இருக்கும் படி நித்ய அநபாயினி-
கேட்டு வரம் வாங்கி கொள்ள இவன் -அவள் நமக்கு என்று —
அவன் படியையும் தம் படியையும் அவள் படியையும் –பாராமல் சம்பந்தம் உண்டு என்பதால் தானே —
எனக்கு அருள வில்லையே சம்பந்தம் எனக்கும் உண்டே –பர தந்த்ரனாய் இருக்கும் எனக்கு —
பர ரஷக நியாயம்-அனைவரையும் காக்க பாற் கடலில் சயனம்–கூப்பிடு இடம்–அபேஷா நிர பேஷமாக முகம் கொடுக்க -இருக்கிறவன்–
அபேஷித்து கூப்பிடும் எனக்கு வர வில்லையே –குடி இருப்பு இழந்து சகல தேவதைகளும் சரணம் புக ராம கிருஷ்ணன் –
மானிடராய் பிறந்து படாதன பட்டாயே –இந்த்ரன் கல் மழை பொழிய பிரம மாடு கன்று அபகரிக்க
சிவன் பாணசுரன்–ச அந்த எம்பெருமான்-பகுவ குண சீர்மை–குணாதிகன் பிறந்தான்—

தேவர்களால் பிரார்த்திக்க -நித்யர்களால் இல்லை- உப்பு சாறு கேட்டவர்கள்–காரியம் கொண்ட பின் எதிர் அம்பு தொடுப்பவர்கள் —
ராவணச்ய வத புழு பூச்சி கொல்ல -செம் புலால் உண்டு வாழும் முதலை மேல் சீற்றம் கொண்டு —
வேண்டியவன் என்று சொல்லி கொண்டே விரோதிகள்– இவர்களுக்கு கார்யம்-
இது கிடீர் அவர்கள் பண்ணிய தபசு–வேண்டி கொண்டதே –மானுஷே லோகே –
கீழ் நோக்கி தேவர்களும் கால் வைக்காத இங்கே வந்து பிறந்தானே -மனுசர்க்கு தேவர் போலே தேவர்க்கும் தேவர் போலே –
ஜக்னே  -பன்னிரு திங்கள் மணி வயிறு -விஷ்ணு- வியாபக வஸ்து கிடீர் வியாபிக்க பட்ட ஒரு இடத்தில் –
சனாதனன்- என்றும் இருப்பவன் பிறக்கிறான்– அழித்து கொண்டு பிறந்தாயே —

பனி வரை மேல் உச்சியாய்-  இன்றும் நிகின ஜாதிக்கும் அகப் பட -கானகமும் வானரமும் வேடும் உடை  வேம்கடம் .. 
கண்ணாவான் –எனக்கு முகம் காட்ட வில்லையே –
பவள வண்ணா –ஆறி இருக்கும் படி இல்லையே உன் அழகு–ஆசை தூண்டும் வடிவழகு —

எங்குற்றாய்-கண்ணை சுழல விட்டார்-அனுபவித்து மயங்கி- –
ராம  மே அனுகதா சிருஷ்டி–தசரதன்–என் கண் ராமன் பின் -அழகை பார்த்து -ஆஸ்ராயணம் விட்டு பார்க்க வேண்டிய வஸ்து பின் போனதே —
பிறந்தகத்தில் சம்பந்தம் -கண் கூட போக பெற்றதே நான் விச்லேஷத்தில் அழிய கிடக்க –
கர்த்தா இல்லாமல் கரணமாக இருந்து இருக்கலாமே –இவ் வளவும் மீண்டது இல்லை–
உன்னையும் காண முடியவில்லை கௌசல்யை–நீ வந்தும் பார்க்க முடிய வில்லையே -கையால் தொடு–
அபிஷேகம் பாரித்து இருந்தாய் -காட்டுக்கு போக விட்டேன்- இரங்கி ஸ்பர்சி- தொடு உணர்வும் போனதா என்று தொட்டு சொல் –
இழந்தவற்றை கணக்கு பார்கிறான்-தடவி பார்–

அடியார்களுக்கு தான் சேவை-பக்தாநாம் -எங்குற்றாய் வடிவை ஒழிக்கவோ–ஆசை கிளப்பி விட்டு பறித்தாயே —
தன் ஆற்றாமை செப்பீடாக கொண்டு வருவானோ–கையை நீட்டு எங்குற்றாய்- கைக்கு எட்டும் என்று இருக்கிறார் –
உபக்னம் பெறாத கொடி போல -கோல் தேடி ஓடும் கொழுந்தே போல்  மால் தேடி ஓடும் மனம்  –
என் ஸ்வாமி- சொத்தா ஸ்வாமி தேடும் –உடைமை இருக்கும் இடம் தானே உடையவன் முகம் காட்ட வேண்டும்-
நீ எங்குற்றாய் என் தேடி வர வேண்டும் சோறு இருக்கும் இடம் தானே பசியன் போக வேண்டும் —
உன்னைத் தேடி- உயர்ந்தவன் நிரதிசய போக்கியம்-பிராப்தியும் துவரைக்கு ஹேது –
இத்தனை நாளும் எதிர் சூழல் புக்கு ஒருவனை பிடிக்க ஊரை பிடிப்பாரை போல ஓடினேன் ஓடினேன்
நீயே மேல் விழுந்து உன்னை -தளிர் புரையும் திரு வடி என் தலை மேல் உன் பேறாக வைத்து உன்னை பிரிந்து நோவு பட்டு ஒழியவா —
நீர் தெரிந்து கொண்டீரே மோஷம் செய்வோம் -இருப்பது தானே பிராப்தம் என்று அவன் சொல்வதாக கொண்டு
சீதை போல இருக்க -ஏழையேன் என்கிறார் சபலம் தேடி போவது போல துடிக்கிறேன் —
நப்பாசை–நீ செய்ததை அனுசந்தித்து ஆறி இருக்க முடியவில்லை —
இங்கனமே -சரீரம் காட்டுகிறார்- ரிஷிகள் போல -விரகம் தின்ற உடம்பை காட்டுகிறார் —
முடியவும் தரிக்கவும் முடியாமல் -சொரூபம் நினைந்து ஆறவும் முடிய வில்லை–
சிந்தயந்தி தசரதன்  போல முடியவும் இல்லை–
சீதை போலவும் ஆறி இருக்க முடியவில்லை-
விரக தாபமே யாத்ரையாக இருக்கப் பெற்றேன்-

————————————————————————————

ஸ்ரீ கோயில் கந்தாடை அப்பன் ஸ்வாமிகள் திருவடிகளே சரணம் –
ஸ்ரீ உ . வே . வேளுக்குடி ஸ்வாமிகள் திருவடிகளே சரணம்
ஸ்ரீ பெரியவாச்சான் பிள்ளை திருவடிகளே சரணம்-
ஸ்ரீ திருமங்கை ஆழ்வார் திருவடிகளே சரணம் .
ஸ்ரீ பெரிய பெருமாள் பெரிய பிராட்டியார் ஆண்டாள் ஆழ்வார் எம்பெருமானார் ஜீயர் திருவடிகளே சரணம்-

திரு நெடும் தாண்டகம்–8-நீரகத்தாய் நெடு வரை யின் உச்சி மேலாய்-ஸ்ரீ வேளுக்குடி ஸ்வாமிகள்

February 24, 2011

நீரகத்தாய் நெடு வரை யின் உச்சி மேலாய்
நிலா துங்கள் துண்டத்தாய் நிறைந்த கச்சி
ஊரகத்தாய் ஒண் துறை நீர் வெக்கா வுள்ளாய்
உள்ளுவார் உள்ளத்தாய் உலகம் ஏத்தும்
காரகத்தாய் கார் வானத்துள்ளாய் கள்வா
காமரு பூம் காவிரியின் தென் பால் மன்னு
பேரகத்தாய் பேராது என் நெஞ்சின் உள்ளாய்
பெருமான் உன் திரு வடியே பேணினேனே–8

ஒன்பது திவ்ய தேசங்கள் அடங்கிய ஒரே பாசுரம் இது  11 விளி சொல்லால் கூப்பிடுகிறார்-இந்த பாசுரத்தில் –
ஐந்து திவ்ய தேசங்களுக்கு இந்த ஒரே பாசுரம்—காரகம் கார்வானம் நீரகம் நிலா துங்கள்  துண்டத்தம் திரு கள்வனூர் —-
86 /47 இவர் மட்டுமே –67  திவ்ய தேசங்கள் ஒரு ஆழ்வாரால் அருள பட்டவை அதில் இவர் மட்டுமே இவர் மட்டுமே  47 திவ்ய தேசம்–
நவ திரு பதி நம் ஆழ்வார் மட்டுமே– திருகபிஸ்தலம் அன்பில் திரு மழிசை /
ஸ்ரீ வில்லி புத்தூர் பெரி ஆழ்வாரும் ஆண்டாளும் —
திருக் குடந்தை 7 ஆழ்வார்கள் /5 ஆழ்வார்கள் மங்களா சாசனம் 6 திவ்ய தேசங்கள் /
திருப் பாற்கடலும் திருப் பதியும் 10 ஆழ்வார்களும் ஆண்டாள் சேர்த்து //
51 திவ்ய தேசங்கள்  பதிகம்  அல்லது பல பாசுரங்கள் பெற்றவை  –/
23 தனிப் பாடல்  பெரிய திரு மொழியில் பெற்றவை– 12  திவ்ய தேசங்கள் பெரிய திரு மொழிக்கு வெளியில்/
திரு மூழிக் களம்  மட்டும் பெரிய திருமொழி யிலும் வேற  பிர பந்தங்களிலும் உண்டு  —
வயாலாளி மணவாளன் மேல் இவருக்கு முன்  குலசேகரர் அருளி இருக்கிறார்–
16 திவ்ய தேசங்கள்–ஒரே பாசுரம்–//
2 பாசுரங்கள் ஸ்ரீ வைகுண்டம் தலை சங்க நாண்மதியம் /ஸ்ரீ வில்லி புத்தூர் திரு தண்கால் திரு புட்குழி-திரு நின்ற ஊர்–

தொண்டை நாடு உண்டு– சோழ  நாடு உண்டு–வட நாடு உண்டு– –
திரு வடியே பேணினேனே – திரு கோவலூரை அனுபவிக்கப் போனவர்- ஒன்பது கல்யாண குணங்கள் கண்ணில் பட –
அந்த குணங்கள் இந்த திவ்ய தேசங்கள்  கண்ணில் பட்டது–அனுபவிகிறார்–
நம் ஆழ்வார்- ஒரு கல்யாண குணங்களுக்கு பரதன் சத்ருக்னன் திரு மா மகள் போல்வார் ஒப்பு என்கிறார் ஆச்சர்ய ஹ்ருதயத்தில்-
அது போல ஆயன் இங்கு —-இந்த குணங்களை கொண்டும் இவரை கடாஷிக்க போக வில்லையே—
ராமன் சகல கல்யாண குணம் கொண்டவன்-போல –அனுபவிக்க இழிந்தவர்–பீரீதர் ஆனார்-
அவன் சௌர்ய வீர்யம் மறந்து -நடு வில் இருப்பதால் எங்கும் வந்து அசுர பிரக்ருதிகள் நலிவார்களே —
அங்குத்தைக்கு ஆசை பிறக்கையும்  பரிகையும் ஆத்மா தர்மம்–சக்தாதிகளை காட்டி தெளிவித்தான் முன் பாசுரத்தில் —
இதில் திரு கோவலூரை அனுபவிக்க போந்தவர் -தாம் ஆகையாலே-ப்ரேமாந்தர்-கண்கள் மறைக்க –
கால் எழாமல்–சிதிலம் ஆகி–அவன் தான் வந்து ரஷிக்க வேண்டும்–
ஸ்வரூப விருத்தம் -கால் ஆளும் நெஞ்சு அழியும் -இரண்டு காரணங்கள்- சக்தி இருந்தாலும் பிராப்தி இல்லை-
மேல் விழுந்து  அவன் -ஆஸ்ரிய போக வேளையில் அவன் ஆஸ்ரியிக்கும் பொழுது ஆஸ்ரயிக்கவும்
அனுபவிக்கும் பொழுதும் அவன் தானே பண்ண வேண்டும்-
திருவடியில்- ஆறு நின் பாதமே சரணாக தந்து ஒளிந்தாய்– சரணாக கொண்ட குருகூர் சடகோபன் அடுத்து -தந்த பின்பு கொண்டார்–
திருக் கமல பாதம் வந்து என் கண்ணில் உள்ளன -இது போக வேளை-இதிலும் —
அடுத்து அரை சிவந்த ஆடையின் மேல் சென்றதாம் என் சிந்தையே– அவன் கொடுக்க நாம் பெறுவோம் இரண்டு காலத்திலும் —

கூவுதல் வருதல் செய்யாய் –கூவி கொண்டு கைங்கர்யம் பண்ண வேண்டும் குருஷ்மமாம் அனுசரம்- கூவி பணி கொள்ள வேண்டும்–
வருவார் செல்வார் என் திறம் சொல்லார் –சுமந்து ஒரு பாடு உழல்வான்- கூப்பிட காத்து இருக்கிறார்–
பிறந்தவாறும் சரண் அடைந்தார்- 5-10 அனுபவித்தது 6-4 உடல் எனக்கு உருகுமாலோ என் செய்கேன்
திரு வேம்கடம் சென்று கை தொழுவர் தேவர்களே உருக மாட்டார்கள் என்கிறார் அங்கு–
ராமனை சேவித்து -மனுஷ்யர் இல்லை தேவர் என்கிறார் தசரதர்–இங்கும் புகழ வில்லை –
போது நெஞ்சே -தடி போட்டு கிளப்புகிறார் மூன்று பாசுரங்கள் ஆனாலும் போக முடியவில்லையே

இருந்த இடமும் திரு கோவலூர் ஆக வில்லை -கூப்பிட தொடங்கினார்–கதிர் பொருக்கி கூட்டுவாரை போல–
திரு கல்யாண குணங்கள்–விஷ்ணு வீரம்– பிரிய தர்சன் –
சந்தரன் கோபம் கால அக்னி ஷமை பூமி தாய் நிகர் நான்கும் ஸ்ரீ  ராமனுக்கு சொல்வது போல//
நீரகத்தாய் ஜெகதீசன் நில மங்கை நாச்சியார்–நீர்- ஸ்வாபம்-கள்வா மூன்று இடத்தில் உண்டு
அங்கு எல்லாம் திரு கள்வனூர் பெருமாள் இல்லை  கார்வானத்தில் உள்ள பெருமாள் கள்வா -திவ்ய தேசம் தான் பிரதான்யம்-
ஆதி வராக பெருமாள் பெயர்–/நீர் தன்மை- -ஆத்மா -கர்ம ஆதீனம் யோனி பல உண்டு–ஜாதி தக்க புத்தி மாறும் –
நீர் அனைவருக்கும் தாரகம்–திரு நீரகத்து பகவானும் சர்வருக்கும் பொதுவானவன்–
திரு உலகு அளந்த பெருமாளும் ஜல ஸ்தல விபாகம் அற தீண்டியது போல–எனக்கு முகம் காட்ட வில்லையே
சர்வ சப்தத்தில் நான் விடு பட வேண்டுமோ–

அடுத்து 2-/நெடு வரையின் உச்சி மேலாய்–திரு வேம்கடம்–எல்லாரும் அனுபவிக்க -வானோர்க்கும் மண்ணோர்க்கும் வைப்பு–
பூமியில் மட்டும் இல்லை ஊர்த்த லோககங்கள் -நித்தியரும் சேர்ந்து-வானவர் வானவர்கோன் உடன் சிந்து பூ மகிழும் –
நித்யருக்கு நீரே தாரகம்  இல்லை-அவர்களுக்கும் அனுபவிக்க –மேல் லோகம் -இடது திருவடி–
ஈஸ்வரோஹம் என்று இருப்பவர்க்கு முகம் காட்டி அடி நாயேன் நினைந்திட்டேன் எனக்குகாட்ட வில்லையே  –
தாள் பரப்பி மண் தாவிய ஈசன்-திரு வேம்கடத்தானே திரு விக்ரமன்—உலகம் அளந்த பொன் அடியே அடைந்து உய்ந்த்தேன்

மந்தி பாய் -நம் போல் வானவர் அயன் -மூவருக்கும் சேவை சாதிக்கிறான்-
சேஷத்வ ஞானம் உள்ளவர்கள்,இல்லாதவர்கள் காதா சித்தம் உள்ளவர்கள்  -மூவருக்கும் சேவை சாதிக்கிறாயே எனக்கு கிட்ட வில்லை/
3 நிலா திங்கள் துண்டத்தாய் நேர் ஒருவர் இல்லா வல்லி– பூர்ண சந்தரன்-=நிலா திங்கள்–அனுபவிப்பருக்கு போக்கியம்–
துண்டம்-பூமியில் ஒரு பகுதி–தாப ஹரன்-சதி ஆஹ்லாத கரன்–துடிப்பு போக்கி அனுபவிக்க–
பராசரர்-தாரா பதி -சந்தரன் தலைவன்-செருக்கினால் பிறந்த துக்கம் பகுத்தறிவு போக்கும்
சரீர ஆத்மா விவேகம் போக்கும் சந்தரன் போல–கலை குறைந்த போது குறைந்து இருக்கும் என்பதால் நிலா திங்கள்–
வடிவில் ஸ்ரமகரம்–போக்கியம் இருந்த திருவடிகள் போல –குளிர வைத்து அனுபவம் கொடுக்கும் குணம்-
ஏகாம்பரர் கோவில்/நிறைந்த கச்சி ஊரகத்தாய்–

அமுத வல்லி நாச்சியார் உலகு அளந்த பெருமாள்– கச்சி முழுவதும் அழகும் சீலமும் நிறைந்த 6 பாசுரங்கள் பெற்றது–
உலகு அளந்தவன்–காந்தி நிறைந்தது போல -திருப் பதிகளால் நிறைந்த கச்சி என்றவுமாம்–

ஒண் துறை நீர் வெக்கா வுள்ளாய்- வாசல் கடை களியா உள் புக  -நெருக்கி இருந்தானே -இது தான் சாம்யம் —
இடம் விடாமல் அவர்கள் போன பின்பும் இருக்கிறானே
பூர்வாஸ்ரமம்  வாமனன்-ஸ்ரீ ராமன்–விஸ்வாமித்ரர் –மண்ணை இருந்து துளாவி வாமனன் மண் என்று இருக்கும் —
உன் ஒழிய செல்லாது எனக்கு முகம் காட்டாமல் இருக்கிறாயே —
உள்ளுவார் நினைப்பார் உள்ளத்தில் நித்ய வாசம்-சேஷி ஒருத்தன் உண்டு என்று அனுசந்திப்பார் உள்ளத்தில்–
திருப்பதி நிலையம் போல் –ஆஸ்ரிதர் உள்ளம்  செல்ல  திவ்ய தேசங்களில் நிற்கிறாய்–
நின்றது எந்தை -அன்று நான் பிறந்திலேன்-பாசுரம்- –என் நெஞ்சத்தில் இருந்தாய்–
உன்னை ஒழிய செல்லாது இருக்கும் என் இடம் முகம் காட்டாமல் இருக்கியே —

கருணா கர பெருமாள் பத்மா மணி நாச்சியார் திரு காரகம் -உலகம் ஏத்தும் —
லோக விக்ரந்தம் சரணம்-உலகம் ஏத்தும் சமாஸ்ரண்யம்- கேட்க்காமலே ஆட் கொண்டான்-
ஆயன் உடைய -எனக்கு முகம் காட்டாமல் ஒழிவதே —

திரு கார்வானன்-கள்வன்–ஸ்வபாத்தாலே திரு நாமம் கமல வல்லி நாச்சியார் மேகம் போலே எல்லார் இடமும் வர்ஷிக்கும் –
பிரார்திக்காமலே -பிரயோஜனம் எதிர் பார்க்காமல் பொழியும்-திரு விக்ரமன் திருவடி போலே–ஆயன் ஒவ்தார்யம் காட்டும் —
கேட்க்காமலே அமலன் விமலன் நிமலன் நின்மலன் -போல -கேட்க்கும் எனக்கு ஒழிவதே —
அழுது கொண்டு இருகின்றேன்-கள்வா–அபகாரகன்–  திருடனே– திருமேனி கட்டாமல் கள்வன் —
நாங்கள் ஆத்மா அபகரித்து பெரிய கள்வன்–நம் சொத்து தானே அவன் திரு மேனி-அதை காட்டாமல் கள்வன்–
நாங்கள்=பூர்வாச்சார்யர்கள் கள்வா என்ன மாட்டோமே- இவர் போலே பந்தம் இல்லையே–நெருக்கம் அதிகம்–
ஒருவனுக்கு இருக்கும் அதை மறைக்கை கள்ள தனம்–அவனுக்கே என்று இருப்பதே ஸ்ரூபம் —
என்னுடைய கள்ளம் தவிர்ந்து கலந்து -ஆண்டாள் பாகவத பகவான் திரு மேனி மறைத்தல்  கள்ள தனம்–
உனக்கு நான் என்ற எண்ணம் கொடுத்தாயே புரிய வைத்து -திரு நறையூர் பதிகம் –
புள் வாய்புகுந்து உள்ளம் கொண்ட கள்வா அங்கு திரு கள்வனூர் இல்லை–
காமாட்ஷி அம்மன் கோவிலில் உள்ள திவ்ய தேசம் —
திரு விக்ரமன் தோற்றி தன்னை மறைத்து கொண்ட கள்ள தனம்–சேதனன் ஆத்மா அபகாரம் கள்ள தனம்–
எனது ஆவி யார் யான் யார்–உயர்ந்த விஷயம் உயர்ந்த அவன் இடம் திருடியது –
நம்பினேன் பிறர் நன் பொருள்—பராத்பரன் புருஷோத்தமன் இடம் திருடினோமே–
பாராத்தம் சவம்-உனக்கே அடிமை–திரு மந்த்ரம் உபதேசம் பண்ணி இதை தவிர்த்து -உன்னுடைய ஆத்மா அபகரிக்கைக்கு பண்ணினாயா —
என் திருட்டு தவிர்த்து நீ மறைந்தது கொண்ட திருட்டு பண்ணிய கள்வா–பக்தர்களுக்கு என்றே இருக்கிறாய் என்று சொன்னதை அழிக்கவா–/

திரு பேர் நகர்–காமரு ஆசை பட வைக்கும் காவேரி தெற்கு கரையில் -ஸ்வாமித்வம் காட்டினான்-
கடைசி மங்களாசாசனம் ஆழ்வாரும் என் நெஞ்சு நிறைய புகுந்தான்–பெரிய திரு மொழியிலும்-
கோவிலை நடுவே கொண்டதால் கரு மணியை கோமளத்தை -காமரு பூம் காவேரி–அதற்க்கு தென் பக்கம் –
ரஷ்ய ரஷகம் விபாகம் அற இரண்டு தலைக்கும் உத்தேசம் திரு அரங்கம்—இருவரும் ஆசை உடன் வர்த்திக்கும்–
தெற்கு கரையில்- கரை வழி போவார் உண்டோ என்று கரையை பற்றி இருக்கிறான்- ஜீவனாம்சம்  வேண்டி -கரை பற்றி வாழ்வது போல–
அவனுக்கு நம்மை அடைவதே ஜீவனம்–மன்னு- சம்சாரம் கிழங்கு எடுத்தால் அல்லது கிளம்போம் என்று மன்னி கிடக்கிறான்–
யாரோ நம்மை வந்து கிட்டுவார்  என்று இருக்கும் என்னை– மன்னு -விபவம் போல தீர்த்தம் பிரசாதித்து போகாமல்–
ஆஸ்ரிதர் ஆசை உடன் திரு விக்ரமன் – தீண்டியது போல –பேராது என் நெஞ்சில் உள்ளாய்-
உன்னை சஷுஸ் விஷயம் ஆக்காமல் மனசில் வர வேண்டுமா –பேராது இருந்தும் இவர் புலம்புவது இதற்க்கு தான்–
கொண்டாட்டம் இல்லை பேராமல் இருந்தது –அகவாய் பெரிய திரு நாள் நடத்தி  புறம்பு சுவடு அற்று —
கோஷ்ட்டி -கானம் இன்றி உத்சவமா–கொடி இன்றி துவனி இன்றி–அப்ரேமயச்ய-
தாரை வைய வந்தவள் வாழ்த்தி போனாள் –உண்ண வந்தவள் வாயை மறந்தாள் போல —

கண் முன்னால் சேவை சாதித்தும் புத்திக்கு எட்ட வில்லை–வேதம் போல –நீயே உன் தன்மை அறிய முடியாதவன்–
இங்கு ஆழ்வாருக்கு மனசில்  இருந்து கண்ணுக்கு விஷயம் இல்லை என்கிறார்–
நெஞ்சில் இல்லாமல் இருந்தால் -மறந்து இருப்பேன் மறந்து பிழைக்க பெற்றிலேன் கண்டு பிழைக்க பெற்றிலேன்-
காட்ஷி அவன் தான் கொடுக்க வேண்டும் காண வாராய்–முடிந்து பிழைக்க பெற்றிலேன்–
விஷய வைலஷண்யத்தாலே மறக்கவும் முடியவில்லை–
இன்னும் கொஞ்சம் வாராய் கூப்பிட்டு கொண்டே இருக்க வேண்டும் கண்ணனும் வாரானால்-கடியன் கொடியன்-என்று – 
காகுத்தனும் வாரானால்- முடிந்தும் பிழைக்கவும் முடியவில்லை–நசை – பிரிந்தாலும் அது அது என்று –
இது இப்படி இல்லை என்று சொல்லி கொண்டே இருக்க வைக்கும் –இல்லதும் உள்ளத்தும் அல்லது அவன் உரு-என்றே சொல்ல வைக்கும் —
வேறு பட்டவன் அசித்தும் சித்தும் விட –ஸ்வேத சமஸ்த வஸ்து விலஷணன்–
நீயே திரு மாலால் நெஞ்சம் கோள் பட்டாயே-வஞ்சிக்கும் பொழுதும் திரு மால்- –
இருப்பதை என்றுமே -கடியன் கொடியன் –ஆகிலும் கொடிய  என் நெஞ்சம் திரு மாலே என்று இருக்கும் —
பின் நின்ற காதல் –கழிய மிக்கதோர் காதல்- பிரிய பிரிய ஆசை அதிகரிக்கும் –ஆற்றாமை விளைக்கும் விஷயம் —
சத்தை அவன் ஆதீனம் என்பதாலும் முடிந்து பிழைக்க முடியாது -பரார்த்யம்- அவனுக்கே தானே–
பிராட்டியும் குழல் கற்றை கட்டி முடிய முயல  -ஆற்றாமை மீதூர்ந்து -முடிய பெற வில்லை– முடிவும் அவன் கையால் தானே–
பராதீனர்கள் ஆத்மா ஆத்மீயம் வைராக்கியம்-உனக்கு உகவாத  ஆத்மா ஆத்மீயம் வேண்டாம் ஆழ்வார்–
மாம் மதியம் அகிலம் -தேசிகன் — உயிரினால்  குறைவிலோம் –பணி சாமாறே பணி-அவனை இரக்க வேண்டிற்றே —
பிறர் சரக்கு என்பதால்–பிரதி கூல்ய வர்ஜனம்–அதுவும் அவனது இன் அருளே —

பெருமான்–இப்படி பட்ட திரு பதிகளுக்கு குறை இன்றி தொகை இல்லாதவனே–ஆயன் ஸ்வாபம்-தொகை இல்லை–
எண் பெரும் அந் நலம் ஈர் இல வண் புகழ்–தமக்கும் சக்தி இல்லை–99 திவ்ய தேசம் சொல்லாதவைக்கும் -சேர்த்து பெருமான்–
சேஷி ஆனவனே –முறை அறிந்து –பரி தவிக்கிறார்–தெரிந்தது தான் கவலை–சம்சாரிகள் போல விஷய பிரவணராய்  திரிந்து இருப்பேனே —-
தாப த்ரய சம்சாரிகள் போல் இருக்க பெற்றிலேன் என்று சொல்வான் என்–விரக தாபம்–காரணம் பற்றி வர வில்லை –
உன் அனுக்ரகம் பற்றி வந்ததால் -நிருபாதிக தாபம்– அகங்கார மம காரம் -காரணம் பற்றி வந்தவை ஒழிக்க முடியும் —
பரமம்-அஞ்ஞானம் மூடி கொண்டது என்பர் அத்வைதிகள்–ஏனோ வந்து இருக்கிறது என்பர்
காரணமே இன்றி என்றால் போகாதே சுவாமி ராமானுஜர்- அஞ்ஞானம் போக்க வழி இல்லை மோட்ஷம் கிட்டாதே என்றார்–
நான் கண்டு கொண்டேன் நாராயணா என்னும்  நாமம் -சர்வ சகே -தாஸ்யம்–
உன் திருவடியில் விழுந்தும் துன்பம் பட்டால் உன் குற்றமே தானே–ஸ்ரூப ஞானம் கிட்டியதும்–

ஞப்தி பல முக்தி–பக்தி பல  விருத்தி ஜீவனம் கிட்ட வேண்டுமே –
கைங்கர்யம் பண்ண வேண்டுவதை பூம் கோவில் கை தொழ போ நெஞ்சே –இப் பொழுது கிடைக்கா விடில் இதுவே துக்க ஹேது ஆனதே —
மந்தம் -பசி உத்தேசம்-பசி வந்த பின்பு சோறு பெறாத பொழுது பசியே துக்கம்–பசியே முன்பு வேண்டியது சுகம்–
முக்தனை போல பகவத் அனுபவம்  களித்தேன் அல்லேன் —
சம்சாரி போல விஷய அனுபவம் சென்றேன் அல்லேன் —
முமுஷு போல ஸ்வரூபத்தை உணர்ந்து அவனே வருவான் என்று ஆறி இருந்து –
பேறு தப்பாது என்று துணிந்தும் இல்லேன் —
மூன்று கோஷ்டியிலும் இன்றி — அந்தண்மை ஒழித்திட்டேன் நின் பக்தன் அல்லேன்- நின் கண் இல்லேன் –
கர்ம பக்தி ஞான யோகம் இல்லை —-களிப்பது என் கொண்டு– நம்பி கடல் வண்ணா -அழகனே –குண பூரணன் கதறுகின்றேன்–
கதறுதல் பக்தி யோகம்-இல்லை சொல்லி கொண்டே கதறுகின்றேன்–
அறிவு ஒன்றும் இல்லா ஆய் குலம் –குறை ஒன்றும் இல்லா கோவிந்தா  –இந்த மாதிரி தத்வம் -எதிலும் சேராத ஒன்றை படைத்தாயே–
ஒன்றுமே பண்ண வில்லை- என்கிறீரே-பகவான் சொல்கிறான்- 
தேக ஆத்மா விவேகம் கொடுத்து –தத்வம் அசித் என்று ஐஸ்வர்யம் -சித் கைவல்யம்- நடுவே வந்து உய்ய கொண்ட நாதன்–
போதரே என்று புந்தியில் புகுந்து –நம்மோட்டை சம்ச்லேஷ-விச்லேஷங்களை சுக துக்கம் காட்டி கொடுத்து —
கைங்கர்யம் பண்ண கதற வைத்தவன்–உன் திரு வடியே பேணினேனே–செய்யாத அம்சம் -இது தானே–
அலங்கரித்து சிறை சேதம் போலே இவை எல்லாம் பண்ணி உன் திரு வடி சேவை கிடைக்க வில்லையே –
மண் தாவிய ஈசனின் திரு வடி சேவிக்க வந்தேன் கிடைக்க வில்லையே —
நாட்டாரை விட்டு பிரித்தாய்–அதுவே மோஷம் இல்லையே–உன் அனுபவ கார்ய ப்ரீதி ஜனித கைங்கர்யம் வேண்டுமே —
உன் திருவடி கிட்டா விடில் இது வரை பண்ணிய கிருஷி வீண் தானே கதிர் அறுக்க வேண்டாமா –
க்ருஷியே துக்க ஹேது போல ஆகலாமா –உன்திருவடி  -பிராப்ய பிரபாகங்கள்–ஆறும் பேறும் –
ஆயன் படியையே திரு பதிகளில் எல்லாம் அனுபவிகிறார் –
உங்கள் திருவடி -சொல்ல வில்லையே -ஒன்பது பேரும் ஆயன்-குணம் ஸ்வாபம் காட்டுவதால் –

————————————————

ஸ்ரீ கோயில் கந்தாடை அப்பன் ஸ்வாமிகள் திருவடிகளே சரணம் –
ஸ்ரீ உ . வே . வேளுக்குடி ஸ்வாமிகள் திருவடிகளே சரணம்
ஸ்ரீ பெரியவாச்சான் பிள்ளை திருவடிகளே சரணம்-
ஸ்ரீ திருமங்கை ஆழ்வார் திருவடிகளே சரணம் .
ஸ்ரீ பெரிய பெருமாள் பெரிய பிராட்டியார் ஆண்டாள் ஆழ்வார் எம்பெருமானார் ஜீயர் திருவடிகளே சரணம்-

திரு நெடும் தாண்டகம்–7-வற் புடைய வரை நெடும் தோள் -ஸ்ரீ வேளுக்குடி ஸ்வாமிகள்

February 24, 2011

வற் புடைய வரை நெடும் தோள் மன்னர் மாள
வடிவாய மழு ஏந்தி உலகம் ஆண்டு
வெற்புடைய நெடும் கடலுள் தனி வேல் உய்த்த
வேள் முதலா வென்றானூர் விந்தை  மேய
கற்புடைய மடக் கன்னி காவல் பூண்ட
கடி பொழில் சூழ் நெடு மறுகில் கமல வேலி
பொற்புடைய மழை யரையன் பணிய நின்ற
பூம் கோவலூர் தொழுதும் போது நெஞ்சே–7

நெஞ்சு -சீலன் -மட்டும் இல்லை மழு ஏந்தி இருக்கிறான் கவலை வேண்டாம் -பயப் பட்ட நெஞ்சுக்கு வீர பராக்ரங்கள் காட்ட – –
ஷத்ரிய மன்னர் மாளும் படி-மழு ஏந்தி– பரசுராம -உலகம் ஆண்ட-ஸ்ரீ ராமன்–பாணாசுரனை வென்ற ஸ்ரீ கிருஷ்ணன்–
வேள்-குமரன் கந்தன்-முருகன்–வென்றானூர்- கிருஷ்ண ஷேத்ரம்–
விந்தை-விந்தியா சலம்–காவல் -அவனுக்கும் பெருமை உண்டு மட கன்னி ராஜா இருக்கிறார் கவலை வேண்டாம் என்கிறார்–
திரு உள்ளம் கூட்டி அனுபவிக்க போனவர்–சங்கதி -வியாக்யானம்–

திரி விக்ரமனாக சேவை சாதிக்க -நீசர் பலர் உண்டே -வயிறு பிடிக்கிறார் —
பாத பங்கயமே தலைக்கு அணியாய்
பெரியாழ்வார் காலம் முன்பு அங்கு கருட வாகனம் கொண்டு பெரியாழ்வாருக்கு மட்டுமே–சௌசீல்யம் –
தாய் சேயை அணைத்து கொள்ளும் போல வட்சல்யம் காட்ட -அனுபவிக்காமல் பயப் படுகிறாரே–
கடின சித்தம் இல்லை உருகும் ஆழ்வார்- உருகப் பண்ண வைக்கும் பகவான்–பயப் பட்டே தீருகிறார்–
அஸ்தானே பய சங்கை–ப்ரேமம் கண்ணை மறைக்க –சிந்தயந்தி -ப்ரேமம் கண்ணை மறைத்தது போல–
ரஷ்ய ரஷக பாவம் தடு மாறி இருக்கும்–ஞான திசையில் தன் கப்பில் இருக்கும் பிரேம தசையில் மாறி இருக்குமே–
கோபுஷ-பசு ஐம்படை தாலி கொழு மோர் கொடுத்தாளே  யசோதை–
பக்தி –அதிகாரி-உபாசகன்-சாதனம்–அடைவிக்கும் வழி — பிர பன்னன்-பகவத் அனுபவத்துக்கு உப கரணம்– 
ஆழ்வார்–பயப் பட -போக உபகரணம் தவிர்ந்து -உபாய  உபகரணம் -சௌவ்ந்தர்யாதிகளை பார்த்தால்-
இப்படி ஸ்வரூபம் பார்த்தால் இல்லை–மங்களாசாசனம் ஸ்வரூப விருத்தம் இல்லை–வயிறு பிடிக்கிறார்–சௌவ்குமார்யம் பார்த்து–
திரு வாய் மொழி 8-3 அங்கும் இங்கும் வானவர் தானவர் யாவரும் உன்னை இனையன்  என்று அறிய கில்லா –
அலற்றி -சோகம் வயிறு பிடித்தார்–அடுத்து 8-4- தன் பெருமை திண் பாகன் செகுத்து– பயம் தீர்ந்தார் —
இவரும் பயப் பட்டார்– மூன்று சரித்ரம் காட்ட வேண்டி இருக்கும் மார்த்வம் உடையவர் திரு மங்கை ஆழ்வார்–அவன் மூன்றும் காட்ட பாடுகிறார்–

ஆழ்வார்  சமாகிதர் ஆனார் -திரு பல்லாண்டு–தோளை காட்ட-மல் ஆண்ட திண் தோள்  பாடினார் –
எதை காட்டினாலும் பயம் போக வில்லை பெரியாழ்வாருக்கு-பொங்கும் பரிவு– —
கொடியார் மாட -கொடி கட்டி இருந்தாலும் பயப் படுவார் –பய நிவர்தகங்களுக்கு பயப் படுவார்கள் —
திரி விக்ரமன்-சௌவ்குமார்யம் அனுசந்தித்து வயிறு பிடிப்பார்கள்–
மகா ராஜர் விபீஷணன் அணு கூலராய் வந்து சரண் புகுந்து நிற்க தம் உடைய ப்ரேமம் கண்ணை மறைக்க
கொன்று விடுங்கள் கட்டி விடுங்கள்- ராமன் வீரம் மறந்து  70 வெள்ளம் வானரம் மறந்து அனுகூலர என்று மறந்து வயிறு பிடித்தான்–
விபரீதம் பகவத் விஷயத்துக்கு -அசுரர்-பயப் பட தன் விருத்தாந்தம் காட்டுவது அவன் -ரஷகன்-
ரஷிக்கை -அநிஷ்டம் போக்கி இஷ்டம் கொடுத்தல் பயம் நீக்கி அனுபவம் கொடுத்தல்- 
ராமன் சுக்ரீவனுக்கு –ராஜ நீதியை காட்டி-இஷ்வாகு குல பெருமை–சொல்லி–சுக்ரீவன் சமானாதம் ஆக வில்லை–
மித்திரன் வேஷம் போட்டு வந்தாலும் கை விட மாட்டேன் இது என் விரதம்–இதற்கும் சமாகீதன் ஆக வில்லை–
தம் தோள் வலியை காட்டினான்–யார் வந்தாலும் விரல் நுனியே போதும்–காட்டி சமாதானம் அடைந்தான்–
தன் மிடிக்கை காட்டி- வழு ஏந்தி -காவல் உறைப்பை காட்டி — தேசம் அரண் -காட்டி–புத்தி பிரதான முகத்தால் காட்ட–
மானச சாஷாத் காரம்–அத தலையில் சௌவ்குமார்யம் அனுசந்தித்து பயப் பட
சௌர்ய வீர்யம் காட்டி பயம் போக்கி-

சாரங்க வில் நாண் ஒலி -சீதை போக்கி/ -சங்கு ஒலி கேட்டு ருக்மிணி –
ஆண்டாள் இரண்டும் சேர்த்து மடுத்து ஊதிய  சங்கு ஒலியும் சாரங்க ஒலியும் —
வற்புடைய-மிடுக்கு-சக்தி-படைத்த மன்னர்களையே முடித்தாரே–
வார் கெடா வருவி போல ஒரு அவதாரம் காட்டி பண்ண முடியாது என்று–அநேக அவதாரம் மிடுக்கை காட்டி போக்க வேண்டும்-
பரியனாகி வந்த அவுணன் உடல் கீண்ட- நகம் சக்தி கோபம் ஈடு  கொடுக்க வரத்தால் பெருக்க வைத்த –பரியன்–
அத் தலையில் மிடுக்கு காட்ட-பலம் உடைய மலை போல பெருத்து இருக்கும் தோள்கள் உடைய மன்னர்–மாள–
மன்னர் ஈஸ்வரன் பிரதி நிதி—அநு கூல வேஷம்-அசுர ஸ்வாபம்-அவுணர்க்கு சலம்-
ஸ்வபாவத்தால் உயர்ந்தவரை ரஷிப்பான்-பார்த்தோம்-நிச்சேஷமாக நசித்தான்–
வடிவாய மழு ஏந்தி–கையில் ஏந்திய அழகை கண்டதுமே மாய்ந்தனர்–
மழுவின் கூர்மையையும் பிடித்த பிடியையும் கண்டு–ஓர் ஒன்றே போதும் கொல்கைக்கு இரண்டும் சேர்ந்ததே–
நரசிம்கன்-அங்கு அப் பொழுதே வீய தோன்றிய – தோன்றும் பொழுதே வீய்ந்தானே–
சங்கு ஒலி கேட்டே -சித்திர தேர் வலவா- தேர் கடாவிய -மாய போர் தேர் பாகு—

கையும் மழுவும் இருந்த இருப்பு-அழகுக்கு பல்லாண்டு பாடுகிறார் வெறும் புறத்தில் ஆலத்தி கழியும் படி இருக்கும்–
மழு-கொண்டாடுகிறாரே-வடிவாயா -ஏதேனும் ஆயுதம் பிடித்தாலும் தர்சநீயம்–வாய் திறந்து ஓன்று பணித்தது உண்டு–போல–
திரு ஆழியும் -ஏந்திய அழகாலே தான் –ஏந்த பட்டது வைபவம்–குண கருத தாஸ்யம்–
அது இது உது –உன் செய்கை என்னை நைவிக்கும்–
நீர் செவ்வே இட காணில் நெடுமால் அடியார் என்னும்-எது பார்க்க வில்லை எப்படி-
அது போல எதை ஏந்தினான் என்று இல்லை அவன் ஏந்தினான்–
உலகு ஆண்டான்–பரசு ராமன் ராஜ்ஜியம் ஆள வில்லை அதனால் ஸ்ரீ ராமன் அவதாரம் —
இவரோ கொன்று தடாகம் ஆக்கி கிரியை பண்ணினாரே–

மழு ஏந்தி உலகு ஆண்டு-சேர்த்தி -சொன்னது-குளித்து சாப்பிடு போல-ஸ்நாத்வா புஞ்சித  போல–
வஸ்து ஐக்கியம் -கொல்லை அரக்கியை மூக்கு அறிந்திட்ட குமரனார் சொல்லும் -போல–
வலது கை -வஸ்து ஐக்கியம் அங்கு சொன்னாரே–
ஏந்தி ஆண்டு வென்றான்–வேற சொன்னாரே-அடுத்து அதனால் தனியாக கொள்ளலாம்–
நடுவில் ராமன் முன் பரசு ராமன் பின் கண்ணன் முடி இழந்த  குலத்தில் பிறந்தான்—
பரசுராமன் பெருமாளை கண்டவாறே -கையில் மழுவை புகட்டி
வில்லை எடுக்க வில்லோடு கூட அவனோடு சக்தியை வாங்கி அவ் வில்லாலே  ராவணன் போன்ற முள்ளை–
சிறியதை பெரியது நலியாத படி–அவன் சக்தி கொண்டு ஆண்டதால் கொள்ளலாம் —
உண்டும் உமிழ்ந்தும் -கடந்தும் இடந்தும் கிடந்ததும் நின்றதும் –
கண்டவாற்றால்  தனதே உலகே என்று நின்றான்-திரி விக்கிரம வராகன் ராமன் சேர்த்தாரே–
ஆழ்வாரும் – வேல்=சுப்ரமண்யன் முருக  வேள்-சேனாபதிகளில் நான் கந்தனாக இருக்கிறான்–
தேவ குமாரன் போன்ற  அழகு-ரிஷி கறி பூசுகிறார் —

வெற்ப்பை தனக்கு உடைய -பர்வதங்கள் சிறகு கொண்டு பறக்க -வஜ்ராயுதம் கொண்டு இந்த்ரன் அளிக்க –
ஓன்று ஒழிந்து கொள்ள அதை தன் வேலால் வென்றான்–
நெடும் கடல்–பர்வதம் எங்கு என்று தெரிய முடியாமல் நெடும் கடல்–
தனி வேல் உய்த்த -வேள் காமன் போல் பருவத்தாலும் வீர்யத்தாலும் இவனும் மன்மதன் போல—
காம வேள் போல–முதலா- முதலில் இவன் வந்தான் பாணாசுர யுத்தம்–மோடியும் வெற்பும் முதுகு இட்டு-
நேர் செறிந்தான் கொடி  கோழி கொண்டான் – -முக் கண் மூர்த்தி கண்டீர் -அப்பன் நேர் செறி வாணன் –
அடையாளம் சொல்லி முக் கண் -ஜெயித்த ஆண் பிள்ளை  விரும்பி வர்த்திக்கும் தேசம்–
தொகை தெரியாதது என்பதால்- முதலா -என்கிறார்–
பெரிய திருவடி மேல் அழிய சென்றான்-கிருஷ்ணனை ஜெயிக்க போகாது என்ற மதி கேடன்-ஆகையால்–
ந நமேயம்- ஈஸ்வரோஹம்  என்ற செருக்கை  காட்டி-தமோ ரஜோ குணம் உந்த —
வைஷ்ணவானாம் அஹம் சம்பு என்றான்- ஸ்ரீ வைஷ்ணவன் ஆக வில்லை இவன்–
அக்கரை போய் வந்த பின் தான் சிறிய திருவடி தாசோஹம் கோசலேந்த்ரஸ்ய –தூதோஹம் மாறி–
என்னை உருவாக்கி கடவுள் அந்தஸ்து கொடுத்தாய் அதனால் பாணாசுரனைக் கொல்ல கூடாது என்று கேட்டான்

அவர் அவர் விதி வழி அடைய நின்றோம்–அதனால் ரஷிக்க வேண்டும்–
செருக்கு அடியான தோள்களை வெட்டி-உஷை கண்ண நீர் பாய்ச்சக் கூடாது என்று –
கட்டி கொண்டு அழுகைக்கும் -காதைப் பிடித்து கொண்டு உன்னால் நான் கெட்டேன்–
வீரன் வர்த்திக்கும் திவ்ய தேசம்–சகலமும் ஆழ்வாருக்கு உத்தேசம்–

விந்தய பர்வதம் சுற்றி உள்ள கானகத்தில் இருந்தவள் அங்கு  தபஸ் இருந்தாள் விஷ்ணு துர்க்கை–
இந்த கானகம் வரை தான் ஸ்வாமி ராமானுஜர் வந்து திரும்பினார் –காவலுக்கு இருக்கிறாள்–உறைப்பை-இதற்கே தபஸ் பண்ணினாள்–
கற்புடைய மட கன்னி–நேராக பேரைச் சொன்னால் -சங்கை வரும்-
கைங்கர்யம் கொண்டே -கோவில் காப்பானே– வாசல் காப்பானே-போல –கைங்கர்யம் இட்டே பெயர்–திரு கரக கையெல்-போல–

அடிமைக்கு ருசி அமையாதோ–தபஸ் வேணுமா –அடிமை பிராப்தம் உண்டு–கற்பு -ஞானம் உடைய–/
ஸ்த்ரீத்வம்-போல காவலை கொள்பவள்–மடப்பம்-பற்றினது விடாமல்- கை தலம் பற்றக் கனாக் கண்டேன்–
கன்னி-அநந்ய பரை என்கை–காவல் பூண்ட -பிறர் நியமிக்க காத்தல் அன்றி தானே -காவல் காக்க இல்லை பூண்ட -ஏற் இட்டு கொண்டவள்–
அவன் ரஷகம் இயல்பு -பரிவு மிகுந்து தான் ஏற் இட்டு கொண்டாள்-
ஞானம் தன் கப்பில் இருக்கும்–ஞானம்  முற்றினால் -பக்தி பிரேமம் வந்தால் தட்டு மாறி இருக்கும் —
கன்னி- போக பிரவணையாய் இருந்தால் காவல் சோர்வு  வரும்– பிறந்த அன்றே -யோக மாயை–
நடை போந்தவள் இவள் பரிவு அன்றே ஆரம்பம்- தம்பி வளைக்காரி அன்றோ– மங்களா சாசனம் பண்ண ஆள் உண்டு–
சேஷ பூதன் பரிவின் மிகுதியால் —நின் செவ்வடி செவ்வி திரு காப்பு என்றார் போலே பொங்கும் பரிவு —

பொழில் பரிமளம்-நித்ய வசந்தம் ஆன தேசம்–போக்கியம் -சொல்ல வில்லை- பய நிவ்ருத்தி-பிரகரணம்–என்பதால்
உள்ளே புகுவார் இதில் மயங்கி -கடி பொழில் சோலையும் -பய நிவ்ருத்திக்கு—
போகம் மோஷம் -இரண்டும் புருஷார்த்தம் தானே -தன் பக்கலில் துவக்கு பட வைக்கும் —
கண்ணன் ரஷிக்கப் படுவான்–நெடு மறுகில்–தப்பி புகுந்தாரை–விஸ்தாரம்-கோபால சமுத்ரம் மன்னார் குடியில் வீதி பெயர்–
அடுத்து –கமல வேலி—காவல் வேண்டாத படி —
பொற்பு உடைய -மலையவான்-அரசன்–காவல் உறைப்பு -மலை வாசிகளுக்கு அரசன் ஆஸ்ரயிக்கும்–
தபஸ் பண்ணாமல் நிலவரால் காக்க படும் தேசம்–
குளம் குட்டை  சோலை யோக மாயை அரசன் -அனைவரும் ஒரே தட்டு ஆழ்வார் எண்ணத்தில் –ரஷிக்கும்-ஏக வசனம்–ஒரே ஜாதி–

பணிய நின்ற -சர்வ சமாஸ்ரியன்–நின்ற –க்ருத க்ருத்யனாய்   காலை வைத்த -அனைவரும் ஆஸ்ரியத்த பின்பு–
விமுகமாய் இருக்கும் பொழுதே சம்பந்தம் உணர்த்தி–சம்பந்தம் தெரிந்து ஆஸ்ரயித்தால் மகிழ் வானே–
ஆயனை தொழுதும் போகு நெஞ்சே இல்லை—
அவனை ஒழிய தேசமே போக்கியம் என்று இவர் திவ்ய தேசங்களில் மண்டிய படி—
ராமன் இருக்கும் இடத்தே விபீஷணன் வந்தான் போலே–
இவருக்கு பய நிவ்ருத்தி வந்த பின்பும் நெஞ்சு-கனிந்தது-அனுபவிக்க போகலாம் என்கிறார்-
உண்ண வா என்று கூப்பிடுகிறாய்–தொழுது எழுவதற்கு–அவன் துயர் அறுக்க –

——————————————————————

ஸ்ரீ கோயில் கந்தாடை அப்பன் ஸ்வாமிகள் திருவடிகளே சரணம் –
ஸ்ரீ உ . வே . வேளுக்குடி ஸ்வாமிகள் திருவடிகளே சரணம் –
ஸ்ரீ பெரியவாச்சான் பிள்ளை திருவடிகளே சரணம்
ஸ்ரீ திருமங்கை ஆழ்வார் திருவடிகளே சரணம் .
ஸ்ரீ பெரிய பெருமாள் பெரிய பிராட்டியார் ஆண்டாள் ஆழ்வார் எம்பெருமானார் ஜீயர் திருவடிகளே சரணம்

திரு நெடும் தாண்டகம்–6-அலம் புரிந்த நெடும் தடக் கை-ஸ்ரீ வேளுக்குடி ஸ்வாமிகள்

February 23, 2011

அலம் புரிந்த நெடும் தடக் கை அமரர் வேந்தன்
அம் சிறை புள் தனி பாகன் அவுணர்க்கு என்றும்
சலம் புரிந்து அங்கு அருள் இல்லா தன்மையாளன்
தான் உகந்த ஊர் எல்லாம் தன் தாள் படி
நிலம் பரந்து வரும் கல் உழி பெண்ணை ஈர்த்த
நெடு வேய்கள் படு முத்தம் உந்த உந்தி
புலம் பரந்து பொன் விளைக்கும் பொய்கை வெளிப்
பூம் கோவலூர் தொழுதும் போது நெஞ்சே !–6

திரி விக்கிரம அவதாரம் யுகம் ஸ்தலம் வேறே- பிற் பட்டாரும் அனுபவிக்க -திரு கோவலூரில் சேவை சாதிக்கிறானே–
நெஞ்சை தடி -தனி- போட்டு கிளப்புகிறார்– தேரை இழுத்து போவது போல–
அவன் வைபவம் முதலில் சொல்லி திவ்ய தேசம் ஏற்றம் -பின்னானார் வணங்கும் சோதி–
அலம்-போதும்–அம் சிறை புள்-கருடர்–தென் பெண்ணை ஆற்றில் அடித்து வரும்- முத்துகள்-மூங்கில்கள்–
முத்துகள்–களை போல உந்தி-தள்ளி விட -புலம் முழுவதும் படர்ந்து பொன்னை விளைக்கும்-முத்துக்களே விதை–
பொய்கை நீர் கொண்டு–வேலி- நான்கு பக்கமும் கொண்டு –பூம் கோவலூர் போகு நெஞ்சே–

திரு மழிசை ஆழ்வாரை திருத்திய பேய் ஆழ்வார்–
மந்திரத்தை மந்தரத்தால்- வாழ்த்த –கண்ணால் கண்டு  அனுபவிக்க வந்து அவதரித்து —
தலையிலும் திருவடி வைத்து முறை உணர்த்தின –ஓலைப் புறத்தில் சென்று விடாமல்- 
திரு மந்த்ரம் அர்த்தம் காட்டி-சேஷித்வம்-ஸ்ரீ ரெங்க விமானம் ஸ்ரீ பாஷ்யம் ஸ்புடம் ஈஷதே–
ஈசன் வானவர்க்கு –என் கண் பாசம் வைத்த பரம் சுடர் சோதி–சம்பந்தம் காட்டி–செவ்வியையும் -தடவி- -மிருதுவாக தீண்டி–
அனுபவிக்கப் பெறாத வருத்தம் தீர–அந்த திரி விக்ரமனே காட்டிக் கொடுக்க –
பிரயத்தனம் எல்லாம் அவன் எடுக்கிறான் நம்மை அடைய– இங்கும் செவ்வியுடன் -பிற பட்டாரும் சேவிக்க –
இந்த செவ்வி–தான் உகந்த -உகந்து அருளின நிலங்களில் பிரவணராய்–
கருட வாகனும் நிற்க- சம்சாரத்தில் உள்ள சகலரும் தம் ரஷா  பரத்தை தன் திருவடிகளில் சமர்ப்பிக்க —
நெஞ்சே நமக்கு வாய்த்ததை அனுபவிக்க வாராய்–பூம்  கோவலூர் அனுபவிக்க –திவ்ய தேசம்–
திரு மந்த்ரார்த்த எல்லை உகந்து அருளின நிலமே -ததீய சேஷத்வம் விட –அவனை கொடுத்த ஏற்றம் என்பதால்–
சேஷ பீடம் அரங்கனுக்கு காத்து இருந்ததே—
ஆடி ஆடி  அகம் கரைந்து இசை பாடி பாடி கண்ணீர் மல்கி  நாடி நாடி நரசிங்கா என்று  வாடி வாடி இவ் வாள் நுதலே –இரட்டிப்பு —
பாகவத சமாகம் கிடைக்காமல்–அடியார் இடம் போகாமல் நரஸிம்ஹரிடமே இடம் கேட்பது –
சொத்து பறி கொடுத்தால் திருடர் இடம் கேட்காமல் ராஜா இடம் தானே சொல்லி சேர்க்க வைப்பார்-
அது போல திவ்ய தேசம் புகுந்தார் அவனைச் சேர வைக்க —

திரு மந்த்ரம் லபித்தது -சூழ் புனல் குடந்தையே  தொழுது -புகுந்தார்–அது போல் —
இங்கும் பூம் கோவலூர் தொழுதும் போகு நெஞ்சே போதுமே பொய்கை வேலி நிலம் எல்லாம் –
சொன்னது திவ்ய தேசம் அடி  பாடு= வரலாறு சொல்கிறது– 
வட வேம்கட மா மலை வானவர்கள் சந்தி செய்ய நின்றான் போல–வடக்கு வாசல் வழியே வந்து சயனித்தான்  என்பதால்–

மேன்மையும் நீர்மையும் போலே காணும் நாராயண சப்த அர்த்தம்–
தத் புருஷ பஹுர் விபூதி-இடம் கொடுத்தவன் அனைத்துக்கும் மேன்மை- உள்ளும் இருந்து நீர்மை–
இப் பாட்டில்  திரு கோவலூரும்  முன் பாட்டில்-விபவம் மேன்மை அர்ச்சை நீர்மை—
அலம் புரிந்த இட்டு நீண்ட நெடும் கை- ஆஜானு பாகு ஸ்ரீ ராமன்–லஷணம் அழகுக்கு அங்கு –
இங்கு இட்டு நீண்டு–புறம்பு ஒருவர் வாசலில் போக வேண்டாம் படி கொடுப்பவன்-
ஈஸ்வரனை பற்றினவன் வேறு எங்கும் ஆசை கொள்ள மாட்டான்–உன்னை கண்ட கண்கள் வேறு ஒன்றை காணாவே–
கண்ணன் ருக்மிணி-என் இடமும் என் அடியவர் இடமும் ஒன்றுமே இல்லை-ருக்மிணி மூர்ச்சித்து விழ அஷ்ட புஜங்களால் தூக்கி-
தாத் பர்யம்-அடைய வேண்டியது ஒன்றும் இல்லை- அவாப்த சமஸ்த காமன்-
அடியாரும் அமுதினை கண்ட கண்கள் வேறு ஒன்றும் காணார்–அதவா–ஒவ்தார்யம் பண்ண உத்யோகித்தால்-
போரும் போரும்-கை வாங்கி கொண்டால் தான்-கொடைக்கு-ஹானி இல்லை ஏற்ற கலங்கள் எதிர் பொங்கி மீது அளிப்ப –
உதாராம் சர்வ ஏவைத ஞானி –அவர்களே ஒவ்தாரர்கள்- கொடுக்கும் படி கை எந்தினதால்–

கள்வர் இல்லாமை பொருள் காவல் இல்லை–கம்பர்–கொள்வார் இல்லாமை கொடுப்பார் இல்லை தானோ–
உளக்கிலே பதக்கை புகட ஒண்ணாமையாலே மேலும் இத்தனை– ஆசை கொஞ்சம் தானா —
பூ மண்டலம் முழுவதும் 1 முழம் தங்கம் சேர்ந்தால்-ஒவ்தார்யம் பார்த்தால் அவன் மனோ ரதம் கடலில்  குழப்படி போல் தான்–
கொள்ளாமல் போகாது -நாங்கள் கொடுத்து போக வந்தோம் வாசிக மானச கையால் கைங்கர்யம் -ஆண்டாள்–
ஆழ்வார் -அவா– தத்வ த்ரயம் தாண்டி-அதை அறுத்தானே —
மாலே மணி வண்ணா -திரு உள்ளம் பார்த்து தான் பட்ட பாடு ஒன்றும் இல்லையே —
ருக்மிணி 7 ச்லோஹம் சந்தேசம் –பிராட்டிக்கு  கடின சித்தம் என்றானே–நினைக்கவே உருகுகிறான்
என்னில் முன்னம் பாரித்து முற்ற பருகினான் எதிர் சூழல் புக்கு –புரிந்த கொடுக்கையும் மீளுகையும் –அவன் கை மீளுவது இல்லை–
வாங்கிய இவன் கை மீளுவது-பிரயோஜனந்தருக்கு இது வரை—-
அநந்ய பிரயோஜனருக்கு தன்னையும் தன் உடைமையும் உபய விபூதியையும் கொடுத்து கொடுக்க விரகு இல்லை–
அவனும் கேட்க வேறு இல்லை-அவனும் அனுபவித்தில் இழிவான் இவனும் என் செய்வன் என்று இருத்தி–
ஸ்ரீ நிதிம் -நிதிம் -அபார அர்திதம் -தீஷை -கொண்டு விரதம்-சர்வ பூத சுக்ருதம் தயா நிதிம் தேவ ராஜம்– கூரத் தாழ்வான்
கோ தானம் ராமன் இடம் கேட்ட பிராமணன் தடி வீசி எறிந்தானே-ராமன் சிரித்தான்–

கொடுக்கையே விளை நீராக வளர்ந்த நெடும் தடக் கை–ரஷகனுக்கு விருத்தி ரஷணத்தாலே —
விபீஷணன் சரணா கதி-வர க் கூடாத காலம்-ஜாம்பவான்–
ராஜ்ஜியம் கிடைத்தால் சீதை கிடைப்பாளே கவலை வேண்டாம்–
கொள்ளலாம் கை விடலாம் ராமன் திரு முகம் வாட்டம் கண்டு மாற்றி கொண்டனவாம்-உளன் ஆனான்–நானும் பேசலாமா –
அழுதன குரங்குகள்–ஹனுமான் அங்கீகரிக்கலாம் சொன்னதும் ப்ரசன்னாத்மா ஆனான்–
ஒவ்தார்யம் அளவிட்டு அளக்க முடியாத நெடும் கை– குண திசை பாதம் நீட்டி- -திரு மண்டம் குடி வரை -உறையூர் வரை நீண்டதே –
அர்த்திகள் இருக்கும் வரை நீண்ட திருக் கை–லோகம் அனைத்தும் அடங்கினாலும் விஞ்சி இருக்கும் தோள்கள்–
சர்வ அதிகாரம்–அடக்கி ஆளும் பற்ற வேண்டிய தானே போக்யமாய் இருக்கும் பாஹு-
ஊற்றம் உடையாய் ரஷணத்தில் ஊற்றம் வேதங்களால் சொல்ல  பட்ட -அடுத்து பெரியாய்– சொல்ல முடியாது என்கிறாள்

அலம் புரிந்த நெடும் கையன் போய் இரந்தான்–தினவு தீர –
அமரர் வேந்தன்–நித்ய சூரிகள் நாயகன்- தெய்வ நாயகன் தேவாதி ராஜன்-
அம்சிறை புள் தனி பாகன் என்பதால்- வாங்கி கொள்பவர் -ஒவ்தார்யத்தை உப ஜீவிக்கும் —
மரணம் பிரசங்கம்  இல்லாதவர்– நித்ய சூரர் -அனுபவம் கைங்கர்யம் தடங்கலே மரணம் ஸ்வரூப நாசம்–
இது இல்லாமையாலே அமரர்–அஸ்ப்ருஷ்ட சம்சார கந்தர் –
வேந்தன் -அடிமை கொள்ள கடவதாக முடி சூட்டி கொண்டான்–அஹம்  சர்வம் கரிஷ்யாமி –
தாஸ்யத்தில் அபிஷேகம் இவர்களும் –
ஒரு கையால்  திரு வெண் கொற்ற குடையையும் ஒரு கையால் திரு வெண் சாமரமும் ஏந்தி லஷ்மணன் பட்டாபிஷேகத்தில் –
ஏவி பணி கொள்வாய்–சுயம் பாகத்தில் வயிறு வளர்த்தவன் -ஒப்பூண் உண்ண  மாட்டமையாலே –அபிஷேகம் இருவருக்கும் ஒக்கும்  –
அரசு அமர்ந்தான் அடி சூடும் அரசு என்ன கடவரே–
பிறப்பால் அரசர் மறக்க ஏதேனும் ஆவேனே -கொல்லி  காவலன் கோழியூர் கோன் சேரலர் கோன்-
லஷ்மணன்-பட்டாபிஷேகம் செய்ய மறுத்து – கைங்கர்ய சாம்ராஜ்யம் ஏற்கனவே ஆனதே —
ராமன் செய்ய சொல்வதை மாட்டேன் சொல்லி ராம தாசன் பேர் பெற்றானே–
அநவரத பரிசரத சரண யுகளம்–சிவந்து ராஜா முடிகள் ரத்னம் விழுந்து–அம் சிறை புள் தனி பாகன்- அசாதாரண லஷணம்–
கருத்மான் -சாமான்யம் கீழே இங்கு விசேஷணம்- தூரச்தன் ஆனாலும் கிட்டி நின்று உதவும் சாமான்யம்–
திரௌபதிக்கு ஆபத்தில் புடவை சுரந்ததே -நந்த கோபாலன் மறு மகளே சாமான்யம் -நப்பின்னை- விசேஷணம்–
தனித்து கருடன் இடம் அடிமை கொள்வதை சொல்கிறார் -அத்வீதிய-தனி- பாகன்–
வெம் சிறை புள் அம் சிறை புள்- புறப் பட்டு போகும் பொழுது —
கிட்டே கூட்டி கொண்டு வரும் பொழுது –உண்ட பொழுது ஒரு வார்த்தை உண்ணாத பொழுது ஒரு வார்த்தை பேசுவார்கள் –

வினை வேலை பண்ண தானே வாகனம்–சங்கல்ப்பதாலே பண்ணுவானே–
போக வேண்டும் நினைத்தாலும் போக முடியாதே சர்வ வியாபகன் தானே–கரந்து எங்கும் பரந்து உளன்–
ராஜாக்கள் அழகு செண்டேற கடவது–திரு கல்யாண-திரு மலை  திவ்ய தேசம்
நித்யம் அங்கு மட்டும் கருடன் மேல் ஏறி இறங்கி-அழகு செண்டேற காட்டுவான் -ஓடும் புள் ஏறி–

ஞாப்தி முதல் பத்தில் அறிந்து– ஞாப்தி பல முக்தி – முக்தி கைங்கர்யம் நிஷ்கரித்து இரண்டாம் பத்தில் —
முக்தி பல விருத்தி மூன்றாம் பத்தில்-பிரார்த்தித்தார் ஒழிவில் காலம் எல்லாம்–கருடனுக்கு சேஷத்வம் நிறம் பெற ஏறி இறங்கனும்–
சிறை புள் உவந்து ஏறும்–ஆனந்தமாக -இருவரும் தரிக்க-
நான் உன்னை அன்றி இலேன் நீயும் என்னை அன்றி இலேன்–ஆண்டானும் அடிமையும்–

அம் சிறை-அழகிய -திரு பரிய வட்டம் கொய்து சாத்தினால் போலே அவன் சிறகே திரு பரிய வட்டம்  போல-இருக்கை–
ஆல வட்டம் -வீசும் -தேவ ராஜன்–ஆசுவாசம் -ஆசனம் வாகனம் -தாசன் சக -விதானம் வேத மயன்-
கூசிப் பிடிக்கும் மெல் அடிகள்–சோபை காட்டும் –பர தத்தவத்தை ஆஸ்ரியர் இடம் சேர்ப்பித்த அழகு சிறகுகளுக்கு —
ஞான கர்மங்களை-அனுஷ்டாங்கள்  சிறகு சேர்ப்பாரை பட்ஷி-
நாய் வாலை போல வீண் அனுஷ்டானம் இல்லாமல் இருந்தால்–படைத்ததே திருஷ்டானம் காட்டத் தான்–
குருவை அடைந்தக்கால் தானே வைகுந்தம் தரும்–ஆழ்வார் அவதரித்து பட்ஷி ஜாதி வீறு பெற்றது —
ஆழ்வார் நாலு தூது –ஆண்டாள் மேக விடு தூது –சு குண மகிமை  தரிசி-காட்டும் கண்ணாடி கருடன்–
பகவத் குண தர்பணம் -கண்ணாடி–வேதாத்மா –புள் அரையன் கோ-பாப யோனி இல்லையே நித்யர்—
வாசிக அபசாரம் பசு பட்ஷி பிறக்க –காகிக அபசாரம் கல் ஸ்தாவரம் பிறப்பார்–
நிலா தென்றல் சஞ்சரிக்கும் போது -ஏகாந்தம்-சந்தனம் –
அந்தரங்கர்-கூனர் குறளர் -விருத்தர்கள் குள்ளர்கள்-வைப்பார்கள்–அந்தரங்க சேவைக்கு ஏற்ற வடிவை பரிகரிப்பார்  நித்யர்–
அணைய  ஊற புனைய –பர்வத பவனன்களிலே ஏதேனுமாக ஜனிக்க பெறுகிற  திர்யக்  ஸ்தாவர ஜன்மங்களை
பெரு மக்களும்  பெரியோரும் -நித்தியரும் பரி கரிப்பர்கள்–
அனந்தாழ்வான் பிரசாத  கட்டு சாத எறும்பு- விருத்தாந்தம்–கைங்கர்யம் கிடைக்கிற ஜன்மமே உத்தேசம்–
அவஸ்தை உந்த உரு-சென்றால் குடையாம் போல–தனி பாகன்-அத்வீதியம்-அவனுக்கு சுவாமி/ அடங்கினவன்-நடாத்துவன் பவ்யன்–
யானைக்கு பாகன் போல–கைங்கர்யம் கொண்டு–அவன் சொல் படியும் கேட்டு-

தனி கோல் செலுத்துபவன் -வேதம் அடக்கி -சர்வாதிக லஷணம்–வேதங்களால் சொல்ல படுபவன் சாத்திர யோநித்வாத் –முயலும் —
சொல்லி முடிக்க முடியாது -ஸ்வாமி– அது சொல்லியே காண முடியும்–பவ்யன்–வேறு யாரும் இது போல இல்லை-அத்வீதியன் -தனி பாகன்–
அமரர் வேந்தன் தனி பாகன்–என்றும் கொண்டு–அயர்வறும்  அமரர்கள் அதிபதி–
அவுணர்க்கு -அருள் கொடுக்காமல் தீங்கு- செய்குந்தா -அங்கு விரோதி இன்றி-இருப்பதால் ராம கிருஷ்ண அவதாரம்–
சாது பரித்ராணம் அர்த்தமாக அவதரித்து விரோதி நிரசனம் பண்ணின படி–துஷ்ட நிரசனம் மட்டும் சொல்லி–பிரதானம் இது என்பதால்–
அஹம் த்வா சர்வ பாபேப்யோ மோஷ இஷ்யாமி- அநிஷ்ட நிவ்ருத்தி–மட்டும் அருளியது போல-
இது தானே தடங்கல்-அது கிடைக்க–அணை திறந்த உடன் கரை புரண்டு ஓடுமே–ஸ்வேனே ரூபனே அபி   நிஷ்டதே  —
மாணிக்க கல்லில் சேற்றை விலக்கி உடன் ஒளி தானே வருவது போல —
கண்ணாலம் – ஆங்கு அவளை கை பிடித்த பெண்ணாளன் –பிரதானம் இது –
சிசுபாலன்  எல்லாம் பண்ண இவன் இது மட்டுமே  தான் பண்ணினான் — 
சாத்தியம் விரோதி நிரசனம் தானே அதை கொடுக்கும் –இத்தை இட்டு அத்தை -கைங்கர்யம் கிட்டும்–
அசுர ஜாதியை சொல்ல வில்லை அகங்கார மம காரம்-
வணங்க மாட்டேன்-வணக்குடை தவ நெறி இல்லாதவன் ராவனணன் -ஜாதியால்  சொல்ல வில்லை எனபது—
ஸ்ரீ பிரகாலாதன்-ஸ்ரீ விபீஷண ஆழ்வான்-தேவ ஜாதி ஜெயந்தன் காகாசுரன்–அடிமை தனம் பக்தி ஒன்றே வேண்டுவது–
விபீஷணனுக்கு வேறாக நல்லான்–விஷ்ணு பக்தி பரோ தேவ -விஷ்ணு புராணம்–
தேவ ஆசுர விபாகம்–அர்ஜுனன் இரண்டாவது சோகம்–ஸ்ராவண்ய ஜன்ய மகா சோகம்–
சலம்=தீங்கு, வஞ்சனம்–கோபம் விட மாட்டேன் -புரிந்து =செய்து–வஞ்சனம் கொடுத்து–
அவன் சீற்றம் காட்டினாலும் அருள் தானே–ஸ்வாமி-தாசன்–
அவனை பற்றினவர் ஏதாவது வாங்கி போவார் ஒவ்தார்யம் பெற்று போவார்-அமரர்கள்-கோபம் இங்கு–பிரயோஜன சூன்யம் இருக்காது–
விநாசம் பிரயோஜனமா –அவர்கள் நினைவால் இல்லை  என்றாலும் அது தான் ஹிதம்–கொன்று அவர்கள் ஆத்மா உஜீவனம் –
தலையை அறுப்பவன் கையில் வாளை வாங்குவது போல—சர்வமும் ரஷணம் தான் –

அது இது உது –உன் செய்கை என்னை நைவிக்கும்–
கூடாரை வெல்லும் சீர்–வீரத்தாலே ராவணனை  வென்றான்-அழகால் சூர்பனகை சொவ்சீல்யத்தால் விபீஷணன்–
இப்படி செய்ததால் நம்மை அனைவரையும் –ரஷகன் வியாபாரம் சர்வமும் ரஷணம் தானே–
தலையை ஆங்கே அறுப்பதே கருமம்–சாத்விகர் தொண்டர் அடி பொடி ஆழ்வார்–இளைய புன் கவிதை ஏலும் எம்பிராற்கு இனிய வாறே–
அவரே பேசும் படி –நின் பால் பேசில்- குறிப்பு எனக்கு அடையுமானால் கூடுமேல்– போவதே நோயதாகி போந்து விட வேண்டும்–
அருள் இல்லா தன்மையாளன்–தயை ஆஸ்ரிதர் இடம் எப் பொழுதும்-இருப்பது போல–
சீற்றமும் தயையும்-விருத்தம்–கோப பிரசாதம்–விஷய விபாகத்தாலே -ஆள்  ஆகுபவர்கள் வேற–
அசேதனமாய் இருப்பதொரு கல்–சந்தரன் இடம் காட்டி-நீர் ஓட்டம் –பரம சேதனன் இடம் கேட்க வேண்டுமோ–
பரதன் பிரார்த்திக்க சித்ர கூடத்தில்–நம் பெருமாள் பங்குனி உதரம் 18 தடவை திரு மஞ்சனம் கண்டு அருள
ஸ்வாமி சரம ஸ்லோகார்த்தம் பெற 18 தடவை நடந்த ஸ்ரமம் தீர-
வேய் மரு தோள் இணை மெலியுமாலோ–அவன் தோள்கள் தானே –மரவடியை வான் பணயம் வைத்து —
ஆண் சிங்கம் பெண் சிங்கம் குட்டி சிங்கம் யானை கதை-பாதுகா பட்டாபிஷேகம் முடிந்து போனது –
பெண் சிங்கம் பாதுகை ஆண் சிங்கம் பெருமாள் பெண் சிங்கம் பரதன் யானை ராவணன் -பாதுகை பரதனை கூட்டி வந்ததாம்–
தயையும் கோபமும் ஒரே சமயத்தில் -பிரகலாதனுக்கு அருளும் ஹிரண்ய கசிபுக்கு கோபமும் காட்டியது போல

தன்மை யாளன்- இதுவே ஸ்பாகமாய் கொண்டவன் -அருள் இல்லா  தன்மையும் அருளே- சீறி அருளாதே –
இவன் சீறினாலும் அருள் தான் மற்றவர் அருளினாலும் சீறியது தான்–
கொண்ட சீற்றம் ஓன்று உண்டு–முதலை மேல் சீறி வந்தான்–நீர் புழு மேல்–
சிறு மா மனிசர்- சிறுமையும் பெருமையும் -கீர்த்தியில் பெருமை மூர்த்தியில் சிறியவர்–குழந்தை அபிமானம் பராசர பட்டர் இடம்–
தான் உகந்த ஊர்- விரும்பி ஆஸ்ரயத்த–அமரர் வேந்தன் உகந்த ஊர்-
பரம பதத்தில் – அருள் இல்லா தன்மையாளன் உகந்த ஊர்  -விரோதி நிரசன சீலன் வர்த்திக்கும் திரு பாற் கடல்—-
போக்யன் வர்த்திக்கும் -106 திவ்ய தேசங்களும் —-சம்சாரிகள் விமுகராய் இருக்க தானே உகந்து வர்த்திக்கும் –
உடமை நசியாமல் இருக்க தானே ஆதரித்து வர்த்திக்கும் –ஆஸ்ரயணீயமும் பிராப்யமும் இவையே–
பிரப்யமும் பிராபகமும் திவ்ய தேசங்களே–

அமரர் வேந்தன் என்கையாலே-ஸ்வாமித்வம்—உலகம் மூன்று உடையாய்–நிகரில் புகழாய் -வாத்சல்யம் –
தான் உகந்த ஊர் –என்னை ஆள்வானே -சௌசீல்யம்–சேராமல் தானே இல்லை என்கிறானே  – 
திரு வேம்கடத்தானே -சௌலப்யம்–கண் கொண்டு காண -பிராப்யம் சுடர் விட்டு ஒளி விடுவது இங்கே தானே–
வானவர் வானவர் கோன் உடன் சிந்து பூ மகிழும் திரு வேம்கடம்–அடி அறா போந்த படி–
கல்லும் கணை கடலும் –புல் என்று ஒழிந்தன கொல்–
எல்லாரையும் போக விட்டு அகம் பார்த்து நொந்து கொண்டு இருக்கிறான் வைகுந்த நாதன்–எல்லாம்-
ஞானம் பிறப்பதற்கு முன்-அவர் அவர் பனை முலை துணையா இருந்தது போல– எல்லா திவ்ய தேசம்–
திரு கோவலூராய் இருக்க ஊர் எல்லாம்–நீர் சாயலையும் நிலா சாயலையும் –வெளி சோலை அனுபவிப்பது போல–
வாசு தேவ தரு  சாயா –நீராடப் போதுவீர்–பர அனுபவம்–மரத்தின் நிழல்- —
அவனை அனுபவிக்க போகும் பொழுது நிழல் அனுபவிப்பது போல–தரு-பிராபகம்  சாயை-பிராப்யம் —
வாசுதேவம்=எல்லா இடங்களிலும் இருப்பவன்–ஊர் எல்லாம் திவ்ய தேசம் மட்டும் –உகந்து அருளின பூமிகளே  வக்தவ்ய பூமி–
வழி போவார்க்கு கட்டு பிரசாதம் போல தாள் பாடி- திரு நாம சங்கீர்த்தனம்–தன தாள் பாடி–பாதேயம் புண்டரீகட்ஷா நாம சங்கீர்த்தனம்–
தன்னைப் பாடி இல்லை தன் தாள் பாடி–ஒரு கால் நிற்ப ஒரு கால் கடந்த -மறக்காமல் அவற்றை சொல்கிறார்–
ப்ரீதி பிரேரராய் கொண்டு பாடி–பெண்ணை–கண்டதும் -இதை பாட ஆரம்பிக்கிறார்–திருவடிகளை மறந்து இதை கவி பாட ஆரம்பிக்கிறார்–
தனக்கு ஆதரவான திவ்ய தேசம் நோக்கி போகும்  ஆறு என்பதால்-நிலம் பரந்து வரும்–ஆதரவு தோற்ற–
புருஷோத்தமனை ஸ்திரீ அனுபவிக்க போகும் போலே போகிறது–
கரைக்கு மீது வழிந்து குடி இருப்புகளை அழித்து வேய் கன்றுகளை கிளர்த்தி உடன் வரும்–கலுழி-கலங்கி—
தெளிவிலா பொன்னி-தெண்ணீர் பொன்னி-மருமகன் பார்க்க போகும் கலக்கம் பார்த்து போனதும் பிரிந்த வருத்தம் ..

ஆதாரம் தோன்ற வரும் பொழுது தன் விபூதி அழிவதை பார்க்க மாட்டான்-
கண்டா காரணன்-இப் பொழுது கொண்டு வந்தேன் ரிஷி பிணம் என்று ஆதரவுடன் சமர்ப்பிகிறான்– –
பிணம் விருந்து இட்டேனோ கண்டா கர்ணன் போல –பிரட்டி கண்ட விஷயம் சொல்ல வந்த வானரங்கள் மது வனம் அழித்தன–
நம் கார்யம் கிருத கருத்தியம் ஆனதே- மது வனம் இல்லா விடில் ராமனின் முதுகு பட்டு இருக்கும்-எம்பார் சாதித்தார்–ஆதரவே முக்கியம்–
ஈர்ந்த -வேரோடு கிள்ளிய மூங்கில் உள்ளே இருந்த -முத்துக்கள் தெறித்து விழ –வயலில் தள்ள -களை என்று தள்ள –பரவி கிடக்கிற நிலம்-
தேச சமர்த்தி–நெடு வேய்கள்-  -திரி விக்ரமன் போல ஓங்கி இருக்கும் மூங்கில்கள்-ஓங்கு பெரும் செந்நெல்-
திரி விக்ரமன் போல- ஓங்கி இருக்கும் சென் நெல்–உந்த உந்தி-முத்துகளை ஆறு உந்த–உழவர்கள் அவற்றை தள்ள —
பயிர்கள் முக்கியம் அவர்களுக்கு –அடித்து வருகிற வேகத்தில் -விளைவது பொன்னி முத்து களை தானே —
பொன் ஆனாய்-பொன் படு குட்டம் இறே–நிலத்தை வேலியாக சுற்றிலும் கொண்ட –மழை தண்ணீரை எதிர் பார்க்காமல் நதி வளம்–

பூம் கோவலூர் தொழுதும்-அவன் அளவுக்கு போக வேண்டாம் படி போக்யமாய் இருக்க –
போது  நெஞ்சே–ஆற்றின் ஆதரவும் நில வளமும் கேட்டு -ஸ்தம்பித்து -தடி போட்டு கிளப்புகிறார்-
தன் தாள் பாடி- திரு நாம இனிமையால் உருகி தளர்ந்து இருந்த நெஞ்சை போது என்கிறார்–
தொழுதும்-நம-பக்த அஞ்சலி  புட-முக்தர் போல அனுபவித்து கொண்டு -தொழுகை கை கூப்புகை –

————————————————

ஸ்ரீ கோயில் கந்தாடை அப்பன் ஸ்வாமிகள் திருவடிகளே சரணம் –
ஸ்ரீ உ . வே . வேளுக்குடி ஸ்வாமிகள் திருவடிகளே சரணம் –
ஸ்ரீ பெரியவாச்சான் பிள்ளை திருவடிகளே சரணம்
ஸ்ரீ திருமங்கை ஆழ்வார் திருவடிகளே சரணம் .
ஸ்ரீ பெரிய பெருமாள் பெரிய பிராட்டியார் ஆண்டாள் ஆழ்வார் எம்பெருமானார் ஜீயர் திருவடிகளே சரணம்–

திரு நெடும் தாண்டகம்–5-ஒண் மதியில் புனல் உருவி -ஸ்ரீ வேளுக்குடி ஸ்வாமிகள்

February 23, 2011

ஒண் மதியில் புனல் உருவி ஒரு கால் நிற்ப
ஒரு காலும் காமரு சீர் அவுணன்  உள்ளத்து
எண் மதியும் கடந்து அண்டம் மீது போகி
இரு விசும்பினூடு போய் எழுந்து மேலைத்
தண் மதியும் கதிரவனும் தவிர வோடித்
தாரகையின் புறம் தடவி அப்பால் மிக்கு
மண் முழுவதும் அகப் படுத்து நின்ற எந்தை
மலர் புரையும் திரு வடியே வணங்கினேனே –5–

திரி விக்ரமன்  அனுபவம் தொடங்கம்– வேதாந்தம் முன்பு சொல்லி –
திரு மந்த்ரத்துக்கும் திரி விக்கிரமனுக்கும் சாம்யம்–பத த்ரயம் — பாத த்ரயம் மூவடி–தங்கள் கண் முகப்பே நிமிர்ந்தவன்–
திரு மந்திர அர்த்தம் நடந்தே காட்டினான் –கண் முன் சேவை சாதித்து காட்ட-அ காரம்-ரஷிகிறான்-அவ ரக்ஷணே தாது -ரஷ்ய ரஷக பாவம்—
சப்த காரணம் ஜகத் காரணம் சொல்லும்–பிதா புத்திர சம்பந்தம் -ஆய ஏறி கழிந்து -லுப்த சதுர்த்தி–சேஷ சேஷி சம்பந்தம்–
உ காரம் -அனந்யார்ஹ சம்பந்தம் பத்ரு-பார்யா-சம்பந்தம் ம காரம் அறிகிறான் 
ஞாதா     சம்பந்தம்  -நியந்தா நியாமகம் நாம சரண்யன் சரணாகத நாராயண தரிக்கப் படுபவன் தரிக்கிறவன்
போக்த போதரு சம்பந்தம் -இத்தனை சம்பந்தமும் காட்டி கொடுக்கும் திரு மந்த்ரம்–
நிமிர்ந்த அவனைப்பார்த்து இவற்றை தெரிந்து கொள்ளலாம்–உலகு அளந்த பொன் அடியே அடைந்து உய்ந்தேன்-
ஓலைப் புறத்திலே போகாமல் காட்டி கொடுத்தான் —
திருவாஸ்ரியம் 5 பாசுரம் ஆழ்வாரும்  திரி விக்ரமன் அருளினார்–கீழ  ஜகத் காரணம் ஜகத் சரீர ஆத்மா பாவம் சொன்னார்

நாராயண அனுபவம் -கண்ணால் இங்கு–சேஷ சேஷித்வ சம்பந்தம் -திரி விக்ரமன்–உலகம் எல்லாம் தீண்டி –
சேஷ சேஷி சம்பந்தம் காட்டினானே–ஜகத் காரண பூதன் ஜகத் சரீரி அனுபவிக்க சொன்னீரே–முன்–
காரணமாக இருந்தால் தானே சேஷ சேஷி பாவம் வரும்–அப்படி அளந்தானோ என்னில்-
காண்மின்கள் உலகீர் என்று கண் முகப்பே நிமிர்ந்த தாள் இணை–ஆழ்வார்–திரு மந்த்ரம் அர்த்தம் காண —
யக்ஜா சாலை  சென்று-வாமனன் சீலன்- குணம் அன்றோ தோன்றுகிறது–
பாட்டில் வாமனன் பற்றி இல்லையே–முன் கதை ஒன்றும் சொல்ல வில்லை -அது சீலம் காட்டும் என்று-
இவன் இடம் பெருமை- லோக விக்ரந்தன் சரணே சரண்–அதனால் சேஷ சேஷி சம்பந்தம் சொல்கிறார்–
ஆண்டாளும் ஓங்கி உலகு அளந்த உத்தமன்-அருளினது போல–

ஒண்மை மிக்க மிதி-அடி-புனல் ஆவரண ஜலம்-கீழ் திருவடி வலது திருவடி–மற்ற -இடது திருவடி மேலே —
ஆசைப் படத் தக்க -மாவலி நினைவையும் கடந்து அண்டம் மீது போவதர்க்காகா எழுந்து
பெரிய ஆகாசம் ஊடு உருவி சென்று சூர்ய சந்திர மண்டலம் நஷத்ரம் மண்டலம் தாண்டி-
அளந்த ஸ்வாமி உடைய -தாமரை மலர் போன்ற திருவடியை வணங்கப் பெற்றேன்

ஒரு திருவடியால் கீழ் லோகமும் ஒரு திருவடியால் மேல் லோகம் அளந்தான்–
தாங்கப் படுபவை லோகம் -சகலத்துக்கும் ஆதாரமான திருவடி வைத்தால் தரிக்குமா–
கம்சன் சின்ன குழந்தையால் பட்டானே–அதனால் தான் தாங்கும்-உஜ்ஜீவனம் இதனால் தான் —
திருவடி தானே தாரகம்–வாழும் படி வைக்கிறான்–சத்தை அடைய ஹேது–தாரகன்–பதார்த்தம் தார்யம் ஆனாலும் தாரகத்வம் நழுவாது-
தொன்னை நெய்-தட்டு-நெய்க்கு தாரகம் குணம் தொன்னைக்கு போகாது–
திரு மேனிக்கு ஸ்வரூபம் தாரகம் போல இவர்கள் தலைக்கும் தாரகம் அவன் தான் –
உலகத்தில் தார்யம் ஆனது தாரகம் ஆகாது -நெய் தொன்னையை தாங்காது –அது போல இல்லை பரமாத்மா விஷயம்-
சரீரம் ஆத்மாவுக்கு அதிஷ்டானம்–தாரகம் இல்லையே சரீரம்–
சரீர ஆத்மா லஷணம்-யஸ்ய சேதனச்ய யது த்ரவ்யம் ஸ்வார்தா நியந்தம் தரித்தும் சேஷமாயும் அதற்கே ஆகி  இருக்கும் –

மிதியில்-புல் பூண்டுக்கு கூட ஹானி வராமல் மிதி-படிக்கு அளவாக நிமிர்த்த நின் பாத பங்கயமே தலைக்கு அணியாய்-
மதிய மூர்தானம் அலன் கரிஷ்யதே–சிரோ பூஷணம் சொல்லி இருக்கலாமே
மிதியில்-வழிக்கு வரும்-தலைக்கு அணி சொல்பவர் கொஞ்சம்-ஆதாரம் கொண்டவர் குறைவு–
வேற்று கால் தங்கள் தலையை துகைகிறதே என்று தேக ஆத்மா அபிமானிகள் நினைவு-
நிலா தென்றல் சஞ்சரிப்பது  போல ஒண் மிதியில்-அர்த்தம்–திரு ஆணை என்று ஆணை இடுவார்களே–
நின் ஆணை திரு ஆணை கண்டாய்-ஆழ்வார்–நிலா தென்றல் போல இருந்ததால் எடுக்க சொல்லவில்லை–
மேல் ஒரு காலத்தில் ஆபிமுக்யம் தோன்றி-தங்கள் பூர்வ விருத்யம் நினைந்து ஈஸ்வர வைலஷண்யம் பார்த்து 
இறாய்த்து விலகாமல் வழக்கு பேசி பற்றலாம் படி–மிதித்த மிதி–
லோக விக்ராந்த சரணவ்-பிதராம் மாதராம்-பதில் பேச முடியாது அவனால்–
புனல் உருவி–வலது திருவடி பூமி -சப்த சமுத்ரங்கள் -சப்த தீபங்கள்- சக்ரவாள கிரி அளவாதல் ஜலம் ஆவரண ஜலம்-
வலது திருவடி வளர–அண்ட கடாகம் உள்ளே தானே ரஷய வர்க்கம்-அவ்வருகு போக வேண்டுமா அவன் பாரிப்பு-
இருந்த -பரன் பாரிப்பும் ஆழ்வார் பாரிப்பு–ஒழிவில் காலம் எல்லாம் உடனே மன்னி வழு இலா அடிமை செய்ய வேண்டும் –
அவனோ- தெளி குரல் -அருவி  திரு வேம்கடத்து -போல எழில் கொள் ஜோதி எந்தை தந்தை தந்தைக்கே

சால பலநாள் உகந்து உயிர்கள்  காப்பான் –அதனில் பெரிய என் அவா- அறும்படி சூழ்ந்தான்–
இவனுடைய பிரேமம் செய்ய வல்லது அவன் உடைய வாத்சல்யம் செய்ய மாட்டாதோ—-
அவா வேட்கை காதல் பிரேமம்-ஆழ்வார்-தத்வ த்ரயம் விட உசந்தது–அவன் அனுக்ரகத்தால் பெற்ற இவர் பிரேமம் —
யாருடைய அனுக்ரகம் இல்லாதவன் வாத்சல்யம்–மிக பெரியது சொல்ல வேண்டுமோ–/
அண்டம் மீது போகி–மேலே சொல்கிறாரே–சூஷ்மம் ஸ்தூலத்தை வியாபிக்கும் பொழுது –என்றும் எங்கும் உள்ளானே–
ஆகாசம் அண்ட கடாசம் வியாபிக்க -மூல பிரக்ருதியே அவன் இடம்–திருவடியை வணங்கினேனே–
இங்கு கால்–சொன்னது –சம்சாரிகள் அபிப்ராயத்தாலே –சூரி போக்யமான திருவடி என்று நினைக்காமல்–
ஆவரணம் தாண்டி விரஜை -நிற்ப-வேகத்தில் போகும் குதிரையை கடிவாளம் போட்டு நிறுத்துவது போல நிற்ப–விரஜை தாண்ட வேண்டாம் —

மலர் மகள் மற்றை நில மகள் பிடிக்கும் மெல் அடியை  கொடு வினை யேனும் பிடிக்க கூவுதல் வருதல் செய்யாதே —
மற்றை–அது போல மற்றை ஒரு கால்-சொல்லாமல் /
ஒருத்தி மகனே பிறந்து –மீண்டும் ஒருத்தி –இது ஓன்று இருந்த படி என் –இது இருந்த படி என்–
அந்ய சேஷத்வம் -அளந்த -ஸ்வாதந்த்ர்யம் தேவர்கள் அளந்த திருவடி–மற்றை பிரதாண்யம் ஒன்றுக்கு வருமே–
அது போல தான் அவதார ரசம் தைவ  தேவகி வளர்த்த ரசம் யசோதை  திருவடி–
இதற்கு மேல் பட்ட போக்ய வஸ்து இல்லை–என்று சொல்லும் படி இரண்டும் இருந்தன– 
நவோ நவோ பவதி அப் பொழுதைக்கு   அப் பொழுது ஆரா அமுதன் -உண்டோ திரு பல்லாண்டுக்கு ஒப்பு  
உண்டோ திரு வாய் மொழிக்கு ஒப்பு ஒவ் ஒன்றும் ஒரு விதத்தில் ஒப்பு–ரசம் வாசி உண்டே–
இதற்க்கு மேம் பட்ட போக்ய வஸ்து இல்லை -அத்வீதியம்  /
அவன் எண்ணம் கடந்து–ஆசை படும் குணங்கள் கொண்ட அவுணன் என்கிறார்–
காமரு சீர்–அடி போற்றி கழல் போற்றி-குஞ்சித பாதம்–திரு வடி இரண்டு பக்கமும் கண்டு அனுபவித்து பல்லாண்டு பாடினாள் ஆண்டாள்  –
மனோ ரதம் தாண்டி போனான்—கற்பார் ராம பிரான்அல்லால் கற்பரோ– -கேட்ப்பார் கேசவன் கீர்த்தி அல்லால் கேட்பாரோ–
ஒவ் ஒரு சமயத்திலும் ஒவ் ஒரு அனுபவம்–அவுணனை கொண்டாடுவது ஸ்ரீ வாமனன் வடி வழகையும் சீல குணத்தையும் கண்டு-
பிற்பாடரான தம்மைப் போல் அன்றி-கண்ணாலே காண பெற்றவன் அன்றோ–
லோக விக்ராந்தோ சரணவ் கதா புன மதியம் அலங்கரிஷ்யதே
ராமானுஜரும் ஆள வந்தாரும் –தானும் அடியேன் என்ற இத்தை விட்டு
பகவான் விபூதியை அபகரித்து ஒவ்தார்யம் ஏற்  இட்டு கொண்டு யக்ஜத்தில் இழியாமல் போனேனே —
அவன் எண்ணம் தாண்டி–மூவடி கேட்டான்–கீழ் லோகம் அளந்ததும்–
இடம் மிச்சம் இருக்கிறது என்று எண்ணி கொண்டு இருந்தானே– அவன் ஒவ்தார்யம் தாண்ட முடியவில்லை–
எண் மதியம் கடந்து மூல பிரகிருதி–அண்டம் மீது போகி–முதலில் சொன்னது இதை–அளந்த க்ரமம் சொல்லாமல்–
அளக்கும்  இவன் பெருமைக்கு -கொண்டை கோல் நாட்டுகிறார்–
திருப் பொலிந்த சேவடி-பருப் பயத்து குல பதி கொடி நாட்டியது போல –
ஆழி எழ -ஜெய விஜயீ பவ -ஜாம்பவான் பேரி வாத்தியம் அடித்து சகரவாள கிரி சுத்தி 36 தடவை வந்தானாம் –
சொத்தை- அகங்காரம் மகா பலி அபகரிக்க -மீட்டு கொடுத்தாரே-அண்டம் மீது போகி–போகைக்கு ஆக –
திரு உடை அடிகள் வணங்கி-வணங்க என்று கொள்வது போல–நார அயனம் இருப்பிடம்–சித் அசித் இரண்டுக்கும்- -சரண் –
ஞானம் -சித் மட்டும் தானே -அர்த்தம் சுருக்கி சொல்வது போல–போக–

ஓடி-ஓடுவதற்காக-எழுந்து–இது வரை ஆழ்வார் ஆசை–இனி கிளம்பி-எழுந்தது-இரு -பெரிய விசும்பு-
கையில் நீர் விழுந்த உடன்–சில் தீர்த்தம் சிலிர்த்து வளர்ந்தாம் –உலகு அளந்த உத்தமன் பேர் பாடி–
இந்த தீர்த்தம் விழும் பொழுது திரு வடி கழுவிய கங்கை தீர்த்தம் குண்டிகை-தர்ம தேவதை -தாரை விழுந்த அதே காலம்—
க்ரமம் அதனால் தான் அண்டம் மீது முதலில் -சொன்னார்-
விற் பெரு விழவும் கஞ்சனும் மல்லும் பாகனும் வேழமும் -அருளியது போல-விழா முடிந்ததும் கம்ச போனானே–வேகம் காரணம்–
பெரிய ஆகாசம்-பூமி விட பெரியது -முதலில் சிருஷ்டிக்க பட்ட பெருமை– அவன் திரு வடி பட்ட பெருமை–
குணத்தாலும் அளவாலும் பெருமை–ஊடு போய்–100000 மைல்-சுவர்க்கம் தூரம்–
திரு வடி தாண்டியதும் தான் இது படைக்க பட்ட காரணம் சபலம் அடைந்ததாம் —
ஸ்ரீ பண்டாரம்-பட்டாபி ராமன் சந்நிதி முதல் ஆழ்வார் சந்நிதி  கொட்டாரம் –நான்கு மண்டபங்களும் -கோவில் ஒழுகு-கதை உண்டு–
மலட்டு ஆகாசம் இப் பொழுது ஆனந்தம் அடைந்து வளர்ந்து இரு விசும்பு -அதுவும் வளர்ந்ததாம்–

மேலை தண்  மதி–ஆதித்ய மண்டலம் முதல் அதில் இருந்து 100000 மைல் தூரம் சந்திர மண்டலம்–
இது தான் மேல்–பகவத் விமுகராய்-அகங்கரிக்கும் நம் தவிக்கும் தலையில் வைத்த திருவடிகள்-
மலர் புரையும்-தளிர் புரையும்-குளிர வைக்க சிசுரோ உபசாரம் பண்ணுகிறார்–அது தோற்ற –
கதிரவன்- அடை மொழி இல்லை மதி- தண்மை- விசேஷணம் சொல்லி–இதைக் காட்டுகிறார்–
வெம் கதிரோன் சொல்ல வில்லையே–மேலை -போம் இள நாகம் பின் போய்-
ஆழ்வார் பின் போவதை காட்டி கன்றுகளை கட்டி கொண்டு அழுததை —
எழுந்து -தடவி -ஓடி-இங்கு திரு வடிகளை வைக்க துவரை உடன் -தாய் நாடு கன்றே போல் சேஷிகளை –
தம் தாம் அபிமான சித்தி -சேஷ பூதர் சேஷி அடைய துவரை இருக்க வேண்டும்- இங்கு தன் சொத்தை லபிக்க-

மார்கழி மாசம் ஆண்டாள் கொண்டாடுவது– சித்தரை மாசம் ராமனுக்கு பட்டாபிஷேகம்- இரண்டும் துவரை- சேஷ சேஷி-சம்பந்தம் —
100000 மைல் தாரகை மண்டலம் அதற்க்கு மேல் 12 லஷம் மைல் சிம்சுமார மண்டலம்-தடவி அடுத்தி–
ரஷக வர்க்கம் தொலைத்து தேடுவாரை போல –தடவி திரிந்தாலும் அகப் படாமல்-இருக்கும் வஸ்து சம்சாரிகள்/
தடவி-மிருதிவாக -கீழே மிதி மேலே தடவி–அப்பால் மிக்கு பிரம லோகம் வரை -சத்ய லோகம் வரை–
அந்ய சேஷத்தால் நாம் கெட ஈஸ்வரோஹம் என்று அவர்கள் கெட – அதனால் தடவினார்-
சேஷத்வம் இசைந்தோமே நான்- மற்ற பேருக்கு -அவனோ தானே ஈஸ்வரன் அடிமை திறமே தெரியாமல்–
மண் முழுதும் பூமி 14 லோகங்களும் அகப் படுத்தி- மேல் உள்ள லோகங்களும் என்று கொண்டு–

அளந்து எண்ணாதே -அகப் படுத்தி-இவன் மேல் விழுகையும் அவர்கள் இறாய்ப்பும் தோற்றும் —
நின்ற–க்ருத க்ருத்யனாய் நின்ற-சேஷ பூதன் சேஷியை அடைந்த பின் இருப்பது போல —
க்ருத கிருத்யனாய்  விஜுரன் பிரமோத  ஆனானே ஸ்ரீ ராமானும் விபீஷணன் பட்டாபி ஷேகம் பண்ணி கொண்டதும் —
எந்தை–அவர்கள் சொல்லாத குறை–வாமனன் வடிவு அழகு சௌசீல்யம்-
ராஜ்ஜியம் கால் கடை கொண்டு மார்பை பிளந்து எழுதி கொடுக்காமல்– ராஜ்ஜியம் பெற்று போனான் –
ஈன்துழாயானை வழுவா வகை நினையாமல் -நான் என் சொத்து என்னையும் கொடுத்து சமர்பிகிறார் ஆழ்வார் –
எந்தை-மலர் -நிரதிசய போக்கியம்–கீழே தளிர் புரையும் திருவடி– அங்கு ஆழ்வாரை  சேர்ந்ததால் இங்கு மலர் —
போக்தாக்கள் -ஆஸ்ரித கூடம் கண்டு-வணக்கம்- உபாயம் அனுபவம் இரண்டும்– திரு வடியே ஏ வகாரம்-
மற்ற எதையும் இன்றி மேன்மையும் எளிமை வடி வழகு மூன்றும் –
ஈஸ்வரோஹம் தலையில் வைத்த மேன்மை தானே யாசித்து போன நீர்மை மகா பலியும் எழுதி கொடுத்த அழகு –மூன்றும் கண்டோம்–
புறம்பு போக வேண்டாம்- அமுதினை கண்ட கண்கள் மற்று ஓன்று காணாவே–அனுபவிக்க பெற்றேன்- முக்தர் போகம் இது–
ஆஸ்ரயணீயமும் இதுவே உலகம் அளந்த பொன் அடியே அடைந்து உய்ந்தேன்–அனுபவிப்பதும் இவையே —
தன் உடைமை லபிக்க போன சீலம்-மகா பலியே தோற்கடித்த அழகன்–ஜகத்தை அளந்து முடித்த  நம்பியை –
எம்பிரானை என் சொல்லி  நான் மறப்பேனோ –

அவுணன் உள்ளம் தாண்டி/ தானே /அகப் படுத்தும் எந்தை அனைவரும் பார்க்கும் படி-வணங்கினேனே-
ருசி ஜனகன் சர்வ பரமாய் சீலனாய் சுலபனாய் -இவனே போகய பூதன்– அனைவரும் சரண் அடைந்ததே திரி விக்ரமன் திருவடி தானே —
காவலில் புலனை வைத்து -காவலில் வைக்காமல் அர்த்த க்ரமம் -நித்ய யுக்தன்-ஸ்ரீ வைகுண்டத்தில் தானே பிரியாமல் இருப்பான் – 
ஞானி ஆசைப் படுபவன்-அர்த்த க்ரமம்-அது போல போகுகைக்கு —
பாழ்- திரு வடியால் தீண்ட படாத மூல பிரகிருதி–அதனால் தான் பாழ்– 
இன்று யாம் வந்தோம் இரங்கு- வயிறு பிடிப்பார்கள் ஆழ்வார்கள்–பகவத் சேஷ பூதர் அனைவர் என்று அனைத்தையும் தீண்டினான் —
கந்த மாருத பர்வதம் பத்ரி- மேரு பர்வதம் தொடர்பு உத்தவரை இங்கே போய் இருக்க சொன்னான் கண்ணன்—
ஏழு தீபங்கள் ஏழு கடல் உப்பு கருப்பம் சாறு கள் நெய் தயிர் பால் சுத்த தண்ணீர் -மேரு பர்வதம் லஷம் மைல் தூரம் ஒவ் ஒன்றும் —
பூ /புவ சூர்யா மண்டலம் / புவ  அடுத்து கிரகம்- புதன் வெள்ளி செவ்வாய் வியாழன் சனி சப்த ரிஷி மண்டலம் துருவ 16 லஷம் –
அது வரை சுவர்க்க லோகம் -க்ருத-அழிபவை  அக்ருத அழியாதவை – ஜன தப சத்யம்–
நடுவில் மக க்ருத அக்ருதா அழியாது இருக்கும் அவர்கள் கிளம்பி விடுவார்கள் அக்னி தாக்கம் என்பதால்–
மேலைத் தண் மதியம்- அப்பால் மிக்கு சுவர்க்க லோகம் வரை/ 6 கோடி -12 கோடி மைல் அடுத்த நான்கு லோகங்கள் —
சந்திர அமிர்த  கிரணங்கள் பட்டு கங்கை தீர்த்தம் தெளிக்கும் மேரு தெற்கு திக்கில் நாம் இருக்கிறோம்–
பரத கண்டம்–நான்கு பக்கமும் போகும் அலக நந்தா பக்கம் வந்தது –மந்தர பர்வதம் கிழக்கு பக்கம் மேருவுக்கு –
அதைக் கொண்டு கடல் கடைந்தான்– லோகா லோகம் மலை உண்டு நீர் தாண்டி –இதை தாண்டி அந்தமில் பெரும் பாழ்–
தான் ஒட்டி என் உள் இருத்துவன் என்று அகப் படுத்தினான்- -நின்று -ஜகம் சிருஷ்டித்த போது கூட இந்த ஆனந்தம் பட வில்லையாம் —
கருட வாகனும் நிற்க -அனைவரையும் உஜீவித்து போக —
கீழே தளிர்த்தது -தளிர் புரையும் திருவடி—வருத்தம் தீர்ந்தது -மகிழ்ந்து மலருதல் இங்கு மலர் புரையும் திரு வடி-
வருத்தமும் தீர்ந்து ஆண்டாள்–ஆஸ்ரிதர் சூர்யன் கண்டு மலர்ந்த திருவடி–
அழகு எளிமை சுலபன் -உள்ள திருவடி-போகய பூதன் -உபாய -உபேயம் ஆக  –  பற்ற வேண்டும்

——————————————————

ஸ்ரீ கோயில் கந்தாடை அப்பன் ஸ்வாமிகள் திருவடிகளே சரணம் –
ஸ்ரீ உ . வே . வேளுக்குடி ஸ்வாமிகள் திருவடிகளே சரணம் –
ஸ்ரீ பெரியவாச்சான் பிள்ளை திருவடிகளே சரணம்
ஸ்ரீ திருமங்கை ஆழ்வார் திருவடிகளே சரணம் .
ஸ்ரீ பெரிய பெருமாள் பெரிய பிராட்டியார் ஆண்டாள் ஆழ்வார் எம்பெருமானார் ஜீயர் திருவடிகளே சரணம் –

திரு நெடும் தாண்டகம்–4-இந்த்ரற்கும் பிரமற்கும் முதல்வன் -ஸ்ரீ வேளுக்குடி ஸ்வாமிகள்

February 23, 2011

இந்த்ரற்கும் பிரமற்கும் முதல்வன் தன்னை
இரு நிலம் கால் தீ நீர் விண் பூதம் ஐந்தாய்
செந்திறத்த தமிழ் ஓசை வட சொல்லாகி
திசை நான்குமாய் திங்கள் ஞாயிறாகி
அந்தரத்தில் தேவர்க்கும் அறியலாகா
அந்தணனை அந்தணர் மாட்டு அந்தி வைத்த
மந்திரத்தை மந்திரத்தால் மறவாது என்றும்
வாழுதியேல் வாழலாம் மட நெஞ்சமே–4

கீழ் மூன்று பாட்டால் திரு மந்த்ரம் அர்த்தம்–
முதல் பாட்டால் சேஷ சேஷி சம்பந்தம் சொல்லி — 
அடுத்து அந்ய சேஷத்வம்  நிவ்ருத்தம் அருளி–அவனுக்கே அடிமை–
மூன்றாம் பாட்டால் போக்யதை  குறைவு அற்று இருக்கும் படி அருளினார்–
திரு மேனி அழகு வர்ணம் எல்லாம் பரக்க பேசினார்–

ஐந்து விரல்கள் விஷ்ணு நாராயண கேசவன் மாதவன் பார்த்த சாரதி எண்ணுவதற்கு–
அவனை நோக்கி நடந்து அவன் கொடுத்த புலன்களை அவன் மேலே வைக்க வேண்டும்–
மேல் விழுந்து ஆட் கொள்வான் அவன் —
அனுபவத்துக்கு சக காரிகளை தேடுகிறார் இதில்–
இனியது தனி அருந்தேல்–நித்யர் இங்கு இல்லை- சம்சாரிகள் விஷய பிரணவர்- நின்றவா நில்லா நெஞ்சினர்–
இனி ஒழிக்க முடியாத அவர் திரு உள்ளமே–நாம் இந்த விஷயத்தை சேர்ந்து அனுபவிக்கலாம்- வாழலாம் மட நெஞ்சமே–
வீடு முன் முற்றவும் உபதேசம் ஆழ்வார்–விலஷண விக்ரகன் விசிஷ்டன் உடைய -ஜகத் காரண பிரதிஷ்டன்-
ஸ்வரூபம் வெளிப் படுத்தும் திரு மந்தரத்தால் மறவாமல் வாழ –நெஞ்சுக்கு அனுபவிக்க கூப்பிடுகிறார்–
ஆச்சான் பிள்ளை-அருளிச் செய்தது –பிரமாணம் மூன்று விதம் –ஓம் நம  நாராயண  பிரமேயம்
சர்வ த்ரயம்–ஆசன பத்மத்தில் அழுத்திய திரு வடிகள்– அஞ்சேல் என்ற திரு கைகள்–அழகிய  திரு முக மண்டலம்-
கிரீடம் சாத்திய திரு முடிகள் -ரூபம் ./-
அதிகாரி-ஆகார த்ரயம் –அனந்யார்ஹ சேஷத்வம் -அனந்யார்ஹ சரணத்வம் -அநந்ய போக்யத்வம்– –
ஸ்வரூப பிரகாசம் திரு மந்த்ரம்–ஆகார த்ரய சம்பன பிராட்டி–திரு மந்த்ரத்தில் ஜகத் காரணம் காட்ட வல்ல இடம் எங்கு —–
உபய விபூதி நாதத்வம்-கல்யாண குணங்கள் கூடியவன்-சமஸ்த கல்யாண குணம் கொண்டவன்-
15 அத்யாயம்-கீதை  ஆளவந்தார்-வ்யாபிகிறான் தரிக்கிறான் ஆட்ஷி செய்கிறான் –இவை தெரிகிறது ஜகத் காரணம்–
திரு மந்த்ரமும் பிரமாண மூலம் -நான் முகன் தன்னோடு உயிர் படைத்தான் –
மற்றை தெய்வம் நாடுதிரோ-பரன் திறம் அன்றி மற்று ஒரு தெய்வம் இல்லை

ஏகைக நாராயண ஆஸீத் ந பிரம ந சிவா ந இந்த்ரன் —
நான் முகனை நாராயணன் படைத்தான்- நாராயணன் காரணன் சொன்னதே —
படைக்கப் பட்டதை எல்லாம் இருப்பிடம் ஆக கொண்டவன்–முறை அறியாத தேசம் என்பதால் இதை ஸ்தாபிகிறார்–
வள ஏழ் உலகுக்கு முதலாயா வானோர் இறை–நமக்கு காரணம் -சொல்லி வானோர் இறை–சொன்னது போல–
மூ வுருவம் முன்பு சொல்லி  வ்யக்தமாய் சொல்கிறார்-

முதல்வன் – உத்பாதகன் படைத்தவன்–இந்த்ரன் -பிரமன் -தனியாக எடுத்து சொல்லி —
இந்த்ரன் ஜீவாத்மா என்று நன்றாக தெரியுமே அதனால் அவனை எடுத்து கொண்டு–
ஈஸ்வரன் என்று சங்கை கொள்ளும் அளவு பேச படும் பிரமனுக்கும் உத்பாதகன்–
இவனை முற் படச் சொல்லி பிரமனை  பின்பு சொன்னது இவனோ பாதி அவனும் படைக்க பட்டவன் என்று காட்ட–
அனைவரும் ஜீவாத்மா கோஷ்டியே–அவன் ஒருவனே பரமாத்மா–
வெள்ளை சுரி சங்கோடு ஆழி ஏந்தி-தாமரை கண்ணன்–ஆயுதம் சொல்லி கண் அழகை–
கண்ணைப் போல ஆயுதங்களும் ஆபரண கோஷ்ட்டி-ஈர்க்கும்–ருத்ரனும் ஈஸ்வரன் என்ற சங்கை உண்டே-
பூவில் நான்முகனை படைத்த –பிரமன்-சிவன்-ஸ்கந்தன்-சிவனுக்கு பிரம புத்ரத்வம் பிரசித்தம் என்பதால்–
பிரதான பிரமனையும் கீழ் உள்ள இந்த்ரனையும் சொன்னார்-தேவர் அமரர் நிர்ஜரர் சுரர்-பல சொல்கள்-
ஆதி அந்தம் சொல்ல -பிரத்யாகார நியாயம்–இடை பட்ட எல்லாம் சேரும்–அது லகாரம்-அல் எழுத்து அனைத்தையும் சேர்க்கும்-
இந்த்ரர்க்கும்- இந்த்ரன்- பெருமை-முத்தவன் தன்னை-அவனை–பூஜயதா புத்தி அல்லால் இல்லை-
ஈஸ்வரனால் சிருஷ்டிக்க பட்டாலும்–துர் அபிமானம் கொண்டு–
த்ரி லோகய நாதன் சதுர தச புவனமும் தானே படைத்தேன் நிர்வாககன் நான்  என்றும் கும்பிடு கொள்வதும் –முதல்வன்–ஜகத் பிரசித்தம்–
தனக்கு ஒரு உத்பாதகர் இன்றி இருக்கும் ஒருவன் அவனே –நமோஸ்துதே அகில காரணைய  அத்புத காரணாயா நிஷ் காரணாயா -கஜேந்த்திரன்–
சமஷ்டி ஸ்ருஷ்ட்டி- வ்யஷ்டி ஸ்ருஷ்ட்டி–இரண்டுக்கும் இவனே காரணம்–

இரு நிலம் கால் நீர் தீ விண் பூதம் ஐந்தாய்-சமஷ்ட்டி சிருஷ்டி  பின்பு சொன்னது –
ஈஸ்வர சங்கை உள்ளது இவர்கள் பக்கல் ஆகையாலே –அதை முதலில் சொன்னார் —
ஸ்ருஷ்ட்டி கிரமம் முடிந்த கிரமம் சொல்லாமல்-பிர்த்வி -பிறப்பதில் கால் இரண்டாவது -சொல்லி –
அப்பு தேஜஸ்-விண் -சர்வ ஆதரமுமாய் அசஞ்சாரியுமாய் அபாகதமுமாய் இருக்கும் பூமி–முதலில் சொல்லி —
பாதிக்கிற மூன்றும் சொல்லி – இவை அனைத்துக்கும் இடம் கொடுத்த ஆகாசம் கடைசியில்-
கால் நீர் தீ -சிருஷ்டி கிரமம்–சஞ்சாரியுமாய்-ரஷகத்வ பாதகங்களுக்கு பொதுவாக இருக்கும் பூத த்ரயம்-இவை–
நீராய் நிலனாய் தீயாய் காலாய் நெடு வானாய்-ஆழ்வார் –
பதார்த்தம் பண்ண நீர் அரிசி-தீ வாய் வேண்டுமே வைக்க இடம் நெடு வானாய்–பத்து உபநிஷத் ஈஷா -முதல்-மந்த்ரம் 18 கொண்டது –
இதம் சர்வம் ஈஷா வியாபிக்க பட்டது ஈசனால்-மூன்றாம் வேற்றுமை உருபால்-வசிகிறதால் வாசுதேவன்–ப்ருகதாரண்யம் ஈஷா உபநிஷத்–
ரெங்க ராமானுஜர் வியாக்யானம் உண்டு–ஈட்டு-நியமிக்கிறவன்-பரம சிவன் என்பர்-ஈச சப்தம் ரூடி அர்த்தம் இடு குறி பெயர்–
யவ்கிகம்-பங்கஜம்-தாமரை ஜலஜா-தாமரை-சொல்லை பிரித்து ஜலத்தில் இருந்து பிறந்த -அனைத்தும்–
ஆகாசாத் இமானி பூதானி ஜாயந்தே–இங்கு யவ்கிகம் ஆகாசம் பரமாத்மாவுக்கு என்று கொண்டு–
பர ப்ரஹ்மத்துக்கு வாசகம்-சாஸ்திர பலத்தால்-பரம சிவனுக்கு ஜகத் காரனத்வம் இல்லை-
இதம் சர்வம் என்று இங்கு பேசும் பொழுதும் ஈச சப்தம் அவனை கொள்ள முடியாது —
ஏவவோ கலுவோ=-ஆகாசத்தில் இருந்து தானே -அங்கு–இங்கு ஈச தான் இருக்கிறது–

இந்த்ரிய மந்த்ரத்தாலே கார்க பத்தியம் உபஸ்தானம் பண்ணுகிறான்-
இந்த்ரன் ரிக்கால் அக்னி-பிரகரணம் அக்னி என்பதால் இது -இந்த்ரிய-அக்னி தான் குறிக்கும்-
இங்கு கலு ஏவ இல்லையே  என்று காட்டினார் தேசிகன்–சர்வம் -சப்தம்-அர்த்த சங்கோசம் பண்ணி –
சர்வம் ஓதனம் புஞ்சே -வயிறு கொள்ளும் அளவு சாப்பிட்டான்-சர்வம் சப்தம் குறைந்து
அது போல ஈஸ்வரன் ஏதோ கொஞ்சம் காரணம்-சொல்லலாமா கேட்டான் பூர்வ பஷி–
பிரத்யஷ விரோதம் இன்றி நாராயணன் சர்வம் வருகிறதே–ஈட்டு சப்தம் நாராயணனுக்கே —
ஐந்தாய்-முதல்வன்-அவனே ஐந்து -பிரதம வியக்தி-ஒரே பிரமேயம்-நீராய் நிலனாய்–ஆனாய்– உபாதான காரணமும் அவன்–
மண்ணே குடம் போல முதல்வனே பூதம் ஐந்து ..வையதிகரணம் வெவ் வேறு சொல்வது சாமானாதி கரணம்–
காரணம் கார்யம்-சரீர ஆத்மா போல -மட்  குடம்-

அடுத்து வேதம் கொடுத்தவன்–செம் திறத்த தமிழ் ஓசை வட சொல் ஆகி–சாஸ்திர வச்யர்–
திராவிட சம்ஸ்க்ருத வேதம் சிருஷ்டித்து -முதலில் ஆரியம் சொல்லி அதன் சிதைவை பின்  சொல்ல கடவ–பிரதானம் என்பதால்–
சர்வ அதிகாரம்–வேதம் திரை வர்ணிகருக்கு தானே-எய்த்ருக்கு அறிய மறைகளை -ஆயிரம் இன் தமிழால்-
ஸூவ அர்த்தத்தை தெளிவாக வெளி இடுவதால்-
கண்ணன் கழலினை நண்ணும் மனம்  உடையீர் எண்ணும் திரு நாமம் திண்ணம் நாரணமே  –
தம் துறை ஆகையாலும்—அத்தோ பாதி இதுவும் பிரமாணம் என்பதாலும் —
உன்னை விட்டு பிரிந்து சீதை கிடையாது நானும் கிடையாது-லஷ்மணன்-பிரசித்தம் முன் வைத்து பேசினான்-
இங்கு சங்கை தெளிந்து வட சொல் வைத்தார்–
ஆழ்வார்கள் வார்த்தை வேதம் இதிகாசம் போல இல்லை அனுஷ்டானம் பண்ணியவர் வார்த்தை இவை–
அடிக் கீழ் அமர்ந்து புகுந்து உபதேசித்தார்–
மக ரிஷிகள் காம குரோதம் உடன் அனுஷ்டானம் பண்ணி பக்தி அனுஷ்டானம் பண்ணினவர்கள்–
ஆழ்வார்கள் பிர பன்னர்கள்- ஐஸ்வர்யம் கைவல்யம் த்யாஜ்யம் -இவர்களுக்கு –உண்ணும் சோறு எல்லாம் கண்ணன் என்று இருந்தவர்கள்–
செம்மை-அழகிய –திறம்-கூறு பாடும் பிரகாரம் — அர்த்தம் செவ்விதாக பிரகாசிக்கும் –
உப பிரமாண அபேஷை அற்று இருக்கை-வேதங்களுக்கு இதிகாசம் புராணம் எதிர் பார்த்து இருக்கும்–
ஆறு அங்கம் கூற அவதரித்த என்கிறோம்–அபேஷை அற்று இருக்கை என்கிறார்–எதிர் பார்க்காது -ஆறும் அமைந்தன–
கல்யாண குணங்கள் பகவான்-நீர் பூத்த நெருப்பு -ஸ்வாதந்த்ர்யம் தலை சாய்க்கும் 
புருஷ கார பூதை  யால் தலை எடுக்கும் -ஸ்வாமித்வம் போல்வன–பிராட்டிக்கு அதீனமா —
இல்லா விட்டாலும் ஞான பல ஐஸ்வர்ய வீர்ய சக்தி தேஜஸ் எதிர் பார்க்காது–அவளும் இருக்கிறாள் போல–
ஓசை- பாட்டுக்கும் துவநிக்கும் -சப்தமே சொல்கிறது லஷனையால்–ஓசை ஆகி/சொல் ஆகி-வட சொல்-
வட எல்லை திருவேம்கடம்–உபயமும் சஞ்சரிக்கும் ஏற்றம் இங்கு தானே–பக்தி பிறந்தது திராவிடம் வளர்ந்தது கர்நாடக வடக்கே தான் நிறைவு பெற்றது–
ஆகி-தான் பிரகாசித்தான்–திரு வாய் மொழியும் உண்டாக்க வில்லை ஆழ்வார்-புதிதாக தோற்றுவிக்க வில்லை–
திசை நான்கும் ஆய–இருக்கும் மக்களையும் பதார்த்தங்களையும் சிருஷ்டித்தான்-

லஷணையால்-மஞ்ச குரோசா-குண திசைமுடியை வைத்து  -திரு வடி நீட்ட கிழக்கை ஸ்ருஷ்டித்தானாம்–
திங்கள் ஞாயிறும் ஆகி–அக்னி ஆகுதி -மழை-நெல்–ஆகி- சிருஷ்டி சமாப்தி தோற்ற-ஆகி என்கிறார்–இது வரை நார சப்தம் சொல்லி –
இனி அயன சப்தம் சொல்ல போகிறார்-

அந்தரத்தில் -வ்யாபிகிறான்-அயன சப்தம்-அகடிகடதாக சாமர்த்தியம்–
வியாபிக்கும் இடத்தில் வியாபிக்கும் காலத்தில்-அந்தரத்தில்–தேவர்க்கும் அறியல் ஆகா —
என் இடம் வ்யாபித்ததை என்னாலே அறியல் ஆகா –
யா  ஆத்மா வ ந வேத –யா பிரத்வி ந வேத -ஞானம் இருக்கும் ஆத்மா கூட அறிய முடியாதே–அப்ரமேயன்-
தேவர்களுக்கும் விசேஷித்து -சொன்னது -ஞான சக்திகளால் அதிகம் கொண்டவர்கள்–என்பதால்–
அந்தணர்–சுத்தனை-பரி சுத்தன்- சபரி-பெருமாள் இடம் பார்வையால்–
ஆழ்வார்கள் எல்லாரும் இந்த சப்தத்தால் சுத்தன் – அரவு அணை ஆழி படை அந்தணனை–
கைவல்யார்த்தி பற்றுபவன்–அசுக்தி போக உபாசிக்கிறான்-பகவத் லாபார்த்தி – -குணம் விசிஷ்டனை உபாசித்து -குணம் ஆச்ரயிப்பான்-
இங்கு சுத்தி உபாசிகிறாரா -ஸ்ருஷ்ட்டி சொல்லி–வ்யாபகத்வம் சொல்லி- தோஷம் தட்டாது சொல்ல சுத்தி—
வள உகிரால் போழ்த   புனிதன்–போல–ஏஷ சர்வ பூத அந்தர் ஆத்மா அபகத பாப்மா–சாஸ்திர வாக்கியம்-
பரம வைதிகரே ஆழ்வார் ஆகிறார்கள்–

அந்தணர் மாட்டு -வேத சிரஸ்- வேதாந்தம் -மாடு=தனம்–மாட்டு அந்தி வைத்த  வேதாந்தம் -மறைத்து வைக்க பட்ட —
தனம் உன் திருவடிகள் தானே -தனம் மதியம் த்வம் பாத பங்கயம் –வேதத்தால் சொல்ல பட்டவன் –
சுடர் மிகு சுருதியுள் உளன்–பிரமாணத்துக்கு அடக்கிய சரக்கு–
மந்திரத்தை-பகவானை- மந்தரத்தால்- திரு மந்த்ரம்- சர்வ ஸ்மார்த்-பெரியவன்–
ஈஸ்வரனை ரகசியம்–கடைத் தலை – புழக் கடை அடைத்து கிழி சீரை அவிழ்த்து -ஓராண் வழியாக உபதேசித்தார் முன்னால்–
மறைத்தே அருளினார்கள்–
மந்திர-அநுஸந்திக்குமவனை ரஷிப்பான்-திரு நாமம்–சர்வமும் திரு உள்ளத்தில் பிரகாசித்து நிற்க –
மரியாதை பங்கம் உண்டாக்கக் கூடாது என்று -சாதுர் வர்ணம் விதித்தானே–இழிந்த துறை-அனுபவிப்பாய்-திரு மந்த்ரத்தாலே —
இதன் போக்கியம் எங்கும் இல்லை–சகஸ்ர சாகை வேதம்–சர்வ அர்த்தங்களையும் திரட்டி –பகவானை இப்படியாலே அனுபவிக்க வேண்டும்—
தேவதாந்தரங்களை விலக்கி–பிரயோஜனாந்தர விலக்கி–யானி நாமானி கவ்னானி-பல திரு நாமங்கள் உண்டு–
இதைக் கொண்டு அனுபவிக்க வேண்டும்–
வ்யாபககங்கள் மூன்று —வாசுதேவன் விஷ்ணு -அவை- இத்தை பற்ற சாபேஷை– இது நிரபேஷை-
வ்யாப்தி பூர்த்தி பிரயோஜனம் எதில் எப்படி வ்யாபிகிறான் இதில் தான் சொல்லும் நான் கண்டு கொண்டேன் என்ற நாமம்
கடைத் தலை சீய்க்கபெற்றால் கடு வினை கழியலாமே–

மறவாமல்- விஷயாந்தரம் எண்ணம்  சொல்ல வில்லை–
இது இவருக்கு சேராது-மறக்காமல்- தேக சம்பந்தம்-தாப த்ரயம் உண்டே –இதை பார்க்காமல்- பூர்வ விருத்தாந்தம்/
விஷய வைலஷண்யம் பார்த்து -மறக்கலாமே இவர் நிவ்ருத்திக்கும் அவனை அடைவதற்கும் -உபாயமாக கொள்ளாமல்- நினைப்பதே மறதி —
அனுபவம் நெஞ்சில் கொண்டு–சரண் ஒரு தடவை பண்ணி பின்பு அனுபவிக்க வேண்டுமே
உபாயமாக நினைந்திருந்தால் அனுபவத்துக்கு விரோதியாக வாய்ப்பு உண்டே —
பூர்வ அர்த்தத்தில் இழியாமல் -உத்தர வாக்யத்திலே இருக்க வேண்டும் –ஈஸ்வரன் கையில் ஒப்படைத்த பின் —
மீண்டும் சரண்-பண்ணுவது -நிர்பந்திப்பது போல-மகா விசுவாசம் கொண்டு உபாயமாக நினைப்பது கூடாது–
ஈஸ்வரர் காரியத்தில் மீண்டும் இழிய கூடாது –வேய் மறு தோள் இணை மெலியுமாலோ-அவன் தோள் தான் மெலியும்–
நம்மை ரஷிக்க சக்தி பிராப்தி இல்லை ஜகத் காரியத்துக்கு சக்தி பிராப்தி இல்லை போல  –
வாழுதியேல்-மனசை சொல்ல-புத்தி மனம் மூளை ஒன்றுக்கும் ஞானம் இல்லையே —
சேதனனுக்கு நெருக்கம் என்பதால் பேசுகிறார்-மனசு ஒத்து கொண்டால்  தான் அனுபவிக்க முடியும் -என்றும் –
நித்யர் அனுபவம்-வைஷ்ணவன் ராஜ குமாரன் தானே மடப்பம் உள்ள நெஞ்சே-
விஷயாந்தரம் துறந்த பொழுதும் உபாயம் பற்றியது போல -போக வேளை யோடு -நெஞ்சமே நல்லை நல்லை

—————————————————————————-

ஸ்ரீ கோயில் கந்தாடை அப்பன் ஸ்வாமிகள் திருவடிகளே சரணம் –
ஸ்ரீ உ . வே . வேளுக்குடி ஸ்வாமிகள் திருவடிகளே சரணம் –
ஸ்ரீ பெரியவாச்சான் பிள்ளை திருவடிகளே சரணம்
ஸ்ரீ திருமங்கை ஆழ்வார் திருவடிகளே சரணம் .
ஸ்ரீ பெரிய பெருமாள் பெரிய பிராட்டியார் ஆண்டாள் ஆழ்வார் எம்பெருமானார் ஜீயர் திருவடிகளே சரணம் –

திரு நெடும் தாண்டகம்–3-திருவடிவில் கரு நெடுமால் -ஸ்ரீ வேளுக்குடி ஸ்வாமிகள்

February 22, 2011

திருவடிவில் கரு நெடுமால் சேயன் என்றும்
திரேதை  கண் வளை வுருவாய் திகழ்ந்தான் என்றும்
பெரு வடிவில் கடல் அமுதம் கொண்ட காலம்
பெருமானை கரு நீல வண்ணன் தன்னை
ஒரு வடிவ தோர் உரு வென்று உணரலாகாது
ஊழி தோறு ஊழி நின்று ஏத்தல் அல்லால்
கரு வடிவில் செம்கண்ண வண்ணன் தன்னை
கட்டுரையே யார் ஒருவர் காண்கிற்ப்பாரே–3–

அவனால் காட்ட கண்ட நானே காண முடியும் –
ரூபம் அனுபவிகிறார் —
த்ரேதையில் சிவந்தும் –அலை கடல் கடைந்த வளை-சங்கம்-வெளுத்த வர்ணம்–
இப் படியும் உண்டு என்று ஏத்த தான் முடியும் —
விஷயாந்தர பிராவண்யா நிவ்ருத்தி தொடக்கி சேஷ சேஷி சம்பந்தம் காட்டினான் –
தன் பேறாகச் செய்தானே இவருக்கு என்ன ஆச்சர்யம்-பிரார்த்திக்காமலே செய்தானே –
விமுகராய் இருக்க தான் மேல் விழுந்து கார்யம் செய்தானே –அந்ய சேஷத்வம் அறுத்தான் அடுத்து–
மூவரும் சமம் நினைவே அந்ய சேஷத்வம்–
அமலன் ஆதி பிரான் சேஷி/உவந்த உள்ளத்தனாய் திரு விக்கிரம சரித்ரம் சொன்னதும் இது போல தான்–

இப் பாட்டில் மணி உருவில் பாதம் ஐந்தாய்- முகில் உருவம் -என்றும் ஸ்வரூபத்துக்கும் குணங்களுக்கும் ஆஸ்ரியமான வடிவை
நிரதிசய போக்யமாய்–காள  மேக ஸ்யாமளனாய் -ருசி அனுகுணமாக -தமர் உகந்த எவ் உருவம்–
சேவை சாதித்து -கரு நீல வண்ணன்- தானான தன்மை ஆழ்வாருக்கு காட்டி கொடுத்ததையும் –
நிர்பந்தித்து கேட்காமல்  காட்டி தந்த படியைக் கண்டு தாம் கண்டது போல யார் கண்டார் என்கிறார்–

கேட்டு பார்த்தோம் நாம் கேட்காமலே கண்டார் அவர்–
பரகத அதிசய -பாடாமல் அனுபவித்து -பதி விரதை பர்தா சம்ச்லேஷத்தில் அனுபவித்தால் போல-
சேஷத்வம் பலிக்க அனுபவிக்க வேண்டுமே–ஆள் கொள்வான் ஒத்து என் உயிர் உண்ட மாயோன்–
அழகுக்கு இட்ட சட்டை அனுபவிக்க விரோதி –அவர் ஆனந்தமே முக்கியம் –
ஸ்வரூபத்தை-வியாபகன் நியாமகன் பரத்வன் ஞான மயன்- சத்யம் ஞானம் ஆனந்தம் ப்ரஹ்ம- –
கால் கடை கொண்டு பற்ற வேண்டும் இருக்கும் படி இருக்கும் குணங்கள்–உபய -ஸ்வரூபம்  குணம் இரண்டையும் –
கால் கடை கொண்டு ரூபம்-கண்ணால் பார்க்க கூடியது ரூபம்-ஆழ்வார்கள் ஈடு பட்டு காட்டி கொடுத்தார்களே —
சேஷத்வம் -அந்ய சேஷத்வம் விலக்கி-இதில்- திரு வடிவு- விலஷணமான வடிவு- திருவின் வடிவு–
அகலகில்லேன் இறையும் என்று பிராட்டி தண்ணீர் தண்ணீர் என்று துடித்து சதா  வெருவப்  பண்ண வைக்கும் அழகு–
திருவானவள் விலகி போய் விடுவோமோ என்று வாய் புலத்தும் படி–
தேவ தேவ திவ்ய மகிஷியே–விடுகை துர் லபமான வடிவு–
இதை ஆழ்வாருக்கு -பற்றிலன் ஈசனும் முற்றவும் நின்றனன் -பற்று இல்லாதவன் -பற்று உடையவன்- பற்று இல்லான்-
இல்லம் வீடாக உள்ளவன்–இங்கு  உள்ளானா இங்கு இல்லை அகத்திலான் சொல்வது போல —
நம் இடை நின்றானே–ஈசனும்-ஜகத்துக்கு ஈசன் -முற்றவும் நீயே என்று முற்றவும் நின்றானே அனைவரையும் விட்டு-
பற்று இலையாய் அவன் முற்றில் அடங்கே–சரீரம் அர்த்தம் எல்லாம் சமர்பித்து அவன் இடம் அடங்க வேண்டும் —
மற்றவர் இடம் பற்று விட்டு -விஷயாந்தர பற்று விட்டு -இரண்டு நிர்வாகம்–
ஸ்ரீ தேவி இடம் கூட இன்றி ஆழ்வாருக்கு கொடுத்தானே —
சுக்ரீவன் இடம் உன்னை இழந்து சீதை பிராட்டி பெற்று என்ன பலன்- கிரீடங்கள் பறித்து வந்ததும் பெருமாள் –
கிம் கார்யம் சீதையாம் மம-நித்ய அநபாயிநீம்–அவளை சொல்கிறான்-
தமையானான வாலியைக் கொன்று ராஜ்ஜியம் பெற்ற குரங்கை பார்த்தே சொன்னானே —

வடிவை உபகரித்ததை மேல் சொல்கிறார்–கரு நெடு மால்–காள மேகம்-உபய விபூதிக்கும் ஸ்வாமி யான தன்மை—
அழகிய ஸ்வாமி- மால் வ்யாமோகன்–மூன்றையும் –சுயம் நிரபேஷகன் மேல் விழுந்து –
அன்பன்-காதல் பிறந்து கண்ணை மறைத்து -அழிய மாறி முகம் காட்டுகிறான்–பைத்தியம்- நெடு மால்-
அந்தாமத்து அன்பு செய்து-நித்யர் கள் உள்ள வியாமோகம்- என் இடம் காட்டினானே–
திரேதை கண் சேயன் — இரண்டாவது -திரேதா யுகம் முதலில் சொல்கிறார்–சிவந்த வடிவு-ரஜஸ்  பிரஜைகள்–
அருவினையேன்–பாபிஷ்டன் எனக்கு உய்ய வழி கண்டு பிடித்து வர வேண்டும்—
வெளுத்த வர்ணம்-சத்வம்/தமோ – கருத்து பச்சை நீலம்–நிறம் வெளித்து —
பாலின் நீர்மை ..நீல நீர்மை–திரு மழிசை–ரஜோ குணம் சிவந்து —

அஜாமேகம் லோகித சுக்ல க்ருஷ்ணம்-சாஸ்திர வாக்கியம்-போல இங்கும்–சுருதி சாயை-சாஸ்திர வாசனையாலே –
இவர்கள் பேசுவது அதே போல நந்தா விளக்கே  அளத்தற்கு அரியாய்  சத்யம் ஞானம் அனந்தம் ப்ரஹ்ம போல  //
சேஷ பூதர் அவனுக்கு உகப்புக்கு தக்க வடிவு -சென்றால் குடையாம் இருப்பது இயற்க்கை–
இங்கு அவன் தன் வடிவை-தமர் உகந்த எவ் உருவம்–என்று சொல்லி ஊழி  தோறும் ஏத்த வேண்டும்–தட்டு மாறி கிடக்கிறது –
ஸ்ரீமத் பாகவதம் 11-5 –கேசவன் நானா வர்ண -இதையே சொல்கிறது –
பாதுகா சகஸ்ரம்-ரத்னம்-யுக பேதம் -சிகப்பு வெளுப்பு  கருப்பு மஞ்சள் நீலம் -ஒரே சமயத்தில் நான்கும் காட்டும்–
இவை என்ன விசித்ரமே- அவன் இடமே போட்டி போடுகிறதே மணி பாதுகை —
ஆபாச விருத்திக்கு சொவ்பரி ஐம்பது  சரீரம் கொண்டான்–கதிக்கு பதறி-தவம்-கொள்கை ஆற்றேன்–அமுதனார்–
பெரு வடிவில் -சுக்ல வெளுப்பு-க்ருத யுகம் சொல்லாமல்-கடல் அமுதம் கொண்ட காலம் சொல்ல காரணம்–
மலட்டு காலம் அது -இது பெற்ற காலம்-பகவத் வியாபாரம்– மார்கழி மாசம்-மலட்டு மாதம் இல்லை என்று கொண்டாடினால் போல–
இவருக்கு அபிமதம் என்பதால்–பெரிய திருநாள்–பின் கார்யம் செய்வோம் என்பர் பங்குனி மாசம் என்று சொல்ல மாட்டார்–
வெறும் கடல் அமுதம் கொண்ட காலம் சொல்லாமல்–பெரு வடிவில்–ஷீராப்தி 16 லஷம் காதம் பரப்பை யுடைத்தாய்
தாளும் தோளும் சமன் இல்லாது பல பரப்பி -அவ் வடிவோடு  எழுந்து நின்று கடல் கடலை கடைவது போல கடைந்தானே —
அலை கடல் கடைந்த ஆரமுதே–அமிர்தம் கடைய என் அமிர்தம் கொண்டோ கடைவது–
அனுபவிக்காமல்–ராமன் காடும் மேடும் நடக்கவா
திரி விக்ரமன் கண்ட இடத்தில் திருவடி வைக்க வேண்டுமா என்று வயிறு பிடிப்பார்கள்–
-தாளால் உலகம் அளந்த அசைவே கொல்–குளிர்ந்து ஆற்றாமை போக்கி– ஸ்ரம ஹரமாய் அபரி ச்சின்னமாய் இருக்கும்–
இவனும் ஸ்ரம ஹரமாய் அபரி ச்சின்னமாயும் -போக்யமுமாய் இருக்கிறான் –
எண்ணில் அடங்காத வடிவும்-கொண்டான்- மந்தரம் அழுந்தாமல் கூர்ம ரூபி–கொந்தளியாமல் இருக்க பருகத் ரூபம்–
தேவதைகளோடும் அசுரர்களோடும் அந்தர்யாமி–வாசுகி பலம் கொடுத்து கொண்டு–வியாபித்து -பல உருவம்–
துர்வாசர் சாபத்தால்-சகல தேவர்களும் சரணம் புக-கடலை கடைந்து கொடுத்தானே-
கொண்ட- கொடுத்தது தன் பேறாக இருக்கை–
தன் கார்யம்–கொண்ட–தேவதைகளுக்கும் தனக்கும் ஆழ்வாருக்கும் அமுதம்–
மூவர்- அமுதில் வரும் பெண் அமுது அவனுக்கு -அமுதில் வரும் பெண் அமுது –ஆழ்வாருக்கு நால் தோள் அமுது-
ஆரா அமுதன்- கடைந்தானே–கொண்டு உகந்த பெம்மான்–

சிந்து கன்யா பதே –பெரிய பிராட்டி நாதன்–ப்ருகு மகரிஷி புதல்வி-மாமான் மகள்–திரு மழிசை–ப்ருகு மகரிஷி குமரர் திரு மழிசை-
அதனால் ஆண்டாள் மாமான் மகளே என்கிறாள்–தன் பேறாக கொண்டான்- அமலன் விமலன் நிமலன் நின்மலன்-போல–
உதாரன் வள்ளல் தன்மை–ஞானி ஆஸ்ர்யத்தி உதாரர்கள்–கீதை- கை ஏந்தியதால் தானே இந்த பேரை நான் பெற்றேன்–
மூவரும் அபிமதம் பெற்றார்கள்–திரு நாபி கமலத்தில் அடி இட்டு  வைத்து திரு மார்பில் ஏறி அமர்ந்தாள்–
தன் அபிமதம் பெற்றால் தானே பிறர் அபிமதம் கொடுக்க முடியும் –அதனால் அமர்ந்தாள் —
அவன் கடாஷம் அடியாக தான் இவள் கடாஷம் என்று –பெருமாள் திரு முகம் கடாஷம் பெற்று திரு வடிக்கு சீதை பிராட்டி அருளியது போல–
இவ் இடத்தில் பட்டர்-நஞ்சீயர் -பெண்கள் கோஷ்டியில் பெண்களுக்கு வெட்கம் இருக்காதே என்றார்–
பர்த்து சம்ச்லேஷத்தில் இழிந்தாள்-மணி வல்லி பேச்சு வந்தேறி இல்லை–
பெண்ணான பேச்சு ஜன்ம சித்தம் தானே -சகல தேவரும் ஈஸ்வ ரோஹாம் -போஹி-என்று சொன்னாலும் –
இம் மிதுனத்துக்கு சேஷம் என்று இருப்பார்களே–அதுவும் ஒரு காலமே–நென்னலே வாய் நேரந்தான் மணி வண்ணன் வாய் நேரந்தான்

எங்கள் காலில் கண்ணன் விழுந்த காலம் அன்று -இன்று வாசல் காப்பான் உன் காலில் விழுந்து இருக்கிறோமே–
பிரயோஜனாந்தர பரர் களுக்கும் முகம் காட்டுகிறான் –மேன்மையும் நீர்மையும் போக்யத்வமும் -மூன்றும் -பிரகாசித்த காலம் அது–
முப்புரி ஊட்டிய திவ்ய தேசம்-திரு நஷத்ரம்-ஸ்ரவணம் விஷ்ணு ஐப்பசி ஓணம் லோகாச்சர்யர் வேதாந்த தேசிகன்–
சகலரும் சரண் அடைந்து -மேன்மை–துர் மாநிகளுக்கும் கார்யம் செய்து நீர்மை காட்டினான்-
பிராட்டி கூட  சேர்த்தியால்  போக்யதை  பிரகாசித்தது –வளை சங்கு-
சர்வ உசந்தவர்கள் – சத்வ குணம்-வெளுப்பு–நான்கு தோள் அமுது–கருத யுகம்-கடல் அமுது கொண்ட காலம்-
ஸ்வேத வர்ணன்-பாலின் நீர்மை முதல் யுகம்–திரு மழிசை —
திகழ்ந்தான் என்னும்–தன்னை அழிய மாறி முகம் கொடுத்து -இவன் ஒளி விடுகிறான்-திகழ்ந்தான்–
கொடுக்க பெற்றோமே என்று அவர்கள் உஜ்வலர் ஆகாமல்-இவன்-என் கண் பாசம் வைத்த பரம் சுடர் ஜோதிக்கே–
தனக்கு கொடுத்து கொண்டால் போல –பெருமானை–ஆஸ்ரிதர் -கேட்ட உருவம் எல்லாம் கொண்டவன்-
நான்கு மட்டும் இல்லை–இதில் நான்கு சொன்னேன்–வரை அறைக்கு உட் படுத்த முடியாது
ஊற்றம் உடையாய்-வேதத்தால் சொல்ல படுபவன் உடனே பெரியாய்- அதுவும் எப்படிப் பட்டவன் என்று அறிய முடியாது என்கிறாள் ஆண்டாள் —
பன்னலார்  பயிலும் பரனே –வடிவும் அசந்கேதம் -சதுர் யுகங்களுக்கும் எண்ணிக்கை இல்லை—
துவாபர யுகம்–ரஜஸ் தமஸ் மிஸ்ரர் ஆக இருப்பதால் சிகப்பும் நீலமும் – கருப்பும் சேர்த்து -திகழ்ந்தான் என்னும் -இதை சொன்னார் —
பாசியில்-பச்சை நீலம்- பசும் -பெருமானைகரு நீல வண்ணன் தன்னை-கலி யுகம்- தன் பக்கல் யாரும் கேட்காமல் –
தமோ குணம் ஆசை அற்று -மயக்கம் அஞ்ஞானம் -இயற்க்கை வண்ணம் கரு நீல வண்ணம் கொண்டு  சேவை சாதிக்கிறான்

பாஷண்டிகளால் கலி யுகம்-முற்றி–பராசரர் இக் காலம்- மைத்ரேயர் நீ ஒருவன் என்று பிரத்யட்ஷமாக தெரிந்து சொல்கிறார்–
கரு-  வர்ண சாமான்யத்துக்கும் -நீல வர்ணம்-
ஆறு எனக்கு நின் பாதமே சரண் ஆறு சரண்-இரண்டும் உபாயம்–உபாயம் என்னது காட்டி கொடுக்கும் காலத்தில் /
அது போல வர்ணம் காட்டி கொடுக்கும் பொழுது நீலம்–ஒரு வடிவில் ஒரு உரு என்று  உணரல் ஆகா — 
சோதி -நிறம் மட்டும் இன்றி வடிவத்திலும் அழிய மாறுகிறான்–சர்வ யோநிகளிலும் வந்து அவதரிக்கிறான்
சுர நர -என் நின்ற யோனியுமாய் பிறந்தாய்–என்ன வர்ணம் என்ன வடிவு சொல்ல முடியாது
யுவா குமாரா காமனை பயந்த காளை சொல்லலாமே–கருப்பு ஸ்வாபம்–அளவு படுத்த முடியாது —
தனஞ்சய  பிரஜை- குழந்தை  ஆக பிறந்தானே -செஷ்டிதங்கள் பல செய்தானே –வரை அறுக்க ஒண்ணாது

பரி சேதிக்க முடியாது –ஒவ் ஒரு பருவத்திலும் அதுவே ஸ்வாபாபிகம் மற்றவை வந்தேறி போல-
பாசி தூர்த்த –மான மிலா பன்றி- உபமானமில்லாத பன்றி–எல்லா வற்றிலும் மெய்ப்பாடு கொண்டவன் —
அடியவர் ஆசைக்கு உட் பட்டு எல்லா வடிவும் கொண்டு–அவன் திவ்ய ஆயுதங்கள் திவ்ய ஆபரணங்கள் எல்லாம் அடியவர்க்கு-உணரலாகா 
வாயால் பேச முடியாது என்று மட்டும் இல்லை -நெஞ்சாலும் நினைக்க முடியாது —
ஊழி தோர் ஊழி நின்று ஏற்றல் அல்லால்- கால தத்வம் உள்ளது அளவும் ஏற்றுவதே கடமை-
போது எல்லாம் போது கொண்டு உன் பொன் அடி ஏற்ற மாட்டேன்–எல்லா பொழுதிலும் இல்லை–
ஒரு ஷணமும் பண்ண வில்லை–தமக்கு காட்டிய வடிவை -விமுகராய் இருந்தேன்-தன் ருசியாலே ஸ்வாபாகிக இயற்க்கை வடிவு-
கால மேக ஸ்யாமளன்- கரு வடிவில்- செம் கண்-வாத்சல்யம் குறிக்கும்-
திரு மேனியை குளிர வைத்து கார் மேனி செம்கண் கதிர் மதியம் போல் முகத்தான்–
உள் வாயில் இருந்த வாத்சல்யம்  கண் வெளியில் வந்தது–ஸ்ரீ யபதி போல கரு மேனியும் செம்கண்ணும்–
கப்யாசம் புண்டரீகாட்ஷம்–நிரூபிக்கும்- கட்டுரையே -நிர்கேதுக பகவத் பிரசாதித்தால் போல —
நான் கண்டது போல் யார் ஒருவர் பேச முடியும் காண முடியும் —
தத்துவம் அன்று தகவு அன்று-போல அன்று இரண்டு பக்கமும் ஸ்வரூபம் ஸ்வாபம் இரண்டுக்கும் அன்று –
இங்கு யார் ஒருவர் -இரண்டு பக்கமும் சேர்த்து – அதவா –பேசி பேசியே போவார் காண முடியாது

நீல  தோயச்த  மத்யஸ்தவித்யுத்  -நீலம் உண்ட மின் அன்ன மேனி பெருமான்-திரு விருத்தம் 29-என்று அருளிய நம் ஆழ்வாரும் –
நான் கண்டது போல கண்டது இல்லை–சகஜ பக்தி அவருக்கு –
நானோ பக்தி வைராக்கியம் இன்று வென்றியே வேண்டி நாயினும் அடியேன்- விஷய பிராவண்யம் பகவத் வைமுக்யம் கொண்ட நான்-
அவ்வாறு இவ்வாறாக கண்டது -விரக்தியால் காணாமல் காமத்தால் கண்டேன் –வேதங்களும் கண்டது இல்லை —
சாதகர் போல-மக ரிஷிகள் – இல்லை பிர பன்னர்கள் போல காண வில்லை- சம்சார பய பீதராய் காண வில்லை–
ஆர்த்த பிரபன்னர் இல்லை–கண்ட விஷயம்- ஆழ்ந்து இருந்த என்னை நடுவில் வந்து உய்ய கொண்ட நாதன் நீ ..

பாசியின் பசும்  புறம் போலும் நீர்மை- -நீலமும் சிவப்பும் கலந்தது -ரஜோ தமஸ் குணம் சேர்ந்தவர்களுக்கு —
நெஞ்சினால் நினைப்பவன் எவன் அவன் நீள் கடல் வண்ணன்–எடுத்து கொண்ட வர்ணமே வடிவே ஸ்வாபிககம் போலே தோன்றுகிறான் —
இச்சா ரூபா அபிமத -அநேக வஸ்த்ர நயனம் -விஸ்வ ரூபம் –உணரலாகா —

பிரமன் ஆயர் குழந்தை களையும்  பசு மாடு எல்லாம்  கொண்டு போக
கண்ணனே பிரமவாக சென்று அவனுக்கும் பாடம் புகட்டி-/
பசு மாடுகள் பிள்ளைகள் போல தானும் -ஒரு ஆண்டு காலம் இருந்த விருத்தாந்தம்–பெரு வடிவம் கொண்ட காலம்–

இறந்த குற்றம் எண்ண வல்லனே- அடியார் பண்ணின குற்றங்களை யமனால் நினைக்க கூட முடியாது போல —
விரக்தி பக்தி ஒன்றும் இன்றி கண்டேன் என்கிறார்–நிகர் யாரும் இல்லை–வேதங்களும் மற்ற ஆழ்வாரும் கூட இது போல இல்லை..
விஷய பிரவணராய் திரியும் பொழுதே கண்டேன்– சாதனை பக்தி பண்ணியோ பிரபன்னனன் போலேயோ காண வில்லை–துடிப்பு இன்றியே கண்டேனே

————————————————-

ஸ்ரீ கோயில் கந்தாடை அப்பன் ஸ்வாமிகள் திருவடிகளே சரணம் –
ஸ்ரீ உ . வே . வேளுக்குடி ஸ்வாமிகள் திருவடிகளே சரணம் –
ஸ்ரீ பெரியவாச்சான் பிள்ளை திருவடிகளே சரணம்
ஸ்ரீ திருமங்கை ஆழ்வார் திருவடிகளே சரணம் .
ஸ்ரீ பெரிய பெருமாள் பெரிய பிராட்டியார் ஆண்டாள் ஆழ்வார் எம்பெருமானார் ஜீயர் திருவடிகளே சரணம் –