Archive for January, 2011

திரு எழு கூற்று இருக்கை -1—தனியன்/பிரவேசம்/ -திவ்யார்த்த தீபிகை /—- ஸ்ரீ வேளுக்குடி ஸ்வாமிகள்

January 27, 2011

ஸ்ரீ எம்பெருமானார் அருளி செய்த தனியன்கள்-

வாழி பரகாலன் வாழி கலி கன்றி
வாழி குறையலூர் வாழ் வேந்தன் வாழியரோ
மாயோனை வாள் வலியால் மந்திரம் கொள் மங்கையர்கோன்
தூயோன் சுடர் மான வேல்-

——————————-

சீரார் திரு வெழு கூற்று இருக்கை என்னும் செஞ்சொல்லால்
ஆரா அமுதன் குடந்தை பிரான் தன் அடி இணை கீழ்
ஏரார் மறைப் பொருளை எல்லாம் எடுத்து இவ் உலகு உய்யவே
சோராமல் சொன்ன அருள் மாரி பாதம் துணை நமக்கே

————————————————————————–

சாரங்க வில்லின் அம்சம்

மூன்றாவது பிரபந்தம் / திவ்ய தேசம் அருளி மனசு ஈடு பட-அவன் பிரிவை தாங்காமல் வெளி வந்த பிர பந்தம் /
ஏழு பகுதிகள் ஏழு ஏழாக இருக்கும்  சித்திர கவி /
தேர் போன்ற /முன்பு திரு ஆடி தேர்- சந்நிதி திரும்ப புரட்டாசி கூட ஆகலாம்- வந்து சேரும் அன்றே திரு ஆடிப் பூரம்-
நால் திசை /அம்சிறைய பறவை ஏறி-அழகிய பொருள் நால்வாய -தொங்கும் வாய் மும் மத்தது இரு செவி-
இருமை பெருமை-எண்ணிக்கை சொல்லலாம்/பொருளையும் சொல்லும் / இரண்டையும் சொல்லும்

/தனியன்-ஆழ்வாரை பற்றி நாம் மோட்ஷம் அடைய / எம்பெருமானாரே அருளிய தனியன் –

-வாழி பரகாலன் -பகவானுக்கு விரோதிகள்-அவர்களுக்கு காலன் போன்றவர் இவர் /
ஸ்ரீ பாஷ்ய காரர் அருளி செயலை கொண்டே -சூத்திரங்களை ஒருங்க விடுவார்/
குறையல் பிரான் அடி கீழ்-ராமானுஜர் -விள்ளாத அன்பு உடையவர்-பிரத்யட்ஷமாக சேவிக்கலாம்

/வாழி கலி கன்றி-இல்லை என்று கலியை   ஆக்குவார்-
கலி கன்றி தாசர்-நம்பிள்ளை-கார்த்திகை கார்த்திகை இவரும்/
வாழி குறையலூர் வாள் வேந்தன் -குறுநில மன்னராக இருந்தவர் –
தேவ பெருமாள் சொப்பனம்-மாயோனை -வயலாலி மணவாளன்- ஆழ்வாரை  திருத்திய மாயம்– மந்த்ரம் வழங்கிய மாயம்–
வாள் வலியால் மந்திரம் கொள் /நம் இந்த்ரியங்களை  கொள்ளை கொள்ளும் அழகன்-அவனையே கொண்டாரே-
கலியனோ- மிடுக்கு-வாளுக்கும்  ஆழ்வாருக்கும் திரு பல்லாண்டு அருளுகிறார்//

ஞான சம்பந்தர்-சீர்காழியில்-குறள் பாட சொல்லி- குற்றம்- குறளாகவே குறள் அப்பனை பாடினார்
ஒரு குறளாய் இரு நிலம் அளந்தான் மூன்று தருக என –
ஆலி நாடான்  அடையார் சீயம் கொற்ற வேல் பரகாலன் கலி கன்றி –பலவும் சொல்லிக்  கொள்கிறார் பலன் பாசுரத்தில்-
தூயோன் சுடர் மான வேல்/ஆண்டாளும்-வென்று பகை கெடுக்கும் நின் கையில் வேல் போற்றி /
வேல் முதலா வென்றான் ஊர் /கடி அரங்கத்தில் பள்ளி கொண்டு இருக்கும் மாயோன்-/
தனி வழியே வந்த மாலை வழி பறித்தார் /கை பொருளை நேராக பகவான் இடம் பெற்ற பெருமை/

திரு நறையூர் நம்பி இடம் பஞ்ச சம்ஸ்காரம் பண்ணிக் கொள்கிறார்/
திருக் கண்ண புரம் பெருமாள் இடம் அர்த்தம் கேட்டுக் கொள்கிறார்/
மந்திரம் பற்றி இறே மந்த்ரம் கொண்டார்/நினைப்பவனை காக்கும் மந்த்ரம்/
மந்திரத்தை   மந்திரத்தால் மறவாமல் வாழுதியேல் வாழலாம் மட நெஞ்சமே/
வாடினேன் வாடி –ஓடினேன்-இனி உன்னை சேவிக்க ஓடுவேன்

தூயோன்-வெளியிலும் உள்ளும் தூய்மை ஆத்ம குணம்  சாந்த -சம தம ஆதிகள்/
சம்சாரத்தில் குழிகள் நிறைய /வெளி வேஷம் .உடுத்து களைந்தது -கலத்தது உண்டு-
உள்ளே போக மனசு தடுக்க வெளி வேஷம் வேண்டும்/
சுடர் மான வேல் -தேஜஸ் மயமான வேல்
அணைத்த வேலும் தொழுத கையும்-மடல் உடனே சேவை –
கடல் எடுத்த குறையல் ஆலி–குமுத வல்லி நாச்சியார் உடன் சேவை/
பெரிய மடல் திரு நறையூர் நம்பிக்கு எடுத்தார்/
சிந்தனைக்கு இனியான்-வந்து உனது அடியேன் புகுந்தாய் புகுந்ததன் பின் வணங்கும் என் சிந்தனைக்கு இனியாய்-
இவரே அருளி இருக்கிறார்/கூடவே சேவை/
மங்களா சாசனம் பண்ணும் பொழுது தான் பிரிவார்/கொற்ற வேல்- வெற்றிவேல்- என்று  இதற்கும் பாடுகிறார்

அருள் மாரி – மாரி போல் கொட்டுவார் இன்பம் மாரியே அடியார்க்கு -நம் ஆழ்வார்-இவர் அருள் மாரி/ துணை நமக்கே/

—————————————-

சீரார் திரு வெழு கூற்று இருக்கை என்னும் செஞ்சொல்லால்
ஆரா அமுதன் குடந்தை பிரான் தன் அடி இணை கீழ்
ஏரார் மறைப் பொருளை எல்லாம் எடுத்து இவ் உலகு உய்யவே
சோராமல் சொன்ன அருள் மாரி பாதம் துணை நமக்கே

ஆறு பிர பந்தத்திலும் திருக் குடந்தை ஆரா அமுதனுக்கு மங்களாசாசனம் /
சரணாகதி-மறை பொருளை -சீரிய பொருளை உலகு உய்ய கொடுத்தார்/
அருள் மாரி- வேதாந்தம் நாம் இருக்கும் இடம் வந்து அருளினாரே- மேகம் போல

ஆவணி ரோகினி அஷ்டமி திதி-கண்ணனும் பெரிய வாச்சான் பிள்ளையும்/
வெண் சங்கம் ஏந்திய கண்ணா -நின் தனக்கும் குறிப்பாகில் கற்கலாம் இதன் பொருள்  –
பெரும் புறக் கடல் -பத்தராவி பெருமாள்/-நம் பிள்ளையும் பெரிய வாச்சான் பிள்ளையும் /
இரண்டு வியாக்யானம் இதற்க்கு மட்டும் அருளி இருக்கிறார்/
நம் பிள்ளை ஈட்டில் மூன்று ஸ்ரீயப்பதி பிரவேசம் மூன்று உண்டாம்-புறப்பாடு கோஷ்டியோ கால ஷேப கோஷ்டியோ/
ஈடு சொல்ல புதிசாக பலர் வர அவதாரிகை மூன்று அருளினாராம்/
வேவ் வேற அர்த்தம்-கங்கை பல படி துறை போல/ முதல் இரண்டாம் மூன்றாம் ஸ்ரீய பதி படி/
அது போல புதிசாக வந்த ஸ்ரீ வைஷ்ணவர்களுக்கு மீண்டும் அருளி இருக்கிறார் பெரிய வாச்சான் பிள்ளை/

ஆழ்வார்களை வைத்து பாசுரம் இயற்ற்ற வைக்க -தம் குழந்தையை பட்டினி போட்டு விருந்தாளிகளுக்கு -தொண்டர்க்கு அமுதம்/
சம்சார ஸ்வாப அனுசந்தானத்தாலே-துக்க பட்ட ஆழ்வார்/வாடினேன் வாடி- முதலில் –
திவ்ய தேச அனுபவம் ஆன பின்பு-மாறி மாறி சம்ச்லேஷம் விச்லேஷம்-
குந்தி- துக்கம் கொடு உன்னை நினைக்க என்று கேட்டு கொண்டாளே/
தாயே தந்தை –நோயே  பட்டு ஒழிந்தேன்-ஆழ்வார் – -எல்லாம் அவரே- ஆத்ம பந்து ஒருவனே மற்றவர் ஆபாச பந்து/
பெரிய திரு  மொழி-மாற்றம் உள பதிகம்-ஆற்றம் கரை வாழ் மரம் போல் அஞ்சுகின்றேன்/
பாம்போடு ஒரு கூரையிலே பயின்றால் போல/இரும் பாடு கொள்ளி எறும்பே போல்/–
சம்சார ஸ்வபாவம் அனுசந்தித்து துன்பம் பட்டார்/ பரிகாரமாக அவன் நினைந்து பாடி தொழுது-விதியினால்-வாக்கினால் –

-இனியவாறே குடந்தை மேய குரு மணி திரளை இன்ப பாவினை பச்சை தேனை பைம் பொன்னை அமரர் சென்னி பூவினை/
நெஞ்சாலும் நினைந்தும் வாயாலே பேசியும் மாற்று மருந்தாக –
துன்பம் ஏற்படும் பொழுது நினைக்க ஆரம்பித்து எப் பொழுதும் நினைக்க கற்று கொள்ள வேண்டும்

இங்கனே கிடந்து-வாசனையோடு போக்கி தர வேண்டும் என்று கேட்டார் பெருமாள் இடம்/
உன் அனுபவத்துக்கு விரோதி-/நம்மால் செய்வது இல்லை/
உன்னை ஒழிந்த எல்லா வற்றுக்கும்  நீ தான் பொறுப்பு /நான் என் வழியை பார்ப்பது -இல்லை/
நான் என்று பிரிந்து ஒன்றும் இல்லை உடமை சுவாமி தானே சொத்தை காக்க வேண்டும்/
சொத்து என்று யேற்றுக் கொண்டால் போதும் ரஷிக்க வருவான்/
நான் உன்னை அன்றி இலேன்,நீ என்னை அன்றி இலேன்  –
என்னையும் என் உடமையும் உன் சக்கர பொறியால்  ஒற்றி கொண்டு/
என் நான் செய்கேன் –உன்னால் அல்லால்  யாவராலும் குறை வேண்டேன் //
நானும் ரக்ஷணம்  என்பதும்  என் கையில் இல்லை/சகலதுக்கும் உத்பத்தி ரக்ஷணம் உன் கடமை
ஆபத் சகன் -நீதான் கழித்து அருள வேண்டும்–ஈஸ்வரனை ஒழிந்தவர் ரஷகன் இல்லை/
திரு வடிகளில் விழுந்து சரண் -நின் அடி இணை பணிவன்-ஆரா அமுத பிரான் திருவடிகளில் விழுந்து தம் தசையை வெளி இடுகிறார்/
நம் ஆழ்வாரும் 5-8 திருக் குடந்தை சரண் அடைந்தது போல/

முதலில் கரண களேபர விதுரமாய் -சிருஷ்டி-விளக்குகிறார்-
சூஷ்ம தசை -நாம ரூப விவேகம் அற்று -தமோ பூதமாய்-எங்கும் இருட்டாய்-இருள் தரும் மா ஞாலமாய்-
அந்தம் ஏற்பட்டு ஆழ்ந்த அன்று-அசித் போல இருந்த அன்று-
அர்தித்த -நிரபேஷமாக-ஆச்சார்யர் -சம்பந்தம் உணர்த்துவார்-உன் கடாஷத்தாலே எல்லாம்-
நின்றனரிருந்தினர்- எல்லாம் உன் ஆதீனம் தானே /
உண்டாக்கின நீயே இதுக்கு ஒரு போக்கடி/நான் ஓன்று செய்து அடைவது பொருள் இல்லை உண்டிட்டாய் உண்டு ஒழியாய்/

ஆழி சூழ்ந்த உலகுக்கு நீ தானே ரஷை/
நம் மேல் வினை கடிவான் கை கழலா நேமியான்/
அவன் பார்க்கில் பார்க்கும் இத்தனை/வசிஷ்டர் போல்வரும் உன்னை தெரியாது நீயே கதி என்கிறார்களே/
உன் அறிவுக்கு அப்பால் பட்டது ஒன்றும் இல்லை/
உனக்கோ எல்லாம் தெரியும்/எங்களுக்கு ஒன்றும் இல்லை/ தெரிந்து கொள்ள முடியாது என்று சொல்பவரே தெரிந்து கொள்வது /

குறை ஒன்றும் இல்லா கோவிந்தன்/அறிவு ஒன்றும் இல்லா ஆய் குலம்-
சரீர ஆத்ம போல- ஒழிக்க ஒழியாத நவ வித சம்பந்தம் உண்டே –
இங்கனே இருந்த பின்பு கை பிடித்து-கதறினால்-வருவான் –
எனக்கு இனி கதி -என்னை ஆள் உடைய கோவே -நீ கொடுத்த ஞானம் –
உன்னை தவிர வேறு  கதி இல்லை என்ற ஞானம் தானே
நின் அடி இணை பணிவன்  என்கிறார்/
தீர்த்த தாகம் கொண்டவர்-தண்ணீரை வாரி -வேட்கை மீதூர அனுபவித்தார் திரு குறும் தாண்டகத்தில் /

————————————————————————–

ஒரே பாசுரம் இது /கண்ணி யாக பிரித்து அர்த்தம் பார்ப்போம் /

ஒரு பேர் உந்தி இரு மலர் தவிசில் ஒரு முறை அயனை ஈன்றனை-

-ஸ்ருஷ்ட்டி  பற்றி அருளுகிறார் /-
நீ தானே படைத்தாய்- ரஷிக்கும் பொறுப்பு உண்டே /பெற்ற பாவிக்கு விட போமோ/பிரம்மாவை ஸ்ருஷ்டித்தாயே –
நமக்கும் சேர்த்து சொல்கிறார்/ஜகத்தை ஷிக்கும் பொறுப்பு உன்னது தான் /
அஜன்-அயன்-பிரமன் /தவிசில்- தாமரை இதழ் /அடை மொழி  உந்திக்கும் தவிசுக்கும்

/ஒரு கல்பத்துக்கும் /
இரு-பெருத்து இருக்கிற மலர் /
அத்வீதீயிய காரணம் -அகில காரணாய அத்புத காரணம் -நிஷ் காரணம் -/
ஸ்ருஷ்ட்டி ரக்ஷணம் சம்காரம்-உலகம் யாவையும் தாம்  உளவாக்கலும் நிலை பெயர்தலும்   அழித்தலும்-
நான்முகனை நாராயணன் படைத்தான்-.அந்தர்யாமியாக இருந்து மூன்றையும் அவரே செய்கிறார்//
உபாதான-மண்- நிமித்த-குயவன்- சக  காரி -சக்கரம் போன்ற முக் காரணம் அவன் தானே-
காரண வர்க்கம்-எது எதுவாக மாறுகிறதோ அதுவே அதற்க்கு உபாதான காரணம் /
ப்ரஹ்மமே  மாறி தான்  பிரபஞ்சகம் ஆகிறது – நானே உலகம் ஆகிறேன்- சொல்லி கொள்ளலாம்  —
குயவன் போல உலகம்  உருவாக்க போகிறேன்/–
சக்கரமும் தண்டும் போல அவன் ஞானம் பலம் ஐஸ்வர்யம் வீரம் சக்தி தேஜஸ் குணங்கள் /
சமஷ்ட்டி ஸ்ருஷ்ட்டி- பிரம்மாவை படைப்பது வரை /
அதற்க்கு பின் அவருக்குள் அந்தர் ஆந்த்மாவாக வ்யஷ்ட்டி  ஸ்ருஷ்ட்டி/–
இதற்க்கு – சத்வாரக  ஸ்ருஷ்ட்டி -முன் இட்டு கொண்டு பண்ணுவது –/-
அத்வாரக ஸ்ருஷ்ட்டி  -தானே பண்ணுவது-யாரும் முன் இடாமல் – //
சூஷ்ம ஸ்தூல திசை-இரண்டிலும் பிரமத்துடன் ஒட்டி கொண்டு தான் எல்லாம்

கறந்த பாலுள் நெய்யே போல -அதனால் தான் அத்புத காரணம் என்கிறோம்/
த்யானம் மூலம் தெரிந்து கொள்ளணும்/
பூ சத்தாயாம்- இருப்பு- சத்தை- என்றால் அவன் இருக்கிறான் உள்ளே-/
ச்வேதே கேது -பிராக்ருத பிரளயம்–இதில் நீரே இல்லையே –
எல்லாம் சூஷ்ம  திசையில் பிரமத்துடன் ஒட்டி கொண்டு இருக்கும்–அதற்க்கு தான் மூல பிரகிருதி -என்கிறோம்// 
கடல் சூழ்வது -நைமித்திக பிரளயம்-பிரம்மாவுக்கு பகல் முடிந்தால் நடக்கும்/-
மூல பிரகிருதி மாறி ஸ்ருஷ்ட்டி- மயில் தோகை விரிப்பது போல–தோகை மயிலின் ஒரு பகுதி தானே-
சேதன அசேதனர் கூட எப்பொழுதும் சேர்ந்த இருக்கும் விசிஷ்ட ப்ரஹ்மம்/
பிரளத்தில் கர்மமும் ஜீவாத்மவுடன் ஒட்டி கொண்டு இருக்கும் வாசனை உடன்/
கர்மத்துக்கு தக்க படி ஜன்மம்/பொருள் என்று இவ் உலகம் படைக்கிறான்–வெட்டிக் கொண்டு நாம் போகிறோம்-
பஹுஸ்யாம்-பல படிகளாக ஆக கடவேன்-என்ற சங்கல்பமே ஸ்ருஷ்ட்டி-
மூல பிரகிருதி-மகான் முதல்/அகங்காரம்-சாத்விக ராஜச தாமச மூன்றாக பிரியும்.
சாத்விக அகங்காரம்-பத்து இந்த்ரியங்கள் ஞான கர்ம இந்த்ரியங்கள் மனசு தலைவர் இவற்றுக்கு //
தாமச -பஞ்ச பூதங்கள் ஐந்தும் தன மாத்ரைகள் -சப்தம் ஸ்பர்சம் ரூபம் ரசம் கந்தம் ஆகிய  ஐந்தும் -ஆக மொத்தம் பத்தும்//
ஆகாசம் வாயு அக்னி தண்ணீர் பிர்த்வி-சப்தம் காது ஸ்பர்சம் தோல் ரூபம் கண் ரசம் நாக்கு கந்தம் மூக்கு /
ஆக மொத்தம் 24 தத்வங்கள் அசித்  தத்வங்கள்-25th தத்வம் ஜீவாத்மா //
ராஜச அகங்காரம் வேடிக்கை பார்க்குமாம்/
பஞ்சீகரணம் அடுத்து நடக்கும்/தனி தனியாக இருப்பதை /
ஆகாசம் ஒலி/நீலக் கடல்/தண்ணீருக்கு சுவை தானே /கலப்படம் தான் பஞ்சீகரணம்/
பிர்த்வி இரண்டாக்கி /ஒரு பாதியை நான்கு பங்கு ஆக்கி அடுத்த நாலிலும் கலக்கும்-
இது போல ஒவொன்றையும் செய்யும்/சரீரம் பிராக்ருதம்-/அப்ராக்ருதம்—ஆத்மாவும் பரமாத்மாவும் நித்ய விபூதியும் /மற்ற எல்லாம் பிராக்ருதம்/

அவதாரம் பொழுது அவன் திருமேனியும் அப்ராக்ருதம் தான்/
நாபி கமலத்தில் பிரமன் படைக்க படுகிறான்-சக்தி கொடுத்து மேல் படைக்க/பூவில் நான் முகனை படைத்த /
அயனை படைத்ததோர் எழில் உந்தி/பிறந்து த்யானம் பண்ண-அஞ்ஞானம் அப் பொழுதே ஆரம்பம்-
ச்வாயம்புவ மனு-சனகன் சனத் குமரன் -சப்த ரிஷிகள்–சமஷ்ட்டி-ஒன்றாக /வியஷ்ட்டி-பிரிந்து /
ஆழ்வார் ஆழ்ந்த குணம் புரிந்து படைத்த பயனை தெரிவிக்க பாசுரங்கள் அருளி-உபகாரம் //
ஈசன் வானவர்க்கு ..நீசனேன் நிறை ஒன்றும் இலேன் என் கண் பாசம் வைத்த பரம் சுடர் ஜோதி //
அவன் முயற்சி வீணாக போகாமல் இருக்க தான் /அத்விதீய காரணம் -அவன் தானே/
அதற்க்கு தக்க பரப்பை உடைய நாபி-பெரிய தாமரை ஆசனத்தில் /
ஒரு கால் -பிரம்மா -அவனால் படைக்க பட்டதால் தனி ஜாதி- நாபியில் பிறந்தாரே-கற்ப வாசம் இன்றி-

அஜகன்-அதனால்- நம் போல பிறக்க வில்லை/ ஒரு முறை-உண்டாக்கினாயே-
அந்த அந்த பிரளயத்துக்கு ஒரு பிரம்மா என்பதால் /பிரம்மாக்கள் பலர்/
14 லோகம்-அண்ட கடாகம் இமையோர் வாழ் தனி முட்டை- இதற்க்கு ஒரு பிரம்மா
அது போல பல அண்ட கடாகங்கள் உண்டு/
சப்த  ஆவரணம் 10 மடங்கு அப்பு நெருப்பு வாயு ஆகாசம் அகங்காரம் மகான்
சூழ்ந்து அகன்று  ஆழ்ந்து  உயர்ந்து பெரும் பாழ்//இவை எல்லாம் கால் பங்கு/நித்ய விபூதி மூன்று பங்கு/
அங்கு உள்ள பர ப்ரஹ்மமே சௌலப்யம் காட்டி நம் உடன் பரிமாற வருகிறான்..

படைத்ததே எனக்கு தானே -ரடஷிக்காமல் விடக் கூடாது என்கிறார் ஆழ்வார்/
துடிக்க வைத்து பிர பந்தம் கொடுக்க வைக்கிறான்/
பிரவாகம் போல ஒவ் ஒரு முறையும் பிரம்மாவை படைக்கிறான் /
தவ தாஸ்யன் அடி துகளே வேண்டும் பிரம்மா பதவியும் புல் என்பர் நம் ஆச்சார்யர்கள் // 
எல்லாம் உன் ஆதீனம் /கர்மா தீனமாக / ஆழ்வாருக்கு-நிதியை காட்டி கொடுத்தால் போல/
செப்பேட்டை காட்டி கொடுத்து-திரு மந்த்ரமும் – நிதியைக் காட்டி கொடுப்பது போல,-வைத்த மா நிதி -எடுத்து கொடுத்து –
எல்லை நிலங்களையும் திவ்ய தேசங்களையும் காட்டிக் கொடுத்து-சம்சாரமும் ஸ்ரீ வைகுண்டமும் மறந்தே இருந்தார்/
சம்சாரத்தில் இருகிறீர் கிடீர் என்று அருளிச் செய்து/பண்டையிலும் இரட்டையாய் /
அநிஷ்டம் தொலைய இஷ்டம் கிடைக்க திருவடிகளே என்று திரு குடந்தை ஆரா அமுதன் இடம் சரண் அடைகிறார்/

ஒரு பிரதானமான உந்தி பேர்- முன்பே பெரிய /இவற்றின் ரஷையே உனக்கு தான் பொறுப்பு /
சரணாகதி பண்ண வைப்பதும் நீயே பண்ணலாமே /கர்மம் தொலைக்க வேண்டுமே/
பட்டர் நீயே குண ரத்னா கோசம் எழுதி பட்டர் என்று பேர் போட்டுக்கோ என்றாரே பிராட்டி இடம்/
கண் துடிப்பு முயன்றாலே போதும் /அடைய ஆசை மட்டுமே வேண்டும்/சிருஷ்டியே மோக்ஷத்துக்கு வழி எனபது தான்
பிரயோஜனம் பக்தி செய்து அவனை அடைவதே சிருஷ்டிக்கு பிரயோஜனம்

அவிபக்தமாய் இருந்ததை விபக்தமாய்-தமாசு- இருட்டு-மூல பிரகிருதி- தமஸ் சப்தக்கு பொருள் ஆக்கி /
மகான் அகங்காரம்  தன் மாத்ரைகள் ஆகி -சப்தாதிகள்/ பூதங்கள் ஆக்கி /அண்டங்கள் ஆகி /
முதலில் சதுர முகனாகி-தானே கை தொட்டு-பிரகிருதி வைத்து இது வரை- அசித் -/
பின்பு அவனை அதிஷ்டித்து-பிரமனை  கொண்டு-சித்-/அசித் சித் எல்லாம் ஓன்று தானே-சொத்து தானே/
இல்லாததும் உள்ளதும் அவன் உரு/ராஜ்யமும் நானும் ராமன் சொத்து என்கிறான் பரதன்/
அடிமை தானே இரண்டும்/ஸ்வதந்தர் என்ற எண்ணம் கூடாது

/சீரார் வளை ஒலிப்ப-நப்பின்னையை-உக்கமும் தட்டு ஒளியும் தந்து -விசிறி கண்ணாடி –
உன் மணாளனை இப் பொழுதே நீராட்டு /விசிறி போல கண்ணனும் அவள் வசம் என்கிறாள் ஆண்டாள்/
பார தந்த்ரத்தில் -ஞானம் இருக்கும் பெருமை-அடிமை என்று தெரிந்து கொள்வது தான்/
ரஷித்த இடங்களை மேலே சொல்கிறார் -சீதை கஜேந்த்ரனை இந்த்ரனை ரஷித்தது எல்லாம்-சங்கதி/

ஒரு முறை-  இரு சுடர்–சந்தரன் சூரியன்-மீதினில் இயங்கா –
மேலே இயந்காதாம்-ராவணன் அனுமதி பெற்று தான்-

மும் மதிள் இலங்கை-
ஜலம் மலை காடு-

இரு கால் வளைய-
இரண்டு பக்கமும் வளைந்து –
ஒரு சிலை-
ஒப்பற்ற வில்-ஒன்றிய

ஈர் எயிற்று அழல் வாய் வாளின் அட்டனை-
குரங்கு வந்தது சந்தரன் சூர்யன் வராத இடத்தில்-ராம பிரபாவம் சொன்னார் இத்தால் /
அம்பைத் கொட்டு சுட்டு ஒழித்தான் /
தான் உண்டாக்கிய பயிருக்கு களை பரிப்பானும் தானே ஆய-

ஒரு தடவை /சந்திர -மனசில் இருந்து-/
கிரி துர்க்கம் ஜல துர்க்கம் வன துர்க்கம் -மூன்றும் அரண் –
ஏழு மதிள்களால் அரங்கன் ரஷிக்கப் பட்டு இருக்கிறான் ஆழ்வார் / லங்காம் ராவண பாலிதாம்/
திருவடி வைராக்கியம் மிகுந்தவர் -திருவடி மதித்த  ஐஸ்வர்யம் /
பீஷாச்மின் வாயு பதயே பீஷோ  தேஜோ சூர்யா வாயு அக்னி மிருத்யு இந்த்ரன் அனைவரும் பரன் ஆதீனம்/
நினைத்தவர்க்கு அச்சம் தரும் போல -குழவி கூடு போல அம்மண கூத்து ஆடும் ராஷசர்கள் –
சார்ங்கம் உதைத்த  சர மழை போல-வில்லாண்டான்- அம்புகள் போதும் என்று தடுப்பதே ஆளுகை /
வில் கை வீரன் /வரு குதுரி  பொழிதர கணை ஓன்று ஏவி-தாடகை //
ர சப்தத்துக்கு பயம்-மாரிசன்/ஏழு சப்தங்கள் லோகம் சமுத்ரம் கன்னிகள் ரிஷிகள் அனைவரும் பயம்/
அடியார்கள் திருப்தியாக சேவிகிறார்கள்/
சார்ங்கம் சதாகம் சரணம் பிரபத்யே /

சிலை இலங்கு /கோலார்ந்த நெடு சார்ங்கம் /வில் இருத்து மெல் இயல் தோய்த்தாள் என்னும்/
ஒரு வில்லால் ஓங்கு  முந்நீர் அடைத்து உலகங்கள் உய்ய -தொண்டர் அடி பொடி ஆழ்வார் –
அணை கட்டினதே வில்லால் தானே-
சமுத்திர ராஜன்- கோல் எடுத்தால் தான் ஆடும்–கண்ட இடத்தில் அடியேன்-
சதுர மா மதிள் சூழ் இலங்கை –ஓர் வெம்கனை உய்ய்தவன்/
கலையும் -சிலையும் கனையும் துணையாக -தலை பத்தும்/
எடுத்தது கண்டனர் இற்றது கேட்டனர் //வாள் இயல் அட்டனை-
ராஷசர் இரவு பலம்/ஒருவர் இருவர்  மூவர் என உருவு கரந்து-
ஆனை 1000 தேர் பதினாராயிரம் சேனை காவலர் ஆயிரம் அனல் பரி ஒரு கோடி-கபந்தம் –
இப்படியே ஏழரை நாழிகைகள் ஒலித்தனவாம்/
கிள்ளிக் களைந்தான்-ஆண்டாள் //சரக்கே இல்லை /
பிரம்மா சிருஷ்டி போல அன்றியே-சங்கல்பத்தாலே அங்கு- –
பத்தும் பத்தும் பண்ணிக்  கொண்டு-அம்பால் எதிர்த்து – இங்கு  -சீதை ரஷிக்க-
உண்ணாது  உறங்காது ஒலி  கடலை வூடு அருத்து..பெண் ஆக்கை அளிப்பான் //
மனத்துக்கு இனியான்-ராமன்-/
பெண்ணின் வருத்தம் அறியாத பெருமான்/
பெண் நீர்மை யீடழிக்கும் -கண்ணன்/16108 பெண்களையும்-ஒருத்தியும் ஒரு நிமிஷம் கூட பிரிய வைக்க வில்லையே/
என் விரோதிகளையும் போக்கி சேர்த்து கொள்ள வேண்டும் /

விடும் பொழுது அம்பாய் போகும் பொழுது நெருப்பாய் இருக்கும் / முதல் திரு அந்தாதி-
அடைந்த அருவினை வோடு  அல்லல் நோய் பாவம் முடைந்தனை–மீண்டு ஒழிய வேண்டில் –
நுடங்கு இடை-முன் இலங்கை வைத்தவன் முரல் அழிய-முன் ஒரு நாள்  தம் வில் அம் கை வைத்தான் சரண் /
ஆத்மாவுக்கு இயற்கையில் இல்லாத பாபம்-சம்சாரத்தில் -நெருப்பு போல இரும்பு –
சேர்ந்து இருந்தால் பரம அணுக்கள் சூஷ்ம ரூபத்தால் சங்கரிப்பது போல,
தொட்டாலும் சுடும் அதே சிகப்பு பள பளப்பு போல//
சரீரமே -கூண்டு-அந்த தாக்குதல்-பெருமாளும் அசித்தும் சேர்ந்தவர்களை தனக்கு சமமாக ஆக்குவதில் சாம்யம்/
அஹம் அபிமானம் பண்ணிக் கொண்டு /
நான் ஆண்-ஆள் மாறாட்டம் நானாகிய ஆத்மா இந்த பிறவியில் ஆண் உடலை ஏற்றுக் கொண்டு இருக்கிறேன்/
ஆனால் நான் ஆண்-அச்சிதுக்கு சமமாக ஆக்கிக் கொண்டு இருக்கிறோம்/
உடல் வேற -அக்னி பிண்டம் இரும்பு சேர்க்கை போல/
அவித்யை கர்ம வாசனை ருசியால்/
நிஷித்த அனுஷ்டானம் -சாஸ்திரம் சொல்லாததை பண்ணி/பிரபல விரோதி போக்கினவனை பற்றனும்/

மேகம்- மின்னல் போல ராமன்- வில்/சார்ங்கம் பிடித்த அழகை கண்டே மாய்ந்து போவார்கள்
அழகுக்கு தோற்று/ரம இதி ராமன்-திரு மேனி தூண்ட பெயர் வைத்தார் வசிஷ்டர் /
சிலையினால் இலங்கை வைத்த தேவனே தேவன் ஆவான் /
சீதை-ஜீவாத்மா /பிரகிருதி சரீரம்-ராவணன் /பகவான் உடையது என்ற எண்ணம் போய் நாம் பறித்தோம்-
யான் ஒட்டி என்னுள் இருத்துவன் தான் ஒட்டி வந்து -என் தனி நெஞ்சம் வஞ்சித்து/
நாமும் பற்றினால் நம் இடத்தில் இருந்து நம்மை மீட்டு அவன் பக்கல் இருத்துவார் -அவளுக்கு சாம்யாமாக -/
அவள் முன்னிட்டு பற்றினால் வாழ்ந்து போவோம் /
இல்லாததை உண்டாக்கின உனக்கு /இருக்கிற எனக்கு மோட்ஷம் கொடுக்க கூடாதா /
பிராட்டி விரோதி போக்கினால் போல என் விரோதியை போக்கி அருளவேண்டும்/
வந்து அருள வேண்டும்/வந்த இடத்தில் சேவித்து கொள்வேன்

மூவடி நானிலம் வேண்டி முப்புரி நூலோடு மான் உரி இலங்கு மார்வினன்
இரு பிறப்பு ஒரு மாணாகி ஒரு முறை ஈரடி மூவுலகு அளந்தனை-
தன் சொத்தை மீட்ட கதை—
நானும் உன் சொத்து தானே-
மூவடி-முதலிலே ஒரு சிலை–ஈர்  எயிற்று -சொல்லி-
இதில்-மூ வடி-நானிலம்-
லோகம்-நானிலம்- குறிஞ்சி மருதம் முல்லை  நெய்தல் –
பாலை வறண்ட காலத்தில் இது- சேராது  –
துணை நூல் மார்பில் அந்தணன்–வேதம் படி வாழ வேண்டும்/
மூன்று இளை நூல்/இரு பிறப்பு- துவிஜன்-இரண்டு ஜன்ம- குருகுலம் ஞான ஜன்மம் –
ஈர் அடி மூ உலகு அளந்தனை-
கேட்டது மூன்று அடி- இரண்டால் அளந்தானே-
அம்பாலே சாதிக்காமல் அழகாலே சாதித்ததை இத்தால் சொல்கிறார்//-
ஆலமரம் வித்தாய் அரும் குறளாய்//  /
கோட்டம் கை வமனாய் செய்த கூத்துகள் /
பிரகலாதன்- குலத்து உதித்தாரை கொல்லேன்- தானாவான் வேற /
அந்த புரம் திரை போட்டு/கடாஷம் விழுந்தால் சொத்தைக் கொள்ள முடியாதே-
இறையும் அகலகில்லேன்-திரு மறு பீடமாகக் கொண்டு -திரு மேனி அழகைக் காட்டி -வாமனன் பெயர்க்கு காரணம்-
ஸ்தோதரம் பண்ணத் தெரியாமல் –முதலிலே -மூவடி –
திரும்ப வில்லை- மாவலி- சுருக்கிக் கூப்பிட்டார்–
மண்ணை பிரார்த்தித்த அவதாரம்/பெண்ணை பிரார்த்தித்து இல்லை/
சுக்கிரன் கண்ணை துரும்பால் கிளறிய/
ஓங்கி உலகு அளந்தான்/
சுருக்குவாரை இன்றி -பெருக்குவாரை இன்றி பெருக்கி-தலைகளை தீண்ட-பிராதிக்காமலே –
குழந்தை தாய் அணைத்துக் கொள்வது போல/ பாக்கியம் நன்றி என்று கூட இல்லாமல்/
காள மேகம்- மின்னல் போல மார்பிலே – பூணூல்-புது கருத்து மாறாத பூணல் /
தானே மீண்டும் இது போல அழகாக  அவதாரம் ஆக  முடியாத -சேஷத்வம் மீட்டு கொடுக்க /
வேண்டாதார் தலையில் திருவடி/எனக்கு கூடாதா பிரயோஜனாந்தரர் வேலை பண்ணி எனக்கு-
அநந்ய பிரயோஜனர்/மண்ணை இழந்தான்  அவன்-உன்னையும் என்னையும் இழந்தேன் /
இவருக்கு மகாபலி வள்ளல் பேர் பெற்று போக காரியம் செய்தாயே //
உன்னையே வேண்டி இருக்கிற எனக்கு அருளாயே //
படிக்கு அளவாக நிமிர்ந்த உன் – பாத பங்கயமே  தலைக்கு அணியாய் வேண்டுவேன்//
கதா புன மம மூர்தன அலன் க்ருஷ்யதே

————————————————————————–

வென்றியே வேண்டி வீழ பொருட்கு இரங்கி வேல் கணார் கல்வியே கருதி
நின்றவா நில்லா நெஞ்சினை உடையேன் -என்றும்
சாதேந்தும் மென் முலையார் தடந்தோள் புனர் இன்ப வெள்ளத்து ஆழ்ந்தேன் -என்றும்
தாமே அருளிச் செய்தபடி
விஷய பிரவணராய் திரிந்த இவரை
திருத்திப் பணி கொள்ள திரு உள்ளம் பற்றி
சாஸ்த்ரங்களை காட்டித் திருத்த ஒண்ணாது
நம் அழகைக் காட்டித் திருத்துவோம் என்று எண்ணி
தன் அழகைக் காட்டிக் கொடுக்க-
ஆழ்வார் அதைக் கண்டு ஈடுபட்டு
வேம்பின் புழு வேம்பன்றி ஒண்ணாது அடியேன் நான்
பின்னும் உன் சேவடி அன்றி நயவேன் -என்றும்
அவஹாகிக்க
இந்த அத்யாவசாயம் சம்பந்தம் உணர்ந்து அது அடியாக வேணும் என்று
திருமந்த்ரத்தையும்
சௌசீல்யம் போன்ற திருக் குணங்களையும்
திரு மந்த்ரார்த்ததுக்கு எல்லை நிலமான திவ்ய தேசங்களையும் காட்டிக் கொடுக்க
வாடினேன் வாடி தொடங்கி
உகந்து அருளின நிலங்களே பரம பிராப்யம் என்று அனுபவித்தார்–

திரு நாட்டுக்கு எழுந்து அருளப் பண்ண சம்சாரத்தின் தன்மை அறிவித்து
இவர்க்கு ஜிஹ்சை பிறக்கும்படி அறிவிக்க
அஞ்சி நடுங்கி
மாற்றமுள -என்னும் திரு மொழியில்
இருபாடு எரி கொள்ளியுன் உள் எறும்பே போல் -என்றும்
பாம்போடு ஒரே கூறையிலே பயின்றால் போல் -என்றும்
வெள்ளத்திடைப்பட்ட நரியினம் போலே என்றும்
பல திருஷ்டாந்தம் காட்டி கதறினார்

இப்படிக் கதறி
பணியாய் எனக்கு உய்யும் வகை பரஞ்சோதி -என்றும்
அந்தோ அருளாய் அடியேற்கு இன்னருளே என்றும்
சொல்லி அழுத விடத்தும்
குழந்தை பசி பசி கதறி அழுதாலும்
அஜீரணம் கழிந்து உண்மையான பசி வரும் அளவும் சோறு இடாத தாய் போலே
முற்ற முதிர்ந்த பரம பக்தி பிறக்கும் அளவும் முகம் காட்டுவோம் அல்லோம்
என்று உதாசீனனாய் இருக்க
ஷண காலமும் பிரிவாற்ற முடியாமல்
தாகம் உள்ளவர் நீரைக் குடிப்பதும் விழுந்து முழுகுவதும்
மேலே இறைத்துக் கொள்வதும் போலே
வாயாலே பேசியும்
தலையாலே வணங்கியும்
நெஞ்சாலே நினைத்தும்
தரிக்கப் பார்த்தார் திருக் குறும் தாண்டகத்தில்-

இது மேலும் விஞ்சிய விடாயைப் பிறப்பிக்க -பழைய அபி நிவேசத்தைக் கிளப்பி
பெரிய ஆர்த்தியை உண்டாக்க
நின்னடி இணை பணிவன் வருமிடர் அகல மாற்றோ வினையே –
என்று ஆர்த்தராய் சரணம் புகுகிறார்
இந்த பிரபந்தத்திலே –

ஆசுகவி /மதுர கவி /சித்திர கவி /விஸ்தார கவி -நான்கு வகை
ஆசுகவித்வம் -நிபந்தனை கூடிய பாடல்களை விரைவில் பரவசமாகப் பாடுகை
மதுர கவித்வம் -பலவகை அலங்காரங்கள் போலியா பாடுகை
கலி வெண்பா போன்று விரித்துப் பாடுதல் விஸ்தார கவித்வம்
சித்திர கவித்வம் –
ஏகபாதமும் எழு கூற்று இருக்கையும் காதைக் கரப்பும் கரந்துறைச் செய்யுளும் கூடச் சதுக்கமும் கோமூத்திரியும்
இவை முதலாவான சித்திரக் கவியே
சக்ரபந்தம்
பத்மபந்தம் முராஜ பந்தம்
நாகபந்தம்
ரதபந்தம்–

இது ரதபந்தம் –
மேல் பாகம் -கீழ் பாகம் -ஒவ்வொன்றிலும் ஏழு கூறுகள்-
முதல் கூறு மூன்று அறைகள்
இரண்டாம் கூறு ஐந்து அறைகள்
மூன்றாம் கூறு ஏழு அறைகள்
நான்காம் கூறு ஒன்பது அறைகள்
ஐந்தாம் கூறு பதினோரு அறையும்
ஆறாம் கூறு பதின்மூன்று அறையும்
ஏழாம் கூறும் பதிமூன்று அறையும் –
இப்படி
மேல் பாகத்தில்
தலையில் இருந்தும்
கீழ் பாகத்தில் அடியில் இருந்தும் இந்த க்ரமம் கொள்ளப் பட்டு இருக்கும் –

ஒரு பேருந்தி–இருமலர்த்தவிசில் –ஒரு முறை அயனை ஈன்றனை –

ஒருமுறை -இருசுடர் -மும்மதிள் இலங்கை -இருகால் வளைய -ஒரு சிலை –

ஒன்றிய -ஈர் எயிற்று அழல் வாய் வாளியினட்டனை -மூவடி -நால் நிலம் வேண்டி -முப்புரி நூலோடு மானுரி இலங்கு -இரு பிறப்பு -ஒரு மாணாகி-

ஒரு முறை –ஈரடி –மூவுலகு அளந்தனை -நால்திசை நடுங்க -அஞ்சிறைப் பறவை ஏறி–நால் வாய் –மும்மதத்து –இரு செவி -ஒரு தனி வேழத்து அரந்தையை –

ஒரு நாள்–இரு நீர் மடுவுள் தீர்த்தனை –முத்தீ –நால்மறை –ஐவகை வேள்வி –அறு தொழில் அந்தணர் வணங்க -ஐம் புலனவை அகத்தினுள் செறுத்து -நான்குடன் அடக்கி –முக்குணத்து –இரந்தவை அகற்றி -ஒன்றினில் –

ஒன்றி நின்று ஆங்கு –இரு பிறப்பு அறுப்போர் அறியும் –முக்கண் -நால் தோள் –ஐவாய் அரவோடு –ஆறு பொதி சடையோன் அறிவ –ஏழு உலகு எயிற்றினில் கொண்டனை கூறிய -அறு சுவைப் பயனுமாயினை சுடர் விடும் -ஐம்படை அங்கையுள் அமர்ந்தனை -நால் தோள் -முந்நீர் வண்ணன் -ஈர் அடி -ஒன்றிய மனத்தால் –

ஒரு மதி முகத்து மங்கையர் –இருவரம் மலரான அங்கையில் -முப்பொதும் வருட அறி துயில் -நால் வகை வருணமும் ஆயினை –ஐம் பெரும் பூதமும் நீயே –அறுபத முரலும் கூந்தல் காரணம் –எழிலிடை அடங்கச் செற்றனை -அறுவகைச் சமயமும் அறிவரு நிலையனை -ஐம்பால் ஓதியை ஆகத்திருத்தினை –நான்கு அவையாய் மூர்த்தி — மூன்றாய் -இரு வகைப் பயனாய் –ஒன்றாய் விரிந்து நின்றனை –

ஒரு மதி முகத்து மங்கையர் –இருவரம் மலரான அங்கையில் -முப்பொதும் வருட அறி துயில் -நால் வகை வருணமும் ஆயினை –ஐம் பெரும் பூதமும் நீயே –அறுபத முரலும் கூந்தல் காரணம் –எழிலிடை அடங்கச் செற்றனை -அறுவகைச் சமயமும் அறிவரு நிலையனை -ஐம்பால் ஓதியை ஆகத்திருத்தினை –நான்கு அவையாய் மூர்த்தி — மூன்றாய் -இரு வகைப் பயனாய் –ஒன்றாய் விரிந்து நின்றனை –

ஒன்றி நின்று ஆங்கு –இரு பிறப்பு அறுப்போர் அறியும் –முக்கண் -நால் தோள் –ஐவாய் அரவோடு –ஆறு பொதி சடையோன் அறிவ –ஏழு உலகு எயிற்றினில் கொண்டனை கூறிய -அறு சுவைப் பயனுமாயினை சுடர் விடும் -ஐம்படை அங்கையுள் அமர்ந்தனை -நால் தோள் -முந்நீர் வண்ணன் -ஈர் அடி -ஒன்றிய மனத்தால் –

ஒரு நாள்–இரு நீர் மடுவுள் தீர்த்தனை –முத்தீ –நால்மறை –ஐவகை வேள்வி –அறு தொழில் அந்தணர் வணங்க -ஐம் புலனவை அகத்தினுள் செறுத்து -நான்குடன் அடக்கி –முக்குணத்து –இரந்தவை அகற்றி -ஒன்றினில் –

ஒரு முறை –ஈரடி –மூவுலகு அளந்தனை -நால்திசை நடுங்க -அஞ்சிறைப் பறவை ஏறி–நால் வாய் –மும்மதத்து –இரு செவி -ஒரு தனி வேழத்து அரந்தையை –

ஒன்றிய -ஈர் எயிற்று அழல் வாய் வாளியினட்டனை -மூவடி -நால் நிலம் வேண்டி -முப்புரி நூலோடு மானுரி இலங்கு -இரு பிறப்பு -ஒரு மாணாகி-

ஒருமுறை -இருசுடர் -மும்மதிள் இலங்கை -இருகால் வளைய -ஒரு சிலை –

ஒரு பேருந்தி–இருமலர்த்தவிசில் –ஒரு முறை அயனை ஈன்றனை –

அர்த்த சக்தியால் யாயினும்
சப்த சக்தியால் யாயினும்
நினைப்பூட்டும் சொற்கள் –
இரு மலர் -பெருமைக்கு -சப்த சக்தியால்
இங்கனமே
ஒன்றிய
அஞ்சிறை
நால்வாய்
இருநீர்
ஒன்றி
ஆறு பொதி
துக்கம் உள்ளடங்காமல் வால்மீகி பகவான்
மா நிஷாத பிரதிஷ்டாம் -நான்முகன் பிரசாதத்தால் அருளியது போலே
சாஷாத் எம்பெருமான் பிரசாதத்தால் அருளிய பிரபந்தம் –

திருக் குருகை பெருமாள் கவிராயர் -மாறன் அலங்காரம் என்கிற நூலில் இது போலே
ஒரு நனித் திகிரியின் இரு விசும்பு ஒழுக்கத் தொரு ஞான்று ஒரு பகல் ஓடியா உழப்பில் -என்று தொடங்கி
ஞான பூர்ண சுகோதய நா வீற மான பூடண குருகாபுரி வரோதய —கைம்மாறு அவனீ கைக் கொண்டதுவே –
என்று தலைக் காட்டி அருளுகிறார்

திரு ஞான சம்பந்தர் முதல் திருமுறையில்
ஒருருவாயினை மானான்காரத்தீ ரியல்பாயொரு விண் முதல் பூதலம் -என்று தொடங்கி
நின்னை நினைய வல்லவர் இல்லை நீணிலத்தே -என்று முடித்தார் –

நக்கீரரும் -பதினோராம் திரு முறையில்
ஒருடம்புயீருவாயினை -என்று தொடங்கி
பாதம் சென்னியில் பாவுவன் பணிந்தே -என்றும் முடித்தார்

இந்த பிரபந்தம் 46 அடிகளாலான ஆசிரியப்பா
எல்லா அடிகளிலும் நால் சீராய் நிலைமண்டில ஆசிரியப்பா –

தனியனில் ஆழ்வாரையும்
அவரது திவ்ய ஆயுதமான வேலையும் வாழ்த்தும்
தூயோன் -பல வகை களவுகள் செய்தாலும்
அவை பகவத் பாகவத சமாராத னத்தில் விநியோகப் பட்டமையால் வந்த தூய்மை –

ஒரு பேருந்தி–இருமலர்த்தவிசில் –ஒரு முறை அயனை ஈன்றனை –
இரு-பெருமை
தவிசு -ஆசனம்
உய்ய உலகு படைக்க உந்தியில் தோற்றினாய் நான்முகனை -பெரியாழ்வார்
உத்பத்திக்கு ஹேதுவான நீயே
ரஷணமும் பண்ண வேண்டாவோ -என்கைக்காக
இதை முதலில் அருளிச் செய்கிறார் –

ஒருமுறை -இருசுடர் மீதினில் இலங்கா -மும்மதிள் இலங்கை -இருகால் வளைய -ஒரு சிலை -ஒன்றிய -ஈர் எயிற்று அழல் வாய் வாளியினட்டனை –
படைத்த உலக்குக்கு தீங்கு நேரும் காலத்தில் ரஷிக்கிற படியைச் சொல்லுகிறார் –
இருசுடர் மீதினில் இலங்கா-
சந்திர சூர்யர்கள் அச்சத்தினால் மேலே சஞ்சரிக்க ஒண்ணாததும்-பகலவன் மீதியங்காத இலங்கை -பெரிய திரு மொழி -7-8-7-
மும் மதிள்
நீர் கோட்டை
மலைக் கோட்டை
வனக் கோட்டை –
இருகால் வளைய -ஒரு சிலை-
இரண்டு நுனியும் வளைந்த ஒப்பற்ற கோதண்டம் –
ஒன்றிய -ஈர் எயிற்று அழல் வாய் வாளியினட்டனை –
பொருந்தியதும்-இரண்டு பற்களை கொண்டும் நெருப்பைக் கக்கும் வாயை யுடையதுமான அம்பினால் நீறாக்கினாய் –
ஈர்கின்ற எயிற்றை உடையது -என்றுமாம் -ஈர்த்தல் -கொல்லுதல்  -அடுத்தல் -தஹித்தல் —

மூவடி -நால் நிலம் வேண்டி -முப்புரி நூலோடு மானுரி இலங்கு -இரு பிறப்பு -ஒரு மாணாகி-
நானிலம் -பூமியிலே -முல்லை குறிஞ்சி மருதம் நெய்தல்
காடும் காடு சார்ந்த இட முல்லை
மலையும் மலை சார்ந்த இடம் -குறிஞ்சி
நாடும் நாடு சார்ந்த இடம் மருதம்
கடலும் கடல் சார்ந்த இடமும் -நெய்தல்
நீரும் நிழலும் இல்லாத கொடு நிலம் பாலை -ஒதுக்கப் பட்டது இங்கே

அம்பாலே கார்யம் கொண்டு அருளின அநந்தரம்
அழகாலே கார்யம் கொண்ட படியை அருளிச் செய்கிறார் இதில்
மானுரி -கிருஷணாஜினம்
மான் கொண்ட தோல் மார்பின் மாணியாய் -பெரிய திருமொழி –
இரு பிறப்பு -த்விஜ-த்விஜன்மா –
ஜன்மனா ஜாயதே சூத்திர கர்மணா ஜாயதே த்விஜ –
யோனியில் பிறப்பது ஓன்று வேதம் ஓதுதல் ஓதுவித்தல் போன்ற கருமங்களால் பிறப்பது இரண்டாவது

ஒரு முறை –ஈரடி –மூவுலகு அளந்தனை –
நில உலகு பாதாள உலகும் ஓரடியாலும்
மேல் உலகு ஓர் அடியாலும் அளந்தனை-

——————————————————————–

ஸ்ரீ கந்தாடை அப்பன் ஸ்வாமிகள் திருவடிகளே சரணம்
ஸ்ரீ வேளுக்குடி ஸ்வாமிகள் திருவடிகளே சரணம்
ஸ்ரீ காஞ்சி ஸ்வாமிகள் திருவடிகளே சரணம்
ஸ்ரீ பிள்ளை லோகம் ஜீயர் ஸ்வாமிகள் திருவடிகளே சரணம் –
ஸ்ரீ பெரியவாச்சான் பிள்ளை ஸ்வாமிகள் திருவடிகளே சரணம் –
ஸ்ரீ திருமங்கை ஆழ்வார் திருவடிகளே சரணம்
ஸ்ரீ பெரிய பெருமாள் பெரிய பிராட்டியார் ஆண்டாள் ஆழ்வார் எம்பெருமானார் ஜீயர் திருவடிகளே சரணம்

காட்டழகியசிங்கர் கோயிலின் நிர்மாணம் ..

January 26, 2011

நாள் 26.01.2011

நேரம் காலை 09.00 மணி முதல் 10.00 மணிக்குள்

(கும்ப லக்னம்)

பகைவனான இரண்யனிடம் சீற்றமும்,  தன்னுடைய அன்பு பக்தனான ப்ரஹ்லாதனிடம் அருளும் ஓரே சமயத்தில்காட்டிய சிறப்புடையது ஸ்ரீநரஸிம்ஹ அவதாரமே.

ஸ்ரீரங்கத்தில் அமைந்துள்ள காட்டழகியசிங்கர் கோயிலின் நிர்மாணம் எப்போது என்று அறியமுடியவில்லை.   இங்குள்ள பெருமாளும், திருமகளும் அமர்ந்துள்ள கோலம் அற்புதமானது..!  வந்தவர்களை வாழ்விப்பது..!  எந்தவித இடர்களிலிருந்தும் மீட்பது..! அதற்கு மிக முக்கியமான காரணம் பெருமாளும் தாயாரும் அருள்மிகுந்து இருவருமே அபயமுத்ரையோடு அனுக்ரஹிப்பதுவே..!

அரங்கன் வருவதற்கு முன் முனிவர்கள் பலர் அரங்கனுக்காக தவமிருந்தபோது, யானைகளின் அட்டகாசம் மிகுந்தததாகவும்,  இத்தொல்லையிலிருந்து விடுபட்டு நிம்மதியாக தவமியற்றுவதற்கு ஏதுவாக இந்த பெருமாள் தோன்றியதாகவும் ஒரு செவிவழி செய்தி உண்டு.

இந்த திருக்கோயில் சித்திரைவீதியை நிர்மாணித்த வீரபாண்டியனான, ஜடவர்மன் சுந்தர பாண்டியன் என்கிற கலியுகராமனால்,  கி.பி.1297ல் புநர் நிர்மாணம் செய்யப்பட்டு, திருக்கோயிலைச் சுற்றி கலியுகராமன் சதுர்வேதி மங்கலம் என்னும் வேதம் ஓதும் அந்தணர்கள் குடியிருப்பைத் தோற்றுவித்ததாய் ஒரு கல்வெட்டுச் செய்தி கூறுகின்றது.

தனிக்கோயிலுக்கு உண்டான அனைத்து அமைப்புகளையும் உடைய இந்த கோயிலிலுள்ள உற்சவ விக்ரஹம், ஏதோவொரு கலாபகாலத்தில் (அந்நியர்கள் படையெடுப்பின் போது)  பாதுகாப்புக்கருதி புலம் பெயர்ந்து, அதற்குப்பின் பல நுாறு ஆண்டுகளாக உற்சவ பிம்பங்கள் ஏதும் இல்லாமலே வழிபாடுகள் நடந்து வந்துள்ளது.

இந்தவொரு பெரும் குறையை நிவர்த்திக்க எம்பெருமான் இப்போதுதான் அனுகிரஹித்துள்ளார் – அனுமதித்துள்ளார்.

ஆம்..!  விண்னும் மண்ணும் மகிழும் வண்ணம், சர்வலக்ஷணத்துடன் கூடிய தேஜோமயமான விக்ரஹ பிரதிஷ்டை, நாளது தை மாதம் 12ம் தேதி (26.01.2011)  – சப்தமி திதியில் – சித்திரை நட்சத்திரம் கூடிய சித்தயோக நன்னாளில் காலை 0900 மணி முதல் 10.00 மணிக்குள் – கும்பலக்னத்தில் அவனருளுால் நடைபெறயுள்ளது.

ஸ்ரீ ராமானுஜ நூற்று அந்தாதி -106.இருப்பிடம் வைகுந்தம் /107.இன்புற்ற சீலத்து ராமானுச/108-அம் கயல் பாய் வயல் – ஸ்ரீ வேளுக்குடி ஸ்வாமிகள்..

January 26, 2011

106—-இருப்பிடம் வைகுந்தம்

இருப்பிடம் வைகுந்தம் வேங்கடம் மால் இரும்சோலை என்னும்
பொருப்பிடம் மாயனுக்கு என்பர் நல்லோர் அவை தன்னோடும் வந்து
இருப்பிடம் மாயன் ராமானுசன் மனத் துன்றவன் வந்து
இருப்பிடம் என் தன் இதயத்துள்ளே தனக்கு இன்புறவே

இப்படி இவர் தமக்கு தம் பக்கல் உண்டான அதிமாத்ர ப்ராவன்யத்தை கண்டு ,எம்பெருமானார் இவர் திரு உள்ளத்தை மிகவும் விரும்பி அருள ,அத்தை கண்டு உகந்து அருளி செய்கிறார்

ஸ்வரூப ரூப குண விபூதிகளால் ஆச்சர்ய பூதனான சர்வேச்வரனுக்கு வச்தவ்ய தேசம் ஸ்ரீ வைகுண்டமும் ,வடக்கு திருமலையும் திரு மால் இரும் சோலை என்று பிரசித்தமான திரு மலை ஆகிற ஸ்தலமுமாக —வைகுந்தம் கோவில் கொண்ட -திரு வாய் மொழி 8-6-5/வேங்கடம் கோவில் கொண்டு -பெரிய திரு மொழி 2-1-7-அழகர் தம் கோவில் திரு வாய் மொழி 2-9-3/என்று சொல்லா நிற்பவர்கள் பகவத் தத்தவத்தை சாஷாத் கரித்து இருக்கிற விலஷனர் ஆனவர்கள் ..அப் படி பட்டு இருந்துள்ள சர்வேஸ்வரன் அழகிய பாற்கடலும் பெரிய திருமொழி 5-2-10 என்கிற படியே அந்த ஸ்தலங்கள் தன்னோடு கூட வந்து எழுந்து  அருளி இருக்கிற ஸ்தலம் என் உடைய ஹ்ருதயத்துக்குள்ளே

மாறன் அடி பணிந்து உய்ந்தவன் -ஸ்ரீ ராமானுசம் வாங்கி கொண்டீர்களா- ஆழ்வார் திரு நகரில் -மற்ற இடங்களில் மதுர கவி ஆழ்வார் //முதலி ஆண்டான் ஸ்வாமி திருவடிகள்/திரு நகரி- கலியன்- திருமேனி-குறையால் பிரான் அடி கீழ் விள்ளாத அன்பு உடையவனை-அங்கும் சேவித்து கொள்ளலாம்/அபிமான பங்கமாய்-ஆண்டாள் / அபிமான துங்கன்-பெரி ஆழ்வார் /பெரியவர் திருவடியில் ஒதுங்கினவர் ஸ்வாமி என்றே அருளி இருக்கிறார் அமுதனார்/அஷ்டாதச ரகசியம்  விளைந்த இடம் காட்டு அழகிய சிங்கர் சந்நிதியில் அரங்கேற்றம்/ஸ்வாமி நுழைந்ததும்- பல ராமானுசன் நுழைந்ததும் அன்று -எழல் உற்று மீண்டு இருந்து -போல எழுந்தார்கள் அதனால் இந்த மூன்றும் சாத்து முறை பாசுரங்கள் ஆயின /ஆடி பாடி ராமானுசா என்று இரைஞ்சும் இடமே-வகுத்த இடம்/ பாட்டு கேட்க்கும் இடமும் கூப்பிடு இடமும்  குதித்த இடமும்  ஊட்டும் இடமும் வளைத்த இடங்களும் எல்லாம் வகுத்த இடமே-ஆச்சர்ய  அபிமானமே உத்தாரகம்/ உன்னை ஒழிய மற்று அறியாத வடுக நம்பி நிலை தா -மா முனிகள் /நெஞ்சை கொண்டாடுகிறார் இதில்/அமுதனார் திரு உள்ளத்தில் தானான தமர் உகந்த தான் உகந்த எல்லா திருமேனிகளையும் சேவிக்கலாம்//மூவர் வர-ஸ்வாமி திரு உள்ளத்தில் மூவர் இருக்க/மாயன்-ஸ்ரீ வைகுண்டம்- திருவேங்கடம்- திரு மால் இரும்சோலை-மூன்றும் /அவை தன்னோடும் மாயன் ராமானுசன் -சேஷி சேஷ ராமானுசன்-இருவரும் மாயன்-

நீக்கமற  நிறைந்தவன்- வியாபகன்-போற்குன்றத்தில் சேவை-மாயன்/ஸ்வாமி-அவனால் திருத்த படாத மக்களை திருத்தினார் /திரு மழிசை சொல்லி பை நாக பாம்பு அணையை சுருட்டி/ இங்கு ஸ்வாமி சொல்லாலாமலே -திவ்ய தேசங்களை எல்லாம் எடுத்து கொண்டு -அவை தன்னோடும்-மனத்து வந்தார்கள்/திரு பேர் நகரான்-ஸ்வாமித்வம் காட்டிய இடம்-திருமால் இரும் சோலை- ஆழ்வார் மனம் -பேரென் என்று /அயோத்தியை சித்ர கூடம் ஜடாயு சிறகு அடியில் வாழ ஆசை பட்டான் ராமன்//சத்ய லோகம் அயோதியை ஸ்ரீ ரெங்கம்/மதுரை கோகுலம் த்வாரகை/அது போல இங்கும் அமுதனார்- ஸ்வாமி திரு உள்ளம் புகுந்தது இதற்க்கு தான்/வாராயோ என்று அவை தன்னோடும் –இன்று-/நெஞ்சமே நீள் நகராக -/ஸ்ரீவைகுண்ட விரக்தாய-கல்யாண குணங்கள்-பகல் விளக்கு பட்டு இருக்கும்-ஷமை தப்பே பண்ணாதவர் இடம் காட்ட முடியாது தயா/அமிர்தம் உண்டு கழித்து இருக்கிறார்கள்/ இளம் கோவில் கைவிடேல்/

உச்சி உள்ளே இருத்தும்-பெரியோரை உள்ளத்தில்  வைப்பதே தீ மனம் கெடுக்க வழி /ஆனந்தம் பிரதம ரூபம்- அனந்தன்/ அடுத்து லஷ்மணன்/ பல ராமன்- கைங்கர்யம் இருவரும்- சேஷ சேஷி பாவம் மாறாது/கலி இலே  ஸ்வாமி/ஸ்ரீ வைகுண்டம்-சென்றால் குடையாம்-தானே எல்லா கைங்கர்யம்/ வேங்கடம் சேஷாத்ரி மலையே /அஹோபிலம் நடு ஸ்ரீ/ஆயிரம் பைம் தலைய அனந்தன் ஆடும் இடம்- ஆதிசேஷ மலை திரு மால் இரும் சோலை என்பர்/மாயன்- ஸ்வரூப ரூப குண விபூதிகளால் ஆச்சர்ய பூதன் சர்வேஸ்வரன்/–ஜகத் வியாபார வர்ஜம்- நிறைய சிரமம் திரு மந்த்ரத்தில் பிறந்து துவயத்தில் வளர்ந்து -இருப்பதே உத்தேசம்/வேர்த பொது குளித்து பசித்த பொழுது சாப்பிட்டு  -பட்டர்  திருவடிகளில் இருந்தால் மோட்ஷம் கிட்டாதோ-அனந்தாழ்வான்-நஞ்சீயர்/திருநாமத்துக்கு தனி வைபவம்/திரு மால் இரும் சோலை என்ன நெஞ்சில் புகுந்தான்- ஆழ்வார் திரு வேங்கடம் இல்லாத சீர்/மால் வாழும் குன்றம்-பரிபாடல் உண்டு/விகுண்டர்- குண்ட-தடை/தடை இல்லாத ஞானம் நலம் இல்லாத நாடு என்பதால்-ஸ்ரீ வைகுண்டம் இருந்து திரு மலை வழியாக  /வடக்கு வாசல் வழியாக புகுந்து ஸ்ரீ ரெங்கத்தில் சயனித்தான் /சம்சாரம் கிழங்கு எடுத்தால் அல்லது கிளம்ப மாட்டேன் என்று சயனித்து கொண்டு இருக்கிறான்

தென்னல் உயர் பொற்பும் வட வேங்கடமும்/விண்ணவர் கோன் விரையார் பொழில் வேங்கடவன்/மால் இரும் சோலைஎன்பர்  /நல்லோர்-ஆழ்வார்கள் /அனந்யார்க்க சரணர்களுக்கு-நித்யர் மட்டும் கைங்கர்யம்  /காடும் வானரமும்-அனைவரும் கைங்கர்யம்-சௌலப்யம்- பொது அறிந்து வானரங்கள்  பூம் சுனை புக்கு-முதலை இங்கு -புல் பூண்டு கூட அடிமை செய்ய தான் இங்கு  -சுமந்து -விஷ்வக் சேனரும்   குரங்கும் //மலையத்வஜ பாண்டியன் விமுகன்- கூப்பிட்டு சேவை சாதித்தார் –

வனகிரீச்வரன்-குழல் அழகர் கொப்பூழில் எழில் அழகர் –என் அரங்கத்து இன் அமுதர் / 2-10கிளர் ஒளி இளமை கெடுவதன் முன்னம் வளர் ஒளி மாயோன் மருவிய கோவில்/ஸ்ரீ வைகுண்டம் ஆசை பட்டார் ஆழ்வார் /கீழ் உரைத்த பேறு- தனக்கே ஆக எனை கொள்ளும் ஈதே -2-9 கேட்டார்- கைங்கர்யம் பண்ண /பிராப்யம் நிஷ்கரித்தார்/அழ ஆரம்பித்தார் -௧௦௦௦ பாசுரம் பாட வேண்டுமே இருக்கிற இடத்தில் ஞாலதூடே பார்த்து திரு மால் இரும் சோலை வர சொன்னார் கைங்கர்யம் பண்ண இருள் தரும் மா ஞாலம் -ஆழ்வார் சொல்ல- அங்கு நித்யர் அங்கும் அனுபவிக்க முடியவில்லை என்று தான் /பிராப்யத்தை /கால கழிவு செய்யேல் என்றார்- கொடுத்தார் ஆழ்வாருக்கு/அழகிய பாற் கடலோடு ..-பரவி கின்றான்/பரம பிராப்யம் ஸ்வாமி திரு உள்ளம்/ உகந்து அருளிய திவ்ய தேசங்கள் -எல்லாம் பிராப்யம்-பிரயோஜனம் ஸ்வாமி திரு உள்ளம் அடைய /தபஸ் பண்ணுகிறானாம் எல்லா இடங்களிலும் ஸ்வாமி உள்ளம் போக/அறியாதன அறிவித்த அத்தா-க்ருத்க்ஜன் -அதனால் தான் அவை தன்னோடும் வந்து இருந்தானாம் /திரு கடித்தானமும் என் உடை சிந்தையும்- ஆழ்வார் சாத்தியம்-சாதனம்-க்ருதக்ஜா கந்தம் /இன்று-அவர் வந்து தமக்கு இன்புற -இன்பமாக உகந்துஅருள அமுதனார் இதயத்துக்குள்ளே

/நீதி வானவர் சேஷத்வம் தெரிந்தவர்கள் வாழும் ஸ்ரீ வைகுண்டம்-நலம் அந்தம் இல்லாத நாடு/நித்ய சங்கல்பம் நடக்கும் இடம்/தர்ம பூத ஞானம் மாயையால்-பிரக்ருதியால்-மறைக்காத இடம் /மித்யை பொய் இல்லை/தெளி விசும்பு திரு நாடு/பரம் சென்று சேர் திருவேங்கடம்/கண்ணாவான் -ரஷகன்-விண் ணோர்க்கும்    மண்ணோர்க்கும்

வராக ஷேத்ரம் தான் அது-சென்று சேர்-இருவருக்கும் பால் கொடுக்க நித்ய சூரிகளுக்கும் நித்ய சம்சாரிகளுக்கும்/ மால் இரும் சோலை என்னும் பொருப்பிடம்-திரு நாம வைபவம்  தோன்ற- நன்மை என்று பெயர் இடலாம் படி -மடி மாங்காய் இட்டு-ஓன்று பத்தாக்கி நடாத்தி கொண்டு போகும்-/புயல் மழை /திரு மால் இரும் சோலை -தொடர் மொழி-இரும் குன்றம் நாமதன்மை -பரி பாடல்-சிலம்பாறு அணிந்த- நூபுர கங்கை -புயல் மழை வண்ணர் புகுந்து உறை கோவில்-பயன் அல்ல செய்து பயன் அல்ல நெஞ்சே-பரத்வம் விபவம் செவிக்காதே-மேகம்-பொய் வர்ஷிக்கும்/ நின்றே கொட்டும் மேகம் அழகர் /மயல் மிகும் -அவனுக்கும் நமக்கும் பைத்தியம் பிடிக்கும் -த்யாஜ்ய தேக வியாமோகம்-கேசவா என்ன கெடும் இடர் ஆயின எல்லாம் கெடும் என்றார்-வான் ஏற வழி தந்த  வாட்டாற்றான் -நெஞ்சே நரகத்தை நகு/வஞ்ச கள்வன் மா மாயன் நெஞ்சையும் உள் கலந்து தானே ஆய நின்றான் அழகர்/திரு மேனி -உன் மாமாயை மங்க ஒட்டு-தன்னை கண்டால் பாம்பை கண்டால் போல இருக்கும் சரீரம்/பாம்போடு ஒரு கூரையில் வர்தித்தது போல இருக்கிறோம்/மயல் மிகு பொழில்  சூழ் மால் இரும் சோலை/

பின்னை கொல் நிலா மா மகள் கொல் திரு  மகள் கொல் பிறந்திட்டாள்// வேர் மண் பற்று கழியாது  போல ஞானியை திரு மேனியோடு ஆதரிக்கும் /கீழ் உரைத்த பேறு கிடைக்க -/மாயன்- பொருந்தாததை பொருந்த வைத்தவன்-எவர்க்கும் சிந்தைக்கு  கோசரம் அல்லன்–அவன் இங்கே வர்திகிரானே/சுத்தமான பக்தியாலே கிட்ட முடியும்/ஜகத் காரணம் சங்கல்ப்பதாலே பண்ணும் மாயன்/தான் ஓர் உருவே தனி வித்தாய்/நல்லோர் சொல்வார்கள்-

ஆதி ஆனந்தம் அற்புதமாய -பர அவர விவேகம் தெரிந்தவர்கள்/வைகுண்டே பரே லோக -ஜகத் பதி- பாகவத சக- லிங்க புராண ஸ்லோகம்/நடுவாக வீற்று இருக்கும் நாயகன் /நல்லோர்- தத்வ ஞானிகள் / ஆழ்வார்கள்/சீராரும் மால் இரும் சோலை என்னும்/அயர்வறும் அமரர்கள் அதிபதி/திரு மால் இரும் சோலை திரு பாற்கடலே என்றும் தென் நல்  அருவி மணி ஒண் முத்து அலைக்கும் என்றும் /விண் தாய் சிகரத்து திரு வேங்கடம்/ வேங்கடத்து மாயன் என்னும்/ வெற்பு என்னும் இரும் சோலை வேங்கடம்//அவை தன்னோடும் -ஸ்வாமி நெஞ்சம் நீள் நகரமாக இருந்ததால்/எதிராஜரே எம்பெருமானார் சத்யம் கூரத் ஆழ்வான்/அருளால பெருமாள் எம்பெருமானார் தம் மடத்தை இடித்தார்/ வந்து- திரு கமல பாதம் வந்து/ வந்து அருளி என் நெஞ்சம் இடம் கொண்டான்- பரகத ச்வீகாரம்/பெருகைக்கும்  ஜகத் ரஷகத்துக்கும் திவ்ய தேசம்/வைகுண்டம் வேங்கடம் ஸ்வாமிக்கும் ப்ரீதி விஷயம் தானே/ சேஷ மாயன் சுவையன் திருவின் மணாளன்-ரசிக தன்மை கத்துண்டு/தாரகன்- ஸ்வாமி ஞானி ஆத்மை மே  மதம்/என்னது உன்னதாவி  உன்னது என்னதாவி / மாயனான கண்ணனை தாங்கும் மாயன் ஸ்வாமி /மண் மிசையோனிகள்- நண்ணரும் ஞானம் தலை கொண்டு நாரணர்க்கு ஆள் ஆக்கின மாயம்/அண்ணல் இராமானுசன் தோன்றிய அப் பொழுதே -ஆனதே- மாயம்/அனாயாசனே திருத்தினாரே/

இன்று அந்தரங்கராக கை கொண்டு-..இனி தம் உள்ளத்துக்கும் ஸ்வாமி உள்ளத்துக்கும் வாசி-பக்தி ரசம் நிரம்பி நிஸ் சலமாய் ஸ்வாமி திரு உள்ளம் விஷயம் ஒன்றிலும் தீண்டாமல்/ உலர்ந்து நில்லவா நில்லாத நெஞ்சு விஷய சஞ்சீவ- தனக்கு இன்புறவே வந்தார்-இதற்க்கு என்றே காத்து இருந்தார்-நிரவதிக ப்ரீதி உடன் வந்தாராம்/அவராக ஆசை பட்டு -தன் ஆனந்தத்துக்கு-நான் பிரார்த்திக்காமல்- காமுகன் காதலி உடம்பின் அழுக்கை விரும்புமா போல -/ பாசி தூரத்து கிடந்த பாற் மகள்க்கு –மான மிலா பன்றியாம்-/பகவான் விட ஸ்வாமி ஏற்றம்/ ஸ்வாமி மனசுக்கு வந்தது விட அமுதனாருள்ளதுக்கு வந்தது உசந்தது-எங்கும் பக்க நோக்கு அறியாமல் /பொலிந்த நின்ற பிரான் ஆழ்வாரை நாவில் உளானே உச்சி உள்ளே வந்தாரே திரு முடி சேவை இன்றும் உண்டு /போக இடம் இல்லை என்று ஸ்தாவர பிரதிஷ்ட்டையாக இருந்தார்  இனி பேரென் என்று நெஞ்சுக்குள் இருந்தார்/

107–இன்புற்ற சீலத்து ராமானுச

இன்புற்ற சீலத்து ராமானுச என்றும் எவ் இடத்தும்
என்புற்ற நோய் உடல் தோறும் பிறந்து இறந்து எண்ணரிய
துன்புற்று வீயினும் சொல்லுவது ஓன்று உண்டு உன் தொண்டர்கட்கே
அன்புற்று இருக்கும் படி என்னை ஆக்கி அங்கு ஆட் படுத்தே

ஷட் பாவ விகாரம்/அஸ்தி பிறக்கிறது மாறுதல் வளர்ந்து தேய்ந்து  முடிதல்/சம்சார சேற்றில் அழுந்தி சுக துக்கம் ஆத்மா அனுபவிக்கிறது/அநிஷ்டம் இஷ்டம் மாறும் எடுத்து கொண்ட சரீரம் படி/ஏழு  அவஸ்தை –கற்ப ஜன்ம பால்யம் யௌவனம்…மூப்பு மரண நரகம் -ஏழு எருதுகள் கொம்பு தான் இரட்டை கர்ம ஒவ் ஒன்றிலும்-முறித்தால்- நப் பின்னை திரு கல்யாணம் போல ஜீவாத்மாவை கொள்கிறான் /  /தலை குப்புற சம்சாரத்தில் விழுகிறான்ஞானம் தொலைத்து சடம் வாயு மூடி கொண்டு/கரு விருத்த குழி நீத்த பின்- ஒரு குழி விட்டு வேறு குழி விழுகிறோம்/அடியார்க்கு என்னை ஆட் படுத்தாய்-தொண்டர் அடி பொடி ஆழ்வார் கேட்டதற்கு திரு பாண் ஆழ்வாருக்கு அடியார்க்கு என்னை ஆட் படுத்த விமலன்-ஒருவர் தானே ஆழ்வார்கள் /அது போல ஸ்வாமி அடியார்கள் இடம் ஆட படுத்த வேண்டுகிறார்-பிரகலாதனும் வரம் கேட்காத வரம் கொள்வான் அன்று -குற்றேவல் கொள்ள வேண்டும்/என்பிலாத இழி பிறவி எய்தினாலும் நின் கண் அன்பு மாறாமல் வேண்டும் என்றான்/

எறும்பி  அப்பா  வரவர முனி சம்பந்திகளின் சம்பந்தம் வேண்டும் என்றார் /ஆழ்வாரும் அடியார் அடியார்-ஏழு தடவை பின் அடியவன் /கல்லார் -குறையால் பிரான் அடி கீழ் இரண்டாம் பாசுரம்/ இன்புற்ற சீலத்து இராமனுசன்//மிக்க சீலம் அல்லால் அங்கும் சொல்லி /ஆண்டாலும் அடி பாடி ஆரம்பித்து அடியே போற்றி முடித்தாள்/அடி விடாத சப்ராதயம் /ஆக்கு அங்கு ஆட படுத்து /கைங்கர்யமும் பண்ண வை என்கிறார் இரண்டும்/மனசாலும் காக்க வியாபாரமும் /எம்பெருமானார் உடைய திரு முகத்தை பார்த்து விண்ணப்பம் செய்கிறார் /அடியேன் செய்யும் விண்ணப்பமே -ஆரம்பத்தில் ஆழ்வார் சொல்ல இறுதியில் முகில் வண்ணன் அடி சேர்த்து கொண்டான் எல்லா பிர பந்தங்களும் பெற்று கொண்டு / இங்கு ஸ்வாமி இடம் சொன்னதும் முடித்து கொடுத்தார் /சீலம் ராமனுக்கு பட்டர்-இன்புட்ட்ற சீலம்- ஆனந்தத்துடன் /வன்னானுக்கும் செருப்பு தைகிரவனுக்கும் தயிர் விர்கிறவள் ஊமை- பிரசித்தம் -அமுதனார் தன உள்ளம் வந்ததையே சீலம் என்கிறார் /இதயத்தின் உள்ளே வந்தது/ இன்பம்- புகுந்து ஆனந்தம் அடைந்தார் .இது கிடைக்க பெற்றதே என்று மகிழ்ந்தாராம் /வேங்கடம் வந்து அவன் மகிழ்ந்தது போல /பெறா பேறாக நினைந்து கொண்டாராம் -ஆனந்த நிர்பரராய் இருக்கிற ஸ்வாமி /தோஷ போக்யத்வம் -வாமனன் சீலன் இராமனுசன் /சீலம் இருப்பதால் தான்-இன்புற்ற சீலத்து ராமாநுச  சொல்லுவது ஓன்று உண்டு/ அம்பரமே தண்ணீரே சோறே சொலி ஆண்டாள் கண்ணனை கேட்டாளே/சொல்வது ஓன்று உண்டு சொல்லி உடனே சொன்னார்/ ஆண்டாள்-யாம் வந்த காரியம் ஆராய்ந்து அருள் -அசமயத்தில் சொல்லும் அசடு அல்லள்-பரதன் போல சிஷ்யன் தாசன் ஏதாவது வைத்து கொள் திரும்பி வா என்றான் /கைங்கர்ய பிரார்த்தனை சரணா கதி பண்ணிய பின்பு தானே கறவை கள்   பாசுரத்தில்/ எல்லீரும் மோட்ஷம் பெற்றால் வீடில் இடம் இல்லை பல நீ காட்டி படுப்பான்-பிரதி பர்வத்தில் அவனை பரி பக்குவமாக ஆக்கி பின்பு தான் காரியம் /இரந்து உரைப்பது ஓன்று உண்டு/ஐயார் கண்டம் அடைக்கிலும் நின் கழல் எய்யாது ஏத்த –திரு வாய் மொழி-2-9-3 என்னுமா போல ,கபம் அடைத்தாலும் -வாதம் பித்தம் கபம் மூன்றும் சேர்ந்து -என்புற்ற  நோய்-உடல் -வியாதிகளுக்கு பாஜனமான சரீரங்கள் தோறும்- தேவ திர்யக்  ஜங்கம யோனிகள் தோறும் -ஜனிப்பதும் மரிப்பதுமாய் ,அசந்கேயமாய் துக்கங்களை அனுபவித்து முடியிலும் ,சர்வ காலத்திலும் சர்வ தேசத்திலும்,,தேவரீருக்கு அனந்யார்கராய் இருக்கும் அவர்களுக்கே /ஏ காரம்-/மாம் ஏக -தானும் பிறரும் ஆன நிலையை குலைத்தான்-சர்வ தரமான்-அவனே உபாயம்- /தானும் இவனும் ஆன நிலையை குலைத்தான் இங்கு-இங்கு ஒருவனையே–செய்தது நான் என்று ச்வீகாரத்தில் உபாய புத்தி கூடாது நான் பற்று வித்து கொண்டேன்-என்கிறான்/உள்ளுக்குள் இருக்கும் விரோதி இதில் தவிர்கிறான்/தனக்கே ஆக எனை கொள்ளும் ஈதே /இங்கு பிராப்யத்துக்கு -உனக்கே ஆட் செய்ய /

அன்பன் -அனைவருக்கும் அவன்/ ஸ்ரீவைஷ்ணவர்களுக்கு அன்பன் ஆழ்வார்/ மதுரகவி ஆழ்வார் ஆழ்வாருக்கு/கடல் சூழ்ந்த மண் உலகம் வாழ என்கிறோம்  /அன்பு உற்று -அவ்விவசார பக்தி -அடிமை ஆகும்பண்ணும்படி ஞானம் கொடுத்து -இன்பு-சுகம் /

அநந்த கிலேச பாஜனம்-சரீரம்

நித்ய பிரளம்-நாம் மரிப்பது /நைமித்திக  பிரளயம்-மூன்று லோகம் முடிவதால் /பிராக்ருத பிரளயம்/அதியந்திக்க பிரளயம்-நாம் முக்தர் ஆவது//கிரய விக்ரயம் -அசித் போல பாரதந்த்ர்யம்-அடிமை கொள்வது /எம் தம்மை விற்கவும் பெறுவார்களே- கேசவன் வாங்கலையோ/கண்ணன் வாங்கலையோ/ /செல்ல பிள்ளைக்கு பிதா-அப்பனுக்கு சங்கு  ஆழி அளித்து -சங்கு அடையாளம் திருந்த கண்டேன்-ஆழ்வார் /திரு குருங்குடி நம்பிக்கி ஸ்ரீ பாஷ்யம் அளித்தும்-வட்ட பாறை-வடுகா-வைஷ்ணவ நம்பி-கார்ப கிரகத்தில் ஆசனம் இன்றும்- ஸ்ரீ பாஷ்யத்தின் செழுமிய பொருளை அருளினார் பக்தியாலே மோஷம் ஜகத் காரணன் -விரோதம் தவிர்த்து /உபாசனமமே உபாயம்,கைங்கர்யமே பிராப்யம்/

சமுத்திர ராஜன் இடம் விழுந்து பலிக்க வில்லை /மர்மம் தெரிவித்தார் தத்வ தரிசினி வசனம் /ஆற்ற படைத்தான் மகனே-செல்ல பிள்ளை-வள்ளல் பெரும் பசுக்கள்- ராமனின் சர வர்ஷம் போல-பெரிய திருமலை நம்பி -திருவேங்கடத்தான்-நடாதூர் அம்மாள்- தேவ பிரான் /என்றும் கொள்ளலாம்/கோவில் பிள்ளாய் இங்கே போதராய் /தாழ்ச்சியை மதியாது -உள்ளத்தை வேண்டி-என்னை  அவ் அருவாக எண்ணி-இன்புற்ற சீலம்-இவர் உடைய சீலம் அமுதனாருக்கு வெளிட்டு பிரகாசித்தது /சர்வ குஹ்ய தமம் கீதாசார்யன்  இறுதியில் அருளியது போல- இப் பொழுது செய்த விண்ணப்பம்-அமுதனார் இங்கு அருளுகிறார்-பக்தி ஆசை பிரேமம் எல்லாம் இது வரை சொல்லி-பிராதிகிறார் சேஷ பூதனின் அபெஷிதம்/அங்கு உபதேசம் விதி இங்கு விண்ணப்பம்  பிரார்த்தனை /நானே நாநாவித நரகம் புகும் பாபம் பண்ணி ஆத்ம நாசம் உண்டாகி – கர்ம பலன் அனுபவிக்க-நோய் எல்லாம் புகுவதோர் ஆக்கை பெற்று/பல் பல் யோனிகள்-ஜன்ம பரம்பரை/மரம் சுவர் மதிள்–  மருமைக்கே வெறுமை பூண்டு

அறம் சுவராகிய அரங்கனுக்கு ஆட் செய்யாது இருக்கிறீர்களே /கற்ப ஜன்ம –ஏழுக்கும் உபலஷனம்/ ஆத்மா வீயினும்–தாழ்ந்து போகும் சரீரம் தான் அழியும் ஆத்மாவுக்கு  -சொரூப நாசம்/பிரி கதிர் படாத படி அனுபவித்தாலும்-/சீலத்து ராமானுச-போற்ற அரும்-என்றும் -எவ் விடத்தும்-உன் தொண்டர்கட்க்கே-உன்-பந்த மோஷங்கள் இரண்டுக்கும் ஹேது அவன் -உமக்கே அற்று தீர்ந்து -அயோக/அந்ய யோக /விவசெதம் ராமன் வில்லாளியே ராமனே வில்லாளி போல /உனக்கே நாம் ஆட் செய்வோம்-ஆண்டாள் நேராகா சொல்ல /தனகேயாக எனை கொள்ளும் ஈதே எனக்கே கண்ணனை நான் கொள்ளும் சிறப்பே  -நேராக சொல்லவில்லை-பயம்-கைங்கர்யம் பண்ண முடியாது அழகில் தோற்று-உன் தொண்டர்கட்க்கே அன்புற்று இருக்கும் படி/யார் எனக்கு நின் பாதமேசரணாக  தந்து ஒழிந்தாய்-ஆழ்வார் /தமேவ சரணம் விரஜெது-பிரதம பர்வத்தில் –தேவு மற்று அறியேன்/ சரணாகதி அருளியவன் தாளே அரணாக மன்னும் அது /பிரேம யுக்தனாய் -அன்பு-ஆக்கி ஆட் படுத்து என்று பிரார்த்திக்கிறார்

108—-அம் கயல் பாய் வயல்

அம் கயல் பாய் வயல் தென் அரங்கன் அணி யாகம் என்னும்
பங்கய மா மலர் பாவையை போற்றுதும் பத்தி எல்லாம்
தங்கிய தென்னத் தழைத்து நெஞ்சே நம் தலை மிசையே
பொங்கிய கீர்த்தி ராமானுசன் அடி பூ மன்னவே

பிர பந்தம் ஆரம்பத்திலே -ராமானுசன் சரணார விந்தம் நாம் மன்னி வாழ -என்ற பிராப்யம் தமக்கு யாவ தாத்மபாவி ஆம்படி கை புகுருகையும் அந்த பிராப்ய ருசி ரூப பக்தி புஷ்கல்யமுமே தமக்கு அபேஷிதம் ஆகையாலே தத் உபய சித்த அர்த்தமாக ஸ்ரியாகையாலே தேன் அமரும் பூ மேல் திரு -நமக்கு என்றும் சார்வு -என்கிற படியே சர்வ ஆத்மாகளுக்கும் என்றும் ஒக்க சார்வாய் சம்பத் பிரதியான பெரிய பிராட்டியாரை ஆச்ரயிப்போம் என்கிறார்

சாஸ்திரம் கொடுத்து அவதரித்து ஆழ்வார்களை கொடுத்து ஆச்சர்யர்களை அவதரிப்பித்து -நம்மை சேர்த்து கொள்ள அவன் படும் பாடு/குரு பரம்பரை-/சித்தி த்ரயம் ஸ்தோத்ர ரத்னம் சதுச்லோகி-ஆளவந்தார் அருளி/ஸ்ரீ வைஷ்ணவம் கோவில்- பொய்கை ஆழ்வார் ஆரம்பித்து -பஞ்ச ஆச்சார்யர்கள் மூலம்-இளையாழ்வார் லஷ்மண முனி உடையவர் எம்பெருமானார் கோவில் அண்ணன் ஸ்ரீ பாஷ்யகாரர் -கரிய மாணிக்கம் சந்நிதியில்- ஆ முதல்வன் கடாஷம் –

எம்பெருமானார் தரிசனம்-நம் பெருமாள் பேர் இட்டுநாடி வைத்தார்  -அவர் வளர்த்த அந்த செயல் அறிக்கைக்காக /ஈன்ற தாய்/அவன் பிறந்தும் செய்து முடிக்காததை பலன் சேர செய்தாரே/உப்பு நீரை மேகம்-ச்வாதந்த்ரம்-ஆழ்வார் -மேகம் பருகி -நாத முனிகள் மலை/ அருவிகள் உய்ய கொண்டார் மணக்கால் நம்பி/ ஆளவந்தார் ஐந்து வாய்க்கால்/ ஸ்வாமி ஏரி-74 மதகுகள்-மூலம் நம்மை அடைய /1017 செய்ய திரு ஆதிரை சித்திரை/பங்குனி உத்தரம்-சீத ராம திரு கல்யாணம்- பெரிய பிராட்டியார் மாதர் மைதிலி-ஏக சிம்காசன சேர்த்தி-கத்ய த்ரயம்-அகில ஜகன் மாதரம் அஸ்மின் மாதரம்- பர பக்தி பர ஞான பரம பக்தி -மாம் குருஷ்வ-அச்துதே-சாமை பொறுத்தோம்-சம்பந்தம் உள்ளோர் அனைவருக்கும் மோட்ஷம் -உண்மைதானா உறுதி-ராமனுக்கு இரண்டாவது வார்த்தை இல்லை/இந்த அரங்கத்து இனிது இரு நீ என்று -துவயம் அர்த்தம் அனுசந்தித்து கொண்டு/சிந்தை செய்யில்- நல் தாதை -பிள்ளை என்று சம்பந்தம் ஒத்து கொண்டால் கிட்டும்/சம்பந்த ஞானமே வேண்டும்/ஓர் ஆண் வழியாய் உபதேசித்தார் முன்னோர் /

சீர் உடை பள்ளி கூடம்-வரை அறை உள் படுத்த வெளி வேஷம்/த்வாரகா  ஈசன்-முத்தரை சாதிக்க பட்டவர்களை உள்ளே விட சொல்லி போனானே-ஆகமத்திலே உண்டு/ வளை   ஆதி விபூஷணம் போல– பர சம்பந்த வேதனம் சக்கராதி  வேதனம்/பஞ்ச சமாச்ரண்யம் /தாஸ்ய நாமம் –

ஆச்சர்ய பரம்பரை -பாஞ்சராத்ர ஆகமம்-ஆமாறு அறியும் பிரானே அணி அரங்கத்து-கால சக்கரத்தாய்-ராமானுஜ திவாகரன்-விஷ்ணு லோக மணி மண்டப மார்க்க தாயி-ஸ்வாமி கை கிட்டும் இடமே- திருபுரா தேவி-காளி சான் மூலை காட்டினாலும் விழுவோம்/திவ்ய தேச கைங்கர்யம்/ நவ ரத்னம் போல கிரந்தங்கள் / சிஷ்யர்களுக்கு வூட்டி பல முகம்/கலியும் கெடும் போல சூசிதம் -கண்டோம் கண்டோம் கண்டோம்-ஆழ்வார் 5105 வருஷம் முன்பு அருளினாரே-௨௦௦௦௪-பவிஷ்யதாசார்யர்-ராமானுஜ சதுர் வேத மங்கலம் -சேர்த்தி திரு மஞ்சனம் ஆழ்வார் உடன்/108 தடவை திருநாமம் சொல்லி பக்தி வளர்ந்து சம்பந்தம் பெற/பூ மன்னு மாது பொருந்திய மார்பன்-கண் முன்னே லஷ்மி வல்லபன் உத்தரம்-அதனால் பிராட்டி சம்பந்தத்துடன் ஆரம்பிக்கிறார்/மார்பன் புகழ் மலிந்த பா/ மாறன் அடி பணிந்து உய்ய்ந்தவன் /நாம் மன்னி வாழ சொல்லுவோம் அவன் நாமங்களே /

7 பாசுரங்கள் அவதாரிகை /14 ஆழ்வார் சம்பந்தம்-பொய்கை ஆழ்வார் தொடக்கி-விளக்கை திரு உள்ளத்தே இருத்தும்/–ஆளவந்தார் வரை-இணை அடியாம் ஸ்வாமி என்று அருளி-ஏகலைவன் போல 21 பாசுரம்/ 24 காரேய்  கருணை சீரே //திரு வாய் மொழி க்காக  4 பாசுரங்கள் வேழம் /வலி மிக்க சீயம் ராமானுசன் -கலியன்/ராமாயணம் என்னும் பக்தி வெள்ளம் குடி கொண்ட கோவில்/தமிழ் பற்று/ அடையார் கமலத்து பஞ்ச ஆயுத அம்சம்/ பாவனம்-32/42/52 பாசுரங்களால்/தந்த அரங்கனும் தந்திலன் தான் அது தந்து-வள்ளல் தனம் /போக்கியம் -பொன் வண்டு தேன் உண்டு அமர்ந்து /காமமே -கண்ணனுக்கு புருஷார்த்தம்-/பர மத கண்டனம் பல பாசுரங்கள்/

திருவிலே தொடக்கி திருவிலே முடிக்கிறார்/ திரு கண்டேன்- தேன் அமரும் பூ மேல் திரு -நமக்கு என்றும் சார்வு – திரு பேய் ஆழ்வார் போல /ஸ்ரீ ரெங்க ராஜ மகிஷி-தத் இங்கித பராந்கீதம்/காந்தச்தே புருஷோத்தம /ஸ்ரீ ஒற்றை எழுத்தே பாட முடியாதே /கடாஷத்தாலே பர பிரமத்தையே ஆக்க வல்லவள் /பிறந்தகம் புகுந்தகம் விட்டு ரட்ஷிக்க ஸ்ரீ ரெங்க நாச்சியாராக – அஞ்சலி ஒன்றாலே-எல்லாம் கொடுத்து பின்பும் கொடுக்க ஒன்றும் இல்லை என்றி வெட்க்கி தலை குனிந்து-/இராமனுசன் அடி பூ மன்னவே-இராமனுசன் சரணார விந்தம் நாம் மன்னி வாழ- ஆத்ம உள்ள அளவும்-நித்யமாக–பிராப்ய ருசி ரூப பக்தி-கைங்கர்யம் பண்ண இன்பம் வர- இந்த இரண்டும் நிரம்ப–நமக்கு சார்வு-புகழ் இடம்- அவள் தானே வரத வல்லபை -பெரும் தேவி தாயார்–அலர்மேல் மங்கை-ஸ்ரீ ரெங்க  நாச்சியார் -கண் கண்ட  நாச்சியார்

நெஞ்சே- ஆரம்பித்தார்-முடிக்கிறார்- கொண்டாடுகிறார் -பற்று அற்ற நெஞ்சு ஆத்மாவை உயர்த்தும் -பக்தி -சாதனா பக்தி  இல்லை -இல்லை-பிராப்ய ருசி -போஜனத்துக்கு பசி போல-எல்லாம் வந்து குடி கொண்டதாம்-தழைத்து- செடி தழைத்தால்- மன்ன -பூ-செடி தான் பக்தி- பூ முளைக்கும்- அதை தலையில் சூடி கொள்ளலாம் /பொங்கிய கீர்த்தி-விஸ்ருதையான கீர்த்தி-உடையவர்-

யோக சூத்திரம்-உத்சவம் அமைத்து நமக்கு காட்டி கொடுத்த கீர்த்தி- எண் திசையும் பரவி உள்ளது/மயிர்  கழுவி பூச்சூட இருப்பாரை போல/பூவிலே மன்னு  மாது- மன்னி கிடப்பி இருகிறவளை பற்றி /ஜல ச்ம்ர்தியால் அழகிய காவேரியால் சூழ பட்ட அரங்கத்தில்- அவன் உடைய  /அணி ஆகத்தில் மன்னி இருகிறவள் /மரு மகனை பார்க்கும்  ஆசை /கலகத்தில்-பார்த்ததும்- பிரியும் கலக்கம் /விஷ்ணு பாதம் பட்ட ஒன்றே கொண்ட கங்கை பார்த்து சிரிகிராளாம்-வீதி கழுவி-புறப்பாடுக்கு /புனிதம் ஆகி /மணல் மேட்டில் உயர்த்தி காட்டுகிறாள்-வைபவம்/தரிசிநீயமான அரங்கம் -தேன் அரங்கம்- அரங்கம் வைத்தே அவனுக்கு ஏற்றம் //ஸ்ரியபதி-அவளாலே அவனுக்கு ஏற்றம்/ஓங்கு பெரும் செந்நெல் வூடு கயல் உகள- யானை போல மீன்- பெருத்து கொழுத்து–செங்கயல் பாய் நீர் திரு அரங்கத்தாய்-நீரை நம்பிய மீன்-நாரத்தை பற்றியது வாழ அயனத்தை பற்றியவள் வாடுகிறாளே-கங்குலும் பகலும் கண் துயில் அறியாள்//தாராய -வண்டு உழுது வைக்கிறதாம்-அகல் அகம்–இறையும் அகலகில்லேன் -வாமனன் இறக்கும் பொழுதும் இறங்கவில்லை/அமுதினில் வந்த பெண் அமுதத்தை கொண்டு உகந்த -நமக்காக ஏறி அமர்ந்தாள்/பாவை-அவனுக்கு வாச படுத்து-உவமை ஆகு பெயர்- இவள் குணத்துக்கு -உவமை-பர தந்த்ரையை பற்றினால் உத்தர மாட்டாள்/ சவ தந்த்ரனை பற்றினால் உதறுவான்/ ஸ்ரியதே- அணி ஆகம் மன்னும்/ போற்றுதும்-ஸ்ராயதே /பூ மன்னு பங்கய மா மலர் பாவை பொருந்திய அணி ஆகம்/தலை மிசையே அவர் பற்றினார் இதில் நாம் மன்னி வாழ ஆரம்பித்தார்/ நெஞ்சே- கூப்பிட்டார் நெஞ்சு உடனே சொல்லி  தலை கட்டுகிறார் –

இத்தால் பிராப்ய சித்தியும்-அடி பூ மன்ன – –பிராப்ய ருசியும் -பக்தி-  இரண்டையும் கேட்கிறார் //கடாஷங்களாலே விரும்பியது எல்லாம் கொடுப்பாள்/-சரம பர்வம்-ஆச்சர்ய சாரணர விந்தம் -அவள் இடம் கேட்கிறார் /இதுவும் உபாயமாகவே இல்லை-வடுக நம்பி பால் காய்ச்சும் பொழுது அரங்கனை -உங்கள் பெருமாளை நீங்கள் சேவித்து கொள்ளுங்கள் எம் பெருமானுக்கு கைங்கர்யமே எனக்கு முக்கியம்  என்றது போல/அங்கும் சென்று ஆச்சர்ய கைங்கர்யமே தோள் மாறாமல்/பிரிவே அற்று இருக்கையே பிரார்த்திக்கிறார்/ஆச்சர்ய திருவடிகளே பிராப்யம் /

திருவடிகளாகிற செவ்வி பூவை தலையிலே -கலம்பகன் மாலை போல அலங்கரித்து ஸ்தாவர பிரதிஷ்ட்டையாக- இளையவர்க்கு அளித்த மௌலி எனக்கும் அருள் -விபீஷணன் பிரார்த்தித்து போல/-திவ்ய தம்பதிகளுக்கு இத்துடன் மங்களாசாசனம் பண்ணுகிறார்/பக்தி பிராப்ய ருசி யால் பண்ணிய தம் நெஞ்சு-கூடி கொண்டே போகும் பக்தி /உசா துணை மனம் -பலித்த அம்சத்தை -சொல்வது போல நெஞ்சுக்கு உரைக்கிறார்/பக்தி சப்தம் எல்லாம் ஏக ரூபமாய் கொண்டு நெஞ்சு அளவில் குடி கொண்டு இருந்தது /நெஞ்சு வண்டு -தேனை பருகி  அமர்ந்திட சென்று இருந்து /பக்தி தங்குவது அடி பூ இடம்-மடுவாக மலை நீர் தங்குவது போல பரம பக்தி ரூபமாய் பரி பக்குவமாய் /பர பக்தி பூ பர ஞானம் காய் பரம பக்தி -கனி//பொங்கிய கீர்த்தி-பரம பதம் அளவும் போன கீர்த்தி/வூமை திரு பாற்கடல்  அளவும் உள்ள பெருமையை வந்து சொன்னானே-பல்கலையோர் தாம் மன்ன வந்த ராமானுசன்- தொடங்கினார்-பொங்கிய கீர்த்தி இதில்-அடி பூ-தழைத்து பூ பூத்தது/ சரணாரவிந்தம்-ஆரம்பித்து அடி பூவில்/உபய காவேரி இருப்பதால் அழகிய கயல் மீன்/வேழா  போதகமே தாலேலோ- தேவகி-தானை போல இருக்கிறான்-அன்று குட்டி /அது போல மீன்கள்/ 

அலங்கார பூதையாய் இருக்கிறாள்/பிரபை -பாஸ்கரென போல பிரியாதவள்/சொரூப நிரூபகை /பொருந்திய மார்பன்/மன்னு -இங்கு /பங்கய மா மலர்-பிறப்பிடம் என்பதால் கொண்டாடுகிறார்/ பாவை-பால்ய யௌவனம் சாந்தி-/பூ மன்னு மாது-பங்கய  மா மலர் பாவை/போற்றுதல்-மங்களா சாசனம்– சூழ்ந்து இருந்து ஏத்துவர் பல்லாண்டு-திவ்ய தேசங்களில் ஆதரவும் பிராவன்யமும் சதா ஆச்சர்யர் பிரசாதத்தால் கிட்டி வர்த்திக்க கடவன் / நிர்ஹெதுகமாக பரகத ச்வீகாரம்-வந்து அருளி நெஞ்சில் இடம் கொண்டதுக்கு இதுவே பலன் /சரணார விந்தம் நாம் மன்னி வாழ -அடி பூ மன்ன -பலன் பாவையை போற்றுவதே என்கிறார்/

——————————————–

ஸ்ரீ கோயில் கந்தாடை அப்பன் ஸ்வாமிகள் திருவடிகளே சரணம் .
ஸ்ரீ உ வே வேளுக்குடி ஸ்வாமிகள் திருவடிகளே சரணம் .
ஸ்ரீ பெரிய பெருமாள் பெரிய பிராட்டியார் ஆண்டாள் ஆழ்வார் எம்பெருமானார் ஜீயர் திருவடிகளே சரணம் –

ஸ்ரீ ராமானுஜ நூற்று அந்தாதி -104.கையில் கனி என்ன /105செழும் திரை பாற் கடல் – ஸ்ரீ வேளுக்குடி ஸ்வாமிகள்..

January 25, 2011

104—-கையில் கனி என்ன  

கையில் கனி என்ன  கண்ணனை காட்டி தரிலும் உன் தன்
மெய்யில் பிறங்கிய சீர் அன்றி வேண்டிலன் யான் ,நிரயத்
தொய்யில் கிடக்கிலும் சோதி விண்  சேரிலும் இவ் அருள் நீ
செய்யில் தரிப்பன் ராமானுச !என் செழும் கொண்டலே

ஆளவந்தார்  இடம் கீதை ஞானம் கொடுத்து ருசி பிறப்பித்து அரங்கனை காட்டி தந்தாள் போல -உபதேச ஞான லாப மாதரம் ரசிகிறபடி கண்டால் ,பகவத் விஷயத்தை சாஷாத் கரிதீராகில் உமக்கு எப்படி ரசிகிறதோ என்று எம்பெருமானாருக்கு கருத்தாக கொண்டு பகவத் விஷயத்தை விசதமாக காட்டி தரிலும் தேவரீர் திரு மேனியில் பிரகாசிக்கிற குணங்கள் ஒழிய நான் வேண்டேன் //இதுக்கு ஈடான பிரசாதத்தை செய்து அருளில் இரண்டு விபூதி யிலும் கால் பாவுவன் அல்லது தரியேன் என்கிறார்/..எம்மா வீடு திறமும் செப்பம்-பிரசங்கிக கூட வேண்டாம் //சிற்றம்  சிறு காலே போல இந்த பாசுரம்–பறை பேதி வாத்தியம் கொண்டு வைத்தான்-பொருள் கேளாய்-பெற்று கொள்பவர் சொல்வதை கொடுக்கிறவன் கேட்க்க வேண்டும்- இன்று பறை கொள்வான் அன்று கான்-உனக்கே நாம் ஆட செய்வோம் -என்றால் ஆண்டாள் /// எம்மா வாட்டு திறமும் செப்பம்.. அம்மா அடியேன் வேண்டுவது ஈதே /உன் செம்மா பாதம் தலையில் வைக்க வேண்டும் -ஆழ்வார் /சொரூபம் காட்டி தர உம் ரூபமே  போதும்/ரூப குணமே சிறந்தது -அர்ச்சைக்கே ஏற்றம் –பக்தர் நெஞ்சில் ரூபத்துடன் வ்யாபிகிறான்- மெய்யில் பிறங்கிய சீர் /

நிரயம்-நரகம் /வென் நரகம்-சம்சாரம்/இங்கு கிடக்கிலும் -அதையே சொல்வேன்-உன் தன் மெய்யில் பிறங்கிய சீர் அன்றி வேண்டிலன் யான்/சோதி விண் செரிலும் உன் தன் மெய்யில் பிறங்கிய சீர் அன்றி வேண்டிலன் யான்/எதை செய்தாலும் இதே -மற்றை காட்டி மயக்கேல்/இதை கொண்டே தரிப்பேன்-கால் பாவுவேன் எங்கும் –இதுவே புருஷார்த்தம் /கிடக்கில் என் சேரில் என் என்ற பாட பேதம்/லஷ்மணன் -முதல் படி கட்டில் வைத்தால் என் காட்டில் வைத்தால் என்-பரதன் நிலை போல /சீதை போல-நரகம் சொர்க்கம் எது கேட்டு விளக்கினாலே சார்ந்து இருந்தால் காடே சொர்க்கம் பிரிந்தால் நாடே நரகம்/ அது போல  ஸ்வாமி உம் சீரை அனுபவித்து கொண்டால் நரகமும்

சொர்க்கம் தான்// இல்லை என்றால் சோதி விண் கூட நரகம் போல் தான் /பிராப்ய நிஷ்கர்ஷம் பண்ணுகிறார்

செழுமை மாறாத கொண்டல்/கருணை குறையாத -விலஷனமான மேகம்-கண்ணனை காட்டி கொடுத்தாரே கொண்டல்/ சீரை காட்டியது செழும் கொண்டல்/போய் போய் வர்ஷிப்பது போல ஸ்வாமியும் /நான் இருந்த இடத்தில் வந்து காட்டி கொடுத்தீரே /அமலன் ஆதி  அடியார்க்கு ஆட் படித்தி என்று காட்டி கொடுத்த பிரான் போல எங்களுக்கு பிரகாசிப்பித்தது அருளின உபகாரரரே /எம் செழும் கொண்டல்-ஆஸ்ரித சுலபன்-முந்தானையில் கொள்ளலாம் படி மாணிக்க கல்/ ஸ்ரிய பதியாய்-காட்டி தரிலும்-எங்கும் உளன் கண்- அவனே சர்வ வியாபகன்- அதை கூட காட்டி தருவீரகில்-கூட-பிரமம் அவன் -அவனையே காட்டி தந்தால்-சீரே பெரிசு-என்பதால்/சாஷாத் கரிப்பித்து தரிலும் -அடைய அறிய பக்தி -ஸ்வாமி தான் பக்தி/ கீழ் பாசுரத்தில் நரசிம்ஹர் கீர்த்தி-பின் வாசல் தெள்ளி சிங்கர்/ இங்கு கிருஷ்ணா பக்தி -முன் வாசல்/தேவரீர் உடைய திவ்ய விக்கிரகத்தில் பிரகாசிக்கிற சௌந்தர்யாதி குணங்கள்-ரிஷிகள் போல்வார் சொரூப குணங்கள்/பகத் பக்தர்களுக்கு உசந்த குணம் காட்டுவான்-விக்ரக குணம்/ ஆழ்வான் போல்வாருக்கு சொரூப குணம்/மற்று ஒண்டும் வேண்டேன்/ உன்னால் அல்லால் யாவராலும் ஒன்றும் வேண்டேன்-தேவு மற்றுஅறியேன்//ரூபம் கண்ணன் விட ஸ்வாமி படி எடுத்து காட்டும் படி அல்லவே//அன்னைமீர்காள் என்னை முனிவது திரு குறுங்குடி நம்பியை நான் கண்ட பின்/என் நெஞ்சினால் நோக்கி -ஆழ்வார் கேட்டது போல /

கண்ணன் கருப்பு கண்ணன் என்னும்  கரும் தெய்வம்/ இவர் ராமானுஜ திவாகரன்/ ஆயர் குலத்திளினில் தோன்றும் அணி விளக்கு அச்சுத  பானு- மெய்யில் பிறங்கிய சீர் திரு மேனி கருப்பு தானே -என்றார்/இதனால் மெய்யில் பிறங்கிய சீர் -ரூப /அவன் இருள் அன்ன மா மேனி-/சீர் பிரகாசிக்காது ஆங்கு/ மாலா காரருக்கும் அக்ரூரர் காட்ட வேண்டி இருந்ததே /இங்கு சங்கை இன்றி தானே பிரகாசிக்கும் சீர்/வன் சேற்று அள்ளல்- நிரயத் தொய்யில்-விடியா வென் நரகம்- பாபம் கூடி கொண்டே இருக்கும் இங்கு –தேஜோ ரோபமானபரம பதத்தை பிராபிக்க்கவுமாம்-தேவரீர் உடைய திரு மேனி குணத்தையே அனுபவிக்க -இதற்கும் தேவரீர் தான் பிராசதம் செய்து அருள வேண்டும்-/பிறந்க்தல்-பிரகாசம் //இந்த அனுபவத்தை தேவரீர் தரில் சம்சாரத்திலும் தரிப்பேன்/இது இல்லையாகில் பரம பதத்திலும் தரியேன் என்கை

பொழிந்ததால் செழும் கொண்டல்/மனசு பயிர்-முகம் வாடி ஆத்மா ஞானம் இன்றி /முக்தி கொடுக்கும் ஞானம் இன்றி-வாடினேன் வாடி என்று இருந்து /ஆத்மாவை வெய்யில் வைத்த நமக்கு ஒரு பாட்டம்  மழை பெய்து -சம்பந்த ஞானம் உணர்த்தி ஞான ஜீவனம் கொடுத்து சத்தை உண்டாக்கி -கூடினேன் கூடி குளிர்ந்து ஆத்மாவை நிழலில்வைத்து /தன் திருவடிகளில் சேர்த்து கொண்டு -செழும் கொண்டல்-அபேஷியயையும் உருவாக்கி பொழிகிறார் /பத்துடை எளியவன் தூது போனது /கண் நுண் சிறு தாம்பால் கட்டு உண்டு /அடி உண்டு -எள்கு நிலை -அஞ்சு நோக்கும் /கொற்ற குடையாக கோவர்த்தனம் உதரணம் பண்ணியும்-குறை ஒன்றும் இல்லா கோவிந்தா -ஆகிஞ்சன்யம் -கோவிந்தா பட்டாபிஷேகம் பண்ணி கொண்டாயே-அகம் பாந்தவ ஜாதி சௌலப்ய சூசுகம்-கண்ணன் என்பதற்கு இது வரை -திண்ணன் வீடு முதலாய் எல்லாம் தருபவன் -பரனுமாய் -தரிலும்- உம்மை தொகைக்கு-பெருமை /உன் தன் -ஸ்வாமி திருமேனி காட்டி/அவன் அனைவருக்கும் பொது-பதிம் விச்வச்ய-உலகுக்கோர் முந்தை தாய் தந்தை/-அதில் இல்லை/அனந்யார்கம்-தேவரீர் -பக்கலில்-எப்பொழுதும் ப்ரீதி உம் இடம் தானே /அத்தை பிரசங்கிபதும்-எம்மா வீட்டு திறமும் – செப்பம்-ஆழ்வார் -செய்யேன்

பிராப்யம் பெருமாள் தானே- உன் தன் பிறங்கிய சீர் சொல்லலாமோ-அநாதி கால சம்சாரத்தில் உழன்று இருக்கிறேன்-என் உடன் சேர்ந்து அவனும் கிடக்கிறான்/-கார்டை கொண்டு கண்டேன் அல்லேன்- எங்கு இருக்கிறோம் தெரியவில்லை / ஸ்வாமி அவதரித்த அன்றே கரை  மரம் சேர பெற்றேன்- தேவரீரே பிராப்யம் என்கிறார் அமுதனார் /விஸ்வரூபம் காட்டி- அநு கூலருக்கும் பிரதி கூலருக்கும் கீதை உபதேசம் பண்ணியும் ஒருவருக்கும் ஆகிலும் முமுஷை ஜனித்தது இல்லை

அர்ஜுனன் போன்றவருக்கும் கூட தேவரீரை செவித்தவாறே ஊமைக்கு தெரிந்து விக்ரகதோடே காட்டி வீட்டையும் கேட்க்காமல் கொடுத்து அருளினீர் ஆழ்வான் கேட்டு அருளி பேறு இழந்தோம் என்றாரே/ நெடு வாசி//பெருமான் என் தண்மை பார்த்து தண்டிப்பான் என்று பயம்/ நாராயணன் -சோஷயதி-அலர்த்த கடவ ஆதித்யனும் உலர்துவான் தண்ணீரில் இல்லாத தாமரையை //உன் சம்பந்தத்தால் தான் கிட்டும்/நீர் சொல்கிற படியே வந்தாலும்-குழந்தைக்கு பால் சக்கரை போல நீர் -ஆச்சார்யர் வேண்டும்- -இது அவர் படி பேசினாலும் -சம்பந்தம் வேண்டும் என்று காட்டுகிறார்/ஆள வந்தார் சேவை கிடைக்க வில்லை என்று அரங்கனை சேவிக்காமல் போனீரே-உம் படி தான் நடந்தேன்/என்கிறார் அமுதனார்/ச்வாதந்த்ரம் -சீறி அருளி சம்சாரத்தில் அலுத்து வைத்தாலும்/ வான் உளர் இன்பம் எய்தில் என் மற்றை நரகம் எய்தில் என்-நிரயம்-சீதா வாக்கியம்–நரகம்-சம்சாரம்/கிருபை செய்து அருளி சோதி விண்  செரிலும்-சுத்த சத்வ மயம்-இவ் அருள் நீ செய்யில் தரிப்பன்/ சீரை முற்றூட்டாக அனுபவிக்க கொடுத்தால்-தரியேன் இனி உன் சரணம் தந்து சன்மம் கழியாயே/களைவாய் துன்பம் ..கலை கண் மற்று இலேன் –ந தேகம் ந பிராணன் சேஷ அபிலேஷகம் நாசா ஆத்மாநாம் -ஆளவந்தார்-சேஷத்வம் அடிமை தனம் இருந்தால் வேண்டும்/நரகமும்  சுவர்க்கமும்  மலர் கோன் பிரிவதும் பிரியாததும் –அருளால பெருமாள் எம்பெருமானார் -பிரத பர்வம் அருளியது போல அமுதனார்/

105—-செழும் திரை பாற் கடல்

செழும் திரை பாற் கடல் கண் துயில் மாயன் திருவடி கீழ்  
விழுந்து இருப்பார் நெஞ்சில் மேவு நல் ஞானி நல் வேதியர்கள்
தொழும் திரு பாதன் ராமானுசனை தொழும் பெரியோர்
எழுந்து இரைத்து ஆடும் இடம் அடியேனுக்கு இருப்பிடமே

எல்லாரும் சம்சாரம் த்யாஜ்யம் பரம பதம் உபாதேயம் என்று அறுதி இட்டு ,வச்தவ்ய தேசம் அதுவே என்று அங்கெ போக ஆசை படா நிற்க ,நீர் பரம பதத்தையும் சம்சாரத்தையும் சஹபடியா நின்றீர் –உமக்கு வச்தவ்ய தேசமாக நீர் தாம் அறுதி இட்டு இருப்பத்து எது என்ன அருளி செய்கிறார் இதை

இச்சுவை தவிர அச்சுவை வேண்டேன் என்றார் தொண்டர் அடி  பொடி ஆழ்வார்/ -பிறவி வேண்டேன் -உபய விபூதியும் வேண்டேன்/அரங்கமே வச்தவ்யம் என்றார்//இங்கு அமுதனார்  ஸ்வாமி யை தொழும் பெரியோர் எழுந்து இரைத்து ஆடும் இடமே அடியேனுக்கு இருப்பிடம் என்கிறார் /ஈடும் ..ஆடும்.பாடும் என் நா அவன் -ஆழ்வார்/ஸ்வாமி வைபவம்-நல் வேதியர்கள் தொழும் திரு பாதம் படைத்தவர்/உறங்குவான் போல் யோகு செயும் -மாயன்- ஆஸ்ரித சேஷ்டிதன்-திருவடி கீழ் விழுந்து இருப்பார்- சனக – சனத்குமாரர் போன்ற முனிவர்கள் -மேவும்-விரும்பும்-ஞானி ஸ்வாமி/பிள்ளை ஊமை செவிடன்- திரு பாற்கடல் போய் வந்து பேசிய வார்த்தை-கேட்டு இருக்கிறோம்/பிரத்யட்ஷ பிரமாணம் இது  மேவு நல் /ஞானம் என்று கொண்டு-அந்த ஞானம் படைத்த ஞானி ஸ்வாமி நமக்கு உபதேசித்தார்/சரம பர்வ நிஷ்ட்டையே //மகா பாரத சாரத்வாத்/ரிஷி அனைவராலும் பாட பட்டது /வியாசரால் தொகுக்க பட்டது பீஷ்மரால் உரைக்க பட்டது கீதையின் அர்த்தம் ஒத்து போகும் -உபாதேய தமம் சகஸ்ரநாமம் /திரண்ட பொருள்-துஷ்யந்தச ரமச்யச்த ஆடி பாடி இதுவே எனக்கு ப்ரீதி என்கிறான் சத்தம் கீர்த்தனம் என்றான் அந்த ஞானி எனக்கு வேண்டியவன் அவனுக்கு புத்தி யோகம் கொடுக்கிறேன் – என்னை அடைகிறான்/அது போல இங்கும் செழும் பொருள்/பாத்ம புராணம்-பாகவத பிரபாவம்-பக்தி அழ நாரதர் தேட-சனக சனத்குமாரர் சொல்லியது-மகத்த பாத ரஜஸ் தலையால் தரிப்பதே பேறு என்றார்களே -இதுவே திரண்ட பொருள் கபிலரும் தேவ பூதைக்கு அருளியது-

சாது சங்கமமும் பாத ராஜசே பாபம் போக்கும் என்றார்/அஜா மலன்-யமனும் இதை சொல்வான் அவதூத சண்டாசியும் இதையே சொல்வார்/எழுதி வைத்தார்கள் /அனுஷ்டித்து உள்ளம் கை நெல்லி  கனி போல ஸ்வாமி கொடுத்தார் /பிரகாச படுத்திய பெருமை ஸ்வாமிக்கே//வேதியர்கள் சன சனத்குமாரர்./நல் வேதியர் ஞானம் கனிந்து  பக்தி மார்க்கத்தில் வந்த நல் வேதியர்கள்-கூரநாத  குருகேசர் பிள்ளான் எம்பார் ஆண்டான் கிடாம்பி  ஆச்சான் வகுட நம்பி போல்வார்

அங்கு உற்றேன் அல்லேன் இங்கு உற்றேன் அல்லேன்-ஆழ்வார்/ தவிக்கிறார்/ அமுதனார் கதறவில்லை இதே இருப்பிடம் என்கிறார்/எது இருப்பிடம் என்று தைரியமாக அருளுகிறார் இதில்.//பகவத் வைபவம் சொல்லி -ஸ்வாமி திரு உள்ளம் மகிழ-அழகிய திரைகளை உடைத்தான திரு பாற்கடலிலே -கடலோதம் கால் அலைப்ப கண் வளரும்-என்கிற படியே துடைகுத்த உறங்குவாரை போல அத் திரைகள் ஆனவை திருவடிகளை அனுகூலமாக அசைக்க கண் வளரா நிற்பானாய் -உறங்குவான் போல் -திரு வாய் மொழி 5-4-11-யோகு செய்கிற ஆச்சர்யத்தை உடையவன் ஆனா சர்வேஸ்வரன் உடைய குணத்தில் ஈடு பட்டு -பைய துயின்ற பரமன்-தூங்கும் பொழுதும் பரமன் இவன்–ஜிதந்தே- -ரிஷிகேச- இந்தரியங்களை ஜெயிக்க பண்ணுபவர்- என்று திருவடிகளில் கீழே விழுந்து இருந்த-வசத்தில் இன்றி விழுந்து -விழுந்து இருப்பார்- என்றுமே-  வழுவா வகை நினைந்து வைகல் தொழுவார்-நித்ய படி-ச்வபாவத்துக்கு  ஒரு காலும்  சலனம் அற்று இருக்கிற கலக்கம் இல்லா நல் தவ முனிவரும் -இது ஒரு ஞான வைபவமே -திரு வாய் மொழி 8-3-10-/இத்தையே பலகாலும் ஸ்லாகித்து கொண்டு போருகையாலே-இத்தையே-ஞானம்-என்று  அவர்கள் நெஞ்சில் மேவப் பட்ட விலஷனமான ஞானத்தை உடையராய் பரம வைதிகரான அவர்கள் பிரனாமாத்ய அனுவர்தன்களை பண்ணி நின்று உள்ள திருவடிகளை  உடைய எம்பெருமானாரை -நித்ய அஞ்சலி புடாஹ்ருஷ்டா -என்கிற படியே —சதா அனுபவம் பண்ணா நின்று உள்ள வைபவத்தை உடையவர்கள் அவ அனுபவ ஜனிதஹர்ஷா பிரகர்ஷத்தாலே உடம்பு இருந்த இடத்தில் இராதே கிளர்ந்து கடல் இறைத்தால் போலஇரைத்து கொண்டு  -நீள் ஓதம் வந்து அலைக்க-மன்னாதன் திருவடிகளை திரு வல்லி கேணி /

மேவுவது ஞானம் ஞானி அல்ல /உண்டோ  கண்கள் துஞ்சுதல் -அநிமிஷரையும் உறகல் உறகல் என்பார் பெரி ஆழ்வார்/–கண் துயில்  மாயன் / கண் வளரும்  கடல் வண்ணன் கமல கண்ணன் /விழித்து இருக்கும் ஸ்வாமி யை பற்றனும்/தொழும்- நமஸ்காரம் போன்ற வற்றை பண்ணி கொண்டு இருக்கும் பெரியோர் -அனுபவித்து ஆடி பாடி சம்ப்ரம வியாபாரங்களை பண்ணி கொண்டு அவர்கள் அடியவன் ஆன எனக்கு-வச்த்தவ்ய தேசம் /செழுமை-அழகு-பெருமை  / அலைக்கு கடலுக்கு மாயனுக்கு கொண்டு/பாற்கடல் பள்ளி கொள் மாயன் -பாட பேதம் /

ஆழ்வான் ஆண்டான் போல்வார் இறைந்து ஆடும் இடமே வச்தவ்யம்  /செழும்-அழகு பெருமை ஆச்சர்யம் / தரிக்காமல் இருக்க -ஜலான் துக்ருதம் மீன் போல துடிப்பேன்-/மெய்யில் பிறங்கிய சீரை அனுபவிக்க-இடம்- ஒலுவில் காலம் எல்லாம் பிரார்த்தித்த ஆழ்வாருக்கு திரு மலை காட்டினது போல-நலம் அந்தம் இல் நாடு போக ஆசை  பட்டார்-வானவரும் அங்கு முழுவதும் அனுபவிக்க முடியாமல் இங்கு வருவார் என்று காட்டி கொடுத்தார் -அங்கு எங்கு எங்கு கலங்கினார் ஆழ்வார்/இங்கு -, அமுதனாருக்கு கலக்கம் இல்லை/ ஞானம் மட்டும் இருந்த சன சனத் குமராதிகள் /சேவித்து கொண்டு இருப்பவர்கள் -உபாயமாக/ அனுபவித்து கொண்டு இருப்பவர்கள் ஆழ்வான் ஆண்டான் போல்வார் ஆக மூவரையும் சொன்னார் இதில்//செழுமை அலைக்கு அழகாய்// கடலுக்கு பெருமையாய்நளி நீர் கடல் படைத்து – – தான் ஓர் பெரு நீர் தன் உள்ளே தோற்றி – -நாராயண -நார-நீர் -இருப்பிடம்-பராசரர் -மனத்துள்ளான் மா கடல் நீர் உளான்  மலராள் தனத்து உள்ளான் -புண்டரீகர் இக் கடலை இறைத்தாரே திரு கடல் மல்லையில்—தாளும் தோளும்முடியும்  சமன் இலாது  பல பரப்பி-கடல் படைத்தான்/செழுமை-மாயனுக்கு -ஆஸ்ரித சேஷ்டிதமே//கும்ப கர்ணன் -தொடை தட்டுவது போல உறங்குவாய்/தொடை குத்துவாரை போல-திரைகள் ஊஞ்சலில் கண் வளருகிறான் உறங்குவான் போல் யோகு செய்கிறான் -மாயன்-வெள்ளத்து அரவில் துயில் அமர்ந்த வித்து- மூலம் திரு பாற்கடல் நாதன்.

அவதாரங்களுக்கு காரண -கண் வளர்ந்து அருளுகிற சர்வேஸ்வரன்-சேரா சேர்க்கை மாயன்/பாற்கடலான் பாதம் வழுவா வகை நினைந்து-சதா நிஷ்ட்டை/ அடி கீழ் அமர்ந்து புகுந்து -நிழலும் அடிதாரும் போல -பிரியாத -கலக்கம் இல்லாத சனத் சனத்குமாரர்கள்/பர பரன் என்றே தெரிந்து எளியவன் என்று தெரியாமல் /சரம பர்வ ஆசார்ய நிஷ்ட்டை -ஞானம் -வேதியர் தொழும்-தஸ்மை -பரம யோகினே -பிரணாமி லஷ்மண முனி /தொழும் பெரியோர் /கைகள் கூப்பி சொல்லி/பறவைகளை/ புணர்த்த கையினராய்  அடியேனுக்கு போற்றுமினே-/நித்ய அஞ்சலி /எழுந்து இரைத்து ஆடும் இடம்/ உன்மத்தகமாய்-மேல் மேலும் எழுந்து /திருவடிகள் பட்ட  இடம்/சரமாவதி தாசனாக /கும்பிடு நட்டம் ஆடி -ரசம் உண்டு -இவர்கள் இருக்கும் இடமே ஸ்ரீ வைகுண்டம்/ பாட்டி கேட்க்கும் இடம் எல்லாம் வகுத்த இடம் இது அன்றோ எழில் ஆளி என்றான்/பரகால  நாயகி இருக்கும் இடமே –திருவடி தாமரையே என்று காட்டினானாம் –

————————-

ஸ்ரீ கோயில் கந்தாடை அப்பன் ஸ்வாமிகள் திருவடிகளே சரணம் .
ஸ்ரீ உ வே வேளுக்குடி ஸ்வாமிகள் திருவடிகளே சரணம் .
ஸ்ரீ பெரிய பெருமாள் பெரிய பிராட்டியார் ஆண்டாள் ஆழ்வார் எம்பெருமானார் ஜீயர் திருவடிகளே சரணம் –

ஸ்ரீ ராமானுஜ நூற்று அந்தாதி -101.மயக்கும் இருவினை /102.நையும் மனம் /103.வளர்ந்த வெம்கோப – ஸ்ரீ வேளுக்குடி ஸ்வாமிகள்..

January 25, 2011

101–.மயக்கும் இருவினை

மயக்கும் இருவினை வல்லியில் பூண்டு மதி மயங்கி
துயக்கும் பிறவியில் தோன்றிய வென்னை துயர் அகற்றி
உயக் கொண்டு நல்கும் ராமானுச ! என்றது உன்னை வுன்னி
நயக்கும் அவர்க்கு இது இழுக்குதென்பர் நல்லவர் என்று நைந்தே

ஸ்வாமி உடைய போக்யதையில் நெஞ்சு வைத்தவாறே , முன்பு இவ் விஷயத்தில் தாம் பண்ணின பாவனத்வ அனுசந்தானம் அவத்யமாய் தோற்றுகையாலே,ஸ்வாமி உடைய பாவனத்வதை பேசினதானவிது ஸ்வாமி போக்யதையை அனுசந்த்திது இருக்கும் அவர்களுக்கு அவத்யம் என்று சத்துக்கள் சொல்லுவார்கள்

/ அண்ணிக்கும் அமுதூரும் என் நாவுக்கு என்று போக்யத்வம்- சொல்லி மேவினேன் அவன் பொன் அடி மெய்மையே –பாவனத்வம்/நிர்ஹேதுகமாக போக்யத்வம் கொடுத்து பரகதமாக ஆச்சார்யர் நம்மை கொள்ளுவதால்

42/32/தூயவன் தீதில் வந்து எடுத்து அளித்த ராமானுசன் என்று முன் எல்லாம் சொன்னார்/ இது சொன்னது தப்பு என்று ஆள்வான் ஆண்டான் சொல்லி கொடுத்தார் /அமுதம் சொல்லி  அடுத்து சாணம் -பாவனத்வம்-வேலை செய்தது என்று இறக்கி சொல்ல கூடாது/ உன் தன்னை சிறு பேர் அழைத்தனவும் சீறி அருளாதே என்கிறாள் ஆண்டாள் /அர்ஜுனனும் மயா பிரமித்தா -சகா சொல்லி-பிதாச லோக த்ரய -புரிந்து கொண்டேன் என்றான்/விருந்தாய் இருப்பவரை மருந்து என்று சொல்லி கூப்பிடலாமா ?ஒழிவில் காலம் எல்லாம் உடனே மன்னி- இழந்த காலத்துக்கும் சேர்த்து கேட்டாரே ஆழ்வார்/மறக்கும் படியாக கைங்கர்யம்/ முன்பு மருந்தாய் இருந்த தன்மை மறந்து விருந்தை அனுபவிக்கனும்..

இது இழுக்கு-எது- மயக்கும் இரு வினை வல்லியில் -பாச கயிறு-பூண்டு மதி மயங்கி துயக்கும் பிறவியில் தோன்றிய என்னை-துயர் அகற்றி உய கொண்டு நல்கும் ராமானுச !-என்று இவர் கூப்பிட்டது-வாயார பாவனத்வம் பேசினது- 32/42/பாசுரங்களில்-இது அவத்யம்-உன்னை வுன்னி நினைத்து அனுபவிக்கும் -நைந்து நயக்கும் அவர்க்கு இழுக்கு என்பர் நல்லவர்-ஆள்வான் ஆண்டான் போல்வார்/நல்லவர்களே நைந்து சொல்கிறார் என்று கொள்ளலாம் /இந்த நிலை வருவதற்கு ௧௦௧ பாசுரம் வேண்டி இருக்கிறது.. சரம நிலையில் இது சரம நிலை-போக்யத்துக்கே ஸ்வாமி திருவடி பற்றுவது

சரீரம் ரட்ஷனத்துக்கும் ஸ்வாமி இடம் போவார் -நாள் செல்ல செல்ல ஆத்மாவுக்கு போக்கியம் என்று உணர வைப்பார் ஸ்வாமி/அறிவு கேட்டை விளக்குமதாய் புண்ய பாப ரூபத்தாலே இருவகை பட்டு -பெரியதோர்  இடும்பை பூண்டு-தொண்டர் அடி பொடி-கழுத்தோடு இருக்கும் வாயோடு பூண்டு–வல்லியில் பூண்டு- வல்லியினாலே பூண்டு-செய பாட்டு வினை எச்சம்-பாச கயிறால்-துயக்கும் பிறவி-மனம் திரிவை விளைப்பதான ஜன்மத்திலே-வந்து உதித்த என்னை-கர்ம பலமான துக்ககங்களை போக்கி- கர்மம் போக்கி-இல்லை-பாடி கொண்டு இருக்கிறாரே-உஜ்ஜீவிக்கும் படி கை கொண்டார் -நல்கும்-என் அளவில் சிநேகம் பண்ணி அருளினார்-என்று- தேவரீரின் பாவனத்வம் பேசினாதான இது-தேவரீரை அனுசந்தித்து சிதிலராய் சர்வ காலமும் –போய்கதையே  அனுபவித்து முடிக்காமல் இருப்பார்கள்-விருப்பத்தை பண்ணுமவர்களுக்கு தண்மை-இழுக்கு- என்று  சொல்லுவார்கள் சத்துக்கள் ஆனவர்கள்–சிநேகம் படைத்தவர்கள் -ஆழ்வார் ஆண்டான் போல்வார்கள்- //பட்டர் தம்மை திட்டியவருக்கு சம்பாவனை கொடுத்தாரே- தன்னை பற்றி தாம் பேச நேரம் இன்றி இவர் காரியம் பண்ணினதால்–நைந்து நைந்து உள் கலங்கி உருகி-ஆழ்வார் //வல்லியை பூண்டு-பாட பதம்-பாசத்தை கழுத்து புக்க வாயோடு போல கழற்ற ஒண்ணாத படி -யானை பானை உள் குடிக்க போக -தானே வெளியில் வர உடைக்க -அது பூண்டு கொண்டதாம்/சென்று இரண்டு கூறாக முதலையை ஆக்கி யானையை ரட்ஷித்தானே-

இருவினை கழற்ற நமக்கு  தெரியாது-அவன் இடம் விட்டால் முதலை கீறி ரட்ஷிதது  போல ரட்ஷிப்பான்/தீதில் சீர்-42- நம் குற்றம் போக்கும்- அவன் கண்களால் அமலன்களாக விளிக்கும் – சஷுசா சொவ்ம்யேன  பூதத்மா ரகு   நந்தன -சபரி வார்த்தை போக்யத்வம் பாவனத்வம் ராமன் என்றால் /32-எளிவரும் இயல்வினன்- தப்பை செய்தேன் தப்பை சொன்னேன்-ச்வாபமே சௌலப்யம்–நெஞ்சு -நம் பக்கல் சிநேகம் குறைந்து-அபராத ஷாமானம் -பண்ணி கொள்கிறார் இதில்/என்றும்-நல்லோர் உபதேசிப்பார்கள்/ என்றும் நைந்து என்றும் கொள்ளலாம் //ஸ்வாமி நேராக விளித்து இதை அருளுகிறார்/மயக்கும்- தத்வ ஹித புருஷார்த்த -யாதாத்மிக ஞானம் அறியாத மயக்கம்/பொன் இரும்பு விலங்குகள்/பிராப்திக்கு பிரதி பந்தகம் இரண்டும்/தேவ ஆத்மா விவேக -அஞ்ஞானம் -ஆத்மா ஞானத்தை மூடி ஆவலிம்பித்து இருப்பது  போல/மதி எல்லாம் உள் கலங்கி-

சர்வ லோக சாஷியாக ஜன்மம் பல எடுத்து-கார்ப ஜன்ம துக்கம்-திருமாலை அவதாரிகை பெரிய வாச்சான் பிள்ளை விபரித்து அருளி இருக்கிறார்//வாசனை உடன் ஒட்டி/தேக ஆத்மா விவேக ஞானம் கொடுத்து விட வேண்டிய பற்ற வேண்டிய ஞானமும், ஜீவ-பரமாத்மா ஞானமும் அடைவே கொடுத்து உஜ்ஜீவிக்க அருளி, அபார சிநேகம் கொண்டு -/உன்னை உன்னி நயக்கும் அவர்-குருவே பர பிரமம் பர தனம் பர காமம் பர பிராப்யம் -உபாய உபேய பாவன–கரண த்ரயத்தாலும் -அனுசந்தித்து -நயக்குதல்- விரும்புதல்-இன்று தித்திக்கும் ஆரா அமுதே- சொல்லி இருக்கிறேன்-நால் தோள் அமுதே –  எனது உயிர் ரே   -சரணாகதி ஆரா அமுதே நின் பால் அன்பையே சொல்லி சரண் அடைந்தால் போல//நீர் பண்டமாய் நைந்து நல்லவர்கள் சொல்கிறார்கள் –அனுபவிப்பவர்கள் பலர் பார்த்து -மாதா பிதா யுவதய தானாக விபூதி சர்வம்-வகுளாபிராமம்-இங்கும் அங்கும் ஆச்சார்யர் கைங்கர்யமே -சர்வ வித பந்துவாக அத்சவித்து இருப்பவர்கள் -ஜேஷடர் செய்த வழி கனிஷ்டர் போகணும்- பின் சென்று-நான் செய்யும் தப்பு அவர்கள் தலையில் விழும்/அவத்யம் ஆகும் ஆள்வான் போல்வாருக்கு -இனி பாவனத்வம் பேசாமல் போக்யத்வமே என்று இருப்பேன்

102—-நையும் மனம்

நையும் மனம் உன் குணங்களை வுன்னி என் நா இருந்து எம்
ஐயன் ராமானுசன் என்று அழைக்கும் அரு வினையேன்
கையும் தொழும் கண் கருதிடும் காண கடல் புடை சூழ்
வையம் இதினில் உன் வண்மை என் பால் என் வளர்ந்ததுவே

ஸ்வாமி உடைய ஒவ்தார்யதுக்கு இந்த பாசுரம்/வானமா மாலை பெருமாள் ஆழ்வாருக்கு காட்டி கொடுத்த குணம்/பராசரர் ஒவ்தார்யம் ஆளவந்தார் சொல்ல -தத்வ ஹித புருஷார்த்தம் அருளியதால் /மதுரகவி ஆழ்வார் ஆழ்வாரின் வண்மை சொன்னது போல -நால்வர் அனுபவம் /இந்த்ரியங்கள் ஸ்வாமி அனுபவிக்க பண்ணிய வண்மை /கை நா மனம் கண் நான்கும் /பாவனத்வ அனுசந்தானும் அசக்யமாம் படி பரம போகய பூதரான எம்பெருமானார் விஷயத்தில் ,அந்த காரணத்தோடு- உல் இந்த்ரியங்கள்-மனசு-பாஹ்ய காரணங்களோடு வாசி அர அதி மாத்திர பிரவனமாய் செல்லுகிற படியை சொல்லி ,இந்த பூமி பரப்பு எல்லாம் கிடக்க செய்தே தேவரீர் ஒவ்தார்யம் என் பக்கலிலே வர்திக்கைக்கைக்கு  ஹேது என் எகிறார் -இருந்து வளர்ந்து கொண்டே இருக்கும் பிராவண்யம் /நந்தா விளக்கே -பரி மள ரெங்கனை சேவிக்க பாரிப்பு உடன் -வூடா -இப்படி செய்ததே நானே- இது போதாது- சிந்தையில் இருப்பதே ஒவ்தார்யம் தானே

உணர்வில் உம்பர் ஒருவனை-உணர்வில் அவனை நிருத்தினேன் அதுவும் அவனது இன் அருளே /வளர்ந்து கொண்டு இருக்கும் பிராவண்யம்/கையும் தொழும்- உம்மை தொகை-விநயம் -நா பாட தானே கை தொழுதது /குணம்-சொரூப ரூப செஷ்டிதங்கள் குணம் /நா இருந்து-எப் பொழுதும்/ஐயன்-சம்பந்தம் /கண் காணும் என்று சொல்லாமல் கருதிடும்/ கண்டால் -பனி அரும்பு -கருத தான் முடியும் /காரேய் கருணை முன்பு சொல்லி இதில் வண்மை குணம் அருளுகிறார் //மனசால் ஆத்மாவை தூக்கி விடனும்-முதலில் மனம் நினைக்க வேண்டும்/உன் குணம்-பகவான் குணம் என்று இன்றி-விசேஷித்து அருளுகிறார்/விட்டு பிரிந்தால் தாங்க முடியாது-பரதனை-பிரிகிறான்/ராமன் //பிரிவேன் என்று சொல்லி பெரிய நம்பி திரு குமாரரை ஸ்வாமி தாமே சென்று- நீர் விட்டாலும் உம்மை விட மாட்டேன் என்று சொல்லிய இவரையும் ஸ்வாமி குணம்/மனம் நையுமா அசேதனம் தானே- ஸ்வாமி நினைந்து இருப்பதால் சிறந்த மனசு என்று தானாகவே -ஸ்வதந்திர -இது கண்டு பரவ- நா இருந்து-ஒரு படி இருந்து-இரட்டை நா இல்லை/இரு கரையர் இல்லை -மாறாமல் ஸ்வாமி ஒருவரையே பாடும்/நித்யம் யதீந்திர தவ ஸ்மித-மா முனிகள்//ஐயன்- நித்ய நிருபாதிக பந்துத்வத்தையும் திரு நாமத்தையும் சொல்லி -ராமானுசன் நெஞ்சே சொலுவோம் நெஞ்சே என்று ஆரம்பித்தார்-இதுவே பயன்-புருஷார்த்தம் -ஆர்த்தி பிர பந்தம்/உபாயமாக யதிராஜ விம்சதி மா முனிகள் அருளியது போல கூப்பிடா நின்றது/ சொல புகில் வாய் அமுதம் பிறக்கும்/ கமல் நீள்   முடி எம் ஐயனார் அணி அரங்கனார் /

இப்படி இருக்க-இன்று சம்பந்த ஞானம் பிறந்த பின்பு- உரிய கரணங்களைஅநாதி காலம் அப்ராப்த விஷயங்களுக்கு சேஷம் ஆக்கின மகா பாபியான -அரு வினையேன்–இத்தனை நாளும் அரங்கனுக்கு கைங்கர்யம் பண்ணி கொண்டு இருந்தார்/-இதுவே அரு வினையேன்/கொடு மா வினையேன்-ஆழ்வார் சொல்லி கொண்டாரே –என் உடைய கையும் எப்போதும் தேவரீர் விஷயமாக அஞ்சலி பந்தத்தை பண்ணா நின்றது/ திரு மேனி கண்டாலே சத்வ குணம் வளரும்/விபவம் விட்டு வர முடியவில்லை ஆழ்வாரால் //-அன்று தேர் கடாவிய பெருமாள் கழல் காண்பது என் கொலோ-என்கிறார் அதை தாண்டி அர்சைக்கு வந்தார் கலியன் //மதுர கவி ஆழ்வார்– ஆழ்வார் அன்றி தேவு மற்று அறியேன் என்றார் //இழந்த காலம் நினைத்து மேல் விழுந்து அனுபவிக்க எல்லா காரணங்களும் செல்கின்றன /நா இருந்து சதா -எல்லா கரணங்களுக்கும் சேர்த்து அர்த்தம் /கண்ணானது சர்வ காலத்திலும் தேவரீரை காண்கையிலே மநோ ரதியா நின்றது /பெரும் கேளலார்புண்டரீகம் ..நம் மேல் ஒருங்கே பிரள வைத்தார்-மாறன் சொல் வேராகவே விளையும் வீடு /வைகுந்தன்  என்றும்  தோணி/ஸ்வாமி திருகங்களும் அமுதனார் மேல்- கடல் புடை-சுற்றும்- சூழ் வையம் -இதினில் -அமுதனார் பக்கலிலே வளர்த்தது.. அழைத்தல்- கூப்பிடுதல்- உபாயமாக இல்லை கஜேந்த்திரன் போல/ மேவினேன் -அமுதூரும் என் நாவுக்கே- இறந்த காலம்- கிடைத்து விட்டது அனுபவிக்கும் பொழுது ஆனந்த குரல்/கூப்பாடு

கண் கருதும் சக்தி- சேதன சமாதியாலே -சொன்னது -சேஷத்வம் ஞானம் /சித்தம் சித் ஆய  அல்லேன் என்று நீங்க- பத்திமை நூல் வரம்பு இல்லை –ஒவ் ஒன்றும் உள்ளது எல்லாம் தான் விரும்ப -கரணங்கள் மற்ற காரணங்களின் வியாபாரம் கேட்டதே ஆழ்வாருக்கு-அவன் சங்கல்பித்தான்- /தேஜஸ் பார்த்தது-சித்தா இது-நிமித்த காரணம் -சங்கல்பம் என்பதால்  /உபாதான காரணம் -விசிஷ்ட வஸ்து சக காரி-ஞான சக்தி இருப்பதால் //தேஜசை சரீரம் ஆக கொண்ட பிரமம்/ ஆகாசம் சரீரமாக கொண்ட பிரமம் ஆகும்-அச்சித்க்கு சைதன்யம் இல்லை/ஆழ்வார்களுக்கு  தான் பத்திமை நூல் வரம்பு இல்லை /தீ மனம் கெடுத்து மருவி தொழும் மனம் கொடுத்தார்கள் ஆழ்வான் போல்வார்/ மனன அக மலம் அருத்து-மலர் மிசை -குற்றம் தீர்ந்த மனசால் கூட  பகவானை தெரிந்து கொள்ள முடியாது ஸ்வாமி யை தெரிந்து கொள்ள குற்றம் போனால் போதும் //ஒவ்தார்யம் தாய்க்கும் மகனுக்கும்தம்பிக்கும்  இவருக்கும் இவர் அடி பணிந்த சுவாமிக்கும் -ஐந்து வண்மை தனம் உண்டு- எல்லாம் பாலராமானுசன் இடம் வந்தது -சொல் என்ன சொன்னானே 700 ஸ்லோககங்களும் -மூலையில் உள்ள ரத்னங்களை எல்லாம் நடு முத்தத்தில் போட்டு-நெஞ்சு பதன் பதன் என்று சொல்ல கொடுக்கும் பொழுது பார்த்து கொடு என்கிறான் அர்ஜுனன் இடம்/

அனந்யா ராகவேய -பாஸ்கராய பிரபை என்று -அருளிய பிராட்டியைகூட  பிரிந்தானே ராமன்-.பாதுகை மேலும் கீழும் ஸ்பர்சத்தால் பருத்து நடுவில் இளைத்தது-பரதன் உடன் திரும்பித்தே -குண ஹானி- பிரணய கலகம்-கொண்டு திரும்பி போனதாம்/லோக நாதன் புரா சுக்ரீவன் நாதம் இச்சதி தம்பி ஊரார் சொன்னாலும் நான்  குணத்துக்கு தோற்ற அடிமை–அவனையும் விட்டாரே-ராமன்-சரயுவில் அவன் முன் போக பின்பு பெருமாள் போனதால்/ஆயிரம்  ராமர் உனக்கு ஒப்பார் என்று சொல்ல கூடிய பரதனை விட்டு விட்டு காட்டுக்கு போனாரே- அப்படி அநு கூலர்களை கூட விட்ட ராமன் போல  அன்றிக்கே-/பிரதி கூலத்தில் மூழ்கி இருக்கும் நம்மை  உஜ்ஜீவிக்க தீஷை கொண்டு அவதரித்து அருளிய ஸ்வாமி -குற்றமே குணமாக கொண்ட ஸ்வாமி-.அத்யந்த மேல் மேல் எழுந்த காதல் உடன் -மனசும் சித்தாய் -கல்லும் உருகும் போல -ஈரும் வெம் ஈரியார் -ஆவி உலர்ந்தது என்கிறார் ஆழ்வார் /ந சாஸ்திரம்- அனுபவம் பெற்றதை அருளிவார்கள் ஆழ்வார்கள் /

சதொத்ரமே அவன்/ நா -சப்தம்- ஆனந்தம் -எல்லாம் அவனது -இவனை விட்டு வேறு ஏதோ பேசி திரிந்தது -விஷயாந்தரங்களில் திரிந்தது -அவளுக்கும் மெய்யன் இல்லை-இங்கும் ஒரு படி படாமல் -சஞ்சலம் மனசின் ச்வாபம்/இன்று- தேவரீர்  மேல் ஒருபடி -நீரே அசைக்க முடியாமல்- தன அடியார் திறத்து தாமரையாள் ஆகிலும்  சீதை குலைக்குமேல் அசைத்து பார்த்தாலும் அசைய முடியாது இருந்தது /ஐயன்- அசத் ஆக இருந்த அடியேனை வச்துவாகும் படி கடாஷித்த ஸ்வாமி /உபகாரத்தை அனுசந்தித்து -ஞான பிறவி கொடுத்து /அன்று நான் பிறந்திலேன் பிறந்த பின் மறந்திலேன்- நின்றதும் இருந்ததும் கிடந்ததும்  என் நெஞ்சுள்ளே /தந்தை நல தாய் தாரம் -எல்லாம் -ஆச்சார்யர்-நிருபாதுக பந்து காரணம் இன்றி /அறியான அறிவித்தா அத்தா/ அத்தா அரியே /அத்தன் அரங்கன் /ராமானுசன்-ராமனுக்கு அனுஜனாய் பிறந்த பொழுது -மீன் நீர் பசை இருக்கும் வரை தான் -அற்று  தீர்ந்து இருக்கையும் -இருக்கும் நிலையை நினைந்து -குணங்கள் நினைந்து -ஓலம் இட்டு கூப்பிட்டு கொண்டு இருந்தது/-மறந்த பொழுது -இந்த்ரியங்கள் -பாசம் அறுக்க -கூப்பிட்ட குரல் இல்லை/ அனுசந்தித்து கொண்டே கூப்பிடுவது இது -போக்யதிவத்தால் –புணராய் நின்ற வலவாவோ -முதல்வாவோ- என்று கூப்பிட்ட படி/ஓ ஓ உலகினது இயற்க்கை -ஏழும் எய்தாய் ஸ்ரீதரா -சந்தேகம் பட்ட சுக்ரீவனுக்கு அருளினாய் சந்தேகம் படாமல் உன்னை நினைந்து இருக்கும் அடியேனுக்கு அருளாய் என்கிறார் ஆழ்வார்

103–வளர்ந்த வெம்கோப

வளர்ந்த வெம்கோப மடங்கலாய்- ஒன்றாய் அன்று வாள் அவுணன்
கிளர்ந்த பொன் ஆகம் கிழித்தவன் கீர்த்திப் பயிர் எழுந்து
விளைந்திடும் சிந்தை ராமானுசன் தன மெய்வினை நோய்
களைந்து நல ஞானம் அளித்தனன் கையில் கனி என்னவே

ஒவ்தார்யத்தாலே ஸ்வாமி எதை கொடுத்து அருளினார் என்ன – அடியேன் உடைய கர்மத்தை கழித்து அழகிய ஞானத்தை விசதமாக தந்து அருளினார் என்கிறார்

எந்த வழியில் இந்தரியங்கள் போகிறதோ அதே வழியில்  சென்று மாற்ற –பிள்ளை பேகனியாமல் மண் தின்ன விட்டு பிரதி ஒவ்ஷதம் இடும் மாதா போல -கர்ம பூமி-ஜன்மம்- மேலும் கர்மம் சேர்த்து -பூர்வ ஜன்ம கர்ம வாசனை இந்த ஜன்மத்தில்/புண்யம் பண்ணி இருந்தால் புண்ணியம் பண்ண வைக்குமாம் /வாசனை பலம்/பிரமத்துக்கு விஷம புத்தி இல்லை -வைஷன்ம்யம் இல்லை-கர்மாவை அபேஷித்து இருப்பதால் என்கிறார் ஸ்வாமி/கர்மமே இல்லையே பிரளய காலத்தில் -நாம ரூப விவேகம் இன்றி இருக்கிறானே -என்பான் பூர்வ பஷி /உபபத்யச -கர்மாவும் அநாதி -ஈஸ்வரன் திரு உள்ளத்தில் ப்ரீதி அப்ரீதி ரூபத்துடன் ஒட்டி கொண்டு இருக்கும்/ஞானம் அவித்யையால் மூட பட்டு மீண்டும் கர்மம்  சேர்கிறான் //உடைக்க -காமாதி தோஷ கரம்- ஸ்வாமி திருவடிகளில் பற்றிஒழிக்க வேண்டும்//வாசனையை வெட்டி விடுகிறார்/அஞ்ஞானம் விலகி ஞானம் தலை எடுக்கும்/ அணை கதவை திறந்தால் தானே ஜலம் வருவது போலமனிச சிம்ஹம்-நரசிம்கர்-அழகிய சிங்கர் சேராத இரண்டை சேர்த்தார்- /நரசிம்கரையும் கீதாச்சர்யரும் கலந்தது ஸ்வாமி//ஹிரண்ய கசிபு-அஞ்ஞானம் /பிரகலாதனுக்கு அருளியது -ஞானம்/உகிரால் தான் முடித்தான்-உகிரே ஸ்வாமி /பஞ்ச ஆயுதங்களும்  சேர்ந்து /நரசிங்கர்  பண்ணினதை -கீதாசார்யன் போல உபதேசித்து–எடுத்து சொல்லும் தன்மை-இரண்டையும் அருளினவர் ஸ்வாமி-

 நல் ஞானம் மெய் ஞானம் இரண்டு பாடங்கள் /கீண்டவன் கிழிந்தவன் பாட பேதங்கள்//கையில் கனி- தெரியும் படி கை இலங்கு நெல் கனி/ஞானம் கொடுத்தால்- -பெருமாள் வைபவம்//தன் வைபவம் கொடுத்து நல் ஞானம்/லஷ்மி நாதன்- மேகம் ஆழ்வார் பருகி-உப்பு கழித்து -ச்வாதந்த்ரம் கழித்து -அருளியது போல //சிருக்கனுக்கு முடித்த கீர்த்தி  சேராதவை சேர்த்தி கீர்த்தி-பயிர் போல-நிலம் தான் ஸ்வாமி சிந்தை/எழுந்து விளைந்தது இங்கு//என் நெஞ்ச பெரு செய்யுள் ஈர பயிர் விளைவித்து -ஆழ்வார் /

உமி களைந்து அரிசி கொடுப்பது போல அஞ்ஞானம் போக்கி ஞானம் கொடுத்தார்/ நாரதத்வம் -மனிசனின் அஞ்ஞானம் கெடுப்பவர் -ஞானம் கொடுப்பவர் நாரதர் /தன்னையே சேர்க்க அவனால் முடியாது–தாழ் சடையும் -பார்த்து கலங்குவார்/சங்கர நாராயண ரூபம் சேர்த்து சிக்கி கொண்டான் அவன்/அவுணன் உடல் கீண்ட-ஆகமும் கிளர்ந்து எழுந்து வந்ததாம்/மடங்கல்/வளர்ந்த வெம் கோப -ஒரு மடங்கலாய்- அத்வீதியன்-/முளைந்த சீற்றம் விண் சுட போய்- பெரிய திரு மொழி ௧-௭-௭- புனிதன் இடம்- -கோபம் தேவர்களை தவிக்க–விளைந்த சீற்றம் விண் வெதும்ப -அடியார் அபசாரம் பட்டதால் -கண் மூடி கோபம் அநு கூலர் பிரதி கூலர் வாசி அற கோபம் எங்கும் போகும்//மூவுலகும் ஆள் அரியாய்-ஆண் அரியாய் இல்லை-லோகத்து ஆள் போல இல்லை -இரண்டும் கலந்து –

புறப்பட்டது சீயம் விண்ணை முட்டும் வளர்ந்தது -மடங்கல் வளர்ந்த வெம்கொபம்/ திரு மேனியும் கோபமும் வளர்ந்ததாம் /மயர்வற -மெய்வினை நோய் களைந்து /மதி நலம் அருளினான்-நல் ஞானம் அளித்தனன்/சிருக்கன் மேலே அவன் முளிகின அன்று- பாகவத அபசாரம் போராமையாலே ஆனை தொழில்கள்  செய்தான்/வயிறு அழல வாள் உருவி வந்தான்/ பிறந்த குழந்தை நரசிம்கன்-தூங்கி இருந்த குழந்தை ஆனந்தமாக பிரகலாதன் புகல கேட்டு தூங்கி கொண்டு இருந்தானாம் –வயிறு பிடிக்கும் படி வாள் உருவி வந்தானே -வரத்தில் சிரத்தை -வரம் கொடுத்த அவன் மேல் வைக்க வில்லை /கிளர்ந்த மிடியற வளர்ந்த -கிள்ள -அஞ்ச எயிர் இலக வாய் மடித்த்தது என்- சிங்க பல்லை பார்த்ததும் அஞ்சினானாம்-நாக்கை மடித்தால்-குழந்தை தகப்பனை கொன்றோமே நாக்கை மடித்தானாம் கோபம் என்று தேவதாந்த்ரங்கள் நினைந்தார்களாம்//மொறார்ந்த முகத்தையும்,நா மடி கொண்ட உதட்டையும் குத்த முறுக்கின கையையும் கொண்டு விளைந்த பய அக்நியாலே பரி தப்தமாய் பதம் செய்தவாறே -வாடின கோரை கிழித்தால் போல -அநாயாசேன கிழித்து பொகட்டவன் உடைய திவ்ய கீர்த்தி ஆகிற பயிர் ,உயர் நிலத்தில்-உள் நிலத்தில்-  பயிர் ஓங்கி வளருமா போல எழுந்து சபலமம் படியான திரு உள்ளத்தை உடையவர்-சினத்தினால்.. மனத்துக்கு இனியான்//வெம்கொபம் கீர்த்தி போல /ஆண்டாள் காட்டிய வழியில் -அங்கு ராமன் பற்றி இங்கு நரசிம்ஹர் பற்றி /மெய் வினை-சரீரம் அனுபந்தி-கர்ம பலமாக- மெய்-சத்யம்-இலக்கணை- மங்களவாரம் செவ்வாய் கிழமை/-துக்கங்களை போக்கி

தத் சேதன அசேதன விசிஷ்ட்ட பிரமம்–துவம்-உனக்கும்-அஸி-விட்டு இலக்கினை விடா இலக்கினை சேர்த்து அத்வைதம் சொன்னார் நிர் குண பிரமம் பிராந்தியால் ஜீவாத்மா என்றார்/மெய் -விட்டு இலக்கினை/நோய் களைந்து -துக்கம்-கர்மம் தொலைத்தால் அடுத்து ஐந்து பாசுரம் பாட முடியாதே

கரதலாமலகம்-சுலபம்-கையில் கனி போல சுலபமாயும் -சுவ்யக்தமாய் விலஷனமான ஞானம் கொடுத்தார்-ஞானம்-நரசிம்ஹர் பற்றிய ஞானம் ///நல் ஞானம்—அவரை திரு உள்ளத்தில் கொண்ட ஸ்வாமி  பற்றிய ஞானம்   ஏற்றி இருப்பாரை  வெல்லுமே மற்றவரை சாத்தி இருப்பவர் தவம் -ஆழ்வார்

 ஜித குரோத -குணம் என்றும் குன்றம் ஏறி நின்றவன் வெகுளி = கோபம் தாங்க முடியாது/ வளர்ந்த கோபம்- ராமன் கோப வசம் ஹனுமானை அடித்ததும் /ஞானிகளுக்கு நரசிம்கனின் கோபமே உத்தேசம்/கொண்ட  சீற்றம் ஓன்று உண்டு -அதை நம்பி-தூணில் இருந்து வந்த சப்தம் கேட்டதுமே திதி பிள்ளைகள்- அசுரர்கள் விழுந்தார்கள் //நூறு நூறாக தூண்  உடைந்ததாம் – ஆழ்வாரை -ரிஷி முனி  க்ராந்திகாரி- தூர பார்வை–சிரித்தது செங்கட்சீயம்–இப்பொழுது தான் மேட்டு அழகிய சிங்கர் சிரித்தாராம்-நம் சடகோபரை பாடினாயோ/-அளந்திட்ட தூணை அவன் தட்ட  ஆங்கே அப் பொழுதே  தோன்றிய –சிங்க உருவாக /அம் கண் ஞாலம் அஞ்ச ஆங்கு ஓர் ஆள் அரியாய் /முனைந்த சீற்றம் விண் சுட போய் //எரிந்த பைம்கண்-பசுமையாய் இருக்கிற கண்- வெருவ நோக்கி -/மடங்கல்-சிம்ஹம் /1 பிரகிருதி– 6 மகான் அகங்காரம் பஞ்ச தன்மாத்ரை  இவை பிரகிருதி விக்ருதிகள் பிறக்கும் பிறப்பிக்கும்/ /அடுத்த 16 பிறக்கும் பிறப்பிக்காது-விக்ருதி இவை /எங்கும் உளன் கண்ணன்-இது ஆயிற்று  இவன் செய்த குற்றம் —

பிள்ளை யை சீறி வெகுண்டு / மகன் என்று ஆழ்வார்கள் கொண்டாடுவார்கள் /தெளி சிங்கம்- சிருக்கன் குரலுக்கு வந்து அருளிய தெளிவு /வயிர் அழல வாள் உருவி வந்தானை அஞ்ச எயறு இலக வாய் மடுத்தது என்ன —பொன் ஆழி கையா–பிறந்த குழந்தை க்கு அடியார்கள் வயிறு பிடிக்க –திரு பிரிதி-சக்கரத்துடன் சேவை//பூவடிவை  ஈடளிக்க -போட்டு கொண்டாயே/பரியனாகி வந்த அவுணன்/பொன் பெயரோன் -யிடம் திட்டு இரு பிளவாக முன் கீண்டாய்/கீர்த்தி-திவ்ய கீர்த்தி /வ்யாப்தி ஏக தேசம் –கோபம் பிரசாதம்–  பரத்வமும் உபகாரத்வமும் –சேர்த்து பிரமனுக்கு விஞ்சிய பரமன்/-ஓலை புறத்தில் மட்டும்  தெரிந்து கொள்ளாமல் பிரத்யட்ஷமாக காட்டிய-ஆற்றல் உடன் முடித்தான்- பெருமை /வீரத்தை கொண்டு-வெட்டி களைய /திரு ஆராதன பெருமாள் லஷ்மி நரசிம்ஹர் பெருமாள் தான் ஸ்வாமிக்கும்/சிங்க பிரானின் குண அனுசந்தானமே  கொண்டு அருளினார்/-தனம் சினமே-/குஹ்ய தமம் உபதேசித்தான்

—————————————-

ஸ்ரீ கோயில் கந்தாடை அப்பன் ஸ்வாமிகள் திருவடிகளே சரணம் .
ஸ்ரீ உ வே வேளுக்குடி ஸ்வாமிகள் திருவடிகளே சரணம் .
ஸ்ரீ பெரிய பெருமாள் பெரிய பிராட்டியார் ஆண்டாள் ஆழ்வார் எம்பெருமானார் ஜீயர் திருவடிகளே சரணம் –

ஸ்ரீ ராமானுஜ நூற்று அந்தாதி -99.தற்க சமணரும்/100.போந்தது என் நெஞ்சு – ஸ்ரீ வேளுக்குடி ஸ்வாமிகள்..

January 25, 2011

99–தற்க சமணரும்

தற்க சமணரும் சாக்கிய பேய்களும் தாழ் சடையோன்
சொல் கற்ற சோம்பரும் சூனிய வாதரும் நான் மறையும்
நிற்க குறும்பு செய் நீசரும் மாண்டனர் நீள் நிலத்தே
பொன் கற்பகம் எம் ராமானுச முனி போந்த பின்னே

ஞான வ்யவசாயன்களை பங்கிக்கும்பாஹ்ய குத்ருஷ்டி பூயிஷ்டமான தேசம் அன்றோ எனன/எம்பெருமானார் அவதரித்த பின்பு அவர்கள் எல்லாரும் நஷ்டர் ஆனார்கள் என்கிறார்/ ஞானி மனம் கடல் போல கலங்காமல் இருக்க வேண்டும்/

கற்பக மரம் பொன் -இல்லை -யாரும் தீண்டலாம்-அசுத்தி ஏற்படாது/ கற்பகம் தேவர்களுக்கு மட்டுமே / ஆரார்  வானவர்கள் செவிக்கு இனிய சென்சொல்லே திரு வாய் மொழி / ராமனுஷ -முனி- மனன சீலர்- அப் பொழுது ஒரு சிந்தை செய்து மாய்த்தார் அனைவரையும்.//தற்க்க சமணர்-தருகினால் சமன் செய்து-திரு  மொழி-2-2-7–/மலிந்து செந்நெல் காவிரி வீசும் -திரு குடந்தையிலும் திரு குருகூரிலும் வீசும்/பொலிந்து நின்ற பிரான் கண்டீர்/ இலிங்கத்து இட்ட புராணத்தீரும் சமணரும் சாக்கியரும்-சேர்ந்தே -நகமும் சதையும் போல-பார்வதி பரமேஸ்வர-காளி தாசன்-திசை திருப்பி ஆத்மா நாசம் விளைப்பார்கள் இவர்கள் /தாழ் சடை-சாதன வேஷம்-தெரிவிக்க-மோகன சாஸ்திரம் படைக்க -சோம்பர்- தாமச பிரக்ருதிகள் /தமோ குணா நிஷ்டர்  கூட எழுந்து விட்டார்கள் -திரு பாவை//சூனிய வாதர் -தனியாக /சாக்கிய பேய்களில் சேர்ந்தாலும் இவன் மனத்தில் உள்ள குரூரம் தோன்ற பிரித்து -கள்ள வேடம் கொண்டு புறம் புக்கவாரும்-நான்கு  சிஷ்யர்கள் புத்தனுக்கு –

நான் மறையும் நிற்க குறும்பு செய்யும் நீசரும்-சங்கர பாஸ்கரஇந்த பாசுரத்தில்  -9 மதங்கள் சொல்லி– 8 மாதங்கள் சொல்ல வில்லை– 17 புற மாதங்கள் ஈடில் உண்டு/நீள் நிலம்- எல்லா மதங்களுக்கும் இடம் கொடுத்து /எம் ராமானுச முனி-வித்வத் இருந்தும் நமக்கு திருவடி காட்டிய சுலபர்-எம்-அவதரித்த அன்றே மாண்டனர் /அழல விளித்தானே அச்சோ அச்சோ போல பாண்டிய தூதனாய் போன அன்றே முடித்தார் /அவர் அவர் விதி வழி அடைய நின்றனரே /வகை வகை அறிவு-மதி விகற்ப்பு–பூர்வாச்சார்யர்கள் ரஷித்த விஷயம் -க்ராந்தன்களால்-நிரசித்தார் //சமண மதம் தர்க்கதாலே நிற்க வைத்தார்-7 பங்கம்- அறியார் சமணர் அயர்த்தார் பௌத்தர் சிறியார் சிவப்பட்டார் -திரு மழிசை /பேச நின்ற சிவனுக்கும் பிரமன் தனக்கும் – பேசியே நிற்க வைப்பார்கள் தற்க்க வாதம் பிரதி வாத பயங்கர அண்ணன் ஸ்வாமி- மா முனிகள் -ஒன்றும் தேவும்- சாஸ்திரம் விளையாடுகிறதே என்று ஆச்ரயித்தார்/வேதம் தமிழ் செய்த மாறன்-ஒன்றும் தேவும் அவதாரிகை படித்தால் போதும்-ஸ்ரீ வைஷ்ணவர் நிலை நிற்க /கிடக்கும் முத்துக்களை கொத்து கொடுத்தார் நம் பிள்ளை /சமணரும் சாக்கிய பேய்களும்- தோள் தீண்டியாய்-நேர் வழிக்கு சொல்ல மாட்டார்கள் /பாஹ்யர் வேதம் ஒத்து கோளாமல் தர்க்கத்தாலே /பே போல விடுதல் பற்றுதல் அறியாத பிடித்ததையே பிடித்து கொண்டு நிற்கிற பௌத்தரும்/தன்னை ஈஸ்வரன் என்று லோகம் ஆதரிக்க வேணும் என்று அதுக்கு ஈடாக தீர்க்க ஜடாதரனாய் கொண்டு சாதனம் அனுஷ்டித்து பகவத் அனுமதியாலே மோக சாஸ்த்ரங்களை பிரவர்த்திப்பித்த ருத்ரன் உடைய வசனமான ஆகமத்தை அதிகரித்து இருக்கிற தாமசரான சைவரும் -பசுபதி ஆகமம்-

பஞ்சாஷரி-போயரணவம் சேர்க்க மாட்டார்கள்- நாராயண சொல்வதால் /பிரமாண பிரமேய பிரமாதாகள் ஆன இவை மூன்றும் இல்லை என்று  சர்வ சூன்ய வாதம் பண்ணுகிற மாத்த்யமிகரும் –63நாயன்மார்கள் சேஷ்டிதம் குணம் சொல்வார் -விசிஷ்டாத சைவர்கள் இவர்கள் //அத்வைத சைவர் தாயுமானார் வள்ளலார்  போல்வார்கள்/–வைபாஷிகன்- மாற்றி சொல்பவன்-சொத்தர ஆந்திகன் யோகாசாரன் -மாத்த்யமயுகர்-நான்கு வித புத்தர்//உத்தர சதகம்- ஜகம் பிரயட்ஷமாக தெரிந்து /அனுமானம்-இரண்டாவது /-மூன்றாவது கிடையாது -ஞானம் ஷணம் நேரம் தாம்  இருக்கும் என்பவர் /அந்த ஞானமே இல்லை என்றான்//அநித்தியம் துக்கமாய் இருக்கும் ஞானம் என்பர் /நால் மறையும் நிற்க-வேதம் பிரமாணம் என்று அங்கீகரித்து-கருட வாகனும் நிற்க சேட்டை மடி- போல- தவறான பார்வை- குதுருஷ்ட்டி-திஷ்டத்சு வேதேஷூ-என்கிற படியே அது நிற்க- சம்பந்தம் இல்லாத அபார்தன்களை சொல்லி மூளை அடியே நடத்துகிற பிரஹீனரான குத்ருஷ்டிகளும்/ச்வருஹநீயமான கல்பகம் போல பரம ஒவ்தராய் ,அது தன்னை பிரகாசிப்பித்தது அருளின எம்பெருமானார் மக ப்ருதிவியிலே எழுந்து அருளின பின்பு முடிந்து போனார்கள் ..ஸ்ரீ பாஷ்ய முகேன தத்தம் மதங்களை பங்கித்து  அசத் கல்பம் ஆக்குகையாலே அவர்கள் நஷ்டரானார்கள்

அசத் கல்பம்-இவர்கள் இருந்தும் இல்லாததற்கு சமம் //உயர்-பரத்வே பரத்வம் // திண்-விபவத்தில் பரத்வம்- அணை ஓன்று -அர்ச்சையில் பரத்வம் //நாலும் பரத்வம் பேசும்/மோஷ பிரதவம் பிரித்து சொல்ல -பரத்வத்தில் சேர்ந்து இருந்தாலும் //தனி கோல் செய்து கொண்டு இருந்தவர்களை மாய்த்தார்/தற்க்க சமணர்-பிரமாணம் ஒத்து கொள்ளாத தர்க்கம் கொண்டு-ஆகாச தாமரை  மணக்கும் நில தாமரை போல தாமரை ஆன படியால் என்பர்/தனக்கு ஆசை என்று கற்ப்பித்துய் பேசுவர் /பரம அணுக்களே காரணம் -பாஷாணம் -சுவர் போல ஆனால் மோட்ஷம் ஞானம் தொலைந்தால் மோட்ஷம் என்பர்/நையாயிக வைஷ்யேஷிகர்-தரக்கர் இவர்கள்- ஜைனர்கள் மூவரும் /சாக்கிய பேய்கள்-பிடித்ததே மூன்று கால்- த்யாஜய உபாதேய  விவேக கிலேசம் இன்றி -இருக்கு  சொல்லலாம்/இல்லை சொல்லாம்/ இருக்கு என்றும் இல்லை என்றும் சொல்லலாம் /இருக்கு என்றும் சொல்லலாம் சொல்ல முடியாது என்றும் சொல்லலாம் / இல்லை என்றும் சொல்லலாம் சொல்ல முடியாது என்றும் சொல்லலாம் /சொல்லலாம் என்றும் சொல்ல முடியாதுஎன்றும் சொல்லாம் போன்ற  ஏழு வாதங்கள் //காரிய காரண ரூபம்- மண் மடக்கு பின்னம் அபின்னம்-விகாரம் அடையும்–காரியம்-நித்யம் காரணம்-அநித்தியம் மண் தன்மை மாறாது /

ஆத்மாவும் தேகம் அளவு கொள்ளும் என்பான்/ஆத்மா விகாரம் என்பான்/திகம்பர்கள்-பிராணி வதம் மனசு வாக்கு காயத்தால்இன்றி – -மயில் தோகை கையில் கொண்டு-கையே பாத்திரம்-ஜெயின் ஆகாரம்பிரசித்தம்-மௌன விரதம் –ஞான கர்மம் சேர்த்து மோட்ஷம் என்பார்கள் /மலத்தை பூசிக் கொண்டு -வூர்த கதியை நினைந்து கொண்டு -ஜைனர்கள் /சமணர்- சாருவாகரையும் கூட்டி -லோகாயுதம்- கண்ணால் பார்த்ததை நம்பு-பஞ்ச பூதம்-ஆகாசம் விட்டு மற்று  நான்கு என்பர் -சுரா பானம் அருந்தி விகாரம்- வெற்றிலை பாக்கு சுண்ணாம்பு போட்டு வாய் சிகப்பு போல – நான்கு சேர்ந்து கூட்டால் அறிவு என்பர் –பிரத்யட்ஷம் தான் உண்மை /சுவர்க்கம் நரகம் இல்லை பாபம் புண்யம் இல்லை என்பர் /சுக துக்கங்களே சொர்க்கம் நரகம்/

பிராணன் போனால் மோட்ஷம் இவன் படி/தேகமே உண்மை என்பதால்/சுருதி விருத்தமாக பேசுவார்/

சங்கர பாஸ்கர யாதவர்-நீசர் -லோகாயுதரையும் //பிரத்யட்ஷ அனுமான உபமான -பிரமாணம் என்று கொண்டு /சப்தம் அனுமானித்து -பரமாணு தான் காரணம்  என்பர்-குயவன் போல நிமித்த காரணம் மட்டும்-/உபாதான காரணம் இல்லை என்பர்/-அவனை -நாம் சாஸ்திரம் கொண்டு தெரிந்து கொள்வோம்=இவர்கள் அனுமானத்தால் என்பர்/உபாசனம் பண்ணி சுக துக்கம் நசித்து மோட்ஷம்-.அணுக்கள் கூடி உருவாகும் என்பர்-நூல் சேர்ந்து வேஷ்ட்டி ஆவது போல ஜகம் வந்தது என்பர் நெசவாளி போல சங்கல்பிபவன் அவன்/நூலுக்கு ஆரு பக்கம் உண்டு -இரண்டு பக்கம் சேர்ந்து சேராத பகுதி உண்டு-.பரம அணுவிலும் இப்படி இருந்தால் அதை வெட்டி  இருக்க வேண்டுமே/ தாழ் சடையோன்-வினை தொகை-சாதக வேஷம்-சொல் கற்ற சோம்பர்- ஆழ்ந்த பொருள் இல்லை கற்றான் அதன் படி  நிற்க வில்லை -மோக சாஸ்திரம்-பகவத் அனுமதியால் -பசு பதி ஆகமம்-நான்கு பிரிவு-பாசுபதர்-மசானத்தில் பத்மம் பூசிக்கு கொண்டு தாமசர்/சாங்க்ய மதம் இதில் சொல்லவில்லை-பிரதானம்-பிரகிருதி- காரணம் என்பர் -நிமித்த காரணம் மட்டும் ஈஸ்வரன் என்பர் /வேத வியாசர் -பசு பதியை பரன் என்பதால் தள்ள தக்கது சாஸ்திரம் உடன் விரோதிததால் /கபிலன் உடன் சொல்லாமல் ஜைனரை சொல்லி பசுபதி சொன்னது இதை சாஸ்திரம் என்று தப்பாக எனன கூடாது என்பதால் தான்/

ஆரு முத்ரைகள் தரித்து -மாத்த்யமிகர்-சர்வ சூன்ய வாதம்-கேள்வி கேட்க்காமல் நடுவில் இருந்தார்-வேதம் வல்லர்களை கொண்டு விண்ணோர் பாதம் -என்று -குறைத்தால் போல /ஒவ் ஒன்றாக குறைத்து -குரூரமான மதம் என்று தனித்து //மேன்மை அபகரிப்பர் சைவர் குணம் அபகரிப்பவர் மாயாவாதிகள் இவன் எல்லாம் அபகரித்தான்//இளைய பெருமாள் ஜடாயு பிள்ளை திரு நறையூர்  அரையர் சிந்தயந்தி -நால்வரையும் கைங்கர்யத்து கொள்ளவார்கள்//ஜகத் விஷய- ஞானம் ஷணிகம்-இதுவே ஆத்மா என்பர்-சத்திரம் என்று நினைத்தால் சம்சாரம்/ஷணம் என்று தெரிந்தால் மோஷம் என்பான் வைஷாந்திகன்/சூத்ராந்தம்-ஜகத் பார்க்கிறோம்-அனுமானம்-பிரத்யட்ஷம் இல்லை-ஷணிகம் நினைக்க நினைக்க /சூன்யத்தால் சூன்யத்தை சூன்யம் என்று -ஆண்  அல்லன் பெண் அல்லன் – சூன்யம் என்பர் அறியாதவர்/உளன் இலன் என்றாலும் உளன் //குரும்பு செய் நீசரும்-வேதம் பிரமாணம் என்று ஒத்து கொண்டு–சங்கர பாஸ்கர யாதவ -மூவரையும்–சத்தாகவே இருந்தது ஒன்றாக இருந்தது – இரண்டாவது இல்லை -அனிர்வசநேயம்-சின் மாதரம் என்பர் சங்கரர்-அவித்யை மாயை-/பிரமத்துக்கு ஒன்றும் இல்லை என்பர்/எல்லாம் மாயை-சரீரமும்  பொய் / பாஸ்கர-ஜீவனாக  தன்னை தானே பிரமகிரதாம்/-உபாதி சத்யம்-கட ஆகாசம்-உடைத்தால் இரண்டும்-உள் ஆகாசமும் வெளி ஆகாசமும்- ஒன்றாகும் சரீரம் தொலைத்தால்-உபாதி போனால் மோட்ஷம்/யாதவ -குணம் உண்டு பிரமத்துக்கு /கர்ம ஞானம் இரண்டால் உபாதி போய் மோட்ஷம் /அசுரர்களை மோகிப்பிக-புத்தனாக தானே-கள்ள வேடம் கொண்டு புறம் புக்கவாரும்//, கைதவங்கள் செய்யும் கரு மேனி அம்மான்-எய்த கூவுதல் ஆவதே -பிர பத்தி மார்க்கம் கூப்பிட பிராப்தி இல்லை-இதில் புத்த அவதாரம் சொன்னது -குலைக்க பார்கிறாய் என்னை அங்கு சாஸ்திரம் குலைத்தால்  போல -ஆழ்வார்/  ,, ருத்ரனையும் கொண்டு,/பேச்சு பார்க்கில்-கள்ள பொய்- நூல்களும் பிறவி பார்க்கில் ஐந்தாம் ஒத்தும் அரு மூன்றும் கழியும்/ருத்ரன்  பார்வதி இடம்  ஏகாதசி மகாத்மயம் சொல்ல-/ -கபிலன் யோகி  ஏகாயனார் /போன்ற ஐந்தும் சொல்லவில்லை/சாந்க்யன்-வழி காட்டி நடந்து பிரதானமும் புருஷனும் என்பர் கபிலர்-ஈச்வரனே இல்லை-பிரதானமே ஜகத் காரணம் -நடப்பவர் மேல் இருப்பவர் சொல்ல /ஆத்மாவுக்கு கர்த்வமில்லை /சேர்ந்து இருந்தால் சம்சாரம் விவேக ஞானமே மோட்ஷம்/பட்ட பிரபாகரர்-ஆத்மா நிறைய-நித்யர்-ஆசை கொண்ட கர்மாவால் பந்தம்-ஜகம் நித்யம்-பிரவாகம் போல -வேற தேவதை விஷயம் இல்லை என்பர் /பலம் ஆசை இன்றி செய்யும் யக்சம் -அபூர்வ வாதம்-கர்ம செய்தால் அபூர்வம் வரும்-சேர்ந்து மகா பூர்வம்-மீமாம்சை போல-ஆத்மா பிராப்தி கைவல்யமே மோட்ஷம் என்பர்/ஏகாநயன்-ஸ்ரீ தேவி இன்றி–உருவகம் சிருஷ்டி போல்வன என்பவன் /நீள்  நிலத்திலே பொன் கற்பகம்-பிரக்ருதமாய் ஜடமாய் அர்த்தம் கொடுக்கும் கற்பகம் போல அன்றி அப்ராக்ருதமாய் சுய பிரகாசமாய் அனைவருக்கும் அனைத்தையும் கொடுத்து- மோட்ஷ பிரதானம் அபேஷா நிரபெஷமாக கொடுத்தவர்..என் ராமானுச முனி- என் ஒருவனையே உஜ்ஜீவிக்க மனன சீலம் பண்ணி கொண்டு/ அதுவோ-இந்திர லோகம்-கீழே கண்ணன் காதலிக்கு / இவர் பார்த்தசாரதி தன்  காதலி -நமக்காக- ஸ்ரீ வைகுண்டம் இருந்து  வந்த ஸ்வாமி /சாருவாதவாத மதம் நீறு செய்து சமண செடி  கனல் கொளுத்தி சாக்கிய கடல் வற்றுவித்து சாங்கிய கிரி முறித்து மாறி செய்திடும் முடித்து பாசுபதம் சிந்தி ஓடும் கூறு மா குறு கொடிய தற்க்க சரம் விட்டபின் பாஸ்கரன் கோடி எரித்து பெரு வீரன்   – செய்த எதிராஜர்-ஆர்த்தி பிர  பந்தம் /நாளும் மிக வாழியே //

பிரமாணங்கள்-பிரத்யட்ஷம்-பார்த்து கேட்டு தொட்டு முகர்ந்து சுவைத்து அறிதல் /சாமகிரிகள் சரி வர இருக்கவேண்டும்-வெள்ளிச்சம் போல்வன /அனுமானம்-புகை-நெருப்பு-//சப்தம் -சாஸ்திரம்-வேதம் /சாஸ்திர யோநித்வாத்-/த்ரிவேதி சிங்காசனம்-பேத அபேத கடக சுருதி கொண்டு ஒருங்கே வைத்தார் ஸ்வாமி/மாள்வித்தார்–பாஹ்யர் இடம் ஒரு யுக்தி  கொண்டு வென்று -குதிருஷ்டிகள் இடம்  சாஸ்திர வாக்கியம் கொண்டு வென்றார் /2 அத்யாயம் 1 பாதம்  2 பாதம்– தரக்க நியாயங்களால் ஸ்வாமி காட்டினார் ஸ்ரீ பாஷ்யத்தில் //சத்யம் எடுத்து உரைக்க பெரும் கேளலார்  ஆழ்வார் மேல் ஒருங்கே பிரள வைத்தார் –பரமத பங்கம் 24 அதிகாரம் தேசிகன் அருளி இருக்கிறார் //லோகாயுதகன் சாருவாகன்-தேகமே ஆத்மா-மரணமே மோட்ஷம்-ப்ரஹச்பதி பிரவர்தகம் -ஜாபாலி இதை ராமன் இடம் பேசினார் /அசித் அனுபவிக்குமா-அதில் இருந்து சக்தி விஷயம்-வெத்திலை பாக்கு சுண்ணாம்பு சேர்ந்து வருவது போல -கூட்டிலே வரும் சைதன்யம் அனுபவிக்கும்/முயல் கொம்பை போல பிரமமும் பார்க்காத வஸ்து- துச்சம் /கர்மம் வாசனை ஜன்மம் ஒன்றும் இல்லை/மயில் சித்திரம்  வரை கிறான்  குயில் போல கூவுகிறான்-ச்வாபம் தான்

 சிவ லோகம் கற்பித்து பேசுகிறான்/கண்டது மெய் எனில் காணும்  மறையில்  அறிவு கண்டோம் – கண்டது அலாது எனில்-கண்டிலம் குற்றம் /கண்டது போல் மறை காட்டுவதால் -என் கண் தான் சாஸ்திரம்–சாஸ்திரம் தெரிவது போல காட்டிது – /உண்டது கேட்க்கும் /அனுமானம் தான் நீ சொல்வது -சாப்பிட்டு ஆரோக்கியம் வரும் என்று திடீர் அன்னம் தோன்றனும்//ஈர்க்கிறது போல உள்ளது /உங்கள் மதம்/மனுஷ்ய பிறவி விட ஸ்தாவர சங்கமம் அதிகம்-கர்ம அனுகூனம் இல்லை என்பர்/ இந்தரனும் விரோசனனும் பிரம்மா இடம் போக -எண்ணையில் பிரதி பிம்பம் காட்டி-திசை திருப்பி விட்டார்/ இந்த்ரன் திரும்பி -அன்னம் மயன் பிராண  மனோ விக்ஜானம் ஆனந்த -பஞ்ச க்ரோசங்கள்/விரோசனன்-பிரவர்த்தனம் பண்ணினான்/பிரத்யஷம்  மட்டும் பிரமாணம் ஒவ்வாது-அனுமானத்தாலும் சப்ததாலும் ஞானம் பிறக்கிறது/உண்டால் பசி போகும் -இதுவே அனுமானம்/ பசி வருவதும் உண்டே சில உண்டால்/ உண்டால் அஜீரணம் வருமே /நிறைய பேருக்கு போகும்.அனுமானித்து புரிந்து கொண்டாய்/வேப்பம்  கொழுந்து சாப்பிட்டோம்- பார்க்காமலே வைத்தியர் சொல்லும் சப்தம் சொல்லி -எங்கள் ஆப்தன் சாஸ்திரம் கொடுத்தாரே/மந்திர ஜோதிஷ சாஸ்திரம் -ராசி கிரகம் பார்த்தாயா–சில்பி வடிவம்-பிரத்யட்ஷம் இல்லாமல் கொண்டு வருகிறான்/பார லோகிக்க சாஸ்திரம் -லோகத்தில் பார்த்து இருக்கிறேன்- கர்ம வைகுண்டம் காட்டு ஒத்து கொள்கிறேன்-என்பான்-

மக்கள் தொகை கூடி கொண்டே போகும்-மறிப்பது மட்டும் இல்லை பிறப்பதும் உண்டு- பிரத்யட்ஷம் மட்டும் உண்மை- எப்படி- மறுபடி பிறந்தால் தானே  கூடும்-தெரியாத ஒன்றை ஒத்து கொள்ள வேண்டும்/ ஜைனன்-கார்ய காரண ரூபம்-சத்ய அசத்திய நித்ய அநித்திய  பின்ன  அபின்ன  மண்-குடம் போல-சப்த பங்கி- மூன்று ஏழு உண்டு/நித்ய அநித்திய சத்ய அசத்திய பின்ன அபின்ன /ஒன்றாக இல்லை பலவாக இருக்கும் /இருக்கு தன்மை/இருக்கலாம்-ஆரு வாதத்துக்கும் இடம் /இல்லாமலும் இருக்கலாம்/சொல்ல முடியாமல் -அவச்தவ்யம் /2-2-31/32/ஏகச்மின் அசம்பவாத்-விருத்த தர்மம் ஒரே இடத்தில் இருக்காது சிறு மா மனிசர் போல /விருத்த தர்மங்கள்-கருட மந்த்ரம் சொல்லி கருட  முத்தரை காட்டி கொண்டு–ஓடி கொண்டே  உட்கார்ந்து தடவி கொடுக்கிறான்/

ஸ்ருஷ்ட்டி அளித்தல் அழித்தல்/கொம்பு முழுசு அரை கொம்பு இல்லாமை- வேவ்வேறு  காலத்தில்//ஆத்மா உடல் அளவு -குறையாதே -நித்ய நிர்விகார தத்வம்./பரம அணு-வைபாஷிகன்- பரம அணு சேர்ந்து பூதங்கள் உண்டாக்கும்–ஞானம் ஷணிகம் என்றான்/ஷணிகம் ஞானம் இருந்தால் உத்பத்தி உண்டாகாதே /விவகாரத்துக்கும் ஆகாது  //சமுதாய  உத்தர உத்தர பாதம் -//மண்-குடம்-அபாவம் காரணம் அழிந்ததே காரணம் -என்றான் -மண் அபாவம் தேச கால வஸ்து வாசி இன்றி எங்கும் உண்டு அங்கு எல்லாம் குடமாய் உருவாகணும்/முன் ஷணம் -/ஜாதிக்கு மட்டும் முன் ஷணம்/ பல குடமுண்டாகனும் /தேசம் காலம் உண்டு ஒத்து கொண்டாயே-/இல்லாத பொருள் உருவாகிறது /இன்று இருந்தது நாளை இல்லை-அனுமானம் உண்டு என்றான் அடுத்தவன்-/அறிய படும் பொருளும் அறிவும் இருந்தால் தான் அறிய முடியும் -பொருளே இல்லை என்றால் அறிவு எதற்கு /சூன்ய வாதி-சர்வத அனுபத்தி-உளன் எனில் உளன் அவன் உருவம் இவ் உருவுகள் உளன் அலன் எனில் அவன் உருவம் அவன் அவுருகள் /அச்தித்ச நாச்திச்த விசிஷ்டம் -விசிஷ்ட பிரமம்/உளன் இரு தகமையோடு ஒழிவிலன் பரந்தே// சப்தம் சூன்யதுடன் சேராது /

மண்ணுக்கு அபாவம் கடத்துக்கு  உத்பத்தி–உத்பத்தி அசதி ஆகும்/சூன்யம் ஸ்தாபிக்க முடியாது -பிரமாணம் கொண்டு ஸ்தாபிக்க வேண்டும்/ பிரமாணம் பொய் என்றால் சூன்ய வாதம்  ஸ்தாபிக்க முடியாது //மகத்த பீர் அதிகரணம்-நூலுக்கு ஆரு பக்கம் உண்டே-அணுவை பாகமாக பிரிக்க வேண்டுமே-பேதிக்க முடியாத பரம அணு என்றாய்-உபாதான காரணம் இதுவாக இருக்க முடியாது/-சுக துக்கம் காரணம் ஆன புண்ய பாபம்-பரம அணுவில் இருக்குமா ஆத்மாவில் இருக்குமா ?–பிரத கிரியை எங்கு-அதற்க்கு எனன காரணம்-ஆத்மா இடத்தில் இருந்தால்-பரம அணு எதை வைத்து சேரும்- உருவாக்கி கொண்டே இருக்கும் அழிய முடியாதே /பாசுபத- மதம்/ஆகமம்-சிவனுக்கு சரீரம் இல்லை–வேதத்துக்கு -அதிஷ்டானம் இல்லை என்பதால்- சங்கல்பிக்க முடியாது /இருந்தால்- நித்யம்-அநித்தியம் சொல்ல முடியாது-படைக்க பட்ட சகமும் நித்யம்/ நிமித்த காரணம் எப்படி-விகல்பம்/ஆத்மா சரீரம் அதிஷ்டானம் பண்ணுவது போல -பரம சிவன் பரம அணுக்குள் என்று அதிஷ்டானம்-ஜீவனே அவர்/யோகம்-பிரகிருதி தான் ஜகத் காரணம் கண் தெரியாமல் நொண்டி மேல் /விவேகம் ஏற்பட்டால் மோட்ஷம் என்பான்-சேர்ந்தே போகிறார்கள் ரசனா அனுபிரபத்தி- அதிஷ்டானம் பண்ணி தான் கார்யம்-சந்நிதி மாதரம் என்பான்-மரம் மேஜை -அதிஷ்டிக்க வில்லை- தச்சன் வேணுமே-ஒத்துக்க வில்லை புல்லை கொடுத்தால் பல்/ காளை மாடுக்கு கொடுத்தால் பாலை பெற முடியாதே /

பார்த்து கை காளை அசைத்து பேசணும் கர்துத்வம் வேணும் நடப்பவன் புரிய ஞானம் வேண்டும்/இருவருக்கும் இரண்டும் வேண்டும்//அபூர்வம்-கர்மாவில் உருவாகும்-சாஸ்திரம் கொண்டு நிரசிப்பார் வேத வாக்கியம் உண்டே /மாயாவாதி-நிர்விசேஷ சின் மாதரம்-இல்லாதவரை பேசினீரா-சின் மாதரம் அஞ்ஞானம் மூடி கொள்ளும் என்பர்/சுயம் பிரகாசம் ஞான மாயம்-ஆச்ராயண தோஷம் /பொய்யான வாக்கியம் கொண்டு-அர்ஜுனன் கண்ணன் இருவரில் யார் பொய்-/அத்வைத கால ஷேபம் கேட்க ஆள் வர மாட்டாரே/பாஸ்கரன்-பிரதி பலிப்பு கண்ணாடி உண்மை என்பான்-உபாதி கனாடி தான் சரீரம் என்பான்/யாதவ பிரகாசர் பிரமம் மொன்று பகுதி என்பர்/அவிகாரன்-ஜகத் காரணம்/எகாயனன்-சக்தியே நாச்சியார்-17 மதங்களையும் நிரசித்தார்11 பாஹ்யர்   6 குதுருஷ்டிகள்

ஸ்ரீ தேவி ஆனந்தத்துக்கு தான் ஸ்ருஷ்ட்டி என்று காட்டினார் /அரு சமய செடி அதனை அறுத்தான் வாழியே

100-போந்தது என் நெஞ்சு

போந்தது என் நெஞ்சு என்னும் பொன் வண்டு உனது அடி போதில் ஒண் சீராம்
தெளி தேன் உண்டு அமர்ந்திட வேண்டி நின் பால் அதுவே
ஈந்திட வேண்டும் ராமானுச !இது வன்றி ஒன்றும்
மாந்தகில்லாது இனி மற்று ஓன்று காட்டி மயக்கிடலே

திருவடி தான் பங்கஜம்/ சீர் தேன் பெருக மனம் ஆன வண்டு- சஞ்சல புத்தி- முன் உற்ற நெஞ்சு/மற்று ஒன்றில் கண் போகாமல் திசை திருப்பாமல் இருக்க ஸ்வாமி இடம் பிரார்த்திக்கிறார் /சக்தி உண்டு உமக்கு -இருவருக்கும் லாபம்/ சேதன லாபம் உமக்கு ஆச்சர்ய லாபம் எனக்கு /நெஞ்சு என்று பொன் வண்டு-உன் அடி போதில்-  ஒண் சீராம் தெளிந்த தேன் -கசண்டு- ச்வாதந்த்ரம் அவன் இடம்-.குடித்து அமர்ந்திட வேண்டி-பேராமல்-நின் பால் போந்தது –வந்து கிட்டியது/ கேட்டதை கொடுத்து விடவேண்டும்/இது அன்றி ஒன்றும் மாந்த கில்லாது-இனி மற்று ஓன்று காட்டி மயக்காதே -மாயம் செய்யேல் என்னை திரு ஆணை -20 தரும் இனி இனி என்று  கதறினார்/இனி நான் போகல் ஒட்டேன்  ஒன்றும் மாயம் செய்யாதே //மற்று- நா கூசி- அழகிய மணவாளன் திருவடி பொன் அரங்கம் எனில் மயலே பெருகும்- காண்டகு தோள் அண்ணல் கழல்/ நீர்மையினால் அருள் செய்தான் தன் சரண் தந்திலன் தான் அது தந்து -சொல்லி விட்டேன்-அதனால் காட்டி மயக்காதீர் என்கிறார் /போக்கியம் இதில் 101 பாவனத்வம்/ அண்ணிக்கும் அமுதூரும் -போக்யத்வம் சொல்லி மேவினேன் அவன் பொன் அடி பாவனத்வம்/ஆவலிப்பு-ரஷிக்கும் சொல்லி இச் சுவை-போக்யத்வம்-தொண்டர் அடி பொடி-பிரதம பர்வம்-உபாயமாக அவனை பற்றனும் ஆச்சார்யர் அனுபவம் கொடுத்து உபாயம் புரிய வைக்கிறார்

மா முனிகள் ஸ்வாமி வண்டு/ பெருமாள் வண்டு ஆழ்வார் என்பர்/வண்டு-சஞ்சலம் /ரெங்க ராஜ.சரணாம் புஜ பராங்குச பதாம் புஜ .. ராஜ ஹம்சம்   ஸ்ரீ பட்டார் பிரான் பரகால -முகாப்ய மித்திரன் – ஆழ்வார் ஆண்டாள் பெரியாழ்வார் கலியன்  -பற்றுகிறார்  -கூரேசர் இவரை பற்றுகிறார் / வண்டு மறு பெயர்-மது விரதம் பிரமரம் சஞ்சரிகம் -சுகர் 7 நாள் சொன்னார்  பர்ஷித்க்கு -ஞான பசி- வயிற்று பசிக்கு கோபசு  பால் கறக்கும் நேரம் கூட நிற்க மாட்டார் /பொன் வண்டு-ஸ்வாமி திருவடி  தேன் குடிக்க போனதால் பொன்-சீரார் செந்நெல்- திரு குடந்தை/ ஏரார் இடை- கண்ணன் இடை கட்டி கொண்டு கடையாதே என்பானாம் /சீரார் வளை ஒலிப்ப–சங்கு முன்கை தங்கு- பிரியாமல் இருந்ததால் வளையல்கள் தங்கித்தாம்   காமரு சீர் அவுணன்-வாமணன் கண்டதால்/

திருப்தி இல்லை/ போக சக்தி -மாறுவதற்கு -விதி -வேற கதி இல்லை என்று /விதி பிராப்தம் ராக பிராப்தம்/ சாஸ்திரம் விதித்தால் தொடங்கி போக்யத்தால் அங்கே இருக்க வேண்டும்/

பொன் கற்பகம் எம் ராமானுசன்-மனசு வண்டு-கருப்பு தான்- இதை பொன் ஆக்கினார்/ ஓங்கி உலகு அளந்த உத்தமன்-ஓங்கி பெரும் செந்நெல் போல -அவன் திருவடி கீழ் இருந்த செந்நெலும் ஓங்கி இருந்தது /அங்கும் இங்கும்-கண்டு அனுபவிக்க வேண்டும்/நிர்ஹெதுக கிருபை /போக்யத்தில்  மேல் விழுந்த வண்டு –என் நெஞ்சு-முன்புற்ற நெஞ்சு -என்பதால் மாமா காரம்- மமகாரம் விட்டவரின் மாமா காரம்/ ஸ்வாமி இடம் போனதால் / பட்டர் வைராக்கியம் உபதேசித்து திரு மேனி அலங்காரம்- கோவில் ஆழ்வார் என்ற நினைவால் //அழகிய வண்டு/ஒண் சீராம்-உயர்ந்த குணம்-/அம்பன்ன  கண்ணாள் யசோதை தன் சிங்கம்-காரியம் குணம் காரணத்தில் இருக்க வேண்டும்-பூவிலே சைத்யம்-குளிர்ந்து  – மார்த்வம்-மிருதுவாகி  நறுமணம்- என்கிற -தேன்-ஓடி வர -தெளி- நிர்மலமான -ஊடி உசா துணை-நெஞ்சினாரும் அங்கு ஒழிந்தாரே -கடல் கொண்ட கண் போல தசரதன் கண்-நெஞ்சினாரும்-மரியாதை -மகர நெடும் குழை காதர் இடம் சேர்ந்ததால்/

மடகிளியை வணங்கினாள் போல/ நீர் இருக்க -என் நெஞ்சம் -தூது விட்ட பிழை யார் இடம் -என்னையும் மறந்து தன்னையும் மறந்தது/வருதல் இன்றியே –வார் இருக்கும் முலை மடந்தை இருக்கும் இடம் வைத்தானே /ஒழிந்தார்-வசவு அங்கு என் நெஞ்சு கொண்டாடுகிறார் இங்கு /நித்ய வாசம் /அமர்ந்து இருக்க வேண்டி- திரியாமல்/அன்பால் அதுவே ஈந்திட -பாட பேதம் -சினேகா பூர்வமாக கொடுத்து அருள வேணும் /மாந்தல்-உண்டல் /ஸ்ரீ ருக்மிணி பிராட்டி -உபன்யாசம் கேட்டு ஸ்ரீ கிருஷ்ணன் குணங்கள் கேட்டு மனம் படிந்தது போல-அமுதனார் செப்ப மனம் -ராஷச விவாகம் அங்கு-வரிக்க துடித்தாள் போல இதுவும் தேனை குடிக்க போனது//ஷாட் பதம்-அருகால சிருவண்டே–வேகமாக போகும் வீசும் சிறகால் பறக்கும்/தலையால் தரிக்க -முழுவதும் தாங்க- ஆச்சார்யர் பத்னி புத்திரன் திருவடிகள் ஆரும்//மந்திர ரத்னம்-ஆரு பதம்-/

உதடு துவயம் சொல்லி துடித்து கொண்டே இருக்கும் /மனசும் ஷட் பதம் ஆனதாம் அதை நினைந்து கொண்டே இருப்பதால்/கயல் விழியை பார்த்து கொண்டே அவன் மீன் அவதாரம் எடுத்தானாம்தேசிகன்-ஷட் பதம் அனுசந்தித்தி கொண்டு போருகிற மனசு -சர்வ விலஷனமான வண்டு/இவர் எப்பொழுதும் ஷட் பதம் கொண்டாடுவதால்- ஸ்வாமி துவயம் கொண்டாடி கொண்டு இருப்பதால்-உனதடி போதில் ஒண் சீராம்-தெளி தேன் -பாபம் போக்கயதீந்த்ரர் திருவடி பற்றினால்- அவர் பண்ணினதால் -திரு அரங்க செல்வனாரின் திரு பொலிந்த சேவடி -ஸ்ரீ ரெங்க நாச்சியார் முன் நிலையில் -பண்ணி அருளிய தேவரீரின் திரு வடிகளில்-உன் அடி கீழ் அமர்ந்து புகுந்தேனே -அலவன்-நள்ளி-சிக்கி கொண்ட -வூடும் நறையூர்-இங்கு அமர்ந்து இட வேண்டி-நிழலும் அடி தாரும் போல இருக்க கோரி-

அடி கீழ் அமர்ந்து புகுந்து -தென் திரு அரங்கம் கோவில் கொண்டானே என்று கங்குலும் பகலும் திருவாய் மொழி அருளுகிறார் /தேவரீர் திருவடிகளை நினைப்பது கடமை/விதித்தால் இல்லை அனுபவித்து கொண்டு இச்சித்து இருந்தது /அதுவே ஈந்திட வேண்டும்//

சரணாரவிந்த மகரந்தம் அபேஷித்து–வேறு ஒன்றும் -சர்வ கந்த சர்வ ரச -தேனே மலரும் திரு பாதம் பொருந்துமாறு /அத்தை கொடுக்கவா-என்னில்-இது அன்றி -ஈதே இன்னும் வேண்டிவது ஈதே -அமிர்தாசகிக்கு புல்லை இடுமினா போல /மிடற்றுக்கு கீழ் இலியாது நெஞ்சு புஜிக்காது/இனி மற்று ஓன்று காட்டி மயக்காதே- மோகிக்காதீர்-பகவத் விஷயம்- மற்று ஒன்றினை காணா-திவ்ய தேசங்கள் எல்லாம் கழித்தார்/கரப்பார் ராமனை அல்லால் மற்றும் கற்பரோ/-இங்கு கண்ணனை கழிக்கிறார் உன் அடியார் எல்லாரோடும் -ஆழ்வாரை கூட கழித்தார் -ஒக்க எண்ணி இருத்தீர்  அடியேனை- மலையாள ஊட்டு போல அவர் -கதம் அந்ய கச்சதி–சிற்றின்பம் பல நீ காட்டி படுப்பாயோ-ஆழ்வார்/நெறி காட்டி நீக்குதியோ-சரம பார்வை நிஷ்ட்டை -சிறந்த நெறி /ஓம் நமோ நாராயண  அனந்யார்க்க சேஷத்வம் அநந்ய சரண்யன் அநந்ய போகன் -ஸ்வாமி இடம் அமுதனார் /உனது அடி போதில் அமர்ந்திட வேண்டி –   சேஷத்வம் நின் பால் போந்து- அனந்யார்க்க சரண்யம் ஆக பற்றினார் இத்தால் /ஏக மேவ மற்று ஓன்று இல்லை போல -/  ஈந்திட வேண்டும் – இது அன்றி ஒன்றும் மாந்தகில்லாது -அனந்யார்க்க போக்யத்வம் -பிராப்த்யம் சொல்ல வந்த திரு மந்த்ரம் அர்த்தத்தை இதில் அருளினார்

———————————

ஸ்ரீ கோயில் கந்தாடை அப்பன் ஸ்வாமிகள் திருவடிகளே சரணம் .
ஸ்ரீ உ வே வேளுக்குடி ஸ்வாமிகள் திருவடிகளே சரணம் .
ஸ்ரீ பெரிய பெருமாள் பெரிய பிராட்டியார் ஆண்டாள் ஆழ்வார் எம்பெருமானார் ஜீயர் திருவடிகளே சரணம் –

ஸ்ரீ ராமானுஜ நூற்று அந்தாதி -96.வளரும் பிணி /97.தன்னை உற்று ஆட் செய்யும் /98.இடுமே இனிய சுவர்க்கத்தில் – ஸ்ரீ வேளுக்குடி ஸ்வாமிகள்..

January 24, 2011

96–வளரும் பிணி

வளரும் பிணி கொண்ட வல் வினையால் மிக்க நல் வினையில்
கிளரும் துணிவு கிடைத்து அறியாது முடித்தலை யூன்
தளரும் அளவும் தரித்தும் விழுந்தும் தனி திரிவேற்க்கு
உளர் எம் இறைவன் ராமானுசன் தன்னை உற்றவரே

/பக்தி பண்ண சக்தி இல்லை/ பிர பத்தி பண்ண  விசுவாசம் இல்லை //பேரு தப்பாது என்ற துணிவு வேண்டும்/ எலுமிச்சம் பழம் கொடுத்து ராஜ்ஜியம் பெறுவது போல மகா விசுவாசம் வேணும்/ ஆச்சர்ய அபிமானமே உத்தாரகம்..என்கிறார் இதில்../உலகம் உண்ட பெரு வாயா-ஆழ்வார் இதில்-நீ கொடுத்த உபாயம் எல்லாம் தவிர்த்தேன்-கர்ம ஞான பக்தி பிர பத்தி- நான்கும் இல்லை/ ஆச்சர்ய அபிமானம் சொல்கிறார்..உபாயாந்தரம் ஆகுமா இது– இது வேற சிறந்தது என்கிறீரே/திருவடி ஸ்தானமே ஆச்சார்யர் /இதற்க்கு மகா விசுவாசம் வேண்டுமே-அந்திம சமர்த்தி வேணும்-இல்லை என்றால் நான் பண்ணி கொள்கிறேன்-மற்ற ஆரு அங்கங்கள் வேணும் -போஜனத்துக்கு பசி போல ஆகிஞ்சன்யமும் அனானியா கதித்வமும் வேணும். ஆச்சார்யர்அபிமானம். பர கத ச்வீகாரம்-தானே வைகுந்தம் தரும்./உற்றவர்- ஆழ்வான்-7 பாசுரம் புகழ் பாடி அல்லால் என்றார் படியை கடத்துவேன் என்றார் /மிக்க நல் வினை-சரண கதி நிஷ்ட்டை-கிளரும்  துணிவு-பொங்கி வரும் மகா விசுவாசம்/முடை தலை-துர் கந்தம் ஊன் -சரீரம் /

தரித்தும் விழுந்தும் -எழுந்துலாய் மயங்கும் கை கூப்பும்–எம்பார் ஆழ்ந்து அனுபவித்த பாசுரம்-இட்ட கால்  இட்ட கைகளாய் இருக்கும்- மாற்றி எழுந்து மயங்கினாலே- கேட்டேன்- தனியாக திருவேற்க்கு– எம் இறைவர் உளர் -இராமனுசன் தன்னை உற்றவர்-கூரத் ஆழ்வான் /இறைவர் ராமானுசன் என்றும் கொள்ளலாம் /உளர்-காரியம் உமக்கு பண்ணுவாரா சத்தை அவருக்கு இருந்தால் எனக்கும் உண்டு/நிழல் போல தானே –கைகள்  சக்கரத்து-வட பாலை திரு வண்   வண்டுர்   ..ஏறு சேவகனாருக்கு என்னையும் உழல் என்மீர்களே-பஷி தூது விட –உயிர்  உடன் -திரு மாலை ஆண்டான் அர்த்தம் சொல்ல– இன்றியாமை அவன் இருந்தால் நானும் இருக்கிறேன் ரஷிக்க வேண்டிய வஸ்துகளில் நானும் ஓன்று -ஸ்வாமி நிர்வாகம்/ அடிபட்டு துடிக்கும் மான் போல பராங்குச நாயகி/அறிவிப்பே அமையும்.. செய் என்று சொல்ல வேண்டாம் /வேதாந்த பிரக்ரியையாலே அருளி செய்தது பக்தி பிரபத்தி ரூபா உபாயத்வம் இறே/அதிலே சுகரோ உபாயமான பிரபக்தியிலேயோ உமக்கு நிஷ்ட்டை என்ன அதுவும் அன்று ,தாம் அபிமான  நிஷ்டர் என்னும் அத்தை அருளி செய்கிறார்வளரும் பிணி- துக்கம் -பாபம் பண்ண பண்ண -தண்டனை பிரத்யட்ஷமாக பார்க்க வில்லை /சுருதி சமர்த்தி அவன் ஆன்னை என்று உணராமல்–பயம் அனுதாபம் வெட்கம் இல்லை /அதனால் வளரும் பிணி –பிரபல கர்மம்- அனுபவித்து தீர்க்க முடியாமல் பிராயச்சித்தம் பண்ணி போக்க முடியாமல் /கிடைத்து அறியாது- கேட்டு அறிந்தோம்- ஆரு வித அங்கங்களும் ஒப்பிபிபோம் -பரம தர்மமான சரணா கதியில் மகா விசுவாசம் எனபது ஓன்று நேராக கிடையாததாய்–கிளரும் துணிவு-நேரே ஆச்சார்யர் சம்சாரம் போக்க திரு மந்த்ரம் உபதேசித்த ஆச்சார்யர் தானே/நித்ய படி வாழ்வில் ஒன்றும் மாறாமல் பிர பத்தி மட்டும் பண்ணி விட்டு இருந்தால்-பகவத் சம்பந்தம் ஒன்றும் இன்றி நித்ய படி இருந்து

முடை அடர்த சிரம் ஏந்தி -முடை தலை-துர் கந்தம் ஆஸ்ரய பூதராய்/ஊன்-ஐந்து சேர் ஆக்கை/தளரா உடலம் -திரு வாய் மொழி ௫-௮-௮/என்கிற படியே -தளர் நடை நடக்கும் பொழுதே விழுந்தும் -முன்பு உடல் -இப்பொழுது -மனசு தரித்தும் விழுந்தும் -தளரும் அளவும்-கட்டு குலையும் அளவும்-வான் சேற்று அள்ளல் பொய் நிலம் -திரு விருத்தம் 100- என்றும்-பொதும்பினில் வீழ்ந்து வழுக்கி -பெரி ஆழ்வார் திரு மொழி 5-2-7 என்றும்-கூடி அழுங்கி குழியில் வீழ்ந்து வழுக்காதே -பெரி ஆழ்வார் 4-6-6-என்றும் அள்ளலும் வழுக்கலும் சம்சார விபூதியில் -தார்மிகர் உபகரித்த த்யாஜ்யம் உபாதேயம் ஆகிய ஊற்றம்  கால் கொண்டு தரித்தும்,துர் வாசனா மூலமான அனவானத்தாலே-கொடுவன் குழி-திரு வாய் மொழி ௭-௧-௯–ஆனா சப்தாதிகளில் விழுந்தும்-சம்சார குழி இல்லை- சப்தாதிகளில் விழுந்து ஒரு துணை இன்றி திரியா நிற்கும் எனக்கு–உடல் தளரும் ஆசை தளரவில்லை திரிந்து கொண்டு இருக்கிறோம்-கேசம் கொட்டி பல் விழுந்தும் கண் பார்வை போனாலும் ஆசை மிகுந்து -திரிகிறோம்-எனக்கு துணையாய் ஒரு குழியில் விழாத படி தாங்களே பிடித்து நடத்தி உஜ்ஜீபிவிக்கைக்கு நமக்கு சேஷியான-எம்பெருமானாரை -தேவு மற்று அறியேன்-என்று பற்றி இருப்பார் உளர் ..அவர்கள் அபிமானமே எனக்கு உத்தாரகம் என்று கருத்து /

முன்பு தார்மிகன்  கொம்பை நம் இடம் கொடுக்க-பகுத்தறிவு-தான் இந்த கொம்பு  –இங்கு ஆழ்வான் -தாமே பிடித்து நடத்துவதால் விழ மாட்டோம்/ சத் புத்திரனாக வந்தவனை கண்டதும் கூரத் ஆழ்வானை பார்த்தாயா என்று கேட்டார் தந்தை//சத் -இருக்கிறான் என்று தெரிந்தவன் பிரமம் அடைகிறான்/எம் இறைவர் இராமனுசன் தன்னை உற்றவர் -என்று பாடம் ஆன போது ,எம்பெருமானாரை அல்லது அறியோம் என்று பற்றி இருப்பாராய் நமக்கு சேஷிகள் ஆனவர்கள் என்று கருத்து/பிணி-துக்கம் //நல் வினை-சுக்ருதம் /மிக்க நல்வினையின் கிளரும் துணிவு-பாடம் -சரணாகதிக்கு அபேஷிதமான மகா விசுவாசம் //

தரித்தும் விழுந்தும்- தரிக்கிறது என்றாலே முன்பு துக்கம் தோற்றும்–விழுவது //ஊறவர்  கவ்வை எரு விட்டு அன்னைமீர் சொல் நீர் மடுத்து-அன்னைமீர் எப் பொழுதும் உண்டு அதனால் தண்ணீர் –எரு அவ் அப்பொழுது /அது போல தரித்தல் எப் பொழுதோ விழுவது என்றும்/பர கத  ச்வீகாரமாக கொண்ட ஆழ்வானை எம் இறைவர் என்கிறார் /

பக்தியில் அசக்தனுக்கு பிரபத்தி/ பிரபத்தியில் அசக்தனுக்கு ஆச்சர்ய அபிமானமே

97—-தன்னை உற்று ஆட் செய்யும்

தன்னை உற்று ஆட் செய்யும் தன்மை யினோர் மன்னு தாமரை தாள்
தன்னை உற்று ஆட் செய்ய என்னை உற்றான் இன்று தன் தகவால்
தன்னை உற்றார் அன்றி தன்மை உற்றார் இல்லை என்று அறிந்து
தன்னை உற்றாரை ராமானுசன் குணம் சாற்றிடுமே  

தான் போலும் என்று எழுந்தான் தரணி ஆளன் -அது கண்டு பொருத்து இருப்பான் அரக்கர் தங்கள் கோன் போலும் என்று எழுந்தான்–ராவணன் வார்த்தை -இது வரை-ராமன் அகங்கரித்தான் என்று ராவணன் நினைவால்-குன்றம் அன்ன இருபது தோள் துணித்தான் -/றது போல பிரித்து அர்த்தம் கொள்ள வேண்டும்–ஆழ்வான் திருவடிகளில் சேர ஸ்வாமி கிருபை தான் –தன் அடியார் குணம்  சாற்றிட //அறியா காலத்து அடிமை கண் அன்பு செய்வித்து அறியா மா மாயத்துஅடியேனை வைத்த்தாயால்  /வருத்தம் தொனி இல்லை- ஆனந்த பிரகரணம் தானே இது-சுக துக்கங்கள் மாறி மாறி நடக்கையும் ஆழ்வாருக்கும் களியனுக்கும்- எனது ஆவி யார் யான் யார்- ஆனந்தமாய் பாடுகிறார் /மாற்றி அர்த்தம் கொள்ள ஸ்வாமி நிர்வாகம் /தன்னை உற்றார் குணம் சாற்றிட  வைத்தார்/இந்த ருசி ஸ்வாமி யால் தான் வந்தது //அனந்த் தாழ்வானையும்   அருளாள பெருமாள் எம்பெருமானார் இடம் சேர்த்தார் ஸ்வாமி /அண்ணன் ஸ்வாமி-பொன் அடி கால் ஜீயர்- திருவடிகளில் சேர்க்க -அப்பாச்சியார்-அண்ணாவோ-மா முனிகள் -முதலி ஆண்டான் சம்பந்தம் பெற ஆசை கொண்டு /குணம் சாற்றிடும் தன்மை ச்வாபம்

அமுதனாரை ஆழ்வான் திருவடி சேர சொல்லி/ ஆழ்வானை கொண்டாடிய வியாக்யானம்//குணம் சாற்றிடும் தன்மை படைத்தவர்-பெயர் எச்சம்-

தன்னை உற்றார் அன்றி   தன்னை உற்றாரை  குணம் சாற்றிடும்தன்மை உற்றார் இல்லை என்று அறிந்து  தன்னை உற்று ஆட் செய்யும் தன்மை யினோர் மன்னு தாமரை தாள்  தன்னை உற்று ஆட் செய்ய ராமானுசன் தன் தகவால்  இன்று என்னை உற்றான் –என்று அந்வயம்

ஆள் செய்கை -முக்கியம்- உடல் வருந்தி  கைங்கர்யம் பண்ண வேண்டும் ..மன்னு-பரஸ் பரம் பொருந்தி -தாமரை- போக்யமாய் இருக்கிற தாள்கள் -ஆழ்வான் தாள்களை விட வேறு விஷயாந்தரங்களில் போகாமல் -உற்று-அங்கீ கரித்து -தகவு-கிருபையால் -அருளினார் / மாதா பிதா ..சர்வம் எதேவ–ஆளவந்தார் -தேவு மற்று அறியேன்-மதுர கவி ஆழ்வார் போல அமுதனார்- அவர் தம் அளவு அன்றிக்கே -ஆழ்வான் திருவடிகளில் சேர்ந்தது -வடுக நம்பி நிலை தாண்டி-நிழலும் அடி தாரும் போல இருப்பவரே உத்தேசர்–திக்குற்ற கீர்த்தி -ஸ்வாமி கண்ணால் கண்டும்/தம் அடியவர் களுக்கு அடியவராய் சேர்க்க ஆள் பிடிக்க -/பட்டர்-  அரங்கன் திரு கண்கள் நாடு பிடிக்க கூடினது போல-2பரத்வம் /20 வியூகம்/200 விபவம்/ 2000 அந்தர்யாமி/ 200000 அர்ச்சை/ 2000000 ஸ்வாமி/20000000  ஆழ்வான்  போல்வாருக்கு /

திக்குற்ற கீர்த்தி-வூமை /யாதவ பிரகாசர்/ யக்ஜா மூர்த்தி வாதத்துக்கு -பேர் அருளாளனே உதவி/ ஆரு வார்த்தை பெற்ற விருத்தாந்தம் திக் விஜயம் -அரு சமய செடி அருததையும்/திவ்ய தேச கைங்கர்யங்கள்வரதனே வழி துணையாக வந்து ஸ்வாமி காஞ்சி கூட்டி கொண்டு போனானே /

தொண்டனூர் ஆயிரம் திரு முகத்தால் அருளி/வெங்கடாசல யாதவாசலம் நிர்வாகித்து -கீர்த்தியால் அனைவரும் சேர /சொரூபம் ரூபம் குணம் விபூதி அறிந்தவரை /ஸ்வாமி திருவடி அடைவதே சொரூபம் என்று நினைந்து கொண்டு இருப்பவர்கள்/ தன்மை- அடியாரை பற்றுவத்தை ஸ்வாபம் என்று அறிந்து-ஆழ்வான் குணங்களை ஸ்வாமியே சாற்றிடும் -வினை முற்றாக கொண்டு/ராமன் சொல்வதை கேட்காமல் லஷ்மணன் இருத்தல் போல இன்றி- பரதன் போல ஸ்வாமி சொன்னதை ஏற்று கொண்டு- குருவி தலையில் பனங்காய்  என்று இராய்க்காமல்-./தன்னை உற்றார் குணம் சாற்றிடும் தன்மை-ஸ்வாமி உடைய இந்த ஸ்வாபம் -அறிந்த அமுதனார்–சம்பந்தி சம்பந்திகள் கூட இதை அறிந்து ஸ்வாமி கிருபை பெருகும்/தாச தாச குணம் ஏக ரசமாய் இருக்க மா முனிகளும் அருளினார்//சிஷ்யனை ஆச்சார்யர் புகழலாமா -வளர்த்ததனால் பயன் பெற்றேன் வருக என்று மட கிளியை வணங்கினால் போல கற்பிததனால் பயன் பெற்றேன் என்கிறார் ஸ்வாமி/–ஆனந்தம் போக்கு வீடாக -மது வனத்தை வானரங்கள் துவம்சம் பண்ணினது போல-அமுதனார்- கிடைத்ததும் ஆழ்வான் குணம் சாற்றினார் // அடியார்க்கு அடியார் கிடைத்தார் என்று /எம்மை  நின்று ஆளும்பரமரே /சிறு மா மனிசரே என்னை ஆண்டார் இங்கே திரிந்தாரே /நம்மை அளிக்கும் பிராக்களே /அடியார்-அடியார் தம் அடியார் அடியார் தங்கள் அடியார் அடியார் -அடியோங்களே / கடல் சயனம்-அவர் எம்மை ஆழ்வாரே-/என் தலை மேலாரே /சாற்றுதல்-பிரகாச படுத்துதல் -எண் திசை அறிய இயம்புதல் /

உலக இன்பம் குற்றம் பார்த்து பகவானை பற்றுவர்/ பந்த மோட்ஷ ஹேது  என்று ஆச்சார்யர் பக்கல்  போக/ கைங்கர்யம் அவருக்கு பண்ணினால் தான் ஆச்சர்யருக்கு உகக்கும் என்று அவர் அடியவர் போக- மேட்டு-நிலம் ஏற்றுவது துர் லபம்/சூஷ்ம அர்த்தத்தை அறிந்தவர் ஸ்வாமி ஒருவரே

சபரி-தர்மம் அறிந்தவள்-வால்மீகி/அடியார்க்கு அடியார் என்று சத்ருக்னன் இருந்த நிலை ஸ்வாமி இன்று வெளி இடுகிறார்-ராம சௌந்தர்யத்தில் அமுக்குண்டு இருந்ததால் அன்று இந்த குணம் காட்ட முடியவில்லை//கிருபையாலே உற்றாரை குணம் சாற்றுகிறார் கிருபையால் என்னை அடியவர்க்கு ஆள் படுத்தினார் கங்கா பிரவாகம் போல கிருபை/தேசிகன்-முத்துகளை உருவாக்கும் முக்தர்களை /ஜனம் பாபம் போக்கும்/யமுனை சரஸ்வதி தீர்த்தம் சேரும்- ஆளவந்தார் நாத முனிகள் சொல்வதும் இங்கு சேரும்/தீர்த்தர் இங்கு/வற்றாது இரண்டும் /மேடு கொந்தளித்து வாரி அடிக்கும்- நாம் மேடு பணியாமல் -வணங்கா முடி- கொந்தளித்து என்னையும் அழுத்தும்/கம்பீராம்புச -மன்னு தாமரை தாள்கள்- பொலிந்து போக்யமாய் -கட்டாய படுத்தி அனுபவிக்க வேண்டிய திரு வடிகள் இல்லை/வழு இலா அடிமை செய்ய வேண்டும் என்ற மனோ ரதம் வளர்த்து கொண்டு  மத் -பக்த பகதேசு- அவன் வூற்றம்  போலஅமுதனார்- கவி பாடவும் ஆள் செய்யவும் -உற்று -கவி பாட ஆள் செய்ய -7  பாசுரம் அருளி- கூரத் ஆழ்வானுக்கு ஆனந்தம் என்று மீதி  பாசுரங்களால் ஸ்வாமி  கீர்த்தி அருளி –ஆள் செய்வது கூரத் ஆழ்வான் இடம் / அவர் இங்கு அனுப்ப இவர் அங்கு அனுப்ப/மன்னுதல்-பொருந்துதல்… விடியா வென் நகரம் அற்று பொய் நல் வீடு பெற்ற .அக்ரூரர் போல இன்று தான் கிட்டியது இன்று தொட்டு எழுமை எம்பெருமான் குன்ற  மாட திரு குருகூர் நம்பி ஏற்ற அருளினான் போல/

98—-இடுமே இனிய சுவர்க்கத்தில்  

இடுமே இனிய சுவர்க்கத்தில்  இன்னும் நரகில் இட்டு
சுடுமே யவற்றை தொடர் தரு தொல்லை சுழல் பிறப்பில்
நடுமே இனி நம் ராமானுசன் நம்மை நம் வசத்தே
விடுமே சரணம் என்றால் மனமே நையல் மேவுதற்கே

இடுமே-இட மாட்டார்/இன்னும் -திருவடிகளை பட்ட பின்பு  தபிப்பிபரோ ? அவற்றை-சவர்க்க நரக அனுபவத்துக்கு ஈடான கர்மம் -ஜென்மத்துக்கு உருப்பாகையாலே  அவற்றை அனுசரித்து கொண்டு இருப்பதாய்–தொடர் தரு-தொல்லை சுழல் பிறப்பில்-அநாதியாய், வளைய வளைய வாரா நின்று உள்ள ஜன்மத்திலே நிருத்துவரோ ?/மேல் உள்ள காலம் நம்மை நம் உடைய ருஷ்ய அனுகுணமாக விடுவரோ ? ஆன பின்பு பிராப்தி நிமித்தமாக நெஞ்சே சிதிலமாகாதே கொள்/மேவுதல்- பொருந்துதல் நடுதல்-ஸ்தாபித்தல் //சர்வ நியந்தா சர்வேஸ்வரன்-அவன் அவன் கர்மா தீனமாக சொர்க்கம் நரகம் கர்ப்பம் கொடுக்க சங்கல்பம் கொண்டவன் தானே-நடத்தையும் அப்படி தானே இது வரை/பிரகிருதி சம்பந்தம் இன்னும் உண்டே/துர் வாசனை வரும் கர்ம தூண்டுமே -எம்பெருமானாரை சரணம் என்றால் விட்டு கொடுக்க மாட்டார் -பிராப்தி நிமித்தமாக கிலேசிக்க வேண்டாம் என்கிறார்/சரணம் சோழ பிரயத்தனம் பண்ணி மேலே சரணம் சொன்ன பின்பு எல்லாம் பண்ணுவார்/ஸ்வாபம் ஸ்வாமிக்கு இது /

மனமே-இப்படி அதி சங்கை பண்ண வேண்டாம்-நமக்கு அருள /நேராக சொன்னால் கேட்டு கொள்ள  மாட்டோம் என்று /ஆச்சர்ய அவதாரம் பெருமாள்-சாச்தரமும் கையுமாக /கருணையால்/ராமானுஜ திவாகரன்-ஞானம் மலர -அஞ்ஞானம் விலகி/முன்னை வினை-சஞ்சிதகர்ம   பின்னை -ஆகாமி கர்ம -வினை ஆரப்தம்  கர்ம – மூன்றையும் முடிக்க தீஷை-கொண்டு இருக்கிறார் ஸ்வாமி /செடியாய வல் வினைகள் தீர்க்கும் திரு மாலே /தமர்கள் வல் வினையை கூட்ட நாசம் செய்கிறான்/கர்ம-ஜன்ம-கர்ம சுழல்-அவன் சத்ய சங்கல்பம் /ஸ்வாமி கர்ம தொலைத்து மோட்ஷம் கொடுக்க தீஷை கொண்டு இருக்கிறார்-கங்கணம் கட்டி கொண்டு/உபதேசத்தாலே திருத்தி -கொடு உலகம் காட்டேல்-ஆழ்வார் பிரார்த்திக்க ஸ்வாமி  யை பிறப்பித்தார் -உதாரணம் பண்ணவே அவதரித்தார்..இது ஒன்றே அவதார பலன்/ராமனுஜம் சரணே கதி/ரென்கேச பக்த ஜன-ஆழ்வார்-மானச ராஜ ஹம்சம்-ஸ்வாமி-/ராமானுஜாய முனையே நம உக்தி மாதரம் காமாதி துமதி

தமசில் உழன்ற  இருக்கும் ஒருவன்-ராமனுஜன் சரணம் என்று சொல்லி தமசை காட்டிலும் உயர்ந்த பரம பதம் அடைகிறான் /சரணாகதி சப்தம் மட்டும் பார்த்து-கை விட மாட்டார் /அரங்கம் ஆளி-ஐதீகம்/பிரகிருதி வசம் பட்டவன்-சுவர்க்கம் -இந்திர லோகம்-ஜோதிஷ்ட ஹோமம் பண்ணி-போகம் அனுபவிக்க -புண்யம் குறைந்து -செலவழிக்க வந்தோம் என்று புரிந்து கொண்டு-மீண்டும் வந்து பிறந்து- பயம் தீராமல்-அழிய கூடிய -காரணத்தால் வந்த இடம்- இடுமே –

நரக கல்பம் போல சொர்க்கம் முமுஷுக்கு/  இதுவே -பிரதி கூல- தமம்–ஸ்ரீ வைகுண்டம் நினைவே வராமல் இருப்பதால் //பிரதி கூலம்-சம்சாரம்-ஸ்ரீ வைகுண்டம் நினைவு இருக்கும்// பிரதி கூலதரம்- நரகம்  //பல நீ காட்டி படுப்பாயோ-இந்திரியங்களை   அலைக்க பண்ண /போர வைத்தாய் புறமே// நெறி காட்டி நீக்குவாயோ / அல்ப சாரங்கள் அவை சுவைத்து அகன்று ஒழிந்தேன் //கூவி கொள்ளும் காலம் இன்னும் குறுகாதோ///ஈஸ்வரன் கர்மத்தை பார்ப்பார் ஸ்வாமி கிருபையை பார்ப்பார்/// ஸ்வாமி சேஷ பூதர் பாரதந்த்ரர்-நமக்கு  அவற்றையும் கொடுப்பார்/ ஈஸ்வரன் ச்வதந்த்ரன் நமக்கும் ச்வதந்தர்யம் கொடுத்து நம்மை நம் வசம் வைக்க பண்ணுகிறான் //ஸ்வாமி நம்மை  அவர் வசம் கொள்வார் /இன்னும்-உபாயம் உபேயம் என்று அநந்ய அர்கர் ஆன பின்பு -திட விசுவாசம் கொண்ட பின்பு //கேட்க்க கூட பயம் நரகம்-ஸ்வாமி அங்கு செலுத்துவர் என்று சொல்லுவது 32 நரகம் படுத்தும் பாடை வித க்ரூரம்/ வென் நரகம் சேரா வகை ராமன் படுத்தினது போல// கடும் சொலார் கடியார் -நிரயம்-நரகம்-துரித பவனம்பிரேரிதே-ஜன்மம் -சக்கரம் -புண்ய பாபம் காற்று -சுவர்க்கம் நரகம் ஈடு- தொடர் தரு தொல்லை-அநாதியாய்-ஜன்ம பரம்பரையிலும் நட்டு வைக்க மாட்டார்/ நம்மை நம் வசத்தில் விட மாட்டார்/சரணம் சொன்ன உடன் -கண்ட வழியில் போக விட மாட்டார் -ஹிதம் என்று ஸ்வாமி கண்ட வழியில்-தனக்கே ஆக எனை கொள்ளும் ஈதே -போல ஸ்வாமி அடியோங்களை-அப்ராப்தம் ஓன்று தட்டாமல் பண்ணி அருளுவார்//மற்ற எல்லாம் புல் தானே ஸ்வாமி பதாம் புஜம் பற்றிய பின்பு/காம க்ரோதோ லோப மத ஆட பட மாட்டோம்/ மேவுதல்- அடியார் குழாம்  களை  உடன் கூடுவது என்று கொலோ -இது தான் மேவுதல்-மோட்ஷம் என்று இல்லை/மேவுதலுக்கு நைதல் என்றால் மேவுதல் நிமித்தமாக நைய வேண்டாம் //அனுபவித்து தீர்க்க முடியாத கர்மா -சாஸ்திரம் பார்த்து ஈஸ்வரன்/ சரம பார்வை நிஷ்ட்டையில்-உள்ள நம்மை-சம்சார வெக்கையில் காட்ட மாட்டார் ஸ்வாமி-உபாசனம் படி -பக்தி-யோகம்-பிரகிருதி சம்பந்தத்தால் இடையூறு-பிர பன்னனுக்கு எதோ உபாசனம் பலன் இல்லை- இருந்தாலும்-உபாசனமே திருவடிகள் தான் இங்கு -பிராப்யம் கிடைக்கும் வரையில் காத்து இருக்க வேண்டாம்-அறிவிப்பே அமையும்-ஒரே கர்த்தவ்யம் /

அசித்தை கூட-மனசை- திருத்துவார் ஸ்வாமி -அதனால் மனசுக்கு சொல்லுகிறார் /மதுசூதனன் அடியாரை விட சொல்லி –நமனும் தம் தமரை கூடி- சாதுவராய் போதுமின் என்றார் -ஸ்ரீ வைஷ்ணவர்களே எனக்கு பரர பாபம் தட்டாது/நமன் தமரால் ஆராய பட்டு அறியார் கண்டீர்/-அரவணை மேல் பேர் ஆயற்கு    ஆட் பட்டார் பேர் -பெயரை வைத்து கொண்டாலே போதும்-எத்தினால் இடர் கெட கிடத்தி //இறந்த குற்றம் எண்ண வல்லானே //மாசுச- என் நெஞ்சமே-மதுர கவி/ மனமே நையல் மேவுதற்கு- மூவர்  அனுபவம்..

——————————————–

ஸ்ரீ கோயில் கந்தாடை அப்பன் ஸ்வாமிகள் திருவடிகளே சரணம் .
ஸ்ரீ உ வே வேளுக்குடி ஸ்வாமிகள் திருவடிகளே சரணம் .
ஸ்ரீ பெரிய பெருமாள் பெரிய பிராட்டியார் ஆண்டாள் ஆழ்வார் எம்பெருமானார் ஜீயர் திருவடிகளே சரணம் –

ஸ்ரீ ராமானுஜ நூற்று அந்தாதி -93.கட்ட பொருளை/94.தவம் தரும் /95.உள் நின்று உயிர்களுக்கு – ஸ்ரீ வேளுக்குடி ஸ்வாமிகள்..

January 23, 2011

93–கட்ட பொருளை

கட்ட பொருளை மறை பொருள் என்று கயவர் சொல்லும்
பெட்டை கெடுக்கும் பிரான் அல்லனே என் பெருவினையை
கிட்டி கிழங்கோடு தன் அருள் என்னும் ஒள் வாள் உருவி
வெட்டி களைந்த ராமானுசன் என்னும் மெய்த்தவனே

காரணம் கட்டுரையே -கேட்டார்..ஸ்வாமி இதுக்கு ஒன்றும் அருளி செய்யாமையாலே –நிர்ஹெதுகம் என்று தெளிந்து ,ஏன் பிரபல கர்மங்களை தம் உடைய கிருபையாலே
 அறுத்து அருளின எம்பெருமானார் ,ஒருவரும் அபெஷியாது இருக்க 
தாமே வந்து குத்ருஷ்ட்டி மதங்களை நிராகரித்தவர் அன்றோ, ? அவர் செய்யும் அது எல்லாம் நிர்ஹெதுகம் ஆக வன்றோ இருப்பது என்கிறார்.. பர துக்கம் சகியாமலே ஸ்வாமி எல்லாம் செய்து அருளினீர்..ஸ்வாமி ச்வாபமே இது ../மெய் தவம்-தபஸ்- சரணாகதி தான்/ கர்ம ஞான பக்தி யோகம் போன்றவை போய் தவம் ஆத்மா சொரூபம் -சேஷத்வம் பாரதந்த்ரம் கூட இயைந்து இருப்பதால் மெய் தவம்//கிட்டி-நான் இடம் தேடி வந்து -என் பெய் வினை முடிக்க –இண்டை தூறு போல /விதி வாய்க்கின்றது காப்பார் யார் -அருள்-அழகிய ஒள் வாள்- மோஷம் ஒன்றே கொடுப்பதால்–பூரிய கூர்மையான வாழ்–பகவான் அருள் பந்தம் மோஷம் இரண்டையும் /ஒள் வாள்-கூர்மை- நான் அறியாத படி/ அவனோ முதுகு தண்டை கடைந்து  சூஷ்ம சரீரம் கொடுத்த்கு சூஷ்ம நாடி மூலம் அர்ச்சிராதி கூட்டி கொண்டு போவான் -கூர்மை அற்று ஸ்வாமி அருள் கூட்டி போவதால் புஷ்பம் அலர்ந்ததை பறித்து கொண்டு போவது போல /என் நன்றி செய்தேனா என் நெஞ்சில் திகழவே-ஆழ்வார் போல..–மெய்த்தவனே பிரான் அல்லவா – இண்டை தூறு ஆண்ட ஒண்ணாத படி இருக்கிற என் உடைய மகா பாபங்களை கண்டு பிர் காலியாதே வந்து கிட்டி ,மீளவும் கிளருகைக்கு உறுப்பாய் இருக்கிற வாசனை அகிரா கிழங்கோடு கூட தம் உடைய கிருபை ஆகிற தெளிய கடைந்த வாளை,அங்கீ கார அவசரம் வரும் தனையும் ,புறம் தோற்றாத படி மறைத்து கொண்டு இருக்கிற தம் உடைய சங்கல்பம் ஆகிற உரையை கழற்றி சேதித்து பொகட்டார்  /கைம்மா துன்பம் கடிந்த பிரானே அடியேன் வேண்டுவது ஈதே -ஆழ்வார் அணுகு வந்தாயே எனக்கு வரவில்லையே அழுகிறார் இங்கு தனக்கும் உதவினார்/ கிட்டி களைந்தார் -என் வினையும் ,கயவர் சொல்லையும்- பூர்வ பஷ வாக்யங்களை தாமே கிட்டு களைந்தாரே/கிருபை க்ருபாணம் -வாள்  ஆயிற்று /உலகம் உண்ட பெருவாயா உலப்பில் கீர்த்தி- நானும் உலகில் இருக்கிறேனே-எனக்கு பண்ண வில்லையே .. /

பெரு வினை/ பெய் வினை இரண்டும் பாடம்..-இண்டைதூறு – விஷ செடி போல என் பெரு வினை- நானே முயன்று சம்பாதித்தவை/வினைகள் என்று பன்மை யில் சொல்லாமல் வினை என்றது-/ஜாதி ஒருமை/நானே தேடிய பெரு வினை எல்லாம்  /உருவி- எடுத்து என்று சொல்ல வில்லை -உறை என்னா ?சங்கல்பம்–நேற்றே வெட்டி இருக்கலாமே– காத்து இருப்பது காலம் கனிய -அங்கீகார வரை ..அது வரை அனுக்ரகிக்க வில்லை என்று தான் வெளியில் தோற்றும்-//எம் இறையார் தந்த அருள் என்னும் தண்டு-கதை-அடித்து -நான் தான் அடித்தேன்-ஆழ்வார் -சாத்விகர் தண்டு / அருள் என்னும் உருவி எறிந்தேன்-கலியன்இருவரும் எறியணும் வீசணும் -ஸ்வாமி இங்கு அவரே வெட்டி களைந்தார் /சமித்து பாதி சாவித்திரி பாதி போல 504 அது 504 இது /நாம் இரண்டு அடி அவன் இரண்டு அடி- ராமனும் போய் விபீஷணனும் வந்து அங்கு//மெய் தவம்-பிர பன்ன ஜன கூடஸ்தர் எம்பெருமானார்//வேதார்த்த -சந்க்ரகம் பர பிரம்மா அக்ஞானம்  பிரம கதம் சம்சரதி-சூர்யனும் இருளும் சேராது தேஜஸ் /இவர்களை பற்றி கோபம் படாமல் சோகம் தான் படுவார்  / அயர்ந்தார் பவ்தன் அறியார் சமணர் சிறியார் சிவ பட்டார் /கட்ட பொருள்-இழுத்து பிடித்த்கு வலு  கட்டாயமாக உரைத்த பொருள்-கேட்டாலும் கஷ்டம் கொடுக்கும் படியான பொருள்/

குணம் விபூதி ஆத்மா பரத்வம் எல்லாம் திருடுவார்கள் இவர்கள் /கயவர்- மயக்குபவர்கள் பித்தளையை ஹாடகம் என்பர் பிதலாட்டகாரர்கள்/பெட்டை- ப்ராமக வாக்யங்கள் போக்கும் உபகாரகன் ஸ்வாமி/-நிர்ஹெதுகமாக செய்து அருளினார் /பெட்டு- ப்ராமக வாக்கியம் /மெய்த்தவன்-ஸ்வரூப அனுரூபம் ஆகையாலே சரணாகதி ரூப தபசி வுடையவன் என்கை–/கவிழ்ந்து தலை இட்டு இருந்தாராம்பதில் சொல்ல  முடியாமல்  ஸ்வாமி /என் பெரு வினை-இவ்வளவு நாளும் விமுகனாய் போன -சாகை -உப சாகமாய் விஷ விருஷம்- தப்பான நடத்தையால் வளர்ந்த விஷ மரம்- கிட்டே போக முடியாமல் இருந்தது/கிருஷ்ணன் பாரத யுத்தத்தின் நடிவில் புகுந்தது போல /பர்யாப்தம் அபரியாப்தம் சேனை அளவு பெரிதாய் இருந்தாலும்போதாது ..என்ற அளவில் சொன்னானாம்  -துக்கம்- பீஷ்மர் சங்கு ஒலி  கொண்டு சோகம் போக்கினார் பீஷ்மர்-ஐவரை கொல்ல மாட்டேன் என்றவர் – சொல்லி பீமன் சொன்னது/இருள் நாள் பிறந்த அம்மான் -மண்ணின் பூ பாரம் நீக்க -தானே புகுந்தால் போல-துஷ்கர்ம அவித்யா மரம் கிட்டி வெட்டி களைந்தார்/ வினையேனை கிட்டி ..ஆளை கொண்டு காரியம் பண்ணாமல் தானே வந்து கிட்டி-பிரார்திக்காமல் -துணிவுடன் கிட்டி -/கிழங்கோடு -துர் வாசனை -இது தானே துஷ்கர்மங்களுக்கு அடி-/தன் அருள்–இவரே சம்பாதித்த அருள்- ஈஸ்வரன் அருள்- நடக்குமா நடக்காதா -அச்சுதன் அருளில் சங்கை போல அன்றிக்கே -தன் அருள்-அவன் நினைவு எப்பொழுதும் உண்டு/ நம் நினைவு மாறினால் காரிய கரம்/குடை-மழை-தான் ஏற நாள் பார்த்து இருந்து -பிள்ளை பேகனியாமல்  பிரதி ஒவ்ஷதம் இடுமா போல

சேஷத்வம் விட  பாரதந்த்ரம் ஏற்றம்/

கட்ட பொருள் –சுபாஸ்ர்யம் விக்ரகம் இல்லை என்றும் கல்யாண குணங்கள் இல்லை என்றும் ,-கயவர்-மகா வாக்யங்களை /மயக்கு பசப்பு வாக்யங்களை நிரசித்து /வேதாந்தங்களின் சிடுக்கை களைந்து /யாரும் பிரார்த்திக்காமல் தானே செய்து அருளினார்

தவம் தரும் செல்வம் தகவும் தரும் சரியா பிறவி
பவம் தரும் தீவினை பாற்றி தரும் பரந்தாமம் என்னும்
திவம் தரும் தீதில் ராமானுசன் தன்னை சார்ந்தவர்கட்க்கு
உவந்து அருந்தேன்  அவன் சீர் அன்றி யான் ஒன்றும் உள் மகிழ்ந்தே

பெய்வினை போன பின்பு-அநிஷ்டம் நீங்கி -இதில் இஷ்டம் பெற்றமை பேசுகிறார்/உள் மகிழ்ந்து -ப்ரீத்தி உடன்-மற்று ஒன்றை- தவம்-சரணாகதி/ செல்வம் தகவும்-ஏற்ற கைங்கர்யம் தரும்  /சலியாத பிறவி-மீண்டும் மீண்டும்-பாவம்-சம்சார ஆரணவம் தரும்-வினை எச்சம்- சலியாத-சரியாத இரண்டும் பாட பேதம்-தீ வினை பாற்றி தரும்- பொடி பொடி ஆக்கி தருகிறார்/பரம்தாமம் என்னும் திவம்-வான்-தரும்/சொர்க்கம் இல்லை என்று விசேஷிகிறார்/ஸ்வாமி சார்ந்தவர்க்கு இவை எல்லாம் தருகிறார்/ ஆனால் மனசில் ப்ரீதி உடன் அவர் உடைய குணங்களை ஒழிய வேறு ஒன்றையும் விரும்பி புஜியேன்//ஸ்வாமி தம்மை ஆச்ரயிதாருக்கு –உபாயமாகவும் வுபேயமாகவும் பற்றிய  அனைவருக்கும் – பிரபத்தி நிஷ்ட்டை  தொடங்கி பரம பத பர்யந்தம் கொடுத்து அருளுவாரே ஆகிலும் ,நான் அவர் குணங்களை ஒழிய ஒன்றையும் விரும்பி புஜியேன் என்கிறார் /

  மகிழ்ந்து உவந்து -ப்ரீதி ஆதரவு இரண்டையும் அருளுகிறார் /ஆச்ரயித்தவர்களை அநிஷ்ட நிவ்ருத்தி இஷ்ட பிராப்திகளில் ஒன்றின் உடைய  அலாபத்தாலே துக்க பட விட்டு இருக்கும் குற்றம் இல்லாத -தீதில் ராமானுசன்-ஒரு சேர செய்பவர் –ஓன்று கூட கொடுக்காத தீது இல்லாதவர்-/ராமன்-பரதன் இடம் பிரார்த்திக்க -ராஜ்ஜியம் இறக்கி வைத்தான் திரும்பி வர வில்லை ஒன்றை தானே கொடுத்தான் அநிஷ்டம் தொலைத்தான் இஷ்டம் கொடுக்க வில்லை -அதமம்/மத்யமம் இன்றி உத்தமர் ஸ்வாமி /பூர்வ வாக்கியம் -தவம் தரும்/ உத்தர வாக்கியம்-கைங்கர்யம்-தகவும் செல்வம்/ நம-தீ வினை பாற்றி/ ஆய-பரந்தாமம் -நான்கும் கிராமமாக கொடுக்கும்/திரு மந்த்ரம் வாக்கியம்  உள்ள நம ஆய /துவயம் உத்தர வாக்கியம் பிரித்து கொள்ள கூடாது -சரீரம் போக்கி தருதல் அதில் உள்ள நம -இல்லை கைங்கர்யத்தில் சுய போக்ய புத்தி தவறுகை பிரபல விரோதி தவிர்க்கி தான் /தவம்-காய கிலேசம் வருத்தி பண்ணுவதை இன்றி பிர பத்தி /கைங்கர்ய பண்ண ருசி வேண்டுகையாலே பக்தி ஆகிற சம்பத்தை பிராப்ய அனுரூபமாக கொடுத்து அருளுகிறார் -கர்மமும் கைங்கர்யத்தில் புகும்-தனமாய தானே கை கூடும்-தகவு-அமுதனார் போன்ற சரம பார்வை நிஷ்ட்டை- செல்வம் மட்டும் போதாது தகவும் செல்வம் தரும் என்று விசேஷித்து சொல்கிறார்/உபாசனை -ஒரே குணம்  நினைத்து இருந்தாலும் -ஏதோ உபாசன பலம்- -குண உப சம்கார பாதம்-அவனுக்கு எல்லா குணங்களும் இருப்பதாலும்,நம்மால் ஒரே குணத்தை கூட அனுபவித்து முடிக்க முடியாதாலும், அங்கு போன பின்பு அனைத்து குணங்களையும் காட்டி அருளுவான் /இவர் பிரபத்தி ஸ்வாமி திருவடிகளில் பண்ணியதால் தகவு -இங்கு //பின்பு சார்ந்த தீ வினை/சரியாத துஷ் கர்மங்கள்- இவை பிறவி கொடுக்கும்-தீ வினை-பிறவி பவம் தரும் சரியா தீ வினை/ சார்ந்த இரு வல்வினைகளும் சரித்து -திரு வாய் மொழி-1-5-10-இருமை-பெருமை/பாப புண்ய இரண்டும் /ஒரு சர்வ சக்தி சரிக்கில் ஒழிய சரியாததாய்/பண்டை வல் வினை பாற்றி அருளினான்-/பொடி பொடியாக்கி விட்டார் -பரந்தாமா அஷர பரம வ்யோமாதி சப்திதே-என்று ஸ்ரீ வைகுண்டத்தை கொடுப்பார் – திவத்திலும் ஆநிரை மேய்ப்ப்பு  உவத்தி /யான் அவன் சீர் அன்றி-அவராக போட்டு விட்டால் மறுக்க மாட்டேன் மலர் இட்டு யாம் முடியோம்- அவனாக சூடி விட்டால்  கொள்வோம் போல/சலியா பிறவி-நிலை பெருகியே -நிலை பேர்க்க அரியதாய் சம்சார  ஹேதுவான துஷ் கர்மம் என்ற படி //கண்டேன் கமல மலர் பாதம் காண்டலுமே விண்டே-ஆழ்வார் இங்கு பாற்றி-பொடி பொடியாக விண்டவை சேர வாய்ப்பு உண்டு பொடி போடிஆனால் சேர்க்க முடியாது /

உபநிஷத்-துவயத்தின்  பூர்வ வாக்கியம் சொல்லி–நடுவில்- இதம் பூர்ணம்—கல்யாண  குணங்களை அனுபவித்து —பின்பு உத்தர வாக்கியம் -கைங்கர்யம் செய்ய /நம் பூர்வர்கள் தான் இரண்டையும் சேர்த்து அருளினார்/முன்னோர் மொழிந்த மொழி முக்கியம் /தீதில்-சாஸ்திர மரியாதை  இன்றி- குண ஹானி தோஷம் இரண்டும் உண்டு நமக்கு-திரு மாலை-25 -34 வரை குணம் இல்லாதவற்றை ஐந்து பாசுரங்களாலும் அடுத்து ஐந்து பாசுரங்களால் தோஷம்  இருப்பதை சொல்லி கொண்டார்/இரண்டும் இருந்தாலும் கை கொண்டாரே-குற்றம் இல்லாதவர் -இந்த தீது இல்லாதவர் தீதிலர்-சிஷ்யனை பரிஷை பண்ணி பார்த்து ஞானம் கொடுக்க வேண்டும்-ஆச்சர்ய லஷனம் உண்டே-/-இது இரண்டும் குலைய வேண்டி இருக்கில்-குணா ஹானியும் தோஷமும்- இரண்டுக்கும் இரண்டு உண்டாயுத்தாம் -அங்கீகரிக்க அவற்றையே பச்சையாக கொண்டு-புருஷ காரத்துக்கும் உபாயத்துக்கும் -/ இவற்றை பார்த்தால் அவர்களுக்கும் உண்டாகும்-/இரண்டும் குலைந்தது என்று இருக்கில் இரண்டும் உண்டாய்த்தம்//நீசனேன் நிறை ஒன்றும் இலேன் என்று இருக்கிறது என்ற எண்ணம் வேண்டும்.

தோஷ குண ஹானி இருப்பதை பற்றி கவலை பட வேண்டாம் இருப்பதை ஒத்து கொண்டால் போதும்- அவற்றை கண்டு விலக்க மாட்டான் என்ற உறுதி வேண்டும்//இந்த குற்றம் இல்லாத தீதில்- குற்றம் இருந்து கை விட்டானால் ,குணம் பார்த்து கொண்டான் ஆகில் அவருக்கு பெருமை சேராதே /சார்ந்தவர்களுக்கு -உபாயம் உபேயம் என்று நம்பி இருப்பவர்களுக்கு //கைங்கர்யத்துக்கு பக்தி -போஜனத்துக்கு பசி போல ருசி வேண்டுமே – தக்க -செல்வம் /பர் சப்தம் பொலிக /ரிசி ஜனகன்-வைஷ்ணவ வாமனத்தில் பூர்ணம்  /திருக்குறுங்குடி-சிவன் கோவில் வெளியில்-வைக்க- பரிவாரங்கள் உடன் வெளியில் போக செய்ய–கலி பாஷாண்டிகள்/பற்ற துடிப்பு தெய்வ நாயகன் வானமாமலை //இதில் கிரமேன- ஆழ்வாருக்கு பக்தி நூல் வரம்பு இல்லை/ இங்கு நெறியாக அருளி இருக்கிறார் /செல்வம்-கைங்கர்ய செல்வம் என்றும் கொள்ளலாம் /கஜேந்திரன் ஸ்ரீமான் புஷ்பம் சமர்ப்பிக்க தன்னை தான் ரஷிக்காமல் நாராயணா மணி வண்ணா என்று கூப்பிட்டதால் //செல்வம் தரும் தகவும் தரும்-பிராய  துவரை- துடிப்பும் தரும்/தகவு-தர்மம் ஆகிய கைங்கர்யம்–சரம பார்வை கைங்கர்யமே தர்மம்-ஆச்சார்யர் உகக்கும் அளவு கைங்கர்யம்-பெருமாளுக்கு என்பர்/பல யோனிகளில் பிறக்கும் ஜன்ம- கர்ம -பொடியாக ஆக்கி

கைவல்யம் இல்லை- பரம்தாமம்- ஸ்ரீ வைகுண்டம்ஆகிலும்–நின் புகழில் வைக்கும் தன் சிந்தை மற்று இனிதோ  நீ அவர்க்கு தந்து  அருளும் வான் -ஆழ்வார் 

திவம் -வானம்-இடம் காட்டுகிறார்  சுழி பட்டோடும் சுடர் சோதி  /நலம் அந்தம் இல்லா நாடு -என்று எல்லாம் -சொல்ல வில்லை -தாரை த்துவம் அப்ரமேயச -பவான் -என்று சொல்ல வில்லை -வாலி போன்ற வீரனை கை பிடித்த /ஆச்சார்யர் திருவடி பற்றிய இவருக்கும்  ஸ்ரீ வைகுண்டமும் அது போல ../ஸ்ரீ மன் நாராயண- சேமம் குருகையோ — நாரணமோ –ஆழ்வார்/ விஷ்ணு சேஷி சுப குண ஆலயம் தான் ஆழ்வார்- ஸ்ரீ சடாரி–மாறன் அடி பணிந்து உய்ந்தவன்/ஸ்ரீமன்- கைங்கர்ய சம்பத்து படைத்த ஆழ்வார் திருவடிகள்/ தவம் தரும் என்பதே ஸ்வாமி திருவடிகளில் தான் கைங்கர்யமும் அவர் திருவடிகளில் என்கிறார்/சுழி பட்டோடும் சுடர் சோதி வெள்ளம் கூட ஐஸ்வர்யம் போல கால் கடை கொள்வார் இவர்/குணங்களின் உயர்தியால் /கேசவன் திருவடியில் பக்தி -பக்தர் சேர்க்கை இரண்டில்- கதா சித் -இது தான் வேண்டும் -இது இல்லா விடில் அது என்பர் ஸ்வாமி /மகிழ்ந்து  -வுவந்து =விருப்பும் ஆதரவும் //வாக்கு- குண கீர்த்தனை செய்கை கைங்கர்யம் மனசு ஸ்வாமி நினைந்தே இருக்க மா முனிகளும்  பிராதித்தாரே –

தீதில்- அனகன்-சத்ருக்னன்- அமலன் விமலன் நிமலன் நின்மலன் போல -மூவர் அனுபவம்/

95-உண் நின்று உயிர்களுக்கு

உள் நின்று உயிர்களுக்கு உற்றனவே செய்து அவர்க்கு உயவே
பண்ணும் பரனும் பரிவிலனாம்படி பல்உயிர்க்கும்
விண்ணின் தலை நின்று வீடு அளிப்பன் எம் ராமானுசன்
மண்ணின் தலத்து  உதித்து உய் மறை நாளும் வளர்த்தனனே

எம்பெருமானாரின் ஞான சக்திகளை அனுசந்தித்தவாறே ,இந்த லோகத்தில் உள்ளார் படி அன்றிக்கே ,வ்யாவ்ருத்தமாய் இருக்கையாலே அச்ப்ருஷ்ட சம்சார கந்தரிலே ஒருவர் பரார்தமாக சம்சாரத்தில் அவதரித்தார்  என்று  நினைத்து அருளி செய்கிறார் இதில்/ வேதம் ஈன்ற தாய் பகவான்-மறை நாலும் வளர்த்த இத தாய் ஸ்வாமி /இன்றோ திரு ஆடி பூரம் எமக்காக வன்றோ அவதரித்தாள் போல /அவனை விட ரஷகத்தில் பூர்த்தி ஸ்வாமி என்கிறார் /மண் மிசை யோனிகள் தோறும் பிறந்து -அவனும்–என் நன்றி செய்தேன் ஏன் நெஞ்சில் திகழ்வதுவே-ஆழ்வார்/ஆழ்வாரையும் ஆச்சார்யர்களையும் தன்னை விட உயர்ந்தவர் என்று அருளி செய்ய வைத்து உகக்கிறான் /வடுக நம்பி/மதுரகவி ஆழ்வார்/சத்ருக்னன்/அமுதனார் இவர்களுக்கும் – அந்தர்யாமித்வமும் வ்யாபகத்வமும் எம்பெருமான் தானே //அனைத்தும் அவர் தான் என்பதால் -நின் திரு எட்டு எழுத்தும் கற்றதும் உற்றது உன் அடியார்க்கு அடிமை-இதையும்  கேட்டு உகக்கிறான் /

பகவத் பிரபாவம்-கண் நுண் சிறு தாம்பில்–என் அப்பன்- வரை சொல்லி- நவநீத விருத்தாந்தம் இழுக்க  -அப்பனில்- என்று இழுத்தார் /அரங்கனை அனுபவித்த திரு பாண் ஆழ்வாரையும் இழுத்தாரே திரு வேங்கடத்தான்/அமுதனாரும்-உள் நின்று உயிர் களுக்கு உற்றனவே செய்து-ஆற்ற  நல்ல வகை காட்டும் அம்மான்–அவர்களுக்கு உய்ய பண்ணும் பரனும்– அவன் கூட பரிவு இலனாம் படி/ நன்மையால் மிக்க நான் மறை ஆளர்கள் -ஆழ்வான் பிரகலாதன்  போன்றோர் -புன்மையாக கருதுவர்-ஆதலால்-இதை காரணமாக கொண்டு ஆழ்வார் கை கொண்டார்/ அது போல -பல் உயிர் க்கு ஸ்வாமி செய்பவர்/-வீடு அளிக்க -போவான் போகின்றாரை- போவதர்காகா போகிறவர்/வீடு அளிக்க உதித்து மறை நாலும் வளர்த்தார் –இதனாலே மோட்ஷம் கொடுத்தார் 

நித்யர்-பரார்தமாக அவதரித்தார்-தங்கள் சாபம் தீர்க்க வந்த ஜெய விஜயன் போல அன்றி //ய ஆத்மானம் அந்தரோ யமயதி–என்கிற படி-நாம ரூபம் கொடுக்க-புஷ்பத்துக்குள்ளும்  மணம் பெற  /சதா நிர்வாஹா அர்த்தமாக உள்ளே நின்று இவ் ஆத்மாக்கள் யாதொரு வழியாலே உஜ்ஜீவிக்கும் -அதுக்கு ஈடான க்ருஷிகளை பண்ணி அவர்களுக்கு உஜ்ஜீவனத்தை பண்ணா நின்று உள்ள சுவாதீன தெரிவித்த சேதன அசேதன ஸ்வரூப ரூபா ஸ்திதி பிரவ்ருத்தி பேதனனான சர்வச்மாத்பரனும்–உம்மை தொகை-வாத்சல்யம் காட்டும் – வேறு பட்டவன் உயர்ந்தவன்–இங்கு- ,ஆத்மாக்கள் அளவில் -இவரோபாதி ச்நேஹம் உடையவன் அல்லன் என்னும் படியாக -சகல ஆத்மாக்களுக்கும் -ஸ்ரீ விஷ்ணு லோக மணி மண்டப மார்க்க தாயீ -தாடி பஞ்சகம்-என்கிற படியே பரம புருஷார்த்த லஷண மோஷத்தை கொடுத்து அருளுவதாக நம் உடைய நாதரான எம்பெருமானார் -நாகச்யப்ருஷ்ட்டே -என்கிற படி விண்ணின் தலையான ஸ்ரீ வைகுண்டத்தில் நின்றும் பூ  தலத்தில் தாக்கத  தோஷ ஸ்பர்சம் அற அவதரித்து சர்வோ ஜீவன ச்சாச்த்ரமான ருகாதி சதுர வேதத்தையும் அசந்குதமாக நடத்தி அருளினார்   /படி கட்டு கட்டி வைத்து இருக்கிறான்- சிறு சிறிதே -தேக விலஷனம்-ச்வதந்த்ரன் இல்லை அவனுக்கே சேஷ பூதன் அவனே ரஷகன் சரணா கதி  சாத்விக த்யாகம் பிரயோஜனம் கைங்கர்யமே அதுவும் அவன் ஆனந்தத்துக்கு -போன்ற படி கட்டுகள் /நடுவே வந்து உய்ய கொண்ட நாதன்/ஞான கை தா /அறியா காலத்து ..இசைவித்து -இருவித்து கொண்டான்/காதலை ஆழ்வார் இடம் நைசயம் கலியன் இடம் வளர்த்தான் //

தந்த அரங்கனும் தன் சரண் தந்திலன்-அங்கும் உம்மை தொகை/தான் அது தந்து அங்கு../எம் ராமானுசன் -பண்ணிய உபகாரம் தோன்ற  /நம் சடகோபன்-விஞ்சிய ஆதரவு போல /தனி கடலே தனி சுடரே தனி உடலே- விண்ணின் தலை-ஸ்ரீ வைகுண்டம்/உதித்து-ஆவிர்பூதம் /பிறந்தவாறும் /ஒருத்தி மகனாய் பிறந்த /கண்ணனுக்கு இது கேட்க்க தான் ஆசை /மண் மிசை யோனிகள் தோறும் பிறந்து -இவரே கண்ணனை பிறந்து என்றார்/ இங்கு உதித்து-தாக்கத தோஷம் தட்டாது என்று காட்ட -உற்றனவே செய்து -தக்கனனே செய்வது பரிவு-சிநேகம் பஷ பாதம் ஆகவும் -ஸ்வாமி போல ஆஸ்ரித வியாமோகம்  அவனுக்கும் இல்லை /புல் உயிர் க்கு-பாட பேதம்- – தாழ்ந்த உயிர்களுக்கும்  உஜ்ஜீவிக்கும் படி /

அந்தர் யாமி-சத்தை  நிர்வாககன்சாஸ்தா -நிர்வாககன் -கர்தாராம்-கர்துர்துவ புத்தி த்யாகம்-வண்  புகழ் நாரணன் -நாரணன் முழு எழ உலகுக்கும் நாதன்–உடல் மிசை  உயிர் என கரந்து-மறைந்து –  எங்கும் பரந்துளன்–ஆத்மா ச்வாபத்தால் மட்டுமே இவனோ  சொரூபத்தாலே வ்யாபிகிரன் //பரந்த தண்  பரவையுள் நீர் தொறும்  பரந்துளன் //மறைய வேண்டியது-அசித் கூட இருந்த அஞ்ஞான அந்தகாரத்தில்- அறியா காலத்தில் அடிமை கண் அன்பு செய்விக்க-ஞான ஆகாரத்தாலே நேராக வந்தால் தள்ளுவான்-இரா மேடம் ஊட்டுவாரை போல உள்ளே இருந்து சத்தை நோக்கி கொண்டு /அவர் அவர் விதி வழி அடைய நின்றனரே–நாட்டினான் தெய்வம் எங்கும்–பிரவ்ருத்தி நிவ்ருதிகளை பண்ணி கொண்டு/தகுந்தவழியில்–சாத்மிக சத்மிக மாக கொடுத்து-விரகாலே ஏத்தி-தகுந்த கிருஷிகளை  பண்ணி//பரன்-சர்வேஸ்வரன்-ஒத்தார் மிக்கார் இலையாய மா மாயன்–எளிவரும் இணைவனாம் -இருவரும்-நடிவில் இருந்த எளிமை-என்னும் -பரத்வம் என்னலாம் படி அவன் ஆகும்-அவன் இவன் -அர்ச்சை  சௌலப்யம் –பரனும் பரிவு இல்லாதவன் ஆகும் படி ஸ்வாமிக்கு பரிவு–ந்யந்த்ருத்வம்- உள் நின்று- உய்விக்காமல் ருசி விளைவிக்கிறான்-விளை யாட்டில் இன்பம் வேண்டுமே –பரவு-ச்நேஹம்-பஷ பாதம் /துர் லபம் உபாசதே-என்றும்-சுதந்தரனான அவனை பற்றின அன்றே சந்தேகம்-ஆனை கொன்று ஆனை காத்தான்-குகனை நண்பன் என்பான் பரதன் கூப்பிட்டால்  வர மாட்டான் /அடையா அரியவன்- ஸ்வாமி சுலபன்/நிச்சயம் மோட்ஷம் /

அனுக்ரக சீலர் /தெளி விசும்பு திரு நாடு -பரம புருஷார்த்த லஷண கைங்கர்யம்/இச்சா ரூபமாக பிறந்தார்/அனந்தம் பிரதம ரூபம் –கலி ஸ்வாமி/பிறப்பு இல்லை உதித்தார்/சூர்யன் கிழக்கே உதிக்கிறான்- சூர்யனுக்கும் கிழக்குக்கும் சம்பந்தம் இல்லை அது போல தோஷம் தட்டாதவர் ஸ்வாமி உதித்தாலும்/ராம திவாகரன் அச்சுத பானு வகுளாபர திவாகரன் ராமானுஜ திவாகரன் /தயிர் காரிக்கு ஊமைக்கு மோட்ஷம் பரத்வம் வெளிப்பட்டதே /சுடர் ஜோதி மறையாது/சர்வ வியாபி-இடத்தை காலி பண்ணி கொண்டு /வந்து உதித்து இவர் ஸ்வாமி வந்து -பரிவில் ஏற்றம்/ கரந்து எங்கும் பரந்து வேலை செய்ய வேண்டாம்/முன் நின்று காரியம் கொள்வார்/-அருள் என்னும் ஒள் வாள் உருவி / பரன்-உயர்ந்தவன் வேறு ஜாதி/நித்ய சூரி ஜீவாத்மா கோஷ்ட்டி/இருப்பவர் செய்ய முடியாததை வந்தவர் செய்தாரே /வாத்சல்யம் உள் இருந்து- தோஷம் தீண்டாதது சக்தி /ஸ்வாமி தாழ்ந்தவனையும் கை தூக்குவார் //வேத மாதா தலைமுடி/ உபநிஷத் நெய் ஸ்ரீ பாஷ்யம் சிக்கல் விலக்கி பின்னல் பேத அபேத கடக்க வாக்கியம் ஸ்வாமி -தேசிகன்-/மறை நாலும் வளர்த்தார்/வேதம் சொல்லி கொடுக்க வில்லை அவன் உள்ளே இருந்தாலும்/பரன் கீதை- கீதா பாஷ்யத்தால் தான் பரிஷ் கரிக்க பட்டது-

விலை பால்  போல அவன் பரிவு தாய் போல்  ஸ்வாமி பரிவு

அது தத்வ வசனம்  இது தத்வ தரிசினி வாக்கியம்/அன்னமாய் அற மறை நூல்  பயந்தான்-கொடுத்தான்அவன்-
– வளர்த்தார் ஸ்வாமி //ஸ்ரீ மத் வேத மார்க்க உபய பிரதிஷ்டாசார்யர் ஸ்வாமி

———————————–

ஸ்ரீ கோயில் கந்தாடை அப்பன் ஸ்வாமிகள் திருவடிகளே சரணம் .
ஸ்ரீ உ வே வேளுக்குடி ஸ்வாமிகள் திருவடிகளே சரணம் .
ஸ்ரீ பெரிய பெருமாள் பெரிய பிராட்டியார் ஆண்டாள் ஆழ்வார் எம்பெருமானார் ஜீயர் திருவடிகளே சரணம் –

ஸ்ரீ ராமானுஜ நூற்று அந்தாதி -90.நினையார் பிறவியை நீக்கும் /91.மருள் சுரந்து /92.புண்ணிய நோன்பு – ஸ்ரீ வேளுக்குடி ஸ்வாமிகள்..

January 23, 2011

90–நினையார் பிறவியை நீக்கும்

நினையார் பிறவியை நீக்கும் பிரானை இன் நீண் நிலத்தே

எனை ஆள வந்த ராமானுசனை இருங்கவிகள்

புனையார் புனையும் பெரியவர் தாள்களில் பூந்தொடையல்

வனையார் பிறப்பில் வருந்துவர் மாந்தர் மருள் சுரந்தே

 அபயம் ஹஸ்தம் /மாசுச /மாம் விரதம் என்பான் அவன்//மந்த காசம் காட்டி பயம் போக்குவான்//இவரோ அஞ்சலி ஹஸ்தம் உபதேச முத்தரை//இவர் அஞ்சுவன் என்றவாறே இவர் பயம் எல்லாம் போம் படி குளிர கடாஷிக்க, அத்தாலே நிர் பீகராய் கரம த்ரயத்தில் ஏதேனும் ஒன்றினாலே இவ் விஷயத்திலே ஓர் அனுகூல்யத்தை பண்ணி
 பிழைத்து போகலாய் இருக்க  சேதனர்   ஜன்ம க்லேசத்தை அனுபவிப்பதே ! என்று இன்னாதாகிறார் ///நாவினால் நவிற்று இன்பம் எய்தினேன்- முக் கரணங்களால் பகவத் ஆச்ரண்யம் வேண்டும் ஆச்சர்யரை ஒன்றாலே பெறலாம்/மாந்தர் -மருள் சுரந்து -தவறாக புரிந்து மயக்கம் அஞ்ஞானம்-பிறப்பில் அழுந்த -பிறப்பு-கர்மம்-துன்பம் -அழுந்துவர்//நினையார்-மனசு -வனையார்-கைகள்  புனையார்- வாசிக்க -பிறவியை நீக்கும் பிரான்- விஷ்ணு லோக மார்க்க மண்டப மார்க்க தாய் -ஸ்வாமி-நினையார்..

நடுவில்- எனை ஆள வந்த ராமானுசனை -என்று நடுவில்-  பிரான் என்றதும்- உபகாரத்வம் சொல்ல இதை சொல்கிறார் திரௌபதிக்கு புடவை சுரந்தது திரு நாமம் இரே- கோவிந்த நாமம் நடுவில்  சொன்னார்/ மாடு கன்று பின் போகும்-தாமோதரனை அறியமுடியுமா -காட்டி பின்பு நாராயணனை/  இரும் கவிகள்-பெரியவர்-கவி புஷ்பம் போல புனையார் -அந்த கைங்கர்யம் முடியா விடில்- புனையும் பெரியவர் தாள் களில் பூம் தொடையல் வனை யார்- இதையாவது பண்ணலாமே –மூன்றில் ஒன்றையும் பண்ணாமல் மாந்தர் இழக்க லாமா /கடாஷத்தாலே பயம் போக்கி இதை ஸ்வாமி காட்டுகிறார்/பிரிந்தவர் கூடினால் பேசவும் வேண்டுமோ-பார்த்தாலே போதும்..செப்பு மொழி 18  உடையாள்-மொழி தெரியா விடிலும் கடாஷம் கிட்டி இருக்கும்/சிந்தையாலும் செய்கையாலும் நினைவாலும் -மூன்றும் வேண்டும் அங்கு/தூ மலர் தோவி தொழுது வாயினால் பாடி மனத்தினால் சிந்திக்க- மூன்றும் பண்ணி எதிர் பார்த்து இருக்க வேண்டும் அங்கு– இங்கு ஸ்வாமி சம்பந்ததாலே தான் மோட்ஷம் என்பதால் ஏதானும் ஒன்றாலே நிச்சயம் கிட்டும்.சு தர்மம் பர தர்மம்-கீதை /கர்ம யோகம் கொஞ்சம் பண்ணினால் மோட்ஷம் கிட்டும் ஞான யோகம் முழுவதும் பண்ணினாலும் கிட்டாது- எல்லாம் அவன் திரு  உள்ளம்  படி தான்/

சேதனர்-ஜன்ம க்லேசம் -அறிவு இருந்தும் கஷ்டமா ? க்லேசம் அனுபவிக்க அறிவு வேணுமே-சைதன்யம் வைத்து வழி தெரிந்து மீழனும்//நினைவார்-நினையார் இரண்டு பாட பேதம் ..முக் கரண செயல் சொல்ல – நினையார் புனையார் வனையார் -மூன்றும் வேண்டும்- அதனால் இதுவே பிரதான பாடம்../தம்மை நினைத்தவர் கள் உடைய ஜென்மத்தை போக்கும் உபகார சீலர் ஆன இவரை நினைகிறார்கள் இல்லை//ஸ்ரீ ரெங்கன் திரு மலை பெருமாள் அழகர் திரு குறுங்குடி நம்பி எல்லோரும் அருளி இருக்கிறார்களே ஸ்வாமி பிரபாவம்///எண்ணிலும் வரும்-என் இனி வேண்டுவன்-ஆழ்வார்/இத்தனை அடியார்க்கு இரங்கும் நம் அரங்கனாய -//நிகர் இன்றி நின்ற நீசதையை-48-உடைய என்னை அங்கீ கறித்து   தம் உடைய குணங்களுக்கு தேசிகனாய்- எடுத்து சொல்லும் படி- வாசகம் இடும் படி பண்ணி-இப்படியே ஆளுகைக்காக -எனை ஆள வந்த -/அன்னையாய் -என்னை ஆண்டிடும் தன்மை- ஆண்ட விதம்- நின்று தன புகழ் ஏத்த அருளினான்- கைங்கர்யம் கொள்வதே ஆளுகை/சங்க பலகை கண்ணன் கழலினை பாசுரம் ஏற்றி பண்ணிய கைங்கர்யம்/அது போல அமுதனார் இங்கு/-நீள் நிலத்தே- தேடி கண்டு பிடித்தார் நீசனை- வந்த- நான் இருந்த இடம் தேடி  வந்த – -ராமன் வெட்கி தலை குனிந்தான் ரிஷிகள்-காவல் சோர்வால் வந்தது-விபீஷணன் இடமும் அப் பொழுதே இது போல /ஆள வந்தாரும் பெரிய நம்பி மூலம் சென்று-ஸ்வாமி கொஞ்சம் வந்து  மதுராந்தகம்   இடத்தில் தானே அருளினார்../இங்கு கிடந்த இடம் வந்தார்-பிரதம பர்வம் கிடக்கும் -பண்டம் போல சரம பர்வம் தன நின்ற இருந்த இடம்./

இரும் கவிகள்-தத் குண பிரகாசமான பெரிய கவிகளை- உண்மையான கவிகள்- /சுலபம் ஆனாலும் குணம் அர்த்தத்தால் பெரியவை /அயோத்தியர் கோன் பெரும் தேவி  கேட்டு அருளாய்- கண்ணனா? ராமன்- -பெரும் தேவி என்றால் பெருமைக்கு தக்க- அது போல இரும் கவி பெருமையை காட்ட /புனையார்- ஏக தேச உருவகம்-பூ புனையார் இல்லை தாமரையால் அளந்தான் போல /மகிழ் வூட்டுதல் மேன்மை -பூவும் கவியும் -தாங்கள் கவி புனைய மாட்டுகிறிலர்  ஆகில் அவர் விஷயமாக கவிகளை தொடுக்கும் மகா பிரபாவர் உடைய திருவடிகளில் பூ மாலை களை சமர்ப்பிக்கிறார்கள் இல்லை –இத்தனைக்கும் /பொருள் அல்ல வற்றை  பொருள் என்று நினைத்தால் மருள்- பொருள் ஆல்லாத என்னை பொருள் ஆக்கி- பரமனே மருள் என்பர் அத்வைதி/ இங்கு மருள்- மயக்கம் மையல் /மழை பெய்த்து நெல் விளைய போல – மருள் சுரந்து வருந்துவார்கள் –மாந்தர்- இத்தனைக்கும் யோக்யமான பிறவி பெற்றும் அறிவு கேடு மிக்கு ஜன்ம மக்கராய் துக்க படுகிறார்களே புனைதல்-தொடுத்தல் /வனைதல்-செய்தல் -சமர்ப்பிக்கை//

சோஷித்தல்- வற்றுதல்-உலர்தல் – உப்பு கடலை ராமன்- அம்பு ஏற்ற- சமுத்திர ராஜன் சரண் அடைந்ததும் /ஆதித்ய அச்சுத- வகுள  பாஸ்கரன் பவ சாகரம்-சம்சார சாகரம்- சோதித்தார்..அவராலும் முடியாததை ராமானுஜ திவாகரன் பண்ணி காட்டினார்/ஆபி முக்கியம்- அவரை நோக்கி திரும்பினாலே போதும்/ ஓன்று பத்தாக்கி நடாத்தி கொண்டு போவான் //காமாதி தோஷம் ஹரன் -பிறவியை நீக்கும் பிரான்-பிறவி- கர்ம -அசித்-சம்பந்தம்-காம குரோதம்- நோய் முதல் நாடி//அநந்த கிலேச பாஜனம் -இதனால் தானே அதை ஒழிப்பார்//அளியல் நம் பையல் -என்று அபிமானித்து -இது தான் ஸ்வாமி பண்ணிய உபகாரம் அமுதனாருக்கு-ஆழ்வான் திருவடிகளில் காட்டி கொடுத்து//

தூமணி துவளில் மா மணி-போல நல்லவற்றை அடியவர்க்கு காட்டி கொடுத்து அருளினார் //குண அனுபவம் -தெரிய வைத்து பாடவும்- தகுந்தவாறு பிரபந்தம் அருள- இப்படி ஆளுகைக்கு –சர்வேஸ்வரன் வந்து அவதரித்தாலும் அவனையும் மோகிப்பிக்கும்-இருள் தரும் மா ஞாலம்–இவர் ஒருவரை ரஷிக்க தீஷை கொண்டு அடியேன் இருந்த இடம் தேடி வந்து –கவி புனையும் அதிகாரம் இருந்தாலும் புனையார் /-ஆழ்வான் ஆண்டான் பிள்ளான் ஆச்சான் போல்வாரின் திரு வடிகளில் பரிமளம் உண்ட புஷ்ப மாலை சமர்ப்பிக்க வில்லை –ஸ்ரீ த்வாரகை கைங்கர்யம் பண்ணி கொண்டே ஸ்ரீ பாஹவதம்  சொல்லி கொண்டே அவனை நினைத்து கொண்டு இருப்பார்கள்//வணக்குடை தவ நெறி-நினைவது-பிறவி நீக்கும் பிரான்- ஸ்வாமி/பாடுவதும் ஸ்வாமி பற்றி புனைவது ஸ்வாமி அடியார்களின் தாள்களை/

நினைப்பது உத்தராக ஆச்சர்யரை தான்//குரு பரம்பரை சம்பந்தம்-அடியார்கள் ஸ்வாமி எற்றுவதையே கொள்வார்கள் /தாள்களில் புஷ்பம் சமர்ப்பித்து எங்கும் பண்ணலாமே /வனைவு எங்கு இருந்தாலும் பலன் //நேராக பற்றுதல் அடியாரை பற்றுதல் -ஆகாசம் நீர் சமுத்ரம் போவது போல எந்த தெய்வம் தொழுதாலும் கேசவனையே சேரும்-நீராய்- கூராழி -நேரே செவீப்பதே ஏற்றம்- அந்தர்யாமி சேவிப்பதை விட -கீதை -வேதம் வல்லார்களை கொண்டு விண்ணோர் பாதம் தொழுவார்/இங்கு சரம பர்வத்தில் ஆழ்வான் மூலம் பெறுவதே ஏற்றம் //தெளிய மாட்டாமல் -கற்ப நிர் பாக்கியம்-மாந்தர்-அரிது அரிது மானிடராய் பிறத்தல் அரிது-அதற்க்கு மேல் அரிதான ஸ்ரீ -வைகுண்டம் பெற வழியும் தெரிந்து –மாயவன் தன்னை வணங்க  இவை உனக்கு அல்ல –

91–மருள் சுரந்து

மருள் சுரந்து ஆகம வாதியர் கூறும் அவ பொருளாம்

இருள் சுரந்து எய்த்த  வுலகு இருள் நீங்க தன் ஈண்டிய சீர்

அருள் சுரந்து எல்லா உயிர் கட்கும் நாதன் அரங்கன் என்னும்

பொருள் சுரந்தான் எம்மி ராமானுசன் மிக்க புண்ணியனே

உஜ்ஜீவன அர்த்தமாக எம்பெருமானார் செய்து அருளின க்ருஷியை அநு சந்தித்தித்து அவரை கொண்டாடுகிறார்–சம்சாரிகள் இருக்கும் நிலை கண்டு ஸ்வாமி பண்ணிய தார்மிக செயல்கள்..கெட்டு  அலைய-இவர்கள் இடம் வந்து – படி படியாக மாற்றி அரங்கன் அடி சேர்த்த உபகாரம் / புண்ணியனே- தர்மம்  ஈந்தார்-.அஞ்ஞானம் எல்லாம் ஒரு முகமாக திரண்டு- உலகு எல்லாம் நல் இருளாய்–மருள் சுரந்து- ஆகம வாதியர் கூறும்-பசு பதி ஆகமம் கூறும்–அவ பொருள்- இருப்பதை இல்லை என்றும் தாழ்ந்தவனை வுயர்ந்தவன் என்றும் -சொல்லி-இருள் சுரந்து -தன் நெஞ்சில் தோற்றியதை சொல்லி மூர்கர் ஆவார்-ஆஸ்திக நாஸ்திகர் -ஈஸ்வரன்  -நிமித்த காரணம் மட்டும் என்பர் சங்கல்பம்/பரம அணுக்களே ஜகமாக மாறும் என்பர் //paramatha பங்கம்/ பரமாத்மா -சிவன் என்பர் பசு-அணுக்கள் /பதி- சிவன்-பாகம்- தடுக்குமாம்-சேர்வதை- கைலாசம் சாம்யா பத்தி மோஷம் சாரூப்ய மோஷம் உண்டு என்பர்//ரெங்க ராமானுஷ பாஷ்யம்-உபநிஷத் வியாக்யானம்/ விரோதி பரிகாரம்-தேசிகன்/அந்தர்யாமி பிராமண வாக்கியம்/எய்த்த-தளர்ந்து போகும் படி//ஈண்டிய சீர்-தயை போன்ற கல்யாண குணங்கள்/நாதன் அரங்கன் என்னும் பொருள் சுரந்தான் பிரத்யட்ஷமாக காட்டி  கொடுத்தார் –நாராயணன் என்று சொன்னால் வேதம் போல பேச்சு மாற்றி சொல்வார்கள் என்று //புண்ணியன்-தார்மிகன்/மருள் சுரந்த ஆகமம் கண்டித்து அரங்கனை காட்டி கொடுத்தது /

மருள்-அஞ்ஞானம் -பசுபதி ஆகமம்  தெருள்-ஞானம் -பாஞ்சராத்ர ஆகமம்/ மருள் சுரந்த ஆகம வாதியர்-ஆகமமே அஞ்ஞானம் –கௌதம சாபத்தை மெய்ப்பிக்க சைவர் என்பர்..–வேதம் அகற்றி நிற்பார்-பஸ்மம் தடவி கொண்டு-பூத பதி- பசு பதி-அடியார் என்று நின்றவன்-மோக சாஸ்திரம் -பாம்பு விஷம் கொடுத்தவன் அவன் தானே முள்ளை எடுத்தார் எம்பார் /பொய் உரை -//சைவ பாசுபத -அரு விதம் -36 தத்வங்கள் என்பர் -நம் 24 எடுத்து கொண்டு -மாயா புருஷ சிவ ஈஸ்வர  சதா சிவ கால நியதி ராக -வித்யை சுத்த  வித்யை -அசுத்த வித்யை-அவர் அவர் தமதமது அறிவகை- மதி விகற்ப்பால்-பதி-சிவன்/ அநு ஜீவாத்மா பகவான் விபு /அர்த்த பஞ்சகம்-பாசங்கள் / சுத்த பிரமம்-நடாதூர் அம்மாள்-குணங்கள் அற்ற எனபது இல்லை தீய குணங்கள் இல்லை/அப குணங்கள் அற்று என்பதால் நிர் குணம்/சூர்யன் பக்தன் பிறந்து-7 ஜன்மங்கள்-பிரசாதத்தால்- ருத்ரன் பக்தன் -7 ஜன்மம் இருந்தால்-சங்கரன்-சம்பு-விஷ்ணு பக்தன்-மாற்றி-கபாலத்வம்-

வராக புராணம்-மோக சாஸ்திரம்-ருத்ரன் கொடுத்த -/கௌதமர் ரிஷிகளை ரஷிக்க -பசு மாடி சிருஷ்டித்து நெல் கதிரை சாப்பிட- கௌதமர் தண்ணீர்  தெளித்து விரட்ட -அவை சாக -பசு வதம்- யோக மாயையால் தெரிந்து கொண்டார்-வேத வ்ருதரகளாக ஆவீர் என்று சாபம்-சைவராக பிறந்தார் கள் //ஸ்காந்த புராணம்–இந்த சாபம் பற்றி சொல்லி உஜ்ஜீவிக்க நாராயணனை பற்றினார்கள் //அக்னி-தாமச குணம் நிரம்பி  உள்ள பொழுது /ரஜோ குணம் பொழுது தம்மை /சத்வ குணம் இருக்கும் பொழுது -பராம் கதி அடைவார்கள்//ஓதாதே ஓதுவிக்கும் திருமாலே ஒதுவித்தான்-மாதவனே பரன்  என்று வையம் காண -சம்பு -ஜேஷ்ட விஷ்ணு பக்தன்/ தம் தம் மதி இழந்து -அரனார் சமயம் புக்கி தழல் வழி பொய்-சங்கேதம் தவிர் //மருளை சுரக்க வந்த ஆகமம் –பேச நின்ற பிரமனுக்கும்// இலிங்கத்து இட்ட -கூறும்-ருத்ர பரதவ ஸ்தாபன அர்த்தமாக அநேக வுப பத்திகளை கல்பித்தி கொண்டு சொல்லும் /காலம் நியதி தத்வம் உண்டு என்பர்/நாமோ எல்லாம் பகவான் ஆணை என்கிறோம்/தாழ்ந்த அர்த்தங்களை -தமஸ் மிகுந்து -அந்த காரம் போகும் படி-ஆஸ்ரித ரஷணங்கள் ஆகிற திரண்ட வைலஷன்யத்தை உடைய கிருபை ஒரு மடியாக கொண்டு -சகல ஆத்மாக் களும் சேஷி பெரிய பெருமாள் என்னும் அர்த்தத்தை வுபகரித்தார் ..பரம தார்மிகர் ஸ்வாமி .அருள் சுரந்தது -பள்ள மடை போல-இயற்க்கை உடன் சேர்ந்து எங்கும் பரவும்//

அவ பொருள்-பொல்லாத  பொருள் //ஆகம வாதியார் கூறும் மற பொருள்-பாட பேதம்–காதுகமான அர்த்தம் /காதுகம்-ஆத்மா நாசம் -நம்மையே முடிக்கும் அறத்துக்கு எதிர் /ஆகம வாதியர் கூறும் மறை பொருள்- -இது தான் மறை என்பர்-

வைதிக சரத்தை வர கொண்டாடி சொல்லும் வார்த்தைகளை- பேச நின்ற பியாமனுக்கும் சிவனுக்கும்- சொர்க்கத்தில் பசு மாடுகள் தலை கீழாக நடக்கும்- ஜோதீஸ் ஹோம  பலன் உயர்த்தி சொல்லும்–இருள் சுமந்து சுரந்து எய்த்த-பூமி சுமந்து இருகிராளே–ஈண்டுதல்- திரண்ட /சீர்-அழகு –இது ஒன்றே போதும் /திருமேனி ஒன்றாலே ஞானம் பெறலாம்/அருள் சுரந்து -ஒரு பாட்டம் மழை பொழிந்தால் போல //அரங்கனே  -வகுத்த சேஷி என்று காட்டி கொடுத்தார் /ருக்மிணி கூட சென்று வரம்-கேட்ட கள்வா//நாராயண, கிருஷ்ண-பூமிக்கு  ஆனந்தம் கொடுப்பவன்  வாசுதேவ கேசவ ரிஷிகேசன்,அச்சுதன்,அநந்தன்-போன்ற பல திரு நாமங்கள் -திரி வித சேதன அசேதன -ஈஸ்வரன்/குறைவற்றவன்-/பிரகலாதன்-உன் செய்கை நைவிக்கும் அது இது உது எதுவானாலும்/

கடியன்–கொடியன் அவன் பாலே நெஞ்சம் போகும்/பராசரர் மைத்ரேயர்-சாமான்ய கேள்வி/விசேஷித்து பதில்/ பீஷ்மர்-யுதிஷ்டிரன்/ஆழ்வார்-மதுரகவி/ கீதாசார்யன்-அர்ஜுனன்/ஆலச்யம்-சோம்பல் -பந்த ஹேது-அஞ்ஞானம் /ஆரு முத்ரைகள்-பஸ்மம் பூசி கொண்டு-ருத்ராட்ஷம் /பூவும் பூசனையும் தகுமே-நிஷித்த தர்ம-ருத்ர-அழுதுண்டே/ஹர-அபகரிகிறான் தாணு விரூபாஷன்/ச பிரம்மா ச சிவ ச இந்திர பரம ஸ்ராட் -முக்த்தாமா வையும் சொல்லும்/தடங்கல் இல்லாமல் அனுபவிப்பான் என்று/பிரகாரத்தால் -நீராய் சிவனாய் -சரீரம்/ அரியை அரனை அலற்றி சரீரமாக கொண்ட ஹரியை அலற்றி என்ற பொருள்/இன்று ச ஹரி புகுத்தி வேற சேர்ப்பார்- பஞ்சாதி அசர சேராது அவனே அவனும் அவனும் அவனும்-ஆழ்வார் -மறைகளை ஆயிரம் இன் தமிழால் அருளி -அரை பொருள் என்றும் பாட பேதம்-ஆத்மா நாசம்/அரை கூவுதல் தோணியாய்-கடல் ஓசை போல -அர்த்தம் இல்லாத பொருள்/எய்த்த உலகு இருள்- சேதனரின் அஞ்ஞானம் போக்கி//அஆஸ்ரித பரதந்த்ரன்களால் திரண்ட வைஷண்யம் பரவி /பக்தி ரூபா அன்ன ஞானம் என்கிற மை கொண்டு அஞ்ஞானம் போக்கி-நவ ரத்னம் என்கிற அஞ்சனம்/ முழு எழ உலகுக்கும் நாதன் /லோக நாதன் புரா/எட்டாத நிலம் இல்லை சம்சாரம் கிழங்கு எடுத்தால் அல்லது போகிறோம் என்று கிடக்கிறான்

92—புண்ணிய நோன்பு

புண்ணிய நோன்பு புரிந்தும் இலேன் அடி போற்றி செய்யும்

நுண்ணரும் கேள்வி நுவன்றும் இலேன் செம்மை நூல் புலவர்க்கு

எண்ணரும் கீர்த்தி ராமானுச ! இன்று நீ புகுந்து என்

கண்ணுள்ளும் நெஞ்சுள்ளும் நின்ற இக் காரணம் கட்டுரையே

முடி சோதியாய் உனது முக சோதி மலர்ந்ததுவோ –திரு மாலே கட்டுரையே  -ஆழ்வார் -பதில் இல்லாத கேள்வி–சர்வக்ஜனுக்கும் -அது போல ஸ்வாமி பதில் சொல்ல முடியாத கேள்வி/ என் நெஞ்சில் திகழ்வதே/ திரு மால் வந்து நெஞ்சுள் புகுந்தான்  /வரவாறு என் வரவரு ஓன்று இல்லையேல்-வெறிதே அருள் செய்வார் செய்வார்களுக்கு  உகந்து

வெறிதே-சகாயம் இன்றி தானே -அனுக்ரகம்/பாரமாய -பழவினை பற்று அறுத்து வேரோடு-வாசனை இன்றி-என்னை தன் வாரமாக்கி வைத்தான்–ஹாரம்  அருகிலே- வைத்தது அன்றி என் உள் புகுந்தான் -நான்கு பெருமைகள்–கோர மாதவம்  செய்தனன் கொல்–மூன்றும் பண்ண வில்லை நான்-இரண்டு ஆற்றுக்கு நடுவில் கிடக்கிறான்-ஆழ்வார் அணைப்பு எதிர் பார்த்து தான் தவம் செய்தான்- /சாத்திய ஹ்ருத்ச்யனநாயும் சாதனம் ஒருக்கடிக்கும் தாய பதி- திரு கடி தானும் என் உடைய சிந்தையும் –நோன்பு நோற்று விரதம் திரு கடி தானத்தில் இருந்தான் ஆழ்வாரை பெற-நன்றி மறவாமல் பற்றி இருக்கிறான் /சொரூபதுடனும் விக்ரகதொடும் அந்தர்யாமி /நமக்கு திவ்ய தேசம் சாதனம் அவனை அடைய /நின்றது … நின்றதும் இரிந்ததும் -கிடந்ததும் என் நெஞ்சு உள்ளே /சகல மனுஷ கண்ணுக்கும் இலக்கு/யார் கண்ணுக்கும் விஷயம் ஆக மாட்டான்-இரண்டும் சாஸ்திரம்/காட்டவே காணலாம் /சரம பார்வை நிஷ்ட்டையில் சங்கை இன்றி அனைவருக்கும் நெஞ்சுக்கும் கண்ணுக்கும் விஷயம் ஆகிறார் ஸ்வாமி //நோன்பு-விரதம் ஒன்றும் இல்லை/அடி போற்றி செய்ய அருமையான ரகசியம் -சூஷ்மம்- ஆன புரிந்தும் இலேன்- ஆரம்பிக்க கூட வில்லை/கர்ம யோகமும் ஞானம் யோகமும் இல்லை என்கிறார் இவற்றால்/வேதம் போல கவி சொல்லும் புலவர்க்கு என்னவும் முடியாத கீர்த்தி உடையவரே –தேவரீர் என் நெஞ்சுள்ளும் கண்ணுள்ளும் -நின்ற இக் காரணம் -என்றும் நின்று கொண்டு இருக்கும் -இக் காரணம் கட்டுரையே/

இப் பாட்டில் தாம் அறிய ஒரு ஹேது இன்றிக்கே இருக்க ,தம்மை அங்கீகரித்து அருளுகைக்கும்,அங்கீ கருத்து  அருளி பாஹ்ய அப்யந்தர கரண விஷயமாய் ,எழுந்து  அருளி இருக்கிற படியையும் அனுசந்தித்து வித்தராய் இதுக்கு காரணம் இன்னது என்று அருளி செய்ய வேணும் என்கிறார் //யான் அறியேன் என்று சொல்லாமல் கட்டுரையே என்கிறார்/இன்று நீ புகுந்து -உகந்து என்கிற அர்த்தத்தில் வியாக்யானம் //இப் பேற்றுக்கு உறுப்பாக ஒரு புண்ய வரத்தை அனுஷ்டிப்பதும் செய்திலேன்-புரிந்தும் -இலேன்- முதலில் உம்மை தொகை-சாமான்ய ஆத்மா குணங்கள் போல்வன இல்லை -இவை மட்டும் இல்லை என்று /புள்ளும் சிலம்பின காண்- முதலில் சொல்ல- உம்மை தொகை-முன் அடையாளம்-நாங்கள் எழுந்து வந்து இருக்கிறோம்- நீங்கள் வந்தது அடையாளம் இல்லை என்று சொல்ல புள்ளும் என்கிறாள்/போற்றி செய்தல்-ஆச்ரயிக்கை-அரும் கேள்வி -பாகவதரை போற்ற /நுண் அரும் கேள்வி-ஆச்சர்யரை போற்ற – கேள்வி-பகவானை போற்ற –மூன்று நிலை/கேள்விளேன்-செல்வத்துள் செல்வம் செவி செல்வம்/ நுண்ணுதல் – கேட்க்க பேச்சு கூட எடுக்க வில்லை-கேட்க்க வேண்டும் என்று -பிரசன்கிப்பதும் செய்திலேன் -//செம்மை நூல்-தெளிவான நூல்  புலவர்/ செம்மை புலவர்–அநந்ய பிரயோஜனர்– இருவருக்கும் எண்ணரும் கீர்த்தி—பரி சேத்திக்க அரிதான கீர்த்தி உடையவரே//வாக்குக்கும் மனசுக்கும் அப்பால் பட்டவர்–ஆள் இல்லாமல் வர வில்லை //வந்து புகழ் தேட வரவில்லை தளிர் புரியும் திருவடி என் தலை மேலே /எங்கும் பக்கம் நோக்கு அறியான் பைம் தாமரை கண்ணன்-இவர் நெஞ்சுக்குள்ளும்  கண்ணுக்குள்ளும் விஷயம் -கீர்த்தி சேர்க்க வர வில்லைஇன்று உகந்து என் கட் கண்ணுக்கும் உட் கண்ணுக்கும் விஷயமாய் நின்ற இதில் ஹேதுவை தேவரீர் தாமே அருளி செய்ய வேணும்– இரண்டை சொன்னது வாக்குக்கும் உப லஷணம்/ நீ புகுந்து/ நீ கட்டுரையே /கட்டுரைக்கில் தாமரை -கட்டுரை-முழு சொல்-சொல்ல வேணும் /புரிதல்-செய்தல்/நுவல்தல்-சொல்லுதல்/செம்மை-செவ்வை இத்தால் அநந்ய பிரயோசனத்தை/ செம்மை நூல் புலவர்க்கும்-தொக்கி உம்மை தொகை மறைந்து இருக்கும்

இன்று என்னை பொருள் ஆக்கி –அன்று புறம் போக வைத்தது என்//புண்ணிய நோன்பு-வர்ண ஆஸ்ரமநியதமான  கர்ம யோகம் /நோற்ற நோன்பு இலேன் -பிரயத்தனம்  பண்ணிய நோன்பு ந தர்ம நிஸ்டோமி- நிஷ்ட்டையே இல்லை ஆளவந்தார் //பகவத்வாசகமாய் -தத் ஆர்ராதனமாக  கர்மம் //எது தது  பிரியம் அது புண்யம் மத் பக்த பக்தேஷு-அடியார்களுக்கு பண்ணிய கைங்கர்யம் இல்லை /மூன்றும் இல்லை//சூஷ்மம்- குஹ்ய தரம்-துர் லபம் -அனதிகாரிகளுக்கு உபதேசிக்காமல்- கேட்க்க வில்லை கேட்க்க பிரத்யனமும் பண்ண வில்லை /அவை நுண் அரும் கேள்வியா/பலருக்கும் இது துர் லபம்/வித்யுத் மட்டும் தெரிந்தவர்களுக்கு -தேவரீர் 18 தரம் சார தமமாக யாசித்தது   போல பெற்றிலேன்/-ஆச்சர்ய அபிமானம் /ந ச ஆத்மா வேதி- நுண் அறிவும் இலேன் /செம்மை புலவர்கள்-சரம பர்வம்- அறி அரண் அயன் என்ற குழப்பம் இன்றி-தோஷம் ஒன்றும் இன்றி-அநந்ய பிரயோஜனர் – செம்மைநூல்  புலவர்கள் //இன்று – இத்தனை நாளும் காணா கண் இட்டு இருந்து -நடுவே வந்து உய்யக் கொண்ட நாதன்–புகுந்து-தானே வந்தார்-பிரேவிசித்து கண்ணுள்ளும் நெஞ்சுள்ளும் வந்த காரணம்-நித்ரையாலும் பிரமாதத்தாலும் கலங்கிய இடங்கள் இவை/ஸ்வாமி கண் வட்டத்தில் இருந்தும் அநு கூலராகி இல்லாமல் இருந்தேன் முன்பு-வாக்குக்கும் உபலஷணம்–1-9-5 ஒக்கலை வைத்து முலை  பால் உண்ணு என்று தந்திட ஆதாரத்தோடு கொடுத்தாள்- வாங்கி-ஆதாரத்தோடு வாங்கி கொண்டான் செய் போல -சேக்கம் சிக்க என்று -கோபத்தோடு–அவள் பால் உயிர் செக உண்டான்   –நக்க பிரானும் அயனும் இந்த்ரனும் முதலாக ஓக்கவும் போற்றிய ஈசன் மாயன் -யார் கண்ணுக்கும் தென் படாத -என் நெஞ்சில் உளானே -என் தேகத்தில் ஏக தேசம் உள்ளானே -காவி நன் மேனி – ஆவியும் ஆக்கியும் தானே அளிப்போடு அழிப்பவன்  தானே -கமல கண்ணன் என் கண்ணில்  உளானே -காண்பன்-அவன் கண்களாலே அமலங்களாக விளிக்கும் -ஐம் புலனும் அவன் மூர்த்தி –என் நெற்றி உளானே -அங்கு/கீழ் இருந்து ஏறி போகிறான் நினைத்ததை பார்க்கிறோம் அதனால் நெஞ்சு முதலில் ..இங்கு நீயே புகுந்ததால் கண்ணை சொல்லி நெஞ்சை சொல்கிறார்/ சுவையன் திருவின் மணாளன் என் உடை சூழல் உளானே

—————————————

ஸ்ரீ கோயில் கந்தாடை அப்பன் ஸ்வாமிகள் திருவடிகளே சரணம் .
ஸ்ரீ உ வே வேளுக்குடி ஸ்வாமிகள் திருவடிகளே சரணம் .
ஸ்ரீ பெரிய பெருமாள் பெரிய பிராட்டியார் ஆண்டாள் ஆழ்வார் எம்பெருமானார் ஜீயர் திருவடிகளே சரணம் –

ஸ்ரீ ராமானுஜ நூற்று அந்தாதி -87. பெரியவர் பேசிலும் /88.கலி மிக்க செந் நெல் /89.போற்றரும் சீலத்து ராமானுச – ஸ்ரீ வேளுக்குடி ஸ்வாமிகள்..

January 22, 2011

பெரியவர் பேசிலும் பேதையர் பேசிலும் தன் குணம் கட்கு 

உரிய சொல் என்றும் உடையவன் என்று என்று உணர்வில் மிக்கோர்

தெரியும் வண்  கீர்த்தி ராமானுசன் மறை தேர்ந்து உலகில்

புரியு நல் ஞானம் பொருந்தாவரை பொரும் கலியே

கலி புருஷன்-பரிஷித் பேச்சு ஸ்ரீ பாகவதம்– 10-இடம் ஒத்துக்கி கொடுத்தான் -ரஷை- ஸ்வாமி தெரிந்து உரைத்த விஷயங்களில் நம்பிக்கை இருந்தால்-கலி தோஷம் கிட்டாது..,,புரியு நல் ஞானம்..இவ் உலகில்-மறைகளை ஆராய்ந்து-ஞானம்-உபாயாந்தர நிஷ்ட்டை/நல் ஞானம்-பிரபத்தி../உணர்வில் மிக்கோர்–ஆழ்வார் போன்றோர் அறிவர்- வண்  கீர்த்தி -அழகு ,வள்ளல் தன்மை-உணர்வில் மிக்கோர் என்று என்று-மீண்டும் மீண்டும் ஆராய்ந்து பார்த்து-இந்த வண் கீர்த்தி யாருக்கும் இல்லை -சத்யம் சத்யம் எதிராஜோ ஜகத் குரு/உரிய சொல் என்றும் உடையவர் -என்று என்று -ஞான சக்தி அளவுக்கு -பேச முடியும் அளவும்-என்றும்–பெரியோர்-அழகன்/அரங்கன்/வரதன் நம்பி  .ஆழ்வார் ஆழ்வான் – அப்படி என்றால் பேதையர் பேசாமல் போனால் ஸ்வாமி அகல விட மாட்டார்- சேரா சேர்க்கை /உரிய சொல் என்றும் -என்றைக்குமே உடையவன்../பெருமை எளியவன் இரண்டும் உண்டு///பரத்வம்  சௌலப்யம் இரண்டையும் சொல்லும் சொல் பொருந்தும்/தன் குணம் தம் குணம்-பெரியவர் எளியவர் குணங்களுக்கும் ஸ்வாமி குணங்களுக்கும்  ஏற்ற அளவு குணம் உண்டு /ஓன்று உடையவன்-சிறு மா மனிசரே – பெரிய கீர்த்திசிறிய  மூர்த்தி போல- ஒன்றுதல்-சேர்த்தல்-அகடிதகடா சாமர்த்தியம் ஸ்வாமி இடமும் உண்டு/

சேராத -நர சிங்கம் போல- கடக சுருதி கொண்டு  சூத்தரன்களை ஸ்வாமி ஒருங்க விட்டார்–அது  போல தம் இடம் பரத்வமும் சொவ்லப்யமும்  ஒருங்க விட்டார் -சேர்த்து விடுகிறார் -ஏற்கும் பெரும் புகழ்  வானவர் ஈசன் கண்ணன் தனக்கு-…ஏற்கும் பெரும் புகழ்-வண் குருகூர் சடகோபன்-பேசுகைக்கு ஈடான ஞான சக்திகளை உடையயராய் இருக்கும் பேர் அளவுடையார் சொல்லிலும் ,–அஞ்ஞான சக்தி களுக்கு எல்லையாய் இருக்கும் அளவிலிகளான வர்கள்  சொல்லிலும் …அவர்கள் உடைய ஞான சக்தி களால் எல்லை காண ஒண்ணாத படியாய் –இவர்கள் உடைய அஞ்ஞான சக்திகளால் நமக்கு பூமி அன்று என்று மீள வேண்டாத படியாய் –இப்படி தங்கள் குணங்களுக்கு ஈடாக பேசலாம் படி இருக்கிற தம் உடைய சொரூப ஆதிகளுக்கு வாசகமான சப்தங்களை சர்வ காலத்திலும்  உடையவராய் இருக்கும் அவர் என்று ஞானாதிகர் ஆனவர்கள் பலகாலும் விவேகித்து அனுசந்தியா நின்று உள்ள திவ்ய கீர்த்தி உடையரான எம்பெருமானார் ,வேதத்தை ஆராய்ந்து லோகத்திலே உபகரித்து அருளின விலஷனமான ஞானத்திலே சேராதவர்களை கலி வந்து மேல் இட்டு நலியும்.. அந்த ஞானத்திலே சேர்ந்தவர்களை நலிய மாட்டாது என்று கருத்து

தம் தாம் குணங்களுக்கு ஏற்ற படி பெரியவர்களும் பேதையர்களும் தம் தம் சொல்லால் சொல்லும் படி சொரூப ரூபா குண விபவம்-ஒவ் ஒன்றிலும் பரத்வம் சௌலப்யம்-பேசி முடிக்க முடியாது பேசாமல் அகலவும் முடியாது/ சப்தங்களும் பொருந்தும்/ சொல்லால் சொல்ல படும் குணங்களும் உண்டு– இவை என்றும்-சர்வ காலங்களிலும் உண்டு/செராதவற்றை சேர்த்தாரே படிகிறது அழிகிறது காக்கிறது மூன்று வித லஷனங்களும்-விரோதம்- முழு கொம்பு அரை கொம்பு கொம்பே இல்லாமல் -போல வேவேற/ காலங்களில் என்று சமன் வய படுத்தி காட்டினாரே/ தேர்ந்து -ஆராய்ந்து –புரிந்து-உபகரித்தார் /நல ஞானம்-பிர பத்தி ../ஓன்று உடையவன்-தங்கள் ஞான சக்தி/ அஞான அசக்திகளை -ஒருங்கே-/மிகை என்றால் போறாது என்றாதல்-பெரியவர்/ சொல்களே போறாது-பேதையர் –சேரா சேர்க்கையாக -மகிமை அளவிட முடியாது சொவ்சீல்யமும் அளவற்றது-சேரும் படியாய் இருக்கிறார் /பேசிற்றே பேசல் அல்லால்பெருமை ஓன்று உணரல் ஆகாது  /பேசினார் பிறவி நீக்கார்/பேசினார் எவ் வழவும் பேசுவர் அவ் வழவே வடிவு/செல காண்பிப்பார் காணும்  அளவும் செல்லும் கீர்த்தியாய் உலப்பிலானே /ஆனைக்கு குதிரை வைப்பாரை போல -நித்யர் கூட அனுபவிக்க முடியாது அவன் சீர்மையை- சுவாமி பொருந்தியவரை -ஞானம் பெற்றவரை கலி  ஆக்கிரமிக்காது //வந்தாய் போலே வாராதே வாராதே போல வருவானே /ஆணை காத்தது ஆனை கொன்று –போல ஸ்வாமி-பெரியவர்-ச்தொதரங்களில் மீளும் படியும்/ பேதையர் -மீள வேண்டி இராத படி -குணங்கள் உடைய /கந்தர்வர் அப்சரஸ் – தம் குணம் சொல்ல முடியாத அனந்தன் யாரும் ஒரு நிலைமை என அறிவரிய எம்பெருமான் யாரும் ஒரு நிலைமையன் என அறிவு எளிய எம்பெருமான்/ஐ ச்வயார்த்தி  யும்  கைவல்யார்தியும் பகவத் லாபார்தியும் என்னை நினைந்தே உபாசனம் பண்ணுகிறான்-கீதை.. அவ் அவர்களுக்கு வேண்டியவற்றை நினைந்து கொண்டே -மாம்- வேறு படும் இவர்களுக்கு -அது போல ஸ்வாமி யும்/உணர்வில் மிக்கோர்-மயர்வற மதிநலம் அருள பெற்ற ஆழ்வார்கள்- தெரியும்-அறிந்து கொண்டு அருளிய -அவர்களால் கலியும் கெடும் கண்டு கொண்மின்- பவிஷ்யத் ஆச்சர்ய- வண்  கீர்த்தி- அழகு -திரு மேனி-சூசிப்பித்து காட்டினார் /மறை தேர்ந்து -ஆராய்ந்து-சொல்லும் விடு ஸ்ருதியாம் ஸ்ருதியோடு அருமறை கலை மொழியாளர்கள்- பேசுவதே சாஸ்திரம்- தான் தோன்றியாக சொல்ல கூடாது என்று மறையை ஆராய்ந்தார் –அவன் அருள் கொண்டு ஆயிரம் இன் தமிழ் பாடினான்-போல/மறைத்து மரைத்தூ சொல்லும் ஆழ்ந்து அறிய வேண்டும் படி.

வேதார்தம் அருளும் பொழுது இதிகாசம் துணை வேணும்- கீதா பாஷ்யமும் அருளினாரே /புரிதல்-கொடுத்தல்-ஈதல்- காலை நல் ஞான துறையில் படிந்து -ஆழ்வார்//சர்வருக்கும் உபதேசித்து போந்தார்/ உய்ய கொண்டாரை -சரம ஸ்லோகம் அர்த்தம் கேட்டு கொண்டும் 263-உடையவர் அருளி செய்த வார்த்தையை ச்மரிப்பது ..தத்வ நிர்ணயம் செய்யும் பொழுது  -பக்தி நிஷ்டராய் இருக்கையால்-அர்த்தம் அழகாய் இருந்தது ருசி பிறக்க வில்லை /வித்வான் என்பதால் அர்த்தத்துக்கு இசைந்தே –பகவத் பிரசாதம் இல்லை என்பதால் இப்படி அருளினீர்-கருவிலே திரு விலாதார்/காவலில் புலனை வைத்து -நாவலிட்டு -கலி தீண்டாது எம தரனுக்கு விஷயம் ஆகாது-பிரபு-மது சூதனன் பிரகரர்கள்- -காதில் தன் தமர் களுக்கு அருளியது ..நமனும் தன் தூதுவரை கூவி-செவிக்கு இறைஞ்சியும் சாதுவராய் போவீர்/பொலிக பொலிக பொலிக –கலியும் ஒன்றும் இன்றிக்கே தன் அடியார்க்கு அருள் புரிந்தான் —

89–கலி மிக்க செந் நெல்

கலி மிக்க செந் நெல் கழனி குறையால் கலை பெருமாள்

ஒலி மிக்க பாடலை உண்டு தன் உள்ளம் தடித்து அதனால்,

வலி மிக்க சீயம் ராமானுசன் மறை வாதியராம்

புலி மிக்கது என்று இப் புவனத்தில் வந்தமை போற்றுவனே

ஞானத்தை உபகரிக்கைகாக ஸ்வாமி வந்து அவதரித்த படியை அனுசந்தித்து ,எம்பெருமானார் ஆகிய சிம்ஹம் குத்ருஷ்டிகள் ஆகிய புலிகளை நிரசிப்பதாக லோகத்தில் வந்த பிரகாரத்தை சொல்லி ஸ்தோத்ரம் பண்ண கடவேன் என்கிறார்

நல் ஞானம் பெற- ஆழ்வார்கள்- அருளி செயல்/ சல்லடை-தேவை உள்ளதை வெளியில் தள்ளும்/ முறம்- தேவை அற்றதை வெளியில் தள்ளும் /சார தமம் இவை/வேதம் கடைந்து எடுத்த ரகஸ்ய த்ரயம் காட்டிய பிர பத்தி -அருள அவதரித்தார்/அம்ர்ததுக்கு -பாராசரரின் -வாக்கு அமிர்தம்-வியாக்யானம் ஸ்ரீ பாஷ்யம்/-உபநிஷத் பாற்கடல் மத்தியில்- ஆழ கடலில் இருந்து எடுத்த தெளிந்த பொருள்–அங்கு அமரர்களாக போக வழி காட்டும்  அமிர்தம்/ சம்சார ஆர்ணவ–ஆத்ம சந்ஜீவிநியாக கொடுத்த பிரம்மா சூத்திரம்-நழுவி போனது நடுவில்-கண்டவர் -புல் அறிவால் மூலையில் அர்த்தம் வைக்க -பூர்வாசார்யர் -போதாயனர்- அருளிய அர்த்தங்களை பிர காச படுத்த அருளினார்-நிலா தேவர்கள் குடிக்கட்டும்/ வேதாந்தமே அமிர்தம்..-எய்தற்கு அறிய மறைகளை அருளிய அருளி செயல்களை கொண்டு ஒருங்கே விட்டார் ஸ்வாமி/-பக்தி ஈரத்தால் நனைத்த ஞானமே கை விளக்காக கொண்டு/கோதிலவாம்  ஆழ்வார்கள் -மா முனிகள்-/பிரமாண ஸ்ரீ கைங்கர்ய ஸ்ரீ அனைத்தையும் கொண்ட ஸ்ரீ பாஷ்யம்/-அங்கன்கங்கள் ஆறு பிர பந்தம் அருளிய கலியன் – வேடு பரி கருட சேவை கார்த்திகை கார்த்திகை மூன்று முக்ய உத்சவங்கள்/பர சமய பஞ்சுகனலின்  பொறி பர காலன் பனுவல்களே //அஞ்சுக்கு இலக்கியம் ஆரண சாரம் -அமிர்தம் உண்டு ஸ்ரீ பாஷ்யம் அமிர்திலும் அமர்த்தம் /

வாள் கொண்டு எதிர்த்து /நஞ்சுக்கு நல்ல அமிர்தம் கொடுத்தார்/நர சிம்ஹம் ராகவா சிம்ஹம் யாதவ சிம்ஹம் போல பராந்குச்ட சிம்ஹம் பரகால சிம்ஹம் /கோபம் கொந்தளிக்கும் புலி இடம் –தேஜஸ் சிம்ஹம்  இடம் –களித்தார் கலியன் பாடல் உண்டு -புலிகளை ஓட விரட்டினார் –வைதிக மறை அளிக்க குதிர்ஷ்டிகள் -புலி போல இருக்க-/சிங்கம்-வந்தமை //வலி மிக்க சீயம் /உழுவது,நடுவது அருப்பத்தாய் செல்லுகிற ஆரவாரம் மிக்க செந் நெல் விளையும் வயல்கள் – நாளும் விழவின் ஒலி ஓவா திரு நறையூர் போல-//குறையால் பிரான் அடி கீழ் இன்றும் ஸ்வாமி சேவை திருவாலி திருநகரி /

கலை பெருமாள்- சாஸ்திரம் அறிந்த கலியன்/கலியன தமிழ் ஒலி சொன்னாலும்  துயர் போகும்-/ஒலி மிக்க பாடல்- தேனார் இன் சொல் தமிழ் மாலை செப்ப பாபம் நில்லாதே -பாடலை உண்டு உள்ளம் தடித்து அதனால் வலி மிக்கு –/முனி வேழம் முன்புஆழ்வார் பாசுரத்தால் — //அமரிக்கை -யானை /வாள் வழியால் மந்த்ரம் கொண்டார் இவர்/

கலி -ஆரவாரம் மிடுக்கு /பூ சாரத்தை சொல்லுகிறது கலி மிக்க செந்நெல் /ஒலி-துவனி-தெம்பை கொடுக்கும்-இயற்க்கை உடன் ஒன்றிய ஒலி /ஸ்ரமத்துக்கு போக்கு வீடாக /முயல் துளர் செளுப்பம் உடைய வயல்கள் / இரும் தமிழ் நூல் இவை மொழிந்து – புலவ /அப்பன் கோவில் திரு அவதாரம் ஆழ்வார் .எழுந்து அருளி இருக்கும் இடம் ஆழ்வார் திரு நகரி/ திரு குறையலூரில் அவதரித்து திருவாலி திரு நகரி.எழுந்து அருளி-கலியன்//நாவினுள்உளானே- -காவி நன் மேனி கமலா கண்ணன் நெஞ்சினில் உளானே- இரும் தமிழ் நூலை மொழிந்தான்/ கலியனும் தம்மை இரும் தமிழ் நூல் புலவன் என்று சொல்லி கொள்கிறார்../கலை பெருமாள்-பன்னு கலை நூல் வேத பொருளை எல்லாம்-ஆழ்வார்/பர்டம்பின கலைகளை உடைத்தாய் விகசித்து ஆறு அங்கங்கள் உடைய -அதனால் கலை பெருமான் இவர்/ஒலி கெழு பாடல்-ஒலி மிக்க பாடல்–மிக்க துவனி உடைய திரு மொழியை உண்டு-தாரக போஷாக போக்யமாக கொண்டு –அனுபவித்து/மாறன் கலை உணவாக பெற்றோம்-மா முனிகள்-போல –தம் உள்ளம் பூரித்து -பிரதி பஷ  தர்சனம் -சகியாமல்அதி பிரபலமான சிம்ஹம் போல இருக்கிற எம்பெருமானார்..பாஹ்யர் போல அன்றிக்கே வேதங்களை அங்கீகரித்து கொண்டு நின்று வாதங்களை பண்ணி லோகத்தை நசிக்கும்-பசும் தோல் போர்த்த புலி போல –சங்கல்ப சூர்யோதயம்-தேசிகன்- கோ முகம் கவசம் இது போல /-ஒரே நாடகம் இவர் அருளியது/ மறை வாதியர்- குழப்ப சரியாக மறைத்து சொல்லும் வேதம்- அருளி செயல் இதற்க்கு இடம் கொடுக்காது  /

சாது மிருகங்களை நலிய நின்று உள்ள -சன்மத தூஷகரான குத்ருஷ்டிகளை வர்த்திக்கிற இந்த போமியிலே/ தண்மத தூஷகராய் வந்து அவதரித்த பிரகாரத்தை ஸ்துதிக்க கடவன் /விண்ணின் தலயில் இருந்து மண்ணின் தளத்துக்கு அவதரித்தார் /பிரதி பஷ கந்தம் சகிக்காமல் /தன் அரசு நாடாக கொண்டு திரியும் புலியை  விரட்ட //சீர்காழி- தாடாளன்- சேவிக்க வரும் பொழுதும் கலி மிக்க ஆரவாரம் துவனி உண்டு /மன்னிய சீர் தேங்கும் திரு குறையலூர்/குறையல் பிரான் அடி கீழ் விள்ளாத அன்பு உடையவர்//இவரும் அவருமாய்-அமுதனார் ராமானுஜர்/ கலியன் ஆழ்வார் /இன்ப பாடல்/தொண்டர்க்கு அமுது உண்ண– இன்ப மாரி அருள் மாரி/அர்த்த ரசம் பொருள் செறிவு போக்யதை எல்லாம் கொண்டு பெரும் இடறு செய்து அனுசந்திக்கும் வேண்டும்  படி ஒலி மிக்க பாடல்/இரும் தமிழ் நூல் புலவன் பனுவல் ஆறும்-மற்றை எண்மர்  நன் மாலைகள் -அங்க உபாகங்கள் பதினாலும் போல //உண்டு- முற்றூட்டாக கொண்டு-அனுபவ ஜனித ப்ரீதியாலே –சாமான அதிகரண்யம் -நீலம் வயிறு பெருத்து வாய் சிருத்து அலங்காரத்துடன்  தண்ணீர் தூக்க குடம்/ நீராய் நிலனே–அயனானாய் வின்னுமாய் விரியும் எம்பெருமான்-சரீர ஆத்ம பாவம் தான் அடிப்படி/மின் உருவாய்  முன் உரு பொன் உரு -வேதம் நான்காய் /நந்தா விளக்காய் சத்யம் ஞானம் ஆனந்தம் பிரம்மா -/பரி பூர்ண ஞானம்-மிக பலம் உள்ள சீயம் /

பிரமித்து நசிக்க வைக்கும்-பிரமத்துக்கு  பிரமம் என்பர் -மறை வாதியர் -தனி கோல் சென்று நின்றன /குணா செஷ்டிதங்களை  புகழ கடவேன் அடையார் சீயத்தின் பாடல் ஸ்வாமி யை  வலி மிக சீயம் ஆகிற்று /

மறை வாதியர்களை  மறையும் படி -மறையை கொண்டே-மறைத்தார் ஸ்வாமி

89—போற்றரும் சீலத்து ராமானுச

போற்றரும் சீலத்து ராமானுச நின் புகழ் தெரிந்து

சாற்றுவனேல்  அது  தாழ்வது தீரில்  உன் சீர் தனக்கோர்

ஏற்றம் என்றே கொண்டு இருக்கிலும் என் மனம் ஏத்தி அன்றி

ஆற்ற  கில்லாது இதற்கு  என் நினைவாய்  என்று இட்ட அஞ்சுவனே

மட்டுவிக்கும் -சிறகுகின் கீழ் அடங்காத பெண்ணை பெற்றேன்-/பெண் பின்னே போனாள் அங்கு–இங்கு ராமன் பின் சென்றது தசரதன் கண்களும்/அமுதனாரும் மனமும் போனது–போற்ற அரியவனே-//பாடாமல் இருந்து விட்டால் சீர் தனக்கு ஏற்றம் என்று கொண்டு இருந்தாலும் //என் மனம் ஏத்தாமல் இருக்காது -இதற்க்கு உன் திட்டு உள்ளத்தில் என்ன நினைவு-அஞ்சுகிறேன் ஸ்வாமி..மூர்கர் என்று சிரிப்பாயா ?..ஏற்றினால் தாழ்வு  என்றேன் ஏற்றவும் செய்கிறேனே

நாளும் என் புகழ் கோ வுன சீனம் -திரு வாய் மொழி -௯-௩-௧௦/குகனுக்கும் நின்னோடு ஐவர் ஆனோம்–புகழ்ந்து தலை கட்ட அரிதான ஷீலா குணத்தை உடையவரே !தேவரீர் உடைய கல்யாண குணங்களை விவேகித்து லோக பிரசித்தம் ஆகும் படி பேசுவேன் ஆகில் /வேடர் தலைவன் குரங்கு கூட்ட  தலைவன், ராஷச தலைவன்- போல ..அன்றி ஊமைக்கும் அருளி ஆழ்வான் கூட ஊமையாக பிறக்காமல் எல்லாம் கற்றும் என்ன பலன் என்றாரே–அந்த சீல குணங்களை-தெரிந்து கொண்ட பின்பும்–பேச வந்தேனே-  சாற்றுவனே-பறைதல்- லோகம் எல்லாரும் தெரியும் படி பிரபன்ன காயத்ரியாக பாட வந்தேனே -வசிஷ்ட குணங்களை சண்டாளன் வர்ணித்து பேசுகை அவற்றுக்கு அவத்யமாய் தலை கட்டுமா போல -அது-இழிவாக இருக்கும்..அப் படி பேசுகை தவறில் -தீரில்-தேவரீர் குணங்கள் தனக்கு ஓர் உத்கர்ஷமாய் இருக்கும் என்று கொண்டே -வாழா இருக்கிலும்-பேசாமல் இருந்தாலும்-என் உடைய மனசு தேவரீர் குணங்களை ச்தோதரம் பண்ணி ஒழிய தரிக்க மாட்டுகிறதில்லை//மூர்க்கு பேசுகின்றான்  இவன்என்று முனிவா யேலும்  என் நா வினுக்கு ஆற்றேன்  -வாக்கு தூய்மை இல்லாததால்-பெரி ஆழ்வார் -5-1-1-வாக்கு தூய்மை இல்லாமை-  பகவத் சந்நிதானத்தில் அசத்தியம் பேசுதல் பிரயோஜனான்தரம்–இது வரை பெரிய வாச்சான் பிள்ளை — கணிசிக்கை-இது தொடங்கி மா முனிகள் அருளி இருக்கிறார்.. தேவதாந்தர பஜனை கூடாது போல்வன /

அதே நடையில் எழுதி முடித்தார்/அது என் வசம் இல்லை.. மூர்கர் என்று முனிந்தாலும் ..என் நா பாடாமல் நிற்காது.. அது போல என் உடைய தசை .இதற்க்கு தேவரீர் எது திரு உள்ளம் பட்ட்ருகிறது என்று -பீதனாகா நின்றேன் –சாற்றுதல்-பறை சாற்றுதல்-பிரகாசமாக சொல்லுதல் /என் உடைய மூர்க்க தனம் தான் இது ../மாதரார் வலையில்- ஆத்மாவை வெய்யில் வைத்து உடலை நிழலில் வைத்து இருந்தேன் பூர்வத்தில்- பன்னலார் பயிலும்  பரனே -மொழியை கடக்கும் பெரும் புகழான்/ஸ்வாமி யை பேசி முடிக்க முடிய வில்லை என்று சொல்ல வில்லையே -சீரை -சீல குணம் ஒன்றையே போற்ற  முடியாது என்கிறார்/ திரு முக மண்டலம் பார்த்து- கிட்டே இருக்க வைத்தாரே- சீலம் குணம் தானே இது- எல்லாம் உமக்கு ச்வாபம் // உன்னை நான் பாடாமல் இருந்தால் தானே உனது பிரபாவம்–மனசு என் வசம் இல்லை- மூர்க்கர்-சொல்வதற்கும் செய்கைக்கும் பொருத்தம் இல்லையே –

கடல் வண்ணா கதறுகின்றேன் –ஒன்றும் இல்லை.,குளித்து மூன்று அனலை ஓம்பும் குறி  கொள் அந்தணமை  ஒழித்து விட்டேன்-கர்ம யோகம் இல்லை என் கண் இல்லை நின் காணும் பக்தனும் அல்லன்- ஞான பக்தி யோகம் இல்லை/களிப்பது என் கொண்டு நம்பி-குண பூரணனே- கடல் வண்ணா -காதுகன் ஆனாலும் விட ஒண்ணாத வடிவு அழகு உண்டே /கதுருகின்றேன்-/ஏரார் விசும்பில் இருப்பு அரித்தாக கூப்பிட்டார் /பிர பன்னன்மார்பில் கை வைத்து உறங்க பிராப்தி- ஏன் கதருகிரீர்– செய்த வேள்வியர் இல்லையோ..ஞானமில்லை என்று புரிய வைக்க தான்- சேர்த்து பேச தெரிய வில்லை.. அது போல இங்கும் நீர் மூர்க்கன் என்று நினைத்தாலும் -என்கிறார்

போற்றரும் சீலத்து ராமானுச- நேராக முகத்தை பார்த்து அருளும் படி உள்ள சீல குணம்  /யாராலே போற்ற -மிக ஸ்துதித்து தலை கட்ட வல்லாராலும் பேசி முடிக்க மாட்டாத சீல குணம்/பிள்ளை உறங்கா வல்லி தாசரை -உயர்ந்த அரணனின் கரியவாகி புடை –கண்களை  காட்ட சொல்லி/மிலேச்சனும் பக்தன் ஆனால் /காய சுத்தி அன்ன சுத்தி ஸ்தல சுத்தி பண்ணின—காய சுத்தி- தவராசன் படி துறை பாடிய வாளன் படி துறை- மோட்ஷம் திரு மங்கை ஆழ்வார் கேட்டு பெற்றது-திரு மங்கை மன்னன் படி துறை/ அடுத்து கீழ் பக்கம் ஆள வந்தார் படி துறை /அடுத்து தவராசன் படி துறை /தொட்டு கொண்டு கிழக்கே  வரும் காவேரி-தவத்துக்கு ராசா எதிராஜர்-கேசவ பெருமாள் சந்நிதி இருந்ததாம் பக்கம்/மாட வீதி/பிரதஷணம் பண்ணி வடக்கு வாசல் மேடம் எழுந்து அருளி வருவார்/ மேற்கு பக்கம் மா முனி திரு அரசு /யதீந்திர பிரவணம் இதை எழுதி வைத்து இருக்கிறார்/தாசரை பிடித்து கொண்டு எழுந்து வருவாராம்- காயத்தை சுத்தி பண்ணி கொள்ள-/வூமை தம் திருவடி தாமரைகளை பாதுகை உடன் சேர்த்து-பேரு பெறவில்லையே -கூரத் ஆழ்வான் /போற்ற அரும் சீலம்/என்றும் சீல கை ஈச -சீல  ஏஷ-சர்வேச்வரனின் சீலத்தை பாடி முடிக்கலாம் ஸ்வாமி சீலத்தை –மகிமை மகா ஆரணவம்–திவலை கூட ப்ரஹ்மாதிகள் அறியார் /சேஷோவா-சைனா நாதீவா-உடையவர் என்பதால் -ஸ்ரிய பதிக்கு தான் தெரியும்-.

விசாரம் பண்ண வேண்டும் ஸ்வாமி இடம் மட்டுமே-நமது பிரணவ மண்டனம் நவ காஷாய திரி தண்ட பரி மன்டிதம் திரி தத்வ நிர்வாககம் தயாஞ்சித–வாக் வைபவம் சம தம குண சாகரம் சரணம் /தெரிந்து தெளிந்து -புலிங்க விருத்தாந்தம் புலி வாய் மாமிசம் சாப்பிட்டு கொண்டே பறவை சாகாசம் பண்ணாதீர் என்று சொல்வது போல /-ஆச்சார்யர் நினைப்பதை செய்வார்கள் சொல்வார்கள்/தேர்ந்து ஆராய்ந்து சாற்றுவது-அவத்யமாய் தலை கட்டும்/வசிஷ்டரை சண்டாளன் பாடுவது போல/இமையோர் -உன் பெருமை மாசூணாதோ மாயனே–வள எள் உலகுக்கு மூர் பட்ட ஆழ்வார்- நிச்ச அனுசந்தானம்- நினைந்து நைந்து-பொய்யாக யசோதை நப்பின்னை நித்யர் பண்ணுவது எல்லாம் பண்ணி- விலகுகிறேன்-பருவத்தில் ஈசனை படைத்து கிட்டே கூட்டு கொண்டான்/ வானோர் இறை- ஏழு உலகுக்கும் வித்து -வானோர் இறை- அவர்கள் சொல்ல சொன்னேன் நீ ஏமாந்து போனாய்../வானோர்க்கு -இறை -அறிவினையேன்-குறுக்கே மயர்வற மதி நலம் அருளினது சொன்னது போல -இங்கு வினைகளை — -களவேல்  வெண்ணெய் உண்ட கள்வா என்பன்-யசோதை போல சொன்னேன்-பின்னைக்காய் வல்லான் ஆயர்  தலைவனாய் ..எந்தாய் என்பன் நினைந்து நைந்தே –பின்னை போலவும் நினைந்து சொல்லி ஏமாற்றினேன்/பேச வந்ததே தவர்- அதை கூட ப்ரஹ்மாதிகள் சொல்லாம்- நானும் சொன்னேனே -இமையார் பலரும் முனிவரும் புனைந்து கன்னி நீர் சாந்தம் புகையோடு ஏந்தி வணங்கினார் .. நினைந்த எல்லா பொருள் கட்கும்  வித்தாய் முதலில் சிதையாமே மனம் செய் -உன் பெருமை மாசுனாதோ மாயோனே-

அது தீரில்-தவிர்ந்தால்-உன் சீர் தனக்கு ஏற்றம் என்று கொண்டு இருந்தாலும்– சீர் எப்படி பட்டது-ராமானுஜ பதாம்புஜம் கிடைத்தால் பிரம்மா லோகமும் துருணம் போல நினைக்கும்-யோ நித்யம்- அச்சுதம் பதாம் புஜ யுகம வியாமோகம் -சாம்யத்தை கொடுக்க கடவ மகா பிரபாவம்-உள்ள சீர்/நமக்கே தன்னை தரும் கற்பகம் /இதை தெரிந்து இருந்தேன்-இருந்தும் அதி சஞ்சலமாய் அதி சபலமாய், நின்ற வா நில்லா நெஞ்சு-/செல்கின்றது என் நெஞ்சமே-திரு குறுங்குடி நம்பியை கண்ட பின்-மனசும் கண்ணும் ஓடி எம்பிரான் திரு வடி கீழே -என் நெஞ்சினாரும் அங்கெ ஒளிந்தார்  இனி யாரை கொண்டு உசா துணை யாரோ ./அந்தி காவலன் .தமியேன்  தன் ந்தை போயிற்று திரு அருள் //உபசாரம் என்ற பெயரால் பண்ணும் அபசாரம் -அடைவு கெட ஸ்தோத்ரம் பண்ணாமல் தரிக்காது மனசு// மெய் வார்த்தை விட்டு சித்தர் கேட்டு இருப்பார் –கேட்டு அதன் படி அனுஷ்ட்டிப்பர்/–அது போல இங்கும்- ஏற்றம் என்று  கொண்டு இருக்கிலும்-வாழா இருக்கிலும் என்று கொள்ள வேண்டும்../

ஆவி அரங்க மாலை தூய்மை இல் தொண்டனேன் அழுக்கு உடம்பு எச்சில் வாய்-திரு மங்கை ஆழ்வார்/காக்கை வாயிலும்  கட்டுரை கொள்வர் /நாக்கு நின்னை அல்லால் அறியாது நான் அஞ்சுவன் என் வசம் அன்று -பெரியாழ்வார்/

———————————————

ஸ்ரீ கோயில் கந்தாடை அப்பன் ஸ்வாமிகள் திருவடிகளே சரணம் .
ஸ்ரீ உ வே வேளுக்குடி ஸ்வாமிகள் திருவடிகளே சரணம் .
ஸ்ரீ பெரிய பெருமாள் பெரிய பிராட்டியார் ஆண்டாள் ஆழ்வார் எம்பெருமானார் ஜீயர் திருவடிகளே சரணம் –