Archive for September, 2010

அமலனாதி பிரான்-மூன்றாம் பாசுரம் -ஸ்ரீ வேளுக்குடி ஸ்வாமிகள் ..

September 24, 2010

திரு பீதாம்பரத்தின் அழகு திரு நாபி கமலத்தில் வீசிற்று ..கொப்பூழில் எழு கமல ..உந்தியில் சென்றது .பிரம்மாவுக்கும்  பிறப்பிடம் ..ஆதி பிரான் -ஜகத் காரண பூதன் என்று காட்டும் இடம் ..பிரத் யட்ஷ பிரமாணம் ..மசக்கு பரல் சாஸ்திரம் ..முதலாம் திரு உருவம் மூன்று என்பர் …ஒன்றே முதலாகும் மூவருக்கும் ..கண்டும்  தெளிய  கில்லெர் –தம் மேன்மையும் அழகையும் காட்டி ..தம் பக்கலில் இழுத்து கொண்டது ..இனிமை குறைவால் வர வில்லை ..சாபலம் அடியாக சென்றது..தேனும் பாலும் கன்னலும் ஒத்த –திரு இல்லா தேவரை தேவர் என்னோமே ..திரு ஆராதனமே  தோ மாலை சேவை திரு மலையில் .சுமந்து மா மலர் கொண்டு வானவர் வானவர் கோன் உடன் வந்து கைங்கர்யம் செய்ய -சந்தி செய்ய -கிட்டிவந்து–சந்தி காலத்தில் நித்ய சூரிகள் திரு ஆராதனம்..ஆஞ்சேநேயர் திரு முத்தரை பெரிய ஜீயர் இடம் ராமானுஜர்.51.லட்டு பொட்டியில் –52 பேரை கூட்டி கொண்டு போனார் திரு நாராயண புரத்துக்கு கைங்கர்யம் செய்ய..நின்றான் கைங்கர்யம் ஏற்று கொள்ள நின்றான் .மாலைகள் வரிசை மாறாமல் சாத்துவார்கள்..அரங்கத்து அரவு இன் அணையான்..அவன் உடைய எழில் உந்தி ..அந்தி போல் நிறத்து ஆடையும் -சிவந்த ஆடையும் . அதற்க்கு மேல் எழில் உந்தி ..அயனை படைத்த ஓர் -அத்வீதியமான எழில் உந்தி ..அடியேன் உள்ளத்து இன் -இனிமையான  உயிர் ஆத்மா/மனசு செல்கிறது…நேர்ந்த நிசாசரை  வென்றதும் தெற்கு கோவில் வாசல் வழி வந்தார்.. வேங்கடவன் -வடக்கு வாசல் வழியில் வந்தார்..குரங்குகள் வேரே தொடங்கி தலை அளவும் பழுத்து..சிந்து பூ மகிழும் –சிந்திய பொது அவனுக்கு சூடப் போஹிறோம் என்ற மகிழ்ச்சி

பூவில் நான் முகனை படைத்த தேவன் -விளை யாட்டக அழித்தும் படைத்தும் காத்தும் ..கட்டழித்த காகுத்தன் . சிலையினால் இலங்கை அழித்த தேவனே தேவன் ..சிந்து பூ மகிழும் –மந்தி பாய்  -சபல புத்தி -பழத்தை புசிக்க புக மேல் பழத்தில் கண்ணை ஒட்டி -அது போல திவ்ய அவயவம் தோரும் ஆழ்வார் பாய்கிறார் -கானமும் வானரமும் வேடும் உடை வேங்கடம் -அவர்களுக்கு என்று நிற்கிறான் ..ஒரு கை பிடித்து தொங்கும் .தோ மாலை போல குரங்குகளும் -பாய் -திரு சின்ன ஒலி கேட்டு சந்நிதானத்துக்கு பாயும் –பரம பதமும்,  திரு அயோத்தியையும், திருமலை, திரு அரங்கமும் திருமலையில் உள்ள குரங்ககளும் ,அங்கு உள்ள பலா பழமும் ஆழ்வாருக்கு ஓன்று ..

..நாயனார் வியாக்யானம்..

.லோகங்களை அடைய உலகம் அளந்தவன் பெரிய பெருமாள் என்கிறாரே ..அன்று க்ஜாலம் அளந்த பிரான் பரன் சென்று சேர் இடம் திரு வேங்கட மா மலை என்கிறாரே ஆழ்வார் .கிரிச்த்க -உபநிஷத் -என் நாளே நாம் மண் அளந்தஇணைத் தாமரை காண்பதற்கு  ..வழி பாடு செய்யும் சூரிகளும் ..அடி கீழ் அமர்ந்து  புகுந்து அடியீர் ! வாழ்மின் என்று என்று அருள் கொடுக்கும் உலகம் அளந்த  -பொன் அடியை காட்டி கொண்டு இருக்கும் திரு மேனியும் திரு வேங்கடத்தான் தானே ..எவன் அவன் துயர் அடி தொழுது எழு..ஆரம்பித்தார் ..தான் ஓங்கி நிற்கின்றான் ..அவனே இங்கே கண்வளர்கிறான்..

சாபலத்துக்கு போலியாய் இருக்கை யாலே குரங்கை சொல்கிறார் ..நாமும் தாமும் குரங்கு போல ..நாம் பல பல கேட்டு போய் சேவிகிறோம்.பெரு வீடு கேட்காமல் -எம் மா வீடு –வீடு -ஐஸ்வர்யம் மா வீடு =கைவல்யம் எம் மா வீடு..

தாம் இழுப்புண்ட சாபலம் /வட வேங்கடம் /போக்யதை அளவற்று இருக்கும்/உபய விபூதியும் ஒரு மூலையில் அடங்கும் ..வெம் =பாபங்கள் கடம் =எரிக்க படும்..தனியாருக்கு  முகம் கொடுக்கும் தன்மை அனுசந்திக்க நித்ய சூரிகள் படு காடு கிடப்பது இங்கே தான் ..நின்றான் – வானவர்கள் சந்தி செய்ய -இவனோ குரங்குகளுக்கு சேவை சாதிக்க வந்தேன் என்று நின்றான் .திவத்திலும் பசு நிரை மேய்ப்பு உவத்தி/ நமக்கும் பூவின் மிசை நங்கைக்கும் இன்பன் போல /ஆசை ஆழ்வார் மேல் தான் ..நீசன் நிரை ஒன்றும் இலேன்.தேசமோ திரு வேங்கடத்தானுக்கு ..மண்டக்க படி போல பரம பதமும் திரு மலையும் திரு அயோத்தியும் திரு பாற்கடலும் திரு அரங்கம்திரு சோலையும் ஒரு போகியாய் இருக்கும்  -சம்சாரம் கிழங்கு எடுத்தால் தான் போவான் –படு காடு கிடக்கிறான் இங்கே ..வேத சப்தம் உப பிராமணங்கள் சப்தம் -கவி பாடுகிற தேச சப்தம் -வட வேங்கட /மா மலை -இனிமைக்காக மா /பரன் சென்று சேர் -ரட்ஷக சித்தி அவனுக்கு /நமக்கு ரட்சகன் கிட்டும்இடம்..எய்த்து இளைப்பது முன்னம் அடைமினோ..

நித்தியரும் தங்கி  இளைப்பாறும் இடம் ..மேல் இருந்த மந்தி சந்திரனை பிடிக்க கீழே பார்த்ததாம் -மா மலை..மாயன- பரத்வம் மன்னு வட மதுரை மைந்தனை -சௌலப்யம் ..நின்றது கிளம்ப போகத்தான்…பெருமாள் சுக்ரீவன் வாலி குமரன் அங்கதான் இளைய  பெருமாளுக்கும் ஒக்க முகம் கொடுத்து நின்றது போல..

நான் சேர விட பின்பு தோழன் நீ என்ன பிராப்தமாய் இருக்க ..கூட்டு உறவு எப்படி ..அகம் சர்வம் கரிஷ்யாமி என்ற இளைய  பெருமாள் இருக்க ..அந்த புரம் பரிகரமாய் ஆன பெருமை ..கூட்டின் பலன் இது ..குருடர்க்கு வைத்த அற சாலையிலே மிளிர் கண்ணர் புகுரலாமோ -நித்யர் வரலாமா ?…கணிசிகாமல் நின்றான் ..கங்குல் புகுந்தார்கள் பிரம்மா ருத்ரர்கள் ..உத்தியோகம் உண்டு என்று தோற்றும் படி நின்றான் ..அடி ஒத்தி பின் தொடர கோவிலே படுக்கையிலே சாய்ந்தான் ..ராச கிரீடை -கண்ணனை கோபிமார்கள் வந்தது போல ..நடந்த கால்கள் நொந்தவோ என்று பல்லாண்டு பாட வில்லை -வயிறு பிடிக்க வேண்டாத படி நின்று இருந்து ..என் நெஞ்சுள்ளே சம்சாரம் கிழங்கு எடுத்தால் அல்லது .மீண்டு போனார்கள்..குண போக்கு வீடாக -அவதாரங்கள் அர்ச்சை மூலம் புறப் படும் ..நடக்கிற ராமனை பார்க்காதே என்றால் சுமத்திரை ..கிடந்த அழகை சீதை பிராட்டி காக்கை விருத்தாந்தம் ..இரண்டும் பெரிய பெருமாள் இடம்.. பஞ்சணை-விசாலம் வெளுப்பு வாசனை மென்மை   குளிர்ச்சி -அரவின்அணையான்..இன் -இனிமையான அணை..வளைத்து கொண்டு கிடக்கிறான் பரதன் ராமன் வரும் வரை திரும்ப மாட்டேன் என்று இருந்தால் போல,-பகவான் வர சம்சாரி கிடப்பது அங்கெ –இங்கே அவன் நாம் அனைவரையும் சம்சாரம் கிழங்கு எடுக்க கிடக்கிறான் ..ராமன்சமுத்திர ராஜன் இடம்  சீரியது போல சீர மாட்டார் பெரிய பெருமாள் .. விபவம் விட அர்ச்சையின் ஏற்றம் ..புஷ்ப ஹாச சுகுமார -கூசி பிடிக்கும் மேல் அடி -உலகை அளந்து ..காடும் மேடும் நடந்து ..கல் அணை மேல் கண் துயின்றாய் ..ஆயாசம் தீர –போக மண்டபத்தில் வோய்வு எடுக்கிறான் விடாய் தீரும் படி   ..அரங்கத்து -சௌசீல்யம் அரவு – மேன்மை இன் அழகை சௌந்தர்யம் ./.மாலே மணி வண்ணா ஆலின் இலையாய்/ ..போல ..மணியை வானவர் கண்ணனை தன்னதோர் அணியை /போல ..பச்சை மா மலை போல் மேனி அச்சுதா அமரர் ஏறே /ஸ்ரீ ரெங்க நாச்சியார் -கண்டனன் குடி பிறப்பு பொருப்பு  கற்ப்பு/அரை சிவந்த ஆடை -நினைவு பின் ஆட்டு கிறது ..மனசு போனதே –அதை கூப்பிட அரை சிவந்த ஆடை நினைவு வேணும் ..சந்த்யா ராகம் = சிகப்பு /அப் பஞ்ச சந்யமும் பல்லாண்டு என்னுமா போல  -நின் ஓடும் என்றவர் உன் பாஞ்ச சன்யம் என்கிறார் ..சிகப்பு திரு களத்தில் வெள்ளை சேர்க்கை கண் எச்சில் படும் கண் மூடி கொண்டு பாடுகிறார் நேராக இல்லை அதலால் அப்என்கிறார் அதன் மேல்  அயனைப் படைத்த  தோர் எழில் உந்தி –அந்தி போல் சிகப்பு /திரு மேனி கருப்பு நீல மேகம்/ அரங்கத்து அரவு வெளுப்பு..

பக்தி சித்தாந்தம் ஸ்ரீ ரெங்க விமானத்தில் உள்ள கருப்பு மை/ திருட்டு திருடும் /..நம் பாபங்கள் அவன் திருடினான் என்று நினைந்தால் போகும் ../ஒளி கலவை ..அரை சிவந்த ஆடை  முன்பு .. அந்தி போல் நிறத்து ஆடை இதில் ..அதன் மேல் -அயனைப் படைத்த எழில் உந்தி ..அயனையும் மேல் பார்க்கலாம் லீலா பத்மமத்தில் தென் ஒழுக அது தான் குழந்தைக்கு ..நால் வாய் இரண்டு பத்மம் ..சங்கு பால்உத்சவம்  அப்பன் கோவிலில் அமுது ..வெண்ணெய்க்கு ஆடும்கண்ணன் திரு கோலம் ஆழ்வாருக்கு ..பிறந்த குழந்தை உடன் வேதம் சொல்லும் ..குருகூர் நம்பி பாட வந்தவர் கன்னி நுண் சிறு தாம்பினால் என் அப்பன் என்று தடுமாறி அப்பனில் என்று நீட்டி  அருளியது போல -இரு கரையர் என்று சாதிப்பது போல.. நாபி கமலத்தில் பெரிய பெருமாளுக்கு அயனைக் காண்கிறோமா ?..தழும்பு..ஒ மண் அளந்த தாடாளா !..வரை எடுத்த தோளாளா..தோடு இட்ட காத்து தோடு வாங்கினாலும் தெரியுமே   நான்கு பாசுரத்தால் கலியன் தூது விட ..உற்பத்தி ஸ்தானம் என்று கோள் சொல்லி நிற்கிறது உந்தி கமலம்..ஆதி பிரான் என்று அருளிய ஆழ்வாருக்கு . அரை சிவந்த ஆடையின் மேல் இழுத்து வர..ஓர் எழில் உந்தி..உடுப்பு தைத்து போட்டுக்க வில்லை ..கச்சு என்று இருக்கும்..திரு மேனி உடன் வைத்து ..சமர்பிக்கலாம் கழற்றலாம் சிகப்பு போட்டு கழற்ற முடியாது  என்று அந்தி –ஆபரண கோஷ்ட்டி இல்லை இது  சக ஜம்..மயில் கழுத்து சாயல் /காளமேகம் -வர்ணத்தின் சேர்க்கை .மேல்= இடத்தாலும் / மேன்மையாலும் மேலே உள்ள உந்தி..

திரு மால்-விளி சொல்  நான் முகன் செஞ்சடையான் –எம்பெருமான் தன்மை யார் அறிவார் ..அரைப் புள்ளி கூட பெரிய வாச்சான் பிள்ளை பரம காருன்யர்..சொல்லி நாம் தெரிந்து கொல்லனும் ..திரு அபிஷேகத்தில் இருந்து வரும் அறிவியில்  மூக்கின் கண்ணின் அழகு சேர்ந்து திரு மார்பு சம தளத்தில் தெறித்து .சௌந்தர்யம் -ஒளி பட்டு –வெள்ளை சரம் சாந்தம் அடைந்து வரும் நதிபோல .. இடுப்பு சுருங்கி..சுழல் வர -அது தான் உந்தி ..ஆள்வான் அருளியது ..இரண்டாக பிரிந்து திரு தொடை –ஜகனத்தில் பட்டு -பிராபகம் பிராப்யமா இரண்டும் அவனே என்று காட்டிக் கொண்டு.பத்து விரல் நகம் மதகு அடியார்களுக்கு கொடுக்க –ஓர் எழில் உந்தி ..அடியேன் -சாஸ்திர வாசனையால் சொல்ல வில்லையாம் ..பதிம் விச்வச்ய ஆத்மாநாம் போல ..பரவான் அஸ்மி -லக்ஷ்மணன் உனக்கு எல்லா அடிமையும் செய்ய பெறுவேன் என்றான்  போல–சொல்ல வில்லையாம்..அழகுக்கு தோற்று அடிமை என்கிறார்..திருத்த கூடிய பிரம்மாஸ்திரம் அவனது அழகு தான் உள்ளத்து இன் உயிர் யே..கொண்டாடுகிறார் நல் ஜீவன் -மனசு -2-7-10 மருடியேனும் விடல் கண்டாய் போல ..திரு வேங்கட முடையான் தன்மையும் பெரிய பெருமாள் பக்கலில் உண்டு என்கிறார் ..

அழகன் -குண கிருத தாஸ்யம்..சொரூப கிருத தாஸ்யம் ஏற்றம் ..தம்பி பதவி பிடிக்காது ..குணத்தால் அடிமை எனபது தான் பிடிக்கும். ராமன் விஷயத்தில் வேறு பாடு. அனுசூயை கற்பை சீதை நீ காட்ட வேண்டாம் என்றாள்..குணம் பிரிக்க முடியாது.சொரூப டாச்யையாய் இருந்தாலும் குண குறிப தாஸ்யம் தான் காட்ட முடியும்..ஓர் அவயவத்தின் அழகுக்கு தோற்று சொன்னார்..நீல மேனி ஐயோ -நிறை கொண்டது என் நெஞ்சினையே -என் என்றாள் அடிமை  தெரிய வில்லையா ?..உயிர் என்கிறதை மனசை -உஊனில் வாழ் உயிர்பாசுரம்  போல ..இன் போக்யமாய் இருப்பதால் .மனசை பெருமை சேவிக்க ஒத்துழைத்தால் ..சிலரை-பிரம்மாதி தேவரை  உண்டாக்கு கிறது கிடீர்  இவரை அழிகிறது .. மனசை அபகரித்து அளித்ததாம் ..நான் நான் அகங்காரத்துடன்  சொல்வாரை உண்டாக்கும் அடியேன் என்றவரை அளித்ததாம் . பிள்ளை அழகிய மணவாள .அரையர்ஐதீகம்

தனக்கே அடிமை யாக வேணும் என்று திரு விக்ரமன் அவதாரம்..அவனுக்கே அற்று தீர்ந்தவன் உ காரம் சொல்லிற்று ..ம காரம் ஜீவாத்மா சொரூபம் மூன்றாவது பாசுரத்தில்..படைக்க ஆரம்பம் பிரம்மா தொடக்கி -அயனைப் படைத்தோர் எழில் உந்தி ..ஆட படுகை- அவன் பேறாக/ நாம் பிரார்த்திக்காமல்/ அடியாருக்கு  பட்டமை முதல் பாசுரத்தால் அருளி..அன்ய சேஷத்வம் களிகை பிரதான்யம் இரண்டாம் பாசுரத்தால் அருளி..சேஷ வஸ்து  ம காரத்தால் சொல்லி-மனம் உணரனும் –அசித் ஜான சூன்யம் .இரண்டும் சேஷ பூதர்கள்/சொத்து அவனுக்கு  ..பக்தர் முக்தர்  நித்யர் –சேஷ பூதர் தெரியாதவர் -பக்தர் /ஒரு நாள் இல்லாமல் இப்போ வந்தவர் முக்தர்/எப்போதும் உள்ளவர் நித்யர் /பிரதி கூலர் அனுகூலர் உபய வித – இரண்டும் உள்ள -இரண்டும் இல்லை என்று சொல்லாமல் –இதை கண்டு பிடிக்கத்தான் அவன் இன்னும் பள்ளி கொண்டு இருக்கிறார்..

கதா கதம் காம காம   லபந்தம் -கீதை அதையே ஆழ்வார் – வருவார் செல்வார் -திரு வண் பரிசாரம் .பலத்துக்கு பலத்துக்கு தாங்கும் குரங்குகள் உள்ள திரு வேங்கடம்..கொசித் கொசித் –திராவிட தேசத்தில் பிறப்பார் என்று கோடி காட்டுகிறது பாகவதம் ..தமிழ் நடை யாடும் இடம்-பாகவத சம்பாவனை ..அகஸ்த்ய பாஷா தேசம் ..இதுவும் அநாதி ..தாழ்வாக நினைப்பவர்கள் நரகில் வீழ்வார்கள் என்று நினைத்து அவர் பால் அருக கூசித் திரு நெஞ்சே -உத்தரா வதி-வடக்கு எல்லை ..தச புராணங்களில் திரு வேங்கட மகாத்மியம் உண்டு..மலை -ஏற்றம்/ மா -அவன் அளவு பெருமை கொண்ட ஏற்றம்.. நித்தியரும் முக்தரும் தேசொசித மான தேகம்  கொண்டு -சண்பகம் மீன் குறுக்கு பொன் வட்டில் படி -ஏதானும் கொண்டு ..வெறப்பு என்று வேங்கடம் பாடினேன்-திரு மழிசை / வீடாக்கி நிற்கின்றேன் ..திரு வேங்கடம் என்று கற்கின்ற வாசகம் -கலியன் .ஏற்றம் உள்ள அளவும் ஏற வேண்டாது படி அரங்கத்து அம்மான் ..திரு மலை ஆழ்வார் அது கோவில் ஆழ்வார் இது..அரவு -நிஸ் சேஷ –நித்யர் தலைவர்..சென்றால் குடையாம் -நித்ய வாசம் -ஜகத் ஆதார குரு -இமையோர் வாழ் தனி முட்டை ..அனைத்தையும் தாங்குபவர் ஆதி சேஷன்..மூச்சு இழுத்து விட வாயு மண்டலம் முப்பதாயிரம் யோஜனை உண்டு ..அதன் மேல் தான் அண்டங்கள் ..அனந்தன் -குணங்களுக்கு அந்தம் இல்லாதவன் ..பெருமானை தரிக்கும் ஜான பலம் உடைய -இன் =இனிமை /பரிமளம் சுகுமாரம் சீதளம் உடைய /..அகஜான   அந்தி காரம் போக்கும் பூர்வ சந்த்யா உத்தர சந்த்யா/தாபம் தொலைந்து வெள்ளிச்சம் /கொதிப்பு முடிந்து /நிறத்து ஆடை சேவித்தால் தாப த்ரயம் போகும் /பகல் கண்டேன் நாராயணனை கண்டேன் என்ற க்ஜானம் வரும்..பற்று கொம்பாக ஆடையை பற்றுகிறார் /கஜான-gjaana- உதயத்துக்கும் பற்றுகிறார் /வ்யஷ்டி ஸ்ருஷ்ட்டி/சமஷ்ட்டி ஸ்ருஷ்ட்டி ..அயோநிஜனான பிரம்மாவை படைத்த திரு உந்தி ..படைப்பாளி ஒருவன் தான் ..ஸ்ரிய பதியே உபாயமும் உபயமும்..படைத்தது முமுஷுவாக அவனை அடைய தான் ..அன்றோ -இதுவே -உந்தியே வேணும் என்கிறது அடியேன் இன் உயிர் ..ஆத்மா தாஸ்யம் ஹரியே சுவாமி நினைத்து கொண்டு இருக்க கடவோம் ..ஸ்வாப தாஸ்யம் அறிவு உடைத்து மனசு பிர காசித்து /ஹிருதயம் /மனசு/பிராணன் அனைத்தும் சொன்னதுவாம் ..அவன் இடத்தில சென்றதால் இன் உயிர்என்கிறார்

திரு பாண் ஆழ்வார் திருவடிகளே சரணம்

ஆழ்வார் எம்பெருமானார் ஜீயர் திருவடிகளே சரணம்

Krishnan Kathai Amutham -20thSep to 24thSep-Shri Vellukudi Krishnan Swamikall..

September 24, 2010

Aalavanthaar Sthothra Radnathil parasarar-chith achith easvaran veru paadukalai thelivaka unarthinavarai vanangukiraar..pirakruthi kaalam vaikuntham arivu jeevaathma paramathma aaraiyum paarthom.. muk gunathukku aasrayam pirakruthi.. matru ontrinaal therinthu kollanum.. gjaanam thaane olli vidum. thane pirakaasithal/thanakku pirakasam. puthakam vilakkai yethir paarkkum.. achi vida arivu usanthathu. arivai ariya matru ontru vendaam..achith vida gjanam usanthathu ..yenudaiya arivu thaan arivu yentru solli kollaathu . aham thuvam yentru thanake olli viduvathu jeevaathmavum para maathmaavum thaan ..muthal naalum achedanam.. chaithanyam udaiyavai pirathya kartham..sareera aathma vivekam venum.. raja udkaarnthu sevakan thookkukiraar. poy erandum aathmaa thaan ..purinthaal than idaiye matru yellaam theriya varum..athma yentru purinthaal raja yennai kandu nee paya pada vendaam.. kadamai aatra vendum purithal udan sey arasan udalai karmaa theenamaka yeduthu kondu erukiren yentru purinthu seyyanum..avithyai yaal mooda pattu erukirom..anaathi kaala karmam noy.. meham sooriyanai mooduvathu pola .. tholaikka vali paarkanum.. gjaanam olli maraika padukirathu..tholaikka vali -unakkul erukkum para maathvaai therinthu kollanum udal aathma vivekam vanthathum..velliyil theda vendaam gjaana mayam.. arivu vadivu kondavan. kutram ontrum attravanai patranum. sadyam eppothum oru padiyaay erukiraan.. bagavaan avan thaan .. vaasudevan -anaithu edathilum vasikiraan vaasudevan..udal naan ninaikka ninaikka sandai sacharavu.. aathma para maathmaa paarthu veru paadu entri samamaka paarppom.

thathva gjanam therinthu modsham kittum..ubadesikka anaithu noolkalum ..kathai poosi rasamaka kodukkum.. palaa sulai saappida -ethanai paadu. ubanishad athu pola .thiraadschai appadi ellai. baagavatham athu pola ..kathai kathaiyaka thathva gjaanam pukattum..karma kalikka anaivarum piranthu erukirom..unnil yennil veru paadu ellai..athma deka vivekam adainthathum unakul erunthavanai unarnthu kondu modsham adaiyanum.. na dabasaa/sloham..ethaiyum panni theriya mudiyaathu..vali thaan yenna ? daanamo dabaso yagjathaalo mudiyaathu..pesiyo manamam panniyo mudiyaathu. avanaay paarthu piriyamaanavan yentru yetru kollanum. antha koshtiyil puka aasai padanum adaiya thudikanum.. ninaivu yerpada yerpada- it all boils down -anbu valara valara avan nammai varikiraan..viruppam vara yenna pannanum. uyarnthavar yentru therinthu kollanum..therinthu kondaal anbu yerpadum. pattu thunni vairam vuyarvu therinthu aasai paduvathu pola. hero worship avan edam venum. orey thalaivan naayakan avan thaan. nithyamaka eruppavan avan thaan. thodarbum perumaiyum eppothum undu.kaathal valara melum melum therinthu kolanum. thaan otti varuvaan..mahaankal erai anbarkal samaaham venum.. pesa pesa arivu yerpadum anbu valarum thudippu valarum..padi kattu ethu than..sath sangam thevai..mudalil baagavathar thiruvadi-thondar adi podi pola..mey adiyaarkal tham yeettam kandu kondu avarkalaiye theivamaaka -vetham vallaarkalai kondu vinnor paatham.. mathura kavi -chithrai chithrai avathaaram veru ontrum yaan ariyen.. avare aran..kuberan tholaiththa sekvam koduthaar vaitha maa nithi -mathura kavi aalvaarai namakku koduthaar . amuthaakum yen naavukke nirkka paadi yen nenjil niruthinaan..arivai valarpparkal thappu valiyai thiruthu vaarkal saathukkal. thushdar sakavaasam tholaithu -nal vali paduthuvaar. tham mun kathai solli mudithaar. maan kutti aasai. mun vaasanaiyaal yaan yentru therinthu konden.. marainthu thaniye vaalkiren.. avanaiye ninainthu vaalkiren. bakthar sangamathil iru yentru.. samsaaram periya kaadu yenkiraar..

kesava bakthi valara adiyaarkal serthu venum. samsaaram visha maram..erandu palankal.. kesava bakthi ontru.. thath bakthar samakam kesavan thamar adutha palam..raamanujar- erandum samam ellai bakthar edathil bakthi thaan venum. vaayppu kidaikka vidil kesava bakthi.. rasthali manjal palam pola..mukyathvam -jeevathma jaathi aandaan adimai paapam theenda padaathavan. neraaka patra mudiyaathu.. avarai vithi vithathathum kuchi kombu panthal pottu padra vidanum  ..athu pola bakthi kodiyai bagavaan yentra panthalil serkka adiyavar -sri paatha thoolli venum. sernthu bagavaan keerthanam pannanum..1102-2 baagavatha pirapaavam payilum sudar oli–yennai aalum paramare yenkiraar..thiruvadi erai adiyaarkal.. kai pidithu kaariyam kolvathu neraka . thiru vadiyai pidithu kenjuvathu aacharyar. kaalai uthara mudiyaathu..nammai yetru kolkiraan..nala kod paattu -alli kamalak kannan. thiru kanna puran sowri rajanai sevithu ettu ezuthu manthram kettathum.. nin thiru ettu ezuthum katru -uttrathum un adiyaarkku adimai yenkiraar..mukam kanni sivakumo–ellai– alli kamalak kannan avan ethaal. thannai patri sthothram panninaal makilvaan. bakthar kondaadinaal mattu atra makilchi..baagavatha perumai ethaal theriyum..modshame vendaam adiyaar udan koodi eruthale venum..thaamarai/ appoluthu alarntha senthaamaraiyai jeyikkum ethai kettathum..namaka- nadu sol-ullurai porule adiyaarku adiyaaraka eruthal..7 thadavai nam allvaar adiyarrkku..adiyaan. keele vara vusaru kirom..naavinaal– mevinen avan pon adi..vaduka nambi-paal amuthu kachum pothu nam perumaal purappaadu nadakka-unka theivam neenka sevithu kollungo. yen theivam raamanujar.paarthu kolkiren. perumaalaiye kaatti koduthavar avar..thiruthi kondu vanthavar avarkale thaan..entha nilai varuvathu ellithu alla ..asanka sasthram -patrinmai kodaariyaal samsaaram kadalai kadakiraar. bagavaan edamum baagavathar edamum bakthi venum..

jithenthe sthothram..rik vetha pakuthi. bagavaane nee jayithaay namaka solli sthothram pannukirathu. indariyankalai adakka samsaaram kadakka piraarthikirathu..perum kadal/thukkam.. irukkum idam kuttram pala ..nakarathai naku nenje.. kodu ulakam kaattel. thuchamaka mathikiraarkal ulakathai..koram anantha kilesa baajanam.. aalam theriyaatha thurathudan koodiya kadal .kaadaaka uruvaka paduthu kiraar..thikku theriyaathu irul soolum..kukaiyil mara pomthil akappaduvom..singam sen naay anekam irukkum..athika thunbam. veku koramaana kaadu..thunbam yentru identify pannanum.. inbam -udalukku.. aathmavukku yetra inbam illai. aananthamaka illai poraamai illaamal illai.. yemaatru vanchanai poy pithatral anekam irukkum..aayiram vambu irunthaal news padikirom..thudippu pathaippu thunbam paarththu..petra thaay anke erukka /uyrantha peru veedu kaaththu kondu irukka yetharkku ethai poruthu kondu irukkanum..vaikuntham eyarkai mukthanaka iruppathu thaan.. karmavaal vantha idam..ulle irankinaal-kai pidithavaraiyum iluthu kondu..koram. aalam theriyaatha ..karai kaana mudiyaathu.. koram-kaadu thevalai samsaaram padu koram..unmai nilai therinthu pirayaanam thadanka pattu povom. samsaaram sollaathu raja baattai yentru sollum sikki kolvom asdyam anithyam yellaam sadyam nithyam yentru kaattukirathu 5-13/ naavaay pol ..thevaar kolathodu. alai neer kadalil alunthum naavaay pola –abaraatha sakasra baajanam.. bava saakaram.. akathim saranagathim ..Aalavanthaar piraarthikiraar..vyaabaari uooruoor poy soolalil -thirai kadalil odi thiraviyam thedi -soolalil serthaar ..idaiyan -unda mayakkathil thoonga- thirudar kavarnthu poka. aadu maadu illai..adutha athyaayathil vilakkuvaar kathaiyin artham..kodi puthar irukkirathu kaattil/kosu yee kadikka/alakai paarthu rasikirom gandarva pola kolli vaay pisaasu aada ..visha kodi/ aduthu pulithi kaatru veesa thikku theriyaamal suvar koli uoomai kottaan sabtham maram adiyil ponaal paambu/ kaanal neer thavikiraan.. puriya villai ud karuthu aduthu solkiraar..

paalam paalam aaha boomi vedithu/thanneer entri /marathin nilal thedi/ unna soru thedi..thee parava -ularntha kaattaal sikki/payanthu -radshasar/puli/ asurar /kulir kaatrum veesa/malai paambin arukil poka/marap ponthu /kottaanum aanthaiyum erukka/thavikiraan.. kilakku nokka poka vidiyil.. ponaal athu merkaay –thik mokam..maari maari kaadu-19th sloham karai kaanaathu sutrukiraan..vaal kettiyaay pidithu oruvan vali kaatta- raanuva veeranuthavi udan kadakka -vaasudevan bakthar thiruvadi/patru attra vaal kaiyil-vairaakyam aana vaal/ udal thaane pokum utraarkal ingu yaarum ellai. antha utraanai yethuvum onnum pannaathu yentru therinthu..vilakamaka adutha athyaayathil solkiraar.. ul urai porulai..abimaanam thuranthu arasan yentra yennam thuranthu ..yellai makkalum puriya –deham thaan veru paadu theriyaamal -vyaabaari avan -kadan sumai..udal inbathil aasai pidithu veveru udal yeduththu samsaara sulal/ idaiyan mayakkam aaru thirudar einthu endariyamum manamum. akankaaram thookkam..mayakkam ethu thaan ..kalavaada paduvathu darma sinthanam..kulanthai peran pethi–kaamam kobam kaattu kosu pola..poy thotram deha anubavam..thangathil aasai porulin meethu aasai. sulal kaattru-eisvarya matham kula pirappu padippaalli/suvar koli -mottai kadithasi/ naasthiha vaathi marathin adiyil povathu /kaanal neer thanneer atra nathi darmam ellaatha vaalkkai..aath yathimabowthika deivika thaaba trayam. villaali thunnai–seelan/patra atravan samsaaram thaandu kiraan..aathi jada baradar sarithram kettavar anaika aarokyam eisvaryam danam arivu peruvaar..samsaaram kattu avila peruvom..

Sloham 5-13-2-

yasyam ime san nara-deva dasyavah
sartham vilumpanti kunayakam balat
gomayavo yatra haranti sarthikam
pramattam avisya yathoranam vrkah

O King Rahugana, in this forest of material existence there are six
very powerful plunderers. When the conditioned soul enters the forest to
acquire some material gain, the six plunderers misguide him. Thus the
conditioned merchant does not know how to spend his money, and it is
taken away by these plunderers. Like tigers, jackals and other ferocious
animals in a forest that are ready to take away a lamb from the custody
of its protector, the wife and children enter the heart of the merchant
and plunder him in so many ways.

Sloham 5-13-14-

ams tan vipannan sa hi tatra tatra
vihaya jatam parigrhya sarthah
avartate ‘dyapi na kascid atra
viradhvanah param upaiti yogam

My dear King, on the forest path of material life, first a person is
bereft of his father and mother, and after their death he becomes
attached to his newly born children. In this way he wanders on the path
of material progress and is eventually embarrassed. Nonetheless, no one
knows how to get out of this, even up to the moment of death.

Sloham 5-13-18-

drumesu ramsyan suta-dara-vatsalo
vyavaya-dino vivasah sva-bandhane
kvacit pramadad giri-kandare patan
vallim grhitva gaja-bhita asthitah

When the living entity becomes exactly like a monkey jumping from one
branch to another, he remains in the tree of household life without any
profit but sex. Thus he is kicked by his wife just like the he-ass.
Unable to gain release, he remains helplessly in that position. Sometimes
he falls victim to am incurable disease, which is like falling into a
mountain cave. He becomes afraid of death, which is like the elephant in
the back of that cave, and he remains stranded, grasping at the twigs and
branches of a creeper.

Sloham 5-13-22-

na hy adbhutam tvac-caranabja-renubhir
hatamhaso bhaktir adhoksaje ‘mala
mauhurtikad yasya samagamac ca me
dustarka-mulo ‘pahato ‘vivekah

It is not at all wonderful that simply by being covered by the dust of
your lotus feet, one immediately attains the platform of pure devotional
service to Adhoksaja, which is not available even to great demigods like
Brahma. By associating with you just for a moment, I am now freed from
all argument, false prestige and lack of discrimination, which are the
roots of entanglement in the material world. Now I am free from all these
problems.

Sloham 5-13-23-namo mahadbhyo ‘stu namah sisubhyo
namo yuvabhyo nama avatubhyah
ye brahmana gam avadhuta-lingas
caranti tebhyah sivam astu rajnam I offer my respectful obeisances unto the great personalities, whether
they walk on the earth’s surface as children, young boys, avadhutas or
great brahmanas. Even if they are hidden under different guises, I offer
my respects to all of them. By their mercy, may there be good fortune in
the royal dynasties that are always offending them

Sloham 5-13-24-

sri-suka uvaca
ity evam uttara-matah sa vai brahmarsi-sutah sindhu-pataya atma-satattvam
viganayatah paranubhavah parama-karunikatayopadisya rahuganena sakarunam
abhivandita-carana apurnarnava iva nibhrta-karanormy-asayo dharanim imam
vicacara.

Srila Sukadeva Gosvami continued: My dear King, O son of mother
Uttara, there were some waves of dissatisfaction in the mind of Jada
Bharata due to his being insulted by King Rahugana, who made him carry
his palanquin, but Jada Bharata neglected this, and his heart again
became calm and quiet like an ocean. Although King Rahugana had insulted
him, he was a great paramahamsa. Being a Vaisnava, he was naturally very
kindhearted, and he therefore told the King about the constitutional
position of the soul. He then forgot the insult because King Rahugana
pitifully begged pardon at his lotus feet. After this, he began to wander
all over the earth, just as before.

Sloham 5-13-26-

rajovaca
yo ha va iha bahu-vida maha-bhagavata tvayabhihitah paroksena vacasa
jiva-loka-bhavadhva sa hy arya-manisaya kalpita-visayo nanjasavyutpannaloka-
samadhigamah; atha tad evaitad duravagamam samavetanukalpena
nirdisyatam iti.

King Pariksit then told Sukadeva Gosvami: My dear lord, O great
devotee sage, you are omniscient. You have very nicely described the
position of the conditioned soul, who is compared to a merchant in the
forest. From these instructions intelligent men can understand that the
senses of a person in the bodily conception are like rogues and thieves
in that forest, and one’s wife and children are like jackals and other
ferocious animals. However, it is not very easy for the unintelligent to
understand the purport of this story because it is difficult to extricate
the exact meaning from the allegory. I therefore request Your Holiness to
give the direct meaning.

Sloham 5-14-2-

yasyam u ha va ete sad-indriya-namanah karmana dasyava eva te; tad yatha
purusasya dhanam yat kincid dharmaupayikam bahu-krcchradhigatam saksat
parama-purusaradhana-laksano yo ‘sau dharmas tam tu samparaya udaharanti;
tad-dharmyam dhanam darsana-sparsana-sravanasvadanavaghrana-sankalpavyavasaya-
grha-gramyopabhogena kunathasyajitatmano yatha sarthasya vilumpanti.

In the forest of material existence, the uncontrolled senses are like
plunderers. The conditioned soul may earn some money for the advancement
of Krsna consciousness, but unfortunately the uncontrolled senses plunder
his money through sense gratification. The senses are plunderers because
they make one spend his money unnecessarily for seeing, smelling,
tasting, touching, hearing, desiring and willing. In this way the
conditioned soul is obliged to gratify his senses, and thus all his money
is spent. This money is actually acquired for the execution of religious
principles, but it is taken away by the plundering senses.

Sloham 5-14-13-

ekadasat-prasangan nikrta-matir vyudaka-srotah-skhalanavad ubhayato ‘pi
duhkhadam pakhandam abhiyati.

Sometimes, to mitigate distresses in this forest of the material
world, the conditioned soul receives cheap blessings from atheists. He
then loses all intelligence in their association. This is exactly like
jumping in a shallow river. As a result one simply breaks his head. He is
not able to mitigate his sufferings from the heat, and in both ways he
suffers. The misguided conditioned soul also approaches so-called sadhus
and svamis who preach against the principles of the Vedas. He does not
receive benefit from them, either in the present or in the future.

Sloham 5-14-17-

kadacin manorathopagata-pitr-pitamahady asat sad iti svapna-nirvrtilaksanam
anubhavati.

Sometimes the conditioned soul imagines that his father or grandfather
has again come in the form of his son or grandson. In this way he feels
the happiness one sometimes feels in a dream, and the conditioned soul
sometimes takes pleasure in such mental concoctions.

Sloham 5-13-23-

atha ca tasmad ubhayathapi hi karmasminn atmanah samsaravapanam
udaharanti.

Learned scholars and transcendentalists therefore condemn the
materialistic path of fruitive activity because it is the original source
and breeding ground of material miseries, both in this life and in the
next.

Sloham 5-14-29-

kadacid isvarasya bhagavato visnos cakrat paramanv-adi-dviparardhapavarga-
kalopalaksanat parivartitena vayasa ramhasa harata
abrahma-trna-stambadinam bhutanam animisato misatam vitrasta-hrdayas tam
evesvaram kala-cakra-nijayudham saksad bhagavantam yajna-purusam anadrtya
pakhanda-devatah kanka-grdhra-baka-vata-praya arya-samaya-parihrtah
sanketyenabhidhatte.

The personal weapon used by Lord Krsna, the disc, is called haricakra,
the disc of Hari. This cakra is the wheel of time. It expands from
the beginning of the atoms up to the time of Brahma’s death, and it
controls all activities. It is always revolving and spending the lives of
the living entities, from Lord Brahma down to an insignificant blade of
grass. Thus one changes from infancy, to childhood, to youth and
maturity, and thus one approaches the end of life. It is impossible to
check this wheel of time. This wheel is very exacting because it is the
personal weapon of the Supreme Personality of Godhead. Sometimes the
conditioned soul, fearing the approach of death, wants to worship someone
who can save him from imminent danger. Yet he does not care for the
Supreme Personality of Godhead, whose weapon is the indefatigable time
factor. The conditioned soul instead takes shelter of a man-made god
described in unauthorized scriptures. Such gods are like buzzards,
vultures, herons and crows. Vedic scriptures do not refer to them.
Imminent death is like the attack of a lion, and neither vultures,
buzzards, crows nor herons can save one from such an attack. One who
takes shelter of unauthorized man-made gods cannot be saved from the
clutches of death.

Sloham 5-14-33-

evam adhvany avarundhano mrtyu-gaja-bhayat tamasi giri-kandara-praye.

In this material world, when the conditioned soul forgets his
relationship with the Supreme Personality of Godhead and does not care
for Krsna consciousness, he simply engages in different types of
mischievous and sinful activities. He is then subjected to the threefold
miseries, and, out of fear of the elephant of death, he falls into the
darkness found in a mountain cave.

Sloham 5-14-39-

yad idam yoganusasanam na va etad avarundhate yan nyasta-danda munaya
upasama-sila uparatatmanah samavagacchanti.

Saintly persons, who are friends to all living entities, have a
peaceful consciousness. They have controlled their senses and minds, and
they easily attain the path of liberation, the path back to Godhead.
Being unfortunate and attached to the miserable material conditions, a
materialistic person cannot associate with them.

Sloham 5-14-42-

tasyedam upagayanti—-
arsabhasyeha rajarser
manasapi mahatmanah
nanuvartmarhati nrpo
maksikeva garutmatah

Having summarized the teachings of Jada Bharata, Sukadeva Gosvami
said: My dear King Pariksit, the path indicated by Jada Bharata is like
the path followed by Garuda, the carrier of the Lord, and ordinary kings
are just like flies. Flies cannot follow the path of Garuda, and to date
none of the great kings and victorious leaders could follow this path of
devotional service, not even mentally.

Sloham 5-14-43-

yo dustyajan dara-sutan
suhrd rajyam hrdi-sprsah
jahau yuvaiva malavad
uttamasloka-lalasah

While in the prime of life, the great Maharaja Bharata gave up
everything because he was fond of serving the Supreme Personality of
Godhead, Uttamasloka. He gave up his beautiful wife, nice children, great
friends and an enormous empire. Although these things were very difficult
to give up, Maharaja Bharata was so exalted that he gave them up just as
one gives up stool after evacuating. Such was the greatness of His
Majesty.

Sloham 5-14-45

yajnaya dharma-pataye vidhi-naipunaya
yogaya sankhya-sirase prakrtisvaraya
narayanaya haraye nama ity udaram
hasyan mrgatvam api yah samudajahara

Even though in the body of a deer, Maharaja Bharata did not forget the
Supreme Personality of Godhead; therefore when he was giving up the body
of a deer, he loudly uttered the following prayer: “The Supreme
Personality of Godhead is sacrifice personified. He gives the results of
ritualistic activity. He is the protector of religious systems, the
personification of mystic yoga, the source of all knowledge, the
controller of the entire creation, and the Supersoul in every living
entity. He is beautiful and attractive. I am quitting this body offering
obeisances unto Him and hoping that I may perpetually engage in His
transcendental loving service.” Uttering this, Maharaja Bharata left his
body.

Sloham 5-14-46

ya idam bhagavata-sabhajitavadata-guna-karmano rajarser
bharatasyanucaritam svasty-ayanam ayusyam dhanyam yasasyam
svargyapavargyam vanusrnoty akhyasyaty abhinandati ca sarva evasisa
atmana asaste na kancana parata iti.

Devotees interested in hearing and chanting [sravanam kirtanam]
regularly discuss the pure characteristics of Bharata Maharaja and praise
his activities. If one submissively hears and chants about the allauspicious
Maharaja Bharata, one’s life span and material opulences
certainly increase. One can become very famous and easily attain
promotion to the heavenly planets, or attain liberation by merging into
the existence of the Lord. Whatever one desires can be attained simply by
hearing, chanting and glorifying the activities of Maharaja Bharata. In
this way, one can fulfill all his material and spiritual desires. One
does not have to ask anyone else for these things, for simply by studying
the life of Maharaja Bharata, one can attain all desirable things.

Kannan Anubavam-Sri Renga Sri Journal

September 24, 2010

Ok. Everyone and everything is His
sareeram; When such is the case, why did KaNNan choose
only those Gopasthrees specially; and in particular?
Why did He bless them with such enjoyment? If He does
not have humanly desires, anger and hatred as He is
the Lord, why did He have to hug the Gopa sthrees?
Gopikas also- why did they fall in love with Him? Even
if KaNNan- being the Lord- does not have any dhOsham,
and is not affected by paapam, punyam and he is not
affected by Karma- still the poor Gopikas get these
dhoshams as they desired for another Purushan [other
than their own husbands].. How can KaNNan be a party
to such paapams committed by Gopikas?

Answer: Once, the Apsarasthrees [dancing damsels] in
deva loka, by hearing about the most beautiful
dhivya sowndharyam of the Lord Sriya: Pathi Sriman
Narayanan and prayed to Him continuously like penance
for blessing them with his dhivya sowndharya roopam
for them to enjoy. Bhagawaan appeared before them and
said, Do not worry. I am pleased by your prayers. I
will fulfill your desires. I will appear as KaNNan in
Gokulam during Krishna avathAram and you all appear as
Gopa sthrees. Your prayers will be fulfilled.  Thus
He blessed them with His divine body and its charm.
They were born as these Gopa sthrees. This purANA
explains. Thus due to their puNya phalam, their past
prayers, they are blessed with this Anandham and it is
Bhagawaan ‘s organizing things to fulfill His devotees
prayers. None gets any dhOsham due to these acts.
Punya paapams also vary for humans and Devas.
Devasthrees thus do not get any dhosham due to these
acts and their past prayers only get answered. Also it
is told that rishis in Rama avathAram wanted to enjoy
His dhivya sowndharya ThirumEni when they enjoyed
seeing His ThirumEni; Rama let them be born as Gopa
sthrees probably for their prayers to be fulfilled as
well. All his avathArams had to meet very many
conditions and fulfill all these inter related
incidents.

This is mentioned by swami Desikan as
aChapilasparSanamAthraleelA.. In the next sloka he
says.. thatthadhabhIShtadhAthu:

Question 4: Still, one thing is not understood. Deva
sthrees could have simply got married to KaNNan and
enjoyed Him as His spouses. They could have got their
prayers fulfilled; instead, why should they be born as
Gopa sthrees, leave their husbands, in-laws, children
and run to KaNNan? Why should KaNNan allow this? How
can this be establishment of Dharma? This act is
against the manushya dharma.

Answer: Firstly there are two issues that need to be
understood. The husband-wife, father-son relations are
all not permanent- everyone knows. These all come due
to this sareera sambandham (due to the association
with this body); For this body, these relations come.
They are present as long as this body exists. After
that these relations vanish. In next birth different
parents, children, spouse etc.. Thus the relations are
only temporary and are for this birth; Being a wife,
husband is due to the body taken by this Jeevathma and
these roles will change next birth.

But the relation between Paramathma and Jeevan is
always permanent. He is Swami; We are dAsars. This is
always so. It is natural for all jeevaathmas. It is no
way associated with the body of jeevathma and does not
change when bodies change for various births. Whatever
number of births we take; this relation will never
ever change. unthannOdu uRavEl namakku ingu ozhikka
ozhiyaadhu, Govinda  says GodhA PiraaTTi. Hence
desiring for the Lord, devoted to Him, performing
service to Him are all to be sought after. They are
normal for jeevathma and are perfectly in accordance
with dharma, saasthrAs. This is to be actually the
welcome one and should necessarily be sought after by
every jeevan for redemption. To achieve that and in
course of achieving the same, if there is a choice
between this versus the bodily relation, one can
choose the relation (eternal) with the Lord. There is
absolutely nothing wrong with that. Kaikeyi wanted to
coronate Bharathan and let him separate from the Lord
Rama. But Bharatha, who wanted to serve the Lord,
brushed aside even the bodily relation of Kaikeyi as
his mother as she was the stumbling block for that
service. He hated her for such thoughts and preventing
him from performing kaimkaryam for Rama. For us, the
Bhagavad, BhAgawatha anubhavam alone is prime and
important. It is in line with our nature. If the
relations are in line with this want of ours and they
work towards, support the same for us, then they can
be with us; if they work against this and do not
support our Bhagavad BhAgawatha anubhavam, they can be
brushed aside like Bharathan. Nothing wrong. The
cowherd women did that. It is no way termed as
incorrect; in fact, it is most appropriate for
jeevaathma by its nature.

This is very clear in Srimad Bhagawatham. When KaNNan
sees them devotedly running towards Him leaving the
elders, husbands, children, and others- and asks:
what do you want me to do for You all? Go back
quickly and serve your husbands. Do not leav the
dharma meant for women and ladies, wives and mothers?
This not correct. Do not come here. If you want, you
do keerthanam, sing my name, utter my name and think
of me from your hoems. Go home.

Gopikas could not control their tears; Their throats
choked; their eyes welled. Their hearts broken; Their
words did not come out of their mouths, tongues
refused to co-operate due to the emotions and sorrows.
Mouths quivered. Our KaNNan- our Lord- KaNNan- is he
saying this? Our only Master, Swami- to Him we belong
to- does He ask us not to come to Him any more and ask
us to go back? They started appealing to Him.

yathpathyapathyasuhadhAmanuvrtthiranga sthreeNAm
swaDharma ithi DharmavidhA tvayOktham |
asthvEvamEthadhupadESapadham tvayeeSE preeShtO
bhavAmsthanumruthAm kila bandhurAthmA ||

kurvanthi hitvayi rathim kuSalA: sva Athman
nithyapriyE pathisuthAdhibhiraarthidhai: kim |
thanna: praseedha paramEswara maasma ChinDhyA ASAm
bruthAm tvayi ChirAth aravindha nEthra ||

Husband, children- serve them- You are advising us.
Let that be there. You are the permanent relation for
all jeevans. You are darling bandhu too for us. You
are the AtmA for us as well. Due to our puNya,
paapams, the karma phalam, there is only dukkham
(sorrows) due to these relations and association with
them. What is the use of that? You are Priyaml darling
for us. The buddhimaans (intellect) realizing this
eternal relationship with You and Your darling form,
ParamAthmic nature, would get eternal enjoyment from
You only. ParamEswaraa! PankajaakshA! Lotus eyed lord-
most merciful One! Please bless us; do not break the
love that we have for You from time immemorial and for
long time.

This is what is Parama hitham for Jeevathma. Most
pleasing to the Lord as well.One should have longing
for Bhagavad vishayam,. Interest and longing for other
matters- one should attempt to get rid of. For that
one should wlawys contemplate on : God alone is
eternal relation for us; All others are only
temporary; Due to karma, these relations exist. Thes
sukhams, dhukkhams are due to Karma. This is what is
insctruced bt Sage Yaagnyavalkya to MaithrEyi and is
in BrahadhAraNyaka Upanishad.

Gopikas realized this from their experience; and
enjoyed His relationship with them. KaNNan also [as is
His nature as the most merciful Lord who runs to
devotees to be with them] blessed them with such
experience. This greatest ultimate of all saasthrAs is
established to us in this Gopika charithram. KaNNan
also, in order to establish this wonderful Bhaagawatha
saasthra dharmam, made this act as His leelA; and
blessed them especially. He wanted His avathAram to
glorify this jeevathmAs longing for association and
relationship with Him for ever and desire for
enjoyment of His swaroopa, roopa sowndharyam. That was
one of His yet another special [visEsha] Dharma
sthApanam. Thus, it lays down the path for the highest
Vaishnava, prapannan quality and way of life and
establishes the most wonderful way of VaidIka life.
Gopikas are the highest form of devotees and
prapannans the world has ever seen. This is the
greatest of Upanishad DharmA; the pinnacle of
saasthrAs; The jeevathmAs nithya niroopAhika
ananhaarya sEshathvam is well established in Gopika
Charithram.

The Paramabhakthi [intense devotion] of Gopa sthrees!
What a great devotion! What a mind set of Them ! what
a manO bhAvam! All deeds completely in accordance with
saaathrAs- [not disliked or hated by even their
spouses!] These marvelous dhiva chShtithams of KaNNan
as leelAs should always be contemplated, enjoyed and
read, listened to by us; if one does that, the desire
for lowkika kaamam would vanish; the desire for
sensual pleasures would disappear slowly and
KaNNanukkE Avathu kaamam (desire for KaNNan alone)
would linger and grow in us. Swamy desikan says: This
charithram on Gopikas is the best medicine for the
diseases [like Kaama, krodham] in our minds; This is
the one praised and prayed by Rishis and Saints.

raagAdhirOga prathikAra bhUtham rasAyanam sarvadhaSAnu
bhAvyam |
AsIdhanuDhyEyathamam muneenaam dhivyasya pumsO
dhayithOpavhOga: || [4.101]

Srimad BhAgawatham also mentions bhakthi parAm
prathilabhya kAmam hadhrOgam ASvapahinOthi aChirENa
DhIra: – based on which swamy Desikan composed the
above sloka. Here, the sains follow this charithram
and and declare and enjoy as the Grandest One- says
Swamy. He refers to Sri NammAzhwAr kuravai
aacchiyarOdu kOttathum and then en appan than
maayangaLE ninaikkum nenjudaiyEn.. [I am blessed with
the mind that contemplates only on my Fathers leelAs
and dhivya chEsthithams].

Thus we enjoyed the Gopika charithams. We need to
touch upon one of last slokas of Yadhavaabhyudhayam
before completing this series for completions sake.
That tells us how one should enjoy the
KrishnAvathAram.

Sri Mushnam Yathra Detail -Dr.S.Sundar Rajan Swami..

September 23, 2010

In the temple town of SriMushnam The front Gopura was a huge seven tiered one and we entered into
the temple. The tall dwajastambha reached out to the skies through a small
opening. We reached the back of Garudazhwar’s sanctum with a very very narrow
path to either side leading to a mandapa ..
Right in front of us was Bhuvaraha of whom we had heard so much. The first
impression was that He was so small, hardly three feet tall! So this was the
Maha Pothrin – Great Boar – described by Swami Desika. Azhwar srisookthis and
Puranas say that Varaha was so humongous that the bells(mani) on His anklet were
the size of the mythical Meru mountain!
Agreed that when He dropped down from Brahma’s nostril he was the size of an ant
and then rapidly grew. Still His size surprises us.
Next, His posture. This is truly amazing! What flair! What panache ! What elan!
Not surprisingly most of the words are derived from French, who know a thing or
two about style. We have never seen any Perumal in this pose.
He stands wih His legs bent at the knees. He has only two arms. Here He is not
the usual “chaturbhuja” – four armed – Vishnu. Both His wrists are bent and
placed at His waist. He stands akimbo with elbows extending outward. His
perfectly proportioned torso is bent to His right. His face is turned to His
left, neck extended and he is looking upward. We can see His snout in profile.
The crown on His head is raffishly tilted to His right. He is looking to the
south and His thirumeni is towards west.
We cant take our eyes off Him. The archaka is doing the deeparadhana and explains about Him.

This is Varhamoorthy just after He finished off Hiranyakshan, the asura who
sneaked off with Mother Earth and hid her in the sludge in the primordial ocean.
This he did to deprive the devas of their strength, that they derived from those
on earth who dutifully did the prescribed karma, (that is so rare in this Kali
yuga!). Sukracharya had advised him, no earth – no karma – weak gods – victory.
So, that amazingly powerful brother of Hiranyakasipu was wreaking havoc all over
the cosmos and everyone, as usual went and represented to Sriman Narayana,
through the proper channels, viz. Brahma. Unexpectedly a small piglet dropped
down from the nose of Brahma and soon grew to a gigantic size. His tusks were
lunar white and huge and he had “sphuta padma lochana” large lotus like eyes.
With His great tusks the Divine Boar prised out Mother earth from the mire and
placed her safely. He then fought Hiranyakshan, what a fight it was! Inevitably
the asura was defeated and on the verge of death he asked our Lord to grant him
His vision. That was when Varaha Perumal took up this magnificent pose. What can
we say about the good fortune of that asura who died looking upon this dazzling
pose!
The archaka mama then drew our attention to the chakra and sankha which our Lord
had at His waist. This is unique. He said that Varaha moorthy adopted the two
armed frame and hid His discus and conch because this asura was a staunch Vishnu
bhakta and would have stopped fighting if he had seen those two. It was
imperative, for various reasons, to kill him so Bhagavan hid His eternal symbols
and fought with two hands. Most stylishly, like no other Perumal, He has the
chakra and sankha at His waist. This is well seen when He wears the gold
“kavacha”. Cool, what!
Coming out of the sanctum the archaka illuminated the utsavamoorthy. His consort
had appealed to Him to discard the boar’s face. Here as Yagna Varaha He is His
usual handsome self, with Sri and Bhu devi on either side. In fact so enamored
of this processional deity was Sri Madhvacharya that he has mentioned Him in his
dvadasa stotra. This is an important kshetra for followers of Sri Madhvacharya.
The temple was renovated by Vijayanagara kings. Stone slabs at the main entrance
inform us that samprokshanas have been done under the auspices of many
Dvaitacharyas.
There is one more Varaha, called Neela Varaha at the foot of Yagna Varaha. He is
a much smaller version of the moolavar. A surfeit of Varahas, what!

Aadhyam Rangamithi Proktham Vimanam Rangasangyitham
Srimushnam Venkatadri cha Salgramam cha Naimisham
Totadri Pushkaram chaiva Naranarayanaashramam
Ashtou me Murthayah Santi Svayamvyaktha Mahitale.

On this earth, our Lord Sriman Narayana has appeared on His own at eight
important places. The foremost sanctum being the celebrated Srirangam.
SriMushnam, ThiruVenkatamalai, Salagramam, Naimisaranyam, Tothadri, Pushkaram
and Sri Badrikashramam. – Sri Varahakavacham.

This is one of the eight svayamvyaktha kshetras. Our Lord appeared here de novo,
so to say. The eight are Srirangam, Tothadri, TiruVenkatam and SriMushnam in
the south. Pushkar, Naimsaranya, Badri and Saligrama in the north. Bhuvaraha
Perumal appeared on His own and His frame is saligrama. Tirumanjana, ritual
bath, is performed daily. We were truly fortunate to witness tirumanjana.
Without the kavacha,ornaments and crown He is much smaller. But the proportions
are perfect and He is so handsome to behold. Adhya safalam me janma…

During His exertions Varaha sweated and this perspiration collected as the
Nithya Pushkarani. The curative and boon granting power of a bath in this
pushkarani is the stuff of legends. As is the fruits of circumambulating the
huge “arasu” peepul, tree nearby. Denizens of the hamlets,towns and cities
nearby flock here to get boons and wishes fulfilled. One need not be surprised
at the power of our Lord’s sweat. The peripatetic Kapali was relieved of the
foul smelling calvarium (of his father Brahma) stuck to his hand for thousands
of years, by the sweat of the Lord of Naimisaranya.

Vishnorangushtasamsparshath punyada khalu Jahnavi
Vishnoh Sarvangasambutha Nithyapushkarani subha. – Sri Varahakavacham.
Jahnavi(Ganga) is considered pure just because once she happened to flow over
His big toe. What to say of this sacred Nithya pushkarani which is connected to
the whole of His thiru meni, auspicious body?
There is another pond nearby, about a kilometer away. This is called “danda
sarovar” or “Madhva sarovar”. Once Sri Madhvacharya had come to Sri Mushnam and
saw a thirsty pregnant woman searching for water. The compassionate acharya
miraculously made a pond of water appear from the end of his staff,danda, hence
the name.
The archaka tells us that Aswatha, peepul, and Thulasi, sacred basil – ocimum
sanctum – were born of Bhuvaraha’s eyes.
Our Lord partakes a special prasada. Steamed tuber, sweetened korai kizhangu
is His favorite.
Bhuvaraha is justly famous for safeguarding vehicles. There is a superstition
that if one’s vehicle has collided with a pig or vise versa it becomes unlucky
and should be disposed of at once. One cant help wondering who is really
unlucky, the vehicle or the pig? People bring their apparently ill fated vehicle
s to this temple, hand over the keys and perform an “archana”. The archaka,
without fail, asks for the vehicle’s number. It is like asking for the “gothra”
and “nakshatra” of the yajaman! It would have been much simpler if all of us
had unique identification numbers ! The vehicle gets sanctified and can be
retained. What about the unfortunate pig? asks the wag.
Continuing in the same mien, to the left of the entrance there is temple for the
seven hand maidens, “saptha kannikas” of Sri Ambujavalli Thayar. These are
“ammans” and are resorted to by expectants mothers. What can one say of the
faith that makes mothers to be, pray to “maidens” for safe delivery?! Perhaps
all this ensures that there will be a regular flow of pilgrims to the temple!
One legend connected with the temple is that of a king who was suffering from an
unhealing carbuncle. Must have been a diabetic. He resorted to Sri Varaha who
came as a boar and with His lance like tusk cut open the infected area and let
out the pus, resulting in a cure. Sri U.Ve. Ramabadrachariar in his magnum opus
– 108 divyadesams – mentions this incident. He writes that it was Muslim who was
so afflicted and on being cured he did mangalasasana to our Lord. Even now on
the day Sri Bhuvarahar goes to the nearby sea shore, Thaikkal, for His yearly
“theertavari” local Mohameddans pay tribute to our Lord.
It is truly amazing that this swayamvyaktha kshetra was ignored by the azhwars.
May be it didnot exist in their times. Difficult to believe so, after seeing
the temple, which definitely looks more than a millenium old. Much more in fact.
Historically the kings of Vijayanagara, Nayakas, were responsible for
renovation of this temple in the 15th and 16th centuries. One of the kings who
was suffering from severe abdominal pain had a dream in which our Lord came and
touched his tummy. The pain disappeared. The grateful king, who was in this
kshetra at that time, renovated the temple. A sculpture on one of the many
columns, with our Lord’s handprint on the king’s body illustrates this incident
Coming out reluctantly, from the sanctum of our Lord we proceed to
circumambulation. The corridor is spacious. Behind, we are surprised to find a
sannidhi for Sri Vedanta Desika. The whole temple wears Thengalai Thirumans all
over. Next is that of Manavala Mamuni and then sancta of Kaliyan and Thirukacchi
nambi. The end of the parikrama leads to Ambujavalli Thayar’s sanctum. She is as
usual, lovely. We drink her in and recieve thirtha and satari. It being
Purattasi sravanam, tirumanjana is done for Desika and prasada distributed after
goshti.

Sri Parasara Bhatta used to say that if one must seek refuge of our Lord, among
the dasavathara,Varaha is the most perfect choice. Based on the “nahi ninda
nyaya” (not denigrating others) he is reported to have said: Matsya avathara is
sea bound so it cant extricate us from the sea of samsara. Koorma is itself
pushed down into the sea by a mountain. Nrisimha is different above and below
the neck so not to be resorted to. Vamana took over the three worlds by
stratagem of showing tiny feet and then growing to gigantic proportions.
Parasurama was rage personified. Rama(Bhattar’s favourite in fact!) lost His
wife for ten months. Balarama was too fond of drinking. Krishna, His wife Andal
says, was always lying. We haven’t seen Kalki yet. So Varaha, who without any
shame(manam illa panri) took on the form of a boar and jumped into the dirty
sludge and brought out Bhuma devi, is the one to be resorted to. Similarly He
will extricate us from the “bheemabhavaarnavodare” the belly of the deep and
dangerous ocean of existence.
It must be remembered that it was Varaha Perumal who gave the first guarantee
that He would safely steer the prapanna to safety. Varaha charma sloka.

Stiththe manasi suswasthe sharire sathiyo narah…

“Ye men if you realise and remember with all your humors in harmony, that I am
the Cosmos and Unborn when you are “mens sana in corpore sana”, then when
death is iminent and you are like wood and stone, I will remember my bhakta,
devotee, and take him to the highest abode, paramapada.”
It was this very Varaha who taught the easiest way to attain Him to Bhudevi. She
repeated it to us when She took birth as Periazhwar’s daughter, “Thoozhomai
vandhu toomalar thoovi thozhudu, vayinaal padi manthinaal chinthithu pozha
piyaiyum pukuthurvan ninavaiyum thiyinil thoosaakum “. If we come sanctfied,
offering pure flowers, pay obeisance, sing with our mouths and think in our
minds, the past transgressions and those that still stand will disappear like
cotton in a fire.

Sri Ambujavalli sametha Sri Bhoovarahaswamy Parabrahmane namo namah.

திவ்ய பிரபந்தத்தில் திரு கண் கடாஷ மகிமை பாசுரங்கள் ..

September 22, 2010

பெரி ஆழ்வார் திருமொழி

விண் கொள் அமரர்கள் வேதனை தீர  முன் மண் கொள் வசுதேவர் தம் மகனாய் வந்து திண கொள் அசுரரைத் தேய வளர்கின்றான் கண்கள் இருந்தவா காணீரே கன வளையீர் ! வந்து காணீரே 1-2-16

தாமரை கண்ணனே தாலேலோ 1-3-3

செய்ய தடங்கண்ணுக்கு அஞ்சனமும் சிந்தூரமும்  வெய்ய கலைப்பாகி கொண்டுவளாய் நின்றாள் 1-3-9

வித்தகன் வேங்கடவாணன் உன்னை விளிக்கின்ற கைத்தலம் நோவாமே அம்புலீ ! கடிதோடி வா 1-4-3

துச்சோதனனை அழல  விழித்தானே !அச்சோ அச்சோ  1-8-5

பாரதம் கை செய்த அத தூதன் அப் பூச்சி காட்டுகின்றான் அம்மனே ! அப் பூச்சி காட்டுகின்றான் 2-1 -1

செம் கண் அலவலை வந்து அத தூதன் அப் பூச்சி காட்டுகின்றான் அம்மனே 2-1-2

கண்ணைக் குளிரக் கலந்து எங்கும் நோக்கிக் கடி கமழ் பூம் குழலார்கள் எண்ணத்துள் என்றும் இருந்து தித்திக்கும் பெருமானே ! எங்கள் அமுதே 2-3-11

பொற்றிகள் சித்திர கூடப் பொருப்பினில் உற்ற வடிவில் ஒரு கண்ணும் கொண்ட அக் கற்றைக் குழலன் கடியன் விரைந்து உன்னை மற்றைக் கண் கொள்ளாமேகோல் கொண்டு வா 2-6-7

அம் கமலக் கண்ணன் தன்னை யசோதைக்கு மங்கை நல்லார்கள் தாம் முறைப் பட்ட அங்கு அவர் சொல்லைப் புதுவைக் கோன் பட்டன் சொல் இங்கு இவை வல்லவர்க்கு ஏதம் ஓன்று இல்லையே 2-10-10

குடையும் செருப்பும்  குழலும் தருவிக்கக் கொள்ளாதே போனாய் மாலே !கடிய வெங்கான் இடைக் கன்றின் பின் போன சிறுக் குட்டச் செங்கமல அடியும் வெதும்பி உன் கண்கள் சிவந்தாய் அசைந்திட்டாய் நீ எம்பிரான் ! 3-3-4

பல் ஆயர் குழாம் நடுவே கோல செந்தாமரைக் கண் மிளிரக் குழல் வூதி இசை பாடி 3-4-7

ஒண் நிறத்  தாமரைச் செங்கண் உலகளந்தான் 3-8-9

செங்கண் நெடுமால் ஸ்ரீதரா ! என்று அழைத்தக்கால் நங்கைகாள் ! நாரணன் தம்மன்னனை நரகம் புகாள் 4-6-2

திரு மங்கை மலர்க் கண்ணும் காட்டி நின்று 4-9-1

திருவாளன் இனிதாகத் திருக் கண்கள்  வளர்கின்ற திருவரங்கமே 4-9-10

சக்கரமும் தடக் கைகளும் கண்களும் பீதக வாடையொடும் செக்கர் நிறத்துச் சிவப்புடையாய் ! திரு மால் இரும் சோலை எந்தாய் ! 5-3-7

திருப் பாவை

கார் மேனி செங்கண் கதிர் மதியம் போல் முகத்தான் -1

ஆழி மழைக் கண்ணா ! -4

போதரிக் கண்ணினாய் ! -13

பங்கயக் கண்ணானைப் பாடேலோர் எம்பாவாய் -14

மைத் தடம்  கண்ணினாய் ! நீ உன் மணாளனை -19

கிங்கிணி வாய்ச் செய்த தாமரைப் போலே செங்கண் சிறுச் சிறிதே எம் மேல் விழியாவோ ? திங்களும் ஆதித்யனும் எழுந்தால் போல் அம் கண் இரண்டும் கொண்டு எங்கள் மேல் நோக்குதியேல் எங்கள் மேல் சாபம் இழிந்தேலோர் எம்பாவாய் -22

செங்கண் திரு முகத்துச் செல்வத் திரு மாலால் எங்கும் திருவருள் பெற்று இன்புறுவர் எம்பாவாய் -22 -30

நாச்சியார் திரு மொழி

திரு வுடை முகத்தினில் திருக் கண்களால் திருந்தவே நோக்கெனக் கருள் கண்டாய் 1-6

சிற்றிலை நன்று கண்ணுற நோக்கி நாம் கொளுமார்வம் தன்னை தணி கிடாய் 2-2

செய்ய தாமரைக்  கண்ணினாய் ! எங்கள் சிற்றில் வந்து சிதையேலே 2-4

கள்ள மாதவா ! கேசவா ! உன் முகத்தன கண்கள் அல்லவே 2-5

தூ மலர்க் கண்கள் வளரத் தொல்லை இராத் துயில்வானே 3-8

பூப் புனைக் கண்ணிப் புனிதனோடு என் தன்னை காப்பு நாண் கட்ட 6-4

செங்கன் கருமேனி வாசுதேவன் உடைய அம் கைத் தலம் ஏறி அன்ன வசம் செய்யும் சங்கரையா ! உன் செல்வம் சால அழகியதே 7-7

என் அரங்கத்து இன் அமுதர் குழல்  அழகர் வாய் அழகர் கண் அழகர் கொப்பூழில்  எழு கமலப் பூ வழகர் எம்மானார் 11 -2

கார் தண் கமலக் கண் என்னும் நெடுங்கயிறு படுத்தி என்னை ஈர்த்துக் கொண்டு விளையாடும் ஈசன் தன்னை கண்டீரே ? 14-4

பெருமாள் திருமொழி

கடல் வண்ணர் கமலக் கண்ணும் ஒளி மதி சேர் திரு முகமும் கண்டு கொண்டு என் உள்ளம் மிக வென்று கொலோ வுருகும் நாளே ?  1-6

பெரும் திரு  மார்வனை மலர்க் கண்ணனை மாலை யுற்று  எழுந்தாடி பாடி திரிந்து  அரங்கன் எம்மானுக்கே 2-8

தயிர் கடையக் கண்டு ஒல்லை நானும் கடையவன் என்று கள்ள விழியை விழித்துப் புக்கு 6-2

ஒருத்தி தன்னை கடைக் கணித்து ஆங்கே ஒருத்தி தன பால் மருவி மனம் வைத்து  மற்று ஒருத்திக்கு உரைத்து ஒரு பேதைக்கு பொய் குறித்து 6-3

கண்ணுற்றவளை நீ கண்ணா விட்டுக் கை விளிகின்றதும் கண்டே நின்றேன் 6-5

அம்புயத் தடம் கண்ணினன் தாலோ ? 7-1

வடிக் கொள் அஞ்சனம் எழுது செம் மலர்க் கண் மருவி மேல் இனிது ஒன்றினை நோக்கி 7-2

உந்தை யாவன் என்று உரைப்ப நின் செம் கேழ் விரலினும் கடைக் கண்ணினும் காட்ட நந்தன் பெற்றனன் 7-3

தடம் கொள் தாமரைக் கண்களும் பொலிந்த இளமை இன்பத்தை இன்று என் தன கண்ணால் பருகு வேருக்கு இவள் தாய் என நினைந்த  அளவில் பிள்ளைமை  இன்பத்தை இழந்த பாவியேன் 7-4

தண் அம் தாமரை கண்ணனே ! கண்ணா ! 7-6

எழில் கொள் நின் திருக் கண் இணை நோக்கம் தன்னையும் இழந்தேன் இழந்தேனே 7-7

அஞ்சி நோக்கும் அந் நோக்கும் அணி கொள் செம் சிறு வாய்  நெளிப்பதுவும் தொழுகையும் இவை கண்ட யசோதை தொல்லை இன்பத்து இறுதி கண்டாளே 7-8

கண புரத்து என் கரு மணியே ! 8-1/8-10

நெய் வாய் வேல் நெடும் கண் நேர் இழையும் இளங்கோவும் பின்பு போக எவ்வாறு நடந்தனை ? 9-2

செவ் வரி நல கரு நெடும் கண் சீதைகாகி  சின விடையோன் சிலை இறுத்து 10-3

திரு சந்த விருத்தம்

நின் தமர் கண் உளாய் கொல் ?-45

எங்கள் செம் கண் மாலை யாவர் காண வல்லரே ? -75

கடல் கிடந்த நின் அலால் ஓர் கண் இலேன் எம் அண்ணலே ! -95

மங்கை கொங்கை தங்கு பங்கயக் கண்ண ! நின்ன வண்ணம் அல்லது இல்லை எண்ணும் வண்ணமே 1-5

திரு மாலை

பச்சை மா மலை போல் மேனி  பவள வாய் கமல செம் கண்  அச்சுதா ! அமரர் ஏறே ! ஆயர் தம் கொழுந்தே ! -2

இனித் திரைத் திவலை மோத எறியும் தண் பரவை மீதே தனிக் கிடந்தது அரசு செய்யும் தாமரை கண்ணன் எம்மான் கனி இருந்தனைய செவ் வாய்க் கண்ணனைக் கண்ட கண்கள் பனி அரும்புதிரு மாலோ ! என் செய்கேன்பாவியேனே ? -18

தூய தாமரை கண்களும் துவர் இதழ் பவள வாயும் ஆய சீர் முடியும் தேசும் அடியரோர்க்கு அகலலாமே ? -20

அமலனாதி பிரான்

திருக் கமல பாதம் வந்து என் கண்ணினுள்ளன ஒக்கின்றதே -1

பரியனாகி வந்த அவுணன் உடல் கீண்ட அமரர்க்கு அரிய ஆதிப் பிரான் அரங்கதமலன் முகத்து கரியவாகிப் புடை பரந்து மிளிர்ந்து செவ்வரி யோடி நீண்ட அப் பெரிய வாய கண்கள் என்னைப் பேதைமை செய்தனவே-8

என் அமுதினை கண்ட கண்கள் மற்று ஒன்றினைக் காணாவே -10

பெரிய திருமொழி

சங்கு தங்கு தடம் கடல் துயில் கொண்ட தாமரைக் கண்ணினன் 1-8-1

பண்டு ஆல் இலை மேல் சால நாளும் பள்ளி கொள்ளும் தாமரைக் கண்ணன் 2-2-5

தடம் ஆர்ந்த கடல் மல்லைத் தல சயனத்துத் தாமரைக் கண் துயில் அமர்ந்த தலைவன் 2-5-10

கயல் நெடும் கண் துயில் மறந்தாள் 2-7-5

ஓவி நல்லார் எழுதிய தாமரை அன்ன கண்ணும் ஏந்து எழில் ஆகமும் தோளும் வாயும் அழகியதாம் இவர் ஆர் கொல் ? என்ன அட்ட புய கரத்தேன் என்றாரே 2-8-7

காவி ஒப்பார் கடலேயும் ஒப்பார் கண்ணும் வடிவும் நெடியராய் என் ஆவி ஒப்பார் இவர் ஆர் கொல் ? என்ன அட்ட புய கரத்தேன் என்றாரே 2-8-8

நெருங்க நோக்கி வாய் திறந்து ஓன்று பண்ணித்தது உண்டு நஞ்ச முடைத்திவர் நோக்கும் நோக்கம் நான் இவர் தம்மை அறிய மாட்டேன் அஞ்சுவன் மற்று இவர் ஆர் கொல் ?என்ன அட்ட புய கரத்தேன் என்றாரே 2-8-9

தாமரைக் கண்ணன் இடம் தட மா மதிள் சூழ்ந்து அழகாய கச்சி 2-9-2

உறியார்ந்த நறு வெண்ணெய்ஒளியால் சென்று ஆங்கு உண்டானைக் கண்டு ஆய்ச்சி உரலோடு ஆர்க்க தறி யாரந்த கரும் களிறே போல நின்று தடம் கண்கள் பனி மல்கும் தன்மையானை 2-10-6

கலந்தவர்கட்கு அருள் புரியும் கருத்தினானை சேவடி கை திருவாய் கண் சிவந்த ஆடை செம் பொன் செய் திரு வுருவம் ஆனான் தன்னை 2-10-9

அழகாய காவி மலர் நெடும் கண்ணார் கை தொழ வீதி வருவான் தேவர் வணங்கு தண் தில்லைச் சித்திர கூடத்துள்ளானே 3-3-7

பைம் கண் இரண்டு எரி கான்ற நீண்ட எயிற்றோடு  பேழ் வாய்  சிங்க வுருவின் வருவான் சித்திர கூடத்துள்ளானே 3-3-8

அவ வாய வாள் நெடும் கண் குவளை காட்ட அரவிந்தம் முகம் காட்ட அருகே ஆம்பல் செவ் வாயின் திரள் காட்டும் வயல் சூழ் காழிச் சீராம விண்ணகரே சேர்மின் நீரே 3-4-5

கறை தங்கு வேல் தடம் கண் திருவை மார்வில் கலந்தவன் தாள் அணைகிற்பீர் ! 3-4-9

காழிச் சீராம விண்ணகர் என் செம் கண் மாலை 3-4-10

சங்கு மலி தண்டு முதல் சக்கரம் முன் ஏந்தும் தாமரைக் கண் நெடிய பிரான் தான் அமரும் கோயில் 3-9-10

வாள் நெடும் கண் மலர்க் கூந்தல் மைதிலிக்கா 3-10-6

மானாய மென் நோக்கி  வாள் நெடும் கண் நீர் மல்கும் 5-5-3

பொரு கயல் கண் மை எழுதாள் 5-5-5

மாழை மான் மட நோக்கி வுன் தோழி 5-8-1

தேவாதி தேவனை செம் கமலக் கண்ணனை6-8-3

வில்லேர் நுதல் வேல் நெடும் கண்ணியும் நீயும் கல்லார் கடும் கானம் திரிந்த களிறே ! 7-1-5

தூயாய் ! சுடர் மா மதி போல் உயிர்கு எல்லாம்  தாயாய் அளிக்கின்ற தண் தாமரைக் கண்ணா ! 7-1-9

சரங்கள் ஆண்ட தண் தாமரை கண்ணனுக்கு அன்றி என் மனம் தாழ்ந்து நில்லாதே7-3-4

அம் புருவ வரி நெடும் கண் அலர் மகளை வரை அகலத்து அமர்ந்து 7-4-2

தென் அழுந்தையில் மன்னி நின்ற அம் கமலக் கண்ணனை அடியேன் கண்டு கொண்டேனே 7-6-1

திருவுக்கும் திருவாகிய செல்வா ! தெய்வத்துக் கரசே ! செய்ய கண்ணா ! 7-7-1

மறையோர் தங்கள் கண்ணினை கண்கள் ஆரளவும் நின்று கண்ண மங்கையுள் கண்டு கொண்டேனே 7-10-9

வடித் தடம் கண் மலர் அவளோ வரை ஆகத்துள் இருப்பாள் என்கின்றாளால் 8-1-5

நீணிலா முற்றத்து நின்று இவள் நோக்கினாள் காணுமோ ! கண்ண புரம் என்று காட்டினாள் 8-2-2

பைம் கண் மால் விடை யடர்த்து பனி மதி கோள் விடுத்து உகந்த செம் கண் மால் அம்மானுக்கு இழந்தேன் என் செறி வழியே  8-3-3

மலர் மங்கை வடிக் கண் மடந்தை மான் நோக்கம் கண்டான் கண்டு கொண்டு உகந்த கண்ண புரம் நாம் தொழுதுமே 8-6-1

மீனாய் வந்து வியந்து உய்யக் கொண்ட தண் தாமரைக் கண்ணன் 8-8-1

என்னையும் நோக்கி என் அல்குலும் நோக்கி எனது இளம் கொங்கையும் நோக்குகின்றார் அன்னை என் நோக்கும் என்று அஞ்சுகின்றேன் அச்சோ ஒருவர் அழகியவா ! 9-2-1

மெய்ய மணாளர் இவ் வையம் எல்லாம் தாயின நாயகர் ஆவர் தோழி ! தாமரைக் கண்கள் இருந்தவாறு 9-2-3

வெஞ்சின வேழம் மருப்பொசித்த வேந்தர் கொல் ? ஏந்திழையார் மனத்தை தஞ்சுடையாளர் கொல் ? யான் அறியேன் தாமரை கண்கள் இருந்தவாறு 9-2-6

அணி கெழு தாமரை அன்ன  கண்ணும் அம் கையும் பங்கயம் மேனி வானத்து அணி கெழு மா முகிலேயும் ஒப்பர் அச்சோ ஒருவர் அழகியவா ! 9-2-7

கொங்கு அலர் தாமரைக் கண்ணும் வாயும் அண்டத்தமரர் பணிய நின்றார் அச்சோ ஒருவர் அழகியவா ! 9-2-9

செங்கண் நெடிய கரிய மேனித் தேவர் ஒருவர் இங்கே புகுந்து என் அங்கம் மெலிய வளை கழல ஆது கொலோ ? 9-5-7

செங்கண் நெடிய திருவே ! செங்கமலம்  புரை வாயா ! 10-4-2

களிற்றுக்கு அருள் செய்த செங்கண் பெருந்தோள் நெடுமாளைப் பேர் பாடி ஆட 11-3-2

தான் விழுங்கி உய்யக் கொண்ட கண்ணாளன் கண்ண மங்கை நகராளன் கழல் சூடி 11-6-7

திரு நெடும் தாண்டகம்

கரு வடிவில் செங்கண்ண வண்ணன் தன்னைக் கட்டுரையேயார் ஒருவர் காண்கிர்ப்பாரே ? -3

பனி நெடும் கண் நீர் ததும்பப் பள்ளி கொள்ளாள் -11

நெஞ்சு உருகிக் கண் பனிப்ப நிற்கும் சோரும் 12

கைவண்ணம் தாமரை வாய் கமலம் போலும் கண் இணையும்  அரவிந்தம் அடியும் அஹ்தே 21

மின் இலங்கு திரு வுருவும் பெரிய தோளும் கரி முனிந்த கைத் தலமும் கண்ணும் வாயும் 25

முதல் திரு வந்தாதி

செங்கண் அடலோத வண்ணர் அடி -16

கோல கரு மேனி  செங்கண் மால் 19

மூவடியால் சென்று திசை அளந்த செங்கண் மாற்கு 21

பைம் கண் மால் யானை படு துயரம் காத்து அளித்த செங்கண் மால் கண்டாய் தெளி  29

உண்டு அட்டெடுத்த செங்கண் அவன் 54

ஆயிரம் பேர் செங்கண் கரியானைக் கை தொழுதக்கால் 65

திறம்பாது என் நெஞ்சமே !செங்கண் மால் கண்டாய் ஆறாம் பாவம் என்று இரண்டும் ஆவான் -96

இரண்டாம் திருவந்தாதி

உண்டதுவும் தான் கடந்த ஏ  எழ உலகே தாமரைக் கண் மால் ஒருநாள் வான் கடந்தான் செய்த வழக்கு -18

செங்கண்மால்  நாமம் மறந்தாரை மானிடமா வையேன் -44

எங்கள் பெருமான் !இமையோர் தலை மகன் ! நீ செங்கண் நெடுமால் ! திரு மார்பா ! 97

செங்கண் நெடியான் குறள் உருவாய் மாவடிவில் மண் கொண்டான் மால் 99

மூன்றாம் திருவந்தாதி

மருந்தும் பொருளும் அமுதமும் தானே திருந்திய செங்கண் மால் ஆங்கே -4

கண்ணும் கமலம் கமலமே கைத் தலமும் மண் அளந்த பாதமும் மற்று அவையே -9

செங்கண் மால் எங்கள் மால் என்ற நாள் என்  நாளும் நாளாகும் -17

முன் உலகம் உண்டு உமிழ்ந்தய்க்கு அவ வுலகம் ஈர் அடியால் பின் அளந்து கோடல் பெரிது ஒன்றே ? என்னே !திருமாலே !செங்கண் நெடியானே !எங்கள் பெருமானே ! நீ இதனைப் பேசு -20

வண்டு  அறையும் பங்கயமே  மற்றவன் தன நீள் நெடும் கண் காட்டும் திறம் -55

திரு மா மணி வண்ணன் செங்கண் மால் எங்கள்  பெருமான் அடி சேரப் பெற்று -59

வண் தாமரை நெடுங்கண் மாயவனை -84

கலந்து மணி இமைக்கும் கண்ணா ! நின் மேனி மலர்ந்து மரகதமே காட்டும் -87

சார்வு நமக்கு என்றும் சக்கரத்தான் தண் துழாய் தார் வாழ் வரை மார்பன் தான் முயங்கும் கார் ஆர்ந்த வானமரு மின்னிமைக்கும் வண் தாமரை நெடுங்கன் தென் அமரும் பூ மேல் திரு -100

நான்முகன் திருவந்தாதி

செவிக்கு இன்பம் ஆவதுவும் செங்கண் மால் நாமம் -69

கார் செறிந்த கண்டத்தான் என் கண்ணான் காணான்-73

திரு விருத்தம்

புண்டரீகத்  தங்கேழ் வனம் ஓர் அனைய கண்ணான்-23

கண்ணும் செந்தாமரை கையும் அவை அடியோ அவையே -43

பெரும் கேழலார் தம் பெரும் கண் மலர் புண்டரீகம் நம் மேல் ஒருங்கே பிறழ வைத்தார் இவ்வகாலம்  ஒருவர் நம் போல் வரும் கேழ்பவர் உளரே ? தொல்லை வாழியம் சூழ் பிறப்பு மருங்கே வரப் பெறுமே ? சொல்லு வாழி மட நெஞ்சமே ! -45

உயர்ந்தோரை இல்லா அழற்  அலர் தாமரைக் கண்ணன் -58

கண்களாய துணை மலரே -67

திரு நெடுங்கண் வளர்ந்தும் அறிவுற்றும் வையம் விழுங்கியும் 74

எரி கொள் செந்நாயிறு இரண்டுடனே உதய மலைவாய் விரிகின்ற வண்ணத்த எம்பெருமான் கண்கள் மீண்டு அவற்றுள் எரி கொள் செந்தீ வீழ்அசுரரை போல எம் போலியர்க்கும் விரிவ சொல்லீர் இதுவோ ? வையம் முற்றும் விளரியதே 82

மைப் படி மேனியும் செந்தாமரைக் கண்ணும்  வைதிகரே மெய்ப் படியால் உன் திருவடிச் சூடும் தகைமையினார் -94

திருவாசிரியம்

சோதி  வாயவும்  கண்ணவும் சிவப்ப -1

தாமரை காடு மலர்க் கண்ணோடு கனி வாயுடையதுமாய் இரு நாயிறு ஆயிரம் மலர்ந்தன்ன -5

பெரிய திருவந்தாதி

எங்கள் மால் ! செங்கண் மால் ! -2

என் உடைய  செங்கண் மால் ! -30

செங்கண் மால்  நீங்காத மா கதியாம் வெம்  நரகில்  சேராமல் காப்பதற்கு நீ கதியா நெஞ்சே நினை சேர்க்கும்ம 46

ஓன்று உண்டு  செங்கண் மால் ! யான் உரைப்பது உன் அடியார்க்கு என் செய்வன் என்றே இருத்தி நீ  நின் புகழில் வைகும் தம் சிந்தையிலும் மற்று இனிதோ நீ அவர்க்கு வைகுந்தம் என்று அருளும் வான் -53

சிறிய திரு மடல்

நீரார் கமலம் போல் செங்கண் மால் என்று ஒருவன் -11

ஈர் ஐந்து சிரம் அறுத்துச் செற்று உகந்த செங்கண் மால் 42

ஓரானை கொம்பொசித்து ஓரானை கோள் விடுத்த சீரானை செங்கண் நெடியானை தென் துழாய் தாரானை தாமரை போல் கண்ணானை எண் அரும் சீர் பேர் ஆயிரமும்பிதற்றி -76

பெரிய திரு மடல்

இமையாத் தடம் கண்ணார் அன்னவர் தம் மான் நோக்கம் உண்டு -35

கரு நெடுங்கண்  செவ் வாய் பிணை நோக்கின் மின் அனைய நுண் மருங்குல் வேகவதி என்று உரைக்கும் கன்னி -52

மன்னன் திரு மார்பும் வாயும் அடி இணையும் பன்னு கர தலமும் கண்களும் பங்கயத்தின் பொன் இயல் காடு ஓர் மணி வரை மேல் பூத்தது போல் -75

அரி வுருவமாகி எரி விழித்து 100

திருவாய் மொழி

என் செய்ய தாமரைக் கண் பெருமானார்க்கு என் தூதாய் 1-1-4

அம்மானாய்ப் பின்னும் எம்மாண்பும் ஆனான் வெம் மா வாய் கீண்ட செம் மா கண்ணனே 1-8-2

கண்ணா வான் என்றும் மண்ணோர் விண்ணோர்க்கு தண்ணார் வேங்கட விண்ணோர் வெற்பனே 1-8-3

அருகல் இலாய பெரும் சீர் அமரர்கள் ஆதி முதல்வன் கருகிய நீல நன் மேனி வண்ணன் செந்தாமரைக் கண்ணன் 1-9-3

காவி நன் மேனிக் கமலக் கண்ணன் என் கண்ணினுளானே 1-9-8

கமலக் கண்ணன் என் கண்ணினுளான் காண்பன் அவன் கண்களாலே 1-9-9

எம்பிரானை எந்தை தந்தை தந்தைக்கும் தம் பிரானை தண் தாமரைக் கண்ணனை கொம்பராவு நுண் நேர் இடை மார்வனை எம்பிரானை தொழாய் மட நெஞ்சமே ! 1-10-3

செந்தாமரைக் கண்ணோடு மறப்பற என்னுள்ளே மன்னினான் தன்னை மறப்பனோ ?இனி யான் என் மணியை1-10-10

செந்தாமரை தடம் கண் செங்கனி வாய் எம்பெருமான் அந்தாமத் தண் துழாய் ஆசையால் வேவாயே ? 2-1-9

மண்ணும் விண்ணும் எல்லாம் உடன் உண்ட நம் கண்ணன் கண் அல்லது இல்லையோர் கண்ணே 2-2-1

தாமரைக் கண்ணன் எம்மான்  மிகும் சோதி மேல் அறிவார் யாவரே ? 2-2-5

செம் தாமரை தடம் கண் செங்கனி வாய்  செங்கமலம் செந்தாமரை அடிக்கள் 2-5-1

செந்தாமரை கண் கை கமலம் திரு இடமே மார்பம் 2-5-2

என் உள் கலந்தவன் செங்கனி வாய் செங்கமலம் மின்னும் சுடர் மலைக்குக் கண் பாதம் கை கமலம் 2-5-3

அப் பொழுதைத் தாமரைப் பூ கண் பாதம் கை கமலம் 2-5-4

என் அம்மான் கண்ணனுக்கு நேரா வாய் செம்பவளம் கண் பாதம் கை கமலம் 2-5-5

துளக்கம் உற்ற அமுதமாய் எங்கும் பக்கம் நோக்கு அறியான் என் பைந்தாமரைக் கண்ணனே 2-6-2

தாமரைக் கண்ணனை விண்ணோர் பரவும் தலை மகனை 2-6-3

ஈசன் கரு மாணிக்கம் என் செங்கோலக்   கண்ணன் விண்ணோர் நாயகன் எம் பிரான் எம்மான் நாராயணன் 2-7-1

தீதவங்க கெடுக்கும் அமுதம் செந்தாமரைக் கண் குன்றம் 2-7-3

விட்டிலங்கு செஞ்சோதிதாமரை பாதம் கைகள் கண்கள் 2-7-5

திரு விக்ரமன் செந்தாமரைக் கண் எம்மான் 2-7-7

வாமணன் ! என் மரகத வண்ணன் ! தாமரைக் கண்ணினன் ! 2-7-8

சிரீதரன் செய்ய தாமரைக் கண்ணன் என்று என்று இரா பகல் வாய்  வெரீ இ 2-7-9

கட்டு உரைக்கில் தாமரை நின் கண் பாதம் கை ஒவ்வா 3-1-2

அண்ணல் மாயன் அணி கொள் செந்தாமரைக் கண்ணன் செங்கனி வாய் கரு மாணிக்கம் 3-3-3

பங்கயக் கண்ணன் என்கோ ? பவளச் செவ்வாயன் என்கோ ? 3-4-3

செய்ய தாமரை கண்ணனாய் உலகு ஏழும் உண்ட அவன் கண்டீர் 3-6-1

மரை கண்ணனாய் உலகு ஏழும் உண்ட அவன் கண்டீர் 3-6-2

கரிய மேனியன் செய்ய தாமரை கண்ணன் கண்ணன் விண்ணோர் இறை சுரியும் பல் கரும் குஞ்சி எங்கள் சுடர் முடி அண்ணல் தோற்றமே 3-6-5

பயிலும் சுடர் ஒளி மூர்த்தியை பங்கயக் கண்ணனை 3-7-1

கோலமே ! தாமரைக் கண்ணது ஓர் அஞ்சன நீலமே ! 3-8-8

செந்தாமரைக் கண்  உறைபவன் போல ஓர் யோகு புணர்ந்த ஒளி மணி வண்ணன் கண்ணன் 3-10-2

துயரில் மலியும் மனிசர் பிறவியில் தோன்றிக் கண் காண வந்து துயரங்கள்  செய்து தன தெய்வ நிலை  உலகில் புக உய்க்கும் அம்மான் 3-10-6

மைய கண்ணாள் மலர் மேல் உறைவாள் உறை மார்பினன் செய்ய கோல தடம் கண்ணன் விண்ணோர் பெருமான் 4-5-2

மலர்க் கண்ணன் விண்ணோர் பெருமான் 4-5-3

பெரிய  கோல தடம்  கண்ணன் விண்ணோர் பெருமான் 4-5-6

குவளைத் தடம் கண்ணும் கோவைச் செவ்வாயும் 4-6-5

காண வந்து என் கண் முகப்பே தாமரை கண் பிறழ 4-7-4

நால் தடம் தோள் செய்ய வாய் செய்ய தாமரைக் கண் அற முயல் ஆழி அம் கைக் கரு மேனி அம்மான் தன்னையே 5-1-6

கார்வண்ணன் கண்ண பிரான் கமலத் தடம் கண்ணன் 5-1-11

என் செய்ய தாமரை கண்ணன் என்னை நிறை கொண்டான் 5-3-2

இம் மண் அளந்த கண் பெரிய செவ்வாய் எம் கார் ஏறு வாரானால் 5-4-4

செஞ்சுடர் தாமரைக் கண் செல்வனும் வாரானால் 5-4-9

சங்கினோடும் நேமியோடும் தாமரைக் கண்களோடும் செங்கனி வாய் ஒன்றினோடும் செல்கின்றது என் நெஞ்சமே 5-5-1

தொக்க சோதித் தொண்டை வாயும் நீண்ட புருவங்களும் தக்க தாமரைக் கண்ணும் பாவியேன் ஆவியின் மேலனவே 5-5-5

கோல நீள் கொடி மூக்கும் தாமரைக் கண்ணும் கனி வாயும் நீல மேனியும் நான்கு தோளும் என் நெஞ்சம் நிறைந்தனவே 5-5-6

செய்ய தாமரைக் கண்ணும் அல்குலும் சிற்றிடையும் வடிவும் மொய்ய நீள் குழல் தாழ்ந்த தோள்களும் பாவியேன் முன் நிற்குமே 5-5-8

செய்கின்ற கிதி எல்லாம் யானே என்னும் …..செய்ய கமலக் கண்ணன் ஏறக் கொலோ 5-6-4

செழு ஒண் பழனக் குடந்தைக் கிடந்தாய் ! செந்தாமரை கண்ணா ! தொளுவனேனை உன்தாள் சேரும் வகையே சூழ் கண்டாய் 5-8-5

அரி ஏறே ஏன் அம பொற் சுடரே ! செங்கண் கரு முகிலே ! 5-8-7

கரு வண்ணம் செய்ய வாய் செய்ய கண் செய்ய கை செய்ய கால் செரு ஒண் சக்கரம் சங்கு அடையாளம் திருந்தக் கண்டே 6-1-7

போகு நம்பி ! உன் தாமரை புரை கண் இணையும் செய்ய வாய் முறுவலும் ஆகுலங்கள் செய்ய அழிதற்கே நோற்றோமே ? 6-2-2

நின்  செய்ய வாய் இரும கனியும் கண்களும் விபரீதம் 6-2-3

உவகையால் நெஞ்சம் உள் உருகி  உன் தாமரைத் தடம்  கண் விழிகளின் அக வலைப் படுப்பான் அழித்தாய் உன் திருவடியால் தகவு செய்திலை 6-2-9

கெண்டை ஒண் கண் வாசப் பூங்குழல் பின்னை தோள்கள் மணந்ததும் மற்றும் பல  மாயக் கோலப் பிரான் தன செய்கை நினைந்து மனம் குழைந்து 6-4-2

தவள ஒண் சங்கு சக்கரம் என்றும் தாமரைத் தடம் கண் என்றும் குவளை ஒண் மலர்க் கண்கள் நீர் மல்க நின்று நின்று குமுறுமே 6-5-1

செந்தாமரைக் கண்பிரான் இருந்தமை காட்டினீர் மழை பெய்தால் ஒக்கும் கண்ண நீரினோடு அன்று தொட்டும் 6-5-5

பொருநல் வட கரை வண் தொலை வில்லி மங்கலம் கரும் தடம் கண்ணி கை தொழுத அந்நாள் தொடங்கி 6-5-8

கோல செம் தாமரை கண்ணற்க்கு  என் கொங்கலர் ஏலக் குழலி இழந்தது சங்கே 6-6-1

செய்ய  தாமரை கண்ணற்க்கு கொங்கலர் தண் அம் துழாய் முடியானுக்கு என் மங்கை இழந்தது மாமை நிறமே 6-6-2

திரு கோளூர்க்கே சென்று தன திருமால் திருக் கண்ணும் செவ் வாயும் கண்டு நின்று நின்று நையும் நெடும் கண்கள் பனி மல்கவே 6-7-5

பூவைகள் போல் நிறத்தன் புண்டரீகங்கள் போலும் கண்ணன் யாவையும் யாவரும் ஆய நின்ற மாயன் என் ஆழி பிரான் 6-8-7

செந்தாமரைக் கண் செங்கனி வாய் நால் தோள் அமுதே ! எனது உயிரே  ! 6-10-9

கங்குலும் பகலும் கண் துயில் அறியாள் கண்ண நீர் கைகளால் இறைக்கும்  சங்கு சக்கரங்கள் என்று கை கூப்பும் தாமரைக் கண்ணன் என்றே தளரும் 7-2-1

என் செய்கின்றாய் ? என் தாமரைக் கண்ணா ! என்னும் கண்ணீர் மல்க விருக்கும் 7-2-2

கோல மா மழைக் கண் பனி மல்க விருக்கும் என் உடைக் கோமளக் கொழுந்தே 7-2-7

வெள்ளை சுரி சங்கோடு ஆழி ஏந்தி தாமரை கண்ணன் என் நெஞ்சினூடே புள்ளைக் கடாகின்ற வாற்றைக் காணீர் 7-3-1

தாமரை கண்களுக்கு  அற்று தீர்ந்தும் 7-3-3

தாமரை கண்ணாவோ ! தனியேன் தனியாளாவோ !தாமரை கையாவோ !உன்னை என்று கொல் சேர்வதுவே ? 7-6-1

வந்து எய்தும் ஆறு அறியேன் மல்கு நீல சுடர் தழைப்ப செஞ்சுடர் சோதிகள் பூத்து ஒரு மாணிக்கம் சேர்வது போல் அந்தரம் மேல் செம் பட்டோடு அடி உந்தி கை மார்வு கண் வாய் செஞ்சுடர் சோதி விடவுறை என் திரு மார்பனையே 7-6-6

ஏழையர் ஆவி  வுண்ணும் இணைக் கூற்றம் கொலோ ? அறியேன் ஆழி அம் கண்ண பிரான் திருக் கண்கள் கொலோ ?அறியேன் சூழவும் தாமரை நாண் மலர் போல் வந்து தோன்றும் கண்டீர் தோளியர்காள் !அன்னைமீர் ! என் செய்கேன் ?துயராட்டியேனே 7-7-1

வெங்கண் வெங்கூற்றமுமாம் இவை என்ன விசித்திரமே ! 7-8-2

கள் அவிழ் தாமரைக் கண் கண்ணனே ! எனக்கு ஓன்று அருளாய் 7-8-4

பாவியேன் தன்னை அடுகின்ற கமலக் கண்ணது ஓர் பவள வாய் மணியே !ஆவியே ! அமுதே ! 7-8-1

காணுமாறு அருளாய் என்று என்றே கலங்கிக் கண்ண நீர் அலமர 7-8-2

தோள்கள் ஆயிரத்தாய் முடிகள் ஆயிரத்தாய் துணை மலர்க் கண்கள் ஆயிரத்தாய் தாள்கள் ஆயிரத்தாய் பேர்கள் ஆயிரத்தாய் 8-1-10

காண் தகு தாமரைக் கண்ணன் கள்வன் விண்ணவர்கோன் நாங்கள் கோனைக் கண்டால் 8-2-2

திரு செங்குன்றூரில் திருச் சிற்றாறு அதனுள் கண்ட அத் திருவடி என்றும்  திரு செய்ய கமலக் கண்ணும் செவ் வாயும் செவ் வடியும் செய்ய கையும் திரு செய்ய கமல உந்தியும் செய்ய கமல மார்பும் செய்ய உடையும் திரு செய்ய முடியும் ஆரமும் படையும் திகழ என் சிந்தை யுளானே 8-4-7

மாயக் கூத்தா ! வாமனா ! வினையேன் கண்ணா ! கண் கை கால் தூய செய்ய மலர்களாச் சோதிச் செவ்வாய் முகிழதா 8-5-1

நின் சுடர் கொள் வடிவும் கனி வாயும் தேநீர் கமலக் கண்களும் வந்து என் சிந்தை நிறைந்தவா ! 8-5-4

செந்தண் கமலக்  கண் கை கால் சிவந்த வாயோர் கரு ஜாயிறு அந்தமில்லாக் கதிர் பரப்பி அலர்ந்தது ஒக்கும் அம்மானே ! 8-5-7

கண்கள் சிவந்து பெரியவாய் வாயும் சிவந்து கனிந்து உள்ளே வெண் பல் இலகு சுடர் இலகு விலகு மகர குண்டலத்தன் கொண்டால் வண்ணன் சுடர் முடியன் நான்கு தோளன் குனி சாரங்கன் ஒண் சங்கதை வாள் ஆழியான் ஒருவன் அடியேனுள்ளானே  8-8-1

கரு மாணிக்க மலை மேல் மணித் தடம் தாமரைக் காடுகள் போல் திருமார்வு வாய் கண் கை உந்தி கால் உடை ஆடைகள் செய்ய பிரான் 8-9-1

இவ் உலகம் மூன்றும் உடன் நிறைய சிறு மா மேனி நிமிர்த்த என் செந்தாமரைக் கண் திரு குறளன் 8-10-3

நல்ல கோட் பாட்டு உலகங்கள் மூன்றி னுள்ளும் தான் நிறைந்த அல்லிக் கமலக் கண்ணனை அந்தண் குருகூர் சடகோபன் சொல்லப் பட்ட ஆயிரத்துள் இவையும் பத்தும் வல்லார்கள் நல்ல பதத்தால் மனை வாழ்வர் கொண்ட பெண்டிர்மக்களே 8-10-11

தொண்டர்க்கு அருளி சோதி வாய் திறந்து உன் தாமரை கண்களால் நோக்காய் 9-2-1

தொண்டர்க்கு அருளி  தடம் கொள் தாமரைக் கண்  விழித்து நீ எழுந்து உன் தாமரை மங்கையும் நீயும் இடம் கொள் மூவுலகும் தொழ விருந்தருளாய் திருப் புளிங்குடிக் கிடந்தானே 9-2-3

முறுவல் செய்து நின் திருக் கண் தாமரை தயங்க நின்று அருளாய் 9-2-5

கண்  இணை குளிரப் புது மலர் ஆகத்தைப் பருக 9-2-9

மையார் கருங்கண்ணி கமல மலர் மேல் செய்யாள் திரு மார்வினில் சேர் திரு மாலே ! வெய்யார் சுடர் ஆழி சுரி சங்கம் ஏந்தும் கையா ! உன்னைக் காணக் கருதும் என் கண்ணே 9-4-1

கண்டு கொண்டு என் கண் இணை ஆரக் கழித்து பண்டை வினை யாயின பற்றோடு அறுத்து தொண்டர்க்கு அமுது உண்ணச் சொல் மாலைகள் சொன்னேன் அண்டத்து அமரர் பெருமான்அடியேனே 9-4-9

கோலத் தாமரைக் கண் செவ்வாய் வாட்டமில் என் கரு மாணிக்கம் கண்ணன் மாயன் போல் 9-5-7

தண் பெரு நீர்த் தடம் தாமரை மலர்ந்தால் ஒக்கும் கண் பெரும் கண்ணன் நம் ஆவி உண்டு எழ  நண்ணினான் 9-5-9

ஆர் உயிர் பட்டது எனதுயிர் பட்டது ? பேர் இதழ் தாமரைக் கண் கனி வாயது ஓர் கார் எழில் மேகத் தென் காட்கரை கோயில் கொள் சீர் எழில் நால் தடம் தோள் தெய்வவாரிக்கே 9-6-9

குளிர் மூழிக் களத்துறையும் செக் கமலத் தளர் போலும் கண் கை கால் செங்கனி வாய் அக் கமலதிலை போலும் திரு மேனி அடிகளுக்கே 9-7-3

வடி வேல் தடம் கண் மடப் பின்னை மணாளன் நெடியான் உறை சோலைகள் சூழ் திரு நாவாய் அடியேன் அணுகப் பெறுநாள் எவை கொலோ ? 9-8-2

திரு நாவாய்   வாளேய் தடம் கண் மடப் பின்னை மணாளா 9-8-4

மனாளான் மலர் மங்கைக்கும் மண் மடந்தைக்கும் கண்ணாளன்  9-8-5

அல்லி அம் தாமரைக் கண்ணன் எம்மான் ஆயர்கள் ஏறே அரிஏறே எம் மாயோன் 9-9-1

தாமரைக் கண்ணும் செவ்வாயும் நீலப் பனி இரும் குழல்களும் நான்கு தோளும் பாவியேன் மனத்தே நின்று ஈருமாலோ 9-9-3

செய்கோல தூது செய் கண்கள் கொண்டு ஓன்று பேசித் தூ மொழி இசைகள் கொண்டு ஓன்று நோக்கி  9-9-9

சுரி குழல் கமலக் கண் கனி வாய் கால மேகத்தை அன்றி மற்று ஒன்றிலம் கதியே  10-1-1

அலங்கலங்கண்ணி ஆயிரம் பேர் உடை அம்மான்  10-1-2

மணித் தடத் தடி மலர்க் கண்கள் செவ்வாய் அணிக் கொள் நால் தடம் தோள் தெய்வம் 10-1-9

தாமரைக் கண்கள் கொண்டு ஈர்தியாலோ !தகவிலை தகவிலையே நீ கண்ணா ! 10-3-1

ஒரு பகல் நீ அகன்றால் பொரு கயல் கண் இணை நீரும் நில்லா 10-3-3

வடித் தடம் கண் இணை நீரும் நில்லா மனமும் நில்லா 10-3-6

தூ மலர்க் கண் இணை முத்தம் சோரத் துணை முலை பயந்து என தோள்கள் வாட மா மணி வண்ணா ! உன் செங்கமல வண்ண மென் மலர் அடி நோவ நீ போய் ஆ மகிழ்ந்து உகந்தவை மேய்க்கின்று  உன்னோடு அசுரர்கள் தலைப் பெய்யில் எவன் கொள் ஆங்கே ? 10-3-7

வசி செய் வுன் தாமரைக் கண்ணும் வாயும் கைகளும் பீதக விடையும் காட்டி ஓசி செய் நுண்ணிடை இள வாய்ச்சியர் நீ வுகககும் நல்லவரோடும் உழி தராயே 10-3-8

சார்வே தவ நெறிக்குத் தாமோதரன் தாள்கள் கார்மேக வண்ணன் கமல நயனத்தன் நீர் வானம் மண் எரி காலாய் நின்ற நேமியான் பேர் வானவர்கள் பிதற்றும் பெருமையனே 10-4-1

திரு மெய் உறைகின்ற செங்கண் மால் நாளும் இருமை வினை கடிந்து இங்கு என்னை ஆள்கின்றானே  10-4-2

வாள் கெண்டை ஒண் கண் மடப் பின்னை தன கேள்வன் தாள் கண்டு கொண்டு என் தலை மேல் புனைந்தேனே 10-4-3

தலை மேல் தாள் இணைகள் தாமரைக் கண் என் அம்மான் நிலை பேரான் என் நெஞ்சத்து எப்பொழுதும் எம் பெருமான் 10-6-6

திரு பேரான் கண்டு களிப்பக் கண்ணுள் நின்று அகலானே 10-8-7

ஆண்மின்கள் வானகம் ஆழியான் தமர் என்று வாள் ஒண் கண் மடந்தையர் வாழ்த்தினர் மகிழ்ந்தே 10-9-6

முனியே ! நான் முகனே ! முக் கண் அப்பா ! என் பொல்லாக் கனிவாய்த் தாமரைக் கண் கரு மாணிக்கமே என் கள்வா ! தனியேன் ஆர் உயிரே !என் தலை மிசையாய் வந்திட்டு இனி நான் போகல ஒட்டேன் ஒன்றும் மாயம் செய்யேல் என்னையே 10-10-1

எனக்கு ஆரா அமுதாய் எனதாவியை இன் உயரை மனக் காராமை மன்னி உண்டிட்டாய் இனி உண்டு ஒழியாய் புனைக் காயா நிறத்த புண்டரீகக் கண் செங்கனி வாய்  உனகேற்கும் கோல மலர்ப் பாவைக் கண்பா ! என் அன்பேயோ ! 10-10-6

ஆழ்வார் எம்பெருமானார் ஜீயர் திரு வடிகளே சரணம்

அமலனாதி பிரான்-இரண்டாம் பாசுரம் -ஸ்ரீ வேளுக்குடி ஸ்வாமிகள் ..

September 22, 2010

பெருமாள் திருமொழி– 3-5-1-வந்து  உனது  அடியேன்மனம் புகுந்தாய் சிந்தனைக்கு இனியாய் ..வந்ததால் அடியேன் ஆனார்–பாட்டினால் உன்னை நெஞ்சத்து இருந்தமை காட்டினாய் கிராம பிராப்தி இல்லை ஆழ்வாருக்கு பெருமாளே காட்டி கொடுத்தால்..அரை சிவந்த ஆடை மேல் இவர் சிந்தை இப்போ சென்றது..ஏற்ற கலங்கள் எதிர் கொண்டு -சிஷ்யர் இரண்டு மடங்கு மீண்டும் ஆச்சர்யருக்கு சமர்ப்பித்தது போல ..திரு வடி அளவு அன்றி அதன் உடன் சேர்ந்த பீதாம்பரம் வரை போனது  -ஈன்று அன்னிதான நாகு -கன்றுக்கு வாசனை இல்லாமையாலே முதலில் தானே வாயில் வைக்கும் பின்பு சுவடு அறிந்தால் கன்று தானே முட்டி குடிப்பது போல..

..வன் மா வையம் அளந்த என்  வாமனா -ஒக்க அனைவர் தலையிலும் திருவடி வைத்தால் போல..பிரார்திகாத நன்றி சொல்லாத உலகம்..உவந்த உள்ளம்-கடமைக்கு அளக்க வில்லை ..வுவகையுடன் அளந்தான்..அடியார் சண்டாளர் வாசி இன்றி அனைவர் தலையிலும் தீண்டும் படி ..கேட்காமலே ..ஆழ்வார் கிடைத்தால் வந்த உகப்பும்..

அன்று -ரட்ஷக வர்க்கம் தேடி வந்தான் –ஆள் இருக்கும் இடம்.-ஜனஸ்தானம் வந்தான் -நிசாசரர் இரவில் சஞ்சரிப்பவர்..வெளியிலும்  வுள்ளும் இருட்டு –நேர்ந்தவர்கள்..பரஹிம்சைக்கி ஏகாந்த காலம் இரவு .வெளியில் முகம் காட்டாத பையல்கள்–.விபீஷணனும் அரக்கனாக இருந்தும் நேர்ந்தவன் இல்லை -செல்வ விபீஷணன் பொல்லா அரக்கன் ராவணன் -அன்று வெறுத்து சொல்கிறார் ஆழ்வார் ..

கிரியா பதம் இல்லை பல்லாண்டில் ..அதுவே போதும்..ரூப அவதார குணங்களை வென்ற வடிவழகு..கூட்டமாக போவது ..கள்ளம் தவிர்ந்து இருக்கணும்..அனைத்தும் அடியார்களுக்கு..ராமா ராமா என்று பிரஜைகள அனைவரும் இருப்பது போல..எய்தத் ஆத்மா -ராம அத்வைதம் !..பிரம அத்வைதம் இல்லை..

சௌசீல்யம் ராமனுக்கு  விசேஷ குணம்..ஆஸ்ரித வியாமோகம் கிருஷ்ணனுக்கு விசேஷ குணம்..வெங்கணை -விடும் போது அம்பாய் படும் போது  எரிகிற கால அக்னி ..பெருமாள் கண் பார்க்கிலும் முடிக்கும் வெம்மை –காகுத்தன் -குடி பிறப்பு -தரம் பார்க்காமல் விஷயீகரிப்பவன் ..செற்றாருக்கு வெப்பம் கொடுக்கும் அவன் போல அம்பு..சரங்களால் ஆண்ட தண் தாமரைக் கண்ணன் அன்றி என் மனம் தாழ்ந்து நில்லாத பாவம் வரணும் .படை பொருதானுக்கு பல்லாண்டு பாட விபீஷணன் சொல்கிறான். சொல்லி இருந்தால் இலங்கை பாழ் ஆகி இருக்காது ..ஏவரும் வெஞ்சிலை –வெஞ்சிலை யுடன் இருவர் வந்தார் ..சௌசீல்யம் ராமனுக்கு  ஆஸ்ரித வியாமோகம் கிருஷ்ணனுக்கு விசேஷ குணம் .மாம் அகம் இரண்டுன் அர்த்தம் -கவர்ந்த .வெங் கணை காகுத்தன் ..திரு விக்ரமன் சௌசீல்யம் பெரியது ராமனை விட .

விக்கிரமம் பராக்கிரமம்/தாளின் அழகும் தோளின் அழகும் –தாடாள பெருமாள்..

திரு அரங்கத்தில் சயனித்த பின்பு ஈச்வரத்வம்   நிலை நின்றது வந்தார் ஆவி சேர் அம்மான் ராமானுஜர் நிர்வாகம்..திருவடிகளையும் திரு தோள்களையும் நீட்டி பள்ளி கொண்டு இருக்கிறார் அடியார் அல்லல் தவிர்த்த அசைவு தீர பரிவரார் இருப்பார் ..நம் ஆழ்வார் ..போல்வார் அருளியது போல ..பணியாய் வாய் திறந்து சொல். வாய் பேச்சு கேட்டு நம் சிரமம் போகணும்..கொடியார் மாட  கோளூர் அகத்தும்புளிம் குடியும் -ராவண சந்ததிகள் –பரிவு மிக்கு அருளியது போல ..கடியார் பொழில் அரங்கத்து -தூரச்தனரையும் அழைக்கும் வாசனை கடியார் பொழில் வாசனையால் அபக்தனையும் பக்தனாக மாற்றும்..சர்வ கந்தன் அவன்..

சௌசீல்யம் -திருவிக்ரமன்

வீரம் -ராமன்

போக்யத்வம் -அரங்கத்து அம்மான்

மூன்றும் சொல்லிற்று..

என்  சிந்தனை திருவடி சுவடு அறிந்த நெஞ்சு ..அரை சிவந்த ஆடையில் புறம்பு போக மாட்டாத நெஞ்சு .தொலைத்த நெஞ்சை இதில் கண்டார்

மனசு என்று சொல்லாமல் சிந்தனை என்றது திருவடி வந்ததால் சிந்தித்து போன நெஞ்சு ..ஏற்று கொள்வதே அதிகாரி சொரூபம் நீள் மதில் அரங்கம் ரட்ஷகம் கடியார் பொழில்போக்யத்வம்

பிரக லாதனுக்கு குடல் துவக்கு காரணம் /கொடையாளி ஆக்கினவர்  நால்வரும் /அவன் கொடுத்தும் நாமும் கொடையாளி ஆகிறோம்/இனி உன் குலத்து உதிதொரை கொல்லேன் என்று முன்னம் அருளியதால் /பேர் போனவர் -இல்லை எடுத்தவர் /பகவானுக்கே கொடுத்தால் பேர் எடுக்கலாம் /இரண்டு காரணம் இந்திரன் ராஜ்யம் கொடுத்து அவனை கொடையாளி ஆக்கி கொள்ளாமல் தான் குறைத்து கொண்டான் /அலம் புரிந்த நெடும் தடக் கையன் /சத்யசங்கல்பன் /குறையாதவன்  வளராதவன் எதையும் பண்ணும் ச்வாதந்த்ரன் /உவப்பு -ஆறு காரணங்கள் -வந்த திருவடியை -விலக்காமை -பேர் ஆனந்தம் தட்டி விடாதது ..தலைக்கு அணியாக ஆழ்வார் ஆளவந்தார் போல்வர் தான் ..ஆழ்வார் விஷயத்தில் முதல் இன்பம் ..திரு கமல பாதம்பிரார்த்திக்காமல் வந்தது -செய்த இடம் இது /இந்த்ராதி தேவதைகளின் ஆனந்தம்/மகா பலிக்கும் ஆனந்தம் பெருமாளுக்கே கொடுத்தால்/ ஜகத்துக்கும் ஆனந்தம் திருவடி கிட்டியதால் ஏதாவது கிட்டும் என்ற ஆனந்தம்/ ஆஸ்ரித பர தந்த்ரன் வியாமோகம் தன விஷயத்தில் ஆனந்தம்

அளவு பட்டு மூன்று உலகம் கொடுத்தாலும் அனைத்தையும் அளந்து மகா பலி வருத்தம் தீர்த்தான் ..கனக சத்திரம் -தங்க குடை கவிதால் போல திரு முடி..சிலிர்த்து வளர்ந்தது ..அவரை போல திரு அபிஷேகமும் வளர்ந்தது .ஓங்கு பெரும் செந்நெல்  திரு வடி பட்டதால் வளர்ந்தது போல – சோசொஜித–அவாப்த்த சம்ச காமன்இவன் ஒருவனே  –பரிச்சின்ன ஈஸ்வரர்கள் மற்றவர்கள் -உபய விபூதி நிர்வாகத்வம் வெளி i படும் திரு விக்கிரம சரிதத்தில் ..இந்திரன் இரக்க..பிரமன் குறை கொண்டு நான் முகன் குண்டிகை நீர் பெய்து –தர்ம தேவதை ஜாலமாக வந்தார் மறை கொண்ட மந்திரத்தால் வாழ்த்தி –கறை கொண்ட கண்டத்தான் சென்னி மேல் ஏற கழுவினான் –ருத்ரன் பூதன் ஆன்னார் -பாவனம் அடைந்தார் ..சிவன் சிவனாக ஆனார் இத்தால் ..இஷ்ட பிராபகத்வம் -திரு கமல பாதம் வந்தது பாசுரத்தால் ..அநிஷ்ட நிவ்ருத்தி அன்று நேர்ந்த நிசாசரை..தரை லோகயமும் சோபம் அடைய /தேவர்கள் சரண் அடைய /தனியே நால்வராக ஆக்கி கொண்டு .சக்கரவர்த்தி திரு மகனாய் /தாடகை/மாரிசன் சுபாகு-நடிவில் யாரும் எதிர்த்து வர வில்லை / விராதன் -சீதை இருக்கும்  பொழுது /கபந்தன்/கர தூஷணன் /இலங்கைக்கு பரிகை -லாவணார்ந்வம்- உப்பு கடல் /கொல்ல
விலங்கு பனி செய்ய -பர்வதங்களால் பண்பு செய்து

முசு ஒரு குரங்கு ஜாதி ..பரவதன் களாலே பண்ணி செய்து  ..குரங்குளால் செய்தது தேவாதி தேவன் செயல்..கவர்ந்த வெங்கணை -அம்பே ஜெயித்தது ..விளக்கு விட்டில் பூச்சி போல ..வெண் கதிரோன் குலத்துக்கு ஓர் விளக்காய் ..சூரிய குலமான தாமரையை உலர்த்த வல்ல சூரியன் ..பகல் போர் தெரியாதவர் நிசாசரர் ..சரங்கள் எனக்கு எனக்கு என்று போட்டி போட்டுண்டு இரையாக கொண்டன -விடும் பொது அம்பாய் படும் பொது கொள்ளி கட்டை போல ..காகுத்தன் -மனிச ரூபத்தில் வந்தான்.. கண்டவர் தம் மனம் வழங்கும் கண்ண புரத்து அம்மான் ..இருவரையும் சேவிக்காத இழவு தீர பெரிய பெருமாளை -அரங்கத்து அம்மான் -கடி =பரிமளம் ஆர் =நெருக்கமாய் ..நித்ய சூரிகள் ஸ்தாவர ரூபத்துடன் கைங்கர்யம் பண்ண நித்ய ஆமோதராய்-ஆனந்தத்துடன் ஆராமம் சூழ் அரங்கம் ..காயத்ரி மண்டபம் கோவில் ஆழ்வார் பெரிய பெருமாளுக்கு ..பெரிய திருவடி பெரிய ரூபத்துடன் ..சர்வ ஸ்வாமித்வம் தோற்ற ..அரை -கரு  நீல நிறம்/ ஆடை -சிவப்பு ..செவ்வரத்த ..உடையாளை ..கச்சு என்கின்றாளை..சமுத்ரம் ஆடை நுரை கரை முத்து மாணிக்கம் வேலைப்பாடு -படி சோதி ஆடையோடும் ..கடி சோதி கலந்ததுவோ ..மது கைடப -ருதிர படலத்தாலே –மரகத கிரி மேகலை -ஆபரணம் -இளம் சூரியன் முகைப்பில் வைத்து -என் சிந்தனை சென்றது –கண்ட பெண்கள் ஆடையில் துவக்கு உண்ட சிந்தைஇப்போ இதில் சென்றது  -நான் ஆழம் கண்டது திருகமல பாதம்.. மனசு பிரிந்து ஆடை மேல் சென்றது..

நின் இடையேன் அல்லேன் என்று நீங்கி -தசரதன் சொன்னது போல .நெஞ்சு பீதாம்பரத்தில்சென்றது … சென்றதாம் -ஆச்சர்யம் தோற்ற ..எங்கோ சென்ற சிந்தை இங்கே சென்றதே ..ஆசைப் பட்டு சென்றது ..தூண்டி போக வில்லை ..விஷயத்தால் ஈர்க்கபட்டது

திருபாண் ஆழ்வார் திரு வடிகளே சரணம்

ஆழ்வார் எம்பெருமானார் ஜீயர் திரு வடிகளே சரணம்

திரு விருத்தம் -6..

September 21, 2010

தடாவியவம்பும் முரிந்த சிலைகளும் போக விட்டுக்

கடாயின  கொண்டொல்கும் வல்லியதேனும்  அசுரர் மங்கக்

கடாவிய வேகப் பறைவையின் பாகன் மதன  செங்கோல்

நடாவிய கூற்றம் கண்டீர்  உயிர் காமின்கள் ஜாலத்துள்ளே ..

அவதாரிகை

-நாயகி உடைய முழு நோக்கிலே அக்ப பட்ட நாயகன் ” தந்தாம் சத்தை கொண்டு தரித்து இருக்க வேண்டுவார் இஸ் சந்நிவேசத்திலே செல்லாதே கிடிகோள் “என்கிறான்..

நாயகன்-ஸ்ரீ வைஷ்ணவர்கள்..நாயகி-ஆழ்வார்..ஆழ்வார் செயலில் ஈடு பட்ட  ஸ்ரீ வைஷ்ணவர்கள் சம்சாரத்தில் நிலைக்க வேண்டும் என்ற எண்ணம் உண்டாகில் இவர் அருகில் போவது தவிர்க்க வேண்டும் என்கிறார்கள்

தடாவியவம்பும்—பரந்த வாய் அம்பும் ..,காணக் கோலாய் இருக்கை..வில்லோடு கூட அடுத்து பிடித்த அம்பு ..புடை பெருத்து இருக்கை

தடாவிய-வளை வாய் அம்பு ..கோடி வருகிறது மர்மத்தில் படுகை..பிடித்த பிடியிலே பயங்கரமாய் இருக்கை ..

முரிந்த சிலைகளும்-அகர்க்மகமாய் அகர்த்ரு கமாய் இருக்கை ..அம்பும் சிலைகளும் என்பான் என் என்னில் -அம்பு என்கிறது ஜாதிப் பன்மையாலே . ( பார்வை ஓன்று தானே கண்களும் புருவமும் இரண்டு ).சிலைகளும் என்கிறது இரண்டாகையாலே ..அம்பும் சிலைகளும் என்று உபமான மாக சொல்லாதே தானேயாக சொல்லுவான் என் என்னில்-சர்வதா சாத்ருச்யம் உண்டாகையாலே

போக விட்டுக் கடாயின  கொண்டொல்கும் வல்லியதேனும்..ஆர் எதிராக இவற்றை விடுவது என்று தன பக்கலிலே இட்டு வைத்தது -தன உடைய சரித் துவத்தோடே பாவம்  போக விட்டு கடாயின அம்பையும் முடிந்த சிலைகளையும் தன பக்கலிலே பிரத்யாஹரித்து .( ஆழ்வார் தமது திரு கண்கள் திறக்காமல் இருந்தமை-வைபவம்- வெளி இடப் படுகிறது ).ஒடுங்குகிற வல்லியே ஆகிலும்  தனக்கு என ஒரு கொள் கொம்பை பற்றி அல்லாது நிற்க ஒண்ணாத அளவிலும் செயல்கள் இப்படியாய்இருக்கை.

அசுரர் மங்கக் கடாவிய வேகப் பறைவையின் பாகன்—-பிரதி பட்ஷம் முடியும் படிக்கு ஈடான மிடுக்கை  உடைய பெரிய திருவடியை நடத்துகிற நிர்வாகன் சர்வேஸ்வரன் காண வந்த சோழரோபாதி எதிரிகளை முடிக்கைக்கு தானே அமையும் ..பறவையின் பாகன் என்கிறது -சர்வேச்வரத்வசூசகம்

மதன  செங்கோல் நடாவிய—-இவளை பிராட்டி யாக உடையவன்  காமனுடைய ஆக்ஜையை நிர்வக்கிற

கூற்றம்–அவனை போல் பாணங்களாலே மோகிக்க பண்ணுகை அன்றிக்கே  தானே முடிக்கை என்கிறது..

உயிர் காமின்கள் ஜாலத்துள்ளே—-ஜீவிக்க நினைத்து இருப்பார் தந்தைமை நோக்கிக் கொள்ளுங்கோள்

அவள் திருக் கண்  பார்வையாலே எம்பெருமான் இடம் நம்மை சேர்த்து நம்மை முடித்தே விடுகிறாள்

ச்வாபதேசம்-சம்சாரத்திலே  குடியும் தடியுமாய் ( வீடு மக்கள் ) இருக்க  நினைத்தார் ஆழ்வார் திருப் புளிக் கீழே இருக்கும் இருப்பு காண செல்லாதே  கொள்ளும் கோள் –என்கிறது

சுவாமி நம் பிள்ளை திரு வடிகளே சரணம்

பெரிய வாச்சான் பிள்ளை திரு வடிகளே சரணம்

ஆழ்வார் எம்பெருமானார் ஜீயர் திரு வடிகளே சரணம்

Krishnan Kathai Amutham -13thSep to 17thSep-Shri Vellukudi Krishnan Swamikall..

September 21, 2010

deham -udal/karmathin vasathaal ..eyarkaiyil deka maatram aathmavai paathikaathu sisu balan kumaran elainchan vayothikar maatram..enbam thunbam maari konde erukkum. udalukku arivu ellai. arivu erunthaal thaan enbam thunbam unara mudiyum..athma erukkum pothu thaan vudal seykaiyaal.. unavu nukarthal yellaam udal seyyum.. veveru nilai maari ..erandum vev veru..manasu eppadi yerthu kolkirathu mukyam .sakarai pongal.. virothi koduthu/visham erunthu/ eppovaathu saapitta kasappu ninaivudan erunthaal.manasu ev vali elukiratho appadi povom..manasukkum arivu ellai.. achedanam thaan. computer ninaivu aatral undu.. data feed panni vaith erukirom.. manasu ninaika erukira karvi.. athma control pannanum..sloham ethaa –thiriyai neyyil thoythu yerithaal yerinthu konde erukkum. aathma manam abimaanam/manasu thiri pola abimaanam patru ney pola/ney entri yerithaal thiri yerinthu poy vidum. samsaaram pohum..manam kaaranathal vikaaram.. ninaivu alaikal chitham manam/aasai/ninaivu patruthal ninaivu paduthal/ oru nilai patta manam ellai dravyam/svaabam/kaalam ethaal maarum..anaithu maaruthalum patruthalum manasudan thodarbu..patru erunthaal paramathmavai ninaikkaathu..un manathaal yen ninainthu erunthaay eda yenthai piraane-kaliyan.. avalun nin aakathil erunthum..bagavaan manasu ninaivu thaan venum..varaha perumaan nithya kalyana perumaal..arasan yentru ninaikkaathe -aathma thaan.. sumaiyum alla sumakiravanum ellai. aathma peril seluthu unmai puriyum..

pala rasam ..il vaalkkaikku purinthu kadai pidikka vendiya ..man paanai samayal-neruppuku paanai thodarbu..thanner -paanai..thaneer arisi-thodarbu.. eduppu valipathum unmai. siramame kidaaiyaathu yentreere..sareerampoy yentreer udal poyyaa pallakku poyyaa pechu alavu.. thandanai ellai arasan..thandipathu arasa darmam kadamai. veen yentrrere porul ..moontru kelvikal..purinthu kollanum moontrayum..adutha athyaathil pathil ..eppo 5-11-13 sloham..samsaarathil ulantru moontru kelvikal. kannal paarkkum udal poy yentru solla vara villai. yenna karuthu yentru purinthu kolanum. veettil paruppu ellai eppo entha edathil ellai.. ethu pola thaan mothamukaanal neer ellai.. shedragjana -aathma -vilai nilam udal. nalla panbukalai. etham sareeram geethai sl;oham pola ethuvum. tharisal kaadu aakki veenaaka koodaathu.. arinthavan shedragjan..jeevathma vullum bagavaan uraikiraan..namai adaiya avan athiham purushan eruvarum puraana pirushan avan. puri sethe -pattanam -hiruthya kamalathil eruvarum undu.. purana-nedum kaalamaha. kaappa anumathi kidaikkumaa yentru. santharppam vaaypu karuthi.. radshabeshaam -athvesham vilakkaamai. adimai yentru purinthu unnal kaakka vendiyavan yentru esaiya venum..mayakkam naame radshithu kolvom yentru eruppathu..avanai arithu kol..svyam jothi sarvesvaran..naarayana bagavaan. naan kanndu konden naarayanaa yenum naamam..naaraam-anaithukkum  eruppidam/aathaaram avan..ayanam brahmam..anaithum yarukku eruppidamo avan naarayanan.. erandu artham..eruppidam-thaangubavan muthal/ulley erunthu niyamikiraar aadchi seykiraar..unarnthu kollanum erandaiyum. ..namathu ov oru asaivum yellaam avan nyamanam ..therinthu kondu samsaaram vilahum..

nere aathma thathvam ubanyaasikaamal paramaathmavai arinthu kollanum samsaaram thalai ara..kadaisi sloham-5-11..perum kaattai marathai arakka asanga sasthram -patrinmai kodaari kondu thaan arukanum.. adutha athyaayam–yethanai murai kettaalum aathma thathvam puriya villai. 5-12-1 sloham..namasthubyam-karana vigrahaya- avanai um udalil vaithu erukireer..ummai namaskarikiren..muyarchi entri udal sikentru vaithu erukiraar jada barathar..avathootha sanyaasi yaha erukiraar..amutham pontra ubadesam..kedka kedka enbamaka erukirathu..vetha nool piraayam nooru–aathalaal piravi venden..brahmathai therinthu nijamana aanantham adaiyalaam..ulakathil ulla avai amutham ellai..manasu thullukirathu aathma thathvam kedka kedka..ethai kandu kavalai pada koodaatho athai kandu kavalai padukirom. yethai patri kavalai pada vendumo athai patri kavalai padanum-geethaiyil kannan ..deeran =deha athma vivekam arinthavan..eisvaryam/vaithikar/kovil poy /kellikkai arangam suthi suthi vanthu kondu erukirom.. aathma patri kavalai padanum.. udal veru paadu inevitable/kavalai pattaalum maaraathu.. athaiyey ninaithu mano vyaathiyaha maatri kolla koodaathu. sathukku abaavam yerpadaathu..asathukku baavamkidaiyaathu baavam -orey maathiri eruppathu..maaruthal ellamal eruppathu aathmaa mattum thaan..thathva darisinikal ethai unarnthu erukiraarkal..naan naanaka thaan eruppom. aathma thathvam .udal ponaalum pohaathu yentru kulainthai paruvathile unaranum..udal anthathudan koodiyathu kaaranathukku vesham pottu kondu erppathu pola karma palam anubavikka udal yeduthu kondu erukirom..

-avanathu santhosha kaaranam baagavatha paarayanam..petravanukku pillai avanai therinthu kondaal santhosham.. aathma ajadam. udal =jadam. response ellai yentraal jadam.. therinthu kondavar jada baradar..udalai patri thittinaalum kal mannai thittuvathu pola .kobamo santhoshamo ellaathavar.. aathma yenbathu anaathi/anu svarooam/nithyam/avyayam-kuraithal ontrum ellai/ gjana mayam/aanantha svaroobi/udalo einthu boothathaal aanathu aliyum perutha vadivu -anu vadivu ellai..dis integrate aakum udal..arivu kidaiyaathu. svyam pirakasam ellai. ethanai veru paadu erunthum aathmaa udale naan yentru ninaippathu vyappe..siramey ellai poy yentru solla villai yellaam udalukku thaan.. udalukku arivu ellai udambai varuthinaal naan thunba paduhirom yentru unara aathma vaal thaan mudiyum.. kaalai valithaal excercise -vali poruthu kondu udal payirchi pannum mudivu-left to bady athu pannaathu..udambu kenjunaalum namma kannanin jan maashdami yentru unarvu paduthuvathu aathmaa thaan..yokikalo/vayal kaatil erukum makkalo/chinna poochi kadithaalum porud padutha villai/ manasu udambu palaki/vairal feever ellai graamathil..uyarntha nilaiyil purinthu kollanum..siramam aathmavukku eyarkkai ellai. udalai yeduthu kolla vidil ubathvarame ellai..kaliyin edathil pali koduthaalum jadamaka erunthaar..jadam pola..chinna veyil thunbathukaavathu kalanga koodaathu..muthal kelvi pathil paarthom. ubaathi kaaranam udal..aduthu udal poyaa..kovil poka udal venum..sareeram karmathaal vanthathu. eyarkkai ellai adi udambukku pola. karmangal cease to exist aana pinbu apraakramana thiru meni kolvom. sadva mayamana thiru meni kidaikkum..panishment thappu pannathaan paapam punyam pona pinbu sareeram ellai ethu thaan erandaavathu kelvikku pathil. thandanai patri moontraam kelvi. yenna yennathudan -arasan abimaanathai thappu. arasa udalai yeduthu konda aathma yentru puriyanum kadvaankan ambarishan pola erukkanum..kannukku therinthathu udal thaan purithal ellai yenbathal thandanai veen yentraar..

..saasthram veda vethaanthathin porulai baagavatham villakkukirathu..5-12-5 /6slohangal aacharyamanavai.. thaanguvathu –nee -aathma sinnathu..arisi thundaal palu varumaa..arasa udal/palakku thandu tholl paatham boomi–atharkku thaan valikkum naduvil conductors anaithum..pallakku valikirathu yentru solla villai..aathma eruppathaal thaan udambu vali theriya varukirathu..veru paadu therinthaal vali theriyumaa -udkarantha arasanukku vali. aribavan mattum thaan aathmaa..dravyam/athravyam ..substance ubaathaanamaka erukkum.. saarnthu erukkum pala gunangal erukkum.. panbu. nettai karuppu -udalil vellicham villaku yentra dravyathil saarnthu erukkum.. panbu ontrai saarnthu erukkum..kobam-gunam-ennoru gunam athai saarnthu erukkaathu..dravyam gunathukku aasryamaay erukkum..gamaka kiriyai undu dravyathukku.. aaru dravyam mukyam..therinthu kollanum..pirakruthi/kaalam/sutha  sathvamana vaikundam/darma botha gjaanam/ jeevaathma/ paramaathmaa ..aarum dravyam.. muthal erajada porul/ adutha naankum ajadam-svayam pirakaasam-thaane pirakaasikum/ pusthakam camera thannai velli paduthaatha jada porul.. pirakruthiyaal undaana anaiththum jada porul udambu/ karma gjana enthariyam manasu anaithum/ sabtha -pancha than maathrangal athravyam-noon substance.. muk gunangallukum aasryam pirakruthi/ kaalam muk gunankalukkum thaandi thaanum maari anaithiyum maattrum..sutha sathvam-kalappu entri -athaal aakka pattathu vaikundam /thiru meni/ thaane pirakaasikkum/matrin uthavi vendaam/ darma bootha gjaanam aduthu-arivu sabstance –athma manasu kan pohirathu pokku varathu eruppathaal arivu dravyam thaane pira kaasikkum/ jeevaathmavum paramaathvum svayam pirakaasamum undu /thanakku pirakaasikkum naan naan yentru.. arivu yenakku unarthum.. thaan yentru soli kollum..thanakku pirakasikum pirathya dartham aaru porullaiyum therinthu kollanum.. jeevaathmaa 5th level pirakruthi 1st level koda serthu kolla koodaathu ..unmai purinthaal thellivu kittum

Sloham 5-11-3..

na tasya tattva-grahanaya saksad
variyasir api vacah samasan
svapne niruktya grhamedhi-saukhyam
na yasya heyanumitam svayam syat

A dream becomes automatically known to a person as false and
immaterial, and similarly one eventually realizes that material happiness
in this life or the next, on this planet or a higher planet, is
insignificant. When one realizes this, the Vedas, although an excellent
source, are insufficient to bring about direct knowledge of the truth.

Sloham 5-11-5..sa vasanatma visayoparakto
guna-pravaho vikrtah sodasatma
bibhrat prthan-namabhi rupa-bhedam
antar-bahistvam ca purais tanoti Because the mind is absorbed in desires for pious and impious
activities, it is naturally subjected to the transformations of lust and
anger. In this way, it becomes attracted to material sense enjoyment. In
other words, the mind is conducted by the modes of goodness, passion and
ignorance. There are eleven senses and five material elements, and out of
these sixteen items, the mind is the chief. Therefore the mind brings
about birth in different types of bodies among demigods, human beings,
animals and birds. When the mind is situated in a higher or lower
position, it accepts a higher or lower material body

Sloham 5-11-10..

gandhakrti-sparsa-rasa-sravamsi
visarga-raty-arty-abhijalpa-silpah
ekadasam svikaranam mameti
sayyam aham dvadasam eka ahuh

Sound, touch, form, taste and smell are the objects of the five
knowledge-acquiring senses. Speech, touch, movement, evacuation and
sexual intercourse are the objects of the working senses. Besides this,
there is another conception by which one thinks, “This is my body, this
is my society, this is my family, this is my nation,” and so forth. This
eleventh function, that of the mind, is called the false ego. According
to some philosophers, this is the twelfth function, and its field of
activity is the body.

Sloham 5-11-13/14..

ksetrajna atma purusah puranah
saksat svayam jyotir ajah paresah
narayano bhagavan vasudevah
sva-mayayatmany avadhiyamanah
yathanilah sthavara-jangamanam
atma-svarupena nivista iset
evam paro bhagavan vasudevah
ksetrajna atmedam anupravistah

There are two kinds of ksetrajna–the living entity, as explained
above, and the Supreme Personality of Godhead, who is explained as
follows. He is the all-pervading cause of creation. He is full in Himself
and is not dependent on others. He is perceived by hearing and direct
perception. He is self-effulgent and does not experience birth, death,
old age or disease. He is the controller of all the demigods, beginning
with Lord Brahma. He is called Narayana, and He is the shelter of living
entities after the annihilation of this material world. He is full of all
opulences, and He is the resting place of everything material. He is
therefore known as Vasudeva, the Supreme Personality of Godhead. By His
own potency, He is present within the hearts of all living entities, just
as the air or vital force is within the bodies of all beings, moving and
nonmoving. In this way He controls the body. In His partial feature, the
Supreme Personality of Godhead enters all bodies and controls them.

Sloham 5-11-17..

bhratrvyam enam tad adabhra-viryam
upeksayadhyedhitam apramattah
guror hares caranopasanastro
jahi vyalikam svayam atma-mosam

This uncontrolled mind is the greatest enemy of the living entity. If
one neglects it or gives it a chance, it will grow more and more powerful
and will become victorious. Although it is not factual, it is very
strong. It covers the constitutional position of the soul. O King, please
try to conquer this mind by the weapon of service to the lotus feet of
the spiritual master and of the Supreme Personality of Godhead. Do this
with great care.

sloham 5-12-1..

rahugana uvaca
namo namah karana-vigrahaya
svarupa-tucchikrta-vigrahaya
namo ‘vadhuta dvija-bandhu-linganigudha-
nityanubhavaya tubhyam

King Rahugana said: O most exalted personality, you are not different
from the Supreme Personality of Godhead. By the influence of your true
self, all kinds of contradiction in the sastras have been removed. In the
dress of a friend of a brahmana, you are hiding your transcendental
blissful position. I offer my respectful obeisances unto you.

sloham5- 12-5/6..

brahmana uvaca
ayam jano nama calan prthivyam
yah parthivah parthiva kasya hetoh
tasyapi canghryor adhi gulpha-janghajanuru-
madhyora-sirodharamsah
amse ‘dhi darvi sibika ca yasyam
sauvira-rajety apadesa aste
yasmin bhavan rudha-nijabhimano
rajasmi sindhusv iti durmadandhah

The self-realized brahmana Jada Bharata said: Among the various
material combinations and permutations, there are various forms and
earthly transformations. For some reason, these move on the surface of
the earth and are called palanquin carriers. Those material
transformations which do not move are gross material objects like stones.
In any case, the material body is made of earth and stone in the form of
feet, ankles, calves, knees, thighs, torso, throat and head. Upon the
shoulders is the wooden palanquin, and within the palanquin is the socalled
King of Sauvira. The body of the King is simply another
transformation of earth, but within that body Your Lordship is situated
and falsely thinking that you are the King of the state of Sauvira.

Sloham 5-12-9..

evam niruktam ksiti-sabda-vrttam
asan nidhanat paramanavo ye
avidyaya manasa kalpitas te
yesam samuhena krto visesah

One may say that varieties arise from the planet earth itself.
However, although the universe may temporarily appear to be the truth, it
ultimately has no real existence. The earth was originally created by a
combination of atomic particles, but these particles are impermanent.
Actually the atom is not the cause of the universe, although some
philosophers think so. It is not a fact that the varieties found in this
material world simply result from atomic juxtaposition or combination.

Sloham 5-12-11..

nanam visuddham paramartham ekam
anantaram tv abahir brahma satyam
pratyak prasantam bhagavac-chabda-samjnam
yad vasudevam kavayo vadanti

What, then, is the ultimate truth? The answer is that nondual
knowledge is the ultimate truth. It is devoid of the contamination of
material qualities. It gives us liberation. It is the one without a
second, all-pervading and beyond imagination. The first realization of
that knowledge is Brahman. Then Paramatma, the Supersoul, is realized by
the yogis who try to see Him without grievance. This is the second stage
of realization. Finally, full realization of the same supreme knowledge
is realized in the Supreme Person. All learned scholars describe the
Supreme Person as Vasudeva, the cause of Brahman, Paramatma and others.

Sloham 5-12-12..

rahuganaitat tapasa na yati
na cejyaya nirvapanad grhad va
na cchandasa naiva jalagni-suryair
vina mahat-pada-rajo-’bhisekam

My dear King Rahugana, unless one has the opportunity to smear his
entire body with the dust of the lotus feet of great devotees, one cannot
realize the Absolute Truth. One cannot realize the Absolute Truth simply
by observing celibacy [brahmacarya], strictly following the rules and
regulations of householder life, leaving home as a vanaprastha, accepting
sannyasa, or undergoing severe penances in winter by keeping oneself
submerged in water or surrounding oneself in summer by fire and the
scorching heat of the sun. There are many other processes to understand
the Absolute Truth, but the Absolute Truth is only revealed to one who
has attained the mercy of a great devotee.

Sloham 5-12-13..

yatrottamasloka-gunanuvadah
prastuyate gramya-katha-vighatah
nisevyamano ‘nudinam mumuksor
matim satim yacchati vasudeve

Who are the pure devotees mentioned here? In an assembly of pure
devotees, there is no question of discussing material subjects like
politics and sociology. In an assembly of pure devotees, there is
discussion only of the qualities, forms and pastimes of the Supreme
Personality of Godhead. He is praised and worshiped with full attention.
In the association of pure devotees, by constantly hearing such topics
respectfully, even a person who wants to merge into the existence of the
Absolute Truth abandons this idea and gradually becomes attached to the
service of Vasudeva.

Sloham 5-12-14..

aham pura bharato nama raja
vimukta-drsta-sruta-sanga-bandhah
aradhanam bhagavata ihamano
mrgo ‘bhavam mrga-sangad dhatarthah

In a previous birth I was known as Maharaja Bharata. I attained
perfection by becoming completely detached from material activities
through direct experience, and through indirect experience I received
understanding from the Vedas. I was fully engaged in the service of the
Lord, but due to my misfortune, I became very affectionate to a small
deer, so much so that I neglected my spiritual duties. Due to my deep
affection for the deer, in my next life I had to accept the body of a
deer.

Sloham 5-12-15..

sa mam smrtir mrga-dehe ‘pi vira
krsnarcana-prabhava no jahati
atho aham jana-sangad asango
visankamano ‘vivrtas carami

My dear heroic King, due to my past sincere service to the Lord, I
could remember everything of my past life even while in the body of a
deer. Because I am aware of the falldown in my past life, I always keep
myself separate from the association of ordinary men. Being afraid of
their bad, materialistic association, I wander alone unnoticed by others.

Sloham 5-12-16..

tasman naro ‘sanga-susanga-jatajnanasinehaiva
vivrkna-mohah
harim tad-iha-kathana-srutabhyam
labdha-smrtir yaty atiparam adhvanah

Simply by associating with exalted devotees, anyone can attain
perfection of knowledge and with the sword of knowledge can cut to pieces
the illusory associations within this material world. Through the
association of devotees, one can engage in the service of the Lord by
hearing and chanting [sravanam kirtanam]. Thus one can revive his dormant
Krsna consciousness and, sticking to the cultivation of Krsna
consciousness, return home, back to Godhead, even in this life.

Thanchai Maa Mani kovil-Vambuzansolai..

September 19, 2010

Vambuzansolai is a divyadesam in Tanjore District. The great Thirumangai azhwar, nammazhwar and boodhath azhwar have sung in praise of this temple. This great Temple bears the glory of being appraised by His Holyness thirumangai alwar. His verse “Vambuzhansolai mamathil thanjai mamanikoilye vananki” exclusively describes the great holy boundary wall of the Thanjai mamani kovil.

During the period of the Noble and great azhwars, this temple was as as big as a castle. It is believed that the King who constructed the Siva temple in tanjore (saying nowadays periya koil) must have destroyed the thanjai mamanikkoil without leaving any evidence. The divyadesam which exists there now in vennatragarai was built by swami lakshmi kumarar ( thathacharyar) replacing the destroyed temple after a few decades.
We had an opportunity to visit the divyadesam , which was destroyed by the king near vennatrakari. The holy place dating back to the period of Azhwars is Still named as Vembulansolai near vannatrangarrai but the exact place where the temple existed is named as “RAAJA KURI“. This very big temple must have irritated our beloved king hence it might have been renamed as RAAJAKURI”.
This Raja kuri (alwar’s thanjai mamani koil) is a 10 to 12 acres ground with dashed bushes and trees everywhere. One can see small temples having Vishnu’s idol in the vimana around that ground.
Adding more pain to the feelings of Vaishnavites, this place raajakuri was deliberately converted to a cremation ground to avoid people visiting or exploring the place (guess so that the king himself must have built the cremation dooms to avoid reconstruction ). I have seen so many rudra boomi (cremation area) but this is some what different. The cremation ground was surrounded by Vishnu temples which gives room for a strong thought that this must have been made by someone.

Before that ground lies a very big pond (pushkarni) constructed according to Agama shashtram. I guess so (truth) that our manikundra perumal must have had many tepporthsawams in that pushkarani. It is very painful to learn that now people are using that pushkarani for ceremonies.

My assumption is that the great pillars and stones might have been reused to build the new very big siva temple (guess what is that). The king must have seized that place and removed all Vishnu idols and temples.
For all Vaishnavas there cannot be a stronger evidence than the Azhwar’s Pasuram to say that there existed a huge Vishnu Temple
  1. The pushkarani was built with agama shashtra for conducting uthsawa…
  2. The cremation ground need not be surrounded by temples.
  3. For cremation only one or two cremation dooms are enough. But here some sequence of dooms with stone mandapam are found then and there.
  4. the small temples ( some what big ) are surrounded by that ground having a peculiar architecture. The vimanam bears Vishnu avathara idols but the devatha inside that temple is Lord siva.
  5. Finally alwar pasuram : Alwar pasuram is the most powerful evidence for all of us. Alwar represents this temple as “Thanjai Mamani koil” and “ma mathil thanjai”.
    “MA” in the sense “very very big”. This temple had saptha prakara and very big stone walls.

அமலனாதி பிரான்-முதல் பாசுரம் -ஸ்ரீ வேளுக்குடி ஸ்வாமிகள் ..

September 9, 2010

திரு கமல பாதம் வந்து

ஆழ்வாரின் மைத்ரேயர்  அவரின் அவா-ஆசை தான் அது உந்த உந்த பாசுரம் வெள்ளி இட்டார் -இவர் உடைய தளிர் புரியும் திருவடிகள் இருந்த படி –

திரு கமலம்- பெருக்காற்றில்  இழுவார் தெப்ப கட்டை போல தாமரை திருஷ்டாந்தம். ஆதித்யனால் மலரும் தாமரை.. ஆஸ்ரிதர் கூட்டத்தால் மலரும் இந்த திருவடி தாமரை

வந்து-வருகை கால்களின் வியாபாரம்.. அதனால் இதில் வந்து-வந்தது

வந்து-வந்தது வழி வந்தானும் தானே பற்றினவனும் அவனே
திரு= சுத்தி கமல= போக்கியம் இரண்டும் இருக்கும் பாதம்

அம்மான் =சுவாமி

பிராப்தமும் பிராபஹமும் போக்யமும் அவனும் ..வந்து உபாய பூர்த்தி

நீதி வானவன் -அவர்களால் பார்க்க பட்ட திருவடிகள் என் கண்ணில் உள்ளன ..தப்பிக்க பார்த்தாலும் தொடர்ந்து வந்து கண்ணை நிர்பந்தமாக திறந்து-கண்ணில் உள்ளன– திறந்து புகுந்தன ..தாழ்ந்த கண்களால் பார்க்க கூடாது என்று மூடினார்.. வெளியில் உள்ள திருவடிகள் உள் புகுந்து ஒளி விட தொடங்கின கிடைத்த பக்தனை விட மாட்டாமல்

ஒக்கினதே-சமம் போல இருந்தது/ லாபம் இருவருக்கும் பயன் இருவருக்கும் ஆனா பின்பு -அமுதனார் …பிரத்யட்ஷம் போல இருந்தது..தாழ்ந்த கண்ணுக்கு இலக்கு ஆனா பின்பும் முன் நிலையை போல இருந்தனவே..அவன் பெருமைக்கு ஒக்கின்றதே இவர் கிடைத்தது

சீல சித்தி அங்கு ஸ்வரூப சித்தி இங்கு

மானச சாஷ்த் காரம்

அமலன் -குற்றம் இல்லாதவன்  உயர்வற உயர் நலம் உடையவன் ஆதி-எவன் ஜகத் காரண பூதன்  பிரான் -உபாகாரன் அடியார்க்கு பயிலும் சுடர் ஒளியில் சொன்னதை விண்ணவர் கோன் அயர்வற அமரர்கள் அதிபதி தொழுது எழு என்றார் அவர் இவருக்கு தானே வந்தது .

அமலன் -குற்றம் இல்லாதவன்அண்டியவர் குற்றம் போக்குபவன்/ மோட்ஷம் தருபவன் ..நிமலன்-மானச சாஷ்த் காரம் நின்மலன் தனது போக்யமாககொண்டவன்

அகில காரண அத்புத காரணம் நிஷ் காரணம் காரணமே என்று வாரணம் அழைத்தது போல/முதல் வேர் வித்து.இரண்டும் சத்திரம் சாமரம் போல இன்றி அமையாத அடையாளங்கள் மோட்ஷ பிரதானமும் ஜகத் ஏக காரணமும்..

பிரான் சர்வருக்கும் உபகார காரன் ..சத் = முதல் இருப்பு .தொடக்கம் முதல் சரீரம் கொடுத்து க்ஜானம்-gjaanam-கொடுத்து சாஸ்திரம் ஆழ்வார் ஆச்சர்யர்களை பிறப்பித்து சரணாகதி பண்ணினான் என்ற பேர் வைத்து மடியில் வைத்து திரு மார்புடன் அணைத்து கொள்ளும்வரை..களை அற்ற கைங்கர்யம் தனக்கே ஆக எனைக் கொள்ளும் ஈதே..சால பல நாள் உகந்து காக்கிறான்..

ரட்ஷகத்தின் மூன்று நிலை- அமலன்/ ஆதி / பிரான்..அகாரத்தின் விவரணம் இவை..

அமலன் உவந்த மந்தி மூன்றிலும் விவரணம் இது தான்

அடியார்க்கு ஆட்படுத்துவது– நம சப்தம்..கொடு மா வினையேன் என்று ஆழ்வார் தம்மை நொந்து கொள்கிறார்..நீராட போதுவீர் என்று முதல் பாசுரத்திலே ஆண்டாள் அருளினது போல..

அடியார் என்பதால் ஜீவாத்மா சேஷ பூதர்கள் என்பதை குறிக்கிறார். ம காரம் இதைக் குறிக்கிறது..அடியார்/ஆத்மா ஒருவன் இல்லை பல-பன்மை-/

என்னை ஆட்படுதினவன் விமலன் வேற என்பதை குறிக்கிறது ஜீவா பர பேதம் கூடிதாகில் நல உறைப்பு ..அது அதுவே ..ஐக்ய பத்திஆகாது../சாம்ய பத்தி கிட்டும்

சதுர்த்தியில் சொன்ன -ஆய -ஏறி கழிந்த  சதுர்த்தி-அனந்யார்க்க சேஷ பூதன்..சேஷத்வ க்ஜானம் -gjaanam-இல்லாதவர் கூட இல்லை உள்ளவர் இடம் ஆட படுத்தினான் .. மகாரத்தில் எல்லோரும் உண்டு..உகாரத்தின் அர்த்தம் இத்தால் சொல்ல பட்டது..

திரு பாண் ஆழ்வாரை இஷ்ட விநியோகம் போல அடியார்க்கு ஆட படுத்தினான்..ராஜா மாலையை மகிஷிக்கும் யானைக்கும் போடுவது போல..எடுத்து விநியோகிக்க சக்தனும் அவன்.தனக்கும் பிறர்க்கும் ஆய இருந்தவரை தனக்கும் அடியார்க்குமாக ஆக்கினான்..சரீரத்துக்கு -விபூதிக்கு கைங்கரயம் பிராட்டிக்கும் ஆழ்வார் ஆச்சர்யர்களுக்கும். ராவண சிசுபாலருக்குமா ? அவர்களும் பகவத் சேஷத்வ க்ஜானம் இருந்தால் பண்ணலாம்..இருந்தால் பிரகலாதனும் விபீஷணனுமாய் ஆவார்கள்..

/உற்றதும் உன் அடியார்க்கு அடிமை ..மற்றும் ஓர் தெய்வம் உள்ளது என்பார்க்கு ஒற்றிலேன்..நின் திரு எட்டு எழுதும் கற்றதும் தெரிந்து கொண்டேன்..

நம் பிள்ளை நஞ்சீயர்-அல்லி கமலக் கண்ணனாக இருப்பான் பாகவத பிரபாவம் கேட்க்க கேட்க தனித்து உபகாரம் இந்த ஆட படுத்தின உபகாரம் ..யூயம்  இந்தரிய கின்கராக–இருந்த என்னை….முதல் நிலைக்கு மாற்றினது பிரான் ..பேர் உதவி இது ..ராம தூதன் ராம தாசன் சீதையால் வந்த  உபகாரம் போல ..சுவையன் திருவின் மணாளன் ராசிக்க பூர்த்தி கற்று கொள்ள பிராட்டி வேணும் …நமசில் தாத் பர்த்யார்தம் தேறிய கருத்து ஆழ்ந்த பொருள்.. எனக்கு நான் அல்ல நீயே உபாயம்.. ஆழ்ந்த கருது உனக்கே உனது திரு வடிக்கே உனது பாகவதர்களுக்கே போல

விமலன் நித்ய நீர் தோஷன்..தான் குற்றம் இல்லாதவன் பக்த முக்த வைலஷ்ன்யன்..விண்ணவர் கோன்-என்பதால் நித்ய வைலஷ்ன்யன்.

எட்டா நிலத்தில் இருகிறவன் இல்லை இவன்.விரையார் பொழில் வேங்கடவன்..விரையார் பொழில் வேங்கடவன் பரிமளதால் வடிவு கொண்டது போல -கந்தம் கமழும் குழலி போல சர்வ கந்தனுக்கும் கந்தம் தரும்..கண்ணாவான் –மண்ணோர்க்கும் விண்ணோர்க்கு -இருள் தரும் மா இடத்தில குன்றத்தில் இட்ட விளக்கு..நித்தியரும் ஏதோ ரூபத்துடன் இருக்க ஆசை .எம்பெருமான் பொன் மலை மேல் ஏதேனும் ஆவேனே –.கட்டு பிரசாதத்தில் உள்ள எறும்பு போல…ஸ்ரீ வைகுந்தம் விட ஆனந்தம் இங்கு..

மூலைக்கும் திருவேங்கடம்  ஆழ்வார் திரு நகரில்.. மழை பெய்வது நிக்காதுஅனுக்ரக மழை வாக்கு ஆகிற ஆறு பெருகும் ..அவன் நாம் தேவர் என்று அஞ்சினமோ ..ஸ்வாமித்வம்-கோன்  சௌலப்யம்-வேங்கடவன்..சௌசீல்யம் அடுத்து சொல்கிறாள்.. திரு நெடும் தாண்டகம் ௨௧ கண்டும் அவரை நான் தோழி என்றுஅஞ்சினாள்.நிமலன்-ஈஸ்வர மறைத்து குறும்பு அறுத்த நம்பிக்கு அருளியது போல-சௌசீல்யன்-அர்ச்சக பராதீனன்..அபராத சக்கரவர்த்தி ஆக இருந்தாலும் குற்றம்  பார்க்காதவன் வாட்சல்யன்  -நின் மலன்..குற்றங்களையே குணமாக கொள்பவன் அவிக்ஜாதா -குற்றம் அறியாதவன்.. நல்லார் அறிவீர் ஈதே அறியீர் -கலியன்

விமலன் தொடக்கி ஐந்து பதங்களாலே நாராயண சப்தத்தில் – உபாய பிராப்யத்வம் .வழி /பொருள் /உபய லிங்கம் /உபய விபூதி நிர்வாகத்வன்/நிகரில் புகழாய் ..திரு வேங்கடதானே – நான்கு குணங்களையும் அருளியது போல..நிகரில் புகழாய் -வாத்சல்யம் /உலகம் மூன்று உடையாய் -ஸ்வாமித்வம் /என்னை ஆள்வானே சௌசீல்யம்/ திரு வேங்கடத்தானே சௌலப்யம்..நான்கு குணங்களும் நாராயண பூர்வ வாக்யத்தின் அர்த்தம் ..அர்த்தம்  சக்தி கஜான  பிராப்தி பூரணன் தன பேராக செய்கிறான் -உத்தர வாக்ய அர்த்தம்

ஆய -கைங்கர்ய பிரார்த்தனை-நீதி வானவர் -தெரிந்து கைங்கர்யர் பண்ண -அநீதி மன்னவர்கள் நாம்..மிதுனத்தில் கைங்கர்யம்..இதுவே  நாம் செய்யும் பிரதி சம்பாவனை..முன் சொன்ன உபகாரங்களுக்கு..-பண்ணா விடில் சொரூப நாசம்..வான் =சூரிகள் உள்ள பரம பதம் நீதி =முறை அறிந்த அவன்=வர்த்திக்கும் அவன்..கலக்குவாரும் கலங்குவாரும் இல்லை..தேர் ஒட்டி தூது போய் -இந்த அநீதி அங்கு இல்லை ராமனும் விசவா மித்ரருக்கு கைங்கர்யம் செய்தான் இங்கே…ஹிரண்ய கசிபு தன்னையே  பரமேஸ்வரனே  என்று சொல்வதும் இங்கே..தும் மே அகம் மே -நான் உனக்கு  அடிமையாக இருப்பதாக வாவது கொள்  என்று சொல்வதும் அங்கு இல்லை/ராமனையும் சரணாகதி பண்ண சொல்லிய ஊர்

நீள்  மதிள் அரங்கத்து அம்மான் -நாம் கண் கொண்டு சேவிக்க -எல்லோருக்கும் விஷயம் ஆக..செல்வ விபீடணனுக்கு வேராக நல்லான் போல தனித்து  பரிவு.. என் கண் பாசம் வைத்தவன் ..கலங்கா பெரு நகரம் =அயோத்யா..சேஷித்வத்தின்  எல்லையில் /பாரதந்த்ரியத்தின் எல்லை /ஸ்வதந்திர சுவாமி  =அம்மான் /நீர்மைக்கும் மேன்மைக்கும் எல்லை -அரங்கத்து அம்மான் /கோனாரை அடியேன் ஆழ்வார் அருளியது போல அப்பால் அளப்பரிய ஆரமுது -வைகுண்ட நாதன் அரங்கம் மேய அந்தணனை -கலியன் அருளியது போல

திரு பாதம் புனிதம் கமலா பாதம்  இனிமை /திருவுக்கு லீலா கமலம் போல /திருவான பெரிய பிராட்டிக்கு போக்யமான பாதம்/பற்றினவரை புனிதம் ஆக்கும்

வந்து-ஒன்றும் பண்ணாமலே தானாக வந்து /தாயார் பிள்ளையை அணைத்துக் கொள்ள வருவது போல அவளுக்கு ஆனந்தம் /விலகி ஓடினாலும் விடாமல் வந்து

என் கண்ணில் உள்ளன உக்கின்றதே -நாலாக பிரித்து-பிரம்மா விஷயம் ஆகாத கண்கள் என்-கண்ணில் மனசால் உணர்ந்து  அறிய முடியும் ஆனால் கணுக்கே பிரத் யஷம் ஆனாரே /உள்ளன-சேவை சாததித்து போக வில்லை..தீர்த்தம் பிரசாதிக்குமா போலஇல்லை//பேரென் என்று நெஞ்சு நிறைய ஆழ்வாருக்கு இருந்தது போல ஒக்கின்றதே -அது என்னை தேடி வந்ததே என்று ஆச்சர்யம் படுகிறார்

துவயத்தின் சுருக்கம் -அரங்கத்து அம்மான்  திரு கமல பாதம் /பூர்வ -உபாயம்/உத்தர பிராப்யம் கைங்கர்யம் பண்ண போக்யத்வம் /இரண்டையும் காட்ட திரு கமல பாதம் என்கிறார்

பதினாறு அர்த்தம்..சந்திரன் கலைகள் போல /ராமன் இடம்  இவை வந்ததே இவரை ஆராதித்து பெற்றது தான் /பெருமாள் அவர்/பெரிய பெருமாள் இவர்/அமலன்/ஆதி/பிரான்/ அடியார்க்கு என்னை ஆட படுத்த விமலன் பரா காஷ்டை காட்டி கொடுத்தான் /மோட்ஷ பிரதத்வம்/ஜகத் காரணத்வன்/ மற்றும் சர்வ உபாகாரன் -மோட்ஷம் தனித்து அருளியது உபநிஷத் வாக்கியம் படி..யத் பிராந்தி   அபி சம் விதந்தி போல/எய்தற்கு அறிய மறைகளை ஆயிரம் இன் தமிழால் செய்தார் இவரோ பத்து  பாசுரங்களால் அருளினார்..

ஸ்ரிய பதி யின் பரா காஷ்டை ..இத்தால் வெளி இடுகிறார்..அடியார்க்கு என்னை ஆட் படுத்தினது சார தமமான உப காரம் ..சஞ்சயன் ரூபம் அத்த அற்புதம் என்று சொல்லியது போல..விஸ்வரூபம் காட்டினது ..நித்ய நிர் தோஷம் -விமலன் தான் தோஷம் அற்றவர் ..6 நித்ய சூரி நிர்வஹதவன் =விண்ணவர் கோன்..நித்ய விக்ராகத்தவன்..கோனை அனுபவிகிரார்கள் ..7  8 வேங்கடவன் / சர்வ சுலபன் சௌசீல்யன் வாட்சல்யன் /கைங்கர்ய உதேசயம் நீதி வானவன் ..ஸ்தான விசேஷம் நீள் மதில் அரங்கத்து அம்மான் சர்வ ஸ்வாமித்வம் திரு பாவனம் கமல போக்யத்வம் .வந்து அநாசய மாக பெற்றேன் ..பதினாறும் சொல்கிறார் ..அடுத்துஅனைத்துக்கும்  எல்லை நிலமும் சொல்கிறார்..

1-அமலன்–பெரிய பெருமாளோ சர்வ லோக மகேஸ்வரன் ..சீமா பூமி =எல்லை நிலம்..சம்சார நிவர்திகத்வ காஷ்டை -மோட்ஷம் தருபவன்..களை அற்ற கைங்கர்யம் கொடுப்பது  ..அடியார் குழாம் உடன் சேர்ந்து பிரீதி கார்ய கைங்கர்யம் ..அதுவும் அவன் ஆனந்தத்துக்கு பண்ணுவது ..அது தான் களை அற்ற கைங்கர்யம்..சரீரம் விட்டு புறப் பட்ட பின்பு செய்வதில் இதுவே எல்லை நிலம்..மற்றை நம் காமங்கள் மாற்று –நம சப்தத்தின்-அர்த்தம் பிரபல விரோதி ..துவத்தில் உள்ள நம சப்தத்தின் அர்த்தம் இதுவே அசித் போல இருக்கணும்..சித் கூட அசித் போல இருக்கனும் சரண கதி பண்ணும் போது சித் …அவன் ஆனந்த படனும்..அந்த முக மலர்ச்சி பார்த்து ஆனந்த படலாம் ..வைதேகி தும் அகம் -என்று மூவரும் ஆனந்த படும் இடத்தில கட்ட சொன்னதும் சொரூப நாசம் ஹானி என்று லக்ஷ்மணன் ..உன் தன திரு வுள்ளம் -வேய் மறு தோளினை காலை பூசல் பதிகம் ..பசலை நோய் பார்த்து பிரிந்தோம் என்று பெருமாள் நினைக்க /அன்யோன்யம் ..சேர்ந்து இருந்தே பேசிகொள்கிறார்கள் ..இடைப் பிள்ளை தர்மம் மாடு மேய்ப்பது தான் ..வேறு காரணம் தாயார் விதி.. சிரித்தார் ஆழ்வார்..ஒருத்திக்காக -வூட போவது இல்லை குலசேகர்  போல ..அவளுக்கும் மெய்யன் இல்லை ..அவளையும் கூட்டி வந்து என் உடன் இரு ..2-9 எம்மா வீடு ..தனக்கே ஆக எனை கொள்ளும் ஈதே..இரட்டை பரம பத சோபனம் பாம்பு ஒத்தை ம :

2- ஆதி–காரண காஷ்டை -ஆதி -முதல் காரணம்..எல்லாம் தான் இட்ட வழக்கு..

3-அமலன் ஆதி–சரண்யதுவதில் காஷ்டை தன்னை  ஒழிய மற்றவரை சரண் அடைய வேண்டாத படி புகலாக இருப்பது.வாணன் -சிவன் ..எங்கு சுத்தி  திரிந்தாலும் தஞ்சம் இவனே ..மார்கண்டேனும் கரியே.உன்னால் அல்லால் யாவராலும் ஒன்றும் குறை வேண்டேன்

4-பிரான்-உபகாரத்வ காஷ்டை -ஒன்றும் பச்சை இடாது இருக்க- அபராதமே சமர்ப்பித்து இருந்தாலும் நானா வித அபசாரமும் பண்ணி அவன் இடம் -இல்லாதததை கொடுத்து-பாப கூட்டம் – பெறுதல் -மடி மாங்காய் இட்டு ..பொன் வாணியன் ஒத்தி எடுத்தி கொள்வது போல..என் அடியார்க்கு ஒதுங்க நிழல் கொடுத்தாய் ..ஊரை சொன்னாய் பேரை சொன்னாய்..

5-அடியார்க்கு என்னை ஆட படுத்த -அனைத்தையும் கொடுத்து மீண்டும் கொடுக்க ஒன்றும் இல்லை என்று கடன் பட்டவன் போல கலங்குவான்  -ஆபத்தில் புடவை சுரந்தது  திரு நாமம் இறே..சத்யா வாக்யமும் விட்டு கொடுத்து அனைத்தையும் பண்ணினாலும் வருந்தினான் -நித்ய ரினயாய் -கடன் பட்ட நெஞ்சம் போல கலங்கினான் .தாயார் குனிந்து இருக்க பட்டார் சொன்னகாரணம்

6.பிரான் …கிருபை காஷ்டை -சத்ருவின்  சம்பந்திகளும் த்யாஜம் -விபீஷணன் -பரிவர் முன் -சுக்ரீவன் -சத்ருவே வந்தாலும் அங்கீ காரம் பண்ணுவேன் என்றான் ..ராட்சச குலமேவாழும்…அவர்களும் கை கொள்ளும் படி ஆக்குதல்

7..ச்வாதந்திர காஷ்டை செருக்கு ..ஆனையும் அரசும் செய்யும் அவை ஆராய முடியாது தென் ஆனாய் -நாலு யானை அவன் ..தன்னையும் பிறரையும் கேள்வி கேட்க முடியாத இடத்தில வைப்பான் ..யானைக்கும் அருளினான் பிரமனும்  வெள்கி நிற்ப..அடி நாயேன் ..லகு சம்ப்ரோஷ்ணம் -பட்டர்..தேர் ஒட்டியே- கழுத்தில் ஓலை கட்டி- தூது நடந்தது ஆழி கொண்டு இரவி மறைத்தது வெண்ணெய்க்கு ஆடினது .மலங்க விளித்து இடை பெண்களுக்கு பயந்து கண்/ சொல் அடி பட்டு எள்கி நிற்கிற நிலை.

8..விமலன்   நித்ய நிர் தோஷதவ காஷ்டை தந்தை காலில் விலங்கு அற வந்து தோன்றிய தோன்றல் ..சாது மாணிக்கம் என்கோ.. சம்சாரம் சேறு ..அது இது உது என்னாலாவது..உன் செய்கை என்னை நைவிக்கும் ..பார்த்த சாரதி  பாண்டவ தூதன்

9..விண்ணவர் கொண் ச்வாமித்வ காஷ்டை -கோவில் திரு அரங்கம் சுவாமி =ராமானுஜர் தான் ..விபூதிமான்கள் அனைவரையும் தனக்கு விபூதி யாக கொண்டவன்

10..வேங்கடவன்– சௌலப்ய  காஷ்டை -அகல நினைப்பாரையும் தடுத்து ஆள் கொபவன் இரங்கி வந்து விலக ஒண்ணாத படி எதிர் சூழல் புக்கு கொள்பவன்..இடக் கை வலக் கை தெரியாத கோப குமரர் அனைவரையும் சேர்த்து கொள்பவன்

11-நிமலன்..சௌ சீலய காஷ்டை ..தன பக்கல் சன்கீர்ப்பார்க்கும் வெளி இடுவாருக்கும் பதில் சொல்லி கலப்பவன் சிசுபாலனுக்கும் மோட்ஷம் .பரி மாற்றம்

12..நின் மலன்..வாத்சல்ய காஷ்டை–பிராட்டி பிரித்த பாபியின் தம்பி -அந்தரங்க்ராய் இருப்பாரும் விரோதி பேரில் ஆயிரம் கோடி குற்றம் காட்டினாலும் அநாதாரிக்காமல்..

13..நீதி வானவன் –பிராப்யத்தின் எல்லை நிலம் காஷ்டை..தண்ணீரில் தாகத்தை அடக்கும் தன்மை -ரசம் அவன் தான்..

14-நீள் மதிள் அரங்கத்து-ஆஸ்ரித பஷ பாதித்தவ காஷ்டை ..கண்ணன் சொன்னதையும் ராமன் நடந்ததையும் பார்த்து பண்ணனும் -யானை காத்து யானை கொன்று/ கல்லை குடை கல்லை பெண்ணாக /சரணம் என்று  சொன்னால் போதும்..சத்ய சங்கல்பன் ஆஸ்ரித சங்கல்பம் விரோதிதால் .தூணில் தோன்றி பீஷ்மர் வாக்கியம் மெய்யாக்கி

15–கமல பாதம் – போக்யத்வ காஷ்டை ..ஆரா அமுது ..நிரதிசய

16-வந்து –அயத்வ பிரத்யன காஷ்டை–பத சலனம்கால் கூட எடுத்து வைக்க வேண்டாத படி  தென்றலும் பரிமளமும் வந்தால் போல -வந்தது விலக்க ஒண்ணாத படி

கண்ணுள் உள்ளன .தடுக்க முடியாத படி..

திரு பாண் ஆழ்வார் திருவடிகளே சரணம்

ஆழ்வார் எம்பெருமானார் ஜீயர் திருவடிகளே சரணம்..