ஸ்ரீ கிருஷ்ண கர்ணாம்ருதம்-மூன்றாம் அத்யாயம் -ஸ்ரீ லீலா ஸூகாச்சார்யார்–

May 24, 2017

அஸ்தி ஸ்வஸ்தி யனம் ஸமஸ்த ஜகத மதஸ்த லக்ஷ்மி ஸ்தனம் வஸ்துர் த்வஸ்த ரஜஸ் தமோ பிரினிசம் ந்யஸ்தம் புரஸ்தாத் இவ
ஹாஸ்தோதஸ்தா கிரீந்த்ர மஸ்தக தரு பிரஸ்தர விஸ்தரித ஸ்ரஸ்த ஸ்வஸ்தரு சூனஸம்ஸ்தர லஸத் பிரஸ்தாவி ராதா ஸ்துதம் -3–1-
மலராள் ஸ்தனத்துள்ளான் கோவர்த்தன தாரி -ஸ்ரீ ராதா ஸ்துதிக்கும் தன்னையே நல்கும் நம் கற்பகம் –

ராதா ரதித விப்ரம் அத்புத ரசம் லலித்ய ரத்நாகாரம் சதரண்ய பத வ்யதீத சஹஜ ஸ்மேரநன் அம்போருஹம்-
ஆலம்பே ஹரி நீல கர்வ குருதா சர்வஸ்வ நிவாபனம் -பாலம் வைணவிகம் விமுக்த மதுரம் மூர்த்தாபிஷேகம் மஹ -3–2-
அழகு கடல் அப்போது அலரும் செந்தாமரை திரு முகம் -பால கிருஷ்ணன் தேஜஸ் நம்மை ரக்ஷிக்கட்டும் –

கரிணாமலா ப்ருகதி வைபவம் பஜே கருண வலம்பித கிசோர விக்ரஹம் யாமி நமநரத விஹாரி மனசே யமுன வநதரசிகம் பரம் மஹா -3–3 –
யமுனா தீரத்தில் வாரணம் போலே நடக்கும் கருணைக் கடலை வணங்குகிறேன் –

நியந்த்ர யத் சகல ஜகத் விரஜ அங்கன -நியந்தரிதம் விபுல விலோச்சனாஜ் நயா நிரந்தரம் மம ஹ்ருதயே விஜ்ரும்பதாம் சமந்ததா சரஸ தரம் பரம் மஹ -3–4-
ஸமஸ்த நியந்தா -விரஜ கோபிகள் கண் வீச்சில் அடங்கி உள்ள பால கிருஷ்ணன் தேஜஸ் மனசில் நித்தியமாக ஒளி விடட்டும் –

கந்தர்ப்ப பிரதி மல்ல காந்தி விபவம் கதம்பிநீ பாந்தவம் விருந்தாரண்ய விலாஸிநீ வியசினனாம் வேஷேண பூஷ மயம்
மந்தஸ்மேர முகாம்புஜம் மதுரிமா வியம்ருஷ்ட பிபாதரம் வந்தே கந்தலி தர்த்த யவ்வன வனம் கைசோரகம் சம்ஞிந -3–5-

ஆ முக்த மனிஷா முக்த நிஜ அனுபவ மா ஓத விக்ரக மகோத விதக்த லீலம் –
ஆம்ருஷ்த யவ்வன மனஷ்த கிசோர பாவ மாத்யம் மஹ காமபி மாத்யதி மனசே மம -3–6-
வேண்டித் தேவர் இரக்க அன்றோ இங்கு ஆவிர்பாவம் -அவன் லீலைகளையே மனசில் வைப்போம் –

தே தே பாவ சகல ஜகதி லோப நீய பிரபாவா நானா த்ருஷ்ணா ஸூ ஹ்ருதி ஹ்ருதி மே காமம் ஆவிர்பவந்து
வீணா வேணு க்வனித லசித ஸ்மேர வக்த்தரவிந்தா நாஹம் ஜானே மதுரமபரம் நந்த புண்யம்பு ராஸே-3–7-
வேணு கான அனுபவம் –

ஸூ ஹ்ருதிபி ராத்ருதே சரஸ வேணு நநாத ஸூதா ரசலா ஹரீவிஹார நிரவ கிரஹ கர்ண புய
விரஜ வர சுந்தரி முக்த சரோருஹா சன்மதுபே மஹஸி கதா நு மஜ்ஜதி மதீயமிதம் ஹ்ருதயம் -3–8-
மது பருகும் வண்டு போல வேணு நாதம் அனுபவிக்கும் காதுகள் –

த்ருஷ்ணதுரே சேதேசி ஜ்ரும்ப மானம் முஷ்ணம் முஹுர்மோக மஹந்தகரம் புஷ்னது ந
புண்ய ததைக ஸிந்தோ -கிருஷ்ணஸ்ய கருண்ய கடாக்ஷ கேளி -3–9-
கருணைக் கடலின் கடாக்ஷத்தில் வாழ்வோம் –

நிகில நிகம மௌலி லலிதம் பாத கமலம் பரமஸ்ய தேஜஸா விரஜ புவி பகு மன்மஹேதராம் சரஸ கரீஷா விசேஷம் ரூஷிதம் -3–10-
வேதாந்தத்தில் ரிஷிகள் தேடுமவனை இங்கே ஈரமான பசுக்களில் காணலாமே –

உதார ம்ருதள ஸ்மித வ்யாதிகராபி ரமாணனம் முதா முஹுர் தீமயா முனி மனோம்புஜாம் ரேதிதம்
மதல சவி லோசன விரஜ வதூ மஹாஸ்வதீதம் கதா நு கமலேக்ஷணம் கமபி பால ஆலோகயே-3–11-
கோபிகள் அனுபவிக்கும் பால கிருஷ்ணனை காண்பது என்றோ –

விரஜ ஜனமத யோஷி லோசனோ சிஷ்ட சேஷி க்ருத மதி சபலாப்யாம் லோசனாப்யம் முபப்யாம்
ஸக்ருத் அபி பரி பதும் தே வயம் பரயம குவலய தள நீலம் காந்தி பூரம் காது நு -3–12-
கோபிகள் அனுபவித்த அவன் தேஜஸ் நாம் அனுபவிப்பது என்றோ –

கோஷைசி தனு கீதா யவ்வனம் கோமள ஸ்தானித வேணு நிஸ்வனம் -சார பூத் மபீராம சம்பதாம் தர்ம தமரச லோசனாம் பஜே -3–13-

லீலையா லலிதய வலம்பிதம் மூல ஜஹ்மிவ மூர்த்தி சம்பதாம் நீல நீரத விலாச விப்ரமம் பாலம் ஏவ வயம் அத்ரியமஹே-3–14-

வந்தே முராரேஸ் சரணரவிந்த த்வந்த்வம் தயா தர்ஷித சைஸவ -வந்தரு வ்ருந்தரக வ்ருந்த மௌலி மந்தர மாலா விநிமர்த்த சரு -3–15-

யஸ்மின் ந்ருத்யதி யஸ்ய ஷேகர பரை கிரௌஞ்ச த்விஷ சந்த்ரகீ -யஸ்மி த்ருபுதி யஸ்ய கோஷா சுரபேம் ஜிக்ரன் வ்ருஷோ தூர்ஜதே
யஸ்மின் ஸஜாதி யஸ்ய விப்ரம கதிம் வஞ்சன் ஹரே சிந்துர ஸ்தத் வ்ருந்தாவன கல்ப த்ரும வனம் தம் வா கிஸோரம் பஜே -3–16-
தன்னைத் தந்த கற்பகம் -கேசபாசம் கண்டு முருகன் மயில் ஆடும் -நந்தி பசுக்களை பின் தொடரும் -ஐராவதம் நடை கற்கும் –

அருணதர அம்ருத விசேஷித ஸ்மிதம் வருணாலயானு கதா வர்ண வைபவம்
தருணரவிந்த தீர்க்க லோசனம் கருணாலயம் காம அபி பாலம் ஆஸ்ரயே-3–17-

லாவண்ய வீசீரா சித்தங்க பூஷணம் -பூஷா பதரோபிதா புய பர்ஹாம்
காருண்ய தரள கடாக்ஷ மாலாம் பாலாம் பஜே வல்லவ வம்ச லஷ்மிம் -3–18-
கோபால சுந்தரி அனுபவம் –

மதுரை கரசம் வபுர் விபோர் மதுரா வீதி சரம் பஜம் யஹம் -நகரீ ம்ருகஸ்ஸா பலோசன நயநீந்திவர வர்ஷ ஹர்ஷிதம்-3–19-

பர்யா குலேன நயனனஹ விஜிரும்பிதேன வக்த்ரேன கோமல் ம்ருது ஸ்மித விப்ரமேன-
மந்தரேன மஞ்சுள தரேன ச ஜல்பிதேன நந்தஸ்ய ஹந்த தனயோ ஹ்ருதயம் துநோதி-3–20-
நந்த கோபன் குமரன் -கடாக்ஷம் -மந்த ஸ்மிதம் -யாதவ ஸிம்ஹம்-ஜல்பிதம் -கொண்டு உள்ளம் கவர்ந்தான் –

கந்தர்ப்ப கண்டூல கடாக்ஷ வீசீர் இந்திவரக்ஷீர அபிலாஷா மானன் -மந்த ஸ்மித அதர முகாரவிந்தன் வந்தமஹே வல்லவ தூர்த பாதன்-3–21-

லீலாதோப கடாக்ஷ நிர்பர பரிஷ்வங்க பிரசங்கதிக ப்ரீதே கீத விபங்க சங்க தலசத் வேணு ப்ரணத அம்ருதே
ராதா லோசன லலிதஸ்ய லலித ஸ்மேரே முராரீர் முதா மத்ர்யைகரசே முகேந்து கமல மனம் மதியம் மன -3–22-
கோபி வல்லபன் -ராதா சமேதன் -வேணு நாதம் -மனம் இழந்தேன் –

சரணாகத வஜ்ர பஞ்சரே -சரணே சம்கத் ஆஸ்ரய வைபவே -க்ருபயா த்ருத கோப விக்ரஹே கரி தன்ய காயாமஹே வயம் -3–23-

ஜெக த்ரய காந்த மநோஞான பூமி ஷேதாஸ்ய ஜஸ்ரம் மம சந்நிததம்-ராமாசமா ஸ்வதித ஸுகுமார்யம் ராதா ஸ்தன போக ரஸஞாமோஜ-3–24-

வாயமேத தவிஸ்வ சீம கருணாகர கிருஷ்ண கிம் வந்தந்தீம் தே அபி ச விபோ த்வ லலிதே சபல தரா மதிரியம் பால்யே-3–25-

வத்ஸ பலசர கோபி வத்ஸ ஸ்ரீ வத்ஸ லாஞ்சன உத்ஸ்வய கதா பாவித் யுத் சுகே மம லோசன-3–26-

மதுரிமா பரிதே மநோபிராமே ம்ருதுள தர ஸ்மித முத்ரிதன் நேந்தவ்-த்ரி புவன நாயநைக லோபனீய மஹஸி வயம் வ்ரஜ பஜி லலசஸ்ம -3–27-

முகாரவிந்தே மகரந்த பிந்து நிஷ்யந்தி லீலா முரளி நினதே -வ்ரஜங்கன பங்க தரங்க ப்ருங்க சங்கரம பூமவ் தவ லாலஸ ஸ்ம -3–28-

ஆதமரயத லோசனம் சீல ஹரே லீலா ஸுதாப்யதிதைர் கேதமேதித திவ்ய கேளி பரைதை ஸ்பீதம் விரஜ ஸ்த்ரீ ஜனை
ஸ்வேதம்ப கண பூஷிதேன கிமதி ஸ்மரேண வக்த்ரேந்துநா பதாம்புஜ ம்ருது பிரசர ஸுபகம் பஸ்யாமி த்ருஸ்யம் மஹ -3–29-
கோபிகள் ஆழ்ந்த தேஜஸ் -கண்டேனே –

பாணவ் வேணு ப்ரக்ருதி ஸூகுமார க்ருதவ்பல்ய லஷ்மி பார்ஸ்வே பாலா ப்ரணய சரஸ லோகிதா பங்க லீலா –
மௌலவ் பர்ஹம் மது வதனாம் போருஹே முஃத்ய முத்ரே த்ரயர்த்ரகாரம் கிம் அபி கிதவம் ஜ்யோதிர் அன்வேஷயம -3–30-

ஆரூட வேணு தருணாதர விப்ரமேன-மதுரா சலி வதாம்புஜ முத்வஹந்தி-
ஆலோக்யதாம் கிமனயா வன தேவதா வ கைசோரகே வயஸி காபி ச காந்தி யஷ்டி-3–31-
வேணு கானம் -தாமரைக் கண்ணன் –வாசா மகோசர கரியான் ஒரு காளை -இல்லாத வனத்தால் என்ன பிரயோஜனம் –

அநந்ய அசாதாரண காந்தி காந்த மகரந்த கோபீ நயன அரவிந்தம் -பும்ஸ புராணஸ் யனவம் விலாசம் புண்யேந பூர்மேந விலோகயிஷ்யே-3–32-
மனம் கவர் கள்வன் கண்ணன் லீலைகளை காட்டாக கண்டேனே –

சாஷ்டாங்க பதமபி வந்த்ய ஸமஸ்த பாவை சர்வான் சுரேந்த்ர நிகரா நிதமேவயசே மந்த ஸ்மிதார்த்த
மதுரானன சந்த்ர பிம்பே நந்தஸ்ய புந்த நிச்சயே மம பக்தி ரஸ்து -3–33–
கண்ணன் கழலிணை மறவாமல் இருக்கும் மனசை பிரார்த்தித்து அஷ்டாங்க நமஸ்காரம் பண்ணுவேன் –

ஏஷு ப்ரவஹேஷு ச ஏவ மன்யே ஷனோபி கன்ய புருஷயுசேஷு ஆஸ்வத்யதே யத்ர கயபி பக்த்ய நீலஸ்ய பாலஸ்ய நிஜம் சரித்ரம் -3–34-

நிஸ்ஸர்க ஸரஸாதரம் நிஜ தயர்த்ராதிவ்யேக்க்ஷணம் மநோஞான முக்த பங்கஜம் மதுர சர்தர மந்த ஸ்மிதம் –
ரஸஞான ஹ்ருதயாஸ்பதம் ரமித வல்லவி லோசனம் புன புன ருபஸ்மஹே புவன லோப நீயம் மஹ -3–35-

ச கோபி பால சரசிருஹாக்ஷ ஸா சா விரஜ ஜன பாத தூளி -மஹூஸ்த்ததேதாதியுகளம் மத்யே மாமுஹ்யமானேபி மனாஸ் யுதேது-3–36-

மயி ப்ரயண பிமுகே ச வல்லவீ ஸ்தன த்வயீ துர்லலிதஸ் ச பாலக சனை
சனை ஸ்ரவித வேணு நிஸ்வனோ விலாச வேஷேண புர ப்ராதீயதம்-3–37-
அந்திம திசையிலும் கோபீ வல்லவன் புல்லாங்குழலும் திருக் கையுமாக சேவை சாதித்து அருள வேன்டும் –

அதி பூமிம பூமிமேவ் வா வசசாம் வசித வல்லவீ ஸ்தனம் மனசாமபரம் ரசயனம் மதுரத்வைதம் உபாஸ்மஹே மஹ -3–38-

ஜனந்தரேபி ஜெகதேக மந்தனே கமநீய தாம்நி கமலய தேக்ஷனே வ்ரஜ சுந்தரி ஜன விலோசன அம்ருதே சபலானி சந்து ஸகலேந்த்ரியனி மே -3–39-
பிறவிகள் தோறும் அடியேன் இந்திரியங்கள் கோபீ வல்லவன் இடமே ஆழ்ந்து இருக்க அருள வேன்டும் –

முனி ஸ்ரேணி வந்த்யம் மதுரள சத் வல்லவ வதூ ஸ்தன ஸ்ரேணி பிம்ப ஸ்திமித நயனோம்போஜ சுபகம் –
புன சில குஹா பூமிம் புளகித கிராம் நைகம கிராம் கனஷ்யமம் வந்தே கிமப் மஹ நீய க்ருத மஹா -3–40-

அநு சும்ப தம் விசலனே சேதச மனுஜா க்ருதர் மதுரிம் ஆஸ்ரியம் விபோ
ஆயி தேவ கிருஷ்ண தயிதேதி ஜல்பத மபி நோ பவேயுராபி நம தாத்ருஸ-3–41-

கிஷோர வேஷேண கிஸோ தரீ த்ருசம் விசேஷ த்ருஸ்யேன விசால லோசனம்
யசோதயஸ் லப்த யசோதனாம்புதேர் நிஸமயே நீல நிசா கரம் கதா -3–42-

ப்ரக்ருதி ரவது நோ விலச லக்ஷ்ம்யா ப்ரக்ருதி ஜடம் ப்ரணதபரத வீதியாம் ஸிக்ருதி க்ருத பதம்
கிசோர பாவே சுக்ருதி மனப்பிரணிதன பித்ர மோஜ-3–43-
சரணாகத ரஷணன் –சத்துக்கள் மனத்துள்ளான் -பால சேஷ்டிதங்கள் நம்மை ரக்ஷிக்கட்டும் –

அபஹசித ஸுதாமதாவே லேபை ரதிக மநோஹர மர்த்ர மந்தஹாசி வ்ரஜ யுவதி விலோச்சா வலேயம் ரமயது தாமரம வரோதனம் ந–3–44-
ஆராவமுதன் -கோபி ஜன வல்லபன் –

அங்கோரோத ஸ்மேரதச விசேஷ ரஸ்ராந்த ஹர்ஷம்ருத வர்ஷ மக்ஷ்ணாம் சம்கீதிதம்
சேதஸி கோப கன்ய கண ஸ்தன ஸ்வஸ்தயயனம் மஹோ ந -3–45-

ம்ருக மத பங்க சங்கர விசேஷித வந்த்ய மஹா கிரித கண்ட கைரிக நத்ரவ வித்ருமிதம்-
அஜித புஜாந்தரம் பஜத ஹே வ்ரஜ கோப வது ஸ்தன கலச ஸ்தலீ குஸ்ரன மர்தன கர்தமிதம் -3–46-

ஆமூல பல்வீத லீலா மபங்க ஜலை மாசிஞ்சதி புவன அத்ரியுத கோப வேஷம்
பலாக்ருதிர் ம்ருதள முக்த முகேந்து பிம்பா மதுர்ய சிதி ரவதன் மது வித்விஷோ ந -3–47-
கோப வேஷம் கொண்டதே நம் பிரதிபந்தகங்கள் போக்கி அருளுவதற்கே –

விரணன் மணி நூபுரம் வ்ரஜ சரணாம்போஜம் உபாஸ்ய சம்ஞின -சரசே ஸரஸி ஸ்ரீ ஆஸ்ரிதம் கமலம் வா கலா ஹம்சா நதிதம்-3–48-
கனை கழல் பணிவோம் –

சரணம் அநு சரண நாம் சரத் அம்போஜ நேத்ரம் -நிரவதி மதுரிமநா நீல வேஷண ரம்யம் –
ஸ்மர சர பரதந்த்ர ஸ்மேர நேத்ராம்புஜாபி வ்ரஜ யுவதி பிரவியத் ப்ரஹ்ம சம்வேஸ்திதம் -3–49-
அசரண்யர்களுக்கு சரண்யன் -கோபீ ஜன வல்லபன் –

ஸுவியக்த காந்தி பர ஸுரப திவ்ய காத்ர மவ்யத் யவ்வன பரீத கிசோர பாவம்
கவ்யனு பலன விதவனுசிஷ்ட மவ்யா தவியாஜ ரம்ய மகிலேஸ்வர வைபவம் ந -3–50-
திவ்ய ஆபரணங்கள் கொண்டு அழகை மறைக்காத கோ பாலனே நம் ரக்ஷகன் –

அநு கதம மரீனாம் மம்பராலபினாம் நயன மதுரிமா ஸ்ரீ நர்மனிர்மன ஸீம்நாம் –
விரஜ யுவதி விலச வ்யப்ருத பங்கம வியத் த்ரி புவன ஸூகுமராம் திவ்ய கைசோரகம் ந -3–51-
கோப ஸ்த்ரீகள் கண்ணுக்கு விருந்தாக பால கிருஷ்ணனே நம் ரக்ஷகன் –

ஆபதமா சூட மதி ப்ரக்தி மாபீயமான யமினாம் மநோபி கோபி ஜன நாத ரசவதம்த்வோ கோபால பூபால குமார மூர்த்தி -3–52-

திஷ்டியா வ்ருந்தாவனம் அத்ருசம் விப்ர யோகா குலானாம் ப்ரத்யஸன்னாம் ப்ரணய சபலா பங்க வீசீ தரங்கை
லஷ்மி லீலா குவலய தள ஷ்யாமளன் தம கமான் புஷ்ணியாத்வா புலக முகுளா போக பூஷா விசேஷம் –3–53-

ஜயதி குஹ சிகீந்த்ர பிஞ்ச மௌலி சுர கிரி கைர்க கல்பிதங்க ராக
சுர யுவதி விகீர்ம ஸூநு வர்ஷ ஸ்நபித விபூஷித குந்தள குமார -3–54-

மதுர மண்ட சுசி ஸ்மித மஞ்சுளம் வதன பங்கஜ மங்கஜ வெள்ளிதம் விஜயதாம் வ்ரஜ பால வதூ ஜன ஸ்தன ததீவிலுத நயனம் விபோ -3–55-

அலசவிலஸ முக்த ஸ்நிக்த ஸ்மிதம் வ்ரஜ ஸுந்தரீ மதன கதன ஸ்வினாம் தன்யம் மகத் த்வதனாம்புஜம்
தருண மருண ஜ்யோத்ஸ்னா க்ருத் ஸ்நஸ்மிதஸ் நபிதாதரம் ஜயதி விஜய ஸ்ரீநீ த்ருஸாம் மதயன் மஹ -3–56-

ராதா கேளி கடாக்ஷ வீக்ஷித மஹா வ்ருக்ஷ ஸ்தலீ மதன ஜீயாசு புளகாங்குராஸ் த்ரி புவன ஸ்வதீயஸ் தேஜச
க்ரீதந்த பிரதி சுப்த துக்த தனயா முக்தபா போதக்ஷணா-த்ரஸா ரூடா த்ருதப கூஹன கான சம்ராஜ்ய ராஜ்ய ஸ்ரீ யா -3–57-

ஸ்மித ஸ்நுத ஸுதா தாரா மத ஷிகண்டீ பர்ஹங்கித விசால நாயனாம்புஜ வ்ரஜ விலசிநீ வசிதா
மயஞா முக பங்கஜ மதுர வேணு நாத த்க்ரவா ஜெயந்தி மம சேதச ஸ்சிரம் உபாசிதா வாசநா-3–58-

ஜீயதசவ் ஷிகி ஷிகண்ட க்ருதவதம்ச சாம் சிதிகீ சரஸ காந்தி ஸூதா ஸம்ருத்தி
யத் பிந்துலேச கனிகா பரிணாம பாக்யத் ஸுபாக்ய சீம பாத மஞ்சதி பஞ்ச பாண-3–59-
மயில் பீலி தரித்த பால கிருஷ்ண அமுதம் ஏக கேசம் கொண்டே மன்மதன் பெற்ற அழகு –

ஆயாமேன த்ருசோர் விசால தரயோ ரக்ஷயை மர்தர ஸ்மித சய தர்ஷித சரதேந்து லலிதம் சபலய மாத்திரம் ஷிஸோ
ஆயாசன பரான் விதூய ரசிகை ரஸ்வத்யமானம் முகூர் ஜேயா துன்மத வல்லவி குச பரா தரம் கிஸோரம் மஹா -3–60-

ஸ்கந்த வர சதோ பிரஜா கதிபயே கோபா சஹாயாத்ய -ஸ்கந்த லம்பினி வத்ஸ தம்னி தனதா கோபங்கனா ஸ்வாங்கனா
ஸ்ருங்கார கிரி கௌரிகம் ஷிவ ஷிவ ஸ்ரீ மந்தி பர்ஹானி ச ஸ்ருங்க க்ராஹிகய ததாபி ததிதம் ப்ரஹு ஸ்த்ரிலோஜ் கேஸ்வரம் -3–61-
மயில் பீலி தரித்த கோபாலனே நம் ஸ்வாமி –

ஸ்ரீ மத் பர்ஹி ஷிகந்த மந்தன ஜூஷே ஷ்யமபி ரம த்விஷே லாவண்ய கர சவ சிக்த வபுஷே லஷ்மீ சர பிராவ்ருஷே-
லீலா க்ருஷ்ட ரஸஞா தர்ம மனசே லீலா ம்ருத ஸ்ரதஸே -கே வா ந ஸ்ப்ருஹயந்தி ஹந்த மஹஸே கோபி ஜன பிரேயஸே -3–62-

ஆபத்தலதர மதீர விலோல நேத்ர மாமோத நிர்பரிதம் அத்புத காந்தி பூரம்
ஆவிஸ்மிதம் ருதமனுஸ்து திலோப நீய மமுத்ரி தனனமஹோ மதுரம் முராரே -3–63-

ஜஃருஹி ஜஃருஹி சேதஸ் சிராய சரிதர்தத பவத-அநு பூயதா மிதம் மிதம் புர ஸ்திதம் பூம நிர்வாணம் –3-64-

சரண்யோர் அருணம் கருணர்தயோ கச பரே பகுளம் விபுலம் த்ருசோ –
வபுஷி மஞ்சுள மஞ்சன மேசகே வயஸி பலம் அஹோ மத்ரம் மஹ -3–65-

மாலபர்ஹ மனோஞ குந்தள பரம் வன்ய ப்ரஸூ நோக்க்ஷிதாம்-ஷைலி யத்ரவ க்லிப்த சித்ர திலகாம் சஸ்வன் மநோஹாரி நீம்
லீல வேணு ரவமயதைக ரஸிகாம் லாவண்ய லஷ்மி மயீம் பாலாம் பல தமள நீல வபுஷம் வந்தே பரம் தேவதாம் -3 -66–
மயில் பீலி தரித்த கேசா பாஸம் -கஸ்தூரி திலகம் -வேணு நாத அமிர்தம் -லாவண்யம் மிக்க திரு மேனி -பால சுந்தர கோபாலனை வணங்குவோம் –

குரு ம்ருது பாத கடம் குல்பே கணம் ஜெகனே ஸ்தலே -நளின அமுதரே தீர்கம் பாஹ் வோத்ர் விசாலமுர ஸ்தலே
மதுர மதுரே முக்தம் வக்த்ரே விலாஸி விலோசனே -பஹு குச பரே வன்யம் வேஷே மனோஞ மஹோ மஹ -3–67-
மெல்லடி -தடித்த இடை -நாபி கமலம் -அகன்ற மார்பு -நீண்ட கைகள் -மந்தஹாசம் -கேசாபாசம் -மிளிர்ந்த திருக் கண்கள் -ஆராவமுதம் –

ஜிஹானாம் ஜிஹானாம் சுஜானேன முஃத்யம் துஹானாம் துஹானாம் ஸூத வேணு நாதை –
லிஹானாம் லிஹானாம் சுதீர்கைரபங்கை மஹானந்த ஸர்வஸ்ய மேதன் நமஸ்த்தாம் -3–68-
வேணு நாதம் கடாக்ஷம் அம்ருத வெள்ளம் வணங்குவோம் –

லஸத் பர்ஹ பீடம் லலித லலித ஸ்மேர வேதனம் -ப்ரமத் கிரீதா பங்கம் ப்ரணய ஜனதா நிவ்ருத்தி பதம்
நவம்போத ஷ்யாமம் நிஜ மதுரிமா போக பரிதம் பரம் தேவம் வந்தே பரிமிளித கைசோரக ரசம் -3–69-

சரஸ்ய சம்க்ரயமி வாண் நேந மதுர சதுரியம் இவ ஸ்மிதேந தருண்ய கருண்ய மிவேக்ஷிதேன சபல்ய சபால்ய மிதம்த்ருசோர்மே -3–70-

அத்ர வா தத்ர வா தேவ யதி விஸ்வஸி மஸ்தயி -நிர்வாணம் அபி துர் வார மர்வா ஷீணாநி கிம் புன -3-71-

ரகாந்த கோபி ஜன வந்தித அப்யாம் யோகீந்த்ர ப்ருங்கேந்திர நிஷேவிதாப்யாம் –
ஆதம்ர பங்கேருக விப்ரமப்யாம் ஸ்வாமின் பதாப்யாம் மயம் மஞ்சலிஸ்மே -3–72-

அர்த்தா நுலாபான் விரஜ சுந்தரிணாம் அக்ரித்ரி மநாஞ்ச சரஸ் வதீனம் -அர்த்ரா சயேந ஸ்ரவஞ்சலேந சம்பவயந்தம் தருணம் க்ரநீமா–3–73-

மனசி மன சந்நிததாம் மதுர முகா மந்தரா பங்கோ கர கலித லலித வம்சா காபி கிஸோரா க்ருபா லஹரி -3–74-

ரக்ஷந்து ந ஷிஷித பாசு பால்ய வ்ருதா பர்ஹகி ஷிகவதம்ஸா-பிராண ப்ரியா ப்ரஸ்துத வேணு கீதா சீதா த்ரூஸ்ஸோ சிதால கோப கன்யா -3–75-

ஸ்மித ஸ்தபகிததரம் சிசிர வேணு நாதம்ருதம் முஹுஸ் தரள லோசனம் மத கடாக்ஷ மல குலம் –
உரஸ்துல விலீநயா கமலயா சமலிங்கிதம் புவஸ்த்துல முபாஹதம் புவன தைவதம் பது ந -3–76-

நயனம்புஜ பஜத கமதுஹம் ஹ்ருதயாம்புஜ கிமபி கருணீகம்-சரணாம்புஜே முனி குலைக தனம் -வதனாம்புஜே விரஜ வதூ வைபவம் -3–77-

நிவசனம் ஹந்த ராசந்தராணாம் நிர்வண சம்ராஜ்ய மிவவ தீமம்-அவ்யஜ மதுர மஹ நிதான மவ்யத் விரஜ நம அதி தைவதம் ந -3–78-

கோபிநாம் அபி மத கீத வேஷ ஹர்ஷாத்-ஆபீன ஸ்தான பர நிர்பரோப கூடம் –
கேளி நம்வது ரசை ரூபஸ்ய மனம் களிந்தி புளினச்சரம் பரம் மஹோ ந -3–79-

கேளதம் மனசி கேசர அங்கன மனநீய ம்ருது வேணு நிஸ்வனை -கணநே கிமபி ந க்ருபஸ்பதம் காள மேக கலோகத்வஹம் மஹ -3–80-

ஏனிஷபா விலோசன பிர லச ஸ்ரேணீ பர ப்ரோவ்திபிர்-வேணி பூத ரஸ க்ரமா பிர பித ஸ்ரேநீ கிரதபீர் விதா –
பணீ த்வ் ச வினோதய த்ரதிபதே ஸ்த்தூணிசயை சயகைர் -வாணி நாம பதம் பரம் விரஜபதி ஷோநீபதி பது ந -3–81-
சரஸ்வதியாலும் வாசா மகோசர அழகன் கோபீ ஜன வல்லபன் நம்மை ரக்ஷிக்கட்டும் –

காளிந்தி புலிநே தமாலா நிபிதச்சய புர சஞ்சரத்-தோயே தோயஜ பித்ர பாத்ர நிஹிதம் ததஜ்யன் நமஸ் நோதி யா —
வாமே பாணிகலே நிதய மதுரம் வேணும் விஷானாம் கதீ பிரந்தே ஹாஸ்ச விலோகயன் பிரதிகலம் தம் பாலம் ஆலோகயே-3–82-
யமுனா தீரத்தில் தாமரை இலைமேல் தயிர் சாதம் உண்டு -வேணு கானம் பாடி ஆ நிரைகளை மேய்க்கும் பால கிருஷ்ணனை மனசால் காண்கிறேன் –

யத் கோபி வத நேந்து மண்டல மபுத் கஸ்தூரிகா பத்ரகம் யல் லஷ்மி குச சத கும்ப கலச விகோசமிந்தே வரம் –
யன் நிர்வண நிதான சாதன விதவ் சிதஸனம் யோகிநாம் -தன்ன ஷ்யாமள மாவிரஸ்து ஹ்ருதயே கிருஷ்ண அபிதானம் மஹ -3–83-
திவ்ய தேஜஸ் -கோபிகள் திலகம் -மலராள் தனத்துள்ளான்-முனிவர்களுக்கு தன்னை காட்டும் அஞ்சனம் –

புல்லேந்தீவர மிந்து காந்தி வதனம் பர்ஹவதம் ச பிரியம் -ஸ்ரீ வத்சாங்க முதார கௌஸ்துப தரம் பீதாம்பரம் சுந்தரம்
கோபீனாம் நயனோத்பலர்சித்த தனும் கோ கோப சங்க வ்ருதம் கோவிந்தம் கல வேணு நாத ரசிகம் திவ்யங்க பூஷம் பஜே -3–84-
திவ்ய ஆபரண தாரி -மயில் பீலி தரித்த கேசபாசம் -ஸ்ரீ வத்சாங்கம் -கௌஸ்துபம் -கோப கோபீ ஆநிரை கூட்டத்தில் -கோவிந்தனை வணங்குவோம் –

யன் நாபி ஸரஸிர் ருஹாந்தர புதே ப்ருங்கயமனோ விதிர் -யத் வாஷ கமல விஹார பவனம் யச் அக்ஷுஷி சேந்த்வினவ்-
யத் பதாப்ஜ விநஸ்ருத சுர நதி ஷம்போ ஷிரோ பூஷணம் -யான் நாம ஸ்மரணம் துநோபி துரிதம் பயாத் சவ கேசவ -3–85-
நாபி கமலத்தில் நான்முகன் -திருவடி தீர்த்தம் கங்கா சிவனுக்கு ஸீரோ பூஷணம் -கேசவன் நம் ரக்ஷகன் –

ரஷந்து த்வாமசித ஜலஜை ரஞ்சலீ பாத மோலே மேனா நபி ஸரஸி ஹ்ருதயே மாரபணா முராரே –
ஹார கண்டே மணி மா வக்த்ர பத்மே த்விரேபா -பிஞ்சா பூஷஸ் ஷிகரே நிச்சயே கோஷா யோஷின் கடாஷா -3–86-
கோபிகள் -திருவடி மேல் சூடும் புஷ்ப்ப மாகவோ -திரு மார்பில் மாலையாகவோ -திரு முடியில் -மயில் பீலியாகவோ -இருக்க ஆசை படுவார்கள் –

ததி மதன நிநாதை த்யக்த நித்ர ப்ரபாதே-நிப்ருத பாதமகாரம் வல்லவீ நாம் ப்ரவிஷ்ட
முக கமல சமீரைராசு நிர்வாப்ய தீபாந்-கபலித நவநீத பாது கோபால பால –கிருஷ்ண கர்ணாம்ருதம் -3–87-
தயிர் கடையும் ஓசை கேட்டு எழுந்த பால கிருஷ்ணன் -கோபிகள் அறியா வண்ணம் மெல்லடி நடந்து செந்தாமரை போன்ற திரு வாயாலே ஊதி
விளக்கை அணைத்து வெண்ணெய் வாரி விழுங்குவான் –

பிரத ஸ்மரமி ததி கோஷ வினீத நித்ர-நித்ரவசன ரம நீய முகாரவிந்தம் -ஹ்ருதயன் வத்ய வபுஷம் நயநபி ரம -முன்நித்ரே பத்ம நயனம் நவநீத சோரம் -3–88-

புல்ல ஹல்லாக வதம் ச கோலாலசத் -கல்பமகம வீக வேஷிதம்-வல்லவீ சிகுர வசித அங்குலீ பல்லவம் கமபி வல்லவம் பஜே -3–89-

ஸ்தேயம் ஹரே ஹரேதி யான் நவநீத சோவ்ர்யம்-ஜரத்வ மஸ்ய குரு தல்ப க்ருதா பரதம் –
ஹத்யாம் தசனனா ஹதிர் மது பண தோஷம் யத் பூதன பய ச புனது கிருஷ்ண -3–90-

மார மா மதீய மனசே மாதவைக நிலயே யாத்ருச்சிய ஸ்ரீ ரம பதி ரிஹாக மேதசவ் க சஹேத நிஜ வேஸ்ம லங்கனம் -3–91-

ஆ குஞ்சிதம் ஜனு கரம் ச வமம் நியாஸ ஷிதவ் தக்ஷிண ஹஸ்த பத்மே ஆலோக யந்த-3–92-
தவழும் நவநீத கண்ணனை தியானிப்போம் –

ஜனுப்யம் அபித வந்தம் பணிப்யாம் அதி சுந்தரம் ச குந்த லலகம் பாலம் த்யோயோம் யுஷாஸ்சி பாலகம் -3–93-

விஹாய கோதண்ட சரவ் முஹூர்த்தம் கிரஹண பாணவ் மணி சரு வேணும் மாயூர பர்ஹஞ்ச நிஜோதமங்கே-சீதா பதே த்வம் ப்ரணமாமி பஸ்சத் -3–94-

அயம் ஷீரம் போதே பதி ரிதி கவாம் பலக இதி ஸ்ரீதோ அஸ்மபி ஷீரோப நயன தியா கோப தனய-
அநேநா ப்ரத்யூஹோ வ்யரசி சததாம் யேந ஜனனி ஸ்தனா தபயஸ் மாகம் ஸக்ருத் அபி பயோ துர் லபம் அபூத்-3–95-
நம் பிறவி அறுக்க அன்றோ அவன் அவதாரம் –

ஹஸ்த மக் ஷிப்ய யாதோ அசி பால கிருஷ்ண கிம் அத்புதம் ஹ்ருதயாத்யதி நியாசி பவ்ருக்ஷம் ஞானயாமி தே -3–96-

தம்சி ரவி ரிவோத்யம் மஜ்ஜதா மம்பு ராசவ் ப்லவ இவ த்ருஷிதானாம் காது வர்ஷின மேக-
நிதிர் இவ விதானானாம் தீர்க்க தீவ்ராம் அயனாம் பிஷகி வ குசலம் நோதது மாயது ஸுரி-3–97-
இருள் போக்கும் ஆதித்யன் -பொழியும் கார் மேகம் -மருத்துவனாய் நின்ற மணி வண்ணன் –

கோதண்டம் மஸ்ருனம் சுகந்தி விஷிகம் சக்ரப்ஜ பாசங்குசம் ஹைமிம் வேணு லதம் கரைச்ச சிந்தூர உஞ்சருணம்
கந்தர்ப்பதிக சுந்தரம் ஸ்மித முகம் கோபங்கன வேஷ்டிதம் கோபாலம் ஸ்ததம் பஜாமி வரதம் த்ரை லோக்ய ரஷா மணிம் -3–98-

சாயங்காலே வந்ததே குசிமித ஸமயே சைகதே சந்த்ரகயம் த்ரை லோக்ய கர்ஷணங்கம் சுர வர கணிக மோஹன பங்க மூர்த்திம்
சேவ்யம் ஸ்ருங்கார பவைர் நவ ரஸ பரிதை கோப கன்யா சஹஸ்ரை-வந்தேஹம் ரசகேலிரத மத சுபகம் வஸ்ய கோபால கிருஷ்ணன் -3–99-

கதம்ப மோலே க்ரீதந்தம் வ்ருந்தா வனம் நிவேசனம் பத்மாசன ஸ்திதம் வந்தே வேணும் காயந்த சியுத்ஜம்-3–100-

பாலம் நீல அம்புதாபம் நவ மணி விலஸத் கிண்கிணி ஜால பாதம் -ஸ்ரோநி ஜன்கந்த யுகம் விபுல குரு நகப் ரோல்லஸத் கண்ட பூஷணம்
புல்லம்போஜ வக்த்ரம் ஹத சகத மருத் பூதநாத்யம் பிரசன்னம் -கோவிந்தம் வந்திதேன் த்ராத்யமரவர மஜம் பூஜயேத் வசரதவ்-3–101-
நீல மேக ஸ்யாமளன் -கழுத்திலே புலி நக பூஷணம் -விரோதி நிரசனன் -தேவர்களுக்கும் தேவன் -கோபாலனை வணங்குவோம் –

வந்தயம் தேவைர் முகுந்தம் விகசித குரு விந்தப மிந்தி வரக்ஷம் கோ கோபி வ்ருந்த வீதம் ஜித ரிபு இவஹம் குந்த மந்தார ஹாஸம்
நீல க்ரேவா க்ரபிஞ்ச கலன சுவிலஸத் குந்தளம் பாணு மந்தம் தேவம் பீதாம்பரத்யம் ஜெப ஜெப தினசோ மத்யமஹநே ரமயை-3–102-

சக்ரந்த த்வஸ்த வைரீ விரஜ மஜித மபாஸ்த்வநீ பர மத்த்யை -ரவீதம் நரதத்யை உனிபிர பினுதம் தத்வ நிமோதி ஹேதோ
சயனே நிர்மலங்கம் நிருபம ருசிரம் சிந்தயேன் நில பாசம் மாத்ரீ விஸ்வோதயஸ்திதி யபஹரண பதம் முக்திதம் வஸுதேவம்-3–103-

கோதண்ட மைக்ஷ்வ மகந்த மிஷும் ச பவ்ஷ்பம் சக்ரப்ஜ பாச ஸ்ருணி காஞ்சன வம்ச நாளம்
பிப்ரண மஷ்த வித பஹுபிர் அர்க வர்ணம் த்யயேத்வரிம் மதன கோப விலாச வேஷம் -3–104-
அஷ்ட புஜ கோபால சுந்தர மந்த்ரம் இது –

அங்குல்யா க கவதம் பிரஹரதி -குடிலே -மாதவ -கிம் வசந்தோ -நோ சக்ரி கிம் குலலோ -ந ஹி தரணி தர கிம் தவிஜித்வ-பாணீந்த்ர
நாஹம் தரஹி மர்திம் கிமஸி-ககபதிர் -நோ ஹரி கிம் கபீந்த்ர இத்யேவம் கோப கன்ய பிரதி வசன ஜித பது வஸ் சக்ர பாணி -3–105-
அங்குல்யா க கவதம் பிரஹரதி -குடிலே -மாதவ –யார் கதவை தட்டினது–கோபி கேட்க -மாதவன் என்றான் இவன்
-கிம் வசந்தோ -நோ சக்ரி-இது வசந்தமா -இல்லை-மாதவன் என்பது வசந்த காலத்துக்கும் உண்டே – சக்ரதாரி
கிம் குலலோ -ந ஹி தரணி தர–சக்கரம் கொண்டு மன் பானை செய்யும் குயவனா -இல்லை பூமி தாங்குபவன்
கிம் தவிஜித்வ-பாணீந்த்ர நாஹம் தரஹி மர்திம்-இரண்டு நாக்கு உள்ள பாம்பா -இல்லை காளியனை கொன்றவன்
கிமஸி-ககபதிர் -நோ ஹரி-பறவை அரசன் கருடனா -இல்லை ஹரி
கிம் கபீந்த்ர-குரங்கா -என்றாள் கோபி
இத்யேவம் கோப கன்ய பிரதி வசன ஜித பது வஸ் சக்ர பாணி -இப்படி பிரதிவசனம் -செய்து கோபி இடம் தன்னை
தோற்பிக்க வைத்துக் கொண்ட கண்ணனே ரக்ஷகன் –

ராதா மோஹன மந்திர அத்புத கதஸ் சந்த்ர வலீ மூசிவான் -ராதே ஷேம மயே அஸ்தி தஸ்ய வசனம் ஸ்ருத்வா சந்திரவளி-
கம்ச ஷேம மயே விமுக்த ஹ்ருதயே கம்ச க்வ த்ருஷ்டத்வய -ராதா க்வேதி விலஜிஜித்தோ நாத முக ஸ்மேரோ ஹரி பது ந -3–106-
ராதாவுடைய வீட்டில் இருந்து வந்த கிருஷ்ணன் சந்திரவளி பார்த்து -ராதா எப்படி இருக்கிறாய் –
பதிலுக்கு அவள் -கம்சா நி எப்படி இருக்கிறாய்
இவன் -பெண்ணே உனக்கு மதி இல்லையா -கம்சனை எங்கே கண்டாய்
நீ ராதையைக் கண்ட இடத்திலே கண்டேன் -என்றதும் வெட்க்கி தலை குனிந்தான் –
அந்த கிருஷ்ணனே நமக்கு ரக்ஷகன் –

ய ப்ரேர்திர் விதுரர்பிதோ முரரிபோ -குந்தி யர்பித்தே யா த்ருசீ –யா கோவர்த்தன மூர்த்தினி யா ச ப்ரதுகே ஸ்தன்யே யசோதர்ப்பிதே
பரத்வாஜ சமர்பிதே சபைர்காத தோதரே யோஷிதாம் -யா ப்ரீதிர் முனி பத்னி பக்திர் ரஷிதே அப்யத் ரபி தாம் தாம் குரு -3–107-
விதுர போஜனம் -குந்தி போஜனம் /கோவர்த்தன -கோபர் போஜனம் -குசேலர் அவல்/ யசோதை முலை பால் / பரத்வாஜர் விருந்து /சபரி கனி /
கோபிகள் அதரம் / ரிஷி பத்னி இட்ட அடிசில் -போலே இந்த பிரபந்தம் உனக்கு சமர்ப்பிக்கிறேன் –

கிருஷ்ணவ் ஸ்மரண தேவ பாத சங்கத பஞ்சர சதத மேதா மாயதி கிரிர் வஜ்ர ஹதோ யாத -3–108-
கிருஷ்ணன் பற்றி சதா சிந்தனை வஜ்ராயுதம் போலே நம் வினை கூட்டங்கள் ஆகிய மலையை தூளாக்கி -நசிப்பிக்கும் –

யஸ்யத்மா போதஸ்ய குரோ பிரசாத தம் விமோக்தோஸ்மி சரீர பந்தனாத்-
ஸர்வோபதேஷ்த்து புருஷோத்தமஸ்ய ஹஸ்யங்கிரி பத்மம் ப்ரணதோஸ்மி நித்யம் -3-109–

—————————-

ஸ்ரீ கோயில் கந்தாடை அப்பன் ஸ்வாமிகள் திருவடிகளே சரணம் –
ஸ்ரீ லீலா சுகர் ஸ்வாமிகள் திருவடிகளே சரணம் .
ஸ்ரீ பெரிய பெருமாள் பெரிய பிராட்டியார் ஆண்டாள் ஆழ்வார் எம்பெருமானார் ஜீயர் திருவடிகளே சரணம் .

ஸ்ரீ கிருஷ்ண கர்ணாம்ருதம்-இரண்டாம் அத்யாயம் -ஸ்ரீ லீலா ஸூகாச்சார்யார்–

May 21, 2017

அபி நவ நவநீத சினிகம அபீத துக்தம் -ததி கண பரி திக்தம் முக்தமங்கம் முராரே
திசது புவன க்ருஷுர சேதி தபிஞ்ச குச சாவீ நவ சிகி பிஞ்ச லஞ்சிதம் வஞ்சிதம் வா -2 -1–
கடை வெண்ணெய் உண்ணும் கண்ணன் -மயில் பீலி தரித்த கேசா பாசம் -நீல மேக ஸ்யாமளன் -பிறவி துயர் போக்கவே ஆவிர்பாவம் –

யம் த்ருஷ்ட்வா யமுனாம் பிபாசுர நிஸாம் வ்யூஹோ கவாம் ஹாகதே-வித்யுத் வனிதி நீல கண்ட நிவஹோ யம் த்ருஷ்டும் உள் காந்ததே
உத்தம் சாய தமல பல்லவமிதி யாம் சிந்ததி யம் கோபிக்-காந்தி காளிய சசநஸ்ய வபுஷஸ்ச பவனி பது ந –2-2-
அவன் தேஜஸ் தடாகம் -யமுனா நீர் போலே குடிக்க ஆ நிரைகள்–மேக சியாமள திரு மேனி கண்டு மயில்கள் தொகை விரித்து ஆடுமே –
மயில் பீலி புது இலை என்று நினைத்து கோபிகள் தங்கள் காதுகளில் வைப்பர் -அவன் தேஜஸ் தானே காளியனையும் முடித்தது –

தேவ பயத் பயசி விமலே யாமுனே மஜ்ஜதீனம் -யாசந்தி நாமனு நய பதைர் வஞ்சிதன்யம் ஸுகாணி
லஜ்ஜை லோலை ரலசை விலஸை ருன்மிஷத் பஞ்ச பாணைர் கோப ஸ்த்ரீனாம் அநந்ய குசுமைர் அர்ச்சித கேசவோ ந -2–3-
கோபிகள் வஸ்திர அபகரண லீலானுபவம் –

மாதர் நாத பரம் அநு சித்தம் யத் கலானாம் புரஸ்த-தஸ்த சங்கம் ஜடரா பிடரி போர்தே வர்த்திதசி
தத் ஷந்தவ்யம் சஹஜ சரலே வத்சலா வாணி குர்யாம் பிராயச்சித்தம் குண கண நயாகோப வேஷஸ்ய விஷ்ணோ -2–4-
நம் நாதன் அன்றோ உன் மகன் ஆனான் –

அங்குலி அக்ரை அருண கிரணைர் முக்த சம்ருத்தந்தரம் வாரம் வாரம் வதன மருதா வேணு நாத பரன்ன
வித்யா ஷங்கிரும் விகாச கமலாச்சயா விஸ்தார நேத்ரம் -வந்தே வ்ருந்தாவன ஸூ சரிதம் நந்த கோபால ஸூநும்-2–5-
வேணு நாதம் அம்ருதம் கொடுக்கும் திரு விரல் திரு நகங்களை அனுபவிக்கிறார் –

மந்தம் மந்தம் மதுர நினதைர் வேணு மபூரயந்தம் -வ்ருந்தம் வ்ருந்தாவன புவிகவாம் சரயந்தம் சரந்தம்
சந்தோ பாஹே சத மக முக த்வம்சினாம் தனவானாம் ஹந்தரம் தாம் கதய ரசனே கோப கன்யா புஜங்கம் -2–6-
ஆநிரை -மேய்த்து -கானம் இசைத்து -விரோதி நிரசன சீலனை அனுபவிக்கிறார் –

வேணி மோலே விரசித கனஷ்யாம பிஞ்சவா சூடோ -வித்யுலேகா வலயித திவ ஸ்நிக்த பீதாம்பரேண
மா மாலிங்கன் மரகத மணி ஸ்தம்ப கம்பீர பாஹு ஸ்வப்ன த்ருஷ்டஸ் தருண துளசி பூஷனோ நீல மேக -2–7-
பீதாம்பரம் -மயில் பீலி சூடிய கேச பாசம் -மேக ஸ்யாமளன் -திரு துளசி சாத்திய கோலம் அனுபவம் –

கிருஷ்ண ஹ்ருத்வா வசன நிசயம் கூல குஞ்சாதி ரூடே முக்த கசின் முகுர் அனயை கின்வதி வ்யஹரந்தி
சப்ரூ பங்கம் சத ரஹசிதம் சத்ரபம் சானுராகம் ச்சாயா சவுரி கர தள கதனி அம்பா ரன்யா சகர்ஷ-2–8-
கோபிகள் வஸ்திர அபஹரண லீலை அனுபவம் –

அபி ஜனுஷி பரஸ்மின் நாத புண்யோ பவேயம் -தத புவி யமுனா யாஸ்தா த்ருசோ வம்ச நள
அனுபவதி யா ஏஷ ஸ்ரீ மத் ஆபிரா ஸ்தனோ ராதாரமணி சமீபன்யாஸ தன்யம் அவஸ்தாம் .-2–9-
யமுனா தீர மூங்கில் வம்ச பிறவி வேண்டுகிறார் –

ஆயி பரிச்சினு சேத பிரதரம்போஜ நேத்ரம் -கபரே களித சஞ்சத் பிஞ்சு தாமபி ராமம்
வல்லபி துபல நீலம் வல்லவி பக தேயம் -நிகில நிகம வல்லி மூல கண்டம் முகுந்தம் -2–10-
வேத மூல புருஷன் அன்றோ இவன் –

ஆயி முரளி முகுந்த ஸ்மேரா வக்தரவிந்த-ஸ்வசன மதுர சம்ஜே த்வாம் பிரணம்யத்ய யசே
அதர மணி சமீபம் ப்ரப்தவத்யம் பவத்வம் கதய ரகசி கர்ணே மத்ருசம் நந்த ஸூ நோ -2–11-
திருப் புல்லாங்குழல் இடம் தன் நிலைமை முகுந்தன் இடம் சொல்லி சேர்க்க பிரார்த்தனை –

சஜல ஜலத நீலம் வல்லவீ கேளி லோலம் -ஸ்ரீத சுர தரு மூலம் வித்யுத் உல்லசி சேலம் –
நாத் அசுரர் முனி ஜலம் சன்மநோ பிம்ப லீலம் சுர ரிபு குல கலம் நவ்மி கோபால பாலம் -2–12-
முனிவர்கள் தேவர்கள் வணங்கும் கோபால பாலன் அன்றோ –

அதர பிம்ப விதம்பித வித்ருமம் -மதுர வேணு நினத விநோநிதம்
கமல கோமள கம்ர முகாம்புஜம் -கமபி கோப குமார முபாஸ்மஹே—2–13-
வேணு கான இனிமை அனுபவம் –

அதர விநிவேசய வம்ச நாளம் விவராண் யஸ்ய சலீலாம் அங்குலிபி –
முஹூர் அந்தரயன் முஹூர் விவ்ருன்வன் மதுரம் கயதி மாதவோ வனதே -2–14-
மாதவனுடைய வேணு கான அனுபவம் இங்கும்

வதநே நவநீத கந்த வாஹம் வசநே தஸ்கரசாதுரீ துரீணம்
நயநே குஹ நாச்ருமாச்ரயே தாச்சரணே கோமல தாண்டவம் குமாரம் –க்ருஷ்ண கர்ணாம்ருதம் -2–15-
லீலா சுகர் அனுபவம் -திருப்பவளத்தில் முடை நாற்றம் -பேச்சு சாமர்த்தியம் -பொய்க்கண்ணீர் –பையவே நிலை –நவநீத நாட்யம் அழகை அனுபவிக்கிறார் –

அமுன கில கோப கோப நாதம் யமுனா ரோதசி நந்த நந்தநேந
தமுன வன சம்பவ பாப ந கிமி நாசவ் சரணார்த்தினாம் சரண்ய-2–16-
சரணாகத ரக்ஷகன் அன்றோ –

ஜகத் ஆதரணீய ஜர பவம் ஜலஜா பத்ய வ விசார கம்யம்
தனுதாம் தனுதாம் ஷிவே தாரணாம் சுர நாதோபால சுந்தரம் மஹோ ந -2–17-
தேவர்க்கும் தேவாவோ –

ஸா கபி சர்வ ஜெகதாமபி ரம சீம காம்ய நோ பவது கோப கிசோர மூர்த்தி
யா ஷேகரே சுருதி கிராம் ஹ்ருதி யோக பாஜாம் பதாம்புஜ ச சுலபா விரஜா சுந்தரிணாம்-2–18-
வேத ப்ரதிபாத்யன் -முனிவர்கள் திரு உள்ள நிவாஸன் -காபி வல்லபன் -நம் ரக்ஷகன் –

அத்யந்த பால மதசீ குஸுமா பிரகாசம் திக்வசஸாம் கனக பூஷண பூஷிதாங்கம்
வித்ரஸ்த கேச மருணா தரய தக்க்ஷம் கிருஷ்ணம் நமாமி மானஸ வாசுதேவ சிஸூனும்-2–19-
கரியான் -மை வண்ண நறும் குஞ்சி குழல் பின் தாழ-வணங்குவோம் –

ஹஸ்தங்கி நிக்வனித கங்கண கிங்கிணீகம்-மத்யே நிதம்ப மவலம்பித ஹேமா ஸூத்ரம்
முக்தா கலப முக்லி க்ருத காகபக்ஷம் வந்தமஹே வ்ரஜ சரம் வாசுதேவ பாக்யம் –2–20-
கங்கணம் தங்க ஸூத்ரம்-அனுபவம் –

விருந்தாவனே த்ருமதலேஷூ கவாம் கணேஷு வேதவசன ஸமயேஷூ ச த்ருச்யதே யத்
தத் வேணு வேதன பரம் சிகி பிஞ்ச சூடம் ப்ரஹ்ம ஸ்மரமி கமலேக்ஷண மப்ர நீலம் -2–21-
வேத பிரதிபாத்யனே ஆநிரை கூட்டத்தில் மயில் பீலி தரித்த கேசபாசம் -வேணு நாதம் -ப்ரஹ்மம் சேவிப்போம் –

வியத்யஸ்த பத மவதம்ஸி த பர்ஹி பர்ஹம் ஸசீ க்ருதனான நிவேசித வேணு ரந்தரம்
தேஜ பரம் பரம கருணிகம் புரஸ்தாத் பிராண பிரயாண ஸமயே மம சந்நிதி தாம் -2–22-
அந்திம திசையிலும் பால கிருஷ்ணன் திருக் கோலம் சேவை சாதித்து அருளுவான் –

கோஷா பிரகோஷா சமனய மதோ குணேன மத்யே பபந்த ஜனனி நவ நீத சோரம்
தத் பந்தனம் த்ரை ஜெகதம் உதர ஆஸ்ரயேண மாக்ரோச கரணம் அஹோ நிதராம் பபூவ-2–23-
உலகுண்ட பெருவாயனை அன்றோ உதரத்தில் பந்தித்தாள்-

சைவ வயம் ந கலு தத்ர விசரணீயம் பஞ்சாக்ஷர ஜெப பரா நிதராம் ததபி
சேதோ மதீய மதசி குஸுமவ பாசம் ஸ்மேரணனம் ஸ்மார்த்தி கோப வதூ கிஸோரம்–2–24-
சைவர்களும் பால கிருஷ்ணன் சேஷ்டிதங்களில் ஆழ்வார்களே-

ராதா புனது ஜகத் அச்யுத தத சித்த மந்தானம குலயதீ ததி ரிக்த பத்ரே
தஸ்ய ஸ்தான ஸ்தபக சஞ்சல லோல த்ருஷ்டிர் தேவோபி தோஹநதிய வ்ருஷபம் நிருந்தன்-2–25-
பரஸ்பர மால் கொண்டு தயிர் இல்லாமல் கடையும் ராதாவும் காளை இடம் பால் கறக்கும் கிருஷ்ணனும் நம்மை புனிதம் ஆக்குவார் –

கோ தூளி தூசரித கோமள குந்தளக்ரம் கோவர்த்தன தாரண கேளி க்ருத பிரயாசம்
கோபி ஜனஸ்ய குச குங்கும முத்ரிதங்கம் கோவிந்த மிந்து வதனம் சரணம் வ்ருஜம -2–26-
ஆநிரை கிளப்பும் தூசி பூண்ட கேசா பாசம் -கோபிகள் கொங்கை குங்கும குழம்பு பூண்ட திரு மார்பன் -கோவிந்தனை சரண் அடைவோம் –

யத்ரோ மந்த்ர பரி பூர்த்தி விதவ தக்க்ஷா-வராஹ ஜன்மனி பப்பூ வுரமீ சமுத்திர –
தம் நாம நாதம் அரவிந்த த்ருசம் யசோதா பணித்வ யந்திர ஜலை ஸ்நப்யாம் பபூவ -2–27-
ஸ்ரீ வராஹ நாயனார் ஏக தேசம் பூமி இருக்க யசோதா பிராட்டி தன் இரண்டு கை நீராலே நீராட்டும் படி அன்றோ தன்னை தாழ விட்டுக் கொண்டான் –

வரமிமம் உபதேச மத்ரி யத்வம் நிகம வனேஷு நிதந்த சர கின்ன
விசிநுத பவனேஷு வல்லவீணா முகனிஷ்தர்த முலூகலே நிபதம் -2–28-
வேதாரண்யம் தேடி காண முடியாத ப்ரஹ்மம் உரலோடு கட்டி இருப்பதை வந்து காணீரே –

தேவகி தனைய பூஜன பூத பூதநாரீ சரணோதக தவ்த
யத்யகம் ஸ்ம்ருத தனஞ்சய ஸூத கிம் கரிஷ்யதி ச மே எம தூத -2–29-
எம தமர் அணுக முடியாமல் அன்றோ அடியேனை பாவனம் ஆக்கி அருளுகிறார் பாலகிருஷ்ணன் –

பஸதாம் பாவ பயைக பேஷஜம் -மனசே மம முஹுர் முஹூர் முஹூ
கோப வேஷ உபதேதுஷா ஸ்வயம் யாபி கபி ரமணீயத விபோ -2–30-
கோப வேஷமே சம்சார பேஷஜம் –

கமலம்பித கதம்ப மஞ்சரீ கேசர் அருண கபோல மண்டலம் -நிர்மலம் நிகம வக கோசரம் நீலிமான மவலோகயமஹே-2–31-
நீல மேக ஸ்யாமளன் -கேசாபாசம் -வாசா மகோசரம் –

சசி சஞ்சலித லோசநோத்பலம் -சமி குத்மளித கோமளாதரம் -வேகவத்கித கரங்குளீ முக்தம் வேணு நாத ரசிகம் பஜாமாகே -2–32-

ஸ்யந்தானே கருட மந்தித த்வஜே குண்டின சத நயன திரோபிதா
கேன சின வதமல பல்லவ ச்யாமளேன புருஷேண நீயதே -2–33-
ஸ்ரீ ருக்மிணி தேவையை தேரில் கொண்டு போவதைக் கண்டேனே –

ம யத பாண்ட பதி பீமராத் யாம் திகாம்பர கோபி தமல நீல
விந்யஸ்த ஹஸ்தோபி நிதான பிம்பே தூர்த்த சமகர்ஷக்தி சித்த விதம் -2–34-
பீமரதி நதி அருகில் சென்றால் உங்கள் மனம் மற்றும் அனைத்தும் கொள்ளை கொள்வான் ஜாக்கிரதை –

அங்கனம் அங்கனம் அந்தரே மாதாவோ -மாதவம் மாதவம் ச அந்தரே அங்கனம்
இதம கல்பித மண்டலே மத்யக சஞ்சுகவ் வேணுனா தேவகி நந்தன -2–35-
ராஸ லீலை அனுபவம் –

கேகி கேகாத் ருதநேக பங்கேருஹா லீனா ஹம்சாவளி ஹ்ருத்யத ஹ்ருத்யத
கம்ச வம்சதவீ தஹா தாவாநலா சஞ்சகவ் வேணுநா தேவகி நந்தன -2–36-
கம்ச குலம் நாசகன் -வேணு நாதம் மயில்களை ஆட வைக்கும் –

க்வபி வீணாபிராரா வீணாகம்பித க்வபி வீணாபிரா கிண்கிணி நர்த்தித-
க்வபி வீணப்பிரமந்தரம் கபித சஞ்சகவ் வேணுநா தேவகி நந்தன -2–37-
வேணு நாதம் அனுபவம் –

சரு சந்திரவளி லோசனை ஸ்ஷும்பிதோ-கோப கோ வ்ருந்த கோபாலிக வல்லப –
வல்லவீ வ்ருந்த வ்ருந்தரக காமுக சஞ்சகவ் வேணுநா தேவகி நந்தன -2–38-

மௌலி மாலா மிலன் மத ப்ருங்கீ லதா பீத பீத ப்ரியா விப்ர மலிங்கித –
ஸ்ரஸ்த கோபீ குச போக சம்மேலித சஞ்சகவ் வேணுநா தேவகி நந்தன -2–39-

சாரு சமேகரா பச பம விபுர் வைஜயந்தி லதா வாசி தோரஸ்தல
நந்த விருந்தவனே வசிதா மத்யகா சஞ்சகவ் வேணுநா தேவகி நந்தன -2–40-

பலிகா தலிகா தள லீலாலயா சங்க சந்தர்சித ப்ருல்லத விப்ரம –
கோபிகா கீதா தத வதன ஸ்வயம் சஞ்சகவ் வேணுநா தேவகி நந்தன -2–41-

பாரிஜாதம் சம்ருத்ய ரதவயோ-ரூபய மச பசா குணைர் ரெங்கனே
ஷீத ஷீதே வதே யாமுனியியே ததே சஞ்சகவ் வேணுநா தேவகி நந்தன -2–42-

அக்ரே தீர்க்க தரோய மர்ஜூன தரு ஸ்தஸிகிரதோ வர்த்தினி-ச கோஷம் சமுபைதி தத் பரிசரே தேச கலிந்தத்மஜம்-
தஸ்ய ஸ்தீரத்மல கணந தாலே சக்ரம் கவம் சரயன்-கோப க்ரீடாதி தர்சயிஷ்யதி சகே பந்தன மவ்யஹதம் -2–43-
யமுனா தீர கோபாலனே நமக்கு பரமபதம் அருள்வான் –

கோ தூளி சரிதா கோமள கோப வேஷம் -கோபால பால குஸதை ரணுகம்ய மனனம்
சாயந்தனே பிரதி க்ருஹம் பசு பந்தனார்தம் கச்சந்த மச்யுத சிஷும் ப்ரணதோஸ்மி நித்யம் -2–44-
ஆநிரை தூளி பூஷணம் -க்ருஹம் தோறும் சென்று ஆநிரைகளை கட்டுகிறான் -அச்யுதனை வணங்குவோம் –

நிதிம் லாவண்யனாம் நிகில ஜகத் ஆச்சர்ய நிலயம்-நிஜ வாஸம் பாஸம் நிரவதிக நிஸ்ரேய சரசம்
சுத தர சாரம் ஸூ ஹ்ருத பரி பகம் ம்ருக த்ருகம்-ப்ரபத்யே மாங்கல்யம் பிரதம மயி தேவம் க்ருத தியாம் -2–45-
ஆராவமுதன் -ஸூஹ்ருத் -அவனை சரண் அடைவோம் –

ஆதம்ரபனி கமலா ப்ரணய பிரதோத -மாலோல ஹர மணி குண்டல ஹேமா சூத்ரம்
ஆவிஸ்ரமம்பு கணம் அம்பு நீல மவ்யா-ததியம் தனஞ்சய ரத பரணம் மஹோ ந -2–46-
அர்ஜுனன் ரத பூஷணம் அவன் -நம்மை ரஷித்து அருளுவான் –

நக நியாமித குந்துன் பாண்டவஸ்யன் தனஸ்வா -நனு தின மபி ஷிஞ்சான் அஞ்சலிஸ்தை பயோபி
ஆவது விதத கத்ர ஸ்தோத்ர நிச்யுத மௌலிர் -தரிசன வித்ருத ரஸ்மிர் தேவகி புண்ய ராஸி-2–47-
தேவகி புண்ய பலனே பார்த்த சாரதியாக ஆவிர்பாவம் –

விரஜ யுவதி ஸஹாயே யவ்வனோல் லஸீகயே-சகல ஷுப விலாச குந்த மந்தர ஹாஸே
நிவஸது மம சித்தம் தத் பதயத வ்ருதம் முனி சரஸிஜ பானவ் நந்த கோபால ஸூநவ் -2–48-

அரண்யாநீ மர்தர ஸ்மித மதுர பிம்பதர ஸுதா சரண்யா ஸங்க்ரதை சப்பதி மத்யன் வேனூ நிநாதை
தரண்ய சனந்தோத் புலக முப கூடங்க்ரி கமல சரண்யாணா மத்யஸ்ச ஜெயது சரீரி மதுரிமா-2–49-
திண்ணிய கழலே சரண் –

விதக்த கோபால விலாசினீனாம் சம்போக ஷிஹ் நங்கித சர்வ காத்ரம்
பவித்ரா மாம்னாய கிராம கம்யம் ப்ரஹ்ம ப்ரபத்யே நவ நீத சோரம் -2–50-

அந்தர் க்ருஹே க்ருஷ்ண மவேஷ்ய சோரம் பத்வா கவாடம் ஜநநீம் கதைகா
உலூகலே தாமநிபத்த மேநம் தத்ராபி த்ருஷ்ட்வா ஸ்திமிதா பபூவ –கிருஷ்ண கர்ணாம்ருதம் -2–51-
தன் வீட்டில் வெண்ணெய் திருடிய கண்ணனை வீட்டுக்கு உள்ளே வைத்து கதவைப் பூட்டிவிட்டு யசோதையிடம் சொல்ல சென்றவள்
அங்கு உரலோடே கட்டுண்டு கிடப்பதை கண்டு ஆச்சர்யப் பட்டாள்-

ரத்ன ஸ்தலே ஜனுசர குமார -ஸங்க்ரந்த மத்மீய முகாரவிந்தம் ஆதது கமஸ்ததள பஜேதா த்விலோக்ய தாத்ரீ வதனம் ருரோத-2–52-
தான் தவழும் பொழுது தனது நிழலை பளிங்கு தரையிலே கண்டு முகத்தை தடவைப் பார்த்து முடியாமல் அழும் முக்தன் –

ஆனந்தேன யசோதயா சமாதிதம் கோபங்கனாபிஸ் சிரம் -சசங்கம் வள விதிவிஷா ஸகுசுமை சிதை ப்ரிதவுக குலம்
சேர்ஷ்யம் கோப குமாரகை சகுதுகம் பவ்ரைர் ஜனை சஸ்மிதம் -யோ த்ருஷ்டஸ புனதுநோ முரைபு ப்ரோத் க்க்ஷிப்த கோவர்த்தன -2–53-
கோவர்த்தன தாரி நம்மை புனிதம் ஆக்கி அருளுவான் –

உபசதத் மவித புராணா பரம் பரஸ்தான் நிஹிதம் குஹாயாம்
வயம் யசோதா சிசு பால லீலா கதா ஸுதா சிந்துஷு லேலயாம-2–54-
பால கிருஷ்ணன் சேஷ்டிதங்கள் -அமுத கடலிலே ஆழ்ந்தே கால ஷேபம் நமக்கு –

விக்ரேது காமா கில கோப கன்யா முராரிரோ பதர்பித சித்த வ்ருத்தி
ததியதிகம் மோஹ வசாத்தவோசத் கோவிந்த தாமோதர மாதவேதி -2–55-
தயிர் விற்கும் கோப கன்னி -இவன் நினைவாலே கோவிந்த தாமோதர மாதவ வாங்கலையோ என்ற வ்ருத்தாந்தம் –

உலூகலம் வா யமினாம் மநோ வா கோபங்கனானாம் குச குத்மலம் வா
முராரி நம்நா கலபஸ்ய நூன மலன மஸீத் த்ரயமேவ பூமவ் -2–56-
இந்த யானையை உரலோடும் -முனிவர் ஹிருதயத்திலும் -கோபிகள் கொங்கைகளிலுமே கட்ட முடியும் –

கராரவிந்தேன பாதாரவிந்தம் மகரந்தவிந்தே விநிவேசயந்தம்
வடஸ்ய பத்ரஸ்ய புதே சயானாம் பாலம் முகுந்தம் மனஸா ஸ்மராமி -2–57-

ஷாம்போ ஸ்வாகத மஸ் ஸ்யதாமித இதோ வாமேந பத்மாசன கிரௌஞ்சரே குசலம் சுகம் சுர பதே விதேசநோ த்ருஸ்யஸே –
இதம் ஸ்வப்ன கதஸ்ய கைதப ஜித ஸ்ருத்வ யசோதா கிரா கிம் கிம் பாலாக ஜல்ப சீதி ரஷிதம் தூ தூ க்ருதம் பது ந -2–58-
ஸ்வப்னத்தில் பால கிருஷ்ணன் ஜலப்பிப்பதை கேட்டு யசோதை ரக்ஷணத்துக்கு வேண்டுயவற்றை செய்தாள் –

மாதா கிம் யது நாத தேஹி சஷகம் கிம் தேன பது பய ஸ்தன் நஸ்தியத்ய கதஸ்தி வா நிசி நிசா கா வந்த கரயோ-2–59-
ஆமீலக்க்ஷி யுகம் நிஸநி உபகத தேஹீதி மதுர் முஹுர் வக்க்ஷோ ஜம்பர கர்ஷனோத்யத கர கிருஷ்ணஸ்ச புஷ்னது ந -2–59-
பால் குடிக்க சேஷ்டிதங்கள் செய்த பால கிருஷ்ணனே ரக்ஷகன் –

காளிந்தீ புளினோ தரேஷு முசலி யாவத் கதா கேளிதும் தாவத் கர்பூரிதம் பா பிப ஹரே வர்திஷ்யதே தே ஷிகா
இதம் பால தயா பிரதாரண பரம் ச்ருத்வா யசோதா கிரா பயன்ன ஸ்வ ஷிகாம் ஸ்ப்ருசன் ப்ரமுதித ஷீரேத பீதே ஹரி -2–60-
நம்பி மூத்த பிரான் யமுனை கரை மணலில் விளையாட பால கிருஷ்ணனை பால் அருந்தினால் கேசம் வளரும் என்றாள் யசோதை
-பாதி குடித்து கேசம் தொட்டு பார்த்து வளர்ந்ததே அம்மா என்று மகிழ்ந்து அருளிச் செய்தான் -அந்த ஹர்ஷமே நம்மை ரஷிக்கும்-

கைலாசோ நவ நீத இதி ஷித்ரியம் ப்ரக் ஜக்த ம்ருல்லோஷ்ததி -ஷீரோதோபி நிபீத துக்ததி லஸத் ஸ்மேரே ப்ரஹுல்லே முக்தே
மதா ஜீமா திவ்ய த்ருதம் சஹிதய நஷ்டஸ்மி த்ருஷ்ட்டி கயா -தூ தூ வத்ஸக ஜீவ ஜீவ சிரம் இதயுக்த்தோம் நோ ஹரி -61-
பிள்ளை வாயுளே கைலாசம் கண்டு -ஜீரணிக்காத வெண்ணெயோ / பூமியைக் கண்டு உண்ட மண்ணோ/பாற் கடலைக் கண்டு ஜீரணியாத பாலோ /
இப்படி பிள்ளை ஜீரணிக்க முடியாமல் ஏதோ கெட்ட சாபமோ -ரக்ஷை அளித்தாள் யசோதை -அந்த பால கிருஷ்ணனே நமக்கு ரக்ஷை –

கிஞ்சித் குஞ்சித லோசனஸ்ய பிபத பர்யாய பீதம் ஸ்தனம் சத்ய ப்ரஸ்நுத துக்த பிந்தும பரம் ஹஸ்தேன சம்மர்ஜத
மாத்ரை கங்குலி லலிதஸ்ய சிபுகே ஸ்மேர் அநன்யஸ் யதரே ஸுரே ஷீர கனன்வித நிபதித தந்த திதி பது ந -2–62-
ஒரு கையால் முலை தடவி மாற்று ஒன்றில் பால் குடித்து சிரிக்கும் பால கிருஷ்ணன் நமக்கு ரக்ஷணம் –

உத்துங்க ஸ்தன மண்டலோ பரிலஸத் ப்ரலம்ப முக்த மனே ரந்தர் பிம்பித மிந்த்ர நீல நிகர சயனு கரி த்யுதி
லஜ்ஜ வ்யாஜம் உபேத்ய நம்ர வதன ஸ்பஷ்டம் முராரேர் வபு-பஸ்யந்தி முதித முதேஷு பவதாம் லட்சுமி விவோஹத்சவே-2–63-
ருக்மிணி சமேத கிருஷ்ணன் -நமக்கு ரக்ஷை –

கிருஷ்னன் அம்பா கதேன ரந்து மதன ம்ருத் பக்ஷிதம் ஸ்வேச்சயா-ததியம் கிருஷ்ண க ஏவமஹ முசலி மித்யம்பா பஸ்யானனம்
வ்யாதேஹீதி விதரிதே சிசு முக்தே த்ருஸ்த்வ சமஸ்தம் ஜெகன் -மத யஸ்ய விஸ்மய பதம் பயத் சன் அ கேசவ -2–64-
பிள்ளை வாயில் வையகம் கண்டாள் யசோதை –

ஸ்வாதி ச பத்னி கில தாரகாணாம் முக்த பலானம் ஜன நீதி ரோஷத்
ச ரோஹிணி நிலமசூத ரத்னம் -க்ருதஸ்பதம் கோப வதூ குசேஷு -2–65-

ந்ருத்யந்த மத்யந்த விலோக நீயம்-கிருஷ்ணம் மணி ஸ்தம்ப கதம் ம்ருகக்க்ஷி
நிரீக்க்ஷ்ய சக்ஷத்திவ கிருஷ்ண மக்ரே த்விதா விதேன நவநீத மேகம் -2–66-
பிரதிபிம்பம் கண்டு வெண்ணெயை இரண்டு கூறாக்கி யசோதை -பிரமிக்கும் படி பண்ணினான் –

வத்ஸ ஜஃருஹி விபத்தமகதம் ஜீவ கிருஷ்ண சரதம் சதம் சதம்
இதியுதீர்ய சுசிரம் யசோதயா த்ருஸ்ய மனம் பஜாமஹே -2–67-
பல்லாண்டு பாடி திருப்பள்ளி உணர்த்தும் யசோதை –

ஒஷ்டம் ஜிக்ரன் சிசுருதி திவ்ய சும்பிதோ வல்லவீபி கண்டம் கிருஹன அருந்த பதம் கடம் அலிங்கிதங்க
தோஷ்ணா லஜ்ஜா பத மாபிம்ருசன் அங்க மரோபிதங்கோ தூர்த ஸ்வாமி கரது துரிதம் தூரதோ பாலகிருஷ்ணா -2–68-
கோபீ வல்லபன் பால கிருஷ்ணன் நமக்கு ரக்ஷகன் –

யதே லஷ்மணா ஜானகி விரஹினாம் மாம் கேதயந்த்யம் புத-மர்மாநைவ ச கதயந்த்யல மமே க்ரூர கதம்ப நில
இதம் வ்யாஹ்ருத பூர்வ ஜென்ம சரித்தோ யோ ராதயா வீக்க்ஷித சேர் ஷியாசம் கிதயா ச நஷ்க்ஹ்யது ஸ்வப்னயமனோ ஹரி -2–69-
பூர்வ அவதார சீதா விரஹம்-படுத்தும் பாடடை ஸ்வப்னத்தில் சொல்ல ராதா கேட்டாள்-மிதுனம் நமக்கு ரக்ஷை –

ஒஷ்டம் முஞ்ச ஹரே பிபேமி பவத பனைர் ஹதா பூதனா கண்ட லேசா மமும் ஜஹீதி தலிதா வலிங்க நோர்ஜ்ஜுனவ் –
மா தேஹி கிசுரிதம் ஹிரண்ய கசிபுர் நீஹோ நவை பஞ்சத மிதம் வரிதா ரத்ரி கீலி ராவதால் லக்க்ஷ்யப ஹசோதரி-2–70-
ஸ்ரீ ருக்மிணி தேவி உடன் விளையாடும் ஸ்ரீ கிருஷ்ணன்-மிதுனம் நமக்கு ரக்ஷை –

ராமோ நாம பபுவ ஹூம் தடபல சீதேதி பூம் தவ் பிதுர் வச பஞ்ச வடீ வனே விஹரத ஸ்தமஹத் ராவண
நிதரர்தம் ஜனனி கதமிதி ஹரே ஹூங்கரேண ஸ்ருண்வத சவ்மித்ரே க்வ தனுர் தனு தனுரிதி வயாக்ராகிர பந்து நா -2–71-
ராம கதை சொல்லி தூங்கப் பண்ண -லக்ஷ்மணா எங்கே என் கோதண்டம் -என்றவன் நம் ரக்ஷகன் –

பலோபி சைலோ தரணக்ரா பாணி நீலோபி நிரந்தர தம ப்ரதீப
தீரோபி ராதா நயனவபதோ ஐரோபி சம்சார ஹர கதஸ்த்வம்-2–72-
கோவர்த்தன தாரி ஸ்ரீ ராதா வல்லவனே நம் ரக்ஷகன் –

பாலாய நீல வபுஷே நவ மிங்கிணீக ஜாலபி ரம ஜகநாயா திகம்பராய
சார்தூல திவ்ய நக பூஷண பூஷிதாயா நந்தத் மஜாயா நவநீத முஸே நமஸ்தே -2–73-
புலி நக பூஷண தாரி நந்த கோபன் குமரனே ரக்ஷகன் –

பாணவ் பாயாச பக்தமஹித ரசம் பிப்ரன் முதா தஷிணே சவ்யே சரத் சந்த்ர மண்டலே நிபம் ஹய்யங்க வீனம் ததத்
காந்தே கல்பித புண்டரீக நகாப்யுதாம தீர்த்தம் வஹன் தேவோ திவ்ய திகம்பரோ திசது ந ஸுக்ஹ்யம் யசோதா சிசு -2–74-
வலது திருக்கையில் பாயாசம் -இடது திருக்கையில் வெண்ணெய் உருண்டை -புலி நகம் திருக் கழுத்தில் பூஷணம் -பால கிருஷ்ணன் நம் ரக்ஷகன் –

கிண்கிணி கிண்கிணி ரபஸை ரங்கன புவி யுகளம் கங்கண பாத யுகளம் கங்கண கர பூஷணம் ஹரிம் வந்தே -2–75-
கிண்கிணி ஒலி இடுப்பிலும் கையிலும் திவ்ய ஆபரணங்கள் –

சம்பதே ஸுரே பீன மம்பமயஸ யந்த மனு யந்திம் லம்பல கமலாம்பே தம் பாலம் தனு விளங்க ஜம்பலம்-2–76-
ஆ நிரைகள் உடன் ஓடும் கோபாலனே நம் பாலகன் –

அஞ்சித பிஞ்ச சூடம் சஞ்சித ஸுஜன்ய வல்லவீ வலயம் -அதர மணி நிஹித வேணும் பாலம் கோபால மணியஸ் மவலம்பர்-2–77-
கோபீ வல்லபன் -வேணு நாதம் -மயில் பீலி -தரித்த கோபாலனே நம் ரக்ஷகன் –

பிரகலாத பாக்யம் நிகம கணமக குஹாந்த்ர தேயம் -நரஹரி பதபி தேயம் விஹூத விதேயம் மமநு சந்தேயம் -2–78-
வேத குகையுள் நித்ய வாஸம் செய்யும் ஸ்ரீ நர சிம்ஹரே நம் வணங்கும் பர ப்ரஹ்மம் –

சம்சாரி கிம் சரம் கம்சரேச் சரண கமல பரி பஜனம் ஜ்யோதி கிமந்தரே யத்தந்தகாரே அநு ஸ்மரணம்-2–79-
கம்சாந்தகனே நம்மை சம்சாரம் தாண்டுவிப்பான் –

கலச நவ நீத சோரே கமல த்ருக் குமுத ஹந்த்ரிக பூரே-விஹரது நந்தகுமாரே சேதோ மம கோப சுந்தரி ஜாரே-2–80-
நந்த கோபன் குமரனையே நித்யம் ஸ்மரிப்போம்

கஸ்த்வம் பால –பலாநுஜ கிமிஹதே–மந் மந்திரா சங்கயா-யுக்தம் தத் நவநீத பாண்ட குஹரே ஹஸ்தம் கிமர்த்தம் ந்யதா
மாத காஞ்சனா வத்ஸாகம் ம்ருகயிதும் மாகா விஷாதம் க்ஷணாத்-இத்யேவம் வநவல்ல வீ ப்ரதிவஸ க்ருஷ்ணஸ்ஸ புஷ்ணாநுந -2–81-
இந்த கிருஷ்ண கோபி சம்வாதமே நம்மை ரக்ஷிக்கட்டும் –

கோபாலா ஜிரே கர்த்தமே விஹரஸே விப்ரத்வாரே லஜ்ஜசே-ப்ரூஷே கோகுல ஹும் க்ருதவ் ஸ்துதி சதை மௌனம் விதத்ஸே விதாம்
தாஸ்யம் கோகுல பும்ஷலேஷூ குருஷே ஸ்வம்யம் ந தாந்தத்ம்சு -நாதம் கிருஷ்ண தவங்கிரி பங்கஜ யுகம் ப்ரேமாச்சலம் மஞ்சுளம் -2–82-
ஆயர் பிள்ளைகள் உடன் விளையாடுகிறாய் -யாக பலனாக வருவதில் விளம்பம் -கன்றுகள் குரலுக்கு ஓடுகிறாய் -பக்தர்கள் கூக்குரலுக்கு விளம்பம்
-கோப குமாரிகள் பின் செல்கிறாய் -முனிவர்களுக்கு கால விளம்பம் -சரணாகதர்களுக்கே உன்னை உடனே காட்டி அருளுகிறாய் –

நமஸ் தஸ்மை யசோதாயா தாய தாயஸ்து தேஜஸே-யதி ராதா முகோம்போஜம் போஜம் போஜம் வியவர்தத -2–83-
வாசா மகோசரம் அன்றோ யசோதை இளம் குமரன் ராதா வல்லபன் –

அவதாரா சந்த்வன்யே சரஸிஜ நயனஸ்ய சர்வாதி பத்ரா கிருஷ்ண தன்ய கோ வா பிரபவதி கோ கோப கோபிகா முக்த்யை -2–84-
கோ கோப கோபிகளுக்கு கிருஷ்ண அவதாரமே –

மத்யே கோகுல மண்டலம் பிரதி திசம் சம்பர வோஜ்ஜரும்பிதே -ப்ரதர்தஹ மஹோத்சவ நவ கனஷ்யாமம் ரணன் நூபுரம்
பாலே பால விபூஷணம் கதிரநாத் சத் கிண்கிணி மேகலாம் கதே வ்யாகர நகஞ்ச சைஸவ கால கல்யாணி கர்த்ஸ்நியம் பஜே -2–85-
நீல மேக ஸ்யாமளன் -நூபுரம் கிண்கிணி ஒலி -கஸ்தூரி திலகம் -புலி நக பூஷணம் -பால கிருஷ்ணனை வணங்குவோம் –

சஜல ஜலத நீலம் தர்ஷிதோதரா லீலம் கர தள த்ருத ஷைலம் வேணு நாதை ரசாலம் –
விரஜ ஜன குல பாலம் காமினி கேளி லோலம் களித லலித மாலம் நவ்மி கோபால பாலம் -2–86-
நீல மேக ஸ்யாமளன் -கோவர்த்தன தாரி -வேணு நாதம் கொண்டு விரஜா மக்கள் உள்ளம் கவர் கள்வன் -பால கிருஷ்ணனை வணங்குவோம்-

ஸ்மித லலித கபோலம் ஸ்நிக்த சங்கீத லோலம் -லலித சிகுர ஜாலம் ஸுர்ய சத்ர்ய லீலம் —
சத முக ரிபு கலம் சதா கும்பப சேலம் குவலய தள நீலம் நவ்மி கோபால பாலம் -2–87-
கோபால பாலன் -பீதாம்பர தாரி -தேவர் விரோதி நிராசன சீலன் –

முரளி நினத லோலம் முக்த மயூர சூடம் தளித தனுஜ ஜாலம் தன்ய ஸுஜன்ய லீலம்
பர ஹித நவ ஹேலம் பத்ம சத்மனுகூலம் நவ ஜல தர நீலம் நவ்மி கோபால பாலம் -2–88-
மயில் பீலி தரித்து -நீல மேக ஸ்யாமளன் – கோபால பாலனை வணங்குவோம் –

சரஸ குண நிகாயம் சச்சிதானந்த காயம் சமித சகல மாயம் சத்ய லஷ்மி ஸஹாயம்
சமதம சமுதாயம் சந்தி சர்வாந்தராயம் சஹ்ருத ஜன தாயம் நவ்மி கோபால பாலம் -2–89-
சமதமம் நிறைந்தார்க்கு வைத்த மா நிதி பால கிருஷ்ணன் –

லக்ஷ்மி களத்ரம் லலிதப்ஜ நேத்ரம் பூர்மேந்து வக்த்ரம் புரூஹூதா மித்ரம் -காருண்ய பத்ரம் கமநீய காத்ரம் -வந்தே பவித்ரம் வாசு தேவ புத்ரம் -2–90-

மதமய மத மயது ராகம் யமுனாம் வா தீர்ய வீர்ய சலிர்ய -மம ரதி மம ரதிரஸ் க்ருதி சமான பர க்ரியத் கிருஷ்ணா -2–91-
பால கிருஷ்ணனே நம் பிரதிபந்தகங்களை போக்கி அருளட்டும் –

மௌலவ் மயூர பர்ஹம் ம்ருக மத திலகம் சரு லலத பத்தே கர்ண த்வந்வே ச தலீ தள மதி ம்ருதளம் மவ்க்திகம் நாசிகாயாம்
ஹரோ மந்தாரா மால பரிமள பரித கௌஸ்துபஸ் யோப கண்டே பணவ் வேணுஸ் சா யஸ்ய விரஜ யுத பத பீதாம்பரோ ந -2–92-
புல்லாங்குழல் கையிலே /கோபிகள் சூழ /மயில் பீலி தரித்த கேசா பாசம் /கௌஸ்துபம் திரு மார்பு /மந்தார மலர் அணிந்த பால கிருஷ்ணன் –

முராரி நா வாரி விஹார காலே ம்ருகேஷாணாணாம் -முஷிதம் சுகானாம் –
கர த்வயம் வா குச சம்ஹதிர் வா பரமேளனம் வா பரிதானம் ஆஸீத் 2–93-
கோபிகள் வஸ்திரம் அபகரண லீலை –

யாசாம் கோப அங்க னானாம் லசதசித த்ரா லோல லேலா கடாஷா யான் நசா சரு முக்தா மணி ருசி நிகுரா வ்யோம கங்கா ப்ரவாஹே
மீ நயந்தேபி தாஸம் அதிரப சலச சரு நீலால காந்த ப்ருங்க யாந்தே யதாங்கிரி த்வய சரசிருஹே பது பீதாம்பரோ ந -2-94-
கண்ணன் கடாக்ஷம் -கங்கா பிரவாகம் போலே கோபிகள் மேலே –

யத் வேணு ஸ்ரேணி ரூப ஸ்தித சுஷிர முஹோத் கீம நாத ப்ரபிந்நா யேநாக்க்ஷயா ஸ்தத் ஷணேந த்ருதித நிஜ பதி பிரேம பந்த ஹாபூவூ
அஸ்த வ்யஸ்தாலகந்த ஸ்புரதரா குச த்வந்த்வா நபி பிரதேச காமா வேச பிரகத்ப ப்ரகதித புலகா பது பீதாம்பரோ ந -2–95-
பீதாம்பர தாரி -வேணு நாதம் -கோபீ வல்லபன் -நம் ரக்ஷகன் –

தேவக்யா ஜடர குரே சமுத்தித க்ரீதோ கவாம் பாலின நந்த நானக துந்துபேர் நிஜ ஸுதா பண்யேந புண்யத்மனா
கோபால வலி முக்த ஹரே தராலோ கோபி ஜனாலன் க்ருதி-ஸ்தயேயாத்வோ ஹ்ருதி சந்ததம் சமுத்துர கோப்பேந்திர நீலோ மணி — 2 -96- –
இந்திர நீல மணி -தேவகி திருக் குமரன் -எடுத்த பேராளன் நந்த கோபன் -கோபிகள் பூஷணம் -அன்றோ இவன் –

பீடே பீடே நிஷண்ண பாலககலே திஷ்டன் ச கோபாலகோ -யந்த்ராந்த ஸ்தித துக்த பாண்டமபாக்ருஷ்யாச் ஸாத்ய கண்டாரவம்
வந்த்ரோ பாந்த க்ருதாஞ்சலி க்ருதி சிர கம்பம் பிபன் ய பய -பாயாதா கத கோபிகா நயனயோர் கண்டுஷ பூத்கார க்ருத் –கிருஷ்ண கர்ணாம்ருதம் -2–97-
மணை மேல் மணையாக அடுக்கி வைத்து அதன் மேல் அமர்ந்த தோழன்மார் தோளின் மேல் நின்று கொண்டு உறியின் மேல் -பானை அசைய
அறியும் படி கட்டிய மணியின் நாக்கை கைகளால் பிடித்துக் கொண்டு ஒலிக்க முடியாதபடி பண்ணி பாலை ஹர்ஷமாக தலையை ஆட்டிக் கொண்டே குடிக்க
-அங்கே வந்த கோபிகை கண்களில் சிதறி விழும்படி உமிழ்ந்து விட்டு ஓடினானாம் –

யஞ்ஜை ரீஜிமஹே தானம் ததிமஹே பத்ரேஷு நூனம் வயம் -வ்ருதன் போஜிமஹே தபஸ்ச க்ருமஹே ஜன்மாந்தரே துஸ்சரம்-
ஏனஸ்மக மபூத நன்ய சுலபா பக்திர் பாவ த்வேஷினி சாணுர தவிஷி பக்த கன்மஷ முஷி ஸ்ரேயபுஷி ஸ்ரீ ஜூஷி -2–98-
சாணூர நிரசனன் -சம்சார பிரதிபந்த நிரசனன் -கிருஷ்ணன் மேலே பக்தி ரசம் கடல் போலே விளைய என்ன தபம் செய்தேனோ –

த்வயி பிரசன்ன மம கிம் குணேந த்வயை பிரசன்ன மம கிம் குணேந ரக்தே விரக்தே ச வரே வதூனம் நிரதக குங்கும பித்ர பங்க -2–99-
உன் பிரசாதம் கிடைத்த பின் நல் வினைகள் உபாயம் ஆகாதே -பிரசாதம் இல்லா விடில் இவற்றால் என்ன பயன் -பதி இல்லாமல் பூ சூடி என்ன பலன் –

காயந்தி ஷாந்த வசன ஸமயே சனந்த மிந்து ப்ரபாம் ருந்தந்யோ நிஜ தந்த காந்திர் நிவாஹைர் கோப அங்கன கோகுலே
மத் நந்த்யோ ததி பாணி கங்கண ஜனல் கருணாகரம் ஜவ-த்யவத் கத்வசநஞ்சல யம நிசம் பீதாம்பரோவ் யத் ச வ -2–100-
கோபிகள் தயிர் கடையும் பொழுது மகிழ்ந்து -அவன் புகழை பாட -வளையல்களும் சப்திக்க-அந்த பீதாம்பர தாரி நம்மை ரக்ஷிக்கட்டும் –

அம்சலம்பித வம குண்டல பரம் மந்தோன் நாத ப்ருல்லதம் -கிஞ்சித் குஞ்சித கோமள தரப்புதம் சமி பிரசரேக்ஷணம்
ஆலோ லங்குலி பல்லவைர் முரளி கமா பூரயந்தம் முதா மூலே கல்ப தரோஸ்த்ரி பங்கி லலிதம் ஜானி ஜெகன் மோஹனம் -2–101-
தன்னை தந்த கற்பகம் -மோஹிக்கும் படி அன்றோ புல்லாங்குழல் வாசிக்கிறான் –

மல்லை சைலேந்திர கல்ப சிசுரித ரஜனை புஷ்ப சபோங்கன் நபிர் -கோபைஸ்து ப்ரக்ருதத்ம திவி குலிச ப்ருத விஸ்வ கையோ ப்ரமேய
க்ருத கம்ஸேன கலோ பய ஸஹித த்ருஸ யோகுபிர் த்யேய மூர்த்தி -த்ருஷ்டோ ரங்கவதாரே ஹரி ரமர கணநாதா க்ருத்பது யுஷ்மான் -2–102-
சாணூர கம்ச நிரசனன் -கோபி வல்லபன் -ரக்ஷகன் –

சம்விஷ்டோ மணி விஷ்ட ரங்க தள மத்யசி லஷ்மி முகே கஸ்தூரி திலகம் முதா விரசயன் ஹர்ஷத் குசோவ் ஸம்ஸ்ப்ருசன்
அன்யோன்ய ஸ்மித சந்த்ரிகா கிசலையை ரரதயன் மன்மதம் கோபி கோப பரிவ்ருதோ யாது பதி பயத் ஜெகன் மோஹன -2–103-
கோப கோபிகள் சூழ்ந்த யது ராஜ -கஸ்தூரி திலகம் -ஸ்ரீ ருக்மிணி சமேதன் -நம் ரக்ஷகன் –

ஆக்ருஷதே வசனஞ்சலே குவலய ஷ்யமத்ரபத க்ருத த்ருஷ்ட்டி சம்வலித ரூசா குச யுகே ஸ்வர்ண ப்ரபே ஸ்ரீ மதி
பால கஸ்சன சூத பல்லவ இதி ப்ரந்தஸ்மித ஸ்ய ஸ்ரீயம் -ஸ்லிஷ்டம் ஸ்தமேத ருக்மணிம் நாத முகிம் க்ருஷ ச புஷ்ணாது ந -2–104-
ஸ்ரீ ருக்மிணி சமேத கிருஷ்ணனே ரக்ஷகன் –

உருவியம் கோபி மஹீதரோ லகு தரோ தோர்பியம் த்ருதோ லீலய-தேன த்வம் திவி பூதலே ச சத்தம் கோவர்தனோ கீயஸே
த்வாம் த்ரை லோக்ய தரம் வஹாமி குசயோர் அக்ரே ந தத் கனியதே கிம் வா கேசவ பாஷணேந பஹுணா புண்யைர் யசோ லப்யதே-2–105-
கோவர்த்தன தாரி -புவியும் இரு விசும்பும் நின்னகத்தே -நீயோ என் கொங்கை மேல் வைத்து கிடந்த மலர் மார்பன் –

சந்த்ய வந்தன பத்ரமஸ்து பவதே போ ஸ்நான துப்யம் நமோ போ தேவோ பிதனஸ்சா தர்பண விதோ நகம் ஷமா ஷம்யதம்
யத்ர க்வபி நிஷித்ய யாதவ குலோதம்சஸ்ய கம்சத்விஷ ஸ்மாரம் ஸ்மரமகம் ஹராமி தடலாம் மன்யே கிமன்யேன மே -2–106-
கம்சாந்தகனை மனசில் நினைக்கவே போதுமே –

ஹே கோபாலக ஹே கிருபா ஜல நிதே ஹே சிந்து கன்யா பதே ஹே கம்சாந்தகா ஹே கஜேந்திர கருணா பாரிணா ஹே மாதவா
ஹே ராமானுஜர் ஹே ஜெகத்ரயோ குரோ ஹே புண்டரீகாஷா மாம் ஹே கோபி ஜன நாதா பாலய பரம் ஜானாமி நத்வம் விநா—2–107-

கஸ்தூரி திலகம் லலாட பலகே வக்ஷஸ்தலே கௌஸ்துபம் நாசக்ரே நவ மவ்க்ஷிதம் கர தலே வேணும் கரே கங்கணம்
சர்வாங்க ஹரி சந்தனம் ச கல்யாண் கண்ட ச முக்தவளீம் கோப ஸ்த்ரீ பரிவேஷ்திதோ விஜயதே கோபால சூடாமணி -2–108-

லோகன் உன்மததன் ஸ்ருதிர் முகர்யன் ஷோனிருஹான் ஹர்ஷயன் சைலான் விதர்வயன் ம்ருகான் விவசயன் கோ வ்ருந்தமனந்தயன்
கோபன் ஸம்ப்ரமயன் முனீம் முகலயன் சப்த ஸ்வரான் ஜ்ரும்பயன் ஓங்காரார்த்த முதீரயன் விஜயதே வம்சீதி நாத சிசோ -2–109-
வேணு நாதம் மூலம் பிராணவார்த்தம் அருளி மகிழ்விக்கும் பாலகிருஷ்ணனுக்கு பல்லாண்டு –

———————–

ஸ்ரீ கோயில் கந்தாடை அப்பன் ஸ்வாமிகள் திருவடிகளே சரணம் –
ஸ்ரீ லீலா சுகர் ஸ்வாமிகள் திருவடிகளே சரணம் .
ஸ்ரீ பெரிய பெருமாள் பெரிய பிராட்டியார் ஆண்டாள் ஆழ்வார் எம்பெருமானார் ஜீயர் திருவடிகளே சரணம் .

ஸ்ரீ ரெங்க மஹாத்ம்யம் –முதல் நான்கு அத்யாயங்கள் –ஸ்ரீ ப்ரஹ்மாண்ட புராணம் –

May 19, 2017

திருமந்த்ரார்த்தம் ஸ்ரீ ரெங்க பட்டணம் / ஸ்ரீ விஷ்ணு மந்த்ரார்த்தம் -திரு அனந்த(பத்மநாப) புரம் / ஸ்ரீ வாஸூதேவாயா மந்த்ரார்த்தம் ஸ்ரீ ரெங்கம் –
-வியாப்ய மந்த்ரார்த்தங்கள் மூன்றும் –
மூன்று முடி திருத்தி -முதல் நாள் –
ஆயில்யம் -ஸ்ரீ கமலா வல்லி தாயார் -திருவவதாரம் -3-நாள் ஜீயர் புரம் / -6-நாள் திரு உறையூர் சேர்த்தி /-9-நாள் பங்குனி உத்தரம் சேர்த்தி /
1323-1371-நம்பெருமாள் வெளியில் -இருந்த-48 -ஆண்டுகள் /

ஸ்ரீ ரெங்க க்ஷேத்ர வைபவம் -அத்யாயம் -1–
ஸ்ரீ நாரத முனிவர் உவாச
தேவதேவ விரூபாக்ஷ ஸ்ருதம் சர்வம் மயாதுநா -த்ரை லோக்ய அந்தர்கதம் வ்ருத்தம் த்வான் முகாம்போஜ நிஸ் ஸ்ருதம் -1-
சிவன் இடம் உம் மூலம் த்ரைலோகம் பற்றியவற்றை அறிந்தேன் -என்கிறார் –
ததா புண்யானி தீர்த்தானி புண்யாந்யாய தாதானி ச கங்காத்யாஸ் சரிதா சர்வா சேதிஹாசச்ச சங்கர -2-
புண்ய தீர்த்தங்கள் புண்ய ஸ்தலங்கள் கங்கை போன்ற புண்ய நதிகள் -சரித்திரங்கள் அறிந்து கொண்டேன் –
காவேர்யாஸ்து பிரசங்கேன தஸ்யா தீர த்வயா புரா-ப்ரஸ்த்துதாம் ரங்கம் இதி யுக்தம் விஷ்ணோர் ஆயதனம் மஹத் -3-
திருக் காவேரி மேன்மையை அருளிய பொழுது ஸ்ரீ மஹா விஷ்ணுக்கு இருப்பிடமான ஸ்ரீ ரெங்கம் பற்றி சிறிது உரைத்தீர் –
தஸ்யாஹம் ஸ்ரோதும் இச்சாமி விஸ்தரேண மஹேஸ்வர -மஹாத்ம்யம் அதநாசாய புண்யஸ்ய வ விவ்ருத்தயே -4-
அதை கேட்டு அறிய ஆவலாக உள்ளேன் -அதைக் கேட்பதன் மூலம் பாபங்கள் அழிந்து புண்யங்கள் வளரும் என்பதால் விரித்து உரைக்க வேண்டும் –

ஸ்ரீ மகேஸ்வரன் உவாச –
ஏதத் குஹ்யதமம் லோகே ஸ்வகாலே அபி மயா தவ -ந ப்ரகாசிதமே வாத்ய மயா சம்யக் ப்ரகாஸ்ய தே -5-
அது குஹ்ய தமம் என்பதால் முன்பு குறிப்பு போன்று உரைத்தேன் -இப்பொழுது விரித்து உரைக்கிறேன்
மஹாத்ம்யம் விஸ்தரேணஹ வக்தும் வர்ஷ சதைரபி -ந சக்யம் ஸ்ரோதும் அபி வா தஸ்மாத் சம்ஷேபத ச்ருணு -6-
ஸ்ரீ ரெங்க மஹாத்ம்யம் விரித்து உரைக்க நூறு தேவ ஆண்டு காலமும் போதாது -முழுமையாக கேட்பது முடியாதே -சற்று விரித்து சொல்கிறேன் கேளும்
மருத்ருதாயா மத்யஸ்தே சந்த்ர புஷ்கரணீ தடே -ஸ்ரீ ரெங்க மதுலம் க்ஷேத்ரே ச்ரியா ஜுஷ்டம் சுபாஸ்பதம்-7-
சந்த்ர புஷ்கரணீ புண்ய தடாகத்தின் கீழே மான்கள் நிறைந்து ஒளி வீசும் ஸ்ரீ ரெங்க க்ஷேத்ரம் உள்ளது
யத் கத்வா ந நரோ யாதி நரகம் நாப்யதோகதிம் -நச ஞாநஸ்ய சங்கோச ந சைஸ யமகோசரம் -8-
ஸ்ரீ ரெங்கம் அடைந்தவர்கள் ஞான சங்கோசம் அடையார் -யம லோக வாசமோ நன்றாக வாசமோ இல்லையே –
தஸ்மாத் ரங்கம் மஹத் புண்யம் கோ ந சேவேத புத்திமான் –ரங்கம் ரங்கம் இதி ப்ரூயாத் ஷூத ப்ரஸ்கல நாதிஷூ -ப்ரஹ்ம லோகம் அவாப் நோதி ஸத்ய பாபஷயாந்த்ர-9-
நரகத்தில் விழ நேர்ந்தாலும் ரங்கம் என்ற உக்திமாத்திரத்தாலே பாவங்கள் நீங்கப் பெற்று ப்ரஹ்ம லோகம் அடைவது சாத்தியமே ஆகும் –
ஷூதே நிஷ்டீ வ்ருதே சைவ ஜ்ரும்பி காயம் ததான்ருதே-பதிதா நாம் து சம்பாஷே ரங்கம் இதி உச்யதே புதை -10-
புத்திமான்கள் இருமினாலும் கொட்டாவி விடும் போதும் -பாவிகளுடன் பேச நேர்ந்தாலும் ரெங்கம் என்று கூறிக் கொள்வரே-
யோஜநாநாம் ஸஹஸ்ரேஷு யட்ர கவசன் சம்ஸ்தித-ஸ்ரீ ரெங்கமித்தி யோ ப்ரூயாத் ச யாதி பரமாம் கதிம் –11-
பல ஆயிரம் யோஜனை தூரத்தில் ஒருவன் இருந்தாலும் ஸ்ரீ ரெங்கம் என்ற எண்ணத்தால் உயர்ந்த கத்தியை அடைவாரே-
தேசாந்தர கதோ வாபி த்வீ பாந்தரகதோபி -ஸ்ரீ ரெங்காபி முகே பூத்வா ப்ரணிபத்ய ந சீததி -12-
தேசாந்தரங்களில் இருந்தாலும் ஸ்ரீ ரெங்கம் திசையை நோக்கி வணங்கினால் எந்த துன்பமும் அடையான்
சந்த்ர புஷ்கரணீ ஸ்நாநம் ரெங்கமந்த்ர தர்சனம் -ஏகாதசி உபவாசச்ச துளஸீதள பக்ஷணம் -13-
கீதா படாச்ச நியதமேகஸ்மிந்யாதி ஜன்மானி -கிம் தஸ்ய துர்லபம் லோகே ச து நாராயண ஸ்ம்ருத -14-
சந்த்ர புஷ்கரணீயில் நீராடி -ஸ்ரீ ரெங்க விமானம் தர்சனம் -ஏகாதசி உபவாசம் -திருத் துளசி இலை உண்ணுதல் –
ஸ்ரீ கீதா பாராயணம் –செய்தால் கிட்டாதது என்ன -சாமியாப்பத்தி மோக்ஷமே பெறுவாரே-
கீயதே பித்ருபிர் கீதா ஸ்வர்க்க லோகே ஷயபிரூபி -அபி ந ஸ்வ குலே ஜாதோ யோ கத்வா ரங்க மந்த்ரம் -15-
பித்ருக்கள் ஸ்வர்க லோக வாசம் கழிந்து நரக லோகம் விழ நேரலாம் என்று அஞ்சி நம் குலத்தில் ஒருவனாவது ஸ்ரீ ரெங்கம் செல்வானாக என்று வேண்டுவர்
காவேரீ ஜல ஆப்லுப்ய போஜயித த்விஜோத்தமான் -தத்யாத்வா தக்ஷிணாம் ஸ்வல்பாம் ஜலம் வ்வா தில மிஸ்ரிதம் -அஸ்மா நுத்திச்ய கோக் ராஸம் சந்நிதவ் வா ஹரேரிதி-16-
அவ்விதம் ஸ்ரீ ரெங்கம் செல்பவர்கள் திருக் காவேரியில் நீராடுவர் -பசுக்களுக்கும் அந்தணர்களும் உணவு அளித்தும் தானம் வழங்கியும் இருப்பர் –
கீயதே யமகீதா ச ரஹஸ்யா முனி சத்தம யே ரெங்க மந்த்ரம் த்ரஷ்டும் வாஞ்சத்யாபி ச கேசவம் நதே மத் விஷயம் யாந்தி ஹி அஹோ திங்மா மஹா இதி -17-
யமன் தன் தூதுவரை செவியில் -ஸ்ரீ ரெங்க வாசிகள் ஸ்ரீ ரெங்க விமான கேசவ தர்சனத்திலே ஆசை கொண்டு இருப்பர் -அவர்களே நமக்கு பிரபுக்கள் –
தேவா அபி ச வை நித்யம் ஸ்வாஸ்பத க்ஷய பீரவ –ஆஸம் சந்தே ரங்க தாம்நி முக்தி க்ஷேத்ரே மனுஷ்யதாம் -18-
தங்கள் தேவ பதவி விலகி விடுமே என்கிற அச்சத்தால் தேவர்களும் பிறவி எடுத்து ஸ்ரீ ரெங்க வாசிகளாகி முக்தி பெறுகிறார்கள் –
கன்யா கதே ரவவ் மாஸ் கிருஷ்ண பக்ஷ த்ரயோதஸீம் பித்ர்யம் கர்ம ப்ரஸம்சந்தி பித்தரோ ரங்க தாம்நி -1–19-
கன்னி ராசி கிருஷ்ண பக்ஷ திரயோதசி ஸ்ரார்த்தம் போன்றவற்றை பித்ருக்கள் ஏற்றுக் கொண்டு வம்சம் தழைக்க ஆசீர்வாதம் வழங்குகிறார்கள் –
சந்த்ர புஷ்கரணீ தீர்த்தே மஹாஸ்நான மகாபஹம்-காவேரீ சலீலே ஸ்நாநம் க்ஷேத்ர வாசச்ச துர்லப-ஸ்ரீ ரெங்க தர்சனம் மாகே சர்வ பாப ஹரா இமே -20-
சந்த்ரபுஷ்கரணீ நீராடுதல் -திருக் காபெரி நீராடுதல் -ஸ்ரீ ரெங்க விமானம் தர்சனம் -ஸ்ரீ ரெங்க வாசம் -அனைத்தும் கிட்ட அரிது -இவை பாபங்களை அறவே போக்கும் –
சாதுர் மாஸ்ய நிவாஸநே யத் பலம் ரங்க தாமநி-ந தத் குத்ராபி தேவர்ஷே ஸாத்யதே பஹு வத்ஸரை-21-
ஸ்ரீ ரெங்க ஷேத்ரத்தில் சாதுர்மாச விரதம் அமோக பலம் அளிக்கும் –
ஏக ராத்ரோஷிதோ மர்த்யோ ரங்க நாதஸ்ய மந்திர-மஹா பாதக லக்ஷத்வா முச்யதே நாத்ர சம்சய -22-
ஸ்ரீ ரெங்க ஷேத்ரத்தில் ஒரு இரவு வாசமே பாப கூட்டங்களை போக்கும் என்பதில் ஐயம் இல்லை –
ப்ராயச்சித்த சஹஸ்ராணி மரணாந்தாநி யாநி வை தாநி தத்ர ந வித்யந்தே ரங்க நாதஸ்ய மந்திரே -23-
ஸ்ரீ ரெங்க வாசமே ப்ராயச்சித்தங்கள் எல்லாவற்றுக்கும் ஈடாகும்
ஸ்ரீ ரெங்கம் யாதி யோ மர்த்ய தஸ்மா அந்தம் ததாதி யா –தாவு பவ் புண்ய கர்மாணவ் பேத்தரவ் ஸூர்ய மண்டலம் -24-
இங்கே அன்னதானம் செய்பவர் ஸூர்ய மண்டலம் செல்லாமலே முக்தி பெறுவார் –
தில பாத்ர த்ரயம் யஸ்து தத்யா தன்வஹ மாத்யத–தத் பலம் சமவாப் நோதி ய குர்யாத் ரங்க தர்சனம் –25-
ஸ்ரீ ரெங்க நாதன் தர்சனமே நித்யம் பாத்திரம் நிறைய எள் தானம் கொடுக்கும் புண்ணியத்தை விட அதிகம் புண்ணியம் அளிக்கும் –
ஹேம தானம் ப்ரஸஸ்தம் ஸ்யாத் பூதானம் ச ததோதிகம் -கோ தானம் வஸ்த்ர தானம் ச ஸர்வேஷாம் அதிகம் ச்ருணு -26–
ஸ்ரீ ரெங்கத்தில் தங்க தானத்தை விட பூமி தானம் உயர்ந்தது -அதை விட பசு தானமும் அதை விட வஸ்த்ர தானமும் உயர்ந்தது –
உபாஸ்ருத்ய ஸ்வயம் தாந்தம் ரங்க ஷேத்ராணி வாஸினம் ஷேத்ரியம் பகவத் பக்தம் குண்டிகா பூர்வாரிணா-27-
தோஷயித்வா தாதாப் நோதி சர்வ தான பலம் முநே சந்த்ர புஷ்கரணீ ஸ்நாநம் சர்வ பாப ப்ரணாசநம் -28-
ஸ்ரீ ரெங்க வாசி-இந்திரியங்கள் கட்டுப்படுத்தி -ஸ்ரீ ரெங்க பக்தனுக்கு வெறும் தண்ணீர் அளித்தாலும் அனைத்து தானங்களையும் அளித்த
பலன் பெறுகிறான் -அவன் சந்த்ர புஷ்கரணியில் நீராடி சர்வ பாபங்களையும் தொலைக்கிறான் –
நத்யாம் ஸ்நாத்வா நதீமன்யாம் ந பிரசம்ஸேத கர்ஹிசித் -ஸ்ரீ ரெங்க தீர்த்தம் இதி ஏதத் வாஸ்யம் ஸர்வத்ர நாரத –29-
ஒரு நதியில் நீராடிவிட்டு வேறு ஒரு நதியை புகழக் கூடாது என்றாலும் சந்த்ர புஷ்கரணி மேன்மை குறித்து எந்த நதியில் நீராடி விட்டு பேசுவதில் தோஷம் இல்லை –
சந்த்ர புஷ்கரிணீம் கங்காம் ஸர்வத்ர பரிகீர்த்தயேத் -ந தேந தோஷம் ஆப் நோதி மஹத் புண்யம் அவாப் நுயாத் -30-
சந்த்ர புஷ்கரணீ கங்கை இவற்றின் மேன்மை எப்போதும் பேசலாம் எவ்வித தோஷமும் உண்டாகாது -மிக்க புண்ணியமே கிட்டும் –
நமஸ்யேத் ரங்க ராஜா நாம் சிந்தயேத் த்வாதச அக்ஷரம் காவேரீ சலிலே ஸ்நாயாதத் த்யத்தோயம் த்விஜாயதே -31-
ஓம் நமோ பாகவத வாஸூ தேவாய -மந்த்ரம் கூறி ஸ்ரீ ரெங்கனை வழிபட்டு காவேரி நீராடி அந்தணர்களுக்கு நீர் வார்த்து தானம் வழங்க வேண்டும் –
இதி சம்சார பீதா நாம் ஏதத் வாக்யம் புரா ஹரி ஆதி தேச க்ருபாவிஷ்ட தத் ஏதத் கதிதம் தவ -32-
சம்சார பயம் ஏற்பட்டவர்களுக்காக கருணையால் முன்பு ஸ்ரீ ஹரியால் உரைக்கப்பட்டது -அதை நான் உமக்கு இப்போது உரைத்தேன்–
ரங்கம் ரங்கம் இதி ப்ரூயாத் ஷூத ப்ரஸ்கல நாதி ஷூ -விஷ்ணோ சாயுஜ்யம் ஆப் நோதி ந சேஹா ஜாயதே புன -33-
இருமினாலோ வேறு சமயங்களிலோ ரங்கம் ரங்கம் என்றே கூறியபடி இருந்தால் மீளா நகரம் சென்று சாயுஜ்யம் பெறலாம் –
சந்த்ர புஷ்கரணீ தீர்த்தே ரெங்க க்ஷேத்ரே விமாநயோ -ரங்க தேவே ச சங்கா ஸ்யாத் த்வேஷா வா யஸ்ய நாரத -34-
தம் தர்ம நிரதோ ராஜா சண்டாளைஸ் ஸஹ வாசயேத் -ய பஞ்சாக்ஷர நிஷ்ட அபி த்வேஷ்ட்டி ரங்கம் ஸ்நாதனம்-35-
ந மே பக்தஸ்ய பாபாத்மா மத்புத்தி ப்ரதிலோமக்ருத் -யதா சரித்வரா கங்காம் வைஷ்ணவா நா மஹம் யதா -36-
சந்த்ர புஷ்கரணீ ஸ்ரீ ரெங்க க்ஷேத்ரம் ஸ்ரீ ரெங்க விமானம் ஸ்ரீ ரெங்க நாதன் -குறித்து சங்கையோ வெறுப்போ பொறாமையோ கொண்டால்
சண்டாளர்கள் மத்தியில் வாழுமின்படி செய்யப்படுவான் –
பஞ்சாக்ஷர மந்த்ரம் ஜபித்து இருந்தாலும் ஸ்ரீ ரெங்க க்ஷேத்ரத்தை அவமதித்தால் இதே நிலை கிட்டும் -அவனை நான் பக்தனாக மதிக்க மாட்டேன் –
கங்கை நதிகளில் ஸ்ரேஷ்டமானது போலே வைஷ்ணவர்களில் நானும் ஸ்ரேஷ்டன் ஆவேன் –
தேவா நாம் ச யதா விஷ்ணுர் தேவா நாம் ப்ரணவோ யதா ஷேத்ராணாம் ச ததா வித்தி ரங்க க்ஷேத்ரம் மஹா முநே -37-
நாரதரே விஷ்ணுவே சிறந்த தெய்வம் -பிரணவமே உயர்ந்த மந்த்ரம் -ஸ்ரீ ரெங்க ஷேத்ரமே உயர்ந்த க்ஷேத்ரம் -என்று அறிந்து கொள்வாயாக –
பாபி நாம் க்ருபாவிஷ்டோ வஹ்யாமி பரமம் வச -ரங்கம் கச்சத ரங்கம் வா ஜபத ஸ்மரத தவா -38-
பாபிகள் மேல் இரக்கம் கொண்டு ஸ்ரீ ரெங்கம் சென்று ரெங்கம் என்று ஜபித்து சமரனை யுடன் இருந்து பாபங்களை போக்கி கொள்ள உபாயம் சொன்னேன் –

ப்ராதருத்தாய நியதம் மத்யாஹ்நே அஹ்ந ஷயே அபி ச நிசாயாம் ச ததா வாஸ்யம் ரங்கம் ரங்கம் இதி த்விஜை -39-
காலை எழுந்ததும்-மத்திய நேரத்திலும் -மாலைப் பொழுதிலும் -இரவிலும் எப்போதும் ரெங்கம் ரெங்கம் என்றே ஸ்துதிக்க வேண்டும் –
ய ஏதத் ரங்க மஹாத்ம்யம் ப்ராதருத்தாய சம்யத-அதீயீத ஸ்மரன் விஷ்ணும் ச யாதி பரமாம் கதிம் -40-
யார் காலையில் இந்த ஸ்ரீ ரெங்க மஹாத்ம்யம் படித்து இதையே நினைத்து இருப்பவர்கள் பரமபதம் எளிதில் அடைகிறார்கள் –
லிகித்வா ரங்க மஹாத்ம்யம் வைஷ்ணவேப்யோ ததாதி ய வைஷ்ணவா நாம் விசிஷ்டா நாம் ரங்க க்ஷேத்ரே நிவாஸி நாம் -41-
இந்த ஸ்ரீ ரெங்க மாத்ம்யத்தை யார் அளிக்கிறார்களோ அவர்கள் ஸ்ரீ ரெங்கத்தில் வசிக்கும் உயர்ந்த ஸ்ரீ வைஷ்ணவர்கள் இல்லங்களில் பிறவி எடுப்பார்கள் –
ஜாயதே ஸ்ரீ மதாம் வம்சே ரங்கிணா ஸஹ மோததே -ய படேச் ச்ருணு யாத்வாபி தரம்யம் சம்வாத மாவயோ-42-
யம் யம் காயதே காமம் தம் தமாப் நோத்ய சம்சய -வித்யா கீர்த்திம் ஸ்ரிய காந்திம் பூர்ணமாயு ப்ரஜா பஸூன்-43-
விஷ்ணு பக்திம் ச லபதே மத் ப்ரஸாதான் ந ஸம்சய -44-
எழுதி-மற்றவர்களுக்கு அளிப்பவர் ஸ்ரீ வைஷ்ணவர் இல்லங்களில் பிறந்து மகிழ்வர் -இந்த சம்பாஷணை படிப்பவரும் கேட்பவரும்
சங்கை இல்லாமல் அனைத்தையும்-கல்வி செல்வம் ஆயுசு தேஜஸ் மக்கள் செல்வம் பசுக்கள் – பெறுவான் -அவன் என் பிரசாதமாக
விஷ்ணு பக்தனும் ஆவான் இதில் சங்கை வேண்டாம் –
இந்துஷய பவுர்ணமாஸ்யாம் த்வாதஸ்யாம் ஸ்ரவணோ ததா -ஏகாதச்யாம் தாதாஷ்ட்யாம் படன் ச்ருண்வன் விசுத்யதி-45-
அமாவாசை பவ்ரணமி துவாதசி ஸ்ரவணம் ஏகாதசி அஷ்டமி -ஆகிய நாட்களில் படித்தும் கேட்டும் மிகுந்த தூய்மை அடைகிறான் –
ச்ருண்வன் படன் லிகன் பிப்ரத் ரங்க மஹாத்ம்யம் உத்தமம் -முக்த்வா சுபாசுபே யாதி தத் விஷ்ணோ பரமம் பதம் -46-
கேட்டு படித்து எழுதி எப்பொழுதும் வைத்து உள்ளார் -பாபங்களை தொலைத்து -புண்யங்கள் சேர்த்து -இறுதியாக பரமபதமும் பெறுகிறான் –

முதல் அத்யாயம் சம்பூர்ணம் –
—————————————
அத்யாயம் -2-நான்முகன் ஸ்ருஷ்ட்டி –

ஸ்ரீ நாரத முனிவர் உவாச
ப்ரஸீத பகவத் பக்த பிரதான பரமேஸ்வர -ஸ்ருதம் ஸ்ரீ ரெங்க மஹாத்ம்யம் ரஹஸ்யம் பவதோ மயா -1-
த்வன்முக அம்போஜ நிர்யாதம் திவ்யம் விஷ்ணு கதாம்ருதம் பிபத ஸ்ரோத்ர சுளகை த்ருப்திர் நாத்யாபி மே பவேத்-2-
ஸ்ரீ ரெங்க மஹாத்ம்யம் ரஹஸ்யம் உரைத்தீர் -ஸ்ரீ மஹா விஷ்ணு சரித-அம்ருதம் பருகினேன் திருப்தி அடைய வில்லை –
புனரேவ அஹம் இச்சாமி ஸ்ரோதும் ஸ்ரீ ரெங்க வைபவம் -உத்பத்தி மா கதிம் சைவ தயோரர்ச்சா விமாநயோ -3-
ஷேத்ரஸ்ய சைவ மஹாத்ம்யம் தீர்த்தஸ்ய ச விசேஷத வக்தும் அர்ஹஸி சர்வஞ்ஞா விஸ்தரேண மாமாது நா -4-
ஸ்ரீ ரெங்க விமானம் வந்தமை பற்றியும் – வைபவமும் -தீர்த்தங்களின் மேன்மையையும் விரித்து உரைப்பாயாக –

ஸ்ரீ மகேஸ்வரன் உவாச –
க்ருத்ஸ்னம் ஸ்ரீ ரெங்க மஹாத்ம்யம் விஸ்தரேண மஹாமுநே -கோ ப்ரூயாத் ச்ருணு யாத்வபி ந சக்யம் இதி நிச்சிதம் -5-
விரித்து உரைக்க யாராலும் முடியாதே –
ததாபி ஸ்ரத்தா நஸ்ய தவாஹ மதுநா முநே வர்ணயிஷ்யாமி யத் கிஞ்சித் தத் ஸ்ருணுஷ்வ ஸமாஹிதா -6-
ஆவலாக உள்ளீர் ஓர் அளவு உரைக்கின்றேன் -கவனமாக மனசை ஒரு நிலைப் படுத்தி கேட்பீர் –
ஆஸீத் இமம் தமோ பூதம் அப்ரஞ்ஞா தம லக்ஷணம் அப்ரதர்க்யம வி ஜ்ஜேயம் ப்ரஸூப்திம் இவை சர்வதா-7-
ஏக ஏவாபவத்ததத்ர தேவோ நாராயண ப்ரபு-8-
ஸ்ரீ ரெங்க விமானம் சாஸ்வதம் – எங்கும் நிறைந்து இருக்க அறிவார் இல்லையே –
ச ஜகத் ஸ்ருஷ்ட்டி ஸம்ஹாரை விஹர்த்து மகரோன் மன -ஸ்வா ஸாம்ச கலயா ஸ்வயா மூர்த்யா ஜெகன் மய -ஸ்வ கலா அநந்த சயன ஆதி சிஸ்யே ப்ரளயயோதிதம் -9-
பிரளயம் பொழுது தனது ஆதிசேஷன் மேலே மஹாலஷ்மியை தரித்து கண் வளர்ந்து சங்கல்பத்தால் ஸ்ருஷ்ட்டி பண்ணி அருளுகிறான் –
தஸ்ய காமஸ் சமஜநி மனசோ வீர்ய மாதித-ததாவிஷ்டஸ் ஸ்வதேஹே து சோபஸ்யத் சராசரம் -10-
அவன் திரு உள்ளத்தில் வீர்யம் –ஆசையின் விளைவாக தன்னில் பலவற்றையும் உள்ளடக்கிய பிரபஞ்சத்தைக் கண்டான் –
தஸ்ய நாபேர பூந் நாளம் நாநா ரத்ன மநோ ஹரம் -தஸ்மிந் ஹிரண்மயம் பத்மம் சர்வகந்தம் அதூத் கடம் -11-
அப்போது திரு நாபியில் இருந்து ரத்னமய நீண்ட கொடி தோன்றி -அதன் நுனியில் தங்க தாமரை மலர் வெளிப்பட்டது –
தஸ்மிந் சதுர்முகோ ப்ரஹ்மா சங்கல்பாத் பரமாத்மன-சமஷ்டி சர்வ ஜீவா நாம் ஆஸீத் லோக பிதாமஹ -12-
சங்கல்பம் மூலம் சதுர்முகன் தோன்ற வானிலிருந்து அனைத்தும் தோன்றின –ஜீவர்களில் முதல்வன் -பிதாமகன் ஆவான் –
ச ஜாத மாத்ர தத்ரைவ நான்யத் கிஞ்சித் அவைஷத -ஏகாகீ ச பயாவிஷ்டோ ந கிஞ்சித் ப்ரத்யப பத்யத –13-
நான்முகன் தனித்து இருக்க -தன்னை சுற்றி எதனையும் காணாமல் பயத்துடன் சூழ்நிலையை எளிதில் புரிந்து கொள்ள முடியாமல் இருந்தான் –
சகு நீம் ப்ரஹ்ம நாமா நம் ச து ஹம்சம் ஹிரண்மயம் -ஆதித்ய தேவதா யாச்ச ப்ரேரகம் பரமாத்புதம்-14-
அப்பொழுது ஹம்ஸ வடிவில் ப்ரஹ்மத்தை கண்டான் -தோஷம் அற்று தங்க நிறத்துடன் -சூரியனை வழி நடத்துமதாய் விரும்பக் கூடியதாய் இருந்தது –
வரேண்யம் பர்க்க சம்ஜ்ஞம் ச தீதத்வஸ்ய ப்ரசோதகம் அபஸ்யததி தேஜிஷ்ட மாவிபூதம் யத்தருச்சியா -15-
பர்க்க என்று போற்றப்படும் -உயர்ந்த புத்தியை தூண்டும் -தேஜஸ் மிக்க ப்ரஹ்மம் ஹம்ஸ ரூபத்துடன் நான்முகனுக்கு தென் பட்டது –
க ஸ்த்வம் இத்யாஹதம் ப்ரஹ்மா க ஸ்த்வம் இத்யாஹதம் ச ச -தேவா நாம் நாமதா விஷ்ணு பிதா புத்ரஸ்ய நாமக்ருத் -16-
தங்கள் யார் நான் யார் -கேட்க நீ -க -ஆவாய் -என்று பிதாவான ஸ்ரீ மன் நாராயணன் நான்முகனுக்கு பெயர் இட்டான் –
தஸ்மாத் பித்ரு க்ருதம் நாம க இதி ப்ரஹ்மணோ முநி -அஹம் ஹரிரிதி பிராஹ ஹம்ஸ சுசி பதவ்யய-17-
தன்னை ஹரி என்றும் -அகில ஹேய ப்ரத்ய நீகன் -சாத்விகர் திரு உள்ளத்தில் இருப்பவன் -என்று சொல்லிக் கொடுத்தான் –
உபஸ்தாய ஹரிம் ப்ராஹ ப்ரஹ்ம லோக பிதா மஹ-கிம் கர்தவ்யம் மம ப்ரூஹி பிரமாணம் காரணம் ததா -உபாயம் ச ததா யோகம் ஹரே துப்யம் நதோஸ்ம் யஹம் -18-
ஹரியை ஸ்துதித்து தான் செய்ய வேண்டிய செயல்கள் என்ன -அவை செய்ய என்ன காரணம் -அவை செய்ய என்ன உபாயம் -என்று கேட்டான் –
ச ஹம்ஸ ரூபி பகவான் ஓம் இத்யுக்த்வா திரோததே-19-
ஓம் என்று உச்சரித்து மறைந்தான்
ஆதவ் பகவதா ப்ரோக்தும் ஹரி ஓம் இதி யத்தத–ஆதித சர்வ கார்யாணாம் ப்ரயுஜ்யேத ஹி தாவுபவ்-20-
ஆக ஹரி ஓம் என்று உச்சரித்தே இன்றும் தொடங்குகிறோம்
ஹரி ஓம் இதி நிரதிஸ்ய யத்கர்ம க்ரியதே புதை -அதீயதே வா தேவர்ஷ தத்தி வீர்யோத்தரம் பவேத் -21-
ஹரி ஓம் சொல்லி தொடங்கும் அனைத்து காரியங்களும் ஸூலபமாக ஸூ கமாக முடியும் –
தஸ்மாத் து ப்ராத ருத்தாய பிரான்முகோ நியத சுசி –ஹரி ஹரி ஹரி இதி வ்யாஹரேத் தோஷ சாந்தயே -22-
ஆகையால் காலையில் கிழக்கு திசை நோக்கி ஹரி ஹரி ஹரி உச்சரிக்க தோஷங்கள் நீங்கும் –
சாநாநாதி ஷூ ச கார்யேஷூ ஷத ப்ரஸ்கல நாதி ஷூ -ஹரி இதி உச்சரேத் உச்சை ஹரத் யஸ்ய அசுபம் ஹரி -23-
நீராடும் பொழுதும் இருமும் போதும் எப்பொழுதும் ஹரி சொல்ல பாபங்கள் அனைத்தும் நீக்கப் படுகின்றன –
ஓம் இதி அக்ஷரம் ப்ரஹ்ம வ்யாஹரன் ஸம்ஸ்மரன் ஹரிம் -பத்மாஸ நஸ்தா பகவான் பரமம் தப ஆஸ்தித –24-
பத்மாசனத்தில் அமர்ந்து நான்முகன் ஓம் அக்ஷரத்தை தியானித்து கடுமையான தவம் இயற்றத் தொடங்கினான் –
காலேன மஹதா தாதா வ்யாஜஹார ச பூரிதி-வ்யாஹ்ருதி பிரதம ச அபூத் பிரமம் வ்யாஜஹர யத் -25-
நீண்ட காலம் தவம் இயற்றி பூ என்று முதலில் உச்சரித்தான் -இதுவே முதல் வியாஹ்ருதி -உச்சரிப்பு –
தயா ச சர்ஜ வை பூமிம் அக்னி ஹோத்ரம் யஜும்ஷி ச –முகத ஸ்த்ரீ வ்ருதம் ஸ்தோமமக்னீம் காயத்ரிம் ஏவ ச -26-
அந்த பூ மூலம் அனைத்து உலகம் அக்னி ஹோத்ரம் யஜுர் வேதம் காயத்ரி சந்தஸ் போன்றவை வெளிப்பட்டன –
ப்ரஹ்மணம் ச மனுஷ்யானாம் பசூனாம் அஜமேவ ச -த்விதீயாம் தப ஆதிஷ்டத் புவ இதி அப்ரவீத் தத -27-
மனிதர்களில் அந்தணர்களையும்– விலங்குகளில் மான் முதலிய பசுக்களையும் படைத்து மீண்டும் தவத்தில் ஆழ்ந்து -புவ -என்றான் –
வ்யாஹ்ருதி ஸ்யாத் த்விதீயா பூத் த்விதீயம் வ்யாஜஹார யத் –தயா ச சர்ஜ அந்தரிக்ஷம் சமாந்தி ச ஹவீம்ஷி ச -28-
புவ என்றதும் சாம வேதம் வெளிப்பட்டது -ஹரிற்பாகங்கள் பலவும் உண்டாக்கினான் –
தோர்ப்யாம் பஞ்ச தச ஸ்தோமம் த்ரிஷ்டுபம் சாந்த ஏவ ச -இந்த்ரம் தேவம் ச ராஜன்யம் மனுஷ்யானாமவிமம் பசும் -29-
தோள்களில் இருந்து 15-ஸ்தோமங்கள்- சேனைகள் -/ த்ரஷ்டுப் என்னும் சந்தஸ் /தேவர்களில் இந்திரன் /
மநுஷ்யர்களில் க்ஷத்ரியர் /யாவும் என்னும் ஆடு வகை -படைத்தான் –
த்ருதீயாம் தப ஆதிஷ்டத் ஸூவ இதி அப்ரவீத் தத -வ்யாஹ்ருதி ஸ்யாத் த்ருதீயா பூத் த்ருதீயம் வ்யாஜஹார யத் -30-
மூன்றாவது தவம் இருந்தான் -ஸூவ -மூன்றாவது உச்சரிப்பு –
தயா ச சர்ஜ ச திவம் ததாத்வரம் மத்யாத் சப்தச ஸ்தோமம் ஜெகதீம் சந்தம் ஏவ ச -31-
மூன்றாவது உச்சரிப்பு மூலம் சுவர்க்கம் -ருக் வேதம் -யஜ்ஜம் -நடுப் பகுதியான வயிற்றில் இருந்து 17-ஸ்தோமங்கள் ஜெகதீ என்னும் சந்தஸ் -ஆகியவற்றைப் படைத்தான் –
மனுஷ்யானாம் ததா வைஸ்யம் பசூனாம் காம் பயஸ்வி நீம் -விஸ்வதேவாம்ஸ்ததா தேவான் பூயிஷ்டாம்ச்ச பிதாமஹ –32-
வைஸ்யர்களையும் -பசுவையும் -விஸ்வதேவர்களையும் -மற்ற தேவர்களையும் படைத்தான் –
துரீயம் தப ஆதிஷ்டன் மஹ இதி அப்ரவீத் தத – சதுர்த்தீ
நான்காது தவம் -மஹ –நான்காவது உச்சரிப்பு –33-
நான்காவது தவம் -மஹ -நான்காவது உச்சரிப்பு –
தயா சைவம் க்ரமேனைவ ஹி அதர்வாங்கிரஸ அஸ்ருஜத்-பத்ப்யாம் ஸ்தோமம் சைகவிம்சம் சந்த அனுஷ்டுபம் ஏவ ச -34-
தருவன வேதம் -தனது கால்களில் இருந்து மூன்று ஸ்தோமங்கள் -அனுஷ்டுப் -படைத்தான் –
சூத்ர ஜாதிம் மனுஷ்யானாம் பசியினாம் அஸ்வ மேவ ச -தஸ்மிந் காலே பகவத கர்ணவிட் சம்பவாவுபவ் -35-
பின்பு சூத்திரர்கள் -குதிரைகளை அடைத்தான் -காதுகளில் இருந்து அசுரர்கள் வெளிப்பட்டார் –

ரஜஸ் தம ப்ரக்ருதிகௌ மது கைடப சம்ஜஞகௌ -அசூரவ் ப்ரஹ்மண அபியேத்வ சாகசம் லோக கண்டகௌ -36-
ரஜஸ் தமஸ் குணங்கள் நிறைந்து இருந்தனர் -மது கைடவன் இருவர் நான்முகனின் அருகில் வந்தனர் –
வேதான் க்ருஹீத்வா சலிலம் ப்ரவிஷ்டவ் பிரளயோதத–அசக்தோ கதிம் அன்வேஷ்டும் தயோ கின்ன பிரஜாபதி –37-
இருவரும் வேதங்களை அபகரித்து பிரளய சமுத்திரத்தில் சென்று மறைந்தனர் -செய்வது அறியாமல் திகைத்தான் –
நாளம் ஆலம்பய ஹஸ்தாப்யாம் அவதார வாதங்முக –திவ்யைர் வர்ஷ சஹஸ்ரைச்ச யோஜநாநாம் பஹு நீ ச -38-
தாமரை மலரின் தண்டைபி பிடித்தபடி கீழே இறங்கினான் –ஆயிரம் தேவ வருடங்கள் பல யோஜனை தூரம் இறங்கியபடி இருந்தான் –
வ்யதீத்ய விஹ்வலோ ப்ரஹ்மா கண்டகைரபி சண்டித-நாள சஞ்சல நாத் பீதஸ் தத் பங்கம் பயவிஹ்வல –39-
தாமரை தண்டில் உள்ள முள் போன்ற அமைப்பாலும் -அசைவதாலும் துன்புற்று அஞ்சி இருந்தான் –
ச உத்ததார க்ருச்சரேண புனச் சித்தாபர-அபவத் -பிரவி சம்ச்ச புனஸ் தோயம் தாதேத்யாக ச பாலவத் -40-
கீழே இரங்கி த்யானத்தில் ஆழ்ந்து சிறு குழந்தை போலே தந்தையே -என்று அழைத்தான் –
மா பைஷீரிதி தம் ப்ராஹ மத்ஸ்ய கச்சிஜ்ஜ் லேசரே –ஆஹரிஷ்யாமி வேதாம்ஸ்தே தாத அஹம் தே ப்ரஜாபதே –41-
ஸ்ரீ ஹரி கவலைப் படாதே -வேதங்களை மீட்டுத் தருகிறேன் -என்றான் –
உத்திஷ்ட உத்திஷ்ட பத்ரம் தே ஸ்வஸ்தா நமிதி ச அகமத் -தவ் ஹத்வா தாநவ சிரேஷ்டவ் ஹரீர்ஹயசிரா முநே -42-
இதைக் கேட்ட நான்முகன் மீண்டும் தன் இருப்பிடம் சேர்ந்தான் -ஸ்ரீ ஹயக்க்ரீவனாக நின்ற ஸ்ரீ ஹரி இருவரையும் வதம் செய்தான் –
ஆதாய வேதான் ஆகாச் சதாந்திகம் பரமேஷ்டின-ஆருஹ்ய வைதிகம் யாநம் அஞ்சனா சலச ஸந்நிப-43-
வேதங்களை மீட்டுக் கொண்டு கருடன் மேல் அமர்ந்து நான்முகன் அருகில் அந்த ஹயக்க்ரீவன் வந்தான் –
பீதாம்பரதரோ தேவோ ப்ரஹ்மணோ குருர் அச்யுத-ஸ்ரீ வத்சாங்க ஸ்ரீய காந்தஸ் தஸ்மை வேதான் உபாதிசத்-உவாச சைநம் பகவான் உப பன்னம் பிரஜாபதி -44-
பீதாம்பரம் -ஸ்ரீ வத்சம் -ஸ்ரீ யபதி -அச்சுதன் – -ஆச்சார்ய ஸ்தானத்தில் நான்முகனுக்கு வேதங்கள் உபதேசிக்கத் தொடங்கினான் –

ஸ்ரீ பகவான் உவாச –
வேதா ஹி அனுபதிஷ்டாஸ்தே மயா பூர்வம் ப்ரஜாபதே -நஷ்டாஸ்தேன புநர் லப்தோ மத ப்ரஸாதா சதுர்முக –45-
உனக்கு முன் நான் வேதங்களை உபதேசிக்க வில்லை -இதனால் தான் அசுரர்கள் கவர முடிந்தது -மீட்டுக் கொண்டு தந்து உள்ளேன் -என்றான் –
ப்ரணவஸ்ய உபநிஷடத்வான் நான்யந்தம் நாசமாப்நுவன் -அநாசார்ய அநு பலப்தா ஹி வித்யேயம் நஸ்யதி த்ருவம்-46-
பிரணவத்தை உனக்கு முன் உபதேசித்ததால் தான் வேதங்கள் முழுவதுமாக தொலையாமல் காப்பாற்றப் பட்டன –
ஆச்சார்யர் உபதேசம் மூலம் பெறாத வித்யை நிலை நிற்காதே –
வித்யா ச நாதநா வேதா மத் ஆஜ்ஞா பரி பால-யா நிஸ் வசிதா பூர்வம் மயி சந்தி சதாநக -47-
புராதனமான வேத வித்யை இது -என் ஆணையால் காப்பாற்றப் படுகிறது -மூச்சுக்கு காற்றின் மூலம் வெளிப்பட்டன முன்பு -எப்போதும் என்னுள் உள்ளன –
ந ஜாயந்தே ந நச்யந்தி ந தார்யந்தே ச மாநவை –பஹு ஜன்ம க்ருதை புண்யை தார்யந்தே ப்ராஹ்மண உத்தமை –48-
வேதங்கள் சாஸ்வதம் -ப்ராஹ்மண உத்தமர்களால் பாதுகாக்கப் படுகின்றன –
ப்ராஹ்மணத்வம் அநு ப்ராப்ய யே ந வேதா நதீ யதே -ப்ரஹ்மக்நாச்ச ஸூராபாச்ச தே அபி பாதகி ந ஸ்ம்ருதா -49-
அந்தணனாகப் பிறந்தும் வேதங்களை பாதுகாக்காவிடில் கொடிய பாவம் செய்தவர் ஆவர் –
அதீதாநபி யோ வேதான்ன அநுபாலயதே த்விஜ –ப்ருணஹா ச து விஜ்ஜேய குவி யோனி மதி கச்சதி -50-
அந்தணன் வேத ரக்ஷணம் பண்ணாமல் இருந்தால் தாழ்ந்த பிறவியில் பிறக்கிறான் –
ப்ராஹ்மணோ வேதவித் யஜ்வா யோ ந முக்தோ மயீஸ்வரே-த்விபாத் பசுஸ்ச விஜ்ஜே யஸ் ஸம்ஸாரோ நாஸ்ய நச்யந்தி -51-
வேத விற்பன்னனாய் இருந்தும் பகவத் பக்தி இல்லாதவன் சம்சாரத்திலே உழல்கிறான் –
அவைஷ்ணவோ வேத வித்யோ வேத ஹீநச்ச வைஷ்ணவ -ஜ்யாயாம் ச மனயோர் வித்தி யஸ்ய பக்திஸ்சதா மயி -52-
வேதம் அறியாமல் இருந்தும் பக்தி உள்ளவன் -வேதம் அறிந்தும் பக்தி இல்லாதவனை விட உயர்ந்தவன் ஆகிறான் –
கிம் வேதஹீநச்ச விஷ்ணு பக்தி விவர்ஜித-சண்டாள பதித வ்ராத்ய புல்க சேப்யோ நிக்ருஷ்யதே -53-
வேதம் அறிந்தும் பக்தி இல்லாதவன் சண்டாளன் ஆவான் –
வேதேஷூ யஜ்ஜே ஷூ தபஸ் ஸூ சைவ யஜ்ஜேஸ்வரே மயி சைவா ப்ரியா ய–சண்டாள ஜன்மா ச ஹி கர்மனைவ புத்யாபி பாஹ்யோ பவநாதி ரிக்த -54-
வேதம் யாகம் தர்மம் ஈஸ்வரன் -வெறுப்பவர் சண்டாளன் ஆவான் –
அதீஷ்வ வேதான் மத்தஸ்தவம் அங்க உபாங்க சிராம்சி ச அர்த்த சாஸ்திரம் காம சாஸ்திரம் சில்ப சாஸ்திரம் சிகித்சகம் -55-
அனைத்தையும் பயில வேண்டும் என்பதே எண் ஆஞ்ஜை-
ஸ்ருஜஸ்வ வேத சப்தேப்யோ தேவா தீன்மத் பிரசாத -வர்ணாஸ்ரம விபாகம் ச தேஷாம் தர்மான் ப்ருதக் விதான் -56-
என் அனுக்ரஹத்தால் வேத சப்தங்களை கொண்டு ஸ்ருஷ்டிப்பாய் –
லோகாம்ச்சா ஸ்வர்க்க நரகவ் போகா நுச்சா வசாநபி –நாம ரூப விபாகம் ச தேஷாம் த்வம் கல்பயிஷ்யாமி -57-
அனைத்தையும் படைத்து பெயர் ரூபம் தருவாயாக –

ஸ்ரீ மஹேஸ்வர உவாச –
இதி ஏவம் உக்த்வா விஹகாதிரூடோ விதான் விதாத்ரே விதிவத் ப்ரதாய -ஸம்ஸதூயமா நச்ச துராநநேந தத்ர அந்தர் ஆஸீத் ஸஹஸா முகுந்த -58-
இப்படி கருடாரூடனாக உபதேசித்து அருளி -நான் முகனால் ஸ்துதிக்கப் பட்டபின் அங்கிருந்து முகுந்தன் மறைந்தான் –

இரண்டாம் அத்யாயம் சம்பூர்ணம் –

—————————-

மூன்றாம் அத்யாயம் –ஸ்ரீ ரெங்க விமானம் வெளிப்படுதல் –

ததா சசர்ஜ பூதாநி லோகாம்ச் சைவ சதுர்தச சத்ய லோகம் சமாதிஷ்டத் ஸ்வயம்பூர் புவநேஸ்வர -1-
சர்வேஸ்வரன் ஆணைப்படி அனைத்தையும் படைத்து சத்ய லோகமும் உண்டாக்கினான்
ச த்ருஷ்ட்வா வேத சப்தேஷூ தேவாதி நாம் கதாகதம் -கர்மணாபி போகேந ஷயம் ச மஹாதா நபி -2-
புண்யங்கள் அனுபவிக்க அனுபவிக்க கழியும் என்பதை உணர்ந்தான் –
ஐஸ்வர்யாணாம் ததாஸ் தைர்யம் அண்டாம் தர்வர்த்தி நாமபி -அலஷ்ய ஸ்வபதஸ் யாபி ஷயம் காலேந பூயஸா–3-
தன் பதவியும் கௌரவம் கூட அழியும் என்பதை அறிந்தான் –
ஷீரோதம கமத்தாம விஷ்ணோரத்புத கர்மண -தப பரம மாஸ்தாய தோஷ யாமாஸ மாதவம் -4-
திருப் பாற் கடலுக்கு சென்று தவம் இயற்றி மாதவனுக்கு மகிழ்வை உண்டாக்கினான் –
தத ப்ரசன்னோ பகவான் பிப்ராண கூர்ம விக்ரஹம் பிரசன்ன அஹமிதி ப்ராஹ ப்ராஹ்மணாம் சலிலே ஸ்திதே -5-
ஸ்ரீ கூர்மாவதாராமாக சேவை சாதித்து அருளினான் –
தம் அத்புத தர்மம் திருஷ்ட்வா வ்யாஜஹர சதுர் முக -ப்ரசன்னோ யதி மே தேவ ஸ்வரூபம் தர்சய ஸ்வமே -6-
தேவரீர் ஸ்வரூபத்தை காட்டி அருள வேண்டும் என்று பிரார்த்தித்தார் –
அத்ருஷ்ட பூர்வம் ஹி மாயா பரம் ரூபம் கதாசன-மத்ஸ்ய கூர்ம விஹங்கா நாம் த்ருஷ்டம் ரூபம் நாரஸ்வயோ-7-
மத்ஸ்ய கூர்ம வராஹ ஹயக்ரீவ ரூபங்களை கண்டு களித்தேன் -காணப் படாத உங்கள் உயர்ந்த ரூபம் காட்டி அருள வேணும் –
த்ரஷ்டும் இச்சாமி தே ரூபம் பரம் குஹ்யம் ஸநாதனம் ரூபம் அப்ராக்ருதம் திவ்யம் பரமம் வேத வேதிதம் -8-
வேதங்களில் அப்ராக்ருத திவ்ய ரூபம் சொல்லப் பட்டுள்ளது என்றான் –
ந சக்யம் த்வாத்ருஸைர் த்ரஷ்டும் அவதாரம் விநா ப்ரபோ சங்கல்பேநைவ ஸம்ஹர்த்தும் சக்த அஹமபி வைரிண-9-
அவதார காலங்களிலே விபவ ரூபங்களை காண இயலும் -சங்கல்பம் மூலம் சர்வ பாபங்களையும் அடியோடு போக்க வல்லவன் -என்றார் –
உபாஸ நார்த்தம் பக்தா நாம் ஸ்ருஜாம் யாத்மா நாம் ஆத்ம நா –சக்த அஹம் அபி தத்காலே ஸம்ஹர்த்தும் சர்வ வைரிண –10-
பக்தர்கள் உபாசிக்கவே அவதாரங்கள் -பிரதிபந்தகங்கள் அழிக்க சர்வ சக்தியுடன் அவதாரம் –
மத் பக்தா நாம் விநோ தார்த்தம் கரோமி விவிதா க்ரியா –ஈஷண த்யான சம்ஸ்பரஸை -மத்ஸ்ய கூர்ம விஹங்கமா -11-
பூஷ்ணந்தி ஸ்வான்ய மத்யானி ததாஹ மபி பத்மஜ-இதி தரிசயிதும் ப்ரஹ்மன் தேஷாம் ரூபம் ப்ரதர்ஸிதம் -12-
மத்ஸ்யம் -கடாக்ஷம் மூலமே ரக்ஷணம் /-கூர்மம் -எண்ணம் சங்கல்பம் மூலமே ரக்ஷணம் /-ஸ்பர்சம் மூலம் ரக்ஷணம் /-காட்டவே அவதாரங்கள் –
யோக க்ஷேமம் வஹிஷ்யாமி இதி ஏவம் அஸ்வம் ப்ரதர்ஸிதம் -புருஷஸ்ய ப்ரஸித்யர்த்தம் தர்சிதா புருஷாக்ருதி -13-
யோக ஷேமத்துக்காக ஹயக்ரீவர் அவதாரம் -புருஷத் தன்மை வெளிப்படுத்த புருஷ அவதாரம் –
யதி மே பரமம் ரூபம் த்ரஷ்டும் இச்சசி பத்மஜ -பூயஸ்த பஸ் சமாதிஷ்ட ஐபன் மந்த்ரமிம் மம -14-
நீ என் ரூபம் காண மந்த்ர ஜபம் -தபம் செய்வாய் -என்றான் –
நமோ நாராயணாயேதி நித்யம் ஓங்கார பூர்வகம் ஜபம் அஷ்டாக்ஷரம் மந்த்ரம் சத்ய சித்தம் அவாப்ஸ்யசி -15-
திரு அஷ்டாக்ஷர மந்தர ஜபம் மூலம் உன் விருப்பம் நிறைவேறப் பெறுவாய் –
நாநேந சதரூஸோ மந்த்ரோ வேத மந்த்ரேஷூ வித்யதே –சார அயம் சர்வ மந்த்ராணாம் மூல மந்த்ர ப்ரகீர்த்தித
ஜகத் காரணத்வம் ச ஸ்ருஷ்ட்டி ஸ்திதி லயே ஷூ ச ஹேதுத்வம் மோக்ஷ தத்வம் ச மந்தரே அஸ்மின் மம தர்சிதம்- -17-
த்ரிவித காரணத்வம் -ஸ்ருஷ்ட்டி ஸ்திதி லயம் காரணத்வம் -மோக்ஷ பிரதத்வம் எல்லாம் இந்த திரு அஷ்டாக்ஷர மந்த்ரம் சொல்லுமே –
உபாயத்வம் உபேயத்வம் சாத்யத்வம் சித்ததாம் அபி -மம சக்தி ஹி மந்த்ர அயம் தஸ்மாத் ப்ரியதமோ மம -18-
உபாயம் உபேயம் சாத்தியம் -சித்த சாத்தியம் சொல்வதால் இது எனக்கு பிரியதமம் –
ஸ்ருஜ்யத்வம் சேதனத்வம் ச ஸர்வத்ர பரதந்த்ரதாம் -சம்சாரம் அபவர்கம் ச சக்தி ஜீவஸ்ய மந்த்ர ராட் -19-
மந்த்ர ராஜா சக்ரவர்த்தி –
க்ரியதே அநேந மந்த்ரேண ஆத்மன பரமாத்மநி நிவேதனம் மயி ப்ரஹ்மன் மத்பக்தேஷூ ச சாஸ்வதம் -20-
இதைக் கொண்டே ஆத்ம சமர்ப்பணம் பக்தர்கள் என்னிடம் செய்கிறார்கள் –
பவ்மான் மநோ ரதான் ஸ்வர்க்க யான் முக்தி மப்யாதி துர்லபாம் சாதயிஷ்யந்தி அநேநைவ மூல மந்தரேண மாமகா-21-
திரு அஷ்டாக்ஷரம் அனைத்தையும் அளிக்கும் -முக்தியும் அளிக்கும் –
அநஷ்டாக்ஷர தத்வஜ்ஜை அதபஸ்விபி அவ்ரதை -துர்தச அஹம் ஜகத்தாத மத் பக்தி விமுகைரபி-22-
இதை அறியாதவர் -என்னிடம் பக்தி கொள்ளாதவர் -என் தர்சனம் இழப்பார்கள் –

ஸ்ரீ மஹேஸ்வர உவாச
இது உக்த்வா அந்தர்ததே ப்ரஹ்மன் அஸ்மாகம் பஸ்யத பித்து -துர்விபாவ்ய கதிர் வேதை கூர்ம ரூபீ ஜனார்த்தன -23-
இப்படி கூர்ம ரூபியான ஜனார்த்தனன் அருளிச் செய்து மறைந்தார் –
அந்தர்ஹிதே பகவதி ப்ரஹ்ம லோக பிதாமஹ -அஷ்டாக்ஷரேண மந்த்ரேண புநஸ்தேபி மஹத் தப -24-
திரு அஷ்டாக்ஷரம் ஜபித்து கடுமையான தவத்தில் ஆழ்ந்தான் –
தஸ்ய வர்ஷ சஹஸ்ராந்தே தப்யமா நஸ்ய வேதச –ஆவிர் ஆஸீத் மஹத்தாம ஸ்ரீ ரெங்கம் ஷீர சாகராத் -25-
ஆயிரம் ஆண்டு தபஸுக்கு பின்பு -ஸ்ரீ ரெங்கம் -என்னும் பெரிய கோயில் திருப் பாற் கடலில் இருந்து வெளிப்பட்டது –
தத் க்ஷணாத் சமத்ருஸ்யந்த வைகுண்ட புர வாஸின -ஸூ நந்த நந்த ப்ரமுகா சநந்த ச நகாதய-26-
ஸ்ரீ வைகுண்டத்தில் உள்ள அனைவரும் காணப் பட்டனர் -ஸூநந்தர் நந்தர் சநகர் சநந்தர் போன்ற பலரும் காணப் பட்டனர் –
யுஷ் மதஸ் மத் ப்ரப்ருதயோ யே சாந்யே சத்யவாதிந -தேவ கந்தர்வ யஷாச்ச ருஷய சித்த சாரணா–27-
அதில் நாரதனாகிய நான் சிவனாகிய நீ-மற்றும் தேவர்கள் கந்தர்வர்கள் யக்ஷர்கள் ரிஷிகள் சித்தர்கள் சாரணர்களும் காணப் பட்டோம் –
உவாஹ தாம தத் திவ்யம் வேத மூர்த்தி விஹங்கராட் ஸ்வேச் சத்ரம் ததா ராஸ்ய மௌக்திகம் புஜகாதிப -28-
வேத மூர்த்தி பெரிய திருவடி ஸ்ரீ ரெங்க விமானம் எழுந்து அருள பண்ண -முத்துக்கள் பதித்த வெண் குடையை ஆதி சேஷன் பிடித்த படி வந்தான் –
விஷ்வக்ஸேநோ வேத்ர பாணி ப்ருஷ்டதஸ் தத சேவத-அபிதச் சந்த்ர ஸூர்யவ் ச வீஜாதே சாமர த்வயம் -29-
விஷ்வக் சேனர் -வேத்ர தண்டம் ஏந்தி விமான சேவை பண்ண சேவை -சூர்ய சந்திரர்கள் சாமரம் -வீசினர் –
தும்புரு பவதா சார்தம் கந்தர்வ அமர கின்னரா-அகா யன்ன ஸ்துவன் பேடுர வதந்தி ச குஹ்யகா -30-
தும்புரு- நாரதராகிய நீ – கந்தர்வர்கள் -இனிய இசை பாட தேவர்கள் கின்னர்கள் -ஸ்துதித்தனர் —
அஹம் இந்த்ரச்ச தேவாச்ச சித்தா ஸாத்யச்ச சாதகா –ஜிதந்த இதி சப்தேந ந பூரயாமாசி மாம் வரம் -31-
சிவனாகிய நான் -இந்திரன் தேவர்கள் சித்தர்கள் சாத்யர்கள் சாதகர்கள் அனைவரும் ஜிதந்தே -விஜயதே -கோஷமே எங்கும் பரவிற்று-
தேவ துந்துபயோ நேதுர் நந்ரு துச்ச அப்சரே கணா –முமுசு புஷப வ்ருஷடிச்ச புஷ்கலா வர்த்தகாதிபி-32-
துந்துபி வாத்யம் முழங்க -அப்சரஸ்கள் ஆட -புஸ்கலம் ஆவர்த்தகம் போன்ற மேகங்கள் மலர்களை பொழிந்தன –
ஆகதம் ரங்கதாம் இதி சுச்ருவேகா ஹலத்வநி –திவ்யம் விமானம் தம் த்ருஷ்ட்வா ஸ்வயம் வ்யக்த மஹார்த்திமத் –33-
எங்கும் ஸ்ரீ ரெங்கம் வந்ததே -என்ற கோஷம் எழுந்தது –
தேஜோ மயம் ஜகத் வ்யாபி ஸ்ரீ ரெங்கம் ப்ரணவாக்ருதம் -உத்தாய சம்ப்ரமா விஷ்டோ ஹ்ருஷ்ட புஷ்ட பிரஜாபதி -34-
தேஜஸ் மிக்கு -உலகு எங்கும் பரவ -நான்முகன் மகிழ்ச்சியில் திளைத்தான் –
பபாத சிரஸா பூமவ் சின்ன மூல இவ த்ரும-துஷ்டாவோத்தாய வதநைர் நமோ நம இதி ப்ரூவன் -35-
சாஷ்டாங்க நமஸ்காரம் செய்து நான்கு முகங்களாலும் நமோ நம -உச்சரித்து ஸ்துதித்தான் –
ந்யபாத யத் புநர் தேஹம் ஹேம தண்டம் இவாவநவ் -சதுர்பிர் வதநைர் வதா சதுர் வேதைஸ் சமம் ஸ்துவன் -36-
சரீரம் தரையில் கிடத்தி வேதங்களை சரி சமமாக ஒரே சமயத்தில் நான்கு முகங்களால் ஓதினான்-
பத்தாஞ்சலிபுடோ பூத்வா த்ருஷ்டவான் அச்யுத ஆலயம் -இந்த்ரியாண் யஸ்ய சர்வாணி சரிதார்த்தாநி தத் க்ஷணாத் -37-
அழகிய மணவாளனின் ஸ்ரீ ரெங்க விமானம் சேவித்து அந்த நொடியிலே இந்திரியங்கள் அனைத்தும் பயன் பெற்றன –
அபவன் ஸ்வஸ்ய சேஷ்டாபி அச்யுத ஆலய தர்ச நாத் -தத ஸூ நந்தோ பகவத் தாசவர்ய சதுர் முகம் -38-
அனைவரும் விமானம் நமஸ்காரம் செய்தனர் -ஸூ நந்தர் என்ற பகவத் தாச உத்தமர் நான்முகனை பார்த்தார் –
உவாச தர்சயன் ரங்கம் வேத்ராணபி க்ருதாஞ்சலி -தாதரா லேகயை தத்வம் விஷ்ணோ ஆயதனம் மஹத் -ஸ்ரீ ரெங்கம் இதி விக்யாதம் பவதஸ்தபஸா பலம் -39-
உன் தாப்ஸின் பலனாக பெற்ற ஸ்ரீ ரெங்க விமானம் காண்பாய் -இது ஸ்ரீ மஹா விஷ்ணுவின் உயர்ந்த தனமாகும்
த்ரயக்ஷரம் ப்ரஹ்ம பரமம் சப்தாத்மைவ வ்யவஸ்திதம் -தஸ்ய ச ப்ரதிபாத்ய அயம் ஸேதேந்த ஸ்ரீ நிகேதன-40-
பிரணவ மந்த்ரம் அடங்கிய ஸ்ரீ விமானம் -ஸ்ரீயப்பதி கண் வளர்ந்து அருளுகிறார் –
சது ப்ரதக்ஷிணம் க்ருத்வா சதுர் திஷூ ப்ரணம்ய ச ப்ரவிஸ்யாந்த ரூபாஸ்வைநம் உபாஸ்யம் சர்வ தேஹி நாம் -41-
நான்கு முறை வலம் வந்து நான்கு திசைகளிலும் வணங்குவாய் -சர்வேஸ்வரனை உபாசிப்பாய் என்றார் –
யம் உபாஸ்ய விதாதர பூர்வே அபி பரமாம் கதி -ப்ராப்நுவன் சர்வ சக்ராத்ய தேவாச் சாந்யே விபச்சித -42-
இதற்கு முன்பு இருந்த நான் முகன் தேவர்கள் ருத்ரன் பலரும் ஸ்ரீ ரெங்க நாதனை உபாசனம் செய்தே உயர்ந்த கதி அடைந்தனர் -என்று கூறி முடித்தார் –

மூன்றாம் அத்யாயம் சம்பூர்ணம் –
—————————————-
அத்யாயம் -4-ஸ்ரீ ரெங்க விமானத்தை நான்முகன் ஸ்துதித்தல் –

இதிதம் ஆகரண்ய ஸூநந்த பாஷிதம் விநீத வேஷா விதிரேத்ய தாம தத் –ததர்ச விஸ்வம் சஸூரா ஸூரம் முநே சராசரம் தாமநி தத்ர வைஷ்ணவே-1-
நான்முகன் பணிவுடன் அருகில் வந்தான் -உலகம் தேவர்கள் அசுரர்கள் முனிவர்கள் அண்ட சராசரங்கள் அனைத்தையும் கண்டான் –
உபர்யஸ் தாச்ச திவம் மஹீம் ச மத்யே அந்தரிக்ஷம் புஜகேந்திர மந்த -த்வா ராந்திகே விஜயம் ஜெயம் ச பார்ஸ்வத்வயே விக்நபதிம் ச துர்க்காம் -2-
மேற்கு பக்கம் ஸ்வர்க்கம் -கீழ் பூ லோகம் -நடுவில் அந்தரிக்ஷம் -உள்ளே ஆதிசேஷன் -வாசலில் ஜய விஜயன் -இரண்டு பக்கமும் விநாயகர் துர்க்கையும் பார்த்தான் –
சரஸ்வதீம் சர்வ ஜகத் ப்ரஸூதிம் ஓங்கார ரூபம் சிகரே ததர்ச -த்ரயீம் ச வித்யாம் முகுடேஷூ தஸ்ய நாஸ முகே சர்வ ரஹஸ்ய ஜாதம் –3-
மேல் பகுதியில் சரஸ்வதி -கிரீடம் போன்ற பகுதியில் மூன்று வேதங்கள் -நாசிக் பகுதியில் உபநிஷத் -கண்டான் –
பாதேஷூ யஜ்ஞாத் பலகேஷூ சேஷ்டீச்ச தீச்ச சித்தேஷூ ஹவீம்ஷி குஷவ் -ததந்தராவை மருதோ வஷூம்ச்ச மாயா கிரீசா நிதராந்தசாபி -4-
யஞ்ஞ இஷ்டிகள் பாதங்களிலும் -அவிர்பாகம் வயிற்று பகுதியில் -விமானத்தில் மருதுகள் வஸூக்கள் பதினோரு ருத்ரர்கள் பார்த்தான் –
த்விஷ்டகம் ஆதித்ய கணம் க்ருஹாம்ச்ச நக்ஷத்ர தாராச் சா முநீம்சா சப்த இந்த்ராம் யமம் வருணம் யஷராஜம் ஹிதாசநம் ந்ருதீம் வாயுமீசம் -5-
சோமம் ச பர்ஜன்யம் அசோஷமேவ ததர்ச தத்ரைவ யதாவகாசம் -விமானம் அப்யேத்ய சதுர்ப் ப்ரதக்ஷிணம் சதுர் திசம் தஸ்ய க்ருத பிராமண -6-
பலரையும் கண்டான் -நான்கு முறை வலம் வந்து நான்கு திசைகளிலும் நின்று வணங்கினான் –
தத் அந்தர் ஆவிஸ்ய விதிர்த்த தர்ச தம் விபின்ன நீலாசல சந்நிகாசம் பிரசன்ன வக்த்ரம் நளிநாய தேஷணம் க்ருபாமயம் சாந்தி நிகேத ரூபிணம்-7-
ஸ்ரீ ரெங்க நாதனை உள்ளே சேவித்தான் -நீல மணி தேஜஸ் -தாமரைக் கண்கள் -சிரித்த திரு முகம் -திருமார்பில் கருணையே வடிவான ஸ்ரீ ரெங்க நாச்சியார் –
கிரீட கேயூரக மகர குண்டலம் ப்ரலம்ப முக்தாமணி ஹார பூஷிதம் -விசால வக்ஷஸ்தல ஸோபி கௌஸ்துபம் ச்ரியா ச தேவயாத்யுஷி தோரூ வக்ஷஸம் -8-
திவ்ய ஆபரணங்களைக் கண்டான் –
ப்ரதப்த சாமீகர சாருவாஸஸம் ஸூ மேகலம் நூபுர ஸோபி தாங்க்ரிகம்-ஸூவர்து நிஜாத ம்ருணாள பாண்டுரம் ததாந மச்சச்வி யஞ்ஞா ஸூ த்ரகம் –9-
திருப் பீதாம்பரம்-திரு நூபுரம்-திரு யஞ்ஞா ஸூத்ரம் -இவற்றையும் கண்டான் –
புஜோபதாநாம் ப்ரஸ்ரு தான்ய ஹஸ்தம் நி குஞ்சி தோத்தாநிதி பாத யுக்மம் -ஸூ தீர்க்க முர்வம் சமுதக்ர வேஷம் புஜங்க தல்பம் புருஷம் புராணம் -10-
திருத் தோள்கள் -திருவடி -திரு நாசி -திருப் பீதாம்பரம் -ஆதி சேஷ பர்யங்கம் -புராதான ஸ்ரீ ரெங்க நாதரை சேவித்தான் –
ஸ்வ தேஜஸா பூரித விஸ்வகோசம் நிஜாஞ்ஞயா ஸ்தாபித விஸ்வ சேஷ்டம் -ப்ரணம்ய துஷ்டாவ விதிர் முகுந்தம் த்ரைய்யர்த்த கர்ப்பைர் விசநைஸ் த்ரயீசம் -11-
வேத நாயகனை ஸ்தோத்திரங்கள் மூலம் ஸ்துதிக்கத் தொடங்கினான் –
நான் முகன் ஸ்ரீ ரெங்கநாதனை ஸ்துதித்தல்
நமோ நமஸ் தேஸ்து சஹஸ்ர மூர்த்தயே சஹஸ்ர பாதாஷி சிரோரு பாஹவே-சஹஸ்ர நாமன் சத சப்த தந்தோ சஹஸ்ர கோட்யண்ட யுகாதி வாசிநே -12-
நமஸ் ஸக்ருத் தேஸ்து நமோ த்வி ரஸ்து நமஸ் த்ரிரஸ் த்வீச நமஸ் சதஸ்தே -நமஸ் ததா பும் ஸக்ருத் வோத சேச நமஸ் ததா ஸஹஸா நித்யமாத்யா -13-
எப்போதும் நமஸ்காரங்கள் –
நமோஸ்து நித்யம் ஸதக்ருதவ ஈஸதே சஹஸ்ர க்ருத்வோ பஹு சச்ச பூமன் – நமோஸ்து ஹி ந ப்ரஸீத நமோஸ் த்ரிலோகாதிப லோக நாத -14-
ப்ரஸீத தேவேச ஜெகன் நிவாஸ ப்ரஸீத லஷ்மீ நிலயாதி தேவ -ப்ரஸீத நாராயண ரங்க நாத ப்ரஸீத விஸ்வாதிக விஸ்வ மூர்த்தே -15-
ஜிதந்தே முகுந்த ப்ரபந்ந ஆர்த்தி ஹரின் ஜிதந்தே ஜெகன் நாத கோவிந்தம் தேவ -ஜிதந்தே ஸ்ரீய காந்தம் ரங்கேச விஷ்ணோ ஜிதந்தே ஹரே வாஸூ தேவாதி தேவ -16-
ப்ரஹ்மா ந நம் ராஜகமேவ பாஹு ஊரூ ததா விட் சரணவ் ச சூத்ர -வர்ணாஸ்ரம ஆசார விதி த்வமேவ யஞ்ஞ பரமம் பதம் ச -17-
திருமுகத்தில் இருந்து அந்தணர்கள் -தோள்களில் ஷத்ரியர்கள் -தொடைகளில் வைசியர்கள் -திருவடிகளில் இருந்து சூத்திரர்கள் -நீயே அனைத்தும் –
அக்னி தவாஸ்யம் வதனம் மஹேந்த்ரச் சந்த்ரச்ச ஸூ ர்யச்ச ததாஷிணீ த்வே -ப்ராணாச்ச பாயுச் சரணவ் தரித்ரீ நாபிச்ச கம் த்யவ் சிரசை பிரதிஷ்டா -18-
திரு முகமே அக்னி /திருவாய் இந்திரன் / சந்த்ர சூர்யர் திருக் கண்கள் /பிராணன் வாயு -பூமி திருவடி –
அந்தரிக்ஷம் இடுப்பு / திருத் தலை ஸ்வர்க்கம் /-இவற்றில் இருந்து தோன்றின என்றுமாம் –
ஸ்ரோத்ரி திசாஸ்தே வருணச்ச மேன் க்ரஹீ ஸ்ரீச்ச பத்நயவ் ஹ்ருதயம் ச காம -அஹச்ச ராத்ரிச்ச தவைவ பார்ச்வே அங்காநி வேதாஸ் ஸ்வயமந்தராத்மா -19-
வேதாம் ஸ்ததாங்காநி ச சாங்க்ய யோகவ் தர்மாணி சாஸ்த்ராணி ச பஞ்சராத்ரம் -ஆஞ்ஞா தவ ஏவ ஆகமஜத மன்யோ வேதாந்த வேத்ய புருஷஸ் த்வ மேக -20-
வேத வேதங்கள் நின் ஆஞ்ஜை -வேதைகி கம்யன் –
தவ பிரசாத அஹம் மஹிந்த்ர தல்பக்ரோதச்ச ருத்ரஸ்தவ விஸ்வ யோன-நான்யத் த்வதஸ் தீஹ சராத்மந் நாராயண த்வம் ந பரம் த்வதஸ்தி –21-
வாயுஸ் ஸூர்யச் சந்த்ரமா பாகவச்ச பீதாஸ் த்வத்தோ யாந்தி நித்யம் ப்ரஜாஸி -ம்ருத்யுர் மர்த்யேஷ் வந்த காலே ச விஷ்ணோ பூயிஷ்டந்தே நம உக்திம் விதேம-22-
உதாம்ருதத் வஸ்ய பரிஸ் த்வமேவ த்வமேவ ம்ருத்யுஸ் சத சத்த்வமேவ — தவைவ லீலா விதத பிரபஞ்ச ப்ரஸீத பூயோ பகவன் ப்ரஸீத –23-
பிரண தோஸ்மி ஜெகன் நாதம் அஹம் அக்ஷரம் அவ்யயம் அவ்ருத்தம் அபரிணாஹம் அசந்தம் சந்தம் அச்யுதம் –24
சேதநாநாம் ச நித்யாநாம் பஹுநாம் கர்ம வர்த்தி நாம் -ஏகோ வசீ சேதனச்ச நித்யஸ்த்வம் சர்வ காமத -25-
நம ஸ்ரீ ரெங்க நாதாய நம ஸ்ரீ ரெங்க சாயிநே நம ஸ்ரீ ரெங்க தேவாய தே நம ஸ்ரீ நிவாஸாய தே நம-26-
ஓம் நமோ பகவதே துப்யம் வாஸூ தேவாய தே நம -சங்கர்ஷணாய ப்ரத்யும்னாய அநிருத்தாய நம –27
புருஷாய நமஸ் துப்யம் அச்யுதாய பேராய ச -வாஸூ தேவாய தாராய நம ஸ்ரீ ரெங்க ஸாயினே -28-
கேசவாய நமஸ் தேஸ்து நமோ நாராயணாய ச -மாதவையா நமஸ் துப்யம் கோவிந்தாய நமோ நம -29-
ஓம் நமோ விஷ்ணவே தேவ மது ஸூதன தே நம -த்ரி விக்ரம நமஸ் துப்யம் நமஸ்தே வாமநாய ச-30-
ஸ்ரீ தராய நமோ நித்யம் ஹ்ருஷீகேச நமோஸ்து தே நமஸ்தே பத்ம நாபாய நமோ தாமோதராய ச -31-
மத்ஸ்ய கூர்ம வராஹாய ஹம்சா அஸ்வசிரஸே நம -நமோஸ்து ஜாமதக்நயாய தத்தாய கபிலாய ச -32-
வேத வ்யாஸாய புத்தாய நாரஸிம்ஹாய தே நம -ராம லஷ்மண சத்ருக்ந பரதாத்மன் நமோஸ்து தே -33-
கிருஷ்ணாய பல பத்ராய நமஸ் ஸாம்பாய கல்கிநே -அனந்த ஆனந்த சயன புராண புருஷோத்தம -ரங்க நாத ஜெகந்நாத நாத துப்யம் நமோ நம -34-
ஸ்ரீ மஹேஸ்வர உவாச
இதி ஸ்தோத்ர அவசா நேந ப்ரஹ்மாணாம் ப்ராஹ்மணஸ் பதி–ஆ மந்த்ர்ய மேக கம்பீரம் இதம் வசனம் அப்ரவீத் -35-
இப்படியாக நான்முகன் தனது பதியாகிய நாராயணனைக் குறித்து ஸ்துதித்து முடித்தான் –
இதைக் கேட்ட ஸ்ரீ ரெங்க நாதன் மேகம் போன்ற கம்பீரம் கொண்ட வாக்யத்தால் உரைக்கத் தொடங்கினான் —

ஸ்ரீ பகவான் உவாச
தபஸா துஷ்டோஸ்மி ஸ்தோத்ரேண ச விசேஷத -பிரபஞ்ச ஸ்ருஷ்டி வைச்சித்யாத் ப்ரீதோஹம் பூர்வமேவதே -36-
யச் சகர்த்தாங்க மத் ஸ்தோத்ரம் மத் கதாப்யுத யாங்கிதம்-யத்வா தபசி தே நிஷ்டா ச ஏவ மத் அனுக்ரஹ -37-
ஸ்தோத்ரேண த்வத் ப்ரணீதேந யோ மாம் ஸ்தவ்தி தேந தேந தஸ்யாஹம் சம்ப்ரஸீதமி சர்வ காம பலப்ரத -38-
இந்த ஸ்துதியை தினம் பாராயணம் செய்பவருக்கு என் முழுமையான கடாக்ஷம் அருளி விரும்பும் அனைத்தையும் அவனுக்கு அளித்து அருளுகிறேன் –
தர்சிதம் மே பரம் ரூபம் தவாஸ்ய தபஸ பலம் -கிம் அந்யத் இச்சசி ப்ரஹ்மன் தத் சர்வம் ச்ருணு சாம்பிரதம் -39-
தவத்தின் பலமாகவே உனக்கு சேவை சாதித்தேன் -வேறே உன் அபீஷ்டங்கள் என்ன –என்று நான் முகன் இடம் கேட்டார் –

————————————————–

ஸ்ரீ கோயில் கந்தாடை அப்பன் ஸ்வாமிகள் திருவடிகளே சரணம் .
ஸ்ரீ பெரிய பெருமாள் பெரிய பிராட்டியார் ஆண்டாள் ஆழ்வார் எம்பெருமானார் ஜீயர் திருவடிகளே சரணம்-

ஸ்ரீ கிருஷ்ண கர்ணாம்ருதம்-முதல் அத்யாயம் -ஸ்ரீ லீலா ஸூகாச்சார்யார்–

May 17, 2017

ஸ்ரீ லீலா ஸூகாச்சார்யார் என்ற பெயர் கொண்ட வில்வ மங்களத்து ஸ்வாமி -பில்வ மங்கள தாகூர் -என்று வட இந்தியாவில் -பிரபலம் -அருளிச் செய்தது –
கராவிந்தம் -ஸ்ரீ பாலா முகுந்த அஷ்டகம் அருளிச் செய்தவரும் இவரே
ஸ்ரீ குருவாயூரப்பன் மேல் ஆழ்ந்த பக்தி கொண்டவர் -பிரத்யக்ஷமாக சேவை சாதித்து அருளினான் –
மூன்று அத்தியாயங்கள் -110-/-109-/-108-/ ஸ்லோகங்கள் கொண்ட மூன்றும் –

சிந்தாமணி ஜெயதி ஸோம கிரிர் குருர் மே
சிக்க்ஷா குருஷா பகவான் சிகி பிஞ்சு மௌலி
யத் பத கல்ப தரு பல்லவ சேகரேஷூ
லீலா ஸ்வயம்வர ரசம் லபதே ஜெயஸ்ரீ –1-

சிந்தாமணி போன்ற ஆச்சார்யார்க்கு மங்களம் -மயில் பீலி அணிந்த ஸ்ரீ கிருஷ்ணனுக்கு மங்களம் -கற்பக மர இலைகள் போல வேண்டியது
எல்லாம் அருளும் திருவடிகளுக்கு மங்களம் -விஷய ஸ்ரீ லஷ்மி ஸ்வயம்வரத்தில் கொள்ளும் ஸ்வாமி அன்றோ

அஸ்தி ஸ்வஸ்தருணி கரக்ர விகலால் கல்ப ப்ரசூனப்லுதம்
வஸ்து பிரஸ்துத வேணு நாத லஹரி நிர்வாண நிர்வ்யாகுலம்
ஸ்ரஸ்தா ஸ்ரஸ்தா நிருத்தநீ விவிலஸத் கோபீ சஹஸ்ர வ்ருதம்
ஹஸ்த ந்யஸ்த நதப வர்க்க மஹிலோம் தரம் கிசோரக்ருதி –2-

பால கிருஷ்ண லீலைகள் -பழைய புராணங்கள் இதிகாசங்கள் -கோபிகள் பலரும் மகிழும் படி -பல லீலைகளை பேசுமே
இவற்றின் யாதாம்யா ஞானம் ஒன்றே மோக்ஷம் அளிக்க வல்லவை —

சதுர் ஐக்ய நிதான சீம சபல பங்கச்சத மந்தாரம்
லாவண்ய அம்ருத வீசி லலித த்ருசம் லட்சுமி கடாக்ஷ த்ருதம்
காளிந்தீ புலி நங்கண ப்ராணயினாம் காம வதரங்குரம்
பாலம் நீல மமி வயம் மதுரிமா ஸ்வ ராஜ்ய மாரத்நும –3-

நீல மேக ஸ்யாமளன் -சர்வஞ்ஞன் -ஸ்ரீ லஷ்மீ வல்லபன் -யமுனை ஆற்றில் லீலைகள் பல செய்பவன் -சாஷாத் மன்மதன் -மன்மதனை பயந்தவன்

பர்கோத்தம்ச விலாஸி குந்தலபாரம் மாதுர்ய மேகனானாம்
பிரான்மீலான யவ்வனம் பிரவிலாசத் வேணு ப்ரணத அம்ருதம்
ஆபீன ஸ்தான குத்மலபிரபிதோ கோபிபிர் ஆராதிதம்
ஜ்யோதிஷ்ஷேதசி நஸ் ஷகஸ்மி ஜகதா மேகாபிரமத்புதம் –4–

ஸ்ரீ கிருஷ்ணன் திரு முகம் தேஜஸ் -இளைய பருவம் – வேணு கானம் -கோபீ கூட்டம் சூழ்ந்த பால கிருஷ்ணன்
-மயில் பீலி அணிந்த திருக் கேச தேஜஸால் என் மனஸ் தெளிந்ததே –

மதுர தர ஸ்மிதம்ருத விமகத முகாம்புருகம்
மத ஷிகி பிஞ்ச லாஞ்சித மனோஜின கச்ச பிரசயம்
விஷய விஷாமிஷா க்ராசன க்ரத்னு நிசேதஸி மே
விபுலா விலோசனம் கிமபி தாம சகஸ்து சிரம் —5-

தாமரைக் கண்ணன் -மந்த ஸ்மிதம் -கற்றைத் துழாய் முடிக் கோல கண்ண பிரான் மயி பீலி சூடி -கட் கிலி-சகல ஜன நயன
விஷயகதன் -ஆவதற்காகவே திருவவதரித்து -நம் திரு உள்ளம் விளங்க உள்ளான் –

முகுளே மனன நயன அம்புஜம் விபோ-முரளி நினைத்த மகரந்த நிர்ப்பரம்
முகுராய மண ம்ருது கண்ட மண்டலம் முக பங்கஜம் மனசி மே விர்ஜும்பதம் –6-

தாமரை காடு -தாமரை கண்கள் -தேன் பிரவாகம் -வேணு நாத இன்பம் -தேஜோ கபாலம் -அடியேன் மனம் வந்து நிறைந்தனவே-

கமனீய கிசோர முக மூர்தே-காலா வேணு க்வானித த்ருஹன் அனந்த்தோ
மம வாசி விர்ஜும்பதம் முராரே -மம துரிம்ன கனிகாபி காபி காபி –7-

மனசை கொள்ளை கொள்ளும் பாலா கிருஷ்ணன் -வேணு நாத ஒலி இன்பமத்தாலே ஆக்கப்பட்ட திரு முகமோ -அதில் லேசம் என் வாக்கில் அருள வேண்டும் –

மத ஷிகந்தி ஷிகாண்ட விபூஷணம் -மதன மந்த முக்த முகாம்புஜம்
வ்ரஜ வதூ நயன சால வஞ்சிதம் விஜயதாம் மம வாங் மய ஜீவிதம் –8-

மயில் பீலி அணிந்த -தாமரை முகத்தோன் -கோபீ ஸ்திரீகளை மயக்கி யவற்றை எனக்கு காட்டி பாட வைத்தான் -பல்லாண்டு –

பல்ல வர்ண பாணி சங்கி வேணு ரவ குலம் புல்ல படல படலீ பரிவதி பாத சரௌருஹம்
உல்ல சன்மதுரா தர த்யுதி மஞ்சரி சரசானாம் வல்லவீ குசகும்ப குங்கும பங்கிலம் ப்ரபும் ஆஸ்ரயே–9-

கோபிகள் கொங்கை குங்குமத்தால் அலங்க்ருதன் -சிவந்த புது இலை வண்ண திருக் கரத்தில் புல்லாங்குழல்
அப்போது அலர்ந்த தாமரை திருவடிகள் -அழகிய திருமுகம் -ஸ்வாமி பால கிருஷ்ணனை சரண் அடைகிறேன் –

அபங்க ரேகபி ரபங்கராபி -ரனங்க லீலா ரஸ ரஞ்சிஹபி
அணு க்ஷணம் வல்லவ ஸுந்தரீபி-ரப்யர்ச்சிய மானம் விபும் ஆஸ்ரயம–10-

அணு க்ஷணமும் விஸ்லேஷம் இல்லாமல் கோபிகள் தங்களை மறந்து உன்னிடமே ஆழ்ந்து -பக்தி ரசம் மிக்கு உள்ள
சேஷ்டிதங்களை நினைத்தே உள்ளனர் -அந்த பாலா கிருஷ்ணனை சரண் அடைகிறேன் –

ஹ்ருதயே மம ஹ்ருதயே விப்ரமானாம் -ஹ்ருதயம் ஹர்ஷ விசால லோல நேத்ரம்
தருணம் வ்ருஜ பால ஸுந்தரீனாம்-தரலம் கிஞ்சன தாம சந்நிததாம்–11-

பால கிருஷ்ணன் உடைய கடாக்ஷ வீக்ஷணத்தால்-அடியேனுடைய ஹிருதயம் ஹர்ஷ வெள்ளத்தில் ஆழ்ந்து இருந்தது –
அவனும் நிரவதிக ஆனந்த மயமாக இருப்பதை கண்ட கோபிகளும் ஹர்ஷ வெள்ளத்தில் ஆழ்ந்து இருந்தார்கள் –

நிகில புவன லஷ்மி நித்ய லீலஸ் பதாப்யம் கமல விபீன வீதி கர்வ சர்வம் கஷாப்யம்
ப்ரணமத அபய தான ப்ரவ்திகதோ ததப்யாம் கிமபி வகது சேத கிருஷ்ண பாத அம்புஜாப்யம் –12-

திருவடித் தாமரைகள் -தாமரைகள் கர்வத்தை அடக்கி -தன்னை சுமக்கப் பண்ணும் -ஸ்ரீ லஷ்மி உடன் -மிதுனமாக இருந்து ஸமஸ்த லீலாவிபூதியை ரஷித்து அருளும் –
சரணாகதர்களை ரஷிப்பதில் தீக்ஷை கொண்டுள்ள திருவடித் தாமரைகளை அடியேன் சென்னியின் மேலே வைத்து அருளுகிறான்-

ப்ரணய பரிணாதாப்யம் ப்ரபவலம் பனப்யாம் -ப்ரதி பட லலிதப்யம் பிரத்யகம் நூதனாப்யாம் –
ப்ரதி முஹு ரதிகப்யம் பிரஸ்னு வல்லோசனப்யாம் -பிரபுவது ஹ்ருதயே ந பிராண நாத கிசோர—13

மெய்யடியார் மேல் அன்பு மிக்கவன் -அப்பொழுதைக்கு அப்பொழுது ஆராவமுதன் -பக்தி வளர்ப்பவன் –அபீஷ்ட வரதன்-
திருக் கண்களில் காதல் ரசம் வழியும் பாக்க கிருஷ்ணன் மணம் நிறைந்து உள்ளான் –

மதுரா வரிதி மதந்த தரங்க பங்கீ-சிருங்கார சங்களித ஸீத கிசோர வேஷம்
ஆமந்தஹாஸ லலிதனன் சந்திர பிம்ப -மாநந்த சம்ப்லவ மனுப்லவதம் மநோ மே . 1-14

ஆனந்த சாகர அலைகள் போன்ற மால் மிக்கவன் -திருவடிகளே ஆனந்த வ்ருக்ஷம் விளைவிக்கும் நிலம் –
குளிர்ந்த பால சந்திரன் போன்ற மந்தஹாசம் மிக்க பாலா கிருஷ்ணன் திவ்ய ரூபம் –

அவ்யஜ மஞ்சுளா முகம்புஜ முஃதா பாவை -ரஸ்வதியமான நிஜ வேணு வினோத நாதம்
ஆக்ரீடித மருந பத சரோருஹாப்ய – மர்த்ரே மதீய ஹ்ருதயே பூவர்த்ர மோஜ . 1-15

தாமரை திருமுகத்தான் -முக்த பாவத்துடன் ஆத்மாவை ஈர்க்கும் மதுர வேணு நாதம் அவனுக்கும் இன்பம் பயக்கும் –
தாமரை திருவடிகளால் அதற்கு ஏற்ப நாட்டியம் ஆடும் கோலத்துடன் என் இருதயத்தில் இருந்து ஆசை வெள்ளத்தில் மூழ்விக்கிறான்-

மணி நூபுர வாசலம் –வந்தே தச் சரணம் விபோ
லலிதானி யதியானி -லக்ஷ்மணி வ்ரஜ வீதிஷு .—-1–16-

மணிகள் பொருந்திய நூபுரம் அணிந்த திருவடிகள் உடன் விராஜா திரு வீதிகளில் விளையாடி
நடந்து இலச்சினை பட வைத்த பால கிருஷ்ணனை வணங்குவேன்

மம சேதஸி சுப்ஹுரது வல்லவீ விபோ–மணி நூபுர பிரணயி மஞ்சு சிஞ்சிதம்
கமல வனே சர களிந்த கன்யகா -கால ஹம்ஸ கண்ட கால கூஜித த்ருதம் –1–17-

கோபீ வல்லவன் -மணிகள் பொருத்திய நூபுரம் அணிந்த திருவடிகள் -யமுனா தீரத்தில் தாமரைக் காடுகளையும் –
நாரைகள் நீந்திக் கொண்டு அமுத கீதம் போல கூவியும் இருப்பதைக் காட்டுவித்து என் உள்ளம் குளிர வைக்கிறான்-

தருணருண கருணா மய விபுலாயதா நயனம்-கமல குசா களஸீ பார புலகீ க்ருத ஹ்ருதயம்
முரளீ ரவா தரளி க்ருத முனி மனச நளினம் -மம கேலதி மம சேதஸி மதுரதர மாம்ருதம் — 1-18

காரியவாகி புடை பெயர்ந்து மிளிர்ந்து செவ்வரியோடிய அப்பெரியவாய திருக் கண்கள் –அல்லி மாதர் புல்கிய திரு மார்வன் –
ரிஷிகளின் மனங்களையும் ஈர்க்கும் திருக் குழல் ஓசை -இவை அனைத்துடன் என்னுள்ளம் நிறைந்து உள்ளான் –

ஆமுஃதா மர்தன நயனம்புஜா சம்ப்ய மன –ஹர்ஷ குல வ்ரஜ வதூ மதுரான் அனந்தோ
ஆராப்த வேணு ரவமதி கிசோர முர்தே-ரவிர்பவதி மம சேதஸி கேபி பாவா . 1-19

முக்த திவ்ய ரூபன் -கருணை பொழியும் திருக் கண்கள் கொண்டு சிறு சிறிதே விழித்து-அநந்ய பக்தர்களான –
கோபீ வல்லபன் -வேணு நாதம் -கொண்டு அடியேனையும் அநந்யார்ஹன் ஆக்கி அருளுகிறான் –

கலக வனித கங்கணம் – கர நிருத்த பீதாம்பரம் — க்ரம ப்ரஸ்ருத குந்தளம் -களித பர்ஹ பூஷம் விபோ —
புன ப்ரஸ்ருத சபல பிரணாயினீ புஜா யந்த்ரிதம்- மம ஸ்புரது மனசே மதன கேலி சய்யோஸ்திதம் -1–20-

திருக்கைகளில் வளையல் ஓசைகள் -திருவரையில் சாத்தின பீதாம்பரம் நழுவ -திருக் குழல் கற்றையில் சாத்தியுள்ள
மயில் பீலிகள் அவிழ்ந்து விழ-அல்லி மாதர் புல்க நின்ற திரு மார்பன் -சேஷ்டிதங்கள் அடியேன் மனம் நிறைந்து மகிழ்விக்கின்றன

ஸ்தோக ஸ்திக நிருத்யா மன மிருதுளா பிரஸ்யந்தீ மந்த ஸ்மிதம் -ப்ரோமோல் பேத நிர்கல பிரஸ்ருமர ப்ரவ்யக்த ரோமோல்கமம்
ஸ்ரோத்ரு ஸ்ரோத்ர மநோஹர வ்ரஜ வதூ லீலாமிதோ ஜல்பிதம் -மித்யா ஸ்வாப முபஸ்மாஹீ பகவத கிரீட நிமீல த்ருஸ — 1–21-

உறங்குவான் போலே யோகு செய்து இருக்க -வ்ரஜா கோபிகள் இவன் உடன் செய்த சல்லாபங்களை பேச -அவற்றைக் கேட்டு –
மந்த ஸ்மிதம் அடக்கி வைக்க முயன்று முடியாமல் -மேலும் மேலும் அவற்றை கேட்க ஆசை கொண்டு மயிர்க் கூச்சு எறிந்து இருக்கும்
திவ்ய ரூபம் அடியேன் ஹிருதயத்துக்குள் என்றும் நித்தியமாக இருக்கட்டும் –

விசித்திர பதரங்குர சாலி பாலா -ஸ்தநாந்தரம் மௌனி மனோந்தரம் வா —
அபாஸ்ய வ்ருந்த வன பதபஸ்யா–முபாஸ்ய மான்யம் ந விலோக்யமா . 1-22

கைராசி மிக்க கோபிகள் திரு முலைத் தடங்களிலும் சாத்விக முனிகள் ஹிருதயத்திலும்-
ஸ்ரீ பிருந்தாவன மர நிழல்களிலும் மட்டுமே தானே இவனைக் காண முடியும் –

சரிதம் ஸம்ருதை ரம்ருதய மாநை-ஆராத்மய மனைர்ர் முரளி நினதை
முர்தபிஷிக்தம் மதுர க்ருதீனம்-பாலம் கதா நாம விலோக்யிஷ்யே–1–23-

அமுத வெள்ளம் பிரவஹிக்கும் -திருமுக விலாசம் -திருப் புல்லாங்குழல் நாதம்-இவற்றைக் கொண்டே
அடியேனை அநந்யார்ஹம் ஆக்கி எழுதிக் கொண்டவனை என்று நேராக காண்பேன் –

சிசிரீ குருதே கதா நுனா -சிகி பிஞ்ச ஆபரண சிசுர் த்ருசோ-
யுகளம் விகளான் மது திரவ -ஸ்மித முத்ர ம்ருதுநா முகேந்துநா —1–24–

பாலா கிருஷ்ணன் பால்யத்துக்கு ஏற்ப திருமுடியில் மயில் பீலி தரித்து -சந்த்ரகாந்தமான திருமுகத்தில் இருந்து
அருள் வெள்ளம் வழியுமே-அவனை அடைந்து நிரவதிக ஆனந்த வெள்ளத்தில் ஆழ்வது என்றோ –

காருண்ய கர்பூர கடாக்ஷ நிரீக்ஷணேன –தருண்ய சம்வலித சைஸவ வைபாவேந –
அபுஷ்ணத புவனா மத்புத விப்ரமேன -ஸ்ரீ கிருஷ்ண சந்திரா சிசிரீ குரு லோசனம் மே -1–25-

சந்த்ரஹாச திருமுகம் -கருணை பொழியும் திருக் கண்கள் கடாக்ஷம் -யுவாகுமாரன் -சேஷ்டிதங்களைக் கொண்டே
அனைத்து உலகையும் ஆச்சர்யமாக ஆள்பவன் -அடியேனை கடாக்ஷித்து அருள வேண்டும் –

கதா வா காளிந்தீ குவளைய தள ஷ்யாமளா தர -கடாக்ஷ லக்ஷ்யந்தே கிம் அபி கருணா வீசி நிச்சித –
கதா வா கந்தர்ப்ப ப்ரதி பட ஜட சந்திர ஷிஷிரா -கமப்யந்த ஸ்தோஷம் ததாதி முரளீ கேளி நிநாத-1–26-

யமுனை நீரில் மலர்ந்த நீல நிற குவளையம் பூ போன்ற குளிர்ந்த திருக் கண்களால் குளிர்ந்த கடாக்ஷ அம்ருத மழையில் என்று நனைவேன் –
ஜடையில் பிறைச்சந்திரன் சூடிய ருத்ரன் உறு துயர் களைந்த தேவன் அன்றோ நீ -உன் வேணு காண அம்ருத மழையில் அமிழும் பாக்யம் என்று எனக்கு கிட்டும் –

அதி ரம லோகித மர்த்ர ஜல்பிதம் -கதஞ்ச கம்பீர விலாச மந்தரம்
அமந்த மலிங்கித மகுலோன்மத -ஸ்மிதம் சா தே நாத வதந்தி கோபிகா –1–27-

கோபிகள் தங்களுக்குள் பேசிக் கொள்கின்றனர் -நம் ஸ்வாமி உடைய கடாக்ஷத்தின் குளிர்த்தி என்னே -கம்பீர விலாச திருமேனி என்னே –
அம்ருதக் கடலில் ஆழ்த்தும் அவன் முக்த பேச்சுக்கள் என்னே -அவனது மந்த ஸ்மிதம் அனைத்து உலகோரையும் மயக்கும் திரள் என்னே –
இப்படி அவன் காட்டிக் கொடுக்கக் கண்டு அருளிச் செய்கிறார் –

அஸ்தோ கஸ்மித்ச பரமய தயா தக்ஷம் -நிஸ் சேஷா ஸ்தானும் ருதிதம் வ்ருஜங்க நபி —
நிஸ் சேம மஸ்தபகித நீல காந்தி தரம் -திருஷ்யசம் திரிபுவன சுந்தரம் மஹஸ்தே –1–28-

மூன்று உலகிலும் அழகான திருமுக காந்தி -சொல்லும் பரம் அன்றே -கோபிகள் கொங்கை மேல் வைத்துக் கிடக்கும் மலர் மார்பன் –
அவனது நீல மேக சியாமளா வீச்சு எங்கும் பரவி உள்ளதே-என்று காண்பன் அடியேன் –

மயி பிரசாதம் மதுரை கடாக்ஷை- ரவம்சீ நின நாதனுசரைர் விதேஹி –
த்வயி ப்ரசன்னே கிமிகப்ப ரைரட்ன-ஸ்த்வயை ப்ரசன்னே கிமிக பரைர் ந -1–29-

உனது மதுரமான கடாக்ஷம்-வேணு கானம் -இவற்றால் என்னை யுன் சொத்தாக கொண்டு அருள வேண்டும் -உன்னால் அல்லால் யாவராலும் ஒன்றும் வேண்டேன் —
நீ அருளா விடில் வேறு யார் அருளி என்ன பயன் -களைவாய் துன்பம் களையாது ஒழிவாய் களை கண் மற்று இலேன் –

நிபத முஃதா அஞ்சலி ரேஷ யாசே -நீர் அந்தர தைந்யோன்நேத முஃதா கண்டம் –
தயம்புதே தேவா பவத் கடாக்ஷ -தக்ஷிண்ய லேசேன ஸக்ருன் நிஷிஞ்சா –1–30-

கருணைக் கடலே -அஞ்சலி முகமாக நீசனான அடியேன் வேண்டிக் கொள்கிறேன் –
உன்னுடைய கருணை மிக்க கடாக்ஷத்தால் அடியேனை ஆள் கொண்டு அருள வேண்டும் –

பிஞ்ச வத்கம்ச ரசனோ சித்த கேச பாச–,பீனஸ்த்தநீ நயன பங்கஜா பூஜநீயே,
சந்திரரவிந்த விஜயோதயத வக்த்ர பிம்பே –சாபல்ய மேதி நயனன் தவே சைஸவே ந — 1-31

திருக் குழல் கற்றையில் மயில் பீலி அணிந்து –தாமரை கண்கள் கொண்ட கோபிமார் உன்னை விட்டு பிரியாமல் இருக்க –
உனது திருமுகம் தாமரை சந்திரன் இவற்றை வென்று உள்ளதே -பால கிருஷ்ணனாக உன்னை காண ஆசை மிக்கு உள்ளேன் –

த்வ சைசைவம் திரிபுவன த்புதா மித்யா வைமி–யச்ச பலஞ்ச மம வகே விவத கம்யம்
தத் கிம் கரோமி விரனன் முரளி விலாச -முக்தாம் முகம்புஜா முதீக்க்ஷிது மீக்ஷணப்யாம்–1–32-

பால கிருஷ்ண திவ்ய ரூபமே அனைத்திலும் அழகானது -நீ கொடுத்த இந்த ஞானத்தினால் அடியேன் உன்னை காண துடிக்கிறேன் –
திருப் புல்லாங்குழலும் திருக் கையுமாக சேர்த்தியையும் உன் தாமரை திரு முகத்தையும் காண அடியேன் செய்ய வேண்டியவை என்ன என்பதை நீயே அருள வேண்டும் –

பரயச்சித் அம்ருத ராசானி பதத்ர பங்கி -வல்கூனி வல்கீதா விசால விலோச்சநாநி –
பால்யத்திகானி மத வல்லவ பாவித்தனி -பாவே லுதந்தி சத்ருசம் தவ ஜலபிதானி -1–33-

தூது செய்யும் திருக்கண்களாலே பேசி -உன்னுடைய அன்பை வெளிப்படுத்தி -அமுத மொழிகளால்-
ஆசை மிக்க ஜலப்பிதங்களால் – கோபிகள் மனங்களை கொள்ளை கொள்கின்றாயே-

புன ப்ரச்னனென முகேந்து தேஜஸா -புரோவாத்தீர்ணஸ்ய க்ருபா மஹாம்புதே –
ததேவ லீலா முரளி ரவாம்ருதம் -சமாதி விக்நயா கட நு மே பவேத் – 1-34-

கருணைக் கடலே உனது பிரசன்னமான திருமுகத்தையும் காட்டி அருளி வேணு காண அம்ருதமும் பருகி எனது சம்சாரம் போக்குவது என்றோ –

பாவேந முஃதா சபலேன விலோகநேந- மன்மநே கிம் அபி சபல முத்வஹந்தம்
லோலேன லோசன ரசயா மீக்ஷநேந -லீலா கிசோர முபகிரஹித்து முத்சுக சம -1-35

பாலகிருஷ்ணா -உனது லீலா ரசம் பொழியும் திரு முகத்தையும் திருக் கண்களையும் காண்பதற்கு சபலம் கொண்ட அடியேன் மனம் அலமந்து உள்ளதே -அருளாய் –

அதீரா பிம்பத்தர விப்ரமேன-ஹர்ஷர்த்ர வேணு ஸ்வர சம்பத சா –
அநேந கேநாபி மநோஹரேன–ஹா ஹந்த ஹா ஹந்த மநோ துணோதி–1-36-

பிரசன்ன திருமுகம் திருப் புல்லாங்குழலில் -ஆனந்த பிரவாஹ ஸ்வரங்கள் -இப்படி பலவும் மனம் புகுந்து ஆழபின் பண்ணுகின்றவே -அந்தோ –

யவ்வன மே நிகில மர்ம த்ருதபிகத–நிஸ்ஸந்தி பந்தன முதேதி பாவோப தப -1-37-

பாலகிருஷ்ணா உன்னுடைய லீலைகளில் ஆழ்ந்து சம்சாரம் கழிந்து உன்னுடனே நிரந்தரம் இருக்கும் பேறு பெற அருள வேண்டும் –

யவன்ன மே நர தச தசமி த்ருசோபி–ரந்திர துதேதி திமிர க்ருத சர்வ பாவ –
லாவண்யா கேளி சாதனம் தவ தாவ தேவா -லக்ஷ்ம்யா ஸாமுல்க்வனித வேணு முகேந்து பிம்பம் –1–38-

அந்திம தசையிலும் -உன்னுடைய அழகிய பிரசன்ன திரு முக சேவையும் வேணு காண நாத ஸ்ரவணமும் மனசில் நீங்காது இருக்க அருளுவாய் –

ஆலோல லோசண விலோகன கேளி தாரா –நிரஜிதாக்ர சரணே கருணாம்பு ராஸே—
ஆர்த்திராணி வேணு நினதை ப்ரதி நாதபூரை -ரகர்ணயமி மணி நூபுர சிஞ்சிதானி –1–39-

உனது வேணு நாதம் எங்கும் பரவி எதிர் ஒலிக்க -உனது திருக் கண் கடாக்ஷம் எங்கும் பரவி பிரதிபலித்து உன்னை வரவேற்பது போலவே உள்ளன –

ஹே தேவா , ஹே தயித ஹே ஜெகதேக பந்தோ -ஹே கிருஷ்ணா , ஹே சபல , ஹே கருணைக ஸிந்தோ ,
ஹே நாதா , ஹே ரமணா , ஹே நயனபி ரம -ஹா ஹா கதனு பவிதஸி பதம் த்ருசோ மே ?–1–40-

நின் குரை கழல் காண்பது என்றோ –

அமூன்ய தன்யானி தினந்தராணி -ஹரே த்வதலோக நமந்தரேன–
அநாத பந்தோ கருணைக ஸிந்தோ -ஹா ஹந்த ஹா ஹந்த கதம் நயாமி–1–41-

நாதன் இல்லாதவர்களுக்கு ஸ்வாமியே கருணைக் கடலே உன்னை பிரிந்து தரியேன்-அடியேன் செய்வது என் –

கிம் அஹ ஸ்ருணுமா கஸ்ய ப்ரூம கதம் க்ருதம் ஆசய -கதயத கதாமன்யம் தந்யமஹோ ஹ்ருதயேசய–
மதுரா மதுர ஸ்மேரகரே மநோ நயனோத்சவே -க்ருபண க்ருபணா க்ருஷ்ண த்ருஷ்ணா சிரம் பாத லம்பதே -1–42-

கண்ணனுக்கே காமம் தலைப் பெய்த பின்னர் மற்று ஒருவருக்கு பேச்சுப் படில் வாழகில்லேன்-

ஆப்யாம் விலோச்சணாப்யா மம்புஜா தள லலிதா -லோஷணம் பலம் த்வப்யம் அபி பரிரபிதம் -தூரே மம ஹந்த தைவ சாமக்ரி –1–43-

தாமரைக் கண்ணனை கண்டு நித்தியமாக அனுபவிக்க ஆசை கடல் போலே விளைந்தாலும் அந்தோ அவன் அருள் கிட்டாமல் வருந்துகின்றேன் –

ஆஸ்ரந்த ஸ்மிதமருண மருண தரோஷ்டம் -ஹர்ஷத்ர குண மநோஞா வேணு கீதம் –
விப்ரமயத் விபுல விலோஷாணர்த முஃதம் -வீக்ஷிஷ்யே தவ வதனம்புஜம் கதனு–1–44-

தாமரை திருமுகமும் -ஸ்மிதமும் -வேணு கானம் இன்பம் விளைவிக்கும் திரு அதரமும் -திருக் கண்களையும் காண்பது என்றோ –

லீலா யதப்யம் ரஸ ஸீதலப்யம் –நீலருணப்யம் நயனம் பூஜாப்யம் –
ஆலோகயத் அத்புத விப்ரமப்யாம் -காலே கதா கருணீக கிஸோரா — 1-45
கடாக்ஷம் அருள பெறுவது என்றோ –

பஹுல சிகுராபரம் பத பிஞ்சவதாம்சம் -சபல சபல நேத்ரம் சாரு பிம்பத்தரோஷ்டம்
மது ம்ரு தள ஹாஸம் -மந்த்ரோதர சீலம் -ம்ருகயதி நயனம் மே முக்த வேஷம் முராரே –1–46-

மயில் பீலி தரித்த கேசபாசம் -கொவ்வைச் செவ்வாய் கொண்டு வேணு கானம் –
அலை பாயும் கடாக்ஷ வீக்ஷணம் -கருணைக் கடல் -என்று சேர்வன் உன்னுடன் –

பஹுல ஜல சாயா விலாச பராலசம்-மத ஷிக்த லீலோத் அம்சம் -மநோஞா முகம் புஜம் –
கிம் அபி கமல பாங்கதக்ரம் ப்ரபந்ந ஜகஜிதம் -மதுரிம பரிபகோத்ரேகம் வயம் ம்ருகயமாச—1–47-

முகில் வண்ணன் -மயில் பீலி அணிந்த கேசாபாசம் -கண்டவர் மனம் வழங்கும்படியான திரு முக மண்டலம் –
சர்வ லோக ரக்ஷகன் -மலராள் நாயகன் -என்று காண்பேன் –

பரம் ருஸ்யம் தூரே பரிஷதி முனீ நாம் வ்ருஜ வதூ –த்ருஸாம் த்ருசம் சாஸ்வத் த்ரிபுவன மநோ ஹாரி வதனம் –
அநம்ருஸ்யம் வாச மனிதம் உபநயனம் அபி கதா –தரீத்ருஸ்யேதேவம் தர தலித் நீலோத்பல நிபாம் -1–48-

முனிவர்கள் தியானித்து மானஸ அனுபவம் -விரஜை கோபில சாஷாத் அனுபவம் -த்ரிபுவன அனைவர் -த்ருஷ்ட்டி சித்த அபஹாரி –
நீல மேக ஸ்யாமளன் -காண்டு அனுபவிக்கப் போவது என்றோ –

லீலாம்புஜநான மதீர் அமுதீஷமானம்-நார்மானி வேணு விவேரேஷு நிவேசயந்தம்
லோலய மன நயனாம் நயநபி ராமம் -தேவம் கதா நு தயிதம் வியதி லோக இஷ்யே–1–49-

தாமரை திரு முகத்தான் –வேணு நாதத்தால் ராக மழை பொழிந்து-திருக் கண்கள் கடாக்ஷத்தால் அனைவரையும் தன் பால் ஈர்ப்பவன்-என்று காண்பேன் –

லக்னம் முஹூர் மனசி லம்பத சம்பிரதாய ரேகவ லேகினி ரஸஞா மநோஞா வேஷம் –
லஜ்ஜன் ம்ருது ஸ்மித மது ஸ்நபிதா தரம்சு ராகேந்து லலிதா முகேந்து முகுந்த பாலயம் –1-50-

பால முகுந்தன் உடைய சந்திரகாந்த திரு முகம் -தேனே பாலே கன்னலே அமுதமே –

அஹிமகர கர நிகர ம்ருது ம்ருதித்த லக்ஷ்மி– சரஸ தர சரசிருக சரஸ த்ருசி தேவே —
வ்ரஜ யுவதி ரதி கலக விஜய நிஜ லீலா –மத முதித வதன சசி மதுரிமானி லீயே—1–51-

கோபிகள் உடன் பிரணவ கலகத்தில் -லீலைகளில் ஆழ்ந்து விஜய ஸ்ரீ விளங்க
தாமரைக் கண்ணன் தேஜஸ் வெள்ளத்தில் ஆழும் படி அருளுவாய் –

கர கமல தளித லலித தர வம்சீ கல நினத் கல ம்ருத கான ஸரஸி தேவ
சஹஜ ரஸ பார பாரிதத ரஹஸ்தித வேசி சாதத வஹத தார மணி மதுரிமனி லீயே –1–52-

வேணு கான நாதம் எங்கும் பரவி -ஆனந்த பாலா கிருஷ்ணன் ஆனந்த வெள்ளத்தில் ஆழ்வேன்-

குசும சர சர சமர அ குபிதா மத கோபீ -குச கலச குஸ்ருன ரஸ லேசா துரசி தேவே
மத லலித ம்ருது ஹசித முஷித சசி ஷோபா முஹூர் அதிக முக கமல மதுரிமனி லீயே –1–53-

கோபிகள் உடன் பிரணய கலகம் -சல்லாபம் -பிரசன்ன வதனம்-பால கிருஷ்ணன் ஆனந்த வெள்ளத்தில் ஆழ்ந்து போக அருள வேண்டும் –

ஆனமர மசித ப்ரூவோருப சித்தா மக்க்ஷீண பக்ஷ்மங்குரே -ஷிவா லோலா மனுரகிநோர்ம நயோரார்தம் ம்ருதவ் ஜல்பிதே
ஆதம்ரா மதரம்ருதே மத கலாமாம்ல நவம் சிரவே-ஷ்வஸதே மம லோசனம் வ்ரஜ சிசோ மூர்திம் ஜெகன் மோஹினிம் -1–54-

மன்மத வில் போன்ற திருப் புருவங்கள் -திருக் கண்களில் கோபிகள் ஆசையும் அடியார்கள் பக்தியும் தெரியும்படி மிளிர்ந்தும் –
வேணு நாதம் -முகில் வண்ணன் திரு மேனி உலகோர் எல்லாம் மோகித்து விழும்படியும் -உள்ள
பால கிருஷ்ணன் அடியேன் கண்ணுக்கு என்றுமே இலக்காகும் படி அருள வேண்டும் –

தத் கைசோரம் தச வக்த்ர அரவிந்தம் -தத் கருண்யம் த்வ ச லீலா கடாக்ஷ –
தத் ஸுந்தர்யம் ச சா மந்த ஸ்மித ஸ்ரீ -சத்யம் சத்யம் துர் லபம் தேவதேஷு -1–55 –

இந்த பால்யம் -தாமரை திரு முகம் -பால சேஷ்டிதங்கள் -எங்குமே காண முடியாதே –

விஸ்வோப ப்லவ சமனை க பத தீக்ஷம் -விஸ்வோப ஸ்தாபகித சேதஸாம் ஜனானாம் –
பஸ்யமா பிரதி நவ காந்தி குந்தளார்த்ரம் பஸ்யமா பதி பதி சைஸவம் முராரே -1–56-

பிரதிபந்தகங்களை நிரசித்தும் -அநந்யார்ஹர்களை ரஷித்தும் அருளி -கேச பாசங்கள் தேஜஸ் மிக்கு இருக்கும் முராரியை என்று காண்பேன் –

மௌலி சந்த்ரக பூஷணா மரகத ஸ்தம்பபி ரமம் வபோர் -வக்த்ரம் சித்ர விமுக்த ஹாஸ மதுரம் பாலே விலோலே த்ருஸவ்
வாச சைஸவ ஷீதலா மத கஜ ஸ்லாக்யா விலாச ஸ்திதிர் -மந்தம் மந்த மயே க ஏஷ மதுரா வீதிமிதோ காஹதே–1—57-

வாரண குட்டி போலே திரு மதுரா வீதிகளில் நடந்தவன் – மயில் பீலி தரித்த கேசா பாசம் -மரகத மணி சுடர் -மந்த ஹாசன் –

பதவ் பாத வினிர்ஜித புஜ வனவ் பத்மாலய அலங்க்ருதவ் -பாணீ வேணு விநோதன பிரணாயிநவ் பர்யாப்த்த ஷில்ப ஸ்ரீயவ்
பாஹு தோஹத பாஜனம் ம்ருக்த த்ருசம் மாதுர்ய தர கிரோ -வக்த்ரம் வக் விபவாதி லங்கிதமாஹா பாலம் கிம்மதம் மஹா -1–58-

திருமுகம் வாசோ மகோசரம் -மற்ற அவயவங்களுக்காகவாது ஏதோ ஒரு வகையில் சில உதாரணங்கள் காட்டலாம் –

பர்ஹாம் நாம விபூஷணம் பஹுமதம் வேஷய சேஷைரலம் -வக்த்ரம் த்வி த்ரி விசேஷ காந்தி லஹரி விநியாஸ தன்யாதாரம்
ஷீலை ரல்ப திய மகமய விபவை ஸ்ருங்கார பங்கோ மயம்-சித்திரம் சித்ரமஹோ விசித்ரமஹோ சித்திரம் விசித்திரம் மஹ -1–59-

மயில் பீலி அணிந்த கேசாபாசம் -அழகு காட்டியே அநந்யார்ஹன் ஆக்கி அருளுவான் –

அக்ரே சமக்ரயதி காம் யபி கேலி லஷ்மி -மன்யசு திஷ்வபி விலோசனம் ஏவ சாக்ஷி –
ஹா ஹந்த ஹஸ்த பாத தூரம் ஆஹா கிமேத-தஸீத் கோசாரம் அயம் அம்ப ஜகத் த்ரயம் மே -1–60-

பால கிருஷ்ணன் சேஷ்டிதங்கள் அனைத்தையும் கண்டு மகிழும் அடியேன் கையால் அணைக்க இயலாமல் உள்ளேன் அந்தோ –

சிகுரம் பகுளம் விரலம் பிரமரம் -ம்ருதுளம் வசனம் விபுலம் நயனம் –
அதரம் மதுரம் வதனம் லலிதம் சபலம் சரிதம் ச கதனு பாவே -61-

என்று பிரியாமல் அனுபவிக்கப் போகிறேனோ –

பரிபாலய ந கிருபாலயதே அஸக்ரூஜ் ஜல்பித மாத்மபந்தவ-
முரளி ம்ருதள ஸ்வந்த்ர விபுர கமயிதா கதா நு ந–1–62-

கூவுவது என்று கேட்ப்பான் வேணு கானத்தில் மூழ்கி உள்ள பால கிருஷ்ணன் –

கதா நு கஸ்யாம் நு விபத தசயாம் -கைசோர காந்தி கருணாம்புதிர் ந-
விலோசநாப்யாம் விபுலயதாப்யாம் -வியலோகயிஷ்யன் விஷயீ கரோதி-1–63-

கடாக்ஷம் அருளுவது என்றோ –

மதுர மதுர பிம்பே மஞ்சுளம் மந்த ஹாஸே-சிசிரம் அம்ருத வாக்யே சீதளம் த்ருஷி பதே-
விபுல மருண நேத்ரே விஸ்ருதம் வேணு நாதே-மரகத மணி நீலம் பாலம் ஆலோகயாம -1–64-

அடைந்தே தீருவேன் –

மதுராதபி மதுரே-மன்மத ததஸ்ய கிம் அபி கைசோரம்-சபல்ய தாபி சபலம் -சேதோ மம ஹரதி ஹந்த கிம் கர்ம-1–65-

மன்மதனை பயந்த காளை அடியேன் மனம் கொள்ளை கொண்டானே-

வக்ஷஸ்தலே ச விபுலம் நயனோத்பலே ச –மந்த ஸ்மிதே ச ம்ருதுளம் மத ஜல்பித ச –
பிம்பாதரே ச மதுரம் முரளீ ரவே ச பாலம் விலாச நிதி மாகலயே கதா நு –1 -66–

கண்டு நிறைந்த அனுபவம் என்றோ –

மார ஸ்வயம் நு மதுர த்யுதி மண்டலம் நு -மதுர்ய மேவ நு மநோ நயன அம்ருதம் நு
வணீம்ர ஜனு மம ஜீவிதா வல்லபோ நு -பாலோய் -ஸ்மப்யுத்யதே மம லோச்சனாய-1–67-

சாஷாத் மன்மத மன்மதன் -ஆராவமுதம் -கண்ணுக்கு காட்டி அருளுகிறார் –

ஆர்த்ர அவலோகித தயா பரிணாத நேத்ர -மவிஷ்க்ருத ஸ்மித ஸுதா மதுர தரோஷ்டம்-
ஆத்யம் புமாம்ச மவதம்சித பர்ஹி பர்ஹ-மாலோகயந்தி க்ருதின க்ருத புண்ய புஞ்ச-1–68-

புண்யசாலிகளே பார்க்க முடியும் –

பாலயோ மாலோல விலோசனேன-வக்த்ரேன கோஷஷித பூஷணனேன முக்தேன துக்தே நயனோஸ் அவம் ந -1-69-

கண்ணுக்கு விருந்து அன்றோ கோபால வேஷம் –

அந்தோலி தக்ர புஜ மகுல நேத்ர லீலா –மர்த்ர ஸ்மிதர் த்ரவ வதனாம்புஜா சந்த்ர பிம்பம் –
சிஞ்சேண பூஷண சதம் சிகி பிஞ்சு மௌலிம் சீதம் விலோசன ரசாயன மபுயுபைதி-1–70-

அமுதம் கண்ணுக்கு இலக்காகிறானே –

பசுபால பால பரிஷத் விபூஷணம் -சிசுரேஷ ஸீதல விலோல லோசன-
ம்ருதள ஸ்மிதர்த்த வதனேந்து சம்பத மத்யன் மதீய ஹ்ருதயம் விகஹதே–1–71-

கோபால வேஷம் அடியேன் மனசில் ஆழ்ந்து ஆனந்தம் பொழிகிறதே –

ததித முபநதம் தமள நீலம் -தரள விலோசன தர பிரமம் –
முதித முதித வக்த்ர சந்த்ர பிம்பம் -மகரித வேணு விலாஸி ஜீவிதம் மே -1–72-

சாபல்ய சீம சபல அனுபவைக சீம -சாதுர்ய சீம சாதுரனான ஷில்ப சீம –
ஸுரப்ய சீம சகலதுபுத கேளி சீம -ஸுபாக்ய சீம ததிதம் விரஜ பாக்ய சீம -1-73–

மதுரேன த்வி குண சிசுரம் வக்த்ர சந்த்ரம் வஹந்தி -வம்சீ வீதி விகலத அம்ருத ஸ்ரோதசா சேஷயந்தி –
மத்வனீனாம் விஹரண பதம் மத ஸுபாக்ய பாஜாம் மத் புண்யானாம் நேத்ரோயோ சந்நிததே-1–74-

தேஜசேஸ்து நமோ தேனு பாலினே –லோக பாலினே -ராதா பயோதரோத்சங்க ஸாயினே சேஷ ஸாயினே -1–75-

தேனு பால தயோதாஸ்தான ஸ்தாலி -தன்ய குங்கும நாத காந்தயே
வேணு கீதா கத்தி மூல வேதஸே –தேஜஸே ததிதமோம் நமோ நம -1–76-

ம்ருதுக்வன நூபுர மந்தாரேன பாலேன பதாம்புஜ பல்லவேன
அனுஸ்வனன் மஞ்சுளா வேணு கீதா மாயாதி மே ஜீவிதமத கேளி -1–77-

அடியேன் ஆத்மாவே கொஞ்சும் நூபுரம் அணிந்து வேணு கானத்துக்கு தக்க நடனம் ஆடி என்னிடம் வருகிறான் –

சோயம் விலாச முரளிநி நாத அதாம்ருதேன -சிஞ்சுன்னு தஞ்சிதமிதம் மம கர்ண யுக்மம்
ஆயதி மே நயன பந்துர் அநந்ய பந்துர் ஆநந்த கண்டலித கேளி கடாக்ஷ லஷ்ய -1–78-

தூரத் விலோகயதி வரண கேள கமி-தர கடாக்ஷ பரிதேன விலோசனேன
ஆர்த்துபைதி ஹ்ருதயங்கம வேணு நாத -வேணி துகேன தச நவரனேன தேவ -1–79-

த்ரி புவன சரஸ்ப்யம் திவ்ய லீலா கலப்யம்–த்ருசி த்ருசி சிசிரப்யம் தீப்த பூஷ பதப்யம்
அசரண சரணப்யம் மத்புத புயம் பதப்யம் ஆமய மனுகூஜத் வேணு ராயதி தேவ -1–80-

சோயம் முனீந்திர ஜன மனஸ தப ஹாரி -சோயம் மத விரஜ வதூ வஸ்திரப ஹரி –
சோயம் த்ருதீய புவனேஸ்வர தர ஹரி -சோயம் மதீய ஹ்ருதய அம்புருஹப ஹரி -1–81-

சர்வஞ்ஞத்வே ச முஃத்யே ச ஸார்வ பவ்ம மிதம் மம -நிர்விசன் நயனம் தேஜோ நிர்வாண பதம் அஸ்நுதே-1–82-

கிருஷ்ண மேதத் புனருக்த ஷோப முஷ்னே தரம் சோருதயம் முகேந்தோ-
த்ருஷ்ண அம்புரசிம் த்வி குணீ கரோதி -கிருஷ்ண ஹ்வயம் கிஞ்சன ஜீவிதம் மே -1–83-

ததே தததர விலோசன ஸ்ரீ சம்பவித சேஷ விநம்ர வர்கம் –
முஹுர் முராரேம் மதுர தரோஷ்டம் முகாம்புஜம் சும்பதி மனசம் மே -1–84-

கரௌ சரத் தஞ்சித் அம்புஜ விலாச சிக்க்ஷா குரு பதவ் விபூத பதப பிரதம பல்லவ் லாஞ்சினவ்
த்ருஸவ் தலித் துர் மத திரிபுவன உபமான ஸ்ரீயவ் விலோகய விலோசன அம்ருதம் அஹோ மஹா சிஸவம்-1- -85–

ஆசின் வன மஹன்யா ஹனி சாகரான் விஹார கிராம -நருந்தனம் அருந்ததி ஹ்ருதயம் அப்யர்த்ர ஸ்மிதஸ்ய ஸ்ரிய ,
ஆதன்வன மனய ஜென்ம நயன ஸ்லாகிய மனகுஹ்யம் தசை-மமந்தம் வ்ருஜ சுந்தரி ஸ்தான ததி சாம்ராஜ்யம் உஜ்ரும்பதே –1–86-

அருந்ததி உள்ளமும் உருகும் படி அன்றி உன் மந்தஹாசமும் சேஷ்டிதங்களும் –

சமுச்சவா சீதா யவ்வனம் தரள சைஸவ அலங்க்ருதம் மத்ச சூரிதா லோசனம் மதன மந்தஹாஸ அம்ருதம்
பிரதி க்ஷண விலோகநம் ப்ரணய பீத வம்சீ முகம் -ஜக த்ரய விமோஹனம் ஜெயது மமகம் ஜீவிதம் -1–87-

சித்ரம் ததேதத் சரண அரவிந்தம்-சித்ரம் ததேதத் நயன அரவிந்தம் –
சித்ரம் ததேதத் வதன அரவிந்தம் சித்ரம் ததேதத் பினரம்ப சித்ரம் -1–88-

அகில புவன ஏக பூஷண மதி பூஷித ஜலதி துஹித்ரு குச கும்பம்
விரஜ யுவதி ஹர வல்லீ மரகத நாயகமக மணிம் வந்தே -1–89-

கந்தா குச கிரஹண விக்ரஹ பத லஷ்மி -கண்டங்க ரக ரஸ ரஞ்சித மஞ்சுள ஸ்ரீ –
கந்த ஸ்தலீ முகுர மண்டல கேள மன கர்மங்குரம் கிம் அபி கேளாதி கிருஷ்ண தேஜ-1–90-

மதுரம் மதுரம் வபுரஸ்ய விபோர் -மதுரம் மதரம் வதனம் மதுரம் –
மது கந்த ம்ருது ஸ்மிதமேத தஹோ -மதுரம் மதுரம் மதுரம் மதரம் -1–91-

ஸ்ருங்கார ரஸ சர்வஸ்வம் சிகி பிஞ்ச பூஷணம் -அங்கீ க்ருதன ராகாராம் ஆஸ்ரயே புவன ஆஸ்ரயம் -1-92-

நாத்யாபி பஸ்யதி கடாக்ஷண தர்சநேந -சித்தேன ஷோப நிஷதா ஸூத்ருசம் சஹஸ்ரம்
ச த்வம் சிரம் நயனோ யாரண்யோ பதவ்யாம் -ஸ்வாமின் கயா நு க்ருபயா மம சந்நிஹத்ஸே -1–93-

கேயம் காந்தி கேசவ த்வன் முகேந்தோ கோயம் வேஷ கோபி வசம பூமி –
ஸேயம் ஸேயம் ஸ்வதுதா மஞ்சுள ஸ்ரீ பூயோ பூயோ பூயஸ் அஸ்த்வம் நமாமி -1–94-

வதநேந்து வினீர் ஜித ஸசீ -தசத தேவ பதம் ப்ரபத்யதே
அதிகாம் ஸ்ரீயம் அஸ்நுதே த்ரராம்-தவ கருண்ய விஜூரும்பிதம் கியத்-1–95-

திருமுக காந்தி -திருப்பாத நகங்கள் காந்தி -காருண்ய தேஜஸ் -வாசோ மகோசரம் –

த்வன் முக்தம் கதாமி வபுஜ சமன குக்க்ஷியம்-வாங்மாதுரி பஹுல பர்வ கல சம்ருதம்
தத் கிம் பவேன் மாம் பரம் புவநைக கந்தம் -யஸ்ய த்வத் ஆனன சமா சுஷாமா சதஸ்யத் -1–96-

திரு முக வதனம் ஒப்புமை சொல்ல உலகில் உள்ள அனைத்து அழகியவற்றையும் கதிர் பொருக்கி பேசினாலும் முடியாதே –

ஸுஸ்ரூஷஸே யதி வச ச்ருணு மாமகீனாம் பூர்வைர் பூர்வ கவிபிர்னா கடாஷிதம் யத்
நீராஞ்சன கர்ம மதுரம் பவன நோந்தோ நிர் வ்யாஜ மஹதி சிரய சசி ப்ரதீப-1–97-

சந்திரனும் உன் திருமுகத்துக்கு நீராஞ்சனம் பல காலம் செய்தெ ஒளி பெற்றதே –

அகண்ட நிர்வாண ரஸ ப்ரவஹைர் -வீகாந்தீதா சேஷ ரசாந்தராணி
நியந்த்ரிதோ த்வந்த சுதர்மவாணி ஜெயந்தி ஷீதானி தவ ஸ்மிதனி -1–98-

காமம் சந்து சஹஸ்ரச கதி பயே ஸ்வ ரஸ்யத் தவ்ர் ஏகா காமம் வா கமநீயதா பரிணதி ஸ்வ ராஜ்ய பத வ்ருதா
தைர்நைவ விவதமஹே ந ச வயம் தேவ பிரியம் ப்ரூமஹே -யத் சத்யம் ரமணீயதா பரிணதிஸ் த்வயேவ பாரம் கதா -1–99-

தேவர்களுக்கும் தேவன் அன்றோ நீ -ஒப்பார் மிக்கார் இலையாய மா மாயன் அன்றோ –

மந்த்ர மூல்ரே மதநன் அபிரம் பிம்பதர பூரித வேணு நாதம் –
கோகோப கோபிஜன மத்ய ஸம்ஸ்தம் கோபம் பஜே கோகுல பூர்ண சந்த்ரம் -1–100-

காலத் வ்ரீலா ல்லா மதன வனிதா கோப வனிதா மதுஸ் பீதம் கீதம் கிம் அபி மதுராஸ் சாபல துரா
சம்ருஜ்ரும்பா கும்பா மாதுரி மகிராம் மாத்ருஸ கிராம் த்வயி ஸ்தானே ததாதி சபலம் ஜென்ம சபலம் -1–101-

கோபிகள் உடன் நீ செய்து அருளிய சேஷ்டிதங்களை பாடப் பெற்ற அடியேன் ஜென்ம சாபல்யம் பெற்றேன் –

புவனம் பவனம் விலஸிநீ ஸ்ரீ ஸ்தானவ் தமர சாசஸ்ன ஸ்மரஞ்ச
பரி சர பரம் பரா சுரேந்த்ரா ஸ்ததபி த்வ சரிதம் விபோ விசித்திரம் -1–102-

தேவ ஸ்த்ரீ லோகீ ஸுபாக்ய கஸ்தூரி திலகங்குர
ஜியத் வ்ருஜங்க நனங்க கேளி லலிதா விப்ரம -1–103-

ப்ரேமதஞ்ச மே காமதஞ்ச மே வேதனஞ்ச மே வைபவஞ்ச மே
ஜீவநஞ்ச மே ஜீவிதஞ்ச மே தைவதஞ்ச மே தேவ நா அபரம் –1–104-

மத்ர்யேந விஜூர்பதம் வாசோ ந ஸ்தவ வைபவே சபல்யேன் விவர்தந்தம் சிந்த நஸ்தவ சைஸவே -1–105-

யானி த்வத் சரித அம்ருதானி ரசனா லேக்யானி தன்யத்மனாம்-யே வா சைஸவ சபல வ்ருத்தி குரா ரதபரதோன் முக
யா வா பவித வேணு கீதி கதயோ லீலா முகாம்ப்ருஹே -தரா வஹிகய வஹந்து ஹ்ருதயே தான்யேவ மே -1–106-

பக்திர்யதி ஸ்திரதா பகவன் யதி ஸ்ய -தைவேன ந பலித திவ்ய கிசோர வேஷே-
முக்திஸ் வயம் முகிலி தரஞ்ச லிரேவ சாஸ்மான் தர்மர்த்த காம கத யாசமாய ப்ரதீக்க்ஷா -1–107-

ஜய ஜய தேவ தேவ த்ரி புவன மங்கள திவ்ய நாம தேய
ஜய ஜய ஜய பால கிருஷ்ண தேவ ஸ்ரவண மநோ நயன அம்ருதாவதார –1–108-

துப்யம் நிர்பார ஹர்ஷ வர்ஷ விவசாவேச சுபஹுதாவிர்பாவ –
சபல்யேன விபூஷிதேஷு சுக்ருதம் பவேஷு நிரபாஸதே
ஸ்ரீமத் கோகுல மண்டனய மஹதே வாசம் விதூர ஸ்ப்ஹுர
நம துர்ய கரசர்ணவாய மஹாஸே கஸ்மை சிதஸ்மை நம–1–109-

ஈசன தேவ சரண ஆபரணேன் அணிவீ -தாமோதர ஸ்திர சஸ்தா பகோல் கமேன
லீல சுகேன ரசிதம் தேவ கிருஷ்ண கர்ணாம்ருதம் வஹது கல்ப சதந்தரேபி-1–110-

இதி ஸ்ரீ கிருஷ்ண கர்ணாம்ருதே ப்ரஹம ஆச்வாஸ ஸமாப்த–

—————————–

ஸ்ரீ கோயில் கந்தாடை அப்பன் ஸ்வாமிகள் திருவடிகளே சரணம் –
ஸ்ரீ லீலா சுகர் ஸ்வாமிகள் திருவடிகளே சரணம் .
ஸ்ரீ பெரிய பெருமாள் பெரிய பிராட்டியார் ஆண்டாள் ஆழ்வார் எம்பெருமானார் ஜீயர் திருவடிகளே சரணம் .

வெண்ணெய்க்கு ஆடும் பிள்ளை –ஸ்ரீ உ. வே. வேங்கட கிருஷ்ணன் ஸ்வாமிகள் –

May 14, 2017

1-ஆழ்வார்கள் பொழுது போக்கு -பகவத் குண அனுபவமே யாத்திரை –
பெரிய திருமலை நம்பியின் திருவாராதன பெருமாள் வெண்ணெய்க்கு ஆடும் பிள்ளை –ஈடு -1–4–8-
எம்பெருமானாருக்கும் திருவாராதன பெருமாள் வெண்ணெய்க்கு ஆடும் பிள்ளை –ஈடு -3–6–8-

ஆவிர்பவத்வ நிப்ருதாபரணம் புரஸ்தாத்
ஆகுஞ்சிதைக சரணம் நிப்ருதாந்த பாதம்
தத்நா நிமந்த முகரேண நிப்த்த தாளம்
நாதஸ்ய நந்த பவநே நவநீத நாட்யம் –ஸ்ரீ கோபால விம்சதி -4-

கார் கலந்த மேனியான் கை கலந்த ஆழியான்
பார் கலந்த வல் வயிற்றான் பாம்பணையான் -சீர் கலந்த
சொல் நினைந்து போக்காரேல் சூழ் வினையின் ஆழ் துயரை
என்நினைந்து போக்குவார் இப்போது –பெரிய திருவந்தாதி –.86-

தரித்து இருந்தேனாகவே தாரா கணப் போர்
விரித்து உரைத்த வென் நாகத்துன்னை -தெரித்து எழுதி
வாசித்தும் கேட்டும் வணங்கி வழிபட்டும்
பொரித்தும் போக்கினேன் போது –நான்முகன் -63-

முன்னவராம் நம் குரவர் மொழிகள் உள்ளப் பெற்றோம்
முழுதும் நமக்கு அவை பொழுது போக்காகப் பெற்றோம்
பின்னை ஓன்று தனில் நெஞ்சு பேராமல் பெற்றோம்
பிறர் மினுக்கம் பொறாமை இல்லாப் பெருமையும் பெற்றோமே –ஆர்த்தி பிரபந்தம் -55-

பண்டு பல வாரியரும் பாருலகோர் உய்யப்
பரிவுடன் பணித்து அருளும் பல் கலைகள் தம்மைக்
கண்டது எல்லாம் எழுதி அவை கற்று இருந்தும் பிறர்க்குக்
காதலுடன் கற்பித்தும் காலத்தைக் கழித்தேன் –ஆர்த்தி பிரபந்தம் -28-
——————————–
2-ஏசியே யாயினும் பேசியே போக்குக

புகழ்வோம் பழிப்போம் புகழோம் பழியோம்
இகழ்வோம் மதிப்போம் மதியோம் இகழோம் –பெரிய திருவந்தாதி -2-

அமைக்கும் பொழுதுண்டே ஆராயில் நெஞ்சே
இமைக்கும் பொழுதும் இடைச்சி குமைத் திறங்கள்
யேசியே யாயினும் ஈன் துழாய் மாயனையே
பேசியே போக்காய் பிழை –பெரிய திருவந்தாதி -38-

யசோதை ஸ்நேஹித்துச் செய்தவற்றை ஸ்நேஹம் இல்லாத நாம் பேசினால் அவனுக்கு ஏச்சாகாதோ என்னில் -ஏச்சாகிலும்
அவனைப் பேசாதே இருக்கிற இடம் தப்பு -ஸ்ரீ பெரியவாச்சான் பிள்ளை வியாக்கியான ஸ்ரீ ஸூக்திகள்

சிறியாத்தான்-என்பவர் பட்டர் இடம் -ராம பிரானுக்கு எல்லா ஏற்றங்களும் உண்டே யாகிலும் -பாண்டவர்களுக்காகக் கழுத்திலே ஓலைக் கட்டித் தூது போன
கிருஷ்ணனுடைய எளிமை ராமபிரானுக்கு இல்லை -என்றாராம் -அதற்கு பட்டர் -ராமபிரான் சக்கரவர்த்திக்குப் பிள்ளையாக இஷுவாகு வம்சத்தில்
அவதரித்த படியால் அவனைத் தூது போகச் சொல்லும் தைரியம் எவருக்கும் இல்லை -என்று பதில் அளித்தாராம் –ஈடு -3–6–8-
இப்படி எளிமைக்கு எல்லை நிலமான கிருஷ்ண அவதாரத்தில் கண்ணபிரான் தன் எளிமையைக் காட்ட எவ்வளவோ செயல்களை
செய்து இருந்தாலும் அவற்றில் எளிமைக்கு எல்லை நிலமான சரித்திரம் -வெண்ணெய் களவு கண்ட சரித்திரம் தானே –
அவாப்த ஸமஸ்த காமனான எம்பெருமான் இடைக் குலத்திலே வந்து பிறந்து வெண்ணெயில் ஆசை கொண்டு அதையும் நேரடியாகக் கேட்டுப் பெறாமலே
திருடி உண்டு -அகப்பட்டுக் கொண்டு -அதற்காக உரலில் கட்டுண்டு அழுது ஏங்கி அவன் ஆடிய கூத்துக்களில் ஆழ்வார்கள் ஆழ்ந்து இருந்தார்கள் –
கிருஷ்ண அவதாரத்தில் வெண்ணெய் களவு கண்டு பவ்யனாயத் திரிந்த நாலு நாளும் யாயிற்று -நம்மாழ்வார் – தமக்கு பிரயோஜன அம்சமாக நினைத்து இருப்பது –
கீழ் பரத்வத்தை மண் பற்று என்று கழிப்பர் -கம்ச வதத்துக்கு மேல் நுனிக்கு கரும்பு என்று கழிப்பர் –8–1–3-இருபத்து நாலாயிரப்படி –
——————————————-
கோவலனாய் வெண்ணெய் உண்ட வாயன் அன்றோ –
இடையனாய் வெண்ணெய் உண்ட திருப்பவளத்தை உடையவனை -சக்கரவர்த்தி திருமகன் ஆகில்
வெண்ணெய் யுண்ண போட்டார்கள் என்று கருத்து -பெரியவாச்சான் பிள்ளை
சக்கரவர்த்தி திருமகனாய் வந்து அவதரித்த அவஸ்தையில் மேன்மையாலே சிலர் ராஜாவாக்கிச் சீராட்டுகையாலே
வந்து வெண்ணெய் களவு காண ஒண்ணாதே -நாயனார் –

சூட்டு நன் மாலைகள் தூயனவேந்தி விண்ணோர்கள் நன்னீர்
ஆட்டி அந்தூபம் தரா நிற்கவே யாங்கு ஓர் மாயையினால்
ஈட்டிய வெண்ணெய் தொடு வுண்ணப் போந்து இமில் ஏற்று வன் கூன்
கோட்டிடை யாடின கூத்து அடலாயர் தம் கொம்பினுக்கே –திரு விருத்தம் -21-
வெண்ணெய் தொடு வுண்ணப் போந்து-க்ருத்ரிமத்தாலே புஜிக்கப் போந்து -இவன் கையிலே சிலர் இடினும் அநபிமதமாய் இருந்தது -பெரியவாச்சான் பிள்ளை

பிள்ளை உருவாயத் தயிருண்டு அடியேன் உள்ளம் புகுந்த –பெரிய திருமொழி -5–2–3—சர்வேஸ்வரனாய் இருந்து வைத்து வெண்ணெய்
அமுது செய்யப் பார்த்தால் இசைவார் இல்லை -அதுக்காகப் பிள்ளை உருவு கொண்டு தயிரை அமுது செய்து -பெரியவாச்சான்பிள்ளை –

அறியாதார்க்கு ஆனாயனாகிப் போய் ஆய்ப்பாடி
உறியார் நறு வெண்ணெய் உண்டு உகந்தான் காணேடீ –பெரிய திருமொழி -11–5–4-

கற்றினம் மேய்க்கிலும் மேய்க்கப் பெற்றான்
காடு வாழ் சாதியுமாகப் பெற்றான்
பற்றி யுரலிடை யாப்பும் உண்டான் –நாச்சியார் திருமொழி -12–8-
வெண்ணெய் தனக்கு தாரகமாகக் கொண்டு அது தானும் நேர் கொடு நேர் கிடையாமே களவு கண்டு -புஜிக்கப் புக்கு -அதுவும் தலைக் கட்ட மாட்டாமே ஓர் அபலை
கையிலே அகப்பட்டு -அவள் வர இழுத்து -ஒன்றோடு கட்டக் கட்டுண்டு -சம்சார பந்த ஸ்திதி மோக்ஷ ஹேதுவான தான் பிரதிகிரியை பண்ண மாட்டாதே நின்றான் –
—————————————-
வெண்ணெயும் மோரும் –
தோய்த்த தயிரும் நறு நெய்யும் பாலும் ஓரோர் குடம் தூற்றிடும் என்று ஆய்ச்சியர் கூடி அழைக்கவும்
நான் இதற்கு எள்கி இவனை நங்காய் -பெரிய திருமொழி —
நின்ற நின்ற அவஸ்தைகள் தோறும் சேஷியாத படி பண்ணினான் யாயிற்று —

மிடறு மெழு மெழுத்தோட வெண்ணெய் விழுங்கிப் போய்
படிறு பல செய்து இப்படி எங்கும் திரியாமே
கடிறு பல திரி கானதரிடைக் கன்றின் பின்
இடற வென் பிள்ளையைப் போக்கினேன் எல்லே பாவமே –பெரியாழ்வார் -3–2–6 –
அதாவது -தொண்டையானது மெழு மெழுக்கும் படியாக வெண்ணெய் விழுங்கி -வாயில் வெண்ணெய் கொப்பளித்தால் போம்
-கையில் வெண்ணெய் கழுவுதல் தலையிலே துடைத்தல் செய்யலாம் -மிடற்றில் மெழு மெழுப்பு -வெளியில் -தெரியாது
-ஆகையால் க்ருத்ரிமம் -களவு -நித்யமாய்ச் செல்லும் இ றே-

தாழியில் வெண்ணெய் தடங்கை யார விழுங்கிய பேழை வயிற்று எம்பிரான் கண்டாய் –பெரியாழ்வார் -1–4–9-
வெண்ணெய் மீது உள்ள அபிநிவேசத்தால் இவன் திருக் கைகள் விரியும் –
தேன் குழல் உழக்கில் மாவை திணிப்பது போலே -வைகலும் வெண்ணெய் கை கலந்து உண்டான் –திருவாய் -1- 8-5-

நெய் உண்ணோம் பால் உண்ணோம் -என்று சொல்லும் படி அன்றோ அவர்களுக்கு மிச்சம் இல்லாத படி உண்டு விடுவானே –
வைத்த நெய்யும் காய்ந்த பாலும் வாடி தயிரும் நறு வெண்ணெயும் இத்தனையும் பெற்று அறியேன் எம்பிரான் –நீ பிறந்த பின்னை –பெரியாழ்வார் -2–2–2-என்றும்
கறந்த பாலும் தயிரும் கடைந்து உறி மேல் வைத்த வெண்ணெய் பிறந்ததுவே முதலாகப் பெற்று அறியேன் எம்பிரான் -2–4–7-என்றும் -உண்டே
தயிரை மோராக்க விட மாட்டேன் -என்று ஆய்ச்சிகள் கையைப் பிடித்துக் கொண்டு தொங்குவானே –
ஆராத வெண்ணெய் விழுங்கி அங்கிருந்த மோரார் குடமுருட்டி –சிறிய திரு மடல் —
கண்ணன் வளருகின்ற இடத்தில் கலப்படம் கூடாதே -சாரமான வெண்ணெய் எடுத்த பின்பு அசாரமான மோரை விரும்பாதது சொல்ல வேண்டுமோ –
பாகவதர் அருகே கழனி மிண்டர் இருந்தால் அஸஹ்யமாமாப் போலே வெண்னெய்க் குடத்து அருகே மோர்க் குடம்
இருந்தது இவனுக்கு அஸஹ்யமாய் இருக்கையாலே உருட்டின படி –
தாமோருருட்டித் தயிர் நெய் விழுங்கிட்டு
தாமோ தவழ்வர் என்று ஆய்ச்சியர் தாம்பினால்
தாமோதரக் கையால் ஆர்க்கத் தழும்பிருந்த
தாமோதரா கொட்டாய் சப்பாணி தாமரைக் கண்ணனே சப்பாணி –பெரிய திருமொழி -10- 5-3-
தயிரையும் நேயையும் முறையும் சேர வைப்பவர்கள் பாகவதர்களோடு அபாகவதர்கள் கலந்து இருக்குமா போலே இங்கனே தாவா மோரை உருட்டுவான் –
————————————-
வயிற்றினோடு ஆற்றா மகன் –
அவன் காண்மின்- ஊர் ஆநிரை மேய்த்து உலகு எல்லாம் உண்டு உமிழ்ந்தும் -ஆராத தன்மையனாய் அங்கு ஒரு நாள் ஆய்ப்பாடிச்
சீரார் கலையல்குல் சீரடிச் செந்துவர் வாய் வாரார் வன முலையாள் மத்தாரப் பற்றிக் கொண்டு -ஏரார் இடை நோவ எத்தனையோர் போதுமாய்ச்
சீரார் தயிர் கடைந்து வெண்ணெய் திரண்டதனை வேரார் நுதல் மடவாள் வேறோர் கலத்திட்டு -நாரார் உறி ஏற்றி நன்கமைய வைத்தனை –
போரார் வேல் கண் மடவாள் போந்தனையும் பொய் யுறக்கம் ஓராதவன் போல் உறங்கி அறிவுற்றுத் தாரார் தடம் தோள்கள் உள்ளளவும் கை நீட்டி
ஆராத வெண்ணெய் விழுங்கி அருகிருந்த மோரார் குடமுருட்டி முன் கிடந்த தானத்தே -ஓராதவன் போல் கிடந்தானைக் கண்டவளும் –
வாராத் தான் வைத்தது காணாள் வயிறு இடிந்து இங்கு ஆரார் புகுத்துவார் ஐயர் இவர் அல்லால் -நீராம் இது செய்தீர் என்றோர் நெடும் கயிற்றால் –
ஊரார்கள் எல்லாரும் காண உரலோடே தீரா வெகுளியளாய்ச் சிக்கென வார்த்து அடிப்ப ஆரா வயிற்றினோடு ஆற்றாதான் –சிறிய திருமடல்

மையார் தடம் கண் கரும் கூந்தல் ஆய்ச்சி மறைய வைத்த தயிர்
நெய்யார் பாலோடு அமுது செய்த நேமி யங்கை மாயன் –பெரிய திருமொழி -5–1–4-
அவன் அறியாதோர் இடம் தேடி வைக்குமாய்த்து சாந்துப் பரணியில் தயிரை வைக்குமாய்த்து –பெரியவாச்சான் பிள்ளை –
எங்கேனும் வைக்கிற போது இவன் காண்கிறான் என்று பிறகு பிறகு என்று இவள் பார்க்கும் படி –போரார் வேல் கண் மடவாள் –
விரையாதே வெண்ணெய் விழுங்கும் விகிர்தன் அன்றோ -ஆரப் பொறுத்து இருந்தான் -உண்மையிலே உறங்கியவன் எழுவது போலே சோம்பல் முறித்து
கொட்டாவி விட்டுக் கொண்டு -அவள் திடீர் என்று வந்தாலும் -உறங்கிக் கிடந்தவன் இப்போது தான் எழுகிறான் -என்று அவளுக்குத் தோன்றும் படி இருந்தான் –
தோள்கள் வரை கையிட்டான் என்பதை -எங்கு அறிந்தால் என்று நஞ்சீயர் பட்டரைக் கேட்க
இவன் தோள்களில் அணிந்து இருந்த சந்தானம் குடத்தின் விளிம்பில் ஒட்டிக் கொண்டு இருந்தது போலும் -என்றார் –
முன் கிடந்த தானத்தே –களவு கண்டான் என்று சொல்லிலும் -படுக்கையோடேயே எழுந்து இருந்து களவு கண்டது -என்று சொல்லும் படி
கால் போட்ட விடத்தே கால் போட்டு -கை போட்ட விடத்தே கை போட்டுக் கிடந்தபடி –
மாறானது இவன் படுக்கையில் வலிந்து ஈரமாக்கின போதும் கூட உணராதவன் போலே படுத்துக்க கொண்டு இருந்தான் –
நெடும் கயிற்றால் –கண்ணி நுண் சிறுத் தாம்பானாலும் -இவன் திருமேனி ஸ்பர்சத்தாலே பெருமை பொருந்திய கயிறாகையாலே அது நெடும் கயிறாயிற்று –
உரலோடே தீரா வெகுளியளாய்ச் சிக்கென வார்த்து அடிப்ப ஆரா வயிற்றினோடு ஆற்றாதான்-அப்போதும் இவனுக்கு வெண்ணெயைப் பற்றியே திரு உள்ளம்
பெரிய திரு நாளிலே சிறைப் பட்டு இருப்பாரைப் போலே வெண்ணெயும் பெண்களும் ஆழி மோழியாய்ச் செல்கிற அமளியில் நாம் புகுந்து இருப்பதே –

அன்றிக்கே- வயிற்றினோடு ஆற்றாதான்-
மண்ணுண்டும் பேய்ச்சி முலையுண்டும் ஆற்றாதாய்
வெண்ணெய் விழுங்க வெகுண்டு ஆய்ச்சி கண்ணிக்
கயிற்றினால் கட்ட த் தான் கட்டுண்டு இருந்தான்
வயிற்றினோடு ஆற்றா மகன் –பெயர் -91-
உலகை உண்டான் -வயிறு திருப்தி பெற வில்லை -முலை சுவைத்து உண்டான் -இன்னும் திருப்தி பெற வில்லை -வெண்ணெய் எல்லாம் வாரி உண்டான்
ஒன்றிலும் திருப்தி பெற்றிலன் -கண்ணி நுண் சிறுத் தாம்பினால் கட்டுண்டது ஒன்றினால் திருப்தி பெற்றான் அத்தனை –
இதுக்குப் பிள்ளை உறங்கா வில்லி தாசர் -வயிற்றை வண்ணானுக்கு இட்டாலோ -என்று பணித்தார் –
————————–
கட்ட வெட்டென்று இருந்தான் —
விரலோடு வாய் தோய்ந்த வெண்ணெய் கண்டு ஆய்ச்சி
உரலோடு அறப் பிணித்த நான்று -குரல் ஓவாது
ஏங்கி நினைந்து அயலார் காண இருந்திலையே
ஓங்கோத வண்ணா உரை –பொய்கையார் -24-
பிள்ளை திரு நறையூர் அரையர் -உண்பதற்கு முன்னே அகப்பட்டுக்கொண்டான் -வேறே இடங்களில் வெண்ணெய் விழுங்கி -என்று
உண்ட பின்பு அன்றோ யசோதை கோபம் கொண்டு உரலோடு கட்டினாள் என்று அருளிச் செய்யப் படுகிறது -என்ன
பட்டர் -கண்ணன் வெண்ணெய் திருடியது ஒரு நாள் மட்டுமோ -என்றும் -அவனுக்கு இதுவே யன்றோ காரியம் –
ஒரு நாள் உண்பதற்கு முன்பே பிடி பட்டான் -மற்று ஒரு நாள் உண்ட பிறகு பிடி பட்டான் என்று கொள்ளும் –

கானாயன் கடி மனையில் தயிருண்டு நெய் பருகு நந்தன் பெற்ற ஆனாயன் -பெரிய திருமொழி -5-5-3-
மஹதா தபஸா என்று சக்ரவர்த்தி நாடாள ஒரு பிள்ளை பெற வேணும் என்று நோம்பி நோற்றுப் பெற்றாப் போலே
கவ்யங்கள் பாழ் போக ஒண்ணாது -இவற்றை புஜிப்பான் ஒரு பிள்ளை வேணும் -என்று இதுக்கு அன்றோ இவனைப் பெற்றது –
வெண்ணெய் தான் அமுது செய்ய வெகுண்டு மற்று ஆய்ச்சி யோச்சி
கண்ணியார் குறும் கயிற்றால் கட்ட வெட்டென்று இருந்தான்–பெரிய திருமொழி —
ஸுசீல்யம் ஸுலப்யம் ஆஸ்ரித பாரதந்தர்யம் வெளியிடவே அன்றோ அவதாரம் –
சாமானியன் என்று இடுமீடு எல்லாம் இட அமையும் -என்று இருப்பாரைப் போலே வேறு ஒரு ஹேதுவாய்ச் சொல்லி யன்றியே
இது சொல்லியே நம்மைக் கட்டுவதே என்று இசைந்து இருந்தான் யாயிற்று –
நம்மை வெண்ணெய்க் கள்ளன் என்று நினைத்துத் தானே அடிக்கிறார்கள் -நன்றாக அடிக்கட்டும் -என்று அதையே கொண்டு மகிழ்ச்சியோடு இசைந்து இருந்தான் –
களவு கண்டு அகப்பட்டு கட்டுண்டு அடியுண்டு அழுவதிலே கால ஷேபம் இவனுக்கு –

தோயாவின் தயிர் நெய் அமுது உண்ணச் சொன்னார் சொல்லி நகும் பரிசே பெற்ற
தாயால் ஆப்புண்டு இருந்து அழுது ஏங்கும் தாடாளா –பெரிய திருமொழி -7–7-6 –
வாய்க்குப் போந்தார் போந்த படி சொல்லுகிற பழிக்கு அஞ்சாதே மழலைத் தயிரும் நெய்யும் புஜித்தோம் ஆகில் இதுக்கு வருவது ஓன்று உண்டோ -என்றும்
ஒற்றையிட்டுப் பழி சொல்லுகிறார்கள் அன்றே -என்றும் நாட்டார் சொல்லுகிற பழிக்கு லஜ்ஜியாதே இருந்தானாய்த்து —
தாயார் மனங்கள் தடிப்பத் தயிர் நெய்யுண்டே எம்பிராக்கள் –பெரிய திருமொழி -10–5–2-
நல்லது செய்தால் போலே மகிழ்ந்து இருந்தான் –
தொடுவே செய்து இள வாய்ச்சியார் கண்ணினுள் விடவே செய்து விழிக்கும் பிரானையே –திருவாய் -1–7–6-
தூது செய் கண்கள் அன்றோ –
கட்டுண்டவனை காண வந்த பெண்கள் அனைவரும் அடிக்க -அவதார பிரயோஜனம் பெற்றோமே என்று மகிழ்ந்து இருப்பான்
ஆயர் கொழுந்தாய் அவரால் புடை யுண்ணும் மாயப் பிரானை என் மாணிக்கச் சோதியை –திருவாய் -1–7–3-
எல்லாருமே இவனை மத்தாலே ஓரடி அடிப்பார்கள் போலும் -பக்தர்கள் இவனைக் கட்டி அடிக்க அடிக்க நன்கு கடைந்து எடுத்த மாணிக்கம் போலே பிரகாசிப்பான்
கட்டின போது வெட்டென்று இசைந்து இருந்தவன் கட்டி அடித்த போது மேலும் பிரகாசத்தோடே விளங்க சொல்ல வேணுமோ -நம்பிள்ளை –
——————————–
அழுகையும் தொழுகையும் –
முழுதும் வெண்ணெய் அளைந்து தொட்டு உண்ணும் முகில் இளம் சிறுத் தாமரைக் கையும்
எழில் கோள் தாம்பு கொண்டு அடிப்பதற்கு எள்கு நிலையும் வெண் தயிர் தோய்ந்த செவ்வாயும்
அழுகையும் அஞ்சி நோக்கும் அந்நோக்கும் அணி கோள் செஞ்சிறுவாய் நெளிப்பதுவும்
தொழுகையும் இவை கண்ட யசோதை தொல்லை இன்பத்து இறுதி கண்டாளே–பெருமாள் திருமொழி -7–8-
முழுதும் வெண்ணெய் அளைந்து –தாரார் தடம் தோள்கள் உள்ளளவும் கை நீட்டி -என்றபடி
தொட்டு உண்ணும் -அப்படியே விழுங்கி விட்டால் உடனே தீர்ந்து விடுமே -ஒரு கையில் வைத்து மாரு கை விரலால் குழந்தை இயல்பு போலே உண்ணுவான்
முகில் இளம் சிறுத் தாமரைக் கையும் -செக்கமலத் தளர் போலும் கண் கை கால் செங்கனி வாய் அக்கமலத்தின் இல்லை போலும் திரு மேனி
எழில் கோள் தாம்பு கொண்டு அடிப்பதற்கு எள்கு நிலையும் -அடிக்கவில்லை -அடிக்க ஓங்கினாள் அத்தனையே –
உழந்தாள் நறு நெய் ஆரோ தடா உண்ண இழந்தாள் எரிவினால் ஈர்த்து எழில் மதத்தின் பலம் தாம்பாள் ஒச்சப் பயத்தால் தவழ்ந்தான் –பெரியாழ்வார் -1–2–4-
இங்கும் அடிக்க ஒங்க பயத்தால் அதில் இருந்து தப்ப தவழ்ந்தானாம் கண்ணன்
வெண் தயிர் தோய்ந்த செவ்வாயும் -கையிலே தயிர் இருந்தால் அகப்பட்டுக் கொள்வோம் என்று அதை இல்லை செய்வதற்காக தயிரை முகத்திலே பூசிக்க கொள்வானாம்
ஈட்டிய வெண்ணெய் யுண்டான் திரு மூக்கு –திருவாய் -7–7-2–அனுகூல ஸ்பர்சம் உள்ள த்ரவ்யத்தால் அல்லது தரிக்க மாட்டாதே
வெண்ணெய் களவு காணப் புக்கு கொண்டியிலே பிடியுண்டு பின்பு அத்தை இல்லை செயகைக்காக முகத்திலே தடவிக் கொள்ளுமே –ஈடு
தாய் எடுத்த சிறு கோலுக்கு உளைந்து ஓடித் தயிர் உண்ட வாய் துடைத்த மைந்தன் –பெரிய திருமொழி -8–3–5-
அமுது செய்த தயிரைக் காட்டி -நீ களவு கண்டாய் என்பார்கள் என்று பார்த்து அத்தை இல்லை செயகைக்காக முகம் ஏங்கும் தடவிக் கொள்கிற இளிம்பனுக்கு –
யன் நாம நாத நவநீத மசூசுரஸ்த்வம் தச்சாத நாய யதிதே மதிராவிரா ஸீத்-
கிம் முக்த திக்தமமு நா கர பல்லவம் தே காத்ரே ப்ரம்ருஜ்ய நிரகா கில நிர் விசங்க –அதி மானுஷ ஸ்தவம் -39-
கரிய திருமேனி –வெளுத்த தயிர் -சிவந்த ஆதாரம் -பகைத்தொடையில் ஆழ்ந்து அனுபவம்
அழுகையும் அஞ்சி நோக்கும் அந்நோக்கும்
அணி கோள் செஞ்சிறுவாய் நெளிப்பதுவும்
தொழுகையும்-குழந்தை அழுது ஜெயிக்கும் தொண்டர்கள் தொழுது ஜெயிப்பார்கள் -இரண்டையும் செய்தான்
இவை கண்ட யசோதை தொல்லை இன்பத்து இறுதி கண்டாளே-
ஆனந்தோ ப்ரஹ்ம -கண்ணனையே தொல்லை இன்பம் -அபரிச்சின்னனான அவனை யசோதை பரிச்சின்னனாக்கி விட்டாள்-
————————————–
பையவே நிலை
திண்ணக் கலத்துத் திரை யுறிமேல் வைத்த வெண்ணெய் விழுங்கி விரைய உறங்கிடும் –பெரியாழ்வார் -2–6–3-
உடையவர்கள் காணுவதற்கு முன்னே கடுகப் போந்து அறியாதவரைப் போலே கிடந்து உறங்கா நிற்கும் –
வெண்ணெய் விழுங்குகிற போதைப் பதற்றத்தில் காட்டில் பதறி உறங்கப் புக்கால் கண் உறங்குமோ -குறு விழிக் கொண்டு
வந்தார் போனார் நிழலாட்டம் பார்த்துக் கொண்டு கிடக்கையாலே இது என்ன பொய்யுறக்கம் என்று பிடித்துக் கொள்ளுவர்கள் இ றே
வெண்ணெய் -என்ற சப்தம் கேட்டதுமே -நான் அல்லேன் என்று அழத் தொடங்குவானே-
ஆய்ச்சியாகிய அன்னையால் அன்று வெண்ணெய் வார்த்தையில் சீற்றம் உண்டு அழு கூத்த வப்பன் –திருவாய் -6–2–11-
ஊரிலே வெண்ணெய் களவு போயிற்று என்றார்கள் -அவ்வளவில் நாம் இ றே இதுக்கு இலக்கு -என்று அழப் புக்கான் –மடம் மெழுகுவார் ஆர் -என்ன
அஸ்ரோத்ரியன்-மடையன் – என்றார்கள் -இப்பிறப்பு எல்லாம் என்னாலே மெழுகப் போமோ -என்றான் -அது போலே –
நெய்யுண் வார்த்தையுள் அன்னை கோல் கொள்ள நீ யூன் தாமரைக் கண்கள் நீர் மல்க பையவே நிலையும் வந்து என் நெஞ்சை யுருக்குங்களே–திருவாய் -5–10–3-
தாய் அடிக்க மனம் வைக்க மாட்டாள் -அச்சுறுத்தவே என்பது கூட தெரியாத பிள்ளை –
உன் தம் அடிகள் முனிவர் உன்னை நான் என் கையில் கோலால் நொந்திட மோதவும் கில்லேன் –பெரிய திருமொழி -10-4–8-
அந்த கோல் -தாய் எடுத்த சிறு கோலுக்கு உளைந்து ஓடி –பெரிய திருமொழி -8–3–5-என்றபடி -சிறுகோல் -வைக்கோல் -என்பர் அரும் பதக் காரர்
ஓட தயார் -ஆனால் ஓட தைர்யம் இல்லை -பையவே நிலை -நடனம் ஆடுவது போலே -பையவே நிலையும் வந்து என் நெஞ்சை உருக்குங்களே —
உனக்கானால் தம்பியாவது ஓடலாம் -ஆனால் உன்னுடைய இந்த சேஷ்டித்தமானது என்னை இதில் இருந்து தப்ப முடியாமல்
அகப்படுத்திக் கொண்டு நலிகிறதே -என்கிறார் ஆழ்வார் –

ஹர்த்தும் கும்பே விநிஹித கர ஸ்வாது ஹையங்க வீதம்
த்ருஷ்ட்வா தாமக்ர ஹண சடுலாம் மாதரம் ஜாத ரோஷம்
ப்ரயா தீஷத் ப்ரசலி தபதோ நாபகச்சன் நதிஷ்டன்
மித்யா கோப சபதி நயநே மீலயன் விச்வ கோப்தா –கோபால விம்சதி –

கோப் யாததே த்வயி க்ருதாகசி தாம தாவத்
யாதே தசாச்ருகலி லாஞ்சன சம்பிரமாஷம்
வக்த்ரம் நிநீய பய பாவ நயா சதிதசய
ச மாம் விமோ ஹயதி பீரபி யத்ப்பிபேதி –ஸ்ரீ மத் பாகவதம் –1–8–31-குந்தி இத்தையே சொல்கிறாள் –
—————————————–
9–ஒளியால் சென்று உண்டான் –
வேலிக்குள் நுழைந்து பயிரை நாசம் செய்யும் பட்டிக் கன்று போலே –
அகம் புக்கு அறியாமே சட்டித் தயிரும் தடாவினில் வெண்ணெயும் உண் பட்டிக் கன்று –பெரியாழ்வார் -1-6–5-

தெள்ளிய வாய்ச் சிறியான் நங்கைகாள் உறி மேலைத் தடா நிறைந்த
வெள்ளி மலை இருந்தால் ஒத்த வெண்ணெயை வாரி விழுங்கியிட்டு
கள்வன் உறங்குகின்றான் வந்து காண்மின் கை எல்லாம் நெய் வயிறு
பிள்ளை பரமன்று இவ் வேழ் உலகும் கொள்ளும் பேதையேன் என் செய்கேனோ –பெரிய திருமொழி -10–7–3–
திருடக் கற்றான் ஒழிய திருட்டை மறைக்க தெரியவில்லையே இவனுக்கு -இவ்வளவும் உண்டால் வயிறு ஜீரணம் ஆகாதே என்று அன்றோ கவலை –

படல் அடைத்த சிறு குரம்பை நுழைந்து புக்கு –பெரிய திருமொழி -4–4 -3-
இவனுக்கு நுழைந்து புகுகையாகை இ றே குடிலினுடைய பெருமை –
துன்னு படல் திறந்து புக்கு –பெரிய திரு மடல் –
மேலே படல் இருக்க கீழே நுழைந்ததும் களவு கை வந்ததும் அத்தனை அன்றி அவன் கோல் இட்டுத் திருகி வைக்கும் யந்த்ரம் அறியான்
-பல கால் புக்க வழக்கத்தாலே அறியும் என்கை –
நாள் இளம் திங்களைக் கோள் விடுத்து வேயகம் பால் வெண்ணெய் தொடு உண்ட ஆனாயர் தலைவனே –திருவாய் -3–8–3-
வெண்ணெய் தாழி தட்டுப்பாட்டை ஹர்ஷத்தால் வாடைத் திறந்து – பற்களின் ஒளியையே கை விளக்காகக் கொண்டு -சென்று –
உரு யாரந்த நறு வெண்ணெய் ஒளியால் சென்று –பெரிய திருமொழி –2–10–6-
த்வாந்தாகாரே த்ருத மணி கணிம் ஸ்வாங்கமர்த்த ப்ரதீபம்
காலே கோப்யோ யர்ஹி க்ருஹக்ருத் யேஷூ ஸூவ்யக்ரசித்தா –ஸ்ரீ மத் பாகவதம் -10–8-
யாரேனும் வரக் கண்டால் வாயை மூடிக் கொள்வான் –
ஆய்ச்சியர் சேரி அளை தயிர் பாலுண்டு
பேர்த்தவர் கண்டு பிடிக்கப் பிடியுண்டு –பெரியாழ்வார் -2–10–5-
த்ரஸ்யன் முகுந்ததோ நவநீத ஸுர்யாத் நிர்புக்ந காத்ரோ நிப்ருதம் சயான
நிஜானி நிஸ்சப்தசாம் சயாஸ் பத்வாஞ்சலிம் பாலா விபூஷணாதி –யாதவாப்யுதம் -4–29-
தான் உள்ள இடம் சதங்கை போன்ற ஆபரண ஒலியால் அறிவார்கள் என்று ஓசைப்படுத்தாமல் இருக்க அஞ்சலி செய்கிறானே -என்ன மௌக்த்யம்-
————————————–
10–ஏலாப் பொய்கள் உரைப்பான்
கடை வெண்ணெய் உண்டாயை அறியும் உலகெல்லாம் யானேயும் அல்லேன் -பொய்கையார் -22-
நெய் தொடுவுண்டு ஏசும்படி யன்னவசம் செய்யும் எம்மீசர் –திருவிருத்தம் -54-
அயர்வரும் அமரர்கள் அதிபதியாய் இருந்து வைத்து பூமியிலே வந்து அவதரித்துத் தன் பக்கல் ஆசா லேசம் உடையாருடைய ஸ்பர்சம் உள்ள
த்ரவ்யத்தால் அல்லது தரியாதானாய் -அது தான் நேர் கொடு நேர் கிடையாமையாலே -களவு கண்டு அமுது செய்து
தன்னை உதவாத சிசுபாலாதிகள் ஏசும்படி இருக்கிறவர் –

ஆழ் கடல் சூழ் வையாகத்தார் ஏசப் பொய் ஆடிப் பாடித்
தாழ் குழலார் வைத்த தயிர் உண்டான் காணேடீ
தாழ் குழலார் வைத்த தயிர் உண்ட பொன் வயிறு
இவ் வேழ் உலகுண்டும் இடமுடைத்தால் சாழலே–பெரிய திருமொழி –11–5–3-
ஆய்ச்சியர் அழைப்ப வெண்ணெய் உண்டு –பெரிய திருமொழி -4–10–1-என்றபடி பஞ்ச லக்ஷம் குடியில்
இடக்கை வலக்கை வாசி அறியாத இடைச்சிகள் கை எடுத்துக் கூப்பிடும் படி வெண்ணெய் அமுது செய்து –

மைந்நம்பு வேல் கண் நல்லாள் முன்னம் பெற்ற வளை வண்ண நன் மா மேனி
தன் நம்பி நம்பியும் இங்கு வளர்ந்தது அவனிவை செய்து அறியான்
பொய்ந் நம்பி புள்ளுவன் கள்வன் பொதியறை போகின்றவா தவழ்ந்திட்டு
இந்நம்பி நம்பியா ஆய்ச்சியார்க்கு உய்வில்லை என் செய்கேன் என் செய்கேனோ –பெரிய திருமொழி -10–7–4-
வெள்ளிப் பெரு மலைக் குட்டன் பலராமன் இப்படி தீமைகளை செய்ததே இல்லையே
-இவன் அன்றோ பொய்ந் நம்பி -பொய்யே வடிவெடுத்தவன் / கள்வம் பொதியறை -கள்ளத்தனம் கொண்ட கொள்கலம் –

தன்னேராயிரம் பிள்ளைகளோடு தளர் நடையிட்டு வருவான்
பொன்னேய் நெய்யோடு பாலமுதுண்டு ஒரு புள்ளுவன் பொய்யே தவழும் –பெரியாழ்வார் -3–1–1-
புள்ளுவமாவது -மெய் போலே இருக்கும் பொய் -உண்டு இருக்கச் செய்தேயும் உண்டிலேன் என்கையாலே அஸத்யவாதி என்று தோற்றும் இறே –
ஒரு புள்ளுவன் என்றது -களவுக்கு அத்விதீயன் -என்றபடி
பொய்யே தவழும் -தளர் நடையிட்டுத் திரிகிறவனுக்கு ஷமர் அல்லாதாரைப் போலே தவழுகிறதும் க்ருத்ரிமம் என்று தோற்றும் இறே –

கஸ்த்வம் பால –பலாநுஜ கிமிஹதே–மந் மந்திரா சங்கயா
யுக்தம் தத் நவநீத பாண்ட குஹரே ஹஸ்தம் கிமர்த்தம் ந்யதா
மாத காஞ்சனா வத்ஸாகம் ம்ருகயிதும் மாகா விஷாதம் க்ஷணாத்
இத்யேவம் வநவல்ல வீ ப்ரதிவஸ க்ருஷ்ணஸ்ஸ புஷ்ணாநுந –க்ருஷ்ண கர்ணாம்ருதம் -2–81-

பொய்ந் நம்பி -பெயர் சூட்டுகிறார் திருமங்கை ஆழ்வார் -/
மெய் போலும் பொய் வல்லன் –திருவாய் -10–4–5-/ ஏலாப் பொய்கள் உரைப்பான் –நாச்சியார் -14–3-/பொருத்தம் அன்றோ –
————————————-
11—கண்ணபிரான் கற்ற கல்வி –
வெண்ணெய் விழுங்கி வெறும் கலத்தை வெற்பிடையிட்டு அதன் ஓசை கேட்க்கும்
கண்ணபிரான் கற்ற கல்வி தன்னைக் காக்ககில்லாம் உன் மகனைக் காவாய்
புண்ணில் புளிப்பு எய்தால் ஒக்கும் தீமை புரை புரையால் இவை செய்ய வல்ல
அண்ணற் கண்ணனோர் மகனைப் பெற்ற யசோதை நங்காய் யுன் மகனைக் கூவாய் –பெரியாழ்வார் -2–9–1-

எண்ணெய்க் குடத்தை யுருட்டி இளம் பிள்ளை கிள்ளி எழுப்பி கண்ணைப் புரட்டி விழித்துக் கழண்டு செய்யும் பிரானே –பெரியாழ்வார் -2–4–6-

திருவுடைப் பிள்ளை தான் தீயவாறு தேக்கம் ஒன்றும் இலன் தேசுடையான்
உருக வைத்த குடத்தோடு வெண்ணெய் உறிஞ்சி யுடைத்திட்டுப் போந்து நின்றான் –பெரியாழ்வார் -2–9 -3-

காலை எழுந்து கடைந்த விம்மோர் விற்கப் போனேன் கண்டே போனேன்
மாலை நறும் குஞ்சி நந்தன் மகன் அல்லால் மற்று வந்தாரும் இல்லை
மேலையகத்து நங்காய் வந்து காண்மின்கள் வெண்ணையே என்று இருந்த
பாலும் பதின் குடம் கண்டிலேன் பாவியேன் என் செய்கேன் என் செய்கேனோ –பெரிய திருமொழி -10–7–2-
நங்காய் என்று ஒருத்தியை அழைத்தவாறே கண்ணபிரான் தீம்புகளை கேட்க்கையில் உள்ள ஆவலினால் பல பெண்கள்
எழுந்து ஓடி வர எல்லோரையும் நோக்கி -வந்து காண்மின்கள் -என்று பன்மை –

அஞ்சுவன் சொல்லி அழைத்திட நங்கைகாள் ஆயிர நாழி நெய்யாய்
பஞ்சிய மெல்லடிப் பிள்ளைகள் உண்கின்று பாகந்தான் வையார்களே –பெரிய திருமொழி -10–7–10-

தோய்த்த தயிரும் நறு நெய்யும் பாலும் ஒரோ குடம் துற்றிடும் என்று
ஆய்ச்சியர் கூடி அழைக்கவும் நான் இதற்கு எள்கி இவனை நங்காய்
சோத்தம்பிரான் இவை செய்யப் பெறாய் என்று இரப்பன் உரப்ப கில்லேன்
பேய்ச்சி முலை யுண்ட பின்னை இப்பிள்ளையைப் பேசுவது அஞ்சுவனே–பெரிய திருமொழி -10–7–8-

உன்னை நான் என் கையில் கோலால் நொந்திட மோதவும் கில்லேன் –பெரிய திருமொழி -10–4–8-

அஞ்ச உரப்பாள் யசோதை ஆணாட விட்டிட்டு இருக்கும் –நாச்சியார் -3–9-
——————————————-
12–யசோதை இளம் சிங்கம்
ஆகண்ட வாரி பரமந்த்ர மேகதேச்யம் பீதாம்பரம் கமல லோசன பஞ்ச ஹேதி
ப்ரஹ்ம ஸ்தநந்தய மயாசத தேவகீதவாம் ஸ்ரீ ரெங்க காந்த ஸூத காம்யதி காபரைவம் –ஸ்ரீ ரெங்கராஜ ஸ்தவம் -2–71-
ஒருத்தி மகனாய்ப் பிறந்து ஒருத்தி மகனாய் ஒளித்து வளர்ந்து –
மருவு திரு நெற்றியில் சுட்டு யசைதரமணிவாயிடை முத்தம்
தருதலும் உந்தன் தாதையைப் போலும் வடிவு கண்டு கொண்டு உள்ளமுள் குளிர
விரலைச் செஞ்சிறுவாய் இடைச் சேர்த்து வெகுளியாய் நின்று உரைக்கும் அவ்வுரையும்
திருவிலேன் ஒன்றும் பெற்றிலேன் எல்லாம் தெய்வ நங்கை யசோதை பெற்றாளே –பெருமாள் திருமொழி -75-

தொல்லை இன்பத்து இறுதி கண்டாள் என்னும் படி அவளை மகிழ்வித்த அவ்வுரைகள் பல பலவே
பூம் கோதை யாய்ச்சி கடை வெண்ணெய் புக்கு உண்ண அங்கு அவள் ஆர்க்கப் புடைக்கப் புடையுண்டு
ஏங்கி இருந்து சிணுங்கி விளையாடும் ஓங்கோத வண்ணனே –பெரிய திருமொழி -10 -6 -1-
கடைந்து திரட்டிச் சேமித்து வைத்தால் களவு காண்கை அன்றிக்கே கடைந்த போதே நிழலிலே ஒதுங்கிக் களவு கண்டு யாயிற்று அமுது செய்வது –

கும் கும் இதி கிம் ப்ரமதி அம்ப ததி மத்யே
டிம்ப ந நு பூதமிஹ தூரமபயாஹி
அம்ப நவநீதம் இதி சம்வததி கிருஷ்னே
மந்த ஹசிதம் ச மாதுரதி ரம்யம் -இப்படி மழலைச் சொற்களால் மயக்கி யன்றோ வெண்ணெய் உண்டான் –

மாத கிம் யதுநாத தேஹி சஷகம் கிம் தேன பாதும் பய
தன் நாஸ்தி யத்ய கதா அஸ்தி வா நிசி நிஸா கா வா அந்தகார உதயே
ஆமீலியாஷி யுகம் நிஸாப்யுபகாதா தேஹீதி மாதுர் முஹு
வஷோ ஜாம் சுக கர்ஷனோத்ய தகர க்ருஷ்ணஸ்ச புஷ்துணாந –க்ருஷ்ண கர்ணாம்ருத ஸ்லோகம்
மாத-அம்மா / கிம் யதுநாத-என்ன கிருஷ்ணா / தேஹி சஷகம்–ஒரு கிண்ணம் தா / கிம் தேன-எதற்கு /பாதும் பய -பால் குடிக்க /
தன் நாஸ்தி யத்ய -அது இப்போது இல்லை / கதா அஸ்தி வா-பின் எப்போது / நிசி-இரவில் தான் / நிஸா கா வா -இரவு எப்போது வரும் /
அந்தகார உதயே -இருட்ட ஆரம்பிக்கும் பொழுது /ஆமீலியாஷி யுகம் நிஸாப்யுபகாதா-இரண்டு கண்களையும் மூடிக் கொண்டு இருட்டும் வந்து விட்டதே – தேஹீதி-பாலக் கொடு –
மாதுர் முஹு வஷோ ஜாம் சுக கர்ஷனோத்ய தகர க்ருஷ்ணஸ்ச புஷ்துணாந –கள்வனுடைய சாமர்த்திய பேச்சு கேட்க என்ன பாக்யம் செய்தாளோ-

வதநே நவநீத கந்த வாஹம் வசநே தஸ்கரசாதுரீ துரீணம்
நயநே குஹ நாச்ருமாச்ரயே தாச்சரணே கோமல தாண்டவம் குமாரம் –க்ருஷ்ண கர்ணாம்ருதம் -2–15-
லீலா சுகர் அனுபவம் -திருப்பவளத்தில் முடை நாற்றம் -பேச்சு சாமர்த்தியம் -பொய்க்கண்ணீர் –பையவே நிலை –நவநீத நாட்யம் அழகை அனுபவிக்கிறார் –

என்ன நோன்பு நோற்றாள் கொலோ இவனைப் பெற்ற வயிறு உடையாள் -பெரியாழ்வார் -2–2–6 –
ஞாலத்துப் புத்திரனைப் பெற்றார் நங்கைமீர் நானே மாற்றாரும் இல்லை –பெரியாழ்வார் -3–3–1-
ஏரார்ந்த கண்ணி யசோதை இளம் சிங்கம் –திருப்பாவை -1-சேஷ்டிதங்களை கண்ணாரக் கண்ட ஹர்ஷத்தினால் மலர்ந்த கண்கள் –
—————————————-
13–தாயைக் குடல் விளக்கம் செய்த தாமோதரன் –
இப்படி யசோதைக்கு தன்னைக் கட்டவும் அடிக்கவும் ஆகும் படி ஆக்கிக் கொடுத்து அவளை வயிறு விளங்கச் செய்த தாமோதரன் –
பிறந்தவாறும் -வளர்ந்தவாறும் –பூதநாதிகள் உயிர் மாளவும்-வெண்ணெய் மாளவும் இறே வளர்ந்தது –
பிரதிகூலர் உயிரும் அனுகூல ஸ்பர்சமுள்ள த்ரவ்யமுமே தாயகமாக வளர்ந்த படி –
பிரதிகூலர் மண்ணுன்னவும் அனுகூலர் கண்ணுன்னவும் இறே வளர்ந்து அருளிற்று –
அள்ளி நீ வெண்ணெய் விழுங்க அஞ்சாது அடியேன் அடித்தேன் -பெரியாழ்வார் -2–7–5-
சுரும் குறி வெண்ணெய் தொடு உண்ட கள்வனை –அல்லால் அடியேன் நெஞ்சம் பேணலதே –திருவிருத்தம் -91-
சுரும் குறி வெண்ணெய் –கல்லாக கயிறு உருவி வைத்த உறி யாயிற்று –
வெண்ணெய் தொடு உண்ட –வைத்த குறி அழியாமே வெண்ணெய் களவு கண்டு அமுது செய்தான்
கள்வனை –களவு தன்னை யாயிற்றுக் களவு கண்டது -ஆகையால் -இது சிலர் களவு கொண்டதல்ல –
தெய்வம் கொண்டதோ நாம் தான் வைத்திலமோ என்னும் படி யாயிற்றுக் களவு கண்டது –

நோவ ஆய்ச்சி உரலோடு ஆர்க்க இரங்கிற்றும் –திருவாய் -6–4–4–ஆழ்வார் தம்முடைய திருமேனியில் கயிறு உறுத்தினால் போலே
-நோவ -என்று அழுத்தி -நஞ்சீயர் பாவம் தெரியும் படி சாதிப்பாராம் –
இவ்வளவு உண்டானாகில் இவன் உடம்புக்கு ஆகாதே என்று அன்பின் மிகுதியால் அன்றோ காட்டுகிறாள்
வெண்ணெய்க்கு அன்று ஆய்ச்சி வன் தாம்புகளால் புடைக்க அலர்ந்தான் –திருவிருத்தம் -86-
இங்கனே நம்முடைய ஸுசீல்ய ஸுலபயன்கள் நன்கு விலங்காய் பெற்றோமே -அவதார பிரயோஜனம் நிறைவேறப் பெற்றது அன்றோ -என்று திரு முகம் மலர்ந்ததே –
ஆயர் கொழுந்தாய் அவரால் புடையுண்ணும் மாயப்பிரானை என் மாணிக்கச் சோதியை –திருவாய் -1–7–3-
ஆஸ்ரிதர் கட்டி யடிக்க வடிக்கக் களங்கம் அறக் கடையுண்ட மாணிக்கம் போலே திருமேனி புகர் பெற்று வருகிறபடி –
கட்டின அளவுக்கு வெட்டென்று இருக்குமவன் கட்டி யடிக்கப் புக்கால் புகர் பெறச் சொல்லவும் வேணுமோ –
தாம்பால் ஆப்புண்டாலும் -பெரிய திருவந்தாதி -18—என் மகன் இறே -நான் இவனுக்கு நல்லவள் -என்று யசோதைப் பிராட்டி தாம்பினாலே
கட்டினாலும் அவர்கள் கட்டின கட்டு அபிமத விஷயத்தில் சம்ச்லேஷ சின்னம் போலே –

தாம்நா சைவோதரே பத்வா ப்ரத்ய பத்நா துலூகலேது
கிருஷ்ணம் அக்லிஷ்ட கர்மாணமாஹ சேதம மர்ஷிதா
யதி சக்நோஷி கச்சத்வமதி சஞ்சல சேஷ்டிதநு
இதயுக்த்வாத நிஜம் கர்ம சாசகார குடும்பு நீ –ஸ்ரீ விஷ்ணு புராணம் -5–6–14-/-15-
கட்டிப் போட்ட பிறகு தன் காரியங்களைச் செய்யச் சென்றால் –பெரிய திரு நாளிலும் சந்த்யா வந்தனம் முட்டாமல் நடத்துவாரைப் போலே –
————————————
14–உன் மாயம் முற்றும் மாயமே
திருடி நெய்க்கு ஆப்பூண்டு நந்தன் மனைவி கடைத் தாம்பால் சோப்பூண்டு துள்ளித் துடிக்கத் துடிக்க அன்று ஆப்புண்டான் –பெரியாழ்வார் -2–1–5-
என் பிள்ளையைக் களவேற்றாதே-உண்டாகில் குண்டியோடு கண்டு பிடித்துக் கட்டிக் கொண்டு வாருங்கோள் என்று முன்பே சொல்லி
வைக்கையாலே தாயாரான தன் முன்னே கட்டோடே அவர்கள் கொண்டு வர -என்பதையே திருடி நெய்க்கு ஆப்பூண்டு -என்கிறார் –
கோம்ய கதாசன ப்ருதக் ப்ருதகுத்ய -க்ருஷ்ண மேத்யை கதைவகதிதும் பிரசுருதாஸ் ததாக –
த்ருஷ்ட்வா ததன்யதே தமேவா நிஜா நத்ருஷ்ட்வா -ஸர்வாச்ச தா நிவவ்ருத்ஸ் வாக்ருஹான் ச லஜ்ஜா –ஸ்ரீ மத் பாகவதம் -10–7–34-
கோபிகள் தனித் தனியே ஒரு கண்ணனை பிடித்து வர யசோதை அருகிலும் கண்ணன் இருப்பதைக் கண்டு வெட்க்கி தங்கள் க்ருஹங்கள் திரும்பினார் –

ததி மதன நிநாதை த்யக்த நித்ர ப்ரபாதே-நிப்ருத பாதமகாரம் வல்லவீ நாம் ப்ரவிஷ்ட
முக கமல சமீரைராசு நிர்வாப்ய தீபாந்-கபலித நவநீத பாது கோபால பால –கிருஷ்ண கர்ணாம்ருதம் -3–87-
தயிர் கடையும் ஓசை கேட்டு எழுந்த பால கிருஷ்ணன் -கோபிகள் அறியா வண்ணம் மெல்லடி நடந்து செந்தாமரை போன்ற திரு வாயாலே ஊதி
விளக்கை அணைத்து வெண்ணெய் வாரி விழுங்குவான் –
பின்னையும் அகம் புக்கு உறியை நோக்கிப் பிறங்கு ஒளி வெண்ணெயும் சோதிக்கின்றான் –

பீடே பீடே நிஷண்ண பாலககலே திஷ்டன் ச கோபாலகோ -யந்த்ராந்த ஸ்தித துக்த பாண்டமபாக்ருஷ்யாச் ஸாத்ய கண்டாரவம்
வந்த்ரோ பாந்த க்ருதாஞ்சலி க்ருதி சிர கம்பம் பிபன் ய பய -பாயாதா கத கோபிகா நயனயோர் கண்டுஷ பூத்கார க்ருத் –கிருஷ்ண கர்ணாம்ருதம் -2–97-
மணை மேல் மணையாக அடுக்கி வைத்து அதன் மேல் அமர்ந்த தோழன்மார் தோளின் மேல் நின்று கொண்டு உறியின் மேல் -பானை அசைய
அறியும் படி கட்டிய மணியின் நாக்கை கைகளால் பிடித்துக் கொண்டு ஒலிக்க முடியாதபடி பண்ணி பாலை ஹர்ஷமாக தலையை ஆட்டிக் கொண்டே குடிக்க
-அங்கே வந்த கோபிகை கண்களில் சிதறி விழும்படி உமிழ்ந்து விட்டு ஓடினானாம் –

வைகலும் வெண்ணெய் கை கலந்து உண்டான் –திருவாய் -1–8–5–
கள்ளன் என்று சிலுகிட்டவாறே அவர்கள் தங்களோடு கலந்து அமுது செய்தான் என்னுதல் -ஓர் இளிம்பனும் சதிரனும் களவு கண்டார்கள் -என்ற பட்டர் கதையை ஸ்மரிப்பது —
கண்ணன் தன் தோழனுடைய முகத்தில் வெண்ணெய் பூசிவிட்டு ஓடி விடுவானாம் -இழைத்த வாயன் அகப்பட்டுக் கொள்வான் -என்பதே பட்டர் விளக்கம் –

அந்தர் க்ருஹே க்ருஷ்ண மவேஷ்ய சோரம் பத்வா கவாடம் ஜநநீம் கதைகா
உலூகலே தாமநிபத்த மேநம் தத்ராபி த்ருஷ்ட்வா ஸ்திமிதா பபூவ –கிருஷ்ண கர்ணாம்ருதம் -2–51-
தன் வீட்டில் வெண்ணெய் திருடிய கண்ணனை வீட்டுக்கு உள்ளே வைத்து கதவைப் பூட்டிவிட்டு யசோதையிடம் சொல்ல சென்றவள்
அங்கு உரலோடே கட்டுண்டு கிடப்பதை கண்டு ஆச்சர்யப் பட்டாள்-
உன்னைக் களவிலுரலோடு கட்டி வைத்து உன்னுடைய
அன்னைக்கு ஒருத்தி அறிவித்த போது அலை யாழி யங்கை
தன்னைப் புணர்ந்தருள் தார் அரங்கா அவள் தன் மருங்கில்
பின்னைக் கொடு சென்ற பிள்ளை மற்றார் என்று பேசுகவே –திருவரங்கத்து மாலை
இடுப்பிலும் கண்ணனே -கட்டி வைத்தது தன் குழந்தையாக மாறியது கண்டாள்-
கண்ணி நுண் சிறுத் தாம்பினால் கட்டுண்ணப் பண்ணின பெரு மாயனின் சில மாயங்களைப் பார்த்தோம் –
—————————————
15–கட்டுண்ணப் பண்ணிய பெரு மாயன்
உறி வெண்ணெய் தோன்ற உண்டான் -பொய்கையார் -18-களவு வெளிப்படும் படி அன்றோ உண்டான் –
பொத்த உரலைக் கவிழ்த்து அதன் மேல் ஏறி தித்தித்த பாலும் தடாவினில் வெண்ணெயும்
மெத்தத் திரு வயிறு ஆர விழுங்கிய அத்தன் –பெரியாழ்வார் -1–9 –7-
நல்ல உரலானால் நடுவே தேடுவார் உண்டாய் இருக்கும் என்றாய்த்து பொத்த உரலைத் தேடி இட்டுக் கொண்டது –

அநந்யார்ஹம் -அன்றோ பொத்த உரலும் –கண்ணி நுண் சிறுத் தாம்பும்-
உறி யாரந்த நறு வெண்ணெய் ஒலியால் சென்று அங்கு உண்டானைக் கண்டு ஆய்ச்சி உரலோடு ஆர்க்க
தறியார்ந்த கரும் களிறே போலே நின்று தடம் கண்கள் பனி மல்கும் தன்மையானை –பெரிய திருமொழி -2–10 –6–
மதித்து ஊரிலே மூலை படியே உழற்றிக் கொண்டு இருந்த ஆனையானது யாதிருச்சிகமாகப் பிடிபட்டு ஒரு கம்பத்தில் சேர்த்துக் கட்டுண்டு நிற்குமா போலே
தான் கண்டபடி திரிந்து அவள் கட்டுண்டு கண்ணில் பரப்படையப் பரப்பு மாறும்படி கண்ண நீர் மல்கி பிரதிகிரியை அற்று நின்றவனை
-தன்மையானை –மேன்மை இடு சிவப்பு –இதுவே யாயிற்று இவனுக்கு ஸ்வ பாவம் –

ஒளியா வெண்ணெய் யுண்டான் என்று உரலோடு ஆய்ச்சி ஒண் கயிற்றால் விளியா வார்க்க வாய்ப்புண்டு விம்மி யழுதான் –பெரிய திருமொழி -6–7–4-
எம்பெருமானார் -வங்கி புரத்து நம்பி இடம் -எல்லோரையும் நியமிக்கக் கூடிய எம்பெருமானும் கூட யசோதையிடம் அஞ்சி நடுங்கக் கூடுமோ -என்று
சந்தேகம் கொண்டு இருந்தேன் -இன்று சிஷ்யரான உம்மிடத்தில் -கூரத் தாழ்வானுக்கும் ஹனுமத் தாசருக்கும் -திருவாராதன க்ரமம் அருளிச் செய்யும் பொழுது
நீர் பல முறை அணுகி பிரார்த்ததும் சொல்லாமல் இருந்து -இன்று நீர் வந்ததும் அஞ்சி நடுங்கினேன் –
ஆகையால் அது நடந்து இருக்கக் கூடியதே -என்று அறிந்தேன் -என்றாராம் –

மண மருவு தோள் ஆய்ச்சி ஆர்க்கப் போய் உரலோடும் புனர் மருதம் இற நடந்த -பெரிய திருமொழி -8–3–4-
பந்தித்த வற்றை அறுத்துக் கொண்டு போக்கை என்ரிக்கே கட்டின குரலையும் இழுத்துக் கொண்டு போய் –
பகதத்தாதிகள் விட்ட அஸ்திரங்கள் ஆகில் இ றே நேரே மார்வைக் காட்டி நிற்பது -பரிவுடையளாய்க் கட்டினத்துக்கு பிரதிகிரியை இல்லை
-ஆகையால் அத்தையும் இழுத்துக் கொடு போய் –பெரியவாச்சான் பிள்ளை –
பிரதிகூலரான துர்யோதனாதிகள் கட்டின கட்டாகில் இ றே அவிழ்த்துக் கொண்டு போக வல்லது -அனுகூலர் கட்டினால்
அவிழ்த்துக் கொண்டு போக மாட்டான் இ றே -பெரியவாச்சான் பிள்ளை -கண்ணி நுண் சிறுத் தாம்பு வியாக்யானம்
செருக்கனான ஸார்வ பவ்மன் அபிமத விஷயத்தின் கையிலே அகப்பட்டு ஒரு கரு முகை மாலையால் கண்டு உண்டால் அதுக்கு பிரதிகிரியை
பண்ண மாட்டாதே இருக்குமா போலே இ றே இவள் கட்டின கட்டுக்கு பிரதிகிரியை பண்ண மாட்டாதே இருந்த இருப்பும் –
பிறருடைய கர்ம நிபந்தனமாக வரும் கட்டை அவிழ்க்கும் அத்தனை அல்லது தன் அனுக்ரஹத்தால் வந்த கட்டு தன்னாலும் அவிழ்க்கப் போகாது என்கை -நாயனார் –
————————————————
16–எத்திறம் -எத்திறம் -எத்திறம் –
க்ருஷ்ணத்ருஷ்ணா தத்வம் -எடுத்த பேராளன் நந்தகோபன் தன் இன்னுயிர்ச் சிறுவனே –திருவாய் -8–1–3-
கிருஷ்ணாவதாரத்தில் வெண்ணெய் களவு கண்டு பவ்யனாய்த் திரிந்த நாலு நாளுமாயிற்று இவர் தமக்கு ப்ரயோஜன அம்சமாக நினைத்து இருப்பது –
கீழ் பரத்வத்தை மன் பற்று என்று கழிப்பர் -கம்ச வதத்துக்கு மேல் நுனிக்கு கரும்பு என்று கழிப்பர் —
ஈட்டிய வெண்ணெய் தொடுவுண்ணப் போந்த –திருவிருத்தம் -21-அவதாரம் அன்றோ –

சத்யேவ கவ்ய நிவஹே நிஜதாமநி பூம் நா –பர்யந்த சத்மஸூ கிமர்த்தமஸூ சரஸ் த்வம்
முஷ்ணம்ஸ்ச கிம் வ்யஜகடோ கட சேஷ மக்ரே-கோபி ஜநஸ்ய பரிகாச பதம் கிமாஸீ–அதிமானுஷ ஸ்தவம் -38-

த்வா மன்ய கோப க்ருஹ கவ்யமுஷம் யசோதா குர்வி த்வதீயமவமா நமம் ருஷ்ய மாணா
ப்ரேம்ணாதா தாம பரிணாம ஜூஷாபபந்த -தாத்ருங் ந தே சரிதமார்யஜ நாஸ் சஹந்தே –அதிமானுஷ ஸ்தவம் -40-

வெண்ணெய் திருடி கட்டுப்பட்டு அடிபட்டு ஏச்சுப் பட்டு -ஆழ்வார்களை மோஹிக்க செய்த செயல்கள் அன்றோ –

பத்துடை யடியவர்களுக்கு எளியவன் பிறருக்கு அரிய வித்தகன் மலர்மகள் விரும்பும் நமரும் பெறலடிகள்
மத்துறு கடை வெண்ணெய் களவினில் உரவிடை யாப்புண்டு எத்திறம் உரலினோடு இணைந்து இருந்து ஏங்கிய எளிவே –திருவாய் -1–3–1-
எங்கானும் இது ஒப்பதோர் மாயம் உண்டே –பெரிய திருமொழி -10–5-
அப்படிப்பட்ட மேன்மையுடையவன் இன்று இங்கனே ஓர் அபலை கையாலே கட்டுண்டு அடியுண்டு நோவுபடுவதே என்று அவன் ஸுலபயத்தை அனுசந்தித்து இனியர் ஆகிறார் —
அன்று உண்டவன் காண்மின் இன்று ஆய்ச்சியரால் அளை வெண்ணெய் உண்டு ஆப்பூண்டு இருந்தவன் –
அளந்திட்டவன் காண்மின் –ஆப்பூண்டு இருந்தவன் –
உலகு ஏழ் ஆண்டானவன் காண்மின் -ஆப்பூண்டு இருந்தவன்
கடலை படைத்திட்டவன் -காண்மின் -ஆப்பூண்டு இருந்தவன் –
கடை வெண்ணெய் களவினில் உரவிடை யாப்புண்டு-கடையா நிற்கச் செய்தே பசியராய் இருக்குமவர்கள் சோறு சமையப் பற்றாமல்
வெந்தது கொத்தையாக வாயில் இடுமா போலே கடையப் பற்றாமல் நடுவே அள்ளி அமுது செய்யும் படியைச் சொல்கிறது –
களவினில் -ஆப்பூண்டு -அள்ளி எடுத்தவன் ஆசையுடன் வாயில் இடுவதற்கு முன்னமே பிடிபட்டான்
-உரலோடு ஆப்புண்டான் -குறும்பன் நீ வெள்ளையாகில் போய்க் காணாய் -வார்த்தையும் சொல்லி விட்டாள் –

உரலினோடு இணைந்து இருந்து ஏங்கி –உரல் மூச்சு விடிலும் தான் மூச்சு விடாதே ஜடப்பொருள் போலவே கிடந்தான் –
ஏங்கிய -இது ஒன்றே குரலுக்கும் இவனுக்கும் வாசி -இந்த சுத்தனைக் கள்ளன் என்று கட்டினால் பொறுக்க மாட்டாதே அழத் தொடங்கும் —
அவள் வாய் வாய் என்றால் எரித்த த்வனி இளைய மாட்டாதே பயப்பட்டு நிற்குமே –
எரிவு எத்திறம் -யாதோ வாசோ நிவர்த்தந்தே -மேன்மை கூட பேசுவதற்கு நிலம் இல்லாத போது -நீர்மையோ நிலம் அன்று என்கைக்கும் நிலம் அன்று –
கோயம் குண கதரகோடிகத கியான் வா கஸ்ய ஸ்துதே பதம் அஹோ பாத கஸ்ய பூமி –
மாத்ராயதி த்வமஸி தாமநி ஸந்நிபத்த தச்சராவிணா முதித சாஷூஷ நிர்ஜராணாம்-
பத்நாசி அந்த ஹ்ருதயம் பகவன் குதஸ்தத் சர்வோஹி வஸ்ய விஷயே விவ்ருணோதி வீர்யம் –அதிமானுஷ ஸ்தவம் -41-
வசப்பட்ட ஆழ்வார்கள் இதயத்தை கட்டி வைத்து அன்றோ உன் திரலைக் காட்டுகிறாய் –
———————————
-17-நம்மாழ்வாரும் நவநீதமும் –
உயிரினால் குறைவில்லா உலகு ஏழ் தன்னுள் ஒடுக்கித் தயிர் வெண்ணெய் யுண்டானை –திருவாய் -4–8–1-
தயிரும் வெண்ணெயும் களவு காணப் புகுந்த போது செருப்பு வைத்துத் திருவடி தொழுவாரைப் போலே அந்நிய பரதைக்கு உடலாக ஒண்ணாது என்று
எல்லா லோகங்களுக்கும் வேண்டும் சம்விதானம் தன் சங்கல்பத்தாலே செய்து பின்னையாயிற்று வெண்ணெய் அமுது செய்தது –நம்பிள்ளை –
கர்ப்பிணிப் பெண்கள் வயிற்றில் பிள்ளைக்கு ஈடாக போஜனாதிகள் பண்ணுமா போலே உள் விழுங்கின
லோகங்களுக்கு ஜீவனமாகத் தயிர் வெண்ணெய் உண்டான் -நம்பிள்ளை
உண்டாய் உலகு ஏழ் முன்னமே உமிழ்ந்து மாயையால் புக்கு
உண்டாய் வெண்ணெய் சிறு மனிசர் உவலை யாக்கை நிலை எய்தி
மண் தான் சோர்ந்தது உண்டேலும் மனிசர்க்காகும் பீர் சிறிதும்
அண்டா வண்ணம் மண் கரைய நெய்யூண் மருந்தோ மாயோனே –திருவாய் -1–5-8 –
சம்வாத ரூபமாக வியாக்யானம் அமைத்து அருளின பூர்வாச்சார்யர்களின் மதிக்கு மண் விண் எல்லாம் கூடி விலை போருமோ-
வைகலும் வெண்ணெய் கை கலந்து உண்டான் போய் கலவாது என் மெய் கலந்தானே –திருவாய் -1–8- -5-
ஆக நம்மாழ்வாரும் நவநீதமும் ஒன்றே அவனுக்கு –
—————————————
18–வண்ணான் தாழியும் தயிர்த் தாழியும் –
மண்ணுண்டும் பேய்ச்சி முலையுண்டும் ஆற்றாதாய்
வெண்ணெய் விழுங்க வெகுண்டு ஆய்ச்சி கண்ணிக்
கயிற்றினால் கட்டத் தான் கட்டுண்டு இருந்தான்
வயிற்றினோடு ஆற்றா மகன் –பேயாழ்வார் -91-
இதுக்குப் பிள்ளை யுறங்கா வில்லி தாசர் -வயிற்றை வண்ணானுக்கு இட்டாலோ –என்று பணித்தார் –

வானாகித் தீயாய் மறி கடலாய் மாருதமாய்
தேனாகிப் பாலாம் திரு மாலே –ஆனாய்ச்சி
வெண்ணெய் விழுங்க நிறையுமே முன்னொரு நாள்
மண்ணை யுமிழ்ந்த வயிறு –பொய்கையார் -93-
உபய விபூதி உக்தனாய் இருக்கும் இருப்புக்குச் சேருமோ -ஓர் இடைச்சி வெண்ணெய் விழுங்குகை —
பிரளயம் கொள்ளாதபடி வயிற்றிலே வைத்து வெளிநாடு காணப் புறம்பே உமிழ்ந்து ரஷித்த வயிறு இத்தனை வெண்ணெயாலே
நிறைக்க வேண்டி இருந்ததோ -பின்னை உன் வயிற்றை வண்ணானுக்கு இட மாட்டாயோ -என்கிறார் –
ஆய்ச்சி பாலையுண்டு மண்ணையுண்டு வெண்ணெய் யுண்டு –திருச்சந்த விருத்தம் -37-

இந்த வண்ணான் தாழி போன்ற வயிற்றைத் திருப்தி செய்வதற்காகக் கண்ணபிரான் தயிர்த் தாழி ஒன்றில் அகப்பட்டுக் கொண்டான் –
கண்ணனை நான் பார்க்கவே இல்லை என்று போய் சொன்ன தாதி பாண்டன் தானும் மோக்ஷம் பெற்று தயிர்த் தாளிக்கும் மோக்ஷம் பெற்றுத் தந்தானே
ஆபாச தர்மமான ஸத்ய வாக்ய பரிபாலனம் -பற்றி -பெருமாளை காட்டுக்கு போகச் சொல்லி -சக்கரவர்த்தியைப் போலே இழக்கைக்கு உறுப்பு –
முன்னமே வரப் பிரதானத்தைப் பண்ணி வைத்து இப்போதாக மறுக்க ஒண்ணாது என்று ஆபாசமான ஸத்ய தர்மத்தைப் பற்றி நின்று –
ராமோ விக்ரஹவான் தர்ம -என்கிற -பெருமாளோடே கூடி வாழ இருந்த பேற்றை இழந்த சக்கரவர்த்தியைப் போலே ஆபாசமான
உபாயாந்தரங்களிலே அன்வயித்து நிற்கை யாகிறது -கிருஷ்ணம் தர்மம் சனாதனம் -என்று சனாதன தர்மமான பகவத் விஷயத்தோடு கூடி
சலுகை யாகிற பேற்றை இழக்கைக்கு உறுப்பாய் விடும் என்கை –
வெண்ணெய் களவு காணப் புக்க இடத்தே தொடுப்புண்டு வந்து தம் அகத்தே புகப் படலைத் திருகி வைத்து
மோக்ஷம் தாராவிடில் காட்டிக் கொடுப்பேன் என்று மோக்ஷம் பெற்ற ததி பாண்டர் –
நாம ரூபங்களுக்கு உள்ளவற்றுக்கு எல்லாம் ஒரு சேதன அதிஷ்டானம் உண்டாகையாலே இதுக்கு மோக்ஷம் கொடுக்க வேண்டும் என்கிற
அவன் நிர்பந்தத்துக்காக மோக்ஷம் கொடுக்கப் பெற்ற தயிர் தாழி –
சிந்திக்க நெஞ்சில்லை நாவில்லை நாமங்கள் செப்ப நின்னை
வந்திக்க மெய்யில்லை வந்திரு போது மொய் மா மலர்ப் பூம்
பக்தித் தடம் புடை சூழ் அரங்கா ததி பாண்டன் உன்னைச்
சந்தித்த நான் முக்தி பெற்றது என் எனோ தயிர்த் தாலியும் –திருவரங்கத்து மாலை -53-
தர்ம சமஸ்தானம் பண்ணப் பிறந்தவன் தானே சர்வ தர்மங்களையும் விட்டு
என்னைப் பற்று என்கையாலே சாஷாத் தர்மம் தானே என்கிறது -முமுஷுப்படி -213-
————————————–
19–வெண்ணெய் யுண்ட வாயன் அணியரங்கன் –
பூதக ஜலம் போலே அந்தர்யாமித்வம் –ஆவரண ஜலம் போலே பரத்வம் -பாற் கடல் போலே வ்யூஹம் -பெருக்காறு போலே விபவங்கள்-
அதிலே தேங்கின மடுக்கள் போலே அர்ச்சாவதாரம் -பின்னானார் வணங்கும் சோதி -அன்றோ –
வெண்ணெய்க்கு ஆடும் பிள்ளை கண்ணனை -பெரிய பெருமாளைத் திருவடி தொழுதால் அவதாரத்தில் பிற்பட்டார்க்கும் உதவுக்கைக்காகக் கிருஷ்ணன்
வந்து கண் வளர்ந்து அருளுகிறான் -என்று ஸ்மரிக்கலாம் படியாய்த்து இருப்பது —
யசோதைப் பிராட்டி பிள்ளை மனம் கன்றாமல் தீம்பிலே கை வளரும் படி வளர்த்த மொசு மொசுப்பு எல்லாம் தோற்றி இருக்கும்
பெரிய பெருமாளைக் கண்டால் -என்றும் வசிஷ்டாதிகளாலே ஸூசிஷதராய் வளர்ந்து படிந்த விநயம் எல்லாம் தோற்றும் படியான
சக்கரவர்த்தி திருமகனை ஸ்மரிக்கலாம் படி இருக்கும் நம் பெருமாளைக் கண்டால் -என்றும் -பட்டர் அருளிச் செய்வர் –
அஞ்ச உரப்பாள் யசோதை ஆணாட விட்டிட்டு இருக்கும் -நாச்சியார் -3–9-என்றபடி யசோதையாலே அனுமதிக்கப் பட்ட பின்பு
வெண்ணெயை வாரி வாரி விழுங்குவானே
பெரிய பெருமாளை கிருஷ்ணாவதாரமாக இறே நம் பூர்வாச்சார்யர்கள் அனுசந்திப்பது –
கொண்டல் வண்ணனைக் கோவலனாய் வெண்ணெய் யுண்ட வாயன் என்னுள்ளம் கவர்ந்தானை -என்றார் இறே திருப் பாண் ஆழ்வார் –
திருப் பவளத்தை மோந்து பார்த்தால் இப்போதும் வெண்ணெய் மணக்கும் ஆய்த்து
ப்ரணத வசதாம் ப்ருதே தாமோதாத்வகர கிண–தழும்பை இன்றும் நாம் பெரிய பெருமாள் திருமேனியில் சேவிக்கலாம் –
சேஷியுடைய திரு விலச்சினை –பணைகளிலே –
தாவினவாறே உடை நழுவத் தழும்பைக் கண்டு இடைச்சிகள் சிரித்தார்கள் -அத்தழும்பு தோன்றாமைக்கு இறே
நம் பெருமாள் கணையம் மேல் சாத்துச் சாத்துகிறது -என்று ஜீயர்
யத் பிருந்தாவன பண்டிதம் ததிரவைர் யத் தாண்டவம் சிஷிதம் –ஸ்ரீ ரெங்க ராஜ ஸ்தவம் -1–115-
தயிர் கடையும் ஓசைக்கு ஏற்ப தாண்டவம் செய்து பயிற்சி பெற்ற திருவடிகள் அன்றோ
தத்நா நிமந்த முகரணே நிபத்த தாளம் நாதஸ்ய நந்த பவநே நவநீத நாட்யம் –ஸ்ரீ கோபால விம்சதி -4-
ஆக -பெரிய பெருமாள் திரு மேனியில் வெண்ணெய் உண்ட மொசு மொசுப்பு / திருப் பவளத்திலே வெண்ணெய் மணம்/
திரு வுதரத்திலே கட்டுண்டு இருந்த தழும்பு / திருவடிகளில் நவநீத நாட்யம் –
வெண்ணெய்க்கு ஆடும் பிள்ளையை நேரிலே சேவித்து அனுபவிக்கலாம் நாமும் இன்றும் –
——————————-
20–புராணங்களில் வெண்ணெய் களவு
ஸ்வல்பே நைவது காலேந ரங்கிநவ் தவ் ததா வ்ரஜேது க்ருஷ்டஜா நு கரௌ விப்ர பபூவது ருபாவபி–ஸ்ரீ விஷ்ணு புராணம் -5–6- 10–
இரு பாலகர்களும் தவழ்ந்தனர் –
கரீஷ் பஸ்மை திக்தாங்கவ் ப்ரமமாணா விதஸ்தத ந நிவாரயிதும் ஸேஹே யசோதா தவ் ந ரோஹிணீ-11-
கோமயம் சாம்பல் பூசிக் கொண்டு திரிந்தனர் -யசோதையும் ரோகிணியும் தடுக்க அசக்தர்கள் ஆனார்கள் –
கோவாட மத்யே க்ரீடந்தவ வத்சவாடம் கதவ் புன தத ஹர்ஜாத கோ வத்ஸ புச்சா கர்ஷண தத் பரவ -12–
தொழுவம் சென்று அன்று ஈன்ற கன்றின் வாலை இழுத்தனர் –
யாதா யசோதா தவ் பாலா வேகஸ்தா நசாராவுபவ் -சஸாக நோ வாரயிதும் க்ரீடந்தாவதி சஞ்சலவ் -13-
இரண்டு தீம்பர்களையும் தடுப்பதற்கு யசோதை சக்தி யற்றவள் ஆனாள்
தாம் நா சைவ உதரே பத்தவா ப்ரத்ய பத்தநாது லூகலே -கிருஷ்ணம் அக்லிஷ்ட கர்மாணமாஹ சேதமமர்ஷிதா-14-
தாம்பினால் உரலோடு சேர்த்தி கட்டினாள்
யதி சக்நோஷி கச்ச த்வம் அதி சஞ்சல சேஷ்டிதா -இதயுக்த்வா அத நிஜம் கர்ம சா சகார குடும்பி நீ -14-
சக்தி இருந்தால் இப்போது செல் பார்க்கலாம் என்று சொல்லிவிட்டு தன் கார்யங்களை செய்யத் தொடங்கினாள்
வெண்ணெய் களவு பற்றி சொல்லாமல் உரலோடு கட்டியதை மட்டும் சொல்லும் ஸ்ரீ விஷ்ணு புராணம் –

தாம் ஸ்தன்யகாம ஆ ஸாத்ய மத்நந்தீம் ஜநநீம் ஹரி -க்ருஹீத்வா ததி மந்த்தானம் ந்யஷேதத் ப்ரீதிமா வஹன்–ஸ்ரீ மத் பாகவதம் -10- 9–4-
முலைப்பால் உண்ண விரும்பி மத்தைப் பிடித்துத் தயிர் கடைய ஒட்டாமல் தடுத்தான் –
தமங்கமா ரூடமபாயயத் ஸ்தனம் ஸ்நேஹஸ் நுதம் சமிதமீ ஷிதீ முகம் –அத்ரூப்தமுத் ஸ்ருஜ்ய ஜவேன சா யயாவுத் சிஸ்யமா நே பவசி தவதிஸ்ரிதே-5-
முலைப்பால் கொடுத்தாள்-அப்பொழுது காய்ச்ச அடுப்பில் வைத்த பால் பொங்கி வழிய சடக்கென எழுந்தாள் யசோதை –
சஞ்சாத கோப ஸ்புரிதா ருணாதரம் சந்தஸ்ய தத்பிர்ததி மந்த்த பாஜநம் -பித்வா ம்ருஷாச்ருர்த்ருஷ தச்மநா ரஹோ ஜகாச ஹையங்கவ மந்த்ரங்கத -6-
அதனால் கோபித்து கல் குழவியால் தயிர் கடைந்த பாத்திரத்தை உடைத்து வீட்டினுள்ளே சென்று வெண்ணெயை எடுத்து ஏகாந்தமாக உண்ணத் தலைப்பட்டான்
உத்தார்ய கோபீ ஸூஸ்ருதம் பய புன ப்ரவிஷ்ய சந்த்ருஸ்ய ச தத்ய மத்ரகம் -பக்நம் விலோக்ய ஸ்வஸூ தஸ்ய கர்ம தஜ்ஜஹாஸ தஞ்சாபி ந தத்ர பச்யதி -7-
காய்ந்த பாலை இறக்கி வைத்து வந்த யசோதை தயிர் பாத்திரம் உடைந்து இருக்க கண்டால் -கண்ணனே செய்த கார்யம் என்று சிரித்தாள் –
ஆனாள் அங்கு கண்ணனை காணவில்லை
உலூக லாங்க்ரே ருபரி வ்யவஸ்த்திதம் மர்காய காமம் தததம் சுசிஸ்மிதம் –ஹையங்கம் ஸுர்யவி சங்கிதே க்ஷணம் நிரீஷ்ய பச்சாத் ஸூதமாக மச்சனை -8-
உரலில் மீது அமர்ந்து வெண்ணெயை குரங்குக்கு கொடுத்து திருட்டு தானம் தோன்ற கள்ள விழி விழிக்கும் கண்ணனை கண்டு மெல்ல பின்புறமாக சென்றாள்-
தாமாத்த யஷ்டிம் ப்ரஸமீஷ்ய ஸத்வரஸ் ஸ்தாதோ வருஹ்யாபச சாரா பீதவத் — கோப்யன்வதா வன்ன யமாப யோகி நாம் ஷமம் பிரவேஷ்டும் தபேசரிதம் மன-9-
கையில் கோலுடன் வந்த யசோதை கண்ட பயந்து ஓட -ரிஷிகள் மனம் அணுக முடியாமல் மயங்கும் -அந்த கண்ணனை துரத்திக் கொண்டு ஓடினாள் –
அந்வஞ்சமாநா ஜனனி ப்ருஹச்சலச் சுரோணி பராக்ராந்த கதிஸ் ஸூ மத்யமா -ஜவேன விஸ்ரம்சித கேச பந்த நச்யுத ப்ரஸூநாநுகதி பராம்ருசத் -10-
தலையில் சூடிய புஷபங்கள் அவிழ்ந்து தரையில் விழும் படி வேகமாக ஓடி அவனை பிடித்தாள்-
க்ருதா கசம் தம் ப்ரருந்தமஷிணி கஷந்தமஞ்சன் மஷிணீ ஸ்வ பாணிநா -உத்வீஷமாணம் பயவிஹ்வலே க்ஷணம் ஹஸ்தே க்ருஹீத்வா பிஷ யந்த்ய வாகுரத் -11-
மை கலைந்த கண்களை கசக்கி -அஞ்சி உள்ள கண்ணனை கைகளில் பிடித்து பயமுறுத்தி அடிப்பது போல் கையை ஓங்கினாள்
த்யக்த்வா யஷ்டிம் ஸூதம் பீதம் விஞ்ஞாயார் பகவத் சலா-இயேஷகில தம் பத்த்தும் தாம்நா தத் வீர்ய கோவிதா -12-
கண்ணன் பயந்து இருப்பதை அறிந்து கோலை எறிந்து விட்டு அவனை கயிற்றால் கட்ட எண்ணினாள்-
ந சாந்தர் ந பஹிர் யஸ்ய ந பூர்வம் நாபி சா பரம் -பூர்வாபரம் பஹிச் சாந்தர் ஜகதோ யோ ஜகச்ச ய-13-
தம்மத்வா ஆத்மஜ மவ்யக்தம் மர்த்ய லிங்கமதோஷஜம் -கோபி கோலூகலே தாம் நா ப பந்த ப்ராக்ருதம்யதா -14-
அந்த பராத்பரனை அன்றோ தனது மகனாக நினைத்து கயிற்றினால் உரலோடு கட்டத் தொடங்கினாள்
தத்தாம பத்யமா நஸ்ய ஸ்வார்ப கஸ்ய க்ருதாகச –த்யங்குலோ நம பூத்தேன சந்ததேன் யச்ச கோபிகா -15-
இரண்டு விறல் கிடை நீளம் குறைவாக இருக்க மற்றொரு கயிற்றைக் கொணர்ந்து அத்துடன் சேர்த்தாள்
யதாஸீத் ததாபி ந்யூனம் தே நான்யதபி சந்ததே-ததபி த்யங்குலம் ந்யூனம் யத்யதா தத்த பந்தனம் -16-
இப்படி எத்தனை கயிறுகள் கொண்டு வந்து சேர்த்தாலும் நீளம் பொறாமல் இரண்டு விறல் கிடை நீளம் குறைவாகவே இருந்தது
ஏவம் ஸ்வகேஹதாமாநி யசோதா சந்த தத்யபி -கோபிநாம் விஸ்ம யந்தீ நாம் ஸ்மயந்தீ விஸ்மிதா பவத் -17-
இப்படி வீட்டில் உள்ளா கயிறுகளை இணைத்துக் கொண்டே இருக்க -கோபிகள் இதைக் கண்டு ஆச்சர்யாப் பட்டார்கள் -யசோதையும் ஆச்சர்யம் உற்றாள்-
ஸ்வமாதுஸ் ஸ்வின்ன காத்ராயா விஸ்ரஸ்தகபர ஸ்ரஜ -த்ருஷ்ட்வா பரிச்ரமம் க்ருஷ்ண க்ருபயாஸீத் ஸ்வ பந்தநே -18-
சிரமப்படும் தாயைக் கண்டு மனம் இரங்கி தன்னைக் காட்டும்படி அனுகூலனாக இருந்தான் –
வத்ஸான் மூஞ்சந்க்வசித ஸமயே க்ரோசா சஞ்ஜாத ஹாஸ -ஸ்தேயம் ஸ்வாத்வத்ய தததிபய கல்பிதைஸ் தேயயோகை
மர்கான்போஷயன் விபஜதி ச சேந்நாத்தி பாண்டம் பிநத்தி-த்ரவ்யாலாபே ஸ்வ க்ருஹ குபைதோ யாதியுபக் ரோச்ய தோகான் -10–8–29-
கன்றுகளை அவிழ்த்து விடுகிறான் -தயிர் பால் குடிக்கிறான் -வெண்ணெயை குரங்குகளுக்கு பங்கிட்டு கொடுத்து தானும் உண்டு விட்டு
வெறும் பாத்திரங்களை உடைத்து விடுகிறான் -படுக்கையில் உறங்கும் குழந்தைகளை அழப்பண்ணுகிறான்-
ஹஸ்தாக்ராஹ்யே ரஸயதி விதிம் பீட கோலூ கலாத்யை -சித்ரம் ஹ்யந்திர நிஹி தவயு நச்சிக்ய பாண்டேஷூ தத்வித்
த்வாந்தாகாரே த்ருத மணி கணம் ஸ்வாங்க மர்த்த ப்ரதீபம் -காலே கோப்யோயர்ஹிக் க்ருஹ ரூத்யேஷூ ஸூ வ்யக்ர சித்தா -30-
உரால் மேலே ஏறி உறியில் உள்ளவற்றை உண்ணுகிறான் -எட்டாத போது கல் வீசி ஓட்டை யாக்கி உள்ளவற்றை உண்ணுகிறான் –
தன் திருமேனி ஒளி கொண்டே இருட்டு அறையில் செல்கிறான் -கோபிகள் வீட்டு வேலை செய்யும் பொழுது பல சேஷ்டைகள் செய்கிறான் –
ஆழ்வார்கள் போன்ற அனுபவம் ஸ்ரீ விஷ்ணு புராணம் -ஸ்ரீ மத் பாகவதம் இல்லையே –
————————————-
21–இதிஹாசங்களில் வெண்ணெய் களவு
தத ச பாலோ கோவிந்தோ நவநீதம் ததா ஷயம் -க்ராஸமா நஸ்து தத்ரயம் கோபீ பிர் தத்ருசே ததா —
தாம்நா தோலூகலே கிருஷ்ணோ கோபீ பிச்ச நிபந்தித –சபா பர்வம் -52-57
உரலோடு கட்டியதையே சொல்லும் –/ நாராயண கதாம் இமாம் -என்று தொடங்கி கங்கை காங்கேயன் உத்பத்திகளை பேசி
எச்சில் வாய் பட்டு -பரிசுத்தம் ஆக்க ஹரி வம்சம் –
அசத் கீர்த்தன காந்தார பரிவர்த்தன பாம்ஸூலாம் –வாசம் ஸுரி கதா லாப கங்கயைவ புனீ மஹே-
ஹரி வம்சத்தில் உள்ள வெண்ணெய் களவு விருத்தாந்தம் –
அதி ப்ரஸக்தவ் க்ரீடாயாம் க்ருஷ்ண சங்கர்ஷணவ் முஹு க்வசித் வேஸ்மதி நிர் கத்ய நவநீதம்ச க்ருஹணத–
வேறு க்ருஹத்தில் இருந்து வெண்ணெய் கொண்டு வந்த கிருஷ்ணன் பலராமன்
சமஷோப்ய தக்ரம் பஹுசோ தாரகவ் தாரகைஸ் ச ஹ -அன்வ பூதாம் ததோ ராஜன் கடாம்ச்ச பரி ஜக்னது
மோர் குடத்தை உடைத்தது
ததி பீதவாது தேவேசவ் தான்கடாம்ச்ச பிபேஷது சிக் யஞ்ச பரி ஜக்ராஹ கிருஷ்ணோ தாரக வேஷவான்
உறியில் வைத்த தயிரைக் குடித்தது –
ஹ்ருத்வா சித்வாச கோவிந்த பபவ் ஷீராணி ஸர்வஸ -தச்சிஷ்டம் சைவ தேவேச ஷீதவ் ச சமவாஷிபத் —
பாலை எல்லாம் குடித்து மீதி உள்ளவற்றை தரையில் கொட்டி விட்டான் கோவிந்தன்
பாயசம் ச சமாநீய க்ருஹாதன்யத்ர விஷிபன்–தாராகேப்யஸ் ததா கிருஷ்ணோ ததவ் கிருஷ்ணோ ததவ் ஸ்வம் சமாசரன்-
இன்னும் ஒரு வீட்டில் இருந்து பாயாசம் எடுத்து வந்து தோழர்களுக்கு கொடுத்தான் கண்ணன்
சிக்யாச்ச கடமாதாய ததனாம் தாரக சத்தம –நிர்பித்யாச்சித்ய பூமவ்து நிஷ்பிபேஷ ச கேசவ –
மோர் பாடையை எடுத்து தூர எறிந்தான்
கேசித் வேசமதி நிர்கத்ய சீக்ய ஸ்த் தான் பயசோகடான் -ஆதாய யுகபத் சேர்வான் பய பித்வா முதா ப்ருசம் -அபிஹத்ய தத சேர்வான் நிஷ்பிபேஷ் ஹசன்ஹவி –
ஒரு வீட்டில் புகுந்து எல்லா பாலையும் பர் சமயத்தில் குடித்து மகிழ்ந்தான் –
ஆச்சித்ய சிக்ய மன்யத்ர ததோ தத்நோ கடன் ஷிபன் -யதாகாமம் தத பீத்வா தார கேப்யஸ் ததோ ததவ் —
மற்று ஒரு உறியில் இருந்து தயிர் குடத்தை எடுத்து பருகி தோழர்களுக்கும் கொடுத்தான்
அத வேகான் முத்தா க்ருஷ்ண க்வசி தன்யத்ர வேஸ்மநி -குப்தான் கடாநுபாதாய த்வரிதோத பபஞ்ஜஹ
வேறு வீட்டுக்குள் சென்று குடங்களை எடுத்து உடைத்தான் –
க்வசித் க்ருத கடன் பூர்ணான் பஹு நாதாய வேஸ்மநி -வ்யபஜத் தார கேப்யஸ்து பக்ஷயன் ஸ்வ்யமாபபவ் –
வேறு ஒரு வீட்டில் நெய் குடங்களை எடுத்து வந்து தோழர்கள் உடன் தானும் உண்டான்
அந்யதோ வேஸ்மன சிக்கியாத் கடாம்ஸ் தக் ரஸ்ய பூரகான்–ஆதாயதூய பஹுதா தஸ்மிந் நீவா முஹு ஷிபன் -வ்யஹஸத்விவிதம் ஹாசன் நநர்த ச ச தாரக –
வேறு ஒரு வீட்டில் மோர் குடத்தை போட்டு உடைத்து சிரித்து நாட்டியம் ஆடினான்
தக்ரேஷூ பய ஷிப்ய தகரம்ச பயசி ஷிபன் -பயோ ஜலிஷூ சம்யோஜ்ய க்ருதமக்ளவ் ஜுஹாவச –
மோரில் பாலக் கொட்டியும் பாலில் மோரைக் கொட்டியும் -பாலில் நீரைக் கொட்டியும் நெய்யை நெருப்பில் கொட்டியும் விளையாடினான் –
ஏவமத்யந்ததோ கோப்யோ விநேதுர் விஸ்வரம் ப்ருசம்–கா கதிர் வத பத்ரேதி கோப்யஸ் சர்வாஸ் ததா ப்ருவன் —
கோபிகள் இன்னல்கள் அடைந்து யசோதையிடம் முறையிட்டார்கள்
அத தாப் யோ யதா நஷ்டம் யசோதா தத்த வத்சலம்-சமாச் வாஸ்ய தத சர்வா ஸ்வம் ஸ்வம் வேசம வ்யகாலயத் –
அவர்களுக்கு ஏற்பட்ட நஷ்டத்தை எல்லாம் திருப்பிக் கொடுத்து திருப்தி செய்து தாமதம் இல்லம் செல்லும் படி செய்தால் யசோதை
ததோ யசோதா சம்க்ருதா கிருஷ்ணம் கமல லோசனம் –உவாச சிசு ரூபேண சாரந்தம் ஜகாத்தை ப்ரபும்
கோபம் கொண்டு தாமரைக் கண்ணனை நோக்கி யசோதை கூறினாள்
ஏஹி வத்ஸ பிப ஸ்தன்யம் துர்வோடும் மம ஸம்ப்ரதி –தாம் நாசைவ உதரே பத்தவா ப்ரத்ய பத்நாது லூகலே -யதி சக்நோஷி கச்சேதி தமுக்த்வா கர்ம சா கரோத்-
வயிற்றில் கயிற்றைக் கொண்டு கட்டி உரலோடு சேர்த்து நன்றாகக் கட்டி முடிந்தால் போ பார்க்கலாம் -என்று சொல்லி தன் கார்யங்களைச் செய்யத் தொடங்கினாள் –
ஆழ்வார்களை போலே எந்த ரிஷிகளுக்கும் காட்டி அருள வில்லையே –
————————
22–இமையோர் தமக்கும் நெஞ்சால் நினைப்பரிது–
உன்னுடைய விக்கிரமம் ஓன்று ஒழியாமல் எல்லாம் என்னுடைய நெஞ்சகம் பால் சுவர் வழி எழுதிக் கொண்டேன் –எல்லாம் -என்னா நிற்க -ஒழியாமல் -என்றது
-வ்யாஸ வால்மீகிகளுக்கு பிரகாசியாதவையும் இவர்க்கு பிரகாசிகையாலே —
பிரகாசியாமைக்கு அடி சத்வ தாரதம்யம் -அதுக்கடி பிரசாத தாரதம்யம் -கர்ம வஸ்யருமாய் அசுத்த ஷேத்ரஞ்ஞருமான ப்ரஹ்மாதிகளுடைய பிரசாதம் இறே ரிஷிகளுக்கு
இவர்க்கு திருமாலால் -திரு மா மக்களால் –பீதாக வாடைப் பிரானாருடைய பிரசாதத்தாலே இ றே —
ரிஷிகளுக்கு போலே புண்யம் என்று ஒரு கையாலே புதைத்து விடுகிற ஞானம் இல்லாமையால் இவர்க்கு முற்றூட்டாக்கிக் கொடுக்கும் இ றே
சகல அர்த்தங்களும் பகவத் ப்ரேமம் உடையார்க்கு இ றே பிரகாசிப்பது –
பொய்கையாழ்வார் -விரலோடு வாய் தோய்ந்த வெண்ணெய் -என்றும் –
பேயாழ்வார் -மண்ணுண்டும் பேய்ச்சி முலையுண்டும் ஆற்றாதாய் வெண்ணெய் விழுங்க வெகுண்டு ஆய்ச்சி
கண்ணிக் கயிற்றினால் கட்டத் தான் கட்டுண்டு இருந்தான் வயிற்றோடு ஆற்றா மகான் -என்றும் –
திருமழிசை ஆழ்வார் -ஆய்ச்சி பாலையுண்டு வெண்ணெய் யுண்டு மண்ணை யுண்டு -என்றும்
நம்மாழ்வார் -மத்துறு கடை வெண்ணெய் களவினில் உரவிடை ஆப்பூண்டு உரலினோடு இணைந்து இருந்து ஏங்கிய எளிவு எத்திறம் -என்றும்
வெண்ணெய் வார்த்தையுள் சீற்றமுண்டு அழுத கூத்த வப்பன் -என்றும்
மதுரகவி யாழ்வார்-கண்ணி நுண் சிறுத் தாம்பினால் கட்டுண்ணப் பண்ணிய பேறு மாயன் -என்றும்
குலசேகர ஆழ்வார் -முழுதும் வெண்ணெய் யளைந்து தொட்டுண்ணும் முகிழ் இளம் சிறுத் தாமரைக் கையும் எழில் கோள் தாம்பு கொண்டு
அடிப்பதற்கு எள்கு நிலையும் -வெண் தயிர் தோய்ந்த செவ்வாயும் அழுகையும் அஞ்சி நோக்கும் அந்நோக்கும் தொழுகையும் -என்றும் –
பெரியாழ்வார் -பொத்த உரலைக் கவிழ்த்து அதன் மேல் ஏறி தித்தித்த பாலும் தடாவினில் வெண்ணெயும் மெத்தத் திரு வயிறு
ஆர விழுங்கிய அத்தன் -என்றும் -மிடறு மெழு மெழுத்தோடே வெண்ணெய் விழுங்கிப் போய் -என்றும்
ஆண்டாள் -தாயைக் குடல் விளக்கம் செய்த தாமோதரன் -என்றும்
திருப் பாண் ஆழ்வார் –கோவலனாய் வெண்ணெய் உண்ட வாயன் -என்றும் –
திருமங்கை ஆழ்வார் -உறி யாரந்த நறு வெண்ணெய் ஒலியால் சென்று அங்குண்டானைக் கண்டு ஆய்ச்சி உரலோடு
ஆர்க்கத் தறி யாரந்த கரும் களிறே போலே நின்று தடம் கண்கள் பனி மல்கும் தன்மையான் -என்றும்
ஓராதவன் போல் உறங்கி அறிவுற்று -தாரார் தடம் தோள்கள் உள்ளளவும் கை நீட்டி -ஆராத வெண்ணெய் விழுங்கி அருகிருந்த
மோரார் குடமுருட்டி முன் கிடந்த தானத்தே ஓராதவன் போல் கிடந்தானைக் கண்டவளும் –ஆரா வயிற்றினோடு ஆற்றாதான் -என்றும்
அனுபவித்தது போலவோ -ஆழம் கால் பட்ட -நம்மாழ்வாரும்
துஞ்சா முனிவரும் இல்லாதவரும் தொடர நின்ற
எஞ்சாப் பிறவியிடர் கடிவான் இமையோர் தமக்கும்
தஞ்சார் விலாத தனிப் பேரு மூர்த்தி தன் மாயம் செவ்வே
நெஞ்சால் நினைப்பரித்தால் வெண்ணெய் யூண் என்னும் ஈனச் சொல்லே –திருவிருத்தம் -98-
சர்வேஸ்வரனாய் ப்ரஹ்மாதிகளுக்கும் கூட ஆஸ்ரயணீயனாய் அவாப்த ஸமஸ்த காமநோய் இருக்கிறவன் -ஆஸ்ரித ஸ்பர்சம் உள்ள த்ரவ்யமே
தனக்குத் தாரகமாய் நேர் கொடு நேர் கிட்டப் பெறாதே இப்படிக் களவு கண்டாகிலும் புஜிக்க வேண்டி அது தான் தலைக் கட்டப் பெறாதே -வயது கையதாக
அகப்பட்டு கட்டுண்டு அடியுண்டு பிரதிகிரியை அற்று உடம்பு வெளுத்துப் பேகணித்து நின்ற நிலை சிலர்க்கு நிலமோ -நம்பிள்ளை ஈட்டு ஸ்ரீ ஸூக்திகள்-
பேசுவார் எவ்வளவு பேசுவார் அவ்வாவே –என்பதற்கு ஏற்ப சிறிது பேசிக் களித்தோம் –

——————————————————–
ஸ்ரீ கோயில் கந்தாடை அப்பன் ஸ்வாமிகள் திருவடிகளே சரணம்
ஸ்ரீ உ. வே. வேங்கட கிருஷ்ணன் ஸ்வாமிகள் திருவடிகளே சரணம்
ஸ்ரீ பெரிய பெருமாள் பெரிய பிராட்டியார் ஆண்டாள் ஆழ்வார் எம்பெருமானார் ஜீயர் திருவடிகளே சரணம் ..

ஸ்ரீ யதீந்த்ர மத தீபிகை-5-ஸ்ரீ நிவாஸாச்சார்யார் ஸ்வாமிகள்–ஸ்ரீ வேளுக்குடி ஸ்வாமிகள் —

May 14, 2017

ஸ்ரீ வேங்கடேசம் கரி சைல நாதம் ஸ்ரீ தேவ ராஜம் கடிகாத்ரி ஸிம்ஹம் கிருஷ்னேன சகம் யதிராஜம் இதே ஸ்வப்னே ச த்ருஷ்டன் மம தேசிகேந்த்ரன் –
யதீஸ்வரம் ப்ராணமாம் யஹம் வேதாந்தர்யம் மஹா குரும் கரோமி பால போதார்த்தம் யதீந்த்ர மத தீபிகம் –

இது வரை -8-அவதாரங்கள் பார்த்தோம் -ஜீவ தத்வம் வரை
-9-அவதாரம் -ஈஸ்வர தத்வம் –அத -ஈஸ்வர தத்வம் நிரூபணம் –
ஸர்வேச்வரத்வம் -நியந்தா அன்றோ -ஈஸ் வரஸ் -இயற்கையிலே நியமன சாமர்த்தியம் -அபரிமித நியமன சக்தன்
– ஈசான சீலன் நாராயணன் -சங்கரர் தானே அருளி –
எல்லா சப்தங்களிலும் சர்வ சப்தம் சேர்த்து -அனைவருக்கும் -தனக்கு ஒரு ஈஸ்வரன் இல்லாமல்
சர்வ சேஷித்வம் -ஸ்வாமி -அனைவருக்கும் -ஈஸித்வயர் நாம் அனைவரும் -சேஷி -நாம் சேஷர்கள்–பர கத அதிசய ஆதாயதே –
சர்வ கர்ம சமாராதத்யம்–அஹம் ஹி சர்வ யஞ்ஞானாம் போக்தானாம்
சர்வ கர்ம பல பிரதத்வம் -/சர்வ ஆதாரத்வம் நாம் ஆதேயம் தங்கப்படுபவர்கள்
சர்வ கார்ய உத்பாதகத்வம் -செய்கின்ற கிரியைகள் எல்லாம் யானே என்னும் இத்யாதி
சர்வ -சப்த வாஸ்யன்-வாஸ்யத்வம்–எல்லா சப்தங்களுக்கு பொருளாக அவனே -சரீராத்மா பாவம் -அணைத்தும் அவனுக்கு சரீரமாக இருப்பதால் –
ஸூ ஞானம் -ப்ரஹ்மம் -ஞானம் இந்த இரண்டையும் தவிர -ஸமஸ்த துக்கும் தானே சரீரீ –
காரணம் -படைப்பாளி தானே முழு முதல் கடவுள் -பிறக்காதவன் -படைக்கப் படைத்தவன் -தியானத்துக்கு விஷயம் இவனே –
ஸூஷ்ம சித் அசித் விசிஷ்ட ப்ரஹ்மம் -உபாதான காரணம் -மாறி -மண் குடம் ஆவது போலே –
பண்ணுபவன் நிமித்த காரணம் -சங்கல்பமே –
சஹகாரி காரணம் ஞானாதி கல்யாண குணங்கள் –
விசிஷ்டமாக அத்வைதமாக– கூடி இருக்கிற ப்ரஹ்மத்துக்கு இரண்டாவது இல்லையே —
பகவத் சேஷ பூதர் என்கிற விஷயத்தில் நாமும் ஒரே ஜாதி அத்விதீயம் -/
கார்யம் என்பது காரணம் பொருளின் தன்மை உடனே தானே இருக்கும் -குடத்தை உடைத்தால் மண் ஆகுமே -வியவாஹார பேதம் நாம ரூபம் -வாசி –
சத் வித்யா பிரகரணம் –சாந்தோக்யம் -வேதார்த்த சங்க்ரஹம் விவரித்து –
படித்த பிள்ளை -முகம் சந்திரன் போலே இருக்க -ஆதேச சப்தம் பொருள் அறிவாயோ -எத்தை அறிந்தால் எல்லாம் அறிந்தது ஆகுமோ –அந்த ஒன்றை அறிந்தாயோ –
அப்படி உண்டோ -மண்ணை அறிந்தால் குடம் மடக்கு அத்தனையும் அறியலாம் -ப்ரதிஞ்ஞா த்ருஷ்டாந்தம்
ஏக விஞ்ஞாநேன சர்வ விஞ்ஞானம் -/ நாம ரூபம் வாசி உண்டே -காரணம் கார்யம் இரண்டும் மண்ணாக இருந்தாலும் –
-விகாரோ நாம ரூபம் -காரண மயமாகவே கார்யங்கள் இருக்குமே / ப்ரஹ்மத்தால் ஆக்கப்பட்ட பிரபஞ்சம் -சர்வம் கல் விதம் ப்ரஹ்ம
-கண்ணால் பார்க்கும் இவை எல்லாம் ப்ரஹ்மம் -காரண கார்ய பாவம் –
நாம ரூபம் வாசிகள் உண்டு -சித்தும் அசித்தும் –காரண தசையில் ஸூ சமமாக நாம ரூப வாசி இல்லாமல் ப்ரஹ்மத்துடன் ஒன்றி இருக்கும்
ஸ்தூல சித்த அசித் விசிஷ்ட ப்ரஹ்மம் -நாம ரூபம் கிடைத்ததும் -கார்ய அவஸ்தைகள் –
நான் குழந்தை -பாலன் -அப்பா தாத்தா -நான் நானாக இருக்க சரீர கத மாற்றங்கள் உண்டே -அதே போலே –
காரண ப்ரஹ்மம் -கார்ய ப்ரஹ்மம் -இரண்டும் விசிஷ்டமே -எப்பொழுதும் விசிஷ்டமாகவே இருக்கும் –
ஸ்வேதகேது இடம் தந்தை உத்தாலகர் -கேட்டு பதில் சொல்லுவதாக சாந்தோக்யம் -காரணப் பொருள்கள் பல உலகில் உண்டே
-காரணங்களுக்கும் காரணம் ஓன்று இருந்தால் அத்தை அறிந்தால் -அறியலாம் –
உபாதானம் -மாறும் -பிரகிருதி ஜகத் காரணம் உபாதானம் என்னக் கூடாதோ என்னில்
பஹஸ்யாம் ப்ரஜாயேய –சங்கல்பம் -நான் கப் போகிறேன் சங்கல்பம் எடுத்த படியால் -நிமித்தமும் உபாதானமும் –காலம் ஞானம் சக்தி இவை கொண்டு -சஹகாரி –
அபி பின்ன நிமித்த உபாதானம் ப்ரஹ்மம் –
ச தேவ சோம்ய இதம் அக்ரே ஆஸீத் ஏக மேவ அத்விதீயம் –முன்பு சத்தாகவே ஒன்றாகவே இருந்தது இரண்டாவது இல்லாமல் -மூன்று ஏவ காரங்கள் –
தத் த்வம் அஸி ஸ்வேதகேதோ -ஒன்பது தடவை சொல்லி / மஹா வாக்கியம் –
அஸத்கார்ய வாதம் இல்லை -ஸத்கார்ய வாதம் -இருப்பதில் இருந்து தானே வஸ்துக்கக்ள் உண்டாகும் -மாறுதலுக்கு உட்பட்டு -சதேவ -இதனால் –
இப்படியே தான் இருந்ததா -கேள்வி வர -ஸூ ஷ்மமாக -நாமம் ரூபம் இல்லாமல் இருந்தது –
ஏக மேவ -ஒன்றாகவே இருந்தது -ஒன்றாக காரண தசையில் பலவாக மாறிற்று சொல்ல ஏக மேவ
ஒன்றாக ஒருந்தது பலவாக ஆனது தானே உபாதானம் -ஸத்கார்ய வாதம் ப்ரஹ்மமே உபாதான நிமித்த காரணம் என்றதாயிற்று
நீ -த்வம் / தத் -ப்ரஹ்மம் -ப்ரஹ்மமே நீ -அனைத்தும் ஆக சங்கல்பிடித்த பின்பு -ஒன்றே பலவாக சொல்லிய பின்பு -நீ யார் என்று கலங்காதே
அனைத்துக்கும் காரணமான ப்ரஹ்மம் உனக்கும் காரணம் அந்தராத்மா என்றதாயிற்று –
விட்டு இலக்கணம் / விடா இலக்கணம் -விசேஷணங்கள் -/ விட்டு விடா இலக்கணம்
சேதன அசேதனங்களை விட்டு சொல்லவா விடாமல் சொல்லவா -விசேஷணங்கள் அடை மொழி விடாமல் சொல்லி அர்த்தங்கள் புரிய வருமே –
மணம் உள்ள அழகுள்ள விலை உயர்ந்த பூ –ப்ரஹ்மம் ஒருவரே -பல விசேஷணங்கள் -சரீரம் -சர்வ சப்த வாஸ்யன் -சர்வ ஆதாரம் -ஸர்வேச்வரத்வம் –
மாறினாலும் விகாரம் இல்லாமல் -அவிகாராய சுத்தாய நித்யாய பரமாத்மனே சதைக ரூப ரூபாய –நான் மாறவில்லையே சரீரம் தானே மாறிற்று
-சரீர ஸ்வரூபம் தானே மாறும் –வியாப்பிய கத தோஷம் தட்டாமல் –உபாதானம் நிர்விகாரத்வம் இரண்டும் சித்திக்க –தானே மாறி -தன் சரீரம் மாறி -உபாதானம் -/
ஸூஷ்ம சேதன அசேதன விசிஷ்ட ப்ரஹ்மம் -உபாதானம்
சங்கல்ப விசிஷ்டா ப்ரஹ்மம் நிமித்தம் –காரியதயா பரிணாமம் அடையும் நிமித்தம்
ஞான சக்த்யாதி குண விசிஷ்ட ப்ரஹ்மம் -/கால அந்தர்யாமித்வ ப்ரஹ்மம் சஹகாரித்தவம் –
சதேவ -ஏகமேவ அத்விதீயம் -த்ரிவித காரணம்
நாரணன் முழு வேழ் உலகுக்கும் நாதன் வேத மயன் —
அதவா
உத்தர உத்தர அவஸ்தா -முன் முன் நிலை உபாதானம் -/ கார்ய நிலை நாசம் அடைந்து எந்த நிலை ஆகுமோ அதுவே உபாதானம்
-குடம் உடைந்து மண் ஆவது போலே -நியத பூர்வ அவஸ்தை –
அந்த இடத்தில் அந்த காலத்தில் -நியதம் –
கடம் பிண்டம் சூர்ணம் மண் -அவஸ்தைகள்
நிமித்தம் -மாறுதலுக்கு உட்படாமல் மாறுவதை தூண்டி –
நாராயணன் -தான் ப்ரஹ்மம் –
சத் –ஆத்மா -ப்ரஹ்மம் பொது பெயர்கள் -உள்ளது -சத் -ஞானத்துடன் உள்ளது ஆத்மா -பெரியது ப்ரஹ்மம் -மூன்று சப்தங்கள் -மூன்றையும் காட்ட –
இந்திரனே -பிரமாவே-ஹிரண்ய கர்ப்பன் சம்புவே நாராயணனே -காரணம்
சர்வ சாகா ப்ரத்யய நியாயம் -பூர்வ பாக வேதங்கள் அனைத்திலும்
சகல வேதாந்த ப்ரத்யய நியாயம் -உபநிஷத்துக்குள் அனைத்திலும்
சாமான்ய விசேஷ நியாயம் —பிரம்மாவுக்கும் சிவனுக்கும் -கஷ்டங்கள் -குரு பாதக இத்யாதி –
-கல்பம் முடியும் பொழுது அழிந்து -நாபி கமலத்தில் பிறந்து –கர்ம வஸ்யர்
பாதிக்கப்படாத காரணம் இருக்க வேண்டுமே –யோகம் ரூடி -இரண்டும் -சப்த சாமர்த்தியம் யோகம் அர்த்தம் -சாப்த போதம் கற்று அறிய வேண்டும் –
பங்கஜ -சேற்றில் பிறந்த -செந்தாமரை /நாய்க்குடை /ரூடி -பிரசித்த பொருள் தாமரை –
சத் ஆத்மா ப்ரஹ்மம் பொது சொல் -விசேஷ சொல் இந்திரன் சம்பு ஹிரண்ய கர்ப்பன் நாராயணன்
எல்லாம் நாராயணனை குறிக்கும் –
ருத்ரன் போன்ற மற்ற எல்லா நாமங்களுக்கும் -சிவமாக இருக்கட்டும் மங்களமாக இருக்கட்டும் -இந்தலோகம் ஆளும் அச்சுவை
-பரம ஐஸ்வர்யம் அர்த்தம் -ரூடியாக வஜ்ராயும் தரித்த இந்திரன் –
நாராயணன் -பாணினி -ஸூ த்ரம் தானே காட்டிற்று நாரங்களுக்கு ஆஸ்ரயம் நாரா அயன -சேர்ந்து மூன்று சுழி –
-பூர்வ பத்தாதாத் சம்யக் ரேகாரத்தில் ஆரம்பித்து -ககாரம் இல்லாமல் சேர -ஒரு தேவதா விசேஷத்தை குறித்து வலிக்கும் -பாணினி சூத்ரம் –
சிவா ஏக கேவலயா -சத்தும் இல்லை அசத்தும் இல்லை -சதேவ சிவா ஏவ –சிவனே இருந்தார் நாராயணன் இல்லை சொல்ல வில்லையே
ஈகோவை நாராயண ஆஸீத் ந சிவா ந ப்ரஹ்மா –
சிவா சப்தம் மங்களம் -நாராயணனை முந்திய வாக்கியம் குறிக்கும் –
இப்படி இந்த நியாயங்களை கொண்டே பூர்வர் அர்த்த நிர்ணயம் –
வஜ்ராயுதம் தரித்த இந்திரன் -காரணம் -விசேஷித்து இந்திரன் -இந்திரனுக்கு அந்தர்யாமித்வம் இங்கு –
நாராயணன் மஹா உபநிஷத் -சுபாலிக உபநிஷத் இத்தை பின் தொடர்ந்து
நாராயண பரம் ப்ரஹ்ம / நாராயண பரம் ஆத்மா /நாராயண பரம் ஜோதிஸ்/
ஈஷத் அதிகாரணம் -சங்கல்பம் -ஈஷ சப்தம் அபவாத் -பிரக்ருதிக்கு வராத படியால் /
கர்ம வச்யத்வ -பரிச்சின்ன ஐஸ்வர்யம் -ஸம்ஹாரித்தவம் -அழியும் காலம் நிர்ணயம் –
சிவ சம்பு–ருத்ரன் -ஹிரண்ய கர்ப்பன் -சாமான்ய விசேஷ நியாயம் –யோக பொருள் -கொண்டு –இவற்றை எல்லாம்
தந்தை ஹிரண்ய கர்ப்பன் இடம் சேர்த்து -அவரை -நாராயணன் இடம் –
சிவம் அஸ்து ஸமஸ்த ஜெகதாம் -மங்களமாக இருக்கட்டும் -ஹிரண்ய கர்ப்பன் -அவயவ சக்தி யோகி பொருளில் –
சங்கரனை நான் முகன் படைத்தான் -பாபம் தீண்டிய தன்மைகள் உண்டே –
நாராயணன் ஏவ -பரம காரணத்வம் –சர்வ சப்த வாஸ்யத்வ-மோக்ஷ பிரதத்வ -ஜகத் சரீரத்வ
-ஸ்வயம்பு ஹிரண்ய கர்ப்பம் பிரஜாபதிம் -நாராயணன் இடமே பர்யவசிக்கும்
அகில ஜகத் காரணம் -அகில வித்யைக்கும் வேத்யன் இவனே
பர்க்க சப்தம் -சிவனை குறிக்கும் -ஸவிதாவுக்குள் சிவன் -அந்தர்யாதித்யா -சூர்யன் அந்தராத்மா உபாசனம் –
விஷ்ணு பரத்வம் தான் குறிக்கும் -பார்க்க புல்லிங்க -சிவனை குறிக்கும் -இரண்டு பக்கமும் நபுஸலிங்கும் -அதனால்
நபுஸிலிங்கம் –தது வரேண்யம் பர்க்க -சப்தமும் நபுஸ்லிங்கமாக தானே இருக்க வேண்டும் உயர்ந்த தேஜஸ் அர்த்தம் –
தகராகாசம் -சின்னது -இடை வெளி -ஹிருதய கமலம் –
உபாசிப்பாய் -மகேஸ்வர சப்தம் -உள்ளே சிவன் -சங்கை -அந்தர்யாமிதயா-நாராயணன் உள்ளே உள்ள குணங்களை உபாஸிக்க சொல்கிறது
-விசோக-சப்தம் -சோகம் அற்ற தன்மை குணம் -உபாஸிக்க சொல்கிறது –இப்படி எல்லா வித்யைகளிலும் -ச ப்ரஹ்ம ச ஈசானா –பரம ஸ்வராட் –
-அவனே அவனும் அவனும் அவனும் –ஸமஸ்த கல்யாண குணாத்மகன் -பிரகிருதி புருஷ பின்ன -விசிஷ்ட நாராயணனே ஜகத் காரணம்
முனியே நான் முகனே முக்கண் அப்பா–முதல் வேற்றுமை —நீராய் நிலனாய் –சிவனாய் அயனாய் –நான் முகக் கடவுளே என்னும்
சாமா நாதி கரண்யம் -பின்ன பிரவ்ருத்தி நிமித்தானாம் சப்தானாம்–ஏகஸ்மின் அர்த்தே -விருத்தி –
மண் குடம் -காரண கார்ய பாவம் -/ ஜகத்தே ப்ரஹ்மம் -சிவனே நாராயணன் -காரண கார்ய பாவம் -அயன் ஆனாய் -அந்தராத்மாவாய் -சரீரமாக கொண்டாய் –
உபபத்தி -அனுபவத்தி பொருந்தாமை–ஸ்ரீ ஸ்வாமி தேசிகன் – சதா தூஷணி -64-கிடக்கிறது இப்பொழுது -சண்ட மாருதம் -இதற்கு விளக்கம் –
ஆத்மா -பரமாத்மா -சஜாதீயம் -ஞானம் -உடைமை -சேதனன் – பரம சேதனன் -பர தத்வம் -/
ஆத்மாவுக்கு ஸ்வரூபம் இயற்க்கை மாறாது -ஸ்வபாவம் மாறும் -/ ஸ்வரூப விகாரம் அசேதனனுக்கு / பரமாத்மாவுக்கு இரண்டுமே இல்லையே /
கர்மத்தின் அடியாக -/ சங்கல்பம் அடியாக என்பதால் தோஷம் இல்லையே /
விரோதி பரிஹாரம் -கிரந்தம் -உண்டே -/மேற்கோள் -வந்தால் ஆதார கிரந்தம் பார்த்து -கால ஷேபத்துக்கு வழி
அத்வைதம் -ப்ரஹ்மம் ஏகமேவ சத்யம் -பாரமார்த்திகம் -மறுக்க த்ருஷ்டிகா கானல் நீர் போலே மற்றவை -அவித்யை திரோதானம்
-ப்ரஹ்மத்துக்கே -அதனால் தோற்றம் -ஞானம் வந்தாலும் தோற்றும் -குடிக்க போக மாட்டோம் -/அநிர்வசனீயம் மாயை -இன்னது என்று சொல்ல முடியாமல்
-அறிவு வந்தால் மோக்ஷம் -என்பர் -வாக்ய ஜன்ய வாக்யார்த்த ஞானத்தால் மோக்ஷம் -தத் த்வம் அஸி போன்ற வாக்கியங்கள் /ஏக தத்வ வாதம்
-உயிர்கள் மெய் விட்டு ஆதிப்பரனோடு ஒன்றாம் -ஐக்கியம் -அல்லலை ஒழித்தார் ஸ்வாமி /தர்சனம் பேத ஏவ ச —
விகாரங்கள் -ப்ரஹ்மத்துக்கு வருமே -/சுக துக்கங்கள் வருமே /நேஹ நாஸ்தி கிஞ்சித் -போக்தா போக்யம் ப்ரேரிதா/ஷரம் பிரதானம் ஈஸ்வரன்
/தத்வங்கள் மூன்று -பேத சுருதிகள் / அபேத சுருதிகள் -/ கடக ஸ்ருதிகள் அந்தர்யாமி ப்ரஹ்மம் யஸ்ய ஆத்மா சரீரம் -நவேத –
விரோதி பரிஹாரத்துக்கு உபயோகி /த்ரிவித பேதம் -சஜாதீய விஜாதீய ஸூவகத பேதங்கள் / ப்ரஹ்மத்துக்கு மூன்றுக்கும் இல்லை என்பர்
-ஞானமாக வேறு இல்லை சஜாதீயம் இல்லை என்பர் /ஜீவன் சஜாதீய பின்னம் -/
ஜடப்பொருள் பிரகிருதி ஞானம் இல்லா அசேதனமும் இல்லை என்பர் -விஜாதீயம் இல்லை என்பர் /
ஸூகத பேதம் கல்யாண குணங்கள் இல்லை நிர்குண ப்ரஹ்மம் என்பர் /த்ரிவித பேத ரஹிதன் ப்ரஹ்மம் என்பர் /
சத்யம் ஞானம் அநந்தம் ப்ரஹ்மம் ஆனந்தோ ப்ரஹ்மம் -ஞானம் ஆனந்தம் உடையது சொல்லுமே /மூன்றும் உண்டே / தர்சனம் பேத ஏவ ச –
இரண்டாவதை பார்த்தால் மிருத்யு -ஏகமேவ -உடல் மிசை உயிர் போலே கரந்து எங்கும் பரந்துளன்
ஏஷ சரவ பூத்தாந்தராத்மா -அபஹத பாப்மா உடனே சொல்லி –அமலன் நிமலன் விமலன் நின்மலன் –
வீட்டைப் பண்ணி விளையாடும் விமலன் -ஏற்ற தாழ்வுகள் அவனுக்கு இல்லை -அவன் காரணம் இல்லை -கர்மாதீனம்
-ஸ்ருஷ்டித்தது கருணை அடியாகவே -அனுக்ரஹ கார்யம் –
அவுணன் ஆகம் — புனிதன் –ஆத்மா மேலும் கெட்டப் போகாமல் செய்த கார்யம் -விரோதி பரிகாரங்கள் இப்படி
ஸ்ருதி ஸ்ம்ருதி அந்தர் ஜுரம் போக்கி ஸ்வாமி –
தேவ ஏக நாராயணன் -திவ்ய -ஏஷ சர்வ பூத அந்தராத்மா -அபஹத பாப்மா -ஏகம் அத்விதீயம் -ஒரு ஸ்ருதி அர்த்தம் புரிந்தால் போதுமே -நம் சம்ப்ரதாயம் அறிய
இன்புறும் இவ் விளையாட்டு யுடையவன் -திவ்ய /
தத்வங்கள் மூன்று -பேத சுருதிகள் / விசிஷ்ட ப்ரஹ்மம் ஒன்றே அபேத ஸ்ருதி /சரீராத்மா பாவம் கொண்டே சமன்வயப்படுத்தி
ப்ரஹ்மாத்மகம் ஜகத் -அப்ரஹ்மாத்வ தத்வம் இல்லை -என்று அறிய வேண்டும் -உடல் மிசை உயிர் கரந்து எங்கும் பரந்துளன் /
சாம்யா பத்தி மோக்ஷம் -ஐக்கியம் இல்லை /ஆனந்தமாக அனுபவம் -/அவித்யை கழிந்து மோக்ஷம் போனால் -சம்சாரம் போகும் -மோக்ஷம் போனவர்கள் இல்லையே ஆகுமே /மதம் பொருந்தாது -தத் து சமன்வயாத்/ அனைத்தும் சத்யம் -ஆழ்வார் அருளிச் செயல்கள் கொண்டு ஒருங்க விடுவார் /ஆலமரம் நிழலில் உள்ளோம் / விட ஒண்ணாத குடல் துவக்கு -சமயம் பார்த்து -ஸ்வாமி -அனைத்து உலகமே வாழ பிறந்த யதிராஜர் -என் உடம்பின் அழுக்கை நானே போக்கேனோ/ ஆனுகூலஸ்ய சங்கல்பம் பிரதிகூல்ய வர்ஜனம் -இதுவே வேண்டுவது /
ப்ரஹ்மம் ஞானமே ஞாதா இல்லை -அறிவாளியாக இல்லை அறிவாகவே -சர்வம் மித்யை என்பர் அத்வைதிகள்
தத் த்வம் அஸி வாக்கியம் உண்மையா இல்லையா –மாயை உண்மையா பொய்யா -உண்மையின் என்றால் ப்ரஹ்மம் பொய்யாகும் / சப்த வித அனுபவத்தி உண்டாகும் /
நிர் விசேஷ சின்மாத்ர – ஞானம் மாத்திரம் -ப்ரஹ்மம் -என்பர் -ப்ரஹ்மம் படைக்கிறது உள்ளே புகுகிறது எல்லாம் மாயை -என்று சொல்வர்
-ப்ரஹ்மம் கார்யம் அத்தனையும் உண்மையே -/ப்ரஹ்மம் சத்யம் என்றால் நிவர்த்யம் மாயையா ப்ரஹ்மமா -பூக்கப்படுவது ப்ரஹ்மம் என்றால்
ப்ரஹ்மம் பொய்யாகும் -மாயை போகும் என்றால் பொய்யானது போக்க வேண்டுமோ -/ஸ்வாமி பெருமை அறிய இந்த வாதங்கள் அறிய வேண்டும் -/
ச விசேஷம் ஏவ ப்ரஹ்மம் -/ காரண கார்ய ப்ரஹ்மம் -நாமம் ரூபம் விபாகம் /காரணமான ப்ரஹ்மமே காரிய ப்ரஹ்மம் என்பதே விசிஷ்டா அத்வைதம்
உபாதானம் -நிமித்தம் -ப்ரஹ்மம் -/ பிரதானம் பரம அநு உபாதானம் ப்ரஹ்மம் நிமித்தமே சொல்லும் மதம் நிராசனம் -மாறுதல் என்பதால் –
யோக பாசுபத நையாயிக மதங்கள் நிரசனம் /ஆக ஆக்குபவன் வேண்டுமே –
கர்த்ருத்வம் -கயித்தவம் -செய்பவனும் செய்விப்பனும் அவனே நியந்தா -அனைத்தும் அவன் இடமே பொருந்தும் -அனுமதித்தவ சஹகாரத்வம் உதாசீனத்தவம் -மூன்றும் உண்டே -/ உதாசீனமாக இருந்தாலும் -உள்ளே இருந்து -வருந்துபவன் -சாஸ்திரம் கொடுத்து ஆச்சார்யரையும் காட்டி -வருத்தம் கிருபாதீனம் –/க்ருஷிகன் —
பால்யாதி சரீர தோஷங்கள் ஆத்மாவுக்கு இல்லையே /நிர்விகாரத்வ ஸ்ருதி விரோதம் இல்லை –
ஆதேயத்தவ -சர்வஞ்ஞன் சர்வவித் குணவான் –தயை கருணை -/விதாதா -சேஷி /
விபுவானவன் –ஸ்வரூபம் -ஜீவன் அநு -எங்கும் நீக்கம் அற நிறைந்து -கரந்து எங்கும் பரந்துளன்
மூன்று விதம் -ஸ்வரூபத்தாலும் தர்ம பூத ஞானத்தாலும் -திவ்ய மங்கள விக்கிரஹத்தாலும் வியாபகம் –
ஆத்மா தர்ம பூத ஞானத்தால் வியாபகம் –
அனந்தன் -அந்தம் அற்றவன் -தேச கால வஸ்து பரிச்சேத ரஹிதன் /
நித்யம் என்பதால் காலத்தால் / எல்லா வஸ்துக்களும் சரீரம் /சத்யத்வ ஞானத்தவ ஆனந்தத்வ அமலத்வ -ஸ்வரூப நிரூபக தர்மங்கள் -ப்ரஹ்மம் அடிப்படை அடையாளங்கள்
ஞான சக்தியாதிகள் நிரூபித்த ஸ்வரூப விசேஷணங்கள் /
இன்னான் -அடிப்படை-எது கேள்விக்கு பதில் / இனையான் -எப்படிப்பட்ட –
சர்வஞ்ஞத்வம் சர்வசக்தித்வம் ஸ்ருஷ்டிக்கு உபயோகிகள் /வாத்சல்யம் ஸுலப்யம் ஸுசீல்யம் ஸ்வாமித்வம் – ஆஸ்ரய உபயோகிகள் -/காருண்யா தயா ரக்ஷணம் உபயோகிகள் -/
புத்தி -தர்ம பூத ஞானம் -சொல்லும் பொழுது பார்த்தோம்
ஈஸ்வரன் -அண்ட ஸ்ருஷ்டிக்கு அனந்தரம் -நான்முகன் தக்ஷ பிரஜாபதிக்கு அந்தர்யாமி
விஷ்ணுவாய் இருந்து கால அந்தர்யாமி / ருத்ரன் -அந்தர்யாமி / பர வ்யூஹ விபவ அந்தர்யாமி சர்ச்சை பஞ்ச பிரகாரங்கள்
விண் மீது இருப்பாய் –பாட்டு கேட்க்கும் இடமும் இத்யாதி
தத்ர பரோ நாம -த்ரிபாத் குமுத–நகர பாலகர்கள் -/ த்வார பாலகர்கள் / திவ்ய ஆயுத பூஷண -தரித்து -ஸ்ரீ மத வைகுண்டம் -சண்டாதி
-ஸ்ரீ மத்தான திவ்ய ஆலயம் -மஹா மணி மந்தம்
அஷ்ட கால் -சேஷ பரியங்க/ ஸ்ரீ பூமி நீளா -திவ்ய ஆயுதங்கள் க்ரீடாதி திவ்ய பூஷணங்கள்/ நித்ய சூரிகள் அனுபவிக்க / நிரவதிக கல்யாண குணங்கள் –
வ்யூஹ பர ஏவ உபாஸனார்த்தம் -சதுர்வித -சாஸ்திரம் கொடுக்க -தர்மம் நிலை நாட்டை -வ்யூஹ -ஷட் குண பரி பூர்ணன் வ்யூஹ வா ஸூ தேவன் -/
சங்கர்ஷண -ப்ரத்யும அநிருத்தினன் -ஞானம் பலம் / ஐசுவரும் / சக்தி தேஜஸ் -குண விபாகம் -சம்ஹாரம் -ஸ்ருஷ்ட்டி / ஸ்திதி -மூன்றுக்கும் –
/கேசவ -நாராயண மாதவ / இப்படி மூன்றாக –
/மாசத்துக்கு அதி தைவதம் 12-ஆதியர்களுக்கும் தேவதை -/ துவாதச நாம பஞ்சரம்
தங்க வர்ணம் நான்கு சக்கரங்கள் கேசவன் / கறு நீல வர்ணன் நான்கு சங்கம் /இப்படி கோவிந்தன் நான்கு சார்ங்கம் / விஷ்ணு தாமரை தாது கலப்பை /
உலக்கை மது சூதனன் / தேசிகன் தமிழ் பாசுரம் -இத்தை சாதித்து உள்ளார் /
விபவம் -தாது தாது சஜாதீய ரூபம் என்நின்ற யோனியுமாய் -பிரசித்தி பிரதான்யம் தச அவதாரம் -வேத அபஹாரி –மத்ஸ்யம் -/ அம்ருத்த்வ -கூர்மம் /
சம்சார சாகரம் உத்தரணம் வராஹ / ஆஸ்ரித ரக்ஷணம் நரசிம்மம் /பாதார விந்த ஜகாத் பாபம் அபகாரம் -திரு விக்ரமன் / சரணாகத ரக்ஷணம் தர்மம் பெருமாள் /
ப்ரலம்பன் நிராசனம் பலராமன் மோக்ஷ உபாயம் உபதேசிக்க ஸ்ரீ கிருஷ்ண / அதர்ம நிவ்ருத்தம் கல்கி -க்ருத யுக்க்ம் தர்மம் ஸ்தாபிக்க கல்கி /
அநந்த பிரகாரம் -பிறப்பில் பல் பிறவி பெருமான் –
பத்ம நாபன் -36-அவதாரங்கள்
ஸ்தாவரம் – குள்ள மா மரம் /முக்கியம் -அமுக்கியம் அம்சம் ஆவேச –சக்தி ஆவேசம் ஸ்வரூபம் ஆவேசம் /
பல ராமன் பரசுராமன் -ஸ்வரூப ஆவேசம்
வியாசர் -சக்தி ஆவேசம்
முக்கிய அவதாரம் உபாசனம் –
இச்சையால் அவதாரம் /அவதார ரஹஸ்யம் / சாது பரித்ராணாம் இத்யாதி
அந்தர்யாமித்வம் -அதீத காருண்யம் -அந்தர்யாமி நியமிக்க –நாம் அவரை பார்க்காத பொழுதும் நம்மையே பார்த்து கால அவகாசம் எதிர்பார்த்து
-திரும்பிய உடனே மோக்ஷம் -கார்ய கரம் இவன் நினைவு மாறும் பொழுது –
யோகிகளால் -ஹ்ருதய புண்டரீகம் -தத்கத தோஷம் அஸ்ப்ருஷ்டம் / அருகில் இருந்தும் அறியாமல் இழக்கிறோம்
சர்ச்சை -காரார் திருமேனி கண்ணும் அளவும் போய் சீரார் திருவேங்கடம் –மண்டினார்க்கு உய்யல் அல்லால் மற்றை யாருக்கு உய்யலாமே /
திவ்ய தேச கைங்கர்யங்களே -எங்கு இருந்தாலும் வீட்டு பிறைக்குள் இருந்தும் -ஆஸ்ரிதர் அபிமானம் -சீலாத் ஜாடி பூயதே -நினைத்து உள்ளம் உருகுமே
/க்ருஹார்ச்சா -/ தமர் உகந்தது எவ்வுருவம்/ அர்ச்சக ஆராதனர் பராதீனன்
குண பூர்ணம் ஸுலப்யம் -அர்ச்சையிலே -ஆழ்வார்கள் சரணாகதி அர்ச்சையிலே
-10-திவ்ய தேசம் சரணாகதி திருமங்கை ஆழ்வார்
அப்ராக்ருத சரீர விக்ரஹம்-ஸ்நானம் போஜனம் அர்ச்சக ஆதீனம் /ஆற்றங்கரை கிடைக்கும் கண்ணன் -சரம ஸ்லோகம் மனசில் பட்டு
என்றாவது வருவான் என்று அன்றோ தவம் இருக்கிறான் /
ஸ்வயம் வியக்த /-வானமா மலை திரு வேங்கடம்
தெய்வம் / சித்த புருஷ மனுஷ்ய -நான்கு விதம்
ராம பிரியன் -நம் பெருமாள் -அர்ச்சை அன்றே உண்டே -சர்வான் தேவன் நமஸ்தந்தி அயோத்யா மக்கள்
-லஷ்மீ விசிஷ்டன் எல்லா பிரகாரங்களில் உண்டே -ஸ்ரீ கமலா -ஆகார த்ரய சம்பந்தனாம் -ஸ்ருதி பிராமண சித்தம் /
ஏகாயன வாதம் நிரசனம் -மிதுனம் -ஸ்ரீ வைஷ்ணவ சம்ப்ரதாயம் -ஏவம் ஈஸ்வரோ நிரூபிதம் –

அவதாரங்கள் ஆழ்வார்கள் இதில் அவதாரங்கள் எல்லாம் பத்து -பிரமாணம் மூன்றும் பிரமேயம் எழும் -த்ரவ்யம் ஆரு -அத்ரவ்யம் ஓன்று
ஜடம் பிரகிருதி காலம் /-அஜடம் -தர்ம பூத ஞானம் சுத்த சத்வம் ஜீவன் ஈஸ்வரன் /–பராக் – ப்ரத்யக் /ஜீவாத்மா பரமாத்மா -ஸ்ரீ யபதி-
லஷ்மீ -இவளால் கடாக்ஷிக்கப் படுவதால் –சேஷி தம்பதி மிதுனம் -கைங்கர்யம் மிதுனத்தில் -அஹம் சர்வம் கரிஷ்யாமி -சக வைதேகியாம் -மிதுனம் உத்தேச்யம்
கத்ய த்ரயம் -பிராட்டி இடம் முதலில் சரண் -புருஷகாரம் -/ அவன் உபாயம் -தாதாமி -சொல்ல வேண்டியவன் ஷிபாமி சொல்ல வேண்டும்படி அபராதம் செய்கிறோம் –
புருஷகார பூதை–காருண்யம் தானே வெல்ல வேண்டும் -அல்பனுடைய பாபங்கள் வெல்லலாமோ -வாலப்யம் காட்டி -கல்யாண குணங்களை தலை எடுக்கப் பண்ணி
ஸ்வா தந்தர்யம் -போக்கி -சிரத்தையை நம்மிடம் விளைவித்து -மஹா விசுவாசம் உண்டாக்கி /அஸ்து தே -/
நம்மை அருளாலே -அவனை அலகால் -கொள்ளாத திரு மா மக்களோடு சல பல நாள் உயிர்கள் காப்பான் /
ஜீவாத்மா கோஷ்ட்டி –புருஷகாரம் -சேஷி -ப்ராப்யம் மூன்று ஆகாரங்கள் உண்டே –நம் சம்ப்ரதாயம்
புருஷகாரம் உபாயம் ப்ராப்யம் -தேசிகன் / ஸ்வ தந்தர்யம் ஒத்துக்க கொள்ள வேண்டும் என்பதால் உபாயத்வம் இல்லாமல் சேஷி என்பர் லோகாச்சார்யார்
விபுவா அணுவா -ஸ்வரூபத்தால் அணு ஆத்மா -எங்கு இருந்தாலும் இவள் -பத்னி என்பதால் எங்கும்
இயற்கையாகவே விபு உபாயத்வம் தேசிகன் -பரதந்த்ரை /லோகாச்சார்யார் -இயற்கையால் அணு -புருஷகாரம் -பத்னி என்பதால் வெளிப்படுத்தி -இவ்வளவே வாசி

-அத்ரவ்யம் -கடைசி பார்க்க வேண்டும் -/சம்யோக ரஹிதம் -சேர்க்கை அற்று இருக்கும் -அத்ரவ்யம் / சத்வம் ரஜஸ் தமஸ் அத்ரவ்யம்
சேருவதற்கு அவயவங்கள் இருக்க வேண்டுமே -/ குணம் த்ரவ்யத்தில் இருக்கலாம் -குணம் குணத்தில் இருக்காதே –
கோபம் நம்மிடம் இருக்கலாம் -கோபம் கருணை தயை உடன் சேராதே
த்ரவ்யம் உபாதானத்வம் -மாறுதலுக்கு -அவஸ்தைகள் இருப்பிடம் த்ரவ்யம் பார்த்தோம் -மண் மண் சேர்ந்து குடம்
மிஸ்ர குணம் முக்கணம் சேருகிறதே என்னில் -சாமா நாதி காரண்யத்தால் -உடம்பில் மூன்றும் இருப்பதால் -த்ரவ்யமான சரீரத்தில் மூன்றும் சேரும் என்றவாறு
-முக்குண கலவையை சரீரத்தில் வைக்க வில்லை / கலந்து -சம்யோகம் வந்து விடும் -/
சத்வ ரஜஸ் தமஸ் / சப்த ரஸ இத்யாதி ஐந்தும் / சம்யோகம் -சக்தி- இப்படி பத்தும்
சத்வம்-உண்மை அறிவு – சுகம் -பிரகாசம் -மனஸ் லேசாக லகுவாக இருக்கும் –கூர் வேல் கொடும் தொழிலன் எறும்பை அடிக்க பதறி
-ஓ ஓ உலகின் இயற்க்கை -எத்தை வளர்க்க வேண்டுமோ அத்தை வளர்க்காமல் /அதீந்த்ரியம் –
சுத்த சத்வம் -ரஜஸ் தமஸ் இல்லாமல் த்ரவ்யம் வ்ருத்தி சத்யம் -நித்ய விபூதியில் -கொள்கிறோம் / உபசாரத்தால் –
ஈஸ்வரன் சுத்த சத்வம் -விக்ரஹ குணம் இருப்பதால் அவனையும் உபசாரத்தால் சொல்கிறோம் –ஸ்வரூபம் முக்குணத்துக்கு அப்பால் பட்டே இருக்கும் -/
ரஜஸ் தாமஸ் உடன் கூட சேர்ந்து இருப்பது மிஸ்ர சத்வம்
முக்குண மய விபூதியில் பார்க்கலாம் / ஜீவன் முக்குண மயன் என்பதும் உபசாரத்தால் -பாதிப்பதால் –
ராக த்ருஷ்ணா லோபம் ப்ரவ்ருத்தி இவை எல்லாவற்றுக்கும் நிதானம் -அதீந்தர்யம் -ரஜஸ் –
பிரமாத மோகாதி -ஆலஸ்யம் நித்ரா -இவற்றுக்கு நிதானம் தமஸ் –
பிரகிருதி வஸ்யர்-பிரகிருதி ப்ராக்ருதமாகும் -பஞ்சீ கரணம் -ஆத்மாவுடன் நேராக சம்பந்தம் இல்லை சரீர த்வாரா –
இவை அநித்யங்கள் -பிரவாகமாக நித்தியமாக இருக்குமே -பிரளய தசையில் சமமாக இருக்கும் -ஸ்ருஷ்ட்டி -ஒன்றுடன் ஓன்று மாறி -/
வாதம் பித்தம் கபம் சமமாக இருந்தால் வியாதி போகும் -நோய் நாடி நோய் முதல் நாடி -வி சமமே விஷமம் ஆகும்
ஸ்ருஷ்ட்டி ஸ்திதி சம்ஹாரம் உபயுக்தம் –பகவத் இச்சையால் -சங்கல்பத்தால் -வா கூட்டு ரஜஸ் தமஸ் சத்யம் / ஒன்றுக்கு ஓன்று உயர்ந்து –
சத்யம் -சம்யக் ஞான ஹேது மோக்ஷம் போக தூண்டும் -சுகப்பட வைக்கும் -உண்மை அறிவை தூண்டும்
ரஜஸ் -ஸ்வர்க்காதி ஆமுஷ்கிக பலம் -அல்பம் அஸ்திரம் -கர்ம சாங்கி -தூக்காதி ஹேது -பயன் அல்ல செய்து பயன் இல்லை நெஞ்சே –
அஞ்ஞானம் ரூபம் ஆலஸ்ய ஹேது நரகம் கொடுக்கும் தமஸ்
சப்தாதி –காதால் கண்ணால் -கிரஹித்து –
அஸ்மதாதி ஸ்ரோத்ராதி -பஞ்ச பூதங்களில் இருக்கும்
சப்தம் -வர்ணாத்மகம் -அவர்னாத்மகம் -வர்ண மாலா-33-17 — 50 -என்பர் -/ அகாராம் -ககாரம் சகாராம் ச ட தா ப -50-
தேவ மனுஷ்யாதி தாழுவில் உருவாக்கி
பேரி வாத்யம் வர்ணம் -ஸ்ரோத்ரம் இவற்றை கிரஹிக்கும் -இது -ஒலிக்கு பக்கம் இருக்க வேண்டும் -இல்லை -காற்று கூட்டி வரும் -/வாயு வாஹனம் என்றவாறு –
அகாரம் -உபாதானம் ஓங்காரத்துக்கு –உபாதானம் த்ரவ்யமாக இருக்க வேண்டாமோ -என்னில் —
வாச்யத்வாரா-ஆகாரத்துக்கு வாஸ்யம் பர ப்ரஹ்மம் என்பதால் சொல்லிற்று –ஜகத்துக்கு உபாதானம் -என்பதால் -உபசாராமாக சொல்லிற்று அத்தனை /
ஸ்பர்சம் -தோல் தொடு உணர்வு —விஜாதீயமான – வேறுபட்டு -வைகுண்டத்திலும் உண்டு -அது வேறே -அங்குள்ளவற்றை கிரகிக்க முடியாதே
மூன்று -சீதா உஷ்ணம் -அனுபயம்-இரண்டும் இல்லாமல் -இப்படி மூன்று வகை ஸ்பர்சம் உண்டே –
தண்ணீர் நெருப்பு
பூமி காற்று இரண்டும் இல்லாமல் -ஆகாசம் எதுவும் இருக்காதே
பாகம் பண்ணி -பிருத்வி மண் செட்டி -தேஜஸ் சம்பந்தம் -சூடு
அப்பு தேஜஸ் வாயு -நெருப்பால் பாதிக்காதே –
அம்ருத -விஷம் பஞ்சு கல் ப்ராஹ்மணன் சண்டாளம் பாக்க பேதங்கள்
ரூபம் -அக்னிக்கு
சஷூர் இந்த்ரியத்தால் மட்டும் கிரகிக்க –மஞ்சள் ஆஸ்ரயித்த அரிசி அஷதை கிரகிக்க –கைக்கு அரிசி தெரியும் -மஞ்சள் கண்ணால் மட்டும் –
சீதா ரக்த பித்த கிருஷ்ண பேதாத் நான்கும்
வெளுப்பு -சங்கு -தண்ணீர் -வாசனை நிறம் இல்லை -என்பர் ஆனால் சாஸ்திரம் உண்டு என்றே சொல்லும் /
நிறம்-பல பளப்பு சொல்வதை ரூபம்
சிகப்பு -பத்மராக கல் பூ
காஞ்சன-பொன் மஞ்சள்
மரகத பச்சை கரும் பச்சை மதுக்கரை -வந்து ஜலதர மேகம் இருள் அருகம் புல் கருப்பு
மஞ்சள் தப்பிணியாக ஸ்ருதி சொல்லாது -சிகப்பில் சேர்க்கலாம்
பிரகாசிப்பது தேஜஸ் உள்ள அக்னி / ஆபாஸ்வர -இப்படி இரண்டு வகை
தார்க்கீகன் நான்கும் சேர்ந்து சித்ர ரூபம் காந்தம் -கிடையாது
ரசம் -நாக்கால் -கிரகிக்க -நுனி நாக்கு ரசம் -பேச்சு அடி நாக்கு கொண்டே –
ஆறு வகை சுவை -இனிப்பு புளிப்பு -அடி போற்றி சம்பிரதாய ஆறு சுவைகள் –
கரும்பு பால் வெள்ளம் இனிப்பு / உவர்ப்பு -லவண பேதம் / கசப்பு வகைகள் / கார வகைகள் /கஷாய பேதம் -துவர்ப்பு
மூக்கால் -கந்தம்
நறு மணம் துர் நாற்றம் / பிருத்வி -மட்டும் பாக்க பெத்தாத்தாள் மற்ற
காற்று நீர் -மணம் பஞ்சீகரணத்தால் – மகரந்த துகள் -ஏலக்காய் நீர் -சம்பந்தம் / நெருப்பு கொதிக்கும் இரும்பு கொதிக்கும் உபசாரம் -நெருப்பு சேர்க்கையால் என்றவாறு /
சப்தம் -ஆகாசம் பிரதானம் -ஸ்பர்சம் வாயுவில் -இது போலே
தளிகை வாசனை -பாக்க பேதத்தால் -ஸூ ஆஸ்ரயத்தால்
பீலுபாக வாதிகள் -பிடரி வாக வாதிகள் -மண் பொடி பொடி யாகி -அணுவாகி சேர்ந்து குடம் ஆகும் என்பான் பீலு
குடம் -பழைய குணம் அழிந்து –
சம்யுக்த -சம்யோகம் -ஆறு த்ரவ்யங்களிலும் சம்யோகம் இருக்கும் -இரண்டுக்கு மேல் பட்ட வஸ்துக்கள் சேர்ந்து இருக்கும் என்ற அறிவு -காரணமான அத்ரவ்யம் சம்யோகம் –
சாமான்யமாக ஆறு த்ரவ்யங்களிலும் இருக்கும் -/ ஒரு அம்சம் சேர்ந்தும் ஒரு அம்சம் சேராமலும் இருக்கலாம்
கார்ய சம்யோகம் -மல்லர் மோத–அறிவை ஏற்படுத்த -கார்யம் ஈடுபட்டு
பறவை பரந்து கிளை -ஒன்றில் தான் கிரியை இதுவும் கார்ய சம்யோகம்
அளவு பட்ட பொருள்கள் -அளவு பட சம்யோகம் -/
சம்யோகத்தில் இருந்து பிறந்த சம்யோகம் -கையால் காகிதம் எடுக்க -உடம்பில் கை இருக்க -இப்படி சொல்லிக் கொண்டே போகலாம்
-அது இல்லை -விபாகஞ்ச விபாகம் சொல்லலாமே –
விபாகம் சம்யோகம் இல்லாமை -சேர்க்கை பிரிவு இல்லாமை சொல்ல முடியாதே
அகார்ய சம்யோகம் -விபு த்ரவ்யமும் விபு த்ரவ்யமும் கலப்பது -ப்ரஹ்மம் காலம் சேர்வது -பிரகிருதி ப்ரஹ்மம் சேர்வது -விபுவால் கார்யம் செய்ய முடியாதே
அனுமானத்தால் -ஸ்ருதி -கொண்டே -அறிவோம் –
சக்தி -இறுதியில் பார்ப்போம்
சர்வ காரணனானாம் காரணத்வ நிர்வாகம் -நெருப்பு சுட வேண்டுமே –நெருப்பை நெருப்பாக வேலை செய்ய வைப்பதே சக்தி என்றவாறு
தர்க்கம் ஆகமம் மூலம் அறிவோம்
பகவான் சக்தி பராஸ்ய சக்தி விவைதைக -பரா அஸ்ய சக்தி இந்த ப்ரஹ்மம் சக்தி மிக மேம்பட்டது என்றவாறு
நெருப்பின் உஷ்ணம் சக்தி இல்லை -சக்தி கண்ணுக்கும் காதுக்கும் அப்பால் -அதீந்தர்யம்
மந்த்ரம் போட்டு கட்டுப்படுத்தலாம் -மணி மந்த்ரம் கொண்டு தடுத்தால் சக்தி வெளிப்படாதே செப்பேடு வித்தை -போலே /
அய காந்தம் பிரசித்தம் —
ஆறு த்ரவ்யங்களிலும் சக்தி இருக்கும்
பகவான் சக்தி விஷ்ணு புராணம் /சக்தி லேசத்தால் தாங்கி –
தார்க்கிகர் -24-/ அனைத்தும் 10-க்குள் சேரும் /
புத்தி இச்சை சுகம் துக்கம் ப்ரத்யனம் -இவை தனி -ஞானம் வேறுபாடு பார்த்தோம் -ஜீவன் ஞானத்துக்குள்
தர்மம் அதர்மம் -தனி என்பர் -புண்யம் அப்புண்யம் ஈஸ்வர ப்ரீதியே அப்ரீதியே -ஈஸ்வர ஞானத்துக்குள்
பாவனை -ஞானம்
வேகம் -உருவாகும் த்ரவ்யத்துக்குள் சேரும்
ஸ்தித ஸ்தாபனம் நாய் வாலை நிலிர்த்தாலும் மீண்டும் -அத்தை சம்யோகம் -விசேஷம் –உள்ளே சேர்க்கலாம் /
விபாகம் -தனிமை -தனியாக சொல்ல வேண்டாம் இருந்த சம்யோகம் நாசம் – தனி தனியாக சம்யோகம் இல்லாமல் இருப்பதே தனிமை
பரதவ அபரத்வம் -உயர்ந்தது தாழ்ந்தது -தேச கால சம்யோகம் -/
வஸ்து ஸ்வரூபம் எண்ணெய் பற்று போல்வன / இடை சக்தி அந்தரபாவமே /
பிரகிருதி -முக்குணம் -ஜீவன் இடம் சம்பந்தம் -கர்மாதீனம் -தர்ம பூத ஞானம் பாதித்து மறைக்கும்
சாத்விக ஞானம் சாத்விக காலம் -சாத்விக பதார்த்தங்கள் நிறைந்தது -உபாதியால் உபசார வார்த்தை என்றவாறு
பஞ்ச குணங்கள் பஞ்ச பூத குணங்கள் -பிருத்வியில் காந்தம் /ஆகாசம் சப்தம் / வாயுவில் இரண்டும் -பூநிலாய ஐந்துமாய் –நின்ற வாதி தேவனே
ஐந்தும் பிருத்வி தண்ணீரில் இரண்டும் -ஆகாசத்தில் ஒன்றே -என்றவாறு /
சுத்த சத்வம் நித்ய விபூதி ஈஸ்வரன் வளர்ப்பான் நம் இடம் –

முப்பது கிரந்தங்கள் டங்கர் திராவிடர் அருளிச் செய்தவை
நியாய தத்வ -ஸ்ரீ பாஷ்யகாரர் நவ கிரந்தங்கள் / தத்வ த்ரய நிரூபணம் / சண்ட மாருதம் –
த்ரவிட பாஷ்யம் டங்காச்சார்யார் -சாந்தோக்யம் / நியாய தத்வம் -நாத முனிகள் /-500-வருஷம் முன் இருந்து இருக்கிறதே /
சித்தி த்ரயம் -ஆளவந்தார்
ராம மிஸ்ரர் சோமாசி ஆண்டான் ஸ்ரீ பாஷ்ய விவரணம்
விஷ்ணு சித்தர் -எங்கள் ஆழ்வான் –சங்கதி மாலை
பட்டர் -ஸூ தர்சன
தத்வ ரத்நாகரம் பட்டர்
பிரமேய சங்கரஹம் நியாய குலிசம் அப்புள்ளார்
தத்வ நிர்ணயம் நடாதூர் அம்மாள்
தத்வ தீபம்
நியாய பரிசுத்தி -தேசிகன்
இப்படி பல கிரந்த கர்த்தாக்கள் கிரந்தங்கள் காட்டி -பாலர்கள் அறிவதற்கு அருளிச் செய்கிறார் –
தத்வ ஹிதம் புருஷார்த்தம் சொல்ல வந்தவை இவை எல்லாம் –
பிரகிருதி ஜீவ ஈஸ்வர பரிச்சேதம் -தத்வம்
புத்தி -ஹிதம் -பக்தி பிரபத்தி
நித்ய விபூதி ஈஸ்வர -புருஷார்த்தம் பார்த்தோம்
சிலர் ஒன்றே தத்வம் –ஸ்ருதி சொன்ன படி போக்தா பாக்யம் ப்ரேரிதா-
ஹேயம் -தஸ்ய நிவர்த்தகம் உபாதேயம் வழி நாலாகவும் சொல்லுவார்
அர்த்த பஞ்சகமும் உண்டே
ஜீவா பரமாத்மா சபந்தம் சேர்த்து ஆறு ஏழு என்பாரும் உண்டே -வெல்வேறு கோணம் உண்டே
சேதன அசேதன விசிஷ்ட ப்ரஹ்மம் -என்பதே வேதாந்தம்
வேத வியாசர் ப்ரஹ்ம ஸூ த்ரம் விவரித்து – நான்கு அத்யாயம் –பிரகாரங்கள் உடன் காட்டி அருளி –
விசிஷ்டாத்வைதம் தர்சனம் சித்தம் -நாராயணனே நமக்கே பறை தருவான் –
விவித விசித்திரம் மான மேய பிரகாசம் வேத வேதாந்த சாரம் கன குரு வர -மஹா குரு ஸ்வாமி தொட்டாச்சார்யார்
-பக்தி வளரும் -தீபம் -வேதாந்த சாரம் -மதிமான் -சத் கடாக்ஷ லஷ்யம் ஆவான் -பலன் சொல்லி தலைக் கட்டுகிறார்
—————————–

ஸ்ரீ கோயில் கந்தாடை அப்பன் ஸ்வாமிகள் திருவடிகளே சரணம் –
ஸ்ரீ உ .வே. வேளுக்குடி ஸ்வாமிகள் திருவடிகளே சரணம் .
ஸ்ரீ ஸ்ரீனிவாச மஹா குரு ஸ்வாமிகள் திருவடிகளே சரணம் .
ஸ்ரீ பெரிய பெருமாள் பெரிய பிராட்டியார் ஆண்டாள் ஆழ்வார் எம்பெருமானார் ஜீயர் திருவடிகளே சரணம் .

ஸ்ரீ ஷமா ஷோடசீ -ஸ்வாமி வேதாச்சார்ய பட்டர் —

May 12, 2017

திருவரங்கச் செல்வனாரின் -க்ஷமை குணத்தை -போற்றி -ஸ்ரீ கூரத் தாழ்வானின் திருக் குமாரர் -ஸ்ரீ வேத வியாச பட்டரின் –
திருக்குமாரர்-ஸ்ரீ வேதாச்சார்ய பட்டர் அருளிச் செய்த ஸ்தோத்ர கிரந்தம் –

யச் சக்ரே ரங்கிணஸ் ஸ்தோத்ரம் ஷாமா ஷோடசி நாமகம்
வேத வியாஸஸ்ய தநயம் வேதாச்சார்யம் தமாஸ்ரயே —

பகவத் த்வராயை நம -ஸ்ரீ பட்டர் போலே இங்கு ஸ்வாதந்தர்யம் தடுக்க வல்ல க்ஷமை குணம்
எப்பொழுதும் ஓங்கி நிலை நிற்க வேண்டும் -என்று விண்ணப்பிக்கிறார்

ஸ்ரீ ரெங்கேச யயா கரோஷி ஜெகதாம் ஸ்ருஷ்ட்டி பிரதிஷ்டா ஷயான்
அத்ராமுத்ர ச போக மஷய ஸூகம் மோக்ஷஞ்ச தத்தத் த்ருஷாம்
த்வத் ஸ்வாதந்தர் யம பாஸ்ய கல்பித ஜகத் ஷேமாதி ஹ்ருதயா ஸ்வத
ஷாந்திஸ் தே கருணா சகீ விஜயதாம் க்ஷேமாய சர்வாத்மநாம் –1-

அழகிய மணவாளா -உன்னுடைய க்ஷமை குணம் மூலமாகவே ஸ்ருஷ்ட்டி ஸ்திதி சம்ஹாரம் செய்து அருளுகிறாய் –
அனைவரும் இஹ லோக ஆமுஷ்மிக ஐஸ்வர்யம் பெற அருளியும் -அநந்ய பிரயோஜனரை உன் பால் ஈர்த்து அருளியும் –
உன்னுடைய ஸ்வாதந்தர்யம் நீக்கப்பட்டு லோகத்தில் க்ஷேமம் நிலை நாட்டப்பட்டு -உன்னுடைய தயை குணத்துக்கு தோழியாக க்ஷமை உள்ளதே
தயை குணம் ஸ்ரீ ரெங்க நாச்சியாருடையது –க்ஷமை ஸ்ரீ பூமா தேவிக்கு அசாதாரணம் -ஆண்டாள் அரங்கன் கைத்தலம் பற்றியதால்
அவளை நாயகியாகவும் ஸ்ரீ தேவி தோழி யாகவும் அருளிச் செய்து ஆண்டாளை தஞ்சம் என்று அடைகிறார்-

———————

நீரோ உத்தமர் அன்றோ -பாபமே செய்யாதவர் -பொறுமை குணத்தை தஞ்சம் என்ன ஹேது என் -என்று
பகவான் திரு உள்ளதாக இத்தை அருளிச் செய்கிறார் –

பாபாநாம் பிரதம அஸ்ம் யஹம் பவதி சாஸ்திரம் பிரமாணம் பரம்
ஸ்ரீ ரெங்கேச ந வித்யதே அத்ர விசய சந்த்யேவ தே சாக்ஷிண
ப்ருஷ்ட்வா தான் அதுநா மயோதிதமிதம் சத்யேன க்ருஹ்யேத் சேத்
சத்யம் ஹ்யுக்தமிதி க்ஷமஸ்வ பகவன் சர்வம் ததஸ்மத்க்ருதம் –2-

நானே நாநா வித நரகங்கள் புகும் பாபங்களை செய்துள்ளேன் -சர்வஞ்ஞான் நீர் உம்மால் சாக்ஷிக்கு வைக்கப் பட்ட வருண பகவாதிகள் இடம் கேட்டால்
அறியலாம் -இப்போது எதற்கு மன்னித்து அருள வேணும் என்னில் -பூயையே பேசும் இந்த இருள் தரும் மா ஞாலத்தில்
உண்மையை ஒத்துக்க கொண்ட அடியேன் என்பதால் -தன்னடியார் –அது செய்யார் என்றவன் அன்றோ நீர் –

த்வத் ஷாந்தி கலு ரெங்கராஜ மஹிதீ தஸ்யா புநஸ் தோஷனே
பர்யாப்தம் ந சமஸ்த சேதன க்ருதம் பாபம் ததோ மாமகம்
லஷ்யம் நேதி ந மோக்து மர்ஹஸி யத குத்ராபி துல்யோ மயா
நான்யஸ் சித்யதி பாபக்ருத் தததுநா (-தத நயா -) லப்தம் து நோ பேஷயதாம் –3-

உலகோர் பாபங்கள் அனைத்தும் சேர்ந்தாலும் உம்முடைய க்ஷமைக்கு அவல் பொறி போல் அன்றோ -அதற்கு சவால் விடும் படி அன்றோ –
அடியேன் செய்து கொண்டு இருக்கும் பாபங்கள் -அலட்சியம் செய்யாமல் காத்து அருளுவாய் –

புண்யம் பாபமிதி த்வயம் கலு தாயோ பூர்வேண யத் ஸாத்யதே
தத் த்வத் விஸ்ம்ருதி காரகம் தநுப்ருதாம் ரங்கேச சஞ்சாயதே
பச்சாத் யஸ்ய து யத் பலம் ததிஹ தே துக்கச்சித ஸ்மாரகம்
தேநாதேன க்ருதம் ததேவ சிசுநேத் யஸ்மத் க்ருதம் ஷம்யதாம்—-4–

புண்ய பலனாக ஐஸ்வர்யம் அனுபவம் -உன்னை மறக்கடிக்கப் பண்ணும் -பாப பயனாக துன்பம் வரும் பொழுது தானே உன் நினைவு –
அடியேனுக்கு உன் நினைவேயாக இருப்பதால் பாபங்களையே செய்தவனாக தான் இருக்க வேண்டும்
இதுவே சாட்சி -இதுவே ஹேதுவாக என்னை பொறுத்து அருள வேணும் –

புண்யம் யத் தவ பூஜனம் பவதி சேத் ததகர்த்துரிஷ்டே க்ருதே
தத் ஸ்யாத் ரங்க பதே க்ருத ப்ரதிக்ருதம் சர்வே அபி தத் குர்வதே
பாபம் சேத் அபராத ஏவ பவதஸ் தத்கர்த்ரு சம்ரக்ஷணே
ஷாந்திஸ் தே நிருபாதிகா நிருபமா லஷ்யதே தத் ஷம்யதாம்-5–

வர்ணாஸ்ரமம்-நழுவாதவர்களுக்கு மட்டுமே நீ அருளுவது தனக்கு செய்த நல் காரியத்துக்கு நன்றி செலுத்தும் பிரதியுபகாரமாகவே தான் ஆகும் –
அபராதிகளில் மிக்க என்னை மன்னித்து அருளினால் தான் உனது க்ஷமை குணம் வீறு படும் -என்றவாறு –

ந த்வித்ராணி க்ருதான்யநேந நிரயைர் நாலம் புன கல்பிதை
பாபாநாம் இதி மத்க்ருதே தததிகான் கர்த்தும் ப்ரவ்ருத்தே த்வயி
தேப்ய அப்யப்யதிகாநி தான்யஹமபி ஷூத்ர கரோமி ஷணாத்
தத் யத்னஸ் தவ நிஷ்பல கலு பவேத் தத் தே க்ஷமைவ ஷமா –6-

நாநா வித நரகங்களை நீ ஸ்ருஷ்டித்தாலும் அவை போதாது என்னும் படி அன்றோ நான் பாபங்களை செய்து முடிக்க வல்லவனாய் உள்ளேன்
ஆகவே நீ என்னை தண்டிக்க நினைத்து போட்டி போட்டு என்னை வெல்ல வைக்காமல் -வீணாக முயலாமல் -என்னை பொறுத்து அருளுவதே உனக்கு உசிதம் –

சம்பூயாகில பாதகைர் பஹு விதம் ஸ்வம் ஸ்வம் பலம் தீயதாம்
சர்வம் ஸஹ்ய மிதம் மம த்வயி ஹரே ஜாக்ரத்யபி த்ராதரி
துக்காக் ராந்த மவேஷ்ய மாம் இஹ ஜநோ துஷ்டா சயஸ் த்வத் குணான்
ஷாந்த்யாதீன் ப்ரதி துர்வசம் யதி வதேத் சோடும் ந தத் சக்யதே –7-

பாபங்களை செய்து பழகி நீ கொடுக்கும் தண்டைகளையும் அனுபவிப்பதில் பழகிப் போந்த என்னால் பொறுக்க முடிந்தாலும்
நீ அன்றோ திரு உள்ளம் போற நொந்து போவாய் -உன் அடியார்களும் உனது சாமையை குறைவாக பேச -அத்தை என்னால் பொறுக்க முடியாதே –

ஷாந்திர் நாம வரோ குணஸ் தவ மஹான் ஸ்ரீ ரெங்க ப்ருத்வீ பதே
சோயம் சந்நபி சாபராத நிவஹாபாவே ந வித்யோ ததே
தஸ்மான் நைகவிதாபராதகரணே நிஷ்டாவதா நித்யச
ப்ராப்நோத்யேஷ மயா ப்ரகாசமாதுலம் ப்ராப்ஸ்யாம் யஹம் ச ப்ரதாம் –8-

உன்னிடம் ஸமஸ்த கல்யாண குணக் கூட்டங்கள் இருந்தாலும் ஷமையே பிரதானம் -அத்தை வெளிப்படுத்த –
நாட்டமும் சபதமும் கொண்டு குற்றங்களை செய்த என்னால் அன்றோ -என்பதால் புகழ் எனக்கே அன்றோ –

மத் பாப ஷாபணாய யோஜயசி சேத் கோரேண தண்டேந மாம்
ரங்காதீஸ்வர கேவலாக கரணாத் துக்கம் மம ஸ்யான் மஹத்
தத் த்ரஷ்டுர் பவத அபி துக்க மதுலம் கோரம் தயாளோ பவேத்
தஸ்மாத் தே அபி ஸூகாய மத்க்ருதமிதம் சர்வம் த்வயா ஷம்யதாம் –9-

அனுபவித்தே கழிக்க வேண்டும்படியான பாபங்களை செய்வதால் தண்டித்தே தீர வேண்டி இருந்தாலும் -நான் படும் துன்பங்களை
பரம தயாளுவான நீ கண்டு படும் துயரம் விலக்கிக் கொள்ளும் பொருட்டாகவாவது எனக்கு அருளுவாய் –

தேவ த்வாம் சரணம் ப்ரபன்னம் அபி மாம் துக்கான் அநந்ய ஆஸ்ரயம்
பாதந்தே யதி சர்வ பாப நிவஹாத் த்வாம் மோக்ஷயிஷ்யாமி அஹம்
இத்யுக்தம் தவ வாக்யமர்த்த விதுரம் ஜாயேத யத்வா பவான்
தாத்ரா சக்த இதி ப்ரதேத ஹி ததோ மாம் ரக்ஷது த்வத் ஷமா –10-

உன்னையே சரண் அடைந்தேன் -நீ உரைத்து அருளிய சரம ஸ்லோகம் பொய்க்கலாமோ -சர்வ சக்தன் ஸத்ய வாக்யன் அன்றோ நீ –
நீ அருளிச் செய்த வார்த்தை பொய்யாகாமல் இருக்க எனது பப்பட் கூட்டங்களை பொறுத்தே ஆக வேண்டும் –சரம ஸ்லோகத்தை கேடயமாக எடுக்கிறார் –

ந த்வம் ஷாம்யஸி சேதிதம் மம க்ருதம் நாஸ்த்யத்ர காசித் ஷதி
பூர்வம் யத் சம பூத்த தேவ ஹி புநர் ஜாயேத தத் ஜாயதாம்
யத்வா ஸ்யாததிகம் ச ச அபி ஸூ மஹான் லாப அஸ்து மே தாத்ருஸ
ஸ்வாமின் தாஸ ஜனஸ் தவாயமதிகம் ஸ்வைரேண தூரீ பவேத் –11–

ஸ்வாமின் இழவு உன்னது அன்றோ -நானோ சொத்து -பாபமே செய்து அதனால் விளையும் துன்பத்தில் பழகி விட்டேன்
-உனது உடைமையை இழக்க ஒண்ணாது என்பதாலேயே என்னை பொறுத்தே அருள வேணும் –

ஸோஹம் ஷூத்ர தயா ஜூ குப்சிததமம் துஷ் கர்ம நித்யம் ஸ்மரன்
குர்வன் காமம் அசுத்த ரீதிர பவம் ஸ்ரீ ரெங்க ப்ருத்வீ பதே
ஏதத் தே மஹதோ விசுத்த மனசா சமர்த்தும் ந யுக்தம் கலு
ஷாந்த்யா விஸ்வர தத் ததோஹம ஸூகான் முக்தோ பவேயம் ஸூகீ –12-

உனது பரிசுத்த திரு உள்ளத்தால் எனது தாழ்ந்த பாபங்களை எண்ணி அழுக்கடைக்க வைக்காமல்
பொறுமைக் குணத்தால் மன்னித்து அருளி இருவருக்கும் பயன் பெறலாமே –

தத் தத் கர்ம பல அநு ரூப மகிலோ லோகஸ் த்வயா ஸ்ருஜ்யதே
தஸ்மாத் கர்ம வசம் வதத்வ மதிகம் வக்தும் த்வாபி ஷமம்
ஸ்ரீ ரெங்கேஸ்வர தத் பிரசாந்தி விதயே ஷாந்த்யா நிராக்ருத்ய மே
சர்வம் பாதக மாசு தர்சய பவத் ஸ்வாதந்தர்ய மத்யுஜ்வலம் -13—

நீ ஸ்வதந்திரனாய் இருந்து வைத்தும் கர்மவசப்பட்வரைப் போலே கர்மம் அடியாக பலாபலங்களை வழங்க வேண்டுமோ –
எனது பாவக குவியல்களை பொறுத்துக்க கொண்டு உனது ஸ்வாதந்தர்யம் நன்கு வெளிப்படட்டுமே –

ஸ்ரீ ரெங்கேச வசோ மதீய மதுநா வ்யக்தம் தவயா ஸ்ரூயதாம்
புண்யம் தத் பல சங்க மாத்ர விரஹாத் பூயோ ந மாம் ப்ராப்நுயாத்
பாபம் நைவ ததா பலம் விதநுதே சக்யம் ந தத் வாரணம்
தத் ஷாந்த்யா தவ ஸக்யமேவ ததிதம் சத்யம் த்வயா கல்ப்யதாம்–14–

பல தியாகத்தால் புண்ணிய பலன்கள் ஒட்டாதே / பாபங்கள் அனுபவித்து கழிக்க முடிய அளவு அல்லவே
உனது க்ஷமை ஒன்றாலே பாப மூட்டைகளை விளக்க முடியும் –

ஸ்ரீ ரெங்கேஸ்வர புண்ய பாப பலயோ ஸ்வாதீநதாம் குர்வதோ
ஸர்வேஷாம் ஸூக துக்கயோ ஸ்வயம் அஹம் மக்நாசயோ மமபி
ஸ்மர்த்தும் ந பிரபவாமி கிம் புநரஹம் த்வாம் அந்தரந்த ஸ்திதம்
தத் தே த்வம் ஷமயா நிரஸ்ய குரு மே த்வத் த்யான யோக்யம் தஸாம் –15–

கர்மவசப்பட்டு உள்ளதால் ஆத்ம ஞானம் இல்லாமல் உழல்கின்றோம் -தஹராகாசத்தில் நிரந்தரமாக உள்ள உன்னையும் எண்ணாமல் இருந்தாலும்
பிரதிபந்தகங்களை போக்கி நான் உன்னையே எப்பொழுதும் நிரந்தரமாக தியானித்து இருக்கும் படியான நிலைமையை ஏற்படுத்தி அருள வேண்டும் –

அல்பம் சேதன பேஷணீ யசரணா வாரோப்யதாம் மத்க்ருதம்
கிஞ்சித் பூரி பவேதிதம் யதி குரூன் சம்ப்ரேஷ்ய மே த்யாஜ்யதாம்
யத்வா அநந்த மனந்தவைபவ ஜூஷோ ரங்க ஷமா வல்லப
த்வத் ஷாந்த்யா கலு லஷ்யதாம் மநுகுணாமா நியதாம் த்வத் தயா –16-

கொஞ்சம் பாபியாக இருந்தால் உனது பெரும் தன்மையே போதுமே -கொஞ்சம் அதிகமானால் முன்னோர்கள் புண்ய பலமாக அருளலாம் –
பாபங்கள் கணக்கற்றவை என்பதால் ஷமையை காட்ட வாய்ப்பு என்று எண்ணி அவற்றை இலக்காக்கி மன்னித்து அருளுவாய் –

ஸ்ரீ மான் கூராந்வவாயே கலஜல நிதவ் கௌஸ்து பாப அவதீர்ண
ஸ்ரீ வேத வ்யாஸ பட்டாரக தநயவரோ ரங்க ராஜஸ்ய ஹ்ருதய
வேதாசார்யாபிதாநோ விதித்த குணகனோ ரங்கிணஸ் ஸ்தோத்ர மேதத்
சக்ரே நித்யா பிஜப்யம் சகல தநு ப்ருதாம் சர்வ பாபாப நுத்த்யை–

ஸ்ரீ கௌஸ்துபம் போன்ற ஸ்ரீ வேதாச்சார்ய பட்டர் ஸ்வாமி நமது பாப மூட்டைகளை போக்கி கொள்ள
ஸ்ரீ ரெங்கநாதன் க்ஷமை விஷயமாக இந்த ஸ்தோத்ரம் அருளிச் செய்தார்

———————————

ஸ்ரீ கோயில் கந்தாடை அப்பன் ஸ்வாமிகள் திருவடிகளே சரணம் –
ஸ்ரீ வேதாச்சார்ய பட்டர் ஸ்வாமிகள் திருவடிகளே சரணம் .
ஸ்ரீ பெரிய பெருமாள் பெரிய பிராட்டியார் ஆண்டாள் ஆழ்வார் எம்பெருமானார் ஜீயர் திருவடிகளே சரணம் .

ஸ்ரீ இராமாயண ஸூதா நிதி -ஸ்ரீ காஞ்சி ஸ்வாமிகள் தொகுத்து அருளியவை –

May 10, 2017

-தபஸ் ஸ்வாத்யாய நிரதம் தபஸ்வீ வாக்விதாம் வரம் -நாரதம் பரிபப்ரச்ச வால்மீகிர் முனி புங்கவம்

தபஸ்வீ –தன்னை கொண்டாடி சொல்வது இல்லை -நிர்வேதம் யுடையவர் என்று காட்டிக் கொள்ள –
சாஸ்த்ரார்த்தம் ஆச்சார்யர் வாயிலாக கேட்க உள்ள விருப்பம் –
நாரதர் சாஸ்த்ரார்த்தம் அனுபவித்து உருகி உள்ளவர் என்று காட்ட –வாக்விதாம் வரம் -என்றும் –முனி புங்கவம்-இரண்டு விசேஷணங்கள் –

கோன் வஸ்மின் சாம்ப்ரதம் லோகே குணவான் கச் ச வீர்யவான் தர்மஞ்ஞ ச க்ருத்தஞ்ஞ ச ஸத்ய வாக்யோ த்ருட வ்ரத

அஸ்மின் லோகே –தேவ லோகத்தில் உள்ளவனை சொல்லல் ஆகாதே -/சாம்ப்ரதம்-என்றைக்கோ இருந்து மறைந்து போனவன் கூடாதே –
மஹர்ஷே த்வம் சமர்த்தோசி ஜ்ஞாது மேவம்விதம் நரம் –மனுஷ்ய யோனியில் பிறந்தவனையே சொல்ல வேணும் -மூன்று நிர்பந்தங்கள் –
1-குணவான் -சீலவான் -என்றபடி –வசீ வாதான்யோ குணவான்
2-வீர்யவான்ஸுர்ய -வீர்ய பராக்ரமங்கள் மூன்றுக்கும் உப லக்ஷணம் -அஞ்சாமல் அசாஹயனாய் புகுந்து அநாயாசமாய் பொடி படுத்தினாலும்
தனக்கு ஷதி ஏற்படப்படாத மிடுக்கு -அஸஹாய சூர-அநபாய ஸாஹஸ –
3-தர்மஞ்ஞ–தருமம் அறியா குறும்பன்- –ஆன்ரு சம்சயம் பரோ தர்ம த்வத்த ஏவ மயா ஸ்ருத–கருணா காகுஸ்தன் -விவிதஸ் சாஹி தர்மஞ்ஞஸ் சரணாகத வத்ஸல
ஸத்ய வாக்ய -சத்யம் பூத ஹிதம் ப்ரோக்தம் –பூத ஹித வாதி என்றபடி
4-க்ருத்தஞ்ஞ ச –5-ஸத்ய வாக்யோ
6-த்ருட வ்ரத-அப்யஹம் ஜீவிதம் ஜஹ்யாம் த்வாம் வா சீதே ச லஷ்மணாம் நஹி ப்ரதிஞ்ஞாம் ஸம்ஸருத்ய ப்ராஹ்மனேப்யோ விசேஷத-என்றும்
நத்யஜேயம் கதஞ்சன—அபயம் சர்வ பூதானாம் ஏ வ்ரதம் மம –-சாரித்ரேண ச கோ யுக்த சர்வ பூதேஷூ கோ ஹித -வித்வான் க சமர்த்தச்ச கச்ச ஏக ப்ரிய தர்சன-

7-சாரித்ரம்--நல்ல ஒழுக்கம் -நல்ல நடத்தை -/
8-சர்வ பூதேஷூ கோ ஹித- ஹிதம் -பிரியம் தத்கால இன்பம் -ஹிதம் உத்தர கால இன்பம் -ப்ரஹ்மாஸ்திரம் ஹிதம் என்றவாறு –
9-வித்வான் -வேத வேதாங்க தத்வஞ்ஞ சதுர்வேத ச நிஷ்டித-சர்வ சாஸ்த்ரார்த்த தத்தவஞ்ஞ ஸ்ம்ருதிமான் பிரதிபனாவான் —
10-சமர்த்தவித்வான் வேற சமர்த்தம் வேறே -லௌகிக சாமர்த்தியமும் விஞ்சியவர் என்றபடி
11-ஏக ப்ரிய தர்சனதருணவ் ரூப சம்பன்னவ் -வைய வந்த வாயாலும் வாழ்த்த வேண்டும் படி ரூப லாபவண்யம் —ஆத்மவான் கோ ஜிதக்ரோதோ த்யுதி மான் கோ அநஸூயா -கஸ்ய பிப்யதி தேவாச் ச ஜாத ரோஷஸ்ய சம்யுகே–

12-ஆத்மவான்-ஆத்மா ஜீவே த்ருதவ் தேஹே ஸ்வபாவே பரமாத்மநி–ஜய ஜய மஹா வீர –மஹா தீர தவ்ரேய -அநபாய அசஹாச /
13-ஜிதக்ரோதோ-கோபம் வென்றவன் -என்றபடி –
14-த்யுதி -காந்தி தேஜஸ் -வெங்கதிரோன் குலத்துக்கு ஓர் விளக்கு -பிரபாவான் சீதயா தேவ்யோ பரம வ்யோம பாஸ்கர —
அநந்யா ராகவேணாஹம் பாஸ்கரேண ப்ரபா யதா -/ அநன்யாஹி மயா சீதா பாஸ்கரேண ப்ரபா யதா–என்று
சொல்லும் படி நித்ய யோகத்தால் வந்த தேஜஸ் –
15-அநஸூயா–வாத்சல்யம் உடையவர் அன்றோ / சரணாகத வத்ஸல -ரிபூணாம் அபி வத்ஸல –
16-கஸ்ய பிப்யதி தேவாச் ச ஜாத ரோஷஸ்ய சம்யுகே–கீழே -15-குணங்களும் ஒரு தட்டாய் -இது மட்டும் ஒரு தட்டாய்
-சீற்றத்தின் மிகுதியால் அனுகூலராலும் அணுக ஒண்ணாத -ராகவ ஸிம்ஹம் அன்றோ –
குண பரீ வாஹாத்மநாம் ஜன்மநாம் –ஸ்ரீ பட்டர் —

——————————————————————

ஏதத் இச்சாம் யஹம் ஸ்ரோதும் பரம் கௌதூஹலம் ஹி மே மஹர்க்ஷே த்வம் சமர்த்தோசி ஜ்ஞாது மேவம் விதம் நரம் —
சொல்வதை விட கேட்பதே கௌதூஹலம் –ஞாதும் -அறிவின் பயனும் அறிவிப்பதே –
ஸ்ரோதும் இச்சாமி–ஸ்ரோதும் மே குதூஹலம் -வக்தாவுக்கு உரியவர் -நாரதரே-காது படைத்தது சபலமாம் படி கேட்டுக் கொண்டே இருப்பதில் குதூஹலம் என்றதாயிற்று –

முநே வஹ்யாம் அஹம் புத்தவா தைர்யுக்த க்ரூயதாம் நர —
வஹ்யாம் அஹம் புத்தவா-தெரிந்து கொண்டு சொல்லுவேன் என்பது பொருள் அல்ல -நான்முகக் கடவுள் இடம் பெருமாள் குணங்களை கேட்டு
நெஞ்சில் தரித்துக் கொண்டு இருப்பவர் அன்றோ நாரதர் -மோஹம் நீங்கி அறிவு தெளிந்த பின்பு சொல்லுவேன் என்றபடி
-குணக்கடலில் அமிழ்ந்து கரை காண மாட்டாதே முசித்திக் கிடக்கிற நான் புத்தி சுவாதீனம் வந்தால் அன்றோ சொல்ல இயலும் –காலாளும் நெஞ்சு அழியும் கண் சுழலும் -அன்றோ
தைர்யுக்த க்ரூயதாம் நர –கீழே —ஜ்ஞாது மேவம் விதம் நரம் —
என்று இருக்கையாலே மனுஷ்ய யோனியில் பிறந்தவனைப் பற்றியே சொல்லுவது பிராப்தம் / தசரதாத் மஜன் -சக்கரவர்த்தி திருமகன் -என்று சொல்லிக் கொள்வதில் மகிழ்வான் அன்றோ –
பவான் நாராயணோ தேவ -என்று தேவர்கள் புகழ்ந்தாலும் –ஆத்மாநம் மானுஷம் மன்யே ராமம் தசாரதாத் மஜம் –என்று
மன்யே -பஹு மன்யே -மனுஷ்யத்வத்திலே தான் மிக உகப்பு என்பவன்
விச்வாமித்ரரும் மஹா சதஸிலே –வேதாஹ மேதம் புருஷன் மஹாந்தம் -என்ற ஸ்ருதி சாயையிலே –அஹம் வேத்மி மஹாத்மானம் -என்று சொல்லி வைத்து
ஏகாந்தத்தில் திருப் பள்ளி உணர்த்தும் பொழுது –உத்திஷ்ட நரசார்தூல -என்று சம்போதனம் பண்ணினார் –
வால்மீகியும் பட்டாபிஷேகத்தை பேசும் இடத்தில் அப்யஷிஞ்சன் நர வ்யாக்ரம் -என்றது
ஸ்ரீ ராமாயணம் குசலவர்கள் பாட முகம் சுளிக்காமல் பெருமாள் கேட்பதற்கு ஏற்ப அருளிச் செய்தார் –
ஆக –தைர்யுக்த க்ரூயதாம் நர –என்கிற இடத்தில் நாரத மகரிஷியின் விவஷிதம் –கீழே -வால்மீகி —ஜ்ஞாது மேவம் விதம் நரம் -என்று
நீர் சொன்னபடியே மனுஷ்ய விரக்தியைப் பற்றியே சொல்கிறேன் -என்பதாம் –
இஷுவாகு வம்ச ப்ரபவ –-என்று தொடங்கி —சத்யே தர்ம இவாபர என்னும் அளவும் -12-ஸ்லோகங்களில் பெருமாளுடைய திருக் கல்யாண குணங்களை பரக்க பேசி
தமேவம் குண சம்பந்தம் ராமம் சத்ய பராக்ரமம்-19—என்று தொடங்கி –ராமஸ் சீதா மநு ப்ராப்ய ராஜ்யம் புநர் அவாப்தவரன் -89-என்னும் அளவும்
சம்ஷேகமாகச் சொல்லி தலைக் கட்டி நாரதர் தேவ லோகம் போய்ச் சேர்ந்தார் –

———————————-

ச ஸத்ய வஸனாத் ராஜா தர்ம பாசேன சம்யத -விவாச யாமாச ஸூதம் ராமம் தசரத ப்ரியம் —-23-
தர்ம ஆபாசம் -என்றது குத்ஸித தர்மம் -என்றபடி –முன்பே வர பிரதானத்தைப் பண்ணி வைத்து -இப்போதாக மறுக்க ஒண்ணாது என்று ஆபாசமான
ஸத்ய தர்மத்தைப் பற்றி நின்று —ராமோ விக்ரஹவான் தர்ம –என்கிற பெருமாளோடே கூடி வாழ இருந்த பேற்றை இழந்த சக்கரவர்த்தி போலே
-மா முனிகள் வியாக்கியான ஸ்ரீ ஸூக்திகள் –
ச ஜகாம வனம் வீர ப்ரதிஞ்ஞா அநு பாலயன் -பிதுர் வசன நிர்தேசாத் கைகேய்யா ப்ரிய காரணாத் –24-
தண்டகாரண்யம் -செல்ல முக்கிய காரணம் பிதுர் வசன நிர்தேசாத் –
-விச்வாமித்ரஸ்ய சாஸனாத் -தாடகா நிரசனம்
-அகஸ்திய வஸனாத் -பரத்வாஜஸ்ய சாஸனாத் -ஸ்ரீ பரத ஆழ்வான் உடைய துடிப்பையும் மறந்து –
ந மே ஸ்நானம் பஹு மதம் வஸ்த்ராண் யாபரணா நிச தம் விநா கைகேயீ புத்ரம் பரதம் தர்ம சாரிணம்-என்று புஷபக விமானத்தில் விரைந்தாலும்
பரத்வாஜர் சொல்லை மீள மாட்டாரே பெருமாள் –
ஆக கைகேய்யா ப்ரிய காரணாத் -என்றது அமுக்கிய ஹேதுவாய் –-பிதுர் வசன நிர்தேசாத் -என்றதே பிரதானம் -என்றவாறு –

தம் வ்ரஜந்தம் ப்ரியோ ப்ராதா லஷ்மண அநு ஜகாம ஹ-25-என்ற அனந்தரம் –சீதாப் யனுகதா ராமம் சசிநம் ரோஹீணீயதா -28-என்று
இளைய பெருமாள் முன்னம் புறப்பட்டதாகவும் -பிராட்டி பின்னம் புறப்பட்டதாகவும் சொல்லி -மேலே அயோத்யா காண்டத்தில் விரித்து சொல்லும் பொழுது
முற்படப் பிராட்டியும் -பிறகு இளைய பெருமாளும் உடன் வர பிரார்த்திப்பதை சொல்லி –விரோதம் இல்லை -இருவரும் அநு சரர்கள் என்றவாறு இங்கே –
குஹமாசாத்ய தர்மாத்மா நிஷாதாதி பதிம் ப்ரியம் -குஹேந சஹிதோ ராமோ லஷ்மணே நச சீதயா -29-
ஆசிரித்தார்கள் உடன் கலந்து பரிமாறவே -சாது பரித்ராணாமே -அவதார பிரயோஜனம் -மற்ற இரண்டும் முக்கியம் –
குஹேந சஹிதோ ராமோ-என்று மட்டுமே சொல்லாமல் –லஷ்மணே நச சீதயா -என்றது -பெருமாள் குகனோடு சேர்ந்த பின்பே தம்பியோடும் தேவியோடும்
சேர்ந்ததாகத் திரு உள்ளம் பற்றினார் –
பெருமாளே ஆரண்ய காண்டத்தில் -19-40-கதா நு அஹம் சமேஷ்யாமி பரதேன மஹாத்மனா சத்ருக்நேந ச வீரேண த்வயா ச ரகு நந்தன –என்று
ரகு நந்தனான இளைய பெருமாள் –ச காரத்தால் சீதா பிராட்டி- உடன் கூடுவது -பரத்தாழ்வான் சத்ருக்ந ஆழ்வான் உடன் கூடின பின்பே என்று அருளிச் செய்கிறார்
அபரிமித அவா வுடன் அடியார்கள் உடன் பரிமாறவே திருவவதாரம் என்றதாயிற்று

தே வநேந வனம் கத்வா -30-அடுத்து அடுத்து வனமாகவே இருந்தன -என்றும் –தேவனம் -பாதசாரம் -நடந்து சென்றமையை சொன்னவாறு –

ரம்யமா வசதம் க்ருத்வா ரம மாணா வநே த்ரய -31-இங்கு த்ரய என்றது ராம லஷ்மண சீதா பிராட்டி மூவரையும் –
மூவருக்கும் ஆனந்தம் -என் நெஞ்சினால் நோக்கிக் கண்ணீர் -என்றபடி -அவர்கள் அவர்கள் திரு உள்ளத்தால் பார்த்தால் தான் நாம் அவர்கள் ஆனந்த ஹேது அறிவோம் –

ச காம மனவாப்யைவ ராமபாதா வுபஸ் ப்ருசன்-நந்தி க்ராமே அகரோத் ராஜ்யம் ராமா கமன காங்ஷயா -38-
பரத்தாழ்வான் மநோ ரதம் பெறாமல் திரும்பினாலும் ஆருரோஹ ரதம் ஹ்ருஷ்ட சத்ருக்நேந சமன்வித –அயோத்யா -113-1-ஸந்துஷ்டனாய் திரும்பினான் –
சேஷி யுகந்த அடிமையே -செய்ய வேணும் -ஸ்வரூப ஞான பூர்த்தி -சேஷத்வ போக்த்ருத்வங்கள் போல் அன்றே பார தந்தர்ய போக்யதைகள்
-லோக சாரங்க முனிவர் தோள்களில் இருந்தாலும் அடியார்க்கு என்னை ஆட்படுத்திய விமலன் -என்றார் அன்றோ திருப் பாண் ஆழ்வார்
அரசு அமர்ந்தான் அடி சூடும் ஆசை யல்லால் அரசாக எண்ணேண் மற்ற அரசு தானே -என்பார்கள் இறே-

ப்ரவிஸ்ய து மஹாரண்யம் ராமோ ராஜீவ லோசன –விராதம் ராக்ஷஸம் ஹத்வா சரபங்கம் ததர்ச ஹ -41-பெருமாள் சித்ர கூடத்தில் இருந்து
தண்டகாரண்யம் செல்வதை சொல்லும் -25-திரு நக்ஷத்ரம் பெருமாளுக்கு –
மா ச லஷ்மண ஸந்தாபம் கார்ஷீர் லஷ்ம்யா விபர்யயே ராஜ்யம் வா வனவாசோ வா வனவாசோ மஹோதய –அயோத்யா -22–29-என்று
வனவாசம் பெறாப் பேறு-அத்தை மனமார அருளிச் செய்தது என்று காட்டவே -உள்ளே பொங்கும் ஹர்ஷம் திருக்  கண்களிலே தோன்ற இந்த சப்த பிரயோகம்
சரபங்க மஹரிஷியைக் காண விராத ஹதனம் அங்க அனுஷ்டானம் -என்றவாறு –
ஊன ஷோடச வருஷ மே ராமோ ராஜீவ லோசன –அஸ்தமித்தவாறே கண் உறங்குபவன் என் பிள்ளை –

ச சாஸ்ய கதயாமாச சபரீம் தர்ம சாரிணீம்–ச்ரமணீம் தர்ம நிபுணாம் அபி கச்சேதி ராகவம்--56-
இதில் விவாசித்தமான தர்மம் –ஆச்சார்ய சிசுருஷை -ஆச்சார்ய அபிமானம்
மேலே ஆரண்ய காண்டத்திலும் –கச்சித் தே குருஸ் ஸ்ருஷா சபலா சாரு பாஷிணி —என்றும் –
சஷூஷா தவ ஸும்யேந பூதாஸ்மி ரகு நந்தன பாதமூலம் கமிஷ்யாமி யாநஹம் பர்யசாரிஷம் –என்றும் சொல்லி
ஆச்சார்ய ஸ்ரீ பாத சேவை பண்ணி இருந்ததே இவளுடைய தர்மம் –
சோப்யகச்சன் மஹா தேஜாச் சபரீம் சத்ரு ஸூதன -சபர்யா பூஜிதஸ் சம்யக் ராமோ தசாரதாத்மஜ –57-என்று
மேலும் அபிகச்ச -சப்த பிரயோகம் –அபிகமனம்-சரம பர்வ நிஷ்டையில் இருந்தவளைக் கண்ட ப்ரீதியால் பெருமாள் மஹா தேஜஸ் -ஆனார்
-சபரியுடைய அனைத்து பிரதிபந்தகங்களையும் போக்கி அருளினார் என்பதையே சத்ரு ஸூ தன -கடாக்ஷ வீக்ஷணத்தாலே சங்கல்பித்து அருளினார் -என்றவாறு –
சபர்யா சம்யக் பூஜிதா –ரகுகுல திலகராய் ஆசார பிரதானரான பெருமாள் –சபர்யா பூஜிதஸ் சம்யக் ராமோ தசாரதாத்மஜ –என்னும்படி வேடுவச்சியாய் இருந்து வைத்தே
குரு சுச்ருஷையில் பழுத்து ஞானாதிகையாய் -தன நாவுக்கு இனிதாய் இருந்த பல மூலாதிகள் எல்லாம் இங்குத்தைக்கு என்று சஞ்சயித்துக் கொண்டு
வரவு பார்த்து இருந்த ஸ்ரீ சபரி தன ஆதார அனுகுணமாக தன கையாலே அமுது செய்யப் பண்ண அதி ஸந்துஷ்டாராய் அமுது செய்தார் -மா முனிகள் வியாக்யானம்
பெருமாள் சபரி கையால் அமுது செய்து அருளினார் -ஸ்ரீ வசன பூஷணம் ஸ்ரீ ஸூ க்திக்கு-
கீழே சரபங்க முனிவர் அகஸ்திய முனிவர் போன்றோர் செய்தது சாமான்ய பூஜை –இங்கே சபரி செய்து அருளினது சம்யக் பூஜை என்பதே பெருமாள் திரு உள்ளம் –
இத்தையே கபந்தனும் பெருமாள் இடம் –சிரமணீ சபரி நாம காகுஸ்தா சிரஞ்சீவி நீ த்வாம் து தர்மே ஸ்திதா நித்யம் -என்றும் சிரமணீம் தர்ம நிபுணாம் அபிகச்ச -என்றான் –

பம்பாதீரே ஹனுமதா ஸங்கேதோ வானரேண ஹ -58-
ராஜ்யாத் ப்ரம்சோ வநே வாசோ நஷ்டா சீதா ஹதோ த்விஜ -ஈத்ருசீயம் மமா லஷ்மீர் நிர்தஹேதபி பாவகம் -என்று பரிதபித்து வந்த பெருமாள்
பொறுக்க ஒண்ணாத துயரத்தில் ஆழ்ந்து இருக்க -காட்டிலே வழி பறி யுண்டவர் தாய் முகத்திலே விழிக்குமா போலே —
தைவாதீனமாக பெருமாள் உயிர் பிழைத்தார் என்கிறார் முனி -ஆசுவாசம் அடைகிறார் வால்மீகி -இதனால் என்றவாறு –

ஹனுமத் வசனாச் சைவ ஸூக்ரீவேண சமாகத -ஸூக்ரீவாய ச தத் சர்வம் சம்சத் ராமோ மஹா பாலா –59- என்று
அக்னி சாஷிதமாக மஹாராஜர் உடன் நட்ப்பு-தீன பந்து தீன தயாளு -காட்டி அருளவே –அங்குல் அக்ரேண தான் ஹன்யாம் இச்சன் ஹரி கணேஸ்வர
-சங்கல்ப மாத்திரத்திலே அனைத்தையும் முடிக்க வல்ல பெருமாள் அன்றோ –

அபிஷிச்ய ச லங்காயாம் ராக்ஷ சேந்த்ரம் விபீஷணம்-க்ருதக்ருத்யஸ் ததா ராமோ விஜ்வர ப்ரமுமோத ஹ –86-
ஆக்க்யாஹி மம தத்வேந ராக்ஷஸா நாம் பலாபலம்-
விபீஷணனை ராவணன் குலா பாம்சனம் என்றான் -பெருமாள் இஷுவாகு வம்சராகவே நினைத்து வார்த்தை அருளிச் செய்தார் –
இஷுவாகு குல நாதரான பெருமாள் இவனை ஆதார பூர்வகமாக அங்கீ கரித்த அனந்தரம் –ஆக்க்யாஹி மம தத்வேந ராக்ஷஸா நாம் பலாபலம்–என்று
ராக்ஷஸருடைய பலாபலம் இருக்கும் படியை நமக்குச் சொல்லும் என்கையாலே இவனை ராக்ஷஸ சஜாதீயனாக நினையாதே
திருத்தம்பி மாரோபாதியாக அபிமானித்து வார்த்தை அருளிச் செய்தார் –
ஆச்ரித ரக்ஷணமே க்ருதக்ருத்யம் -ஆச்ரித சம்ரக்ஷணம் ஸ்வ லாபம் -ததா ராமோ பபூவ/ ததா விஜ்வர /துயர் அறும் சுடர் அடி அன்றோ –
ப்ராப்தாவும் ப்ராபகனும் ப்ராப்திக்கு உகப்பானும் அவனே -ஹ –மகரிஷி மகிழ்ந்து என்ன ஸ்வ பாவமோ என்கிறார் –

ராமஸ் சீதா மநு ப்ராப்ய ராஜ்யம் புனர் அவாப்தவான் -ப்ரஹ்ருஷ்ட முதிதோ லோகஸ் துஷ்ட புஷ்டஸ் ஸூ தார்மிக -90–
இன்பம் பயக்க எழில் மலர் மாதரும் தானும் இவ்வேழ் யுலகை இன்பம் பயக்க இனிதுடன் வீற்று இருந்து ஆள்கின்ற எங்கள் பிரான் –-7–10–1-
மாதா பிதாக்கள் இருவரும் சேர இருந்து பரியப் புக்கால் பிரஜைகளுக்கு ஒரு குறையும் பிறவாது இ றே-ஆக இருவருமாக சேர்த்தியாலே
தங்களுக்கு ஆனந்தம் உண்டாக -அச் சேர்த்தியைக் காண்கையாலே லோகத்துக்கு ஆனந்தம் உண்டாக –பிரஜை பால் குடிக்கக் கண்டு உகக்கும் தாயைப் போலே
இவர்களுக்கு உண்டான ப்ரீதியைக் கண்டு திவ்ய தம்பதிகள் தங்கள் இனியராய் இருப்பார்கள் ஆயிற்று –ஈட்டு ஸ்ரீ ஸூ க்திகள் –

அகர் தமமிதம் தீர்த்தம் பரத்வாஜ நிராமய -ரமணீயம் ப்ரசன்னாம்பு சன் மனுஷ்யானோ யதா –பாலா -2–5-என்று
தாம் அவகாஹிக்கப் புகும் தீர்த்தத்தை சன் மனுஷ்ய மனசுக்கு ஒப்பிட்டு பேசுகிறார்
அகர்தமம் -கர்த்தமாம் -சேறு -இது இல்லாமை -மனனகம் மலம் அற-அபஹத பாப் மாதவம் -உண்டாகி கழிந்தவை இல்லாமல் -பிரசக்தியும் அற்று இருக்கை-
காம க்ரோத லோப மோஹ மத மாத்சர்ய அஸூ யாதிகள் இல்லாமை –அகர்தமம் -பாப ரஹிதம் -பாப ஹேதுக்களை பாபமாகவே ஸ்ரீ கோவிந்த ராஜர் அருளிச் செய்வார் –
தீர்த்தம் -பரிசுத்த ஜலம் –காலை நல் ஞானத்துறை படிந்தாடி கண் போது செய்து -இவை பத்தும் வல்லார்களை தேவர் வைகல் தீர்த்தங்களே என்று பூசித்து நல்கி உரைப்பர்
ரமணீயம் -மநோ தரம் -ரமிப்பதற்கு உரியதானவை-கண்டவர் மனம் வழங்கும் -பும்ஸாம் த்ருஷ்ட்டி சித்த அபஹாரின்
பனிக்கடலில் பள்ளி கோளைப் பழக விட்டோடி வந்து என் மனக் கடலில் வாழ வல்ல மாய மணாளா நம்பீ –
மலை மேல் தான் நின்று என் மனத்துள் இருந்தானை நிலை பேர்க்கலாகாமை நிச்சயித்து இருந்தேனே
ப்ரசன்னாம்பு –தெளிந்த நீர் -நீரகத்தான் நீர் வண்ணன் – நீர் புரை வண்ணன் -அம்புவத் பிரசன்னம் –
அவனை உள்ளே கொண்ட சத் மனுஷ்யர் திரு உள்ளங்களும் பிரசன்னமாகவே தானே இருக்கும் –

ததாவிதம் த்வீஜம் த்ருஷ்ட்வா நிஷாதேன நிபாதிதம்–ருஷேர் தர்மாத் மனஸ் தஸ்ய காருண்யம் சமபத்யத-13-
வேடனால் அடித்து வீழ்த்தப்பட்ட பறவை கண்ட தர்மாத்மா வால்மீகிக்கு காருண்யம் உண்டாயிற்று –
தயா கருணா அநு கம்பா அநு க்ரோசம் -பர்யாய சப்தங்கள் -பர துக்க துக்கித்தவம் /பர துக்க நிராசி கீர்ஷா/ பர துக்க அஸஹிஷ்ணுத்வம்
சோகம் ஸ்லோகத்துவம் ஆகத –
மா நிஷாத ப்ரதிஷ்டாம் த்வாகமச் ஸாஸ்வதீஸ் சமா –யாத கிரௌஞ்ச மீது காதேகம் அவதீ காம மோஹிதம் —15-
மா நிஷாத ப்ரதிஷ்டாம் து அம கம ஸாஸ்வதீஸ் சமா –நிஷாதன் -வேடன் -/ அம –அவனுக்கு விசேஷணம் -திருவில்லாத வேடன் -என்றபடி –
ஸாஸ்வதீஸ் சமா ப்ரதிஷ்டாம் மா கம -வெகு காலம் நன்மை இழந்து இருப்பாய் -என்கை –காம மோஹிதமான ஆண் பறவையை கொன்றதினால் –
மா நிஷாத -மா நிஷீ ததி-சீதா பதி/ மண்டோதரி இராவணன் -ராக்ஷஸ மிதுனம் -காம மோஹம் கொண்ட இராவணனை கொன்றதால்
நெடு நாள் வாழ்வு அடைந்தீர் என்று வாழ்த்தினை படி –கிரௌஞ்ச சப்தம் பஷி விசேஷத்தையும் ஆசூர பிரக்ருதிகளையும் சொல்லக் கடவது –

தமுவாச ததோ ப்ரஹ்மா பிரஹசன் முனி புங்கவம் -30-
ச்சந்தா தேவ தே ப்ரஹ்மன் ப்ரவ்ருத்தேயம் ஸரஸ்வதீ–ராமஸ்ய சரிதம் க்ருதஸ்தம் குரு த்வம் ருஷீ சத்தம–31-
நான்முகக் கடவுள் தம்முடைய உள்ளக்கருத்தை ஒட்டியே வந்த ஸ்லோகம் என்று ஆசுவாசப் படுத்தி
தமுவாச ததோ ப்ரஹ்மா பிரஹசன் முனி புங்கவம் -30–ஹாஸத்துக்கு காரணம் விஸ்மயம்/சரஸ்வதி அந்தர்வாஹினி அன்றோ /
மேலே –க்ருத்ஸ்னம் ராமாயணம் காவ்யம் ஈத்ருசை கரவாண் யஹம் -41-என்ற ப்ரதிஞ்ஜை-ஈத்ருசை -அந்தர்வாஹினியான சரஸ்வதி
ஜிஹ்வாக்ரத்திலே வந்து புகுந்து ஸ்லோகமாக வந்தமை -காட்டி அருள படும் –

—————————————-

ஸ்ரீ கோயில் கந்தாடை அப்பன் ஸ்வாமிகள் திருவடிகளே சரணம் –
ஸ்ரீ காஞ்சி ஸ்வாமிகள் திருவடிகளே சரணம் .
ஸ்ரீ பெரிய பெருமாள் பெரிய பிராட்டியார் ஆண்டாள் ஆழ்வார் எம்பெருமானார் ஜீயர் திருவடிகளே சரணம் –

நீருக்கும் எம்பெருமானுக்கு சாம்யங்கள் -ஸ்ரீ P.B.A. ஸ்வாமிகள்

May 10, 2017

நீருக்கும் எம்பெருமானுக்கு சாம்யங்கள் –

1-நீர் பள்ளத்தே ஓடி செல்லும் -விதுரர் திருமாளிகைக்கே சென்று உண்டான்
2-லோகோ பின்ன ருசியாய் இருந்தாலும் அனைவரும் நீரை விரும்புவார் -எம்பெருமானையும் விரும்புவார்கள்
3–நீருக்கு குளிர்ச்சி இயற்கை சூடு வந்தேறி -நீரிலே நெருப்பு கிளருமா போலே குளிர்ந்த திரு உள்ளத்திலே சீற்றம் பிறக்கும் படி அன்றோ அபராதம் செய்கிறோம்
4–நீர் சுட்டாலும் ஆற்ற நீரே வேண்டும் –சீறினாலும் தரு துயரம் தடாயேல் உன் சரண் அல்லால் சரண் இல்லை
5–இஷ்டப்படி தேக்கி வைக்கவும் ஓடவிடவும் உரித்தாய் இருக்குமே -சூடிக் களைந்த மாலையால் விலங்கிடலாம் -கழுத்திலே ஓலையைக் கட்டி தூது விடலாம்
6–நீரை வைத்தே மற்ற உணவு சமைப்போம் -அவனே உபாயமும் உபேயமும் -ஸ்வயம் புருஷார்த்தமும் -பிரயோஜனாந்தரங்கள் பெறவும்
7–நீருக்கு நீரே வேண்டும் -வேறு ஒன்றால் தாகம் தணித்து கொள்ள முடியாதே -குண அனுசந்தானத்தாலும் போக்க அரியவன் –
ஒரு நாள் காண வாராய் -அடியேன் தொழ வந்து அருளே -கர்மா ஞான பக்தி பிரபத்தி -இவற்றில் எத்தை விட்டு
எத்தைப் பற்றினாலும் எம்பெருமான் ஒரு படியாலும் விட முடியாதே
8–அன்னம் புஜித்தாலும் நீர் வேண்டுமே -நீர் வேறு ஒன்றையும் அபேக்ஷிப்பது அன்று -உபயாந்தரங்களுக்கு எம்பெருமான் வேண்டும் –
இவன் இதர நிரபேஷன் -உன்னால் அல்லால் யாவராலும் ஒன்றும் குறை வேண்டேன் –
9–கொள்ளும் பாத்திரம் குறை -தார தம்யம் -அவனும் கொள்ளக் குறைவற்றவன் -வேண்டிற்று எல்லாம் தரும் கோதில் வள்ளல்
ஐஸ்வர்யமே போதும் கைவல்யம் போதும் என்பாருமாக குறையக் கொள்ளுவது அவர்கள் குற்றமே
10–பஞ்ச பிரகாரம் -பூமிக்குள் நீர் போலே அந்தர்யாமித்வம் / ஆவரண ஜலம் போலே பரத்வம் / விடாய்த்தவனுக்கு கிட்ட அரிதான பாற்கடல் போலே வ்யூஹம்
/பெருக்காறு போலே வைபவம் /தேங்கின மடுக்கள் அர்ச்சை /
11–நீரானது பரிசுத்தமானாலும் ஆஸ்ரய தோஷத்தால் த்யாஜ்யம் ஆவது போலே தேவதாந்தரங்கள் / நல் தீர்த்தம் -கூராழி வெண் சங்கு ஏந்தின எம்பெருமானே
12–தோண்ட தோண்ட சுரக்கும் நீர் -கொள்ள மாளா இன்ப வெள்ளம் -செலக் காண்கிற்பார் காணும் அளவும் செல்லும் கீர்த்தியாய் –
13–பரார்த்தமாகவே இருக்கும் நீர் – ந தேரூபம் ந ஸாகாரோ பக்தானாம் தவம் பிரகாசஸே
14–வடிம்பிட்டு பெய்விக்க முடியாதே -கேவலம் ஸ்வ இச்சையை வாஹம் ப்ரேஷ கஞ்சித் கதாசனா -காட்டவே காணலாம்
15–காளமேகம் மூலமே கடல் நீர் மழை யாகும் -மேகம் பருகின சமுத்ராம்பு போலே நூல் கடல் சொல் இவர் வாயனவாய் திருந்தினவாறே ஸர்வதா சர்வ உப ஜீவ்யம் ஆமே
16–ஒரே துறையில் சிறியோர் பெரியார் வாசி இல்லாமல் நீராடலாம் -கணமும் வானரமும் வேடும் உடை வேங்கடமே -நிகரில் அமரர் முனிக்கணங்கள் விரும்பும் திருவேங்கடம்
17–சிறிய துவாரம் கிடைத்தாலும் நீர் உள்ளே புகும் -திருமால் இரும் சோலை மலை என்றேன் -என்ன திருமால் வந்து என் நெஞ்சு நிறையப் புகுந்தான்
-என்னூரைச் சொன்னாய் என் பேரைச் சொன்னாய் -அடியார்க்கு ஒதுங்க நிழல் கொடுத்தாய் -இத்யாதி –
18–புஷ்கரம் பிரயோகம் தீர்த்த விசேஷங்கள் மஹாத்ம்யம் -கோயில் திரு மலை பெருமாள் கோயில் -திருப்பதிகளில் சிறப்பு பொலியுமே-
19–விடாய்த்தவர்கள் நீரை முகத்திலே ஏறட்டுவது -முதுகில் கொட்டுவது -படிந்து குடைந்தாடுவது போலே வாக்கினால் கருமம் தன்னால்
மனத்தினால் சிரத்தை தன்னால் வேட்க்கை மீதூர வாங்கி விழுங்குவார்கள் திருமங்கை ஆழ்வார் போல்வார் எம்பெருமானையும்
20–தாகம் மிக்கவன் நுனி நாக்கு நனைந்தால் போதும் என்பான் -கூரார் ஆளி வெண் சங்கு ஏந்தி கொடியேன் பால் வாராய் ஒரு நாள் மண்ணும் விண்ணும் மகிழவே
21–நீரிலே சிறிய கல்லும் அமிழும் -தெப்ப மரமும் மிதக்கும் –ப்ரஹ்மாவாய் இழந்து போவதும் இடைச்சியாய் பெற்று விடுவதும் காண்போமே –
நேரே கடிக் கமலத்துள் இருந்தும் காண்கிலான் கண்ணன் அடிக்கமலம் தன்னை அயன் –எல்லாம் தெய்வ நான்கை யசோதை பெற்றாளே
சிறு மா மனுஷர் அமிழ்வதும் ஊன் மல்கி மோடு பருப்பார் வாய்க்கரையில் நிற்பதுவும் உண்டே
22– துப்பார்க்குத் துப்பாய துப்பாக்கித் துப்பார்க்குத் துப்பாய தூவும் மழை–அன்னம் விருத்திக்கும்-போக சாதனமாயும் ஸ்வயம் போக்யமாயும் -இருக்குமா போலே
உபாய உபேயத்வே ததிஹ தவ தத்வம் -ப்ராபகனாயும் பிராப்யனாயும் இருப்பான் –

———————————————

ஸ்ரீ கோயில் கந்தாடை அப்பன் ஸ்வாமிகள் திருவடிகளே சரணம் –
ஸ்ரீ ஸ்ரீ P.B.A. ஸ்வாமிகள் திருவடிகளே சரணம் –
ஸ்ரீ பெரிய பெருமாள் பெரிய பிராட்டியார் ஆண்டாள் ஆழ்வார் எம்பெருமானார் ஜீயர் திருவடிகளே சரணம் .

ஸ்ரீ பெரும் பூதூரில் -ஸ்வாமி திருமஞ்சனக் கட்டியங்கள் / ஸ்ரீ கடிகா சதகம் அம்மாள் -அருளிச் செய்த ஸ்ரீ யதிராஜ விஜய ஸ்லோகம் —

May 9, 2017

முதல் திருமஞ்சனக் கட்டியம்

நாயந்தே நாயந்தே

காஷாய சோபி கமநீய சிகா நிவேசம்
தண்டத்ரய உஜ்ஜ்வல கரம் விமல உபவீதம்
உத்யத் திநேச நிபம் உல்லஸத் ஊர்த்வ புண்ட்ரம்
ரூபம் தவாஸ்து யதிராஜ த்ருசோர் மமாக்ரே

அப்பனுக்கு சங்காழி அளித்தருளும் பெருமாள்
அறமிகு நற் பெரும் பூதூர் அவதரித்த பெருமாள்
அறுசமயச் செடியதனை அடியறுத்த பெருமாள்
அருளாழி வரி வண்டே என்று ஆழ்வார் அழைக்கும் பெருமாள்
அருள் மாரி அடியிணைக் கீழ் அன்பு பூண்ட பெருமாள்
அஞ்சு குடிக்கு ஒரு சந்ததியாம் ஆண்டாள் தமக்கும் அண்ணரான பெருமாள்
அரங்கர் மௌலி சூழ்கின்ற மாலையைச் சூடிக் கொடுத்தவள் தொல்லருளால் தாழ்வின்றி வாழும் பெருமாள்
அடியார் வினைத் தொடரை அருள் என்னும் ஒள் வாள் உருவிக் கிட்டிக் கிழங்கொடு வெட்டிக் களைந்த பெருமாள்
நம் தேசிக சிகாமணிப் பெருமாள்-

தேவரீர் திருவடித்த தாமரைகளின் தாஸ்யார்ஹ சாரஸ்ய தாநார்த்தமாக ஆசன அரவிந்தத்தில் அழுத்தியிட்ட இடது கழலும்
இடது துடையின் மேல் வளர்த்திக் கண்ணாரக் கண்டு கழிவதோர் காதலுற்றார்க்குக் காட்டியிட்ட வலது கழலும்
சாஷாத் மன்மத மன்மதாயமான மது மதன விஜய தூணிர யுகளம் போல் இணைந்து வைத்த கணுக் கால்களும்
கீழ் நோக்கும் ஒளி வெள்ளம் மறியுண்டு கழித்தால் போலே இரண்டுருவம் திரண்டு உருண்டு மடியுண்ட மூலம் தாள்களும்
கந்தளித கதலீ காண்ட கரிகர கலபகங்கள் போல் அதி ம்ருதுள மாம்சலங்களாய் விளங்குகின்ற திருத் துடைகளும்
சந்த்யா ரஞ்சிதா சாரதாப்ரத்தில் தனித்து எழுந்ததோர் கொடி மின்னல் நிலை நின்று வளர்ந்தால் போலே ஆஜங்கம் தழைத்து உடுத்து
அரைச் சிவந்த ஆடையின் மேல் வளைந்து வந்து நிகு நிகு என்ற பொன்னரை நாண் பூண்ட அழகும்
சேவா ரஸ பாச பரப்ராமித மதி மந்தார மா மத்யமான ஸுந்தர்ய துக்த சிந்தூதரம் நடுக்குழித்திட்ட சுழி போல் ஸூந்தரமாம் உந்தி மலரும்
மஞ்ஜூள தர மாயூரோ சீர வாலவ்யஜன வேவீ ஜ்யமான திவ்ய தூப குமிதமித மந்தகதவஹ கோதூயமான
திவ்ய லாவண்ய தரங்கிணீ தரங்கங்கள் போல் இருபாலும் திகழ்கின்ற திருவலிகளும்
அபிநவதர தர விகஸ்வர சரஸிஜ வர முகுள தளத் தளாயமான நிஜாஞ்சலி சிகாங்குளீ சோபையை நிஜ ஹ்ருதய ஜலஜததர ரசிக ஹார்த்த
ஜனார்த்தனனுக்கு அவநமித்துக் காட்டுவது போல் நெஞ்சுக்கு நேராகக் கொஞ்சம் சாய்த்து அஞ்சலித்த தடக் கைகளும்
தங்க வளை மேல் தங்கித் தொங்குகின்ற சங்கிலிகளோடு இணக்கமுற்ற கணுக் கைகளும்
முறுக்கியிட்ட முன்கையோடு உள் விம்மிப் புறங்குவித்து மடியுண்டு முழங்கைகளும்
கநகமய குல தரங்களைக் கடைந்து எடுத்து மடுத்தால் போல் திரண்டு நீண்ட பாஹு தண்டங்களும்
வைகுண்டாதி ப்ரஹ்ம கோசங்கள் வந்திருக்கும் மாணிக்கப் பண்டாரமான நெஞ்சமாகிய நீணகர்க்கு ஓர் கநகமய கவாடம் போல்
பளபளன்று அகன்று காட வ்யூடமாய்த் திகழ்கின்ற திரு மார்பின் அழகும்
அம்மார்பின் அழகில் ஆழங்கால் பட்டு மயங்கிவிடும் மநோ நயனங்களைத் தோள் அளவில் துவக்கி விடும் அவலம்ப ஸூ த்ரம் போல் இலங்குகின்ற முந்நூல் அழகும்
சேஸ்வர விபூதி த்வயமும் இளைப்பாறும் நிழல் தடமாய் வளர்ந்து உயர்ந்த திண் தோள்களும்
கண்ட வ்யக்த தாரா ஷரங்கள் புறம்பொசிந்து காட்டினால் போல் ரேகாத்ரய விபக்தாங்கமாய் வலம் புரியின் சுழி ஒழுங்கைப் பழித்து எழுந்த கழுத்தின் அழகும்
மறு கழித்தன சந்த்ர மண்டலத்தையும் அப்போது அலர்ந்த செந்தாமரைப் பூவையும் அதகரித்துக் கிட்டினாரை மையல் ஏற்றி மயக்கும் மாய மந்திரமாய்
விளங்குகின்ற ஸ்மயமான முகார விந்தமும்
இசைந்து கனிந்து த்ராஷாத்வயம் போல் வகுப்புண்ட கமுக விகாசமும்
அதிருசிர பாவ கர்ப்பமானதொரு வார்த்தை சொல்லத் தொடங்கித் துடிப்பது போல் விளங்குகின்ற திருப் பவளங்களும்
அபிமத ஜன தரிசன ஆனந்த வேகத்தால் அர்ச்சாவதார சமாதியைக் கடந்து விம்மி வெளி வழிகின்ற அவ்யக்த மதுர மந்த ஹாஸ விலாசமும்
ஸ்படிகமய முகர மண்டலங்கள் போல் தள தள வென்ற திவ்ய கபோலங்களும்
கந கநக மகர குண்டல த்வயத்தால் தழைந்து வளர்ந்து படிந்து வடிவிட்டு சுருண்டு நீண்டு தோள் அளவும் தொங்குகின்ற கர்ண பாசங்களும்
மாட்டுயர் கற்பகத்தின் வல்லியோ கொழுந்தோ என்று நித்ய சந்தேக ஜனகமான கோலா நீள் கொடி மூக்கின் அழகும்
மிதோபத்த ஸ்பர்த ஸ்புரித சபரி த்வந்த்வ வல்லிதங்களாகப் புடை படர்ந்து மிளிர்ந்து நீண்ட தன தாமரைக் கண்களும்
குணோத்கர்ஷ குண்டிலதமான திருச் சார்ங்கம் போலே வளைந்த திருப் புருவ வட்டங்களும்
அஷ்டமீ சந்த்ர அம்ருத ப்ரவாஹங்கள் கற்பகக் கொடியடியில் பெருகி வந்து தேங்கினால் போலே திரு நுதல் மேல் இலங்குகின்ற
நாசிகா மூல த்ருத ஸ்ரீ ராமானுஜ தீவ்ய திவ்ய ஊர்த்வ புண்ட்ர விசேஷமும்
அதன் நடுவில் உபய விபூதி சாம்ராஜ்ய பட்டாபிஷேக லஷ்மீ விஹார நிஷிப்த பாத கமல லாஷா பங்கம் போல் சிவந்து படிந்து விளங்குகின்ற ஸ்ரீ சூர்ண ரேகையும்
உயர்ந்து மலர்ந்த திரு முடியும்
வளர்ந்து மடிந்து வ்யக்த அவ்யக்தமாய் விளங்குகின்ற திருக் குழல் ஒழுங்கும் -சுற்றிச் சுழற்றிக் குழைத்திட்டு முடித்துத் தொங்கவிட்ட சிகா பந்தமும்
பின் எடுத்த பிடரி அழகும்
திருவனந்தாழ்வான் பின் படம் போலே நடுப் பதிந்து விசாலமாய் நெரித்திட்ட திரு முதுகும்
வலவருகில் முன்னாட்டித் தாங்கியிட்ட த்ரிதண்டாக்ரமும்
சீரியதோர் நிதி போலே திரு முன்பே நோக்கிக் கொண்டிட்டு வைத்த திருவடி நிலைகளுமாய்
இப்போது தேவரீர் திரு மஞ்சனம் கண்டருள எழுந்து அருளி இருக்கும் அழகியது
ஏதேனும் சிந்தை மருளோ
ஜெகன் மோஹன மந்த்ர ப்ரபாவமோ
சகல ரஸ குளிகா விலாசமோ
சர்வ போக சிந்தாமணி பிரகாசமோ
அகில ஜகத் ஸூக்ருத விபாகமோ
நிகில பல கல்பலதா பிரசரமோ
ஸமஸ்த சம்பத் சாம்ராஜ்ய வேஷமோ
சர்வ மங்கள சந்தா ப்ரசவமோ
அகில ஜெகஜ் ஜீவன மூலமோ
அதுல ஆனந்த கந்த அவதாரமோ
சகல கலா ரஹஸ்ய சர்வஸ்வமோ
சர்வேஸ்வர ஆபத் தனமோ
ஈது எல்லாம் திரண்டு எழுந்து கொண்டதோர் வடிவமோ
இதுவும் அன்று அப்ரமேய தேஜஸோ
நாங்கள் ஏது ஓன்று அறியா இவ்வழகுடன் தேவரீர் ஊழி தொறும் ஊழி தொறும் வாழ்ந்திடுக வாழ்ந்திடுகவே
யதி ஸார்வ பவ்மனே
திருமஞ்சனம் கண்டருளவே ஜய விஜயீ பவ –

———————————–

இரண்டாவது திருமஞ்சனக் கட்டியம்

காஷாய சோபி கமநீய சிகா நிவேசம்
தண்டத்ரய உஜ்ஜ்வல கரம் விமல உபவீதம்
உத்யத் திநேச நிபம் உல்லஸத் ஊர்த்வ புண்ட்ரம்
ரூபம் தவாஸ்து யதிராஜ த்ருசோர் மமாக்ரே –

போதைச் சிவந்து பரிமளம் வீசிப் புதுக் கணித்த
சீதக் கமலத்தை நீரேற வொட்டிச் சிறந்தடியேன்
ஏதத்தை மாற்றும் எதிராசனார் தம் இனிமை தரும்
பாதக் கமலங்கள் வாழியரோ பாதக் கமலங்கள் வாழியரோ–

பற்பம் எனத் திகழ் பைங்கழலும் தம் பல்லவமே விரலும்
பாவனமாகிய பைந்துவராடை பதிந்த மருங்கு அழகும்
முப்புரி நூலொடு முன் கையில் ஏந்திய முக்கோல் தன்னழகும்
முன்னவர் தந்திடு மொழிகள் நிறைந்திடு முறுவல் நிலா வழகும்
கற்பகமே விழி கருணை பொழிந்திடு கமலக் கண் அழகும்
காரி சுதன் கழல் சூடிய முடியும் கன நற் சிகை முடியும்
எப்பொழுதும் எதிராசன் வடிவு அழகு என் இதயத்து உளதால்
இல்லை எனக்கு எதிர் இல்லை எனக்கு எதிர் இல்லை எனக்கு எதிரே —

தேவரீருடைய திருவடித்த தாமரைகளின் போக்கிய அதிசயத்துக்கு ஒரு போலியாக கம்பீராம்பஸ் ஸமுத்பூத ஸூம்ருஷ்ட நாள ரவிகர விகசிதமான தோர் செந்தாமரைப் பூவை
அதனுடைய கர்வ சர்வஸ்வ நிர்வாபரண பூர்வகமாக திருவடிகளின் கீழ் அமுக்கி அதன் தலை மேல் வெற்றியுடன் வீற்று இருக்கும் இருப்பின் அழகும்
பங்கஜ ரஜஸ்ஸூம் பாதாருந்துதமாம்படி சேடீ ஜன சர்ச்சா ஸஹ ஸுகுமார்ய சாலிநிகளான பிராட்டிமாரும் பிடிக்கக் கூசும் படி புஷப ஹாஸ ஸூ குமாரதரரான
பெரிய பெருமாளுக்கும் மெத்தென்ற பஞ்ச சயனமாய்-அத்யந்த ஸூகுமாரரான தேவரீர் தமக்கு ஆசனமாய்க் கொண்டு தொண்டு பூண்ட புண்டரீகத்துக்கு
ஸ்வ தாஸ்யார்ஹ சாரஸ்யாதிகளை யூட்டுக்கைக்குத் ததாஸ்யாந்தரத்தில் சொருகிவிட்டு வைத்தால் போலே மறைத்திட்ட இடது திருவடிகளும்-
சம்சரண தவ தஹன தந்தஹ்யமான சகல ஜகதவநபர சந்தத சிந்தா ஸாமக்ராந்தியாலே நிப்ருததயா பணிபதி சயன சயானரான பெரிய பெருமாளுடைய
யோக நித்ரா முத்ர அனுசாரியாக இடது தொடையின் மேல் வளர்த்திக் கண்ணாரக் கண்டு கழிவதோர் காதல் உற்றார்க்குக் காட்டியிட்ட வலத்திருவடிகளும்
பர ப்ரஹ்ம பூத பர புருஷ விஷயக சங்க காமத் யுத்தீபகரான மன்னிய சீர் மாறன் என்னும் மாறனுக்கு தேவரீருடைய பதசாசிஜ வியாஜேன
குஸூமாசர ஸஹிதமாக அமைத்து வைத்த அம்பறாத் துணிகள் போலே இணைத்து வைத்த கணுக் கால்களும்
கீழ் நோக்கிக் கிளர்கின்ற சுடர்ச் சோதி வெள்ளங்கள் ஆசன அபிகத்தால் மறியுண்ட கழித்தால் போல் இரண்டுருவம் திரண்டு உருண்டு மடியுண்ட முழம் தாள்களும்
கந்தளித கதளீ காண்ட கரிகர கரபங்களை வென்று அடி பெருத்து நுனி சிறுத்து மத மதவென்று மாம்ச லங்களாய் விளங்குகின்ற திருத் தொடைகளும்
சடப் ரமதன சமதன ஸார்வ பவ்ம ஜைத்ரயாத்ரா ரதம் போன்ற தேவரீருடைய திரு மேனிக்கு கீழ் உருண்டு வரும் இரண்டு சக்ர மண்டலங்கள் போன்ற ப்ருது நிதம்ப பிம்பங்களும்
திருவரையில் மடி தொடங்கிக் கணைக் கால்கள் நடுவளவும் உள்ளுள்ள வடிவு அழகுக்கு அத்யந்த பிரகாசகமாய் பொருத்தமுடன் தரித்து இருந்த கமநீய காஷாயமும்
இடவருகில் தொடையடியில் தொங்குகின்ற தலைப்புடனே நடுக்கோத்து மடித்துடுத்த சர்வோத்தர உத்தரீயமும்
சந்த்யா ரஞ்சிதா சாரதாப்ரத்தில் தனித்து எழுந்ததோர் கொடி மின்னல் நிலை நின்று வளர்ந்தால் போல் ஆஜங்கம் தழைத்து உடுத்து
அரைச் சிவந்த ஆடையின் மேல் வளைந்து வந்து நிகு நிகு என்ற பொன்னரை நாண் பூண்ட அழகும்
பகவத அனுபவ ரஸ விவசருடைய அபிநிவேச பாச பரிப்ராமித மதி மந்தார மா மத்யமான ஸுந்தர்ய துக்த சிந்துவான சுற்றோரம் திரைந்து எழுந்து
நடுக்குழித்திட்ட சுழி போல் ஸூ ந்தரமாம் உந்தி மலரும்
விநயமுடன் வீசுகின்ற வெட்டி வேர் விசிறிகளால் அத்யந்த குமுகுமித சனைச்சன ப்ரசரன் மந்த கந்தவஹ விஹரண விசேஷங்களாலே தேவரீருடைய
திவ்ய லாவண்ய தரங்கிணீ பார்ஸ்வ பாகங்களில் இரண்டு அலை வரிசை பரம்பினால் போல் இரு பக்கமும் திகழ்கின்ற திருவலிகளும்
மாம் ஏகம் என்பதை அபிநயித்துக் காட்டுவது போல் நெஞ்சுக்கு நேராகக் கொஞ்சம் சாய்த்து அஞ்ஜலித்த திருக்கைகளும்
தங்க வளை மேல் தங்கித் தொங்குகின்ற சங்கிலிகளோடு இணக்கமுற்ற கணுக் கைகளும்
அபிநவதரதர விகஸ்வர சரஜிஜவரே முகுள தளத் தளாயமான நிஜாஞ்ஜலி சிகாங்குளீ சோபையை நிஜ ஹ்ருதய ஜலஜததர ரசிக
ஹார்த்த ஜனார்த்தனனுக்கு அவனமித்துக் காட்டுகையால் முறுக்கியிட்ட முன் கைகளும்
அகடிதகடநா சமர்த்த சதுர்புஜ புஜதுர்ப்பர விபூதி த்வய பர பரணார்த்தமாகக் கனக மய கிரி வரங்கள் இரண்டை வெளிறறக் கழித்துப் புகர் எழக்கடைத்து
தூணாக்கி மடுத்தால் போல் இரண்டட்டத்திலும் திரள் திரண்டு நீண்டு த்ருட தரங்களுமாய் சிரீஷ குஸூம ஸுகுமார்யம் திரண்டு இரண்டு வடிவு கொண்டால் போல்
அத்யந்த ம்ருதுளங்களுமாய் சாஷாத் புஜகபதி போகாத்மகத்வ ப்ரத்யாயகங்களுமாய் விளங்குகின்ற பாஹு தண்டங்களும்-
ஹ்ருதயாந்தர நிஹித ப்ரஹ்ம புரகோபுர கோபநாத்தமிட்ட ஹாடகமய கவாடம் போல் பள பள என்றகன்று காட வ்யூடமாய்
வயபரிணாம ஸூசநார்த்தமாககே கொஞ்சம் தளர்ந்தது போல் விளங்குகின்ற விசால விமல வக்ஷஸ் ஸ்தலமும்
அழகு கொண்டாடுகிற அம்மார்பின் அழகிலே ஆழங்கால் பட்டு மயங்கி விழுகின்ற மநோ நயன யுகளங்கள் மூன்றுக்கும் கைப்பிடி கொடுத்து
அவற்றைத் தோள் அழகிலே துவக்குகைக்குத் தொங்கவிட்ட அவலம்ப ஸூத்ர த்ரயம் போன்ற ஸுதாமாநீ ஸ்வர்ண ஸுவர்ண யஞ்ஞ ஸூத்ரமும்
சேஸ்வர விபூதி த்வயத்துக்கும் நிழல் கொடுத்து வளர்ந்து விசாலங்களுமாய் கிரிவர சிகர ஸூக ப்ரதிஷ்டித்த ஸிம்ஹஸ் கந்த
சந்திபந்த சமஸ்தான பத்த ஸ்பர்சங்களுமாய்ச் சரிந்து உயர்ந்து விளங்குகின்ற திருத் தோள்களும்
கண்டருத்த பிரணவ அக்ஷரங்கள் கழுத்துள்ளே நெருக்குண்டு விம்மிப் புறம்பு பொசித்தால் போல் ரேகாத்ரய விபக்தாங்கமாய்
க்ரமுக தருண க்ரீவா கம்பு ப்ரதிமமாய் விளங்குகின்ற திருகி கழுத்தின் அழகும்
சுற்றும் ஒளி வட்டம் சூழ்ந்து சோதி பரந்தது என்கிறபடியே சாரத சர்வரீ பர்வாக்ர சமய சமேதித சகல கலா பரிபூர்ண சர்வ ஆஹ்லாத கரமான
மறுக்கழற்றின சந்த்ர மண்டலத்தையும் அப்போது அலர்ந்த செந்தாமரைப் பூவையும் ஸஹஜகாந்தி சைத்திய மார்த்வ ஸுராபாதிகளால்
அதிகரித்துக் கிட்டினாரை மையல் ஏற்றி மயக்கும் மாய மந்திரமாய் விளங்குகின்ற ஸ்மயமான முகாரவிந்தமும்
நின்றவா நில்லா நெஞ்சு பிணிப்புண்ணும் படி கண்ணிக் கயிற்றுச் சுருள்கள் போலே சுருண்டு உருண்டு நீண்டு மநோ ஹரங்களுமாய்-முன் சில நாள்
சாத்திக் களைந்த கநகநக மகர குண்டல த்வயத்தை தளர்ந்து வளர்ந்து வடிவிட்ட வடிவு அழகால் கோள் சொல்லித் தரக் கடவதுகளுமாய்
மார்த்தவ அதிசயத்தாலே மெல்ல அசைந்து ஆடுவது போல் தோள் அளவும் தள தள வென்று தொங்குகின்ற திருச் செவிகளும்
இசைந்து கனிந்த த்ராஷாத்வயம் போல் நடுப்பதிந்து வகுப்புண்டு திரண்டு எழுந்த சுபுக விகாசமும்
ஸ்வாந்த ஸ்வாந்தர் நிரந்தர சிந்த்யமான அனந்த சயாநந்த சிரந்தநோதந்த சந்தான சாஷாத்கார சமுதஞ்சித ரோமாஞ்ச விசேஷங்களாலே
பரம புருஷ சம்ச்லேஷ ஹர்ஷாதிரேக ஸூசககங்களுமாய்-அவ்யக்த அங்குர ஸ்மஸ்ரு சமூஹதயா –யத்ரர்ஷய பிரதம ஜாயே புராண -என்கிற
நித்ய யுவத்வத்தைக் கோள் சொல்லித் தரக் கடவதுகளுமாய்-புகர் படைத்துப் பெருத்து விளங்குகின்ற தாலு மூலங்களும்
சகல விபுத சதா ஸ்வாத்யமான தேவரீருடைய வதன ஸூதா நிதி மண்டலாந்தரளத்திலே திரட்டியிட்ட அம்ருத ரஸ சாரங்கள் போல்
அத்யந்த போக்யங்களுமாய்ச் சிவந்து கனிந்த கோவைப் பழத்தையும் கடைந்து துண்டிட்ட பவளக் கொடியையும் பரிஹஸித்துச் சிரிப்பது போலே
மந்த ஸ்மித மநோ ஹரங்களுமாய் அதி ருசிர பாவ கர்ப்பமானதொரு வார்த்தை சொல்லத் தொடங்கித் துடிப்பது போல் விளங்குகின்ற திருப் பவளங்களும்
அபிமத ஜன தர்சன ஆனந்த வேகத்தாலே அர்ச்சாவதார சமாதியைக் கடந்து விம்மி வெளி விழுகின்ற அவ்யக்த மதுர மந்தஹாஸ விலாசமும்
ஸ்படி கமய கண்ட சைல க்ருதங்களான இரண்டு முகுர மண்டலங்களை மாசறக் கடைந்து தூளிட்டுத் துலக்கித்
துடைத்திணத்து வைத்தால் போல் தள தள வென்ற திவ்ய கபோலங்களும்-
எப்பாலும் பரந்துள்ள சகல ஜனங்களுக்கும் தங்களையே நோக்கினால் போலே அத்யந்த ரஞ்சகங்களுமாய் புடை பரந்து மிளிர்ந்து இலங்கு ஒளி சேர்
அரவிந்தம் போன்று நீண்டு விசாலங்களுமாய் சண்டையிடும் இரண்டு கெண்டைகள் போன்ற தாண் தாமரைக் கண்களும்
குண ஆரோபணம் கொண்டு வளைந்து நின்ற சார்ங்க வில்லை நிஜமான வடிவு அழகால் வென்று கொண்டு வளைந்து நின்ற திருப் புருவ வட்டங்களும்
தொங்குகின்ற செண்பகப் பூ போலே நுனி நிமிர்ந்து உயர்ந்து அடி குறுகி நீண்டு நளிகாயுகம் போலே ஏகாந்தர த்வய சோபிதமாய்
மாட்டுயர் கற்பகத்தின் வல்லியோ கொழுந்தோ என்று நித்ய சந்தேக ஜனகமாய் விளங்குகின்ற கோல நீள் கொடி மூக்கின் அழகும்
அம மூக்கின் அடியை விளாக்குலை கொண்டு விளங்குகின்ற ராமாநுஜாக்க்ய திவ்ய பீட சம்யுதமான திவ்ய ஊர்த்வ புண்ட்ர திலக பிரகாசமும்
அதன் இடையில் சகல விபூதி பட்டாபிஷேக சாம்ராஜ்ய லஷ்மியின் ஸ்வ இச்சா விஹார ரவி ஷிப்த பத கமல லாஷார சதாரா ரேகை போலச்
சிவந்து படிந்து விளங்குகின்ற ரக்த வர்ண ஸ்ரீ சூர்ண ரேகையும்
மலர்ந்து உயர்ந்த திரு முடியும்
வளர்ந்து மடிந்து வியக்த அவ்யக்தமாய் விளங்குகின்ற திருகி குழல் ஒழுங்கும்
சுற்றிச் சுழற்றிக் குளைத்திட்டு முடித்த சிகா பந்தமும்
பின்னெடுத்த பிடரி அழகும்
திருவனந்தாழ்வான் பின் படம் போல் நடுப் பதிந்து பரந்து நெறித்திட்ட திரு முதுகும்
வலவருகில் கை மேலும் மார்பிலுமாய் முன்னாட்டித் தாங்கியிட்ட த்ரிதண்டாக்ரமும்
சீரியதோர் நிதி போலே திரு முன்பே நோக்கி வைத்திட்ட பொன்னடியாம் செங்கமலப் போதுகளுமாய் தேவரீர் திருமஞ்சனம்
கண்டருள வீற்று இருக்கும் இவ் வழகு ஊழி தொறும் ஊழி தொறும் வாழ்ந்திடுக வாழ்ந்திடுகவே யதி ஸார்வ பவ்மனே

————————————————————

ஸ்ரீ கடிகா சதகம் அம்மாள் -அருளிச் செய்த ஸ்ரீ யதிராஜ விஜய ஸ்லோகம் –

மாயாவி மோஹித ஸூரா நஸூரா நலாவீத்
யேநாஸ்யுத குஹநாஸமயைர் மநுஷ்யன்
சம்மோஹ யத்ஸூ புநரேஷூ ஸூ தர்சன அபி
தாநேவ ஜேதுமதுநா யதி சேகர அபூத்–1-

தேவர்களை அசுரர்கள் மாயா வித்யைகள் மூலம் குழப்ப அச்சிட்டுதான் தனது ஸூ தர்சனம் கொண்டு வீழ்த்தி அருளினான் –
இதே போலே மாயாவாதங்கள் கொண்டு பல மதங்கள் குழப்பிய போது அந்த ஸ்ரீ ஸூ தர்சனமே ஸ்ரீ யதிராஜராக ஆவிர்பவித்தது –

த்ரிதண்ட காஷாய சிக உபவீதை
ப்ரஸாதயன் பாரமஹம்ஸ்ய லஷ்மீம்
வைகுண்டம் ஆரோபயிதம் முமுஷூன்
சோபாந காரீ யதிராஜ ஏஷ–2

ஸ்ரீ யதிராஜர் -த்ரிதண்டம் -காஷாயம் -யஞ்ஜோ பவீதம் -கமநீய சிகா -வேஷத்துடன் மிகவும் அழகாக வீற்று இருந்து
முமுஷுக்களுக்கு மோக்ஷம் செல்ல படிக்கட்டை அமைத்து அருளுகிறார் –

ச ஏஷ சாஷாத் க்ருத க்ருஷ்ணதத்தாம்
நிஷேப வித்யாம் நிரவத்ய பூமா
கத்யாத்மனா க்ருஷ்ண ஜநோப போக்யம்
சம்வாத ரூபாம் விததே தயாளு — 33-

ஸ்ரீ கிருஷ்ணன் அருளிச் செய்த சரம ஸ்லோகம் படியே அவனை நேராக சாஷாத்காரித்து –பெரிய பிராட்டி முன்னிலையாக -நம் பெருமாள் இடம் சரணாகதி
அனுஷ்ட்டித்து -தம்முடைய சம்வாதத்தை நாம் உஜ்ஜீவிக்கவே கத்ய த்ரயம் மூலம் வெளியிட்டு அருளிச் செய்தார் –

ப்ரமாணேஷ்வேஷ வேதாந்த ப்ரமேயேஷூ பர புமான்
ப்ரமாத்ருஷூ யதீந்த்ர அயம் ந த்வதீயம் அபேக்ஷதே–4-

பிரமாணங்களில் உபநிஷத்துக்களுக்கு நிகரானவை இல்லை / அவை மூலம் கூறப்படும் பொருள்களில் ஸ்ரீ மன் நாராயணனுக்கு நிகர் இல்லை
-இதே போன்று யதிகளில் எம்பெருமானாருக்கு நிகரானவர்கள் யாரும் இல்லையே –

கர்ம வ்யாஜ க்ருத அகிலாத்ம நிவஹ கிலேச அவபோதஸ் புரத்
பச்சாத்தாப க்ருபா விமோசித ஜகத் ஜென்மாதி லீலாதரம்
போகைக பிரணவம் விதாஸ்யதி பரம் ப்ரஹ்மாபி தாத்தாபய
பூதேப்யோ யதிராஜ ஏஷ இதி மே சேதஸ்ய பூந் நிச்சய -5-

கர்மாதீனமாக ஸ்ருஷ்டித்து -உண்டியே உடையே உகந்து போகும் இம்மண்டலத்தோரின் இழவு கண்டு வருந்திய எம்பெருமான்
எம்பெருமாரின் திருவவதாரத்துக்கு பின்பே தானும் பிழைத்து தான் செய்து அருளிய லீலா வியாபாரமாக ஸ்ருஷ்டிக்கும் பலம் கிட்டிற்றே என்று மகிழ்ந்தான்

தேஹாஷாதி விலக்ஷண அணு ரஜதோ நித்ய அஹமர்த்த அமல
ஞான ஆனந்தமய அப்ய தன்மய இவ ப்ராப்யத்ய வித்யாவ்ருத
பஞ்ச கிலேச விபாக பாவக சிகாலீடஸ்ய தஸ்யாத்மன
நிர்வாணாய நிசர்க ஸுஹ்ருத நிதே நான்யா கதி த்வாம் விநா –6-

ஆத்மா தேஹ வியதிரிக்த -புலன்களின் வேறுபட்ட அணு ஸ்வரூப -ஞான ஆனந்தம் -ஸ்வரூபனாய் இருந்தாலும் துயரத்தில் ஆழ்ந்து வருந்த
காரேய் கருணை இராமானுச -அநந்ய கதியான அடியோங்களை -நீரே ரஷித்து அருள வேணும் –

சர்வஞ்ஜோ ந ந வேத தஸ்ய கருணராசே ரூபேஷா குத
ஸர்வேச கிம் அசவ் ந சஷ்யதி பரித்ராதும் ததாபி ப்ரபு
சர்வான் ரஷதி யத் கடாக்ஷ கணி காபேஷீ நராநுத்தரான்
சம்சார அம்பு நிதே ச ஏவ ஹி குரு சர்வோத்தரம் தைவதம் —7-

சர்வஞ்ஞான் -சர்வ சக்தன் -சர்வ காருண்யன் -சர்வ ரக்ஷகன் -ஸ்ரீ யதிராஜர் உடைய கருணை மிகுந்த கடாக்ஷம் கொண்டே
லோகத்தார் உஜ்ஜீவிக்க காத்து இருந்து அவரது மிக்க சீல குணங்களை பிரகாசித்து அருளுகிறார் அன்றோ –

த்ரிவர்க்கம் அவதீரயன் த்ரிவித சேதன அசேதன
பிரபஞ்ச மய கஞ்சுகே பகவதி ஸ்வயம் ஜ்யோதிஷி
நிவோசித தியாம் சதாம் நிகில மங்கலைகாஸ் பதம்
தமேவ கதயன் கதிம் யதி ப்ரீடித க்ரீடதி–8-

விஷயாந்தர ப்ராவண்யம் துறந்து -சேதன அசேதன அந்தர்யாமியாய் உள்ள ஜ்யோதிஸ் ஸ்வரூபமே -உயர்ந்த கதி
என்று எதிராஜர் உபதேசித்து அருள -சத்துக்களால் வணங்கப்பட்டு மிகவும் ஆனந்தத்துடன் எழுந்து அருளி உள்ளார் –

குதர்சனா நீதர தர்ச நாதி யதீந்த்ர குர்வான் நிஜ தர்சநேந
சம்யக் சுருதி நியாய கலா பதர்சீ ஸூ தர்சன அஸி ப்ரிய தர்சன த்வம்-9-

யதிராஜரே -உமது ஸ்ரீ ஸூ க்திகளால் புற சமய வாதிகள் பலன் அற்றவை -என்றும் -வேதாந்த சித்தாந்தத்தை -வெளிப்படுத்தி அருளி
வேதாந்தங்களும் மகிழ -அதனால் ஸ்வாமியும் மிகவும் இனிமையாகக் காட்சி கொடுத்து எழுந்து அருளி உள்ளார் –

காலே வர்ஷது வாஸவ ஷிதி பூஷோ ரஷந்து சம்யக் மஹீம்
சர்வே சந்து நிராமயாச்ச க்ருதின சத்வோத்தரா ப்ராணிந
புண்யா லோகம் இதம் புனாது பகவத் பக்தி சிரஸ்தயிநீ
மாலாவத் யதிசேகரஸ்ய விஹரத் வாஞ்ஞா ந்ருணம் மூர்த்தஸூ –10- –

நாட்டில் நல்ல மழை பொழியட்டும் -அரசர்கள் சிறந்தவர்களாக இருந்து நாட்டை ரக்ஷிக்கட்டும் -அனைத்து உயிர்களும் நோய் இன்றி வாழட்டும்
ஞானம் செழிக்கட்டும் -தூய்மையான பக்தி வளரட்டும் -உலகம் தூய்மை யாகட்டும் –
ஸ்ரீ யதிராஜர் உடைய உபதேசங்கள் மாலை போலே அனைவராலும் விரும்பி ஏற்றுக் கொள்ளப்பட்டு உஜ்ஜீவனம் அடையட்டும் –

————————————————–

ஸ்ரீ கோயில் கந்தாடை அப்பன் ஸ்வாமிகள் திருவடிகளே சரணம்
ஸ்ரீ கடிகா சதகம் அம்மாள் திருவடிகளே சரணம் .
ஸ்ரீ பெரிய பெருமாள் பெரிய பிராட்டியார் ஆண்டாள் ஆழ்வார் எம்பெருமானார் ஜீயர் திருவடிகளே சரணம்-