ஸ்ரீ வேதார்த்த சங்கக்ரஹம் -இரண்டாம் பகுதி –

February 20, 2017

யோ நித்ய அச்யுத பதாம் புஜ யுக்ம ருக்ம வ்யாஹாமோஹதஸ் ததிராணி த்ருணாய மேனே
அஸ்மத் குரோர் பகவதோஸ்ய தயைக சிந்தோ ராமானுஜஸ்ய சரனௌ சரணம் ப்ரபத்யே –https://sites.google.com/site/vaedhaarthasangraham/quick-translation/translation-ii

அசேஷ சித் அசித் வஸ்து சேஷினே –சேஷ ஸாயினே-நிர்மல ஆனந்த கல்யாணைதயே -விஷ்ணவே நம –

பரம் ப்ரம்ஹைவாஞம் ப்ரம பரிகதம் ஸம் ஸ ரதி தத்
பரோபாத்ய லீடம் விவசம் அசுபஸ் யாஸ் பதமிதி
சுருதி ந்யாயா பேதம் ஜகதி வித்தம் மோஹனமிதம்
தமோ யே நா பாஸ்தம் சஹி விஜயதே யாமுன முனி —

————————————————-

இனி மேல் ஸூவ பக்ஷ ஸ்தாபனம் பண்ணி அருளுகிறார் -புராதான வைதிக மதம் -வியாசர் போதாயனர் டங்கர் தர்மிதர் குஹதேவர்
தத்ர பிரதம பக்ஷே-சங்கர பக்ஷம் -ஸ்ருத்யர்த்த பர்யாலோசனை பராகா துஷ்பரிஹாரம் தோஷம் உதாஹரந்தி –
முன்பே அபேத ஸ்ருதியை பார்த்து நன்றாக ஆலோசனம் பண்ணி அருளினார் –
அதனால் மேல் பேத சுருதிகள் கடக ஸ்ருதிகள்- விசாரரித்து அருளிச் செய்கிறார் –
கடக சுருதிகள்
1-யப்ப்ருதிவியம் திஷ்டன் ப்ருதிவ்யா அந்தரோ யம் ப்ருதேவீ நவேத யஸ்ய ப்ருத்வீ சரீரம் யப்ருதிவீம் அந்தரோ யமயதி தா ஆத்மா அந்தர்யாமி அம்ருதக –ப்ருஹதாரண்யகம்
2-யா ஆத்மனி திஷ்டன் நாத்மனோ அந்தரோ யம் ஆத்மா நவேத யஸ்ய ஆத்மா சரீரம் யா ஆத்மாநாம் அந்தரோ யமயதி ச தா ஆத்மா அந்தர்யாமி அம்ருதக –
3-யப்ப்ருதிவீம் அந்தரே ஸஞ்சரன் யஸ்ய ப்ருதிவீ சரீரம் யாம் ப்ருதிவீ நவேத –
4-யோ அக்ஷரம் அந்தரே ஸஞ்சரன் யஸ்ய அக்ஷரம் சரீரம் யாம் அக்ஷரம் நிவேதா யோ ம்ருத்யும் அந்தரே ஸஞ்சரன் யஸ்ய ம்ருத்யுஷ் சரீரம்
அக்ஷரம் -அழியாத ஜீவ சமஷ்டி என்றவாறு -ம்ருத்யு -அசித் சமஷ்டி/
5-யம் ம்ருத்யு நவேத ஏஷ சர்வ பூத அந்தராத்மா அபஹத பாப்மா திவ்யோ தேவ ஏகோ நாராயணக
6-த்வவ் ஸூபர்ணா சாயுஜா சஹாயா சமானம் வ்ருக்ஷம் பரிஷஸ் வஜாதே தயோர் அந்நிய பிப்பலம் ஸ்வாத்வத்தி அநஸ்நன் அந்நயோ அஹிஸாக ஷீதி
முக்த தசையில் ஜீவாத்மாவும் திவ்ய அப்கராக்ருத சரீரம் திவ்ய குணங்களில் சாம்யம் உண்டே அதனாலே
-ஸூபர்ணா சாயுஜா சஹாயா சமானம்-அபஹத பாப்மா -விஜரோ விம்ருத்யுஹு விஷோஹக விஜகத்சக அபிபாஷாக சத்யகாமக ஸத்யஸங்கல்பக
சஹாயா-சேஷ சேஷி பாவத்தால் –
7- அந்த ப்ரவிஷ்டாஷ் சாஸ்த்தா ஜனா நாம் சர்வாத்மா
பராயத்த அதிகரணம் -சாஸ்த்தா நியாந்தா என்று கொள்ளாமல் -அனுமந்தா -மாத்திரம் என்றபடி -ஜீவ ஸ்வதந்த்ரமும் உண்டே
அத்யக்ஷஸ்ய அனுமந்தா சா –உப த்ரஷ்டா அனுமந்தா சா –
8-தத் ஸ்ருஷ்ட்வா ததேவ அநு ப்ராவிஷத் தத் அநு ப்ரவிஷ்ய சச்சா த்யச்சா பவத் –சத் ஆத்மா -த்யத்-அசித் -என்றவாறு
9-சத்யஞ்சா நிருத்தஞ்சா சத்யம் அபாவத் –
10-அநேந ஜீவேன ஆத்மனா அநு ப்ரவிஷ்ய நாம ரூபே வ்யாகரவாணி –மேலும் பலவும் உண்டே

பேத ஸ்ருதிகள்
1-ப்ருதக் ஆத்மாநம் ப்ரேரிதாரம் ச மத்வா ஜுஷ்டஸ் ததஸ் தேன அம்ருதத்வமேதி -மத்வா -உபாசனம் –
2-போதா போக்யம் ப்ரேரிதாரம் ச மத்வா சர்வம் ப்ரோக்தம் த்ரிவிதம் ப்ரஹ்ம ஆதேத்
3-நித்யோ நித்யா நாம் சேதனஸ் சேதநாநாம் ஏகோ பஹுநாம் யோ விததாதி காமான்
4-பிரதான க்ஷேத்ரஞ்ஞயா பதிதி குணே ஈஷக
5-ஞான அஞ்ஞான தே த்வவ் அஜவ் ஈஷா அநீஷவ்–மேலும் பலவும் உண்டே –

1-ஜகத் சர்வம் சரீரம் தே ஸ்தைர்யம் தே வசுதாதலம்–ஸ்ரீ ராமாயணம் – ஸ்தைர்யம் -உத்பத்தி தாரணம் -ப்ரவ்ருத்தி நிவ்ருத்தி ஸ்திதி -அனைத்தும்
2-யத் கிஞ்சத் ஸ்ருஜ்யதே யேந சத்வ ஜாதேந வை த்விஜ தஸ்ய ஸ்ருஜ்யஸ்ய ஸம்பூதவ் தத் சர்வம் வை ஹார்ஸ் தனு–ஸ்ரீ விஷ்ணு புராணம் –தனு-சரீரம்
3-அஹம் ஆத்மா குடா கேஷா சர்வ பூதாஷாய ஸ்திதக -ஸ்ரீ கீதை
4-ச்ரவஸ் யச்சஹம் ஹ்ருதிஸ் நிவிஷ்டோ மத்தஸ் ஸ்ம்ருதிர் ஞானம் அபோஹனம் ச –ஸ்ரீ கீதை -நினைவு பிராமண ஞானம் மறப்பு-
ஞானம் துவாரம் ஹிருதயம் -நெஞ்சுக்கு அருளிச் செய்வார்கள் மூளைக்கு இல்லையே –
5-ஈச்வரஸ் சர்வ பூதா நாம் ஹ்ருத்தேஷே அர்ஜுனன் திஷ்டாதி –ஸ்ரீ கீதை —இப்படி பலவும் உண்டே –
தத் த்வம் அஸி –தத் -ஜகத் காரண சர்வ கல்யாண குண -ப்ரஹ்மம் / த்வம் -அந்தர்யாமி ப்ரஹ்மம் / ஏகார்த்த நிஷ்டத்வம் -இரண்டு பிரகாரங்கள் -ஒரே பிரகாரி
லோகத்தில் ஜாதி -குணங்கள் தானே பிரகாரங்கள் -த்ரவ்யங்கள் இல்லையே என்றால்
-தண்டம் குண்டலம் இவை உண்டே -தண்டீ குண்டலீ ப்ரத்யயத்துடன் -பிரியலாம் என்பதால் –
லௌகிக விகாரம் தேவ தத்தன் மனுஷ்யனாக இருக்கிறான் புண்யத்தின் பலனாக -யஜ்ஜதத்தன் மாடாக இருக்கிறான் பாபத்தை பலனாக
இங்கு பூத சங்காத்தங்களை சரீரத்தை த்ரவ்யங்களை சொல்கிறோம் -புண்யம் பாபம் ஜீவாத்மாவுக்கு என்று இருந்தாலும் -சரீரம் பிரகாரம் என்பதால் தானே
அதனால் பிரகாரம் வஸ்து -குணம் -ஜாதி -த்ரவ்யம் ஏதுவாகிலும் அப்ருதக் சித்தமாக இருந்தால் போதுமே
சத்தைக்கு பிரகாரியை எதிர் பார்த்து இருக்கும் -பிரிந்தால் ஸத்பாவம் போகும்
ந ஆத்மா ஸ்ருதேர் நித்யத்வாச்ச தாபியக –ஆத்மா உத்பத்தி இல்லை -சரீரத்தில் புகுவது கர்மா அனுகுணமாக
வைஷம்ய நைர்குண்ய ந சாபேக்ஷத்வாத்-
ந கர்மா விபாகத்வாத் இதி சேத் ந அநாதித்வாத் உபபாத் யதே ச அபி உப லப்யத –
கர்மம் ஸ்ருஷ்ட்டி அநாதி -இதே போலே பிரக்ருதியும் அநாதி –
அஜம் ஏக்கம் லோகித சுக்ல க்ருஷ்ணாம் பஹ்வீம் ப்ரஜாம்
ஜநயந்தீம் ச ரூபம் அஜோ ஏகோ ஜுஷமாநோ னுஷேதே
ஜஹாத் யேனாம் புக்த போகம் அஜோண்யக
பிருத்வி அப் தேஜஸ் பஞ்ச பூதங்களாக இருந்து–வாயு ஆகாசம் பிரத்யக்ஷமாக பார்க்காததால் சுருதி சொல்லவில்லை
– பல வஸ்துக்களாகி ஜீவ அனுவர்தனம் பண்ணி போகங்களை உண்டு மீண்டும் –
அக்னி -சிவந்து -லோகிதம்-தேஜஸ் அம்சம் – / அப் சுக்லம் வெண்மை /கிருஷ்ணம் பிரித்வி கறுமை /
அக்னி சிவந்து தேஜஸ் அம்சம் / வெண்மை ஜல அம்சம் /கறுமை அன்னம் அம்சம் என்றவாறு –த்ரிவித் கரணம் -பஞ்சீ கரணம் –

சுகே ஸூ ஹ்ருத சங்க்க்ஷயாக துக்கே துஷ் கரமானாம் நாசாயஹ -பிரகிருதி சம்பந்தத்தால் சுக துக்கங்கள் -கர்மத்தால் இல்லை
-சுகம் அனுபவிக்க அனுபவிக்க புண்ய கர்மங்கள் குறையும் -துக்கம் அனுபவிக்க அனுபவிக்க பாபா கார்மண்ங்கள் குறையும்
கர்மம் சாமான்ய காரணம் பரமாத்மாவை போலே -கர்மம் தேக பிரகிருதி சம்பந்தத்துக்கு காரணம் என்றதாயிற்று –
அஜம் ஏகம்–லோஹித சுக்ல க்ருஷ்ணாம் பாவீம் ப்ரஜாம் ஜநயந்தீம் ச ரூபாம் அஜோ ஹி ஏகோ ஜுஷமானோ
அநு ஷேதே ஜஹாதி என்னும் புக்த போகம் அஜோ அந்நியஹ-தைத்ரிய -ஸ்வேதாஸ்வதர உப நிஷத்
அஜா -பிரகிருதி / ரஜஸ் சத்வ தமஸ் / மஹத் அஹங்காரம் தன்மாத்திரைகள் பஞ்ச பூதம் அண்டம் /முக்தன் புக்த போகன் /
அஸ்மான் மாயீ ஸ்ருஜதே விஸ்வம் ஏதத் தஸ்மிம்ச்ச அந்யோ மாயயா சன்னி ரோத்தா மாயாம் து ப்ரக்ருதிம்
வித்யாத் மாயினாம் து மகேஸ்வரன் –ஸ்ரீ விஷ்ணு புராணம் -மாயா -பிரகிருதி -மாயீ மகேஸ்வரன் –
கவ்ர் ந ஆதிய ந அந்தம் சா ஜநித்ரீ பூதபாவிநீ–ஸ்ரீ விஷ்ணு புராணம் -பிரக்ருதிக்கு ஆதியும் அந்தமும் இல்லை -ஸ்வரூப விகாரமே-
பிரக்ருதிம் புருஷன் சைவ வித் அநாதி உபாவபி–ஸ்ரீ கீதை —
பூமிர் அப் அனலோ வாயுகு காம் மநோ புத்திர் ஏவ ச அகங்கார இதீயம் மே பின்ன பிரக்ருதிர் அஷ்டத –ஸ்ரீ கீதை -இந்த எட்டும் -24- க்கும் உப லக்ஷணம்
அ பரேயம் இதஸ்த்வன்யம் ப்ரக்ருதிம் வித்தி மே பராம் ஜீவ பூதம் மஹா பாஷா யாயேதம் தாராயதே ஜகாத் -ஸ்ரீ கீதை -அபர -பிரகிருதி
ப்ரக்ருதிம் ஸ்வாம் அவஷ்டப்ய விஸ்ருஜாமி புனப்புனஹ-ஸ்ரீ கீதை –
மயா அத்யக்ஷேன ப்ரக்ருதிஹி சூயாதே ச சர அச்சரம் -ஸ்ரீ கீதை -அத்யக்ஷம் நியமனம் –
பிரக்ருதிக்குள்ளும் ஈஸ்வரன் அந்தர்யாமியாக உள்ளான் -அது ஸ்வரூப விகாரம் அடையும் போதும் –
வியக்தம் விஷ்ணுஹு ததா அவ்யக்தம் புருஷகா கால ஏவ ச -ஸ்ரீ விஷ்ணு புராணம்
ச ஏவ ஷோபகோ ப்ரஹ்மம் ஷோப்யாச்ச பரமேஸ்வரஹ -ஸ்ரீ விஷ்ணு புராணம்
பிரதான பும்சோஹோ அஜயோஹோ காரணம் கார்ய பூதயோஹா –ஸ்ரீ பராசரர் –

ப்ருதக் சித்தி அநர்ஹ ஆதார ஆதேய பாவத்துடனும் -நியந்தரு நியாமிய பாவத்துடனும் -சேஷ சேஸீ பாவத்துடனும் -சரீராத்மா பாவம்
சர்வாத்மனா ஆதாரதயா நியந்தருதயா சேஷித்வயா ச ஆப்நோதி -ஆத்மா
சர்வாத்மனா ஆதேயத்தையா நியாம்யதயா சேஷத்வ தயா ச அப்ருதக் சித்தம் பிரகார பூதம் -சரீரம் –
சர்வே வேதா யத் பதம் ஆமனதி / சர்வே வேதா யத்ர ஏகம் பவந்தி/ ஏகோ தேவோ பஹுதா சந்நிவிஷ்டக /சஹைவ சந்தம் ந விஜாநந்தி தேவாகா/
பேரே வரப் பிதற்ற லல்லால் என் பெம்மானை ஆரே அறிவார் அது நிற்க நேரே கடிக் கமலத்துள் இருந்தும் காண்கிலான்
கண்ணன் அடிக் கமலம் தன்னை அயன் –முதல் திருவந்தாதி -56-
நாதாகா ஸ்ம சர்வ வசசாம் பிரதிஷ்டா யத்ர ஸாஸ்வதீ -ஸ்ரீ விஷ்ணு புராணம்
கார்யாணாம் காரணம் பூர்வம் வசசாம் வாச்யமுத்தமம்-ஜிதந்தே –
ஸர்வஸ்ய சாஹம் ஹ்ருதி சன்னிவிஷ்டோ மத்தஸ் ஸ்ம்ருதிர் ஞானம் அபோஹனம் ச வேதைச்ச சர்வைக அஹம் ஏவ
வேத்யோ வேதாந்த க்ருத் வேத வித்தே ஏவ சாஹம் –ஸ்ரீ கீதை —
கலைப் பல் ஞானத்தை என் கண்ணனைக் கண்டு கொண்டு நிலைப்பெய்து என் நெஞ்சம் பேத்தது என் நீடு உயிரே
அந்த அஹம் இமாஹா திஸ்ரோ தேவதா அநேந ஜீவேன ஆத்மனா அநு ப்ரவிஷ்ய நாம ரூபே வ்யாக்ரவாணி –ஸ்ருதி
ப்ரஷாஸித் தாரம் ஸர்வேஷாம் அணீயாம் சாம் அணீயசாம் ருக்மாபம் ஸ்வப்னா தீ கம்யம் வித்யாத் து புருஷம் பரம் –மனு ஸ்ம்ருதி
மாம் ஏவ பிரபத்யந்தே மாயா மேதாம் தரந்ததி -ஸ்ரீ கீதை –
ஏந மேக வதந்தி அக்னிம் மருதோன்யே ப்ரஜாபதிம் இந்த்ரம் ஏக பரே பிராணாம் அபரே ப்ரஹ்ம ஸாஸ்வதாம்-மனு ஸ்ம்ருதி –
ஏ யஜந்தி பித்ரூன் தேவன் ப்ராஹ்மணான் சாஹூதா ஷானான் சர்வ பூத அந்தராத்மநாம் விஷ்ணும் ஏவ யஜந்தி தே
வம்மின் புலவீர் –நும்மின் கவி கொண்டு நும் நிமித்த தெய்வம் ஏத்தினாள் செம்மின் சுடர் முடி என் திரு மாலுக்கே சேரும் –திருவாய் -3–9–6-
தன முகேந தத் அந்தராத்மா பூதஸ்ய விஷ்ணுர் ஏவ வாசகஹா –
அகில ஹேய ப்ரத்ய நீக கல்யாணைகதானம் சகல இதர விஷஜாதீயத்வம் அனவதிக அதிசய அசங்க்யேய- கல்யாண குணாஸ்ரயம் சகல அந்தராத்மா –
ஸ்வ சங்கல்ப ப்ரவ்ருத்த ஸமஸ்த சித் அசித் வஸ்து ஜாத தாத்ய ஸர்வஸ்ய ஆத்ம பூதம் -அங்குஷ்ட மாத்ர புருஷன் –
நிர்வாண மய ஏவ அயம் ஆத்மா ஞான மயோ அமலக துக்க அஞ்ஞான மலா தர்மகா ப்ரக்ருதேஸ்தே ந ச ஆத்மனாக -ஸ்ரீ விஷ்ணு புராணம் –
அனுகூல ஞானமே ஆனந்தம் –
பிரகிருதி சம்சர்க க்ருத கர்ம மூலத்வாத் ந ஆத்ம ஸ்வரூப ப்ரயுக்தஹா தர்மஹா –ஸ்ரீ விஷ்ணுபுராணம்
வித்யா விநாய சம்பந்தனே ப்ராம்ஹனே கவி ஹஸ்தினி ஸுநி சைவ ஸ்வபாகே ச பண்டிதஹ சம தரிசினாஹா –ஸ்ரீ கீதை
தொண்டாமினமும் இமையோரும் துணை நூல் மார்பில் அந்தணர் –பெரிய திருமொழி -1-5-9-
தொண்டாமினம் -வித்யா விநாய சம்பன்னர் / இமையோர் -நித்ய ஸூ ரிகள்/துணை நூல் மார்பில் அந்தணர்-கேவல ப்ராஹ்மணர் –
இஹைவ தைரிஜிஹஹ சர்கோ யேஷாம் சாம்யே ஸ்திதம் மனஹ நிர்தோஷம் ஹி சமம் ப்ரஹ்ம தஸ்மாத் ப்ரஹ்மநி தே ஸ்திதகா –ஸ்ரீ கீதை
பகவத சேஷ தைக ரஸதா-ஸ்வரூபம் -அடியேன் உள்ளான்
தெய்வீ ஹேஷா குண மயீ மம மாயா துரத்யயா மாமேவ யே பிரபத்யந்தே மாயா மேதாம் தரந்தி தே –ஸ்ரீ கீதை
அழும் நீர் துளும்ப கடலும் மலையும் விசும்பும் துலால் திருமால் என்று எங்கே என்னும் இவர் அலமாப்பு -அவர்களுக்கு
புத்ர வியோகத்திலே -ஆச்சார்ய ஹிருதயம் -61-
நான்யப்பந்தா அயனாய வித்யதே -ஸ்ரீ கீதை –
மயா தத்தம் இதம் சர்வம் ஜகத் அவ்யக்த மூர்த்தினா மத்ஸ்தானி சர்வ பூதாநி ந சாஹம் தேஷ் வவஸ்திதா
ந ச மதஸ்தானி பூதாநி பஸ்ய மே யோகம் ஐஸ்வர்யம் -ஸ்ரீ கீதை
எங்கும் உளன் கண்ணன் என்ற மகனைக் காய்ந்து இங்கு இல்லையால் என்று இரணியன் தூண் புடைப்ப
அங்கு அப்பொழுதே அவன் வீயத் தோன்றிய சிங்கப் பிரான் பெருமாள் ஆராயும் சீர்மைத்தே –திருவாய் -2-8-9-
பள்ளியில் ஓதி வந்த தன் சிறுவன் வாயில் ஓர் ஆயிரம் நாமம் ஒள்ளிய வாகிப் போதை அங்கு அதனுக்கு ஒன்றுமோர் பொறுப்பிலனாகி
பிள்ளையைச் சீறி வெகுண்டு தூண் பிடிப்ப பிறை எயிற்று எழில் விழிப் பேழ்வாய்
தெள்ளிய சிங்கமாகிய திருவல்லிக் கேணிக் கண்டேனே -பெரிய திருமொழி -2-3-8-
உருயாம் அஸ்தி உதகேஷு ச அஸ்தி உதிப்பதாவஸ்தி அஸ்தி ச உஷ்ண த்யதவ் வான்ஹவு திக்ஷு விதிக்க்ஷூ வாயு நபாசோஹோ த்ரியக்க்ஷூ
அதிர்யக்ஷூ ச சாரேஷூ ஆஸாரேஷூ வா கிம் பஹுகிரா த்வைஸ்தி மயாஸ்தி ச –பிரகலாதன்
சத்யம் விதானம் நிஜ ப்ருத்ய பாஷிதம் வியாப்திம் ச பூதேஷூ அகிலேஷூ ச ஆத்மனக -ஸ்ரீ மத பாகவதம் –
விஷ்டப்யாஹம் இதம் க்ருத்ஸ்னம் ஏகாம்ஷேந ஸ்திதா ஜகத் -ஸ்ரீ கீதை –

ஏகத்வே சாதி நானாத்வம் நாநாத்வே சாதி சைகதா-அசிந்த்யம் ப்ரஹ்மணோ ரூபம் கஸ்தத் வேதிது மர்ஹதி -ஸ்ரீ விஷ்ணு புராணம் –
அனவதிக அதிசய அசங்க்யேய கல்யாண குணம் / ஈஸ்வரஸேஸ்வரன் /பர பிரம்மன் / புருஷோத்தமன் /நாராயணன் /
நிரதிசய ஆச்சர்ய பூதன் / நீலதோயத சங்காக்ஷன் / புண்டரீக தள அமலாயதா ஈஷணன்/ சகஸ்ராம்சு / சகஸ்ர கிரண/
பரம வ்யோம்னி/-யோ வேத நிஹிதம் குஹாயம் பரம வ்யோமன் – ததக்க்ஷரே பரம வ்யோமன் /சர்வ ஸ்வபாவத்வம் /சர்வ சக்தி யோகம் /
ஷக்த்யஹ சர்வ பாவனாம் அசிந்த்ய ஞான கோசாரஹ/ யதோதோ ப்ரஹ்ம நாஸ்தாஸ்த்து சர்காத்யா பாவ
ஷாக்தயகா பவந்தி தபதாம் சிரேஷ்ட பாவ கஸ்ய யதோஷ்ணதா –ஸ்ரீ விஷ்ணு புராணம்
சர்வ வஸ்து விசஜாதீயம்–அனந்த விசித்திர சக்தி
ஜெகதேதன் மஹாச்சார்யம் ரூபம் யஸ்ய மஹாத்மனாக தேன ஆச்சர்ய வரே நாஹம் பவத கிருஷ்ண சங்கதக-ஸ்ரீ விஷ்ணு புராணம்
-அக்ரூரர் –வார்த்தை கண்ணன் -ஆனந்த ஆச்சர்ய சக்தன் –
நிரவத்யம்–குறை ஒன்றும் இல்லாத கோவிந்தன் -ஆஸ்ரித பரான்முகத்தவம் இல்லாதவன்
நிரஞ்சனன் -பற்றிலன் ஈசன் / ஞான ஆனந்த மாயன் /நிர்விகாரன் /நிஷ்கலம் -கலா ரஹிதம் -/
நிஷ்க்ரியம் /ஷாந்தம் /அகில ஹேய ப்ரத்ய நீகன்/ கல்யாணைக தானன்/

நாநாவத்வ நிஷேத ஸ்ருதிகள்
1-நேஹ நாநாஸ்தி கிஞ்சன -ம்ருத்யோஸ்ஸ ம்ருத்யும் ஆப்நோதி யா இஹ நாநேவ பஸ்யதி
2-அஞ்ஞானாத் சம்சாரஹ-ஞானான் மோக்ஷ -யத்ர த்வஸ்ய சர்வம் ஆத்மைவா பூத் தத் கேன கம் பஸ்யத் தத் கேன கம் விஜா நீயாத்
3-யஸ் சர்வஞ்ஞ சர்வவித் யஸ்ய ஞானான்மயம் தப
4-சர்வாணி ரூபாணி விசித்திர தீராஹா நாமானி க்ருத்வாபிவதன் யதாஸ்த்தே
5-சர்வே நிமேஷாஜங்யிரே வித்யுதப் புருஷாதாதி
6-அபஹத பாப்மா விஜரோ விம்ருத்யுஹு விஷோகா விஜிகதஸோ அபிபாசா சத்யகாமஹ ஸத்யஸங்கல்பஹ

ஐக்கிய ஸ்ருதிகள் –
1-சர்வம் கல்விதம் ப்ரஹ்மம் தஜ்ஜாலாநிதி –தஜ்ஜா தல்ல ததன்-கார்ய காரண பாவம் ஐக்கியம் -மண்குடம் போலே –
2-ஐகதாத்மயம் இதம் சர்வம் -ப்ரஹ்மாத்மகம் அனைத்தும்
3-ஏகஸ்மின் பஹுதா விசசார-

பேத ஸ்ருதிகள்
1-ப்ருதக் ஆத்மாநம் ப்ரேரிதாரம் ச மத்வா
3-பிரஜாபதி அஹமயத ப்ரஜாகா ஸ்ருஜேயேதி
4-பதிம் விஸ்வஸ்ய ஆதமேஸ்வரம் சாஸ்வதம் சிவம் அச்யுதம்
5-தம் ஈஸ்வராணாம் பரமம் மகேஸ்வரம் தம் தேவதானம் பரமம் ச தைவதம்
6-ஸர்வஸ்ய வஸீ ஸர்வஸ்ய ஈஸாநஹ –

சரீராத்மா பாவ ஸ்ருதிகள் –விசிஷ்டாத்வைதம்- பிரதான பிரதிதந்ரார்த்தம் –
1-அந்தப் ப்ரவிஷ்டா சாஸ்தா ஜனானாம் சர்வாத்மா -நியாந்தா அநு மந்தா
2-ஏஷ தா ஆத்மா அந்தர்யாமி அம்ருதக
3-யஸ்ய பிருத்வி சரீரம் யஸ்ய ஆபஸ் சரீரம் யஸ்ய தேஜஸ் சரீரம் -யஸ்ய அவ்யக்தம் சரீரம் யஸ்ய அக்ஷரம் சரீரம் யஸ்ய ம்ருத்யுஸ் சரீரம்
யஸ்ய ஆத்மா சரீரம் -அவ்யக்தம்-பிரகிருதி தசை மஹா சிருஷ்டிக்கு முன்பு -பிரக்ருதிக்கும் மஹானுக்கும் இதைப் பட்ட அவஸ்தை
– அக்ஷரம் -பிரக்ருதியில் ஒட்டிக் கொண்டு இருக்கும் -ஜீவ சமூகம் / மிருத்யு அசித் சமூகம்
ஓதுவார் ஒத்து எல்லாம் இவ்வுலகத்து எவ்வையும் சாதுவாய் நின் புகழின் தகையல்லால் பிரிது இல்லை
போது வாழ் பூனம் துழாய் முடியினாய் பூவின் மேல் மாது வாழ் மார்பினாய் என் சொல்லி யான் வாழ்த்துவனே -திருவாய் -3-1-6-

அவிகார ஸ்ருதிகள் -ப்ரஹ்மத்துக்கு ஸ்வரூப விகாரம் இல்லை என்றும் / நிர்குண ஸ்ருதிகள் ப்ரக்ருத ஹேய குண நிஷேதம் /
நாநாத்வ நிஷேத ஸ்ருதிகள் -சரீர தயா பிரகார பூதங்கள் என்றும் ஸ்வதந்த்ர வஸ்துக்கள் நிஷேதமும் /
சர்வ விலக்ஷணத்வம் -சர்வ சேஷித்வ -சர்வ கல்யாண குண ஆஸ்ரயத்வ–சத்யகாமத்தவ -சத்யசங்கல்பத்வ-
பேத அபேத கடக ஸ்ம்ருதிகள் சர்வம் சமன்வயம் –
பேத ஸ்ருதிகள் -ஆத்ம பரமாத்மா ஸ்வரூப பேதம் சொல்ல வந்தவை –
அப்ருதக் சித்த பிரகார பிரகாரி சரீராத்மா பாவம் சொல்ல வந்தவை அபேத ஸ்ருதிகள் –
மழுங்காத வைந்நுதிய சக்கர நல் வலத்தையாய் தொழும் காதல் களிறு அளிப்பான் புள்ளூர்ந்து தோன்றினையே
மழுங்காத ஞானமே படையாக மலருலகில் தொழும்பாயார்க்கு அளித்தால் உன் சுடர்ச் சோதி மறையாதே –திருவாய் -3-1-9-
தத் த்வம் அஸி–ஸ்வேதகேது –தஸ்ய தாவதே ஏவ சிரம் -ஐக்கிய ஞானமே பரம புருஷார்த்த லக்ஷண மோக்ஷம் என்பர் அத்வைதிகள் -என்றால் –
ப்ருதக் ஆத்மாநம் ப்ரேரி தாரம் ச மத்வா ஜுஷ்டஸ் ததஸ் தேன அம்ருதத் வாமேதி-என்று பேத ஞானம் வந்து உபாசனமே மோக்ஷ சாதனம் -என்கிறதே –
ஸத்வித்யா பிரகரண ஸ்ருதி -தத் த்வம் அ ஆஸி -சத் ப்ரஹ்மம் -ஜகாத் காரணம் -உபாசனம் -யுக்தம் தத் குணக உபாஸனாத் –
யத்யபி ஸச் சித்தாக ந நிர் புகுண தைவதம் குண கணாம் மனசா அநு தாவேத்–ததாபி அந்தர் குணாம் ஏவ தேவதாம் பஜதே இதி தத்ராபி ச குணைவ தேவதா ப்ராப்யதே —
சத்குண உபாசனனுக்கும் குணங்கள் அந்தர்பூத்தம்/ தரவித்யா நிஷ்டன் கல்யாண குணங்களை அனுசந்தித்து உபாசிக்கிறான்
இருவருக்கும் ஒரே ப்ரஹ்மமே ப்ராப்யம் –
வகையால் மனம் ஒன்றி மாதவனை நாளும் புகையால் விளக்கால் புது மலரால் நீரால் -திசை தோறு அமரர்கள் சென்று இறைஞ்ச நின்ற தொகையான சரணம்
அவ்யவஹித உபாயம் பிரபன்னனுக்கு -பரம்பரையா உபாயம் உபயாந்தர நிஷ்டனுக்கு -இருவருமே சகுன ப்ரஹ்மத்தையே உபாயமாக பற்றுகிறார்கள் –
ப்ரஹ்மாவுக்கு நியந்த்ருத்வம் இருக்குமானால் ஆத்மா ஸ்வ வசம் இல்லாத போது சாஸ்திரங்கள் விதி நிஷேதங்கள் சொல்லுவான் என் என்னில்-
ஏஷ ஏவ ஸத் கர்மா காரயதி தம் யமேப்யோ லோகேப்ய உன் நீஷதி -ஏஷ ஏவ அஸத் கர்மா காரயதி தம் யம் அதோ நி நீஷதி
வைஷம்யம் நைர்க்ருண்யம் -தோஷங்கள் வருமே என்றால்
ப்ரேரிதா சாஸ்தா நியாந்தா என்பது -அனுமந்தா -உபேக்ஷகனானாய் இருந்து -அனுமதி பண்ணுகிறார் என்றவாறு -உதாசீனம் என்றவாறு –
ஸ்வயம் ஏவ அதி மாத்திரம் அநு கூல்ய ப்ரவர்த்தகராய் இருந்தால் மகிழ்கிறான் -கல்யாணகுண புத்தி யோகம் அருள்கிறான் –
தேஷாம் சதத யுக்தானாம் பஜதம் ப்ரீதி பூர்வகம் தாதாமி புத்தி யோகம் தம் யேந மாம் உபாயந்தி தே -ஸ்ரீ கீதை
தேஷாம் ஏவ அநு கம்பார்த்தம் அஹம் அஞ்ஞானம் தமஹ நாஷயாமி ஆத்மா பாவஸ்தோ ஞான தீபேந பாஸ்வதா -ஸ்ரீ கீதை
தானஹம் த்விஷதாக க்ரூரன் ஸம்ஸாரேஷூ நராதமான் ஷிபாம்யஜ சிரமஷுபான் அசுரேஷ் ஏவ யோனிஷு -ஸ்ரீ கீதை –
ஆனயேநம் ஹரி சிரேஷ்ட தத்தம் அஸ்ய அபாயம் மயா விபீஷனோவா சுக்ரீவ யதிவா ராவண ஸ்வயம் -என்று அருளிச் செய்தாரே பெருமாள்
உணர்வில் உம்பர் ஒருவனை அவனது அருளால் உறல் பொருட்டு என் உணர்வின் உள்ளே இறுத்தினேன் அதுவும் அவனது இன்னருள் –திருவாய் -8-8-3-
ஸ்ருஷ்ட்டி அவதாராதி முகத்தால் பண்ணின கிருஷி -சாமான்ய கிருபை -ஆழ்வார் தம்மை பிரகாரமாக சுவீகரித்துக் கொண்டது
அவன் செய்து அருளினை உபகார பரம்பரைகளைப் பார்த்தால்–அந்த ஸுஹார்த்த கடலை பார்த்தால் –
ஒன்றும் இல்லாதது போலே அன்றோ என்பதால் -அதுவும் அவனது இன்னருள் என்கிறார்
சுவீகாரம் தானும் அவனாலே வந்தது ஸ்ருஷ்ட்டி அவதாராதி முகத்தால் பண்ணின கிருஷி -பலன் -ஸ்ரீ வசன பூஷணம் –
மா முனிகள் வியாக்யானம் ஆழ்வார் பிரகாரமாக சுவீகாரம் செய்ததால் பெற்ற பேறு நம் அனைவருக்கும் கிட்டும் என்கிறார் நாமும் சுவீகரித்தால் –
பாபாப் பிரஞ்ஞாயாம் நாஷயதி க்ரியமானம் புநப் புனக
புண்யாப் பிரஞ்ஞாயாம் வர்த்தயதி க்ரியமானம் புனப் புனக
கர்மத்தால் செய்கிறோம் என்ற தப்பான உணர்வு –
விலக்ஷணத்வாதி அதிகாரணம் -2-1-3-ஸ்ரீ பாஷ்யம் -தர்க்கோ ஹி நாம அர்த்த ஸ்வபாவ விஷயேந வா ஸாமக்ரி விஷயேந வா
நிரூபநேந அர்த்த விசேஷ பிரமாணம் வியவஸ்தாபயத் தத் இதி கர்த்தவ்யதா ரூபம் ஊகம் அபர பர்யாயம் ஞானம்
ஆகாசம் அசக்க்ஷூ ஷாம் நிரூபத்வாத் –
கர்த்தா சாஸ்திர அர்த்த வத்வாத் -என்பதால் பர ப்ரஹ்மமோ கர்மாவோ கார்யம் செய்ய தூண்டுவது இல்லை -ஜீவ ஸ்வாதந்திரமே -என்றவாறு
சரீரம் அசாதாரண காரணம் இல்லை என்றால் கர்மம் சரீரம் இல்லாமல் பலன் கொடுத்தால் என் என்னில்
அப்ரம் பூத்வா மேகோ பவதி மேகோ பூத்வா ப்ரவர்ஷதி தைஹா வரீஹீய வா ஒளஷதி வனஸ்பதயக தில மாஷா இதி ஜாயந்தே -சாந்தோக்யம்
அக்ஷரத்தில் இருந்து ஜீவன் -மேகம் இல்லா ஆகாசம் -அப்ரம்-அங்கு இருந்து மேகம் உள்ள ஆகாசம் -மழை-நெல் இத்யாதி உடன்
ஜீவன் கலந்து -முக்கிய ஆத்மாவாக இல்லாமல் -சுக துக்கம் அனுபவிக்காமல் -கர்மா மூட்டைகள் உடன் -இவற்றுள் கலந்து –
அதோ வை கலு துஷ் நிர் ப்ரபதாஸ்-உத்பூத இந்திரிய ஆஸ்ரய சரீரத்துக்குள் புகுவது அரிது என்றவாறு
அப்பொழுது தானே போகம் அனுபவிக்க முடியும் –
இத்தை சாந்தோக்யம் -நஹவை ச சரீரஸ்ய சாதக ப்ரிய அப்ரியோர் அபஹதிரஸ்தி அசரீரம் வா வசந்தம் ந ப்ரிய அப்ரியஸ் ஸ்ப்ருஷாதக-என்று
சரீரம் இருக்கும் வரை சுக துக்கம் அனுபவிப்பான் -சரீரம் தொலைந்தால் சுக துக்கம் தொடாது என்கிறதே –
வர்ணாஸ்ரம -நித்ய நைமித்திக கர்மாக்களை பர ப்ரஹ்ம ஆராதனை ரூபத்தால் செய்ய செய்ய-இதுவே கர்மா யோகம்
-மனஸ் சுத்தி பெற்று–விஷயாந்தர ப்ராவண்யங்களை ஒழித்து – பக்தி ஆரம்ப விரோதிகளை போக்கி -இதற்கும் பிரபத்தி -அங்க பிரபத்தி –
ஆத்மாத்மீயங்களை சமர்ப்பித்து–சீலமில்லா சிறியேன் -எறாளும் இறையோன் -திருவாய்மொழி
அவன் விரும்பின வழியாலே காணும் ஆத்ம வஸ்துவை விரும்ப பிராப்தி உள்ளது -இங்கண் விரும்பாத அன்று பழைய தேஹாத்ம அபிமானத்தவ உபாதியாம் இ றே
நதேகம் நபிராணன் நச சுகம் அசேஷ அபிலஸ்திதம் நச ஆத்மாநம் ந அந்யத் கிமபி த்வ சேஷத்வ விபவாத் பஹிர்பூதம் நாத
க்ஷணம் அபி சஹே யாது ஷததா வி நாசம் தத் சத்யம் மது மதன விஞ்ஞாபனம் இதம் -ஸ்தோத்ர ரத்னம் -அவன் உகந்த சேஷத்வமே பிரதானம் –
உபய பரிகர்மித ஸ்வாந்த்தஸ்ய ஐகாந்திக அத்யந்திக பக்தி யோக லப்ய-ஆளவந்தார்
வித்யாம் ச அவித்யாம் ச யஸ் ததா வேத உபாயம் சக அவித்யா ம்ருத்யம் தீர்த்தவா வித்யா அம்ருதம் அஸ்நுதே-
வித்யாம் -ஞான யோகம்-பக்தி ரூபா பன்ன ஞானம் -த்யானம் / அ வித்யா கர்மா யோகம்–வர்ணாஸ்ரம ஆச்சாரம் /அம்ருதம் -மோக்ஷம்
இயாஜா சோபி சுபஹூன் யஜ்ஜான்–வ்யபாஸ்ராயக ப்ரஹ்ம வித்யாம் அதிஷ்டாயா தரத்தும் ம்ருத்யும் அவித்யா -ஸ்ரீ விஷ்ணு புராணம்
தமேவம் வித்வான் அம்ருத இஹ பவதி நான்யப் பந்தா அயனாய வித்யதே
ய ஏநம் விதுர அம்ருதாஸ்தே/ப்ரஹ்ம விதா ஆப்நோதி பரம் /ப்ரஹ்ம வேத ப்ரஹ்மைவ பவதி /வேதனம்- த்யானம்- நிதித்யாசித்வய -உபாசனம் பக்தி என்றவாறு

நாய மாத்மா ப்ரவசநேந லப்யக ந மேதயா ந பஹுனா ஸ்ருதேன-யமே வைஷ வ்ருணுதே தேந லப்யஹ தஸ்யைஷ ஆத்மா விவ்ருணுதே தநூம் ஸ்வான்
நாயமாத்மா -என்று பரமாத்மாவை -ஆத்மா வாரே த்ரஷ்டவ்யோ ஸ்ரோதவ்யோ மாந்தவ்யோ நிதித்யாசிதவ்யோ
த்ரஷ்டாவ்யோ -தரிசன சாமானாகார சாஷாத்காரம்
நாய மாத்மா ப்ரவசநேந லப்யக -இங்கே பிரவசனம் -மனனம் என்றவாறு -மனனத்தால் கிட்ட முடியாது /
ந மேதயா -கேவல தியானத்தால் கிட்ட முடியாது /ந பஹுனா ஸ்ருதேன-சாஸ்த்ரங்களால் அறிய முடியாது /
-யமே வைஷ வ்ருணுதே தேந லப்யஹ-அவனால் சுவீகரிக்கப் பட்டவன் அறிகிறான் -ப்ரியாத்மா ஏவ ஹி வரனியோ பவதி -யஸ்யாயம் நிரதிசய ப்ரியக தே ஏவ வரனியோ பவதி –
தஸ்யைஷ ஆத்மா விவ்ருணுதே தநூம் ஸ்வான் -தானே தனது திவ்ய மங்கள விக்கிரகத்தை அவனுக்கு காட்டி அருளுகிறார் –
பக்தி ரூபா பன்ன அநு த்யாநேநைவ லப்யத -மயர்வற மதி நலம் அருளுவான் /பர பக்தி / பர ஞானம் /பரம பக்தி –
சுமந்து மா மலர் நீர் சுடர் தூபம் கொண்டு அமர்ந்து வானவர் வானவர் கோனோடும் நமன்று எழும் திருவேங்கடம்
நங்கட்கு சமன் கொள் வீடு தரும் தடம் குன்றமே -சாம்யா பத்தி மோக்ஷம் / ஸ்வரூப அநு ரூப புருஷார்த்தம் –
-திருமலை போலவே நாமும் கைங்கர்யம் செய்யப் பெறுவோம்
பிதேயதே ஹ்ருதய கிரந்தி சித் யந்தே சர்வ சம்ஷயக ஷீயந்தே சாஸ்யா கர்மாணி தஸ்மிந் த்ருஷ்டே பராவரே
பரிபூர்ண ஞானம் -ஸ்ருதேஸ் து சப்த மூலத்வாத் –
வாள் நுதல் இம் மாதராள் உம்மைக் காணும் ஆசையால் நைகின்றாள் விறல் வாணன் ஆயிரம் தோள் துணித்தீர் உம்மைக் காண நீ இரக்கம் இலீரே
இரக்கமே உபாயம் -உனக்கு போக்யதை கொடுக்க வேண்டிய இவள் நெற்றி உனக்கு அனாதர ஹேது ஆகிறதே –என்று நைகிறாள்-

புருஷச பரப் பார்த்தா பக்த்யா லப் யஸ்து அந்யயா பக்த்யாது அநந்யயா ஸக்ய அஹம் ஏவம் விதோ அர்ஜுன
ஞாதும் த்ருஷ்டும் ச தத்வேன பிரவேஷ்டும் ச பரந்தப
பக்த்யா மாம் அபி ஜானாதி யாவான் யச்சாஸ்மி தத்வதக ததோ மாம் தத்வதோ ஞானீத்வா விஷதே ததநனந்தரம்
பக்த்யா -பர பக்தி-சாஷாத்கார அபி நிவேசம் -ஆவல் மூலம் -/-அபி ஜானாதி -பர ஞானம்-சாஷாத்காரம் /மேல் பரம பக்தி –
வர்ணாஸ்ரம ஆச்சாரவதா புருஷேண பரப் புமான் விஷ்ணுர் ஆராத்யதே பந்தா நான்யஸ் தத் தோஷ காரகஹ -பராசரர்
ஞான பூர்வக கர்மா அனுஷ்டானங்கள் -ஸூவ கர்மா நிரதஸ் சித்திம் யதா விந்ததி தாச்ச்ருணு –
யதப் ப்ரவ்ருத்திர் பூதானாம் ஏந சர்வம் இதம் ததம் ஸ்வ கர்மணா தமபியர்ச்ச சித்திம் விந்ததி மானவ-ஸ்ரீ கீதை-
போதாயனர் -விருத்தி கிரந்த கர்த்தா / டங்கர் -ப்ரஹ்ம ஸூ த்ர வாக்யகாரர் -சந்தோக்யம் அருளியவர் /
த்ரமிதர்-வியாக்கியான கர்த்தா ப்ரஹ்ம சூத்ரத்துக்கும் சாந்தோக்யத்துக்கும் / காட்டிய ஸச் சம்ப்ரதாயம் –
யா வேத பாஹ்யாஸ் ஸ்ம்ருத்யஹ யச்ச கச்ச குத்ருஷ்டயக ஸர்வாஸ்தா நிஷ் பலப் ப்ரேத்ய தமோ நிஷ்டா ஹி தாஸ் ஸ்ம்ருதாகா–மனு
பாஹ்யா குத்ருஷ்டய இதி த்வித யேபி அபாரம் கோரம் தாமஸ் சமூபயந்தி நிஹேஸாஸேதான் ஜஃகஸ்ய கானன ம்ருகைர்
ம்ருக திருஷ்ணி கேத் சோஹோ காஸார சத்வ நிஹத்ஸ்ய சா கோ விசேஷக -ஸ்ரீ வைகுண்ட ஸ்தவம் –
பாஹ்ய குத்ருஷ்டிகளை -இரண்டு மான் -ஓன்று கானல் நீருக்கும் ஓன்று முதலை உள்ள குளத்துக்கு போவது போலே அன்றோ –
சங்கீர்ணகா சாத்விகாம் சச்சைவ ரஜஸ் தமஸ் ததா –யஸ்மின் கல்பே து யத் ப்ரோக்தம் புராணம் ப்ராம்ஹணா
புரா தஸ்ய து மஹாத்ம்யம் தத்வ ரூபேண வர்ணயதே — மத்ஸ்ய
அக்னேஷ் சிவசிய மஹாத்ம்யம் தாமசேஷு ப்ரகீர்த்யதே-ராஜசேஷூ ச மஹாத்ம்யம் ப்ராம்மணோ விதுஹு
சாத்விகேஷ் வத கல்பேஷூ மஹாத்ம்யம் அதிகம் ஹரேஹே -தேஷ்வ ஏவ யோக சம்சித்தாஹா கமிஷ்யந்தி பராம் கதிம்
சங்கீரணேஷூ சரஸ்வதியாஹா பித்ரூணாம் –இத்யாதி –
-பிரகிருதி மண்டலத்தில் இருப்பதால் -குண சேர்க்கை -பிரமனுக்கு உண்டே -முதல் ஷேத்ரஞ்ஞன்
ந தத் அஸ்தி ப்ருதிவ்யாம் வா திவி தேவேஷு வா புநக சத்வம் ப்ரக்ருதி ஜைர் முக்தம் யதேபிஸ்யாத் த்ரி பிர் குணைஹி -ஸ்ரீ கீதை
யோ ப்ரம்ஹாணம் விதாதாதி பூர்வம் யோவை வேதாம்ச்ச ப்ரஹிநோதி தஸ்மை தம்ஹ தேவம் ஆத்மபுத்தி பிரசாதம்
முமுஷுக்வை சரணம் அஹம் ப்ரபத்யே -ஸ்ருதி -நான்முகன் முதல் ஜீவாத்மா -பூவில் நான் முகனைப் படைத்த தேவன் –
சாத்விக புராணங்கள் பிரபல பிரமாணம்
சத்வாத் சஞ்சாயதே கிஞ்சித் ரஜசோ லோப ஏவ ச பிரமாத மோஹவ் தாமஸஹ பவதோ அஞ்ஞானம் ஏவ ச -ஸ்ரீ கீதை –
ப்ரவ்ருத்திம் ச நிவ்ருத்திம் ச கார்ய அகார்யே பய அபய பந்தம் மோக்ஷம் ச யா வேத்தி புத்திஸ் ச பார்த்த சாத்விகீ-ஸ்ரீ கீதை =
யாதாஹேவைஷ ஏதேஸ்மின் நிருக்குதே நிலயனே அபயம் ப்ரதிஷ்டாம் விந்ததே அதஸஹ அபயம் கதோ பவதி
யாதாஹேவைஷ ஏதேஸ்மின் உதரமந்த்ரம் குருதே அத தஸ்ய பயம் பவதி -ஸ்ருதி
யயா தர்மம் அதர்மம் ச கார்யம் ச அகார்யம் ஏவ ச அயாதாவத் பிரஜா நாதி புத்திஸ் ச பார்த்த ராஜஸீ
அதர்மம் தர்மம் இதி ய மன்யதே தமஸா வ்ருத்தா சார்வார்த்தம் விபரீதாம் ச்ச புத்திஸ் ச பார்த்தா தாமஸீ
கதயாமி யதா பூர்வம் தக்ஷா தைர் முனி சத்தா மைஹி புருஷப் ப்ரோவாச பகவான் அவ்யயோநிப் பிதா மஹா –பராசர மைத்ரேயருக்கு –
உத்பத்திம் ச வி நாசம் ச பூதா நாம் ஆகதிம் கதிம் வேதி வித்யாம் அவித்யாம் ச ச வாசேயோ பகவான் இதி –

நாராயணனே பர ப்ரஹ்மம் -ஸ்தானம் மேலும் – –
ப்ராணம் மனசி சக கரணைஹி நாதாந்தே பராத்மனி சம் பிரதிஷ்டாப்ய த்யாயீத ஈஸானாம் பிரத்யாயீத ஏவம் சர்வம் இதம்
ப்ரஹ்ம விஷ்ணு ருத்ர இந்த்ரஸ்தே சர்வே சம்ப்ரஸூயந்தே –ந காரணம் –காரணம் து த்யேயஹ-
ஈசானா -நியமிக்கிறவன் -இங்கே விஷ்ணு அவதாரம் நாராயணனே என்கிறது ஒழிய உத்பத்தியை சொல்ல வில்லை –
ந காரணம் காரணானாம் தாதா த்யாதா காரணம் து த்யேக -தாதா-நான்முகன் / த்யாதா-ருத்ரன் /-காரணன் யார் என்கிறது மேல் –

சர்வைஷ்வர்ய சம்பன்னஹ சர்வேஸ்வரஹ சம்பூஹு ஆகாஷா மத்யே தேயகா-
யஸ்மாத் பரம் ந அபரம் அஸ்தி கிஞ்சித் -யஸ்மான் நாநீயோ நஜ்யோஷ்தி கஸ்சித் வ்ருக்ஷ ஏவ ஸ்தப்தோ திவி த்ரிஷ்டதி ஏகக-
சர்வைஷ்வர்ய சம்பன்னஹ சம்புஹு -சம்–ஸூ கம் -மோக்ஷ பிரதன்-சிவனுக்கும் மங்களம் அருளினவன் என்றவாறு –

தேநேதாம் பூர்ணம் புருஷேந சர்வம் -ததா யத் உத்தரார்த்தம் தத் அரூபம் அநாம்யம் ஏதத் விதுர்
அம்ருதாஸ்தே பவந்தி -அதேதரே துக்கம் ஏவாபி யந்தி –கர்மக்ருத சரீரம் இல்லாதவன் என்றவாறு -ததான்ய பிரதிஷேதாத் -ஸ்ரீ ப்ரஹ்ம ஸூ தரம் –(3.2.35).

சர்வானன ஸீரோ க்ரீவஹ சர்வ பூத குஹா ஷயக சர்வ வியாபி ச பகவான் தஸ்மாத் சர்வ கதஸ் சிவ
சிவ -மங்களம் -சர்வாந்தராத்மாவாக இருந்தாலும் வியாப்த கத தோஷம் தட்டாதவன் –

யதா தமஹ தத் ந திவா ந ராத்ரிஹி ந சத் ந ச அஸத் சிவ ஏவ கேவலக தத் அக்ஷரம் தத் ஸவிதுர் வரேண்யம்
பிரஞ்யா ச தஸ்மாத் ப்ரஸ்ருதா புராணே –அவன் ஒருவனே மங்களம் -கர்ம வசியன் இல்லை என்கிறது –

வேத வித் ப்ரவர ப்ரோக்த வாக்ய நியாய உப ப்ரும்ஹி தாகா-வேதாஸ் சாங்கா ஹரிம் ப்ராஹூஹூ ஜகத் ஜென்மாதி காரணம்
ஜன்மாத்யஸ்ய யதாக -2-ஸூ த்ரம்-யதாக அஸ்ய ஜெகதக ஜென்மாதி தத் ப்ரஹ்ம -தைத்ரிய உபநிஷத் படியே
யாதோ வா பூதாநி ஜாயந்தே ஏந ஜாதானி ஜீவந்தி யத் பிரயந்தி அபிஷம்விசந்தி தத் விஞ்ஞன்யஸ்வ தத் ப்ரஹ்ம
பிரகரணம் -பரஸ்பர ஆகாங்ஷயுக்த வாக்ய சமுதாயம் –
சதேவ சோம்ய இதம் அக்ர ஆஸீத் ஏக மேவ அத்விதீயம் -என்று உபாதான நிமித்த அந்தர்யாமி சொன்ன அந்த பர ப்ரஹ்மமே -சத் -சப்தத்தால் சொல்லப் பட்டு
ப்ருஹதாரண்யகம் -ப்ரஹ்ம வா இதம் ஏக ஏவ அக்ரே -என்று ப்ரஹ்ம -சப்தத்தால் சொல்லி
ஐத்ரேய உபநிஷத்தில் -ஆத்மா வா இதம் ஏக ஏவ அக்ரே –என்று ஆத்மா சப்தத்தால் சொல்லி
மஹா உபநிஷத்தில் -ஏகோ ஹா வை நாராயண ஆஸீத் ந ப்ரம்ம ந ஈஸாநக ந இமே த்யாவா ப்ருத்வீ என்று ஆகாசம் பிருத்வி உடன் ப்ரம்ம சிவனை சொல்லிற்றே –
மஹா உபநிஷத் -யம் அந்தக சமுத்ரே கவயக அவயந்தி -அவனே பாற்கடலில் இருப்பதை கவிகள் அறிவார்கள் -என்றும் மேலும்
நாணம் ஊர்த்வம் ந திர்யஞ்சம் ந மத்யே பாரிஜக்ரபத் ந தஸ் ஏஷே கஸ்சன தஸ்ய நாம மஹத்யாஷக ந சந்த்ருஷே த்ருஷ்டதி
ரூபம் அஸ்ய ந சக்ஷுஷக பஸ்யதி கஸ்ச நைனம் ஹ்ருதா மனீஷா மனஸாபிக் லுப்தோ யா ஏநம் விதுர் அம்ருதாஸ்தே பவந்தி -என்று
ந தஸ் ஏஷே கஸ்சன -ஒப்பார் மிக்கார் இல்லாத பராத்பரன்
இவனே -அத்பயஸ் சாம் போதோ ஹிரண்ய கர்பா இதி அஸ்டவ் -இத்தையே புருஷ ஸூ க்தியும்-அத்பயஸ் சாம் பூதாப் பிருதிவியை ரஸாச்சா
–ஹிரண்ய கர்பஸ் சம்வர்த்தத அக்ரே -என்று 8-ரிக்குகளிலே சொல்லிற்று
ஹ்ரீச்ச தே லக்ஷ்மீச் ச பத்நயௌ -என்று ஸ்ரீ யபதித்தவம்-அசாதாரண ஸ்வரூப நிரூபக தர்மம் என்றதே -பூ கார்போ மாதவ -இங்கும் பூமிப் பிராட்டி முதலில் –
ராவனோ நாம துர் வ்ருத்தக ராக்ஷசோ ராஷேஸ்வரஹ தஸ்ய அஹம் அவரோ ப்ராதா விபீஷண இதி ஸ்ருதக-
விபீஷணன் தனது ஆகிஞ்சன்யம் அநந்ய கதித்வம் சொல்லிக் கொண்டானே பெருமாள் இடம்
ந சந்த்ருஷே திஷ்டதி ரூபம் அஸ்ய ந சக்ஷுஷா பஸ்யதி கச்ச நைனம் பக்த்யா ச துருத்யா ச ஸமாஹிதாத்மா ஞான ஸ்வரூபம் பரிபாஷ்யதீக -மஹா பாரதம்
ஞாலத்தூடே நடந்து இருந்தும் கிடந்து இருந்தும் சாலப் பல நாள் உகந்தோர் – யுகம் தோர்- -உயிர்கள் காப்பானே
கோலத் திரு மா மகளோடு உன்னைக் கூடாதே
கட்கிலி உன்னை -ந சந்த்ருஷே திஷ்டதி ரூபம் அஸ்ய ந சக்ஷுஷா பஸ்யதி கச்ச நைனம்-
பார் என்னும் மடந்தையை மால் செய்கின்ற மால் -ஹ்ரீச்ச தே லக்ஷ்மீச் ச பத்நயௌ –
அவனே அவனும் அவனும் அவனும் -ச ப்ரம்ம ச சிவ சேந்த்ரஸ் சோக்ஷராப் பரமஸ் ஸ்வராட்-நாராயண அநுவாகம் -சஹஸ்ர ஷீர்ஷம் தேவம் –
நாராயண பரம் ப்ரஹ்ம தத்வம் நாராயணப் பர நாராயண பரஞ்சோதிர் ஆத்மா நாராயண பர — நாராயண அநுவாகம்
யச்ச கிஞ்சித் ஜகத் யஸ்மின் த்ருஷ்யதே ஸ்ரூயதே பி பா அந்தர் பஹிச்ச தத் சர்வம் வியாப்ய நாராயண ஸ்திதஹ
லிங்க பூயத்வாத் தத் -குண விசிஷ்டா நாராயணனே உபாஸ்யம்
பதிம் விஷ்வஸ்ய ஆதமேஸ்வரம் -மிகு நர் இல்லாதவன் -சகஸ்ர ஷீர்ஷம் தேவம் விஷுவாக்க்ஷம் விஷ்வா சம்புவம்
-சர்வ ஐஸ்வர்ய சம் பன்னஹா சம்புர் ஆகாச மத்யே த்யேயக –
புருஷோத்தமன் –புரு சனோதி இதி புருஷஹ-சத்வ குண யுக்தன் -பூர்வ சத் பாவ யுக்தன் – புரீ ஷேதே இதி புருஷ —
யஸ்மாத் பரம் ந அபரம் அஸ்தி கிஞ்சித் -யஸ்மான் நாநீயோ நஜ்யாயோ அஸ்தி கச்சித் –

அரூபம் -கர்மக்ருத ப்ரக்ருதி சம்பந்த ரஹிதம் / அநாமயம்-தத்க்ருத துக்காதி சம்பந்த ரஹிதம்
அவன் வந்து அவதரிக்கிலும் சோக போகங்களை பண்ணும் இவ்விடம் -பர அபேதஸ்ய ஹி கர்மனோ போகாதாதேவ ஷயக
-ப்ராரப்த கர்மம் குறைய சோக துக்கங்கள் அனுபவிக்க வேண்டுமே
யோ ஏதத் விதுகு அம்ருதாஸ்தே பவந்தி -அத இதர துக்கம் ஏவாபி யாந்தி
சர்வானான ஷிரோ க்ரீவக சர்வ பூத குஹா ஷாயக சர்வ வியாபி ச பகவான் தஸ்மாத் சர்வ கதாஷ் சிவ ப்ராரப்தஸ்ய ஹி
கர்மனோ போகாதாத் ஏவ ஷயக -சிவ -மங்களகரன் என்றவாறு –
புருஷோத்தமன் -சர்வ குண பூர்ணத்வம் /புரீ க்ஷயத்வம் /பூர்வ சத் பாவத்வம் /புரு தானத்வம்-சாஸ்வதம் சிவம் அச்யுதம் –
தீர்த்தன் உலகு அளந்த சேவடி மேல் பூந்தாமம் சேர்த்தி அவையே சிவன் முடி மேல் தான் கண்டு பார்த்தன் தெளிந்து ஒழிந்தான் -2-8-6-
சப்த சக்திம் பங்க்த்வா பங்க்த்வா லோக வியாவாரக க்ரியதே –எல்லா சப்தங்களும் அவன் அளவு போக வேண்டி இருக்க
லோக வியாபாரம் போலே சிவனுக்கே சொல்லுகிறார்களே -வேத அபஹார குரு பாதக தைத்ய பீடாதி ஆபாதி விமோசன மஹிஷ்ட
பல பிரதா நைஹி கோன்யப் பிரஜா பசுபதி பரிபாதி கஸ்ய பாதோத கேன ச சிவஸ் ஸ்வ ஷிரோதுரதேந –
பாவ நார்த்தம் ஜடா மத்யே யோக்யோஸ் மேதி அவதாரநாத்–ஈஸ்வர சம்ஹிதையில் தானே சொல்லிக் கொண்டானே –
அத சப்த அநு ஷாசனம் -ஆஸீகி -நமஸ்க்ரியா -வஸ்து நிர்தேசம் -அ -இதி பகவதோ நாராயணஸ்ய பிரதம அபிதானம் -அகார வாச்யன் -ஸ்ரீ மன் நாராயணன்
அஹம் க்ருத்ஸ்நஸ்ய ஜெகதக ப்ரபாவக ப்ரளயகா ததா மத்தாக பரதரம் நான்யத் கிஞ்சித் அஸ்தி தனஞ்சய -ஸ்ரீ கீதை –
அக்ஷராணாம் ஆகாரோ அஸ்மி –அ இதி ப்ரஹ்ம / அகாரோ வை சர்வ வாக் /
சாஸ்திர த்ருஷ்ட்யா து உபதேஷோ வாமதேவாத் –
திவோதாசன் பிள்ளை பிரசர்தனன் -இந்திரன் -மாம் உபாசவ அந்தர்யாமி -போலே –
சகல வித்யா வேதனமும் அவித்யா பிரவர்த்த கத்வாதிகளும் நான் இட்ட வழக்கு -கற்கும் கல்விகள் எல்லாம் நானே என்னும் -5-6-2-
ஆத்மேதி து உபகச்சாந்தி க்ராஹ்யந்தி ச -ஜன்மாந்தர சகஸ்ரேஷு தபோ ஞான சமாதிபிஹி நாரணம் ஷீணபாபா நாம் கிருஷனே பக்தி ப்ரஜாயதே –
பீஷாஸ்மாத் வாதப் பவதே -பீஷோ தேதி ஸூ ர்யக பீஷாஸ் மாத அக்னி ச்ச இந்த்ரச்ச ம்ருத்யுர் தாவதி பஞ்சம இதி –தைத்ரியம்
நாரதர் -ஸநத்குமாருக்கு உபதேசம் -யத்ர நான்யத் பஸ்யதி நான்யத் ஸ்ருனோதி நான்யத் விஜானாதி ச பூமா
-யத்ர அந்யத் பஸ்யதி அந்யத் ஸ்ருனோதி அந்யத் விஜானாதி தத் அல்பம் –
யுவா ஸாத் சாது யுவா அத்யாயகக–ஆ சிஷ்டோ – த்ராதிஷ்டோ -பலிஷ்டக
ஆ சிஷ்டோ — ஆசீர்வாத யுக்தன் -ஆசூதர க்ரியா -ஆசனசீலன் என்றுமாம் –
த்ராதிஷ்டோ-மநோ பல உக்தன் -/ பலிஷ்டக -தேக பல உக்தன் / தஸ்ய ஏவம் பிருத்வீ சர்வ வித்தஸ்ய பூர்ணாஸ் யாத்- ச ஏகோ மனுஷ்ய ஆனந்தோ –
தே ஏ சதா மனுஷ்யம் கந்தர்வானாம் ஆனந்த / பித்ரு தேவன் /ஆஜானஜான தேவன் /தேவன் /இந்திரன் /ப்ருஹஸ்பதி /பிரஜாபதி / ப்ரம்மா
யாதோ வாசோ நிவர்த்தந்தே/ உபரி உபரி அப்ஜே புவோபி பூருஷான் –தயே ஷதம் இதி அநு க்ரமாத் —
மனுஷ்யற்கு தேவர் போலே தேவர்க்கும் தேவாவோ –

வ்யோம அதீதவாதி –சதாசிவ ப்ரஹ்ம வாதம் —
அத யத் இதம் அஸ்மின் ப்ரஹ்ம புரே தஹாரம் புண்டரீகம்
வேஷ்ம தஹரோஸ்மின் அந்தராகாஷக தஸ்மிந் யத் அந்தக தத் அன்வேஷ தவ்யம் தத்வாவ விஞ்ஞானஸ்தவ்யம் –சாந்தோக்யம் -8-1-1-
ஆகாஷோ வை நாம ரூபயோர் நிர்வாஹித தே யத் அந்தரா தத் ப்ரஹ்ம தத் அம்ருதம் ச ஆத்மா –சாந்தோக்யம் -8–14-1-
சர்வாணி ரூபாணி விசித்ய தீரஹ நாமானி க்ருத்வா அபிவாதன் யதாஸ்த்தே-புருஷ ஸூ க்தம்
டங்கர் -ப்ரஹ்மானந்தி-வியாக்யாகரர் –
தரோஸ்மின் அந்தராகாஷக கிம் தத்ர வித்யதே யதான் வேஷ்டவ்யம் யத்வா விஞ்ஞானஸ்தவ்யம் -8-1-2-என்று கேட்டுக் கொண்டு
யாவான்வா அயம் ஆகாஷஹ தவான் ஏஷோ அந்தர் ஹ்ருதய ஆகாஸஹ -8-1-3-என்று ஸ்தூல அருந்ததி நியாயம்
-அனவதிக மஹாத்மம் –சகல ஜகத் ஆதாரம் என்று காட்ட ஆகாச சப்தம்
தஸ்மிந் காமாஹா ஸமாஹிதஹா -8–1–5-அவனுக்குள் கல்யாண குணங்கள் உண்டே -அவற்றோடு கூடிய விசிஷ்ட ப்ரஹ்மமே உபாஸிக்க தக்கவன் என்றதாயிற்று
தஸ்மிந் யதாந்தக காம வியாபதேஷஹா –காமம் -கல்யாண குணம் -ஸர்வஸ்ய ஜகதஹ ஸ்ரேஷ்டருத்வம் ஆதாரத்வம் நியந்த்ருத்வம் சேஷித்வம் -குண அஷ்டகம் –
யத் அந்தக ஒருமையாக உள்ளதே என்னில் -குணி இல்லாமல் குணங்களை எவ்வாறு உபாஸிக்க முடியும் -என்னில்
தத் உபயம் அபி அன்வேஷ்தவ்யம் விஞ்ஞானஸ்தவ்யம் –உயர்வற உயர்நலம் உடையவன் எவன் அவனை உபாஸிக்க
-தெளியாத மறை நிலங்கள் தெளிய பெற்றோமே -ஆழ்வார் கல்யாண குணங்களில் அன்றோ முதலில் ஈடுபட்டு அருளிச் செய்கிறார்
அத யா இஹ ஆத்மாநாம் அநு வித்யா வ்ரஜந்தி ஏதாம்ச்ச சத்யான் காமம் ஸ்தேஷாம் சர்வேஷு லோகேஷு காம சரோ பவதி
-முக்தர் சாம்யா பத்தி -ப்ரஹ்ம வேத ப்ரஹ்மைவ பவதி -யயாதி இந்திரன் -கதை அறிவோம்
ப்ரஹ்ம விஷ்ணு சிவன் -மத்யே விரிஞ்ச கிரிஷாம் பிரதம அவதாரம் –
சக அந்தராதந்தரம் ப்ராவிஷத் –பரமாத்மா ஸூஷ்ம ஜீவாத்மாவுக்குள்ளும் -ருத்ரன் வார்த்தை –
சாஸ்திர த்ருஷ்ட்யா து உபதேஷூ வாம தேவாத்–
சர்வகத்வாத் அநந்தஸ்ய ச ஏவ அஹம் அவஸ்த்திதக-மத்தஸ் சர்வம் அஹம் சர்வம் மயி சர்வம் ஸநாதனே–பிரகலாதன் வார்த்தை
தேச கால வஸ்து பரிச்சேத்ய ரஹிதன் / சர்வ அந்தர்யாமி / சாஸ்வதன் /அஹம் பிரகாரி என்றவாறு
ஆத்மா இதி ஏவ து குருண் ஹீயாத் ஸர்வஸ்ய தன் நிஷ்பத்தேஹே
ஆவிருத்திஅதிகரணம் -4-1-1-அனவரத சிந்தனம் பண்ண வேண்டும் என்று சொல்லி
ஆத்மத்வ உபாசாதி அதிகரணம் -4-1-2-ஆத்ம இதி து உபக்கச்சாந்தி க்ராஹாயந்தி -வாமதேவர் போல்வாரும் இப்படி
அந்தர்யாமியாய் அப்ருக்தக் சித்த ப்ரஹ்மத்தையே உபாசித்தார்கள் –

தவ அந்தராத்மா மம ச ஏ சா அணியே தேஹ சம்ஞநியதியக -பிரமன் ருத்ரனுக்கு மோக்ஷ தர்மம் உபதேசம்
விஷ்ணுர் ஆத்மா பகவதோ பவஸ்யாமித தேஜஸக தஸ்மாத் தநுர்ஜ்யா சம்ஸ்பர்ஷம் ச விசேஷே மகேஸ்வரஹ –ஸ்ரீ விஷ்ணு புராணம் திரிபுரம் தகனம்
வித்யுன்மாலீ–கமலாக்ஷன் -தாரகாஷன் –நான்முகன் கொடுத்த வரத்தால் / பூமி ரதம் –சூர்யா சந்தர் சக்கரம் –வேதங்கள் நான்கு குதிரைகள்
-ப்ரம்மா சாரதி -மேரு தநுஸ்-ஆதி சேஷன் ஆவேச சக்தி நாண் –அக்னி அம்பின் நுனி -வாயு அம்புக்கு சிறகு -மகா விஷ்ணு அம்பு –
யஸ்ய ஆத்மாதாம் திரிபுர பங்க விதாவதாஸ்த்வம் தவச் சக்தி தேஜித ஷரோ விஜயீ ச யோ பூத் -அதிமானுஷ ஸ்தவம்
கடல் ஞானம் செய்தேனும் யானே என்னும் —5-6-
அஹம் க்ருத்ஸ் நஸ்ய ஜகத் ப்ரபவக –
சங்கல்ப விசிஷ்ட ப்ரஹ்மம் -நிமித்த காரணம் / சர்வஞ்ஞா சர்வ சக்திதவ விசிஷ்ட ப்ரஹ்மம் சஹகாரி /ஸூ ஷ்ம சேதன அசேதன விசிஷ்ட ப்ரஹ்மம் -உபாதான காரணம்
வாசகமும் புத்தகமும் பிண்டமும் -இயலும் பொருளும் வஸ்துவும் அவனே
ஸச் சத் அச்சா பவதி -ப்ரஹ்மமே சித்தாகவும் அசித்தாகவும் -என்றது அநு பிரவேசம் மூலம் -ஸ்வரூப ஐக்கியம் அன்று
யானும் நீ தானே ஆவதும் மெய்யே –எனக்கே -8–1–9–பிரகாரம் -ப்ரஹ்ம சப்த வாஸ்யம்
ஏதவ் த்வவ் விபுதாஸ் ஸ்ரேஷ்டவ் பிரசாத க்ரோதாஜவ் ஸ்ம்ருதவ் ததா தர்ஷிதா பந்தா நவ் ஸ்ருஷ்டி ஸம்ஹாரா காரகவ் –
பாஹ்யர் -நிமித்த உபாதேன பேத வாதிகள்
ஜந்மாத் அஸ்ய யதா –அஸ்ய யதா ஜென்மாதி தத் ப்ரஹ்மம் -ஒரே காரணம்
ப்ரக்ருதிச்ச பிரதிஞ்ஞயா த்ருஷ்டாந்த அநு பரோதாத் —
சதேவ சோம்ய இதம் அக்ர ஆஸீத் ஏகம் ஏவ அத்விதீயம்
ப்ரஹ்ம வனம் ப்ரஹ்ம ச வ்ருக்ஷ ஆஸீத் யாதோ த்யாவா ப்ருத்வீ நிஷ்டாதாக்ஷுஹு ப்ரஹ்ம அத்யதிஷ்டாத் புவனானி தாராயன்
சர்வே நிமேஷா ஜக்னி இரே வித்யுதாப் புருஷாதாதி —
ந இஹ நாநா அஸ்தி கிஞ்சன
புருஷ ஏவ இதம் சர்வம் யத் பூதம் யச்ச பவ்யம் –
உத அம்ருதத்வஸ்யா ஈசானாக
நான்ய பந்தா அயனாய வித்யதே
இந்த ஸ்ருதி வாக்கியங்கள் அவனே சர்வ காரணத்வம் -உபாஸ்யத்துக்கு அர்ஹன் என்கிறதே –
கேன ஸ்ருஷ்டம் இதம் சர்வம் ஜகத் ஸ்தாவர ஜங்கமம் பிரளயே ச கம் அபேயேதி தன்மே ப்ரூஹி பிதாமகா-என்று கேட்டதும்
நாராயணக ஜெகன் மூர்த்தி அநந்தாத்ம சனாதனாக -என்றும்
ருஷ்யப் பிதரோ தேவா மஹா பூதாநி தார்த்தவக ஜங்கமா ஜங்கமம் ச இதம் ஜெகன் நாராயண உத்பவம் -என்றும் பீஷ்மரும் அருளிச் செய்தார் –
சர்வ தர்ம சர்வ தத்வ வியவஸ்தை -ஸ்ரீ விஷ்ணு புராணம்
ஜந்மாத் யஸ்ய யதக –தத் விஞ்ஞானஸ் அஸ்வ தத் ப்ரஹ்ம –விஷ்ணோஹோ சகாஷாத் உத்திபூதம்
ப்ரக்ருதிர்யா மயாக் யாதா வியக்த அவ்யக்த ஸ்வரூபேநீ — புருஷாஸ் சபி உபாவேதவ் லீயதே பரமாத்மனி
பரமாத்மா ச ஸர்வேஷாம் ஆதாரக பரமேஸ்வரக விஷ்ணு நாம ச வதேஷூ வேதாந்தேஷூ ச கீயதே –
பெரியாழ்வார் -4-3-11– வேதாந்த விழுப் பொருளின் மேல் இருந்த விளக்கு –நால் இரு மூர்த்தி தன்னை -அஷ்டாக்ஷரம் ஆதார விஷயம்
-நால் வேத கடல் அமுது- பெருமாளுக்கும் திரு ஷ்டாஷரத்துக்கும் -ஏகார்த்த போதகம் -சாமானாதிகரண்யம் –ப்ரதிபாத்ய பிரதிபாதக சம்பந்தம் –
மேல் இருந்த கற்பகம் -ஸ்வர்க்கத்துக்கு மேல் -என்னை ஆக்கிக் கொண்டு எனக்கே தன்னைத் தந்த கற்பகம்
வேதாந்த விழுப் பொருளின் மேல் இருந்த விளக்கு –
சேதன அசேதனங்கள் இரண்டும் பிரகாரமாய் தான் பிரகாரியாய் -ந தத் சமஸ்ய பியதிகஸ்ய த்ருஷ்யதே -என்னும் படி சர்வஸ்மாத் பரனாய் இருக்கை
பெரியாழ்வார் இந்த பதிகம் பலனை ஸ்பஷ்டமாக அருளிச் செய்யாமல் தத்துவார்த்த ஞானமே பலன் என்றவாறு
ஸோஹம் இச்சாமி தர்மஞ்ஞா ஷ்ரோதும் தத்வத்தோ யதா ஜகத் பபூவ பூயஸ்ச்சா யதா மஹா பாக பவிஷ்யதி -என்றும்
யன் மயம் ச ஜகத் ப்ரஹ்மன் யாதாச்ச ஏதத் சராசரம் லீனமாஸீத் யதா யத்ர லய மேஷ்யதி யத்ர ச -என்றும் மைத்ரேயர் கேட்க -பராசரர்
விஷ்ணோஹோ சாஷாத் உத் பூதம் ஜகத் அத்ரைவ ச ஸ்தி தம் ஸ் தி தி சமயமா கர்த்தாசவ் ஜகதோ அஸ்ய ஜகச் சா சக
பரப் பராணம் பரமஹ பரமாத்மா ஆத்ம சம் சித்தக ரூப வர்ணாதி நிர் தேஷ விஷேஷன விவர்ஜிதக
அபக்ஷய விநாசாப்யாம் பரிணாமர்த்தி ஜென்ம அபிஹி வர்ஜிதஷ் ஷகேயதே வக்தும் யக சதாஸ் தீதி கேவலம் சர்வத் ராசவ் சமஸ்தம்
ச வசத்ய தேரதி வை யதக ததஸ்ஸ வாசுதேவாதி வித்வத் பிப் பரி பதேயதே தத் ப்ரஹ்ம பரம் நித்யம் அஜம்
அக்ஷயம் அவ்யயம் ஏக ஸ்வரூபம் ச சதா ஹேய அபாவாச்ச நிர்மலம் ததேவ சர்வம் ஏவைதாத் வியக்த அவ்யக்த ஸ்வரூபவத்
ததா புருஷா ரூபேண கால ரூபேண ச ஸ்திதம் ச சர்வ பூத ப்ரக்ருதிம் விகாரான் குணாதி தோஷம்ச்ச மூனே
வியாதீதக அதீத சர்வா வரணோ அகிலாத்மா தேனாஸ்திருதம் யத் புவநாத்தராலே –
உப ப்ரஹ்மஹனம் நாம அனாதீத வேதஷாகோக்த அர்த்தஸ் சக அதீத சாகார்த்த கதனம்

சர்வம் கல்விதம் ப்ரஹ்ம தஜ்ஜலான் –தஜ்ஜாவத் தல்லாவத் தாதானாவத் இதம் சர்வம் ப்ரஹ்ம கலு
விஷ்ணோ சகாஷாத் உத்பூதம்-தஜ்ஜாத்வம் /ஜகத் அத்ரைவ ஸ்தி தம் -ததனத்வம் /சம்யம கர்த்தா -லய கர்த்தா -தல்லத்வம்-
ஆழ்வார் கலங்கிய நிலையிலும் இதை –ஏறிய பித்தினோடு -4–4–7–கலக்கம் லௌகிக விஷயத்தில் ஒழிய பகவத் விஷயத்தில் இல்லையே
கிருஷ்ண ஏவ ஹி லோகாநாம் உத் பத்தி அபிச்சாப்யக-
ஸ்ரீ விஷ்ணு புராணம்
ஸமஸ்த கல்யாண குணாத்மகோசவ் ஸ்வ சக்தி லேச ஷோத்ருதா பூத வர்க இச்சா கிருஹீத அபிமதோர் தேஹாஹா சம்ஸாதித அசேஷ ஜகதிதோ அசவ் —
தேஜோ பல ஐஸ்வர்ய மஹாவபோதா ஸ்வ வீர்ய சக்த்யாதி குணைக ராஸிஹி பரப் பரானாம் சகல ந யத்ர கிலேஷாதயஸ் சந்தி பராவரேஷே –
ச ஈஸ்வரோ வியஷ்டி சமஷ்டி ரூபக அவ்யக்த ஸ்வரூபோ பறக்காத ஸ்வரூபக ஸர்வேச்வரஸ் ஸர்வதுக் சர்வே வேதா ஸமஸ்த சக்திப் பரமேஸ்வராக்யக –
சம் ஞானாயதே ஏந ததஸ்த தோஷம் சுத்தம் பரம நிர்மலம் ஏக ரூபம் சந்த்ருஷ்ய தேவாபி அதிகம்யதேவா தாஜ் ஞானம் அஞ்ஞானம் அதோ அயன துக்தம் –
தோஷம் -அசித் வியாவருத்தி / சுத்தம் சித் வியாவருத்தி /-பரம நிர்மலம் –முக்த விருத்தி / ஏக ரூபம் -நித்யர் விருத்தி -ஸ்வ தக நிர்மலம்
சந்த்ருஷ்யதே-உபதேச விவேக ஞானம் ஸ்தோத்ரியம் ப்ரஹ்ம நிஷ்டம் –/அதிகம்யதே -ஆகம ஞானம்
இவை ஸ்ரீ விஷ்ணு புராணம் இறுதி -6-அம்சம் இறுதி ஸ்லோகங்கள் –
ஸ்ருஷ்ட்டி ஸ்திதி அந்த காரிணீம் ப்ரஹ்ம விஷ்ணு சிவாத்மிகம் ச சம் ஞானம் யாதி பகவான் ஏக ஏக ஜனார்தனக -பிரகாரம் சரீரம் இவர்கள்
ஸ்ருஷ்டா ஸ்ருஜாதி ச ஆத்மாநம் விஷ்ணுப் பாலயம் ச பத்தி ச உப சம்ஹரியதே சாந்தே சம்ஹ்ரியதே ச ஸ்வயம் ப்ரபுஹு –
ப்ருதிவ்யாபஸ் ததா தேஜக வாயிற் ஆகாச ஏவ ச சர்வ இந்த்ரியர்த்தாத் கரணம் புருஷாக்யம் ஹி யஜகத்
ச ஏவ சர்வ பூதாத்மா விஸ்வ ரூபோ யாதோ அவ்யயக சர்காதிகம் தாதாஸ் யைவ பூதஸ்தம் உபகாரகம்
ச ஏவ ஸ்ருஜ்யஸ் ச ச சர்க கர்த்தா ச ஏவ பாத்யத்தி ச ப்ரளயதே ச ப்ரம்ஹ அத்யாவஸ்தாபிர் அசேஷ மூர்த்திர் விஷ்ணுர் வரிஷ்டோ வரதோ வரேண்யக –
தேவராய் நிற்கும் அத்தேவும் அத்தேவரில் மூவராய் நிற்கும் முது புணர்ப்பும் யாவராய் நிற்கின்றது எல்லாம்
நெடுமால் என்று ஓராதார் கற்கின்றது எல்லாம் கடை —

குமாரிள பட்டர் -வேத ப்ரமாண்யம்-காட்ட -வார்த்த தீபிகை -ஸ்லோக வார்த்திகம் –பட்டர் மீமாம்சை இவரது –
-அவர் சிஷ்யர் பிரபாகரன் -கொஞ்சம் மாற்றி -பிரபாகர் மீமாம்சை
சபரி ஸ்வாமி -ஜைமினி ஸூ த்ர பாஷ்யம் எழுதினர் -அதில்-தத்ர அபி நோக்தம் அத்ரது நோக்தம் விருக்தம் து தத் -என்பதற்கு
அன்வயம் -தத்ர அபி நா யுக்தம் அத்ர துனா யுக்தம் விருக்தம் து தத் -என்று பிரபாகரர் காட்ட குமாரிள பட்டர் அவரை குரு என்றார் -அதனாலே சிஷ்யன் மதம் குருமதம்
பாட வல்லார் தாமும் சாயை போல பாட வல்லார் ஆவார்கள் என்று எம்பார் காட்டி அருளினை ஐ திக்யம் –
பேயாழ்வார் -துண்டு கயிறுகளாலும்-உடைந்த குடத்தாலும் -தலை கீழாக நட்ட செடிக்கு தண்ணீர் விடுவது போலே -அன்றோ
புற மாதங்கள் -என்று அன்றோ திரு மழிசை ஆழ்வாரை ஆளாக்கினார் –
வியாபகத தோஷம் தட்டாதவன் -சரீராத்மா பாவம் –
வரத யதி நபுக் வியாவாதரிஷியக ஸ்ருதி விஹிதகா த்வத் உபாசனாச் ச நாத்யஹா கரண பத விதூரயே சதி த்வயீ அவிஷயதானி க்ருதாஸ்திலா பவிஷ்யன் —
அவதாரங்கள் கல்யாண குணங்களைக் காட்டி அருளவே -இச்சையால் அப்ராக்ருத திவ்ய மங்கள விகிரகத்துடன் அவதரிக்கின்றான் -இச்சையால்
நபூத சங்க சமஸ்தாநோ தேஹாஸ்ய பரமாத்மனக –என்றும் -அஜாயமானோ பஹுதா விஜாயதே தஸ்ய தீராப் பரஞ்சோதி யோனிம்
பிதா புத்ரேந யோனியோநவ் –தானே தன் புத்ரர்களில் ஒருவரை பிதாவாக வரித்துக் கொண்டு அவதரிக்கின்றான்
ஜந்மாத் யஸ்ய யதக –ப்ரஹ்மம் உபாதானம்
ப்ரக்ருதிஷ்ச்ச பிரதி ஞானயா த்ருஷ்டாந்த அநு பரோதாத் -ப்ரஹ்மம் உபாதானமும் நிமித்தமும்
பரமதஸ் சேது உன்மான சம்பந்த பேத வியாபதேஷேப்யக
-என்பதால்
சேது -இவன் என்றால் ப்ராப்யம் சதாசிவ ப்ரஹ்மம் /பாதோஸ்ய விச்வா பூதாநி என்று அளவு பட்டு /என்ற பூர்வ பஷி சங்கைக்கு பரிகாரங்கள் மேல் -5-ஸூத்ரங்கள்
சாமான்யாத் து -சேது என்பது லோகங்களை கலக்காமல் நியமித்து வைப்பது பற்றி -பாலம் என்ற அர்த்தத்தில் இல்லை
புத்த்யர்த்தப் பாதவாத்-4 -கால்களும் –16- கலைகளும் -சொன்னது உபாசனத்துக்கு
ஸ்தான விசேஷாத் ப்ரகாசாதைவத்-இதுவும் உபாசனனுக்கு எளிதாக -ஆகாசம் குடாகாசமாக காட்டுவது போலே தேஜஸ் ஜன்னல் வழி கொஞ்சம் பார்ப்பது போலே
உபபத்தேச்ச–ப்ராப்யசைவ ப்ராபகத்வ உபபத்தேச்ச-அநந்ய உபாயத்வ ஸ்ரவணாத் -இது சித்தாந்தத்துக்கு நிதியான ஸூ த்ரம் –
-அநேந சர்வகதத்வம் ஆயாம சப்தாதிப்யக -தநேதம் பூர்ணம் புருஷேண சர்வம் –
இவ்வாறு வியாசர் சங்கா பரிகாரம் செய்து பராதி கரணம் தலைக் கட்டுகிறார் –
மனு ஸ்ம்ருதி
ப்ராதுர் யஸீத் தமோனுதாக -தமஸ் -பிரகிருதி -பிரதானம் -அதிஷ்டாதா -அனிருத்ரர்
சிச்ருக்ஷுக்கு விவிதாகா ப்ரஜாகா -பிரஜை -சமஷ்டி வியஷ்ட்டி தத்வங்கள்
அப ஏவ சசராஜா தவ் தாசு வீர்யம் அப்பா ஸ்ருஜத் -ஜாலம் முதலில் -அண்டம் ஈறாக
தஸ்மிந் ஜன்யே ஸ்வயம் ப்ரஹ்ம -சதுர்முக பிரமனை படைத்தான்
ஆபோ நாரா இதி ப்ரோக்தா ஆபோ வை நர ஸூ நவக அயனம் தஸ்ய தாகா பூர்வம் தேன நாராயணக ஸ்ம்ருதக
இப்படி ஸ்பஷ்டமாக மனு ஸ்ம்ருதி நாராயணனே பரமாத்மா என்றும் நான்முகன் போன்றார் ஜீவாத்மா ஸ்ருஷ்ட்டிக்கப் பட்டவர்கள் என்றும் காட்டுகிறதே
அநுஷ்டேய விஷய ஆந்தர பிரயத்தன பாவனா –ஸ்ரீ விஷ்ணு புராணம்
ஸநத்குமாராதிகள்-ப்ரஹ்ம பாவனை மட்டும் /
ப்ராதுராஸீத் தமோபித்தாக சிஷ்ருக்ஷுஹு விவிதாக ப்ரஜாகா –என்பதையே ஆழ்வாரும் -1–4–10-
உடல் ஆழிப் பிறப்பு வீடு உயிர் முதலா முற்றுமால் -கடல் ஆழி நீர் தோற்றி அதன் உள்ளே கண் வளரும்
அடல் ஆழி அம்மானைக் கண்டக்கால் இது சொல்லி விடல் ஆழி மட நெஞ்சே வினை ஓய ஒண்ணாம் அளவே
வேத வாதங்கள் -விதி -அர்த்தவாதம் -மந்த்ரம் -விதி -அநுஷ்டேய அர்த்த நியமனம் -அபூர்வார்த்த போதகம் -அப்ரவர்த்தக பிரவர்த்தக விதி
அர்த்தவாதம் -அர்த்தாய வாதகம்-பிரயோஜனத்துக்காக உத்ஸாகம் -ப்ரேரிதம்
-வாயுர்வை ஷேபிஷ்தா தேவதா வாயும் ஏவ ஸ்வேந பாகாதாயேந உபதாவதி ச ஏவைநாம் பூதம் கமயதி-போலே –
மந்த்ரம் – அநுஷ்டேயார்த்த ப்ரகாசகோ மந்த்ரக -பர்ஹிர்ஸ் தேவதாஸ் தானம் தாமி -சொல்லி – பர் ஹிர்ஸ்-தர்பம் எடுக்கும் பொழுது தேவதா ஆசனத்துக்கு –
இந்த மூன்றும் சொல்வதால் வேதம் த்ரயீ –
நிச்சய ஞானம் செயல் சொல்ல சொல்லும் சப்தம் மட்டுமே என்னில் – நான்கு பேர் இருக்கும் இடத்தில் ஒருவன் உணர ஆசை கொண்டான்
-ஒருவன் முனுமுனுக்க-ஒருவன் அபவர்க்கே தண்டக ஸ்திதக -இங்கே தண்டம் உள்ளது என்று செய்கையால் காட்ட
-அத்தை அவனுக்கு சொல் என்று இரண்டாமவன் சைகைகாட்ட சொல்வது போலே -வஸ்து அறை தண்டம் சித்தமாக இருப்பதால்
கிரியை இல்லாமலே அர்த்த போதம் உண்டே –
இதே போலே ததா அயம் -இயம் அம்பா -அயம் மாதுலக -அயம் மனுஷ்யக -அயம் மிருகக -போன்றவற்றால் வாசக வாஸ்ய சம்பந்தம் அறிகிறோம்
அம்பரீஷ சரித்திரம் மூலம் பாகவத பிரபாவம் ஏகாதசி மஹாத்ம்யம் போன்றவற்றை அறிகிறோம்
வேதாந்தம் -உபாசனை விஷய கார்ய அதிக்ருத விசேஷண பூத பலம் –
விஷயக-அவச்சேதக வியாவர்த்தக
உபாசன விஷயக -உபாசனம் விஷயோ யஸ்ய கார்யஸ்ய தத் கார்யம் உபாசன விஷயக
உபாசன விஷயம் -அபூர்வம்
அதிக்ருதக-அதிகாரி -அபூர்வம் விளைவிக்க ஆசை கொண்டு உபாசனம் பண்ண
அதி க்ருத விசேஷண பூத பலம் -அந்த உபாசனம் மூலம் பெரும் பலம் -ப்ரஹ்ம பிராப்தி –
துக்க அசம்பின்ன தேக விசேஷம் -ஸ்வர்க்கமும் சித்தம் -ஜ்யோதிஷ்டோமேந ஸ்வர்ககாமோ யஜதே —
பரம பிராப்தி காம ப்ரஹ்ம வித்யாத் -பரம பிராப்திக்கு
ருணம் ஹி வை ஜாயதே -தேவர்கள் ஹவிஸை புரோடாசம் பெற்று பலனை கொடுக்கிறார்கள்
யத்யபி அவதான ஸ்துதி பரம் வாக்யம் ததபி ந அசதா ஸ்துதிர் உபபத்யதே -த்ராவிடர்
இது அவதான ஸ்துதி மட்டும் இல்லை தேவதா ப்ரீதியும் உண்மை -குண ஸத்பாவம் சொல்லி பிரசாத புத்தியா யாகம் பண்ணுவதை சொன்னவாறு
-விதி அபேக்ஷித அர்த்த சித்தி நியாயம் -வேத வாக்கியங்கள் பர ப்ரஹ்ம போதனத்துக்காகவும் பர ப்ரஹ்ம பிராப்திக்காகவும் என்றவாறு –
அபூர்வம் கார்யம் -பசுவைக் கொண்டு வா என்றதும் பசு கொண்டு வந்த கார்யம் முடிந்ததும் அபூர்வம் போகும் -என்பர்
-கிரியை முடிந்ததும் -அபூர்வம் கிரியை தானே -மீம்சிக்கர் பசு கொண்டு வரும் அபூர்வம் பாவயேத் என்பர் –அபூர்வம் கிரியா ரூபம் லோகத்தில்
-பலம் வரும் வரை அதிருஷ்ட ரூபம் -அபூர்வம் என்று காரியத்துக்கு கற்பனை செய்தால் அதுக்கு -லக்ஷணம் –அசாதாரண தர்மம் -சாசனாவத்வம் -என்ன என்னில்
மீமாம்சகர் -கார்யத்வம் -க்ருதி பாவ பாவிதா வும் -க்ருதி உத்தேஷ்யதாவும்-இரண்டும் -க்ருதியின் ஸத்பாவமும்
-க்ருதி பாவத்துக்கு பின் -க்ருதி பாவ அனந்தர பாவி -கருத்து பாவ பாவிதா என்றவாறு
அபூர்வம் க்ருதி உத்தேச்யம் -பல பிராதா என்பர் -எஜமான் க்ருதிக்கு பின் வருவதால் க்ருதி பாவ பாவிதம் ஆகும்
க்ருதி உத்தேச்யத்வத்துக்கு லக்ஷணம் என் என்னில்-ஸ்வர்க்கம் வேண்டும் என்றால் ஸ்வர்க்கம் கொடுக்கும் அபூர்வம் உண்டாக்குவது லஷ்யம்
-அபூர்வம் க்ருதி உத்தேச்யம் -இதுவே லக்ஷணம்
உன் பக்ஷம் படி இஷ்டத்வமே லக்ஷணமா -ஜீவாத்மா ஸ்வர்க்கம் வேண்டுவான் ஒழிய அதிருஷ்ட அபூர்வம் வேண்ட மாட்டானே
-நடுவில் உள்ளவை லஷ்யம் இல்லையே -நீ சொல்லும் லக்ஷணம் சாதியத்துக்கு தானே ஒழிய சாதனத்துக்கு இல்லையே என்னில் –
க்ருத்ய உத்தேச்யம் இரண்டு ரூபங்களில் -ஸ்வர்க்கம் -அபூர்வம் -இதுவே புருஷனை ஸ்வர்க்க சுகம் பெற ப்ரேரகம் செய்வதால் இதுவும் உத்தேச்யம் -என்பர்
க்ருதியால் பெறுவதாய் க்ருதி அதீன ஆத்ம லாபத்வம் -யாகம் செய்து பலன் பெறுவதால் அபூர்வம் யாகமா-க்ருதி உத்தேச்யத்வம் என்று
ஆரம்பித்து க்ருதி பிரேரிகம் அபூர்வம் என்கிறீர்கள்
மேலும் புருஷ அநு கூலதா என்பர் -அது சுகத்துக்கு தானே லக்ஷணம் -பிரதி கூலத்வம் துக்கம் -அபூர்வத்தில் சுகம் அனுபவித்தார்கள் உண்டோ
-சிகம் த்ருஷ்டம் இந்த்ரியங்களால் அனுபவிப்பது -அபூர்வம் அதீந்தர்யம் அன்றோ -அசம்பாவ தோஷம் உண்டே உங்கள் வாதத்துக்கு –
சுகம் மட்டும் இல்லை -துக்க நிவ்ருத்தியும் அனுகூல லக்ஷணம் அன்றோ -என்பர் மேலும் –
துக்க நிவ்ருத்தி கொஞ்சம் சுகம் போலே தோன்றினாலும் புதிய சுகம் அனுபவித்தாள் தானே சுகாப் படுவான் -அதனால் அது சுகம் போலே பிரம்மமே
பிரக்ருதியில் -அநு கூல சம்யோகம் / பிரதி கூல சம்யோகம் /ஸ்வரூபேண அவஸ்திதை -மூன்றும் உண்டே
ஆத்மா துக்கம் படும் பொழுது -பிரதி கூல சம்யோகம் / துக்க நிவ்ருத்தி அடைந்ததும் ஸ்வரூபேண அவஸ்திதை /மேலே சுகம் பெற்று அநு கூல சம்யோகம் –
எனவே அபூர்வம் -நியோகம் -அநு கூலதா என்பது பொருந்தாதே
ஓட்டைக்குள் கை விட்டு தேள் கடிக்க -சுகமாக இருக்கிறது புண்யசாலி என்பதால் என்றதும் எல்லாரும் கை விட்டு தேளால் கடி பட்டது போலே
அபூர்வம் என்பது சுகம் என்கை என்பர் ஸ்ரீ உ .வே.அண்ணங்காச்சார்யார் ஸ்வாமிகள் –
பல சாதனம் -யாகம் செய்வது சுக ரூபம் இல்லையே துக்க ரூபம் அன்றோ –
நியாஜ்யதே இதி நியோக -ஜீவாத்மாவை பலத்தோடு சேர்ப்பது என்றவாறு -ஸ்திரமாக இருந்தே பலம் தர முடியும் –
அபூர்வதவமும் -முன்பு இல்லாத -பூர்வம் நாஸ்தி அபூர்வம் -எஜமான் ரித்விக் யோகத்தால் சாதிக்கப் பட்டதாக இருக்க வேணும்
அப்படி நியோகத்தவம் -ஸ்திரத்வம் அபூர்வத்வம்-மூன்றும் இருக்க வேண்டுமே -பல சாதனத்தால் பெற்றதாக இருக்க வேண்டுமே
இவை அசேதனமான அபூர்வத்துக்கு உண்டு என்பர் மீமாம்சிகர்
நியோகம் -பல சாதனம் -சம்யோஜ்யதே பலம் எஜமான் அஸ்ய இதி நியோக -அதற்கு ஸ்திரத்வமும் அபூர்வதவமும் இருக்க வேண்டுமே
ஸ்வர்க்க காமோ யஜதா -ஸ்வர்க்க சாதனம் -அபூர்வம் -யாகம் அஸ்திரம் என்பதால் அது சாதனமாக மாட்டாதே -அபூர்வம் க்ரியா விதரிக்தம் என்றதாயிற்று –
யாக ஜன்ய ஸ்வர்க்க சாதன பூத அபூர்வ ப்ரபத்யே ஸ்வர்க்க காமக யாகம் குர்யாத்
சமபி வியாகாரத்தால்-யஜதே -ஸ்வர்க்க காமக -உடன் சேர்ந்ததால் -இந்த அர்த்தம் என்பதால் யஜதா அபூர்வத்தை குறிக்கும்
யாகமும் ஸ்வர்க்கமும் இந்த அபூர்வத்துக்காக -அபூர்வம் விதி வாக்ய பலன் என்றதாகும்
அர்த்தார்த்தே ராஜ க்ரஹம் கச்சேத்-பொருளுக்காக அரண்மனைக்கு போனான் –
வாச்ய அன்வய யோக்யதை இருக்க வேண்டுமே –
சாதனம் எப்பொழுதுமே துக்க ரூபமே -கார்யம் புருஷ அநு கூலத்வம் -ஸ்வ தந்த்ரதாக இருக்காதே –
எலுமிச்சம் பலம் கொடுத்து ராஜ்ஜியம் பெறுவது போலே -பக்தி மோக்ஷ சத்ருச சாதனம் ஆகாதே
பக்தியின் தோஷங்கள் -துஷ் ஷகத்வம் -பல விசத்ருஷத்வம் -ஸ்வரூப விருத்தத்வம்-அபாயத்வம் -பய ஜனகத்வம் -சோக ஜனகத்வம்
-பகவத் விஸ்லேஷத்வம் -போல பல பல –
அகங்கார கர்பத்தவமும் கூட -மாத்ரா பிந்து மிஸ்ரமான ஷாத கும்ப மாயா கும்ப கத தீர்த்த சைலம் போலே அகங்கார மிஸ்ரமான
உபாயாந்தரம் என்று திரு குருகைப் பிரான் பிள்ளான் பணிக்கும் படி –
மோக்ஷ சாதனமே துக்க மயமானால் ஸ்வர்க்க சாதனமும் லோக சாதனங்களும் துக்க மயங்கள் என்று சொல்ல வேண்டா இறே-

———————————————–

ஸ்ரீ கோயில் கந்தாடை அப்பன் திருவடிகளே சரணம் –
ஸ்ரீ சுருதி பிரகாசிகாச்சார்யார் திருவடிகளே சரணம் –
ஸ்ரீ பெரிய பெருமாள் பெரிய பிராட்டியார் ஆண்டாள் ஆழ்வார் எம்பெருமானார் ஜீயர் திருவடிகளே சரணம் –

ஸ்ரீ வேதார்த்த சங்கக்ரஹம் -முதல் பகுதி –

February 14, 2017

யோ நித்ய அச்யுத பதாம் புஜ யுக்ம ருக்ம வ்யாஹாமோஹதஸ் ததிராணி த்ருணாய மேனே
அஸ்மத் குரோர் பகவதோஸ்ய தயைக சிந்தோ ராமானுஜஸ்ய சரனௌ சரணம் ப்ரபத்யே —

அசேஷ சித் அசித் வஸ்து சேஷினே –சேஷ ஸாயினே-நிர்மல ஆனந்த கல்யாணைதயே -விஷ்ணவே நம –

பரம் ப்ரம்ஹைவாஞம் ப்ரம பரிகதம் ஸம் ஸ ரதி தத்
பரோபாத்ய லீடம் விவசம் அசுபஸ் யாஸ் பதமிதி
சுருதி ந்யாயா பேதம் ஜகதி வித்தம் மோஹனமிதம்
தமோ யே நா பாஸ்தம் சஹி விஜயதே யாமுன முனி —

அசேஷ சித் அசித் வஸ்து சேஷினே -தத்வம்
சேஷினே-சேஷ ஸாயினே-நிர்மல ஆனந்த கல்யாணைதயே -விஷ்ணவே -புருஷார்த்தம்
நம -ஹிதம்-
தத்வம் –ஹிதம் –புருஷார்த்தம் / சித் -அசித்- ஈஸ்வரன் /
சித் -ஞான ஆஸ்ரயம் ஞான குணகம் /நித்யம் /அவயவம் இல்லாமை /ஷேத்ரஞ்ஞன்/அவிகாராயா / ப்ரத்யக் /
ஸ்வயம் பிரகாசம் /கர்த்தா அனுமானத்தால் மட்டும் அறிய முடியும்
அசித் -ஆதேயஹம்/ விதேயஹம் /சேஷாஹஹம் -சரீரம் –
ப்ரஹ்மம் -நிர்வாகரஹத்வம் / சர்வ காரணத்வம் -த்ரிவித -நிமித்த -உபாதான -சஹகாரி -/சரீராத்மா பாவம்
ஸூஷ்ம சித் அசித் விசிஷ்டப்ரஹ்மம் / ஸ்தூல சித் அசித் விசிஷ்டப்ரஹ்மம்
பேத ஸ்ருதிகள் / அபேத ஸ்ருதிகள் / கடக ஸ்ருதிகள் –

பரம் ப்ரம்ஹைவாஞம் ப்ரம பரிகதம் ஸம்ஸரதி தத் –பர ப்ரஹ்மம் அஞ்ஞானம் அந்தகாரத்தால் சூழப்பட்டு சம்சாரத்தில்
ஆழ்கின்றது என்கிற சங்கர மத அத்வைதிகளையும்
பரோபாத்ய லீடம் விவசம் -பர ப்ரஹ்மம் அசக்தன் -வேறே ஒருவரால் ஆட்டிப் படைக்கப் படுகிறது என்னும் பாசக்கார மதம்
அசுபஸ் யாஸ் பதமிதி -சித் அசித் போலே அசுபங்களால் வருந்து -யாதவ பிரகாசர் மதம் –
சுருதி ந்யாயா பேதம் ஜகதி வித்தம் மோஹனமிதம் -ஸ்ருதிகளில் இல்லாத வற்றையும் -நியாய சாஸ்திரங்களை ஒவ்வாத படியும்
தமோ யே நா பாஸ்தம் சஹி விஜயதே யாமுன முனி –தமஸ் -குணத்தால் வந்த அஞ்ஞானங்களை போக்கி அருளி
விசிஷ்டாத்வைத ஸ்தாபனம் பண்ணி அருளி வெற்றி கொண்ட ஸ்ரீ யாமுன முனிக்கு மங்களம் –

வேதம் -வேதா யதி இதை வேத -/ ஸ்ருதி -ஸ்ரூயதே இதை ஸ்ருதி /அநாதி -அபவ்ருஷேயம் / நித்யம் / அனந்தாவை வேத /
அசேஷ ஜகத் ஹித அநு ஷாசனம் / மாதா பிதா சகஸ்ரரேப்யோ வத்சல்ய தரம் சாஸ்திரம் /
ஸ்ருதி சிரஸ் -உப நிஷத் -உப நிஷீததி இதி -ப்ரஹ்மத்தின் அருகில் இருப்பதால் / உப நிஷாதி இதி -ப்ரஹ்மத்தின் அருகில் கூட்டிச் செல்லுமது –
அவித்யை அடியாக -கர்மங்கள் -சதுர்வித தேக பிரவேசம் –தேஹாத்ம அபிமானம் -சம்சார பயம் -இத்தை போக்க
தேக வியதிரிக்த ஆத்ம ஸ்வரூபத்தையும் -தத் ஸ்வபாவத்தையும் / தத் அந்தராத்மாவான பரமாத்மா ஸ்வரூபத்தையும் -தத் ஸ்வபாவத்தையும் /
தத் உபாசனத்தையும் -தத் பல பூத ஆத்ம ஸ்வரூப ஆவிர்பாவ பூர்வக அனவதிக அதிசய ஆனந்த ப்ரஹ்ம அனுபவம் –

தத் தவம் அஸி-அபர்யாவஸான விருத்தி -தத் -தவம் இரண்டுமே ப்ரஹ்மம் -ஸ்வேதகேதுவினுடைய அந்தராத்மா –
அயம் ஆத்மா ப்ரஹ்மம் -அந்தர்யாமித்வம்
யம் ஆத்மனி திஷ்டன் –அந்தர்யாத்மாவாக இருந்து நியமித்து -நாம் அறியாமல் வியாபகத தோஷம் தட்டாமல்-
ப்ரஹ்மவித் ஆப் நோதி பரம் / தமேவம் வித்வான் அம்ருத இஹ பவதி நான்யப் பந்தா அயனாய விதாயதே -போன்ற ஸ்ருதி வாக்கியங்கள் கொண்டு
பரமாத்மாவுடைய ஸ்வரூபம் / ஸ்வபாவம் / உபாசனம் / புருஷார்த்தம் /இவற்றை அறிய
ஜீவாத்மாவுடைய ஸ்வரூபம் ஸ்வபாவம் அறிவதே இந்த ஸ்ரீ வேதாந்த சங்க்ரஹத்தின் தாத்பர்யம் -இந்த இரண்டு மங்கள ஸ்லோகங்கள் விரிவே இது –

————————

பீஜ அங்குர நியாயம் -இரண்டுமே அநாதி -பீஜம் பூர்வம் -காரணம்–. அங்குரம் அப்புறம் -கார்யம் -என்றவாறு -சூழலாக இருந்தாலும் –
இதே போலே அவித்யை பூர்வம் -காரணம் / கர்மம் அப்புறம் -கார்யம் -என்றவாறு -சூழலாக இவை வந்தாலும் -என்றவாறு –
பரமாத்மா –ப்ரஹ்மம் -சத் -பகவான் ஸ்ரீ மன் நாராயணன் -காரணன் –ரக்ஷகன் -நிவர்த்தக ஹேது -மோக்ஷ பிரதன் -உபாயமும் உபேயமும் என்றவாறு /
உபய லிங்கம் -அகில ஹேய ப்ரத்ய நீகத்வம்/கல்யாணைக ஸ்தானத்வம்-இவை இரண்டாலும் ஸ்வ இதர ஸமஸ்த வஸ்து விலக்ஷண ஸ்வரூபகன்
அநவதிக -அதிசய -அசங்க்யேய-கல்யாண குண கணகன் / சர்வாத்ம அந்தர்யாமி /பர ப்ரஹ்மம் -பரஞ்சோதி -பரதத்வ பரமாத்மா –
சர்வ சாகா ப்ரத்யய நியாயம் -சாமானாய விசேஷ நியாயம் –
சத் ஏவ சோம்ய அக்ர ஆஸீத் / ஆத்மா வா இதமேக ஏவாக்ர ஆஸீத். நாந்யத் கிஂசந மிஷத். ஸ ஈக்ஷத லோகாந்நு ஸரிஜா இதி৷৷1.1.1৷৷–ஸ்ரீ ஐத்ரேய உபநிஷத் -/
ஏகோ வை நாராயணா ஆஸீத் நப்ரமா நஈசனாக -/இப்படி அனைத்து சாகைகளையும் சேர்த்து நாராயணனே ஜகத் காரணன் என்றதாயிற்று –

ஸ்வ இதர ஸமஸ்த சித் அசித் வஸ்துஜாத அந்தராத்மாதயா -நிகில நியாமகன்
-சமானம் அதிகரணம் -அசேஷம் சப்தானாம்-தே சப்தாகா-சாமா நாதி கரணாகா-தேஷாம் பாவக சாமா நாதி கரண்யம்-ஸ்ருதி பிரகாசாச்சார்யார் –
தேவதத்த-ஸ்யாமக- யுவா -லோகிதாக்ஷஹ -, சமபரிமாணஹ , தண்டீ , குண்டலீ திஷ்டதி-
ஜகத் அனைத்தும் ப்ரஹ்மாத்மகம் / அந்தராத்மா பாவம் -காரண கார்யம் -என்பதாலும்
ஜகமே ப்ரஹ்மம் -ஜகம் பிரகாரம் -அப்ருதக் சித்த விசேஷணம் –இதுவே முதல் மங்கள ஸ்லோக விவரணம் –

————————-

நிர் விசேஷ சின் மாத்திரை ப்ரஹ்மம் –நிர் குண ப்ரஹ்மம் புரிந்தால் ஜகத் மித்யை மாயை -என்பர் அத்வைதிகள்
-மித்யையான சாஸ்திரத்தை மித்யையான ஆச்சார்யன் மித்யையான சிஷ்யனுக்கு -மித்யா ஞானத்தை கற்பிக்கிறான் என்றபடி
சாஸ்திரங்கள் ப்ரஹ்மத்துக்குணம் விபூதி எல்லாம் சொல்கிறதே -ஆகையால் இவை மித்யை இல்லை ஸ்வபாவிகம் –
அதே சமயம் ஐக்கியமும் சாஸ்திரம் சொல்வதால் பாஸ்கரன் உபாதி ஒன்றை கல்பித்து -அந்த உபாதி என்பது
-ப்ரஹ்மம் ஒரு சரீரமாகி பந்தத்வமும் மோக்ஷத்வமும் அனுபவிக்கிறான் என்பர்

அசித் ப்ரம்ஹனோர் பேத அபேதவ் ஸ்வபாவிக்கவ் -நித்யம் –
சித் ப்ரஹ்மணோஸ்து பேதம் ஒளபாதிகம் –உபாதியால் வந்தது -இவற்றுக்குள் -அபேதம் ஸ்வபாவிகம் –
— உபாதி அநித்தியம் -சரீரத்துக்குள் ப்ரஹ்மம் இருக்கும் வரை மட்டும் இருக்கும் –
சித் ப்ரஹ்ம அபேதம் முக்த தசையில் -இது ஸ்வ பாவிகம் –

சித் ப்ரஹ்மணோர் அபி பேத அபேதவ் ஸ்வ பாவிகதவ்-முக்தவ் பேதஸ் அபி நிர்தேஷாத் –
யாதவ பிரகாசரும் பாஸ்கரர் போலே சித் -ப்ரஹ்மம் / அசித்-ப்ரஹ்மம் -பேதமும் அபேதமும் ஸ்வ பாவிகம் -என்பான் –
சித் ப்ரஹ்மம் -இவற்றுக்கு முக்த திசையிலும் பேதமும் அபேதமும் உண்டு – ஸ்வ பாவிகம் என்பதால் -இது பாஸ்கர மத வாசி –
பேதம் -ஸ்வரூப வாசியால் -அபேதம் -குணங்கள் பொதுவாதலால் –

தத் தவம் அஸி –தத் என்பதும் தவம் என்பதும் ப்ரஹ்மமே முன்பே பார்த்தோம் -சங்கல்பத்தால் ஜகத் உத்பத்தி விபவம் லயம் –
லயம் -ஸத்பாவ விநாசம் இல்லை –காரண தசைக்கு போவதே தானே –
ஸ்ருதி பிரகாசர் -லயம் என்பது விஸாத்ருஷ அவஸ்தா ப்ரகாநேநா காரணத்வ தர்மினா த்ரவ்யேன விபாகஸ்ய அபாதான-பூதேன சம்ச்லேஷஹ

தத் ஐக்க்ஷத பஹுஸ் யாம் பிரஜாயேய —
தத் ஐக்க்ஷத -ப்ரஹ்மம் சங்கல்பித்து முடிவு செய்தது
பஹுஸ் யாம் -பல வகையாக தானே ஆகி -வியஷ்ட்டி ஸ்ருஷ்டி –தத்வங்களாகி
பிரஜாயேய –தானே ஆகி -சமஷடி ஸ்ருஷ்ட்டி தத்வங்களாகி –
சத்யம் ஞானம் அநந்தம் ப்ரஹ்மம் –சத்யம் – விகாராத் வ்யாவ்ருத்தம் )ஞானம் -ஜகத் வ்யாவ்ருத்தம் /அநந்தம் -பரிச்சின்னாத் வ்யாவ்ருத்தம்
அத்வைதி -ப்ரஹ்மம் ஒன்றே சத்யம் -காரணம் -மற்றவை விகாரம் அடையும் -அதனால் அசத்தியம் -விகாரம் நாமதேயம் -வாசா ஆரம்பணங்கள் மட்டுமே
வாசா ஆரம்பணம் விகாரோ நாமதேயம் மிருத்தயேக சத்வம் -மண் ஒன்றே உண்மை என்பர்
அக்ரே ஆஸீத் -/ சத் ஏவ ஆஸீத் / ஏகமேவ ஆஸீத் /அத்விதீயம் ஆஸீத் /
சத் மட்டும் என்பதால் விஜாதீய / ஏகமேவ -என்பதால் சஜாதீய /அத்விதீயம் என்பதா ஸூவ கதபேதம் இல்லை என்பர் –
நிஷ்கலம் -கலா ரஹிதம் -அவயவ ரஹிதம் /நிஷ்க்ரியம் /நிர்குணம் /நிரஞ்சனம் -கர்ம வஸ்யம் இல்லை /
சர்வஞ்ஞான ஸ்வரூபன் /ஆனந்தம் ஸ்வரூபம் /சர்வ விக்ஷேஷ ப்ரத்யநீக ஆகாரத்தம் –
ஏக விஞ்ஞானேன சர்வ விஞ்ஞானேன பிரதிக்ஜ்ஜை -ப்ரஹ்மம் அறிந்தால் அனைத்தையும் அறிந்ததாகும் -பதார்த்தங்கள் மாயை என்றால் -பொருந்தாதே
அனைத்தும் ப்ரஹ்மாத்மகம் ப்ரஹ்மமே அனைத்தையும் ஸ்ருஷ்ட்டித்தான் –
ஏதஸ்யவா அக்ஷராஸ்ய ப்ரஷாசனே /ப்ரஷாசித்தாராம் சர்வேஷாம் -/சதேவ சோம்யே இதம் அக்ரே ஆஸீத் ஏகமேவ அத்விதீயம்
ஜகத் காரண ப்ரஹ்மமே முதலில் இருந்தது -சதேவ ஆஸீத் -ஸத்கார்ய வாதம் /ஏகமேவ ஆஸீத் -அந்த சத் தானே உபாதான காரணம் /அத்விதீயம் ஆஸீத் -அதுவே நிமித்த காரணம்
இத்தால் ப்ரஹ்மம் அபின்ன நிமித்த உபாதாநகத்வம் என்றதாயிற்று –தானோர் உருவே தனி வித்தாய் தன்னில் மூவர் –திருவாய் மொழி -1-5-4-
தான் உருவே வித்து -அழகிய உபாதான காரணம் / ஓர் வித்து -சஹகாரி காரணம் /தனி வித்து -நிமித்த காரணம் –
யதா சோம்ய ஏகேன ம்ருத்பின்டடேன சர்வம் மிருண்மயம் விஞாதம் சயாத் வாச்சாரம்பணம் விகாரோண நாமதயேயம் ம்ருத்தி கேத்யேவ சத்யம் .
அதே போலே ப்ரஹ்மமே ஏக உபாதான காரணம் அகில ஜகத்துக்கும் -இதை சொல்லவே சதேவ சோம்யே இதம் அக்ர ஆஸீத் ஏகமேவ அத்விதீயம் –
ப்ரஹ்மம் -ஞானானந்த ஸ்வரூபம் -அமலம் -அபரிச்சேதய மஹாத்ம்யம் / ஸத்ய சங்கல்ப / அவிகார-/நாமா ரூப விபாக அர்ஹம் ஆக்கி அருளுகிறார்
-அனந்த விசித்திர ஸ்திர அஸ்திர சமஸ்தானங்களையும் -ஸூவ லீலார்த்தமாக /
வாசா ஆரம்பணம் -வாக் பூர்வக தான உபாதானாதி வியாகாரார்த்தம் விகாராக நாமாதியஞ்ச ஸ்ருஷ்யதே –

சதேவா ஆஸீத் -சத்தாகவே ப்ரஹ்மம் இருக்க -இதம் -கண்ணால் பார்க்கும் இந்த ஜகத் -அத்ர இதம் ஜகம் நிர்திஷ்டம்/அக்ரே – -ஜகத்துக்கு முன்பே
ஏக மேவ ஆஸீத் -அந்த ப்ரஹ்மமே ஜகாத்தாக பரிணமித்தது -சரீரம் -என்றவாறு -உபாதானம் –
அத்விதீயம் ஆஸீத் -சங்கல்பத்தாலே -இதுவே நிமித்த காரணம்
வேர் முதல் வித்தாய் –வேர் -சக காரி / முதல் -நிமித்த / வித்து -உபாதான
தத் ஐக்க்ஷத பஹுஸ் யாம் பிரஜாயேய –
ஹந்தாஹம் இமாஸ்திஸ்ரோய தேவதாஹா அநேந ஜீவேன ஆத்மனா அநு ப்ரவிஷ்ய நாமா ரூபேய வியாக்ரவாணி —
அனைத்தும் தத்வ த்ரயாத்மகம் -பர்யாவசான வ்ருத்தி / யஸ்ய ஆத்மா சரீரம் –ஜீவாத்மா பரமாத்மா இரண்டுமே வியாபகன்
-ஜீவாத்மா அணு–தர்ம பூத ஞானம் விபு தன் சரீரம் அளவில் –பரமாத்மா விபு -அனைத்து ஜீவர்களுக்குள்ளும் -அசேதனங்களுக்கு உள்ளும்
அப்ருதக் சித்த விசேஷணங்கள் -பிரகாரம் -நித்யம் /ஒரு மரம் உடைந்தால் முக்கிய ஜீவாத்மா பிரிந்து -உடைந்த பாகங்களில்
ஒவ் ஒன்றிலும் பல தாரண ஜீவாத்மாக்கள் உண்டே -அதே போலே முக்தனாக ஜீவாத்மா போன பின்பும்
வேறு ஒரு தாரண ஜீவாத்மா பிரதேதத்துக்குள் போகும் -அனைத்தும் ப்ரஹ்மாத்மகவாகவே இருக்கும் –

சத் மூலக சோம்ய இமாஹ சார்வாஹ பிரஜாகா சத் ஆயதானக சத் பிரதிஷ்டகா -இமாஹ சர்வகா பிரஜாகா
சத்-மூலம் -என்றது சத் உபாதான சத் நிமித்தம் -சத் உத்பத்தி காரணம்
சத் ஆயதானக -என்றது -சத் தாரண சத் நியாம்ய சத் சேஷி -சத் ஸ்திதி காரணம்
சத் பிரதிஷ்டகா -என்றது சத் லய காரணம்

ஐதத்தாத்மியம் இதம் சர்வம் தத் சத்யம் தத் தவம் அசி ஸ்வேதகேதோ —
ஐதத்தாத்மியம் இதம் சர்வம்-இந்த சத் என்ற ப்ரஹ்மமே ஜகத் அனைத்துக்கும் ஆத்மா
தத் சத்யம் -இது உண்மை -ஜகத் ப்ரஹ்மாத்மாகவே இருக்கிறது -ப்ரஹ்மம் ஆத்மாவாக இருக்கிறது
தத் தவம் அஸி ஸ்வேதகேதோ –நீயும் -ஸ்வேதகேதுவே -உளனாக இருப்பதும் -அந்த ஜகத்துக்கு போலே ப்ரஹ்மம் ஆத்மாவாக இருப்பதால் -என்றவாறு
த்வம் -புரோ வர்த்தி ஸ்வேதகேது வாச்ய ஜீவஅந்தர்யாமி பரமாத்மன் -என்றவாறு -அத்வைதிகள் ஸ்வேதகேது அளவிலே கொண்டார்கள் தப்பாக –
ப்ரஹ்மாத்மகம் -என்றது சரீராத்மா பாவம்-என்பதால் மட்டுமே அன்று ஸ்வரூப -ஐக்கியம் அன்று – சரீராத்மா பாவத்துக்கு பிரமாணங்கள் பல உண்டே –
அந்தர் ப்ரவிஷ்டாஷ் ஷாஸ்தா ஜனா நாம் சர்வாத்மா –
ய ஆத்மனி திஷ்டன் ஆத்மாநாம் அந்தரோ யமயதி-ச தே ஆத்மா அந்தர்யாமி அம்ருதக
அநேந ஜீவேன ஆத்மாநா அநு ப்ரவிஷ்ய நாமா ரூபேயே வ்யாக்ரவாணி
சாமா நாதி கரண்யம் பிரகார பேத விஸிஷ்ட பிரகாரி ஏகத்துவம் -இதுவே தத் -என்பதும் த்வம் என்பதுவும் –

வாக்ய அன்வய அதிகாரணம் — 1.4.6.) –நான்கு ஸூ த்ரங்கள் – ஸ்ருதி வாக்கியம் -ஆத்மா வா அரே த்ரஷ்டவ்யஹ-ஸ்ரோதவ்ய மந்தவ்யோ நிதித்யாசி தவ்யக
பூர்வ பசி -சாங்க்யன்-ஜீவாத்மாவை சொல்லும் ஆத்ம சப்தம் என்பான் –
வேத வியாசர் -இத்தை நிரசித்து பரமாத்மாவையே சொல்லும் என்கிறார் -த்யானம் -பற்றி சொல்வதால் வாக்ய அந்வயம் –
தோஷம் இல்லாத பரமாத்வானியே சொல்லும் -தியானத்துக்கு உரியவன் என்று -:
ஆஷ் மார்த்யர் ரிஷி -கடம் மண்ணாலே ஆனதால் மடக்குடம் என்கிறோம் -அதே போலே ஜீவாத்மா ப்ரஹ்மம் என்னலாம்
வேதாந்தாச்சார்யார் -இத்தை வியக்தி ஐக்கியம் என்று இவர் சொல்கிறார் என்பர்
ஒளதலோமி ரிஷி -உதக்ரமிஷ்யதா ஏவம் பவத் -முக்தன் ப்ரஹ்மம் ஆகிறான் என்பர்
காஷக் ருத்ஸ்னர் -இருவரும் அப்ருதக் சித்தம் என்பதால் இப்படி சொல்லிற்று என்பர் –
இத்தையே வேத வியாசரும் கருதுகிறார்
யானும் தானாய் ஒழிந்தேனே -8-8-3-ஆழ்வாரை கூப்பிட்டால் பெருமாள் திரும்புவான்
-அப்படி ஆழ்ந்த அப்ருதக் சித்தம் -பெருமாள் பிரகாரம் ஆழ்வார் பிரகாரி -ஈடு -ஸ்ரீ ஸூக்தி
இதனாலேயே – புரோவர்த்தி ஸ்வேதகேது -வாச்ய ஜீவ -அந்தர்யாமி பரமாத்மன் த்வம் –, தத் ஜகத் காரண பூத பரமாத்மா அஸி
நனு–அத்வைதியின் ஆஷேபம் –
லோகத்தில் பசு என்றால் பசு பிண்டம் அளவிலே வ்யுத்பத்தி —
பிரதான அம்சம் பரமாத்மா அந்தர்யாத்மாவாக இருந்தாலும் -பிரத்யக்ஷத்தால் காண முடியாததால் -லோகத்தில் இப்படி வ்யுத்பத்தி
அனுமானத்தால் ஜீவாத்மா பஸ்சுக்குள் இருப்பதை உணரலாம் -பரமாத்மா இருப்பதை சப்த பிரமாணம் -வேதாந்த ஸ்ரவணம் -கொண்டே அறிய முடியும் –
சம்ஞானயாயதே யேந தத்தர்த்த தோஷம் சுத்தம் பரம் நிர்மலம் ஏக ரூபம் சந்த்ருஸ்ய தேவாபி அதிகாமயாத
ஏவ தத் ஞானம் அஞ்ஞானம் அதோனியதுக்தம் -ஸ்ரீ விஷ்ணு புராணம் -6-5-87-
கர்மவசயத்தால் பக்த ஜீவர்கள் அசித் தோஷங்களுக்கு ஆளப்பட்டு இருக்க பர ப்ரஹ்மம் மட்டுமே ஏக ரூபமாய் வியாப்ய கத தோஷம் இல்லாமல் இருப்பதால்
அவனை உபாசிக்கும் ஞானம் -அறிந்து -கண்டு அடைய -ஞான தரிசன பிராப்தி -இதுவே ஞானம் -மற்றவை அஞ்ஞானங்கள் –
ததேயபிரலம் அத்யர்த்தம் த்ருஷ்டாரம்போகதி விஸ்தரைகி அவித்யாந்தர்கதைர் யத்னாஹா கர்தவ்யஸ்ததா ஷோபனே–தத் கர்ம யானா பாந்தய
சா வித்யா யா விமுக்தயே ஆயாசாயாபரன் கர்மா வித்யா அந்நிய ஷில்பனைபுனம்–ஸ்ரீ விஷ்ணு புராணம் –1.19.39 / 41):
ப்ரஹ்ம ஞானமே கர்ம பந்தம் விட்டு மோக்ஷம் அழிக்கும் -மற்றவை கர்ம பந்தம் தேக சம்பந்தம் மட்டுமே கொடுக்கும்
தேவராய் நிற்கும் அது தேவும் அத் தேவரில் மூவராய் நிற்கும் முது புணர்ப்பும் யாவராய் நிற்கின்ற தெல்லாம்
நெடுமால் என்று ஓராதார் கற்கின்ற தெல்லாம் கடை –நான்முகன் -54-
சித்த வேண்டா சிந்திப்பே அமையும் -பட்டர் திருவரங்க பெருமாள் அரையர் பிரதக்ஷிணம் கர்ப்பிணி பெண்கள் போலே
-எல்லா கோபுரம் மதிள் பிரகாரங்களை மங்களா சாசனம் செய்து கொண்டே போவார்கள்
வேதாந்த ஸ்ரவணநேந ஹி வ்யுத்புத்தி பூர்யதே – வைதிக சப்தங்கள் மட்டும் இல்லை எல்லாமே அவன் அளவில் பர்யவசிக்கும்
ஐதத்தாத்ம்யம் இதம் சர்வம் தத் சத்யம் -இது ஒன்றே சத்யம் -ப்ரஹ்மாத்மாக மானவையே அனைத்தும் –

சோதக வாக்கியம் –சத்யம் ஞானம் அநந்தம் ப்ரஹ்ம-யோ வேத நிஹிதம் குஹாயம் பரமேவ்யோமன்–
நந்தா விளக்கே அளத்தற்கு அரியாய்–பெரிய திரு -3- 8-1-
நந்தா -சத்யம் –ஒருபடிப் பட்டது /விளக்கு -ஞானம் -ஸ்வயம் பிரகாசம் /அளத்தற்கு அரியாய் -அநந்தம் -த்ரிவித பரிச்சேத ரஹிதன்
நந்தா விளக்கமே -நீயும் அளியத்தாய்–திருவாய் -2-1-9-
ஜ்வாலா அபேத அனுமானம் -‘மத்யம் அக்ஷணா பரம்பரை ஆவர்தினீ ஜவாலா ப்ரதிக்ஷணம் உத்பத்தி விநாசாவதி
இப்படி க்ஷணம் தோறும் அழிந்து உத்பத்தி ஆனாலும் நந்தா விளக்கு என்கிறார் ஆழ்வார் -விளக்கு சுடுவதும் தம்மை போலே
அவனைப் பிரிந்த நிலை என்று காற்றையும் காளியையும் கட்டி ாலும் நிலையில் அன்றோ பராங்குச நாயகி –

-1- சாமான்ய விசேஷ நியாயம் -உபாத்த விஷேஷா சாமான்ய சப்தஸ்ய சங்கோச -பசு என்று சொல்லி -சாக்ஸ்சயா- வெள்ளாடு -என்று போலே
நிர்குணம் -அகில ஹேய ப்ரத்ய நீகம் -சொல்வதால் நிர் குணம் என்பது தோஷ குணங்கள் இல்லாமல் என்றவாறு
2– உத்சர்க்க அபவாத நியாயம் -உபாத்த விஷேஷ வியதிரிக்த விஷயீ சாமான்ய சப்தஸ்ய விரோத பரிஹாராயா சங்கோச –
நஹிம்சாயத் சர்வ பூதாநி -ஒரு இடத்தில் சொல்லி -யாகத்தில் பசும் ஆலபேதா -என்றது -போலே
-நிர்குணம் சொல்லி சத்யகாம இத்யாதி சொல்வதால் -சங்கோசம் கொள்ள வேண்டுமே
இவற்றால் சத்யம் ஞானம் அநந்தம் இவை பர ப்ரஹ்மத்தின் குணங்களையே காட்டும் -என்றவாறு –
அத்வைதிகள் ஆஷேபம் -அப்படி என்றால் மூன்று ப்ரஹ்மம் ஆகுமே -அதனால் இவை
ப்ரஹ்மத்துக்கு வியாவர்த்தி காட்டி -இவை மூன்றும் -விகாராத் –ஜகத் -பரிச்சின்ன வியாவர்த்தி -என்பர்
ப்ரஹ்மம் சர்வ ப்ரத்ய நீக ஆகாரத்வம் இதனால் சொல்லிற்று என்பர்
அப்படி என்றால் ப்ரஹ்மம் குணம் ஆகும் வஸ்து ஆகாதே -தர்மம் இல்லாமல் தர்மி இருக்க முடியாதே -அதனால் இவை விசேஷணங்கள் தான்
ஞானம் என்றது ப்ரஹ்மத்தின் ஸ்வரூப நிரூபக தர்மம் என்றவாறு
தத் குண சாரத்வாத்-து தத் வ்யாபதேஷஹா பிரஞ்ஞானவாத் -ப்ரஹ்ம ஸூ த்ரம்–
ஆனந்தோ ப்ரஹம்மேதி-ஆனந்தம் =அனுகூல ஞானம் /ப்ரஹ்மம் ஞான பிரசுரம் என்றவாறு
நன்மையால் மிக்க நான் மறையாளர்கள் –புன்மையாக கருதுவார் –புன்மை என்றே தம்மை மதுர கவி ஆழ்வார் சொல்லிக் கொள்வது போலே
-இதுவே ஸ்வரூப நிரூபக தர்மம் -இவருக்கு என்றவாறு –
கீதையிலும் பகவத் ஆராதனம் செய்யாத உணவை உண்டவன் பாபமாகவே -பாவிகள் என்று சொல்லாமல் அருளிச் செய்தானே
யாவதாத்மா பாவித்வாச்ச நதோஷகா தத் தர்சநாத் -இப்படி குணம் விட்டுப் பிரியாமல் இருந்தால் குணத்தை வைத்தே சொல்வதில் தோஷம் இல்லையே
யஸ் சர்வஞ்ஞா யஸ் சர்வ வித் –ஸ்வரூபம் ஸ்வபாவம் இரண்டையும் சொல்லி –
பர அஸ்ய சக்திஹி விவிதைவ ஷ்ரூயதே ஸ்வாபாவிக-ஞான பல கிரியா ச -என்றும்
விஞ்ஞான தரம் அரே கேன விஜா நீயாத் -என்றும் பல ஸ்ருதிகள் உண்டே –

தத் த்வம் அஸி-முக்கியார்த்த பரித்யாகம் லக்ஷணை கொண்டு -அத்வைதி –
லக்ஷணை -ஸக்ய வாச்ய சம்பந்தி பதார்த்த போதன சாமர்த்தியம் -மஞ்சா க்ரோசந்தி போலே
அந்த தேவதத்தன் -இந்த தேவதத்தன் -இருவரும் ஒருவரே -என்று அந்த இந்த விட்டு அர்த்தம் கொள்ளுவது போலே -என்பர் அத்வைதி
சாமா நாதி கரண்யம் -பின்ன பிரவ்ருத்தி நிமித்தானாம் சப்தாநாம் ஏகஸ்மின் அர்த்தே வ்ருத்திதி-
ஒவ் ஒரு விசேஷணம் பிரகாரம் வெவேறாக இருந்து -/ஆதேயம் ஆதாரம் -அதிகரணம் ஒன்றாய் /சமண அதிகரணம் -அநேக பிரகாரங்கள் கொண்ட ஒரே வஸ்து
சப்தம் நிர் விசேஷனா வஸ்துவை காட்டாதே –
ப்ரத்யக்ஷம் த்விதம் –நிர்விகல்பிக -நிஷ்பிரகார /ச விகால்பி க -ச பிரகார /
நம் சித்தாந்தத்தில் நிஷ் பிரகார பிரத்யக்ஷத்திலும் விசேஷணங்கள் உடனே நாம் வஸ்துவை அறிகிறோம் -அசாதாரண ஆகாரம் உண்டே
ஜாதி வியக்தி -இரண்டும் வெவ் வேறே -ப்ருதக் சித்த அநர்ஹத்வத்தால் ஒன்றாக பிரமிக்கிறார்கள்
வாச்சா ஆரம்பணம் -வாக் பூர்வக -வாசா விகார நாமதேயம்
சதேவ ஆஸீத் -சத்தாகவே இருந்தது -விஜாதீயம் ஒன்றும் இல்லை /ஏக மேவ ஆஸீத் -ஒன்றே இருந்தது -சஜாதீய வஸ்துக்களும் இல்லை /
அத்விதீயம் ஆஸீத் -அந்த சத்துக்கு வேறே அவயங்களும் இல்லை -ஸூவகத பேதம் இல்லை -என்பர் அத்வைதிகள்
நம் சம்ப்ரதாயம் -சதேவ ஆஸீத் -பிராமண சம்பந்த யோக்யம் சத்தாகவே இருந்தது
இதம் -நாம் கண்ணால் பிறருக்கும் இவை -பிரத்யக்ஷ சித்தம்
அக்ரே –இந்த பார்க்கிற ஜகம் உண்டாவதற்கு முன்பு
ஏகமேவ ஆஸீத் -அந்த சத்தாக்க இருந்ததே ஜகத்தாக மாறி -உபாதான காரணம்
அத்விதீயம் ஆஸீத் -அந்த சத் மட்டுமே இருந்து தன் சங்கல்பத்தால் -நிமித்த காரணம் -அதிஷ்டாந்தரம் நிவர்த்தயாத்தி
உபாதான காரணத்வம் சொல்லி தொடர்ந்து நிமித்த காரணத்வம் சொன்னபடி
கிம்ஸ் வித் வனம் இத்யாதியால் -ப்ரஹ்மம் வனம் / ப்ரஹ்மம் மரம் / ப்ரஹ்மம் அத்தை கொண்டு ஸ்வர்க்கம் பூமி செய்து தரிக்கிறார்-என்று
முதலில் நிமித்த காரணத்வம் சொல்லி தொடர்ந்து உபாதான சஹகாரி காரணத்வமும் சொல்லிற்று
அபின்ன நிமித்த உபாதான காரணத்வம் இவற்றால் சொல்லிற்று ஆயிற்று
அக்ரே -என்று கால விசேஷம் /ஆஸீத் -க்ரியா விசேஷம் /ஏகமேவ -உபாதானத்வ விசேஷம் /அத்விதீயம் -நிமித்தத்வ விசேஷம் -அசத் கார்ய வாதம் நிரசித்து-
தேச பரிச்சேத ரஹிதம் -விபுவான படியால்-பஹிர் வ்யாப்தி /கால பரிச்சேத ரஹித்யம் -நித்யத்வத்தால் /வஸ்து பரிச்சேத ரஹிதம் -அந்தர்யாமித்வத்தால் —
நேதி நேதி -சத்யஸ்ய சத்யம் -ஸ்வரூபத்திலும் ஸ்வ பாவத்திலும் -நிர்விகாரம் -விலக்ஷணம் என்றவாறு
பிரக்ருத ஏதாவத்வம் ஹி பிரதிஷேததி ததோ பிரவீதி ச பூயகா -ஸூ த்ரமும் இத்தையே சொல்லும்
நேஹா நாஸ்தி கிஞ்சன –ஸர்வஸ்ய ஈஷானாக ஸர்வஸ்ய வஷீ -ஸத்ய சங்கல்பத்துவம் -சர்வ ஈச்வரத்வம்
-அப்ரஹ்மாத்வகம் நானாவத்வம் -ஸ்வ தந்த்ர நானாவத்வம் இல்லை என்கிறது -இவற்றால் ஸ்ருத்ய அபேதத்வம் நிரசிக்கப் பட்டது –

மேலே நியாய அபேதத்வம் நிரசிக்கப் படுகிறது
யானும் தானாய் ஒழிந்தானை யாதும் யவர்க்கும் முன்னோனை
தானும் சிவனும் பிரமனும் ஆகிப் பணைத்த தனி முதலை
தேனும் பாலும் கன்னலும் அமுதமுமாகித் தித்தித்தது
என் ஊனில் உயிரில் உணர்வினால் நின்ற ஒன்றால் உணர்ந்தேனே
முன்னோனை -அவ்யவகித்த பூர்வபாவி உபாதான காரணம் / ஸ்தூல அவஸ்தை யாக ஸூஷ்ம அவத்தையில் இருந்து பணைத்த -/ தனி முதல் -நிமித்த காரணம்
நியாயம் -யுக்தி – ரீதி- தர்க்கம் -அர்த்த சாதக ஞானம் -சப்த வித அனுபவத்தி –
-1-திரோதான அனுபவத்தி —அவித்யை ப்ரஹ்மத்துக்கு வந்தால் ஸ்வரூப நாசம் ஆகுமே /
நிமேஷாஸ் த்ரிலாவோ ஞானேய ஆம்நாதஸ்தே த்ரயக க்ஷணக க்ஷணம் பஞ்ச விதுகு காஷிடம் லகு சா தாஷா பஞ்ச சா
நிமேஷம் கண் இமைக்கும் நேரம் /3-நிமிஷம் ஒரு லபம் /3-லாபம் ஒரு க்ஷணம் /5-க்ஷணம் ஒரு காஷ்டை/
15-காஷ்டை -ஒரு லகு /15-லகு ஒரு நாழிகை /2-நாழிகை ஒரு முஹூர்த்தம் /
அவித்யா கர்மா சங்க நியான்யாய த்ரிதீய ஷக்திர்ஷ்யதே -ஸ்ரீ விஷ்ணு புராணம் –பிரகிருதி / ஜீவாத்மா / கர்மா -அவித்யை மூன்று சக்திகள் என்றவாறு
தர்ம பூத ஞானம் -இதனால் சுருக்கம் –
-2- அவித்யா ஸ்வரூப அனுபவத்தி
ப்ரஹ்மம் ஓன்று அவித்யை ஓன்று இரண்டுமே உண்டா இல்லையா -ப்ரஹ்மம் ஒன்றே உண்மை மற்றவை மாயம் என்பீர்கள் ஆனால் அவித்யையும் பொய் மித்யை ஆகுமே
அது மித்யை என்றால் அதுக்கு காரணம் எது -இப்படி அநவஸ்தா தோஷம் வருமே -இதனால் ஏக ஜீவ சரீர வாதம் நிராசனம் ஆயிற்று
3–நிவர்த்தக அனுபவத்தி
ஐக்ய ஞானம் அவித்யா நிவர்த்தகம் என்பர் அத்வைதி -அவித்யா அநிர்வசனீயம் -நிர்விசேஷ சின் மாத்திரை ப்ரஹ்மம் ஒன்றே சத்யம்
-அதனால் அவித்யை அசத்-முன்பு இருப்பதால் சத் -அதனால் அவித்யா சத்தும் இல்லை அசத்தும் இல்லை என்பர்
-சத் அஸத் அநிர்வசனீயம் / நிவ்ருத்தி அநிர்வசனீய ப்ரத்ய நீகம் என்பர் –
நிவ்ருத்தி -சத்தாகவோ -அசத்தாகவோ –இரண்டுமாகவோ -இரண்டும் இல்லாமலோ இருந்தாலும் நிவ்ருத்தி வராதே என்று காட்டுவார் –
4–நிவ்ருத்தி அனுபவத்தி
நிவர்த்தக ஞானம் சாஸ்திரம் -உங்கள் படி அதுவும் மித்யை –அதனால் நிவர்த்தக ஞானமும் மித்யை
5-ஞாத்ருத்வம் -ஞான உதய அனுபவத்தி —ஞானம் ஜேயம் ஞாதா –ஞானம் -ஞானம் உடையவன் -இரண்டையும் அத்வைதிகள் கொள்ளார்கள்
-அவித்யை -நிவர்த்தக ஞானம் -ப்ரஹ்மத்துக்கு -என்றும் ஐக்ய ஞானமே மோக்ஷம் என்பர் -நிவர்த்தக ஞானம் அனைத்தையும் நிவர்த்திக்கும் என்பது
-தேவதத்தன் எல்லாரையும் – பூதலம் தவிர – அழித்தான்-என்றால் சேதனன் கிரியையும் -கர்த்ருத்வமும் அழித்தான் என்றால்
இந்த அழிக்கும் கிரியையும் அழித்தான் என்றது ஆகுமே -தானும் மித்யை ஆகும் இதனால் –
கிரியை த்ரவ்யம் இல்லையே அளிக்க -அதே போலே கர்த்ருத்வம் அளிக்க முடியாதே -நிவர்த்தக ஞானம் ஞாதாவையும் ஞாத்ருத்வத்தையும் அழிக்க முடியாதே
ஞாத்ருத்வம் -ஞானம் உடையவன் என்பதே பொருந்தும் –
6–ஸாமக்ரி அனுபவத்தி –
சாஸ்திரம் -ஸாமக்ரி -கொண்டு ஐக்ய ஞானம் பெற்று மோக்ஷம் என்பீர்கள் ஆகில் -அந்த சாஸ்திரமும் மித்யை என்கிறீர்களே
கயிறு பாம்பு பிராந்தி ஞானம் -துஷ்ட கரண ஜன்யம் -பிராந்தி -ஆகாமி பயம் -பயத்துக்கு முன் நிலை –
பிராந்தி போக சத் கரண ஞானம் வேண்டும் -ஐக்ய ஞானம் -ஞாதா -சாஸ்திரம் எல்லாம் ப்ரஹ்ம அபிமானம் –
ஸ்ரீ ரெங்கராஜ ஸ்தவம் உத்தர சதகம் -11-ஸ்லோகத்தில் நிவ்ருத்தக நிவ்ருத்தி அனுபவத்தி
-ஸ்ரீ ராம அஸ்திரம் -இந்த -வேதம் பிரமீதீ அனைத்தும் மாயை என்பவர்களை ஒழிக்கட்டும்
சாஸ்திரமே மித்யா என்றால் அது பிரமாணம் ஆகாதே -அனைத்தும் சூன்யம் என்பவன் வாதமும் சூன்யம் ஆவது போலே அன்றோ இது –
குமாரிள பட்டர் -ஸர்வதா சத் உபாயானாம் வாதமார்க்காக -பிரவர்த்ததே அதிகாரோ அனுபயத்வாத் நவாதே சூன்ய வாதிநா-என்பர்-
7–சாஸ்திர பிரபல்ய அனுபவத்தி
பிரத்யக்ஷமாக பேதங்களை பார்க்கிறோம் -சாஸ்திரம் மூலம் ஐக்கியம் அறிகிறோம் பிரபல்யம் என்பதால் -இதுவே என்பர் அத்வைதி
ஆனால் பெத்த வாக்கியம் சாஸ்திரத்திலும் உண்டே -சாஸ்திரமும் மித்யை என்கிறீர்களே –
பிரத்யக்ஷம் சப்தாதி -மனுஷ்யத்தவாதி -விஷயங்கள் –
சாஸ்திரம் அவனையும் ஸ்வரூப ரூப குண விபூதி -காட்டும் இரண்டுக்கும் விரோதம் இல்லை
சாஸ்திரம் பிரமாணம் -பிரத்யக்ஷமும் பிரமாணம்
சம்ப்ரதாயம் –தாயம் -கொடுத்தது -பிரதாயம் -முதலில் கொடுத்தது -சம்ப்ரதாயம் -நன்றாக முதலிலே கொடுத்தது என்றவாறு –
நடாதூர் அம்மாள் தத்வ சாரத்தில் -ஸ்லோகங்கள் -49-தொடங்கி-22-ஸ்லோகங்களால் சங்கர மத நிரசனம் காட்டி அருளுகிறார் –
மாயாவாதிகள் இவர்கள் / லஷ்மணாச்சார்யா பக்ஷம் ராமானுஜர் தர்சனம் –
மேகநாதனை இளைய பெருமாள் வென்றால் போலே அன்றோ இது –
சங்கர மத நிரசனத்தாலே சாங்க்யம் புத்த சாருவாக மதங்களும் நிரசிக்கப் பட்டன

————–

இனி பாஸ்கர அத்வைத நிரசனம்
தாத்பர்ய தீபிகை -பாஸ்கர மதத்தை–அசித் ப்ரஹ்ம
ப்ரஹ்மம் உபாதி இரண்டு ஸத்ய பொருள்கள் -உபாதி போனபின்பு ப்ரஹ்மம் ஒன்றே -என்பது பாஸ்கர பக்ஷம்
உபாதி ப்ரஹ்ம வியாதிரிக்த வஸ்துவாந்த்ர அநபிஉபகமாத் -என்பதால் உபாதி -ப்ரஹ்மணேவ உபாதி சம்சர்கஹ-உபாதி உடைய கஷ்டம் தோஷங்கள் ப்ரஹ்மத்துக்கு வருமே
ப்ரஹ்மம் அபஹாதபாபியாதி–அத்யந்த அபாவம் -சுருதி வாக்கியங்கள் விரோதிக்கும் -நிர்தோஷ ஸ்ருதியஹா சர்வம் விஹன்யந்தே –
பர ப்ரஹ்மம் -விபு -மஹா ஆகாசம் போலே -ஜீவாத்மா அணு -குடாகாசாகம் போலே -கடம் தேக இந்திரிய சரீரம் உபாதி -என்பான் பாஸ்கரன் –
ஆகாசம் பிரிக்க முடியாதே என்றால் கட சம்யுக்த ஆகாசம் என்பான் -ப்ரஹ்மம் உபாதி சேர்ந்தால் க்ஷணம் தோறும் பந்தம் மோக்ஷம் ப்ரஹ்மத்துக்கு வருமே
ஸ்ரோத்ர இந்திரியம் ஆகாசத்தில் இருந்தது வந்து என்பான் பாஸ்கரன்
சாத்விக அஹங்காரத்தில் இருந்து வந்தது 11 இந்திரியங்களும் மனசும் -நம் சம்ப்ரதாயம் -சாஸ்திர ஸ்ம்ருதி சித்தம்
உபாதி ஸ்வரூப பரிணாமம் ப்ரஹ்மத்துக்கு -நிர்விகார ஸ்ருதிகளுக்கு விரோதிக்கும் –
மேல் யாதவ பிரகாசர் மத நிரசனம் –
பேதம் அபேதம் ஸ் வ பாவிகம்-சித் ப்ரஹ்மம் /அசித் ப்ரஹ்மம் -என்பான்
சர்வம் கல்விதம் ப்ரஹ்ம -அபேதம் காட்டும்
போக்தா போக்யம் ப்ரேரிதரம் ச மத்வா -பேதம் காட்டும்
சேதனஸ் சேதநா நாம் ஏகோ பஹு நாம் யோ விதா தாதி காமான்
ப்ரஹ்ம வேதா ப்ரஹ்ம்கைவ பவதி
ப்ரஹ்ம வித் ஆப் நோதி பரம்
ஜீவாத்மா அனந்த விபவ அவதாரம் போலே என்பான் -தஸ்யாச்ச தத் பாவாத் -தோஷங்கள் தட்டுமே
-ததாத்மகத்வத்தை -அவன் -ஸ்வரூப ஐக்கியம் என்பான் -நாம் சரீராத்மா பாவம் -அப்ருதக் சித்தம்
மண் குவியியலில் சிறிது கொண்டு பானை பண்ணி -தோஷம் ஒரு சின்ன பகுதிக்கு தான் என்பான் -சத்யம் இத்யாதி ஸ்ருதிக்கு விரோதிக்குமே
சங்கர பக்ஷம் அஞ்ஞானம் ப்ரஹ்மத்துக்கு -இவனோ தோஷமும் ப்ரஹ்மத்துக்கு
பரம புருஷன் -புருஷார்த்தமாய் இருப்பவன் -பாரமார்த்திக்க துக்கம் தோஷம் தட்டுமோ
எண்ணில்லாத ஜீவாத்மா என்பதால் எண்ணிலாத தோஷங்கள் ப்ரஹ்மத்துக்கு உண்டாகும்
ஜாதி வியக்தி-கடம் -படம் வெவ்வேறே ஜாதி -ஒரு கடம் வேறே கடம் வெவ்வேறே வியக்தி
-பின்ன அபின்ன வாதம் -கவ்தவம்-பசு -இரண்டும் அப்ருதக் சித்தம் -ஜாதி என்பது வஸ்துவினுடைய அசாதாரண ஆகாரம்
-பிரகாரம் -பிரகாரி இல்லாமல் இருக்காதே -அதனால் அப்ருதக் சித்தம் பசுவுக்கு
சாமா நாதி காரண்ய பிரத்யயம் -பசு வேறே பசுத்துவம் வேறே
ஏக சப்த அவித்ததா ப்ரத்யயம் -சேர்ந்தே இருப்பதால் ஒரே சப்தத்தால் இரண்டையும் சொல்கிறோம் –
பிரதம பிண்ட கிரஹணம் பேத ஆகார அக்ரஹணாத் அபேத பிரதிபத்தி -முதல் பார்வையில்
-நிர்விகல்பக ப்ரத்யக்ஷம் -பேத ஆகாரத்துடனே பார்க்கிறோம் முன்பே பார்த்தோம் -குறைந்த விசேஷங்களை முதலில் பார்க்கிறோம்
-இதனால் தான் கயிற்றை பாம்பு என்று பிரமிக்கிறோம் -குடத்தை பிரமிக்க மாட்டோம்
-இதனால் ஜாதி வியக்தி இரண்டுக்கும் பேதமே உண்டு அபேதம் இல்லை என்றதாயிற்று –

———————————————————

ஸ்ரீ கோயில் கந்தாடை அப்பன் திருவடிகளே சரணம் –
ஸ்ரீ சுருதி பிரகாசிகாச்சார்யார் திருவடிகளே சரணம் –
ஸ்ரீ பெரிய பெருமாள் பெரிய பிராட்டியார் ஆண்டாள் ஆழ்வார் எம்பெருமானார் ஜீயர் திருவடிகளே சரணம் –

ஸ்ரீ ஈஷாவாஸ்ய உபநிஷத் —

February 12, 2017

பூர்ணமதஃ பூர்ணமிதஂ பூர்ணாத்பூர்ணமுதச்யதே .–பூர்ணஸ்ய பூர்ணமாதாய பூர்ணமேவாவஷிஷ்யதே ৷৷
ஷாந்திஃ ஷாந்திஃ ஷாந்திஃ ৷৷
ஈஷாவாஸ்யமித ఁ் ஸர்வஂ யத்கிஞ்ச ஜகத்யாஂ ஜகத் .தேந த்யக்தேந புஞ்ஜீதா மா கரிதஃ கஸ்ய ஸ்வித்தநம் ৷৷ 1.1.1 ৷৷

குர்வந்நேவேஹ கர்மாணி ஜிஜீவிஷேச்சத ఁ் ஸமாஃ .
ஏவஂ த்வயி நாந்யதேதோஸ்தி ந கர்ம லிப்யதே நரே ৷৷ 1.1.2 ৷৷

வர்ணாஸ்ரம கர்மங்களை இடைவிடாமல் செய்து நூறு ஆண்டுகள் பூர்ணமாக இருந்து -பிரவ்ருத்தி நிஷ்டர் -இருக்கும் முறைமை சொல்லிற்று –

அஸுர்யா நாம தே லோகா அந்தேந தமஸாவரிதாஃ .
தா் ఁஸ்தே ப்ரேத்யாபிகச்சந்தி யே கே சாத்மஹநோ ஜநாஃ ৷৷ 1.1.3 ৷৷

அஸுர்யா நாம தே லோகா அந்தேந தமஸாவரிதாஃ .-அசூரர்கள்-வாழும் நரக லோகம் -தமஸ் -குணத்தால் -அந்தகாரத்தில் மூழ்கி –
தா் ఁஸ்தே ப்ரேத்யாபிகச்சந்தி யே கே சாத்மஹநோ ஜநாஃ –மரங்களை விட கீழ்ப் பட்டவர்களாக
-அஞ்ஞானத்தாலே தங்களையே அழித்துக் கொண்டு -கர்ம சூழலிலே அகப் பட்டு திண்டாடுகிறார்கள் –
அநேஜதேகஂ மநஸோ ஜவீயோ நைநத்தேவா ஆப்நுவந்பூர்வமர்ஷத் .
தத்தாவதோந்யாநத்யேதி திஷ்டத்தஸ்மிந்நபோ மாதரிஷ்வா ததாதி ৷৷ 1.1.4 ৷৷

ததேஜதி தந்நைஜதி தத்தூரே தத்வந்திகே .
ததந்தரஸ்ய ஸர்வஸ்ய தது ஸர்வஸ்யாஸ்ய பாஹ்யதஃ ৷৷ 1.1.5 ৷৷

ததேஜதி தந்நைஜதி தத்தூரே தத்வந்திகே .-அந்த பர ப்ரஹ்மம் -இயக்குவதை ஞானிகள் அறிய -இயங்காமல் இருப்பதாக அஞ்ஞானிகள் கருதுவார்கள்
ததந்தரஸ்ய ஸர்வஸ்ய தது ஸர்வஸ்யாஸ்ய பாஹ்யதஃ ৷৷ அனைத்துக்குள்ளும் அந்தராத்மாவாக இருந்தாலும்
தூரமாக வெளியிலே எங்கேயோ இருப்பதாக அஞ்ஞானிகள் எண்ணுவார்கள் –

யஸ்து ஸர்வாணி பூதாந்யாத்மந்யேவாநுபஷ்யதி .
ஸர்வபூதேஷு சாத்மாநஂ ததோ ந விஜுகுப்ஸதே ৷৷ 1.1.6 ৷৷

யஸ்து ஸர்வாணி பூதாந்யாத்மந்யேவாநுபஷ்யதி .-முமுஷுவானவன் அந்த ப்ரஹ்மம் – அனைவருள்ளும் இருப்பதை உணர்ந்து
-ஸர்வபூதேஷு சாத்மாநஂ ததோ ந விஜுகுப்ஸதே -அனைவரையும் தன்னைப் போலவே நினைத்து
-யாரையும் வெறுக்காமல் தன்னிடம் கொண்ட விருப்பத்தை அனைவரிடமும் செலுத்துகிறான் –

யஸ்மிந்ஸர்வாணி பூதாந்யாத்மைவாபூத்விஜாநதஃ .
தத்ர கோ மோஹஃ கஃ ஷோகஃ ஏகத்வமநுபஷ்யதஃ ৷৷ 1.1.7 –

யஸ்மிந்ஸர்வாணி பூதாந்யாத்மைவாபூத்விஜாநதஃ .
யஸ்மின் விஜாநத–ப்ரஹ்மத்தை அறிய எண்ணுபவன் -முமுஷு -சர்வாணி பூதாநி ஆத்ம இவ பூத் -அனைத்தும் ப்ரஹ்மாத்மகமே
என்ற அறிவு கொண்டு இருப்பதால்
தத்ர கோ மோஹம் கம் ஷோகம்-அந்த முமுஷுக்கு சோகம் மோகம் என்பதே இல்லையே
ஏகத்வமநுபஷ்யதம் -ப்ரஹ்மம் -அனைத்துக்குள்ளும் இருப்பதை உணர்கிறான் -ஏகத்துவம் அநு பஷ்யதம்-

ஸ பர்யகாச்சுக்ரமகாயமவ்ரணமஸ்நாவிர ఁ் ஷுத்தமபாபவித்தம் .
கவிர்மநீஷீ பரிபூஃ ஸ்வயஂபூர்யாதாதத்யதோர்தாந்வ்யததாச்சாஷ்வதீப்யஃ ஸமாப்யஃ ৷৷ 1.1.8 ৷৷

ஸ பர்யகாச்சுக்ரமகாயமவ்ரணமஸ்நாவிர ఁ் ஷுத்தமபாபவித்தம் .
ச -அந்த பர ப்ரஹ்மம் / பிரயாகச் -சர்வ வியாபி -/ஸூ க்ரம்-சுத்த சத்வ மாயம் -பரஞ்சோதி /
அ காயம் -கர்ம அனுகுணமான தேகம் இல்லாதவன் / அ வர்ணம் -தோஷம் இல்லாதவன் /அஸ் நவிரம் -தோஷம் தட்டாதவன்
ஷூ த்தம் கல்யாணைக-பவித்ரன் -/ அபாபவித்தம் -அகில ஹேய ப்ரத்ய நீகம்
கவிர்மநீஷீ பரிபூம் –முக்காலத்திலும் பராத்பரன் -ஓத்தார் மிக்கார் இலையாய மா மாயன் -புருஷோத்தமன் –
ஸ்வய பூர்யா-தாதத்யதோர்தாந்வ்யததாச்சாஷ்வதீப்யஃ ஸமாப்யம் –ஸ்வயம்பூ -தனக்கு ஒரு காரணம் இல்லாதவன் /
வியாததாத் அர்த்தான்–யாததாத்யதா -சாஸ்வதிப்பிய சமாத்திய -நாட்டினான் தெய்வங்கள் –
-இன்னார் இன்ன காரியத்துக்கு என்று -எல்லா காலத்துக்கும் -சாஸ்வதமாக –

அந்தஂ தமஃ ப்ரவிஷந்தி யே஀வித்யாமுபாஸதே .
ததோ பூய இவ தே தமோ ய உ வித்யாயா் ఁரதாஃ ৷৷ 1.1.9 ৷৷

அந்தஂ தமஃ ப்ரவிஷந்தி-அந்தகாரமான தமசில மூழ்கி
யே஀வித்யாமுபாஸதே .—அ வித்யா –வித்யைக்கு வேறுபட்ட கர்மம் -அக்னிஹோத்ராதி கர்மங்களில் ஈடுபட்டு
ததோ பூய இவ தே தமோ -மீண்டும் மீண்டும் தமஸில் ஆழ்ந்து -ததா-அந்த ஆழ்ந்த அந்தகாரத்தில் –
ய உ வித்யாயா்ரதா –ஞான பாகம் மட்டும் உள்ளவர்களும் அப்படியே -ஞான அனுஷ்டானங்கள் இரண்டுமே வேண்டும் என்றவாறு –

அந்யதேவாஹுர்வித்யயாந்யதாஹுரவித்யயா .
இதி ஷுஷ்ரும தீராணாஂ யே நஸ்தத்விசசக்ஷிரே ৷৷ 1.1.10 ৷৷

அந்யதேவாஹுர்வித்யயாந்யதாஹுரவித்யயா .-ஞானத்தால் வேறே பலமும் -ப்ரஹ்மம் அடைந்து –என்றும்
கர்மத்தால் வேறே பலமும் -புலன்களை அடக்குதல் -என்றும் -அடைகிறார்கள் -என்று
இதி ஷுஷ்ரும தீராணாஂயே நஸ்தத்விசசக்ஷிரே -தீர்ண புத்தி உள்ள குருக்கள் நினைக்கிறார்கள் என்று தப்பாக அறிகிறார்கள்
-ஞானம் அனுஷ்டானம் இரண்டுமே வேண்டும் என்று மீண்டும் சொன்னவாறு –

வித்யாஂ சாவித்யாஂ ச யஸ்தத்வேதோபய ఁ் ஸஹ .
அவித்யயா மரித்யுஂ தீர்த்வா வித்யயாமரிதமஷ்நுதே ৷৷ 1.1.11 ৷৷

வித்யாஂ சாவித்யாஂ ச -இப்படி ஞான பாகம்–வித்யா / கர்ம பாகம் -அ வித்யா –
யஸ்தத்வேதோபய ఁ் ஸஹ .–இரண்டையும் அறிந்தவன் -எஸ் தத் வேத உபயம்
-அவித்யயா மரித்யுஂ தீர்த்வா வித்யயாமரிதமஷ்நுதே –சம்சாரம் சூழலில் இருந்து விடுபட்டு
-கர்ம யோகம் அங்கமாக ஞான யோகம் கைவந்த -என்றபடி -உஜ்ஜீவிக்கிறான் –

அந்தஂ தமஃ ப்ரவிஷந்தி யேஸஂபூதிமுபாஸதே .
ததோ பூய இவ தே தமோ ய உ ஸஂபூத்யா ఁ் ரதாஃ ৷৷ 1.1.12 ৷৷

அந்தஂ தமஃ ப்ரவிஷந்தி யேஸஂபூதிமுபாஸதே .-அந்தகாரம் -தமஸ் -பிரக்ருதியை உபாசனம் செய்து -பிரவிஷந்தி -சம்சாரத்தில் ஆழ்ந்து இருப்பர்
ததோ பூய இவ தே தமோ ய உ ஸஂபூத்யா ரதா -ஹிரண்யகர்ப்பத்தில் உள்ள பர ப்ரஹ்மத்தை உபாசனம் பண்ணி
உஜ்ஜீவிப்பது இருக்க கைவல்யம் மட்டும் பெற்று மீளாத துக்கம் அடைவார்கள் –

அந்யதேவாஹுஃ ஸஂபவாதந்யதாஹுரஸஂபவாத் .
இதி ஷுஷ்ரும தீராணாஂ யே நஸ்தத்விசசக்ஷிரே ৷৷ 1.1.13 ৷৷

அந்யதேவாஹுஃ ஸஂபவாதந்யதாஹுரஸஂபவாத் .–அந்யத் இவ ஆஹூ சம்பவத் -கைவல்ய நிஷ்டர்களும்
-அந்யத் ஆ ஹூ அ சம்பவத் -பிரகிருதி ஐஸ்வர்ய காமரும் -அந்தகாரத்தில் ஆழ்ந்தே போகிறார்கள் என்று
இதி ஷுஷ்ரும தீராணாஂ யே நஸ்தத்விசசக்ஷிரே –ஸூ ஷ்மம் அறிந்த ப்ரஹ்ம நிஷ்டர் நன்றாக உபதேசித்து அருளி இருக்கிறார்கள் –

ஸஂபூதிஂ ச விநாஷஂ ச யஸ்தத்வேதோபய ఁ் ஸஹ .
விநாஷேந மரித்யுஂ தீர்த்வா ஸஂபூத்யாமரிதமஷ்நுதே ৷৷ 1.1.14 ৷৷

ஸஂபூதிஂ ச விநாஷஂ ச யஸ்தத்வேதோபய சஹா .-ஞான யோகம் கர்ம யோகம் இரண்டும் கை வந்த பின்பு பக்தி உபாசனம் செய்து
விநாஷேந மரித்யுஂ தீர்த்வா –விநாசேந -கர்மங்களை ருசி வாசனைகள் உடன் விட்டு –மிருத்யம் தீர்த்தவ -சம்சாரம் கடந்து
ஸஂபூத்யாமரிதமஷ்நுதே -அசம்புத்ய அம்ருதம் அஸ்நுதே -முக்தி அடைகிறார்கள் –

ஹிரண்மயேந பாத்ரேண ஸத்யஸ்யாபிஹிதஂ முகம் .
தத்த்வஂ பூஷந்நபாவரிணு ஸத்யதர்மாய தரிஷ்டயே ৷৷ 1.1.15

ஹிரண்மயேந பாத்ரேண ஸத்யஸ்யாபிஹிதஂ முகம் .–அந்த சத்தியமான பர ப்ரஹ்மம் -ஹிரண்ய மயமான -ஆதித்ய மண்டலத்துக்குள்
-கறந்த பாலில் நெய்யே போலே மறைந்து இருக்க
தத்த்வஂ பூஷந்நபாவரிணு ஸத்யதர்மாய தரிஷ்டயே -தத் த்வம் புசன் -அபவ்ருணு-ஆதித்யன் -தானே-த்ருஷ்டயே -காட்டிக் கொடுக்கிறான்
-யாருக்கு என்றால் ஸத்ய தர்மாய-வர்ணாஸ்ரம கர்ம அனுஷ்டானங்களை பண்ணி ஞான யோகம் கைவந்த பக்தி நிஷ்டர்களுக்கு -உபாசகர்களுக்கு –

பூஷந்நேகர்ஷே யம ஸூர்ய ப்ராஜாபத்ய வ்யூஹ ரஷ்மீந் ஸமூஹ தேஜஃ .
யத்தே ரூபஂ கல்யாணதமஂ தத்தே பஷ்யாமி யோஸாவஸௌ புரூஷஃ ஸோஹமஸ்மி ৷৷ 1.1.16 ৷৷

பூஷந்நேகர்ஷே யம ஸூர்ய –பூஷன் -ஸூர்ய பகவானே -உலகுக்கு போஷணம் அளிப்பதால் / ஏகார்சத்-தனியாக சுழன்று கொண்டு /
யம-அவனே யமன் -சம்யாமனத்-அனைவரையும் நியமிப்பதால் -/ஸூர்ய -சுவீகாரனாத்-கிரணங்களை கொண்டு
ப்ராஜாபத்ய வ்யூஹ ரஷ்மீந் ஸமூஹ தேஜஸ் -பிராஜாபதி பிள்ளை -உன்னுடைய ரஸ்மியில் இருந்து சமூக ஒளியையும் வ்யூஹ எடுத்துக் கொண்டு
யத்தே ரூபஂ கல்யாணதமஂ-கல்யாண தர்மமான ரூபத்தை மட்டும்
தத்தே பஷ்யாமி-அடியேன் பார்க்கும் படி
யோஸாவஸௌ புரூஷஃ ஸோஹமஸ்மி –அருள வேண்டும் -இந்த பரம புருஷனாலேயே உலகம் அனைத்தும் இயங்கப் படுகிறது –

வாயுரநிலமமரிதமதேதஂ பஸ்மாந்த் ఁஷரீரம் .
க்ரதோ ஸ்மர கரித ఁ் ஸ்மர க்ரதோ ஸ்மர கரித ఁ் ஸ்மர ৷৷ 1.1.17 ৷৷

வாயுரநிலமமரிதமதேதஂ பஸ்மாந்த் ஷரீரம் .–வாயுர் அமிர்தம் அநிலம்-அடியேன் ஸ்வரூப ஆவிர்பாவம் பெற்று
-பிராணன் எங்கும் நிறைந்த ஆகாசத்துக்குள் போக -சரீரம் பஸ்மமாக போக
க்ரதோ ஸ்மர கரித ஸ்மர க்ரதோ ஸ்மர கரித ஸ்மர –அந்திம ஸ்ம்ருதியில் பர ப்ரஹ்மத்தை நினைத்து
-அடியேனுக்கு பதில் நீயே நினைத்து -மீமிசை இதில் உள்ள ஊற்றத்தால்-

அக்நே நய ஸுபதா ராயே அஸ்மாந்விஷ்வாநி தேவ வயுநாநி வித்வாந் .
யுயோத்யஸ்மஜ்ஜுஹுராணமேநோ பூயிஷ்டாஂ தே நம உக்திஂ விதேம ৷৷ 1.1.18 ৷৷

அக்நே நய ஸுபதா ராயே அஸ்மாந்விஷ்வாநி தேவ வயுநாநி வித்வாந் .–அக்னி பகவானே -ஸூ பதா -நல்ல மார்க்கம் வழியே
அடியேனை அழைத்து செல் -மாறி மாறி பிறந்து உழன்றது போதுமே -வித்வான் -நீயே இத்தை அறிவாய்
யுயோத்யஸ்மஜ்ஜுஹுராண –யுயோதி-அழித்து விடு -அஸ்மாத் ஜூஹூரணம் -ஸமஸ்த வினைகளையும் –
மேநோ பூயிஷ்டாஂ தே நம உக்திஂ விதேம –மீண்டும் மீண்டும் பல்லாண்டு பல்லாண்டு என்று
சூழ்ந்து இருந்து ஏத்தும் படி பண்ணி அருள வேண்டும் –

—————————————————–

ஸ்ரீ கோயில் கந்தாடை அப்பன் திருவடிகளே சரணம் .
ஸ்ரீ பெரிய பெருமாள் பெரிய பிராட்டியார் ஆண்டாள் ஆழ்வார் எம்பெருமானார் ஜீயர் திருவடிகளே சரணம் .

ஸ்ரீ ஐத்ரேய உபநிஷத் —

February 11, 2017

ஆத்மா வா இதமேக ஏவாக்ர ஆஸீத். நாந்யத் கிஂசந மிஷத். ஸ ஈக்ஷத லோகாந்நு ஸரிஜா இதி৷৷1.1.1৷৷

பர ப்ரஹ்மம் ஒன்றே இருந்தது -வேறு ஒன்றும் இமை கொட்டக் கூட இல்லை -ஸ்ருஷ்டிக்க சங்கல்பம் கொண்டது –

ஸ இமா ఁல்லோகாநஸரிஜத. அம்போ மரீசீர்மரமாபோதோம்பஃ பரேண திவஂ த்யௌஃ
ப்ரதிஷ்டாந்தரிக்ஷஂ மரீசயஃ. பரிதிவீ மரோ யா அதஸ்தாத்தா ஆபஃ৷৷1.1.2৷৷

ஸ ஸரிஜத. இமான் லோகான் -அந்த பர ப்ரஹ்மம் இந்த லோகங்களை ஸ்ருஷ்டித்தது
அம்போ மரீசீர்மரமாபோ–அம்பஸ்-மரீசீர் -மரம் -ஆப –
அம்பஃ பரேண திவஂ த்யௌஃ ப்ரதிஷ்டாந்தரிக்ஷஂ மரீசயஃ. –அம்பஸ் –ஸ்வர்க்கத்துக்கும் மேலே -ஸ்வர்க்கம் இத்தை தாங்கி இருக்கும்
-மரீசீர் -ஸ்வர்க்கத்துக்கும் கீழ் உள்ள ஆகாசம் -இங்கு தான் ஸூர்ய வெளிச்சம் -மரீசீர் -ஸூ ர்ய கிரணங்களால் வந்த பெயர்
பரிதிவீ மரோ -பிருதிவி அழிந்து மீண்டும் வருவதால் மரம் -மிரியந்தே-என்றவாறு
யா அதஸ்தாத்தா ஆபஃ- பாதாள லோகங்கள் அப -தண்ணீருக்குள் இருப்பதால் –

ஸ ஈக்ஷதேமே நு லோகாஃ லோகபாலாந்நு ஸரிஜா இதி. ஸோத்ப்ய ஏவ புரூஷஂ ஸமுத்தரித்யாமூர்ச்சயத்৷৷1.1.3৷৷

லோகங்களை ஸ்ருஷ்டித்த பின்பு லோக பாலர்களையும் ஸ்ருஷ்டிக்க சங்கல்பித்தான் -பஞ்ச பூதங்களை உண்டாக்கி பஞ்சீ கரித்து உண்டாக்கினான் –

தமப்யதபத்தஸ்யாபிதப்தஸ்ய முகஂ நிரபித்யத யதாண்டம். முகாத்வாக்வாசோக்நிர்நாஸிகே நிரபித்யேதாஂ நாஸிகாப்யாஂ ப்ராணஃ
ப்ராணாத்வாயுரக்ஷிணீ நிரபித்யேதாமக்ஷீப்யாஂ சக்ஷுஷ்சக்ஷுஷ ஆதித்யஃ கர்ணௌ நிரபித்யேதாஂ
கர்ணாப்யாஂ ஷ்ரோத்ரஂ ஷ்ரோத்ராத்திஷஸ்த்வஙநிரபித்யத த்வசோ லோமாநி லோமப்ய ஓஷதி வநஸ்பதயோ ஹரிதயஂ
நிரபித்யத ஹரிதயாந்மநோ மநஸஷ்சந்த்ரமா நாபிர்நிரபித்யத நாப்யா அபாநோபாநாந்மரித்யுஃ
ஷிஷ்நஂ நிரபித்யத ஷிஷ்நாத்ரேதோ ரேதஸ ஆபஃ৷৷1.1.4৷৷

ஸ்ருஷ்டிக்க சங்கல்பித்து திரு முகம் -திரு வாய் விரிய –
திரு முகத்தில் -திரு வாயில் இருந்து வாக் -அந்த வாக்கை காக்கும் அக்னியும் —
இதே போலே மூக்கில் இருந்து பிராணனும் கந்தமும் வாயும் வர காதுகளில் இருந்து கேட்க்கும் உணர்வும் திக் பாலர்களும்
–கண்களில் இருந்து ஸூர்ய -தோலில் இருந்து தொடு உணர்வும் -ஒளஷதங்களும் மரங்களும் -மனஸ்-சந்த்ரர்களும்-போல்வன –

————————–

தா ஏதா தேவதாஃ ஸரிஷ்டா அஸ்மிந்மஹத்யர்ணவே ப்ராபதஂஸ்தமஷநாபிபாஸாப்யாமந்வவார்ஜத்.
தா ஏநமப்ருவந்நாயதநஂ நஃ ப்ரஜாநீஹி யஸ்மிந்ப்ரதிஷ்டிதா அந்நமதாமேதி৷৷1.2.1৷৷

இப்படி ஸ்ருஷ்டித்த அக்னி தேவதைகள் தங்கள் வசிக்கவும் உணவு உண்ணவும் இடங்களை பிரார்த்தித்தார்கள்-

தாப்யோ காமாநயத்தா அப்ருவந்ந வை நோயமலமிதி. தாப்யோஷ்வமாநயத்தா அப்ருவந்ந வை நோயமலமிதி৷৷1.2.2৷৷

அவர்களுக்கு மாடு ஒன்றை கொடுக்க -இது போதாது என்ன குதிரை யையும் கொடுக்க அதுவும் போதாது என்றார்கள் –

தாப்யஃ புரூஷமாநயத்தா அப்ருவந் ஸுகரிதஂ பதேதி புரூஷோ வாவ ஸுகரிதம். தா அப்ரவீத்யதாயதநஂ ப்ரவிஷதேதி৷৷1.2.3৷৷

அவர்களுக்காக மனுஷன் ஒருவனை கொடுக்க -சுக்ருத் என்றார்கள் -அதானால் தான் ஸ்வதந்த்ர எண்ணம் இன்றும் மனிசர்க்கு மிக்கு உள்ளது என்பர் –
பின் தேவர்களை அவர்கள் அவர்கள் இடம் போக சொன்னான் -அதாவது வாக் முதலியவற்றை பாலனம் பண்ண என்றவாறு –

அக்நிர்வாக்பூத்வா முகஂ ப்ராவிஷத்வாயுஃ ப்ராணோ பூத்வா நாஸிகே ப்ராவிஷதாதித்யஷ்சக்ஷுர்பூத்வாக்ஷிணீ ப்ராவிஷத்திஷஃ
க்ஷோத்ரஂ பூத்வா கர்ணௌ ப்ராவிஷந்நோஷதிவநஸ்பதயோ லோமாநி பூத்வா த்வசஂ ப்ராவிஷஂஷ்சந்த்ரமா மநோ பூத்வா ஹரிதயஂ
ப்ராவிஷந்மரித்யுரபாநோ பூத்வா நாபிஂ ப்ராவிஷதாபோ ரேதோ பூத்வா ஷிஷ்நஂ ப்ராவிஷந்৷৷1.2.4৷৷

அக்னி பகவான் வாய்க்குள்ளும் பேச்சாகவும் -வாயு பகவான் மூக்குக்குள் கந்தமாகவும் -ஸூ ரியன் கண்ணுக்குள் பார்வையாகவும் –
திக் தேவதைகள் காதுக்குள் கேள்வியாகவும் -மூலிகைகளும் மரங்களும் தோலில் மயிர்களாகவும்
-ஸ்பர்ச உணர்வாகவும் -சந்திரன் ஹ்ருதயத்துக்குள் மனஸாகவும் -இத்யாதி -என்றவாறு –

தமஷநாயாபிபாஸே அப்ரூதாமாவாப்யாமபிப்ரஜாநீஹீதி. தே அப்ரவீதேதாஸ்வேவ வாஂ தேவதாஸ்வாபஜாம்யேதாஸு பாகிந்யௌ கரோமீதி.
தஸ்மாத்யஸ்யை கஸ்யை ச தேவதாயை ஹவிர்கரிஹ்யதே பாகிந்யாவேவாஸ்யாமஷநாயாபிபாஸே பவதஃ৷৷1.2.5৷৷

பசியும் தாகமும் தங்களுக்கும் இடம் கேட்க -உங்களுக்கு தனியாக இல்லாமல் இந்த தேவதைகளை உங்களுக்கும்
இடம் விட்டு கொடுக்க பண்ணுகிறேன் இதனாலே ஹவிஸ் கொடுக்கும் பொழுது இவர்களுக்கும் பங்கு உண்டு –

—————————–

ஸ ஈக்ஷதேமே நு லோகாஷ்ச லோகபாலாஷ்சாந்நமேப்யஃ ஸரிஜா இதி৷৷1.3.1৷৷

ஸோபோப்யதபத்தாப்யோபிதப்தாப்யோ மூர்திரஜாயத. யா வை ஸா மூர்தி-ரஜாயதாந்நஂ வை தத்৷৷1.3.2৷৷

ததேநத்ஸரிஷ்டஂ பராங்த்யஜிகாஂஸத்தத்வாசாஜிகரிக்ஷத்தந்நாஷக்நோத்வாசா க்ரஹீதும்.
ஸ யத்தைநத்வாசாக்ரஹைஷ்யதபிவ்யாஹரித்ய ஹைவாந்நமத்ரப்ஸ்யத்৷৷1.3.3৷৷

தத்ப்ராணேநாஜிகரிக்ஷத் தந்நாஷக்நோத்ப்ராணேந க்ரஹீதும். ஸ யத்தைநத்ப்ராணேநாக்ரஹைஷ்யதபிப்ராண்ய ஹைவாந்நமத்ரப்ஸ்யத்৷৷1.3.4৷৷

தச்சக்ஷுஷாஜிகரிக்ஷத் தந்நாஷக்நோச்சக்ஷுஷா க்ரஹீதும். ஸ யத்தைநச்சக்ஷுஷாக்ரஹைஷ்யத்தரிஷ்ட்வா.ஹைவாந்நமத்ரப்ஸ்யத்৷৷1.3.5৷৷

தச்ச்ரோத்ரேணாஜிகரிக்ஷத் தந்நாஷக்நோச்ச்ரோத்ரேண க்ரஹீதும். ஸ யத்தைநச்ச்ரோத்ரேணாக்ரஹைஷ்யச்ச்ருத்வா ஹைவாந்நமத்ரப்ஸ்யத்৷৷1.3.6৷৷

தத்த்வசாஜிகரிக்ஷத் தந்நாஷக்நோத்த்வசா க்ரஹீதும். ஸ யத்தைநத்த்வசாக்ரஹைஷ்யத்ஸ்பரிஷ்ட்வா ஹைவாந்நமத்ரப்ஸ்யத்৷৷1.3.7৷৷

தந்மநஸாஜிகரிக்ஷத் தந்நாஷக்நோந்மநஸா க்ரஹீதும். ஸ யத்தைநந்மநஸாக்ரஹைஷ்யத்தயாத்வா ஹைவாந்நமத்ரப்ஸ்யத்৷৷1.3.8৷৷

தச்சிஷ்நேநாஜிகரிக்ஷத் தந்நாஷக்நோச்சிஷ்நேந க்ரஹீதும். ஸ யத்தைநச்சிஷ்நேநாக்ரஹைஷ்யத்விஸரிஜ்ய ஹைவாந்நமத்ரப்ஸ்யத்৷৷1.3.9৷৷

ததபாநேநாஜிகரிக்ஷத். ததாவயத். ஸைஷோந்நஸ்ய க்ரஹோ யத்வாயுரந்நாயுர்வா ஏஷ யத்வாயுஃ৷৷1.3.10৷৷

ஸ ஈக்ஷத கதஂ ந்விதஂ மதரிதே ஸ்யாதிதி ஸ ஈக்ஷத கதரேண ப்ரபத்யா இதி. ஸ ஈக்ஷத யதி வாசாபிவ்யாஹரிதஂ
யதி ப்ராணேநாபிப்ராணிதஂ யதி சக்ஷுஷா தரிஷ்டஂ யதி ஷ்ரோத்ரேண ஷ்ருதஂ யதி த்வசா ஸ்பரிஷ்டஂ யதி மநஸா த்யாதஂ
யத்யபாநேநாப்யபாநிதஂ யதி ஷிஷ்நேந விஸரிஷ்டமத கோஹமிதி৷৷1.3.11৷৷

ஸ ஏதமேவ ஸீமாநஂ விதார்யைதயா த்வாரா ப்ராபத்யத. ஸைஷா விதரிதிர்நாம த்வாஸ்ததேதந்நாந்தநம்.
தஸ்ய த்ரய ஆவஸதாஸ்த்ரயஃ ஸ்வப்நா அயமாவஸதோயமாவஸதோயமாவஸத இதி৷৷1.3.12৷৷

ஸ ஜாதோ பூதாந்யபிவ்யைக்யத் கிமிஹாந்யஂ வாவதிஷதிதி. ஸ ஏதமேவ புரூஷஂ ப்ரஹ்ம ததமமபஷ்யதிதமதர்ஷமிதீ 1.3.13৷৷

தஸ்மாதிதந்த்ரோ நாமேதந்த்ரோ ஹ வை நாம. தமிதந்த்ரஂ ஸந்தமிந்த்ர இத்யாசக்ஷதே பரோக்ஷேண.
பரோக்ஷப்ரியா இவ ஹி தேவாஃ பரோக்ஷப்ரியா இவ ஹி தேவாஃ৷৷1.3.14৷৷

—————————-

புரூஷே ஹ வா அயமாதிதோ கர்போ பவதி. யதேதத்ரேதஸ்ததேதத்ஸர்வேப்யோங்கேப்யஸ்தேஜஃ
ஸஂபூதமாத்மந்யேவாத்மாநஂ பிபர்தி தத்யதா ஸ்த்ரியாஂ ஸிஞ்சத்யதைநஜ்ஜநயதி ததஸ்ய ப்ரதமஂ ஜந்ம৷৷1.4.1৷৷

கர்ம பலன் அனுபவித்த பின்பு மீண்டும் மழை-தானியம் -புருஷன் -சம்யோகத்தால் கர்ப்ப வாசம் பற்றி சொல்கிறது –

தத்ஸ்த்ரியா ஆத்மபூயஂ கச்சதி யதா ஸ்வமங்கஂ ததா. தஸ்மாதேநாஂ ந ஹிநஸ்தி ஸாஸ்யைதமாத்மாநமத்ர கதஂ பாவயதி৷৷1.4.2৷৷

கர்ப்பத்தில் உள்ள சிசுவை தாய் மிகவும் கவனமாக போஷித்து -தானே அதற்காகவும் உண்டும் வளர்க்கிறாள் என்கிறது –

ஸா பாவயித்ரீ பாவயிதவ்யா பவதி தஂ ஸ்த்ரீ கர்பஂ பிபர்தி ஸோக்ர ஏவ குமாரஂ ஜந்மநோக்ரேதிபாவயதி. ஸ யத்குமாரஂ
ஜந்மநோக்ரேதிபாவயத்யாத்மாநமேவ தத்பாவயத்யேஷாஂ லோகாநாஂ ஸந்தத்யா ஏவஂ ஸந்ததா ஹீமே லோகாஸ்ததஸ்ய த்விதீயஂ ஜந்ம৷৷1.4.3৷৷

கர்ப்பத்தில் தாய் ரஷித்து பிறந்த பின்பு தாயும் தந்தையும் ரஷித்து -இத்தால் உலகம் தொடர்ந்து -நடக்கிறது என்றபடி

ஸோஸ்யாயமாத்மா புண்யேப்யஃ கர்மப்யஃ ப்ரதிதீயதே. அதாஸ்யாயமிதர ஆத்மா கரிதகரித்யோ வயோகதஃ
ப்ரைதி ஸ இதஃ ப்ரயந்நேவ புநர்ஜாயதே ததஸ்ய தரிதீயஂ ஜந்ம৷৷1.4.4৷৷

புத்ரனை ஜீவாத்மாவுடைய இரண்டாவது ஜென்மம் என்பர் -வேதங்களில் தித்தித்த அனுஷ்டானங்களை தொடர்ந்து செய்ய
-ஜீவன் சரீரம் விட்ட பின்பு கர்மத்தின் அனுகுணமாக மூன்றாவது ஜென்மம் எடுக்கிறான் என்கிறது –

ததுக்தமரிஷிணா. கர்பே நு ஸந்நந்வேஷாமவேதமஹஂ தேவாநாஂ ஜநிமாநி விஷ்வா. ஷதஂ மா புர ஆயஸீரரக்ஷந்நதஃ
ஷ்யேநோ ஜவஸா நிரதீயமிதி கர்ப ஏவைதச்சயாநோ வாமதேவ ஏவமுவாச৷৷1.4.5৷৷

ஸ்ரீ வாம தேவர் முந்திய ஜென்ம கர்ம -புண்ணிய கர்ம – பலத்தால் கர்ப்பத்தில் இருந்த பொழுதே -தனது முந்திய ஜென்மங்களை பற்றியும்
பர ப்ரஹ்மத்தின் பல் வேறு ஸ்வரூப ரூபங்களையும் தேவதைகளின் ஜென்ம பரம்பரைகள் விசேஷங்களையும் அறிந்ததாக சொல்கிறார் –

ஸ ஏவஂ வித்வாநஸ்மாச்சரீரபேதாதூர்த்வ உத்க்ரம்யாமுஷ்மிந் ஸ்வர்கே லோகே ஸர்வாந் காமாநாப்த்வாமரிதஃ ஸமபவத் ஸமபவத்৷৷1.4.6৷৷

இப்படி கருவிலே திரு உள்ளவர் மீண்டும் பிறக்காமல்–ஸ்வரூப ஆவிர்பாவம் பெற்று -பர ப்ரஹ்மத்தை அடைந்து அனுபவிக்கிறார் –

————————

கோயமாத்மேதி வயமுபாஸ்மஹே கதரஃ ஸ ஆத்மா . யேந வா பஷ்யதி யேந வா ஷரிணோதி யேந வா
கஂதாநாஜிக்ரதி யேந வா வாசஂ வ்யாகரோதி யேந வா ஸ்வாது சாஸ்வாது ச விஜாநாதி৷৷1.5.1৷৷

இப்படி உபாசித்து -கண்ணால் கண்டா -காதால் கேட்டா -மூக்கால் நுகர்ந்த -நாக்கால் சுவைத்தா –

யதேதத் ஹரிதயஂ மநஷ்சைதத். ஸஂஜ்ஞாநமாஜ்ஞாநஂ விஜ்ஞாநஂ ப்ரஜ்ஞாநஂ மேதா தரிஷ்டிர்தரிதிர்மதிர்மநீஷா ஜூதிஃ
ஸ்மரிதிஃ ஸஂகல்பஃ க்ரதுரஸுஃ காமோ வஷ இதி. ஸர்வாண்யேவைதாநி ப்ரஜ்ஞாநஸ்ய நாமதேயாநி பவந்தி৷৷1.5.2৷৷

இது ஹிருதயம் அனைத்துக்கும் திரண்ட ஸ்தானம் -அதுக்கும் விட -மனஸ் -இதுவே அனைத்து இந்த்ரியங்களுக்கும் ஞான துவாரம்
-சம் ஞானம் அஞ்ஞானம் விஞ்ஞானம் பிரஞ்ஞானம் -மேதாவிலாசம் -த்ரிஷ்ட்டி -திட புத்தி மதி -ஜூதி
-ஸ்ம்ருதி -சங்கல்பம் -கருதி -காமம் -பல தசைகள் உண்டே –

ஏஷ ப்ரஹ்மைஷ இந்த்ர ஏஷ ப்ரஜாபதிரேதே ஸர்வே தேவா இமாநி ச பஞ்ச மஹாபூதாநி ப஀ரிதிவீ வாயுராகாஷ ஆபோ
ஜ்யோதீஂஷீத்யேதாநீமாநி ச க்ஷுத்ரமிஷ்ராணீவ. பீஜாநீதராணி சேதராணி சாண்டஜாநி ச ஜாருஜாநி ச ஸ்வேதஜாநி
சோத்பிஜ்ஜாநி சாஷ்வா காவஃ புரூஷா ஹஸ்திநோ யத்கிஂசேதஂ ப்ராணி ஜங்கமஂ ச பதத்ரி ச யச்ச ஸ்தாவரஂ ஸர்வஂ
தத்ப்ரஜ்ஞாநேத்ரஂ ப்ரஜ்ஞாநே ப்ரதிஷ்டிதஂ ப்ரஜ்ஞாநேத்ரோ லோகஃ ப்ரஜ்ஞா ப்ரதிஷ்டா ப்ரஜ்ஞாநஂ ப்ரஹ்ம৷৷1.5.3৷৷

பிரமன் இந்திரன் பிரஜாபதி -பஞ்ச பூதங்கள் -ஸ்தாவரங்கள் ஜங்கமங்கள்-பீப்பிலி வரை அனைத்துக்கும் -அனைத்து ஜீவனுக்குள்ளும் –
– ப்ரஹ்மம் அந்தர்யாத்மா வாக இருந்து நடத்துகிறார் -இப்படி ஒன்றை சொன்னால் ஜீவன் பர ப்ரஹ்மம் வரை செல்லும் என்று உணர வேண்டும் –

ஸ ஏதேந ப்ரஜ்ஞேநாத்மநாஸ்மால்லோகாதுத்க்ரம்யாமுஷ்மிந்ஸ்வர்கே லோகே ஸர்வாந்காமாநாப்த்வாமரிதஃ ஸமபவத் ஸமபவத். இத்யோம்৷৷1.5.4৷৷

ஸ்ரீ வாம தேவர் போல்வார் ஆத்ம சாஷாத்காரம் பெற்று அதற்கும் மேலே பர ப்ரஹ்மத்தை உணர்ந்து அந்தமில் பேரின்பம் பெற்றனர் –

————————————

ஸ்ரீ கோயில் கந்தாடை அப்பன் திருவடிகளே சரணம் .
ஸ்ரீ பெரிய பெருமாள் பெரிய பிராட்டியார் ஆண்டாள் ஆழ்வார் எம்பெருமானார் ஜீயர் திருவடிகளே சரணம் .

ஸ்ரீ முண்டக உபநிஷத் —

February 10, 2017

ப்ரஹ்மா தேவாநாஂ ப்ரதமஃ ஸஂபபூவ விஷ்வஸ்ய கர்தா புவநஸ்ய கோப்தா.
ஸ ப்ரஹ்மவித்யாஂ ஸர்வவித்யாப்ரதிஷ்டாமதர்வாய ஜ்யேஷ்டபுத்ராய ப்ராஹ৷৷1.1.1৷৷

காக்கும் கடவுள் -பர ப்ரஹ்மம் -ஸ்ருஷ்டித்து அருளி -மூத்த புத்ரன் ஸ்ரீ அதர்வ என்பவருக்கு அருளிச் செய்த ப்ரஹ்ம வித்யை –

அதர்வணே யாஂ ப்ரவதேத ப்ரஹ்மாதர்வா தாஂ புரோவாசாங்கிரே ப்ரஹ்மவித்யாம்.
ஸ பாரத்வாஜாய ஸத்யவஹாய ப்ராஹ பாரத்வாஜோங்கிரஸே பராவராம்৷৷1.1.2৷৷

இந்த ப்ரஹ்ம வித்யை -ஸ்ரீ -அதர்வா மூலம் -ஸ்ரீ அங்கிர் என்பவர் பெற்று -அவர் மூலம் ஸ்ரீ பரத்வாஜர் குலத்தில் வந்த
ஸ்ரீ சத்யவகர் பெற்று அவர் மூலம் ஸ்ரீ அங்கிரஸ் பெற்றார் –

ஷௌநகோ ஹ வை மஹாஷாலோங்கிரஸஂ விதிவதுபஸந்நஃ பப்ரச்ச.
கஸ்மிந்நு பகவோ விஜ்ஞாதே ஸர்வமிதஂ விஜ்ஞாதஂ பவதீதி৷৷1.1.3৷৷

ஸ்ரீ ஸுநகர் –ஸ்ரீ -அங்கிரஸ் இடம் சென்று -எந்த ஒன்றை அறிந்தால் அனைத்தையும் அறிந்ததாகுமோ
அத்தை அடியேனுக்கு அறிவிக்க வேணும் என்றார் –

தஸ்மை ஸ ஹோவாச. த்வே வித்யே வேதிதவ்யே இதி ஹ ஸ்ம யத்ப்ரஹ்மவிதோ வதந்தி பரா சைவாபரா ச৷৷1.1.4৷৷

இரண்டு வித ஞானங்கள் உலகில் உண்டே -ப்ரஹ்மா ஞானமும் கர்மம் பற்றிய ஞானங்களும் -என்பர் வேதாந்தம் அறிந்தவர் –

தத்ராபரா றக்வேதோ யஜுர்வேதஃ ஸமாவேதோதர்வவேதஃ ஷிக்ஷா கல்போ வ்யாகரணஂ
நிரூக்தஂ சந்தோ ஜ்யோதிஷமிதி. அத பரா யயா ததக்ஷரமதிகம்யதே৷৷1.1.5৷৷

ரிக் யஜுர் சாம அதர்வண -நான்கு வேதங்களும் ஆறு அங்கங்களும் -சிஷா கல்பம் வியாகரண நிருக்தம் சந்தஸ் ஜ்யோதிஷம் –
கர்ம பாகம் ப்ரஹ்மா பாகம் இரண்டும் உண்டே –

யத்ததத்ரேஷ்யமக்ராஹ்யமகோத்ரமவர்ணமசக்ஷுஃஷ்ரோத்ரஂ ததபாணிபாதம். நித்யஂ விபுஂ
ஸர்வகதஂ ஸுஸூக்ஷ்மஂ ததவ்யயஂ யத்பூதயோநிஂ பரிபஷ்யந்தி தீராஃ৷৷1.1.6৷৷

ப்ரஹ்மா ஞானம் – -யாதும் ஓர் நிலைமையின் என அறிவறிய எம்பருமான் -ஒப்பார் மிக்கார் இலையாய மா மாயன் –
ஞான இந்திரியங்கள் சஷூஸ் ஸ்ரோத்ர பாணி பாதம் மூலம் இல்லாமல் சங்கல்ப மாத்திரத்தாலே அனைத்தையும் பண்ணி அருளி
சர்வஞ்ஞன் சர்வசக்தன் சர்வ வியாப்தன் சர்வ அந்தர்யாமி நித்யம் சாஸ்வதம் -த்ரிவித காரணன் –

யதோர்ணநாபிஃ ஸரிஜதே கரிஹ்ணதே ச யதா பரிதிவ்யாமோஷதயஃ ஸஂபவந்தி.
யதா ஸதஃ புரூஷாத்கேஷலோமாநி ததாக்ஷராத்ஸஂபவதீஹ விஷ்வம்৷৷1.1.7৷৷

சிலந்தி பூச்சி கூடு கட்டி பின்பு தானே அழிப்பது போலேயும் -பூமியில் மரம் செடி கொடிகள் உண்டாகி அழிந்து போவது போலேயும்
-மனிதன் உடம்பிலும் தலையிலும் ரோமங்கள் வளர்ந்து அழிவது போலேயும்
ஸ்ருஷ்டித்து சம்ஹாரம் பண்ணி -அலகிலா விளையாட்டு உடையவன் ப்ரஹ்மம் –

தபஸா சீயதே ப்ரஹ்ம ததோந்நமபிஜாயதே. அந்நாத்ப்ராணோ மநஃ ஸத்யஂ லோகாஃ கர்மஸு சாமரிதம்৷৷1.1.8৷৷

படிப்படியாக-அன்னம் –பிராணன் –ஹிரண்யகர்பன் -மனஸ் —
பிரகிருதி -மஹான் -அஹங்காரம் -பஞ்ச பூதங்கள் -பந்த தன்மாத்ரங்கள்- ஸ்பர்சம் இத்யாதி பஞ்ச குணங்கள் -மனஸ் –
அண்டம் -ஈரேழ் லோகங்கள் -அண்டங்கள் –
வர்ணாஸ்ரம கர்மங்கள் -பொய் நின்ற ஞானம் -அது அடியாக – பொல்லா ஒழுக்கம் -அது அடியாக — அழுக்கு உடம்பும்
-மாறி மாறி பல் பிறப்பும் பிறந்து -சம்சார ஆர்ணவம் -விழா ப்ரஹ்மா ஞானம் வேண்டுமே –

தபயஃ ஸர்வஜ்ஞஃ ஸர்வவித்யஸ்யஜ்ஞாநமயஂ தபஃ. தஸ்மாதேதத்ப்ரஹ்ம நாம ரூபமந்நஂ ச ஜாயதே৷৷1.1.9৷৷

அந்த பர ப்ரஹ்மம் -சர்வ வியாபியாய் சர்வஞ்ஞனாய் இருந்து பர காருண்யத்தால்
சர்வ அந்தர்யாமியாய் இருந்து- சத்தை -நாமம் ரூபம் -நிறம் -அன்னம் கொடுத்து அருளுகிறார் –

——————–

ததேதத்ஸத்யஂ மந்த்ரேஷு கர்மாணி கவயோ யாந்யபஷ்யஂஸ்தாநி த்ரேதாயாஂ பஹுதா ஸஂததாநி.
தாந்யாசரத நியதஂ ஸத்யகாமா ஏஷ வஃ பந்தாஃ ஸுகரிதஸ்ய லோகே৷৷1.2.1৷৷

கர்ம பாகம் -பஹு விதம் -அக்னிஹோத்ரம் போன்றவை –பல பலன்களுக்காக –கர்மங்களை செய்து
அதன் பலனை அனுபவித்து சம்சாரத்தில் உழல்கிறோம் –

யதா லேலாயதே ஹ்யர்சிஃ ஸமித்தே ஹவ்யவாஹநே. ததாஜ்யபாகாவந்தரேணாஹுதீஃ ப்ரதிபாதயேத்৷৷1.2.2৷৷

அக்னிஹோத்ரம் காலையிலும் மாலையும் நித்தியமாக செய்து ஆஹுதி கொடுத்து
அக்னி சோம பகவானுக்கு அந்தர்யாமியாய் உள்ள ப்ரஹ்மத்துக்கு சமர்ப்பிக்கிறோம் –

யஸ்யாக்நிஹோத்ரமதர்ஷமபௌர்ணமாஸமசாதுர்மாஸ்யமநாக்ரயணமதிதிவர்ஜிதஂ ச.
அஹுதமவைஷ்வதேவமவிதிநா ஹுதமாஸப்தமாஂஸ்தஸ்ய லோகாந்ஹிநஸ்தி৷৷1.2.3৷৷

அக்னிஹோத்ரி -மூன்று தலை முறைக்கு பிண்டம் / பிள்ளை பேரன் கொள்ளு பேரன் அன்னம் தந்து தான் உண்டு
-மூன்று -அதர்ஷமாசம் -அபவ்ர்ணமாஸ்யாம் அசதுர்மாஸ்யம் –போன்ற தப்பாக செய்யும் கர்மங்களுக்கு பிராய்ச சித்தம் என்றதாயிற்று

காலீ கராலீ ச மநோஜவா ச ஸுலோஹிதா யா ச ஸுதூம்ரவர்ணா.
ஸ்புலிங்கிநீ விஷ்வரூசீ ச தேவீ லேலாயமாநா இதி ஸப்த ஜிஹ்வாஃ৷৷1.2.4৷৷

அக்னியின் ஏழு நாக்குகள் -காலீ -கருப்பு -/கராலீ -பயங்கரம் /மநோ ஜன -மனக் குதிரை போலே வேகம் /ஸூலோஹிதா -சிகப்பு /
ஸூ தூம்ர வர்ணா -புகை போன்ற நிறம் /ஸ் புலிங்கி நீ -நெருப்பு துகள் /இவற்றால் நெய்யை ஆஹுதி ஸ்வாஹா-செய்யும் என்றதாயிற்று –

ஏதேஷு யஷ்சரதே ப்ராஜமாநேஷு யதாகாலஂ சாஹுதயோ ஹ்யாததாயந்.
தஂ நயந்த்யேதாஃ ஸூர்யஸ்ய ரஷ்மயோ யத்ர தேவாநாஂ பதிரேகோதிவாஸஃ৷৷1.2.5৷৷

அக்னி இந்த ஏழு முகம் மூலமாக அக்னிஹோத்ரி அருளும் ஹவிஸை தேவர்களுக்கு ஸூர்ய கிரணங்கள் வழியாக எடுத்து செல்வான் –

ஏஹ்யேஹீதி தமாஹுதயஃ ஸுவர்சஸஃ ஸூர்யஸ்ய ரஷ்மிபிர்யஜமாநஂ வஹந்தி.
ப்ரியாஂ வாசமபிவதந்த்யோர்சயந்த்ய ஏஷ வஃ புண்யஃ ஸுகரிதோ ப்ரஹ்மலோகஃ৷৷1.2.6৷৷

இவ்வாறு செய்த புண்ணியத்தின் பலனாக ஸ்வர்க்க ப்ரஹ்மா லோகங்களை ஸூர்ய கிரணங்கள் மூலம் அங்குள்ளார் சத்கரிக்க அடைகிறார்கள்

ப்லவா ஹ்யேதே அதரிடா யஜ்ஞரூபா அஷ்டாதஷோக்தமவரஂ யேஷு கர்ம.
ஏதச்ச்ரேயோ யேபிநந்தந்தி மூடா ஜராமரித்யுஂ தே புநரேவாபியந்தி৷৷1.2.7৷৷

அஸ்திரமான பலன்களுக்கு அவரமான கர்மாக்கள் -கர்மத்தில் உள்ள ஞான பாகம் அறியாமல் -பால் தயிர் போன்றவை நேரம் செல்ல செல்ல
கெட்டுப் போமா போலே -அளவில்லா சிற்றின்பம் அனுபவித்து சம்சாரத்தில் ஆழ்ந்து சிக்கி அனுபவிக்கிறார்கள்

அவித்யாயாமந்தரே வர்தமாநாஃ ஸ்வயஂ தீராஃ பண்டிதஂ மந்யமாநாஃ.
ஜங்கந்யமாநாஃ பரியந்தி மூடா அந்தேநைவ நீயமாநா யதாந்தாஃ৷৷1.2.8৷৷

அவித்தியாதிகள் ஆழ்ந்து குருடர்களை குருடர்கள் கூட்டிச் செல்லுமா போலே மூடர்கள் –
அனைத்தையும் அறிந்த சர்வஞ்ஞர் போலே தம்மை எண்ணிக் கொண்டு கூட்டிச் செல்லுகிறார்கள் –

அவித்யாயாஂ பஹுதா வர்தமாநா வயஂ கரிதார்தா இத்யபிமந்யந்தி பாலாஃ. யத்கர்மிணோ
ந ப்ரவேதயந்தி ராகாத்தேநாதுராஃ க்ஷீணலோகாஷ்சயவந்தே ৷৷1.2.9৷৷

பல வித அவித்யைகளிலே ஆழ்ந்து உண்மை அறிவில்லாமல் புருஷார்த்தம் பெற்றதாக நினைத்துக் கொண்டு கர்ம சூழலிலே சிக்கி தவிக்கின்றார்கள்

இஷ்டாபூர்தஂ மந்யமாநா வரிஷ்டஂ நாந்யச்ச்ரேயோ வேதயந்தே ப்ரமூடாஃ.
நாகஸ்ய பரிஷ்டே தே ஸுகரிதேநுபூத்வேமஂ லோகஂ ஹீநதரஂ வா விஷந்தி৷৷1.2.10৷৷

கர்ம பாகங்களில் இழிந்து -விஷயாந்தர ஸூகங்களிலே-ஆழ்ந்து -மோக்ஷ புருஷார்த்தம் இழந்து
மீண்டும் மீண்டும் பிறவி சூழலிலே சிக்கி கர்ம வஸ்யராகவே இருக்கிறார்கள் –

தபஃஷ்ரத்தே யே ஹ்யுபவஸந்த்யரண்யே ஷாந்தா வித்வாஂஸோ பைக்ஷசர்யாஂ சரந்தஃ.
ஸூர்யத்வாரேண தே விரஜாஃ ப்ரயாந்தி யத்ராமரிதாஃ ஸ புரூஷோ ஹ்யவ்யயாத்மா৷৷1.2.11৷৷

உபாசனம் – தபஸ் மூலம் ச்ரேஷ்டரான முனிவர்களும் மூன்றாவதான வான பிரஸ்த ஆஸ்ரமவாதிகளும் –
தங்கள் புலன்களைக் கட்டுப் படுத்தி வைத்து -அர்ச்சிராதி மார்க்கம் மூலம் சென்று -விரஜை -ரஜஸ் இல்லாத -நீராடி
-பர ப்ரஹ்மம் அடைந்து நித்ய ஸூ ரிகள் உடன் ஒரு கோவையாக அனுபவிக்கிறார்கள் –

பரீக்ஷ்ய லோகாந்கர்மசிதாந்ப்ராஹ்மணோ நிர்வேதமாயாந்நாஸ்த்யகரிதஃ கரிதேந.
தத்விஜ்ஞாநார்தஂ ஸ குரூமேவாபிகச்சேத்ஸமித்பாணிஃ ஷ்ரோத்ரியஂ ப்ரஹ்மநிஷ்டம்৷৷1.2.12৷৷

ப்ராஹ்மணர்- கர்ம வசம் படாமல் இருப்பதற்காக சாத்விக தியாகத்துடன்-விஷயாந்தர்களில் பற்று இன்றி -நிர்வேதத்துடன்
– ப்ரஹ்ம நிஷ்டர்களான -ஸமித் பாணி யாக ஞானம் அனுஷ்டானம் இவை நன்குடைய ஆச்சார்யர்களை பற்றி
-அவர்கள் அபிமானத்தாலே பர ப்ரஹ்மத்தை அடைந்து அனுபவிக்கிறார்கள் –

தஸ்மை ஸ வித்வாநுபஸந்நாய ஸம்யக் ப்ரஷாந்தசித்தாய ஷமாந்விதாய.
யேநாக்ஷரஂ புரூஷஂ வேத ஸத்யஂ ப்ரோவாச தாஂ தத்த்வதோ ப்ரஹ்மவித்யாம்৷৷1.2.13৷৷

———————————

ததேதத்ஸத்யஂ யதா ஸுதீப்தாத்பாவகாத்விஸ்புலிங்காஃ ஸஹஸ்ரஷஃ ப்ரபவந்தே ஸரூபாஃ.
ததாக்ஷராத்விவிதாஃ ஸோம்ய பாவாஃ ப்ரஜாயந்தே தத்ர சைவாபியந்தி৷৷2.1.1৷৷

சத்தாக இருந்த அந்த ஒன்றான பெற ப்ரஹ்மத்தின் இடம் இருந்து -நெருப்பு துகள் ஒவ் ஒன்றும் நெருப்பு ஆவது போலேயும்
-குடாகாசம் போல ஆகாசம் பல ஆயிரக் கணக்கான ஆகாசம் ஆவது போலேயும் – பலவும் பல்வேறு நாம ரூபங்களுடன்
-ப்ரஜாயந்தே – உருவாகி -விவித் பவ -மீண்டும் அதிலே லயிக்கும்-அப்யந்தி-
-நேதி நேதி -என்று தான் சொல்ல முடியும் அந்த பர ப்ரஹ்மத்தை –

திவ்யோ ஹ்யமூர்தஃ புரூஷஃ ஸபாஹ்யாப்யந்தரோ ஹ்யஜஃ. அப்ரணோ ஹ்யமநாஃ ஷுப்ரோ ஹ்யக்ஷராத்பரதஃ பரஃ৷৷2.1.2৷৷

திவ்ய -அஜன் -பிறப்பிலி பல் பிறவி பெருமான் -கர்ம வஸ்யர் போலே பிறப்பில்லாதவன் -ரூபமும் ரூபங்கள் பலவும் கொண்டவன் –
நித்யன் ஸத்ய ஸங்கல்பன் -பராத் பரன் -ஓத்தார் மிக்கார் இலையாய மா மாயன் -சர்வ அந்தர்யாமி -ஸ்வரூப ஸ்வபாவ விகாரங்கள் அற்றவன் –

ஏதஸ்மாஜ்ஜாயதே ப்ராணோ மநஃ ஸர்வேந்த்ரியாணி ச. கஂ வாயுர்ஜ்யோதிராபஃ பரிதிவீ விஷ்வஸ்ய தாரிணீ৷৷2.1.3৷৷

அவனே த்ரிவித காரணன் -மனஸ் கர்ம ஞான இந்திரியங்கள் பஞ்ச பூதங்கள் தன்மாத்திரைகள்
ஸ்பர்சாதி குணங்கள் -எல்லாம் அவன் இடம் இருந்தே உருவாகின்றன –

அக்நிர்மூர்தா சக்ஷுஷீ சந்த்ரஸூர்யௌ திஷஃ ஷ்ரோத்ரே வாக்விவரிதாஷ்ச வேதாஃ.
வாயுஃ ப்ராணோ ஹரிதயஂ விஷ்வமஸ்ய பத்ப்யாஂ பரிதிவீ ஹ்யேஷ ஸர்வபூதாந்தராத்மா৷৷2.1.4৷৷

பர ப்ரஹ்மம் -திரு முகத்தில் இருந்து -அக்னி -திருக் கண்கள் சந்த்ர ஸூ ர்யர்கள் -திக்குகள் திருக் காதுகள் –
அவன் ஸ்ரீ ஸூ க்திகளே வேதங்கள்
பிராணனே வாயு -அவன் இருதயமே அனைத்து உலகங்களும் -திருவடிகளில் இருந்து அனைத்து உலகங்களும் -உண்டாகி
அனைத்துக்கும் சர்வ அந்தராத்மாவாக உள்ளான் -அவனே விஷ்ணு -த்ரிவித -தேச கால வாஸ்து -பரிச்சேத ரஹிதன் அனந்தன் –

தஸ்மாதக்நிஃ ஸமிதோ யஸ்ய ஸூர்யஃ ஸோமாத்பர்ஜந்ய ஓஷதயஃ பரிதிவ்யாம்.
புமாந் ரேதஃ ஸிஞ்சதி யோஷிதாயாஂ பஹ்வீ ப்ரஜாஃ புரூஷாத்ஸஂப்ரஸூதாஃ৷৷2.1.5৷৷

அந்த பர ப்ரஹ்மத்தின் இடம் இருந்து -முதலில் -அக்னி -ஸூர்யனுக்கு ஸமித் போலவும் –இரண்டாவதாக –சந்திரனுக்கு பர்ஜன்யனும்
-மூன்றும் நான்காவதாக ஒளஷதமும் விதைகளும் பூமிக்கு மேகம் மூலமும்
-ஐந்தாவதாக புருஷர்களுக்கு ரேதஸும் -இப்படி பஞ்சாக்னி வித்யை என்பவர் –

தஸ்மாதரிசஃ ஸாம யஜூ் ఁஷி தீக்ஷா யஜ்ஞாஷ்ச ஸர்வ க்ரதவோ தக்ஷிணாஷ்ச.
ஸஂவத்ஸரஷ்ச யஜமாநஷ்ச லோகாஃ ஸோமோ யத்ர பவதே யத்ர ஸூர்யஃ৷৷2.1.6৷৷

அந்த பர ப்ரஹ்மத்தின் இடம் இருந்தே ருக் யஜுர் சாமம் -வேத மந்திரங்களும் –சந்தஸ் போன்ற அங்கங்களும் –
சாமம் -ஹிம்கார-பிரஸ்தவ -உத்கீதம் -பிரதிகாரம் -நிதானம் -என்று ஐந்தாகவும் -உபத்ரவ அடி -என்ற இரண்டையும் சேர்த்து ஏழாகவும் பிரிப்பர் –
அந்த ப்ரஹ்மத்தின் இடம் இருந்தே சந்த்ர ஸூ ரியர் -தஷிணாயணம் உத்தராயணம் -யாகம் யஜ்ஜம் -வர்ணாஸ்ரம கர்மாக்கள் -அனைத்தும் வந்தன –

தஸ்மாச்ச தேவா பஹுதா ஸஂப்ரஸூதாஃ ஸாத்யா மநுஷ்யாஃ பஷவோ வயாஂஸி.
ப்ராணாபாநௌ வ்ரீஹியவௌ தபஷ்ச க்ஷத்தா ஸத்யஂ ப்ரஹ்மசர்யஂ விதிஷ்ச৷৷2.1.7৷৷

அந்த பர ப்ரஹ்மத்தின் இடம் இருந்தே தேவ-முப்பத்து முக்கோடி -11-ருத்ரர்கள் /-12-ஆதித்யர்கள் /அஷ்ட வசுக்கள் /அஸ்வினி /
மனுஷ்ய திர்யக் ஜங்கமம்-நெல் பார்லி போன்ற தானியங்களும் -சத்யம் -வர்ணாஸ்ரம கர்மங்கள் -சாஸ்த்ர விஹிதங்கள்-அனைத்தும் உண்டாயின –

ஸப்த ப்ராணாஃ ப்ரபவந்தி தஸ்மாத்ஸப்தார்சிஷஃ ஸமிதஃ ஸப்த ஹோமாஃ.
ஸப்த இமே லோகா யேஷு சரந்தி ப்ராணா குஹாஷயா நிஹிதாஃ ஸப்த ஸப்த৷৷৷–৷2.1.8৷৷

அந்த பர ப்ரஹ்மத்தின் இடம் இருந்தே ஏழு -முக்கிய முகத்தில் உள்ள ஞான இந்திரியங்கள்
-இரண்டு காதுகள் -இரண்டு கண்கள் -இரண்டு மூக்கு த்வாரங்கள் ஒரு வாய் –
சப்த அக்னிகள் சப்த சமித்துக்கள் -சப்த ஹோமங்கள் –சப்த லோகங்கள் -பிராண அபாண–போன்றவையும் –

அதஃ ஸமுத்ரா கிரயஷ்ச ஸர்வேஸ்மாத்ஸ்யந்தந்தே ஸிந்தவஃ ஸர்வரூபாஃ.
அதஷ்ச ஸர்வா ஓஷதயோ ரஸஷ்ச யேநைஷ பூதைஸ்திஷ்டதே ஹ்யந்தராத்மா৷৷2.1.9৷৷

அந்த பர ப்ரஹ்மத்தின் இடம் இருந்தே சமுத்ரங்களும் மலைகளும் நதிகளும் -ஒளஷதங்கள் தானியங்கள்
-சர்வ ரசங்களும்-ஆறு சுவைகளும் -பஞ்ச பூதங்களும் -வந்தன –
அனைத்துக்கும் சர்வ அந்தர்யாமியாகவும் இருந்து நாம ரூப விபாகம் அருளினான் –

புரூஷ ஏவேதஂ விஷ்வஂ கர்ம தபோ ப்ரஹ்ம பராமரிதம். ஏதத்யோ வேத நிஹிதஂ குஹாயாஂ ஸோவித்யாக்ரந்திஂ விகிரதீஹ ஸோம்ய৷৷2.1.10৷৷

————————–

ஆவிஃ ஸஂநிஹிதஂ குஹாசரஂ நாம மஹத்பதமத்ரைதத்ஸமர்பிதம். ஏஜத்ப்ராணந்நிமிஷச்ச
யதேதஜ்ஜாநத ஸதஸத்வரேண்யஂ பரஂ விஜ்ஞாநாத்யத்வரிஷ்டஂ ப்ரஜாநாம்৷৷2.2.1৷৷

அந்தர்யாமியாய் இருந்து நியமித்து புலன்களை இயக்கி -பராத்பரன் –அவிகாராயா -ஸ்வரூப ஸ்வ பாவ விகாரம் இல்லாமல்
-ஸ்வ கத தோஷங்கள் தட்டாமல் –சத்துக்களும் அசத்துக்களும்-ப்ரஹ்மாத்மாவாகவே இருக்கின்றன -அப்ருதக் சித்த விசேஷங்கள் அனைத்துமே

யதர்சிமத்யதணுப்யோணு ச யஸ்ிம ఁல்லோகா நிஹிதா லோகிநஷ்ச ததேததக்ஷரஂ ப்ரஹ்ம
ஸ ப்ராணஸ்ததுவாங்மநஃ. ததேதத்ஸத்யஂ ததமரிதஂ தத்வேத்தவ்யஂ ஸோம்ய வித்தி৷৷2.2.2৷৷

பரஞ்சோதி -அனோர் அணீயான்-மஹதோ மஹான் -சத்யம் -அம்ருதம் –அவனே உபாஸ்யத்துக்கு உரியவன்
-சோம்ய அவனையே அடைவதையே புருஷார்த்தமாக கொண்டு முயல்வாய் –

தநுர்கரிஹீத்வௌபநிஷதஂ மஹாஸ்த்ரஂ ஷரஂ ஹ்யுபாஸாநிஷிதஂ ஸஂதயீத.
ஆயம்ய தத்பாவகதேந சேதஸா லக்ஷ்யஂ ததேவாக்ஷரஂ ஸோம்ய வித்தி৷৷2.2.3৷৷

உபநிஷத்துக்கள் பிரசித்தமாக தியானத்தை மஹா அஸ்திரமாகவும் -ப்ரஹ்மா ஏக சிந்தையராய் புலன்களை
-மால் பால் செலுத்தி -மங்கையர் தோள் கை விட்டு -என்கிறபடியே -அவன் இடமே செலுத்தி -சோம்ய அவனை அடைவாய் –

ப்ரணவோ தநுஃ ஷரோ ஹ்யாத்மா ப்ரஹ்ம தல்லக்ஷ்யமுச்யதே. அப்ரமத்தேந வேத்தவ்யஂ ஷரவத்தந்மயோ பவேத்৷৷2.2.4৷৷

பிரணவமே வில் -ஜீவாத்மாவே அம்பு -பர ப்ரஹ்மமே புருஷார்த்தம் -அவனை உபாசித்து அவனுடன் ஒன்றி
-அம்பு போலே -அடைந்து பகவத் ப்ரீதி காரித கைங்கர்யமே பரம புருஷார்த்தம் –

யஸ்மிந்த்யௌஃ பரிதிவீ சாந்தரிக்ஷமோதஂ மநஃ ஸஹ ப்ராணைஷ்ச ஸர்வைஃ.
தமேவைகஂ ஜாநத ஆத்மாநமந்யா வாசோ விமுஞ்சதாமரிதஸ்யைஷ ஸேதுஃ৷৷2.2.5৷৷

அவன் ஒருவனே -ஒப்பார் மிக்கார் இல்லாதவன் -த்ரிவித காரணன் -அனைத்துக்கும் -பிரேரிதன்–
-சம்சார ஆர்ணவம் கடந்து தன்னை அடைய தானே – சேது- பாலமாக இருப்பவன் –

அரா இவ ரதநாபௌ ஸஂஹதா யத்ர நாட்யஃ ஸ ஏஷோந்தஷ்சரதே பஹுதா ஜாயமாநஃ.
ஓமித்யேவஂ த்யாயத ஆத்மாநஂ ஸ்வஸ்தி வஃ பாராய தமஸஃ பரஸ்தாத்৷৷2.2.6৷৷

வண்டி சக்கர கம்பிகள் போலே நரம்புகள் -ஹார்த்தா வர்த்தி அவன் -மனஸ் இந்திரியங்கள் குண வஸ்யமாய் கொண்டு பட்டி மேய –
அவற்றை ஒரு நிலை படுத்தி பிரணவத்தில் ஆச்சார்ய முகேன செலுத்தி சம்சார ஆர்ணவம் கடந்து
ஸ்வஸ்தமாக அவனை அடைந்து நித்யர்கள் உடன் கோவை ஆகலாம் –

யஃ ஸர்வஜ்ஞஃ ஸர்வவித்யஸ்யைஷ மஹிமா புவி. திவ்யே ப்ரஹ்மபுரே ஹ்யேஷ வ்யோம்ந்யாத்மா ப்ரதிஷ்டிதஃ.
மநோமயஃ ப்ராணஷரீரநேதா ப்ரதிஷ்டிதோந்நே ஹரிதயஂ ஸஂநிதாய. தத்விஜ்ஞாநேந பரிபஷ்யந்தி தீரா ஆநந்தரூபமமரிதஂ யத்விபாதி৷৷2.2.7৷৷

பர ப்ரஹ்மமே சர்வஞ்ஞான் -சர்வசக்தன் -பராத்பரன் -சர்வ நியாமகன் -கால சக்கரத்தன்-ஹ்ருதய புண்டரீகாக்ஷத்தில் இருப்பவன்
-சர்வ வியாபகன்-அவனை அறிந்து அவனாலாயே அவனை அடைந்து ஸ்வபாவிக ஆனந்த மாய -ஞான மயனாக ஆவோம் –

பித்யதே ஹரிதயக்ரந்திஷ்சித்யந்தே ஸர்வஸஂஷயாஃ. க்ஷீயந்தே சாஸ்ய கர்மாணி தஸ்மிந்தரிஷ்டே பராவரே৷৷2.2.8৷৷

அந்த பர ப்ரஹ்மத்தை அறியவே கர்ம முடிச்சுக்கள் அவிழ்க்கப் பட்டு -கங்கை பெரு வெள்ளம் போன்ற அஞ்ஞான அந்தகாரம் போகப் பெற்று –
அந்த பராத் பரன் மஹத் பேர் அருளாலே அவர-சம்சார துக்கங்கள் நீங்கப் பெறுவோம் –

ஹிரண்மயே பரே கோஷே விரஜஂ ப்ரஹ்ம நிஷ்கலம். தச்சுப்ரஂ ஜ்யோதிஷாஂ ஜ்யோதிஸ்தத்யதாத்மவிதோ விதுஃ৷৷2.2.9৷৷

பர ஹிரண்மய கோசம்/ விரஜம் ரஜஸ் தட்டாமல் / நிஷ்கலம் / பரஞ்சோதிஸ் /-ஜோதிஸ் பொருள்களுக்கு ஜோதிஸ் அருளுபவர் –

ந தத்ர ஸூர்யோ பாதி ந சந்த்ரதாரகஂ நேமா வித்யுதோ பாந்தி குதோயமக்நிஃ.
தமேவ பாந்தமநுபாதி ஸர்வஂ தஸ்ய பாஸா ஸர்வமிதஂ விபாதி৷৷2.2.10৷৷

பர ப்ரஹ்ம ஜோதிஸ் தானே ஸூ ர்யன் ஒளிக்கும் சந்திரன் ஒளிக்கும் அக்னி ஒளிக்கும் நக்ஷத்திரங்கள் ஒளிக்கும் மின்னல் ஒளிக்கும் மூலம்

ப்ரஹ்மைவேதமமரிதஂ புரஸ்தாத்ப்ரஹ்ம பஷ்சாத்ப்ரஹ்ம தக்ஷிணதஷ்சோத்தரேண.
அதஷ்சோர்த்வஂ ச ப்ரஸரிதஂ ப்ரஹ்மைவேதஂ விஷ்வமிதஂ வரிஷ்டம்৷৷2.2.11৷৷

முன்புள்ள அனைத்தும் பின்புள்ள அனைத்தும் இடது வலது பக்கம் உள்ள அனைத்தும் மேல் கீழ் உள்ள
அனைத்தும்–உலகம் அனைத்தும் -ப்ரஹ்மாத்மகமே –

——————————–

த்வா ஸுபர்ணா ஸயுஜா ஸகாயா ஸமாநஂ வரிக்ஷஂ பரிஷஸ்வஜாதே.
தயோரந்யஃ பிப்பலஂ ஸ்வாத்வத்த்யநஷ்நந்நந்யோ அபிசாகஷீதி৷৷3.1.1৷৷

இரண்டு பறவைகள் -சயுஜா -இப்படி விட்டு பிரியாமல் உள்ள பர ப்ரஹ்மமும் ஜீவனும் – சகாய -இரண்டும் ஆத்மா என்பதால் –
சமானம் வ்ருக்ஷம் -ஒரு மரத்தை பற்றி -சரீரத்தை பற்றி இருக்க -ஓன்று ஜீவாத்மா -பழங்களை உண்டு -கர்ம பலன்களை அனுபவித்து சம்சாரத்தில் உழல
மற்ற ஓன்று பரமாத்மா -கர்ம வசப்படாமல் -அபிசாகஷீதி-பார்த்து கொண்டு அரசனை போலே –உதாசீனமாக இருக்குமே –

ஸமாநே வரிக்ஷே புரூஷோ நிமக்நோநீஷயா ஷோசதி முஹ்யமாநஃ.
ஜுஷ்டஂ யதா பஷ்யத்யந்யமீஷமஸ்ய மஹிமாநமிதி வீதஷோகஃ৷৷3.1.2৷৷

ஜீவாத்மா இதனாலே சம்சார ஆர்ணவதிலே அழுந்தி மாறி மாறி பல ஆக்கைகளிலே புக்கு கர்ம வசப்பட்டு -இருக்க
ஸூ ஹ்ருத விசேஷத்தால் -பச்யதி -பர ப்ரஹ்மத்தை பார்த்து அந்த ராஜாவுக்கு புத்ரனாய் இருந்து வைத்து உழல்வதே என்று வருந்தி
-பர ப்ரஹ்மத்தின் மகிமையையும் பெருமையையும் தேஜஸையும் உணர்ந்து
வீதஷோக-சோகத்தில் இருந்தும் மீண்டு பர ப்ரஹ்மத்தின் அருளாலே அவனை அடைந்து ஸ்வரூப ஆவிர்பாவம் அடைகிறான் –

யதா பஷ்யஃ பஷ்யதே ருக்மவர்ணஂ கர்தாரமீஷஂ புரூஷஂ ப்ரஹ்மயோநிம்.
ததா வித்வாந்புண்யபாபே விதூய விரஞ்ஜநஃ பரமஂ ஸாம்யமுபைதி৷৷3.1.3৷৷

இப்படி ஜீவாத்மா பர ப்ரஹ்மத்தை உணர்ந்து பஷ்யதே ருக்மவர்ணஂ -ஸ்வாபாவிகமான தேஜஸ் உடன் –
கர்தாரமீஷஂ -அனைத்து உலகையும் ஸ்ருஷ்டித்தவன் –
புரூஷஂ ப்ரஹ்மயோநிம்.-அனைத்து ஆத்மாக்களை கர்ம அனுகுணமாக ஆக்கைக்குள் புகச் செய்பவன்
ததா வித்வான் -இப்படி அறிந்த ஜீவாத்மா /புண்யபாபே விதூய -கர்மங்களை ருசி வாசனைகள் உடன் மாய்த்து
விரஞ்ஜநஃ பரமஂ ஸாம்யமுபைதி-தோஷம் அற்று -அகில ஹேய ப்ரத்ய நீகனாய் -பரம சாம்யம் பெற்று ப்ரீதி காரித கைங்கர்யம் பெறுகிறான் –

ப்ராணோ ஹ்யேஷ யஃ ஸர்வபூதைர்விபாதி விஜாநந்வித்வாந்பவதே நாதிவாதீ.
ஆத்மக்ரீட ஆத்மரதிஃ க்ரியாவாநேஷ ப்ரஹ்மவிதாஂ வரிஷ்டஃ৷৷3.1.4৷৷

அந்த பர ப்ரஹ்மமே ப்ராணோ -பிராணன் –ஹ்யேஷ யஃ ஸர்வபூதைர்விபாதி-அனைத்துள்ளும்-ப்ரம்மா முதல் பிபிலி ஈறாக – அந்தர்பவித்து உள்ளான்
விஜாநன் -இத்தை நன்றாக அறிந்து /வித்வாந்பவதே நாதிவாதீ.-பர ப்ரஹ்மத்தை பற்றி உள்ளபடியே அறிவித்து
ஆத்மக்ரீத் -பந்துக்கள் விஷயாந்தரங்கள் பற்றுக்களை விட்டு
ஆத்மரதிஃ-அவனையே எல்லாமாகப் பற்றி -உண்ணும் சோறு -இத்யாதி -நிரதிசய ஆனந்தம் -ரதி -பெற்று / க்ரியாவான் -செய்த வேள்வியர் ஆகி
ஏஷ ப்ரஹ்மவிதாஂ வரிஷ்ட –பர ப்ரஹ்மத்தை அடைந்து ப்ரீதி காரித கைங்கர்யம் பெறுகிறான் –

ஸத்யேந லப்யஸ்தபஸா ஹ்யேஷ ஆத்மா ஸம்யக்ஜ்ஞாநேந ப்ரஹ்மசர்யேண நித்யம்.
அந்தஃஷரீரே ஜ்யோதிர்மயோ ஹி ஷுப்ரோ யஂ பஷ்யந்தி யதயஃ க்ஷீணதோஷாஃ৷৷3.1.5৷৷

ஸத்யேந லப்யஸ்தபஸா -சத்யத்தாலும் உபாசனத்தாலும் தபஸ் -அடைய பெற்று
ஹ்யேஷ ஆத்மா ஸம்யக்ஜ்ஞாநேந-தத்வ யாதாம்ய பரி பூர்ண ஞானத்தால்
ப்ரஹ்மசர்யேண நித்யம்.-நித்தியமான சத்யம் -நித்தியமான தபஸ் -வர்ணாஸ்ரம தர்மம் -மூலம் -மத்திய தீப நியாயம் படி நித்யம் எங்கும் கொண்டு
அந்தஃஷரீரே ஜ்யோதிர்மயோ ஹி -ஹ்ருதய புண்டரீகாக்ஷத்தில் உள்ள பரஞ்சோதியை
ஷுப்ரோ யஂ பஷ்யந்தி யதயஃ க்ஷீணதோஷா-அந்த சுபமான பர ப்ரஹ்மத்தைக் கண்டு கர்மங்களை வாசனையோடு
போக்கப் பெற்று ப்ரீதி காரித கைங்கர்யம் பெறுகிறான் –

ஸத்யமேவ ஜயதே நாநரிதஂ ஸத்யேந பந்தா விததோ தேவயாநஃ.
யேநாக்ரமந்த்யரிஷயோ ஹ்யாப்தகாமா யத்ர தத்ஸத்யஸ்ய பரமஂ நிதாநம்৷৷3.1.6৷৷

ஸத்யமேவ ஜயதே நாநரிதஂ -சாத்தியமே வெல்லும் -அசத்தியம் அப்படி இல்லையே
ஸத்யேந பந்தா விததோ தேவயாந-உண்மை யான நடத்தையால் -பந்தா -அனுஷ்டானம் -தேவர்களை போலே -.
யேநாக்ரமந்த்யரிஷயோ ஹ்யாப்தகாமா -இப்படி க்யாதி லாப பூஜைக்கு என்று இல்லாமல் -விஷயாந்தர இன்பங்களில் கண் வைக்காமல் ஆச்சார்யர்கள்
யத்ர தத்ஸத்யஸ்ய பரமஂ நிதாநம்–பர ப்ரஹ்மம் கைங்கர்யம் பெற்று நித்யர்கள் உடன் ஒரு கோவையாகிறார்கள் –

பரிஹச்ச தத்திவ்யமசிந்த்யரூபஂ ஸூக்ஷ்மாச்ச தத்ஸூக்ஷ்மதரஂ விபாதி. தூராத்ஸுதூரே
ததிஹாந்திகே ச பஷ்யத்ஸ்விஹைவ நிஹிதஂ குஹாயாம்৷৷3.1.7৷৷

பரிஹச்ச -அந்த பர ப்ரஹ்மம் பராத்பரன் -பிருஹத் -தானும் பராத் பரனாய் இருந்து தன்னை அடைந்தார்களையும் பெரியவர்களாக ஆக்கும் தன்மையன்
தத்திவ்யமசிந்த்யரூபஂ –திவ்யம் -அப்ராக்ருதம் -அசிந்த்ய ரூபம் –
ஸூக்ஷ்மாச்ச தத்ஸூக்ஷ்மதரஂ -ஸூ ஷ்மங்களிலும் ஸூ சமம் -அனோர் அணீயான் –
விபாதி. -பரஞ்சோதி -ஜோதிஸ் பதார்த்தங்களை ஜோதிஸ் கொடுத்து அருளி -பல விதமாக இருந்து அருளி
தூராத்ஸுதூரே -ஸ்ரீ வைகுண்ட நிலையனாய் அதி தூரஸ்தானாயும் அந்தர்யாமியாய் அருகிலும் இருப்பவன்
ததிஹாந்திகே ச பஷ்யத்ஸ்விஹைவ நிஹிதஂ குஹாயாம்–ஞானிகள் ஹ்ருதய கமலத்தில்-குஹாயம் – இருப்பதை அறிவார்கள் –

ந சக்ஷுஷா கரிஹ்யதே நாபி வாசா நாந்யைர்தேவைஸ்தபஸா கர்மணா வா.
ஜ்ஞாநப்ரஸாதேந விஷுத்தஸத்த்வஸ்ததஸ்து தஂ பஷ்யதே நிஷ்கலஂ த்யாயமாநஃ৷৷3.1.8৷৷

ந சக்ஷுஷா கரிஹ்யதே -கண்ணாலே காண முடியாது /நாபி வாசா-வாக்காலும் சொல்லி முடிக்க முடியாதே -யாதோ வாசோ நிவர்த்தந்தே-
நாந்யைர்தேவைஸ்தபஸா கர்மணா வா. -வேறு எந்த வழிகளாலும் தபஸ் போன்றவற்றாலும் வேறே வேத கர்மங்களாலும் அடைய முடியாதவன் –
ஜ்ஞாநப்ரஸாதேந விஷுத்தஸத்த்வஸ்ததஸ்து தஂ பஷ்யதே நிஷ்கலஂ த்யாயமாந–அவனாலே அருளப் பெற்ற
-ஞான பிரசாதத்தாலே -சுத்த சத்வமயமான நிஷ்கலமான அவனை பார்த்து உணர்ந்து அனுபவிக்க முடியும் –

ஏஷோணுராத்மா சேதஸா வேதிதவ்யோ யஸ்மிந்ப்ராணஃ பஞ்சதா ஸஂவிவேஷ. ப்ராணைஷ்சித்தஂ
ஸர்வமோதஂ ப்ரஜாநாஂ யஸ்மிந்விஷுத்தே விபவத்யேஷ ஆத்மா৷৷3.1.9৷৷

ஏஷோணுராத்மா சேதஸா வேதிதவ்யோ யஸ்மிந்ப்ராண-அப்படி அவனால் அருள பெற்ற ஞானவான்கள் -தங்கள் பிராணன்
பஞ்சதா ஸஂவிவேஷ.–பிராண அபான போன்ற பஞ்ச -பிராணங்களிலும் இருப்பதை உணர்வர்
ப்ராணைஷ்சித்தஂ ஸர்வமோதஂ ப்ரஜாநாஂ -சர்வ சித்தத்திலும் -கர்ம ஞான இந்த்ரியங்களிலும் கரந்து எங்கும் பறந்து -கறந்த பாலில் நெய்யே போல் -இருப்பதை
யஸ்மிந்விஷுத்தே விபவத்யேஷ ஆத்மா–தானே காட்டிக் கொடுக்க சுத்தமான -கர்மங்கள் ருசி வாசனையுடன்
போக்கப் பற்ற -மனசால் உணர்கிறார்கள் -சாஷாத் கரிக்கிறார்கள் –

யஂ யஂ லோகஂ மநஸா ஸஂவிபாதி விஷுத்தஸத்த்வஃ காமயதே யாஂஷ்ச காமாந்.
தஂ தஂ லோகஂ ஜயதே தாஂஷ்ச காமாஂஸ்தஸ்மாதாத்மஜ்ஞஂ ஹ்யர்சயேத்பூதிகாமஃ৷৷3.1.10৷৷

இப்படி அவனால் அருள பெற்ற சுத்த சத்வ மனசாலே சர்வ லோகங்களையும் வென்று -சர்வ அபேக்ஷிதங்களையும் பெற்று
-வா ஸூ தேவ சர்வம் -என்றும் –உண்ணும் சோறு எல்லாம் கண்ணன் என்றே இருப்பார்கள் –

———————————

ஸ வேதைதத்பரமஂ ப்ரஹ்ம தாம யத்ர விஷ்வஂ நிஹிதஂ பாதி ஷுப்ரம். உபாஸதே
புரூஷஂ யே ஹ்யாகாமாஸ்தே ஷுக்ரமேதததிவர்தந்தி தீராஃ৷৷3.2.1৷৷

ஸ வேதைதத்பரமஂ ப்ரஹ்ம -ச வேத இதத் ப்ரஹ்ம -இப்படி அறியப் பெற்ற பர ப்ரஹ்மம் –
தாம யத்ர விஷ்வஂ நிஹிதஂ பாதி . உபாஸதே -பரம தாமம் -பரம பதம் –
யத்ர விஸ்வம் நிஹிதம் -பாதி-அனைத்து உலகும் அவன் தேஜஸ் ஏக தேசத்திலே இருக்குமே
ஷுப்ரம்-புரூஷஂ யே ஹ்யாகாமாஸ்தே –ஷூப்ரம்-புனிதம் -திவ்யம் -அகாமஸ்தே-புறம்பு உண்டான பற்றுக்களில் ஆசை இல்லாமல் –
ஷுக்ரமேதததிவர்தந்தி தீரா–ஏதத் ஷூக்ரம் அதிவர்த்தந்தி-சம்சாரத்தில் மீண்டும் சிக்காமல் பர ப்ரஹ்மத்தை அடைந்து இன்புறுகிறான் –

காமாந்யஃ காமயதே மந்யமாநஃ ஸ காமபிர்ஜாயதே தத்ர தத்ர.
பர்யாப்தகாமஸ்ய கரிதாத்மநஸ்து இஹைவ ஸர்வே ப்ரவிலீயந்தி காமாஃ৷৷3.2.2৷৷

காமாந்யஃ காமயதே மந்யமாநஃ ஸ காமபிர்ஜாயதே -விஷயாந்தரங்களில் பற்று மிக்கு அவற்றிலே ஆழ்ந்து இருப்போர்
மீண்டும் மீண்டும் மாறி மாறி பல பிறவி எடுத்து
தத்ர தத்ர. பர்யாப்தகாமஸ்ய கரிதாத்மநஸ்து இஹைவ ஸர்வே ப்ரவிலீயந்தி காமாஃ–
அந்த அந்த சூழலிலே ஆசை கொண்டு அழிய -புறம்புள்ள விஷயாந்தரங்கள் பற்று அற்றவர்கள் இங்கேயே
-சரீரத்துடன் இருக்கச் செய்தே பர ப்ரஹ்மத்தை அறிகிறார்கள் –

நாயமாத்மா ப்ரவசநேந லப்யோ ந மேதயா ந பஹுநா ஷ்ருதேந. யமேவைஷ
வரிணுதே தேந லப்யஸ்தஸ்யைஷ ஆத்மா விவரிணுதே தநூஂ ஸ்வாம்৷৷3.2.3৷৷

நாயமாத்மா ப்ரவசநேந லப்யோ -இப்படி பற்று அற்ற பரிசுத்த மனசு வேதாந்தங்களை படித்து மட்டும் பெற முடியாதே –
ந மேதயா–நல்ல ஞானங்களால் அவற்றை அறிந்தும் பெற முடியாதே
ந பஹுநா ஷ்ருதேந. -மீண்டும் மீண்டும் கேட்டு பெற்ற ஞானத்தாலும் பெற முடியாது –
அப்படியானால் எவ்வாறு அடைவது என்றால்
யமேவைஷ வரிணுதே தேந லப்யஸ்தஸ்யைஷ ஆத்மா விவரிணுதே தநூஂ ஸ்வாம்–அவனே யாரைத் தேர்ந்து எடுத்து
தன்னைக் காட்டி அருளுகிறானோ அவனே அவனை அறிவான் ஆகிறான் –

நாயமாத்மா பலஹீநேந லப்யோ ந ச ப்ரமாதாத்தபஸோ வாப்யலிங்காத்.
ஏதைருபாயைர்யததே யஸ்து வித்வாஂஸ்தஸ்யைஷ ஆத்மா விஷதே ப்ரஹ்மதாம৷৷3.2.4৷৷

நாயமாத்மா பலஹீநேந லப்யோ-பல ஹீனனால் அடைய முடியாதே –
ந ச ப்ரமாதாத் -விஷயாந்தர பற்றுக்கள் – புத்ர பசு -பற்றுக்கள் – கொண்டவனால் முடியாதே
தபஸோ வாப்யலிங்காத்.–தபஸாலும் அலிங்காத் வெளி அடையாளங்கள் -மட்டும் சன்யாசத்துக்கு போதாது –
ஏதைருபாயைர்யததே யஸ்து வித்வாஂஸ்தஸ்யைஷ ஆத்மா விஷதே ப்ரஹ்மதாம–மால் பால் மனசை வைத்து
-அதனாலே மங்கையர் தோள் கை விட்டு -விஷயாந்தர பற்றுக்களை அறுத்து அவனை அனுபவிப்போம் –

ஸஂப்ராப்யைநமரிஷயோ ஜ்ஞாநதரிப்தாஃ கரிதாத்மாநோ வீதராகாஃ ப்ரஷாந்தாஃ.
தே ஸர்வகஂ ஸர்வதஃ ப்ராப்ய தீரா யுக்தாத்மாநஃ ஸர்வமேவாவிஷந்தி৷৷3.2.5৷৷

ஸஂப்ராப்யைநமரிஷயோ-இப்படி பிராப்யம் அருள்ப் பெற்ற ஆச்சார்யர்கள் –
ஜ்ஞாநதரிப்தாஃ -ப்ரஹ்ம ஞானம் ஒன்றாலே தரித்து -கால ஷேபம் செய்து
கரிதாத்மாநோ-அவனது ஸ்வரூப ரூப குண விபூதிகளை நன்றாக அனுபவித்து –
வீதராகாஃ -புற-புலன்கள் அனைத்தும் அவனிடமே அர்ப்பணித்து
தே ஸர்வகஂ ஸர்வதஃ ப்ராப்ய -தேச கால வாஸ்து பரிச்சேத ரஹிதனான பர ப்ரஹ்மத்தை அனுபவித்து
தீரா யுக்தாத்மாநஃ -இப்படி விலக்ஷணமான நித்ய த்யான அனுபவஸ்தர்கள்
ஸர்வமேவாவிஷந்தி–அவனை அடைந்து நித்ய ஆனந்த உக்தர்கள் ஆகிறார்கள் –

வேதாந்தவிஜ்ஞாநஸுநிஷ்சிதார்தாஃ ஸஂந்யாஸயோகாத்யதயஃ ஷுத்தஸத்த்வாஃ.
தே ப்ரஹ்மலோகேஷு பராந்தகாலே பராமரிதாஃ பரிமுச்யந்தி ஸர்வே৷৷3.2.6৷৷

வேதாந்தவிஜ்ஞாநஸுநிஷ்சிதார்தாஃ -யாதாம்ய வேதாந்த ஞானம் உடையவர்கள்
ஸஂந்யாஸயோகாத்யதயஃ ஷுத்தஸத்த்வாஃ-சுத்த சத்வ குணமுடையவர்களாய் -சந்யாச யோகம் கைவந்தவர்களாய் -பரமை ஏகாந்திகளாய்
. தே ப்ரஹ்மலோகேஷு பராந்தகாலே பராமரிதாஃ பரிமுச்யந்தி ஸர்வே–சரீர அவசானத்திலே-சம்சாரம் தொலையப் பெற்று
பரமபதம் அடைந்து ப்ரீதி கார்ய கைங்கர்யம் பெற்று நிரதிசய ஆனந்த உக்தர்களாக ஆகிறார்கள் –

கதாஃ கலாஃ பஞ்சதஷ ப்ரதிஷ்டா தேவாஷ்ச ஸர்வே ப்ரதிதேவதாஸு.
கர்மாணி விஜ்ஞாநமயஷ்ச ஆத்மா பரேவ்யயே ஸர்வஂ ஏகீபவந்தி৷৷3.2.7৷৷

பஞ்ச தச -இந்திரியங்கள் இத்யாதி -கர்மாக்கள் அந்த அந்த அதிஷ்டான தேவதைகள் உடனும்
சஞ்சித கர்மாக்கள் உடனும் ஆத்மா உடன் பர ப்ரஹ்மத்தில் லயிக்கின்றன –

யதா நத்யஃ ஸ்யந்தமாநாஃ ஸமுத்ரேஸ்தஂ கச்சந்தி நாமரூபே விஹாய.
ததா வித்வாந்நமரூபாத்விமுக்தஃ பராத்பரஂ புரூஷமுபைதி திவ்யம்৷৷3.2.8৷৷

நதிகள் கடலை அடைந்து தங்கள் நாம ரூபங்களை இழப்பது போலே ஆத்மாக்களும் பர ப்ரஹ்மம் இடம் லயித்து நாம ரூபங்களை இழந்து ஒன்றாகின்றன –

ஸ யோ ஹ வை தத்பரமஂ ப்ரஹ்ம வேத ப்ரஹ்மைவ பவதி நாஸ்யாப்ரஹ்மவித்குலே பவதி.
தரதி ஷோகஂ தரதி பாப்மாநஂ குஹாக்ரந்திப்யோ விமுக்தோமரிதோ பவதி৷৷3.2.9৷৷

ஸ யோ ஹ வை தத்பரமஂ ப்ரஹ்ம வேத ப்ரஹ்மைவ பவதி –ப்ரஹ்மத்தை அறிந்து அவனை அடைந்து அனுபவிக்கிறான் –
அஸ்யகுல நபவதி -அப்ரஹ்மவித்–ப்ரஹ்மத்தை அறியாதவர்கள் போலே மீண்டும் பிறப்பது இல்லை –
தரதி ஷோகஂ தரதி பாப்மாநஂ குஹாக்ரந்திப்யோ விமுக்தோமரிதோ பவதி–சோகம் பெறுவது இல்லை
-கர்மங்கள் வாசனை உடன் கழியப் பெற்றவன் ஆகிறான் -அஞ்ஞான அந்தகார முடிச்சுக்கள் அவிழ்க்கப் பெற்று பகவத் அமிருதம் அனுபவிக்கப் பெறுகிறான்

ததேததரிசாப்யுக்தஂ , க்ரியாவந்தஃ ஷ்ரோத்ரியா ப்ரஹ்மநிஷ்டாஃ ஸ்வயஂ ஜுஹ்வத ஏகர்ஷி ஷ்ரத்தயந்தஃ.
தேஷாமேவைதாஂ ப்ரஹ்மவித்யாஂ வதேத ஷிரோவ்ரதஂ விதிவத்யைஸ்து சீர்ணம்৷৷3.2.10৷৷

ததேததரிசாப்யுக்தஂ , க்ரியாவந்தஃ ஷ்ரோத்ரியா ப்ரஹ்மநிஷ்டாஃ–ப்ரஹ்ம நிஷ்டர்கள் தாங்களும் வேத விஹித சத் கர்மாக்களை அனுஷ்ட்டித்து கற்பித்து
ஸ்வயஂ ஜுஹ்வத ஏகர்ஷி ஷ்ரத்தயந்தஃ. -த்ரிவித தியாகங்கள் உடன்-திட விசுவாசத்துடன் -இருப்பவர்களுக்கு மட்டுமே
தேஷாமேவைதாஂ ப்ரஹ்மவித்யாஂ வதேத ஷிரோவ்ரதஂ விதிவத்யைஸ்து சீர்ணம்–ப்ரஹ்ம வித்யையைக் கற்பித்து
-வேத விகிதங்களை தலை மேல் தாங்கி இருக்கச் செய்வார்கள் –

ததேதத்ஸத்யமரிஷிரங்கிராஃ புரோவாச நைததசீர்ணவ்ரதோதீதே. நமஃ பரமறஷிப்யோ நமஃ பரமறஷிப்யஃ৷৷3.2.11৷৷

அங்கிரஸ் இவ்வாறு முன்பு இந்த வித்யையை அருளிச் செய்தார் -விசுவாசத்துடன் இத்தை அப்யஸிக்க வேண்டும்
-பூர்வாச்சார்யர்களுக்கு -பூர்வ பரம ரிஷிகளுக்கு பல்லாண்டு –

——————————————

ஸ்ரீ கோயில் கந்தாடை அப்பன் திருவடிகளே சரணம் –
ஸ்ரீ பெரிய பெருமாள் பெரிய பிராட்டியார் ஆண்டாள் ஆழ்வார் எம்பெருமானார் ஜீயர் திருவடிகளே சரணம் –

ஸ்ரீ லோகாச்சார்ய பஞ்சாஷத் —ஸ்ரீ வேதாந்த தேசிகாசார்யர் ஸ்வாமிகள்-

February 7, 2017

ஸ்ரீ மான் வேங்கட நாதார்ய கவி தார்க்கிக கேசரீ
வேதாந்தா சார்ய வர்யோ மே சந்நிதத்தாம் சதா ஹ்ருதி –

கவி தார்க்கிக சிம்ஹாய கல்யாண குண சாலினே
ஸ்ரீ மதே வேங்கடேசாய வேதாந்த குரவே நம –

சீர் ஓன்று தூப்புல் திரு வேங்கடமுடையான்
பார் ஒன்றச் சொன்ன பழ மொழியுள் ஓர் ஓன்று
தானே யமையாதோ தாரணியில் வாழ்வார்க்கு
வான் ஏறப் போம் அளவும் வாழ்வு –

—————————–

முதல் -10-ஸ்லோகங்களால் ஸ்ரீ ரெங்க நாதன் -ஸ்ரீ ரெங்க நாச்சியார் -ஸ்ரீ விஷ்வக் சேனர் -ஸ்ரீ நம்மாழ்வார் -ஸ்ரீ ராமானுஜர்
–ஸ்ரீ கூரத் ஆழ்வான் /ஸ்ரீ பட்டர் / ஸ்ரீ நஞ்சீயர் /ஸ்ரீ நம் பிள்ளை / ஸ்ரீ வடக்குத் திரு வீதிப் பிள்ளை /
ஸ்ரீ பிள்ளை லோகாச்சார்யார் / ஸ்ரீ அழகிய பெருமாள் நாயனார் -இவ்வாறு குரு பரம்பரை ஸ்தோத்தம் செய்து அருளி
-11-ஸ்லோகம் தொடங்கி ஸ்ரீ பிள்ளை லோகாச்சார்யரை ஸ்லோகம் செய்து அருளுகிறார் –

காவேரி புலி நாந்தராள லஹரி கல்லோல மாலா லசித்
பர்யங்கீக்ருத பன்னகேஷ் வரதநவ் நித்ரா நிபத்தாதரம்
கஸ்தூரீ தில காஞ்சிதம் கமல ஜே நாராதிதம் ஸ்ரீ சகம்
வஸ்து ஸ்வீக்ருத கௌஸ்துபம் தீக்ஷது ந ஸ்வஸ்தி ப்ரஷஸ்தம் ஸ்வத –1–

காவேரி புலி நாந்தராள-ஸ்ரீ காவேரி மணல் திட்டிலே
லஹரி கல்லோல மாலா லசித் -சிறிய பெரிய அலைகளால் தீண்டப் பட்டு –
பர்யங்கீக்ருத பன்னகேஷ் வரதநவ்-திரு அனந்தாழ்வான் மேலே திருப் பள்ளி கொண்டு அருளி –
நித்ரா நிபத்தாதரம்-யோக நித்திரை செய்து அருளி
கஸ்தூரீ தில காஞ்சிதம் கமல ஜே நாராதிதம் ஸ்ரீ சகம் -ஸ்ரீ கஸ்தூரி திலகம் பூண்டு -சத்ய லோகத்தில் சதுர் புஜ பிரமனால்
ஆராதிக்கப் பட்டு -பெரிய பிராட்டியார் உடன்
வஸ்து ஸ்வீக்ருத கௌஸ்துபம் தீக்ஷது ந ஸ்வஸ்தி ப்ரஷஸ்தம் ஸ்வத –ஸ்ரீ கௌஸ்துபம் பூண்டு -திரு ஆர மார்பன் –
–ஸ்வ பாவிக -பராத் பரன் -நமக்கு அருளை பொழியட்டும் –

—————————-

நாத லோக பால நதியா மருத் வ்ருதா
புளிநம் ஜகாம நளிநம் விஹாய யா
மயி சா தரங்க யது ரங்கிண ப்ரியா
கருணா தரங்க விததீர பாங்க ஜா –2-

நாத லோக பால நதியா மருத் வ்ருதா-புளிநம் -திருக் காவேரி மணல் திட்டின் மேலே -ஆஸ்ரிதர்கள் ரக்ஷணத்துக்காகவே
ஜகாம நளிநம் விஹாய யா -தாமரை மலர் வாசம் விட்டு வந்து அருளி
மயி சா தரங்க யது ரங்கிண ப்ரியா-கருணா தரங்க விததீர் அபாங்க ஜா -ஸ்ரீ ரெங்கநாதன் மேலே அளவு கடந்த பிரியத்துடன் இருப்பவள்
-கடாக்ஷித்து அருளும் அருள் அலைகள் நம்மிடம் வீசட்டும் –

—————————————–

யத் பாணி பத்மத்ருதந் காஞ்சன வேத்ர வல்லீ
ஸ்பந்தஸ் ஸூ ரேந்த்ர பய பஞ்சன லம்படாத்மா
வைகுண்ட ஸூ ரி பரிஷத் பிரபுரத்ர ஷர்ம
சோயம் விகாசயது ஸூத்ரவதீ பதிர் மே –3-

யத் பாணி பத்மத்ருதந் காஞ்சன வேத்ர வல்லீ –தாமரைக்கு கரங்களில் -ஸ்வர்ண ஒளிமயமாக -திருப் பிரம்பின்
ஸ்பந்தஸ் ஸூ ரேந்த்ர பய பஞ்சன லம்படாத்மா-சிறு அசைவாலேயே அசுரர்கள் நிரசனத்தால் தேவர்கள் பயங்களை போக்கி அருளி
வைகுண்ட ஸூ ரி பரிஷத் பிரபுரத்ர ஷர்ம-நித்ய ஸூ ரிகள் தலைவராக இருந்து
சோயம் விகாசயது ஸூத்ரவதீ பதிர் மே –ஸூ த்ரவதி பதியாக இருந்து -உலகோரை மகிழ்விக்கிறார் –

————————————-

முஹூர் நத்வா மூர்த்நா வி நதவிவி ப்ரஷமநே
ஷடாரே பாதாப்ஜே மதுர கவி தேவஸ்ய ஷரணே
இதம் யாசே வாசா அலக வகுளாளீ பரிகளத்
மதூளீ மாதுர்யம் மம வசன பங்க்யாம் ச திஷது–4–

முஹூர் நத்வா மூர்த்நா வி நதவிவி ப்ரஷமநே –ஷடாரே பாதாப்ஜே மதுர கவி தேவஸ்ய ஷரணே –ஸமஸ்த வித பாபங்களையும் ஆஸ்ரிதர்க்குப் போக்கி அருளுபவர் –
ஸ்ரீ நம்மாழ்வார் திருவடி நிலைகளான ஸ்ரீ மதுர கவி ஆழ்வாரே சரண் ஆவார் -அவர் திருவடிகளை மீண்டும் மீண்டும் அடியேன் தலையால் வணங்கி
இதம் யாசே வாசா அலக வகுளாளீ பரிகளத்-மதூளீ மாதுர்யம் மம வசன பங்க்யாம் ச திஷது-அவர் திரு முடியில் சாத்தி இருக்கும்
வகுள மாலை கந்தம் அடியேன் வாக்குக்கும் மொழிக்கும் மனம் அருளிச் செய்ய வேண்டி ஸ்துதிக்கிறேன் –
வகுளாபரணர் அன்றோ -அண்ணிக்கும் அமுதூறும் ஏன் நாவுக்கே என்றவர் திருவடிகளை பற்றி தம் வாக்குக்கும் அமுதூட்ட சரண் அடைந்து பிரார்த்திக்கிறார்

——————————————————–

விகாச யித்வா நிகமாந்த பாஷ்ய
சித்தாஞ்ஜநாத் காமபி தீர்க த்ருஷ்டிம்
ப்ராதர்ஷ யத்ய பரமம் புமாம்சம்
ச பாது மாம் சம்யமி ஸார்வ பவ்ம –5-

ப்ராதர்ஷ யத்ய பரமம் புமாம்சம் -ச பாது மாம் சம்யமி ஸார்வ பவ்ம –ஸ்ரீ பாஷ்யகாரர் -யதிராஜா ஸார்வ பவ்ம்யர் –
-பர ப்ரஹ்மத்தின் ஸ்வரூபம் நன்றாக காட்டி அருளி
விகாச யித்வா நிகமாந்த பாஷ்ய -சித்தாஞ்ஜநாத் காமபி தீர்க த்ருஷ்டிம் -விகசித்து -ஸ்ரீ பாஷ்யம் மூலமாக
-ஸ்தாபித்து அருளியவர் நம்மை ரஷித்து அருளட்டும் –

—————————————————–

கூரேஷ கோவிந்த பதார விந்தே சேவார சாமோதித சித்த பூமா
பட்டார்யா வர்யோ அபி ஸூ கம் ததாது மமாத்ய வேதாந்தி முனீஷ் வரேண –6-

கூரேஷ கோவிந்த பதார விந்தே சேவார சாமோதித சித்த பூமா –ஸ்ரீ கூரேசர் ஸ்ரீ எம்பார் திருவடிகளில்
கைங்கர்யத்தால் விளைந்த உகந்த திரு உள்ளம் உடைய
பட்டார்யா வர்யோ அபி ஸூ கம் ததாது மமாத்ய வேதாந்தி முனீஷ் வரேண -ஸ்ரீ பராசர பட்டர் -வேதாந்தியான
ஸ்ரீ நஞ்சீயர் உடன் -அடியேனை கடாக்ஷித்து அருள் பொழியட்டும்

———————————–

யஜ்ஜி ஹ்வாக்ரவிஷாலை ரங்க ரசிகா வாணீ ப்ரவீணா அநிஷம்
ந்ருத்யந்தீ த்ராவிடார்ய சம்ஸ்க்ருதவ புர்த்ததே கவீ நாம் ப்ரியம்
லோகார்ய கலிவைர தாச குருரித்யந் யாபிதா நஸ் ச மே
குர்யா துத்தர வீதி க்ருஷ்ண மஹிதாசார்ய கலா சம்பதாம்–7-

யஜ்ஜி ஹ்வாக்ரவிஷாலை ரங்க ரசிகா வாணீ ப்ரவீணா அநிஷம் -சரஸ்வதி -சகல கலா வல்லவள் -நாக்கு நுனி நாட்டிய அரங்கத்தில் ஆட விரும்பி
ந்ருத்யந்தீ த்ராவிடார்ய சம்ஸ்க்ருதவ புர்த்ததே கவீ நாம் ப்ரியம்-நம் பூர்வாச்சார்யர்கள் -திராவிட வேதாந்தாசார்யர்கள்
-ஆழ்வார்கள் அருளிச் செயல் வியாக்கியானங்களை உகப்புடன் நமக்க அருளிச் செய்ய அருளி
லோகார்ய கலிவைர தாச குருரித்யந் யாபிதா நஸ் ச மே -ஸ்ரீ கலிகன்றி தாசர் –நம்பிள்ளை -ஸ்ரீ கந்தாடை தோழப்பர்
லோகாச்சார்யார் என்று உகந்து சூட்டி அருளி -பின்பு நஞ்சீயர் நம்பிள்ளை என்று அன்புடன் சூட்டி அருளப் பட்டவரும்
குர்யா துத்தர வீதி க்ருஷ்ண மஹிதாசார்ய கலா சம்பதாம்—ஸ்ரீ கிருஷ்ண என்பவரான ஸ்ரீ -வடக்கு திரு வீதிப் பிள்ளை யுடைய
ஆச்சார்யருமான அவர் அடியேனை கடாக்ஷித்து வாக் வன்மை அருளட்டும் –

——————————————————

அதுல கலிவைரி தாச வாணீ மணி வல்லீ வல நா வலம்ப ஷாகீ
குரு ருத்தர வீதிகா நிவாஸீ மம பத்ராணி தா நோது க்ருஷ்ண நாமா –8-

அதுல கலிவைரி தாச வாணீ மணி வல்லீ வல நா வலம்ப ஷாகீ-அந்த ஸ்ரீ நம்பிள்ளை திவ்ய ஸ்ரீ ஸூ க்திகள் ஆகிற கொடிக்கு மரம் போன்றவரும்
குரு ருத்தர வீதிகா நிவாஸீ மம பத்ராணி தா நோது க்ருஷ்ண நாமா -ஸ்ரீ கிருஷ்ண என்ற திரு நாமம் உடையவரும்
-வடக்குத் திரு வீதியில் வாழ்பவருமான அவர் அடியேனை கடாக்ஷித்து அருள வேண்டும் –
முடும்பை நம்பிகள் திரு வம்சம் -ஸ்ரீ ஈடு படுத்தி அருளியவர் -மட் அம்பி -மண் பானையில் தண்ணீர் -என்பதே முடும்பை என்பர் –

————————————————————–

வத்ஸான் வவாய வரணீய பய பயோதே
ஜாதோ தயவ் ஜகதி கௌஸ்துப சந்த்ர பிம்பவ்
மன்யே ஜகத் விதத காந்தி கலா விலா சவ்
லோகார்ய ஸூந்தர வரவ் கில க்ருஷ்ண ஹ்ருத்யவ்–9–

வத்ஸான் வவாய வரணீய பய பயோதே—
பாற் கடலில் நின்றும் ஸ்ரீ வத்ஸ குலத்தில் தோன்றிய -குல விளக்கான –
ஜாதோ தயவ் ஜகதி கௌஸ்துப சந்த்ர பிம்பவ் –உலகில் ஒளி மிக்கு விளங்கிய ஸ்ரீ கௌஸ்துபம் போலேயும் சந்திரன் போலேயும்-
மன்யே ஜகத் விதத காந்தி கலா விலா சவ்-லோகார்ய ஸூந்தர வரவ் கில க்ருஷ்ண ஹ்ருத்யவ்–ஸ்ரீ வடக்கு திரு வீதி பிள்ளையும்
ஸ்ரீ அழகிய மணவாள பெருமாள் நாயனார் -இருவரையும் தியானிக்கிறேன் –

——————————————————

வாணீ புண்ய ஸூ தா பாகம் ஷட ஜித ஸ்வைரம் விகாஹ் யாதராத்
ஆ நீ யாம்ருத மத்ர சக்ர துருபவ் பா நீயஷாலாத்மகம்
யவ் வாக் பூஷண தேசிகேந்த்ர ஹ்ருதயாபிக்ய பிரபந்த த்வயம்
தவ் வந்தே புவ நார்ய ஸூந்தர வரவ் க்ருஷ்ணாத் மஜவ் தேஷி கவ்–10-

ஸ்ரீ நம்மாழ்வார் உடைய இனிய திவ்ய ஸ்ரீ ஸூ க்திகள் -வேதம் தமிழ் செய்த மாறன் அன்றோ -அவற்றில் ஆழ்ந்து
நாம் பருகும் படி -ஸ்ரீ வசன பூஷணம் -ஸ்ரீ ஆச்சார்ய ஹ்ருதயம் -என்ற இரண்டு
வடக்கு திருவீதி பிள்ளை திருக் குமாரர் இருவரையும் வணங்குகின்றேன் –

—————————————–

மது ரிபு மஹி லாயா ஸ்பிதவீஷா சரோஜாத்
மதுரக்பாணி திப்ருங்கீ நிர்கதா காசி தோஷா
புவன குரு பாதாப்ஜ த்வன்ட்வ நிர்யன் மரந்டான்
அநுதினம நு பூயா அனந்த சாந்த்ரா மமாஸ்து–11-

அடியேனுடைய ஸ்ரீ ஸூ க்திகள் இனிமையையாயும் திவ்யமாயும் இருப்பது ஸ்ரீ மது சூதனன் திவ்ய மஹிஷியான
-ஸ்ரீ மஹா லஷ்மி கடாக்ஷத்தின் பயனாக வந்தாலே தானே –
அவை மேலும் வன்மையும் திடமும் அடைய அடியேன் ஸ்ரீ பிள்ளை லோகாச்சார்யார் மேல் ஸ்தோத்தம் பண்ணி
அவருடைய ஸ்ரீ ஸூ க்திகளை நித்யமும் அனுசந்திக்கிறேன் –

—————————————————–

மணி பிரவாளாந் ஜித ஸூக்தி ஸூநை
விபூஷி தாஷேஷ சஹஸ்ர ஷாகம்
அகல்பயத் கந்ஜந கல்ப வ்ருக்ஷம்
க்ருஷ்ண ஷிதவ் லோக குரூத்த மாக்யம்–12–

ஒப்பில்லா கற்பக வ்ருக்ஷம் போலே ஸ்ரீ பிள்ளை லோகாச்சார்யார்உடைய -மணி பிரவாள – திவ்ய ஸ்ரீ ஸூ க்திகள் நம்மை ரக்ஷிக்கட்டும் –
செழும் கற்பகத்தை -கற்பகச் சோலை -எனக்கே தன்னைத் தந்த கற்பகம்
-ஸ்ரீ விஷ்ணு சித்த குல நந்தன கற்பக வல்லிம்–என்னை ஆள வந்த கற்பகம் -என்பர்கள் –

————————————–

தேவீ ஷூ பத்ம நிலயா தயிதா பபூவ
பக்தேஷூ ஸோ அபி வகுளங்க முநிர் வரேண்ய
ஆர்யேஷூ நிர்மல குணஸ் த்வய மந்தரங்க
ரங்காதி பஸ்ய ந்ருபதே ஜகதார்ய நாமா –13–

மலர் மகளான பெரிய பிராட்டியாரை போலவும் வகுளாபரணரான ஸ்ரீ நம்மாழ்வாரை போலவும்
ஆச்சார்ய ஸ்ரேஷ்டர்களில் நிர்மல குணம் உடைய ஸ்ரீ பிள்ளை லோகாச்சார்யரை அந்தரங்கமாக கொண்டு அருளுபவர் ஸ்ரீ ரெங்க நாதர்

—————————————————-

ஹ்ருதய முகுர பிம்பம் யத் த்வ ஹங்கார பங்க
ஸ்தகித விமல ரூபம் ஸ்வோக்தி ஷூத் தாம்பு பூரை
புவன குருவர ஸ்தச்சோத யித்வா ஜனாநாம்
சிதசித திபதீம் த்ரீன் தர்ஷயன் பாதி தத்ர–14-

அஹங்காரம்-போன்ற அஞ்ஞானங்கள் -மனக் கண்ணாடியில் அழுக்கு போலே -ஸ்ரீ பிள்ளை லோகாச்சார்யார்
தம் ஸ்ரீ ஸூக்திகளால் இவற்றை அகற்றி -தத்வ த்ரயம் ஞானமும் ஸ்வரூப யாதாம்ய ஞா

———————————————–

ஜனி ஜலதி பரீ தாகரா லீநா ஆத்ம பஙக்த்யை
த்ரிவித விஷய த்ருஷ்ணா ராக்ஷஸீ பீடிதாயை
புவன குருவரோ அதாத் ஸ்ரீ மதீம் ஸூ க்தி பூஷாம்
பவநஜ இவ தேவ்யை பாணி பூஷாம் ஸ்வ பர்து –15-

பவநஜ இவ–திருவடியை போலே
தேவ்யை பாணி பூஷாம் ஸ்வ பர்து -ஸ்ரீ சீதா பிராட்டிக்கு பெருமாள் உடைய கணை யாழி கொடுத்து அருளியது போலே –
சம்சாரிகள் -பூமி தங்கள் பெண்ணாசை போன்ற ராக்ஷஸிகள் -இவற்றில் இருந்து ரஷிக்க பிள்ளை லோகாச்சார்யார் அருளிச் செய்த ஸ்ரீ வசன பூஷணம் –

———————————————————————————-

பணி தி கிரண ஜாலைர் மாநயன் மாந சாப்ஜம்
சர நமுஷித தோஷா அரூட காடாந்த கார
அபர இவ வபுஷமாநம் ஷூ மா லீ ஜனாநாம்
பதமிவ புவ நார்யோ பாசயன் பாதி விஷ்ணோ –16-

ஸூ ர்யன் இருளை போக்கி ஒளி தருமா போலேயும் தாமரையை விகசிக்க செய்யுமா போலேயும் -இவரது திவ்ய ஸ்ரீ ஸூ க்திகள்
நம் அந்தகாரம் போக்கி -அகங்கார மமகாரங்கள் ஆகிய தோஷங்களை விலக்கி-ஹ்ருதய தாமரை விகசிக்க செய்து
அந்தர்யாமி பகவானை கண்ணகி செய்யுமே –
வகுளா பூஷண பாஸ்கரர் -இராமானுஜ திவாகரர்-ஆச்சார்யர்கள் கடாக்ஷம் கொண்டே அவன் அருள்வான் –
-நீரில் உள்ள தாமரையை தானே ஆதித்யன் உலர்த்தக் கடவன் –

—————————————————

அந்தர் விலோசனம் அனந்த தமோ நி கூடம்
ஆலோக்ய ஐந்து நிவஹஸ்ய தயாரித்த்ரா சேதா
உன்மீலயந்நு பஹி தேந ரஹஸ்ய த்ரயார்த்த
தீபேன யோ ஜயதி லோக குரும் தமீடே –17-

பரம காருணிகரான பிள்ளை லோகாச்சார்யார் தம் தயை உந்த ரகசிய த்ரய அர்த்தங்களை முமுஷுப்படி இத்யாதி
திவ்ய அஷ்டாதச ரகசியங்கள் மூலமாக நம் ஹிருதய அந்தகாரங்களை போக்கி
யாதாம்ய ஞானம் பெரும் படி செய்து அருளினார் -அவர் திருவடிகளை பற்றுவோம் –

——————————————

புவன குருத்தம சதுர ரெங்கபுர அபணிக
கலி ரிபு தாச வர்யா கலிதாமல ஸூ க்தி மணீந்
குண பண ஸங்க்ரஹேண நிபுணாய ததாதி ஹிதான்
அத புனரேவ வ்ருத்தி முப யாந்தி விசித்ரமிதம்–18-

நம்பிள்ளை ஸ்ரீ ஸூ க்திகள் விசேஷார்த்தங்களை சாத்விக சிஷ்யர்களுக்கு வழங்கி மேலும் மேலும் பிள்ளை லோகாச்சார்யார் கீர்த்தி வளருவது
-நல்ல நகைக் கடை வியாபாரி நல்ல நகைகளை நல்ல முறையில் வியாபாரம் செய்து விருத்தி அடைவது போலே உள்ளது என்றவாறு –
பெருமாள் ஜடாயு மஹாராஜருக்கு சத்யத்தாலே லோகங்களை வென்றதாலேயே மோக்ஷம் கொடுத்ததாக சொல்லிய -அரசன் சங்கை போக்கிய – ஐதிக்யம் –

————————————————–

த்ருட மபவத வித்யா வல்லரீ வாசநா அத்பி
சமய விஹித போஷா விஸ்த்ருதா கர்ம வ்ருஷே
புவன குரு வரோக்திப் ரவ்டஜ ஞ்ஜாமருத்பி
சதருரப்ருதா ச ஷேத்ரினோ பக்நமூலா –19-

ஷேத்ரினோ -ஜீவாத்மா உடைய
அவித்யா வல்லரீ-அவித்யை -கொடி போல –
சமய விஹித போஷா விஸ்த்ருதா கர்ம வ்ருஷே –கர்ம வசப்பட்டு மேலும் மேலும் விருத்தி அடைய
புவன குரு வரோக்திப் ரவ்டஜ ஞ்ஜாமருத்பி — பிள்ளை லோகாச்சார்யார் ஸ்ரீ ஸூக்திகள் என்கிற
சூறாவளிக் காற்றாலே கர்மங்கள் தொலைக்கப் பட்டு
பக்நமூலா சதருரப்ருதா ச -அந்த கொடியானது வேருடன் அழியுமா போலே வாசனை ருசி உடன் அழித்து முடிக்கும் –

————————————————————————

யதி ப்ரவர பாரதீ ஜல நிதிம் பிரபீ யாமலம்
ஜகத் குரு வலா ஹக படு வவர்ஷ பூமவ் ஜலம்
விகாச மகமத் பரம் விநத ஸஸ்ய பங்க்தி ஸ்ததா
ப்ரவாஹ பஹுலா அபவத் நிகம மௌலி வித்யா நதீ–20-

ஜகத் குரு வலா ஹக -லோகாச்சார்யார் -நம் பிள்ளை -ஆகிய மேகம் /பிள்ளை லோகாச்சார்யார் ஆகிய மேகம்
யதி ப்ரவர பாரதீ ஜல நிதிம் பிரபீ யாமலம் -யதிராஜர் ஸ்ரீ ஸூ க்திகள் -நஞ்சீயர் ஸ்ரீ ஸூ க்திகள் -ஆகிற அமுதாக கடலை முற்றப் பருகி
படு வவர்ஷ பூமவ் ஜலம் -பூமியில் பொழியுமா போலே பொழிந்து
நிகம மௌலி வித்யா நதீ–வேதாந்த நதியாக ஓட
ப்ரவாஹ பஹுலா அபவத் -வெள்ளமாக -பரவுமா போலே
விகாச மகமத் பரம் விநத ஸஸ்ய பங்க்தி ஸ்ததா -பரவி ஆஸ்ரித ர்கள் மலர்ந்தார்கள்
நம்மாழ்வார் -மேகம் -அவன் சமுத்திரம் என்பர் சம்பிரதாயத்தில் -அதே போலே
நஞ்சீயர் / யதிராஜர் / நம்பிள்ளை / பிள்ளை லோகாச்சார்யார் இங்கு -லோகாச்சார்யார்கள் இருவரும் என்பதால்
ஸ்ரீ ராமானுஜர் திரு உள்ளக் கருத்துக்களையே கொண்டு பிள்ளை லோகாச்சார்யார் ஸ்ரீ ஸூ க்திகள் என்றவாறு –

————————————————————

படு ப்ரதமதேஷி கைர்விரசிதா பிரபந்தா பரே
ரகஸ்ய த்ரய பதா வலீ விவரேண ப்ரவ்ருத்தா பரம்
ஜகத் குரு முகோதிதா ஜகதி பாந்த்யமீ பாஸ்கரா
பவப் ரபவ சர்வரீ விபவ மோசநாஹஸ்கரா –21-

படு ப்ரதமதேஷி கைர்விரசிதா பிரபந்தா பரே–அநேக பிரபந்தங்களால் -பூர்வர்கள் பலரும் முன்பே அருளிச் செய்து
ரகஸ்ய த்ரய பதா வலீ விவரேண ப்ரவ்ருத்தா பரம் -ரகஸ்ய த்ரய விவரங்களை விளக்கி இருந்தாலும்
ஜகத் குரு முகோதிதா ஜகதி பாந்த்யமீ பாஸ்கரா -பிள்ளை லோகாச்சார்யார் அருளிச் செய்த
அஷ்டாதச ரகசியங்களும் -ஸூ ர்யன் இருட்டை போக்குமா போலே
பவப் ரபவ சர்வரீ விபவ மோசநாஹஸ்கரா -சம்சாரத்தில் உழன்று மாரி மாரி பல பிறவி எடுத்து
உழலும் அஞ்ஞான அந்தகாரத்தை நன்றாக போக்கி அருளிற்றே-

————————————————————–

அகம்ய மஹிமா ஜநைர் நிகம மௌலி காந்தார பூ
விஹார ரசிகோ வ்ருஷ ஷிதிப்ருதோ வசன் கந்தரே
விபாதி விமதோன் மதத் விரத கும்ப சம்பே தன
ஷமோக்தி நகரோ மஹான் ச ஜகதார்ய கண்டீரவ –22–

அகம்ய மஹிமா ஜநைர்-எவராலும் எளிதில் அரிய முடியாத மஹிமையை யுடைய
நிகம மௌலி காந்தார பூ -விஹார ரசிகோ -வேதாந்தம் ஆகிற காட்டுக்குள் அனுபவித்து உகந்து சஞ்சரிக்க
வ்ருஷ ஷிதிப்ருதோ -வசன் கந்தரே-தர்மம் ஆகிற மலையிலே -முழஞ்சிலே வசிக்கும் –திருவேங்கட திரு மலையிலே –
விபாதி விமதோன் மதத் விரத கும்ப சம்பே தன -ஷமோக்தி நகரோ –இவர் ஸ்ரீ ஸூ க்திகள் சிம்மத்தின் திரு உகிர்கள்
யானையின் தலையை உடைத்து -தெள்ளிய சிங்கம் ஹிரண்யன் ஆகம் பிளந்தால் போலே –
மஹான் ச ஜகதார்ய கண்டீரவ -மகத்தான பிள்ளை லோகாச்சார்யார் உடைய ஸ்ரீ ஸூ க்திகள் பண்ணி அருளிற்று
எங்கள் இராமானுஜ முனி வேழம் –வலி மிக்க சீயம் போலே -யாதாம்ய ஞானம் அருளிற்று என்றவாறு –

———————————————————–

விகத விஷய த்ருஷ்ண கிருஷ்ண பாதாஷ்ரயாத்மா
த்ரமிட நிகமதர்ஷீ தேஷிகா நாம் பிரதான
மதுரகவிவசோபி மா நநீயோ மமாசவ்
ஷடரி புரிவ லோகாச்சார்ய வர்யோ விபாதி –23-

விகத விஷய த்ருஷ்ண கிருஷ்ண பாதாஷ்ரயாத்மா
விஷாந்தரங்களில் நசை அற்று ஸ்ரீ கிருஷ்ணனே உண்ணும் சோறு -இத்யாதி -எல்லாமாகப் பற்றிய
த்ரமிட நிகமதர்ஷீ தேஷிகா நாம் பிரதான -நம்மாழ்வாரைப் போலே முக்கிய ஆச்சார்யராக -பிள்ளை லோகாச்சார்யரும்
-அவர் அருளிச் செய்த நான்கு திவ்ய பிரபந்தங்கள் போலே இவர் அருளிச் செய்த அஷ்டாதச திவ்ய கிரந்தங்களும்
நம்மாழ்வார் கண்ணனே எல்லாமாகக் கொண்டது போலவே இவரும் வடக்கு திரு வீதிப் பிள்ளையையே எல்லாமாக கொண்டவர் –
மதுரகவிவசோபி மா நநீயோ மமாசவ் -ஸ்ரீ மதுரகவி ஆழ்வார் அருளிச் செய்த கண்ணி நுண் சிறுத்த தாம்பு போலே இந்த பஞ்சாஷத்தும்
ஷடரி புரிவ லோகாச்சார்ய வர்யோ விபாதி -இத்தால் பிள்ளை லோகாச்சார்யர் உடைய சிறப்பையும்
அவர் அருளிச் செய்த திவ்ய கிரந்தங்களில் சிறப்பையும் அருளிச் செய்கிறார் –

———————————————–

சுலுகித பவ சிந்தும் சித்த ஜக்ரோத தைத்ய
ப்ரமத நபடுபுத்தும் ஸ்ரீ ஜகத் தேசி கேந்திரம்
த்ரவிட பணிதஷம் தக்ஷிணா ஷானி ஷண்ணம்
கலஷத நயமன்யம் மன்யதே மே மனஸ் த்வாம் –24–

அகஸ்திய முனி சமுத்திர ஜலத்தை ஆசமனமாக உறிஞ்சி வாதாபி அசுரனை நிரசித்தால் போலே பிள்ளை லோகாச்சார்யாரும்
சம்சார ஆர்ணவம் -காம க்ரோத -அசுரர்களை நிரசிக்க அஷ்டாதச ரகஸ்ய கிரந்தங்கள் அருளிச் செய்தார் என்றதாயிற்று –

————————————————

ஸ்ரீ வத்ஸ ரூப ருசிரோ -அப்யரதி ப்ரியா தே –
ப்ரீதி மதுத் விஷி பவ ப்ரபாவ நபீதி-
லோகா வலீ விமல லோசன கோசராங்க –
கிருஷ்ணாத்மஜ ஸ்த்வமபர கிமு மன்மதோ அஸி–25-

ஸ்ரீ வத்ஸ ரூப ருசிரோ -ஸ்ரீ பிள்ளை லோகாச்சார்யார் -மன்மதன் போல அழகானவர் –
மன்மதன் தாதை கிருஷ்ணன் -இவர் தாதை கிருஷ்ணன் என்னும் வடக்குத் திரு வீதி பிள்ளை
அப்யரதி ப்ரியா தே -அவனுக்கு ரதி மனைவி உமக்கோ அரதி-உலக விஷயாந்தரங்களில் ப்ரீதி அற்று -இருப்பதால்
ப்ரீதி மதுத் விஷி பவ ப்ரபாவ நபீதி-வசந்த ரித்து மது அவனுக்கு பிடிக்கும் -நீரோ மது அசுரனை நிரசித்த கண்ணன் மேலே ஆசை கொண்டவர்
அவன் சிவனை கண்டால் பயப்படுவான் -பவ-சிவனின் பெயர் -பவ சம்சாரம் உம்மைக் கண்டு அஞ்சும் –
லோகா வலீ விமல லோசன கோசராங்க -அவன் அங்கம் இல்லாமல் அநங்கன் ஆனான் -நீரோ அனைவரும் கண்டு மகிழும் படி
-அனைவர் கண்களுக்கும் விருந்தாகும் படி -இருக்கிறீர்
கிருஷ்ணாத்மஜ ஸ்த்வமபர கிமு மன்மதோ அஸி-கிருஷ்ணர் தாதை என்பது மட்டுமே உங்களுக்குள் பொருத்தம் –

———————————————

த்ருஷ்ட்வா தே புவநார்ய ஸூந்தர வபு கேசித் பாவம்போதி நிதிம்
சந்தீர்ணா ஷ்ரவணாம் ருதம் தவ குணம் ஷ்ருத்வா ஸக்ருத் கேசந
அன்யே கே அபி ஸூ தா சகோதர பீத்வா அப வன் நிர்மலா
தஸ்மாத் ஸம்ஸ்ருதி வர்த நீ ஷிதி தலே ஷீனா பபூவ ஷனாத்–26–

ஸ்ரீ பிள்ளை லோகாச்சார்யார் -தம் திருமேனி அழகாலும் -குணங்களாலும் -ஸ்ரீ ஸூ க்திகளாலும் சம்சாரம் கடலை தாண்டுவித்து அருளுகிறார் –
ஆகையால் க்ஷணம் பொழுதில் சம்சாரம் அழிந்தது -உம்முடைய ஸ்வரூப ரூப குண திவ்ய ஸ்ரீ ஸூக்திகளாலே -என்கிறார் –

———————————————————————

தவ சரண சரோஜ ஸ்பர்ஜ தன்யஸ்து கஷ்சித்
பணி பதிபுர பாஹ்யோத்யான சீமாநி வாஸீ
பவன குருவர ஸ்ரீ பத்ம நா பஸ்ய பாதே
விலய மகமதாரான் மானவைர் த்ருஷ்ய மான –27–

தவ சரண சரோஜ ஸ்பர்ஜ தன்யஸ்து கஷ்சித் –உமது திருவடி தாமரை பலத்தால் ஸ்ரீ விளாஞ்சோலைப் பிள்ளை
பணி பதிபுர பாஹ்யோத்யான சீமாநி வாஸீ -திரு வனந்த புரத்திலே நித்ய வாசம் செய்யப் பட்டவராய்
பவன குருவர ஸ்ரீ பத்ம நா பஸ்ய பாதே-பிள்ளை லோகாச்சார்யார் திரு அருளாலே திரு பத்ம நாபன் திருவடி தாமரைகளை அடையப் பெற்று –
விலய மகமதாரான் மானவைர் த்ருஷ்ய மான -அனைவரும் பார்த்து புகழும் படி ஆனார் -சப்த காதை திவ்ய பிரபந்தம் அருள பெற்றவர் –
கூர குலோத்தமை தாசரும் விளாஞ்சோலை பிள்ளையும் -பிள்ளை லோகாச்சார்யார் ஆணைப் படி
திருவாய் மொழிப் பிள்ளையை சம்பிரதாயத்துக்கு கொண்டு வந்தார்கள் -விளாஞ்சோலைப் பிள்ளைக்கு அந்திம கைங்கர்யமும்
திருவாய் மொழிப் பிள்ளை செய்வித்தார் -பெரிய நம்பி மாறனேர் நம்பிக்கு செய்தால் போலே –

————————————-

சஞ்சீவநீ சரண ரேணு கணாவலீ தே
சம்சார தக்ஷக முக ஷத முக்த ஐந்தோ
லோகார்ய வர்ய கருணாம்ருத சாரணீ து
சமவில்லதாம் கலயதே ஹ்ருதயே ப்ரரூடாம் –28-

ஸ்ரீ பிள்ளை லோகாச்சார்யார் திருவடி துகள்களே-சம்சார விஜ ஜந்துவால் கடி பட்டவர்களுக்கு மருந்து ஆகும் –
ஐந்தலை நாகத்தால் கடி பட்டது போலே பஞ்ச இந்த்ரியங்களால் இழுப்புண்டு இருப்போர்க்கு மருந்தாகும்
கடி பட்டு பாம்பு கடி உண்ட பாம்பு -அனந்தாழ்வான் ஐதிக்யம்
அவரது கருணை அமிர்த ஆறே இருதயத்தில் மலரும் ஞானச் செடிக்கு நீராகி பர ப்ரஹ்மத்தை உள்ளபடி அறிந்து அடைய உதவும் –

————————————————-

ஷிஷ் யேஷூ வாக் பூஷண போஷி தேஷூ
ஜகத் குரோ தே கருணா அபி ஷே காத்
ச கூரவம் ஷோத்தம தாச நாமா
மாந்யோ குருணாம பவந் மஹிம்நா –29-

உம்முடைய கருணாம்ருதத்தால் அன்றோ ஸ்ரீ கூர குலோத்தம தாசர் -ஸ்ரீ வசன பூஷண அர்த்தங்களில் ஆழ்ந்து
-திருவாய் மொழிப் பிள்ளைக்கு அவற்றை அருளி ரகஸ்ய கிரந்த குரு பரம்பரையில் உமக்கும்
திருவாய் மொழிப் பிள்ளைக்கும் நாடு ஸ்தானம் பெற்று உலகம் புகழும் படி ஆனார் –

———————————————–

ரூபம் புராண மணிபி ஷ்ருதி வஜ்ர தீப்தம்
பத்மா பதேர் முனி ஜன ஸ்தத லந்ஜகார
தத்ர த்வயா விரசித்தம் து மணி ப்ரவாள
வாக் பூஷணம் ஹி நிதராம் புநார்ய பாதி –30-

ஸ்ரீ பராசர ஸ்ரீ வியாசாதிகள் புராண ரத்தினங்களை கொண்டு வேத மயனான ஸ்ரீ யபதிக்கு அலங்கரித்தனர்
அவன் திருமேனியில் மிக்க தேஜஸ் இதன் ஸ்ரீ வசன பூஷணம் -மணி பிரவாளமாக -திகழ்கிறதே –

——————————————-

காமம் பவந்து குரவோ விவிதாக மார்த
விஜ்ஞ்சான விஷ்வ விதிதா விஹித பிரபந்தா
த்வத் ஸூ க்தி மௌக்தி ககனோ யதலன் ஐகார
ரங்காதி பஷ்ருதியுகம் புவநார்ய கிம் தை –31-

உமது திவ்ய ஸூ க்திகள் ஸ்ரீ ரெங்கநாதன் திருக் காதுக்கு அணியாக இருக்க -மற்றைய ஆச்சார்ய
ஸ்ரீ ஸூ க்திகள் நமக்கு எதற்க்காக -ரகஸ்ய த்ரயார்த்தமே சரமம் என்றவாறு –

—————————————

ஷ்ருதி நிகரக பீர கான நந்தர்
விஹரண விஷ் ருத புத்திநாத் வயைவ
ப்ரபதன சரணிர் விஷோதி தாச பூத்
புவன குரோ புவி லோக சாத நீயா –32-

வேதத்தில் பிரபத்தி சொல்லப் பட்டு இருந்தாலும் அரிய அறியதாய் இருக்க நீர் உம்முடைய ஸ்ரீ ஸூ க்திகளால் பிரபன்னர் சர்வாதிகாரம்
-சர்வ காலத்திலும் தேசத்திலும் -நின்ற நின்ற நிலைகளில் செய்யலாம் -அதிகாரி நியமமே உண்டு -என்று அருளிச் செய்தீரே

————————————————-

த்வயி விலசதி ரெங்கே சேஷ தல்பேந பும்ஸா
ஜகதி குருவர ஸ்ரீ த்ருஷ்ட்டி பூராபி ஷிக்தே
கதமிவ புவ நார்ய த்வாம் விநா அந்நியம் பஜந்தே
சதிதி நகர பிம்பே கே ப்ரதீபம் வஹந்தி –33-

அரவணையில் பள்ளி கொண்டு அருளும் ஸ்ரீ ரெங்கநாதன் பூர்ண கடாக்ஷம் பெற்று தேஜஸ் உடன் விளங்கும் நீர் –
வகுள பூஷண பாஸ்கரர் -லோக திவாகரர் -ராமானுஜ திவாகரர் போலேயும் இருக்க
பூர்ண சந்த்ரன் போலேயும் ஸூ ர்யன் போலேயும் இருக்க மற்றவர்கள் வெறும் தீபம் போலே தானே -நஹி நிந்தை நியாயம் –
ஆயர் குலத்தில் தோன்றும் அணி விளக்கு வெங்கதிரோன் குல விளக்கு வேண்டாமே என்றுமாம் –

——————————————

அவநசவந கரமண்யாத்ம லோகஸ்ய ரங்கீ
புவன குருவர த்வாம் கல்பயித்வா சமர்த்தம்
தத நு புஜக ராஜோத்துங்க பரியங்க ஷாயீ
ரசயதி ஸூ க நித்ராம் ராகவாணாம் குலேந்திர –34–

ராகவாணாம் குலேந்திர –ராகு குல தனமான ஸ்ரீ அரங்க நாதன்
அவநசவந கரமண்யாத்ம லோகஸ்ய ரங்கீ — க்ரமேண உபகார பரம்பரைகள் பல செய்து அருளி -கரண களேபரங்கள் கொடுத்து அருளி
-சாஸ்திரங்கள் கொடுத்து அருளி –ரகஸ்ய த்ரயங்கள் கொடுத்து அருளி –
அவதாரங்கள் பண்ணி அருளி -அனுஷ்டானங்கள் மூலம் காட்டி அருளி -ஆழ்வார்கள் மூலம் அருளிச் செயல்களைக் கொடுத்து அருளி –
நாதமுனிகள் தொடக்கமான ஆச்சார்யர்கள் மூலம் வியாக்கியானங்களை கொடுத்து அருளி -இவ்வளவும் செய்து அருளி
தத நு புஜக ராஜோத்துங்க பரியங்க ஷாயீ -அரவணை மேல் உறங்குவான் போலே யோக நித்திரை செய்து அருளி
புவன குருவர த்வாம் கல்பயித்வா சமர்த்தம் -பிள்ளை லோகாச்சார்யரை தோன்று வித்து -பின்பு தானே
ரசயதி ஸூ க நித்ராம் -நன்றாக -ஸூ கமாக ரசித்து உறங்குகின்றான் –

————————————————–

பர பத நிலயோ அசவ் பத்மயா ரங்க நாத
புலி நதட மவாப்ய த்வாம் புவம் சாபயித்வா
சிரமபி லஷிதார்த்தம் ப்ராப்ய லோகார்ய மன்யே
கலயதி தரஹாசம் புல்ல வக்த்ரா விந்த–35–

பர பத நிலயோ அசவ் பத்மயா ரங்க நாத –புலி நதட மவாப்ய -ஸ்ரீ வைகுண்ட நாதன் பெரிய பிராட்டியார் உடன்
காவேரி மணல் திட்டிலே வந்து சம்சாரம் கிழங்கு எடுத்தால் அல்லது பேரின் என்று கிடந்து
த்வாம் புவம் சாபயித்வா-உம்மை தோன்று வித்த பின்பு தானே அன்றோ
சிரமபி லஷிதார்த்தம் ப்ராப்ய லோகார்ய மன்யே —தனது அபேக்ஷிதம் கிட்டப் பெற்றான் –
கலயதி தரஹாசம் புல்ல வக்த்ரா விந்த-இதனாலே தானே அவன் திருமுக தாமரையும் நன்றாக மலர்ந்து விகாசம் அடைந்து உள்ளது –

——————————————————–

பஹு வித துரி தவ்கே மஜ்ஜதாம் மாநவாநாம்
த்வய ம நு கர யுக்மம் சம்ப்ர சார்யா ஞஸாதான்
தடபுவமுப நீய பிராபிதா சேஷ வித்யான்
கலயசி புவ நார்ய தவம் க்ருபா சோதி தாத்மா –36-

பஹு வித துரி தவ்கே மஜ்ஜதாம் மாநவாநாம் -பலவித துக்க சூழலில் அகப்பட்டு உழலும்
த்வய ம நு கர யுக்மம் சம்ப்ர சார்யா ஞஸாதான்-த்வயம் போலவே இரண்டு திருக் கரங்களைக் கொண்டு உஜ்ஜீவிக்க
தடபுவமுப நீய பிராபிதா சேஷ வித்யான் -அனைவரும் அறியும் படி த்வயார்த்தம் தெளிவித்து கரை ஏறும் படி
கலயசி புவ நார்ய தவம் க்ருபா சோதி தாத்மா -பரம காருண்யரான பிள்ளை லோகாச்சார்யார்
ஸ்ரீ ஸூக்திகளை அஷ்டாதச ரகஸ்யங்களாக அருளிச் செய்தார் –

——————————————————-

வக்த்ரேந்தோர் புவ நார்ய வர்ய பவதோ வாணீ ஸூ தா தோதோரணீ
ஜஜே அஷ்டாத ஷபேதபூர விஹிதத்ரா ணாத்ம ஸஸ்யா யத
ஏஷா ஸம்ஸ்ருதி பூரபூத் பலவதீ தஸ்மான் நதீ மாத்ருகா
க்ருஷ்ணாம் போத விலாகிநீ கில புரா நப்ரபா வ்ருத்திம் பராம் –37-

வக்த்ரேந்தோர் புவ நார்ய- வர்ய பவதோ வாணீ ஸூ தா தோதோரணீ -பரம காருண்யரான -ஸ்ரீ பிள்ளை லோகாச்சார்யார் உடைய
சந்திரன் போன்ற குளிர்ந்த திருக் கண் கடாக்ஷத்தாலே -உதித்த அஷ்டாதச ரகஸ்ய ஸ்ரீ ஸூ க்திகள் என்ற அமுத வெள்ளமானது
ஜஜே அஷ்டாத ஷபேதபூர விஹிதத்ரா ணாத்ம ஸஸ்யா யத -18-கால்வாய்கள் மூலம் -சம்சார பூமியில் -நதி மாத்ருகம் –
மழை நீர் தேவ மாத்ருகம் என்றும் ஆறுகள் நீர் நதி மாத்ருகம் -என்றும் சொல்வர் –
இந்த நதி மாத்ருகம் ஜீவர்கள் உஜ்ஜவிக்க அன்றோ வந்தது –
ஏஷா ஸம்ஸ்ருதி பூரபூத் பலவதீ தஸ்மான் நதீ மாத்ருகா -இவர் அருளிச் செய்த இந்த நதி மாத்ருகத்தால் அன்றோ
சம்சாரம் கரை என்ற ஜீவர்கள் உணர்ந்தார்கள்
க்ருஷ்ணாம் போத விலாகிநீ கில புரா நப்ரபா வ்ருத்திம் பராம் -இதனால் அன்றி காள மேக ஸ்யாமளனான
ஸ்ரீ கிருஷ்ணனை நன்கு அறிந்து உஜ்ஜீவித்தோம் என்றவாறு-

————————————————————-

க்ரோத க்வாபி பயோ நிதவ் நிபதித காமஸ்த்வ நங்கோ அபவத்
தர்ப சர்ப இவ த்ருதம் வநபிலே மக்னோ நத்ருக்கோசர
தம்பா ஹங்க்ருதி லோப மதசரபடா குத்ராபி கோணே கதா
ஜாதே பூமி தலே விவேக மஹிதே லோகார்ய வர்ய த்வயி –38-

க்ரோத க்வாபி பயோ நிதவ் நிபதித காமஸ்த்வ நங்கோ அபவத் –கோபம் கடலிலே விழுந்து மறைந்ததே -/ காமங்களும் ஒழிந்தனவே
தர்ப சர்ப இவ த்ருதம் வநபிலே மக்னோ நத்ருக்கோசர -டம்பம் பாம்பு போலே காட்டிலே மறைந்ததே –
தம்பா ஹங்க்ருதி லோப மதசரபடா குத்ராபி கோணே கதா-அஹங்காரம் டம்பம் -கார்யம் – கோபம் காமம் காரணம்
-அனைத்தும் மூலையிலே ஒடுங்கிப் போயினவே
ஜாதே பூமி தலே விவேக மஹிதே லோகார்ய வர்ய த்வயி –நல்ல ஞானம் உள்ளவர்கள் வணங்கும்
பிள்ளை லோகாச்சார்யார் தோன்றிய அப்பொழுதே நண்ணறு ஞானம் தலைப் பெய்தினரே –

———————————————-

தயா முத முபாக மத்த மஷமஷமா பூஷிதா
விரக்தி ரபிஷோ பதே விமல வித்யயா அலங்க்ருதா
முஹுஸ் ஸூமதி சம்ஸ்க்ருதா லஸதி விஷ்ணு பக்கத்து குணா
விவேக ஜனகம் ஜகத் குரு முபாஷ் ரிதா பாந்த்யமீ –39–

நீர் அருளிய விவேக ஞானத்தால் விஷ்ணு பக்தி வளர்ந்து -விரக்தி மிக்கு -பர துக்க அஸஹிஷ்ணுத்வம் வர பெற்றோம் –

—————————————————

ஜகத் குரு வரா நிஷாம் சரண சம்ப்ருதா பூ ஸூ ரா
முமுஷூ ஜனஷேகராஸ் த்விதி ந சித்ர மத்ராவ நவ்
விவிஸ்ய சிதசித் ப்ரபூம் ஸ்தவ க்ருபாஞ்ஜநோத் யத்ருஷா
நிவ்ருத்தி பதகாமி நீ சபதி பாமி நீ கா அப்யபூத–40-

வையத்தேவர்கள் தேவரீர் திருவடியை ஆஸ்ரயித்து தத்வ த்ரய ஞானம் பெற்று உந்து போனார்கள் –
திருவாய் மொழிப் பிள்ளை திருத் தாயார் போன்ற பல பெண்மணிகளும் அன்றோ உமது கடாக்ஷ பலத்தால் தத்வ த்ரய ஞானம் பெற்று
நிவ்ருத்த தர்மம் -பிரபத்தி -மார்க்கம் மூலம் உந்து போனார்கள் -உம்முடைய திருவடி பலம் என்னே –

———————————————–

சதுர்வத நஸூந்தரீ தவ முகாரவிந்தம் ஷ்ரிதா
ரமாபதி பத ப்ரியா லஸதி கா அபி பக்திர் ருதி
விரக்தி ரபி ஷோபதே விதித நீல கண்டாங்ககா
வதூவிமுகம் ஆகதம் புவன தேஷி கத்வாம் ஜகு –41-

சதுர்வத நஸூந்தரீ தவ முகாரவிந்தம் ஷ்ரிதா –நான்முகன் பத்னி சரஸ்வதி உம தாமரை திரு முகம் அடைந்தாள்
ரமாபதி பத ப்ரியா லஸதி கா அபி பக்திர் ருதி -ஸ்ரீ லஷ்மீ தேவி போலவே உம்முடைய பக்தி லஷ்மி திரு உள்ளம் நிறைய இருக்கிறாள் –
விரக்தி ரபி ஷோபதே விதித நீல கண்டாங்ககா-நீல கண்டான் பத்னி பார்வதி தேவி போலே உலக விஷய விரக்தி உம்மிடம் பொலிகின்றதே –
வதூவிமுகம் ஆகதம் புவன தேஷி கத்வாம் ஜகு –இப்படி இருக்க -உம்மை நைஷடிக்க ப்ரஹ்மச்சாரி என்று சொல்வது எங்கனம்
ஸ்வாமி உடைய வித்யா பக்தி விரக்தியை கொண்டாடும் படி –

—————————————————–

ஜகத் குருவர ஷிதவ் ஷபித கல்மஷவ் காம் கலாம்
சதுர்த்த புருஷார்த்த தாமபி கலவ் விதத்ய த்வயி
க்ருதவ தரனே புன க்ருத யுக க்ரம ஷோபதே
நகோபி புவி த்ருஷ்யதே நரக வர்த்தமகாமீ நர –42-

தேவரீர் திருவவதரித்த பின்பு -சாஸ்த்ர யாதாம்ய ஞானம் பிறந்து மோக்ஷம் ஒன்றே புருஷார்த்தமாக கொண்ட பின்பு கலி கேட்டு க்ருத யுகம் போலே ஆனதே –
நரகமும் புல் மூடி ஒழிந்தே-போனதே — கலியும் கெடும் கண்டு கொண்மின் –நலியும் நரகமும் நைந்து நமனுக்கு இங்கு யாதொன்றும் இல்லை –
திரியும் கலி யுகம் நீங்கி தேவர்கள் தாமும் புகுந்து பெரிய க்ருத யுகம் பற்றிப் பேரின்ப பெறுக

——————————————————

ஹ்ருத்தந்த்ர தம ப்ரபாம நுப வந்தி பக்திம் பரே
பிரபத்தி மபி கேசந பிரபல கர்ம நிர்மூலி நீம்
ஜகத் குருவர த்வயம் பவது ஸித்திதம் சாதனம்
வயம் தவ பதாம் புஜ ஸ்மரணமேவ மன்யா மஹே–43–

ஹ்ருத்தந்த்ர தம ப்ரபாம நுப வந்தி பக்திம் பரே –பக்தி மூலம் தமஸ் அந்தகாரம் நீக்கி அவனை அடைவதோ
பிரபத்தி மபி கேசந பிரபல கர்ம நிர்மூலி நீம் –பிரபத்தி மூலம் பிரபல கர்மாக்களை நிர்மூலம் ஆக்கி அவனை அனுபவிப்பதோ
ஜகத் குருவர த்வயம் பவது ஸித்திதம் சாதனம் -இரண்டுமே சாதனங்கள் -என்றாலும் நீர் திருவவதரித்த பின்பு அன்றோ
வயம் தவ பதாம் புஜ ஸ்மரணமேவ மன்யா மஹே-அவன் திருவடித் தாமரைகளை பற்றி அஞ்ஞானம் அந்தகாரங்கள்
களையப் பெற்று சர்வ பாபங்களையும் போக்கப் பட்டு –
ஆச்சார்ய அபிமானம் உத்தாரகம் -பக்தியில் அசக்தனுக்கு பிரபத்தி -பிரபத்தியில் அசக்தனுக்கு இது -என்று
நீர் பஞ்சம உபாயம் அருளிச் செய்து காட்டிக் கொடுத்தீர் அன்றோ –

———————————————-

குருர் பவதி தேஹி நாம் புவனதே ஷிகஸ் யாதராத்
அபாங்கலவ விப்ருஷ பரிபதந்தி யஸ்யாங்ககே
ஷூபானி கில தம் பஜந்த்யத கலா சமுஜ்ஜ்ரும்பதே
பவந்தி நவ சம்பதோ பஜதி மோக்ஷ லஷ்மீ ஸ்வயம் –44-

உமது கடாக்ஷ லேசத்தாலே -ஆச்சார்யாக விரும்பி சிஷ்யர்களுக்கு சாஸ்த்ர ஞானம் உபதேசித்து -பாபங்களை போக்கி
மோக்ஷ லஷ்மியையும் அருளும் படி அன்றோ ஆகிறார்கள்-

———————————————-

ஷ்ருனோமி யதி வைதிகான் மகவிதீன் ஜகத் தேஷிக
ப்ரக்ருஷ்ட ஜன சேவிதான் அஹஹ மே மனா கம்பதே
அஹேதுக யார சைரவாதி தீன ஜீவான் முதா
ரமாபதி ரிதி த்வயா ரசிதஸூக்திபிர் மோததே –45–

உபாயாந்தரங்களை பின் பற்றி கர்ம யோகாதிகளை பண்ணி பக்தி மார்க்கம் வழியாக எம்பெருமானை அடைவதில் உள்ள
கஷ்டங்களை நினைத்து வருந்தி இருக்கும் உள்ளத்தை -உம்முடைய நிர்ஹேதுக கிருபையால்
ஆச்சார்ய அபிமானம் -பஞ்சம -உபாய சீர்மையை அருளிச் செய்து
அவனே நம்மை அடையும் படி செய்து அருளினீரே –

—————————————-

ஆ சக்ர வாலமவநவ் புவ நார்ய சர்வே
ஷம் சந்தி மங்கள குணான் விபூத ப்ரியாம் சதே
தேஷூ த்வதீய கருணாம் ப்ரகுணாம் து மன்யே
ரஷாம் யயா கலயஸே பவபீத ஐந்தோ –46–

சகல உலகத்தாருக்கும் -சக்கரவாள மலைப் பிரதேசம் -உள்ளாறும் தேவரீர் உடைய அனைத்து கல்யாண குணங்களையும் கொண்டாடினாலும்
தேவரீருடைய பரம காருண்யமே -அஷ்டாதச ரகசியங்களை அருளிச் செய்து -நிர்ஹேதுகமாக அவனே தன் சொத்தை தன்னிடம் சேர்த்துக் கொள்வான் –
என்று அருளிச் செய்து சம்சார பயத்தை நீக்கும் படி பண்ணி அருளினீரே -ஸ்ரீ நிவாஸன் தயை போலே இதுவே சிறந்த கல்யாணம் குணம் என்கிறார் –

—————————————–

ஸூ க்ருத லவவி ஹீனம் ஷூத்த பாவைர் விமுக்தம்
துரிதஷத நிகேதும் தூரயாதம் தயாயா
புநரபி ஜன மேநம் வீக்ஷஸே ரஷிதம் தவம்
புவன குருர சீத்தம் கோ அபி வாத்சல்ய சிந்து –47–

குண ஆர்ணவம் நீர் -பயன் அன்றாகிலும் பாங்கலர் ஆகிலும் திருத்திப் பணி கொண்டு அருளி
-நன்மையால் மிக்க நான் மறையாளர்கள் கை விட்டாலும் –
அபார காருண்யத்தாலே நிர்ஹேதுகமாக கைக் கொண்டு அருளி லோகாச்சார்யராக இருக்கிறீர்

————————————–

விமத குமதி பீடா மானஸே சம்ரரூடா
த்ருட மமுமிஹ ஜீவம் க்ருந்ததி க்ரூர வ்ருத்தயா
அம்ருத ரஸ சகீ பிஸ்தாம் நிவார்யாஷூ த்ருக்பி
விரசய விதி ஷக்தம் ஸ்ரீ ஜகத் தேஷி கேந்திர –48-

கெட்ட புத்திகள் மூலம் தூண்டப்பட்ட கொடிய செயல்களால் தாழ்ந்து உள்ளவர்களை
உம்முடைய கடாக்ஷ லேசத்தாலே மீட்டு நாரணனுக்கு ஆளாக்கி அருளிச் செய்தீர் –

—————————————————

தோஷா யேன க்ருதா முராரி கருணா சாரா பகாரோ தகா
ஷைலேந்திரா ஷதஷோ வசந்தி ந குணஸ்யானோர ணுர்த் த்ருஷ்யதே
லோகாச்சார்ய ஜனம் தமே நமலசம் ரஷேத் பவாம்ஷ் சேத் தத
பத்மா காந்ததயா தயோ வர குணாஸ்தஸ்மிம்ஸ்து தேப்யோ நம –49–

நாம் அபராத சக்க்ரவர்திகளாக இருப்பதால் –மலை போன்ற அபராதங்கள் -எம்பெருமான் தண்டனைக்கு பாத்திரம் ஆகிறோம் –
ஆச்சார்யர் திருத்தி பணி கொள்வதால் -நம்மால் அவனை அணுக முடிகிறது -சம்சார போகி சந்தஷ்டந் ஜீவ ஜீவாதே நம -என்றவாறு –

————————————–

யஸ்யா ஸீத் குல தைவதம் ரகுவரேனாரிதத ஸ்ரீ சக
காவேரி சரி தந்தரீ பநகரீ வாஸஸ் தலீ புண்ய பூ
கிருஷ்ணோ மான்ய குரூர்வரேண்ய மஹிமா வேதாந்த வித்யா நிதி
ப்ராதா ஸும்ய வர ஸ்வயம் ச புவனாச்சார்யோ அஸி கஸ்தே சம –50-

யஸ்யா ஸீத் குல தைவதம் ரகுவரேனாரிதத ஸ்ரீ சக –உம்முடைய குல தைவம் பெருமாளால் ஆராதிக்கப் பட்ட ஸ்ரீ ரெங்க நாதன்
-ஸ்ரீ ரெங்க நாயகி கேள்வன் -என் திருமகள் சேர் மார்பன் –
காவேரி சரி தந்தரீ பநகரீ வாஸஸ் தலீ புண்ய பூ –உமது வாஸஸ் ஸ்தானமோ காவேரி நடுவில் உள்ள
பூ லோக வைகுண்டம் -திவ்ய தேசங்களுக்கு வேர் பற்று
கிருஷ்ணோ மான்ய குரூர்வரேண்ய மஹிமா வேதாந்த வித்யா நிதி –உம்முடைய திருத் தகப்பனாரோ உபய வேதாந்த ச்ரேஷ்டரான வடக்குத் திரு வீதி பிள்ளை
ப்ராதா ஸும்ய வர ஸ்வயம் ச புவனாச்சார்யோ அஸி கஸ்தே சம -உம்முடைய திரு சகோதரரே ஸ்ரீ அழகிய மணவாள பெருமாள் நாயனார்
-ஸ்ரீ ஆச்சார்ய ஹிருதயம் அருளிச் செய்தவர் –
நீரோ பிள்ளை லோகாச்சார்யார் -மிகப் பொருத்தமாக சாத்திய திரு நாமம் -உமக்கு யார் நிகர் ஆவார் –

——————————————–

காவேரீ யுகலாம் புபூர லலிதே புண்யந்தரீ பே அஸ்ம் யஹம்
லோகார்யோ வ்ரஜ தத் விஜேதி வரத ப்ரோவாச பக்தாய ஹி
இத்யேவம் குரு ஸூ க்தி பிர் குருவர த்வாம் மன்யமான ஸ்த்வஹம்
வந்தே வாரண ஷை லஷ் ருங்க நிலயம் மத்தைவதம் ஸ்ரீ சகம் -51-

வாரண ஷை லஷ் ருங்க நிலயம் மத்தைவதம் ஸ்ரீ சகம்–திருக் ஹஸ்தி நகரில் பெரும் தேவி சமேதனாக சேவை சாதிக்கும்
ஸ்ரீ வரதாச்சார்யனே – -மணல் பாக்கத்து நம்பியிடம் அருளிச் செய்த படியே -அவனே பிள்ளை லோகாச்சார்யராக திருவவதரித்தார்
இரண்டு ஆற்றுக்கு நடுவில் சென்று குறையும் ஸ்ரீ வசன பூஷணம் கேட்டுக் கொள்ள சொல்லி அருளினான் –
சேதனர்கள் உஜ்ஜீவனத்துக்காகவே இப்படி வந்து அவதரித்து ஸ்ரீ வசன பூஷணம் முதலியவற்றை அருளிச் செய்தான் பேர் அருளாளன் –

————————————————

வேதாந்தோக்தி விஷோதி தேஷூ சயத கர்மாத் யுபாயேஷூ மே
ஷக் திர்ன ப்ரகுண நிஷித்த கரணைர் முஹ்யந்தி வாகாதய
ஸ்ரீ வாணீ ரஸ ஜீவனம் ஷமதநம் ராமானுஜம் மத்குரும்
யோகீந்த்ரம் புவ நார்ய வீக்ஷய விமலைர்மாம் பாலயா லோகநை–52-

வேதாந்தோக்தி விஷோதி தேஷூ சயத கர்மாத் யுபாயேஷூ மே -வேதாந்தங்களில் விதித்த கர்ம யோகங்களுக்கு சக்தன் அல்லேன்
ஷக் திர்ன ப்ரகுண நிஷித்த கரணைர் முஹ்யந்தி வாகாதய -வாக் இத்யாதி இந்திரியங்கள் பட்டி மேய்கின்றன
ஸ்ரீ வாணீ ரஸ ஜீவனம் ஷமதநம்-பூர்வாச்சார்யர்கள் ஸ்ரீ ஸூ க்திகளையே தாரகமாக கொண்டு அத்தாலே ஷாந்தியையே தனமாக கொண்டவருமான
ராமானுஜம் மத்குரும் -அடியேன் ஆச்சார்யரான -ஆத்ரேய ராமானுஜர் -கிடாம்பி ராமானுஜ பிள்ளான் -உடைய சிஷ்யன் என்றதையே கொண்டு
யோகீந்த்ரம் புவ நார்ய வீக்ஷய விமலைர்மாம் பாலயா லோகநை-அடியேனை கடாக்ஷித்து அருள வேண்டும்
ஸ்ரீ ஆளவந்தார் ஸ்ரீ மன் நாதமுனிகளை பார்த்து தம்மை அங்கீ கரித்து அருளும் படி ஸ்தோத்ர ரத்னத்தின் அருளிச் செய்தது போலே இங்கும் –

———————————————————–

ப்ரணம்ய சரனவ் தவ ப்ரணததே அஹினாம் காமதவ்
இதம் கிமபி வாஞ்ஜிதம் புவன தேஷிக பிரார்த்தயே
அஸார பணி திஷமா சரணமத்ய ஹித்வா மன
ப்ரயாது பதவீம் ஷூபாம் வசன பூஷண அலங்க்ருதாம் –53-

தேவரீர் திருவடி அபேக்ஷிதர் அபேக்ஷித்தவை எல்லாம் தர வல்லது –சம்சாரத்தில் பிரயோஜனாந்தரங்கள் பலவற்றிலும் அளந்து அவதி படாமல்
தேவரீர் அருளிச் செய்த ஆச்சார்ய அபிமானம் உத்தாரகம் என்பதில் திட விசுவாசம் உடையவனாய் தேவரீர் ஆக்கி அருள வேணும் –

—————————————————–

இத்தம் ஜகத் குரு வர ப்ரவணந ஸர்வ
தந்த்ர ஸ்வதந்த்ர கவிதார்க்கிக ஸிம்ஹநா நாம்
ஸ்ரீ வேங்கடேஷ கவிநா கலிதாம் ஸ்துதிம் யே
ஸ்நிக்தா படந்தி புவி யாந்தி பராம் ஷ்ரியம் தே –54–

நிகமத்தில் பலமாக இந்த ஸ்தோத்ரம் கற்பவர்களுக்கு ஆச்சார்ய அபிமானம் கிட்டி பரம புருஷார்த்தம் பெறுவார் என்று அருளிச் செய்கிறார் –

———————————————

கவிதார்க்கிக சிம்ஹாயா கல்யாண குண ஷாலிநே
ஸ்ரீ மாதே வேங்கடேஷாய வேதாந்த குரவே நாம –

——————————–

ஸ்ரீ கோயில் கந்தாடை அப்பன் திருவடிகளே சரணம் .
ஸ்ரீ வேதாந்த தேசிகன் ஸ்வாமிகள் திருவடிகளே சரணம் .
ஸ்ரீ அழகிய மணவாள பெருமாள் நாயனார் திருவடிகளே சரணம் .
ஸ்ரீ பெரிய பெருமாள் பெரிய பிராட்டியார் ஆண்டாள் ஆழ்வார் எம்பெருமானார் ஜீயர் திருவடிகளே சரணம் –

ஸ்ரீ வேகா சேது ஸ்தோத்ரம் —ஸ்ரீ வேதாந்த தேசிகாசார்யர் ஸ்வாமிகள்-

February 5, 2017

ஸ்ரீ மான் வேங்கட நாதார்ய கவி தார்க்கிக கேசரீ
வேதாந்தா சார்ய வர்யோ மே சந்நிதத்தாம் சதா ஹ்ருதி –

கவி தார்க்கிக சிம்ஹாய கல்யாண குண சாலினே
ஸ்ரீ மதே வேங்கடேசாய வேதாந்த குரவே நம –

சீர் ஓன்று தூப்புல் திரு வேங்கடமுடையான்
பார் ஒன்றச் சொன்ன பழ மொழியுள் ஓர் ஓன்று
தானே யமையாதோ தாரணியில் வாழ்வார்க்கு
வான் ஏறப் போம் அளவும் வாழ்வு –

———————————————-

ஏகம் வேகவதி மத்யே ஹஸ்தி சைலேச த்ருச்யதே
உபாய பல பாவேந ஸ்வயம் வ்யக்தம் பரம் மஹ–1-

ஈஷ்டே கமயிதும் பாரம் ஏஷ சேது ரபங்கர
யத்ர ஸாரஸ்வதம் ஸ்ரோதோ விஸ்ராம்யதி விச்ருங்கலம் –2-

ஜயதி ஜெகதேக சேது வேகவதி மத்யே லஷிதோ தேவ
பிரச மயிதி ய பிரஜாநாம் பிரதிதான் சம்சார ஜலதி கல்லோலா
விபாது மே சேதஸி விஷ்ணு சேது வேகாபகாவேக விதாத ஹேது
அம்போஜயோ நேர் யதுபக் ஞமாஸீத் அபங்கரஷா ஹயமேத தீஷா –3-

சதுரானன சப்த தந்து கோப்தா சரிதம் வேகவதீம் அஸு நிருத்தன்
பரிபுஷ்யதி மங்களானி பும்ஸாம் பகவத் பக்தி மதாம் யதோத்த காரீ –4–

ஸ்ரீ மான் பிதாமஹ வதூ பரிசர்ய மாண
சேதே புஜங்க சயனே ச மஹா புஜங்க
ப்ரத்யாதி சந்தி பவ சஞ்சரணம் பிரஜாநாம்
பக்தாநு கந்து ரிஹ யஸ்ய கதாகதானி–5-

ப்ரஸமித ஹயமேத வ்யாபதம் பத்மயோநே
ச்ரித ஜன பர தந்திரம் சேஷ போகே சயானம்
சரணமுப கதாஸ்ம சாந்த நிஸ் சேஷ தோஷம்
சதமக மணி சேதும் சாஸ்வதம் வேகவத்யா –6-

சரணமுப கதாநாம் சோய மாதேச காரீ
சமயதி பரிதாபம் சம்முகஸ் சர்வ ஐந்தோ
சதகுண பரிணாம சந்நிதவ் யஸ்ய நித்யம்
வரவிதரணபூமா வாரணா த்ரீஸ்வரசய –7-

காஞ்சீ பாக்யம் கமல நிலயா சேதஸோ பீஷ்ட சித்தி
கல்யாணானாம் நிதிர விகல கோபி காருண்ய ராசி –8-

புண்யா நாம் ந பரிணதி ரஸு பூஷா யந்போகி சய்யாம்
வேகா சேதுர் ஜயதி விபுலோ விஸ்வரஷைக சேது -9-

வேகாஸே தோரிதம் ஸ்தோத்ரம் வேங்கடேசந நிமிர்தம்
யே படந்தி ஜநாஸ் தேஷாம் யதோக்தம் குருதே ஹரி –10-

————————-

கவி தார்க்கிக ஸிம்ஹாய கல்யாண குண சாலிநே
ஸ்ரீ மதே வேங்கடேசாய வேதாந்த குரவே நம –

—————————————————————

ஸ்ரீ கோயில் கந்தாடை அப்பன் திருவடிகளே சரணம் -ஸ்ரீ காஞ்சி ஸ்வாமிகள் திருவடிகளே சரணம்
ஸ்ரீ வேதாந்த தேசிகன் ஸ்வாமிகள் திருவடிகளே சரணம் –
ஸ்ரீ பெரிய பெருமாள் பெரிய பிராட்டியார் ஆண்டாள் ஆழ்வார் எம்பெருமானார் ஜீயர் திருவடிகளே சரணம் –

ஸ்ரீ ந்யாஸ சதகம் –ஸ்ரீ வேதாந்த தேசிகாசார்யர் ஸ்வாமிகள்-

January 31, 2017

ஸ்ரீ மான் வேங்கட நாதார்ய கவி தார்க்கிக கேசரீ
வேதாந்தா சார்ய வர்யோ மே சந்நிதத்தாம் சதா ஹ்ருதி –

கவி தார்க்கிக சிம்ஹாய கல்யாண குண சாலினே
ஸ்ரீ மதே வேங்கடேசாய வேதாந்த குரவே நம –

சீர் ஓன்று தூப்புல் திரு வேங்கடமுடையான்
பார் ஒன்றச் சொன்ன பழ மொழியுள் ஓர் ஓன்று
தானே யமையாதோ தாரணியில் வாழ்வார்க்கு
வான் ஏறப் போம் அளவும் வாழ்வு –

———————————————————————

த்வயத்தின் அர்த்தம் ஸங்க்ரஹிக்கப் படுகிறது பத்து ஸ்லோகங்களால்-முதல் மூன்று -பூர்வ கண்டார்த்தமும்
-மேல் ஒன்றால் உத்தர கண்டார்த்தமும் -மேல் ஐந்தால் உத்தர க்ருத்யார்த்தின் பிரகாரமும்
இறுதியில் சாத்விக தியாகமும் அருளிச் செய்யப் படுகின்றன –

——————————————–

அஹம் மத் ரக்ஷண பரோ மத் ரக்ஷண பலம் ததா
ந மம ஸ்ரீ பதே ரேவேத் யாத்மா நம் நிஷி பேத் புத –1-

அஹம்-அடியேனும் -ஆத்மஸ்வரூபம்
மத் ரக்ஷண பரோ -அடியேனை ரஷிக்கும் பொறுப்பும் -சுமையும் –
மத் ரக்ஷண பலம் ததா-அப்படியே அடியேனை ரக்ஷிப்பதால் உண்டான பலமும்
ந மம -அடியேனுடையவை அன்று -நான் எனக்கு உரியேன் அல்லேன்
ஸ்ரீ பதே ரேவேத் -ஸ்ரீ மன் நாராயணன் உடையவையே -சர்வ சேஷியான ஸ்ரீ மன் நாராயணனுக்கே சேஷம் -அவனே இவைகட்டிக்கு எல்லாம் கடவன்
யாத்மா நம் நிஷி பேத் புத –என்று பண்டிதன் தன்னை சமர்ப்பிக்க கடவன் –
இத்தால் ஸ்வரூப சமர்ப்பணமும் -யானும் நீயே என்னுடைமையும் நீயே –
ஆச்ரயண வேளையில் -மலர் மக்கள் விரும்பும் நம் அரும் பெறல் அடிகள்
-போக வேளையிலும் -கோல மலர்ப் பாவைக்கு அன்பாகிய என் அன்பேயோ -மிதுனம் உத்தேச்யம் –
புத -ஆச்சார்யர் மூலம் உபதேசிக்கப் பெட்ரா ரகசிய த்ரய ஞானத்தால் -தத்வ ஹித புருஷார்த்த யாதாம்யா ஞானம் பெற்றவன்
சர்வ ரக்ஷகன் -சர்வ சேஷி சர்வேஸ்வரன் —அநந்யார்ஹ அநந்ய அதீன சேஷ பூதர் நாம் –
ஸ்வயம் ம்ருத்பிண்ட பூதஸ்ய பரதந்த்ரஸ்ய தேஹிந-ஸ்வ ரக்ஷணேப்ய சக்தஸ்ய கோஹேது பார ரஷணே-
ஆத்மாராஜ்யம் தநஞ்சைவ களத்திரம் வாஹா நாநிச-ஏதத் பகவதே சர்வ மிதி தத் ப்ரேஷிதம் சதா —
நஹி பாலான சாமர்த்திய ம்ருதே ஸர்வேச்வரம் ஹரிம்
ந மம -மஹா விச்வாஸ பூர்வக கோப்ருத்வ வர்ண கர்ப்பமான சரணம்
-கர்த்ருத்வ தியாக -மமதா தியாக -பல தியாக -பல உபயத்வ தியாக பூர்வகம் -ஆனு கூல்ய சங்கல்பாதி அனுசந்தானங்கள் –
ப்ரவ்ருத்திர் ஆனு கூலேஷூ நிவ்ருத்திச் சான்யதா-பலம் ப்ராப்த ஸூ க்ருதாச் சஸ்யாத் சங்கல்பேச ப்ரபத்தித –
இருக்கும் நாளில் நிரபராதி கைங்கர்யத்தையும் -பிராரப்த சரீர அநந்தரம் மோக்ஷத்தையும் சேர கோலி பிரபத்தி –
அறவே பரம் என்று அடைக்கலம் வைத்தனர் அன்று நம்மைப் பெறவே கருதி பெருந்தக உற்ற பிரான் அடிக் கீழ் உறவே
இவன் உயிர் காக்கின்ற வோர் உயிர் உண்மையை நீ மறவேல் என நம் மறை முடி சூடிய மன்னவரே–ஸாங்க பிரபதன அதிகாரம் -ரகஸ்ய த்ரய சாரம்
எனக்கு உரியன எனது பரம் என் பேறு என்னாதிவை அனைத்தும் இறை இல்லா இறைக்கு அடைத்தோம் -அம்ருத ரஞ்சனி -8-

—————————————————-

ந்யாஸ்யாம்ய கிஞ்சன ஸ்ரீ மன் அநு கூலோ அந்வய வர்ஜித
விஸ்வாஸ ப்ரார்த்தநா பூர்வம் ஆத்மரஷா பரம் த்வயி–2-

ந்யாஸ்யாம்ய கிஞ்சன ஸ்ரீ மன் -அகிஞ்சனான அடியேன் திருமால் இடம் சமர்ப்பிக்கின்றேன்
அநு கூலோ அந்வய வர்ஜித-அநு கூல்ய சங்கல்பம் கொண்டும் -அந்நிய -ப்ரதி கூல்ய -வர்ஜனமும் -விட்டு விட்டவனாகவும்
விஸ்வாஸ ப்ரார்த்தநா பூர்வம் -நீ ரஷித்து அருளுவாய் என்ற துணிவும் -ரசிக்க வேண்டும் என்ற பிரார்த்தனையும் முன்னிட்டு
ஆத்மரஷா பரம் த்வயி-அடியேனை ரஷித்து அருளும் பொறுப்பை தேவரீர் இடம் சமர்ப்பிக்கின்றேன் –

ஆனு கூல்ய சங்கல்பம் ./ பிராதி கூல்ய வர்ஜனம் / மஹா விசுவாசம் /கோப்த்ருத்வ வர்ணம் / கார்ப்பண்யம் -அங்கங்கள் –
அநாதி காலம் தேவரீருக்கு அநிஷ்டா சரணம் பண்ணுகையாலே சம்சாரித்துப் போந்தேன்-இன்று முதல் அநு கூலனாக
வர்த்திக்கக் கட வேன்-ப்ரதி கூல அசரணம் பண்ணைக் கட வேன் அல்லேன் –
தேவரீரை பெறுகைக்கு அடியேன் இடம் ஒரு கை முதலும் இல்லை -தேவரீரையே உபாயமாக அறுதி இட்டேன் –
தேவரீரே உபாயமாக வேண்டும் –
அநிஷ்ட நிவ்ருத்தி யாதல் இஷ்ட பிராப்தி யாதல் இனி பரம் உண்டோ -ஸ்ரீ நடாதூர் அம்மாள் அருளிச் செய்யும் சுருக்கு-

நின்னருளாம் கதி அன்றி மற்று ஓன்று இல்லை – நெடும் காலம் பிழை செய்த நிலை கழிந்தேன்
உன் அருளுக்கு இனிதான நிலை யுகந்தேன் உன் சரணே சரண் என்னும் துணிவு பூண்டேன்
மன்னிருளாய் நின்ற நிலை எனக்குத் தீர்த்து வானவர் தம் வாழ்ச்சி தர விரித்தேன் உன்னை
இன்னருளால் இனி எனக்கோர் பரம் ஏற்றாமல் என் திருமால் அடைக்கலம் கொள் என்னை நீயே -அம்ருத சுவாதினி -31-

உகக்குமவை உகந்து உகவா வனைத்தும் ஒழிந்து உறவு குண மிகத் துணிவு பெற உணர்ந்து வியன் காவல் என வரித்துச்
சகத்தில் ஒரு புகல் இல்லாத் தவம் அறியேன் மதிள் கச்சி நகர் கருணை நாதனை நாள் அடைக்கலமாய் அடைந்தேன் –அடைக்களப் பத்து -5-

பரிகர விபாக அதிகாரம் -ஸ்ரீ மத் ரகஸ்ய த்ரய சாரம் -இந்த ந்யாஸ அங்கங்கள் ஐந்தையும் அங்கியையும் விவரித்து அருளுகிறார் –

அருள் தரும் அடியார் பால் மெய்யை வைத்துத்
தெருள் தர நின்ற தெய்வ நாயக நின்
அருள் எனும் சீர் ஓர் அரிவை யானது என
இருள் செக வெமக்கோர் இன்னொளி விளக்காய்
மணி வரை யன்ன நின் திரு வுருவில்
அணி அமர் ஆகத்து அலங்கலாய் இலங்கி
நின் படிக்கு எல்லாம் தன் படி ஏற்க
வன்புடன் நின்னோடு வதரித்து அருளி
வேண்டுரை கேட்டு மிண்டவை கேட்பித்து
ஈண்டிய வினைகள் மாண்டிட முயன்று
தன்னடி சேர்ந்த தமர் உனை அணுக
நின்னுடன் சேர்ந்து நிற்கும் நின் திருவே -மும்மணிக் கோவை –1-

அமலன் அவியாத சுடர் அளவில்லா ஆரமுதம்
அமலவுருக் குணங்கள் அணி யாயுதங்கள் அடியவர்கள்
அமல வழியாத நகர் அழிந்து எழும் கா வுடனே எல்லாம்
கமலை யுடன் அரசாளும் கரிகிரி மேல் காவலனே —அர்த்த பஞ்சகம் -1–

சத்யத்வம் -ஞானத்தவம் -அந்நதத்வம்-ஆனந்தத்வம் -அமலத்வம் -த்வயி -என்பதால் அனைத்து –
குண வர்க்கம் -காருண்ய -ஸுலப்ய ஸுசீல்ய வாத்சல்ய க்ருதஞ்ஞாதிகளும் -சர்வஞ்ஞத்வ சர்வசக்தித்வ
சத்ய சங்கல்பத்வ பரி பூர்ணத்வ பரம உதாரத்வாதிகள்
காருண்யம் -எம்மா பாவியேற்கும் விதி வாய்க்கின்று வாய்க்கும் / மாதவன் என்றதே கொண்டு / திருமால் இரும் சோலை மலை என்றேன்
-எனக்கே தன்னைத் தந்த கற்பகம் -சாரம் அசாரம் -த்வய அதிகாரம் –

———————————————————————

ஸ்வாமீன் -ஸ்வ சேஷம் -ஸ்வ வசம் –ஸ்வ பரத்வேன-நிர்பரம்
ஸ்வ தத்த – ஸ்வதியா – ஸ்வார்த்தம் -ஸ்வஸ் மின் -நியஸ்யதி-மாம் ஸ்வயம் — 3-

ஸ்வாமீன் -சர்வ சேஷியான ஸ்வாமியே -ஸ்ரீ மன் நாராயணனே –
ஸ்வ சேஷம் -தேவரீருடைய சொத்தாகவும் -தேவரீருக்கு சேஷ பூதனாயும்
-ஸ்வ வசம் –தேவரீருக்கு அதீனமாய்-அடியேன் பர தந்த்ரன் அன்றோ -தேவரீருக்கே -உட்பட்டவனானவனுமான
மாம் -அடியேனை –
ஸ்வ தத்த – ஸ்வதியா -தேவரீரால் அருள பட்ட தேவரீரைட் குறித்தான புத்தியினால் -சரீர பிரதானம் முதல்
சதாச்சார்ய ஸமாச்ரயணம் பண்ணி அருளி த்வய உச்சாரண பர்யந்தம் அருளிய உபகார பரம்பரைகளால் –
இத்தால் அஹங்கார நிவ்ருத்தி சொல்லிற்று ஆயிற்று -மமதா தியாகம் சொல்லிற்று ஆயிற்று
– ஸ்வார்த்தம் -தேவரீருக்காகவே -தேவரீருடைய லாபத்துக்காகவே
நிர்பரம்-அடியேனுக்கு சுமை இல்லாத படி -பொறுப்பு ஒன்றுமே இல்லாத படி
ஸ்வ பரத்வேன–செய்ய வேண்டியவை தேவரீருடைய பரமாகவே -பொறுப்பாகவே
ஸ்வஸ் மின் -தேவரீர் இடத்தில்
நியஸ்யதி- ஸ்வயம் -தேவரீரே வைத்துக் கொண்டு அருளுகிறீர் -கர்த்ருத்வ தியாகம் சொல்லிற்று ஆயிற்று –

எனக்கே ஆட்செய் எக்காலத்தும் என்று என் மனக்கே வந்து இடைவீடின்றி மன்னி
தனக்கே யாக என்னைக் கொள்ளுமீதே எனக்கே கண்ணனை யான் கொள்ளும் சிறப்பே –

தமக்கேயாய் எமைக் கொள்வார் வந்தார் தாமே -திருச்சின்ன மாலை -4-ஈற்றடி –

——————————————————-

ஸ்ரீ மன் நபீஷ்ட வரத த்வா மஸ்மி சரணம் கத
ஏதத் தேஹா வசாநே மாம் த்வத் பாதம் ப்ராப்ய ஸ்வயம் –4-

ஸ்ரீ மன் நபீஷ்ட வரத-அகலகில்லேன் இறையும்- என்று நித்ய வாசம் செய்யும் பெரிய பிராட்டியார் உடன்
ஆஸ்ரிதர்களுக்கு இஷ்டமான பலங்களை அருளும் ஸ்ரீ வரத
த்வா மஸ்மி சரணம் கத -தேவரீரை அடியேன் சரண் அடைந்தேன்
ஏதத் தேஹா வசாநே மாம் த்வத் பாதம் ப்ராப்ய ஸ்வயம் –சரீரத்தின் இறுதி காலத்தில் தேவரீர்
திருவடிகளை தேவரீரே நிர்ஹேதுகமாக தந்து அருள வேண்டும் –
ஏதத் தேஹ அவசானே-/ திருப்த பிரபத்தி -ஆர்த்த பிரபத்தி /

புகல் உலகில் இல்லாது பொன்னருள் கண்டு உற்றவருக்கு
மகலகிலா வன்பர்க்கும் அன்றே தன்னருள் கொடுத்துப்
பகலதனால் பழம் கங்குல் விடிவிக்கும் பங்கயத்தாள்
அகலகிலேன் என்று உறையும் அத்திகிரி அருள் முகிலே –8-

சரணமாகும் தனதாள் அடைந்தார்கட்க்கு எல்லாம் மரணமானால் வைகுந்தம் கொடுக்கும் பிரான்
-பிரபத்தி சர்வாதிகாரம் -சமோஹம் சர்வ பூதேஷூ –
தன் நினைவில் விலக்கின்றித் தன்னை நண்ணார் நினைவு அனைத்தும் தான் விளைத்தும் -விலக்கு நாதன் என் நினைவை இப்பவத்தில் நின்றும்
மாற்றி இணை அடிக் கீழ் அடைக்கலம் என்று எம்மை வைத்து முன் நினைவால் யாம் முயன்ற வினையால் வந்த முனிவயர்ந்து
முத்தி தர முன்னே தோன்றி நன் நினைவானாம் இசையும் காலம் இன்றோ நாளையோ ஓ வென்று நகை செய்கின்றான் -அதிகார சுருக்கு -௪௯

ஒன்றே புகல் என்று உணர்ந்தவர் காட்டத் திருவருளால்
அன்றே யடைக்கலம் கொண்டனம் அத்திகிரித் திருமால்
இன்றே இசையின் இணை யடி சேர்ப்பர் இனிப் பிறவோம்
நன்றே வருது எல்லாம் நமக்கு பரம் ஒன்றிலதே —அம்ருத ரஞ்சனி -18–

நமஸ்காரம் அளவில் பரம புருஷார்த்தத்தை-அப்போதே கொடு உலகு காட்டாதே கொழுஞ்சோதி உயரத்து கூட்டரிய திருவடி கூட்டி அருள்வார் -என்றபடி –

————————————————–

த்வத் சேஷத்வே ஸ்திரதியம் த்வத் ப்ராப்த்யேக பிரயோஜனம்
நிஷித்த காம்ய ரஹிதம் குரு மாம் நித்ய கிங்கரம் –5-

த்வத் சேஷத்வே ஸ்திரதியம் -அடைக்கலமான அடியேனை -தேவரீருக்கு சேஷ பூதனாய் இருப்பதில் உறுதியான புத்தி யுடையேனாக இருக்கிறேன்
த்வத் ப்ராப்த்யேக பிரயோஜனம் -தேவரீர் திருவடிகளை அடைவதே முக்கிய பலம் என்றும்
நிஷித்த காம்ய ரஹிதம் -சாஸ்திரங்களில் விலக்கப் பட்ட -அல்ப அஸ்திர காம்ய கர்மங்களில் ஆசை அற்றவனாகவும் -சம்பந்தம் அற்றவனாகவும்
குரு மாம் நித்ய கிங்கரம் -எப்போதும் தாச விருத்தி செய்பவனாகவும் -இப்படி நிலை நின்ற சேஷ பூதனாக ஆக்கி அடிமை கொள்ள வேண்டும் –
சேஷத்வ அனுசந்தான பூர்வகமாக நித்ய கிங்கரனாக – இஷ்ட பிராப்தியையும் அநிஷ்ட நிவ்ருத்தியையும் -பிரார்த்திக்கிறார்-

———————————————–

தேவீ பூஷண ஹேத்யாதி ஜூஷ் டஸ்ய பகவம்ஸ்தவ
நித்யம் நிரபரா தேஷூ கைங்கர்யேஷூ நியுங்ஷவ மாம் –6-

தேவீ பூஷண ஹேத்யாதி -திவ்ய மஹிஷிகள் -திவ்ய பாஷாணங்கள் -திவ்ய ஆயுதங்கள் -இவை அனைத்தையும்
ஜூஷ் டஸ்ய பகவம்ஸ்தவ –அடைய பெற்று -ஞான பல ஐஸ்வர்ய வீர்ய சக்தி தேஜஸ் நிறைந்த சர்வேஸ்வரன்
சர்வ காரண பூதன்-ரக்ஷணம் சம்ஹாரம் ஸ்ருஷ்ட்டி அனைத்தையும் செய்து அருளி -அனைத்தும் சரீரமாக கொண்டு உள்ளும் புறமும் வியாபித்து –
பிணக்கற அறுவகைச் சமயமும் நெறி யுள்ளி யுரைத்த கணக்கறு நலத்தனன் அந்தமில் ஆதி யம் பகவன் –
நந்தா விளக்கே அளத்தற்கு அரியாய் -/ உணர் முழு நலம் /சூழ்ந்து அதனில் பெரிய சுடர் ஞான இன்பம் /
பரத்வ உபயுக்தங்களாக இந்த ஆறு குணங்களும் உண்டே
ஞானம் ஆவது -எப்போதும் ஸ்வத ஏக காலத்தில் பஞ்ச இந்த்ரியங்களால் அறியக் கூடியவற்றை எல்லாம் சாஷாத்கரிக்கை
அஜடம் ஸ்வாத்ம சம்போதி நித்யம் சர்வா வகாஹநம்
சக்தி யாவது சங்கல்ப மாத்திரத்திலே அனைத்து உலகுகடக்கும் உபாதானம் ஆவது
ஜகத் ப்ரக்ருதி பாவோ யஸ் சக்தி ப்ரகீர்த்தித
பலம் -அனைத்தையும் இளைப்பின்று தாங்கும் தன்மை -தாரண சாமர்த்தியம்
ஐஸ்வர்யம் தடை இல்லாமல் ஸ்வ தந்திரமாக எங்கும் செல்லும் சங்கல்பம் உடைமை
கர்த்ருத்வம் நாமயித்தஸ்ய ஸ்வாதந்தர்ய பரிப் ரும்ஹிதம் ஐஸ்வர்யம் நாம தத் ப்ரோக்தம் குண தத்வார்த்த சிந்தகை
வீர்யம் -ஸ்ருஷ்டித்து உள்ளும் புறமும் வியாபித்து விகாரம் இன்றிக்கே இருக்கை
தஸ்ய உபாதான பாவேபி விகார விரஹோ ஹிய வீர்யம் நாம குணஸ் சோயம் அச்யுதத்வாபரா ஹ்வய -அவிகாராய -என்றவாறு
தேஜஸ் -ஆஸ்ரிதர் தாபங்களை தீர்த்தும் ஆஸ்ரித விரோதிகளை நிரசிக்கும் தேஜஸ் -சகாயத்தை அபேக்ஷியாது இருக்கை –
செழும் குணங்கள் இரு மூன்று உடையார் -திருச்சின்ன மாலை -5-
நித்யம் நிரபரா தேஷூ கைங்கர்யேஷூ நியுங்ஷவ மாம் -ஒழி வில் காலம் எல்லாம் வழு விலா அடிமை அடியேனுக்கு கொடுத்து அருள வேணும்

———————————————–

மாம் மதீயம் ச நிகிலம் சேதன அசேதனாத்மகம்
ஸ்வ கைங்கர்ய உபகரணம் வரத ஸ்வீகுரு ஸ்வயம் –7-

—————————————————-

த்வதேக ரஷ்யஸ்ய மம த்வமேவ கருணாகர
ந ப்ரவர்த்தய பாபாநி ப்ரவ்ருத்தாநி நிவர்த்தய –8–

————————————————–

அக்ருத்யா நாம் ச கரணம் க்ருத்யா நாம் வர்ஜனம் ச மே
க்ஷமஸ்வ நிகிலம் தேவ ப்ரணதார்த்தி ஹர ப்ரபோ –9-

அக்ருத்யா நாம் ச கரணம் -செய்யத் தகாதவற்றை செய்தும் –
க்ருத்யா நாம் வர்ஜனம் ச மே -செய்ய வேண்டியவைகளை செய்யாமல் விட்டும்
க்ஷமஸ்வ நிகிலம் தேவ ப்ரணதார்த்தி ஹர ப்ரபோ -லீலையாக ஜகாத் ஸ்ருஷ்டியாதி செய்பவனே அடியேனுடைய
இவை அனைத்தையும் பொறுத்து அருள வேணும்
லோகவத்து லீலா கைவல்யம் -அகில புவன ஜென்ம ஸ்தேம பங்காதி லீலே-
துன்பமும் இன்பமுமாகிய செய்வினையாய் உலகங்களுமாய் மன் பல் உயிர்களுமாகி பல பல மாய மயக்குகளால் இன்புறு
இவ் விளையாட்டுடையானைப் பெற்று ஏதும் அல்லல் இலேனே -திருவாய் -3-10-7-
உலகம் யாவையும் தாமுள வாக்காலும் நிலை பெறுத்தலும் நீக்கலும் நீங்கலா அலகிலா விளையாட்டுடையார் அவர் தலைவர் அன்னவர்க்கே சரண் நாங்களே -கம்பர்
மநோ வாக் காயைர் அநாதி கால ப்ரவ்ருத்த அநந்த அக்ருத்ய கரண க்ருத்ய அகரண பகவத் அபசார பாகவத அபசார அஸஹ்யா அபசார ரூப
நானாவித அநந்த அபசாரான் ஆராப்த கார்யான் அநாரப்த கார்யான் க்ருதான் கரிஷ்யமாணாஞ்ச சர்வ அநசேஷத க்ஷமஸ்வ —

———————————————

ஸ்ரீ மான் நியத பஞ்சாங்கம் மத் ரக்ஷண பரார்ப்பணம்
அசீ கரத் ஸ்வயம் ஸ்வஸ் மின் அதோ அஹமிஹ நிர்பர –10-

ஸ்ரீ மான் நியத பஞ்சாங்கம்-திருமாலே -நீங்காத ஐந்து அங்கங்களை யுடையதான
மத் ரக்ஷண பரார்ப்பணம் -அடியேனுடைய ரக்ஷண பர சமர்ப்பணத்தை
அசீ கரத் ஸ்வயம் ஸ்வஸ் மின் -உம்மிடத்தில் நீரே செய்து அருளினீர்
அதோ அஹமிஹ நிர்பர –ஆகையால் அடியேனுடைய ரக்ஷண விஷயத்தில் பொறுப்பு இல்லாதவனாக இருக்கிறேன்
நிஷே பா பர பர்யாயோ ந்யாஸ பஞ்சாங்க சம்யுத ஸந்த்யாசஸ்த்யாக இது யுக்தச் சரணாகத திரித்யபி -ஸ்ரீ லஷ்மி தந்திரம் -17-74-
பயம் கேட்டு மார்பிலே கை வைத்து உறங்க பிராப்தி என்றபடி

—————————————–

இதி ஸ்ரீ ந்யாஸ சதகம் சம்பூர்ணம் –

கவி தார்க்கிக ஸிம்ஹாய கல்யாண குண சாலிநே
ஸ்ரீ மதே வேங்கடேசாய வேதாந்த குரவே நம –

—————————————————————

ஸ்ரீ கோயில் கந்தாடை அப்பன் திருவடிகளே சரணம் -ஸ்ரீ காஞ்சி ஸ்வாமிகள் திருவடிகளே சரணம்
ஸ்ரீ வேதாந்த தேசிகன் ஸ்வாமிகள் திருவடிகளே சரணம் –
ஸ்ரீ பெரிய பெருமாள் பெரிய பிராட்டியார் ஆண்டாள் ஆழ்வார் எம்பெருமானார் ஜீயர் திருவடிகளே சரணம் –

ஸ்ரீ அஷ்ட புஜகாஷ்டகம் –ஸ்ரீ வேதாந்த தேசிகாசார்யர் ஸ்வாமிகள்-

January 31, 2017

ஸ்ரீ மான் வேங்கட நாதார்ய கவி தார்க்கிக கேசரீ
வேதாந்தா சார்ய வர்யோ மே சந்நிதத்தாம் சதா ஹ்ருதி –

கவி தார்க்கிக சிம்ஹாய கல்யாண குண சாலினே
ஸ்ரீ மதே வேங்கடேசாய வேதாந்த குரவே நம –

சீர் ஓன்று தூப்புல் திரு வேங்கடமுடையான்
பார் ஒன்றச் சொன்ன பழ மொழியுள் ஓர் ஓன்று
தானே யமையாதோ தாரணியில் வாழ்வார்க்கு
வான் ஏறப் போம் அளவும் வாழ்வு –

——————————————————

ஸ்ரீ பேயாழ்வார் -தொட்ட படை எட்டும் தோலாத வென்றியான் -அட்ட புயகரத்தான் அந்நான்று
குட்டத்துக் கோள் முதலை துஞ்சக் குறித்து எறிந்த சக்கரத்தான் தாள் முதலே நங்க ட்க்கு சார்வு -என்று
ஸ்ரீ கஜேந்திர ரக்ஷகனாக அருளிச் செய்த படி -இவரும்-ஸ்ரீ கஜேந்திர ரஷாத் வரிதம்-என்று உபக்ரமித்து அருளுகிறார்
அஷ்ட புயகரம் -அஷ்ட புயவகரம் -க்ருஹம் -கரம் -அஷ்ட புஜ பெருமாள் எழுந்து அருளி இருக்கும் திவ்ய தேசம் -என்றுமாம் –
அஷ்ட புஜாஸ் பதேச -அஷ்ட புஜாஸ்பதம் -திவ்ய தேச திருநாமம் என்றும் அதற்கு ஈசன் என்றும் இரண்டாம் ஸ்லோகத்தில் அருளிச் செய்கிறார் –

————————–

கஜேந்திர ரஷாத் வரிதம் பவாந்தம்
க்ராஹை ரிவாஹம் விஷயைர் விக்ருஷ்ட
அபார விஞ்ஞாத தயா நுபாவம்
ஆப்தம் சதாம் அஷ்ட புஜம் ப்ரபத்யே –1-

எம்பெருமானே முதலைகள் போன்றுள்ள விஷ்யங்களினாலே இழுக்கப் பட்ட நான் -ஸ்ரீ கஜேந்திர ஆழ்வானைக் காத்து அருளுவதில் பதற்றம் யுடையவனாய்
அளவற்ற ஞானத்தையும் தயையும் சக்தியும் யுடையவனாய் -நல்லவர்களுக்கு விஸ்வாச நீயானாய் -அஷ்ட புஜனான உன்னை தஞ்சமாகப் போற்றுகிறேன் –
சம்புத்தியை வருவித்திக் கொண்டு -பவந்தம் -என்ற சொல் -ஐந்து முதலைகளால் அடர்ப்புண்டு உள்ளேனே-
அடியேனுடைய ஆர்த்தியை அறிவீரே–அறிந்து வைத்தும் இரங்கி அருள நைர்க்ருண்யமும் உண்டே-ஞானமும் தாயையும் இருந்து மேலே அகற்ற வல்ல சக்தியும் உண்டே –
சர்வஞ்ஞ அபி ஹி விஸ்வேசஸ் சதா காருணிகோபி
சன் சம்சார தந்த்ர வாஹித்வாத் ரஷ்ய அபேக்ஷம் பிரதீஷதே
ஆகையால் அடியேனுடைய அபேக்ஷை இல்லை என்று ஒரு கண் அழிவு சொல்ல ஒண்ணாத படி ஆர்த்தனாய் இதோ சரணம் புகுகிறேன் என்கிறார் –

—————————————-

த்வதேக சேஷோஹ மநாத்ம தந்த்ர
த்வத் பாத லிப்சாம் திசதா த்வயைவ
அசத் ஸமோப்யஷ்ட புஜாஸ் பதேச
சத்தா மிதாநீம் பிரதிலம்பி தோஸ்மி –2-

அஷ்ட புயகரத்து அம்மானே -தேவரீருக்கே சேஷ பூதனாய் -ஸ்வ தந்த்ரன் அற்றவனாய் இருக்கிற அடியேன் இது வரையில்
அசத் கல்பனாய் இருந்தேனே யாகிலும் தேவரீருடைய திருவடிகளில் ருசியைத் தந்து அருளா நின்ற தேவரீராலே
இப்போது சத்தை பெறுவிக்கப் பட்டவனாய் இருக்கிறேன் –
மருவித் தொழும் மனமே தந்தாய் -என்றும் -இசைவித்து என்னை யுன் தாளிணைக் கீழ்
இருத்தும் அம்மானே -என்றும் -என் உணர்வின் உள்ளே இருத்தினேன் அதுவும் அவனது இன்னருளே -என்றும்
தெரிந்து உணர்வு ஓன்று இன்மையால் தீ வினையேன் வாளா இருந்து ஒழிந்தேன் கீழ் நாள்கள் எல்லாம் -கண்டவா திரிந்து அசத் கல்பனாக திரிந்தேன்
உன் உடைமையை வீட்டுக் கொடுக்க்காமல் ஸ்வாமியான நீயே மாடி மாங்காய் இட்டு பிடிக்குமா போலே
தேவரீர் திருவடிகளில் ருசியைப் பிறப்பித்து இப்போது சத்தை பெறுவித்து அருளினை படியால் உய்ந்து போனேன் என்றவாறு –
அஷ்ட புஜ ஆஸ்பதத்துக்கு ஈசனே -என்று விளிக்கிறார்-அஷ்ட புஜ என்று விளிக்காமல்
திருமங்கை ஆழ்வார் – திரிபுரம் மூன்று எரித்தானும் –பெரிய திருமொழி -2–8-முன்பு திரு விட வெந்தை பதிகத்தில்
திருத் தாயார் திரு வாக்கால் அருளிச் செய்து துடிக்க விட்டதை திரு உள்ளம் கொண்டு
பிற்பட்டோமே என்று திரு உள்ளம் நொந்து -அடியார்களுக்கு உதவின குணங்களையும் வடிவு அழகையும் பிரகாசிக்கப் படுத்தி
செம் பொன் இலங்கு வலங்கை வாளி திண் சிலை தண்டொடு சங்கம் ஒள் வாள் உம்பர் இரு சுடர் கேடக ஓண் மலர் பற்றி
அஷ்ட புஜனாய் பரம போக்யனாய் சேவை சாதித்து அருளினான்
பரகால நாயகி நிலையிலே ஆழ்வாரும் சேவித்து அனுபவிக்கிறார் -ஆழியோடும் பொன்னார் சார்ங்கம் யுடைய அடிகளை இன்னார் என்று அறியேன்
ஸ்வ புத்தியால் அறிய முடியாது -சோதி வெள்ளத்தில் ஆழ்ந்ந்து அன்றோ இருந்தார் -பார்த்தாவாக இருக்கக் கூடும் என்ற
நினைவால் வெட்க்கியும் இருக்க -நீர் யார் என்று கேட்கவும் மாட்டாமல் –
வேறு ஒருவரை கேட்க்கும் பாவனையாக இவர் யார் கோள் –நான் தான் அட்ட புயகரத்தேன் -என்கிறார் -அஷ்ட புஜன் என்று சொல்லாமல் –
அஷ்ட புஜ ஷேத்ரத்துக்கு அதிபதி –சாதாரண பிரஜை என்றுமாம் -இதனாலே அஷ்ட புயகரத்தான் -என்கிறார் –

——————————————-

ஸ்வரூப ரூபாஸ்த்ர விபூஷணாத் யை
பரத்வ சிந்தாம் த்வயி துர் நிவாராம்
போகே ம்ருதூபக்ரம தாம பீப் சன்
சீலாதி பிர் வாரய சீவ பும்ஸாம் –3–

அஷ்ட புஜ பெருமானே -ஸ்வரூபம் திவ்ய மங்கள விக்ரஹம் -திவ்ய ஆயுதங்கள் -திவ்ய பூஷணங்கள் -இவை முதலான வற்றால்
தேவரீர் இடத்தில் மானிடர்களுக்கு அவசியம் உண்டாக்க கூடிய பரத்வ சிந்தையை சாத்மிக்க சாத்மிக்க
அனுபவிப்பிக்க வேண்டும் விருப்பம் யுடையீர் போலே
ஸுசீல்ய வாத்சல்யாதி குணங்களை காட்டுது தந்து -தடுத்து -அருளினீர் –
பரத்வ ஸுபலங்கள் இரண்டும் பொலிய அஷ்ட புஜன் நின்று சேவை சாதித்து அருளினாலும் பரத்வத்தில் காட்டில் ஸுலபயமே விஞ்சி
இருப்பதற்கு ஒரு ஹேது விசேஷத்தை உல்லேகிக்கிறார்-
திவ்ய மங்கள விக்ரஹமோ -ரூபமே வாஸ்ய ஏதன் மஹிமானம் வியாஸஷ்டே -என்ற கணக்கில் பரத்வத்தை கோள் சொல்லி தருகின்றது –
செம் பொன் இலங்கு வலங்கை வாளி திண் சிலை தண்டொடு சங்கம் ஒள் வாள் உம்பர் இரு சுடர் ஆழியோடு கேடக ஓண் மலர்
-என்னப் பட்ட அஷ்ட திவ்ய ஆயுதங்களும்
கிரீட மகுட சூடாவதாம்ச மகர குண்டல க்ரைவேயக ஹார கேயூர கடக்க ஸ்ரீ வத்ச கௌஸ்துப முக்தா தாமா உதர பந்தன பீதாம்பர காஞ்சீ குண
நூபுராத்யாதி அபரிமித திவ்ய பூஷணங்களும் –
வக்ஷஸ் ஸ்தல்யாம் துளசி கமலா கௌஸ்துபைர் வைஜயந்தீ சர்வே சத்வம் கதயதிதராம் ரங்க தாம்ந -பட்டர்
இதனால் இவை எல்லாம் பரத்வ பிசுனங்களாய் இரா நின்றன -இவன் பராத்பரன் அல்லனோ
-இவனையே நாம் அணுகுவது என்று கூச வேண்டி இருக்குமே
கூசினவர்கள் -வள வேழ் உலகு தலை எடுத்து பிற் காலிப்பர் -அங்கனே ஆகாயமைக்கு அவன் தனது ஸுசீல்ய வாத்சல்யயாதி குணங்களைக் காட்டி
ஈடு படுத்திக்க கொள்வான் -அவற்றையே முற்றிலும் ஏக காலத்திலேயே காட்டி விட்டால் பரத்வத்தை பூர்ணமாக அனுபவிக்க முடியாதே
-பரத்வத்தை மட்டும் காட்டிப் போந்தால் அதை அனுபவிக்க அதிகாரிகள் இல்லை
-சீலாதி எளிமை குணங்கள் காட்டில் எரிந்த நிலா போலே அனுபவிக்காமேலே ஒழியும்
இவன் பரம சதுரன் ஆகையால் சாத்மிக்க சாத்மிக்க அனுபவிப்பிக்க வேண்டி-எளிமை குணங்களை க்ரமேண காட்டி அருளும் படியை அருளிச் செய்கிறார்
போகே ம்ருதூபக்ரமதாம் அபீப்சன் -பரத்வத்தை பிரகாசிக்க ஒட்டாமல் சீலாதிகளாலே மறைப்பதற்கு காரணம் சொல்லுகிறது
முந்துற முன்னம் பரத்வத்தை அனுபவிக்கப் புக்கால் பெரு வெள்ளத்தில் அமிழ்ந்து போம்படியாம் அத்தனை –

—————————————————

சக்திம் சரண் யாந்தர சப்த பாஜாம்
சாரஞ்ச சந்தோல்ய பலாந்தராணாம்
த்வத் தாஸ்ய ஹேதோஸ் த்வயி நிர்விசங்கம்
நியஸ்தாத் மநாம் நாத பிபர்ஷி பாரம் –4–

எம்பெருமானே ரக்ஷகர்கள் என்று பெயர் சுமந்து இருக்கும் தேவதாந்தரங்களின் சக்தியையும்
இதர ஷூ த்ர பலன்களின் சாரத்தையும் நிறுத்துப் பார்த்து
சார தமமான தேவரீருடைய கைங்கர்யத்தை பெறுவதற்காக தேவரீர் இடத்திலே நிஸ்ஸங்கமாக
சரணாகதி செய்தவர்களின் பாரத்தை தேவரீர் ஏற்றுக் கொள்ளுகிறது
ந ஸம்பதாம் சமா ஹாரே விபதாம் விநிவர்த்தனே சமர்த்தோ த்ருச்யதே கச்சித் தம் விநா புருஷோத்தமம் -என்றும்
நஹி பாலன சாமர்த்தியம் ருதே ஸர்வேச்வரம் ஹரீம்
தேவரீர் திருவடிகளில் அத்தாணி சேவகமே ஸ்வரூப அனுரூபம் என்று தெளிந்து தேவரீர் திருவடிகளையே தஞ்சமாகப் பற்றினவர்களுக்கு
தேவரீர் சகல வித ரக்ஷண துரந்தரராக ஆகின்றது என்றார் ஆயிற்று –

————————————————-

அபீதி ஹேதோர நு வர்த்த நீயம்
நாத த்வத் அந்நியம் ந விபாவயாமி
பயம் குதஸ் ஸ்யாத் த்வயி சாநுகம்பே
ரஷா குதஸ் ஸ்யாத் த்வயி ஜாத ரோஷே–5-

அஷ்ட புஜ பெருமாளே -தேவரீரைக் காட்டிலும் வேறு ஒரு வியக்தியை-அபய சித்தியின் பொருட்டு ஆஸ்ரயிக்க தக்கதாக நான் அறிகின்றிலேன் –
தேவரீர் தயாளுவாக இருக்கும் போது-ஆஸ்ரிதர்களுக்கு -எங்கு இருந்து பயம் உண்டாகும்
-தேவரீர் நிக்ரஹிக்கத் தொடங்கினால்-எங்கிருந்து ரக்ஷை பெற முடியும் –
களைவாய் துன்பம் களை யாது ஒழி வாய் களை கண் மற்றிலேன் -என்றும்
அபீதி ஸ்தவத்திலும் -தொடக்கத்தில் –அபீதிரிஹ யஜ்ஜூஷாம் யதவதீரிதா நாம் பயம் பயபாய விதாயிநோ ஜகதி யந்நிதேச ஸ்திநா -என்றும்
அருளிச் செய்தது போலே -சம்சார பயம் முதலானவற்றை போக்க வேணும் என்றால் தேவரீர் போக்கலாம் ஒழிய அல்லாதார் போக்க அவகாசம் ஏது –
அவர்கள் தங்களுக்கு ஏற்படும் பயத்தையே போக்கிக் கொள்ள மாட்டாமல் தேவரீரையே தஞ்சமாக பற்ற -எங்கள் பயத்தை போக்க என்ற பிரசக்தியும் உண்டோ
நின் அருளே புரிந்து இருந்தேன் -என்று இருக்கும் எங்களுக்கு பயம் தானும் உண்டாக மாட்டாது
தேவரீர் யார் பக்கல் சீறி அருளுகிறதோ அவர்கள் வேறு யார் இடத்திலும் ரக்ஷை பெற முடியாதே
-ப்ரஹ்மா ஸ்வயம்பூச் சதுரா நநோ வா —த்ராதும் ந ஸக்தா யுத்தி ராம வத்யம் –

————————————————————

த்வத் ஏக தந்திரம் கமலா ஸஹாய
ஸ்வே நைவ மாம் ரஷிதுமர்ஹஸி த்வம்
த்வயி ப்ரவ்ருத்தே மம கிம் பிரயாசை
த்வய அப்ரவ்ருத்தே மம கிம் பிரயாசை -6–

ஸ்ரீ லஷ்மீ பதியான அஷ்ட புஜ பெருமாளே தேவரீருக்கே அடைக்கலமான அடியேனை -தேவரீர் ஸ்வயமாகவே ரஷிக்கக் கடவீர் –
அடியேனைக் காத்து அருள தேவரீர் பிரவர்த்திக்கும் அளவில் என்னுடைய பிரயாசங்கள் அகிஞ்சித் கரங்கள்
-தேவரீர் பிரவர்த்தியாத அளவிலும் அப்படியே –
கீழ் ஸ்லோகத்தில் அநந்ய உபேயத்வம் அனுசந்தித்து இதில் அநந்ய உபாயத்வம் அனுசந்திக்கப் படுகிறது –
ஸ்வ ப்ராப்தவ் ஸ்வயமேவ சாதனதயா ஜோ குஹ்யமாண ஸ்ருத்வ -என்றும்
நிதானம் தத்ராபி ஸ்வயம் அகில நிர்மாண நிபுண -என்றும் சொல்லும் சாஸ்திரார்த்தை நிஷ்கர்ஷித்து அருளி
தம் பக்கலில் கைம்முதல் இல்லாமையையும் -எவ்விதமான கைம்முதலையும் ப்ரதீஷியாமல் ரஷித்து
அருளுகைக்கு ஈடாக அத்தலையில் பூர்த்தியையும் அருளிச் செய்கிறார் யாயிற்று
இந்த அர்த்தத்தை ஸ்ரீ வரதராஜ பஞ்சாசத்தில் -கிம் வா கரீச -க்ருபணே மயி ரக்ஷணீயே தர்மாதி பாஹ்ய சஹகாரி கவேஷணேந
-நந்வஸ்தி விஸ்வ பரிபாலன ஜாகரூகஸ் சங்கல்ப ஏவ பவதோ நிபுணஸ் ஸஹாய -என்கிற ஸ்லோகத்தில் அருளிச் செய்தார் –
கமலா ஸஹாய -தேவரீர் ரஷிக்க ஸஹாய அபேக்ஷை பிரசக்தியே இல்லை -ஒரு கால் உண்டாகில்
பிராட்டியையே ஸஹாயமாகக் கொள்ள அடுக்கும் என்று ஸூசிப்பிக்கிறார்
நீரிலே நெருப்பு கிளருமா போலே குளிர்ந்த திரு உள்ளத்திலே அபராதத்தாலே சீற்றம் பிறந்தால் பொறுப்பிக்குமவள் பிராட்டி ஆகையால்
-அந்த புருஷகார பலத்தால் ரக்ஷணம் தப்பாது என்று இருக்கிறார் –
ஸ்வே நைவ -என்றது என்னுடைய பிரவ்ருத்தி லேசத்தையும் ப்ரதீஷியாதே ஸ்வயமாகவே என்றபடி –
அகதிம் சரணாகதம் ஹரே -க்ருபயா கேவல மாத்மஸாத்குரு-என்று ஸ்ரீ ஆளவந்தார் அனுசந்தித்து அருளியது படி
நாம் கிருபாவாளாகிலும் பேறு உம்மத்தான பின்பு உம்முடைய ப்ரவ்ருத்தியும் வேண்டி இருந்தது காணும் என்ற அவன் திரு உள்ளமாக
தம்முடைய பிரவ்ருத்தி ஸர்வதாத்மந அகிஞ்சித்க்கரம் என்று உத்தரார்த்தத்தில் அருளிச் செய்கிறார் –
வனத்திடை ஏரியாம் வண்ணம் இயற்றும் இது வல்லால் மாறி யார் பெய்கிற்பார் மற்று–ஸ்ரீ பூதத்தாழ்வார்
எம்பெருமான் கை கொடுத்து அருள ப்ரவர்த்திக்கும் அளவில் அவனுடைய பிரயாசங்களுக்கு பலன் ஒன்றும் இல்லை
எம்பெருமான் பிரவர்த்தியாத அளவில் இவன் எத்தனை பிரயாசங்கள் பட்டாலும் பலன் ஒன்றும் இல்லையாம்
த்வயி ரக்ஷதி ரஷகை கிம் அந்யை -என்று காமாஸிகா ஸ்துதி யிலும் அருளிச் செய்தார்
உன்னால் அல்லால் யாவராலும் ஒன்றும் குறை வேண்டேன் –

———————————————

சமாதி பங்கேஷ் வபிஸம்பதத் ஸூ
சரண்ய பூதே த்வயி புத்தகஷ்யே
அபத்ரபே ஸோடு மகிஞ்ச நோஹம்
தூராதி ரோஹம் பத நஞ்ச நாத –7-

அஷ்ட புஜ பெருமாளே சர்வ சரண்யரான தேவரீர் -காக்கும் இயல்பினராய் இருக்கையாலே -உபாய அனுஷ்டான விரோதிகளான
பாபங்கள் மிடை தரும் அளவில் -நமக்குத் தகாத பக்தி யோகாதிகளில் ஏறுவதும் சறுக்கி விழுவதும் ஆகிற கஷ்டங்களை சகிக்க வெட்கப் படுகிறேன்
ஸ்வ ப்ரவ்ருத்திகள் சர்வாத்மநா ச அபாயங்கள் ஆகையால் அவற்றுக்கு இடையூறுகளில் விளைந்தே தீரும்
பத நாந்தாஸ் சமுச்ச்ரயா -என்ற கணக்கிலே ஆரூடபதிதனாக ப்ராப்தமாகக் கூடும்
சித்த உபாய பூதரான தேவரை வரித்து -நிர்ப்பரோ நிர்ப்பயோஸ்மி-என்று இருக்கக் கடவனான அடியேன்
ஒரு கால் பக்தி யோகத்தில் ஆரோஹண நிலையையும் அடுத்தபடி பாப பிராஸுர்யத்தாலே கீழ் விழும் நிலைமையையும் ஸஹிக்க கில்லேன்
உன் கை பார்த்து இருக்குமதுக்கு மேற்பட்ட க்ஷேமம் இல்லை என்று கொண்டேன் என்றார் யாயிற்று –

———————————————————–

ப்ராப்தா பிலாஷம் த்வத் அனுக்ரஹாந் மாம்
பத்மா நி ஷேவ்யே தவ பாத பத்மே
ஆ தேஹ பாதாதபராத தூரம்
ஆத்மாந்த கைங்கர்ய ரசம் விதேயா–8-

வாரீர் அஷ்ட புஜ பெருமாளே -பெரிய பிராட்டியார் விரும்பத் தக்க தேவரீருடைய பாதார விந்தத்தில்
தேவரீருடைய அனுக்ரஹம் அடியாகவே ருசி கொண்ட அடியேனை இவ்வுடல் விழும் அளவும்
பகவத் அபசார பாகவத அபசாராதி வைதேசிகனாயும் -யாவதாத்மபாவி கைங்கர்ய சக்தனாயும் செய்து அருளாக கடவீர் –
ஸ்வேவ தேவ வஷட் க்ருதம் த்வாம் ஸ்ரியோர் ஹகாமயே -என்று ஸ்ரீ பட்டர் ஸ்ரீ ரெங்க ராஜ ஸ்த்வத்தில்
நைச்சியம் அனுசந்தித்த கணக்கில் பூர்வார்த்தத்தில் அனுசந்திக்கிறார் –
பத்மா நி ஷேவ்யே தவ பாத பத்மே-தேவர்களுக்கு சேஷமான புரோடாசத்தை நாய் விரும்புமா போலே அன்றோ
பெரிய பிராட்டியார் விரும்பக் கடைவதான தேவரீருடைய பாதார விந்தத்தை அடியேன் விரும்புவது
ஆனால் நானாக விரும்பிற்றிலேன் -தேவரீராக விரும்பச் செய்த்தது அத்தனை –
இம்மஹா உபகாரம் செய்து அருளினது போலவே யாவச் சரிர பாதம் அபசார பிரசக்திகள் ஏற்படாத படியும்
நித்ய கைங்கர்ய குதூகலம் குன்றாத படிக்கும் அனுக்ரஹித்து அருள வேண்டும் என்கிறார் யாயிற்று –

—————————————————

ப்ரபந்ந ஜன பாதேயம் ப்ரபித் ஸூநாம் ரசாய நம்
ஸ்ரேயஸே ஜகதா மேதத் ஸ்ரீ மத் அஷ்டபுஜாஷ்டகம் –9-

இந்த ஸ்ரீ அஷ்ட புஜாஷ்டகமான பிரபந்தம் பிரபன்னர்களுக்கு வழித் துணையாகவும்
பிரபன்னர்களாக விரும்புவர்களுக்கு ரசாயனமாகவும் -ஜகத்துக்கு ஸ்ரேயஸ் கரமாகவும் இருக்கும் –
கச்சதாம் தூரமத்வாநம் த்ருஷ்ணா மூர்ச்சித சேதஸாம் பாதேயம் புண்டரீகாக்ஷ நாம சங்கீர்த்தன அம்ருதம் –
ப்ரபித் ஸூநாம்–பிரபத்தி பண்ண விரும்புவர்களுக்கு என்றபடி -பிரபத்தும் இச்சவ-ப்ரபித் சவ-தேஷாம் -ப்ரபித் ஸூநாம் –
ஆஸ்ரய ஸமாச்ரயணம் பண்ணினவர்களுக்கும் -அது பண்ண ருசி யுடையாருக்கும் மற்றும் உள்ளார்க்கும்
இதமான அர்த்த விசேஷங்கள் இந்த ஸ்துதியில் நிரம்பி உள்ளன -என்றவாறு –

————————————————

சரணாகத சம்த்ராண த்வ ராத்விகுண பாஹு நா
ஹரிணா வேங்கடே சீயா ஸ்துதி ஸ்வீக்ரியதாம் இயம்–10

சரணாகதர்களைக் காத்து அருளுவதில் பதற்றத்தினால் இரட்டித்த திருக் கைகைளை யுடைய திரு அஷ்ட புயகரத்தனால்
ஸ்ரீ மத் வேங்கட நாதருடையதான இந்த ஸ் துதி ஸ்வீகரிக்கப் படட்டும்
இந்த ஸ்தோத்ர ஸ் துதி கிரந்தத்தை ஸ்ரீ மத் அஷ்ட புஜ நாதனுடைய திருவடிகளில் சமர்ப்பிக்கிறார் –
சதுர்ணாம் புருஷார்த்தா நாம் தாத்தா தேவச் சதுர் புஜ -சதுர் புஜனாக பிரசித்தம் –
அஷ்ட புஜங்கள் உடன் சேவை சாதிக்கும் ஹேது உத்பரேஷை பண்ணுகிறார் பூர்வார்த்தத்தில்
த்வரா த்வி குண –த்வர ஏவ த்வி குண -என்று கொள்ளக் கடவது –

———————————————————

கவி தார்க்கிக ஸிம்ஹாய கல்யாண குண சாலிநே
ஸ்ரீ மதே வேங்கடேசாய வேதாந்த குரவே நம –

—————————————————–

ஸ்ரீ கோயில் கந்தாடை அப்பன் திருவடிகளே சரணம் -ஸ்ரீ காஞ்சி ஸ்வாமிகள் திருவடிகளே சரணம்
ஸ்ரீ வேதாந்த தேசிகன் ஸ்வாமிகள் திருவடிகளே சரணம் –
ஸ்ரீ பெரிய பெருமாள் பெரிய பிராட்டியார் ஆண்டாள் ஆழ்வார் எம்பெருமானார் ஜீயர் திருவடிகளே சரணம் –

ஸ்ரீ பகவத் த்யான சோபனம் –ஸ்ரீ வேதாந்த தேசிகாசார்யர் ஸ்வாமிகள்-

January 28, 2017

ஸ்ரீ மான் வேங்கட நாதார்ய கவி தார்க்கிக கேசரீ
வேதாந்தா சார்ய வர்யோ மே சந்நிதத்தாம் சதா ஹ்ருதி –

கவி தார்க்கிக சிம்ஹாய கல்யாண குண சாலினே
ஸ்ரீ மதே வேங்கடேசாய வேதாந்த குரவே நம –

சீர் ஓன்று தூப்புல் திரு வேங்கடமுடையான்
பார் ஒன்றச் சொன்ன பழ மொழியுள் ஓர் ஓன்று
தானே யமையாதோ தாரணியில் வாழ்வார்க்கு
வான் ஏறப் போம் அளவும் வாழ்வு –

———————————————————————

அந்தர் ஜ்யோதி கிமபி யமிநா மஞ்சனம் யோக த்ருஷ்டே
சிந்தா ரத்னம் ஸூலபமிஹ ந சித்தி மோக்ஷ அனுரூபம்
தீநாநாத வியஸன சமனம் தைவதம் தைவதா நாம்
திவ்யம் சஷூ ஸ்ருதி பரிஷிதாம் த்ருஸ்யதே ரங்க மத்யே –1-

அந்தர் ஜ்யோதி கிமபி யமிநாம் -ஹ்ருதயத்தில் பிரகாசிக்கின்றானே -யோக அப்பியாச அனுபவம் -யாமினாம் -யோகிகள் –
அஞ்சனம் யோக த்ருஷ்டே -வண்டினம் –அண்டர் கோன்-அமரும் சோலை -சகல மனுஷ நயன சேவைக்காக
–பெரும் சோதி அனந்தன் என்னும் –கரு மணி -கோமளம் –
வெள்ளை அணையை மேவி -அரவரச பெரும் சோதி அனந்தன் என்னும் -வாயாரா என்று கொலோ வாழ்த்தும் நாளே –
-மனத்தூணை பற்றி நின்று –அரவணை துயிலுமா கண்டு உடல் எனக்கு உருகுமாலோ என் செய்கேன் உலகத்தீரே —
அத்வேஷா சர்வ பூதானாம் முதல் படிக்கட்டு -சர்வ பூத ஸுஹார்த்தம் உடன் தியானம் -அஷ்டாங்க யோகத்தால்
-மநோ காய வாக் தண்டம் முக்கோல் -அத்த பத்தர் வாழும் அம் தண் அரங்கம் -மூன்று தண்டர் ஒன்றினர் –
ஓளி உளார் தாமே –தந்தையும் தாயும் ஆவார் -நாமம் கற்ற ஆவலிப்பு -மூ உலகுண்ட முதல்வா -ரங்க பிரபு -மண் தின்ற முகம் போலேயோ என் முகம் –
கிமபி -இவ்வளவு என்று சொல்ல முடியாத ஜோதிஸ்–அக்னி ஸூர்ய சந்திரர் போலே இல்லையே -திவ்யமான ஜோதிஸ் –
-ஆத்ம ஜோதிஸ் விட விலக்ஷணம் -அப்ராக்ருதமான ஜோதிஸ்
கிடந்தவாறும் –முழுவதுமாக அனுபவிக்கிறார் அரங்கனை -அடியரோர்க்கு அகலலாமே –வாழும் சோம்பரை உகத்தி போலும் -என்று கொலோ புரளும் நாளே –
அஞ்சனம் -உபாயமும் உபேயமும் அரங்கன் –சித்தாஞ்சனம் -கரியான் -கறுப்பை சேவிக்கவே –திருவடி -திரு நாமம் -கறுப்பை நினைத்து கொள்
-மதிக் கண்டாய் –அவன் பேர் தன்னை மதிக் கண்டாய் நீராழி வண்ணன் -நிறம் -இரண்டாம் -51—கரிய கோல திரு உருக் காண்பான் நான் –
சிந்தா ரத்னம் ஸூலபமிஹ ந சித்தி மோக்ஷ அனுரூபம்
சிந்தா மணி அன்றோ இவன் -காம தேனு கற்பக வ்ருஷம் -அபீஷ்ட வரதன் அன்றோ -கருமணியே கோமளத்தை கண்டு கொண்டு –
ஸூ லபன் இஹ ந -இங்கேயே சேவை சாதிக்கிறான் -/ சித்தியும் மோக்ஷம் -அணிமா மஹிமா இத்யாதிகள் சித்தி ஐஹிக-
-அசேஷ ஜன -சம்சாரம் கிழங்கு எடுத்தால் நல்லதே பேரேன்-
தீநாநாத வியஸன சமனம் தைவதம் தைவதா நாம்
தீனர்கள் -அநாதர்கள் -வியசனங்களை போக்கும் -பின்னானார் வணங்கும் சோதி அன்றோ
-தேவாதி தேவன் -இமையோர் அதிபதி -அமரர்கள் கூட்டங்கள் இவையோ -அமரர்கள் அதிபதி –
-இந்திரன் யானையும் தானும் –அந்தரத்து அமரர்கள் கூட்டங்கள் இவையோ –
திவ்யம் சஷூ ஸ்ருதி பரிஷிதாம் த்ருஸ்யதே ரங்க மத்யே
-வேதம் -ஸ்த்ரீ லிங்கம் -ஸ்ருதி -வேதம் புல்லிங்கம்–ரங்கம் மத்யே -புருஷோத்தமனை பார்க்க ஸ்த்ரீகள் கூட்டம்
-பிராணவாராகாரம் மத்யே -கூடி -வேதக் கூட்டம் -கதா நாயகன் எங்கள் கண் என்று பெண்கள் சொல்வது போலே
-திவ்யம் சஷூஸ் –வேதார்த்தங்கள் அறிய வேண்டிய திவ்ய சஷூஸ் இவனே என்றுமாம்
பகவத் பக்தியால் வேதம் அறியலாம் என்றவாறு -பரஸ்பரம் -வேதைக சமைதி கவ்யம்

———————————————————————–

வேலா தீத ஸ்ருதி பரிமளம் வேதஸாம் மௌலி சேவ்யம்
ப்ராதுர்பூதம் கநக சரித சைகத ஹம்ஸ ஜூஷ்டே
லஷ்மீ பூம்யோ கர ஸரஸி ஜைர் லாலிதம் ரங்க பர்த்து
பாதாம் போஜாம் பிரதிபலத மே பாவநா தீர்க்கிகாயாம் -2-

வேலா தீத ஸ்ருதி பரிமளம் வேதஸாம் மௌலி சேவ்யம் -ப்ராதுர்பூதம்-
நான்முகன் போல்வார் சேவிக்கும் திருவடிகள் -வேத கடல்களில் பரிமளிக்கும் –
ஆதி புருஷர்கள் ஸ்ரீ வைஷ்ணவர்கள் -அரங்கன் ஸத்ய லோகத்தில் இருந்து அயோத்தியை வந்து இங்கு எழுந்து அருளி -ஸஹ பதன்யா விசாலாட்சி –
நாராயணா -ஓ மணி வண்ணா -துவாரகா நிலயா-அழைக்க கூப்பிடத் தானே வருவான் -யார் அழைக்க இங்கே-
-ஆசை உடன் அன்றோ இங்கே வந்து கிடக்கிறாய் -கருணையால் –
கநக சரித சைகத ஹம்ஸ ஜூஷ்டே -பரம ஹம்சர் -அத்த பத்தர் சுற்றி வாழும் அம் தண் ஊர் அரங்கம்
-ஹம்சம் இருக்கும் இடத்தில் வந்த திருவடித்தாமரை அன்றோ இது –
ஆச்சார்யர்கள் அனைவரும் மண்டி நித்ய வாசம் செய்த திவ்ய தேசம் அன்றோ –
அத்ரைவ ஸ்ரீ ரெங்கமே ஸூகமாக வாசம் செய்து இரும் என்று அருளினான் அன்றோ –
லஷ்மீ பூம்யோ கர ஸரஸி ஜைர் லாலிதம் ரங்க பர்த்து-திரு மகளும் மண் மகளும் கூசிப் பிடிக்கும் மெல்லடிகள்
-அடியேனும் பிடிக்க கூவுதல் வருதல் செய்யாயே-கருணை பொறுமை இரண்டாலுமான இரு பிராட்டிகள் —
பாதாம் போஜாம் பிரதிபலத மே பாவநா தீர்க்கிகாயாம்-திரு உள்ளத்தில் பிரதி பலிக்கின்றதே -திருவடிகள் –
தாமரையோனும் தாமரையாளும் ஹம்ஸாதிகளும் வேதமும் கொண்டாடும் தாமரை அன்றோ –
பன்னிரு ஆழ்வார்களால் பாடல் பெற்று துயர் அறுபட்ட -சுடர் அடி திருவடிகள் அன்றோ –
திருநாகை அழகர் -மாலிரும் சோலை மணாளர் -கோழியும் கூடலும் –தேவ பெருமாளும்
அரங்கனும் இவரே -அத்வைதம் போலே அனைவரும் ஒருவரே -என்பர் –
பிம்பமாக -மனசில் சாஷாத் கரிக்கிறார் -பிரதிபலனும் -அத்வைதி பிரதிபலிக்கிறதால் மாயை -அஹம் ப்ரஹ்மாஸ்மி -அது போல் அன்றே –
கண்ணாடியில் பிரதிபலிப்பது நிஜமா பொய்யா -எடுத்து அணைக்க முடியாது -ஆனால் காண்கிறோம் -புரியாததே வேதாந்தம் –
மநோ பாவனை சிந்தனையில் பிரதிபலிக்கிறது -அசேதனத்தில் இல்லை -சேதனத்தில் பரம சேதனன்
-ஹிருதயத்தில் நிஜமாகவே அன்றோ பிரதிஷடையாக உள்ளான் –திருக் கமல பாதம் வந்து என் கண்ணினுள்ளே ஒக்கின்றதே –
வாஸ்தவமான அனுபவம் -சேவை சாதிக்கிறான் -வந்து அருளி என் நெஞ்சு இடம் கொண்ட வானவர் கொழுந்தே
-வந்தாய் என் மனம் புகுந்தாய் புகுந்தத்தின் பின் என் சிந்தனைக்கு இனியாய் -அரவிந்த பாவையும் தானும் –அகம் படி வந்து புகுந்து –

————————————————————————–

சித்ரா காராம் கடக ருசி ஸ் ஸாருவ்ருத்த வ்ருத்த அநுபூர்வாம்
காலே தூத்ய த்ருததர கதிம் காந்தி லீலா கலா சீம்
ஜாநுச்சாயா த்வி குண ஸூபகாம் ரங்க பர்த்துர் மதாத்மா
ஜங்காம் த்ருஷ்ட்வா ஜநந பதவீ ஜாங்கி கத்வம் ஜஹாதி –3-

சித்ரா காராம் கடக ருசி ஸ் ஸாருவ்ருத்த அநுபூர்வாம்
அழகாக உள்ள -நவ ரத்தினங்கள் ஜ்வலிக்க -திருவடியில் கழல் -கடகம் -சாத்திக் கொண்டு -திருமேனிக்கு பொருத்தமாக -சந்நிவேசம்–
திருமேனி சுபாஸ்ரயம் -எந்த அவயவம் எந்த திவ்ய ஆயுதம் சேவித்தாலும் பாபங்கள் தீருமே -பாவானத்வம்
சுபம் -பாவ நிவர்த்தகம் -ஆஸ்ரயம் தியானத்துக்கு –
திவ்யாத்மா ஸ்வரூபம் நினைத்தே பார்க்க முடியாதே -திவ்ய மேனி தான் ஸூபமாயும் ஆஸ்ரயத்வமும் இருக்கும் -லோகாநாம் பின்ன ருசி -நாநா வித திவ்ய பூஷணங்கள் –
காலே தூத்ய த்ருததர கதிம் காந்தி லீலா கலா சீம்
காலம் வர -ஓடுவார் -தூது சென்றான் குரு பாண்டவருக்காய் -த்ருத கதி இல்லை த்ருத தர கதி -வேகமாக -பாகவதர் கார்யம் செய்ய
-அங்கு ஓர் பொய் சுற்றம் பேசி –பேதம் செய்து –வேறு ஒருவர் போனால் தான் நினைத்த கார்யம் தலைக் கட்ட முடியாதே
-திரௌபதி குழல் முடிக்க -உதங்க பிரஸ்னம் –யானை காத்து யானை கொன்று -ஆஸ்ரித பக்ஷபாதன் –
காலயவனான் ஜராசந்தன் -இவர்களுக்காகவும் ஓடினான் -முசுகுந்தன் சேவை சாதிக்க ஓடினான் — ஸ்ரீ -த்வாராகா நிர்மாணம் காரியமாக ஓடினான் –
கலா சீம்-பாத்திரம் –லீலா -கணைக் கால் முழம் கால் போலே உருவம் -உள்ள பாத்திரம் -திருமேனி ஸுந்தர்யம் வழிந்து –காந்தி கலா சீம்
-மொத்த ஸுந்தர்யம் பிடித்து வைத்துக் கொள்ளும் -முழம் கால் -கணைக் கால் –
ஜாநுச்சாயா த்வி குண ஸூபகாம் ரங்க பர்த்துர் மதாத்மா
அதுக்கு மேலே -முட்டிக் கால் அழகு -சோபையும் சேர்ந்து -ஆகர்ஷிக்கிறது –
நாயகி பாவத்தில் அனுபவம் ரங்க பர்த்துர்-மத் ஆத்மா
ஜங்காம் த்ருஷ்ட்வா ஜநந பதவீ ஜாங்கி கத்வம் ஜஹாதி
ஓடி ஓடி பல பிறப்பும் பிறந்து -ஓடு காலி –திருவடி -அனுபவம் -பீதகவாடை பற்றி இழுக்க –ஜிகாதி -விட்டு போயிற்றே
ஜாங்கி கத்வம் கணைக் கால் முழம் கால் -இவரை பற்றி இழுக்க -ஜங்கையை கண்டேன் -ஓடும் கருவி கண்டு ஓட்டம் விட்டேன் -சமத்காரமாக அருளிச் செய்கிறார் –
நாட்டில் உள்ள பாபம் எல்லாமே சும்மெனாதே-சத்தம் போடாமல் – கை விட்டு போனதே –

————————————————————————-

காமா ராம ஸ்திர கதலிகா ஸ்தம்ப ஸம்பாவ நீயம்
ஷவ்மாஸ் லிஷ்டம் கிமபி கமலா பூமி நீளோபதாநம்
ந்யஞ்சத் காஞ்சீ கிரணம் ருசிரம் நிர் விசத் யூரூ யுக்மம்
லாவண் யவ்க த்வயமிவ மதிர் மாமிகா ரங்க யூந –4-

காமா ராம ஸ்திர கதலிகா ஸ்தம்ப ஸம்பாவ நீயம்
திருத் தொடை அழகு –அனுபவிக்கிறார் -பத்ரி நாராயணன் -தபஸ் -இந்திரன் -தேவ அப்சரஸ் அனுப்பி –
ஆடி சோர்ந்து போக –வெட்கம் -ஊர்வசி கோயில் அங்கு உண்டு -ஸ்ரீ ரத்ன காரணம் -திருத் தொடை -என்பர் -ப்ராஹ்மணர் முகம் ஆஸீத்
–விராட் புருஷன் –தொடை வைசியன் –திருவடி சம்பந்தம் வேண்டும் என்றே நம்மாழ்வார் நான்காம் வர்ணம்
மன்மதன் தோட்டம் -வாழை தண்டு போலே திருத் தொடைகள் -நாயகி பாவம் முற்றி அனுபவிக்கிறார் -உருண்டு திரண்டு யவ்வனம் தோற்ற –
ஷவ்மாஸ் லிஷ்டம் கிமபி கமலா பூமி நீளோபதாநம்
மேலே சாத்தினதிருப் பட்டு பீதாம்பரம் -பிராட்டிமார் தலை அணையாக வைத்துக் கொள்ளும் திருத் தொடைகள் –
பித்தனைப் பெற்றும் அந்தோ பிறவியுள்–தாயார் பெருமாள் ஒவ் ஒருவர் மேல் பித்து
-ஹிரண்ய வர்ணாம் -வரத விஷ்ணு இடம் கேட்டு அவள் கிருபை -அந்யோன்யம் இருவரும்
-பரம நாரீணாம் -அனுபவித்த திருத் தோள்கள் வால்மீகி -கடல் கரையில் சயனம் செய்த பெருமாள் —
புடவை உடுத்தி தப்பினான் -மூஞ்சியே பார்க்க மாட்டாரே பெருமாள் -பரம பாத நாதன் போலே -வால்மீகி
-ஸ்ரீ பூமி நீளா தேவி -பிடிக்கும் மெல்லடி -தன்னை மறந்து வால்மீகி அருளி -அவயவம் சேவிக்கும் பொழுது தாயார் சம்பந்தம் உடனே தோன்றுமே -அதே போலே
ந்யஞ்சத் காஞ்சீ கிரணம் ருசிரம் நிர் விசத் யூரூ யுக்மம்
கீழ் நோக்கி பாய -மேகலை -போலே காஞ்சீ -பூமிக்கு அழகு கொடுக்கும் -மண் மகளாருக்கு அலங்காரம் -என்பர் –
லாவண் யவ்க த்வயமிவ மதிர் மாமிகா ரங்க யூந
யூனா -இளமை -படுத்தும் பாடு -கரியான் ஒரு காளை -லாவண்யம் வெள்ளம் இட்டு -இதுவே வடிவாக –
என் புத்தி –மாமிகா -மனஸ் நபுன்சிகா லிங்கம் யஜஸ் -பாணினி -என் நெஞ்சினாரும் அங்கே ஒழிந்தார் -ரெங்க யுவா வினுடைய
மாதிர் -ஸ்த்ரீ லிங்கம் -தானும் பிராட்டி போலே அங்கே அணைந்ததே -ஷாட் குண சாம்யத்தாலே நாம் பிராட்டி போலே தானே

————————————————————

சம்ப் ரீணாதி ப்ரதி கலமசவ் மாநசம் மே ஸூ ஜாதா
கம்பி ரத்வாத் க்வசன ஸமயே கூட நிஷிப்த விச்வா
நாலீ கேன ஸ்புரித ரஜசா வேதஸோ நிர்மி மாணா
ரம்யா வர்த்த த்யுதி ஸஹ ஸரீ ரங்க நாதஸ்ய நாபி –5-

சம்ப் ரீணாதி ப்ரதி கலமசவ் மாநசம் மே ஸூ ஜாதா
அழகிய -நல்ல வம்சம் –ஸூ ஜாதா
கம்பி ரத்வாத் க்வசன ஸமயே கூட நிஷிப்த விச்வா
கம்பீரமாக –விச்வா எல்லாமே உள்ளே வைத்து -வெளியில் சொல்லாமல் -எப்பொழுதும் –
நாலீ கேன ஸ்புரித ரஜசா வேதஸோ நிர்மி மாணா
தாமரை உண்டாக்கி -பரதத்வம் அரிய -இங்கே சேவித்தால் போருமே -வேதம் மூலம் தான் அரிய அரியவன் –
நாராயணீ நமஸ்துதே -பார்வதிக்கும் சொல்வார்களே –நாராயணனும் நான் முகனைப் படைத்தான் -காட்டிக் கொடுக்குமே
யமம் நியமம் ஆசனம் பிராணாயாமம் – பிரத்தியாகாரம் -யோகிகள் –அடக்கி -அஹிம்சா சத்யம் —
திருவடியில் -நியமம் போலே கணைக் கால் / ஆசனம் -போலே திருத் தொடைகள் -/
பிராணாயாமம் -உள்ளே சுத்தி பண்ண கப வாத பித்தம் -அதே போலே திரு நாபி –
ரம்யா வர்த்த த்யுதி ஸஹ ஸரீ ரங்க நாதஸ்ய நாபி
திரு நாபி அனுபவம் -தோள் கண்டார் தோளே கண்டார் –

———————————————-

ஸ்ரீ வத்சேன பிரதித விபவம் ஸ்ரீ பத ந்யாஸ தன்யம்
மத்யம் பாஹ்வோர் மணி வர ருசா ரஞ்சிதம் ரங்க தாம்ந
சாந்த்ரச்சாயம் தருண துலஸீ சித்ரயா வைஜயந்த்யா
ஸந்தாபம் மே சமயதி தியஸ் சந்த்ரிகோதார ஹாரம் –6-

ஸ்ரீ வத்சேன பிரதித விபவம் ஸ்ரீ பத ந்யாஸ தன்யம்
ஸ்ரீ வத்ஸம் பிரசித்தம் ஊர் அறிந்த -வைபவம் -ஸர்வேச்வரத்வ லக்ஷணம் -மறு – மயிர் சுழி -தாயார் நித்ய வாஸம்
–பிருகு மகரிஷி -வ்ருத்தாந்தம் -வேதாந்த சிந்தனம்-
தாயார் திருவடி பெற்ற பாக்யம் -தன்யம் -அவன் நினைவாலே –அமுதினில் வந்த பெண்ணமுது அன்றோ –
முழு கண் கடாக்ஷம் -பர ப்ரஹ்மம் -என்னுடைய பந்தும் கழலும் தந்து போகு நம்பீ -தரிக்க பராங்குச நாயகி சம்பந்தம் பெற்றவற்றை அணைத்துக் கொண்டானே –
மத்யம் பாஹ்வோர் மணி வர ருசா ரஞ்சிதம் ரங்க தாம்ந
மத்யம் இருப்பதே பாக்யம் -பெருமாள் திருத் தோள்களை அணைத்து யானை ஸிம்ஹம் கண்டு அஞ்சாத சீதை பிராட்டி போலே –
இரண்டையும் பிடித்து -சரம் விடாமல் யானைகளும் சிங்கங்களும் அஞ்சாமல் இருக்குமே
ஸ்ரீ வர மணி வர ஸ்ரீ கௌஸ்துபம் -ஜீவ தத்வம் அபிமானம் -நமக்கும் பூவின் மீசை நங்கைக்கும் இன்பன்-கோல மலர் பாவைக்கு அன்பன்
-நமக்கு அன்பாகியே -ஸ்ரேஷ்டமான வரம் -ரஞ்சிதம் சிவந்து அழகிய -செய்ய -உடையும் -செய்ய முடியும் –திகழ என் சிந்தை உளானே –
சாந்த்ரச்சாயம் தருண துலஸீ சித்ரயா வைஜயந்த்யா
மேலே -புஷ்ப்பம் துளஸீ விசித்திர வன மாலை -வைஜயந்தி -சர்வேஸ்வரன் அசாதாரண லக்ஷணம் – புருடன் மணி வரமாக —
ஸந்தாபம் மே சமயதி தியஸ் சந்த்ரிகோதார ஹாரம்
முலைக்குவட்டில் பூட்டிக் கொண்டு இருப்பன் நானே -மார்பை அணைத்துக் கொண்டே –
தாபங்கள் எல்லாமே போகுமே -ஸந்தாபம் -பிரகிருதி ஜீவன் பிராட்டி சர்வருக்கு சர்வேஸ்வரன் -புருஷோத்தமன்
சந்திரிகை போலே ஹாரம் சேர்ந்து –
ஸ்ரீ வத்ஸம் / பெரிய பிராட்டியார் திருவடி / ஸ்ரீ கௌஸ்துபம் / வனமாலை / ஹாரம் -முத்தா -முக்தர் -நித்யர் பத்தர் அனைவரும் உண்டே திரு மார்பில் –

———————————————-

ஏகம் லீலோ பஹித மிதரம் பாஹுமாஜாநு லம்பம்
ப்ராப்தா ரங்கே ஸயிது ரகில பிரார்த்தனா பாரிஜாதம்
திருப்தா சேயம் திருட நியமிதா ரஸ்மி பிர் பூஷணா நாம்
சிந்தா ஹஸ்தின்யநுபவதி மே சித்ர மாலான யந்த்ரம் –7-

ஏகம் லீலோ பஹித மிதரம் பாஹுமாஜாநு லம்பம்
திருக்கரங்கள் அனுபவம் -யானை கட்டும் -முளை போலே -சிந்தா -திமிர் போலே ஓடே -சேற்றில் அழுந்தும் –
தலைக்கு அணை போலே திருக் கரங்கள் -லீலைக்காக –
கிடந்த அழகு -கிடைத்ததோர் கிடக்கை -பையத் துயின்ற பரமன் -உறங்குவான் போலே யோக நித்திரை
-லீலோ உபஹிதம் — -அடுத்த திருக் கரம் முட்டி வரை –
ஒன்றால் திரு முகம் -காட்டி -ஒன்றால் திருவடி காட்டி -தன் பால் ஆதாரம் பெறுக வைத்த அழகன் –
ப்ராப்தா ரங்கே ஸயிது ரகில பிரார்த்தனா பாரிஜாதம்
சர்வ அபீஷ்டம் அருளும் பாரி ஜாதம் -ஸூ க்ரீவன் முதலில் கை கொடுத்து -அப்புறம் திருவடியில் விழுந்தான் -அலம் புரிந்த நெடும் தடக்கை
திருப்தா சேயம் திருட நியமிதா ரஸ்மி பிர் பூஷணா நாம்
கொழுத்து போனதே -அனுபவத்தால் -திருவடி தொடங்கி இது வரை -இத்தை நியமிக்க வேண்டும் -போக்த்ருத்வ புத்தி மாற்றி –
ரஸ்மி -பூஷணம் மூலம் வரும் காந்தி கொண்டே காட்டி
சிந்தா ஹஸ்தின்யநுபவதி மே சித்ர மாலான யந்த்ரம்
ஹஸ்தி -பெண் யானை -அனுபவத்தில் கை கட்ட திருக் கரங்கள் -பரம ஆனந்தம் இந்த கட்டு -அனுபவ –
தாரணம் -பிரத்தியாகாரம் அப்புறம் -அந்த நிலைக்கு சேர்த்ததே –

—————————————————–

சாபிப்ராய ஸ்மித விகசிதம் சாரு பிம்பாத ரோஷ்டம்
து காபாய ப்ரணயநி ஜநே தூர தத்தாபி முக்யம்
காந்தம் வக்த்ரம் கநக திலகா லங்க்ருதம் ரங்க பர்த்து
ஸ்வாந்தே காடம் மம விலகதி ஸ்வாக தோதார நேத்ரம் –8–

————————————————

மால்யை ரந்த ஸ்திர பரிமளைர் வல்லபா ஸ்பர்ஸ மான்யை
குப்யைச் சோளீ வசன குடிலை குந்தலை ஸ்லிஷ்ட மூலே
ரத்னாபீட த்யுதி சபளிதே ரங்க பர்த்து கிரீடே
ராஜன்வத்ய ஸ்திதி மதிகதா வ்ருத்தயஸ் சேடிஸோ மே –9-

மால்யை ரந்த ஸ்திர பரிமளைர் வல்லபா ஸ்பர்ஸ மான்யை
கிரீடம் -ரத்ன புஷ்ப்ப மாலை சாத்திய திருக் குழல் -நெற்றி காட்டி சாத்தி -தேவ பெருமாள் –பரிபாக அழகு -பரிமளம் ஸ்திரமாக
-அந்த ஸ்திரம் -புனத்தில் உள்ளது போலே -திருமேனியால் தளிர்த்து -தன்னிலத்தில் போலே –
திருவடியில் வேத பரிமளம் பார்த்தோம் -தாயார் சம்பந்த வாசனை திரு முடியில் -மாலை -சூடிக் கொடுத்த மாலை சாத்திக் கொண்ட பரிமளம்
-இதனாலே ஸுபாக்யம் பெற்றார் -தன்யோஸ்மி சிரஸால் தாங்கிக் கொள்வான் –
-தாமரைப் பூ வாசனை பெரிய பிராட்டியார் ஸ்பரிசத்தால் -செங்கழுநீர் பூமிப் பிராட்டி -நீலோத் புஷ்ப்பம் நீளா தேவி
எல்லாமே சேர்ந்தே இருக்கும் இதில் -அப்ராக்ருதம் வாசனையும் -உள்ளே இருந்து வீசும் -சர்வ கந்த
-நைவளம் -பண்ணில் -பாடி -தமிழ் பண்கள் -நாட்டை -நம்மை நோக்கா நாணினார் போல் –இறையும் நோக்கா –வாயாலும் கண்ணாலும் கரைக்க பார்ப்பான் –
வெட்க்கி -நயங்கள் பின்னும் செய்து –காலில் விழுந்து -தாயார் திருவடி வாசனையும் இருக்குமே -வல்லபா ஸ்பர்ச மான்யை –
-ஏக ஆசனத்தில் இருந்த போது -கலந்து திரு முடி -வாச நாறும் குழல் -அன்றோ -இதுவும் கலந்து –
மான்யை -கொண்டாடப்படுகிறது -பிராட்டி சம்பந்தத்தால் வந்த ஏற்றம் -திரு வில்லா தேவரை -கஸ் ஸ்ரீ –ஸ்ரீய–
குப்யைச் சோளீ வசன குடிலை குந்தலை ஸ்லிஷ்ட மூலே
மயில் தோகை-குடிலை -குந்தலை –
-மை வண்ண நறும் குஞ்சி –கோள் இருளை சுகர்ந்திட்டு -கொள்ளும் –நீல நன்னூல் அன்று மாயன் குழல்
-சுருண்டு நீண்டு நைத்து–குப்யைச் சோளீ வசன குடிலை–கோபம் கொண்ட -சோழ தேச ஸ்த்ரீகள் பேச்சு போலே —
ரத்னாபீட த்யுதி சபளிதே ரங்க பர்த்து கிரீடே-
நாயகி பாவத்தில் அனுபவிக்கிறார் –
ராஜன்வத்ய ஸ்திதி மதிகதா வ்ருத்தயஸ் சேடிஸோ மே
அராஜகம் தேசம் எப்படி ஆகும் ஸ்ரீ ராமாயணம் சொல்லுமே -வருணாஸ்ரம தர்மம் -அனுஷ்ட்டிக்காமல்
-ரெங்க ராஜனை அடைந்து கைங்கர்யம் பண்ணும் சேடி போலே என் மனஸ் ஆனதே –

————————————————-

பாதாம் போஜம் ஸ்ப்ருசதி பஜதே ரங்க நாதஸ்ய ஜங்காம்
ஊருத் வந்த்வே விலகதி சநை ரூர் த்வமப்யேதி நாபிம்
வக்ஷஸ் யாஸ்தே வலதி புஜயோர்மாமி கேயம் மநீஷா
வக்த்ரா பிக்யாம் பிபதி வஹதே வாசநாம் மௌலி பந்தே –10-

பாதாம் போஜம் ஸ்ப்ருசதி பஜதே ரங்க நாதஸ்ய ஜங்காம்
பார்த்து அனுபவிக்கும் ஆசை மிக்கு தொட்டு அனுபவிக்க
பரி பூர்ண அனுபவம் -நாயகி -நாயகன் –
பரம புருஷன் -ஞானானந்த ஸ்வரூபன் -புருஷோத்தமன் -உயர்வற உயர்நலம் உடையவன் –
ஆறு வேகமாக ஓடி கடலிலே புகுமா போலே -ஸ்வரூபம் காணாமல் -வஞ்சி கொடிகள் வளைந்து பிழைத்துப் போகும் -மரங்கள் ஒடிந்து போகுமே –
கைங்கர்யம் செய்தே வாழலாம் -திருவடி தொழுதார் மறந்தும் புறம் தொழா மாந்தர் ஆவார் –
தொட்டாலும் கன்னி போகும் மெல்லடிகள் -உலகம் அளந்த பொன்னடிகள் -சகடம் உதைத்த -திருவடிகள்
பத்துடை அடியவர்க்கு எளியவன் -பிறருக்கு அரிய வித்தகன் -தொட்டு பார்க்க -மேலும் ஆசை மிக்க -கணைக் கால் வரை
-முன் அனுபவித்தவற்றை -விலங்கு இட்டு பிடித்தால் போலே –
ஆனந்த வஸ்து -தொட்டாலே போக்யம்-அத்வேஷம் மாத்திரம் இருந்தாரை மேலே மேலே இழுத்து போவான் –
ஊருத் வந்த்வே விலகதி சநை ரூர் த்வமப்யேதி நாபிம்
திருத் தொடைகள் –அனுபவம் -திரு நாபி அனுபவம் -சுழலில் அகப்பட்டு –
வக்ஷஸ் யாஸ்தே வலதி புஜயோர்மாமி கேயம் மநீஷா
மனீஷா -புத்தி என்னும் பெண் -பஜதே -விலகதி -ஆஸ்தே -வேவேறே எட்டு கிரியா பாதங்கள் -தனக்கு ஆனந்தம் இல்லை -அவனுக்கு –
திருமார்பில் அணைந்து கொண்டு -திருக் கரங்களில் -கட்டிப் பிடித்து வலதி
மங்களா சாசனம் பண்ணும் மநோ பாவம் -உண்டாகும் –
வக்த்ரா பிக்யாம் பிபதி வஹதே வாசநாம் மௌலி பந்தே
குடிக்க -பிபதி –திரு முகம் -திரு அபிஷேகம் -பூர்ணமாக அனுபவிக்கிறார் –

————————————————-

காந்தோ தாரை ரயமிஹ புஜை கங்கண ஜ்யா கிணாங்கை
லஷ்மீ தாம்ந ப்ருதுள பரிகைர் லஷிதா பீதி ஹிதி
அக்ரே கிஞ்சித் புஜக சயன ஸ்வாத்மநைவாத்மன சன்
மத்யே ரங்கம் மம ச ஹ்ருதயே வர்த்ததே சாவரோத–11-

காந்தோ தாரை ரயமிஹ புஜை கங்கண ஜ்யா கிணாங்கை
நம்பெருமாளை சேர்ந்தே பெரிய பெருமாளை அனுபவிக்கிறார் -காந்தம் போலவே ஈர்க்கும் அழகு அன்றோ
நான்கு திருக் கரங்களாலும் அணைத்து அருள்வான் –
அழகு ஐஸ்வர்யம் அலங்காரம் கொண்டு கௌரவம் காட்ட முடியாதே -வளை துயிலைக் கைக் கொண்டு -காந்தம் போலே இழுப்பான் –
உதாரன்-நான்கு திருக் கரங்கள் -வாங்கிக் கொள்வாரையும் உதாரா என்னும் படி அன்றோ -நான்கு திருக் கரங்கள்
-அடியார் என்று அறிவித்த அத்தா –எத்தினால் இடர் கடல் கிடத்தி ஏழை நெஞ்சமே –
பல் பிறப்பும் ஒழித்து நம்மை ஆள் கொள்வான் -முத்தனார் முகுந்தனார் -அன்னையாய் அத்தனாய் –
கங்கணம் சாத்தி -தழும்பு -ஆஸ்ரித பக்ஷபாதன் -நாண் தழும்பு திருத் தோள்களில் -சார்ங்கம் உதைத்த சர மழை-
சகடம் உதைத்த தழும்பு –தாமோதர தழும்பு திரு வயிற்றில் -திரு உகிரில் தழும்பு -சேஷிக்கு லக்ஷணம்
-நமக்கு சங்கு சக்ர லாஞ்சனம் போலே -ஸ்ரீ வைஷ்ணவ பராதீனன் அவன் –
லஷ்மீ தாம்ந ப்ருதுள பரிகைர் லஷிதா பீதி ஹிதி
அகலகில்லேன் இறையும் என்று அலர் மேல் மங்கை உறையும் திரு மார்பு -கோட்டைக்கு அரண் போலே நான்கு திருக் கரங்கள் –
மேலே திவ்ய ஆயுதங்கள் வேண்டாம் -ஆஸ்ரிதர்களுக்கு சேவை சாதிக்கவே –
மல்லாண்ட திண் தோள்-மணி வண்ணா -சேவடி செவ்வி திருக் காப்பு -அபய ஹஸ்தம் –
அக்ரே கிஞ்சித் புஜக சயன ஸ்வாத்மநைவாத்மன சன்
பெரிய பெருமாள் கிடந்த சேவை -நம் பெருமாள் நின்ற சேவை -பூர்ணஸ்ய –பூர்ணம் குறையாதே -தானே முன்னே வந்து சேவை சாதிக்கிறான் -என்றவாறு
ஸ்ரீ ரெங்கம் மங்கள நிதிம் கருணா நிவாஸம் -உபய பிரதானம் –காள மேகம் -திருவேங்கடத்தில் மூலவர் –பாரிஜாதம் —
–ஹஸ்திகிரி –யாதவா கிரி -ஸ்ரீ சம் தீபம் -உபய பிரதானம் இங்கும் -ஸ்ரீ பாஷ்யகாரர் சம்பந்தம் இருவருக்கும் உண்டே -சிரஸா –
மத்யே ரங்கம் மம ச ஹ்ருதயே வர்த்ததே சாவரோத–
மனத்துள்ளான் -ஸ்ரீ ரெங்கத்தில் -சாதனம் சாத்தியம் -சமுச்சய சகாரம் -சம பிரதானம் -கல்லும் கனை கடலும் -வைகுந்த வானாடும் -புல் என்று ஒழிந்தன கொல் -ஏ பாவம் –அம்பாஸ்ய பாரம் உபநிஷத் பொய்யாகலாமோ –
நிறம் கரியான் உள் புகுந்து நீங்கான் -அடியேன் உள்ளத்தகம்–அன்று நான் பிறந்திலேன் பிறந்த பின் மறந்திலேன் –
இளம் கோயில் கை விடேல் என்று பிரார்த்திக்கும் படி -வர்த்ததே -அழ வேண்டாத படி -முகில் வண்ணன் அடியை அடைந்து அருள் சூடி உய்ந்தேன் –
புள்ளைக் காடாகின்ற -புறப்பாடு அழகை பாட வைத்து போனானே -என் சொல்லிச் சொல்லுவேன் –
புனர் அரங்கம் ஊர் என்று போயினார் -பொரு கயல் கண் நீர் அரும்ப புலவி-பிரிவு – தந்து போயினார் -அப்படி அழ விட வில்லையே –
என் நெஞ்சு இடம் கொண்டான் மற்று ஓர் நெஞ்சு அறியான் –வர்த்ததே -சாவரோத –உள்ளே வந்து ஸ்தாவர பிரதிஷ்டையாக இருக்கின்றான் –
அவரோகம் -அந்தப்புரத்தில் இருப்பது போலே -உத்சவர் -உபய நாச்சியார் உடன் சேர்ந்து அனுபவிக்கிறார் —
அந்தர்ங்கர்களுக்கு மிதுனமாகவே தான் வந்து சேவை சாதித்து அருளுவான் -அரவிந்த பாவையும் தானும் அகம்படி வந்து புகுந்து –

———————————————

ரங்க ஸ்தாநே ரசிக மஹிதே ரஞ்ஜிதா சேஷ சித்தே
வித்வத் சேவா விமல மநஸா வேங்கட சேன க்லுப்தம்
அக்லேசேன ப்ரணிஹித தியாமா ருருஷோர வஸ்தாம்
பக்திம் காடாம் திசது பகவத் த்யான சோபனா மேதத் –12-

ரங்க ஸ்தாநே ரசிக மஹிதே ரஞ்ஜிதா சேஷ சித்தே
ஸ்ரீ ரெங்கத்தில் -ஆஸ்தானம் -நிறைய பேர் வந்து சேவிக்க -அரங்கம் அன்றோ -பெரிய மண்டபம் –
நிறைய கூத்து -நவ ரசம் -மூலம் அனைத்துக்கும் -ரசிக மன்றம் நிறையே –மஹீதே –பெரிய ஆழ்வார்கள் ஆச்சார்யர்கள் சேரும் இடம்
-பிரசித்தம் அன்றோ -வேர் பற்று -சாஷாத் வைகுந்தம் ரங்க மந்த்ரம் -பதின்மர் பாடும் பெருமாள் அன்றோ –
பொய்கையார் முதலில் -முதல் திவ்ய தேசம் -ஸ்ரீ ரங்கம் -கரு வரங்கத்துள் நின்று கை தொழுதேன் திரு வரங்கம் –
ஆண்டாள் கை பிடித்த பெருமை அரங்கனுக்கே –ரசிக மஹீதே
நாத முனி -ஸ்ரீ ரெங்க நாத முனி என்றே பெயர் -சரணாகதி கத்யம் இங்கே அருளிச் செய்து -வான் திகழும் சோலை –ஆயிரமும் அரங்கனுக்கே –
வித்வத் சேவா விமல மநஸா வேங்கட சேன க்லுப்தம்
விமல மனசால் –வித்வத் சேவா –வேங்கடேசன்-காஞ்சியில் அவதாரம் -திரு வேங்கடேசன் -கண்டாவதாரம்
-சுத்த மனசால் -அமலன் -விமலன் -நிமலன் நின்மலன் -கைங்கர்யம் பண்ணி பெற்ற அப்புள்ளார் திருவடி பலம் -பாகவத கைங்கர்யத்தால் பெற்ற மனஸ் அன்றோ
அக்லேசேன ப்ரணிஹித தியாமா ருருஷோர வஸ்தாம்
பக்திம் காடாம் திசது பகவத் த்யான சோபனா மேதத்
படிப் படி த்யானம் பண்ண -பக்தி கொடுக்கும் -வைராக்யம் -ஞானம் மட்டும் போதாதே -ஞான விசேஷம் பக்தி ரூபா பன்ன ஞானம்

————————————-

இதி பகவத் த்யான சோபா நாம் சம்பூர்ணம் –

கவி தார்க்கிக ஸிம்ஹாய கல்யாண குண சாலிநே
ஸ்ரீ மதே வேங்கடேசாய வேதாந்த குரவே நம –

—————————————————–

ஸ்ரீ கோயில் கந்தாடை அப்பன் திருவடிகளே சரணம் –
ஸ்ரீ வேதாந்த தேசிகன் ஸ்வாமிகள் திருவடிகளே சரணம் –
ஸ்ரீ பெரிய பெருமாள் பெரிய பிராட்டியார் ஆண்டாள் ஆழ்வார் எம்பெருமானார் ஜீயர் திருவடிகளே சரணம் –