ஸ்ரீ ஹரிவம்ச பர்வம்–அத்யாயம் 40–வராஹோத்பத்திவர்ணனம் – ஜனமேஜய பிரஷ்னம்)-

January 25, 2021

விஷ்ணுவின் மகிமைகளைச் சொல்லி அவனது அவதாரங்களைக் குறித்து வைசம்பாயனரிடம் விளக்கிச் சொல்லுமாறு கேட்ட ஜனமேஜயன்

ஜனமேஜய உவாச
ப்ராது³ர்பா⁴வான்புராணேஷு விஷ்ணோரமிததேஜஸ꞉ |
ஸதாம் கத²யதாமேவ வராஹ இதி ந꞉ ஸ்²ருதம் || 1-40-1

ந ஜானே தஸ்ய சரிதம் ந விதி⁴ம் நைவ விஸ்தரம் |
ந கர்மகு³ணஸந்தானம் ந ஹேதும் ந மனீஷிதம் || 1-40-2

கிமாத்மகோ வராஹ꞉ ஸ கா மூர்தி꞉ கா ச தே³வதா |
கிமாசார꞉ ப்ரபா⁴வோ வா கிம் வா தேன புரா க்ருதம் || 1-40-3

ஜனமேஜயன் {வைசம்பாயனரிடம்}, “ஓ! பிராமணரே, அளவற்ற சக்தி கொண்ட விஷ்ணுவின் அவதாரங்களைக் குறித்துப் புராணங்களில் முனிவர்கள் விளக்குகின்றனர். தலைவன் {விஷ்ணு} பன்றியாக {வராகமாக} அவதரித்தான் என்று நாம் அவர்களிடம் இருந்து கேள்விப்படுகிறோம். ஆனால், அவன் (இவ்வடிவை) ஏற்பதற்கு முன்னர், அவனது வரலாறு, அவனது ஆணைகள், அவனது செயல்கள், அவனது சாதனைகள், அவனது நோக்கங்கள், அவனது ஒழுக்கம் {நடத்தை} மற்றும் ஆற்றல் ஆகியவற்றைக் குறித்து நாம் முழுமையாக அறிந்ததில்லை.(1-3)

யஜ்ஞார்த²ம் ஸமவேதானாம் மிஷதாம் ச த்³விஜன்மனாம் |
மஹாவராஹசரிதம் க்ருஷ்ணத்³வைபாயனேரிதம் || 1-40-4

ஒரு வேள்விக்காகக் கூடியிருந்த இருபிறப்பாளர்களின் முன்னிலையில் இந்தப் பெரும்பன்றி அவதாரத்தைக் குறித்துக் கிருஷ்ண த்வைபாயனர் {வியாசர்}[“துவைபாயனர் என்பது கிருஷ்ணரின் {வியாசரின்} மரபுப்பெயராகும். இந்தச் சொல்லின் பொருள் தீவில் பிறந்தவர் என்பதாகும். கங்கையில் இருந்த ஒரு சிறு தீவே அவரது பிறப்பிடமாகும் என்பதைக் குறிக்கும் வகையில், “தீவில் பிறந்தவர்” என்ற பொருளில் இந்தச் சொல் அமைந்திருக்கிறது” ] விளக்கிச் சொன்னதை நாம் கேட்டிருக்கிறோம்

யதா² நாராயணோ ப்³ரஹ்மன் வாராஹம் ரூபமாஸ்தி²த꞉ |
த³ம்ஷ்ட்ரயா கா³ம் ஸமுத்³ரஸ்தா²முஜ்ஜஹாராரிஸூத³ன꞉ || 1-40-5

ஓ! பிராமணரே, மதுசூதனன் பன்றியாக அவதரித்து, பெருங்கடலில் மூழ்கிய பூமியைத் தன் தந்தங்களால் எவ்வாறு காப்பாற்றினான் என்பதை நாம் கேட்டிருக்கிறோம்

விஸ்தரேணைவ கர்மாணி ஸர்வாணி ரிபுகா⁴தின꞉ |
ஸ்²ரோதுமிச்சா²ம்யஸே²ஷேண ஹரே꞉ க்ருஷ்ணஸ்ய தீ⁴மத꞉ || 1-40-6

ஓ! பிராமணரே, பகைவரைக் கொல்பவனும், நுண்ணறிவுமிக்கவனுமான ஹரி, தன்னுடைய பன்றி அவதாரத்திலும், பிற அவதாரங்களிலும்[பல்வேறு காலங்களில் விஷ்ணு ஏற்ற பத்து அடிப்படை வடிவங்களே அவனது அவதாரங்களாகச் சொல்லப்படுகின்றன; மீன், ஆமை, பன்றி, சிங்க மனிதன், குள்ளன், இரண்டு ராமர்கள், கிருஷ்ணன் மற்றும் கல்கி ஆகிய அவதாரங்களே அவை”] செய்த பல்வேறு செயல்களை இப்போது விரிவாகக் கேட்க விரும்புகிறேன்.

கர்மணாமானுபூர்வ்யாச்ச ப்ராது³ர்பா⁴வாஸ்²ச யே விபோ⁴꞉ |
யா சாஸ்ய ப்ரக்ருதிர்ப்³ரஹ்மம்ஸ்தாம் மே வ்யாக்²யாதுமர்ஹஸி || 1-40-7

ஓ! பிராமணரே, அந்தத் தலைவனின் பல்வேறு செயல்களையும், அவனது குணத்தையும் நீர் மட்டுமே முறையாக விளக்கவல்லவராவீர்.

கத²ம் ச ப⁴க³வான்விஷ்ணு꞉ ஸுரஸ²த்ருனிஷூத³ன꞉ |
வஸுதே³வகுலே தீ⁴மான்வாஸுதே³வத்வமாக³த꞉ || 1-40-8

தேவர்களின் மன்னனும், பகைவரைக் கொல்பவனுமான தலைவன் விஷ்ணு, ஏன் வஸுதேவரின் குடும்பத்தில், வாஸுதேவனாகப் பிறந்தான்?

அமரைராவ்ருதம் புண்யம் புண்யக்ருத்³பி⁴ர்னிஷேவிதம் |
தே³வலோகம் ஸமுத்ஸ்ருஜ்ய மர்த்யலோகமிஹாக³த꞉ || 1-40-9

அவன், இறவாதவர்கள் மற்றும் பக்திமான்கள் நிறைந்த தேவர்களின் நகரை விட்டுவிட்டுக் கீழே பூமிக்கு ஏன் வந்தான்?

தே³வமானுஷயோர்னேதா யோ பு⁴வ꞉ ப்ரப⁴வோ விபு⁴꞉ |
கிமர்த²ம் தி³வ்யமாத்மானம் மானுஷ்யே ஸம்ந்யயோஜயத் || 1-40-10

எவன் தேவர்கள் மற்றும் மனிதர்களின் மன்னனோ, எவனிடம் இருந்து இந்த உலகம் உண்டானதோ அவன் ஏன் தன் தெய்வீக உடலை மனித வடிவில் மாற்றிக் கொண்டான்?

யஸ்²சக்ரம் வர்தயேத்யேகோ மானுஷாணாமனாமயம் |
மானுஷ்யே ஸ கத²ம் பு³த்³தி⁴ம் சக்ரே சக்ரப்⁴ருதாம் வர꞉ || 1-40-11

மனித குலத்தின் நற்சக்கரத்தைத் தனியாகச் சுழற்றுபவனும், சக்கரதாரிகளில் {சக்கராயுதம் தரித்தவர்களில்} முதன்மையானவனுமான அவன், மனித வடிவம் ஏற்பதில் தன் இதயத்தை ஏன் நிலைநிறுத்தினான்?(

கோ³பாயனம் ய꞉ குருதே ஜக³த꞉ ஸார்வலௌகிகம் |
ஸ கத²ம் கா³ம் க³தோ தே³வோ விஷ்ணுர்கோ³பத்வமாக³த꞉ || 1-40-12

உலகத்தின் பெரும் மனிதர்கள் அனைவரையும் பாதுகாப்பவனான தலைவன் விஷ்ணு, இந்தப் பூமிக்கு ஏன் ஒரு பால்காரனாக {கோபாலனாக} வந்தான்?

மஹாபூ⁴தானி பூ⁴தாத்மா யோ த³தா⁴ர சகார ச |
ஸ்²ரீக³ர்ப⁴꞉ ஸ கத²ம் க³ர்பே⁴ ஸ்த்ரியா பூ⁴சரயா த்⁴ருத꞉ || 1-40-13

பூதங்களோடு அடையாளங்காணப்படுபவனும், பெருங்காரணனும், பூதங்களாகவே இருப்பவனுமான ஸ்ரீகர்ப்பன்[ஸ்ரீ என்றால் நற்பேறு, கர்ப்பம் என்றால் கருவறை. இஃது இவையிரண்டும் இணைந்த விஷ்ணுவின் மற்றொரு பெயராகும்”], பூமியில் திரிந்த ஒரு பெண்ணின் கருவறையில் எவ்வாறு இருந்தான்?

யேன லோகான்க்ரமைர்ஜித்வா த்ரிபி⁴ஸ்த்ரீம்ஸ்த்ரித³ஸே²ப்ஸயா |
ஸ்தா²பிதா ஜக³தோ மார்கா³ஸ்த்ரிவர்க³ப்ரப⁴வாஸ்த்ரய꞉ || 1-40-14

தேவர்களால் விரும்பப்படுபவனான அவன் மூன்று காலடிகளால்[“ஓர் அசுர மன்னனான பலி இந்தியாவின் அரசுரிமையை அடைய பல வேள்விகளைச் செய்த கதை இங்கே மறைகுறிப்பாக இருக்கிறது. அதன்படி தேவர்கள் பெருங்கவலை அடைந்து விஷ்ணுவிடம் உதவியைக் கோரினர். அவன், அவர்களின் வேண்டுதலின் பேரில் குள்ள பிராமணரின் வடிவை ஏற்று, பிச்சைக்காகப் பலியிடம் சென்றான். எதைக்கேட்டாலும் கொடுப்பேனெனப் பலி சொன்ன பிறகு, மூன்று கால்களுடன் {காலடிகளுடன் கூடிய} பெரும் வடிவை ஏற்ற விஷ்ணு, மூன்றாவது காலை {அடியை} வைப்பதற்கான இடத்தைப் பலியிடம் கேட்டான். மூன்றாவதை வைப்பதற்கான இடமேதும் இல்லாததால் அவன் பலியின் தலையில் வைத்தான்” ] மூவுலகங்களையும் கைப்பற்றி, பூமியில் மூன்று வர்க்கங்கள்[தர்மம் (அறம்), உலகம் சார்ந்த லாபமான அர்த்தம், ஆசையான காமம் என்ற வாழ்வின் மூன்று வகை நோக்கங்கள். இந்த மூன்று வீதிகளும் மனிதகுலத்திற்கென அவனால் விதிக்கப்பட்டன. அறத்தால் சொர்க்கத்தையும், உலகம் சார்ந்த லாபம் பூமியையும், ஆசை அதற்கு அடியில் உள்ள உலகத்தையும் அவர்கள் அடைகின்றனர்” ] எனும் மூன்று வீதிகளை {பாதைகளை} அமைத்தான்.

யோ(அ)ந்தகாலே ஜக³த்பீத்வா க்ருத்வா தோயமயம் வபு꞉ |
லோகமேகார்ணவம் சக்ரே த்³ருஸ்²யாத்³ருஸ்²யேன வர்த்மனா || 1-40-15

அண்ட அழிவின் போது அவன் பூமியைக் குடித்து, நீரின் வடிவை ஏற்றான். அவன் மொத்த பூமியையும் ஒரே நீர்ப்பரப்பாக மாற்றினான்[அவன் அண்ட நுண்ணறிவின் வடிவில் ஒன்றை ஏற்றான்”]

ய꞉ புராணே புராணாத்மா வாராஹம் ரூபமாஸ்தி²த꞉ |
விஷாணாக்³ரேண வஸுதா⁴முஜ்ஜஹாராரிஸூத³ன꞉ || 1-40-16

பழங்காலத்தில் அவன் பன்றியின் {வராக} வடிவை ஏற்றுத் தன் தந்தங்களால் பூமியைக் காத்தான்

ய꞉ புரா புருஹூதார்தே² த்ரைலோக்யமித³மவ்யய꞉ |
த³தௌ³ ஜித்வாஸுரக³ணான்ஸுராணாம் ஸுரஸத்தம꞉ || 1-40-17

அந்தத் தேவர்களில் முதன்மையானவன் {விஷ்ணு}, பழங்காலத்தில் புருஹூதனின்[இஃது இந்திரனின் பெயராகும். புருவில் இருந்து அதிகம் வழிபடப்பட்ட அல்லது அழைக்கப்பட்ட ஹுதன்] சார்பில் அசுரர்களை வீழ்த்தி, மூவுலகங்களையும் தேவர்களுக்கு அளித்தான்

யேன ஸைம்ஹம் வபு꞉ க்ருத்வா த்³விதா⁴ க்ருத்வா ச தத்புன꞉ |
பூர்வம் தை³த்யோ மஹாவீர்யோ ஹிரண்யகஸி²புர்ஹத꞉ || 1-40-18

சிங்க மனிதனின் {நரசிம்ம} வடிவை ஏற்ற அவன், தைத்திய தலைவனும், பெருஞ்சக்தி வாய்ந்தவனுமான ஹிரண்யகசிபுவைக் கொன்றான்[“கொண்டாடப்படும் பிரகலாதன் கதையை இது குறிப்பிடுகிறது. அவன் அசுரமன்னனான ஹிரண்யகசிபுவின் மகனாவான். அவன் ஹிரண்யகசிபுவின் பகைவனான விஷ்ணுவை வழிபடத் தொடங்கினான். அவன் தன் மகனைப் பல்வேறு வழிகளில் தண்டித்தான், பிறகு அவன் சிங்க மனிதனின் வடிவில் வந்த விஷ்ணுவால் அவன் கொல்லப்பட்டான்”].

ய꞉ புரா ஹ்யனலோ பூ⁴த்வா ஔர்வ꞉ ஸம்வர்தகோ விபு⁴꞉ |
பாதாலஸ்தோ²(அ)ர்ணவக³தம் பபௌ தோயமயம் ஹவி꞉ || 1-40-19

பழங்காலத்தில், ஆழ்கடலில் சம்வர்த்தக நெருப்பின் வடிவை ஏற்ற அந்தத் தலைவன் ஆழ்கடல் உலகின் நீர் ஆகுதிகளைக் குடித்தான்

ஸஹஸ்ரஸி²ரஸம் ப்³ரஹ்மன்ஸஹஸ்ராரம் ஸஹஸ்ரத³ம் |
ஸஹஸ்ரசரணம் தே³வம் யமாஹுர்வை யுகே³ யுகே³ || 1-40-20

ஓ! பிராமணரே, பல்லாயிரம் யுகங்களில் அந்தத் தலைவன் {விஷ்ணு}, ஆயிரம் தலைகளுடனும், ஆயிரம் கண்களுடனும், ஆயிரம் கால்களுடனும் தோன்றினான்.

நாப்⁴யாரண்யாம் ஸமுத்பன்னம் யஸ்ய பைதாமஹம் க்³ருஹம் |
ஏகார்ணவஜலஸ்த²ஸ்ய நஷ்டே ஸ்தா²வரஜங்க³மே || 1-40-21

மொத்த உலகும் ஒரே நீர் பரப்பாக மாற்றப்பட்டு, அசையும் மற்றும் அசையாத உயிரினங்கள் மொத்தமும் அழிந்தபோது, அவனது உந்தியில் (பெரும்பாட்டனான) பிரம்மன் ஓயும் தாமரை உதித்தது.

யேன தே நிஹதா தை³த்யா꞉ ஸங்க்³ராமே தாரகாமயே |
ஸர்வதே³வமயம் க்ருத்வா ஸர்வாயுத⁴த⁴ரம் வபு꞉ || 1-40-22

தாரகனுடனான மோதலில் அவன், தேவர்கள் அனைவரையும் உள்ளடக்கிய ஒரு வடிவை ஏற்று, ஆயுதங்கள் அனைத்தையும் ஏந்தி அசுரர்களைக் கொன்றான்

க³ருத³ஸ்தேனசோத்ஸிக்த꞉ காலனேமிர்னிபாதித꞉ |
நிர்ஜிதஸ்²ச மயோ தை³த்ய꞉ தாரகஸ்²ச மஹாஸுர꞉ || 1-40-23

கருடனில் அமர்ந்து, பெரும் வடிவை ஏற்ற அவன், பேரசுரனான காலநேமியைக் கொன்று, பேரசுரனான தாரகனை வீழ்த்தினான்.

உத்தராந்தே ஸமுத்³ரஸ்ய க்Sஈரோத³ஸ்யாம்ருதோத³தே⁴꞉ |
த꞉ ஸே²தே ஸா²ஸ்²வதம் யோக³மாஸ்தா²ய திமிரம் மஹத் || 1-40-24

மாய சக்தியுடன் கூடிய அவன் அமுதம் தோன்றி பாற்கடலின் வடக்குக் கரையில் நித்திய யோகத்தில் ஈடுபட்டவாறு கிடக்கிறான்.

ஸுராரணிர்க³ர்ப⁴மத⁴த்த தி³வ்யம் தப꞉ ப்ரகர்ஷாத³தி³தி꞉ புராணம் |
ஸ²க்ரம் ச யோ தை³த்யக³ணாவருத்³த⁴ம் க³ர்பா⁴வஸானே நிப்⁴ருதம் சகார || 1-40-25

அதிதி, தன் கடுந்தவங்களின் நிறைவில், தேவர்கள்ளின் மத்தைப் போல இருந்த அந்தத் தெய்வீகப் புராதன புருஷனைக் கருவில் கொண்டாள். அவளது கருவறையில் இருந்து வெளி வந்த குள்ளன் {வாமனன்}, அசுரர்களால் அடைத்துவைக்கப்பட்டிருந்த இந்திரனின் விருப்பத்தை நிறைவேற்றினான்

பதா³னி யோ லோகமயானி க்ருத்வா சகார தை³த்யான்ஸலிலேஸ²யாம்ஸ்தான் |
க்ரித்வா ச தே³வாம்ஸ்த்ரிதி³வஸ்ய தே³வாம்ஸ்²சக்ரே ஸுரேஸ²ம் த்ரித³ஸா²தி⁴பத்யே || 1-40-26

அவன் தன் காலை உலகங்கள் அனைத்திலும் வைத்து, அசுரர்கள் அனைவரையும் நீரில் வைத்தான். தேவர்களைச் சொர்க்கத்தில் விளையாடச் செய்த அவன், இந்திரனுக்குத் தேவர்களின் அரசைக் கொடுத்தான்

பாத்ராணி த³க்ஷிணா தீ³க்ஷா சமஸோலூக²லானி ச |
கா³ர்ஹபத்யேன விதி⁴னா அன்வாஹார்யேண கர்மணா || 1-4-27

அவன் கார்ஹபத்ய[“இந்தப் புனித நெருப்பானது, ஓர் இல்லறத்தானால், தன் தந்தையிடம் இருந்து பெறப்பட்டு, தன் வீட்டில் நிரந்தரமாகப் பராமரிக்கப்பட்டு, தன் சந்ததிக்கும் கொடுக்கப்படுகிறது. வேள்விக் காரியங்களுக்கு இதில் இருந்தே நெருப்பு எடுக்கப்படுகிறது”], அன்வாஹார்ய[“இது புது நிலவு நாளில் பித்ருக்களைக்கு மதிக்கும் வகையில் மாதந்தோறும் செய்யப்படும் சிராத்தம்” ] சடங்குகளுக்கான விதிகளை விதித்தான், தக்ஷிணை[“கொடைகள்”], தீக்ஷை[“{வேள்வி / சடங்கின்} தொடக்கம்”], சமஸம்[வேள்விகளில் அமிலம் போன்ற சாற்றைக் குடிப்பதற்குரிய பாத்திரம் அல்லது ஒரு வகைக் கரண்டி”], உலூகலாம்[இஃது அரிசியைத் தூய்மைப்படுத்தப் பயன்படுத்தப்படும் ஒரு மரக் குழவி”] முதலிய வேள்விக்கான பொருட்கள் பலவற்றைப் படைத்தான்,

அக்³னிமாஹவனீயம் ச வேதீ³ம் சைவ குஸ²ம் ஸ்ருவம் |
ப்ரோக்ஷணீயம் த்⁴ருவாம் சைவ ஆவப்⁴ருத்²யம் ததை²வ ச || 1-40-28

ஆகுதிகள் காணிக்கையளிக்கப்படும் நெருப்பைப் படைத்தான், வேள்விப்பீடம், குசம்[“இது புனிதமான மற்றும் அறம் சார்ந்த காரியங்களில் பயன்படுத்தப்படும் ஒரு வகைப் புல்லாகும்; எனவே இது வேள்விப் புல் என்றழைக்கப்படுகிறது”], ஸ்ருவம்[இது மரத்தினால் செய்யப்பட்டதும், வட்டமான இரு குழிகளைக் கொண்டதும், வேள்வி நெருப்பில் நெய்யை ஊற்றுவதற்குப் பயன்படுவதுமான ஓர் அகப்பையாகும்”], ப்ரோக்ஷணீம்[“அசையாமல் வைப்பதற்குரிய ஒரு பொருள்”], த்ருவாம்[“ஆலிலையின் வடிவில் அமைந்த ஒரு வேள்விக் குடுவையாகும். இது கொட்டைக்களை மரத்தில் செய்யப்படுவதாகும்”] ஆகியவற்றை அமைத்தான்

ஸுதா⁴த்ரீணி ச யஸ்²சக்ரே ஹவ்யகவ்யப்ரதா³ந்த்³விஜான் |
ஹவ்யாதா³ம்ஸ்²ச ஸுரான்யஜ்ஞே க்ரவ்யாதா³ம்ஸ்து பித்ர்^ஈனபி || 1-40-29

வேள்வி செய்த பிறகு செய்யும் நீராடலில் மூவகையான அமுத நன்மைகளைப் படைத்தான். இருபிறப்பாளர்களை ஹவ்யமும்[“ஆகுதியில் காணிக்கையளிக்கத் தகுந்தது. தேவர்களுக்கான காணிக்கை”], கவ்யமும் [பித்ருக்களுக்கான உணவுக்காணிக்கை அல்லது ஆகுதி”] கொடுக்கச் செய்தான், முன்னதை {ஹவ்யத்தைத்} தேவர்களும், பின்னதை {கவ்யத்தைப்} பித்ருக்களும் எடுத்துக் கொள்ளச் செய்தான்.

பா⁴கா³ர்தே² மந்த்ரவிதி⁴னா யஸ்²சக்ரே யஜ்ஞகர்மணி |
யூபான்ஸமித்ஸ்ருசம் ஸோமம் பவித்ரான்பரிதீ⁴னபி || 1-40-30

யஜ்ஞியானி ச த்³ரவ்யாணி யஜ்ஞாம்ஸ்²ச ஸசயானலான் |
ஸத³ஸ்யான்யஜமானாம்ஸ்²ச மேத்⁴யாதீ³ம்ஸ்²ச க்ரதூத்தமான் || 1-40-31

விப³பா⁴ஜ புரா ஸர்வம் பாரமேஷ்ட்²யேன கர்மணா |
யாகா³னுரூபான்ய꞉ க்ருத்வா லோகானநுபராக்ரமத் || 1-40-32

பரமேஷ்டியால் (பிரம்மனால்) விதிக்கப்பட்ட விதிகளின் படியே பழங்காலத்தில் அவன் {விஷ்ணு}, பல்வேறு வேள்வி மந்திரங்களின்[ஓர் அறச்சடங்கைச் செய்யும்போது ஓதப்படும் பாடல்கள்”] மூலம், யூபங்கள்[இது பொதுவாக மூங்கிலில் செய்யப்படும், அல்லது கருங்காலி மரத்தில் செய்யப்படும் ஒரு வேள்வித் தண்டு அல்லது தூண் ஆகும். இதில் தான் வேள்விப் பலி கட்டப்படும்” ], ஸமிதங்கள்[நெருப்பை மூட்டுவதற்குப் பயன்படுத்தப்படும் விறகு, மரம் மற்றும் புல் முதலியன” ], ஸுருசங்கள்[ஒரு கரண்டி”], சோமங்கள்[“குடிப்பதற்காகப் பயன்படுத்தப்படும் இதே பெயர் கொண்ட ஒரு செடியின் சாறாகும்” ], புனிதமான பரிதீகள்[இது வேள்வி நெருப்பு ஏற்றப்படும் குழி அமைந்த ஒரு மரச்சட்டம்” ] மற்றும் வேறு பல வேள்விப் பொருட்களிலும், வேள்வி நெருப்பை அமைக்கும் அறையிலும், யஜமானர்கள்[வேள்வியைச் செய்பவர்கள்”] மற்றும் மேத[“ஒரு வகை வேள்வி”] வகைப்பாட்டிலும், பிற சிறந்த வேள்விகளிலும் பிரிவினைகளை அமைத்தான். (30-32)

க்ஷணா லவாஸ்²ச காஷ்டா²ஸ்²ச கலாஸ்த்ரைகால்யமேவ ச |
முஹூர்தாஸ்தித²யோ மாஸா꞉ பக்ஷா꞉ ஸம்வத்ஸராஸ்ததா² || 1-40-33

ருதவ꞉ காலயோகா³ஸ்²ச ப்ரமாணம் த்ரிவித⁴ம் த்ரிஷு |
ஆயு꞉ க்ஷேத்ராண்யுபசயோ லக்ஷணம் ரூபஸௌஷ்ட²வம் || 1-40-34

த்ரயோ வர்ணாஸ்த்ரயோ லோகாஸ்த்ரைவித்³யம் பாவகாஸ்த்ரய꞉ |
த்ரைகால்யம் த்ரீணி கர்மாணி த்ரயோ(அ)பாயாஸ்த்ரயோ கு³ணாஹ் || 1-40-35

யுகங்களின் பல்வேறு வகைகளை அமைத்து, மனிதர்கள் அனைவருக்கும் முன்பாகத் தன் வலிமையை வெளிப்படுத்திய அவன், க்ஷணம்[முப்பது கலைகளுக்கு இணையான கால அளவு அல்லது நான்கு நிமிடங்கள்”], லவம்[“ஒரு கண்சிமிட்டலுக்கு ஆக்ககூடிய நேரத்தில் அறுபதில் ஒரு பங்கு நேரம் என்ற மிக நுட்பமான காலப்பிரிவு” ], காஷ்டை[“ஒரு கலையில் முப்பதில் ஒரு பங்கு காலம் அல்லது பதினெட்டுக் கண்சிமிட்டல்களுக்கு ஆகும் காலம்” ], கலை[ஒரு காலப்பிரிவினை”], தற்காலம், கடந்த காலம், எதிர்காலம், காலப்பிரிவினை, முகூர்த்தம்[ஒரு பகல் மற்றும் இரவில் முப்பதில் ஒரு பங்கு காலம், அல்லது நாற்பத்தெட்டு நிமிடங்கள்” ], திதி[ஒரு சந்திர நாள், ஒரு மாதத்தில் முப்பதில் ஒரு பங்கு காலம்”], மாதங்கள், ஒளிப்பக்கங்கள் {பக்ஷங்கள்}, வருடங்கள், பருவ காலங்கள், ஆயுளின் மூன்று பிரிவினைகள், குணப் பெருக்கம், அசையும் மற்றும் அசையான உயிரினங்களின் அழகு, மூன்று வர்ணங்கள்[புரோஹதி சாதி, அல்லது பிராமணர்கள், படை சாதியான க்ஷத்திரியர்கள், வணிகச் சாதியான வைசியர்கள் ஆகிய மூன்று சாதிகள்” ], மூன்று உலகங்கள்[“சொர்க்கம், பூமி, பாதாளம் என்ற மூன்று உலகங்கள்” ], மூன்று வேதங்கள்[“ரிக், யஜூர், சாமம் என்ற மூன்று வேதங்கள்”], மூன்று நெருப்புகள்[38], மூன்று காலங்கள்[“நிகழ்காலம், கடந்த காலம், எதிர்காலம் என்ற மூன்று காலங்கள்”], மூன்று வகைச் செயல்கள்[“நல்லியல்பு {சத்வ}, இருள் {தமஸ்} மற்றும் அறியாமை {ஆசை / ரஜஸ்} ஆகிய குணங்கள் சார்ந்த மூவகைச் செயல்கள்”], மூன்று உபாயங்கள்[“சுயத்தின் அழிவு, செல்வமீட்டல், கடுமையான கல்வி ஆகியவையே முக்தியை அடைவதற்கான மூவகை வழிமுறைகள்”] (வழிமுறைகள்), மூவகைக் குணங்கள்[“நல்லியல்பு {சத்வம்}, இருள் {தமஸ்}, அறியாமை {ரஜஸ்} என்ற மூவகைக் குணங்கள்” ] ஆகியவற்றையும் படைத்தான்.(33-35)

த்ரயோ லோகா꞉ புரா ஸ்ருஷ்டா யேனானந்த்யேன கர்மணா |
ஸர்வபூ⁴தக³ணஸ்ரஷ்டா ஸர்வஹூதகு³ணாத்மக꞉ || 1-40-36

முடிவிலாத செயல்களின் மூலம் மூவுலங்களையும் முன்பே படைத்தவன் அவனே. பூதங்களையும், குணங்களையும், அவற்றோடு அடையாளங்காணப்படும் அனைத்தையும் படைத்தவன் அவனே

ந்ருணாமிந்த்³ரியபூர்வேண யோகே³ன ரமதே ச ய꞉ |
க³தாக³தாப்⁴யாம் யோ நேதா ஸர்வத்ர ஜக³தீ³ஸ்²வர꞉ || 1-40-37

மனித குலத்திற்கு மத்தியில் பிறப்பையும், இறப்பையும் அறிமுகம் செய்து, அண்டத்தில் அவர்களைத் திரியச் செய்தவன் அவனே. ஒரு விலங்கின் வடிவில் எங்கும் விளையாடிக் கொண்டிருப்பவன் அவனே. அண்டத்தின் தலைவனும் அவனே

யோ க³திர்த⁴ர்மயுக்தானாமக³தி꞉ பாபகர்மணாம் |
சாதுர்வர்ண்யஸ்ய ப்ரப⁴வ꞉ சாதுர்ஹோத்ரஸ்ய ரக்ஷிதா || 1-40-38

நல்லோரின் புகலிடமும், தீயோரைத் தண்டிப்பவனும் அவனே. நான்கு வர்ணங்களின் பிறப்பிடமும், நான்கு ஹோத்ரர்களின்[“நான்கு வகைப் புரோகிதர்கள்”] பாதுகாவலனும் அவனே

சாதுர்வித்³யஸ்ய யோ வேத்தா சாதுராஸ்²ரம்யஸம்ஸ்²ரய꞉ |
தி³க³ந்தரோ நபோ⁴பூ⁴தோ வாயுராபோ விபா⁴வஸு꞉ || 1-40-39

நால்வகை ஞானத்தின் ஆசானும், நான்கு ஆசிரமங்களின்[“மாணவன் {பிரம்மச்சாரி}, இல்லறத்தான் {கிருஹஸ்தன்}, துறவி {வானப்ரஸ்தன்} மற்றும் பிச்சைக்காரன் {ஸந்நியாசி} என்ற வாழ்வின் நான்கு நிலைகள்” ] பாதுகாவலனும் அவனே. திசைகள், வானம், காற்று, நெருப்பு, நீர் ஆகியவற்றோடு அடையாளங்காணப்படுபவன் அவனே

சந்த்³ரஸூர்யமயஜ்யோதிர்யோகீ³ஸ²꞉ க்ஷணதா³ந்தக꞉ |
யத்பரம் ஸ்²ரூயதே ஜ்யோதிர்யத்பரம் ஸ்²ரூயதே தப꞉ || 1-40-40

சூரியன், சந்திரன் மற்றும் கதிர்களுடன் அடையாளம் காணப்படுபவன் அவனே. யோகிகளின் தலைவன் அவனே, இரவை முடிவுறச் செய்பவன் அவனே. மிகச் சிறந்த ஒளி மற்றும் நாம் கேள்விப்படும் தபங்கள் ஆகியவற்றோடு அடையாளங்காணப்படுபவன் அவனே

யம் பரம் ப்ராஹுரபரம் ய꞉ பர꞉ பரமாத்மவான் |
நாராயணபரா வேதா³ நாராயணபரா꞉ க்ரியா꞉ || 1-40-41

ஆன்மாக்கள் அனைத்தையும் இணைக்கும் ஒரு சரடு அவனே என்றும், மொத்த அண்டமும் அவனது வடிவமே என்றும் முனிவர்கள் சொல்கிறார்கள். வேதங்களும், அனைத்துப் படைப்புகளும் நாராயணனில் இருக்கின்றன.

நாராயணபரோ த⁴ர்மோ நாராயணபரா க³தி꞉ |
நாராயணபரம் ஸத்யம் நாராயணபரம் தப꞉ || 1-40-42

பேரறமும் {உயர்ந்த தர்மமும்}, மிகச் சிறந்த நிலையும் {உயர்ந்த கதியும்} நாராயணனே. வாய்மை நாராயணனில் இருக்கிறது, {உயர்ந்த} தபமும் அவனில் இருக்கிறது.

நாராயணபரோ மோக்ஷோ நாராயணபராயணம் |
ஆதி³த்யாதி³ஸ்து யோ தி³வ்யோ யஸ்²ச தை³த்யாந்தகோ விபு⁴꞉ || 1-40-43

முக்தி நாராயணனில் இருக்கிறது, மிகச் சிறந்த புகலிடம் நாராயணனே. ஆதித்யனும், பிற தேவர்களும் அவனே, அசுரர்களைக் கொன்றவன் அவனே

யுகா³ந்தேஷ்வந்தகோ யஸ்²ச யஸ்²ச லோகாந்தகாந்தக꞉ |
ஸேதுர்யோ லோகஸேதூனாம் மேத்⁴யோ யோ மேத்⁴யகர்மணாம் || 1-40-44

அண்ட அழிவின் போது அனைத்தையும் அழிப்பவன் அவனே. அனைத்தையும் அழிக்கும் கால தேவனுக்கே காலன் அவனே. மனித குலத்தில் மதிப்புமிக்கப் பல்வேறு வகைகளை அமைத்திருப்போரின் (மனு மற்றும் பிறரின்) தலைவன் அவனே, மனித குலத்தைத் தூய்மைப்படுத்தும் (கங்கை மற்றும் பிறரைவிட) மிகப் புனிதமானவன் அவனே.

வேத்³யோ யோ வேத³விது³ஷாம் ப்ரபு⁴ர்ய꞉ ப்ரப⁴வாத்மனாம் |
ஸோமபூ⁴தஸ்து ஸௌம்யானாமக்³னிபூ⁴தோ(அ)க்³னிவர்cஅஸாம் || 1-40-45

வேதங்களை அறிந்தோரின் கல்விப் பொருள் அவனே; தற்கட்டுப்பாடு கொண்டோரின் (முனிவர்களின்) தலைவன் அவனே; அழகிய பொருட்கள் அனைத்தையும் விட அழகன் அவனே; நெருப்பு போன்ற பிரகாசம் கொண்டவர்களுக்கு நெருப்பைப் போன்றவன் அவனே

மனுஷ்யாணாம் மனோபூ⁴தஸ்தபோபூ⁴தஸ்தபஸ்வினாம் |
வினயோ நயவ்ருத்தீனாம் தேஜஸ்தேஜஸ்வினாமபி |
ஸர்கா³ணாம் ஸர்க³காரஸ்²ச லோகஹேதுரனுத்தம꞉ || 1-40-46

மனிதர்களின் மனமும், தவசிகளின் தவச் சக்தியும், கடும் அறவோரின் அறநெறியும், சக்தி மிக்கோரின் சக்தியும், படைப்புகள் அனைத்தின் படைப்பாளனும், அனைத்து உலகங்களின் மிகச் சிறந்த பிறப்பிடமும் அவனே

விக்³ரஹோ விக்³ரஹார்ஹாணாம் க³திர்க³திமதாமபி |
ஆகாஸ²ப்ரப⁴வோ வாயுர்வாயுப்ராணோ ஹுதாஸ²ன꞉ || 1-40-47

சிலைகளை நாடுவோரின் தெய்வச்சிலையும், அசைவைக் கொண்டோருக்கு அசைவும் அவனே. ஆகாயம் காற்றின் பிறப்பிடமாகும், காற்று, நெருப்பின் உயிராகும்.

தே³வா ஹுதாஸ²னப்ராணா꞉ ப்ராஙோ(அ)க்³னேர்மது⁴ஸூத³ன꞉ |
ரஸாத்³வை ஸோ²ணிதம் ஜாதம் ஸோ²ணிதான்மாம்ஸமுச்யதே || 1-40-48

தேவர்களின் உயிர் சக்தி நெருப்பாகும், நெருப்பின் உயிர் மதுசூதனனாவான்.சாற்றின் மூலம் குருதி உண்டாகிறது, குருதியின் மூலம் சதை உண்டாகிறது.

மாம்ஸாத்து மேத³ஸோ ஜன்ம மேத³ஸோ(அ)ஸ்தீ²னி சைவ ஹி |
அஸ்த்²னோ மஜ்ஜா ஸமப⁴வன்மஜ்ஜாத꞉ ஸு²க்ரமேவ ச || 1-40-49

சதையில் இருந்து கொழுப்பும், கொழுப்பில் இருந்து எலும்புகளும், எலும்புகளில் இருந்து நரம்புகளும், நரம்புகளில் இருந்து விந்து நீரும் உண்டாகின்றன.

ஸு²க்றாத்³க³ர்ப⁴꞉ ஸமப⁴வத்³ரஸமூலேன கர்மணா |
தத்ராபாம் ப்ரத²மோ பா⁴க³꞉ ஸ ஸௌம்யோ ராஸி²ருச்யதே || 1-40-50

க³ர்போ⁴ஷ்மஸம்ப⁴வோ(அ)க்³னிர்யோ த்³விதீயோ ராஸி²ருச்யதே |
ஸு²க்ரம் ஸோமாத்மகம் வித்³யாதா³ர்தவம் வித்³தி⁴ பாவகம் |
பா⁴கௌ³ ரஸாத்மகௌ ஹ்யேஷாம் வீர்யம் ச ஸ²ஸி²பாவகௌ || 1-40-51

கப²வர்கே³ ப⁴வேச்சு²க்ரம் பித்தவர்கே³ ச ஸோ²ணிதம் |
கப²ஸ்ய ஹ்ருத³யம் ஸ்தா²னம் நாப்⁴யாம் பித்தம் ப்ரதிஷ்டி²தம் || 1-40-52

தே³ஹஸ்ய மத்⁴யே ஹ்ருத³யம் ஸ்தா²னம் தன்மனஸ꞉ ஸ்ம்ருதம் |
நாபி⁴கோஷ்டா²ந்தரம் யத்து தத்ர தே³வோ ஹுதாஸ²ன꞉ || 1-4-53

மன꞉ ப்ரஜாபதிர்ஜ்ஞேய꞉ கப²꞉ ஸோமோ விபா⁴வ்யதே |
பித்தமக்³னி꞉ ஸ்ம்ருதம் ஹ்யேதத³க்³னீஷோமாத்மகம் ஜக³த் || 1-40-54

கருவுறும் கருவியாக விந்துநீரே இருக்கிறது. சாறாக இருக்கும் வேரான இதன் செயல்முறையின் மூலமே இவை அனைத்தும் உண்டாகின்றன. அவற்றில் முதல் பகுதி நீராகும், எனவே அது சௌம்யம்[“(உடற்கூறியலில்) ஊனீர் என்ற ரத்தச்சிவப்பணுக்களை ரத்தம் பெறுகிறது”] என்றழைக்கப்படுகிறது. இரண்டாவது உட்பொருள், கருவறையில் இருக்கும் நெருப்பாகும். இவ்வாறு நெருப்புக்கு ஒப்பான விந்து நீரும் குருதியால் அமைந்ததாகும். சாறுகள் அனைத்தின் சாரமான விந்து நீரானது, அதிகமான சளியால் {கபத்தால்} படைக்கப்படுகிறது, கோடிக்கணக்கான பருப்பொருட்களின் மூலம் குருதி உண்டாகிறது. சளியின் {கபத்தின்} இருப்பிடம் இதயமும், பித்தத்தின் இருப்பிடம் உந்தியுமாகும். உடலில் இருக்கும் இதயமே மனத்தின் இருப்பிடமாக அறியப்படுகிறது. உந்திக்குழிக்குப் பின்னால் பசியானது நெருப்பாக இருக்கிறது. மனம் பிரஜாபதியாகவும் {பிரம்மனாகவும்}, சளி {கபம்} சோமனாகவும், பித்தம் அக்னியாகவும் (நெருப்பின் தேவனாகவும்) அறியப்படுகின்றன. இவ்வாறு மொத்த உலகமும் நெருப்போடு அடையாளங்காணப்படுகிறது.(51-54)

ஏவம் ப்ரவர்ததே க³ர்பே⁴ வர்தி⁴தே(அ)ம்பு³த³ஸன்னிபே⁴ |
வாயு꞉ ப்ரவேஸ²ம் ஸஞ்சக்ரே ஸங்க³த꞉ பரமாத்மனா || 1-40-55

மேகம் உண்டாவதைப் போலக் கருவுறுதல் நடைபெறும்போது, பரமாத்மனுடன் கூடிய காற்று அங்கே நுழைகிறது[புகை, ஒளி, நீர் மற்றும் காற்றின் உதவியால் மேகம் பெருகுவதைப் போலவே, உணவு, நெருப்பு மற்றும் நீரால் ஊட்டமளிக்கப்படும் கருவும் வளர்கிறது. இங்கே குறிப்பிடப்படும் காற்று உயிர் சக்தியைக் குறிக்கிறது. ஆன்மாவானது உயிர் சக்தியின் வடிவிலேயே நுழைகிறது”].

ததோ(அ)ங்கா³னி விஸ்ருஜதி பி³ப⁴ர்தி பரிவர்த⁴யன் |
ஸ பஞ்சதா⁴ ஸ²ரீரஸ்தோ² பி⁴த்³யதே வர்த⁴தே புன꞉ || 1-40-56

பிறகு அது பல்வேறு அங்கங்களை உண்டாக்கி அதற்கு ஊட்டமளிக்கிறது. உடலுக்குள் உள்ள உயிர் காற்று ஐந்தாகப் பிரிந்து படிப்படியான விகிதங்களை அடைகிறது

ப்ராணோ(அ)பான꞉ ஸமானஸ்²ச உதா³னோ வ்யான ஏவ ச |
ப்ராண꞉ ஸ ப்ரத²மம் ஸ்தா²னம் வர்த⁴யன்பரிவர்ததே || 1-40-57

பிராணன், அபானன், சமானன், உதானன், வியானன் ஆகியவை ஐந்து உயிர் காற்றுகளாகும். உடலின் மிக முக்கியப் பகுதியான இதயத்துக்குப் பிராணன் ஊட்டமளிக்கிறது.

அபான꞉ பஸ்²சிமம் காயமுதா³னோர்த்⁴வம் ஸ²ரீரிண꞉ |
வ்யானோ வ்யாயச்C꞉அதே யேன ஸமான꞉ ஸன்னிவர்தயேத் |
பூ⁴தாவாப்திஸ்ததஸ்தஸ்ய ஜாயதேந்த்³ரியகோ³சராத் || 1-40-58

கால் வரையுள்ள உடலின் கீழ் பகுதிகளுக்கு அபானன் ஊட்டமளிக்கிறது. நெஞ்சு மற்றும் உடலின் மேல் பகுதிக்கு உதானன் ஊட்டமளிக்கிறது. பெரும்பலம் தேவைப்படும் பணிகளைச் செய்வதற்குப் பயன்படும் உயிர் காற்று வியானன் என்றழைக்கப்படுகிறது. சமானன் என்ற உயிர் காற்று உடல் முழுவதிலும் இருந்து, உந்திப் பகுதியில் தங்கி, குடிக்கப்படும், உண்ணப்படும் எதையும் அதனதற்குரிய இடங்களுக்குப் பகிர்ந்தளிக்கிறது. (உயிர் காற்றுகள் பகுக்கப்பட்ட பிறகு) உயிரினங்கள் பூமியைக் குறித்த அறிவைத் தங்கள் புலனங்களின் மூலம் அடைகின்றன.(

ப்ருதி²வீ வாயுராகாஸ²மாபோ ஜ்யோதிஸ்²ச பஞ்சமம் |
தஸ்யேந்த்³ரியாணி விஷ்டானிஸ்வம் ஸ்வம் யோக³ம் ப்ரசக்ரிரே || 1-40-59

பார்தி²வம் தே³ஹமாஹுஸ்தம் ப்ராணாத்மானம் ச மாருதம் |
சி²த்³ராண்யாகாஸ²யோனீனி ஜலாத்ஸ்ராவ꞉ ப்ரவர்ததே || 1-40-60

ஜ்யோதிஸ்²சக்ஷுஸ்²ச தேஜாத்மா தேஷாம் யந்தா மன꞉ ஸ்ம்ருத꞉ |
க்³ராமாஸ்²ச விஷயாஸ்²சைவ யஸ்ய வீர்யாத்ப்ரவர்திதா꞉ || 1-40-61

நிலம், காற்று, ஆகாயம், நீர் மற்றும் ஒளி ஆகியவை புலன்களாக மாற்றப்படுகின்றன. பிறகு அவை உடலின் குறிப்பிட்ட பகுதிகளைக் கைப்பற்றித் தங்களுக்குரிய செயல்பாடுகளைச் செய்கின்றன. நீரைத் தன்னுள் கொண்ட நாக்கானது, சாற்றை உறிஞ்சுகிறது; ஒளியைத் தன்னுள் கொண்ட கண்ணானது வடிவங்களைக் காண்கிறது; காற்றைத் தன்னுள் கொண்ட தோலானாது ஒலியைக் கேட்கிறது. நிலத்தின் மாற்றமே கடினமான பகுதியாகும். உயிர் காற்றானது காற்றின் வடிவமாற்றமாக இருக்கிறது; துளைகள் அனைத்தும் ஆகாயத்தில் இருந்து தோன்றுகின்றன; நீர்ப்பகுதி நீராகவும்; கண்ணானது, ஒளியின் வடிவமாகவும், ஐம்பூதங்களின் சக்தியான மனமானது புலன்களின் தலைவனாகவும் இருக்கின்றன. மனமானது தன் சக்தியால் புலன்களைத் தங்களுக்குரிய பொருட்களை உணர வைக்கிறது.(59-61)

இத்யேவம் புருஷ꞉ ஸர்வான்ஸ்ருஜம்ள்ளோகான் ஸனாதனான் |
கத²ம் லோகே நைத⁴னே(அ)ஸ்மின்னரத்வம் விஷ்ணுராக³த꞉ || 1-40-62

அந்தப் பெரும்புருஷன், எப்போதும் இருக்கும் உலகங்களை இவ்வாறு படைத்துவிட்டு, அழியக்கூடிய இவ்வுலகில் ஏன் மனிதனாகப் பிறந்தான்?

ஏஷ மே ஸம்ஸ²யோ ப்³ரஹ்மன்னேவம் மே விஸ்மயோ மஹான் |
கத²ம் க³திர்க³திமதாமாபன்னோ மானுஷீம் தனும் || 1-40-63

ஓ! பிராமணரே {வைசம்பாயனரே}, இதுவே என் ஐயமாகும், இதுவே என்னை ஆச்சரிப்படுத்துகிறது. மனித குலத்திற்கு சக்தியாக இருப்பவனே ஒரு மனிதனாகப் பிறக்கிறான்

ஸ்²ருதோ மே ஸ்வஸ்வவம்ஸ²ஸ்ய பூர்வேஷாம் சைவ ஸம்ப⁴வ꞉ |
ஸ்²ரோதுமிச்சா²மி விஷ்ணோஸ்து வ்ருஷ்ணீனாம் ச யதா²க்ரமம் || 1-40-64

நான் என் குடும்பத்தைக் குறித்தும், என் மூதாதையரின் குடும்பங்களைக் குறித்தும் கேட்டேன். இனி விஷ்ணு மற்றும் விருஷ்ணிகளின் குடும்பங்களை உரிய வரிசையில் கேட்க விரும்புகிறேன்

ஆஸ்²சர்யம் பரமம் விஷ்ணுர்தே³வைர்தை³த்யைஸ்²ச கத்²யதே |
விஷ்ணோருத்பத்திமாஸ்²சர்யம் மமாசக்ஷ்வ மஹாமுனே || 1-40-65

அந்த விஷ்ணு பேரற்புதன் எனத் தேவர்களும், அசுரர்களும் சொல்கின்றனர்

ஏததா³ஸ்²சர்யமாக்²யானம் கத²யஸ்வ ஸுகா²வஹம் |
ப்ரக்²யாதப³லவீர்யஸ்ய விஷ்ணோரமிததேஜஸ꞉ |
கர்ம சாஸ்²சர்யபூ⁴தஸ்ய விஷ்ணோஸ்தத்த்வமிஹோச்யதாம் || 1-40-66

உலகம் முழுவதையும் ஆச்சரியப் படுத்தியவையும், நன்கறியப்பட்டவையுமான விஷ்ணுவின் செயல்கள் மற்றும் பெரும் வலிமையையும், ஆற்றலையும் கொண்ட அவனது அற்புதமான, மகிழ்ச்சியான கதையை உண்மையாகவே எனக்கு விளக்கிச் சொல்வீராக” என்று கேட்டான் {ஜனமேஜயன்}

இதி ஸ்²ரீமன்மஹாபா⁴ரதே கி²லேஷு ஹரிவம்ஸே² ஹரிவம்ஸ²பர்வணி
வராஹோத்பத்திவர்ணனே சத்வாரிம்ஸோ²(அ)த்⁴யாய꞉

————–—————————

ஸ்ரீ கோவில் கந்தாடை அப்பன் ஸ்வாமிகள் திருவடிகளே சரணம் –
ஸ்ரீ வேத வியாஸ பகவான் திருவடிகளே சரணம் –
ஸ்ரீ பெரிய பெருமாள் பெரிய பிராட்டியார் ஆண்டாள் ஆழ்வார் எம்பெருமானார் ஜீயர் திருவடிகளே சரணம்-

ஸ்ரீ ஹரிவம்ச பர்வம்–அத்யாயம் 39-(அக்ரூரசரிதம்)–

January 25, 2021

சியமந்தக மணிக்காக ஸத்ராஜித்தைக் கொன்ற சததன்வன்; சியமந்தக மணியை அக்ரூரனிடம் கொடுத்த சததன்வன்; கிருஷ்ணனிடம் அழுத ஸத்தியபாமா; சததன்வனைக் கொன்ற கிருஷ்ணன்; கிருஷ்ணனிடம் கோபமடைந்து மிதிலைக்குச் சென்ற பலராமன்; பெரும் வேள்விகளைச் செய்த அக்ரூரன்; அக்ரூரனிடம் சியமந்தக மணியைப் பெற்று அவனுக்கே அதைத் திருப்பியளித்த கிருஷ்ணன்–

வைஸ²ம்பாயன உவாச
யத்தத்ஸத்ராஜிதே க்ருஷ்ணோ மணிரத்னம் ஸ்யமந்தகம் |
அதா³த்தத்³தா⁴ரயாமாஸ ப³ப்⁴ருர்வை ஸ²தத⁴ன்வனா || 1-39-1

வைசம்பாயனர் {ஜனமேஜயனிடம்}, “கிருஷ்ணனால் ஸத்ராஜித்துக்குக் கொடுக்கப்பட்டதும், சததன்வனால் களவாடப்பட்டதும், ஒப்பற்றதுமான அந்த மணியை {சியமந்தக மணியை} அக்ரூரன் வைத்திருந்தான்

யதா³ ஹி ப்ரார்த²யாமாஸ ஸத்யபா⁴மாமனிந்தி³தாம் |
அக்ரூரோ(அ)ந்தரமன்விச்ச²ன்மணிம் சைவ ஸ்யமந்தகம் || 1-39-2

அக்ரூரன், அழகிய ஸத்யபாமாவை எப்போதும் விரும்பினான்[இந்த வாக்கியம் குழப்பமானது, இதை மேலும் தெளிவுபடுத்த வேண்டியுள்ளது. அக்ரூரன் சத்தியபாமாவைத் திருமணம் செய்து கொள்ளும் எண்ணத்தில் இருந்தான். ஆனால் அவள் கிருஷ்ணனுக்குக் கொடுக்கப்படுவதைக் கண்ட போது அவன் பெரிதும் புண்பட்டான். அதன் பிறகு அவன் சியமந்தக மணியை அடையும் ஒரு வாய்ப்பை எதிர்பார்த்திருந்தான்”]. அவனுக்கு ஒரு வாய்ப்புக் கிடைத்ததும் அந்த மதிப்புமிக்க மணியைத் தன்னுடைமையாகக் கொள்ள அவன் விரும்பினான்

ஸத்ராஜிதம் ததோ ஹத்வா ஸ²தத⁴ன்வா மஹாப³ல꞉ |
ராத்ரௌ தன்மணிமாதா³ய ததோ(அ)க்ரூராய த³த்தவான் || 1-39-3

அவனுக்கு ஒரு வாய்ப்புக் கிடைத்ததும் அந்த மதிப்புமிக்க மணியைத் தன்னுடைமையாகக் கொள்ள அவன் விரும்பினான்.(2) அதன்பேரில், பெருஞ்சக்தி கொண்ட சததன்வன் ஒரு பயங்கர இரவில் ஸத்ராஜித்தைக் கொன்று, அந்த மணியை அபகரித்து அதை அக்ரூரனுக்குப் பரிசளித்தான்[“பப்ரு குடும்பத்தைச் சார்ந்த மன்னன் அக்ரூரன், சியமந்த மணியை அடைய வேண்டும் என்ற விருப்பத்தை நெடுநாட்களாகக் கொண்டிருந்ததால், ஸத்ராஜித்திடம் ஸத்யபாமாவைத் திருமணம் செய்து கொடுக்குமாறு கேட்டிருந்தான். ஆனால் அந்த மணி கிருஷ்ணனால் களவாடப்பட்டது என்றறிந்தபோது அவன் புண்பட்டான். அதைக் கிருஷ்ணன் மீண்டும் ஸத்ராஜித்திடம் கொடுத்தபோது, அவனுடைய ஆசை புத்துயிர் பெற்றது. ஆனால் இப்போதோ ஸத்ராஜித்திடம் கேட்பதற்கு அவனிடம் ஸத்யபாமா இல்லை. எனவே அவன் மற்றொரு போஜனான ஹ்ருதிகனின் மகன் சததன்வனுடன் சேர்ந்து அந்த மணியை ’எப்படியேனும்’ கொண்டு வந்து விட வேண்டுமெனச் சதி செய்தான். ஆனால் சததன்வனோ, நடு இரவில் ஸத்ராஜித்தைக் கொன்று அந்த மணியைக் களவாடி அதை மன்னன் அக்ரூரனிடம் கொடுத்தான்” என்றிருக்கிறது. அதன் அடிக்குறிப்பில், “அக்ரூரன், நடு இரவில் ஒரு கோழையைப் போல ஸத்ராஜித்தைக் கொல்லுமாறு சததன்வனிடம் சொல்லவில்லை. ஆனால் சததன்வன் கொண்டிருந்த பேய்போன்ற பேராசையின் காரணமாக அவ்வாறு செய்துவிட்டு, அந்த மணியை அக்ரூரனிடம் கொண்டு வந்து அதை மறைக்குமாறு அவனை வேண்டுகிறான். முதலில் அக்ரூரன் மறுத்தாலும், பின்னர் அதை ஏற்றுக் கொள்கிறான் என்று மற்றொரு உரை சொல்கிறது. உண்மையில், ஸத்ராஜித்தின் மகளான ஸத்யபாமாவைத் திருமணம் செய்து கொள்ளவும், அந்த மணியை அடையவும் மூன்று பேர் முயற்சி செய்தனர். அவர்கள் அக்ரூரன், கிருதவர்மன் மற்றும் சததன்வன் ஆகியோராவார். ஸத்யபாமாவும், {சியமந்தக} மணியும் கிருஷ்ணனிடம் சென்றதும், இந்த மூவரும் தங்களின் மதிப்புக் குறைந்துவிட்டதாக உணர்ந்து, பழிதீர்க்க விரும்பினர். ருக்மிணி கல்யாணக் கதைக்கும், இந்தக் கதைக்கும் கூட ஒரு தொடர்பிருக்கிறது” என்றிருக்கிறது. பிபேக்திப்ராயின் பதிப்பில், “அக்ரூரன், தன் இதயத்தில் நீண்ட காலமாகச் சியமந்தக மணியை அடைய விரும்பியிருந்தான், மேலும் மாசற்றவளான ஸத்யபாமாவையும் அவன் விரும்பினான். பப்ரு போஜனின் வழித்தோன்றலான சததன்வனும் இதே போன்ற விருப்பத்தை வளர்த்து வந்தான். கிருஷ்ணன் அந்தச் சியமந்தக மணியை ஸத்ராஜித்திடம் ஒப்படைத்தான். பெரும் பலம் கொண்டவனான சததன்வன் நடு இரவில் ஸத்ராஜித்தைக் கொன்றான். அந்த மணியை அபகரித்து வந்து அக்ரூரனிடம் கொடுத்தான். ஓர் உடன்பாட்டைச் செய்து கொண்டு அக்ரூரனும் அந்த மணியை ஏற்றுக் கொண்டான்” என்றிருக்கிறது.].

அக்ரூரஸ்து ததோ ரத்னமாதா³ய ப⁴ரதர்ஷப⁴ |
ஸமயம் காரயாஞ்சக்ரே நாவேத்³யோ(அ)ஹம் த்வயேத்யுத || 1-39-4

சததன்வனிடம் இருந்து அந்த மணியைப் பெற்றுக் கொண்ட அவன் (அக்ரூரன்), அந்த மணி தன்னிடம் இருப்பதை ஒருபோதும் வெளிப்படுத்தக்கூடாது என்ற உறுதிமொழியை அவனிடம் பெற்றுக் கொண்டான்.

வயமப்⁴யுபயாஸ்யாம꞉ க்ருஷ்ணேன த்வாமபி⁴த்³ருதம் |
மமாத்³ய த்³வாரகா ஸர்வா வஸே² திஷ்ட²த்யஸம்ஸ²யம் || 1-39-5

(அவன் {அக்ரூரன்}), “கிருஷ்ணன் உன்னைத் தாக்கினால் நான் உன்னைச் சார்ந்திருப்பேன். மொத்த துவாரகையின் மெய்யாகவே இப்போது என் கட்டுப்பாட்டில் இருக்கிறது” என்றான்

ஹதே பிதரி து³꞉கா²ர்தா ஸத்யபா⁴மா யஸ²ஸ்வினீ |
ப்ரயயௌ ரத²மாருஹ்ய நக³ரம் வாரணாவதம் || 1-39-6

சிறப்புமிக்கவளான ஸத்யபாமா, தன் தந்தை (ஸத்ராஜித்) கொல்லப்பட்டதும், துயரில் பீடிக்கப்பட்டவளாக ஒரு தேரில் ஏறி வாரணாவத நகரத்திற்குச் சென்றாள்.

ஸத்யபா⁴மா து தத்³வ்ருத்தம் போ⁴ஜஸ்ய ஸ²தத⁴ன்வன꞉ |
ப⁴ர்துர்னிவேத்³ய து³꞉கா²ர்தா பார்ஸ்²வஸ்தா²ஸ்²ரூண்யவர்தயத் || 1-39-7

பிறகு அவள், போஜ குலத்தின் சததன்வனால் இழைக்கப்பட்ட செயல் குறித்துத் தன் கணவனிடம் {கிருஷ்ணனிடம்} சொன்னாள். அப்போது துயரால் பீடிக்கப்பட்டிருந்த அவள் {ஸத்யபாமா}, அவனது {கிருஷ்ணனின்} அருகில் நின்று கண்ணீர் சிந்தத் தொடங்கினாள்

பாண்ட³வானாம் து த³க்³தா⁴னாம் ஹரி꞉ க்ருத்வோத³கக்ரியாம் |
குல்யார்தே² சாபி பாண்டூ³னாம் ந்யயோஜயத ஸாத்யகிம் || 1-39-8

கிருஷ்ணன், அரக்கு மாளிகையில் எரிந்த பாண்டவர்களுக்கு நீர்க்கடன் செலுத்திவிட்டு, அவர்களுக்கான {பாண்டவர்களுக்கான} ஈமச் சடங்குகளைச் செய்வதில் சாத்யகியை ஈடுபடுத்தினான்[“இஃது ஒரு மஹாபாரத நிகழ்வைக் குறிப்பிடுகிறது. துரியோதனன், பாண்டவர்களை எரிப்பதற்காகக் கட்டப்பட்ட அரக்கு மாளிகைக்கு வஞ்சகமாக அவர்களை வர வைத்து, அதற்குத் தீ மூட்டினான். எனினும், இதை ஏற்கனவே அறிந்த அவர்கள் தப்பிவிட்டாலும், அவர்கள் எரிந்து விட்டதாகவே துரியோதனன் கருதினான். அந்தத் தோற்றத்தை அப்படியே தக்க வைப்பதற்காகக் கிருஷ்ணன் ஈமச்சடங்குகளைச் செய்தான் (ஜதுக்கிரக உபபர்வத்தைப் பார்க்கவும்)ஆதிபர்வம், ஜதுக்கிரக உப பர்வத்தில் பகுதி 44-50ல் பாண்டவர்கள் வாரணாவதத்தில் உள்ள அரக்கு மாளிகைக்குச் செல்வதும், அங்கே இருந்து தப்பிக்கச் சுரங்கம் தோண்டுவதும், பீமனே அம்மாளிக்கைக்குத் தீ மூட்டுவதும் விளக்கப்பட்டிருக்கிறது. திருதராஷ்டிரன் பாண்டவர்களுக்கு நீர்க்கடன் செலுத்தும் காட்சி ஆதிபர்வம் 152ம் பகுதியில் விளக்கப்பட்டிருக்கிறது. ].

ததஸ்த்வரிதமாக³த்ய த்³வாரகாம் மது⁴ஸூத³ன꞉ |
பூர்வஜம் ஹலினம் ஸ்²ரீமானித³ம் வசனமப்³ரவீத் || 1-39-9

{இவ்வாறு சாத்யகியை ஈடுபடுத்திவிட்டு அவன் விரைவாகத் துவாரகைக்குச் சென்றான்}. துவாரகா நகருக்கு விரைந்த சென்ற அருள்நிறைந்த மதுசூதனன் {கிருஷ்ணன்}[இது கிருஷ்ணனுடைய பெயராகும். அசுர மன்னன் மதுவைக் கொன்றதால் அவன் அவ்வாறு அழைக்கப்பட்டான்”], தன் அண்ணனான ஹலாதரனிடம் {பலராமனிடம்}[போர்க்களத்திற்கு ஏர்க்கலப்பையை எப்போதும் எடுத்துச் செல்பவன் என்பதால் பலராமன் அவ்வாறு அழைக்கப்பட்டான்” பலராமன் ஹலாயுதன் {கலாயுதன்} என்றும் அழைக்கப்பட்டான்.]

ஹத꞉ ப்ரஸேன꞉ ஸிம்ஹேன ஸத்ராஜிச்ச²தத⁴ன்வனா |
ஸ்யமந்தக꞉ ஸ மத்³கா³மீ தஸ்ய ப்ரபு⁴ரஹம் விபோ⁴ || 1-39-10

“பிரஸேனன் சிங்கத்தால் கொல்லப்பட்டான், ஸத்ராஜித் சததன்வனால் கொல்லப்பட்டான். எனவே, நானே சியமந்தக மணியின் உரிமையாளன் ஆவேன்.

ததா³ரோஹ ரத²ம் ஸீ²க்⁴ரம் போ⁴ஜம் ஹத்வா மஹாப³லம் |
ஸ்யமந்தகோ மஹாபா³ஹோ ஹ்யஸ்மாகம் ஸ ப⁴விஷ்யதி || 1-39-11

எனவே, ஓ! வலிமைமிக்கக் கரங்களைக் கொண்ட வீரரே, விரைவாக உமது தேரில் ஏறுவீராக. பெருஞ்சக்திமிக்கப் போஜனான சததன்வனைக் கொன்ற பிறகு சியமந்தகம் நமதாகும்” என்றான்

தத꞉ ப்ரவவ்ருதே யுத்³த⁴ம் துமுலம் போ⁴ஜக்ருஷ்ணயோ꞉ |
ஸ²தத⁴ன்வா ததோ(அ)க்ரூரமவைக்ஷத்ஸர்வதோதி³ஸ²ம் || 1-39-12

அதன்பேரில் கிருஷ்ணனுக்கும், சததன்வனுக்கும் இடையில் ஒரு பயங்கரப் போர் ஏற்பட்டது. பின்னவன் அனைத்துப் பக்கங்களிலும் அக்ரூரனைக் கண்டான் {தேடினான்}.

ஸம்ரப்³தௌ⁴ தாவுபௌ⁴ த்³ருஷ்ட்வா தத்ர போ⁴ஜஜனார்த³னௌ |
ஸ²க்தோ(அ)பி ஸா²ட்²யாத்³தா⁴ர்தி³க்யமக்ரூரோ நாப்⁴யபத்³யத || 1-39-13

கிருஷ்ணன் மற்றும் சததன்வன் ஆகியோர் இருவரும் கடுஞ்சினத்துடன் இருப்பதைக் கண்ட அக்ரூரன், உதவ இயன்றவனாக இருந்தபோதிலும் தன் தீய குணத்தினால் அந்த ஹிருதிகன் மகனுக்கு {சததன்வனுக்கு} உதவாமல் இருந்தான்.

அபயானே ததோ பு³த்³தி⁴ம் போ⁴ஜஸ்²சக்ரே ப⁴யார்தி³த꞉ |
யோஜனானாம் ஸ²தம் ஸாக்³ரம் ஹயயா ப்ரத்யபத்³யத || 1-39-14

அச்சத்தால் பீடிக்கப்பட்ட சததன்வன் தப்பி ஓடினான். ஒரு பெண் குதிரையுடன் அவன் நூறு யோஜனை தொலைவைக் கடந்தான்[“நான்கு குரோசத்திற்கு இணையான இந்தத் தொலைவு 8000 முழம் ஆகும் அல்லது சரியாக 4000 யார்டு அளவைக் கொண்ட ஒன்பது மைல் தொலைவாக இருக்கும்; மற்ற கணக்கீடுகள் ஐந்து மைல்கள் அல்லது நாலரை மைல்கள் தொலைவைக் குறிப்பிடுகின்றன –
“ஒரு யோஜனை என்பது 8 கி.மீ. அளவுக்கு இணையானது என்பது ஆர்யபட்டரின் குறிப்பு. பக்திவேதாந்த சுவாமி பிரபுபாதர் 13 கி.மீக்கு இணையானது என்கிறார். . ஒரு யோஜனை என்பது 1.6 கி.மீ. தான் என்றும் சிலர் வாதிடுகின்றனர்” என முழுமஹாபாரதம் துரோண பர்வம் பகுதி 111ல் வரும் 2ம் அடிக்குறிப்பில் சொல்லப்பட்டுள்ளது. ].

விக்²யாதா ஹ்ருத³யா நாம ஸ²தயோஜனகா³மினீ |
போ⁴ஜஸ்ய வட³வா ராஜன்யயா க்ருஷ்ணமயோத⁴யத் || 1-39-15

ஓ! மன்னா, போஜ குலத்தின் சததன்வன், விஜ்ஞாதாஹ்ருதயம் {விக்யாதாஹ்ருதயம்} என்ற பெயரைக் கொண்ட அந்தப் பெண் குதிரையில் நூறு யோஜனை தொலைவைக் கடந்தான். அவளுடன் {அந்தப் பெண்குதிரையுடன்} சேர்ந்து அவன் கிருஷ்ணனுடன் போரிட்டான்

க்ஷீணாம் ஜவேன ச ஹயாமத்⁴வன꞉ ஸ²தயோஜனே |
த்³ருஷ்ட்வா ரத²ஸ்ய தாம் வ்ருத்³தி⁴ம் ஸ²தத⁴ன்வானமார்த³யத் || 1-39-16

நூறு யோஜனைகளைக் கடந்த சததன்வன், அவள் {அந்தப் பெண் குதிரை} அசைவற்றிருப்பதையும், தேர் வேகமாகச் செல்வதையும் கண்டு அவளை விடுவித்தான்

ததஸ்தஸ்யா ஹயாயாஸ்து ஸ்²ரமாத்கே²தா³ச்ச பா⁴ரத |
க²முத்பேதுரத² ப்ராணா꞉ க்ருஷ்ணோ ராமமதா²ப்³ரவீத் || 1-39-17

ஓ! பரதனின் வழித்தோன்றலே, அந்தப் பெண் குதிரை களைப்பால் பீடிக்கப்பட்டதும், அவனுடைய உயிர் மூச்சுகள் அனைத்தும் வான் நோக்கி உயரச் சென்றன. அப்போது கிருஷ்ணன், ராமனிடம்,

திஷ்ட²ஸ்வேஹ மஹாபா³ஹோ த்³ருஷ்டதோ³ஷா ஹயா மயா |
பத்³ப்⁴யாம் க³த்வா ஹரிஷ்யாமி மனீரத்னம் ஸ்யமந்தகம் || 1-39-18

“ஓ! பெருங்கரங்களைக் கொண்டவரே, இங்கேயே காத்திருப்பீராக. அந்தப் பெண்குதிரையின் பரிதாப நிலையை நான் கண்டேன். நடந்தே சென்று நான் சியமந்தக மணியை அடைவேன்” என்றான்[“குதிரை இறந்ததும் சததன்வன் கீழே இறங்கி ஓடத் தொடங்கினான். அப்போது கிருஷ்ணன் தன் அண்ணன் பலராமனிடம், “ஓ! வலிய கரங்களைக் கொண்ட அண்ணா, சற்றுநேரம் இங்கே காத்திருப்பீராக. நம் குதிரைகள் களைப்படைவதாகத் தெரிகிறது. இவற்றுக்கு ஓய்வு தேவை. அந்த அஞ்சாநெஞ்சனும் ஓடவே செய்கிறான். எனவே, நானும் ஓடியே அவனைத் துரத்திச் சென்று உடமையைக் கவந்து வருகிறேன்” என்றான்”]

பத்³ப்⁴யாமேவ ததோ க³த்வா ஸ²தத⁴ன்வானமச்யுத꞉ |
மிதி²லாமபி⁴தோ ராஜன்ஜகா⁴ன பரமாஸ்த்ரவித் || 1-39-19

அதன்பிறகு, ஓ! மன்னா {ஜனமேஜயா}, ஆயுதங்களைப் பயன்படுத்துவதில் உயர்ந்த திறனைக் கொண்டிருந்த அச்யுதன் (கிருஷ்ணன்), மிதிலைக்குச் செல்லும் வழியில் வைத்து சததன்வனைக் கொன்றான்.

ஸ்யமந்தகம் ச நாபஸ்²யத்³த⁴த்வா போ³ஜம் மஹாப³லம் |
நிவ்ருத்தம் சாப்³ரவீத்க்ருஷ்ணம் ரத்னம் தே³ஹீதி லாங்க³லீ || /1-39-20

பெருஞ்சக்தி கொண்ட அந்தப் போஜமன்னனைக் கொன்ற பிறகும், அவனால் சியமந்தகத்தைக் காண முடியவில்லை. கிருஷ்ணன் திரும்பி வந்ததைக் கண்ட பலராமன், அவனிடம், “அந்த மணியை என்னிடம் கொடுப்பாயாக” என்றான்

நாஸ்தீதி க்ருஷ்ணஸ்²சோவாச ததோ ராமோ ருஷான்வித꞉ |
தி⁴க்ச²ப்³த³மஸக்ருத்க்ருத்வா ப்ரத்யுவாச ஜனார்த³னம் || 1-39-21

கிருஷ்ணன், “அஃது என்னிடம் இல்லை” என்றான். இதனால் ராமன் {பலராமன்} கோபத்தில் நிறைந்தான். அவன் ஜனார்த்தனனிடம், “உனக்கு ஐயோ, உனக்கு ஐயோ” என்று மீண்டும் மீண்டும் சொன்னான். பிறகு, “நீ என் தம்பியாக இருப்பதால் உன்னை நான் மன்னிக்கிறேன். நீ நலமுடன் செல்வாயாக. உன்னிடமோ, துவாரகையின் விருஷ்ணிகளிடமோ எனக்கு ஆகவேண்டியது ஏதுமில்லை” என்றான்[திரும்பி வந்த கிருஷ்ணனிடம் பலராமன், “அந்த மணி எங்கே? அதை என்னிடம் கொடுப்பாயாக” என்று கேட்டான். கிருஷ்ணன், பலராமனிடம், “அஃது அவனிடம் இல்லை. என் முயற்சி பலனளிக்கவில்லை” என்றான். அதன்பேரில், “உனக்கு ஐயோ, ஐயோ” என்று மீண்டும் மீண்டும் சொன்ன பலராமன், மீண்டும் ஜனார்த்தனனிடம், “நீ என் தம்பி என்பதால், உன் வஞ்சனைகளையும், ஏமாற்றுத்தனங்களையும் இதுவரை நான் எதிர்கொண்டேன். இனி முடியாது. உன்னாலோ, விருஷ்ணிகளாலோ, துவாரகையாலோ எனக்கு ஆகவேண்டியது எதுவுமில்லை. நமக்குள் உள்ள பந்தத்தை நான் அறுத்துக் கொள்கிறேன். நான் போகிறேன், நீ நலமாகச் செல்வாயாக” என்றான்” ]

ப்⁴ராத்ருத்வான்மர்ஷயாம்யேஷ (?) ஸ்வஸ்தி தே(அ)ஸ்து வ்ரஜாம்யஹம் |
க்ருத்யம் ந மே த்³வாரகயா ந த்வயா ந ச வ்ருஷ்ணிபி⁴꞉ || 1-39-22

ப்ரவிவேஸ² ததோ ராமோ மிதி²லாமரிமர்த³ன꞉ |
ஸர்வகாமைருபசிதைர்மைதி²லேனாபி⁴பூஜித꞉ || 1-39-23

பகைவரை அடக்குபவனான ராமன் {பலராமன்} அதன்பிறகு மிதிலை நகருக்குள் நுழைந்தான். அப்போது அவனது இதயம் விரும்பும் பரிசுகள் அனைத்தையும் கொடுத்து மிதிலையின் மன்னன் அவனை வரவேற்றான்.

ஏதஸ்மின்னேவ காலே து ப³ப்⁴ருர்மதிமதாம் வர꞉ |
நானாரூபான்க்ரதூன்ஸர்வானாஜஹார நிரர்க³லான் || 1-39-24

அதே வேளையில், பெரும் நுண்ணறிவுமிக்கப் பப்ரு {பப்ருவின் மகன் அக்ரூரன்}, வேள்விகள் செய்வதற்கான பல்வேறு பொருட்களைத் திரட்டத் தொடங்கினான்

தீ³க்ஷாமயம் ஸ கவசம் ரக்ஷார்த²ம் ப்ரவிவேஸ² ஹ |
ஸ்யமந்தகக்ருதே ப்ராஜ்ஞோ கா³ந்தீ³புத்ரோ மஹாயஸா²꞉ || 1-39-25

காந்தினியின் சிறப்புமிக்க மகனானவன் {அக்ரூரன்}, சியமந்த மணியின் காரணமாகத் தன்னைப் பாதுகாத்துக் கொள்வதற்காக, தொடக்கம் (தீக்ஷை) போன்ற கவசத்திற்குள் {யாகதீக்ஷை என்ற கவசத்திற்குள்}[வேள்விகள் செய்வது தீப்பேறுகள் அனைத்திற்கும் எதிரான சான்று என்பதால் அவன் அவற்றைச் செய்யத் தொடங்கிறான்”] நுழைந்தான்.

அத² ரத்னானி சாக்³ர்யாணி த்³ரவ்யாணி விவிதா⁴னி ச |
ஷஷ்டிம் வர்ஷாணி த⁴ர்மாத்மா யஜ்ஞேஷு வினியோஜயத் || 1-39-26

அவன், வேள்விகள் செய்வதற்காக மிகச் சிறந்த ஆபரணங்களையும், பல்வேறு பொருட்களையும் அறுபதாயிரம் {60000} வருடங்கள் அர்ப்பணித்தான்.

அக்ரூரயஜ்ஞா இதி தே க்²யாதாஸ்தஸ்ய மஹாத்மன꞉ |
ப³ஹ்வன்னத³க்ஷிணா꞉ ஸர்வே ஸர்வகாமப்ரதா³யின꞉ || 1-39-27

உணவு மற்றும் பல்வேறு கொடைகளுடன் செய்யப்பட்ட உயரான்ம அக்ரூரனின் அந்த வேள்வி, அக்ரூரயஜ்ஞம் என்றழைக்கப்பட்டது.

அத² து³ர்யோத⁴னோ ராஜா க³த்வா து மிதி²லாம் ப்ரபு⁴꞉ |
க³தா³ஸி²க்ஷாம் ததோ தி³வ்யாம் ப³லப⁴த்³ராத³வாப்தவான் || 1-39-28

அப்போது மன்னன் துரியோதனன், மிதிலை நகருக்குச் சென்று, கதாயுதப் பயன்பாட்டில் மிகச் சிறந்த போதனைகளைப் பலபத்ரனிடம் {பலராமனிடம்} பெற்றான்.

ப்ரஸாத்³ய து ததோ ராமோ வ்ருஷ்ண்யந்த⁴கமஹாரதை²꞉ |
ஆனீதோ த்³வாரகாமேவ க்ருஷ்ணேன ச மஹாத்மனா || 1-39-29

அதன்பின்னர், விருஷ்ணி குலத்தின் வலிமைமிக்கத் தேர்வீரர்கள் அனைவரும், உயரான்ம கிருஷ்ணனும் சேர்ந்து பலராமனை நிறைவடையச் செய்து துவாரகை நகருக்குத் திரும்ப அழைத்து வந்தனர்

அக்ரூரஸ்த்வந்த⁴கை꞉ ஸார்த⁴மபாயாத்³ப⁴ரதர்ஷப⁴ |
ஹத்வா ஸத்ராஜிதம் யுத்³தே⁴ ஸஹப³ந்து⁴ம் மஹாப³லம் || 1-39-30

ஜ்ஞாதிபே⁴த³ப⁴யாத்க்ருஷ்னஸ்தமுபேக்ஷிதவானத² |
அபயாதே ததா²க்ரூரே நாவர்ஷத்பாகஸா²ஸன꞉ || 1-39-31

அப்போது, மனிதர்களில் முதன்மையான அக்ரூரன், அந்தகர்களுடன் சேர்ந்து துவாரகையை விட்டுச் சென்றான். பெருஞ்சக்திவாய்ந்த ஸத்ராஜித்தையும், அவனது நண்பர்களையும் கொன்றதிலும், தன் உற்றார் உறவினருக்கு மத்தியில் உண்டான பிளவிலும் கிருஷ்ணன் அவனை (அக்ரூரனைப்) புறக்கணித்தான்[“சததன்வனால் ஸத்ராஜித் கொல்லப்பட்டதற்கு வெகு காலத்திற்குப் பிறகு, அக்ரூரன் வேதச் சடங்குகள் முதலியவற்றைச் செய்தற்கும் பிறகு, யாதவக் குல மரபினருக்கு மத்தியில் ஒரு சச்சரவு நேர்ந்தது. ஒரு யாதவன், சத்ருக்னன் என்ற பெயரைக் கொண்ட மற்றொரு யாதவனைக் கொன்றான். அக்ரூரன் கொல்லப்பட்ட யாதவனின் தரப்பில் இருந்தான். அங்கே ஒரு மோதல் நடந்தது. அதில் அக்ரூரனின் தரப்புத் தோல்வி அடைந்ததால், தப்பியோடிய தன் உற்றார் உறவினரான அந்தகர்களோடு சேர்ந்து அவனும் தப்பியோடினான். கிருஷ்ணன், தன் குல மரபினருக்கு மத்தியில் நடந்த உட்பூசலைக் கண்டு யாருக்கும் ஆதரவளிக்காமல் இருந்தான்” என்றிருக்கிறது. அதன் அடிக்குறிப்பில், “இந்த ஸ்லோகத்தைப் புரிந்து கொள்வது சிக்கலானதாகும். இந்த நாட்களில் கிருஷ்ணன் அறியாமல் பெரும் வேத சடங்குகளைச் செய்தபடியே அக்ரூரன் காசியில் இருந்தானா, மதுராவில் இருந்தானா, துவாரகையில் இருந்தானா என்பது தெரியவில்லை. இது போன்ற கேள்விகளும், இன்னும் அதிகமான கேள்விகளும் பின்வரும் ஸ்லோகங்களிலும் கூட உந்தியெழும்” என்றிருக்கிறது.]. அக்ரூரன் சென்ற பிறகு, பாகசாஸனன் {இந்திரன்}[இது மழையின் தேவனான இந்திரனின் பெயராகும். பகன் என்ற பெயரில் இருந்த ஓர் அசுரனைக் கொன்றதன் மூலம் அவன் இந்தப் பட்டப்பெயரைப் பெற்றான். இந்தச் சொல்லுக்கு, “பகனைத் தண்டித்தவன்” என்பது பொருளாகும்”] மழை பொழியாதிருந்தான்.(30,31)

அனாவ்ருSட்யா யதா³ ராஜ்யமப⁴வத்³ப³ஹுதா⁴ க்ருஸ²ம் |
தத꞉ ப்ரஸாத³யாமாஸுரக்ரூரம் குகுராந்த⁴கா꞉ || 1-39-32

மொத்த நாடும் பஞ்சத்தால் அழிந்தபோது குகுரர்களும் அந்தகர்களும், அக்ரூரனைத் தணிவடையச் செய்யத் தொடங்கினர்.

புனர்த்³வாரவதீம் ப்ராப்தே தஸ்மின் தா³னபதௌ தத꞉ |
ப்ரவவர்ஷே ஸஹஸ்ராக்ஷ꞉ கச்சே² ஜலனிதே⁴ஸ்ததா³ || 1-39-33

தயாளனான அக்ரூரன் துவாரகைக்குத் திரும்பியபோது, ஆயிரங்கண் இந்திரன், கடற்கரையில் மழைபொழியத் தொடங்கினான்

கன்யாம் ச வாஸுதே³வாயா ஸ்வஸாரம் ஸீ²லஸம்மதாம் |
அக்ரூர꞉ ப்ரத³தௌ³ தீ⁴மான்ப்ரீத்யர்த²ம் குருனந்த³ன || 1-39-34

ஓ! குருக்களில் முதன்மையானவனே, அந்த அக்ரூரன், கிருஷ்ணனை நிறைவடையச் செய்வதற்காகத் தன்னுடன் பிறந்தவளான ஸுசீலையை அவனுக்குத் திருமணம் செய்து கொடுத்தான்.

அத² விஜ்ஞாய யோகே³ன க்ருஷ்ணோ ப³ப்⁴ருக³தம் மணிம் |
ஸபா⁴மத்⁴யே க³தம் ப்ராஹ தமக்ரூரம் ஜனார்த³ன꞉ || 1-39-35

யத்தத்³ரத்னம் மணிவரம் தவ ஹஸ்தக³தம் விபோ⁴ |
தத்ப்ரயச்ச²ஸ்வ மானார்ஹம் மயி மானார்யகம் க்ருதா²꞉ || 1-39-36

ஷஷ்டிவர்ஷே க³தே காலே யத்³ரோஷோ(அ)பூ⁴ன்மமானக⁴ |
ஸ ஸம்ரூடோ⁴(அ)ஸக்ருத்ப்ராப்தஸ்தத꞉ காலாத்யயோ மஹான் || 1-39-37

அக்ரூரனின் வளங்கள் மற்றும் தயாளத்தைக் கொண்டு சியமந்தகம் அவனிடம் தான் இருக்கிறது என்பதை ஊகித்த ஜனார்த்தனன் {கிருஷ்ணன்}, ஓரு சபைக்கு மத்தியில் வைத்து அவனிடம், “ஓ! தலைவா, அந்த மணி {சியமந்தகம்} உன்னிடம்தான் இருக்கிறது {என்பதை நானறிவேன்}. அதை நீ என்னிடம் கொடுப்பாயாக. ஓ! கௌரவங்களை அளிப்பவனே, என்னை வஞ்சிக்காதே. ஓ! பாவமற்றவனே, அறுபது வருடங்களுக்கு முன்பு என்னைப் பீடித்திருந்த கோபம் இப்போது திடீரென மூள்கிறது. வெகுகாலம் கடந்து விட்டது. எனவே அந்த மணியை என்னிடம் கொடுப்பாயாக” என்றான்.(35-37)

தத꞉ க்ருஷ்ணஸ்ய வசனாத்ஸர்வஸாத்த்வதஸம்ஸதி³ |
ப்ரத³தௌ³ தம் மணிம் ப³ப்⁴ருரக்லேஸே²ன மஹாமதி꞉ || 1-39-38

கிருஷ்ணனுடைய சொற்களின் பேரில் சிறு துன்பத்தையும் அடையாதவனும், உயர்ந்த மனம் கொண்டவனுமான அக்ரூரன், சாத்வதர்களின் சபைக்கு மத்தியில் வைத்து அந்த மணியை அவனிடம் கொடுத்தான்

ததஸ்தமார்ஜவப்ராப்தம் ப³ப்⁴ரோர்ஹஸ்தாத³ரிந்த³ம꞉ |
த³தௌ³ ஹ்ருஷ்டமனா꞉ க்ரூஷ்ணஸ்தம் மணிம் ப³ப்⁴ரவே புன꞉ || 1-39-39

பணிவுடன் அந்த மணியைக் கொடுத்த அக்ரூரனிடம் இருந்து அதைப் பெற்றுக் கொண்டவனும், பகைவர்களை ஒடுக்குபவனுமான ஹரி {கிருஷ்ணன்}, மகிழ்ச்சி நிறைந்த இதயத்துடன் அதை அவனிடமே திருப்பிக் கொடுத்தான்.

ஸ க்ருஷ்ணஹஸ்தாத்ஸம்ப்ராப்தம் மணிரத்னம் ஸ்யமந்தகம் |
ஆப³த்⁴ய கா³ந்தி⁴னீபுத்ரோ விரராஜாம்ஸு²மானிவ || 1-39-40

அக்ரூரன், கிருஷ்ணனின் கரங்களில் இருந்து அந்த மணியைப் பெற்று, அதைத் தன் மார்போடு தழுவிக் கொண்டு அங்கே சூரியனைப் போல ஒளிர்ந்து கொண்டிருந்தான்” என்றார் {வைசம்பாயனர்}[“கிருஷ்ணன் அந்த மணி யாரிடம் இருக்க வேண்டும் என்று சிறிது நேரம் சிந்தித்தான். அதைக் கொள்வதற்கு மூன்று பேர் மட்டுமே இருந்தனர். முதலில் அதைப் பாமா {சத்தியபாமா} வைத்துக் கொள்ளலாம். ஆனால் அதை வைத்துக்கொள்ளக்கூடிய அளவுக்கு அவள் நுண்ணறிவுமிக்கவளல்ல. அவளுக்குப் பிறகு அதை வைத்துக் கொள்ளக்கூடிய ஒருவன் பலராமன். ஆனால் மகிழ்ச்சிமிக்கவனும், நற்பேறு நிறைந்தவனுமான அவனோ, சடங்குகள் செய்வதில் எல்லாம் சிறிதும் கவலை கொள்ளாமல் மது மற்றும் உணவு தொடர்பான காரியங்களில் அதிகக் கவலை கொள்பவன் ஆவான். அடுத்து வருபவன் கிருஷ்ணன். ஆனால் அவன் மற்ற காரியங்கள் அனைத்தையும் விட்டுவிட்டுச் சடங்குகள் மற்றும் கொடைகளில் ஈடுபட்டுப் பொறுமையாகவும், அமைதியாகவும் அமர்ந்திருக்க முடியாது. எனவே, அந்த மணியைக் கொள்ளத்தகுந்த இன்னும் பிற மோசமானவர்கள் பலரிலும் சிறந்தவனாக அக்ரூரன் மட்டுமே எஞ்சியிருக்கிறான். அவசியமில்லாமல் பெறப்படும் மணிகள், தேர்கள், விற்கள் உள்ளிட்ட இதுபோன்ற தெய்வீகப் பொருட்கள், பேரழிவுகளின் தீவினைக்கஞ்சாத எந்த இல்லறத்தானின் {எந்த மனிதனின்} வீட்டிலும் தங்காது” என்றிருக்கிறது.].

யஸ்த்வேவம் ஸ்²ருணுயான்னித்யம் ஸு²சிர்பூ⁴த்வா ஸமாஹித꞉ |
ஸுகா²னாம் ஸகலானாம் ச ப²லபா⁴கீ³ஹ ஜாயதே || 1-39-41

ஆப்³ரஹ்மபு⁴வனாச்சாபி யஸ²꞉ க்²யாதிர்ன ஸம்ஸ²ய꞉ |
ப⁴விஷ்யதி ந்ருபஸ்²ரேஷ்ட² ஸத்யமேதத்³ப்³ரவீமி தே || 1-39-42

இதி ஸ்²ரீமன்மஹாபா⁴ரதே கி²லேஷு ஹரிவம்ஸே²
ஹரிவம்ஸ²பர்வண்யேகோனசத்வாரிம்ஸோ²(அ)த்⁴யாய꞉

————–—————————

ஸ்ரீ கோவில் கந்தாடை அப்பன் ஸ்வாமிகள் திருவடிகளே சரணம் –
ஸ்ரீ வேத வியாஸ பகவான் திருவடிகளே சரணம் –
ஸ்ரீ பெரிய பெருமாள் பெரிய பிராட்டியார் ஆண்டாள் ஆழ்வார் எம்பெருமானார் ஜீயர் திருவடிகளே சரணம்-

ஸ்ரீ ஹரிவம்ச பர்வம்–அத்யாயம் 38–(பஜமான வம்சம் – ஸ்யமந்தகோபாக்யானம்)-சி–யமந்தக மணி |

January 25, 2021

பஜமானனின் வம்சம்; குரோஷ்டுவின் பேரர்களான பிரஸேனன் மற்றும் ஸத்ராஜித்; சூரியனிடம் சியமந்தக மணியை அடைந்த பிரஸேனன்; சியமந்த மணியை விரும்பிய கிருஷ்ணன்; சிங்கத்தால் கொல்லப்பட்ட பிரஸேனன்; ஜாம்பவானை வீழ்த்தி, சியமந்தக மணியை அடைந்த கிருஷ்ணன்; ஸத்ராஜித்தின் குடும்பம்; இரண்டாம் விருஷ்ணியின் வம்சம்–

வைஸ²ம்பாயன உவாச
ப⁴ஜமானஸ்ய புத்ரோ(அ)த² ரத²முக்²யோ விதூ³ரத²꞉ |
ராஜாதி⁴தே³வ꞉ ஸூ²ரஸ்து விதூ³ரத²ஸுதோ(அ)ப⁴வத் || 1-38-1

வைசம்பாயனர் {ஜனமேஜயனிடம்}, “{சாத்வதனின் ஐந்தாவது மகன் அந்தகன். அந்த அந்தகனின் இரண்டாம் மகனான} பஜமானனின் மகன், தேர்வீரர்களில் முதன்மையான விதூரதன் ஆவான். வீரமிக்க ராஜாதி தேவன் விதூரதனின் மகனாவான்

ராஜாதி⁴தே³வஸ்ய ஸுதா ஜஜ்ஞிரே வீர்யவத்தரா꞉ |
த³த்தாதித³த்தப³லினௌ ஸோ²ணாஸ்²வ꞉ ஸ்²வேதவாஹன꞉ || 1-38-2

ஸ²மீ ச த³ண்ட³ஸ²ர்மா ச த³ண்ட³ஸ²த்ருஸ்²ச ஸ²த்ருஜித் |
ஸ்²ரவணா ச ஸ்²ரவிஷ்டா² ச ஸ்வஸாரௌ ஸம்ப³பூ⁴வது꞉ || 1-38-3

பெரும்பலமிக்கவர்களான தத்தன், அதிதத்தன், சோணாஷ்வன், ஸ்வேதவாஹனன், சமி, தண்டசர்மன், தண்டசத்ரு மற்றும் சத்ருஜித் ஆகியோர் ராஜாதிதேவனின் மகன்களாவர். அவர்களுக்குச் சிரவணை மற்றும் சிரவிஷ்டை என இரு சகோதரிகளும் இருந்தனர்.

ஸ²மீபுத்ர꞉ ப்ரதிக்ஷத்ர꞉ ப்ரதிக்ஷத்ரஸ்ய சாத்மஜ꞉ |
ஸ்வயம்போ⁴ஜ꞉ ஸ்வயம்போ⁴ஜாத்³த்⁴ருதீ³க꞉ ஸம்ப³பூ⁴வ ஹ || 1-38-4

{அந்தகனின் மூன்றாம் மகனான} சமியின் மகன் ப்ரதிக்ஷத்ரனும், அவனுடைய {பிரதிக்ஷத்ரனின்} மகன் ஸ்வயம்போஜனும், அவனுடைய {ஸ்வயம்போஜனின்} மகன் ஹ்ருதிகனும் ஆவர்.

தஸ்ய புத்ரா ப³பூ⁴வுர்ஹி ஸர்வே பீ⁴மபராக்ரமா꞉ |
க்ருதவர்மாக்³ரஜஸ்தேஷாம் ஸ²தத⁴ன்வாத² மத்⁴யம꞉ || 1-38-5

அவனுடைய {ஹ்ருதிகளின்} மகன்கள் பேராற்றல் படைத்தவர்களாக இருந்தனர். அவர்களில் மூத்தவன் கிருதவர்மனும், இரண்டாமவன் சததன்வனும் ஆவர்.

தே³வர்ஷேர்வசனாத்தஸ்ய பி⁴ஷக்³வைதரணஸ்²ச ய꞉ |
ஸுதா³ந்தஸ்²ச விதா³ந்தஸ்²ச காமதா³ காமத³ந்திகா || 1-38-6

தெய்வீக முனிவரான சியவனர் அவனுக்காக {ஹ்ருதிகனுக்காக மேலும்} நான்கு மகன்களையும், இரு மகள்களையும் பெற்றார். மகன்கள் பீஷகன், வைதரணன், ஸுதாந்தன், விதாந்தன் ஆகியோராவர். மகள்கள் காமதை மற்றும் காமதந்திகை ஆகியோராவர்.

தே³வவாம்ஸ்²சாப⁴வத்புத்ரோ வித்³வான்கம்ப³லப³ர்ஹிஷ꞉ |
அஸமௌஜாஸ்ததா² வீரோ நாஸமௌஜாஸ்²ச தாவுபௌ⁴ || 1-38-7

{சாத்வதனின் ஐந்தாவது மகன் அந்தகனின் நான்காம் மகனான} கம்பலபர்ஹிஷன், கல்விமானும், தேவவான் என்ற பெயரைக் கொண்டவனுமான ஒரு மகனைக் கொண்டிருந்தான், அவனுக்கு {தேவவானுக்கு} அஸமௌஜன், வீரன் மற்றும் நாஸமௌஜன் என்ற மூன்று மகன்கள் இருந்தனர்.

அஜாதபுத்ராய ஸுதான்ப்ரத³தா³வஸமௌஜஸே |
ஸுத³ம்ஷ்ட்ரம் சாருரூபம் ச க்ருஷ்ணமித்யந்த⁴காஸ்த்ரய꞉ || 1-38-8

அஸமௌஜனுக்குப் பிள்ளைகள் இல்லை, எனவே, அந்தகன், {குகுரன் முதலிய நான்கு மகன்களைத் தவிர்த்து மேலும் பிறந்த} ஸுதம்ஷ்ட்ரன், ஸுபாஹு {சாருரூபன்}, கிருஷ்ணன் என்ற பெயர்களைக் கொண்ட தன்னுடைய மூன்று மகன்களையும் அவனுக்கு {அஸமௌஜனுக்கு} அளித்தான்

ஏதே சான்யே ச ப³ஹவோ அந்த⁴கா꞉ கதி²தாஸ்தவ |
அந்த⁴கானாமிமம் வம்ஸே² தா⁴ரயேத்³யஸ்து நித்யஸ²꞉ || 1-38-9

ஆத்மனோ விபுலம் வம்ஸ²ம் லப⁴தே நாத்ர ஸம்ஸ²ய꞉ |
கா³ந்தா⁴ரீ சைவ மாத்³ரீ ச க்ரோஷ்டபா⁴ர்யே ப³பூ⁴வது꞉ || 1-38-10

இவர்களும், அந்தகக் குடும்பத்தைச் சாரந்த இன்னும் பலரையும் நான் உனக்கு விளக்கிச் சொன்னேன். இந்தக் குலத்தைத் குறித்து நாள்தோறும் தியானிக்கும் எவனும் தன் குடும்பத்தைப் பெருக்குவான்.{யதுவின் மூன்றாம் மகனான குரோஷ்டுவுக்கு} குரோஷ்டுவுக்குக் காந்தாரி மற்றும் மாத்ரி என்ற இரு மனைவியர் இருந்தனர்

கா³ந்தா⁴ரீ ஜனயாமாஸ அனமித்ரம் மஹாப³லம் |
மாத்³ரீ யுதா⁴ஜிதம் புத்ரம் ததோ வை தே³வமீடு³ஷம் || 1-38-11

காந்தாரி, பெருஞ்சக்தி கொண்ட அனமித்ரனைப் பெற்றாள், மாத்ரி, யுதாஜித் மற்றும் தேவமீடுஷன் ஆகியோரைப் பெற்றாள்

அனமித்ரமமித்ராணாம் ஜேதாரமபராஜிதம் |
அனமித்ரஸுதௌ நிக்⁴னோ நிக்⁴னதோ த்³வௌ ப³பூ⁴வது꞉ || 1-38-12

ப்ரஸேனஸ்²சாத² ஸத்ராஜிச்ச²த்ருஸேனாஜிதாவுபௌ⁴ |
ப்ரஸேனோ த்³வாரவத்யாம் து நிவஸந்த்யாம் மஹாமணிம் || 1-38-13

தி³வ்யம் ஸ்யமந்தகம் நாம ஸமுத்³ராது³பலப்³த⁴வான் |
தஸ்ய ஸத்ராஜித꞉ ஸூர்ய꞉ ஸகா² ப்ராணஸமோ(அ)ப⁴வத் || 1-38-14

அனமித்ரன், எப்போதும் தடுக்கப்பட முடியாதவனாகவும், பகைவரை ஒடுக்குவனாகவும் இருந்தான். அவனுடைய {அனமித்ரனின்} மகன் நிக்னனும்[ஹரிவம்ச பர்வம் 34:28-32ல் “குரோஷ்டுவின் மகனான அனமித்ரனிடம் ஸினி/சினி பிறந்தான்.(28,29) அவனுடைய மகன் ஸத்யகனும், அவனுடைய {ஸத்யகனின்} மகன் ஸாத்யகி என்கிற யுயுதானனும் ஆவர். யுயுதானனின் {ஸாத்யகியின்} மகன் அஸங்கனும், அவனுடைய {அஸங்கனின்} மகன் பூமியும் ஆவர். அவனுடைய {பூமியின்} மகன் யுகந்தரனோடு அந்தக் குலத்தின் வரிசை முடிந்து” என்றிருக்கிறது.], அவனுடைய {நிக்னனின்} மகன்கள் பகைவரின் படைகளை ஒடுக்குபவர்களான பிரஸேனன் {பிரஸேனஜித்}, மற்றும் ஸத்ராஜித் என்ற இருவரும் ஆவர். துவாரகை நகரத்தில் வாழ்ந்து வந்த பிரஸேனன், சியமந்தகம் என்றழைக்கப்படுவதும், தெய்வீகமானதும், ஒப்பற்றதுமான மணியைப் பெருங்கடலில் அடைந்தான். அவனுக்கு, உயிரைப் போன்ற மதிப்புமிக்க நண்பனாகச் சூரியன் இருந்தான்.(12-14)

ஸ கதா³சின்னிஸா²பாயே ரதே²ன ரதி²னாம் வர꞉ |
அப்³தி⁴கூலமுபஸ்ப்ரஷ்டும்உபஸ்தா²தும் யயௌ ரவிம் || 1-38-15

ஒரு காலத்தில், தேர்வீரர்களில் முதன்மையான அவன் {பிரஸேனன்}, இரவு கடந்ததும், நீராடுவதற்காகவும், சூரியனை வழிபடுவதற்காகவும் தன் தேரில் ஏறி கடற்கரைக்குச் சென்றான்.

தஸ்யோபதிஷ்ட²த꞉ ஸூர்யம் விவஸ்வானக்³ரத꞉ ஸ்தி²த꞉ |
அஸ்பஷ்டமூர்திர்ப⁴க³வாம்ஸ்தேஜோமண்ட³லவான்ப்ரபு⁴꞉ || 1-38-16

அவன், கதிர்களின் தேவனை வழிபட்டபோது, புலப்படாத தலைவனான விவஸ்வான் பிரகாசத்துடன் அவன் முன்பு தோன்றினான்.

அத² ராஜா விவஸ்வந்தமுவாச ஸ்தி²தமக்³ரத꞉ |
யதை²வம் வ்யோம்னி பஸ்²யாமி ஸதா³ த்வாம் ஜ்யோதிஷாம்பதே || 1-38-17

தேஜோமண்ட³லினம் தே³வம் ததை²வ புரத꞉ ஸ்தி²தம் |
கோ விஸே²ஷோ(அ)ஸ்தி மே த்வத்த꞉ ஸக்²யேனோபக³தஸ்ய வை || 1-38-18

அதன் பேரில் அந்த மன்னன் {பிரஸேனன்}, தன் முன்பிருந்த தலைவன் விபாகரனிடம் {சூரியனிடம்}, “ஓ! கதிர்களின் தலைவா, நான் எப்போதும் வானத்தில் உன்னைக் காணும் பிரகாசமிக்க வட்ட வடிவிலேயே இப்போதும் காண்கிறேன். நீ என் முன்பு ஒரு நண்பனாகத் தோன்றினாலும், எந்தச் சிறப்பான உதவியும் எனக்குக் கிடைக்கவில்லை” என்று கேட்டான்.(17,18)

ஏதச்ச்²ருத்வா து ப⁴க³வான்மணிரத்னம் ஸ்யமந்தகம் |
ஸ்வகண்டா²த³வமுச்யைவ ஏகாந்தே ந்யஸ்தவான்விபு⁴꞉ |
ததோ விக்³ரஹவந்தம் தம் த³த³ர்ஸ² ந்ருபதிஸ்ததா³ || 1-38-19

இதைக் கேட்ட அந்தத் தலைவன் {சூரியன்}, தன் கழுத்தில் இருந்த ஒப்பற்ற மணியான சியமந்தகத்தை எடுத்து அவனிடம் கொடுத்தான்.

ப்ரீதிமானத² தம் த்³ருஷ்ட்வா முஹூர்தம் க்ருதவான்கதா²ம் || 1-38-20

அதன்பேரில் மன்னன் {பிரஸேனன்}, அவனை {சூரியனை} அவனுடைய சொந்த வடிவில் கண்டான். அவனைக் கண்டதில் நிறைவடைந்தவன் சிறிது நேரம் அவனுடன் உரையாடிக் கொண்டிருந்தான்.

தமபி ப்ரஸ்தி²தம் பூ⁴யோ விவஸ்வந்தம் ஸ ஸத்ரஜித் |
லோகானுத்³பா⁴ஸயஸ்யேதான்யேன த்வம் ஸததம் ப்ரபோ⁴ |
ததே³தன்மணிரத்னம் மே ப⁴க³வந்தா³துமர்ஹஸி || 1-38-21

விவஸ்வான் {சூரியன்} திரும்பிச் செல்ல எத்தனித்தபோது, அந்த மன்னன் {பிரஸேனன்} மீண்டும் அவனிடம் {சூரியனிடம்}, “ஓ! தலைவா, உலகங்களுக்கு ஒளியூட்ட நீ எப்போதும் பயன்படுத்தும் இந்த மணியை எனக்கு அளிப்பதே உனக்குத் தகும்” என்று கேட்டான்

தத꞉ ஸ்யமந்தகமணிம் த³த்தவாம்ஸ்தஸ்ய பா⁴ஸ்கர꞉ |
ஸ தமாப³த்⁴ய நக³ரீம் ப்ரவிவேஸ² மஹீபதி꞉ || 1-38-22

அதன்பேரில், பாஸ்கரன் அந்தச் சியமந்தக மணியை அவனிடம் {பிரஸேனனிடம்} கொடுத்தான். அந்த மன்னன் {பிரஸேனன்} அதை எடுத்துக் கொண்டு தன் நகருக்குச் சென்றான்.

தம் ஜனா꞉ பர்யதா⁴வந்த ஸூர்யோ(அ)யம் க³ச்ச²தீதி ஹ |
புரீம் விஸ்மாபயித்வா ச ராஜா த்வந்த꞉புரம் யயௌ || 1-38-23

சூரியன் செல்வதாக நினைத்து மக்கள் அனைவரும் அவனைப் பின்தொடர்ந்து சென்றனர். அந்த மன்னன் குடிமக்கள் அனைவரையும் ஆச்சரியத்தில் நிறைத்தபடியே தன் அந்தப்புரத்திற்குள் நுழைந்தான்.

தத்ப்ரஸேனஜிதம் தி³வ்யம் மணிரத்னம் ஸ்யமந்தகம் |
த³தௌ³ ப்⁴ராத்ரே நரபதி꞉ ப்ரேம்ணா ஸத்ராஜிது³த்தமம் || 1-38-24

பெரும் மகிழ்ச்சியுடன் கூடிய மன்னன் சத்ரஜித், தெய்வீகமானதும், ஒப்பற்றதுமான சியமந்தக மணியைத் தன்னுடன் பிறந்த பிரஸேனனுக்கு அளித்தான்[சூரியனிடம் இருந்து சியமந்தக மணியைப் பெறுவது சத்ரஜித் என்றே இருக்கிறது. அப்படி இருந்தால் இந்த 24ம் ஸ்லோகம் சரியானதாக இருக்கும். ஆனால் இங்கே சூரியனிடம் இருந்து அம்மணியைப் பெறுவது பிரஸேனன் என்றிருக்கும்போது, மீண்டும் அதை ஸத்ராஜித்திடம் இருந்து பெறுவது முரணாகத் தெரிகிறது.].

ஸ மணி꞉ ஸ்யந்த³தே ருக்மம் வ்ருஷ்ண்யந்த⁴கனிவேஸ²னே |
காலவர்ஷீ ச பர்ஜன்யோ ந ச வ்யாதி⁴ப⁴யம் ஹ்யபூ⁴த் || 1-38-25

அந்த மணி, விருஷ்ணிகள் மற்றும் அந்தகர்களின் அரண்மனையில் தங்கத்தை உண்டாக்கியது. (அதன் சக்தியால்) மழையின் தேவன் உரிய பருவத்தில் மழையைப் பொழிந்தான், நோய் குறித்த அச்சமேதும் அங்கிருக்கவில்லை.

லிப்ஸாம் சக்ரே ப்ரஸேனாத்து மணிரத்னே ஸ்யமந்தகே |
கோ³விந்தோ³ ந ச தல்லேபே⁴ ஸ²க்தோ(அ)பி ந ஜஹார ஸ꞉ || 1-38-26

ஒப்பற்ற மணியான சியமந்தகத்தைப் பிரஸேனனிடம் இருந்து அடைய வேண்டும் என்ற விருப்பத்தைக் கோவிந்தன் {கிருஷ்ணன்} வளர்த்து வந்தான். இயன்றவனெனினும் அவன் அதைப் பலவந்தமாக அபகரிக்கவோ, களவாடவோ செய்யவில்லை.

கதா³சின்ம்ருக³யாம் யாத꞉ ப்ரஸேனஸ்தேன பூ⁴ஷித꞉ |
ஸ்யமந்தகக்ருதே ஸிம்ஹாத்³வத⁴ம் ப்ராப வனேசராத் || 1-38-27

ஒரு காலத்தில் பிரஸேனன் அந்த மணியால் அலங்கரிக்கப்பட்டவனாக வேட்டைக்குச் சென்றான். காட்டுச் சிங்கம் ஒன்று அந்தச் சியமந்தகத்துக்காக அவனை {பிரஸேனனைக்} கொன்றது.

அத² ஸிம்ஹம் ப்ரதா⁴வந்தம்ருக்ஷராஜோ மஹாப³ல꞉ |
நிஹத்ய மணிரத்னம் ததா³தா³ய பி³லமாவிஸ²த் || 1-38-28

பெருஞ்சக்தி மிக்கக் கரடியொன்று, {அவ்வாறு பிரஸேனனைக் கொன்றுவிட்டுத்} தப்பிச் சென்ற அந்தச் சிங்கத்தைக் கொன்று, அந்த மணியை எடுத்துக் கொண்டு தன் குகைக்குள் நுழைந்தது.

ததோ வ்ருஷ்ண்யந்த⁴கா꞉ க்ருஷ்ணம் ப்ரஸேனவத⁴காரணாத் |
ப்ரார்த²னாம் தாம் மணேர்பு³த்³த்⁴வா ஸர்வ ஏவ ஸ²ஸ²ங்கிரே || 1-38- 29

விருஷ்ணி மற்றும் அந்தகக் குடும்பங்களைச் சேரந்தவர்கள் அனைவரும், அந்த {சியமந்தக} மணியின் மீது கிருஷ்ணன் கொண்டிருந்த ஆசையை அறிந்ததால், பிரஸேனன் இறந்ததைக் கேட்டதும், அவன் {கிருஷ்ணன்} மீது ஐயங்கொண்டனர்.

ஸ ஸ²ங்க்யமானோ த⁴ர்மாத்மா நகாரீ தஸ்ய கர்மண꞉ |
ஆஹரிஷ்யே மணிமிதி ப்ரதிஜ்ஞாய வனம் யயௌ || 1-38-30

யத்ர ப்ரஸேனோ ம்ருக³யாமாசரத்தத்ர சாப்யத² |
ப்ரஸேனஸ்ய பத³ம் க்³ருஹ்ய புருஷைராப்தகாரிபி⁴꞉ || 1-38-31

ருக்ஷவந்தம் கி³ரிவரம் விந்த்⁴யம் ச கி³ரிமுத்தமம்|
ஆன்வேஷயன்பரிஸ்²ராந்த꞉ ஸ த³த³ர்ஸ² மஹாமனா꞉ || 1-38-32

ஸாஸ்²வம் ஹதம் ப்ரஸேனம் வை நாவிந்த³ச்சேச்சி²தம் மணிம்|
அத² ஸிம்ஹ꞉ ப்ரஸேனஸ்ய ஸ²ரீரஸ்யாவிதூ³ரத꞉ || 1-38-33

ருக்ஷேண நிஹதோ த்³ருஷ்ட꞉ பாதை³ர்ருக்ஷஸ்²ச ஸூசித꞉ |
பாதை³ரன்வேஷயாமாஸ கு³ஹாம்ருக்ஷஸ்ய மாத⁴வ꞉ || 1-38-34

அற ஆன்மாவான கிருஷ்ணன், அவர்களது ஐயத்தை அறிந்து, தன்னை அப்பாவியாகக் கருதி, “நான் அந்த மணியைக் கொண்டு வருவேன்” என்று தீர்மானித்து, பிரஸேனன் வேட்டையாடச் சென்ற காட்டுக்குப் புறப்பட்டான். பெரும் கிருஷ்ணன், தன் தொண்டர்களுடன் அவனுடைய {பிரஸேனனின்} காலடித் தடங்களைப் பின்பற்றிச் சென்று, ரிக்ஷவான் மற்றும் விந்திய மலைகளைச் சூறையாடிக் களைப்பால் பீடிக்கப்பட்டான். பிறகு அவன் பிரஸேனனும் அவனுடைய குதிரையும் அங்கே கொல்லப்பட்டிருப்பதைக் கண்டாலும், அந்த மணியைக் கண்டானில்லை. அப்போது அவன் பிரஸேனனின் அருகில் கரடியால் கொல்லப்பட்ட சிங்கத்தைக் கண்டான். அங்கே இருந்த பாதச்சுவடுகளைக் கொண்டு ஊகம் செய்யப்பட்டது. அவன், அவற்றை {அந்தப் பாதச்சுவடுகளைப்} பின்பற்றி, தப்பி ஓடிய கரடியின் குகையைத் தேடிச் சென்றான்.(30-34)

மஹத்ய்ருக்ஷபி³லே வாணீம் ஸு²ஸ்²ராவ ப்ரமதே³ரிதாம் |
தா⁴த்ர்யா குமாரமாதா³ய ஸுதம் ஜாம்ப³வதோ ந்ருப |
க்ரீடா³பயந்த்யா மணினா மா ரோதீ³ரித்யதே²ரிதாம் || 1-38-35

{விந்திய மலையில்} அந்தக் கரடியின் பெருங்குகையில் ஒரு பெண்ணின் குரலை அவன் கேட்டான். {கரடியான} ஜாம்பவானின் மகனிடம் ஒரு செவிலி, “அழாதே” என்று சொல்லி அந்த மணியைக் கொண்டு அவனுக்கு விளையாட்டுக் காட்டிக் கொண்டிருந்தாள்

தா⁴த்ர்யுவாச
ஸிம்ஹ꞉ ப்ரஸேனமவதீ⁴த்ஸிம்ஹோ ஜாம்ப³வதா ஹத꞉ |
ஸுகுமாரக மா ரோதீ³ஸ்தவ ஹ்யேஷ ஸ்யமந்தக꞉ || 1-38-36

அந்தச் செவிலி {தாத்ரி}, “பிரஸேனனைச் சிங்கமானவன் கொன்றான், அவனும் {அந்த சிங்கமும்} ஜாம்பவானால் கொல்லப்பட்டான். எனவே, ஓ! என் நல்ல பிள்ளாய், அழாதே. இந்தச் சியமந்தகம் உனக்குரியதே” என்றாள்

ஸுவ்யக்தீக்ருதஸ²ப்³த³ஸ்து தூஷ்ணீம் பி³லமதா²விஸ²த் |
ப்ராவிஸ்²ய சாபி ப⁴க³வாம்ஸ்தம்ருக்ஷபி³லமஞ்ஜஸா || 1- 38-37

ஸ்தா²பயித்வா பி³லத்³வாரி யதூ³ம்ˮல்லாங்க³லினா ஸஹ |
ஸா²ர்ங்க³த⁴ன்வா பி³லஸ்த²ம் து ஜாம்ப³வந்தம் த³த³ர்ஸ² ஹ || 1-38-38

அதன் பேரில் கிருஷ்ணன், பலதேவனுடன் {பலராமனுடன்} கூடிய யாதவர்கள் அனைவரையும் குகையின் வாயிலில் விட்டுவிட்டு, அழகிய வடிவுடனும், குரலுடனும், சாரங்க வில்லுடனும் அமைதியாகக் குகைக்குள் நுழைந்தான். பலவந்தமாக அங்கே நுழைந்த அந்தத் தலைவன் {கிருஷ்ணன், ஜாம்பவான் என்ற அந்தக்} கரடியைக் கண்டான்.(37,38)

யுயுதே⁴ வாஸுதே³வஸ்து பி³லே Jஆம்ப³வதா ஸஹ |
பா³ஹுப்⁴யாமேவ கோ³விந்தோ³ தி³வஸானேகவிம்ஸ²திம் || 1-38-39

கோவிந்தன் ஜாம்பவானுடன் அந்தக் குகைக்குள் இருபத்தோரு நாட்கள் மற்போர் புரிந்தான்

ப்ரவிஷ்தே து பி³லம் க்ருஷ்ணே ப³லதே³வபுர꞉ஸரா꞉ |
புரீம் த்³வாரவதீமேத்ய ஹதம் க்ருஷ்ணம் ந்யவேத³யன் || 1-38-40

கிருஷ்ணன் குகைக்குள் நுழைந்தபிறகு, பலதேவன் தலைமையிலான யாதவர்கள் துவாரகைக்குத் திரும்பிச் சென்று, அவன் {கிருஷ்ணன்} கொல்லப்பட்டதாக அறிவித்தனர்.

வாஸுதே³வஸ்து நிர்ஜித்ய ஜாம்ப³வந்தம் மஹாப³லம் |
பே⁴ஜே ஜாம்ப³வதீம் கன்யாம்ருக்ஷராஜஸ்ய ஸம்மதாம் |
மணிம் ஸ்யமந்தகம் சைவ ஜக்³ராஹாத்மவிஸு²த்³த⁴யே|| 1-38-41

பெருஞ்சக்திமிக்க ஜாம்பவானை வீழ்த்தியவன் {கிருஷ்ணன்}, ஜாம்பவதி என்ற பெயரைக் கண்டவளான அந்தக் கரடிகளின் மன்னனுடைய {ஜாம்பவானுடைய} அன்புக்குரிய மகளை மணந்து கொண்டு, (குற்றச்சாட்டில் இருந்து) தன்னை விடுவித்துக் கொள்ள அந்த {சியமந்தக} மணியையும் எடுத்துக் கொண்டான்.

அனுனீயர்க்ஷராஜானம் நிர்யயௌ ச ததா³ பி³லாத் |
த்³வாரகாமக³மத்க்ருஷ்ண꞉ ஸ்²ரியா பரமயா யுத꞉ || 1-38-42

பிறகு அவன் {கிருஷ்ணன்}, ரிக்ஷர்களின் மன்னனை {ஜாம்பவானை} வணங்கிவிட்டு, அந்தக் குகையை விட்டு வெளியே வந்தான். பேரழகுடன் கூடிய அவன் துவாரகா நகரத்திற்குத் திரும்பிச் சென்றான்

ஏவம் ஸ மணிமாஹ்ருத்ய விஸோ²த்³த்⁴யாத்மனமச்யுத꞉ |
த³தௌ³ ஸத்ராஜிதே தம் வை ஸர்வஸாத்த்வதஸம்ஸதி³ || 1-38-43

அந்தச் சியமந்தக மணியைக் கொண்டு வந்து, {சாத்வதனின் வாரிசுகள் நிறைந்த சபையில்} சாத்வதர்களின் சபையில் இருந்த ஸத்ராஜித்திடம் கொடுத்துவிட்டு, தன் மீது வைக்கப்பட்ட குற்றச்சாட்டில் இருந்து அவன் {கிருஷ்ணன்} விடுபட்டான்

ஏவம் மித்²யாபி⁴ஸ²ப்தேன க்ரூஷ்ணேனாமித்ரகா⁴தினா |
ஆத்மா விஸோ²தி⁴த꞉ பாபாத்³வினிர்ஜித்ய ஸ்யமந்தகம் || 1-38-44

பகைவரைக் கொல்பவனும், தவறான குற்றஞ்சாட்டுக்கு உள்ளானவனுமான கிருஷ்ணன். இவ்வாறே அந்தச் சியமந்தக மணியை அடைந்து, {அடைந்த மணியை ஸத்ராஜித்திடமே திரும்பக் கொடுத்து, மணிமீது ஆசை கொண்டவன் என்ற} குற்றத்தில் இருந்து தன்னை விடுவித்துக் கொண்டான்.

ஸத்ராஜிதோ த³ஸ² த்வாஸன்பா⁴ர்யாஸ்தாஸாம் ஸ²தம் ஸுதா꞉ |
க்²யாதிமந்தஸ்த்ரயஸ்தேஷாம் ப⁴ங்க³காரஸ்து பூர்வஜ꞉ || 1-38-45

வீரோ வாதபதிஸ்²சைவ உபஸ்வாவாம்ஸ்²ச தே த்ரய꞉ |
குமார்யஸ்²சாபி திஸ்ரோ வை தி³க்ஷு க்²யாதா நராதி⁴ப || 1-38-46

{இந்நிகழ்வால் ஸத்ராஜித்தின் மகள்களான ஸத்யபாமா, விரதினி, பிரஸ்வாபினி ஆகியோரை கிருஷ்ணன் மணந்தான்}
ஸத்ராஜித்துக்குப் பத்து மனைவிகள் இருந்தனர், அவர்கள் நூறு மகன்களைப் பெற்றனர். அவர்களில் மூவர் நன்கறியப்பட்டவர்களாக இருந்தனர். மூத்தவன் பங்ககாரனும், இரண்டாமவன் வாதபதியும், மூன்றாமவன் வியத்ஸ்நாதனும் {உபஸ்வாவானும்} ஆவர். ஓ! மன்னா {அவனுக்கு} அனைத்துப் பகுதிகளில் நன்கறியப்பட்ட மூன்று மகள்களும் இருந்தனர்.(45,46)

ஸத்யபா⁴மோத்தமா ஸ்த்ரீணாம் வ்ரதினீ ச த்³ருட⁴வ்ரதா |
ததா² ப்ரஸ்வாபினீ சைவ பா⁴ர்யாம் க்ருஷ்ணாய தாம் த³தௌ³ || 1-38-47

அவர்கள், பெண்களில் மிகச் சிறந்த ஸத்யபாமா, உறுதியான நோன்புகளைக் கொண்ட விரதினி, பிரஸ்வாபினி ஆகியோராவர். ஸத்ராஜித் அவர்கள் அனைவரையும் கிருஷ்ணனுக்குத் திருமணம் செய்து கொடுத்தான்.

ஸமாக்ஷோ ப⁴ங்க³காரிஸ்து நாரேயஸ்²ச நரோத்தமௌ |
ஜஜ்ஞாதே கு³ணஸம்பன்னௌ விஸ்²ருதௌ ரூபஸம்பதா³ || 1-38-48

பங்ககாரனுக்கு மனிதர்களில் முதன்மையானவர்களான ஸிபாக்ஷன் {ஸமாக்சன்} மற்றும் நரேயன் {நரேயு} என்ற இரு மகன்கள் இருந்தனர். அவர்கள் இருவரும் சிறப்புமிக்கவர்களாகவும், தங்கள் அழகுக்காக நன்கறியப்பட்டவர்களாகவும் இருந்தனர்

மாத்³ரீபுத்ரஸ்ய ஜஜ்ஞே(அ)த² ப்ருஸ்²னி꞉ புத்ரோ யுதா⁴ஜித꞉ |
ஜஜ்ஞாதே தனயௌ ப்ருஸ்²னே꞉ ஸ்²வப²ல்கஸ்²cஇத்ரகஸ்ததா² || 1-38-49

{யதுவின் மூன்றாம் மகனான குரோஷ்டுவின் இரண்டாம் மனைவி மாத்ரி} மாத்ரியின் {முதல்} மகனான யுதாஜித்துக்கு, விருஷ்ணி என்ற பெயரில் ஒரு மகன் இருந்தான். அவனுக்கு {விருஷ்ணிக்கு}, சுவபல்கன் மற்றும் சித்ரகன் என்ற இரு மகன்கள் இருந்தனர்.

ஸ்²வப²ல்க꞉ காஸி²ராஜஸ்ய ஸுதாம் பா⁴ர்யாமவிந்த³த |
கா³ந்தி³னீம் நாம தஸ்யாஸ்²ச ஸதா³ கா³꞉ ப்ரத³தௌ³ பிதா || 1-38-50

{யது > 3குரோஷ்டு(மாத்ரி) > யுதாஜித் > விருஷ்ணி > 1சுவல்கன்…}
சுவபல்கன், காசி மன்னனின் மகளைத் திருமணம் செய்து கொண்டான். அவளுடைய பெயர் காந்தினி ஆகும். அவளுடைய தந்தை {காசி மன்னன்} நாள்தோறும் ஒரு பசுவைக் கொடையளித்தான்

தஸ்யாம் ஜஜ்ஞே மஹாபா³ஹு꞉ ஸ்²ருதவானிதி விஸ்²ருத꞉ |
அக்ரூரோ(அ)த² மஹாபா⁴கோ³ யஜ்வா விபுலத³க்ஷிண꞉ || 1-38-51

உபாஸங்க³ஸ்ததா² மங்கு³ர்ம்ருது³ரஸ்²சாரிமேஜய꞉ |
கி³ரிக்ஷிபஸ்ததோ²பேக்ஷ꞉ ஸ²த்ருஹா சாரிமர்த³ன꞉ || 1-38-52

த⁴ர்மப்³ருத்³யதித⁴ர்மா ச க்³ருத்⁴ரபோ⁴ஜோ(அ)ந்த⁴கஸ்ததா² |
ஸுபா³ஹு꞉ ப்ரதிபா³ஹுஸ்²ச ஸுந்த³ரீ ச வராங்க³னா || 1-38-53

விஸ்²ருதா ஸாம்ப³மஹிஷீ கன்யா சாஸ்ய வஸுந்த⁴ரா |
ரூபயௌவனஸம்பன்னா ஸர்வஸத்த்வமனோஹரா || 1-38-54

அவள் {காந்தினி}, விருந்தினர்களை மிக விரும்புபவனும், அபரிமிதமான கொடைகளுடன் வேள்விகளைச் செய்பவனான அக்ரூரன், உபாஸஞ்ஜன் {உபாஸங்கன்}, மங்கு, மிருதுரன், அரிமேஜயன், கிரிக்ஷிபன், உபிக்ஷன் {உபேக்ஷன்}, சத்ருஹன், அரிமர்தனன், தர்மப்ருத், யதிதர்மன், கிருத்ரன், போஜன், அந்தகன், ஸுபாஹு, பிரதிபாஹு ஆகியோரையும், ஸுந்தரி {வராங்கனை} என்ற பெயரில் ஓர் அழகிய மகளையும் பெற்றாள். அந்த அழகிய பெண் {ஸுந்தரி}, அழகுடனும், இளமையுடனும் கூடியவனும், அனைவருக்கும் இனிமையானவனுமான விருதாஷ்வனின் {ஸாம்பனின்} ராணியாவாள்-

அக்ரூரேணோக்³ரஸேன்யாம் து ஸுதௌ த்³வௌ குருனந்த³ன|
ஸுதே³வஸ்²சோபதே³வஸ்²ச ஜஜ்ஞாதே தே³வவர்சஸௌ || 1-38-55

சித்ரகஸ்யாப⁴வன்புத்ரா꞉ ப்ருது²ர்விப்ருது²ரேவ ச|
அஸ்²வக்³ரீவோ(அ)ஸ்²வபா³ஹுஸ்²ச ஸுபார்ஸ்²வகக³வேஷணௌ || 1-38-56

அரிஷ்டனேமேரஸ்²வஸ்²ச ஸுத⁴ர்மா த⁴ர்மப்⁴ருத்ததா²|
ஸுபா³ஹுர்ப³ஹுபா³ஹுஸ்²ச ஸ்²ரவிஷ்டா²ஸ்²ரவணே ஸ்த்ரியௌ || 1-38-57

இமாம் மித்²யாபி⁴ஸ²ஸ்திம் ய꞉ க்ருஷ்ணஸ்ய ஸமுதா³ஹ்ருதாம் |
வேத³ மித்²யாபி⁴ஸா²பாஸ்தம் ந ஸ்ப்ருஸ²ந்தி கதா³சன || 1-38- 58

ஓ! குருவின் வழித்தோன்றலே {ஜனமேஜயா}, {யது > 3குரோஷ்டு(மாத்ரி) > 1யுதாஜித் > விருஷ்ணி > 1சுவல்கன்( > 1அக்ரூரன்…} அக்ரூரன், உக்ரஸேனியிடம், தேவர்களைப் போன்ற பலமிக்கவர்களான ஸுதேவன் மற்றும் உபதேவன் என்ற இரு மகன்களைப் பெற்றான்.
{யது > 3குரோஷ்டு(மாத்ரி) > 1யுதாஜித் > விருஷ்ணி > 2சித்ரகன்…} சித்ரகனுக்கு, பிருது, விப்ருது, அஷ்வக்ரீவன், அஷ்வபாஹு, ஸுபார்ஷ்வகன், கவேஷணன், அரிஷ்டனேமி, அஷ்வன், ஸுதர்மன், தர்மப்ருது, ஸுபாஹு, பஹுபாஹு என்ற மகன்கள் பலரும் சிரவிஷ்டை மற்றும் சிரவணை என்ற மகள் இருவரும் இருந்தனர். ஸ்ரீகிருஷ்ணனுக்கு எதிரான இந்தப் பொய்க் குற்றச்சாட்டைப் படிப்பவன், தன் வாழ்வில் அவ்வாறு ஒருபோதும் பீடிக்கப்பட மாட்டான்” என்றார் {வைசம்பாயனர்}.(56-58)

இதி ஸ்²ரீமஹாபா⁴ரதே கி²லேஷு ஹரிவம்ஸே²
ஹரிவம்ஸ²பர்வண்யஷ்டத்ரிம்ஸோ²(அ)த்⁴யாய꞉

————–—————————

ஸ்ரீ கோவில் கந்தாடை அப்பன் ஸ்வாமிகள் திருவடிகளே சரணம் –
ஸ்ரீ வேத வியாஸ பகவான் திருவடிகளே சரணம் –
ஸ்ரீ பெரிய பெருமாள் பெரிய பிராட்டியார் ஆண்டாள் ஆழ்வார் எம்பெருமானார் ஜீயர் திருவடிகளே சரணம்-

ஸ்ரீ ஹரிவம்ச பர்வம்–அத்யாயம் 37–(பப்ரு வம்ச வர்ணனம்)-பப்ருவின் குடும்பம் |–

January 25, 2021

சாத்வத குலத்தில் தோன்றிய தேவாவ்ருதன்; பர்ணஸை ஆற்றின் எண்ணம்; தேவாவ்ருதன் மற்றும் பப்ருவின் சிறப்புகள்; மார்த்திகாவத போஜர்கள்; ஆஹுகன் மற்றும் ஆஹுகி; ஆஹுகனின் மகன்களான தேவகன் மற்றும் உக்ரஸேனன்–

வைசம்பாயனர் {ஜனமேஜயனிடம்}, “ஓ! மன்னா, நல்லியல்பின் குணத்துடன் கூடிய சாத்வதன், கௌஸல்யையிடம், பஜினன், பஜமானன், திவ்யன், தேவாவ்ருதன், அந்தகன், யதுவின் மகனான {யதுகுலத்தைத் தழைக்கச் செய்த} விருஷ்ணி எனப் பல மகன்களைப் பெற்றான். அவர்களுடைய மூதாதையரைக் குறித்து விரிவாகக் கேட்பாயாக.(1,2)

பஜமானன், ஸ்ருஞ்ஜயனின் மகள்களும், பாஹ்யகை, உபபாஹ்யகை என்ற பெயர்களைக் கொண்டவர்களுமான இரு மனைவியரைக் கொண்டிருந்தான். {பஜமானனால்} க்ருமி, க்ரமணன், த்ருஷ்டன், ஸூரன், புரஞ்ஜயன் ஆகியோர் பாஹ்யகையிடம் பெறப்பட்டனர். மேலும், அயுதாஜித், ஸஹஸ்ராஜித், சதாஜித், தாசகன் ஆகியோர் ஸ்ருஞ்ஜயனின் மகளான உபபாஹ்யகையிடம் பஜமானனால் பெறப்பட்டனர்.(3-5)

{சாத்வதனின் நான்காம் மகன்} வேள்விகளைச் செய்பவனான மன்னன் தேவாவ்ருதன், “சிறப்புகள் அனைத்துடன் கூடிய ஒரு மகனை நான் கொள்ள வேண்டும்” என்று தீர்மானித்துக் கடுந்தவங்களைச் செய்தான்.(6)

அவன் தன் மனத்தைக் கட்டுப்படுத்தி, பர்ணசை ஆற்றில் நீராடி, அந்நீரைக் கொண்டே தன் வாயையும் அலசி வந்தான். அவனது தொடர் தீண்டலின் காரணமாக அந்த ஆறானாவள் அவன் விரும்பியதை நிறைவேற்றினாள்.(7)

ஆறுகளில் முதன்மையானவளான பர்ணஸை, தனிமையில் சிந்தித்து, அந்த மன்னனுக்கு ஏதேனும் நன்மையைச் செய்யத் தீர்மானித்தாள். இவ்வாறு தியானித்த அவளால், அத்தகைய சிறப்புமிக்க மகனைப் பெறவல்ல பெண்ணின் மீது அவனது கண்களை நிலைக்கச் செய்ய முடியவில்லை. அதன்படியே, அவள் தானே அந்த மன்னனுக்கு மனைவியாவதெனத் தன் மனத்தில் தீர்மானித்தாள்[“’சமூகத்தின் நலனுக்கான சரியான வழித்தோன்றலாக மாறக்கூடிய சிறப்புமிக்க மகனைப் பெறவல்ல பெண்ணின் மீது இந்த மன்னன் இதுவரை தன் கண்களைச் செலுத்தவில்லை. இங்கே அவன் தவம் செய்கிறான். எனவே, நானே அவனை அணுகி, அவனை என் துணைவனாக்கிக் கொள்ளப் போகிறேன்’ என்று நினைத்தாள்” என்றிருக்கிறது. “’மனிதர்களின் தலைவனான இவன், நன்மையை நோக்கித் தன் மனத்தைத் திருப்பியிருக்கிறான். எனினும், அத்தகைய மகனைப் பெறக்கூடிய பெண்ணை அவன் இன்னும் அணுகவில்லை. எனவே நானே அவனை அணுகி, அவனது நோன்பில் பங்கெடுக்கப் போகிறேன்’ என்று நினைத்தாள்” ].(8,9)

எனவே அவள் {பர்ணசை ஆறு}, தானே கன்னிகையாகி, மிக அழகிய வடிவை ஏற்று, அந்த மன்னனை {தேவாவ்ருதனைத்} தன் கணவனாக ஏற்றாள். அவனும் அவளை விரும்பினான்.(10)

பிறகு அவள் அந்தத் தயாள மனம் கொண்ட மன்னனால் கருவுற்றாள். பத்தாம் மாதத்தில் அவள், மன்னன் தேவாவ்ருதனிடம் இருந்து, பப்ரு என்ற பெயரில் பெருஞ்சிறப்புமிக்க ஒரு மகனைப் பெற்றெடுத்தாள். புராணங்களை நன்கறிந்த முனிவர்கள், இந்தக் குடும்பத்தில் உன்னதனான தேவாவ்ருதனின் சிறப்புகளை விளக்கும்போது, “மன்னன் தேவாவ்ருதன், தன் மாயாசக்தியின் மூலம் பல்வேறு வடிவங்களை ஏற்று, எங்களிடம் இருந்து தொலைவிலோ, எங்கள் அருகிலோ எங்கள் முன்னிலையிலேயே திரிவதை நாங்கள் காண்கிறோம்” என்று சொல்வார்கள்[“எங்கள் முன்னிலையிலோ, தொலைவிலோ, தற்போதோ, மிகப் பழங்காலத்திலோ நற்குணங்களில் தேவாவ்ருதனுக்கு ஒப்பான எவனையும் நாங்கள் கண்டதில்லை” என்றிருக்கிறது. “பப்ரு மனிதர்களில் சிறந்தவனாவான், தேவாவ்ருதன் தேவர்களுக்கு இணையானவனாவான். இதற்கு முன்பு இத்தகைய ஒருவனைக் குறித்து நாங்கள் கேள்விப்பட்டதில்லை. இத்தகைய ஒருவனை அருகிலோ, தொலைவிலோ நாங்கள் கண்டதில்லை” ].(11-13)

மனிதர்களில் முதன்மையானாகப் பப்ருவும், தேவர்களுக்கு இணையானவனாகத் தேவாவ்ருதனும் இருந்தனர். தேவாவ்ருதன் மற்றும் பப்ருவினால் போரில் கொல்லப்பட்டு நானூற்று அறுபத்திரண்டாயிரம் {நான்கு லட்சத்து அறுபத்திரண்டாயிரம்}[“தேவாவ்ருதனின் மகனான பப்ரு, ஏழாயிரத்து அறுபத்தாறு பகைவீரர்களை {கொன்று} சொர்க்கத்திற்கு அனுப்பினான்” ] மனிதர்கள் பிரம்மலோகத்தை அடைந்தனர். பப்ரு வேள்விகள் பலவற்றைச் செய்தான், கொடைகளைக் கொடுத்தான், கல்விமானாகவும், பிரம்மஞானத்தை அறிந்தவனாகவும் இருந்தான். அவனுடைய ஆயுதம் வலிமைமிக்கதாக இருந்தது. மேலும் அவன் மகிமையான செயல்களைச் செய்பவனாகவும், பெரும்பிரகாசம் கொண்டவனாகவும், சாத்வதர்களில் முதன்மையானவனாகவும் இருந்தான். அவனது குடும்பம் மிகப் பெரியதாக இருந்தது, அவனது {தேவாவ்ருதன் மற்றும் பப்ருவின்} வழித்தோன்றல்கள் மார்த்திகாவத போஜர்களாக இருந்தனர்.(14-16)

{சாத்வதன், கௌஸல்யையிடம், பெற்ற ஐந்தாவது மகனான அந்தகனிடம்} அந்தகனிடம், காசியனின் {த்ருடசிரவனின்} மகள், குகுரன், பஜமானன், சமி, மற்றும் கம்பலபர்ஹிஷன் என்ற பெயர்களைக் கொண்ட நான்கு மகன்களைப் பெற்றாள்.

{அந்தகனின் முதல் மகன் குகுரனின்} குகுரனின் மகன் த்ருஷ்ணுவும், த்ருஷ்ணுவின் மகன் கபோதரோமனும் ஆவர். அவனுடைய {கபோதரோமனின்} மகன் தைத்திரி ஆவான்.

அவனிடம் {தைத்திரியிடம்} புனர்வஸுவும், அவனிடம் {புனர்வஸுவிடம்} அபிஜித்தும் பிறந்தர்கள், அவனுக்கு இரு பிள்ளைகள் இருந்தனர்.

ஆஹுகன் (என்ற ஒரு மகன்) மற்றும் ஆஹுகி (என்ற ஒரு மகள்) ஆகியோர் நன்கறியப்பட்டவர்களாகவும், கொண்டாடப்படுபவர்கள் அனைவரிலும் முதன்மையானவர்களாகவும் இருந்தனர். பின்வரும் ஸ்லோகம், ஆஹுகனைப் புகழ்ந்து பாடப்பட்டது

“தூய ஆன்மா கொண்ட வழித்தோன்றல்களால் சூழப்பட்ட அவன் {ஆஹுகன்} ஓர் இளம் குதிரையைப் போல (உன்னதமானவனாகவும், சக்திமிக்கவனாகவும்) இருந்தான். அந்த மன்னன் முதலில் படையெடுத்த போது அவன் தேவர்களால் பாதுகாக்கப்பட்டான்”

இந்தப் போஜ மன்னனை {ஆஹுகனை} பின்பற்றியவர்களில் பிள்ளை இல்லாதவர்களோ, நூறு கொடைகளைக் கொடுக்காதவர்களோ, ஆயிரம் வருடம் நீடித்த வாழ்வு இல்லாதவர்களோ, தூய செயல்களைச் செய்யாதவர்களோ, யாகங்களைச் செய்யாதவர்களோ எவரும் இல்லை

கொடிகள் இணைக்கப்பட்டவையும், அடியில் மரத்துண்டுகளைக் கொண்டவையும், மேகம், தங்க மற்றும் வெள்ளி சங்கிலிகளின் சிணுங்கலைப் போல ஒலியுள்ளவையும், நுகத்தடிகளைக் கொண்ட பத்தாயிரம் யானைகளுடன் கூடியவையுமான பத்தாயிரம் தேர்கள், ஆஹுகனின் ஆணையின் பேரில் கிழக்குப் பகுதியை நோக்கிச் சென்றன.(23,24)

அதற்கு இணையான எண்ணிக்கையிலான தேர்களும், யானைகளும் வடக்குப் பகுதியில் நிறுத்தப்பட்டன. ஆஹுகன், தன் தளபதிகள் அனைவரையும் {குறுநில மன்னர்களைத் தளபதிகளாக்கி} தன் கட்டுக்குள் கொண்டுவந்து, சிறு மணிகளால் அலங்கரிக்கப்பட்ட தன் தேரில் தன் உற்றார் உறவினருடன் வெளியில் சென்றான்.(25)

அந்தகர்கள், ஆஹுகனுடன் பிறந்தவளான ஆஹுகியை அவந்தி மன்னனுக்கு அளித்தனர். ஆஹுகன், காசி மன்னனின் மகளிடம் இரு மகன்களைப் பெற்றான்.(26)

அவர்கள் தேவர்களின் மகன்களைப் போல இருந்த தேவகனும், உக்ரஸேனனும் ஆவர்.

{ஆஹுகனின் முதல் மகனான தேவகனுக்குத்} தேவகனுக்குத் தேவர்களைப் போன்ற நான்கு மகன்கள் இருந்தனர்.(27)

அவர்கள் தேவவான், உபதேவன், ஸுதேவன், தேவரக்ஷிதன் ஆகியோராவர். அவனுக்கு {தேவகனுக்கு} இருந்த ஏழு மகள்களையும் வஸுதேவனுக்கு அளித்தான். அவர்கள் தேவகி, ஸாந்திதேவி, ஸ்ரீதேவி {ஸுதேவி}, தேவரக்ஷிதை, விருகதேவி, உபதேவி, ஏழாவதாக ஸுனாமதி {ஸுனாஸி} ஆகியோராவர்.(29)

{ஆஹுகனின் இரண்டாம் மகனான உக்ரஸேனனுக்கு} உக்ரஸேனனுக்கு ஒன்பது மகன்கள் இருந்தனர், அவர்களில் கம்ஸன் மூத்தவனாவான். மற்றவர்கள் ந்யக்ரோதன், ஸுநாமன், கங்கன், சங்கு, ஸுபூமிபன், ராஷ்ட்ரபாலன், ஸுதேனு, அனாத்ருஷ்டி, புஷ்டிமான் ஆகியோராவர். அவர்களுக்கு, கம்ஸை, கம்ஸாவதி, ஸுதேனு, ராஷ்ட்ரபாலி, மற்றும் அழகிய கங்கை ஆகிய ஐந்து தங்கைகள் இருந்தனர்.

குகுர குலத்தில் பிறந்த உக்ரசேனனின் குடும்பத்தை நான் விளக்கிச் சொன்னேன்.(30-32)

பெருஞ்சக்திவாய்ந்த இந்தக் குகுர குலத்தைத் தியானிக்கும் மனிதன் சந்ததியையும், பெரும் குடும்பத்தையும் அடைகிறான்” என்றார் {வைசம்பாயனர்}.(33)

————–—————————

ஸ்ரீ கோவில் கந்தாடை அப்பன் ஸ்வாமிகள் திருவடிகளே சரணம் –
ஸ்ரீ வேத வியாஸ பகவான் திருவடிகளே சரணம் –
ஸ்ரீ பெரிய பெருமாள் பெரிய பிராட்டியார் ஆண்டாள் ஆழ்வார் எம்பெருமானார் ஜீயர் திருவடிகளே சரணம்-

ஸ்ரீ ஹரிவம்ச பர்வம்–அத்யாயம் 36–(க்ரோஷ்டு வம்ச வர்ணனம்)-குரோஷ்டுவின் குடும்பம் |–

January 25, 2021

குரோஷ்டுவின் சந்ததி; விதர்ப்பர்கள், மது குலத்தவர்; சாத்வத குலத்தவர்–

வைஸ²ம்பாயன உவாச
க்ரோஷ்டோரேவாப⁴வத்புத்ரோ வ்ருஜினீவான்மஹாயஸா²꞉ |
வ்ருஜினீவத்ஸுதஸ்²சாபி ஸ்வாஹி꞉ ஸ்வாஹாக்ருதம் வர꞉ || 1-36-1

வைசம்பாயனர் {ஜனமேஜயனிடம்}, “பெருஞ்சிறப்பு வாய்ந்த விருஜினீவான் குரோஷ்டுவின் மகனாவான்[குரோஷ்டுவுக்கு இரண்டு மனைவிகள் என்பதை 34:1ல் கண்டோம். ]. அவனுடைய {விருஜினீவானின்} மகன் யாகங்களைச் செய்பவர்களில் முதன்மையான ஸ்வாஹி ஆவான்.

ஸ்வாஹிபுத்ரோ(அ)ப⁴வத்³ராஜா ருஷத்³கு³ர்வத³தாம் வர꞉ |
மஹாக்ரதுபி⁴ரீஜே யோ விவிதை⁴ர்பூ⁴ரித³க்ஷிணை꞉ || 1-36-2

ஸுதப்ரஸூதிமன்விச்ச²ன்ருஷத்³கு³꞉ ஸோ(அ)க்³ர்யமாத்மஜம் |
ஜஜ்ஞே சித்ரரத²ஸ்தஸ்ய புத்ர꞉ கர்மபி⁴ரன்வித꞉ || 1-36-3

ஸ்வாஹியின் மகன் பேசுபவர்களில் முதன்மையானவனான மன்னன் உஷத்கு {ருஷத்கு} ஆவான். மிகச் சிறந்த மகனை விரும்பிய அவன் {உஷத்கு}, அபரிமிதமான கொடைகளுடன் கூடிய மகத்தான வேள்விகளைப் பலவற்றைச் செய்து தேவர்களைத் தணித்தான். பல்வேறு அற விழாக்களைச் செய்ததன் மூலம் அவன் சித்ரரதன் என்ற பெயரில் ஒரு மகனை அடைந்தான்.

ஆஸீச்சைத்ரரதி²ர்வீரோ யஜ்வா விபுலத³க்ஷிண꞉ |
ஸ²ஸ²பி³ந்து³꞉ பரம் வ்ருத்தம் ராஜர்ஷீணாமனுஷ்டி²த꞉ || 1-36-4

அவனுடைய {சித்ரரதனின்} மகன் அபரிமிதமான கொடைகளை அளிப்பவனும், முறையாக யாகங்களைச் செய்பவனும், வீரனுமான அரசமுனி சசபிந்து ஆவான்.

ப்ருது²ஸ்²ரவா꞉ ப்ருது²யஸா² ராஜா(ஆ)ஸீச்ச²ஸ²பி³ந்து³ஜ꞉ |
ஸ²ம்ஸந்தி ச புராணஜ்ஞா꞉ பார்த²ஸ்²ரவஸமுத்தரம் || 1-36-5

அனந்தரம் ஸுயஜ்ஞஸ்து ஸுயஜ்ஞதனயோ(அ)ப⁴வத் |
உஸ²தோ யஜ்ஞமகி²லம் ஸ்வத⁴ர்மமுஸ²தாம் வர꞉ || 1-36-6

பெருஞ்சிறப்புவாய்ந்த மன்னன் பிருதுசிரவன், சசபிந்துவின் மகனாவான். புராணங்களை நன்கறிந்த முனிவர்கள், பிருதுசிரவனின் மகனாக ஆந்தரனை {உத்தரனை} நியமித்தனர். அவனுடைய {உத்தரனின்} மகன் ஸுயஜ்ஞனும், அவனுடைய {ஸுயஜ்ஞனின்} மகன் உசதனும் ஆவர். அவரவர் வகைக்குப் பரிந்துரைத்தபடியே வேள்விகளைச் செய்ய விரும்பும் மனிதர்கள் அனைவரிலும் அவன் {உசதன்} முதன்மையானவனாக இருந்தான்.

ஸி²னேயுரப⁴வத்ஸூனுருஸ²த꞉ ஸ²த்ருதாபன꞉ |
மருத்தஸ்தஸ்ய தனயோ ராஜர்ஷிரப⁴வன்ன்ருப || 1-36-7

பகைவரை ஒடுக்குபவனான சினேயு, உசதனின் மகனாவான். அரசமுனியான மருத்தன், சினேயுவின் மகனாவான்.

மருத்தோ(அ)லப⁴த ஜ்யேஷ்ட²ம் ஸுதம் கம்ப³லப³ர்ஹிஷம் |
சசார விபுலம் த⁴ர்மமமர்ஷாத்ப்ரேத்யபா⁴க³பி || 1-36-8

மருத்தன், கம்பலபர்ஹிஷனைத் தன் மூத்த மகனாக அடைந்தான்.அவன் கோபத்துடன், மறுமையில் சிறந்த பலன்களை அடையவற்கு அறச் சடங்குகள் பலவற்றைச் செய்தான்.

ஸுதப்ரஸூதிமிச்ச²ன்வை ஸுதம் கம்ப³லப³ர்ஹிஷ꞉ |
ப³பூ⁴வ ருக்மகவச꞉ ஸ²தப்ரஸவத꞉ ஸுத꞉ || 1-36-9

கம்பலபர்ஹிஷன், ஸுதப்ரஸூதியைத் தன் மகனாகவும், அவன் {ஸூதப்ரஸுதி}, ருக்மகவசனைத் தன் மகனாகவும் பெற்றனர்

நிஹத்ய ருக்மகவச꞉ ஸ²தம் கவசினாம் ரணே |
த⁴ன்வினாம் நிஸி²தைர்பா³ணைரவாப ஸ்²ரியமுத்தமாம் || 1-36-10

ஸூதப்ரஸுதி, நூறு கவசங்களை அணிந்த ஒரு புத்திசாலி போர்வீரனைக் கூரிய கணைகளால் போரில் கொன்று பெருஞ்செழிப்பை அடைந்தான்[“கம்பலபர்ஹிஷன், ஒவ்வொரு பிரசவத்தின் போதும் மகனையே விரும்பினான் என்பதால், அவன் நூறு மகன்களுக்கும் பிறகு பெற்ற மகன் ஸூதப்ரஸுதி என்ற பெயிரில் அழைக்கப்பட்டான்” என்றிருக்கிறது. “கம்பலபர்ஹிஷன் நூறு மகன்களை விரும்பினான். அந்த நூறு மகன்களுக்குப் பிறகு அவன் ருக்மகவசனை ஒரு மகனாக அடைந்தான்” என்றிருக்கிறது.].

ஜஜ்ஞே(அ)த² ருக்மகவசாத்பராஜித்பரவீரஹா |
ஜஜ்ஞிரே பஞ்ச புத்ராஸ்து மஹாவீர்யா꞉ பராஜித꞉ || 1-36-11

ருக்மேஷு꞉ப்ருது²ருக்மஸ்²ச ஜ்யாமக⁴꞉ பலிதோ ஹரி꞉ |
பாலிதம் ச ஹரிம் சைவ விதே³ஹேப்⁴ய꞉ பிதா த³தௌ³ || 1-36-12

பகைவீரர்களைக் கொல்பவனான பராஜித், ருக்மகவசனுக்குப் பிறந்தான். ருக்மேஷு, பிருதுருக்மன், ஜியாமோகன், பாலிதன் மற்றும் ஹரி என்ற பெருஞ்சக்திவாய்ந்த ஐந்து மகன்களைப் பராஜித் பெற்றான். அவர்களின் தந்தை பாலிதனையும், ஹரியையும், விதேஹ மன்னனுக்குக் கொடுத்தான்.(11,12)

ருக்மேஷுரப⁴வத்³ராஜா ப்ருது²ருக்மஸ்ய ஸம்ஸ்²ரித꞉ |
தாப்⁴யாம் ப்ரவ்ராஜிதோ ராஜ்யாஜ்ஜ்யாமகோ⁴(அ)வஸதா³ஸ்²ரமே || 1-36-13

ருக்மேஷு, பிருதுருக்மனின் துணையுடன் மன்னனானான். ஜியாமோகன் அவர்கள் இருவராலும் நாடு கடத்தப்பட்டு ஓர் ஆசிரமத்தில் வாழ்ந்தான்.

ப்ரஸா²ந்த꞉ ஸ வனஸ்த²ஸ்து ப்³ராஹ்மணைஸ்²சாவபோ³தி⁴த꞉ |
ஜிகா³ய ரத²மாஸ்தா²ய தே³ஸ²மன்யம் த்⁴வஜீ ரதீ² || 1-36-14

நர்மதா³கூலமேகாகீ நக³ரீம் ம்ருத்திகாவதீம் |
ருக்ஷவந்தம் கி³ரிம் ஜித்வா ஸு²க்திமத்யாமுவாஸ ஸ꞉ || 1-36-15

காட்டில் வாழ்ந்து வந்த அவன் {ஜியாமோகன்}, உள்ளச்சமநிலையை அடைந்ததும், பிராமணர்களால் கற்பிக்கப்பட்டான். அதன்பேரில் அந்தத் தேர்வீரன் வெளிநாடுகளைக் கைப்பற்றி, நர்மதை ஆற்றின் கரையில் அமைந்திருந்த மிருத்திகாவதி நகரத்தில் தனியாக வாழ்ந்து வந்தான். பிறகு அவன் {ஜியாமோகன்}, ருக்ஷவத மலையைக் கைப்பற்றி, சுக்திமதி நகரில் வாழ்ந்தான்.

ஜ்யாமக⁴ஸ்யாப⁴வத்³பா⁴ர்யா ஸை²ப்³யா ப³லவதீ ஸதீ |
அபுத்ரோ(அ)பி ச ராஜா ஸ நான்யாம் பா⁴ர்யாமவிந்த³த || 1-36-16

ஜியாமோகனின் மனைவியான சைப்யை உறுதிமிக்கவளாகவும், கற்பிற்சிறந்தவளாகவும் இருந்தாள். அந்த மன்னனுக்குச் சந்ததி இல்லையென்றாலும், அவன் மற்றொரு மனைவியைக் கொண்டானில்லை

தஸ்யாஸீத்³விஜயோ யுத்³தே⁴ தத்ர கன்யாமவாப ஸ꞉ |
பா⁴ர்யாமுவாச ஸந்த்ரஸ்த꞉ ஸ்னுஷேதி ஸ நரேஸ்²வர꞉ || 1-36-17

ஏதச்ச்²ருத்வாப்³ரவீத்³தே³வீ கஸ்ய சேயம் ஸ்னுஷேதி வை |
அப்³ரவீத்தது³பஸ்²ருத்ய ஜ்யாமகோ⁴ ராஜஸத்தம꞉ || 1-36-18

யஸ்தே ஜனிஷ்யதே புத்ர꞉ தஸ்ய பா⁴ர்யோபதா³னவீ |
உக்³ரேண தபஸா தஸ்யா꞉ கன்யாயா꞉ ஸ வ்யஜாயத |
புத்ரம் வித³ர்ப⁴ம் ஸுப⁴கா³ ஸை²ப்³யா பரிணதா ஸதீ || 1-36-19

அவன் {ஜியாமோகன்} ஒரு குறிப்பிட்ட போரில் வெற்றியடைந்து அங்கே ஒரு மகளைப் பெற்றான். அப்போது அந்த மன்னன் வெகு சிக்கிரமாகத் தன் மனைவியிடம் {சைப்யையிடம்}, “இவள் உன் மருமகளாவாள்” என்றான். இதைக் கேட்ட அந்த ராணி, “இவள் யாருடைய மருமகளாவாள்?” என்று கேட்டாள். அதற்கு மன்னர்களில் முதன்மையானவனான அந்த ஜியாமோகன், “இந்த உபதானவி, உனக்குப் பிறக்கப் போகும் மகனின் {விதர்ப்பனின்} மனைவி ஆவாள்” என்றான். அந்தப் பெண் {உபதானவி} கடுந்தவங்களைச் செய்த காரணத்தால், நற்பேற்றைப் பெற்ற சைப்யை, தன் முதிய வயதில், விதர்ப்பன் என்ற பெயரில் ஒரு மகனைப் பெற்றாள்.(17-19)

ராஜபுத்ர்யாம் து வித்³வாம்ஸௌ ஸ்னுஷாயாம் க்ரத²கௌஸி²கௌ |
பஸ்²சாத்³வித³ர்போ⁴(அ)ஜனயச்சூ²ரௌ ரணவிஸா²ரதௌ³ || 1-36-20

விதர்ப்பன் அந்தப் பெண்ணிடம் {உபதானவியிடம்}, வீரர்களும், கல்விமான்களும், போர்க்கலையின் பல்வேறு வழிமுறைகளை அறிந்தவர்களும், கிராதன் {கிரதன்} மற்றும் கைசிகன் {கௌசிகன்} என்ற பெயர்களைக் கொண்டவர்களுமான மகன்களைப் பெற்றான்

லோமபாத³ம் த்ரிதீயம் து புத்ரம் பரமதா⁴ர்மிகம் |
லோமபாதா³த்மஜோ ப³ப்⁴ருராஹ்வதிஸ்தஸ்ய சாத்மஜ꞉ || 1-36-21

ஆஹ்வதே꞉ கௌஸி²கஸ்²சைவ வித்³வான்பரமதா⁴ர்மிக꞉ |
சேதி³꞉ புத்ர꞉ கௌஸி²கஸ்ய தஸ்மாச்சைத்³யா ந்ருபா꞉ ஸ்ம்ருதா꞉ || 1-36-22

அவனுடைய {விதர்ப்பனின்} மூன்றாவது மகன் பெரும்பக்திமானான லோம்பாதன் ஆவான். அவனுடைய {லோம்பாதனின்} மகன் பப்ருவும், அவனுடைய {பப்ருவின்} மகன் ஆஹ்விருதியும் {ஆஹ்வதியும்} ஆவர். கைசிகன் {கௌசிகன்} என்ற அவருடைய மகன், கல்விமானாகவும், பெரும்பக்திமானாகவும் இருந்தான். அவனுடைய {கௌசிகனின்} மகன் சேதியின் பெயரையே சைத்ய குல மன்னர்களும் பெற்றனர்.(21,22)

பீ⁴மோ வித³ர்ப⁴ஸ்ய ஸுத꞉ குந்திஸ்தஸ்யாத்மஜோ(அ)ப⁴வத் |
குந்தேர்த்⁴ருஷ்டஸுதோ ஜஜ்ஞே ரணத்⁴ருஷ்ட꞉ ப்ரதாபவான் |
த்⁴ருஷ்டஸ்ய ஜஜ்ஞிரே ஸூ²ராஸ்த்ரய꞉ பரமதா⁴ர்மிகா꞉ || 1-36-23

ஆவந்தஸ்²ச த³ஸா²ர்ஹஸ்²ச ப³லீ விஷஹரஸ்²ச ய꞉ |
த³ஸா²ர்ஹஸ்ய ஸுதோ வ்யோமா வ்யோம்னோ ஜீமூத உச்யதே || 1-36-24

விதர்ப்பனின் மகன் பீமனும், அவனுடைய {பீமனின்} மகன் குந்தியும் ஆவர். அவன் {குந்தி}, திருஷ்டன் மற்றும் பலமிக்க ஆனதிருஷ்டன் என்ற பெயர்களில் இரு மகன்களைப் பெற்றான். திருஷ்டனுக்கு, பக்திமான்களான, ஆவந்தன், தசார்ஹன், பலமிக்க விஷஹரன் என்ற பெயர்களைக் கொண்டவர்களுமான மூன்று வீரமகன்கள் இருந்தனர். தசார்ஹனின் மகன் வியோமனும், அவனுடைய மகன் ஜீமுதனும் ஆவர்.(23,24)

ஜீமூதபுத்ரோ ப்³ருஹதிஸ்தஸ்ய பீ⁴மரத²꞉ ஸுத꞉ |
அத² பீ⁴மரத²ஸ்யாஸீத்புத்ரோ நவரத²ஸ்ததா² || 1-36-25

அவனுடைய {ஜீமுதனின்} மகன் பிரேஹதியும் {பிருஹதியும்}, அவனுடைய {பிருஹதியின்} மகன் பீமரதனும் ஆவர். அவனுடைய {பீமரதனின்} மகன் நவரதன் ஆவான்.

தஸ்ய சாஸீத்³த³ஸ²ரதா²꞉ ஸ²குனிஸ்தஸ்ய சாத்மஜ꞉ |
தஸ்மாத்கரம்ப⁴꞉ காரம்பி⁴ர்தே³வராதோ(அ)ப⁴வன்ன்ருப꞉ || 1-36-26

தே³வக்ஷத்ரோ(அ)ப⁴வத்தஸ்ய தை³வக்ஷத்ரிர்மஹாயஸா²꞉ |
தே³வக³ர்ப⁴ஸமோ ஜஜ்ஞே தே³வக்ஷத்ரஸ்ய நந்த³ன꞉ || 1-36-27

மதூ⁴னாம் வம்ஸ²க்ருத்³ராஜா மது⁴ர்மது⁴ரவாக³பி |
மதோ⁴ர்ஜஜ்ஞே(அ)த² வைத³ர்ப்⁴யாம் புத்ரோ மருவஸாஸ்ததா² || 1-36-28

அவனுடைய {நவரதனின்} மகன் தசரதனும், அவனுடைய {தசரதனின்} மகன் சகுனியும் ஆவர். பின்னவனிடம் {சகுனியிடம்} கரம்பன் பிறந்தான். மன்னன் தேவராதன், கரம்பனின் மகனாவான். அவனுடைய {தேவராதனின்} மகன் தேவக்ஷத்ரன் ஆவான். பெருஞ்சிறப்புமிக்கவனும், தேவனைப் போன்றவனும், இனிய வாக்கைக் கொண்டவனும், தன் குலத்திற்கு மகிமை சேர்ப்பவனுமான மன்னன் மது, தேவக்ஷத்ரனின் மகனாவான். மது தன் மனைவியான விதர்பியிடம் மருவஸன் என்ற பெயரில் ஒரு மகனைப் பெற்றான்.(26-28)

ஆஸீன்மருவஸ꞉ புத்ர꞉ புருத்³வான்புருஷோத்தம꞉ |
மது⁴ர்ஜஜ்ஞே(அ)த² வைத³ர்ப்⁴யாம் ப⁴த்³ரவத்யாம் குரூத்³வஹ꞉ || 1-36-29

மனிதர்களில் முதன்மையான புருத்வானன் {புருத்வான்}, மருவஸனின் மகனாவான். ஓ! குருக்களில் முதன்மையானவனே {ஜனமேஜயனே} அவன் {புருத்வானன்}, வி/வைதர்ப்பர்களின் குலத்தில் பிறந்தவளான தன் மனைவி பத்ராவதியிடம், மது என்ற பெயரில் ஒரு மகனைப் பெற்றான்

ஐக்ஷ்வாகீ சாப⁴வத்³பா⁴ர்யா ஸத்த்வாம்ஸ்தஸ்யாமஜாயத |
ஸத்த்வான்ஸர்வகு³ணோபேத꞉ ஸாத்த்வதாம் கீர்திவர்த⁴ன꞉ || 1-36-30

மது, இக்ஷ்வாகு குலத்தில் ஒரு பெண்ணை மணந்து கொண்டு அவளிடம் ஸத்வானன் {ஸத்வான்} என்ற மகனைப் பெற்றான். அவன் நல்லியல்பின் குணத்தைக் கொண்டவனாகவும், சாத்வதர்களின் குல மகிமையை அதிகரிப்பவனாகவும் இருந்தான்

இமாம் விஸ்ருஷ்டிம் விஜ்ஞாய ஜ்யாமக⁴ஸ்ய மஹாத்மன꞉ |
யுஜ்யதே பரயா கீர்த்யா ப்ரஜாவாம்ஸ்²ச ப⁴வேன்னர꞉ || 1-36-31

உயரான்ம ஜியாமோகனின் இந்தக் குடும்பக் கதையை அறிந்த மனிதன் சந்ததியையும், உயர்ந்த இன்பத்தையும் அடைவான்” என்றார் {வைசம்பாயனர்}.

இதி ஸ்²ரீமஹாபா⁴ரதே கி²லேஷு ஹரிவம்ஸே² ஹரிவம்ஸ²பர்வணி
ஷட்த்ரிம்ஸோ²(அ)த்⁴யாய꞉

————–—————————

ஸ்ரீ கோவில் கந்தாடை அப்பன் ஸ்வாமிகள் திருவடிகளே சரணம் –
ஸ்ரீ வேத வியாஸ பகவான் திருவடிகளே சரணம் –
ஸ்ரீ பெரிய பெருமாள் பெரிய பிராட்டியார் ஆண்டாள் ஆழ்வார் எம்பெருமானார் ஜீயர் திருவடிகளே சரணம்-

ஸ்ரீ ஹரிவம்ச பர்வம்–அத்யாயம் 35–(ஸ்ரீ கிருஷ்ண வம்ச வர்ணனம் – ஸ்ரீ கிருஷ்ண ஜன்ம அனுகீர்த்தனம்)-ஸ்ரீ வாசுதேவனின் குடும்பம்-

January 25, 2021

வசுதேவரின் மனைவிமாரும், அவர்களின் சந்ததியும்; திரிகர்த்தர்களின் புரோஹிதருக்கும், யாதவர்களின் புரோஹிதருக்கும் இடையில் ஏற்பட்ட பிணக்கு; அதனால் பிறந்த காலயவனன்; காலயவனனுக்கு அஞ்சி மதுராவில் இருந்து துவாரகைக்குச் சென்ற யாதவர்கள்–

வைஸ²ம்பாயன உவாச
யா꞉ பத்ன்யோ வஸுதே³வஸ்ய சதுர்த³ஸ² வராங்க³னா꞉ |
பௌரவீ ரோஹிணீ நாம இந்தி³ரா ச ததா² வரா || 1-35-1

வைஸா²கீ² ச ததா² ப⁴த்³ரா ஸுனாம்னீ சைவ பஞ்சமீ|
ஸஹதே³வா ஸா²ந்திதே³வா ஸ்²ரீதே³வா தே³வரக்ஷிதா || 1-35-2

வ்ருகதே³வ்யுபதே³வீ ச தே³வகீ சைவ ஸப்தமீ |
ஸுதனுர்ப³ட³வா சைவ த்³வே ஏதே பரிசாரிகே || 1-35-3

வைசம்பாயனர் {ஜனமேஜயனிடம்}, “வஸுதேவனின் மனைவியர் பதினான்கு பேரில் முதலாமவள் பூருகுலத்தைச் சேர்ந்த ரோஹிணியும், இரண்டாமவள் மதிரா {இந்திரா}, மூன்றாமவள் வைசாகி, நான்காமவள் பத்ரை, ஐந்தாமவள் ஸுனாமை {ஸுனாம்னி}, ஆறாமவள் ஸஹதேவி, ஏழாமவள் தேவகி, எட்டாமவள் சாந்திதேவி, ஒன்பதாமவள் ஸ்ரீதேவி, பத்தாமவள் தேவரக்ஷிதை, பதினொன்றாமவள் விருகதேவி, பனிரெண்டாமவள் உபதேவி, பதிமூன்றாமவள் ஸுதனு, பதினான்காமவள் படர்வை {படவை} ஆகியோராவர். இறுதியிருவரும் அவனது பெண் பணியாட்களாவர்[“ஸுதனு மற்றும் படவை ஆகிய இருவரும் அவனுடைய பரிசாரிகைகளாக {பணிப்பெண்களாக} இருப்பினும், தாஸிகளாக {அடிமைப்பெண்களாக} இல்லாமல், போகபத்னிகளாக {கூத்திகளாக} இருந்தபடியால், அவர்களும் பதிமூன்றாம் மற்றும் பதினான்காம் மனைவிகளாக அறியப்பட்டனர்” என்றிருக்கிறது.]

பௌரவீ ரோஹிணீ நாம பா³ஹ்லிகஸ்யாத்மஜாப⁴வத் |
ஜ்யேஷ்டா² பத்னீ மஹாராஜ த³யிதா(ஆ)நகது³ந்து³பே⁴꞉ || 1-35-4

பூரு குலத்தின் ரோஹிணி, பாஹ்லீகனின் மகளாவாள். ஓ! மன்னா {ஜனமேஜயா}, அவளே ஆனகதுந்துபியின் {வஸுதேவனின்} பெரும் அன்புக்குரிய முதல் மனைவியாவாள்.

லேபே⁴ ஜ்யேஷ்ட²ம் ஸுதம் ராமம் ஸாரணம் ஸ²ட²மேவ ச |
து³ர்த³மம் த³மனம் ஸ்²வப்⁴ரம் பிண்டா³ரகமுஸீ²னரம் || 1-35-5

சித்ராம் நாம குமாரீம் ச ரோஹிணீ தனயா த³ஸ² |
சித்ரா ஸுப⁴த்³ரேதி புனர்விக்²யாதா குருனந்த³ன || 1-35-6

வஸுதேவன், ரோஹிணியிடம் தன் மூத்த மகன் ராமனையும் {பலராமனையும்}, ஸாரணன், சடன், துர்தமன், தமனன், சுவப்ரன், பிண்டாரகன், உசீநரன் ஆகிய மகன்களையும், சித்ரா என்ற பெயரில் ஒரு மகளையும் பெற்றான். ஓ! குருவின் வழித்தோன்றலே, இந்தச் சித்ராவே {சுபத்ரா}, ஸுபத்ரை என்ற பெயரில் அழைக்கப்பட்டாள்.(5-6)

வஸுதே³வாச்ச தே³வக்யாம் ஜஜ்ஞே ஸௌ²ரிர்மஹாயஸா²꞉ |
ராமாச்ச நிஸ²டோ² ஜஜ்ஞே ரேவத்யாம் த³யித꞉ ஸுத꞉ || 1-35-7

ஸுப⁴த்³ராயாம் ரதீ² பார்தா²த³பி⁴மன்யுரஜாயத |
அக்ரூராத்காஸி²கன்யாயாம் ஸத்யகேதுரஜாயத || 1-35-8

வஸுதேவன், {தன் ஏழாம் மனைவியான} தேவகியிடம் பெருஞ்சிறப்புமிக்கச் சௌரியைப்[இது கிருஷ்ணனின் பெயர்] பெற்றான். ராமன் {பலராமன்} ரேவதியிடம், தன் அன்புக்குரிய மகனான நிசடனைப் பெற்றான். அர்ஜுனன், ஸுபத்ரையிடம் வலிமைமிக்கத் தேர்வீரனான அபிமன்யுவைப் பெற்றான். அக்ரூரன், காசி மன்னனின் மகளிடம் ஸத்யகேதுவைப் பெற்றான்[“இந்த வாக்கியம் இங்கே பொருத்தமற்றதாக இருக்கிறது” ].(7-8)

வஸுதே³வஸ்ய பா⁴ர்யாஸு மஹாபா⁴கா³ஸு ஸப்தஸு |
யே புத்ரா ஜஜ்ஞிரே ஸூ²ரா நாமதஸ்தான்னிபோ³த⁴ மே || 1-35-9

இனி, வசுதேவன் தன் உன்னத மனைவியர் எழுவரிடம் பெற்ற மகன்களைக் குறித்துக் கேட்பாயாக

போ⁴ஜஸ்²ச விஜயஸ்²சைவ ஸா²ந்திதே³வாஸுதாவுபௌ⁴ |
வ்ருகதே³வ꞉ ஸுனாமாயாம் க³த³ஸ்²சாஸ்தாம் ஸுதாவுபௌ⁴ || 1-35-10

போஜனும், வியயனும் {வஸுதேவனின் எட்டாம் மனைவியான} சாந்திதேவியின் மகன்களாவர்.
விருகதேவன் மற்றும் கதன் ஆகியோர் {வஸுதேவனின் ஐந்தாம் மனைவியான} ஸுனாமையின் மகன்களாவர்.

உபாஸங்க³வரம் லேபே⁴ தனயம் தே³வரக்ஷிதா |
அகா³வஹம் மஹாத்மானம் வ்ருகதே³வீ வ்யஜாயத || 1-35-11

கன்யா த்ரிக³ர்தராஜஸ்ய ப⁴ர்தா வை ஸை²ஸி²ராயண꞉ |
ஜிஜ்ஞாஸாம் பௌருஷே சக்ரே ந சஸ்கந்தே³(அ)த² பௌருஷம் || 1-35-12

{பத்தாம் மனைவியான} தேவரக்ஷிதை உபாஸங்கனைத் தன் மகனாக அடைந்தாள்.
திரிகர்த்த மன்னனின் மகள் {வஸுதேவனின் பதினோராம் மனைவியான} விருகதேவி உயரான்ம அகாவஹனைப் பெற்றாள். அவனுடைய {திரிகர்த்த மன்னனின்} புரோஹிதர் சைசிராயணர் (தமது மைத்துனரும், யாதவர்களின் புரோகிதருமான [கர்க்கரின் வழித்தோன்றலான] கார்க்கியரின்} ஆண்மையைச் சோதிக்க விரும்பினார்[“விருகதேவி, திரிகர்த்த மன்னனின் மகளாவாள். திரிகர்த்த மன்னனின் புரோகிதர் கார்க்கிய பிராமணக் குலத்தைச் சேர்ந்த சைசிராயணர் ஆவார். இந்தச் சைசிராயணரின் மைத்துனர், யாதவர்களின் புரோகிதரான கர்க்க பிராமணக் குலத்தைச் சேர்ந்த கர்க்கராவார். திரிகர்த்தர்களின் புரோகிதரான சைசிராயணர் ஒரு முறை தன் மைத்துனரான யாதவர்களின் புரோஹிதர் கர்க்கனின் ஆண்மையில் ஐயம் வளர்த்து, தன் கரத்தை கர்க்கரின் மறைவுப்பகுதியில் வைத்தார். இத்தகைய நடவடிக்கை யாதவர்களின் கர்க்க முனிவரிடம் எந்த நாட்டத்தையும் தூண்டாமல் அவர் தமது நோன்புகளில் உறுதியாக அதைச் சகித்துக் கொண்டார். அப்போது திரிகர்த்தர்களின் புரோகிதரான சைசிராயணர் விஷமமாக யாதவர்களின் கர்க்க முனிவரை ஓர் அலியென அழைத்தார். பின்னர் இது யாதவர்களின் சபையில் பரப்பட்டபோது, யாதவர்கள் அனைவரும் அவரை மறைமுகமாகக் குறிப்பிட்டு உரக்க நகைத்ததனால் அந்த முனிவர் பெரும் கோபம் கொண்டார்”].

க்ருஷ்ணாயஸஸமப்ரக்²யோ வர்ஷே த்³வாத³ஸ²மே ததா² |
மித்²யாபி⁴ஸ²ப்தோ கா³ர்க்³யஸ்து மன்யுனாபி⁴ஸமீரித꞉ || 1-35-13

கார்க்கியர் தம்மீது சுமத்தப்படும் போலிக்குற்றச்சாட்டின் பேரில் கோபத்தில் நிறைந்து பனிரெண்டு ஆண்டுக் காலம் கருப்பு இரும்பைப் போல இருந்தார்[சைசிராயணர் தன் மைத்துனரான கார்க்கியரைச் சோதித்து, அவர் தற்கட்டுப்பாட்டைக் கொண்டவர் என்பதைக் கண்டறிந்தார் என்பது இங்கே கருத்து. எனினும் அவர் அந்த உண்மையைத் தவறாகக் கற்பிதம் செய்து கொண்டு அவருக்கு ஆண்மை இல்லை என்று நினைத்தார். இது கார்க்கியரின் கோபத்தைத் தூண்டி, அஃது அடங்குவதற்குப் பனிரெண்டு ஆண்டுகள் ஆனது” “கர்க்க முனிவர் முகஞ்சுழித்தாலும், அங்கேயே தன் கோபத்தை வெளிக்காட்ட முடியாமல், கருநீலமாக மாறி, அச்சுறுத்தும் வகையில் வானம் போலக் கருப்பாகத் தெரிந்து அந்த ஆண்மையின்மைக் குற்றச்சாட்டின் மூலம் புகழடைந்தார். அவர் இந்தக் கோபத்தில் இருந்து விடுபடப் பனிரெண்டு ஆண்டுகளாகின. பின்னர் ஆண்மையின்மை என்ற பழியில் இருந்து விடுபடுவதற்காக அவர் ஒரு பாற்காரியுடன் பழகினார்” “மற்றொரு வகையில் படித்தால், ’அவர் சிவனின் அருளுக்காகத் தவம் செய்த அந்தக் காலத்தில் கரும்பழுப்பு துருவை உண்டார்’ ]

கோ³பகன்யாமுபாதா³ய மைது²னாயோபசக்ரமே |
கோ³பாலீ த்வப்ஸராஸ்தஸ்ய கோ³பஸ்த்ரீவேஷதா⁴ரிணீ || 1-35-14

அதன் பிறகு அவர் {கார்க்கியர்} ஒரு மாட்டிடையரின் மகளுடன் வாழ்ந்தார். கோபாலி என்ற பெயரைக் கொண்ட ஒரு தேவகன்னிகை இந்தத் தோற்றத்தில் அவரிடம் வந்தாள்.

தா⁴ரயாமாஸ கா³ர்க்³யஸ்ய க³ர்ப⁴ம் து³ர்த⁴ரமச்யுதம் |
மானுஷ்யாம் கா³ர்க்³யபா⁴ர்யாயாம் நியோகா³ச்சூ²லபாணின꞉ || 1-35-15

சூலபாணியின்[இது சிவனின் பெயர். சூலத்தைக் கையில் தரித்தவன் என்பது இதன் பொருள்”] ஆணையின் பேரில் கார்க்கியர், மனித வடிவில் உள்ள தமது மனைவியை, தடுக்கப்பட முடியாததும், ஒருபோதும் இறவாததுமான கருவைக் கொண்டு கருவுறச் செய்தார்.

ஸ காலயவனோ நாம ஜஜ்ஞே ராஜா மஹாப³ல꞉ |
வ்ருஷபூர்வார்த⁴காயாஸ்தமவஹன்வாஜினோ ரணே || 1-35-16

அவள் {கோபாலி என்ற அப்ரசஸ்}, காலயவனன் என்ற பெயரில் பெரும் சக்திமிக்க மன்னனைப் பெற்றாள். காளைகளைப் போன்ற தலைகளைக் கொண்ட குதிரைகள் அவனைப் போர்க்களத்திற்குக் கொண்டு சென்றன[“முன்பாதி காளைகளைப் போன்றும், பின்பாதி குதிரைகளைப் போன்றும் இருந்த குதிரைகளைப் போர்க்களத்தில் காலயவனன் செலுத்தினான்” என்றிருக்கிறது. மேலும் அதன் அடிக்குறிப்பில், “காலயவனன் என்பதற்கு ’வெளிநாட்டைச் சேர்ந்த கருப்பன்’ என்று பொதுவாகப் பொருள் சொல்லப்படுகிறது. ஆனால் காலயவனன் என்பதைக் காலஜவனன் என்று எடுத்துக் கொண்டால் ’காலத்தின் வேகம் கொண்ட போர்வீரன்’ என்று பொருள்தரும்” ].

அபுத்ரஸ்ய ஸ ராஜ்ஞஸ்து வவ்ருதே⁴(அ)ந்த꞉புரே ஸி²ஸு²꞉ |
யவனஸ்ய மஹாராஜ ஸ காலயவனோ(அ)ப⁴வத் || 1-35-17

ஓ! மன்னா, அந்தக் குழந்தை {காலயவனன்}, குழந்தைப்பேறற்றவனான யவன மன்னனின் நகரத்தில் வளர்ந்து வந்தான்[அந்த அப்சரஸ் அந்தக் குழந்தையைப் பெற்றெடுத்ததும் மறைந்தாள். கார்க்கியர் அந்தக் குழந்தையை யவனர்களின் மன்னனிடம் ஒப்படைத்தார். யவனர்கள் என்போர் கிரேக்கர்கள் அல்லது ஐயோனியர்கள் {கிரேக்கப் பேரினங்கள் நான்கில் ஓரினத்தைச் சேர்ந்தோர்} ஆவர்”]. அதன்படியே அவன் காலயவனன் என்று பெயரிடப்பட்டான்.

ஸ யுத்³த⁴காமீ ந்ருபதி꞉ பர்யப்ருச்ச²த்³த்³விஜோத்தமான் |
வ்ரூஷ்ணந்த⁴ககுலம் தஸ்ய நாரதோ³(அ)கத²யத்³விபு⁴꞉ || 1-35-18

போர் புகும் விருப்பத்தை வளர்த்துவந்த அந்த மன்னன் {காலயவனன்}, {அரியணையை அடைந்ததும்} இது குறித்து இருபிறப்பாளர்களிடம் கேட்டான். அனைத்துமறிந்த நாரதர், விருஷ்ணி மற்றும் அந்தகக் குலங்களைச் சார்ந்தோரிடம் போரிடுமாறு அவனைக் கேட்டுக் கொண்டார்

அக்ஷௌஹிண்யா து ஸைன்யஸ்ய மது²ராமப்⁴யயாத்ததா³ |
தூ³தம் ஸம்ப்ரேஷயாமாஸ வ்ருஷ்ண்யந்த⁴கனிவேஸ²னம் || 1-35-19

அதன்பேரில், ஓரக்ஷௌஹிணி படைவீரர்களுடன்[ஓர் அக்ஷௌஹிணி என்பது “1,09,350 காலாட்படை வீரர்கள், 65,610 குதிரைகள், 21,870 தேர்கள், 31,870 குதிரைகளைக் கொண்ட ஒரு முழுமையான படை” மஹாபாரதம், ஆதிபர்வம் 2:23-27ல் ஓர் அக்ஷௌஹிணிக்கு இதே எண்ணிக்கைகள் குறிப்பிடப்பட்டிருக்கின்றன. ] மதுராவுக்குப் புறப்பட்ட காலயவனன், விருஷ்ணிகள் மற்றும் அந்தகர்களின் வீட்டுக்குத் தன் தூதனை அனுப்பினான்

ததோ வ்ரூஷ்ண்யந்த⁴கா꞉ க்ருஷ்ணம் புரஸ்க்ருத்ய மஹாமதிம் |
ஸமேதா மந்த்ரயாமாஸுர்யவனஸ்ய ப⁴யாத்ததா³ || 1-35-20

அப்போது, விருஷ்ணிகளும், அந்தகர்களும், காலயவனன் மீது கொண்ட அச்சத்தின் காரணமாக நுண்ணறிவுமிக்கக் கிருஷ்ணனைத் தங்கள் தலைவனாகக் கொண்டு ஆலோசித்தனர்

க்ருத்வா ச நிஸ்²சயம் ஸர்வே பலாயனபராயணா꞉ |
விஹாய மது²ராம் ரம்யாம் மானயந்த꞉ பினாகினம் || 1-35-21

குஸ²ஸ்த²லீம் த்³வாரவதீம் நிவேஸ²யிதுமீப்ஸவ꞉ |
இதி க்ருஷ்ணஸ்ய ஜன்மேத³ம் ய꞉ ஸு²சிர்னியதேந்த்³ரிய꞉ |
பர்வஸு ஸ்²ராவயேத்³வித்³வானந்ருண꞉ ஸ ஸுகீ² ப⁴வேத் || 1-35-22

பிறகு, பினாகிக்கு {பினாகபாணிக்கு}[இது சிவனின் பெயராகும். பினாகம் அல்லது திரிசூலத்தைப் பிடித்தவன் என்ற பொருளைத் தரும்”பினாகம் என்பது சிவனின் வில்லாகும்.] மதிப்பளித்த அவர்கள், அழகான தங்கள் மதுரா நகரத்தில் இருந்து தப்பிச் செல்லும் தீர்மானத்தை அடைந்து, குசஸ்தலையின் துவாரகையில்[11] குடியேறும் எண்ணத்தை அடைந்தனர். கிருஷ்ணனின் பிறப்புக் கதையைத் தூய்மையுடனும், தற்கட்டுப்பாட்டுடனும் கேட்கும் ஒருவன் கல்விமானாகவும், மகிழ்ச்சியுடையவனாகவும், கடன்களில் இருந்து விடுபட்டவனாகவும் ஆகிறான்” என்றார் {வைசம்பாயனர்}.(21,22)

இதி ஸ்²ரீமஹாபா⁴ரதே கி²லேஷு ஹரிவம்ஸே² ஹரிவம்ஸ²பர்வணி
ஸ்²ரிக்ருஷ்ணஜன்மானுகீர்தனம் நாம பஞ்சத்ரிம்ஸோ²(அ)த்⁴யாய꞉

————–—————————

ஸ்ரீ கோவில் கந்தாடை அப்பன் ஸ்வாமிகள் திருவடிகளே சரணம் –
ஸ்ரீ வேத வியாஸ பகவான் திருவடிகளே சரணம் –
ஸ்ரீ பெரிய பெருமாள் பெரிய பிராட்டியார் ஆண்டாள் ஆழ்வார் எம்பெருமானார் ஜீயர் திருவடிகளே சரணம்-

ஸ்ரீ ஹரிவம்ச பர்வம்–அத்யாயம் 34–(விருஷ்ணி வம்ச வர்ணனம்)-குரோஷ்டுவின் குடும்பம்–

January 25, 2021

குரோஷ்டுவின் மகன்கள்; விருஷ்ணி குலத்தின் மூன்று கிளைகள்; உக்ரஸேனரின் மகளான ஸுகாத்ரியை மணந்து கொண்ட அக்ரூரர்; குரோஷ்டுவின் மூன்றாவது மகனான சூரன்; சூரனுக்குப் பிறந்த வஸுதேவனும், மேலும் ஒன்பது பேரும்; சூரனுக்குப் பிறந்த ஐந்து மகள்கள்; அவர்களுடைய சந்ததிகள்–

வைஸ²ம்பாயன உவாச
கா³ந்தா⁴ரீ சைவ மாத்³ரீ ச க்ரோஷ்டோர்பா⁴ர்யே ப³பூ⁴வது꞉ |
கா³ந்தா⁴ரீ ஜனயாமாஸ அனமித்ரம் மஹாப³லம் || 1-34-1

மாத்³ரீ யுதா⁴ஜிதம் புத்ரம் ததோ(அ)ன்யம் தே³வமீடு⁴ஷம் |
தேஷாம் வம்ஸ²ஸ்த்ரிதா⁴ பூ⁴தோ வ்ருஷ்ணீனாம் குலவர்த⁴ன꞉ || 1-34-2

வைசம்பாயனர் {ஜனமேஜயனிடம்}, “குரோஷ்டுவுக்குக் காந்தாரி மற்றும் மாத்ரி என இரு மனைவிகள் இருந்தனர்; அவர்களில் காந்தாரி, பெருஞ்சக்தி கொண்ட அனமித்ரனைப் பெற்றாள், மாத்ரி, யுதாஜித் மற்றும் தேவமீடுஷன் ஆகியோரைப் பெற்றாள். அங்கே விருஷ்ணி குலத்தின் மூன்று கிளைகள் இருப்புக்கு வந்தன.(1,2)

மாத்³ர்யா꞉ புத்ரஸ்ய ஜஜ்ஞாதே ஸுதௌ வ்ருஷ்ண்யந்த⁴காவுபௌ⁴ |
ஜஜ்ஞாதே தனயௌ வ்ருஷ்ணே꞉ ஸ்²வப²ல்கஸ்²சித்ரகஸ்ததா² || 1-34-3

மாத்ரியின் மகன் {யுதாஜித்}, விருஷ்ணி மற்றும் அந்தகன் என்ற இரு மகன்களைப் பெற்றான். விருஷ்ணியின் மகன்கள், சுவபல்கன் மற்றும் சித்ரகன் ஆகியோராவர்.

ஸ்²வப²ல்கஸ்து மஹாராஜ த⁴ர்மாத்மா யத்ர வர்ததே |
நாஸ்தி வ்யாதி⁴ப⁴யம் தத்ர நாவர்ஷப⁴யமப்யுத || 1-34-4

ஓ! மன்னா, சுவபல்கன் எங்கெல்லாம் வாழ்ந்தானோ, அங்கெல்லாம் நோயையோ, பஞ்சத்தையோ குறித்த அச்சமில்லை-

கதா³சித்காஸி²ராஜஸ்ய விபோ⁴ர்ப⁴ரதஸத்தம |
த்ரீணி வர்ஷாணி விஷயே நாவர்ஷத்பாகஸா²ஸன꞉ || 1-34-5

ஓ! பாரதர்களில் முதன்மையானவனே, ஒரு காலத்தில் மழைத்தேவனான இந்திரன் காசி மன்னனின் நிலப்பரப்பில் மூன்று ஆண்டுகளாக மழைபொழியாதிருந்தான்

ஸ தத்ர வாஸயாமாஸ ஸ்²வப²ல்கம் பரமார்சிதம் |
ஸ்²வப²ல்கபரிவர்தே ச வவர்ஷ ஹரிவாஹன꞉ || 1-34-6

அதன்படி அந்த மன்னன் மதிப்புக்குரிய சுவபல்கனை தன் நாட்டுக்கு அழைத்து வந்தான். அவன் அங்கே வாழ்ந்து வந்ததன் விளைவால் இந்திரன் மழையைப் பொழிந்தான்.

ஸ்²வப²ல்க꞉ காஸி²ராஜஸ்ய ஸுதாம் பா⁴ர்யாமவிந்த³த |
கா³ந்தி³னீம் நாம ஸா கா³ம் து த³தௌ³ விப்ரேஷு நித்யஸ²꞉ || 1-34-7

சுவபல்கன், காசி மன்னனின் மகளான காந்தினியைத்[காம்+தினி; காம்தததி = பசுவைக் கொடையளிப்பவள் என்பதால் காந்தினி எனக் கொள்க] தன் மனைவியாக அடைந்தான். அவள் {காந்தினி} நாள்தோறும் பிராமணர்களுக்குப் பசுக்களைக் கொடுத்து வந்தாள்.

ஸா மாதுருத³ரஸ்தா² து ப³ஹூன்வர்ஷக³ணான்கில |
நிவஸந்தீ ந வை ஜஜ்ஞே க³ர்ப⁴ஸ்தா²ம் தாம் பிதாப்³ரவீத் || 1-34-8

ஜாயஸ்வ ஸீ²க்⁴ரம் ப⁴த்³ரம் தே கிமர்த²மிஹ திஷ்ட²ஸி |
ப்ரோவாச சைனம் க³ர்ப⁴ஸ்தா² கன்யா கா³ம் ச தி³னே தி³னே || 1-34-9

யதி³ த³த்³யாம் ததோ(அ)த்³யாஹம் ஜாயயிஷ்யாமி தாம் பிதா |
ததே²த்யுவாச தம் சாஸ்யா꞉ பிதா காமமபூரயத் || 1-34-10

அவள் தன் தாயின் கருவறையில் பல ஆண்டுகள் வாழ்ந்து வந்தாள். அவ்வாறு அவள் தன் தாயின் கருவறையில் பல ஆண்டுக்ள வாழ்ந்து வந்ததால், அவளுடைய தந்தை, அவளிடம், “விரைவில் பிறப்பாயாக. உனக்கு நன்மை நேரட்டும், ஏன் நீ இன்னும் அங்கே வாழ்வகிறாய்?” என்று கேட்டான். கருவறையில் இருந்த மகள், “நான் நாள்தோறும் ஒரு பசுவைக் கொடையளிப்பேன். இதற்கு நீர் உடன்பட்டால் நான் பிறப்பேன்” என்று மறுமொழி கூறினாள். தந்தை, “அவ்வாறே ஆகட்டும்” என்று சொல்லித் தன் மகளின் விருப்பத்தை நிறைவேற்றினான்.(8-10)

தா³தா யஜ்வா ச தீ⁴ரஸ்²ச ஸ்²ருதவானதிதி²ப்ரிய꞉ |
அக்ரூர꞉ ஸுஷுவே தஸ்மாச்ச்²வப²ல்காத்³பூ⁴ரித³க்ஷிண꞉ || 1-34-11

சுவபல்கன், காந்தினி என்ற அந்தப் பெண்ணிடம் வீரனும், தயாளனும், சாத்திரங்களை நன்கறிந்தவனும், பல யாகங்களைச் செய்தவனும், பல கொடைகளை அளித்தவனும், விருந்தினர்களுக்கு அன்பானவனுமான அக்ரூரனைப் பெற்றான்

உபாஸங்க³ஸ்ததா² மத்³ருர்ம்ருது³ரஸ்²சாரிமேஜய꞉ |
அவிக்ஷிபஸ்ததோ²பேக்ஷ꞉ ஸ²த்ருக்⁴னோ(அ)தா²ரிமர்த³ன꞉ || 1-34-12

த⁴ர்மத்⁴ருக்³யதித⁴ர்மா ச க்³ருத்⁴ரோ போ⁴ஜோ(அ)ந்த⁴கஸ்ததா² |
ஆவாஹப்ரதிவாஹௌ ச ஸுந்த³ரீ ச வராங்க³னா || 1-34-13

உபாசஞ்சன் {உபாஸங்கன்}, சத்கு {மத்ரு}, மிருதுரன், அரிமேஜயன், அரிக்ஷிபன் {அவிஹிபன்}, உபேக்ஷன், சத்ருக்னன், அரிமர்தனன், தர்மத்ருக், யதிதர்மன், கித்ரமோஜன் {கிருத்ரன்}, {போஜன்}, அந்தகன், ஆவாஹு, பிரதிவாஹு ஆகியோர் அக்ரூரனுடன் பிறந்தோராவர். அழகிய ஸுந்தரி அவனுடைய தங்கையாக இருந்தாள்.(12,13)

அக்ரூரேணோக்³ரஸேனாயாம் ஸுகா³த்ர்யாம் குருனந்த³ன |
ப்ரஸேனஸ்²சோபதே³வஸ்²ச ஜஜ்ஞாதே தே³வவர்சஸௌ || 1-34-14

ஓ! குருவின் வழித்தோன்றலே, அக்ரூரன், உக்ரசேனனின் மகளான ஸுகாத்ரியிடம், தேவர்களைப் போன்ற சக்திமிக்கவர்களான பிரஸேனன் மற்றும் உபதேவன் ஆகியோரைப் பெற்றான்

சித்ரகஸ்யாப⁴வன்புத்ரா꞉ ப்ருது²ர்விப்ருது²ரேவ ச |
அஸ்²வக்³ரீவோ(அ)ஸ்²வபா³ஹுஸ்²ச ஸுபார்ஸ்²வகக³வேஷணௌ || 1-34-15

அரிஷ்டனேமிரஸ்²வஸ்²ச ஸுத⁴ர்மா த⁴ர்மப்⁴ருத்ததா²
ஸுபா³ஹுர்ப³ஹுபா³ஹுஸ்²ச ஸ்²ரவிஷ்டா²ஸ்²ரவணே ஸ்த்ரியௌ || 1-34-16

அஸ்²மக்யாம் ஜனயாமாஸ ஸூ²ரம் வை தே³வமீடு⁴ஷ꞉ |
மஹிஷ்யாம் ஜஜ்ஞிரே ஸூ²ராத்³போ⁴ஜ்யாயாம் புருஷா த³ஸ² || 1-34-17

பிருது, விப்ருது, அஷ்வக்ரீவன், அஷ்வபாஹு, ஸுபார்ஷ்வகன், கவேஷி {கவேஷணன்}, அரிஷ்டனேமி, அஷ்வன், ஸுதர்மன், தர்மப்ருத், ஸுபாஹு, பஹுபாஹு ஆகியோர் அக்ரூரனுடன் {அக்ரூரனின் தாத்தா சுவபல்கனுடன்} பிறந்தவனான சித்ரகனின் மகன்களாவர். அவனுக்கு {சித்ரகனுக்கு} சிரவிஷ்டை மற்றும் சிரவணை என்ற பெயர்களில் இரு மகள்களும் இருந்தனர்.

குரோஷ்டுவின் மூன்றாவது மகன் தேவமீடுஷன் அஷ்மகியிடம் சூரன் என்ற பெயரில் ஒரு மகனைப் பெற்றான். அவன் {சூரன்}, தன்னுடைய போஜ ராணியிடம் {மாரிஷையிடம்} பத்து மகன்களைப் பெற்றான்.(15-17)

வஸுதே³வோ மஹாபா³ஹு꞉ பூர்வமானகது³ந்து³பி⁴꞉ |
ஜஜ்ஞே யஸ்ய ப்ரஸூதஸ்ய து³ந்து³ப்⁴ய꞉ ப்ரணத³ந்தி³வி || 1-34-18

ஆனகானாம் ச ஸம்ஹ்ராத³꞉ ஸுமஹானப⁴வத்³தி³வி |
பபாத புஷ்பவர்ஷம் ச ஸூ²ரஸ்ய ப⁴வனே மஹத் || 1-34-19

மனுஷ்யலோகே க்ருத்ஸ்னே(அ)பி ரூபே நாஸ்தி ஸமோ பு⁴வி |
யஸ்யாஸீத்புருஷாக்³ர்யஸ்ய காந்திஸ்²சந்த்³ரமஸோ யதா² || 1-34-20

அவர்களில் வலிமைமிக்கக் கரங்களையும், ஆனகதுந்துபி என்ற பட்டப்பெயரையும் கொண்டவ வஸுதேவன் முதலில் பிறந்தான். அந்நேரத்தில் சொர்க்கத்தில் எக்காளங்களின் ஒலிகளும், பூமியில் துந்துபிகளின் பேரொலிகளும் எழுந்தன. சூரனின் வீட்டில் பெரும் மலர்மாரி பொழிந்தது. வஸுதேவனின் அழகு, மனிதர்களின் உலகில் ஒப்பற்றதாக இருந்தது. மனிதர்களில் முதன்மையானவனான அவன் சந்திரனைப் போன்ற அழகு நிறைந்தவனாக இருந்தான்.(18-20)

தே³வபா⁴க³ஸ்ததோ ஜஜ்ஞே ததா² தே³வஸ்²ரவா꞉ புன꞉ |
அனாத்⁴ருஷ்டி꞉ கனவகோ வத்ஸாஅவானத² க்³ருஞ்ஜிம꞉ || 1-34-21

ஸ்²யாம꞉ ஸ²மீகோ க³ண்டூ³ஷ꞉ பஞ்ச சாஸ்ய வராங்க³னா꞉ |
ப்ருது²கீர்தி꞉ ப்ருதா² சைவ ஸ்²ருததே³வா ஸ்²ருதஸ்²ரவா꞉ || 1-34-22

ராஜாதி⁴தே³வீ ச ததா² பஞ்சைதா வீரமாதர꞉ |
ப்ருதா²ம் து³ஹிதரம் வவ்ரே குந்திஸ்தாம் குருனந்த³ன || 1-34-23

அதன் பிறகு, தேவபாகன், தேவஷ்ரவன், அனாத்ருஷ்டி, கனவகன், வத்ஸாவான், கிருஞ்ஜிமன், சியாமன், சமீகன், கண்டூஷன் ஆகியோர் வரிசையாகப் பிறந்தனர். இவர்களே சூரனின் பத்து மகன்களாவர். இவர்களைத் தவிரச் சூரனுக்கு, பிருதுகீர்த்தி, பிருதை, சுருததேவி, சுருதசிரவை மற்றும் ராஜாதிதேவி என்ற ஐந்து அழகிய மகள்களும் இருந்தனர். அவர்கள் ஒவ்வொருவரும் வீரமிக்க மகன்களை ஈன்றனர்.

ஓ! குருவின் வழித்தோன்றலே {ஜனமேஜயா}, குந்தி மன்னன் {குந்திபோஜன்} பிருதையை {சூரனின் இரண்டாம் மகளைப்} பெற விரும்பினான்.(21-23)

ஸூ²ர꞉ புஜ்யாய வ்ருத்³தா⁴ய குந்திபோ⁴ஜாய தாம் த³தௌ³ ||
தஸ்மாத்குந்தீதி விக்²யாதா குந்திபோ⁴ஜாத்மஜா ப்ருதா² || 1-34-24

எனவே, சூரன், முதியவனும், வழிபடத்தகுந்தவனுமான குந்திபோஜனுக்கு அவளை {தன் இரண்டாம் மகளான பிருதையை} அளித்தான். இவ்வாறு அவள் {பிருதை} குந்திபோஜனால் தத்தெடுக்கப்பட்டதன் விளைவாக அவள் குந்தி என்ற பெயரைப் பெற்றாள்.

அந்த்யஸ்ய ஸ்²ருததே³வாயாம் ஜக்³ருஹு꞉ ஸுஷுவே ஸுத꞉ |
ஸ்²ருதஸ்²ரவாயாம் சைத்³யஸ்ய ஸி²ஸு²பாலோ மஹாப³ல꞉ || 1-34-25

அந்தன், {சூரனின் மூன்றாம் மகளான} சுருததேவியிடம் ஜக்ருஹுவைப் பெற்றான்.
சேதியின் மன்னன், {சூரனின் நான்காம் மகளான}சுருதசிரவையிடம் பெருஞ்சக்திமிக்கச் சிசுபாலனைப் பெற்றான்.

ஹிரண்யகஸி²புர்யோ(அ)ஸௌ தை³த்யராஜோ(அ)ப⁴வத்புரா |
ப்ருது²கீர்த்யாம் து தனய꞉ ஸஞ்ஜஜ்ஞே வ்ருத்³த⁴ஸ²ர்மண꞉ || 1-34-26

கரூஷாதி⁴பதிர்வீரோ த³ந்தவக்த்ரோ மஹாப³ல꞉ |
ப்ருதா²ம் து³ஹிதரம் சக்ரே குந்திஸ்தாம் பாண்டு³ராவஹத் || 1-34-27

அவன் தன்னுடைய முற்பிறவியில் ஹிரண்யகசிபுவாக இருந்தான்.
விருத்தசர்மன், {சூரனின் முதல் மகளான} பிருதுகீர்த்தியிடம் பெருஞ்சக்திமிக்க வீரனும், கரூஷ மன்னனுமான தந்தவக்ரனைப் பெற்றான்.
குந்திபோஜன் {சூரனின் இரண்டாம் மகளான} பிருதையைத் தன் மகளாகத் தத்தெடுத்தான். பாண்டு அவளைத் {பிருதையைத்/ குந்தியைத்} திருமணம் செய்து கொண்டான்.(26,27)

யஸ்யாம் ஸ த⁴ர்மவித்³ராஜா த⁴ர்மாஜ்ஜஜ்ஞே யுதி⁴ஷ்டி²ர꞉ |
பீ⁴மஸேனஸ்ததா² வாதாதி³ந்த்³ராச்சைவ த⁴னஞ்ஜய꞉ || 1-34-28

லோகே(அ)ப்ரதிரதோ² வீர꞉ ஸ²க்ரதுலயபராக்ரம꞉ |
அனமித்ராச்சி²னிர்ஜஜ்ஞே கனிஷ்டா²த்³வ்ருஷ்ணினந்த³னாத் || 1-34-29

அறவோனான யுதிஷ்டிரனை தர்மனும், பீமசேனனை வாயுவும் (காற்றின் தேவனும்), வீரர்களில் முதன்மையானவனும், சக்தியில் தன்னைப் போன்றவனும், உலகில் கொண்டாடப்பட்டவனுமான தனஞ்சயனை[இஃது அர்ஜுனனின் மற்றுமொரு பெயராகும். அவன் வளங்களின் தேவனான குபேரனை வீழ்த்தியதால் இந்தப் பெயரைப் பெற்றான்”] இந்திரனும் அவளிடம் பெற்றனர்.விருஷ்ணி மகன்களில் இளையவனான {க்ரோஷ்டு மூலம் காந்தாரிக்குப் பிறந்த} அனமித்ரனிடம் ஸினி/சினி பிறந்தான்

ஸை²னேய꞉ ஸத்யகஸ்தஸ்மாத்³யுயுதா⁴னஸ்²ச ஸாத்யகி꞉ |
அஸங்கோ³ யுயுதா⁴னஸ்ய பூ⁴மிஸ்தஸ்யாப⁴வத்ஸுத꞉ || 1-34-30

பூ⁴மேர்யுக³த⁴ர꞉ புத்ர இதி வம்ஸ²꞉ ஸமாப்யதே |
உத்³த⁴வோ தே³வபா⁴க³ஸ்ய மஹாபா⁴க³꞉ ஸுதோ(அ)ப்⁴வத் |
பண்டி³தானாம் பரம் ப்ராஹுர்தே³வஸ்²ரவஸமுத்³ப⁴வம் || 1-34-31

அஸ்²மக்யாம் ப்ராப்தவான்புத்ரமனாத்⁴ருஷ்டிர்யஸ²ஸ்வினம் |
நிவ்ருத்தஸ²த்ரும் ஸ²த்ருக்⁴னம் தே³வஸ்²ரவா வ்யஜாயத || 1-34-32

அவனுடைய மகன் ஸத்யகனும், அவனுடைய {ஸத்யகனின்} மகன்கள் யுயுதானனும், ஸாத்யகியுமாவர்?. யுயுதானனின் {ஸாத்யகியின்} மகன் அஸங்கனும், அவனுடைய {அஸங்கனின்} மகன் பூமியும் ஆவர். அவனுடைய {பூமியின்} மகன் யுகந்தரனோடு அந்தக் குலத்தின் வரிசை முடிந்து.
பெரும் உத்தவன், {சூரனின் இரண்டாம் மகனான} தேவபாகனின் மகனாவான். அவன் கல்விமான்களில் முதன்மையானவனாகவும், தேவர்களைப் போன்ற சிறப்புமிக்கவனாகவும் அறியப்பட்டான்.
{சூரனின் நான்காம் மகனான} அனாதிருஷ்டி தன் மனைவியான அஷ்மகியிடம் நிவ்ருத்தசத்ரு என்ற பெயரில் ஒரு மகனைப் பெற்றான்.
{சூரனின் மூன்றாம் மகனான} தேவசிரவன், சத்ருக்னன் என்ற பெயரில் ஒரு மகனைப் பெற்றான்

தே³வஸ்²ரவா꞉ ப்ரஜாதஸ்து நைஷாதி³ர்ய꞉ ப்ரதிஸ்²ருத꞉ |
ஏகலவ்யோ மஹாராஜ நிஷாதை³꞉ பரிவர்தி⁴த꞉ || 1-34-33

தேவசிரவனின் {மற்றொரு} மகன் ஏகலவ்யன் நிஷாதர்களால்[தாழ்ந்த சாதி மக்கள்] வளர்க்கப்பட்டு, அதன்படியே நைஷாதி என்று அழைக்கப்பட்டான் {என்று நாம் கேள்விப்படுகிறோம்}[“தேசிரவனுக்கு மற்றொரு மகன் இருந்தான் என்றும், அவன் ஏதோவொரு காரணத்திற்காகக் குழந்தைப் பருவத்திலேயே வெளியேற்றப்பட்டு, பழங்குடி மக்களால் வளர்க்கப்பட்டான் என்றும் நாம் கேள்விப்படுகிறோம், அவனை அவர்கள் ஏகலவ்யன் என்று அழைக்கிறார்கள்” என்றிருக்கிறது. “சுருததேவன் சத்ருக்னன் என்ற பெயரில் ஒரு மகனைக் கொண்டிருந்தான். அவனுக்கு மற்றொரு மகனும் இருந்தான் அவன் உன்னதமற்ற நிஷாதர்களால் வளர்க்கப்பட்டான் என்றும் கேள்விப்படப்படுகிறது. அவன் நிஷாதர்களால் வளர்க்கப்பட்டான், அவனுடைய பெயர் ஏகலவ்யன் ஆகும்” ]

வத்ஸாவதே த்வபுத்ராய வஸுதே³வ꞉ ப்ரதாபவான் |
அத்³பி⁴ர்த³தௌ³ ஸுதம் வீரம் ஸௌ²ரி꞉ கௌஸி²கமௌரஸம் || 1-34-34

{சூரனின் ஆறாம் மகனான} வத்ஸவானுக்குப் பிள்ளையில்லை என்பதால் சூரனின் மகனான பலமிக்க {சூரனின் மகன்களில் மூத்தவனான} வசுதேவன், தனக்குப் பிறந்த வீர மகன் கௌசிகனை அவனுக்குக் கொடுத்தான்.

க³ண்டூ³ஷாய த்வபுத்ராய விஷ்வக்ஸேனோ த³தௌ³ ஸுதான் |
சாருதே³ஷ்ணம் ஸுசாரும் ச பஞ்சாலம் க்ருதலக்ஷணம் || 1-34-35

{சூரனின் பத்தாம் மகனான} கண்டூஷனுக்கும் பிள்ளை இல்லை என்பதால், சாருதேஷ்ணன், ஸுசாரு, பஞ்சாலன், க்ருதலக்ஷணன் என்ற நான்கு மகன்களை விஷ்வக்ஸேனன் {விஷ்ணு} அவனுக்குக் கொடுத்தான்.

அஸங்க்³ராமேண யோ வீரோ நாவர்தத கதா³சன |
ரௌக்மிணேயோ மஹாபா³ஹு꞉ கனீயான்புருஷர்ஷப⁴ || 1-34-36

அந்த வீரன் (சாருதேஷ்ணன்} போர்க்களத்தில் போரிடாமல் ஒருபோதும் திரும்பியவனல்ல. ஓ! மனிதர்களில் முதன்மையானவனே, பெருங்கரம் கொண்ட ரௌக்மிணேயனே அவர்கள் அனைவரிலும் இளையவனாவான்.

வாயஸானாம் ஸஹஸ்ராணி யம் யாந்தம் ப்ருஷ்ட²தோ(அ)ன்வயு꞉ |
சாருமாம்ஸானி போ⁴க்ஷ்யாமஸ்²சாருதே³ஷ்ணஹதானி து || 1-34-37

அவன் பயணப்படும்போதேல்லாம், “சாருதேஷ்ணனால் கொல்லப்படும் பல்வேறு விலங்குகளின் இனிய இறைச்சியை நாம் உண்ணலாம்” என்ற நம்பிக்கையில் ஆயிரக்கணக்கான காக்கைகள் அவனைப் பின்தொடர்ந்து சென்றன

தந்த்³ரிஜஸ்தந்த்³ரிபாலஸ்²ச ஸுதௌ கனவகஸ்ய து |
வீரஸ்²சாஸ்²வஹனஸ்²சைவ வீரௌ தாவாவக்³ருஞ்ஜிமௌ || 1-34-38

ஸ்²யாமபுத்ர꞉ ஸ²மீகஸ்து ஸ²மீகோ ராஜ்யமாவஹத் |
ஜுகு³ப்ஸமானௌ போ⁴ஜத்வாத்³ராஜஸூயமவாப ஸ꞉ |
அஜாதஸ²த்ரு꞉ ஸ²த்ரூணாம் ஜஜ்ஞே தஸ்ய வினாஸ²ன꞉ || 1-34-39

{சூரனின் ஐந்தாம் மகனான} கனவகனுக்குத் தந்த்ரிஜன் மற்றும் தந்த்ரிபாலன் என்ற இரு மகன்கள் இருந்தனர்.
{சூரனின் ஏழாம் மகனான} அவகிருஞ்ஜிமன், வீரன், அஷ்வபானு என்ற இரு மகன்களைக் கொண்டிருந்தான்.
{சூரனின் எட்டாம் மகனான} சியாமனின் மகன்கள் ஸுமித்ரனும், சமீகனுமாவர். பின்னவன் {சமீகன்} நாட்டை அடைந்தான். அவன் தன்னை ஒரேயொரு மாகாணத்தின் மன்னனாக இருப்பதற்குத் தகுந்தவனென்று எனக் கருதியதால், ராஜசூய வேள்வியைச் செய்தான்[மற்ற சக்திகள் அனைத்தையும் அடக்கிவிட்டு உயர்ந்த தலைவனாகும் ஒரு பேரரசனால் மட்டுமே செய்யக்கூடிய அறம் சார்ந்த ஒரு விழாவாகும். மன்னன் சமீகன், ஒரே ஒரு மாகாணத்திற்கு மட்டுமே மன்னனாக இருப்பதில் நிறைவடையவில்லை”வசுதேவனின் மற்றொரு தம்பியான சியாமன், அவனுடைய தம்பியான சமீகனைத் தன் மகனைப் போலவே பார்த்துக் கொண்டான். எனவே, சமீகன் போஜர்களின் நாட்டை அடைந்தான். அவன் போஜ நாட்டுக்கு மட்டும் மன்னனாக இருப்பதை விரும்பாமல் ராஜசூய வேள்வியைச் செய்தான்”சியாமனின் மகன் சுமித்ரனாவான். சமீகன் நாட்டை அடைந்தான். அவனுடைய மகன் அஜாதசத்ரு பகைவர்களை அழித்தான்” ].(38,39)

வஸுதே³வஸுதான்வீரான்கீர்தயிஷ்யாமி தாஞ்ச்²ருணு || 1-34-40

அவன், பகைவர்களற்றவனான யுதிஷ்டிரனின் உதவியைப் பெற்று தன் பகைவர்கள் அனைவரையும் கொன்றான்.
இனி வசுதேவனின் வழித்தோன்றல்களைச் சொல்கிறேன் கேட்பாயாக.

வ்ருஷ்ணேஸ்த்ரிவித⁴மேதத்து ப³ஹுஸா²க²ம் மஹௌஜஸம் |
தா⁴ரயன்விபுலம் வம்ஸ²ம் நானர்தை²ரிஹ யுஜ்யதே || 1-34-41

பல கிளைகளைக் கொண்டதும், பெருஞ்சக்திமிக்கதும், மூன்று வகையானதுமான விருஷ்ணி குலத்தைக் குறித்துத் தியானிப்பவன், இவ்வுலகில் எந்தத் தீப்பேற்றினாலும் துன்பமடையமாட்டான்” என்றார் {வைசம்பாயனர்}

இதி ஸ்²ரீமஹாபா⁴ரதே கி²லேஷு ஹரிவம்ஸே² ஹரிவம்ஸ²பர்வணி
வ்ருஷ்ணிவம்ஸ²கீர்தனம் நாம சதுஸ்த்ரிம்ஸோ²(அ)த்⁴யாய꞉

————–—————————

ஸ்ரீ கோவில் கந்தாடை அப்பன் ஸ்வாமிகள் திருவடிகளே சரணம் –
ஸ்ரீ வேத வியாஸ பகவான் திருவடிகளே சரணம் –
ஸ்ரீ பெரிய பெருமாள் பெரிய பிராட்டியார் ஆண்டாள் ஆழ்வார் எம்பெருமானார் ஜீயர் திருவடிகளே சரணம்-

ஸ்ரீ ஹரிவம்ச பர்வம்–அத்யாயம் 33–(யதுவம்ச வர்ணனம் – கார்த்தவீர்யோத்பத்தி)–ஹைஹயர்களும் கார்த்தவீரியனும்-

January 25, 2021

பகுதியின் சுருக்கம் : யதுவின் ஐந்து மகன்கள்; முதல் மகனான ஸஹஸ்ரதனின் குலத்தில் உதித்த கார்த்தவீர்யார்ஜுனன்; அவனது தோற்றமும் அழிவும்; தாலஜங்கர்கள்; ஹைஹய குலம்; சூரசேனநாடு; யயாதியின் ஐந்து மகன்களுடைய குலங்களைக் குறித்து அறிவதால் உண்டாகும் பலன்கள்-

வைஸ²ம்பாயன உவாச
ப³பூ⁴வுஸ்து யதோ³꞉ புத்ரா꞉ பஞ்ச தே³வஸுதோபமா꞉ |
ஸஹஸ்ரத³꞉ பயோத³ஸ்²ச க்ரோஷ்டா நீலோ(அ)ஞ்ஜிகஸ்ததா² || 1-33-1

ஸஹஸ்ரத³ஸ்ய தா³யாதா³ஸ்த்ரய꞉ பரமதா⁴ர்மிகா꞉ |
ஹைஹயஸ்²ச ஹயஸ்²சைவ ராஜன்வேணுஹயஸ்ததா² || 1-33-2

ஹைஹஸ்யாப⁴வத்புத்ரோ த⁴ர்மனேத்ர இதி ஸ்ம்ருத꞉ |
த⁴ர்மனேத்ரஸ்ய கார்தஸ்து ஸாஹஞ்ஜஸ்தஸ்ய சாத்மஜ꞉ || 1-33-3

வைசம்பாயனர் {ஜனமேஜயனிடம்}, “யது தேவர்களுக்கு நிகரான ஐந்து மகன்களைக் கொண்டிருந்தான். அவர்கள், ஸஹஸ்ரதன், பயோதன், க்ரோஷ்டன், நீலன் மற்றும் அஞ்ஜிகன் ஆகியோர் ஆவர். ஓ! மன்னா, ஸஹஸ்ரதனுக்கு, பெரும் பக்திமான்களான ஹைஹயன், ஹயன் மற்றும் வேணுஹயன் என்ற மூன்று மகன்கள் இருந்தனர். ஹைஹயனின் மகன் தர்மநேத்ரன் என்ற பெயரில் கொண்டாடப்பட்டான். அவனுடைய {தர்மநேத்ரனின்} மகன் கார்த்தனும், அவனுடைய மகன் ஸாஹஞ்ஜனும் ஆவர்.

ஸாஹஞ்ஜனீ நாம புரீ யேன ராஜ்ஞா நிவேஸி²தா |
ஸாஹஞ்ஜஸ்ய து தா³யாதோ³ மஹிஷ்மான்னாம பார்தி²வ꞉ || 1-33-4

மாஹிஷ்மதீ நாம புரீ யேன ராஜ்ஞா நிவேஸி²தா |
ஆஸீன்மாஹிஷ்மத꞉ புத்ரோ ப⁴த்³ரஸ்²ரேண்ய꞉ ப்ரதாபவான் || 1-33-5

வாராணஸ்யதி⁴போ ராஜா கதித²꞉ பூர்வமேவ து |
ப⁴த்³ரஸ்²ரேண்யஸ்ய புத்ரஸ்து து³ர்த³மோ நாம விஸ்²ருத꞉ || 1-33-6

அந்த மன்னன் ஸாஹஞ்ஜனி என்ற பெயரைக் கொண்ட நகரத்தை அமைத்தான். மன்னன் மஹிஷ்மான் அவனுடைய {ஸாஹஞ்ஜனின்} மகனாவான். அவனால் மாஹிஷ்மதி நகரம் அமைக்கப்பட்டது. பலம் நிறைந்தவனான பத்ரஸேண்யன் மஹிஷ்மானின் மகனாவான். என்னால் ஏற்கனவே நினைவுகூரப்பட்ட படியே அவன் {பத்ரஸேண்யன்} வாராணஸியின் ஆட்சியாளனாக இருந்தான். பத்ரஸேண்யனின் மகன் துர்தமனாவான்

து³ர்த³மஸ்ய ஸுதோ தீ⁴மான்கனகோ நாம வீர்யவான் |
கனகஸ்ய து தா³யாதா³ஸ்²சத்வாரோ லோகவிஸ்²ருதா꞉ || 1-33-7

க்ருதவீர்ய꞉ க்ருதௌஜாஸ்²ச க்ருதவர்மா ததை²வ ச |
க்ருதாக்³னிஸ்து சதுர்தோ²(அ)பூ³உத்க்ருதவீர்யாத்ததா²ர்ஜுன꞉ || 1-33-8

யஸ்து பா³ஹுஸஹஸ்ரேண ஸப்தத்³வீபேஸ்²வரோ(அ)ப⁴வத் |
ஜிகா³ய ப்ருதி²வீமேகோ ரதே²னாதி³த்யவர்சஸா || 1-33-9

துர்தமனின் மகன் நுண்ணறிவுமிக்கக் கங்கன் {கனகன்} ஆவான். கங்கனுக்கு, உலகில் புகழ்பெற்றவர்களும், கிருதவீர்யன், கிருதௌஜன், கிருதவர்மன் மற்றும் கிருதாக்னி என்ற நான்கு மகன்கள் இருந்தனர். ஆயிரம் கரங்களைக் கொண்டவனும், தீவுகளான ஏழு கண்டங்களின் பேரரசனுமான அர்ஜுனன் {கார்த்தவீர்யார்ஜுனன்}, கிருதவீர்யனுக்குப் பிறந்தவனாவான். அவன் தனியாகவே, சூரியன் போன்ற பிரகாசமிக்கத் தன் தேரில் உலகை வென்றான்.(7-9)

ஸ ஹி வர்ஷாயுதம் தப்த்வா தப꞉ பரமது³ஸ்²சரம் |
த³த்தமாராத⁴யாமாஸ கார்தவீர்யோ(அ)த்ரிஸம்ப⁴வம் || 1-33-10

தஸ்மை த³த்தோ வரான்ப்ராதா³ச்சதுரோ பூ⁴ரிதேஜஸ꞉ |
பூர்வம் பா³ஹுஸஹஸ்ரம் து ப்ரார்தி²தம் ஸுமஹத்³வரம் || 1-33-11

பத்து லட்சம் ஆண்டுகள் கடுந்தவம் இருந்த கீருதவீர்யன், அத்ரியின் மகனான தத்தரை {தத்தாத்ரேயரை} நிறைவடையச் செய்ததால், அவர் பெருஞ்சக்திமிக்க நான்கு வரங்களை அவனுக்கு அளித்தார். அவற்றில் முதலாவது, அவன் ஓராயிரம் கரங்களைப் பெறுவான் என்பதாகும்.(10,11)

அத⁴ர்மே வர்தமானஸ்ய ஸத்³பி⁴ஸ்தத்ர நிவாரணம் |
உக்³ரேண ப்ருதி²வீம் ஜித்வா ஸ்வத⁴ர்மேணானுரஞ்ஜனம் || 1-33-12

ஸங்க்³ராமான்ஸுப³ஹூன்க்ருத்வா ஹத்வா சாரீன்ஸஹஸ்ரஸ²꞉ |
ஸங்க்³ராமே வர்தமானஸ்ய வத⁴ம் சாப்யதி⁴காத்³ரணே || 1-33-13

இரண்டாவது, அறமற்ற எண்ணங்களைத் தூண்டப்படுவதை முனிவர்கள் தடுப்பார்கள் {அவன் அதர்மத்தை நோக்கித் திரும்பும்போது ஓர் அறவோன் அவனைத் தடுப்பான்} என்பதாகும். மூன்றாவது, கடும் க்ஷத்திரிய ஆற்றலைக் கொண்டு உலகை வென்ற பிறகு, அவன் முறையாகத் தன் குடிமக்களை நிறைவடையச் செய்வான் என்பதாகும். நான்காவது, அவன் பல போர்களை வென்று, ஆயிரக்கணக்கான பகைவர்களை அழிக்கும்போது பெருஞ்சக்திமிக்க மனிதன் ஒருவனால் அவன் போரில் கொல்லப்படுவான் என்பதாகும்.(12,13)

தஸ்ய பா³ஹுஸஹஸ்ரம் து யுத்⁴யத꞉ கில பா⁴ரத |
யோகா³த்³யோகே³ஸ்²வரஸ்யைவ ப்ராது³ர்ப⁴வதி மாயயா || 1-33-14

தேனேயம் ப்ருதி²வீ ஸர்வா ஸப்தத்³வீபா ஸபத்தனா |
ஸஸமுத்³ரா ஸனக³ரா உக்³ரேண விதி⁴னா ஜிதா || 1-33-15

தேன ஸப்தஸு த்³வீபேஷு ஸப்த யஜ்ஞஸ²தானி வை |
ப்ராப்தானி விதி⁴னா ராஜ்ஞா ஸ்²ரூயந்தே ஜனமேஜய || 1-33-16

ஓ! மன்னா {ஜனமேஜயா}, அந்த அரசமுனி போரில் ஈடுபடும்போது, தன் தவச் சக்தியாலும், மாய சக்தியாலும் ஆயிரம் கரங்களை அடைந்தான். அவன் தன் பேராற்றலைக் கொண்டு, தீவுகளான ஏழு கண்டங்களையும், பல மலைகளையும், பெருங்கடல்களையும் கைப்பற்றினான். ஓ! ஜனமேஜயா, அந்த மன்னன் {கார்த்தவீரியார்ஜுனன்}, தீவுகளான ஏழு கண்டங்களிலும் முறையாக எழுநூறு யாகங்களைச் செய்தான் என்று நாம் கேள்விப்படுகிறோம்.(14-16)

ஸர்வே யஜ்ஞா மஹாபா³ஹோஸ்தஸ்யாஸன்பூ⁴ரித³க்ஷிணா꞉ |
ஸர்வே காஞ்சனயூபாஸ்²ச ஸர்வே காஞ்சனவேத³ய꞉ || 1-33-17

ஸர்வைர்தே³வைர்மஹாராஜா விமானஸ்தை²ரலங்க்ருதா꞉ |
க³ந்த⁴ர்வைரப்ஸரோபி⁴ஸ்²ச நித்யமேவோபஸோ²பி⁴தா꞉ || 1-33-18

ஓ! பெருங்கரம் கொண்டவனே, அந்த யாகங்களில் ஆயிரக்கணக்கான கொடைகள் கொடுக்கப்பட்டன. அந்த யாகங்களின், தங்கத்தாலான வேள்வி ஸ்தம்பங்களும், பீடங்களும் அமைக்கப்பட்டிருந்தன. அவை அனைத்தும் தெய்வீகத் தேர்களில் வந்த தேவர்கள், கந்தர்வர்கள் மற்றும் அப்ரசஸ்களால் அலங்கரிக்கப்பட்டு இருந்தன. அவனுடைய யாகங்களில், கந்தர்வர்களும், {கந்தர்வனான} நாரதனும் பாடல்கள் பாடினர். அவனுடைய மகிமையைக் கண்டு வரீதாஸன் {உபபர்ஹணன்} ஆச்சரியமடைந்தான்[“வாரீதாஸன், அல்லது உபபர்ஹணன் என்றழைக்கப்படும் கந்தர்வனின் மகனும், நாரதன் என்று அழைக்கப்படுபவனுமான ஒரு கந்தர்வன், இந்த மன்னனின் வேத சடங்குகளைக் கண்டு ஆச்சரியமடைந்து, இந்த மன்னனின் மகிமையை இவ்வழியில் பாடுகிறான்” என்றிருக்கிறது- “வரீதாஸனின் மகனும், நாரதன் என்ற பெயரைக் கொண்டவனும், கல்விமானுமான ஒரு கந்தர்வன் இருந்தான். அவன் இவை அனைத்தின் மகத்துவத்தைக் கண்டு பாடத் தொடங்கினான்” என்றிருக்கிறது. இதன் அடிக்குறிப்பில், “தெய்வீக முனிவரான நாரதரோடு இவனைக் குழப்பிக் கொள்ளக்கூடாது” என்றிருக்கிறது.].(17,18)

யஸ்ய யஜ்ஞே ஜகௌ³ கா³தா²ம் க³ந்த⁴ர்வோ நாரத³ஸ்ததா² |
வரீதா³ஸாத்மஜோ வித்³வான்மஹிம்னா தஸ்ய விஸ்மித꞉ || 1-33-19

நாரத³ உவாச
ந நூனம் கார்தவீர்யஸ்ய க³திம் யாஸ்யாந்தி பார்தி²வா꞉ |
யஜ்ஞைர்தா³னைஸ்தபோபி⁴ர்வா விக்ரமேண ஸ்²ருதேன ச || 1-33-20

{கந்தர்வனான} நாரதன், ” மன்னர்களில் எவனாலும், யாகங்கள் செய்வது, கொடைகள் அளிப்பது, ஆற்றல் மற்றும் சாத்திர ஞானம் ஆகியவற்றின் மூலம் கார்த்தவீரியனின் மகிமையை அடைய முடியாது.

ஸ ஹி ஸப்தஸு த்³வீபேஷு க²த்³கீ³ சர்மீ ஸ²ராஸனீ |
ரதீ² த்³வீபானநுசரன்யோகீ³ ஸந்த்³ருஸ்²யதே ந்ருபி⁴꞉ || 1-33-21

அவன் தன் யோக சக்தியின் மூலம், ஒரே நேரத்தில், தன்னுடைய கவசம், வாள் மற்றும் வில்லுடன், ஏழு தீவுகளான கண்டங்களின் மீது தன் தேரில் திரிவதை மக்கள் கண்டனர்” என்று பாடினார்

அனஷ்டத்³ரவ்யதா சைவ ந ஸோ²கோ ந ச விப்⁴ரம꞉ |
ப்ரபா⁴வேண மஹாராஜ்ஞ꞉ ப்ரஜா த⁴ர்மேண ரக்ஷத꞉ || 1-33-22

அந்தப் பெரும் மன்னன் நீதியோடு தன் குடிமக்களைக் காத்த காரணத்தால், எதையும் இழக்காதவனாக, ஒரு போதும் துயரடையாதவனாக, தவறொன்றும் செய்யாதவனாக இருந்தான்

பஞ்சாஸீ²திஸஹஸ்ராணி வர்ஷாணாம் வை நராதி⁴ப꞉ |
ஸ ஸர்வரத்னபா⁴க்ஸம்ராட் சக்ரவர்தீ ப³பூ⁴வ ஹ || 1-33-23

அவன் அனைத்து வகைப் பொன் ஆபரணங்களின் உரிமையாளனாவும், உயர்ந்த தலைவனாகவும் இருந்தான். அவன் எண்பத்தையாயிரம் ஆண்டுகள் ஆட்சி செய்தான்

ஸ ஏவ யஜ்ஞபாலோ(அ)பூ⁴த்க்ஷேத்ரபால꞉ ஸ ஏவ ச |
ஸ ஏவ வ்ருஷ்ட்யாம் பர்ஜன்யோ யோகி³த்வாத³ர்ஜுனோ(அ)ப⁴வத் || 1-33-24

அவன் பல யாகங்களைச் செய்து, பெரும்பரப்பைக் கொண்ட நிலங்களைத் தன் உடைமையாகக் கொண்டிருந்தான். அவன் அபரிமிதமாகப் பொழிவதன் காரணமாக இந்திரனைப் போன்றவனாகவும், தன் தவச் சக்திக்காக அர்ஜுனனைப் போன்றவனாகவும் இருந்தான்.

ஸ வை பா³ஹுஸஹஸ்ரேணா ஜ்யாகா⁴தகடி²னத்வசா |
பா⁴தி ரஸ்²மிஸஹஸ்ரேண ஸ²ரதீ³வ தி³வாகர꞉ || 1-33-25

கூதிர் காலத்தில் ஆயிரங்கதிர்களுடன் ஒளிரும் சூரியனைப் போல அவன் கவசங்களுடன் கூடியவையும், வில்லின் நாண்கயிற்று அடிகளின் காரணமாகக் கடினமாவையுமான தன் ஆயிரம் கரங்களுடன் ஒளிர்ந்து கொண்டிருந்தான்.

ஸ ஹி நாகா³ன்மனுஷ்யேஷு மாஹிஷ்மத்யாம் மஹாத்³யுதி꞉ |
கர்கோடகஸுதாஞ்ஜித்வா புர்யாம் தஸ்யாம் ந்யவேஸ²யத் || 1-33-26

பெரும் பிரகாசம் கொண்ட அந்த மன்னன், நாகன்[“நாகர்கள், சக்திவாய்ந்த மன்னர்கள் பலர் செழித்தோங்கிய பழங்குடி இனத்தவராவர்”] கார்க்கோடகனின் மகன்களை வீழ்த்திவிட்டு, மனிதர்கள் வசிப்பதற்காக மாஹிஷ்மதி என்ற பெயரைக் கொண்ட நகரத்தை {அவர்களிடமிருந்து} கைப்பற்றினான்.

ஸ வை வேக³ம் ஸமுத்³ரஸ்ய ப்ராவ்ருட்காலே(அ)ம்பு³ஜேக்ஷண꞉ |
க்ரீட³ன்னிவ பு⁴ஜோத்³பி⁴ன்னம் ப்ரதிஸ்ரோதஸ்²சகார ஹ || 1-33-27

தாமரைக் கண் கொண்ட அந்த மன்னன், மழைக்காலங்களில் நீரில் விளையாடியபோது, தன் ஆயிரம் கரங்களால் பெருங்கடலின் போக்கை மாற்றினான்.

லுண்டி²தா க்ரீடி³தா தேன பே²னஸ்ரக்³தா³மமாலினீ |
சலதூ³ர்மிஸஹஸ்ரேண ஸ²ங்கிதாப்⁴யேதி நர்மதா³ || 1-33-28

நுரைமாலைகளுடன் கூடிய நர்மதை ஆற்றின் நீரில் அவன் நீராடி விளையாடும்போது, அவள் தன் ஆயிரம் அலைகளுடன் அச்சத்துடனே அவனை அணுகினாள்

தஸ்ய பா³ஹுஸஹஸ்ரேண க்ஷுப்⁴யமாணே மஹோத³தௌ⁴ |
ப⁴யான்னிலீனா நிஸ்²சேஷ்டா꞉ பாதாலஸ்தா² மஹாஸுரா꞉ || 1-33-29

அவன் தன் ஆயிரம் கரங்களால் பெருங்கடலைக் கலக்கும்போது, பாதாள லோகத்தில் வாழும் பேரசுரர்கள் செயலற்றவர்களாக அமைதியுமடைந்தனர்

சூர்ணீக்ருதமஹாவீசிம் சலமீனமஹாதிமிம் |
மாருதாவித்³த⁴பே²னௌக⁴மாவர்தக்ஷோப⁴து³꞉ஸஹம் || 1-33-30

ப்ராவர்தயத்ததா³ ராஜா ஸஹஸ்ரேண ச பா³ஹுனா |
தே³வாஸுரஸமாக்ஷிப்த꞉ க்ஷீரோத³மிவ மந்த³ர꞉ || 1-33-31

மந்த³ரக்ஷோப⁴சகிதா அம்ருதோத்³ப⁴வஸ²ங்கிதா꞉ |
ஸஹஸோத்பதிதா பீ⁴தா பீ⁴மம் த்³ருஷ்ட்வா ந்ருபோத்தமம் || 1-33-32

நதா நிஸ்²சலமூர்தா⁴னோ ப³பூ⁴வுஸ்தே மஹோரகா³꞉ |
ஸாயாஹ்னே கத³லீக²ண்டை³꞉ கம்பிதாஸ்தஸ்ய வாயுனா || 1-33-33

தேவாசுரர்களால் மந்தர மலை வீசப்பட்டபோது, பாற்கடல் கலங்கியதைப் போலவே, கிருதவீரியனின் மகனான மன்னன் அர்ஜுனனும் பெருங்கடலின் அலைகளை நசுக்கி, மீன்களையும், வேறு பெரும் நீர்வாழ் விலங்குகளையும் அசைத்து, காற்றில் நுரையைச் சுழற்றி, நீரில் சுழிகளை உண்டாக்கினான். மந்தர மலையின் அசைவால் விழிப்படைந்து, அமுதம் உண்டானதன் மூலம் அச்சமடைந்து, திடீரெனக் கலங்கியதைப் போலவே, அந்தப் பெரும் உரகர்கள், இந்தப் பயங்கர மனிதனைக் கண்டதும் அசைவற்றுப் பணிந்தனர். அவர்கள் மாலைத் தென்றலில் அசையும் வாழையிலைகளைப் போல அவன் முன்பு நடுங்கினர்

ஸ வை ப³த்³த்⁴வா த⁴னுர்ஜ்யாபி⁴ருத்ஸிக்தம் பஞ்சபி⁴꞉ ஸ²ரை꞉ |
லங்கேஸ²ம் மோஹயித்வா து ஸப³லம் ராவணம் ப³லாத் |
நிர்ஜித்யைவ ஸமானீய மாஹிஷ்மத்யாம் ப³ப³ந்த⁴ தம் || 1-33-34

அவன் {கார்த்தவீர்யார்ஜுனன்}, ஆணவம் நிறைந்தவனும், லங்கையின் மன்னனுமான ராவணனையும், அவனுடைய படையையும் தன் வலிமையால் வீழ்த்தி, ஐந்து கணைகளைக் கொண்டு அவனை {ராவணனை} உணர்வற்றவனாக்கி {மயக்கமடையச் செய்து}, தன் வில்லின் நாணில் அவனைக் கட்டி, மாஹிஷ்மதி நகருக்குக் கொண்டு வந்து, அங்கே சங்கிலியில் கட்டி வைத்திருந்தான்.

ஸ்²ருத்வா து ப³த்³த⁴ம் பௌலஸ்த்யம் ராவணம் த்வர்ஜுனேன து |
ததோ க³த்வா புலஸ்த்யஸ்தமர்ஜுனம் த³த்³ருஸே² ஸ்வயம் |
முமோச ரக்ஷ꞉ பௌலஸ்த்யம் புலஸ்த்யேனானுயாசித꞉ || 1-33-35

புலஸ்தியர், தம் மகன் ராவணன் அர்ஜுனனால் {கார்த்தவீர்யார்ஜுனனால்} சங்கலியைக் கொண்டு கட்டி வைக்கப்பட்டிருக்கிறான் என்பதைக் கேள்விப்பட்டு அவனிடம் சென்றார். கிருதவீர்யனின் மகனான அர்ஜுனன், புலஸ்தியர் வேண்டிக் கொண்டதன் பேரில் ராவணனை விடுவித்தான்[கார்த்தவீர்யார்ஜுனன், நர்மதையாற்றில் தன் அந்தப்புரத்து மகளிருடன் நீராடி இன்புற்றிருக்கும்போது, அந்த ஆற்றின் நீரோட்டத்தைத் தடுத்தான். ராவணன் அந்த ஆற்றுப்படுகை உலர்ந்து போனதைச் சாதகமாகப் பயன்படுத்தி அங்கே சிவலிங்க வழிபாட்டைத் தொடங்கினான். கார்த்தவீர்யன் ஆற்றைவிட்டு வெளியேறியதும், தடங்கல் திடீரென விலகி, நீர் வேகமாகப் பாய்ந்து ராவணனையும், சிவலிங்கத்தையும் அடித்துச் சென்றது. இதனால் எரிச்சலடைந்த ராவணன், போருக்கான அறைகூவல் விடுத்தான். அதில் வீழ்த்துப்பட்டு, சிறையிலடைக்கப்பட்டான். புலஸ்தியர் குறுக்கிட்டுக் கார்த்தவீரியனிடம் இருந்து ராவணனை விடுவித்தார். இது காளிதாஸனின் ரகுவம்சத்தில் இருப்பது. எனினும், வாயு புராணத்தில், கார்த்தவீரியன் இலங்கைக்குப் படையெடுத்துச் சென்று ராவணனைச் சிறையில் அடைத்ததாக இருக்கிறது” என்றிருக்கிறது.].

யஸ்ய பா³ஹுஸஹஸ்ரஸ்ய ப³பூ⁴வ ஜ்யாதலஸ்வன꞉ |
யுகா³ந்தே த்வம்பு³த³ஸ்யேவ ஸ்பு²டதோ ஹ்யஸ²னேரிவ || 1-33-36

அவன் ஆயிரங்கரங்களால் இழுத்து தன் வில்லில் எழுப்பும் நாணொலி, அண்ட அழிவுக் காலத்தில் மேகங்களுக்கு மத்தியில் எழும் இடியொலிகளுக்கு ஒப்பாக இருந்தது.

அஹோ ப³த ம்ருதே⁴ வீர்யம் பா⁴ர்க³வஸ்ய யத³ச்சி²னத் |
ராஜ்ஞோ பா³ஹுஸஹஸ்ரம் து ஹைமம் தாலவனம் யதா² || 1-33-37

ஆனால், தங்கப் பனை மரங்கள் நிறைந்த காட்டுக்கு ஒப்பான அந்த மன்னனின் {கார்த்தவீர்யார்ஜுனனின்} ஆயிரம் கரங்களைப் போரில் வெட்டிய பிருகு மகனின் (பரசுராமரின்} சக்தி எவ்வளவு பெரியதாக இருந்திருக்கும்?

த்ருஷிதேன கதா³சித்ஸ பி⁴க்ஷிதஸ்²சித்ரபா⁴னுனா |
ஸ பி⁴க்ஷாமத³தா³த்³வீர꞉ ஸப்தத்³வீபான்விபா⁴வஸோ꞉ || 1-33-38

புராணி க்³ராமகோ⁴ஷாம்ஸ்²ச விஷயாம்ஸ்²சைவ ஸர்வஸ²꞉ |
ஜஜ்வால தஸ்ய ஸர்வாணி சித்ரபா⁴னுர்தி³த⁴க்ஷயா || 1-33-39

ஸ தஸ்ய புருஷேந்த்³ரஸ்ய ப்ரபா⁴வேன மஹாத்மன꞉ |
த³தா³ஹ கார்தவீர்யஸ்ய ஸை²லாம்ஸ்²சைவ வனானி ச || 1-33-40

ஒரு காலத்தில் தாகத்தில் பீடிக்கப்பட்ட சித்திரபானு {அக்னிதேவன்}, {தன் தாகத்தைத் தணித்துக் கொள்வதற்காக} அவனிடம் (ஏதோவொன்றை) இரந்து கேட்டான். அந்த அர்ஜுனன், விபாவசுவிடம் {அக்னியிடம்} ஏழு தீவுகளான கண்டங்களையும் அளித்தான். நெருப்பின் தேவன் (சிறிது காலம் கழிந்ததும்) அவனுடைய நகரங்களையும், கிராமங்களையும் எரிக்க விரும்பினான். மனிதர்களில் முதன்மையான அந்தப் பெரும் கார்த்தவீரியனின் உதவியுடன் அவன் மலைகளையும், காடுகளையும் அழிப்பதில் வென்றான்.(38-40)

ஸ ஸூ²ன்யமாஸ்²ரமம் ரம்யம் வருணஸ்யாத்மஜஸ்ய வை |
த³தா³ஹ வனவத்³பீ⁴தஸ்²சித்ரபா⁴னு꞉ ஸஹைஹய꞉ || 1-33-41

யம் லேபே⁴ வருண꞉ புத்ரம் புரா பா⁴ஸ்வந்தமுத்தமம் |
வஸிஷ்ட²ம் நாம ஸ முனி꞉ க்²யாத ஆபவ இத்யுத || 1-33-42

யத்ராபவஸ்து தம் க்ரோதா⁴ச்ச²ப்தவானர்ஜுனம் விபு⁴꞉ |
யஸ்மான்ன வர்ஜிதமித³ம் வனம் தே மம ஹைஹய || 1-33-43

தஸ்மாத்தே து³ஷ்கரம் கர்ம க்ருதமன்யோ ஹனிஷ்யதி |
ராமோ நாம மஹாபா³ஹுர்ஜாமத³க்³ன்ய꞉ ப்ரதாபவான் || 1-33-44

சி²த்த்வா ப³ஹுஸஹஸ்ரம் தே ப்ரமத்²ய தரஸா ப³லீ |
தபஸ்வீ ப்³ராஹ்மணஸ்²ச த்வாம் வதி⁴ஷ்யதி ஸ பா⁴ர்க³வ꞉ || 1-33-45

பழங்காலத்தில் வருணனுக்கு மகனாகப் பிறந்தவரும், பிரகாசமானவருமான வசிஷ்டர், ஆபவர் என்ற மற்றொரு பெயரையும் கொண்டிருந்தார். நெருப்பின் தேவன், கார்த்தவீரியனோடு சேர்ந்து வருணன் மகனான அவருடைய அழகிய ஆசிரமத்தையும் எரித்தான். இதனால் அவர் {ஆபவர் / வசிஷ்டர்} பெருங்கோபம் அடைந்தார். கோபத்தில் இருந்த ஆபவ முனிவர், அர்ஜுனனிடம், “ஓ! ஹைஹயா, என் ஆசிரமத்தை நீ விட்டுவைக்காததால், நீ பெரும் சிரமத்துடன் அடைந்த உன் சாதனைகளை மற்றொரு மனிதன் {குந்தியின் மகனான மற்றொரு அர்ஜுனன்} அழிப்பான். முனிவனும், பலம் நிறைந்தவனும், வலிமைமிக்கவனும், பிராமணனும், பிருகு குலத்தில் ஜமதக்னிக்குப் பிறந்த மகனுமான ராமன் {பரசுராமன்}, உன்னுடைய ஆயிரங்கரங்களையும் கொய்து, உன்னையும் கொல்வான்” என்று சொல்லிச் சபித்தார்” என்றார் {வைசம்பாயனர்}.(41-45)

வைஸ²ம்பாயன உவாச
அனஷ்டத்³ரவ்யதா யஸ்ய ப³பூ⁴வாமித்ரகர்ஸ²ன |
ப்ரபா⁴வேன நரேந்த்³ரஸ்ய ப்ரஜா த⁴ர்மேண ரக்ஷத꞉ || 1-33-46

ராமாத்ததோ(அ)ஸ்ய ம்ருத்யுர்வை தஸ்ய ஸா²பான்முனேர்ன்ருப |
வரஸ்²சைவ ஹி கௌரவ்ய ஸ்வயமேவ வ்ருத꞉ புரா || 1-33-47

வைசம்பாயனர் {ஜனமேஜயனிடம்}, “ஓ! மன்னா, ஓ! பகைவரை அடக்குபவனே, எவனுடைய நீதிமிக்க ஆட்சியின் கீழ் அவனுடைய குடிமக்களும் எதையும் இழக்கவில்லையோ, அந்தக் கிருதவீர்யனின் மகனான மன்னன் அர்ஜுனன், ஆபவ முனிவரின் சாபத்தின் காரணமாக மரணமடைந்தான்[4]. ஓ! குருவின் வழித்தோன்றலே, அவனே தத்தாத்ரேயரிடம் இவ்வரத்தை வேண்டியிருந்தான்

தஸ்ய புத்ரஸ²தஸ்யாஸன்பஞ்ச ஸே²ஷா மஹாத்மன꞉ |
க்ருதாஸ்த்ரா ப³லின꞉ ஸூ²ரா த⁴ர்மாத்மானோ யஸ²ஸ்வின꞉ || 1-33-48

ஸூ²ரஸேனஸ்²ச ஸூ²ரஸ்²ச த்⁴ருஷ்டோக்த꞉ க்ருஷ்ண ஏவ ச |
ஜயத்⁴வஜஸ்²ச நாம்னா(ஆ)ஸீதா³வந்த்யோ ந்ருபதிர்மஹான் || 1-33-49

அந்த உயரான்மாவின் நூறு மகன்களில் ஐவர் மட்டுமே உயிரோடு எஞ்சினர். அவர்கள் அனைவரும் சக்தி மிக்கவர்களாகவும், வீரர்களாகவும், அறம் சார்ந்தவர்களாகவும், நுண்ணறிவு மிக்கவர்களாகவும், ஆயுதப் பயன்பாட்டை நன்கறிந்தவர்களாகவும் இருந்தனர். அவர்கள் சூரஸேனன், சூரன், திருஷ்டோக்தன் {திருஷ்டன்}, கிருஷ்ணன், அவந்தியின் மன்னனான ஜயத்வஜன் ஆகியோராவர்.(48,49)

கார்தவீர்யஸ்ய தனயா வீர்யவந்தோ மஹாரதா²꞉ |
ஜயத்⁴வஜஸ்ய புத்ரஸ்து தாலஜங்கோ⁴ மஹாப³ல꞉ || 1-33-50

தஸ்ய புத்ரா꞉ ஸ²தம் க்²யாதாஸ்தாலஜங்கா⁴ இதி ஸ்²ருதா꞉ |
தேஷாம் குலே மஹாராஜ ஹைஹயானாம் மஹாத்மனாம் || 1-33-51

வீதிஹோத்ரா꞉ ஸுஜாதாஸ்²ச போ⁴ஜாஸ்²சாவந்தய꞉ ஸ்ம்ருதா꞉ |
தௌண்டி³கேரா இதி க்²யாதாஸ்தாலஜங்கா⁴ஸ்ததை²வ ச || 1-33-52

கார்த்தவீரியனின் மகன்கள் அனைவரும் பலம் நிறைந்தவர்களாகவும், வலிமைமிக்கத் தேர்வீரர்களாகவும் இருந்தனர். ஜயத்வஜனின் மகன் பெருஞ்சக்திமிக்கத் தாலஜங்கன் ஆவான். அவனுடைய மகன்கள் தாலஜங்கர்கள் என்ற பெயரைக் கொண்டனர். ஓ! மன்னா, உயரான்ம ஹைஹய, வீதிஹோத்ர, ஸுஜாத, போஜ, அவந்தீ குலங்களும், இன்னும் வேறு குலங்களும் {தௌண்டிகேரர்களும்} தாலஜங்கர்கள் என்ற பெயரில் அறியப்பட்டனர்.(50-52)

ப⁴ரதாஸ்²cஅ ஸுதா ஜாதா ப³ஹுத்வான்னானுகீர்திதா꞉ |
வ்ருஷப்ரப்⁴ருதயோ ராஜன்யாத³வா꞉ பூர்ணகர்மிண꞉ || 1-33-53

பரதன் மற்றும் ஸுஜாதனின் {ஸுதாஜாதனின்} வழித்தோன்றல்களை விளக்குவது அவசியமற்றது[5]. ஓ!மன்னா அறவோனான விருஷன் மற்றும் பிறர் யது குலத்தில் பிறந்தவராவர்

வ்ருஷோ வம்ஸ²த⁴ரஸ்தத்ர தஸ்ய புத்ரோ(அ)ப⁴வன்மது⁴꞉ |
மதோ⁴꞉ புத்ரஸ²தம் த்வாஸீத்³வ்ருஷணஸ்தஸ்ய வம்ஸ²பா⁴க் || 1-33-54

வ்ருஷணாத்³வ்ருஷ்ணய꞉ ஸர்வே மதோ⁴ஸ்து மாத⁴வா꞉ ஸ்ம்ருதா꞉ |
யாத³வா யது³னா சாக்³ரே நிருச்யந்தே ச ஹைஹயா꞉ || 1-33-55

பரதன் மற்றும் ஸுஜாதனின் {ஸுதாஜாதனின்} வழித்தோன்றல்களை விளக்குவது அவசியமற்றது[“ஹைஹய குலத்தில் வீதிஹோத்ரர்கள், ஸுஜாதர்கள், போஜர்கள், அவந்தீகள், தௌண்டிகேரர்கள் போன்றோர் பெரும் க்ஷத்திரிய வம்சங்களாக உருவெடுத்தனர். தாலஜங்கர்கள் மற்றும் பாரதர்களும் அதே போன்றவர்களே. பாரதர்கள் எண்ணிலடங்காதவர்களாக இருப்பதால் அவர்களை இங்கே திரும்பக் கூறவில்லை” என்றிருக்கிறது. ” வீதிஹோத்ர, ஸுஜாத, போஜ, அவந்தீ, தொண்டிகேரர்கள் ஆகியோர் புகழ்பெற்ற தாலஜங்கர்களும், பேரான்ம ஹைஹயர்களின் குலத்தில் வந்தவர்களுமாவர். பாரதர்களின் குலத்தில் பிறந்த உன்னதமான பலரின் பெயர்கள் மீண்டும் சொல்லப்பட்டுள்ளன” என்றிருக்கிறது.]. ஓ!மன்னா அறவோனான விருஷன் மற்றும் பிறர் யது குலத்தில் பிறந்தவராவர்.

ஸூ²ராஸ்²ச ஸூ²ரவீராஸ்²ச ஸூ²ரஸேனாஸ்ததா²னக⁴ |
ஸூ²ரஸேன இதி க்²யாதஸ்தஸ்ய தே³ஸோ² மஹாத்மன꞉ || 1-33-56

ந தஸ்ய வித்தனாஸோ²(அ)ஸ்தி நஷ்டம் ப்ரதிலபே⁴ச்ச ஸ꞉ |
கார்தவீர்யஸ்ய யோ ஜன்ம கீர்தயேதி³ஹ நித்யஸ²꞉ || 1-33-57

சூரன், சூரஸேனன், சூரவீரன் போன்றோரும் ஹைஹயர்கள் என்ற பெயரால் அழைக்கப்பட்டனர். அந்த உயரான்மாக்களின் நாடு, சூரசேனம் {சூரசேனதேசம்/ சூரராஷ்டிரம்/ சௌராஷ்டிரம்/ இன்றைய குஜராத்} என்ற பெயரில் கொண்டாடப்பட்டது. இவ்வுலகில் நாள்தோறும் கிருதவீர்யனின் மகனான அர்ஜுனனுடைய பிறப்பைக் குறித்து நினைவுகூர்பவன், தன் உடைமையை இழக்கமாட்டான். ஒருவேளை அவன் அதை இழந்தாலும் மீண்டும் அடைவான்.(56,57)

ஏதே யயாதிபுத்ராணாம் பஞ்ச வம்ஸா² விஸா²ம்பதே |
கீர்திதா லோகவீராணாம் யே லோகாந்தா⁴ரயந்தி வை |
பூ⁴தானீவ மஹாராஜ பஞ்ச ஸ்தா²வரஜங்க³மான் || 1-33-58

ஓ! மன்னா, நான் இவ்வாறு உலகில் கொண்டாடப்படும் யயாதியின் ஐந்து மகன்களுடைய குடும்பங்களைக் குறித்து உனக்குச் சொன்னேன். அவர்கள் அசையும் மற்றும் அசையா படைப்புகளைப் பாதுகாக்கும் ஐம்பூதங்களைப் போன்றவர்களாவர்.

ஸ்²ருத்வா பஞ்சவிஸர்க³ம் து ராஜா த⁴ர்மார்த²கோவித³꞉ |
வஸீ² ப⁴வதி பஞ்சானாமாத்மஜானாம் ததே²ஸ்²வர꞉ || 1-33-59

லபே⁴த்பஞ்ச வராம்ஸ்²சைவ து³ர்லபா⁴னிஹ லௌகிகான் |
ஆயு꞉ கீர்திம் ததா² புத்ரானைஸ்²வர்யம் பூ⁴மிமேவ ச |
தா⁴ரணாச்ச்²ரவணாச்சைவ பஞ்சவர்க³ஸ்ய பா⁴ரத || 1-33-60

வேதங்களையும், வேறு அற சாத்திரங்களையும் நன்கறிந்த ஒரு மன்னன், அந்த ஐந்து மன்னர்களின் பல்வேறு படைப்புகளைக் குறித்துக் கேட்டால், ஐம்புலன்களின் ஆட்சியாளனாகவும், தேவனைப் போன்றவனாகவும் மாறி, இவ்வுலகில் கிடைத்தற்கரிதான ஐந்து வரங்களை அடைவான். இந்த அனைத்து மன்னர்களின் குடும்பங்களைக் குறித்துக் கேட்டதன் மேலும் ஆயு, பெரும்புகழையும், வளங்களையும், மகன்களையும், சக்தி மற்றும் செழிப்பையும் அடைந்தான்.(59,60)

க்ரோஷ்டோஸ்து ஸ்²ருணு ராஜேந்த்³ர வம்ஸ²முத்தமபௌருஷம் |
யதோ³ர்வம்ஸ²த⁴ரஸ்யாத² யஜ்வன꞉ புண்யகர்மண꞉ || 1-33-61

க்ரோஷ்டுர்ஹி வம்ஸ²ம் ஸ்²ருத்வேமம் ஸர்வபாபை꞉ ப்ரமுச்யதே |
யஸ்யான்வவாயஜோ விஷ்ணுர்ஹரிர்வ்ருஷ்ணிகுலோத்³வஹ꞉ || 1-33-62

ஓ! மன்னா {ஜனமேஜயா}, இனி, யாகங்களைச் செய்தவனும், யது குலத்தின் தலைவனும், {யதுவின் மூன்றாம் மகனும்}, அறவோனுமான குரோஷ்டுவின் மிகச் சிறந்த, சக்திமிக்கக் குடும்பத்தை {குலத்தைக்} கேட்பாயாக. விருஷ்ணி குலத்தின் தலைவனான இவனுடைய குடும்பத்திலேயே கிருஷ்ணனாக விஷ்ணு பிறந்தான். குரோஷ்டுவின் குடும்பக் கதையைக் கேட்பதன் மூலம் ஒரு மனிதன் தன் பாவங்கள் அனைத்தில் இருந்தும் விடுபடுகிறான்” {என்றார் வைசம்பாயனர்}.(61,62)

இதி ஸ்²ரீமஹாபா⁴ரதே கி²லேஷு ஹரிவம்ஸே² ஹரிவம்ஸ²பர்வணி
த்ரயஸ்த்ரிம்ஸோ²(அ)த்⁴யாய꞉

————–—————————

ஸ்ரீ கோவில் கந்தாடை அப்பன் ஸ்வாமிகள் திருவடிகளே சரணம் –
ஸ்ரீ வேத வியாஸ பகவான் திருவடிகளே சரணம் –
ஸ்ரீ பெரிய பெருமாள் பெரிய பிராட்டியார் ஆண்டாள் ஆழ்வார் எம்பெருமானார் ஜீயர் திருவடிகளே சரணம்-

ஸ்ரீ ஹரிவம்ச பர்வம்–அத்யாயம் 32–(புருவம்சானுகீர்த்தனம்)-ரிசேயுவின் குடும்பம்-

January 24, 2021

பகுதியின் சுருக்கம் : துஷ்யந்தன் சகுந்தலை; பரதன் செய்த வேள்வி; பரதனின் சந்ததி; வாராணஸியின் மன்னன் திவோதாஸன்; அஜமீடன், ஜன்ஹு, குசிகன்; அஜமீடனின் வழித்தோன்றல்களான பாஞ்சாலர்கள்; சந்தனு, கிருபர், கிருபி, அஜமீடனின் வழித்தோன்றல்களான கௌரவர்கள்; குருவின் வழியில் வந்த சேதிநாட்டு உபரிசரவஸு; வஸுவின் வழியில் வந்த மகதர்கள்; பிரதீபனின் வழியில் வந்த பாஹ்லீகர்கள்; பூரு வம்சத்தில் வந்த பாண்டிய, சோழ, சேர நாட்டினர்; யயாதியின் மூன்றாம் மகனான த்ரஹ்யுவின் வழி வந்தவர்களான காந்தார நாட்டினர்; நான்காம் மகனான அனுவின் சந்ததி–

வைஸ²ம்பாயன உவாச
அனாத்⁴ருஷ்யஸ்து ராஜர்ஷிர்ருசேயுஸ்²சைகராட்ஸ்ம்ருத꞉ |
ருசேயோர்ஜ்வலனா நாம பா⁴ர்யா வை தக்ஷகாத்மஜா || 1-32-1

வைசம்பாயனர் {ஜனமேஜயனிடம்}, “{ரௌத்ராஸ்வனின் ஆறாவது மகனான} மன்னன் ரிசேயு வெல்லப்பட முடியாதவனாகவும், ஒப்பாரற்றவனாகவும் இருந்தான். தக்ஷகனின் மகளான ஈவலனை {ஜ்வலனை} அவனுடைய மனைவியானாள்.

தஸ்யாம் ஸ தே³வ்யாம் ராஜர்ஷிர்மதினாரோ மஹீபதி꞉ |
மதினாரஸுதாஸ்²சாஸம்ஸ்த்ரய꞉ பரமதா⁴ர்மிகா꞉ || 1-32-2

புனிதமானவளான அந்த அரசி, புனிதப் பேரரசன் மதினாரனைப் பெற்றெடுத்தாள். அவனுக்கு {மதினாரனுக்குப்} பெரும்பக்திமான்களான மூன்று மகன்கள் இருந்தனர்.

தம்ஸுராத்³ய꞉ ப்ரதிரத²꞉ ஸுபா³ஹுஸ்²சைவ தா⁴ர்மிக꞉ |
கௌ³ரீ கன்யா ச விக்²யாதா மாந்தா⁴த்ருஜனநீ ஸு²பா⁴ || 1-32-3

அவர்களில் முதல்வன் தங்ஸுவும் {தம்ஸுவும்}, இரண்டாமவன் பிரதிரதனும், மற்றும் இளையவன் ஸுபாஹுவும் ஆவர். அவனுக்கு {மதினாரனுக்கு} கௌரி என்ற பெயரைக் கொண்டவளும், மாந்தாதாவின் தாயுமான நன்கறியப்பட்ட மகள் ஒருத்தியும் இருந்தாள்

ஸர்வே வேத³வித³ஸ்தத்ர ப்³ரஹ்மண்யா꞉ ஸத்யவாதி³ன꞉ |
ஸர்வே க்ருதாஸ்த்ரா ப³லின꞉ ஸர்வே யுத்³த⁴விஸா²ரதா³꞉ || 1-32-4

அவர்கள் அனைவரும் வேதங்களை நன்கறிந்தவர்களாகவும், பிரம்மஞானத்தைக் கொண்டவர்களாகவும், வாய்மை நிறைந்தவர்களாகவும், ஆயுதப் பயன்பாட்டை நன்கறிந்தவர்களாகவும், பலம் நிறைந்தவர்களாகவும், போரில் திறன் நிறைந்தவர்களாகவும் இருந்தனர்.

புத்ர꞉ ப்ரதிரத²ஸ்யாஸீத்கண்வ꞉ ஸமப⁴வன்ன்ருப꞉ |
மேதா⁴திதி²꞉ ஸுதஸ்தஸ்ய யஸ்மாத்காண்வாயனா த்³விஜா꞉ || 1-32-5

ஓ! மன்னா {ஜனமேஜயா}, {மதினாரனின் இரண்டாம் மகனான} பிரதிரதனுக்கு, கண்வர் என்ற மகன் இருந்தார், அவருக்கு {கண்வருக்கு} மேதாதி என்ற மகன் இருந்தார். அவரிடம் {மேதாதியிடம்} இருந்தே இருபிறப்பாளர்கள் காண்யாயனர்கள் {காண்வாயனர்கள் / காண்வசாகர்கள்} என்ற குடும்பத்தைப் பெற்றனர்

ஈலினீ பூ⁴ப யஸ்யா(ஆ)ஸீத்கன்யா வை ஜனமேஜய |
ப்³ரஹ்மவாதி³ன்யதி⁴ ஸ்த்ரீம் ச தம்ஸுஸ்தாமப்⁴யக³ச்ச²த || 1-32-6

ஓ! ஜனமேஜயா, அவருக்கு {மேதாதிக்கு} ஈலினி என்ற பெயரில் ஒரு மகள் இருந்தாள். பிரம்மவாதிகளைவிடவும் பலம் நிறைந்தவனான தங்ஸு அவளை {ஈலினியை} மணந்து கொண்டான்

தம்ஸோ꞉ ஸுரோதோ⁴ ராஜர்ஷிர்த⁴ர்மனேத்ரோ மஹாயஸா²꞉ |
ப்³ரஹ்மவாதீ³ பராக்ராந்தஸ்தஸ்ய பா⁴ர்யோபதா³னவீ || 1-32-7

அவனுடைய {தங்ஸுவின்} மகனும், அறம் வளர்த்தவனும், அரச முனியுமான ஸுரோதன் {தர்மநேத்ரன்}, பிரம்மவாதியாகவும், பலம்நிறைந்தவனாகவும், வீரனாகவும் இருந்தான். உபதானவி என்பவள் அவனுடைய மனைவியாக இருந்தாள்.

உபதா³னவீ ஸுதாம்ˮல்லேபே⁴ சதுரஸ்த்வைலிகாத்மஜான் |
து³ஷ்யந்தமத² ஸுஷ்மந்தம் ப்ரவீரமனக⁴ம் ததா² || 1-32-8

அவளுக்குப் போர்வீரர்களான நான்கு மகன்கள் இருந்தனர். அவர்கள் துஷ்மந்தன் {துஷ்யந்தன்}[மஹாபாரதம், ஆதிபர்வம் பகுதி 68 முதல் 74 வரை துஷ்யந்தன் கதை சொல்லப்பட்டிருக்கிறது.], ஸுஷ்மந்தன், பிரவீரன் மற்றும் அனகன் ஆகியோராவர்.

து³ஷ்யந்தஸ்ய து தா³யாதோ³ ப⁴ரதோ நாம வீர்யவான் |
ஸ ஸர்வத³மனோ நாம நாகா³யுதப³லோ மஹான் || 1-32-9

வீரனான பரதன் துஷ்மந்தனின் {துஷ்யந்தனின்} மகனாவான். (தன்னுடைய குழந்தைப் பருவத்தில்) ஸர்வதமனன் என்ற பெயரைக் கொண்டிருந்த அவன் {பரதன்}, உயரான்மாவாகவும், ஒரு கோடி யானைகளின் பலத்தைக்[ஓராயிரம் யானைகளின் பலம்” ] கொடையாகக் கொண்டவனாகவும் இருந்தான்.

சக்ரவர்தீ ஸுதோ ஜஜ்ஞே து³ஷ்யந்தஸ்ய மஹாத்மன꞉ |
ஸ²குந்தலாயாம் ப⁴ரதோ யஸ்ய நாம்னா ஸ்த² பா⁴ரதா꞉ || 1-32-10

உன்னதனான துஷ்மந்தன், உயர்ந்த தலைவனும், பரதன் என்ற பெயரைக் கொண்டவனுமான அந்த மகனை சகுந்தலையிடம் பெற்றான்

து³ஷ்யந்தம் ப்ரதி ராஜானம் வாகு³வாசாஸ²ரீரிணீ |
மாதா ப⁴ஸ்த்ரா பிது꞉ புத்ரோ யேன ஜாத꞉ ஸ ஏவ ஸ꞉ || 1-32-11

சொர்க்கத்தில் இருந்து ஒரு குரல், மன்னன் துஷ்மந்தனிடம், “தாய் என்பவள் ஒரு தோலுறை மட்டுமே. மகன் தந்தைக்கு உரியவன். அவன், தன்னைப் பெற்றவனின் வழியைப் பின்பற்றுகிறான்

ப⁴ரஸ்வ புத்ரம் து³ஷ்யந்த மாவமம்ஸ்தா²꞉ ஸ²குந்தலாம் |
ரேதோதா⁴꞉ புத்ர உன்னயதி நரதே³வ யமக்ஷயாத் || 1-32-12

ஓ! துஷ்மந்தா, உன் மகனைக் கவனித்துக் கொள்வாயாக, சகுந்தலையை அவமதிக்காதே. ஓ! மன்னா, தந்தையின் ஒரு பகுதியாகப் பிறக்கும் மகன் அவனை மரண வசிப்பிடத்தில் {யமனின் வசிப்பிடத்தில்} இருந்து விடுவிக்கிறான்.

த்வம் சாஸ்ய தா⁴தா க³ர்ப⁴ஸ்ய ஸத்யமாஹ ஸ²குந்தலா |
ப⁴ரதஸ்ய வினஷ்டேஷு தனயேஷு மஹீபதே꞉ || 1-32-13

மாத்ரூணாம் தாத கோபேன மயா தே கதித²ம் புரா |
ப்³ருஹஸ்பதேராங்கி³ரஸ꞉ புத்ரோ ராஜன்மஹாமுனி꞉ |
ஸங்க்ராமிதோ ப⁴ரத்³வாஜோ மருத்³பி⁴꞉ ருதுபி⁴ர்விபு⁴꞉ || 1-32-14

உன்னாலேயே அவள் கருவுற்றாள். சகுந்தலை உண்மையையே சொன்னாள்” என்றது.நான் ஏற்கனவே சொன்னது போல், மன்னன் பரதனின் மகன்கள் அனைவரும் அவர்களின் அன்னையால் {அன்னையரால்} அழிக்கப்பட்ட போது, அங்கிரஸ் மகனான பிருஹஸ்தியின் மகனும், பெருந்தவசியுமான பரத்வாஜர், யாகங்களின் தலைமைத் தேவர்களான மருத்துகளால் பரதனின் மகனாகத் தேர்ந்தெடுக்கப்பட்டார்[பரதன், பரத்வாஜர் செய்த வேள்வி மூலம் பூமன்யு என்ற மகனைப் பெற்றதாக மஹாபாரதம் ஆதிபர்வம் பகுதி 94ல் இருக்கிறது. ].

அத்ரைவோதா³ஹரந்தீமம் ப⁴ரத்³வாஜஸ்ய தீ⁴மத꞉ |
த⁴ர்மஸங்க்ரமணம் சாபி மருத்³பி⁴ர்ப⁴ரதாய வை || 1-32-15

பரதன் சார்பில் நுண்ணறிவுமிக்கப் பரத்வாஜரிடம் இந்தக் கடமையை மருத்துக்கள் ஒப்படைத்த இந்த எடுத்துக்காட்டு அடிக்கடி சுட்டிக்காட்டப்படுகிறது

அயோஜயத்³ப⁴ரத்³வாஜோ மருத்³பி⁴꞉ க்ரதுபி⁴ர்ஹிதம் |
பூர்வம் து விததே² தஸ்ய க்ருதே வை புத்ரஜன்மனி || 1-32-16

ததோ(அ)த² விததோ² நாம ப⁴ரத்³வாஜஸுதோ(அ)ப⁴வத் |
ததோ(அ)த² விததே² ஜாதே ப⁴ரதஸ்து தி³வம் யயௌ || 1-32-17

சந்ததியை உண்டாக்கும் சக்தி பரதனிடம் இல்லாதபோது, பரத்வாஜர் வேள்விகளைச் செய்து மருத்துகளைக் கௌரவித்து, விதாதன் என்ற பெயரைக் கொண்ட ஒரு மகனைப் பெற்றார். பரதன், தன் பேரனான விதாதன் பிறந்ததும், சொர்க்கத்திற்குச் சென்றான்

விதத²ம் சாபி⁴ஷிச்யாத² ப⁴ரத்³வாஜோ வனம் யயௌ |
ஸ ராஜா விதத²꞉ புத்ராஞ்ஜனயாமாஸ பஞ்ச வை || 1-32-18

ஸுஹோத்ரம் ச ஸுஹோதாரம் க³யம் க³ர்க³ம் ததை²வ ச |
கபிலம் ச மஹாத்மானம் ஸுஹோத்ரஸ்ய ஸுதத்³வயம் || 1-32-19

காஸி²கஸ்²ச மஹாஸத்த்வஸ்ததா² க்³ருத்ஸமதிர்ன்ருப꞉ |
ததா² க்³ருத்ஸமதே꞉ புத்ரா ப்³ராஹ்மண꞉ க்ஷத்ரியா விஸ²꞉ || 1-32-20

அதன்பிறகு பரத்வாஜர், விதாதனை அரியணையில் அமர்த்திவிட்டு காட்டுக்குள் ஓய்ந்து சென்றார்.
அவன் {விதாதன் / பூமன்யு}, ஸுஹோத்ரன், ஸுஹோதாரன், கயன், கர்க்கன், கபிலன் என்ற ஐந்து மகன்களைப் பெற்றான். ஸுஹோத்ரன், பெரும்பலம் நிறைந்த காசிகன் மற்றும் மன்னன் கிருத்ஸமதி ஆகிய இரு மகன்களைக் கொண்டிருந்தான்[மஹாபாரதம் ஆதிபர்வம் பகுதி 94:24,25ல், “பூமன்யு தனது மனைவியான புஷ்கரணியிடம் சுஹோத்ரன், சுஹோத்ரி {சுஹோதா}, சுஹோவிஹ், சுஜேயன், திவிரதன், கீசிகன் என்ற ஆறு மகன்களைப் பெற்றான்” என்றும், அதே அத்யாயம் 30ம் ஸ்லோகத்தில் “சுஹோத்ரன் தனது மனைவி {இக்ஷ்வாகுவின் மகள்} அய்க்ஷாகியிடம் அஜமீடன், சுமீடன் மற்றும் புருமீடன் ஆகிய மூன்று மகன்களைப் பெற்றான்” என்றுமிருக்கிறது]. பின்னவன் {கிருத்ஸமதி}, பிராமணர்கள், க்ஷத்திரியர்கள் மற்றும் வைசியர்களுக்கு மத்தியில் தன் மகன்களைக் கொண்டிருந்தான்.(18-20)

காஸி²கஸ்ய து காஸே²ய꞉ புத்ரோ தீ³ர்க⁴தபாஸ்ததா² |
ப³பூ⁴வ தீ³ர்க⁴தபஸோ வித்³வாந்த⁴ன்வந்தரி꞉ ஸுத꞉ || 1-32–21

காசேயன் மற்றும் தீர்க்கதபன் ஆகியோர் காசிகனின் மகன்களாவர். பின்னவனால் கல்விமானான தன்வந்தரி பெறப்பட்டான்

த⁴ன்வந்தரேஸ்து தனய꞉ கேதுமானிதி விஸ்²ருத꞉ |
அத² கேதுமத꞉ புத்ரோ வீரோ பீ⁴மரதோ² ந்ருப || 1-32-22

ஸுதோ பீ⁴மரத²ஸ்யாஸீத்³தி³வோதா³ஸ꞉ ப்ரஜேஸ்²வர꞉ |
தி³வோதா³ஸ இதி க்²யாத꞉ ஸர்வரக்ஷோவினாஸ²ன꞉ || 1-32-23

தன்வந்தரிக்குக் கேதுமான் என்ற பெயரில் ஒரு மகன் இருந்தான். அவனுடைய {கேதுமானின்} மகன் வீர மன்னனான பீமரதன் ஆவான். அவனுடைய {பீமரதனின்} மகன், ராட்சசர்கள் அனைவரையும் கொன்றவனும், திவோதாஸன் என்ற பெயரில் வாராணஸி நகரின் மன்னனாகக் கொண்டாடப்பட்டவனுமாவான்.

ஏதஸ்மின்னேவ காலே து புரீம் வாராணஸீம் ந்ருப |
ஸூ²ன்யாம் நிவேஸ²யாமாஸ க்ஷேமகோ நம ராக்ஷஸ꞉ |
ஸ²ப்தா ஹி ஸா மதிமதா நிகும்பே⁴ன மஹாத்மனா |
ஸூ²ன்யா வர்ஷஸஹஸ்ரம் வை ப⁴வித்ரீதி நராதி⁴ப || 1-32-24

தஸ்யாம் து ஸ²ப்தமாத்ராயாம் தி³வோதா³ஸ꞉ ப்ரஜேஸ்²வர꞉ |
விஷயாந்தே புரீம் ரம்யாம் கோ³மத்யாம் ஸம்ந்யவேஸ²யத் || 1-32-25

அந்நேரத்தில், ஓ! மன்னா, க்ஷேமகன் என்ற பெயரைக் கொண்ட ஒரு ராட்சசன், உயரான்மாவும், நுண்ணறிவுமிக்கவனுமான நிகும்பன் வாராணஸி நகரம் ஓராயிரம் வருடங்கள் எவரும் வசிப்போரற்றதாகும் என்ற சபித்ததன் விளைவால் அந்நகரை மக்களற்றதாக்கினான். வாராணஸி நகரம் இவ்வாறு சபிக்கப்பட்ட உடனேயே மன்னன் திவோதாஸன், கோமதி ஆற்றங்கரையில் மிக அழகிய நகரம் ஒன்றை அமைத்தான்.(24,25)

ப⁴த்³ரஸ்²ரேண்யஸ்ய பூர்வம் து புரீ வாராணஸீ ப⁴வத் |
யது³வம்ஸ²ப்ரஸூதஸ்ய தபஸ்யபி⁴ரதஸ்ய ச || 1-32-26

ப⁴த்³ரஸ்²ரேண்யஸ்ய புத்ராணாம் ஸ²தமுத்தமத⁴ன்வினாம் |
ஹத்வா நிவேஸ²யாமாஸ தி³வோதா³ஸ꞉ ப்ரஜேஸ்²வர꞉ || 1-32-27

முன்னர் அந்த வாராணஸி நகரம், யது குலத்தில் பிறந்த அரசமுனியான மன்னன் பத்ரஸேண்யனின் உடைமையாக இருந்தது. சிறந்த வில்லாளிகளான அவனுடைய நூறு மகன்களைக் கொன்றே மன்னன் திவோதாஸன் தன் அரசை அங்கே அமைத்தான்.(26,27)

தி³வோதா³ஸஸ்ய புத்ரஸ்து வீரோ ராஜா ப்ரதர்த³ன꞉ |
ப்ரதர்த³னஸ்ய புத்ரௌ த்³வௌ வத்ஸோ பா⁴ர்க³ஸ்ததை²வ ச || 1-32-28

வீர மன்னனான பிரதர்த்தனன் திவோதாஸனின் மகனாவான். வத்ஸனும், பர்க்கனும் அவனுடைய {பிரதர்த்தனனின்} இரு மகன்களாவர்.

அலர்கோ ராஜபுத்ரஸ்து ராஜா ஸன்னதிமான்பு⁴வி |
ஹைஹயஸ்ய து தா³யாத்³யம் ஹ்ருதவான்வை மஹீபதி꞉ || 1-32-29

ஆஜஹ்ரே பித்ரூதா³யாத்³யம் தி³வோதா³ஸஹ்ருதம் ப³லாத் |
ப⁴த்³ரஸ்²ரேண்யஸ்ய புத்ரேண து³ர்த³மேன மஹாத்மனா |
தி³வோதா³ஸேன பா³லேதி க்⁴ருணயா பரிவர்ஜித꞉ || 1-32-30

வத்ஸனின் மகன் அலர்க்கனும், அவனிடம் {அலர்க்கனிடம்} பிறந்தவன் சன்னதிமானுமாவர். பத்ரஸேண்யனின் மகனான உயரான்ம துர்தமன் ஹைஹயனால் தன் மகனாகத் தத்தெடுத்துக் கொள்ளப்பட்டான். வன்போரில் திவோதாஸனால் அபகரிக்கப்பட்ட தன் மூதாதையரின் அரசை அவன் {துர்தமன்} மீட்டான். குழந்தை என்று நினைத்த திவோதாஸனின், கருணையால் அவன் தப்ப விடப்பட்டான்.(29,30)

அஷ்டாரதோ² நாம ந்ருப꞉ ஸுதோ பீ⁴மரத²ஸ்ய வை|
தேன புத்ரேஷு பா³லேஷு ப்ரஹ்ருதம் தஸ்ய பா⁴ரத || 1-32-31

வைரஸ்யாந்தம் மஹாராஜ க்ஷத்ரியேண விதி⁴த்ஸதா |
அலர்க꞉ காஸி²ராஜஸ்து ப்³ரஹ்மண்ய꞉ ஸத்யஸங்க³ர꞉ || 1-32-32

மன்னன் அஷ்டரதன் {திவோதாஸன் / அவன் மகனான பிரதர்த்தனன்}, பீமரதனின் மகனாவான். பகைமைகளுக்கு ஒரு முடிவை எட்டும் வகையில் அந்த க்ஷத்திரியன் (துர்தமனின் மகன்களான) சிறுவர்கள் அனைவரையும் கொன்றான். காசியின் மன்னனான அலர்க்கன், வாய்மை நிறைந்தனாகவும், பிராமணர்களின் நலத்தைக் கவனித்துக் கொள்பவனாகவும் இருந்தான்.(31,32)

ஷஷ்டிவர்ஷஸஹஸ்ராணி ஷஷ்டிவர்ஷஸ²தானி ச |
தஸ்யா(ஆ)ஸீத்ஸுமஹத்³ராஜ்யம் ரூபயௌவனஸா²லின꞉ || 1-32-33

இளமையும், அழகும் நிறைந்தவனான அந்த மன்னன் தன் நாட்டை அறுபதாயிரத்து, அறுபது நூறு வருடங்கள் {அறுபத்தாறாயிரம் ஆண்டுகள்} ஆண்டான்

யுவா ரூபேண ஸம்பன்ன ஆஸீத்காஸி²குலோத்³வஹ꞉ |
லோபாமுத்³ராப்ரஸாதே³ன பரமாயுரவாப ஸ꞉ || 1-32-34

காசியின் மன்னன் அழகுள்ளவனாகவும், இளமையானவனாகவும் இருந்தான். லோபமுத்திரையின் உதவியால் அவன் நீண்ட வாழ்நாளை அடைந்தான்.

வயஸோ(அ)ந்தே மஹாபா³ஹுர்ஹத்வா க்ஷேமகராக்ஷஸம் |
ஸூ²ன்யாம் நிவேஸ²யாமாஸ புரீம் வாராணஸீம் ந்ருப || 1-32-35

{நிகும்பனின்} சாபம் தீர்ந்ததும், வலிமைமிக்கக் கரங்களைக் கொண்ட அந்த மன்னன் {அலர்க்கன்}, க்ஷேமகன் என்ற ராட்சசனைக் கொன்று, அழகிய வாராணஸி நகரத்தை மீண்டும் அமைத்தான்

அலர்கஸ்ய து தா³யாத³꞉ ஸுனீதோ² நாம பார்தி²வ꞉ |
ஸுனீத²ஸ்ய து தா³யாத³꞉ க்ஷேம்யோ நாம மஹாயஸா²꞉ || 1-32-36

மன்னன் ஸுனீதன் அலர்க்கனின் மகனாவான். பெருஞ்சிறப்புமிக்க க்ஷேம்யன் ஸுனீதனின் மகனாவான்

க்ஷேம்யஸ்ய கேதுமான்புத்ரோ வர்ஷகேதுஸ்ததோ(அ)ப⁴வத் |
வர்ஷகேதோஸ்து தா³யாதோ³ விபு⁴ர்னாம ப்ரஜேஸ்²வர꞉ || 1-32-37

க்ஷேம்யனின் மகன் கேதுமானும், அவனது {கேதுமானின்} மகன் வர்ஷகேதுவும் ஆவர்; பின்னவனின் {வர்ஷகேதுவின்} மகன் மன்னன் விபு ஆவான்.

ஆனர்தஸ்து விபோ⁴꞉ புத்ர꞉ ஸுகுமாரஸ்ததோ(அ)ப⁴வத் |
புத்ரஸ்து ஸுகுமாரஸ்ய ஸத்யகேதுர்மஹாரத²꞉ || 1-32-38

ததோ(அ)ப⁴வன்மஹாதேஜா ராஜா பரமதா⁴ர்மிக꞉ |
வத்ஸஸ்ய வத்ஸபூ⁴மிஸ்து பா⁴ர்க³பூ⁴மிஸ்து பா⁴ர்க³வாத் || 1-32-39

ஏதே த்வங்கி³ரஸ꞉ புத்ரா ஜாதா வம்ஸே²(அ)த² பா⁴ர்க³வே |
ப்³ராஹ்மணா꞉ க்ஷத்ரியா வைஸ்²யா꞉ ஸூ²த்³ராஸ்²ச ப⁴ரதர்ஷப⁴ || 1-32-40

விபுவின் மகன் ஆனர்த்தனும், அவனது {ஆனர்த்தனின்} மகன் ஸுகுமாரனும் ஆவர். அவனுடைய {ஸுகுமாரனின்} மகன், வலிமைமிக்கத் தேர்வீரனும், பெருஞ்சக்திமிக்கவனும், பக்திமானுமான மன்னன் ஸத்யகேது ஆவான். வத்ஸனில் இருந்து அவனுடைய மாகாணம் வத்ஸம் என்றும், பார்க்கவனின் மாகாணம் பர்க்கம் என்ற பெயரிலும் அழைக்கப்பட்டது. அவர்கள் அனைவரும் அங்கீரஸின் மகன்களாகப் பார்க்கவ குலத்தில் பிறந்தவர்களாவர். ஓ! பாரதர்களில் முதன்மையானவனே, அவர்கள், பிராமணர்களாகவும், க்ஷத்திரியர்களாகவும், வைசியர்களாகவும் இருந்தனர்.(38-40)

ஸுஹோத்ரஸ்ய ப்³ருஹத்புத்ரோ ப்³ருஹதஸ்தனயாஸ்த்ரய꞉ |
அஜமீடோ⁴ த்³விமீட⁴ஸ்²ச புருமீட⁴ஸ்²ச வீர்யவான் || 1-32-41

அஜமீட⁴ஸ்ய பத்ன்யஸ்து திஸ்ரோ வை யஸ²ஸான்விதா꞉ |
நீலினீ கேஸி²னீ சைவ தூ⁴மினீ ச வராங்க³னா || 1-32-42

ஸுஹோத்ரனின் மகன் பிருஹத், அவனுக்கு அஜமீடன், த்விமீடன் மற்றும் சக்திமிக்கப் புருமீடன் ஆகிய மூன்று மகன்கள் இருந்தனர்[மஹாபாரதம், ஆதிபர்வம் 94:30ல், “சுஹோத்ரன் தனது மனைவி {இக்ஷ்வாகுவின் மகள்} அய்க்ஷாகியிடம் அஜமீடன், சுமீடன் மற்றும் புருமீடன் ஆகிய மூன்று மகன்களைப் பெற்றான்” என்றுமிருக்கிறது.]. அஜமீடனுக்கு, நீலினி, கேஸினை {கேஸினி}, அழகிய காரிகையான பூமினி {தூமினி} என்ற பெயர்களைக் கொண்ட மூன்று அழகிய மனைவியர் இருந்தனர்.(41,42)

அஜமீட⁴ஸ்ய கேஸி²ன்யாம் ஜஜ்ஞே ஜஹ்னு꞉ ப்ரதாபவான் |
ஆஜஹ்ரே யோ மஹாஸத்ரம் ஸர்வமேத⁴ம் மஹாமக²ம் || 1-32-43

பதிலோபே⁴ன யம் க³ங்கா³ வினீதாபி⁴ஸஸார ஹ |
நேச்ச²த꞉ ப்லாவயாமாஸ தஸ்ய க³ங்கா³த² தத்ஸத³꞉ || 1-32-44

அஜமீடன், கேஸினியிடம் பலம்நிறைந்தவனான ஜன்ஹுவைப் பெற்றான். அவன் ஸர்வமேதமெனும் பெரும் வேள்வியைச் செய்தான். அவனைத் தன் கணவனாகுமாறு கங்கை வேண்டினாள். அவன் அவளுடைய முன்மொழிவை ஏற்க மறுத்ததால், அவனுடைய வேள்விக் களத்தில் வெள்ளம் பெருகச் செய்தாள்.(43,44)

ஸ தயா ப்லாவிதம் த்³ரூஷ்ட்வா யஜ்ஞவாடம் பரந்தப |
ஜஹ்னுரப்யப்³ரவீத்³க³ங்கா³ம் க்ருத்³தோ⁴ ப⁴ரதஸத்தம || 1-32-45

ஏஷ தே த்ரிஷு லோகேஷு ஸங்க்ஷிப்யாப꞉ பிபா³ம்யஹம் |
அஸ்ய க³ங்கே³(அ)வலேபஸ்ய ஸத்³ய꞉ ப²லமவாப்னுஹி || 1-32-46

ஓ! பாரதர்களில் முதன்மையானவனே, பகைவர்களைக் கொல்பவனான ஜன்ஹு, இவ்வாறு தன் வேள்விக்களம் கங்கையால் மூழ்கடிக்கப்பட்டதைக் கண்டு சீற்றமடைந்தவனாக அவளிடம், “ஓ! கங்கா, மூவுலகங்களிலும் உள்ள உன்னுடைய நீர் முழுவதையும் குடித்துத் தீர்க்கப் போகிறேன். உன் ஆணவத்திற்கான விலை நீ கொடுப்பாய்” என்றான்.(45,46)

தத꞉ பீதாம் மஹாத்மானோ க³ங்கா³ம் த்³ருஷ்ட்வா மஹர்ஷய꞉ |
உபனின்யுர்மஹாபா⁴கா³ து³ஹித்ருத்வாய ஜாஹ்னவீம் || 1-32-47

ஜன்ஹுவால் கங்கை குடிக்கப்பட்டதைக் கண்ட உயரான்ம முனிவர்கள், அவளை ஜானவி என்ற பெயரில் அவனுடைய மகளாக்கினர்

யுவனாஸ்²வஸ்ய புத்ரீம் து காவேரீம் ஜஹ்னுராவஹத் |
க³ங்கா³ஸா²பேன தே³ஹார்த⁴ம் யஸ்யா꞉ பஸ்²சான்னதீ³க்ருதம் || 1-32-48

ஜன்ஹு, யுவனாஷ்வனின் மகளான காவேரியை மணந்து கொண்டான். அவளை {காவேரியைச்} சபித்ததன் மூலம் கங்கை அவளுடைய ஒருபாதி உடலை ஓராறாக மாற்றினாள்

ஜஹ்னோஸ்து த³யித꞉ புத்ரஸ்த்வஜகோ நாம வீர்யவான் |
அஜகஸ்ய து தா³யாதோ³ ப³லாகாஸ்²வோ மஹீபதி꞉ || 1-32-49

பேரரசன் பலாகாஷ்வன் ஜன்ஹுவுக்குப் பிடித்தமான மகனாவான்[வலிமைமிக்க அஜகன், ஜஹ்னுவின் மகனாவான், அஜகனின் மகன் பலாகாஷ்வன், அவனுடைய மகன் குசிகன் ஆவான். வேட்டையை விரும்புபவனான இந்தக் குசிகன், பஹ்லவர்களுடனும், வேறு காட்டுவாசிகளுடனும் சேர்ந்து வளர்ந்தான்” ].

ப³பூ⁴வ ம்ருக³யாஸீ²ல꞉ குஸி²கஸ்தஸ்ய சாத்மஜ꞉ |
பஹ்லவை꞉ ஸஹ ஸம்ருத்³தோ⁴ ராஜா வனசரைஸ்ததா³ || 1-32-50

அவன் வேட்டை விரும்பியாக இருந்தான். அவனுடைய மகனான குசிகன் பன்ஹவர்களுடன் {பஹ்லவர்களுடன்} காட்டில் வளர்ந்து வந்தான்.

குஸி²கஸ்து தபஸ்தேபே புத்ரமிந்த்³ரஸமம் ப்ரபு⁴꞉ |
லபே⁴யமிதி தம் ஸ²க்ரஸ்த்ராஸாத³ப்⁴யேத்ய ஜஜ்ஞிவான் || 1-32-51

குசிகன், இந்திரனைப் போன்ற பலம்நிறைந்த ஒரு மகனை அடைய விரும்பி கடுந்தவம் செய்தான்

ஸ கா³தி⁴ரப⁴வத்³ராஜா மக⁴வான்கௌஸி²க꞉ ஸ்வயம் |
விஸ்²வாமித்ரஸ்து கா³தே⁴யோ ராஜா விஸ்²வரத²ஸ்ததா³ || 1-32-52

விஸ்²வக்ருத்³விஸ்²வஜிச்சைவ ததா² ஸத்யவதீ ந்ருப |
ருசீகாஜ்ஜமத³க்³னிஸ்து ஸத்யவத்யாமஜாயத || 1-32-53

மகவான் தன் சொந்த விருப்பத்தின் பேரில், மன்னன் காதி எந்தப் பெயரில் குசிக குலத்தில் பிறந்தான். அவனுடைய மகன்கள் விஷ்வாமித்ரர், விஷ்வரதன், விஷ்வஜித் மற்றும் விஷ்வக்ருத் ஆகியோராவர். ஓ! மன்னா, சத்யவதி அவனுடைய இளைய மகள் ஆவாள். ரிசீகர் அவளிடம் ஜமதக்னியைப் பெற்றார்.(52,53)

விஸ்²வாமித்ரஸ்ய து ஸுதா தே³வராதாத³ய꞉ ஸ்ம்ருதா꞉ |
ப்ரக்²யாதாஸ்த்ரிஷு லோகேஷு தேஷாம் நாமானி மே ஸ்²ருணு || 1-32-54

தேவராதன் மற்றும் பிறர் அடங்கிய விஷ்வாமித்ரரின் மகன்கள் மூவுலகங்களிலும் கொண்டாடப்பட்டனர். அவர்களுடைய பெயர்களைக் கேட்பாயாக.

தே³வஸ்²ரவா꞉ கதிஸ்²சைவ யஸ்மாத்காத்யாயனா꞉ ஸ்ம்ருதா꞉ |
ஸா²லாவத்யா ஹிரண்யாக்ஷோ ரேணோர்ஜஜ்ஞே(அ)த² ரேணுமான் || 1-32-55

தேவஷ்ரவனின் மகன் கதி, இவனிடமிருந்தே காத்யாயனர்கள் தங்கள் பெயர்களை அடைந்தனர். ஹிரண்யாக்ஷன் ஷாலாவதியிடமும், ரேணுமான் {ரேணுமந்தன்} ரேணுவிடமும் பெறப்பட்டனர்.

ஸாங்க்ருத்யோ கா³லவோ ராஜன்மௌத்³க³ல்யஸ்²சேதி விஸ்²ருதா꞉ |
தேஷாம் க்²யாதானி கோ³த்ராணி கௌஸி²கானாம் மஹாத்மஹாம் || 1-32-56

அதையுந்தவிர, ஓ! மன்னா, ஸாங்க்ருத்யர், காலவர் மற்றும் மௌத்கல்யர் ஆகியோரும் அவருடைய மகன்களாவர். அந்த உயரான்ம கௌசிகர்களின் குடும்பங்கள் இன்னும் நன்கறியப்பட்டிருக்கின்றன.

பாணினோ ப³ப்⁴ரவஸ்²சைவ த்⁴யானஜப்யாஸ்ததை²வ ச |
பார்தி²வா தே³வராதாஸ்²ச ஸா²லங்காயனஸௌஸ்²ரவா꞉ || 1-32-57

லௌஹித்யா யாமதூ³தாஸ்²ச ததா² காரீஷய꞉ ஸ்ம்ருதா꞉ |
விஸ்²ருதா꞉ கௌஸி²கா ராஜம்ஸ்ததா²ன்யே ஸைந்த⁴வாயனா꞉ || 1-32-58

ருஷ்யந்தரவிவாஹ்யாஸ்²ச கௌஸி²கா ப³ஹவ꞉ ஸ்ம்ருதா꞉ |
பௌரவஸ்ய மஹாராஜ ப்³ரஹ்மர்ஷே꞉ கௌஸி²கஸ்ய ஹ || 1-32-59

ஸம்ப³ந்தோ⁴ ஹ்யஸ்ய வம்ஸே²(அ)ஸ்மின்ப்³ரஹ்மக்ஷத்ரஸ்ய விஸ்²ருத꞉ |
விஸ்²வாமித்ராத்மஜானாம் து ஸு²ன꞉ஸே²போ(அ)க்³ரஜ꞉ ஸ்ம்ருத꞉ || 1-32-60

பாணிக்கள் {பாணினி}, பப்ருக்கள் {பப்ரவன்}, தியானஜாப்யர்கள் {த்யான ஜபன்}, மன்னன் தேவராதனும் பிறரும், ஷாதங்காயனன் {ஷாலங்காயனன்}, ஸௌஸ்ரவன், லௌஹிதன், யாமதூலன் {யாமதூதன்}, காரீஷிகள் {காரீஷயன்} மற்றும் ஸொன்ஷ்ருதர்கள் {ஸைந்தவாயனன்} ஆகியோர் அனைவரும் கௌசிகரின் {குசிகரின்} வழித்தோன்றல்களாவர். அவர்கள் தங்களுக்குள் உள்ள தர வேறுபாட்டிற்கு ஏற்ப திருமணக் கூட்டணிகளை ஏற்பாடு செய்து கொள்கின்றனர். ஓ! பேரரசே, பிராமண முனிவர்களான கௌசிகர்கள் மற்றும் பௌரவர்களுடனான கூட்டணி என்பது பிராமணர்களுக்கும், க்ஷத்திரியர்களுக்கும் இடையிலான கலப்பு மணம் என்று அறியப்பட்டது. விஷ்வாமித்ரரின் மகன்களுக்கு மத்தியில் ஸுனஸேபரே மூத்தவர் ஆவார்.(57-60)

பா⁴ர்க³வ꞉ கௌஸி²கத்வம் ஹி ப்ராப்த꞉ ஸ முனிஸத்தம꞉ |
தே³வராதாத³யஸ்²சான்யே விஸ்²வாமித்ரஸ்ய வை ஸுதா꞉ || 1-32-61

அந்த முனிவர்களில் முதன்மையானவர் பிருகு குலத்தில் பிறந்திருந்தாலும், ஒரு கௌசிகரின் நிலையை அடைந்தார். விஷ்வாமித்ரருக்கு தேவராதன் மற்றும் பிறர் உட்பட வேறு மகன்களும் இருந்தனர்

த்³ருஷத்³வதீஸுதஸ்²சாபி விஸ்²வாமித்ராத³தா²ஷ்டக꞉ |
அஷ்டகஸ்ய ஸுதோ லௌஹி꞉ ப்ரோக்தோ ஜஹ்னுக³ணோ மயா || 1-32-62

விஷ்வாமித்ரர் திருஷத்வதியிடம் அஷ்டகன் என்ற பெயரில் ஒரு மகனைப் பெற்றார், அவன் லௌஹன் என்ற மகனைப் பெற்றான். இவ்வாறே நான் ஜன்ஹுவின் சந்ததியை விளக்கிச் சொன்னேன்.

ஆஜமீடோ⁴(அ)பரோ வம்ஸ²꞉ ஸ்²ரூயதாம் புருஷர்ஷப⁴ |
அஜமீட⁴ஸ்ய நீலின்யோ ஸுஸா²ந்திருத³பத்³யத || 1-32-63

ஓ! மனிதர்களில் முதன்மையானவனே, அஜமீடனின் பிற மகன்களைக் குறித்துக் கேட்பாயாக. அவன் தன் மனைவியான நீலினியிடம் ஸுஷாந்தியைப் பெற்றான்.

புருஜாதி꞉ ஸுஸா²ந்தேஸ்து வாஹ்யாஸ்²வ꞉ புருஜாதித꞉ |
வாஹ்யாஸ்²வதனயா꞉ பஞ்ச ப³பூ⁴வுரமரோபமா꞉ || 1-32-64

ஸுஷாந்தியிடம் இருந்து புருஜாதியும், அவனிடம் {புருஜாதியிடம்} இருந்து வாஹ்யாஷ்வனும் பிறந்தனர். பின்னவனுக்குத் தேவர்களுக்கு ஒப்பான ஐந்து மகன்கள் இருந்தனர்.

முத்³க³ல꞉ ஸ்ருஞ்ஜயஸ்²சைவ ராஜா ப்³ருஹதி³ஷு꞉ ஸ்ம்ருத꞉ |
யவீனரஸ்cஅ விக்ராந்த꞉ க்ருமிலாஸ்²வஸ்²ச பஞ்சம꞉ || 1-32-65

அவர்கள் முத்கலன், மன்னன் ஸ்ருஞ்ஜயன், ப்ருஹத்திஷு, யவனீரன் மற்றும் பலமிக்கவனான க்ருமிதாஷ்வன் ஆகியோராவர்.

பஞ்சைதே ரக்ஷணாயாலம் தே³ஸா²னாமிதி விஸ்²ருதா꞉ |
பஞ்சானாம் வித்³தி⁴ பஞ்சாலான்ஸ்பீ²தைர்ஜனபதை³ர்வ்ரூதான் || 1-32-66

அவர்கள் ஐவரும் தங்கள் நாட்டைப் பாதுகாக்க வல்லவர்கள் என்றும், வளமிக்கக் கிராமங்களை உள்ளடக்கிய பாஞ்சால மாகாணத்தில் தலைவர்களாக இருந்தனர் என்றும் நாம் கேள்விப்படுகிறோம்.

அலம் ஸம்ரக்ஷணம் தேஷாம் பஞ்சாலா இதி விஸ்²ருதா꞉ |
முத்³க³லஸ்ய து தா³யாதோ³ மௌத்³க³ல்ய꞉ ஸுமஹாயஸா²꞉ || 1-32-67

அவர்கள் ஐவரும் தங்கள் நிலத்தைப் பாதுகாக்க இயன்றவர்களாக இருந்ததால் அது பாஞ்சாலம் என்றழைக்கப்பட்டது. முத்கலரின் மகன்கள் பெருஞ்சிறப்புமிக்க மௌத்கல்யர்களாவர்

ஸர்வ ஏதே மஹாத்மான꞉ க்ஷத்ரோபேதா த்³விஜாதய꞉ |
ஏதே ஹ்யங்கி³ரஸ꞉ பக்ஷம் ஸம்ஸ்²ரிதா꞉ கண்வமௌத்³க³லா꞉ || 1-32-68

அவர்கள் அனைவரும் உன்னதமானவர்களாகவும், இருபிறப்பாளர்களாகவும், க்ஷத்திரியக் கடமைகளைப் பின்பற்றுபவர்களாகவும் இருந்தனர். கண்வர் மற்றும் முத்கலரின் வழித்தோன்றல்கள் அங்கிரஸின் தரப்பை அடைந்தனர்.

மௌத்³க³ல்ஸ்ய ஸுதோ ஜ்யேஷ்டோ² ப்³ரஹ்மர்ஷி꞉ ஸுமஹாயஸா²꞉ |
இந்த்³ரஸேனோ யதோ க³ர்ப⁴ம் வத்⁴ர்யஸ்²வம் ப்ரத்யபத்³யத || 1-32-69

வத்⁴ர்யஸ்²வான்மிது²னம் ஜஜ்ஞே மேனகாயாமிதி ஸ்²ருதி꞉ |
தி³வோதா³ஸஸ்²ச ராஜர்ஷிரஹல்யா ச யஸ²ஸ்வினீ || 1-32-70

முதல்கலரின் மூத்த மகன், பெருஞ்சிறப்புமிக்கப் பிராமண முனிவரான இந்திரஸேனராவார், அவரிடம் இருந்து வத்யஷ்வன் பிறந்தான். அவன் {வத்யஷ்யன்} மேனகையிடம் இரட்டையரைப் பெற்றான்; இவ்வாறே நாம் கேள்விப்படுகிறோம். அவர்களில் ஒருவன் அரசமுனியான திவோதாஸனும், மற்றொருத்தி சிறப்புமிக்க அஹல்யையும் ஆவர்.

ஸ²ரத்³வதஸ்ய தா³யாத³மஹல்யா ஸமஸூயத |
ஸ²தானந்த³ம்ருஷிஸ்²ரேஷ்ட²ம் தஸ்யாபி ஸுமஹாயஸா²꞉ || 1-32-71

புத்ர꞉ ஸத்யத்⁴ருதிர்னாம த⁴னுர்வேத³ஸ்ய பாரக³꞉ |
தஸ்ய ஸத்யத்⁴ருதே ரேதோ த்³ருஷ்ட்வாப்ஸரஸமக்³ரத꞉ || 1-32-72

அவஸ்கன்னம் ஸ²ரஸ்தம்பே³ மிது²னம் ஸமபத்³யத |
க்ருபயா தச்ச ஜக்³ராஹ ஸ²ந்தனுர்ம்ருக³யாம் க³த꞉ || 1-32-73

க்ருப꞉ ஸ்ம்ருத꞉ ஸ வை தஸ்மாத்³கௌ³தமீ ச க்ருபீ ததா² |
ஏதே ஸா²ரத்³வதா꞉ ப்ரோக்தா ஏதே தே கௌ³தமா꞉ ஸ்ம்ருதா꞉ || 1-32-74

சிரத்வனர் {சிரத்வதர் / கௌதமர்} அஹல்யையிடம் முனிவர்களில் முதன்மையான சதானந்தரைப் பெற்றார். அவருடைய {சதானந்தரின்} மகன், வில் அறிவியலில் திறம்பெற்றவரும், பெருஞ்சிறப்புமிக்கவருமான ஸத்யத்ருதி ஆவார். தம் முன் ஒரு தேவ கன்னிகையைக் கண்டு ஆசையால் பீடிக்கப்பட்டதன் விளைவாக இரட்டையரைப் பெற்றார். மன்னன் சந்தனு வேட்டைக்குச் சென்றபோது, கருணை கொண்டு அவர்களை எடுத்து வளர்த்தான். அந்த மகன் கிருபன் என்றும், மகள் கிருபி என்றும் பெயரிடப்பட்டனர். அவர்கள் சாரத்வதர்கள் என்றழைக்கப்பட்டனர், கௌதமர்கள் என்றும் அறியப்பட்டனர்.(71-74)

அத ஊர்த்⁴வம் ப்ரவக்ஷ்யாமி தி³வோதா³ஸஸ்ய ஸந்ததிம் |
தி³வோதா³ஸஸ்ய தா³யாதோ³ ப்³ரஹ்மர்ஷிர்மித்ரயுர்ன்ருப꞉ || 1-32-75

இனி நான் திவோதாஸனின் சந்ததியைக் குறித்து விளக்கப் போகிறேன். அரச முனியான மித்ரேயன் திவோதாஸனின் மகனாவான்.

மைத்ராயணஸ்தத꞉ ஸோமோ மைத்ரேயாஸ்து தத꞉ ஸ்ம்ருதா꞉ |
ஏதே ஹி ஸம்ஸ்²ரிதா꞉ பக்ஷம் க்ஷத்ரோத்பேதாஸ்து பா⁴ர்க³வா꞉ || 1-32-76

அவனிடம் இருந்தே மைத்ரேய குலம் அமைந்து அவனுக்குப் பின்னால் மைத்ரேயர்கள் என்று அழைக்கப்பட்டனர். பிருகுவின் வழித்தோன்றல்கள் க்ஷேத்ரோபோதரின் {க்ஷத்ரோத்பேதரின்} தரப்பை அடைந்தனர்.

ஆஸீத்பஞ்சஜன꞉ புத்ர꞉ ஸ்ருஞ்ஜயஸ்ய மஹாத்மன꞉ |
ஸுத꞉ பஞ்சஜனஸ்யாபி ஸோமத³த்தோ மஹீபதி꞉ || 1-32-77

ஸோமத³த்தஸ்ய தா³யாத³꞉ ஸஹதே³வோ மஹாயஸ²꞉ |
ஸஹதே³வஸுதஸ்²சாபி ஸோமகோ நாம பார்தி²வ꞉ || 1-32-78

உயரானம் ஸ்ருஞ்சயனுக்குப் பஞ்சஜனன் என்ற பெயரில் ஒரு மகன் இருந்தான், அவனுடைய {பஞ்சஜனனின்} மகன் மன்னன் ஸோமதத்தன் ஆவான். அவனுடைய மகன் பெருஞ்சிறப்புமிக்க ஸஹத்வனும் {ஸஹதேவனும்}, அவனுடைய மகன் மன்னன் ஸோமகனும் ஆவர்.(77,78)

அஜமீடா⁴த்புனர்ஜாத꞉ க்ஷீணவம்ஸே² து ஸோமக꞉ |
ஸோமகஸ்ய ஸுதோ ஜந்துர்யஸ்ய புத்ரஸ²தம் ப³பௌ⁴ || 1-32-79

அந்தக் குடும்பம் அழிந்துபோகும் தருணத்தில் ஸோமகன் மீண்டும் அஜமீடனின் இரட்டையர்களில் பிறந்தான். அவனுடைய {ஸோமகனின்} மகன் ஜந்துவும், அவனுக்கு {ஜந்துவுக்கு} நூறு மகன்களும் இருந்தனர்

தேஷாம் யவீயான்ப்ருஷதோ த்³ருபத³ஸ்ய பிதா ப்ரபு⁴꞉ |
த்⁴ருஷ்டத்³யும்னஸ்து த்³ருபதா³த்³த்⁴ருஷ்டகேதுஸ்²ச தத்ஸுத꞉ || 1-32-80

அவர்களில் பிருஷதன் இளையவனாவான். அவனே துருபதனின் தந்தையாவான். துருபதனின் மகன் திருஷ்டத்யும்னனும், அவருடைய மகன் திருஷ்டகேதுவும் ஆவர்.

அஜமீடா⁴꞉ ஸ்ம்ருதா ஹ்யேதே மஹாத்மானஸ்து ஸோமகா꞉ |
புத்ராணாமஜமீட⁴ஸ்ய ஸோமகத்வம் மஹாத்மன꞉ || 1-32-81

இந்த உயரான்ம ஸோமகர்கள் அஜமீடர்கள் என்று அறியப்பட்டனர். உயரான்ம அஜமீடனின் மகன்கள் ஸோமகர்கள் என்ற பெயரில் அறியப்பட்டனர்.(

மஹிஷீ த்வஜமீட⁴ஸ்ய தூ⁴மினீ புத்ரக்³ருத்³தி⁴னீ |
த்ருதீயா தவ பூர்வேஷாம் ஜனநீ ப்ருதி²வீபதே || 1-32-82

ஓ! மன்னா {ஜனமேஜயா}, உன் மூதாதையரின் அன்னையும், மகன்களைப் பெற விரும்பியவளுமான தூமினி, அஜமீடனின் மூன்றாவது ராணியாவாள்

ஸா து புத்ரார்தி²னீ தே³வீ வ்ரதசர்யாஸமன்விதா |
ததோ வர்ஷாயுதம் தப்த்வா தப꞉ பரமது³ஸ்²சரம் || 1-32-83

எப்போதும் நோன்புகளை நோற்பவளான அந்தப் பெண்மணி, ஒரு மகனைப் பெறுவதற்காகப் பெண்கள் செய்வதற்கு மிகக் கடினமான பத்து லட்சம் ஆண்டுகள்[“பத்தாயிரம் ஆண்டுகள்” என்றும், “நூறு ஆண்டுகள்” என்றும்] நீளும் கடுந்தவத்தைச் செய்தாள்.

ஹுத்வாக்³னிம் விதி⁴வத்ஸா து பவித்ரமிதபோ⁴ஜனா |
அக்³னிஹோத்ரகுஸே²ஷ்வேவ ஸுஷ்வாப ஜனமேஜய |
தூ⁴மின்யா ஸ தயா தே³வ்யா த்வஜமீட⁴꞉ ஸமேயிவான் || 1-32-84

ருக்ஷம் ஸஞ்ஜனயாமாஸ தூ⁴மவர்ணம் ஸுத³ர்ஸ²னம் |
ருக்ஷாத்ஸம்வரணோ ஜஜ்ஞே குரு꞉ ஸம்வரணாத்ததா² |
ய꞉ ப்ரயாகா³த³திக்ரம்ய குருக்ஷேத்ரம் சகார ஹ || 1-32-85

ஓ! ஜனமேஜயா, கட்டுப்பாட்டுடன் கூடிய தூய உணவை உண்டு, முறையாக நெருப்பில் காணிக்கையிட்டு, நெருப்பு வழிபாட்டுக்காகப் பயன்படுத்தப்படும் குசப் புல்லில் படுத்துக் கொண்டாள். அஜமீடம் தூமினி என்ற அந்தப் பெண்ணை அறிந்தான், அவள் ரிக்ஷன் என்ற பெயரில் புகையின் வண்ணத்துடன் கூடிய ஓர் அழகிய மகனை ஈன்றாள். அவனிடம் இருந்து சம்வர்ணனும், அவனிடம் இருந்து குருவும் பிறந்தனர், அவன் {குரு} பிரயாகையைக் கடந்து சென்று குருக்ஷேத்ரம் எனும் நகரை அமைத்தான்.(84,85)

தத்³வை தத்ஸ மஹாபா⁴கோ³ வர்ஷாணி ஸுப³ஹூன்யத² |
தப்யமானே ததா³ ஸ²க்ரோ யத்ராஸ்ய வரதோ³ ப³பௌ⁴ || 1-32-86

புண்யம் ச ரமணீயம் ச புண்யக்ருத்³பி⁴ர்னிஷேவிதம் |
தஸ்யான்வவாய꞉ ஸுமஹாம்ஸ்தஸ்ய நாம்னா ஸ்த² கௌரவா꞉ || 1-32-87

அந்த உயரான்ம மன்னன் பல்லாயிரம் ஆண்டுகள் தவம் செய்து, பக்திமான்கள் வசிக்கும் அந்தப் புனிதமான, அழகான மாகாணத்தைப் பண்படுத்திய பிறகு, சக்ரன் {இந்திரன்} அவனுக்கு ஒரு வரமளித்தான். அவனுடைய குடும்பம் பெருமைமிக்கதாக இருந்தது, அவனிடம் {குருவிடமிருந்தே} இருந்தே கௌரவர்கள் தங்கள் பட்டப்பெயரைப் பெற்றனர்.(86,87)

குரோஸ்²ச புத்ராஸ்²சத்வார꞉ ஸுத⁴ன்வா ஸுத⁴னுஸ்ததா² |
பரீக்ஷிச்ச மஹாபா³ஹு꞉ ப்ரவரஸ்²சாரிமேஜய꞉ || 1-32-88

குருவுக்கு, ஸுதன்வன், ஸுதனன் {ஸுதனு}, வலிமைமிக்கக் கரங்களைக் கொண்ட பரீக்ஷித், பிரவரன் என்ற நான்கு மகன்கள் இருந்தனர், அவர்களின் பெயர்களைக் கேட்டால் பகைவர்கள் நடுங்கினர்

ஸுத⁴ன்வனஸ்து தா³யாத³꞉ ஸுஹோத்ரோ மதிமாம்ஸ்தத꞉ |
ச்யவனஸ்தஸ்ய புத்ரஸ்து ராஜா த⁴ர்மார்த²கோவித³꞉ || 1-32-89

ச்யவனாத்க்ருதயஜ்ஞஸ்து இஷ்ட்வா யஜ்ஞ꞉ ஸ த⁴ர்மவித் |
விஸ்²ருதம் ஜனயாமாஸ புத்ரமிந்த்³ரஸமம் ந்ருப꞉ || 1-32-90

நுண்ணறிவுமிக்க ஸுஹோத்ரன் ஸுதன்வனின் மகனாவான். அவனுடைய {ஸுதன்வனின்} மகன், வேதங்களையும், பிற சாத்திரங்களையும் நன்கு கற்ற சியவனர் ஆவார். க்ருதயஜ்ஞன் சியவனரின் மகனாவான். பக்திமானான அந்த மன்னன் பல வேள்விகளைச் செய்து, மகிமையில் இந்திரனுக்கு நிகரான ஒரு மகனைப் பெற்றான்.

சைத்³யோபரிசரம் வீரம் வஸும் நாமாந்தரிக்ஷக³ம் |
சைத்³யோபரிசராஜ்ஜஜ்ஞே கி³ரிகா ஸப்த மானவான் || 1-32-91

அவன் வானத்திலும், காற்றிலும் திரியவல்லவனும், சேதிகளின் மன்னனுமான வஸு ஆவான். அவன் கிரிகையிடம் ஏழு மகன்களைப் பெற்றான்.

மஹாரதோ² மக³த⁴ராட்³விஸ்²ருதோ யோ ப்³ருஹத்³ரத²꞉ |
ப்ரத்யக்³ரஹ꞉ குஸ²ஸ்²சைவ யமாஹுர்மணிவாஹனம் || 1-32-92

மாருதஸ்²ச யது³ஸ்²சைவ மத்ஸ்ய꞉ காலீ ச ஸத்தம꞉ |
ப்³ருஹத்³ரத²ஸ்ய தா³யாத³꞉ குஸா²க்³ரோ நாம விஸ்²ருத꞉ || 1-32-93

வலிமைமிக்கத் தேர்வீரனான மகத மன்னன் பிருஹத்ரதன், பிரத்யக்ரஹன், மணிவாஹனன் என்ற பெயரையும் கொண்ட குசன், மாருதன், யது, மீனான காளி மற்றும் ஸத்தமன். பிருஹத்ரதன் மகன், குசாக்ரன் என்ற மகனைப் பெற்றான்,(92,93)

குஸா²க்³ரஸ்யாத்மஜோ வித்³வான்வ்ருஷபோ⁴ நாம வீர்யவான் || 1-32-94

வ்ருஷப⁴ஸ்ய து தா³யாத³꞉ புஷ்பவான்னாம தா⁴ர்மிக꞉ |
தா³யாத³ஸ்தஸ்ய விக்ராந்தோ ராஜா ஸத்யஹித꞉ ஸ்ம்ருத꞉ || 1-32-95

அவனுடைய {குசார்க்கனின்} மகன் கல்விமானும், பலமிக்கவனுமான விருஷபன் ஆவான், அவனுடைய {விருஷபனின்} மகன் பக்திமானான புஷ்பவாரி {புஷ்பவந்த்} ஆவான். அவனுடைய {புஷ்பவாரியின்} மகன், பலமிக்க மன்னன் ஸத்யதுலன் {ஸத்யஹிதன்} என்ற பெயரைக் கொண்டவனாவான்.(94,95)

தஸ்ய புத்ரோ(அ)த² த⁴ர்மாத்மா நாம்னா ஊர்ஜஸ்து ஜஜ்ஞிவான் |
ஊர்ஜஸ்ய ஸம்ப⁴வ꞉ புத்ரோ யஸ்ய ஜஜ்ஞே ஸ வீர்யவான் || 1-32-96

ஸ²கலே த்³வே ஸ வை ஜாதோ ஜரயா ஸந்தி⁴த꞉ ஸ து |
ஜரயா ஸந்தி⁴தோ யஸ்மாஜ்ஜராஸந்த⁴ஸ்தத꞉ ஸ்ம்ருத꞉ || 1-32 97

அவனுடைய {ஸத்யதுலனின்} மகன் அற ஆன்மாவான ஊர்ஜனும், அவனுடைய {ஊர்ஜனின்} மகன் ஸம்பவனும் ஆவான். ஸம்பவனுக்கு ஒரு பலமிக்க மகன் இரு பகுதிகளாகப் பிறந்து ஜரையால் {ஒன்றாகத்} தைக்கப்பட்டான். அதன்படி இந்த மகன் ஜராசந்தன் என்ற பெயரிடப்பட்டான்.(96,97)

ஸர்வக்ஷத்ரஸ்ய ஜேதாஸௌ ஜராஸந்தோ⁴ மஹாப³ல꞉ |
ஜராஸந்த⁴ஸ்ய புத்ரோ வை ஸஹதே³வ꞉ ப்ரதாபவான் || 1-32-98

பெரும் பலம் நிறைந்த ஜராசந்தன் க்ஷத்திரியர்கள் அனைவரையும் வீழ்த்தினான். அவனுடைய மகன் பலம் நிறைந்தவனான ஸஹதேவனாவான்

ஸஹதே³வாத்மஜ꞉ ஸ்²ரீமானுதா³யு꞉ ஸ மஹாயஸா²꞉ |
உதா³யுர்ஜனயாமாஸ புத்ரம் பரமதா⁴ர்மிகம் || 1-32-99

அவனுடைய {ஸஹதேவனின்} மகன், அழகனும் பெருஞ்சிறப்புமிக்கவனும், ஒரு பெரும்பக்திமானைப் பெற்றவனுமான உதாயு ஆவான்.

ஸ்²ருதத⁴ர்மேதி நாமானம் மக⁴வான்யோ(அ)வஸத்³விபு⁴꞉ |
பரீக்ஷிதஸ்து தா³யாதோ³ தா⁴ர்மிகோ ஜனமேஜய꞉ || 1-32-100

மகத நாட்டில் வாழ்ந்து வந்த அவனுடைய பெயர் சுருததர்மன் ஆகும்.பரீக்ஷித்தின் மகன் பக்திமானான ஜனமேஜயன் ஆவான்

ஜனமேஜயஸ்ய தா³யாத³ஸ்த்ரய ஏவ மஹாரதா²꞉ |
ஸ்²ருதஸேனோக்³ரஸேனௌ ச பீ⁴மஸேனஸ்²ச நாமத꞉ || 1-32-101

அவனுக்கு {ஜனமேஜயனுக்கு}, வலிமைமிக்கத் தேர்வீரர்களான சுருதஸேனன், உக்ரஸேனன், மற்றும் பீமஸேசன் என்ற மூன்று மகன்கள் இருந்தனர்.

ஏதே ஸர்வே மஹாபா⁴கா³ விக்ராந்தா ப³லஸா²லின꞉ |
ஜனமேஜயஸ்ய புத்ரௌ து ஸுரதோ² மதிமாம்ஸ்ததா² || 1-32-102

அவர்கள் அனைவரும் பெருஞ்செழிப்பு மிக்கவர்களாகவும், பலம் நிறைந்தவர்களாகவும், துணிவு மிக்கவர்களாகவும் இருந்தனர். இந்த மூன்று மகன்களையும் தவிர, ஜனமேஜயன் மணிமதியிடம், ஸுரதன், மதிமான் என்ற மற்றுமிரு மகன்களைப் பெற்றான்

ஸுரத²ஸ்ய து விக்ராந்த꞉ புத்ரோ ஜஜ்ஞே விதூ³ரத²꞉ |
விதூ³ரத²ஸ்ய தா³யாத³ ருக்ஷ ஏவ மஹாரத²꞉ || 1-32-103

ஸுரதனின் மகன் பலம்நிறைந்த விதூரதனும், அவனுடைய {விதூரதனின்} மகன் வலிமைமிக்கத் தேர்வீரனான ரிக்ஷனும் ஆவர்.

த்³விதீய꞉ ஸ ப³பௌ⁴ ராஜா நாம்னா தேனைவ ஸஞ்ஜ்ஞித꞉ |
த்³வாவ்ருக்ஷௌ தவ வம்ஸே²(அ)ஸ்மிந்த்³வாவேவ து பரீக்ஷிதௌ || 1-32-104

பீ⁴மஸேனாஸ்த்ரயோ ராஜன் த்³வாவேவ ஜனமேஜயௌ |
ருக்ஷஸ்ய து த்³விதீயஸ்ய பீ⁴மஸேனோ(அ)ப⁴வத்ஸுத꞉ || 1-32-105

ப்ரதீபோ பீ⁴மஸேனஸ்ய ப்ரதீபஸ்ய து ஸ²ந்தனு꞉ |
தே³வாபிர்பா³ஹ்லிகஸ்²சைவ த்ரய ஏவ மஹாரதா²꞉ || 1-32-106

அவன் இரண்டாவது ரிக்ஷனாக இருப்பினும், முதல்வனைப் போலவே சிறப்புமிக்கவனாக இருந்தான். ஓ! மன்னா {ஜனமேஜயா}, உன்னுடைய குடும்பத்தில் இரண்டு ரிக்ஷர்களும், இரண்டு பரீக்ஷித்துகளும், மூன்று பீமஸேனர்களும், இரண்டு ஜனமேஜயர்களும் பிறந்தனர். இரண்டாம் ரிக்ஷனுக்குப் பீமஸேனன் என்ற பெயரில் ஒரு மகனும், அவனுக்கு {பீமஸேனனுக்குப்} பிரதீபன் என்ற மகனும் இருந்தனர். அவனுடைய {பிரதீபனின்} மகன்கள், வலிமைமிக்கத் தேர்வீரர்களான சந்தனு, தேவாபி மற்றும் பாஹ்லீகன் ஆகியோராவர்.(104-106)

ஸ²ந்தனோ꞉ ப்ரஸவஸ்த்வேஷ யத்ர ஜாதோ(அ)ஸி பார்தி²வ |
பா³ஹ்லிகஸ்ய து ராஜ்யம் வை ஸப்தவாஹ்யம் நரேஸ்²வர || 1-32-107

ஓ! மன்னா {ஜனமேஜயா}, நீ பிறந்த குடும்பம் சந்தனுவின் குடும்பமாகும். ஓ! மன்னா, பாஹ்லீகனுக்கு ஏழு நாடுகள் இருந்தன {ஸப்தவாஹ்யம் என்ற நாடு இருந்தது}

பா³ஹ்லிகஸ்ய ஸுதஸ்²சைவ ஸோமத³த்தோ மஹாயஸா²꞉ |
ஜஜ்ஞிரே ஸோமத³த்தாத்து பூ⁴ரிர்பூ⁴ரிஸ்²ரவா꞉ ஸ²ல꞉ || 1-32-108

பாஹ்லீகனின் மகன் பெருஞ்சிறப்புமிக்க ஸோமதத்தனும், அவனுடைய {ஸோமதத்தனின்} மகன்கள், பூரி, பூரிஸ்ரவஸ் மற்றும் சலன் ஆகியோராவர்

உபாத்⁴யாயஸ்து தே³வானாம் தே³வாபிரப⁴வன்முனி꞉ |
ச்யவனஸ்ய க்ருத꞉ புத்ர இஷ்டஸ்²சாஸீன்மஹாத்மன꞉ || 1-32-109

{சந்தனு மற்றும் பாஹ்லீகனின் அண்ணனான} தேவாபி முனிவர் தேவர்களின் புரோஹிதராக இருந்தார்.

ஸ²ந்தனுஸ்த்வப⁴வத்³ராஜா கௌரவாணாம் து⁴ரந்த⁴ர꞉ |
ஸ²ந்தனோ꞉ ஸம்ப்ரவக்ஷ்யாமி யத்ர ஜாதோ(அ)ஸி பார்தி²வ || 1-32-110

மன்னன் சந்தனு, குரு மன்னர்களில் முதன்மையானவனாக இருந்தான். ஓ! பெரும் மன்னா, நீ சந்தனு குலத்தின் குடும்பத்திலேயே பிறந்தாய்.

கா³ங்க³ம் தே³வவ்ரதம் நாம புத்ரம் ஸோ(அ)ஜனயத்ப்ரபு⁴꞉ |
ஸ து பீ⁴ஷ்ம இதி க்²யாத꞉ பாண்ட³வானாம் பிதாமஹ꞉ || 1-32-111

வன் {சந்தனு} கங்கையிடம், தேவவிரதன் என்ற பெயரில் ஒரு மகனைப் பெற்றான். பாண்டவர்களின் பாட்டனான அவர், பீஷ்மர் என்ற பெயரில் கொண்டாடப்பட்டார்.

காலீ விசித்ரவீர்யம் து ஜனயாமாஸ பா⁴ரத |
ஸ²ந்தனோர்த³யிதம் புத்ரம் த⁴ர்மாத்மானமகல்மஷம் || 1-32-112

காளி (சத்யவதி), சந்தனுவுக்கு மிகப் பிடித்தமானவனும், அற ஆன்மாவும், பாவமற்ற மகனுமான விசித்ரவீரியனைப் பெற்றாள்.(

க்ருஷ்ணத்³வைபாயனஸ்²சைவ க்ஷேத்ரே வைசித்ரவீர்யகே |
த்⁴ருதராஷ்ட்ரம் ச பாண்டு³ம் ச விது³ரம் சாப்யஜீஜனத் || 1-32-113

த்⁴ருதராஷ்ட்ரஸ்²ச கா³ந்தா⁴ர்யாம் புத்ரானுத்பாத³யச்ச²தம் |
தேஷாம் து³ர்யோத⁴ன꞉ ஸ்²ரேஷ்ட²꞉ ஸர்வேஷாமேவ ஸ ப்ரபு⁴꞉ || 1-32-114

கிருஷ்ணத்வைபாயனர் {வியாசர்}, விசித்ரவீரியனின் மனைவியிடம் திருதராஷ்டிரன், பாண்டு மற்றும் விதுரனைப் பெற்றார். திருதராஷ்டிரன், காந்தாரியிடம், துரியோதனனை மூத்தவனாகக் கொண்ட நூறு மகன்களைப் பெற்று மன்னனானான்.

பாண்டோ³ர்த⁴னஞ்ஜய꞉ புத்ர꞉ ஸௌப⁴த்³ரஸ்தஸ்ய சாத்மஜ꞉ |
அபி⁴மன்யு꞉ பரீக்ஷித்து பிதா தவ ஜனேஸ்²வர || 1-32-115

பாண்டுவின் மகன் தனஞ்சயனும் {அர்ஜுனனும்}, அவனுடைய {தனஞ்சயனின்} மகன், சுபத்திரையின் மூலம் பிறந்த அபிமன்யுவும் ஆவர்.

ஏஷ தே பௌரவோ வம்ஸோ² யத்ர ஜாதோ(அ)ஸி பார்தி²வ |
துர்வஸோஸ்து ப்ரவக்ஷ்யாமி த்³ருஹ்யோஸ்²சானோர்யதோ³ஸ்ததா² || 1-32-116

ஓ! மன்னா, இதுவே நீ பிறந்த பூரு குலமாகும்.
இனி துர்வஸு, த்ரஹ்யு, அனு மற்றும் யது ஆகியோரின் குடும்பங்களைக் குறித்துச் சொல்லப் போகிறேன்.

ஸுதஸ்து துர்வஸோர்வஹ்னிர்வஹ்னேர்கோ³பா⁴னுராத்மஜ꞉ |
கோ³பா⁴னோஸ்து ஸுதோ ராஜா த்ரைஸானுரபராஜித꞉ || 1-32-117

கரந்த⁴மஸ்து த்ரைஸானோர்மருத்தஸ்தஸ்ய சாத்மஜ꞉ |
அன்யஸ்த்வாவீக்ஷிதோ ராஜா மருத்த꞉ கதித²ஸ்தவ || 1-32-118

அனபத்யோ(அ)ப⁴வத்³ராஜா யஜ்வா விபுலத³க்ஷிண꞉ |
து³ஹிதா ஸம்மதா நாம தஸ்யாஸீத்ப்ருதி²வீபதே || 1-32-119

த³க்ஷிணார்த²ம் ஸ்ம வை த³த்தா ஸம்வர்தாய மஹாத்மனே |
து³ஷ்யந்தம் பௌரவம் சாபி லேபே⁴ புத்ரமகல்மஷம் || 1-32-120

துர்வஸுவின் மகன் வஹ்னியும், அவனுடைய {வஹ்னியின்} மகன் கோபானுவும், அவனுடைய {கோபானுவின்} மகன் தடுக்கப்படமுடியாத மன்னன் திரைஸனுவும் ஆவர். அவனுடைய {திரைஸனுவின்} மகன் கரந்தமனும், அவனுடைய {கரந்தமனின்} மகன் மருத்தனும் ஆவர். நான் ஏற்கனவே அவீக்ஷிதன் மகன் மருத்தன் என்ற மற்றொரு பெயரைக் குறிப்பிட்டிருக்கிறேன். இந்த மன்னன் மருத்தனுக்கு மகனெவரும் இல்லை, அதன்பேரில் அவன் அபரிமிதமான கொடைகளுடன் கூடிய பல வேள்விகளைச் செய்தான். ஓ! மன்னா, அவன் {மருத்தன்} ஸம்மதை என்ற பெயரில் ஒரு மகளைப் பெற்றான். அவன் உயரான்ம சம்வர்த்தனுக்கு அவளை {ஸம்மதையைக்} கொடையாக அளித்தான். அதன்பிறகு அவன் {மருத்தன்} பாவமற்றவனும், பூரு குலத்தின் மன்னனான துஷ்மந்தனை {துஷ்யந்தனைத்} தன் மகனாக அடைந்தான்.(117-120)

ஏவம் யயாதே꞉ ஸா²பேன ஜராஸங்க்ரமணே ததா³ |
பௌரவம் துர்வஸோர்வம்ஸ²꞉ ப்ரவிவேஸ² ந்ருபோத்தம || 1-32-121

து³ஷ்யந்தஸ்ய து தா³யாதா³꞉ கருத்தா²ம꞉ ப்ரஜேஸ்²வர꞉ |
கருத்தா²மாத்ததா²க்ரீட³ஸ்²சத்வாரஸ்தஸ்ய சாத்மஜா꞉ || 1-32-122

பாண்ட்³யஸ்²ச கேரலஸ்²சைவ கோலஸ்²சோலஸ்²ச பார்தி²வ꞉
தேஷாம் ஜனபதா³꞉ ஸ்பீ²தா꞉ பாண்ட்³யாஸ்²சோலா꞉ ஸகேரலா꞉ || 1-32-123

த்³ருஹ்யோஸ்²ச தனயோ ராஜன்ப³ப்⁴ரு꞉ ஸேதுஸ்²ச பார்தி²வ꞉ |
அங்கா³ரஸேதுஸ்தத்புத்ரோ மருதாம் பதிருச்யதே || 1-32-124

யௌவனாஸ்²வேன ஸமரே க்ருச்ச்²ரேண நிஹதோ ப³லீ |
யுத்³த⁴ம் ஸுமஹத³ஸ்யா(ஆ)ஸீன்மாஸான்பரி சதுர்த³ஸ² || 1-32-125

ஓ! மன்னர்களில் முதன்மையானவனே, இவ்வாறே முதுமையை மாற்றிக் கொள்வதில் உண்டான யயாதியின் சாபத்தால் துர்வஸுவின் குலம் குருக்களுடன் கலந்தது. துஷ்யந்தனின் மகன் மன்னன் கருத்தாமனும், அவனுடைய மகன் ஆக்ரீடனும் ஆவர். அவனுக்கு {ஆக்ரீடனுக்கு}, பாண்டியன், கேரளன் {சேரன்}, கோலன் மற்றும் சோழன் என்ற நான்கு மகன்கள் இருந்தனர். வளமிக்க அவர்களுடைய நிலப்பகுதிகள் முறையே பாண்டியம் {பாண்டிய நாடு}, சோழம் {சோழ நாடு}, கேரளம் {சேர நாடு} எனப் பெயரிடப்பட்டது.
ஓ! மன்னா {ஜனமேஜயா}, த்ரஹ்யுவின் மகன்கள் பப்ருவும், சேதுவும் ஆவர். சேதுவின் மகன் அங்காரன், மருத்துகளின் தலைவனாக அறியப்பட்டான். பலம்நிறைந்தவனான அந்த மன்னன் {அங்காரன்}, பெருஞ்சிரமத்தின் பேரில் போரில் யௌவானாஷ்வனால் கொல்லப்பட்டான். அவனுடன் நடந்த அந்தக் கொடும்போர் பதினான்கு மாதங்கள் நீடித்தது.(121-125)

அங்கா³ரஸ்ய து தா³யாதோ³ கா³ந்தா⁴ரோ நாம பா⁴ரத |
க்²யாயதே தஸ்ய நாம்னா வை கா³ந்தா⁴ரவிஷயோ மஹான் || 1-32-126

கா³ந்தா⁴ரதே³ஸ²ஜாஸ்²சைவ துரகா³ வாஜினாம் வரா꞉ |
அனோஸ்து புத்ரோ த⁴ர்மோ(அ)பூ⁴த்³த்⁴ருதஸ்தஸ்யாத்மஜோ(அ)ப⁴வத் || 1-32-127

த்⁴ருதாத்து து³து³ஹோ ஜஜ்ஞே ப்ரசேதாஸ்தஸ்ய சாத்மஜ꞉ |
ப்ரசேதஸ꞉ ஸுசேதாஸ்து கீர்திதோ ஹ்யானவோ மயா || 1-32-128

யதோ³ர்வம்ஸ²ம் ப்ரவக்ஷ்யாமி ஜ்யேஷ்ட²ஸ்யோத்தமதேஜஸ꞉ |
விஸ்தரேணானுபூர்வ்யாத்து க³த³தோ மே நிஸா²மய || 1-32-129

மன்னன் காந்தாரன் அங்காரனின் மகனாவான், அவனுடைய பெயரிலேயே இன்னும் காந்தார நாடு அழைக்கப்படுகிறது. அந்த நிலப்பகுதியைச் சேர்ந்த குதிரைகளே தங்கள் வகையில் மிகச் சிறந்தவையாகும்.
அனுவின் மகன் தர்மனும், அவனுடைய மகன் கிருதனும் {திருதனும்} ஆவர். கிருதன், துதுஹனைப் பெற்றான், அவனுடைய {துதுஹனின்} மகன் பிரசேதன் ஆவான். பிரசேதனின் மகன் ஸுசேதன் ஆவான். இவ்வாறே நான் அனுவின் குடும்பத்தை விளக்கிச் சொன்னேன். இனி, மிகச் சிறந்ததும், பலம்நிறைந்ததுமான மூத்தவன் யதுவின் குடும்பத்தை விரிவாகச் சொல்கிறேன் கேட்பாயாக” என்றார் {வைசம்பாயனர்}.(126-129)

இதி ஸ்²ரீமஹாபா⁴ரதே கி²லேஷு ஹரிவம்ஸே² ஹரிவம்ஸ²பர்வணி
புருவம்ஸா²னுகீர்தனே த்³வாத்ரிம்ஸோ²(அ)த்⁴யாய꞉

————–—————————

ஸ்ரீ கோவில் கந்தாடை அப்பன் ஸ்வாமிகள் திருவடிகளே சரணம் –
ஸ்ரீ வேத வியாஸ பகவான் திருவடிகளே சரணம் –
ஸ்ரீ பெரிய பெருமாள் பெரிய பிராட்டியார் ஆண்டாள் ஆழ்வார் எம்பெருமானார் ஜீயர் திருவடிகளே சரணம்-

ஸ்ரீ ஹரிவம்ச பர்வம்–அத்யாயம் 31–(கக்ஷேயு வம்ச வர்ணனம்)-பூருவின் குடும்பம்–

January 24, 2021

பகுதியின் சுருக்கம் : பூருவின் வழித்தோன்றலான ரௌஸ்ராஸ்வன்; மஹாமனனின் முதல் மகனான உசீநரனின் வழித்தோன்றல்களான சௌவீரம், கைகேயம் மற்றும் மத்ரக நாட்டு மன்னர்கள்; அவனது இரண்டாம் மகனான திதிக்ஷுவின் வழித்தோன்றலான பலி, பலியின் மகன்களின் வழியில் வந்த அங்க, வங்க, சுங்க மற்றும் கலிங்க நாட்டு மன்னர்கள்; அங்க நாட்டு மன்னர்களின் குலவரிசை; அங்க நாட்டு மன்னன் ஜயத்ரதனின் தம்பியான விஜயனின் வழித்தோன்றலான சத்யகர்மனுக்கு ஒரு பிராமணப் பெண் மூலம் பிறந்த அதிரதன்; கர்ணனைத் தத்தெடுத்த அதிரதன்; அங்கநாட்டு மன்னனான கர்ணனின் வழித்தோன்றல்கள்–

ஜனமேஜய உவாச
பூரோர்வம்ஸ²மஹம் ப்³ரஹ்மஞ்ச்²ரோதுமிச்சா²மி தத்த்வத꞉ |
த்³ருஹ்யோஸ்²சானோர்யதோ³ஸ்²சைவ துர்வஸோஸ்²ச ப்ருத²க்ப்ருத²க் || 1-31-1

வ்ருஷ்ணிவம்ஸ²ப்ரஸங்கே³ன ஸ்வம் வம்ஸ²ம் பூர்வமேவ து |
விஸ்தரேணானுபூர்வ்யா ச தத்³ப⁴வான்வக்துமர்ஹதி || 1-31-2

ஜனேமஜயன் {வைசம்பாயனரிடம்}, “ஓ! பிராமணரே, பூரு, திருஹ்யு, அனு, யது மற்றும் துர்வஸு ஆகியோரைக் குறித்துத் தனித்தனியாகவும், உண்மையாகவும், கேட்க விரும்புகிறேன். விருஷ்ணிகளின் குலத்தை விளக்கும்போது தொடக்கத்தில் இருந்தே விரிவாக அவர்களைக் குறித்து விளக்குவீராக” என்றான்.(1,2)

வைஸ²ம்பாயன உவாச
ஸ்²ருணு பூரோர்மஹாராஜ வம்ஸ²முத்தமபௌருஷம் |
விஸ்தரேணானுபூர்வ்யா ச யத்ர ஜாதோ(அ)ஸி பார்தி²வ || 1-31-3

வைசம்பாயனர் {ஜனமேஜயனிடம்}, “முதலில் நீ பிறந்ததும், உன் குடும்பமுமான பூருவின் குலத்தைக் குறித்துத் தொடக்கத்தில் இருந்து கேட்பாயாக-

ஹந்த தே கீர்தயிஷ்யாமி பூரோர்வம்ஸ²மனுத்தமம் |
த்³ருஹ்யோஸ்²சானோர்யதோ³ஸ்²சைவ துர்வஸோஸ்²ச நராதி⁴ப || 1-31-4

ஓ! மன்னா, மிகச் சிறந்த குடும்பமான பூருவின் குடும்பத்தைக் குறித்தும், திருஹ்யு, அனு, யது மற்றும் துர்வஸு ஆகியோரின் குடும்பங்களைக் குறித்தும் நான் உனக்குச் சொல்லப் போகிறேன்-

பூரோ꞉ புத்ரோ மஹாவீர்யோ ராஜா(ஆ)ஸீஜ்ஜனமேய꞉ |
ப்ரசின்வாம்ஸ்து ஸுதஸ்தஸ்ய ய꞉ ப்ராசீமஜயத்³தி³ஸ²ம் || 1-31-5

ஓ! ஜனமேஜயா, பூருவின் மகன் பெருஞ்சக்திவாய்ந்த மன்னனாவான்; கிழக்குப் பகுதியை வென்றவனான பிராசீனவானே அவனுடைய மகனாவான்

ப்ரசின்வத꞉ ப்ரவீரோ(அ)பூ⁴ன்மனஸ்யுஸ்தஸ்ய சாத்மஜ꞉ |
ராஜா சாப⁴யதோ³ நாம மனஸ்யோரப⁴வத்ஸுத꞉ || 1-31-6

ததை²வாப⁴யத³ஸ்யாஸீத்ஸுத⁴ன்வா து மஹீபதி꞉ |
ஸுத⁴ன்வனோ ப³ஹுக³வ꞉ ஸ²ம்யாதிஸ்தஸ்ய சாத்மஜ꞉ || 1-31-7

பிராசீனவானின் மகன் பிரவீரனும், அவனுடைய {பிரவீரனின்} மகன் மனஸ்யுவும் ஆவர். அவனுடைய {மனஸ்யுவின்} மகன் மன்னன் அபயதன், அவனுடைய {அபயதனின்} மகன் மன்னன் ஸுதன்வனும் ஆவர். அவனுடைய {ஸுதன்வனின்} மகன் பஹுகவனும், அவனுடைய {பஹுகவனின்} மகன் ஸம்யாதியும் ஆவர்.(6,7)

ஸ²ம்யாதேஸ்து ரஹஸ்யாதீ ரௌத்³ரஸ்²வஸ்தஸ்ய சாத்மஜ꞉ |
ரௌத்³ராஸ்²வஸ்ய க்⁴ருதாச்யாம் வை த³ஸா²ப்ஸரஸி ஸூனவ꞉ || 1-31-8

அவனுடைய {ஸம்யாதியின்} மகன் ரஹஸ்யாதியும், அவனுடைய {ரஹஸ்யாதியின்} மகன் ரௌத்ராஸ்வனும் ஆவர். பின்னவன் {ரௌத்ராஸ்வன்} பத்து மகன்களையும், பத்து மகள்களையும் கொண்டிருந்தான்

ருசேயு꞉ ப்ரத²மஸ்தேஷாம் க்ருகணேயுஸ்ததை²வ ச |
கக்ஷேயு꞉ ஸ்த²ண்டி³லேயுஸ்²ச ஸன்னதேயுஸ்ததை²வ ச || 1-31-9

த³ஸா²ர்ணேயுர்ஜலேயுஸ்²ச ஸ்த²லேயுஸ்²ச மஹாயஸா²꞉ |
த⁴னேயுஸ்²ச வனேயுஸ்²ச புத்ரிகாஸ்²ச த³ஸ² ஸ்த்ரிய꞉ || 1-31-10

ருத்³ரா ஸூ²த்³ரா ச ப⁴த்³ரா ச மலதா³ மலஹா ததா² |
க²லதா³ சைவ ராஜேந்த்³ர நலதா³ ஸுரஸாபி ச |
ததா² கோ³சபலா து ஸ்த்ரீரத்னகூடாஸ்²ச தா த³ஸ² || 1-31-11

அந்த மகன்கள் முறையே தசார்ணேயு, கிருகணேயு, கக்ஷேயு, ஸ்தண்டிலேசு {ஸ்தண்டிலேயு}, ஸௌனதேயு {ஸன்னதேயு}, ரிசேயு, ஸ்தலேயு, ஜலேயு, தனேயு, மற்றும் வனேயு என்ற பெயர்களைக் கொண்டோராவர். மகள்களாக ருத்ரை, ஸூத்ரை, பத்ரை, சாலதை, மலதை, கலதை, சலதை {மலஹை}, பலதை, ஸுரதை {ஸுரஸை}, மற்றும் கோசபதை {கோசபலை} என்ற பெயர்களைக் கொண்டோராவர். இந்தப் பத்து மகள்களும், தங்கள் அழகில் ஊர்வசி மற்றும் பிற பெண்குல ரத்திரங்களையும் வீழ்த்தினர்

ருஷிர்ஜாதோ(அ)த்ரிவம்ஸே² து தாஸாம் ப⁴ர்தா ப்ரபா⁴கர꞉ |
ருத்³ராயாம் ஜனயாமாஸ ஸுதம் ஸோமம் யஸ²ஸ்வினம் || 1-31-12

அத்ரி குலத்தில் பிறந்த பிரபாகர முனிவர் அவர்களின் கணவராக இருந்தார். அவர் ருத்ரையிடம் சோமன் {சந்திரனிடம்} என்ற தன் சிறப்புமிக்க மகனைப் பெற்றார்

ஸ்வர்பா⁴னுனா ஹதே ஸூர்யே பதமானே தி³வோ மஹீம் |
தமோ(அ)பி⁴பூ⁴தே லோகே ச ப்ரபா⁴ யேன ப்ரகல்பிதா || 1-31-13

சூரியன், ராகுவால் {ஸ்வர்ப்பானுவால்} வீழ்த்தப்பட்டுப் பூமியில் விழுந்து மொத்த உலகும் இருளில் மூழ்கும்போது அவன் {சோமன்} தன் கதிர்களை எங்கும் பரப்புகிறான்[ஹரிவம்ச பர்வம் 25:5,6ல் சந்திரன் அத்ரியின் மகன் என்று இருக்கிறது. இங்கே அத்ரியின் வழி வந்த பிரபாகர முனிவரின் மகனாகச் சொல்லப்படுகிறான்.].

ஸ்வஸ்தி தே(அ)ஸ்த்விதி சோக்தோ வை பதமானோ தி³வாகர꞉ |
வசனாத்தஸ்ய விப்ரர்ஷேர்ன பபாத தி³வோ மஹீம் || 1-31-14

அந்த முனிவர் {பிரபாகரர்}, “உனக்கு நன்மை நேரட்டும்” என்றபோது, அவரது சொற்களின்படியே சூரியன் வானத்தில் இருந்து விழாதிருந்தான்

அத்ரிஸ்²ரேஷ்டா²னி கோ³த்ராணி யஸ்²சகார மஹாதபா꞉ |
யஜ்ஞேஷ்வத்ரேர்த⁴னம் சைவ ஸுரைர்யஸ்ய ப்ரவர்திதம் || 1-31-15

பெருந்தவசியான அந்த அத்ரி {பிரபாகரர்}, பெருங்குடும்பங்களை நிறுவியவராவார். அவரது வேள்வியில் தேவர்களும் வளங்களைச் சுமந்தனர்[“அத்ரியின் சந்ததியை நோக்கமாகக் கொண்ட வேத சடங்குகளில் அவருக்காகவே தேவர்கள் சில பொருள்களை ஈடாக நிர்ணயித்தனர்” என்றிருக்கிறது. பிபேக்திப்ராயின் பதிப்பில், “வேள்விகளில் அத்ரியின் பரம்பரைக்கெனத் தேவர்கள் செல்வத்தை ஒதுக்கிக் கட்டளையிட்டனர்” என்றிருக்கிறது.].

ஸ தாஸு ஜனயாமாஸ புத்ரிகாஸு ஸனாமகான் |
த³ஸ² புத்ரான்மஹாத்மா ஸ தபஸ்யுக்³ரே ரதான்ஸதா³ || 1-31-16

இந்த உயரான்ம முனிவர், ரௌத்ராஸ்வனின் பத்து மகள்களிடம், எப்போதும் கடுந்தவங்களைச் செய்யும் பத்து மகன்களைப் பெற்றார்.

தே து கோ³த்ரகரா ராஜன்ருஷயோ வேத³பாரகா³꞉ |
ஸ்வஸ்த்யாத்ரேயா இதி க்²யாதா꞉ கிம் த்வத்ரிம் த⁴னவர்ஜிதா꞉ || 1-31-17

ஓ! மன்னா, வேதங்களில் தேர்ந்த அந்த முனிவர்கள், குலங்களை நிறுவியவர்களாக இருந்தனர். அவர்கள் ஸ்வஸ்தியாத்ரேயர்கள் என்ற பெயரைக் கொண்டவர்களாக இருந்தார்கள். ஆனால் அத்ரியிடம் செல்வமேதும் இருக்கவில்லை[“ஆனால் அவர்கள் {அந்த ஸ்வஸ்தியாத்ரேயர்கள்} அத்ரியின் மரபுரிமைகளைப் பெறவில்லை””அம்முனிவர்கள் தேவர்களில் நிறைவடைந்தவர்களாகவும், தங்களுக்கெனக் கோத்ரங்களை நிறுவியவர்களாகவும் இருந்தனர். அவர்கள் அத்ரியின் வளங்களைப் பெறவில்லையெனினும் அவர்கள் ஸ்வஸ்தியாத்ரேயர்கள் என்று அறியப்பட்டனர்”]

கக்ஷேயோஸ்தனயாஸ்²சாஸம்ஸ்த்ரய ஏவ மஹாரதா²꞉ |
ஸபா⁴னரஸ்²சாக்ஷுஷஸ்²ச பரமன்யுஸ்ததை²வ ச || 1-31-18

{ரௌத்ராஸ்வனின் மூன்றாவது மகனான} கக்ஷேயுவுக்கு, பெரும் தேர்வீரர்களான ஸுபானரன் {ஸபானரன்}, சாக்ஷுஷன், பரமன்யு ஆகிய மூன்று மகன்கள் இருந்தனர்.

ஸபா⁴னரஸ்ய புத்ரஸ்து வித்³வான்காலானலோ ந்ருப꞉ |
காலானலஸ்ய த⁴ர்மஜ்ஞ꞉ ஸ்ருஞ்ஜயோ நாம வை ஸுத꞉ || 1-31-19

கல்விமானான மன்னன் காலானலன், ஸுபானரன் மகனாவன். அவனுடைய மகன் பக்திமானான ஸ்ருஞ்ஜயன் ஆவான்

ஸ்ருஞ்ஜயஸ்யாப⁴வத்புத்ரோ வீரோ ராஜா புரஞ்ஜய꞉ |
ஜனமேஜயோ மஹாராஜ புரஞ்ஜயஸுதோ(அ)ப⁴வத் || 1-31-20

வீர மன்னனான புரஞ்ஜயன், ஸ்ருஞ்ஜயனின் மகனாவான். ஓ! மன்னா, ஜனமேஜயன், புரஞ்ஜயனின் மகனாவான்

ஜனமேஜயஸ்ய ராஜர்ஷேர்மஹாஸா²லோ(அ)ப⁴வத்ஸுத꞉ |
தே³வேஷு ஸ பரிஜ்ஞாத꞉ ப்ரதிஷ்டி²தயஸா² பு⁴வி || 1-31-21

அரசமுனியான மஹாசாலன், ஜனமேஜயனின் மகனாவான். அவன் வேதங்களை நன்கறிந்தவனாகவும், பூமியில் புகழ்பெற்றவனாகவும் இருந்தான்.

மஹாமனா நாம ஸுதோ மஹாஸா²லஸ்ய தா⁴ர்மிக꞉ |
ஜஜ்ஞே வீர꞉ ஸுரக³ணை꞉ பூஜித꞉ ஸுமஹாயஸா²꞉ || 1-31-22

பக்திமானான மஹாமனன், மஹாசாலனின் மகனாவான். வீரனும், தயாள மனம் கொண்டவனும், தேவர்கள் அனைவராலும் மதிக்கப்படுபவனுமாக அவன் {மஹாமனன்} இருந்தான்

மஹாமனாஸ்து புத்ரௌ த்³வௌ ஜனயாமாஸ பா⁴ரத |
உஸீ²னரம் ச த⁴ர்மஜ்ஞம் திதிக்ஷும் ச மஹாப³லம் || 1-31-23

ஓ! பரதனின் வழித்தோன்றலே, மஹாமனன், பெரும்பலம் கொண்டவர்களான உசீநரன், மற்றும் திதிக்ஷு என்ற இரு மகன்களைப் பெற்றான்

ஊஸீ²னரஸ்ய பத்ன்யஸ்து பஞ்ச ராஜர்ஷிவம்ஸ²ஜா꞉ |
ந்ருகா³ க்ருமீ நவா த³ர்வா பஞ்சமீ ச த்³ரூஷத்³வதீ || 1-31-24

உசீநரன், அரசமுனிகளான நிருகன், க்ருமி, நவன், தர்வன், திருஷத்வதி ஆகியோரின் குடும்பங்களில் ஐந்து மனைவியரைக் கொண்டான்

உஸீ²னரஸ்ய புத்ராஸ்து பஞ்ச தாஸு குலோத்³வஹா꞉ |
தபஸா வை ஸுமஹதா ஜாதா வ்ருத்³த⁴ஸ்ய பா⁴ரத || 1-31-25

அவன் தன் மனைவியரிடம் தன் குலத்தைத் தழைக்கச் செய்த ஐந்து மகன்களைப் பெற்றான். ஓ! பரதனின் வழித்தோன்றலே, அவன் தன் முதிய வயதில் கடும் தவங்களைச் செய்து அந்த மகன்கள் அனைவரையும் பெற்றான்

ந்ருகா³யாஸ்து ந்ருக³꞉ புத்ர꞉ க்ரும்யாம் க்ருமிரஜாயத |
நவாயாஸ்து நவ꞉ புத்ரோ த³ர்வாயா꞉ ஸுவ்ரதோ(அ)ப⁴வத் || 1-31-26

த்³ருஷத்³வத்யாஸ்து ஸஞ்ஜஜ்ஞே ஸி²பி³ரௌஸீ²னரோ ந்ருப꞉ |
ஸி²பே³ஸ்து ஸி²ப³யஸ்தாத யோதே⁴யாஸ்து ந்ருக³ஸ்ய ஹ || 1-31-27

நிருகையிடம், நிருகன் என்ற மகனையும், க்ருமியிடம், கிருமன் என்ற மகனையும், நவையிடம், நவன் என்ற மகனையும், தர்வியிடம், ஸுவ்ரதன் என்ற மகனையும், திருஷத்வதியிடம் மன்னன் சிபியும் பிறந்தனர். சிபியின் மகன்கள் சிபிக்கள் {அல்லது சைப்யர்கள்} என்ற பெயரையும், நிருகனின் மகன்கள் யௌதேயர்கள் என்ற பெயரையும் கொண்டனர்.(26,27)

நவஸ்ய நவராஷ்ட்ரம் து க்ருமேஸ்து க்ருமிலா புரீ |
ஸுவ்ரதஸ்ய ததா²ம்ப³ஷ்டா² ஸி²பி³புத்ரான்னிபோ³த⁴ மே || 1-31-28

நவனின் தலைநகரம் நவராஷ்டிரம், கிருமியின் {கிருமனின்} தலைநகரம் கிருமிதை {கிருமிலாபுரி}, ஸுவ்ரதனின் தலைநகர் அம்பஷ்டம் {அம்பஷ்டபுரம்} என்ற பெயர்களில் கொண்டாடப்பட்டன. சிபியின் மகன்களுடைய பெயர்களை என்னிடம் இருந்து கேட்பாயாக.

ஸி²பே³ஸ்²ச புத்ராஸ்²சத்வாரோ வீராஸ்த்ரைலோக்யவிஸ்²ருதா꞉ |
வ்ருஷத³ர்ப⁴꞉ ஸுவீரஸ்²ச மத்³ரக꞉ கைகயஸ்ததா² || 1-31-29

வீரத்திற்காக மூவுலகிலும் புகழ்பெற்றவர்களான நான்கு மகன்கள் அவனுக்கு இருந்தனர். அவர்கள் விருஷதர்பன், ஸுவீரன், கைகயன், மற்றும் மத்ரபன் {மத்ரகன்} ஆகியோராவர்

தேஷாம் ஜனபதா³꞉ ஸ்பீ²தா꞉ கேகயா மத்³ரகாஸ்ததா² |
வ்ருஷத³ர்பா⁴꞉ ஸுவீராஸ்²ச திதிக்ஷோஸ்து ப்ரஜா꞉ ஸ்²ருணு || 1-31-30

அவர்களது வளமிக்க நகரங்கள் கைகேயம், மத்ரபம் {மத்ரகம்} என்ற பெயர்களிலும் மற்றும் பிற பெயர்களையும் கொண்டிருந்தன. விருஷதர்பனும், மற்றும் பிறர் அனைவரும் வீரமிக்கவர்களாக இருந்தனர்.{மஹாமனனின் இரண்டாம் மகனான} திதிக்ஷுவின் மகன்களுடைய பெயர்களை இப்போது கேட்பாயாக

தைதிக்ஷவோ(அ)ப⁴வத்³ராஜா பூர்வஸ்யாம் தி³ஸி² பா⁴ரத |
உஷத்³ரதோ² மஹாபா³ஹுஸ்தஸ்ய பே²ன꞉ ஸுதோ(அ)ப⁴வத் || 1-31-31

பே²னாத்து ஸுதபா ஜஜ்ஞே ஸுதஹ் ஸுதபஸோ ப³லி꞉ |
ஜாதோ மானுஷயோனௌ து ஸ ராஜா காஞ்சனேஷுதீ⁴꞉ || 1-31-32

ஓ! பாரதக் குலத்தின் கொழுந்தே, திதிக்ஷுவின் மகனான உஷத்ரதன், கிழக்குப் பகுதியின் மன்னனாக இருந்தான். அவனுடைய {உஷத்ரதனின்} மகன் பேனன், அவனுடைய {பேனனின்} மகன் ஸுதபனாவான் {ஸுதபஸனாவான்}, அவனிடம் {ஸுதபனிடம்} இருந்து பலி பிறந்தான். அந்த (அசுர) மன்னன் மனிதனாகப் பிறந்திருந்தான். அவன் தங்க அம்பறாத்தூணி ஒன்றைக் கொண்டிருந்தான்.(31,32)

மஹாயோகீ³ ஸ து ப³லிர்ப³பூ⁴வ ந்ருபதி꞉ புரா |
புத்ரானுத்பாத³யாமாஸ பஞ்ச வம்ஸ²கரான்பு⁴வி || 1-31-33

மன்னன் பலி, பழங்காலத்தில் பெருந்தவசியாக இருந்தான். அவன் இவ்வுலகில் தன் சந்ததியைப் பெருக்கிய ஐந்து மகன்களைப் பெற்றான்

அங்க³꞉ ப்ரத²மதோ ஜஜ்ஞே வங்க³꞉ ஸுஹ்மஸ்ததை²வ ச |
புண்ட்³ற꞉ கலிங்க³ஸ்²ச ததா² பா³லேயம் க்ஷத்ரமுச்யதே || 1-31-34

பா³லேயா ப்³ராஹ்மணாஸ்²சைவ தஸ்ய வம்ஸ²கரா பு⁴வி |
ப³லேஸ்து ப்³ரஹ்மனா த³த்தா வரா꞉ ப்ரீதேன பா⁴ரத || 1-31-35

அவர்களில் முதலில் பிறந்தவன் அங்கனாவான். அதன் பிறகு வங்கனும், ஸும்ஹனும் {ஸுஹ்மனும் / ஸுங்கனும்} பிறந்தனர். அவர்களுக்குப் பிறகு, புண்ட்ரனும், கலிங்கனும் பிறந்தனர். இவர்களே பலியின் க்ஷத்திரிய மகன்களாவர். பலியின் பிராமண வழித்தோன்றல்களும் இந்தப் பூமியில் செழித்திருந்தனர். ஓ! பரதனின் வழித்தோன்றலே, அவனிடம் நிறைவடைந்திருந்த பிரம்மன் அவனுக்குப் பல்வேறு வரங்களை அளித்தான்.(34,35)

மஹாயோகி³த்வமாயுஸ்²ச கல்பஸ்ய பரிமாணத꞉ |
ஸங்க்³ராமே வாப்யஜேயத்வம் த⁴ர்மம் சைவ ப்ரதா⁴னதா || 1-31-36

த்ரைலோக்யத³ர்ஸ²னம் சைவ ப்ராதா⁴ன்யம் ப்ரஸவே ததா² |
ப³லே சாப்ரதிமத்வம் வை த⁴ர்மதத்த்வார்த²த³ர்ஸ²னம் || 1-31-37

பெரும் தவசி என்ற கௌரவம், ஒரு கல்ப காலம் நீடித்த நீண்ட வாழ்வு, போரில் வீழாநிலை, அற முறையின் தலைமை, மூவுலகங்களையும் காணும் பார்வை, ஆணையிடுவதில் மேலாதிக்கம், அற நுட்பங்களில் ஆழமான பார்வை மற்றும் ஒப்பற்ற பலம் ஆகியவையே அவ்வரங்கள் ஆகும்.(36,37)

சதுரோ நியதான்வர்ணாம்ஸ்த்வம் ச ஸ்தா²பயிதா பு⁴வி |
இத்யுக்தோ விபு⁴னா ராஜா ப³லி꞉ ஸா²ந்திம் பராம் யயௌ || 1-31-38

அப்போது பிரம்மன், மன்னன் பலியிடம், “நீ இவ்வுலகில் எப்போதும் நான்கு வர்ணங்களையும் காப்பவனாக இருப்பாய்” என்று சொன்னான். இதன்பேரில் அவன் மனத்தில் பெரும் சமநிலையை {பற்றற்ற உள்ளச் சமநிலையுடன் கூடிய மன அமைதியை} அடைந்திருந்தான்.

தஸ்ய தே தனயா꞉ ஸர்வே க்ஷேத்ரஜா முனிபுங்க³வா꞉ |
ஸம்பூ⁴தா தீ³ர்க⁴தபஸோ ஸுதே³க்ஷ்ணாயாம் மஹௌஜஸ꞉ || 1-31-39

(பலி பிரம்மச்சரிய வாழ்வைப் பின்பற்றி வந்தான்) அதன்படியே பெரும்பலம் நிறைந்தவரும், முனிவர்களில் முதன்மையானருமான தீர்க்கதமஸ், அவனது {பலியின்} மனைவியான சுதேஷ்ணையிடம் அந்த க்ஷேத்ரஜ மகன்கள் அனைவரையும் பெற்றார்

ப³லிஸ்தானபி⁴ஸி²ச்யேஹ பஞ்ச புத்ரானகல்மஷான் |
க்ருதார்த²꞉ ஸோ(அ)பி யோகா³த்மா யோக³மாஸ்²ருத்ய ஸ ப்ரபு⁴꞉ || 1-31-40

அத்⁴ருஷ்ய꞉ ஸர்வபூ⁴தானாம் காலாபேக்ஷீ சரன்னபி |
காலேன மஹதா ராஜன்ஸ்வம் ச ஸ்தா²னமுபாக³மத் || 1-31-41

பலி, பாவமற்றவர்களான தன் மகன்கள் ஐவரையும் அரியணையில் அமர்த்திவிட்டுத் தன்னை அருளப்பட்டவனாகக் கருதினான். அதன்பிறகு, எவராலும் தடுக்கப்படமுடியாதவனான அந்தப் பெருந்தவசி {பலி} யோகத்தைப் பயின்றவாறே காலத்திற்காகக் காத்திருக்கத் தொடங்கினான். ஓ! மன்னா, நீண்ட காலத்திற்குப் பிறகு அவன் தன் சொந்த உலகத்திற்குத் திரும்பினான்.(40,41)

தேஷாம் ஜனபதா³꞉ பஞ்ச அங்கா³ வ~ங்கா³꞉ ஸஸுஹ்மகா꞉ |
கலிங்கா³꞉ புண்ட்³ரகாஸ்²சைவ ப்ரஜாஸ்த்வங்க³ஸ்ய மே ஸ்²ருணு || 1-31-42

அவனுடைய {பலியினுடைய} மகன்கள் அங்கம், வங்கம், ஸும்ஹம், கலிங்கம் மற்றும் புண்ட்ரகம் என்ற பெயர்களில் ஐந்து மாகாணங்களைப் பெற்றிருந்தனர். இனி அங்கனின் மகன்களைக் குறித்துக் கேட்பாயாக

அங்க³புத்ரோ மஹானாஸீத்³ராஜேந்த்³ரோ த³தி⁴வாஹன꞉ |
த³தி⁴வாஹனபுத்ரஸ்து ராஜா தி³விரதோ²(அ)ப⁴வத் || 1-31-43

பெரும்பேரரசனான ததிவாஹனன் அங்கனின் மகனாவான். அவனுடைய {ததிவாஹனன்} மகன் மன்னன் திவிரதன் ஆவான்

புத்ரோ தி³விரத²ஸ்யாஸீச்ச²க்ரதுல்யபராக்ரம꞉ |
வித்³வாந்த⁴ர்மரதோ² நாம தஸ்ய சித்ரரத²꞉ ஸுத꞉ || 1-31-44

அவனுடைய {திவிரதனின்} மகன் கல்விமானும், இந்திரனுக்கு இணையான ஆற்றலைக் கொண்டவனுமான மன்னன் தர்மரதன் ஆவான். அவனுடைய மகன் சித்ரரதனாவான்.(

தேன சித்ரரதே²னாத² ததா³ விஷ்ணுபதே³ கி³ரௌ |
யஜதா ஸஹ ஸ²க்ரேண ஸோம꞉ பீதோ மஹாத்மனா || 1-31-45

உயரான்ம சித்ரரதன், விஷ்ணுபத மலையில் யாகம் செய்து கொண்டாடி, தேவர்களின் தலைவனுடன் சோமச்சாற்றைப் பருகினான்.

அத² சித்ரரத²ஸ்யாபி புத்ரோ த³ஸ²ரதோ²(அ)ப⁴வத் |
லோமபாத³ இதி க்²யாதோ யஸ்ய ஸா²ந்தா ஸுதாப⁴வத் || 1-31-46

சித்ரரதனின் மகன் லோமபாதன் என்ற பெயரைக் கொண்ட தசரதனும், அவனுடைய {தசரதன் / லோமபாதனின்} மகள் சாந்தையும் ஆவாள்.

தஸ்ய தா³ஸ²ரதி²ர்வீரஸ்²சதுரங்கோ³ மஹாயஸா²꞉ |
ருஸ்²யஸ்²ருங்க³ப்ரஸாதே³ன ஜஜ்ஞே குலவிவர்த⁴ன꞉ || 1-31-47

அவன், {விபாண்டகரின் மகனான} ரிஷ்யசிருங்கருடைய உதவியின் மூலம், தன் குலத்தைத் தழைக்கச் செய்தவனும், பெருஞ்சிறப்புமிக்கவனும், சதுரங்கன் என்ற பெயரைக் கொண்டவனுமான ஒரு வீர மகனைப் பெற்றான்.

cஅதுரங்க³ஸ்ய புத்ரஸ்து ப்ருது²லாக்ஷ இதி ஸ்ம்ருத꞉ |
ப்ருது²லாக்ஷஸுதோ ராஜா சம்போ நாமா மஹாயஸா²꞉ || 1-31-48

சம்பாவில் {சம்பா என்ற நாட்டில்} பிருதுலாக்ஷன் என்ற பெயரில் மிகச் சிறப்புவாய்ந்த மன்னன், சதுரங்கனின் மகனாவான்.

சம்பஸ்ய து புரீ சம்பா யா மாலின்யப⁴வத்புரா |
பூர்ணப⁴த்³ரப்ரஸாதே³ன ஹர்யங்கோ³(அ)ஸ்ய ஸுதோ(அ)ப⁴வத் || 1-31-49

சம்பாவின் தலைநகரமானது, முன்பு மாலினி {மாலினிபுரி} என்ற பெயரில் இருந்த சம்பையாகும் {சம்பாபுரியாகும்}. பூர்ணபத்ர முனிவரின் உதவியின் மூலம் ஹர்யங்கன் அவனது {பிருதுலாக்ஷனின்} மகனாகப் பிறந்தான்

ததோ வைபா⁴ண்ட³கிஸ்தஸ்ய வாரணம் ஸ²க்ரவாரணம் |
அவதாரயாமாஸ மஹீம் மந்த்ரைர்வாஹனமுத்தமம் || 1-31-50

அதன்பேரில் விபாண்டகரின் மகனான ரிஷ்யசிருங்க முனிவர், அவனைச் சுமப்பதற்காக இந்திரனின் யானையான ஐராவதத்தை மந்திரத்தின் மூலம் கீழே கொண்டு வந்தார்.

ஹர்யங்க³ஸ்ய து தா³யாதோ³ ராஜா ப⁴த்³ரரத²꞉ ஸ்ம்ருத꞉ |
புத்ரோ ப⁴த்³ரரத²ஸ்யாஸீத்³ப்³ருஹத்கர்மா ப்ரஜேஸ்²வர꞉ || 1-31-51

ஹர்யங்கனின் மகன் மன்னன் பத்ரரதனும், அவனுடைய {பத்ரரதனின்} மகன் மன்னன் பிருஹத்கர்மனும் ஆவர்

ப்³ருஹத்³த³ர்ப⁴꞉ ஸுதஸ்தஸ்ய தஸ்மாஜ்ஜஜ்ஞே ப்³ருஹன்மனா꞉ |
ப்³ருஹன்மனாஸ்து ராஜேந்த்³ர ஜனயாமாஸ வை ஸுதம் || 1-31-52

நாம்னா ஜயத்³ரத²ம் நாம யஸ்மாத்³த்³ருட⁴ரதோ² ந்ருப꞉ |
ஆஸீத்³த்³ருட⁴ரத²ஸ்யாபி விஸ்²வஜிஜ்ஜனமேஜய |
தா³யாத³ஸ்தஸ்ய கர்ணஸ்து விகர்ணஸ்தஸ்ய சாத்மஜ꞉ || 1-31-53

அவனுடைய {பிருஹத்கர்மனின்} மகன் பிருஹத்தர்ப்பனும், அவனிடம் {பிருஹத்தர்ப்பனிடம்} இருந்து பிறந்தவன் பிருஹன்மனனும் {பிருஹத்மனனும்}, அவனுடைய {பிருஹன்மனனின்} மகன் வீர மன்னன் ஜயத்ரதனும், அவனுடைய {ஜயத்ரதனின்} மகன் த்ருடரதனும் ஆவர். ஓ! ஜனமேஜயா, திருடரதனின் மகன் விஷ்வஜித்தன் ஆவான்.(52,53)

தஸ்ய புத்ரஸ²தம் த்வாஸீத³ங்கா³னாம் குலவர்த⁴னம் |
ப்³ருஹத்³த³ர்ப⁴ஸுதோ யஸ்து ராஜா நாம்னா ப்³ருஹன்மனா꞉ || 1-31-54

தஸ்ய பத்னீத்³வயம் சாஸீச்சைத்³யஸ்யைதே ஸுதே ஸு²பே⁴ |
யஸோ²தே³வீ ச ஸத்யா ச தாப்⁴யாம் வம்ஸ²ஸ்து பி⁴த்³யதே || 1-31-55

அவனுடைய {விஷ்வஜித்தின்} மகன் கர்ணனும், அவனுடைய {கர்ணனின்} மகன் விகர்ணனும் ஆவர். அவன் {விகர்ணன்}, அங்க குலத்தைப் பெருகச் செய்த நூறு மகன்களைக் கொண்டிருந்தான் -பிருகத்தர்ப்பனின் மகனான பிருஹன்மனன், சைத்யனின் ஈரழகிய மகள்களான இரு மனைவியரைக் கொண்டிருந்தான். அவர்கள் குடும்பத்தைப் பிரித்தவர்களான யஸோதேவி, மற்றும் ஸத்வி {ஸத்யை} ஆகியோராவர்.

ஜயத்³ரத²ஸ்து ராஜேந்த்³ர யஸோ²தே³வ்யாம் வ்யஜாயத |
ப்³ரஹ்மக்ஷத்ரோத்தர꞉ ஸத்யாம் விஜயோ நாம விஸ்²ருத꞉ || 1-31-56

ஓ! மன்னா, ஜயத்ரதன் யஸோதேவியிடம் பிறந்தான். ஸாத்வியிடம் இருந்து (உள்ளச்சமநிலை மற்றும் பிற குணங்களால்) பிராமணர்களில் மேலானவனாகவும், (வீரம் மற்றும் மேன்மையான பிற சாதனைகளால்) க்ஷத்திரியர்களில் மேலானவனாகவும் கொண்டாடப்படும் மன்னன் விஜயன் பிறந்தான்.

விஜயஸ்ய த்⁴ருதி꞉ புத்ரஸ்தஸ்ய புத்ரோ த்⁴ருதவ்ரத꞉ |
த்⁴ருதவ்ரதஸ்ய புத்ரஸ்து ஸத்யகர்மா மஹாயஸா²꞉ || 1-31-57

{ஸத்விக்குப் பிறந்தவனும், பிருஹன்மனனின் இரண்டாம் மகனுமான} விஜயனின் மகன் த்ருதியும், அவனுடைய {த்ருதியின்} மகன் த்ருதவ்ரதனும் ஆவர். அவனுடைய மகன் பெருஞ்சிறப்புமிக்க ஸத்யகர்மன் ஆவான்.

ஸத்யகர்மஸுதஸ்²சாபி ஸூதஸ்த்வதி⁴ரத²ஸ்து வை |
ய꞉ கர்ணம் ப்ரதி ஜக்³ராஹ தத꞉ கர்ணஸ்து ஸூதஜ꞉ || 1-31-58

அவனுடைய {ஸத்யகர்மனின்} மகன், வலிமைமிக்கத் தேர்வீரனும், கர்ணனை தத்தெடுத்தவனுமான சூதன்[5] ஆவான். எனவேதான் கர்ணன் தேரோட்டியின் மகன் என்றழைக்கப்பட்டான்

ஏதத்³வ꞉ கதி²தம் ஸர்வம் கர்ணம் ப்ரதி மஹாப³லம் |
கர்ணஸ்ய வ்ருஷஸேனஸ்து வ்ருஷஸ்தஸ்யாத்மஜ꞉ ஸ்ம்ருத꞉ || 1-31-59

பெரும்பலம் நிறைந்தவனான கர்ணனின் குடும்பம் இவ்வாறே விளக்கப்பட்டது. கர்ணனின் மகன் விருஷஸேனனும், அவனுடைய {விருஷஸேனனின்} மகன் விருஷனும் ஆவர்.

ஏதே(அ)ங்க³வம்ஸ²ஜா꞉ ஸர்வே ராஜான꞉ கீர்திதா மயா |
ஸத்யவ்ரதா மஹாத்மான꞉ ப்ரஜாவந்தோ மஹாரதா²꞉ || 1-31-60

இவ்வாறே வலிமைமிக்கத் தேர்வீரர்களான பல மகன்களைக் கொண்டிருந்த அங்கனின் குடும்பத்தில் வந்த வாய்மைநிறைந்த உன்னத மன்னர்களைக் குறித்து விளக்கினேன்

ருசேயோஸ்து மஹாராஜ ரௌத்³ராஸ்²வதனயஸ்ய ஹ |
ஸ்²ருணு வம்ஸ²மனுப்ரோக்தம் யத்ர ஜாதோ(அ)ஸி பார்தி²வ || 1-31-61

ஓ! மன்னா, இனி, நீ பிறந்த குடும்பத்தைச் சேர்ந்தவனும், {பூருவின் ஒன்பதாம் தலைமுறை வழித்தோன்றலான} ரௌத்ராஸ்வனின் {ஆறாவது} மகனுமான ரிசேயுவின் குடும்பத்தைக் குறித்துக் கேட்பாயாக” என்றார் {வைசம்பாயனர்}

இதி ஸ்²ரீமஹாபா⁴ரதே கி²லேஷு ஹரிவம்ஸே² ஹரிவம்ஸ²பர்வணி
குக்ஷேயுவம்ஸா²னுகீர்தனம் நாம ஏகத்ரிம்ஸோ²(அ)த்⁴யாய꞉

————–—————————

ஸ்ரீ கோவில் கந்தாடை அப்பன் ஸ்வாமிகள் திருவடிகளே சரணம் –
ஸ்ரீ வேத வியாஸ பகவான் திருவடிகளே சரணம் –
ஸ்ரீ பெரிய பெருமாள் பெரிய பிராட்டியார் ஆண்டாள் ஆழ்வார் எம்பெருமானார் ஜீயர் திருவடிகளே சரணம்-