அமுத விருந்து -இராமானுஜ நூற்றந்தாதி வியாக்யானம்–77-ஈந்தனன் ஈயாத இன்னருள் எண்ணில் -இத்யாதி ..

November 3, 2012

பெரிய ஜீயர் அருளிய உரை

எழுபத்து ஏழாம் பாட்டு -அவதாரிகை

தாம் அபேஷித்த படியே திருவடிகளை கொடுத்து அருளப் பெற்று க்ருத்தார்த்தராய் -

அவர் செய்த உபகாரங்களை அனுசந்தித்து -இவை எல்லாம் செய்த பின்பு

இனிச் செய்வதாக நினைத்து அருளுவது ஏதோ ?

என்கிறார்

ஈந்தனன் ஈயாத இன்னருள் எண்ணில் மறைக் குறும்பைப்

பாய்ந்தனன் அம்மறைப் பல் பொருளால் இப்படியனைத்தும்

ஏய்ந்தனன் கீர்த்தியினால் என் வினைகளை வேர் பறியக்

காய்ந்தனன் வண்மை இராமானுசற்கு என் கருத்து இனியே – 77 -

வியாக்யானம் -

இதுக்கு முன்பு   ஒருவர்க்கும் உபகரியாத விலஷணமான அருளை எனக்கு உபகரித்தார் .

எண்ணிறைந்த மறைக் குறும்புண்டு-வேதத்தை மூலையடியே நடத்துகிற குத்ருஷ்டி மதங்கள்-

அவற்றை அந்த வேத ப்ரதிபாத்யமான அநேக அர்த்தங்களைக் கொண்டு தள்ளி விட்டார் .

இந்த பூமி எல்லாம் கீர்த்தியாலே வ்யாப்தர் ஆனார் .

என்னுடைய கர்மங்களை வாசனையோடு போம் படி ஓட்டினார் -

பரம ஔதாரரான எம்பெருமானார்க்கு இனித் தம் திரு உள்ளத்தில் ஓடுகிறது எது ?

இன்னும் செய்யத் தக்கது உண்டோ ?-என்று கருத்து .

ஏய்ந்த வண் கீர்த்தியினால் -என்று பாடமான போது -

பூமி எங்கும் பொருந்தப் பட்டுள்ள தம்முடைய விலஷணையான குணவத்தா ப்ரதையாலே

என் கர்மங்களைப் போக்கினார் -எங்கை .

அதாவது -இவரோடு அந்வயம் உடையவன் அன்றோ இவன் என்று கர்மம் தானே விட்டுப் போகை -

பாய்தல்-உதைத்தல் -அதாவது -தள்ளுதல்

எய்தல்-பொருந்துதல் -

காய்தல்-கடிதல் .–

————————————————————————————————————–

பிள்ளை லோகம் ஜீயர் அருளிய உரை -
அவதாரிகை -கீழ் பாட்டிலே எம்பெருமானாரை குறித்து -தேவரீருடைய திருவடிகளை சர்வதா அனுபவித்துக்
கொண்டு இருக்கும் படி எனக்கு தந்து அருள வேணும் -என்ன -அவரும் உகந்து அருளி-தாம் அபெஷித்த படியே
வி லஷணமான கிருபையை பண்ணி -திருவடிகளைக் கொடுக்க -அவரும் க்ர்த்தார்த்தராய் -வேத பிரதாரகரான
குதர்ஷ்டிகளை பிரமாண தமமான அந்த வேதார்த்தங்களைக் கொண்டே நிரசித்தும் -பூமிப் பரப்புஎல்லாம்
தம்முடைய கீர்த்தியை எங்கும் ஒக்க வியாபித்தும் -என்னுடைய ப்ராப்தி பிரதிபந்தக கர்மங்களை வாசனையோடு
ஒட்டியும் -இப்படி பரமோதாரரான எம்பெருமானார் எனக்கு இன்னமும் எத்தை உபகரித்து அருள வேணும் என்று
நினைத்து இருக்கிறார் -என்கிறார் -
வியாக்யானம் -ஈந்தனன் ஈயாத இன்னருள் -ஈயாத -மந்த்ரம் யத்நேன கோபயேத் -என்றால் போல்
அஹங்கார யுக்தாஸ் சைமே -என்று சொல்லப்படுகிற ஹர விரிஞ்சாதிகளுக்கும்    கூட கொடுக்க ஒண்ணாத படி
பேணிக் கொண்டு போந்த -இன்னருள் -வி லஷணையான தம்முடைய கிருபையை -நிர்ஹெதுக பரம
கிருபையை -என்றபடி -ஈந்தனன் -கொடுத்தார் -கீழ்ப் பாட்டில் இவர் -தேவரீர் திருவடிகளைக்
கொடுத்து அருள வேணும் என்று பிரார்த்தித்த படியே -அவர் கொடுக்கையாலே அதுக்கு மூலம் -
அவருடைய கிருபா குணம் என்று அனுசந்தித்து -இன்னருள் -என்று -அத்தை கொண்டாடுகிறார் காணும் -
ஈந்தனன் -ஈன்றனன்   -இன்னருள் சர்வேஸ்வரனுடைய அருளையும் -இவருடைய அருளையும் சேரப் பிடித்து -
பார்க்கும் அளவில் இவருடைய அருளுக்கு உண்டான தன்னேற்றம் வடிவிலே தொடை கொள்ளலாம் படி
காணும் இதனுடைய போக்யதை இருப்பது -ஆஸ்ரயத்துக்கு தகுதியாய் இறே அதினுடைய குணங்கள் இருப்பது -
எண்ணில் மறைக் குறும்பை பாய்ந்தனன் அம்மறைப் பல் பொருளால் -எண்ணிறைந்த மறைக் குறும்புண்டு -
வேதத்தை மூலையடியே நடத்தக் கடவ குதர்ஸ்ர்டி மதங்கள் –தொகையில் இட்டு சொல்ல ஒண்ணாதபடி
அசந்க்யேயராய் -வேதப் பிரதாரகராய்  ப்ரமித பிரமாண ப்ரமேய பிரமாத்ர் ஸ்வ ரூபராய் இருந்துள்ள
குதர்ஷ்டி மத நிஷ்டராய் என்றபடி -அநந்தா வை வேதா –  என்கையாலே எண்ணிறந்த மறை என்று யோஜிக்கவுமாம் -
அம் மறைப் பொருளால் -

ஸ்ருதிகளுக்கு -சுத்த அபேத பிரதிபாதனமே பொருள் என்று குறும்பு சொல்லுகிற அந்த குத்ர்ஷ்டி மத
நிஷ்டரை அடங்கலும் -அகிஞ்ச்சித்ஜ்ஞனாய் கர்ம வச்யனான சேதனனுக்கும் -சர்வஜ்ஞ்ஞானாய் அகர்ம வச்யனான
ஈஸ்வரனுக்கும் ஸ்வரூப ஐக்ய பிரதிபாதாக நத்தாலே அவற்றுக்கு தாத்பர்யம் சொல்ல ஒண்ணாமையாலே -
விசிஷ்ட ஐ க்யமே அவற்றினுடைய தாத்பர்ய விஷயீ பூதார்த்தம் என்று ஸ்வ ரூப ஐக்ய பிரதிபாதகனத்துக்கு
அத்யந்த பிரதி கூலங்களாயும் -விசிஷ்ட ஐக்ய பிரதிபாதாக நத்துக்கு அத்யந்த அனுகூலங்களாயும் -இருந்துள்ள -
போக்தா போக்யம் ப்ரேரிதாரஞ்ச மத்வா – என்றும் – த்வா ஸூ பர்ணா ஸ யுஜா ஸ  காயா சமானம் வர்ஷம் ப்ரிஷஸ் வஜாதே -
தயோ ரக்ய பிப்பலம் சாத்வத்தி அனஸ் நன் நன்யோ அபிசாக சீதி -என்றும் -இமான் லோகன் காமான் நீ காம ரூப்ய நு சஞ்சான்
ஏதத் சாம காயான் நாஸ்தே -என்றும் -யஸ் யாத்மா சரீரம்  யஸ்ய பர்த்வீ சரீரம் -என்றும் -இத்யாதி பேத சுருதிகளையும்
கடக சுருதிகளையும் உபன்யசித்தும் பஹூ முகமாக ப்ரசங்கித்தும் அந்த ஸ்ருதிகளுடைய தாத்பர்யன்களைக்
கொண்டு தானே பாய்ந்தனன் -அந்த ஸ்தலத்தில் நின்றும் பலாயனம் பண்ணுவித்தார் -பாய்தல் -உதைத்தல் -
ததன்ய மத துர்ம் தஜ்வலித சேத சாம்வாதி நாம் சிரஸ் ஸூ நிஹிதம் மயாபத மதஷிணம் லஷ்யதாம் -என்கிறபடியே
அச் செயல்கள் எல்லாம் அவருடைய சம்பந்திகளுக்கு கூட உண்டாக கடவன ஆகையாலே அவருக்கு உண்டாக
சொல்ல வேண்டா இறே -இப்படி அனைத்தும் மேய்ந்தனன்கீர்த்தியினால் -இந்தபூமிப் பரப்பு எல்லாம் கட்டடங்க
தம்முடைய குணவத்தா பிரதையாலே ஆக்கிரமித்தார் -ஏய்தல்-பொருந்துதல் –  தம்முடைய நியமனத்தை சிரசா வகிக்கும்படி
வ்யாபித்தார் என்றபடி -என் வினைகள் வேர் பறிய காய்ந்தனன் -அநாதி காலமே தொடங்கி எம்பெருமானார் உடைய
விஷயீ கார பாத்திர பூதனான அளவும் -நான்தீர கழிய செய்த அக்ர்த்ய கரணாதிகளை  சமூலோன் மூலனம் பண்ணி
நிவர்ப்பித்தார் -காய்தல் -கடிதல் -வேர் கிடந்தால் திரியட்டும் அங்கு உரிக்கும் என்னும் அதி சங்கையால் அத்தோடு கூட
அவற்றைப் பிடுங்கிப் போட்டார் என்றபடி -இவற்றிலே இந்த செடி சில நாள் இருந்து போய்த்து என்று தெரியாதபடி
பண்ணினார் என்று வித்தர் ஆகிறார் காணும் -

சும்மனாதே கை விட்டோடி தூறுகள் பாய்ந்தனவே -என்றும் வானோ மறிகடலோ மாருதமோ
தீயகமோ கானோ ஒருங்கிற்று கண்டிலமால் -என்றும் சொல்லுகிறபடியே பண்ணி அருளினார் என்றபடி -
இப்படி யனைத்தும் மேய்ந்த வண கீர்தியினார் -என்ற பாடம் ஆன போது -பூமியிலே எங்கும் ஒக்க வியாபித்து
நிற்பதாய் சகல புருஷார்த்த ப்ரதத்வ ரூப ஔதார்யத்தை உடைய கீர்த்தியாலே  என்னுடைய துஷ் கர்மங்களை
வாசனையோடு ஓட்டினார் என்று பொருளாக கடவது -அதாவது இவரோடு அந்வயம் உடையான் ஒருவன் அன்றோ
இவன் என்று துஷ் கர்மங்கள் எல்லாம் தன்னடையே விட்டுப் போகை -வண்மை இராமானுசற்கு என் கருத்து இனியே -
இப்படிப்பட்ட பரம உதாரரான எம்பெருமானாருக்கு இன்னும் தம் திரு உள்ளத்தில் ஓடுகிறது ஏதோ -அடியேனுக்கு
இன்னம் எந்த விசேஷார்த்தத்தை கொடுப்பதாக நினைப்பிட்டு இருக்கிறீரோ -அவரைப் பார்த்தால் இன்னம் சில
எனக்கு கொடுக்க வேணும் என்று நினைத்து கொண்டு இருக்கிறாப் போலே இருக்கிறது காணும் என்று
வித்தர் ஆகிறார் -உன் மனத்தால் என் நினைந்து இருந்தாய் -என்னும்படி ஆய்த்து -
—————————————————————————————————————————–

அமுது விருந்து

அவதாரிகை -

கோரிய படி திருவருளை ஈந்து அருள -அவைகளைப் பெற்று க்ருதார்த்தராய் -

அவர் செய்த உபகாரங்களை அனுசந்தித்து -

இவை எல்லாம் செய்த பின்பு இனிச் செய்யப் போவது ஏதோ -

என்கிறார் .

பத உரை .

ஈயாத -இதற்க்கு முன் எவர்க்கும் கொடுத்திடாத

இனி அருள் -இனிய திருவருளை

ஈந்தனன் -எனக்கு  கொடுத்து அருளினார்

எண் இல் -எண்ணிக்கை இல்லாத

மறை குறும்பை -வேதத்தை தம் இஷ்டப் படி பொருள் கூறும் குறும்புத் தனம் வாய்ந்த மதங்களை

அம்மறைப் பல் பொருளால் -அந்த வேதம் கூறும் பல நேரிய பொருள்களைக் கொண்டு

பாய்ந்தனன் -உதைத்து தள்ளி விட்டார்

இப்படி அனைத்தும் -இந்த பூமி முழுவதும்

கீர்த்தியினால் -இசையினால்

ஏய்ந்தனன் -பொருந்தினார் -பரவி நின்றார்

என் வினைகளை -என்னுடைய கர்மங்களை

வேர் பறிய-வேர் போன்ற வாசனை போம் படி யாக

காய்ந்தனன் -போக்கடித்தார்

வண்மை இராமானுசர்க்கு -வள்ளன்மை வாய்ந்த எம்பெருமானார்க்கு

இனி -இதற்கு  மேல்

கருத்து என் -திரு உள்ளத்தில் நினைப்பு எது ?

இன்னும் செய்யத் தக்கது உண்டோ ? என்பது கருத்து .

வியாக்யானம் -

ஈந்தனன் ஈயாத இன்னருள் -

இது காரும் வேறு யாருக்கும்கிடைக்காத இன்னருள் -தமக்கு கிடத்தமையின் ஈயாத இன்னருள் ஈந்தனன்

என்கிறார் .எனக்கே அருள்கள் செய்ய விதி சூழ்ந்ததால் -திருவாய் மொழி -2 7-5 – – என்று

நம் ஆழ்வார் கூறியது போலே இவரும் கூறுகிறார் .

இவர் இங்கனம் கூறுவது எம்பெருமானார் தம் இணை மலர்த்தாள் தமக்கு தந்தமையை –

பரி பூரணமாக அருளுவது திருவடிகளை கொடுத்தே போலும் -

செழும் பறவை தானேறி திரிவான தாளிணை என் தலை மேலே –திருவாய் மொழி- 10-6 5- -

திருப் பொலிந்த சேவடி என் சென்னியின் மேல் பொறித்தாய் -பெரியாழ்வார் திருமொழி – 5-4 7- -

என்பன காண்க

இனி தனக்கு கிடைத்த இன்னருளை பிறருக்கு தான் கொடுக்க ஒண்ணாதபடி

முழுதும் தானே துய்க்கலாம் படியான சீர்மை வாய்ந்து இருப்பதாகக் கண்டு -

ஈயாத இன்னருள் -என்கிறார் ஆகவுமாம்-

தாரேன் பிறர்க்கு உன்னருள் என்னுடை வைத்தாய்

ஆரேனதுவே பருகிக் களிக்கின்றேன் -

பெரிய திருமொழி – 7-1 3-என்னும் திரு மங்கை மன்னன் திவ்ய சூக்தி இங்கு அனுசந்திகத் தக்கது .

எண்ணில் அம்மறைப் பல் பொருளால் -

கட்டுக் கடங்காது தமக்குத் தோன்றின படி -எல்லாம் திரிதல் -குறும்பு -எனப்படும் .

மறைக்குறும்பாவது-வேதத்தின் பொருளைச் சொற்களின் பகுதி விகுதிகளை பிரித்துக் காட்டும்

வியாகரணதிற்கும்  – சம்பந்தத்தை உணர்த்தும் பல சொற்களின் தொகுப்பாகிய வாக்கியத்திற்கும் -

முன்பின் இடங்களுக்கு ஏற்ப அமையும் பிரகரணதிற்கும் -சொல் அமைந்து இருக்கும்

இடத்திற்கும் பெயருக்கும் ஏற்ப கட்டுப்பட்டு பொருள் கொள்ளாது -தங்கள் நெஞ்சில் தொன்றினதையே

மறையின் பொருளாக ஆக்குவது மறைக் குறும்பாகும் .இதனால் வேதத்திற்கு அவப் பொருள்களை

தம் தமக்கு தோன்றினவாறே கூறும் குத்ருஷ்டி மதங்கள் கருதப் படுகின்றன .

அவை பலவாதலின் -எண்ணில் குறும்பு -என்கிறார் .

எண்ணில்லாமை மறைக்கு அடையாகவுமாம்.

இங்கு மறை என்னும் சொல்லை வழங்கியது குறிப்பிடத் தக்கது .

இறைவன் பால் பக்தி உணர்வு இல்லாதாருக்கு தம் பொருளைக் காட்டாது மறைப்பது பற்றி

வேதத்திற்கு இப்பெயர் வந்தது .பக்தி உணர்வு அற்ற மற்றவர்கள் மெய்ப்பொருள் காணாது

தம் தமக்கு தோற்றும் அவப்போருள்கள் கூறி இடர்ப்படுவதற்கு இதுவே காரணம் என்று உணர்க .

எந்த மறைக்குக் குத்ருஷ்டிகள் அவப்பொருள்கள் கூறினரோ-அந்த மறைக்கே மெய்ப்பொருள்கள்

கூறி அவற்றின் பலத்தினாலே அந்தக் குத்ருஷ்டிகளை உதைத்து தள்ளி விட்டார் எம்பெருமானார் .

எண்ணிறந்த குறும்புகள் பல் பொருளால் தள்ளப்பட்டன .

வேதத்தில் கூறப்படும் பல பல மெய்ப் பொருள்களால் பல குத்ருஷ்டி மதங்களைத்

தள்ளி -வேதத்தின் உட் பொருள் நெஞ்சுள் நிற்கும் படி தமக்கு எம்பெருமானார் உபகரித்த படியை

அமுதனார் இங்கே அனுசந்திக்கிறார் என்று அறிக .

பாய்தல் -உதைத்தல்

இப்படி அனைத்தும் ஏய்ந்தனன் கீர்த்தியினால் -

இப்பார் முழுதும் போர்த்தனன்  புகழ் கொண்டு -என்றார் கீழும்

ஏய்தல்-பொருந்துதல்

படி அனைத்தும் ஏய்தல் -பூமி எங்கும் வியாபித்தல்

கீர்த்தி -ஈதலினால் வந்த புகழ்

வண்மை இராமானுசன் -என்று ஸ்வாமியைக் குறிப்படுவதும் காண்க .

தமக்கு புரிந்த உபகாரன்களைப் பேசும் போது இப்படி யனைத்தும் கீர்த்தியினால் ஈய்ந்தமை

கூறுவது எங்கனம் பொருந்தும் ?இஃது இவருக்கு செய்த உபகாரமோ -எண்ணில்

எங்கோ கிடந்தது உழலும் என்னைத்தன் மகிமையை உணரச் செய்து -

தன்னருளுக்கு இலக்கு ஆக்குவதற்கு என்றே கீர்த்தியினால் யேய்ந்ததாக கருதி

அமுதனார் இங்கனம் கூறுவது பொருந்தும் -என்க.

தான் கீர்த்தி பெற்று சிறப்புற வேணும் எண்ணம் எம்பெருமானாருக்கு இல்லை .

அமுதனார் போல்வார் அதனால் உய்வு பெற வேண்டும் என்பதே அவரது விருப்பம்

என்று உணர்க .

என் வினைகளை வேர் பறியக் காய்ந்தனன் -

கீர்த்தியினால் ஏய்ந்ததன் பயன் இதனால் கூறப்படுகிறது .

வினைகள்-புண்ணிய பாப ரூபமான கர்மங்கள் .

என் வினைகள் -பிறர் உடையவர்களாய் என்னிடம் வந்தேறினவைகள் அல்ல .

நானே செய்து என்னிடம் வேரூன்றினவைகள் .

வினைகளுக்கு வேராவன வாசனைகள்  .

அவை அறவே போகும்படியாக வினைகளை ஓட்டினார் -

வேர் பறிபோகவே மீண்டும் வினைகள் தலை தூக்க வழி இல்லை யாயிற்று -

அமுதனார் தாமாகப் போக்கிக் கொள்ளில் அன்றோ -வாசனை-ருசிகள்-ஒட்டிக் கொண்டு

கிடந்தது மீண்டும் வினைகள் தலை தூக்க இயலும் .

கருமமும் கரும பலனுமாகிய   காரணன் தன்னைக் காயப்படுத்தி வைத்து இருப்பவர்

ஆகையாலே -வினைகளை வேர் பறியக் காயும் திறமை எம்பெருமானாருக்கு உண்டு என்க .

இனி ஏய்ந்த வண்  கீர்த்தியினால் -என்று பாடமான போது

இப்பூமி எங்கும் பொருந்திய அழகிய கீர்த்தியினால் என்வினைகளை ஓட்டினார்

என்று பொருள் கொள்ளல் வேண்டும் .கீர்த்தியினால் வினைகளை ஒட்டுதலாவது -

நற்குணம் வாய்ந்தவர் என்று பேர் பெற்ற எம்பெருமானாருடைய தொடர்பு உடமையை

நாடறியவே-பாபத்திற்கு கடவரான நமன் தமரும் -புண்ணியத்திற்கு கடவரான தேவர்களும்

குறுகப் பெறாது விலகுமாறு -கன்மங்கள் தாமே வலுக்குன்றி ஒழிதலாம்-

வண்மை இராமானுசற்கு என்கருத்து இனியே -

வள்ளலாகிய எம்பெருமானார் இவ்வளவு உபகரித்ததோடு அமையாமல் மேலும்

உதவுதற்கு முற்படுகிறார் -இவ்வளவுக்கு மேலும் உதவுதற்கு என்ன தான் இருக்கிறதோ – என்றபடி .

என்னை முற்றுமுயிர் உண்டு …இன்னம் போவேனோ கொலோ என் கொல் அம்மான் திருவருளே -

திருவாய் மொழி – 10-7 3- – என்னும் நம் ஆழ்வார் ஸ்ரீ சூக்தியையும் -

நின்னருளே புரிந்திருந்தேன் இனிஎன் திருக் குறிப்பே -பெரியாழ்வார் திரு மொழி 5-4 1-என்னும்

பெரி யாழ்வார் ஸ்ரீ சூக்தியையும் இங்கு ஒப்பு நோக்குக .

———————————————————————————————————

அடியேன் கேள்வி ஞானத்தினால் ஜல்பித்தது -
–யாருமுமே கொடுக்காத அருளை கொடுத்தான் /
/ எண்ணில் மறை குரும்பை -குதிருஷ்டிகள்- தன் நெஞ்சில் தொற்றினதை சொல்லுபவர்கள்
–அந்த மறை பொருளால்  -அதை கொண்டே -சாடினான்
/உலகு முழுவதும் வ்யாபித்தார் தம் கீர்த்தியினால்/
என் வினைகளை போக்கினார்
–ஆக நான்கு உபகாரங்கள்
–மேலும் என்ன பண்ணுவார் அவர் தான் அறிவார்/
 கங்குலும் பகலும் -இவள் திறத்து என் செய்கின்றாய்
-கிலேசத்தில் பிரார்த்தனை அங்கு– இங்கு பெற்ற ஆனந்தத்தில் பாடுகிறார்
-சரம பர்வதம்- பிரார்த்திக்கிறார்செய்து அருளுவாதாக நினைத்து அருளுவார்-இரண்டும் அருள்
/ /கொடுக்க போவதும் யான் அறியேன் அறியாமலே பெற்ற உபகாரம்  நினைத்து /
/இதற்க்கு முன் ஒருவருக்கும் உபகரியாத விலஷனமான அருளை-
 ஆழ்வான் திரு வடிகளை அருளி-இதனாலே இன் அருள்–
ஈயாத -நிர்கேதுகம் பரம கிருபை
இன் அருள்-பிரார்த்திக்காமல் பெற்றது

எனக்கே அருள் செய்ய விதி வாய்கின்ற்றது-ஆழ்வார்

-பிரம்மா சிவன் கூட கிட்டாத இன் அருள்

-மோஷ பிரத்வம் சுவாமி தானே அருளுவார்

சர்வேச்வரனின் அருளையும் சுவாமி அருளையும் ஒப்பு நோக்கினால் -தன் யேற்றம் இதற்க்கு

-வடிவிலே தொடை கொள்ளலாம் படி/ கை கூப்பின பாரதந்த்ர்யம் சேஷத்வமே சொரூபம் /போக்யத்வமும் உண்டு

அபய  ஹச்தமே இருந்தாலும் வினைகளை நோக்கி பயமே மிஞ்சி இருக்கும்

ஈயாத -நானே அனுபவிக்க -பகிர்ந்து கொள்ள முடியாத இன் அருள்

..செழும் பறவை தான் ஏறி ..என் தலை மீது /

தாரேன் பிறர்க்கு உன் அருள் என் இடை வைத்தாய் -கலியன் /

/திரு பொலிந்த சேவடி என் சென்னியின் மேல் பொறித்தாய்

-படிக்கு அணியாய் நிமிர்த்த பாத பங்கயமே தலைக்கு அணியாய்/

நின் செம் மா பாதம் -எம்மா  வீட்டில் எம்மா வீடு பாசுரம்-/வீடு- செப்பம் மா வீடு -செப்போம் எம்மா வீடும் திறமும்  செப்போம்

//உமக்காக  பெற்று கொள் -என்றால் த்யாஜ்யம் / உனக்காக கொடுத்தால் -உன் ஆனந்தத்துக்கு நரகம் கொடு கொள்வோம்

என் ஆனந்தத்துக்கு மோஷமும் வேண்டாம் -இடை ஆட்டமும் வேண்டாம் =பிரஸ்தாபிக்க கூட வேண்டாம்

நின்-செம் மா பாத பற்பு என்   தலை சேர்த்து ஒல்லை

- சடக்கு  என்று –இன்று இப் பொழுதே கைம்மா துன்பம் கடிந்த பிரானே

- பண்ணினாயே யானைக்கு – முன்பு-பிரான் -உபகாரன்- அம்மா -சொல்லுக்கு நிகர் வேற இல்லை

/அடியேன் -நிர்பந்தம் இல்லை வேண்டுவது-ஈதே -வேற  ஒன்றை கேட்க மாட்டேன்–எம்மா வீடும் வேண்டேன் –மாறன் மலர் தாள் சூட

/எண் நிறைந்த மறை குறும்பு உண்டு -வேதத்தை மூலை  அடியே நடத்துகிற குத்ருஷ்ட்டி மதங்கள்

பரப் பிரம்மத்துக்கே  அஞ்ஞானம் சொல்பவர்கள்

/பிரமித்த பிரமாண பிரமேய பிரமாத -ஒவ் ஒன்றிலும் பல கூட்டங்கள்

/எண்ணில் மறை -என்றும் /எண்ணில் குதிருஷ்டிகள் என்றும் கொண்டு/

/மறை- வேதம் என்று சொல்லவில்லை மறைத்து இருந்ததால் குதிருஷ்டிகள்/ பக்தி இல்லாதவர்கள்/

பக்தி மறைந்ததால் குதிருஷ்டிகள் ஆனார்கள்

அவர் அவர் தமதமது அறிவு வகை-என் நிறைந்த மாயா வாதிகள்
–நடு முத்தத்தில் வைத்து வணங்காமல்–அவற்றை அந்த வேத பிரதி பத்திமான அநேக அர்த்தங்களை கொண்டு-பல் பொருள்-கொண்டு- தள்ளி விட்டார்
பிரமாணம்–பிரமாண தரம்– பிரம்மாண தமம் – வேதமே /

சப்தத்திலோ வாக்கியம் பத்தி  பிரகரணம் -சேர விடாமல்

//மகா வாக்யங்கள் –சர்வம் கலு இதம் பிரம்மா /ஏகமேவ அத்வீதீயம் அக்ரா ஆஸீத் /தத்வமசி தத் துவம் அசி /போல்வன-சுத்த அபேதம்

பிரம்மா சத்யம் ஜகம் மித்ய ந அபர-/பராசரர் இப்படி சொல்பவர்களே மாயாவாதிகள் என்றார்

/சரீர ஆத்மா பாவத்தாலே  ஓன்று

/பேர் ஆத்மாவுக்கு இல்லை ஞானம் சரீரத்து இல்லை

//போக்தாபோக்கியம் பிரேரிதா -தூண்டுபவர்

/மரம்-அசீத் இரண்டு பறவை- /

/எத் ஆத்மா சரீரம் எத் ப்ரித்வி சரீரம் -பேத அபேதகடக   ஸ்ருதிகள்

-பல் பொருள் கொண்டு ஸ்வாமி–பாய்ந்தனன் /

பேர்த்து எடுத்தார் ..உதைத்தல்–யேய்ந்தணன்// ஏய்ந்த வண்  கீர்த்தியினால்

-இரண்டு பாட பேதங்கள் /ஏய்ந்த நன் கீர்த்தியினால்

//இதனாலே வினைகள் போக்கினார் என்கை/இச்சாலே நானும் வேண்டாம் நீயும் வேண்டாம் தன் அடியே போகும்-போல-

என் வினைகளே -தேடி தேடி சம்பாதித்த வினைகள்

//பரவிய கீர்த்திக்கு பயனாக சேர்த்து வைத்த வினைகள்

/வேரோடு பிடிங்கி போட்டார் -அதி சங்கை ஸ்வாமிக்கு-சும்மணாதே கை விட்டு தூறுகள் பாய்ந்தன

வானோ மரி  கடலோ மாருதமோ தீயகமோ கானோ ஒருங்கித்து கண்டிலம்

/கங்குலும்  பகலும் காணோம்-/கருமமும் கரும பலனும் பகவானை கையில் வைத்து இருக்கிறாரே /

-தவர் அசுரர் அண்டார் புண்யமும் பாவமும் வாராது என்னையும் என் உடமையும் ..-இனி  என் திரு குறிப்பே

–என்னை   முற்றும் உயிர் உண்டு

என் கொல் அம்மா திரு அருளே -போல

//ஸ்வாமி திரு மேனி  பார்த்து இருக்கும் பொழுது இனி என் கொடுப்போம் என்றே இருக்கும்

திரு மேனி அடியார்க்கு என் செய்வாம் என்றே இருத்தி நீ உன் மனத்தால் என் நினைந்து இருந்தாய் இட எந்தை அரங்கனும்

இன் அருள் ஈந்ததேகீர்த்தி இதுவேபரவி-சேர்த்து வியாக்யானம்.

..இந்த பூமி -படி- அன்று  இப் படி தான் நீண்டு தாண்டிய அசைவோ-எல்லாம் கீர்தியாலே வ்யாப்தர் ஆனார் .
.என் உடைய கர்மங்களை வாசனையோடு போம் படி ஓட்டினார் ..
வினைகளை மீண்டும் வராத  படி வாசனை உடன் ஒட்டி
/ஏய்ந்த வண்  கீர்த்தியினால் -இதனாலே என் கர்மங்களை போக்கினார் என்றும் பாடம்
இந்த ஒரு காரியத்துக்கு தான்கீர்த்தி பரவ விட்டார் /
இவரோடு அந்வயம் உடையவன் அன்றோ இவன் என்று கர்மம் தானே விட்டு போகை
பாய்தல்- உதைத்தல் -தள்ளுதல்//எய்தல் -பொருந்துதல் /காய்தல் -கடிதல் ராஜ குல மகாத்மயம்-சம்பந்தம் ஒன்றாலே -வினைகள் போயின –

————————————————————————————————————————–

திருமலை நல்லான் சக்கரவர்த்தி ஸ்ரீ ராம கிருஷ்ண ஐயங்கார் திருவடிகளே சரணம் .

பிள்ளை லோகம் ஜீயர் திருவடிகளே சரணம்.

திருவரங்கத் தமுதனார் திருவடிகளே சரணம் .

ஆழ்வார் எம்பெருமானார் ஜீயர் திருவடிகளே சரணம்..

அமுத விருந்து -இராமானுஜ நூற்றந்தாதி வியாக்யானம்–76-நின்ற வண் கீர்த்தியும் நீள் புனலும் நிறை வேங்கடப் பொற் குன்றமும் -இத்யாதி ..

November 3, 2012
பெரிய ஜீயர் அருளிய உரை
எழுபத்தாறாம் பாட்டு -அவதாரிகை -
பகவத் வைலஷண்யம் காணாமையாலே தேவரீரை ஒழிய அறியேன் என்று இருக்கிறேன் அல்லேன் -
கண்ட காலத்திலும் நான் தேவரீரை ஒழிய அறியேன் என்றார் கீழ் .
இப்படி இவர் விண்ணப்பம் செய்தவாறே எம்பெருமானார் மிகவும் உகந்து அருளி
இவர்க்கு எத்தைச் செய்வோம் என்னும் இடம் தோற்ற எழுந்து அருளி இருக்கிற படியைக் கண்டு
தம்முடைய ப்ராப்யத்தை நிஷ்கர்ஷித்து அபேஷிக்கிறார் இதில் .
நின்ற வண் கீர்த்தியும் நீள் புனலும் நிறை வேங்கடப் பொற்
குன்றமும் வைகுண்ட நாடும் குலவிய பாற் கடலும்
உன்றனக் கெத்தனை இன்பந்தரு முன்னிணை மலர்த்தாள்
என்றனக்கு மது இராமானுசா !இவை ஈந்தருளே – -76 -
வியாக்யானம்
காதா சித்கம் அன்றிக்கே ஒருபடிப்பட்டு நின்ற அழகிய கீர்த்தியும்
வார் புனல் அம் தண் அருவி -திருவாய் மொழி – 3-5 8- – என்னுமா போலே -

ஒழுகுடைய புனலும் நிறைந்து இருப்பதாய் -திருவேம்கடம் என்னும்
திரு நாமத்தை உடைத்தாய் -ச்ப்ருஹணீயமான திருமலையும் -
ஸ்ரீ வைகுண்டம் ஆகிற திரு நாடும் -
ஆர்த்தர ரஷணஅர்த்தமாக வந்து கண் வளர்ந்து அருளுகிற இடம் என்று
விசெஜ்ஞ்ஞர் எல்லாம் கொண்டாடும் திருப்பாற்கடலும் -
தேவரீருக்கு யாதோரளவு ஆனந்தத்தை விளைக்கும் -
தேவரீருடைய -சேர்த்தி அழகை உடைத்தாய் -போக்யமாய் -இருந்துள்ள
திருவடிகள் எனக்கும் அவ்வளவான ஆனந்தத்தை உண்டாக்கும் .
ஆன பின்பு தேவரீர் திருவடிகளை எனக்கு தந்து அருள வேணும் .
குலவுதல்-கொண்டாட்டம்
ஈதல் -கொடுத்தல் .
——————————————————————————————————————————
பிள்ளை லோகம் ஜீயர் அருளிய உரை -
அவதாரிகை -கீழ் பாட்டில் பும்ஸா சித்த அபஹாரியான சர்வேஸ்வரன் -சமஸ்த திவ்ய பூஷணம் களாலும்
சமஸ்த திவ்ய ஆயுதங்களாலும் ஒப்புவித்துக் கொண்டு வந்து -என் முன்னே நின்று-உன்னை நான் விடுகிறேன் அல்லேன்
என்று பலாத்காரம் பண்ணினான் ஆகிலும் -குணைர் தாஸ்யம் உபாகத -என்றால் போலே தேவரீர் உடைய கல்யாண
குணங்களிலே ஈடுபட்ட அடியேனை அக் குணங்கள் தானே தேவரீருக்கு அனந்யார் ஹனாம் படி பண்ணிற்றன என்று
விண்ணப்பம் செய்ய கேட்டருளி -இவருடைய பாவ பந்தம் எங்கனே -என்று மிகவும் உகந்து -இவருக்கு நாம் எத்தை செய்வோம்
என்னும் இடம் தோற்ற -அவர் எழுந்து அருளி இருக்கிற படியைக் கடாஷித்து -தேவரீருக்கு அபிமதங்களாய்  இருந்துள்ள -
தண்ணார் வேங்கடமும் -வைகுந்த மா நகரும் -திருப்பாற்கடலும் -யாதொரு ஆனந்தத்தை விளைக்குமோ
அப்படியே -தேவரீருடைய பரம போக்யமான திருவடிகளும் அடியேனுக்கு அவ்வளவு ஆனந்தத்தை உண்டாக்கும் -
ஆகையாலே அவற்றைத் தந்தருள வேணும் என்று அபேஷித்து அருளுகிறார் -இப்பாட்டில்
வியாக்யானம் -நின்ற வணகீர்த்தியும் -ஒழிவில் காலம் எல்லாம் உடனே மன்னி -என்கிறபடியே -காதாசித்கம்
அன்றிக்கே -கால த்ரய வர்த்தியாய் -அழகியதாய் -தெழில் அருவித் திரு வேங்கடம் -என்றும் -பரன் சென்று சேர்
திரு வேங்கட மா மலை -என்றும் -வேங்கடமே வானோர்க்கும் மண்ணோர்க்கும் வைப்பு -என்றும் -
வில்லார் மலி வேங்கட மா மலை -என்றும் -ஆழ்வார்கள் ஈடுபடுக்கைக்கு உடலான குணவத்தா ப்ரதையையும் -
நீள் புனலும் -வார் புனல்  தண அருவி  வட திரு வேங்கடம் -என்றும் -குளிர் அருவி வேங்கடம் -என்றும் -
செங்கயல் திளைக்கும் சுனைத் திரு வேங்கடம் -என்றும் -சொல்லுகிறபடி அநவரதம் பாயா நின்று உள்ள
 நீண்ட திரு அருவிகளும் -நிறை வேங்கடப் பொற் குன்றமும் -இவை இரண்டாலும் நிறைந்து இருப்பதாய்-
தெள்ளியார் வணங்கும் மலை திரு வேங்கடம் -என்கிறபடியே -திரு வேங்கடம் என்னும் திரு நாமத்தை உடைத்தாய் -
எம்பெருமான் பொன் மலை -என்கிறபடியே அத்யந்த ச்ப்ர்ஹநீயமாய் – பரன் சென்று சேர் திரு வேங்கடம் -
என்கிறபடியே வகுத்த சேஷியான சர்வேஸ்வரன் உகந்து அருளின நிலமான திரு மலையும் -

வைகுந்த நாடும் -யத்ர பூர்வே சாத்த்யாஸ் ஸந்தி தேவா -என்றும் -விஷ்ணோர் யத் பரமம் பதம் -என்றும் -
தேவாநாம் பூரயோத்வா -என்றும் -அத்யர்க்கா நல தீப்தம் தத் ஸ்த்தானம் விஷ்ணோர் மகாத்மன-என்றும் -
வைகுண்டேது பரே லோகே  ஸ்ரீ யா சார்த்தம்  ஜகத்பதி -ஆஸ்தே விஷ்ணுர சிந்தயாத்மா பக்தைர் பாகவதைஸ்  சஹா -
என்றும் -சொல்லுகிறபடியே -அந்தமில் பேர் இன்பத்து அடியாரான  நித்ய சூரிகளுக்கு இருப்பிடமாய் -
சர்வேஸ்வரனுக்கு போக விபூதியான -நலமந்தம் இல்லாதோர் நாடாய்-ஸ்ரீ வைகுண்டம்  என்னும்
பேரை உடைத்தான பரம பதமும் -குலவிய பாற்கடலும் -பாற்கடலில் பையத் துயின்ற பரமன் அடிபாடி -
என்கிறபடி ஆஸ்ரிதரான தேவர்கள் உடைய கூப்பீடு கேட்பதாக சர்வேஸ்வரன் வந்து கண் வளர்ந்து
அருளுகிற இடம் என்று விசெஷஞ்ஜர் எல்லாரும் கொண்டாடும்படியாய் இருந்துள்ள திருப்பாற் கடலும் -
குலவுதல் -கொண்டாட்டம் -இப்படிப் பட்ட உகந்து அருளின நிலங்கள் -உன் தனக்கு எத்தனை இன்பம் தரும் -
ஆநந்த நிலயே சேஷ தல்பே வேங்கட பூதரே -இத்யாதிகளிலும் -ஏஷ நாராயணஸ் ஸ்ரீ மான் ஷீரார்ணவே நிகேதன -
நாக பர்யங்க முத்சர்ஜ்ய ஹ்யாகதோ மதுராம்புரிம் -இத்யாதிகளிலும் கௌ ஷீதகீ பிராமணத்தில் பர்யங்க வித்தையிலும்
சொல்லுகிறபடியே -திரு வேங்கடமுடையானுக்கும் திரு பாற்கடல் நாதனுக்கும் -வான் இளவரசு வைகுந்த
குட்டனுக்கும் -பர்யங்கமாய் இருக்கிற தேவரீருக்கு எவ்வளவு ஆனந்தத்தை கொடுக்கும் -இப்படி அவ்வவ
ஸ்தலங்கள் தோறும் ஸ்ரீ ய பதியினுடைய திவ்ய மங்கள விக்ரகத்தாலே  வந்த ஆனந்தத்தை அறியுமவர்
இவர் ஒருவருமே இறே -ரம்மணாவ  நேத்ராய -என்றிவர் தம் அவதாரத்துக்கு பூர்வ அவதாரமான இளைய பெருமாளுக்கு
அந்த திவ்ய தம்பதிகளுக்கு உண்டான ஆனந்த்ததோடு ஒத்த ஆனந்தம் உண்டாய்த்து என்று சொன்னான் இறே
ரிஷியும் -

உன் இணை மலர்த் தாள் -அநந்தம் பிரதமம் ரூபம் -இத்யாதிகளில் படியே -சுடர் ஒளியாய் நின்ற தன்னுடைய
சோதியிலே -வான் இள வரசு வைகுந்த குட்டன் விஷயமாக -நிவாஸா சய்யாசன பாதுகாம் ஸூ கோ பதா ந
வர்ஷாதப வாரணாதிபி-சரீர பேதைஸ் தவ சேஷ தாங்கதைர்ய தோசிதம்   சேஷ இ தீரி தேஜ நை -என்கிறபடியே
அநேக சேஷ வ்ர்த்திகளிலும் அந்வயித்து -சேஷன் -என்னும் திரு நாமத்தை உடையராய் -

பால்யாத் ப்ரப்ர்தி ஸூ ஷ் நிக்த -என்கிறபடியே அவதார தசையிலும் பால்யம் தொடங்கி பெருமாள் திருத் தொட்டிலோடு
இணைத் தொட்டில் இடாத போது பள்ளி கொண்டு அருளாதே -அவர் பக்கலிலே அதி வ்யாமுக்தராய் -முஹூர்த்தம்
அபி ஜீவாவோ ஜலான் மத்ஸ்ய விவேர்த்த்ர்ரௌ-என்று பிரியில் தரியாமையை விண்ணப்பம் செய்து மகா ஆரண்யமான
தண்ட காரண்யத்தில் சென்று -அஹம் சர்வம் கரிஷ்யாமி -என்று பிரார்தன பூர்வகமாக வழு இலா அடிமைகள் செய்து
 நம்பி மூத்த பிரானாக அவதரித்த தசையிலும் அவனை அனுவர்த்திதுக் கொண்டு போந்து -அங்குத்தைக்கு அந்தரங்கராய் -
இருந்துள்ள தேவரீர் உடைய பாவநத்வ போக்யத்வங்களுக்கு  ஒன்றுக்கு ஓன்று போலியாய் -சேர்த்தி அழகை உடைத்தாய்
புஷ்பஹாச ஸூ குமாரமாய் பரம போக்யமாய் இருந்துள்ள திருவடிகள் -என் தனக்கும் அது -கீழ் சொன்னபடியே அந்தரங்கராய்
சர்வஜஞ்ராயிருக்கிற  தேவரீருக்கு அவ்வவ விஷயங்களிலே எத்தனை ப்ரீதி உண்டோ -அப்படியே இவ்வளவும் விமுகனாய்
அஞ்ஞா னாய்ப் போந்த அடியேனுக்கு ஸ்வ விஷயமாய் இருந்துள்ள அவ்வளவு ஆனந்தத்தை உண்டாக்கும் -எம்பெருமானார் உடைய
ஆனந்தம் பிரதம பர்வ விஷயம் ஆகையாலே -அரையாறு பட்டு -அமுதனார் உடைய ஆனந்தம் சரம பர்வ விஷயம் ஆகையாலே
கரை புரண்டு காணும் இருப்பது -இராமானுச -எம்பெருமானாரே -இவை ஈந்து அருளே -எனக்கு புருஷார்த்தம் தேவரீர் உடைய
திருவடிகளே யான பின்பு -அவற்றை தேவரீர் தாமே பரகத ச்வீகாரமாக கொடுத்து அருள வேணும் ஈதல்-கொடுத்தல் -
எம்மா வீட்டுத் திறமும் செப்பம் -நின் செம்மா பாத பற்புத்  தலை மேல் சேர்த்து ஒல்லை -கைம்மா துன்பம் கடிந்த பிரானே
அம்மா அடியேன் வேண்டுவது ஈதே -என்று பிரதம  பர்வத்தில் நம் ஆழ்வாரும் இப்படியே அபேஷித்து அருளினார் இறே -
———————————————————————————————————————-

அமுது விருந்து .

அவதாரிகை -
பகவானது சீர்மையைக் கண்டு அறியாமையாலே தேவரீரை அன்றி வேறு ஒன்றினை
அறியாமல் இருக்கிறேன் அல்லேன் ..கண்டிடினும் ஆசார்யர் ஆகிய தேவரீரை அன்றிக்
கண் எடுத்தும் பாரேன் என்றார் கீழ் .
இதனை உகந்த எம்பெருமானார் இவருக்கு எதனை அளிப்போம் என்னும் கருத்து
தோன்ற எழுந்து அருளி இருப்பதை கண்டு -தமக்கு வேண்டும் பேற்றினை
இன்னது என்று முடிவு கட்டிக் கோருகிறார் -
இப்பாசுரத்திலே .
பத உரை .
இராமானுச -எம்பெருமானாரே
நின்ற -நிலை நின்ற
வண் கீர்த்தியும் -அழகிய புகழும்
நீள் புனலும் -நீண்டு பெருகும் நீரும்
நிறை -நிறைந்துள்ள
வேம்கடப் பொற் குன்றமும் -திருவேம்கடம் எனப்படும் விரும்பத் தக்க திரு மலையும்
வைகுண்ட நாடும் -ஸ்ரீ வைகுண்டம் எனப்படும் திரு நாடும்
குலவிய பாற்கடலும் -கொண்டாடப்படும் திருப்பாற்கடலும்
உன் தனக்கு -தேவரீருக்கு
எத்தனை இன்பம் -எவ்வளவு இன்பத்தை
தரும் -கொடுக்குமோ
உன் இணை மலர்த்தாள் -தேவரீருடைய ஒன்றுக்கு ஓன்று இயைந்துள்ள போக்யமான திருவடிகள்
என் தனக்கும் -அடியேனுக்கும் அது அவ்வளவு இன்பத்தைத் தரும் .
ஆகையால்
இவை -இத்தகைய திருவடிகளை
ஈந்தருள் -அடியேனுக்கு கொடுத்து அருள வேணும் .
வியாக்யானம் .
நின்ற —பொற் குன்றமும் -
கீர்த்தியும் நீள் புனலும் நிறைந்தது  வேம்கடப் பொற் குன்றம் -என்க.
ஒரு காலத்திலே ஓங்கி நின்று மற்று ஒரு காலத்திலே மங்கிப் பின்னர்மறைந்து விடும் ஏனைய கீர்த்தி போல் அல்லாது திரு மலையின் கீர்த்தி

என்றும் ஒருப்பட்டு இருத்தலின் -நின்ற கீர்த்தி -என்கிறார் .
முக்காகத்திலும் உலகத்தவர் தம் பெருமையைப் பற்றி பேசும் படி நின்றது திருமலை -என்க .
இனி நிற்கும் நான் மறை -திருவாய் மொழி -6 5-4 – – என்றபடி -எல்லாக் காலத்திலும் உள்ள ஸ்ருதியில்
மலைக்குப்போம் -கிரீன் கச்சத -என்று திருமலையின் சீர்மை ஓதப்பட்டு இருத்தலால்
திருமலையின் கீர்த்தி எல்லாக் காலத்திலும் நிலை நிற்பதாக கூறினார் ஆகவுமாம்.
வண் கீர்த்தி
வண்மை-அழகு .
இனி வள்ளன்மை யாகவுமாம்.
திரு மலையைப் பற்றி சங்கீர்த்தனமே கோரியவை அனைத்தும் கொடுக்க வல்ல
இயல்பு உடையதாதலின் -வண் கீர்த்தி -என்கிறார் ..வேறு பயனைக் கோராதவர்க்கு
பகவத் ஆபிமுக்க்யம் தொடங்கி-கைங்கர்யம் ஈறாக -தர வல்லது திரு மலையின்
கீர்த்தனமே -என்க .உள்ளத்தில் அல்லாது வாயினால் செய்யும் கீர்த்தனமே -இயல்பான
கைங்கர்யத்தில் மனத்தைஈடுபடுத்தி -முக்தி பெறுவதற்கு உரிய தகுதியையும்
தானே தர வல்லது -என்கிறார் திரு மழிசைப் பிரான் -
வெற்பென்று வேம்கடம் பாடினேன் வீடாக்கி
நிற்கின்றேன் நின்று நினைக்கின்றேன் -கற்கின்ற
நூல் வலையில் பட்டிருந்த நூலாட்டி கேள்வனார்
கால் வலையில் பட்டிருந்தேன் காண் -நான் முகன் திருவந்தாதி – 40- -
திருமலையின் சீர்மையை யறிந்து வேம்கடம்பாடினேன் அல்லேன் .
அல்லாத மலைகளைச் சொல்வது போல் -வேம்கடத்தை சொல்ல -வீடாக்கி நிற்கும் நிலை
எனக்கு ஏற்பட்டது என்கையாலே -உள்ளத்தில் இல்லாமல் செய்த கீர்தனமே தமக்குப் பயன்
பட்டதைத் திரு மழிசைப் பிரான் உணர்த்துவது உணரத்தக்கது .
இனி மேலே வீற்று இருந்து அருளும் இடமாகிய வைகுண்ட நாட்டையும் -பள்ளி கொண்டு
அருளும் இடமாகிய திருப்பாற்கடலையும் [பேசுதலின் -இங்கு நின்ற திருக் கோலத்தோடு
எழுந்து அருளி இருப்பதை திரு உள்ளத்தில் கொண்டு -நின்ற வண் கீர்த்தி -என்கிறார் ஆகவுமாம் .
வேம்கடத்தில் திருவேம்கடம் உடையான் நின்ற திருக் கோலம் வல்லார் ஆடினால் போலே -தமக்கு
மிகவும் இனிதாய்  இருப்பதாக திரு மங்கை மன்னன் ஈடுபட்டுப் பேசுவது ஈண்டு அறிதற் பாலது .
திருவாய்ப்பாடியிலே  ஊர்ப் பொதுவான மன்றிலே ஆடி மகிழ்ந்தவன் -உபய விபூதிக்கும் பொதுவான
மன்றாகிய திரு வேம்கடத்திலே ஆடி மகிழும் மைந்தனாய் விளங்குவதாயும் அவரே அருளிச் செய்து
இருப்பதும் அறியத் தக்கது ..வேம்கடத்தாடு கூத்தனுக்கு இன்று அடிமைத் தொழில் பூண்டாயே-பெரியதிரு மொழி -2 1-9 – -
என்பதும் -மன்றமரக் கூத்தாடி மகிழ்ந்தாய் என்றும் -வட திரு வேம்கடம் மேயமைந்தா என்றும் -திரு நெடும் தாண்டகம் – 16- -
என்பதும் அவருடைய திரு மொழிகள் .
நம் ஆழ்வாரும் திருமலையில் நின்று அருளிய அழகைக் காட்டி -என்னை இசைவித்து

அவ்வழகிய  கோலத்தோடு என் உள்ளத்தில் புகுந்து பிரிக்க ஒண்ணாத படி எழுந்து அருளி இருக்கிறான்
என்று திருவாய் மலர்ந்து அருளி இருப்பதும் இங்கு தெரிதற் பாலது ..
மலை மேல் தான் நின்று என் மனத்துள் இருந்தானை நிலை பேர்க்கலாமை நிச்சித்து இருந்தேனே -
திரு வாய் மொழி – 10-4 4-என்பது  -அவர் திரு வாய் மொழி ..
இங்கனம் அடியார்கள் கொண்டாடிப் பேசும் -நின்ற திருக் கோலக் கீர்த்தியை -நின்ற வண் கீரத்து -
என்கிறார் அமுதனார் .
திரு வேம்கடத்தில் நின்ற நிலை கூறியது -
 ஸ்ரீ வைகுந்தத்தில் இருந்த நிலைக்கும் -
திருபாற்கடலில் கிடந்த நிலைக்கும் -உப லஷணம் என்று கொள்க .
நீள் புனலும் -
வார் புனல் அம் தண்  அருவி வட திருவேம்கடத் தந்தை –திருவாய் மொழி -3 5-8 – என்றபடி -
நீண்டு ஒழுகும் அருவி நிறைந்தது வேம்கடப் பொற் குன்றம் -என்க ..
அருவி நீர் வேம்கடம் -பெரிய திரு மொழி – 8-2 3- -
வீங்கு நீரருவி வேம்கடம் -சிலப்பதிகாரம் -என்பது காண்க ..
இனி புனிதத் தன்மையில் நீண்ட -பெருமை வாய்ந்த -புனல் என்று ஸ்வாமி புஷ்கரணி முதலிய
புண்ணிய தீர்த்தங்கள் நிறைந்தது -வேம்கடப் பொற் குன்றம் -என்னலுமாம்..
இதனால் -தாபத்தை தீர்க்கும் குளிர்ச்சியும் போக்யதையும் -திருமலையில் வாய்ந்து உள்ளமை
காட்டப் பட்டதாயிற்று .
நிறை வேம்கடப் பொற் குன்றமும்
கீர்த்தி -என்றும் குன்றாது புதுமை வாய்ந்து அழகியதாய் வளர்தலானும் -
நீள் புனல் -மாரி மாறாது தண்ணம் மலையாய் இருத்தலானும்
திரு வேம்கடப் பொற் குன்றத்தில் நிறைவு பெற்று உள்ளன -என்று அறிக .
வேம்கடம் -
சர்வ பாபாநி  வேம் ப்ராஹா கடஸ் தத்தாஹா உச்சதே -என்று
எல்லா பாபங்களையும் வேம் என்று சொல்லுகிறார்கள் -
அதனை கொளுத்துதல் -கட -என்று சொல்லப்படுகிறது -என்னும் பிராண பிரமாணப் படி
பாபங்கள் அனைத்தையும் கொளுத்தி -நாசப் படுத்தலின் -வேம்கடம் -என்று
பேர் பெற்ற திரு மலை -என்க -
இனி வேம்கடங்கள் -திருவாய் மொழி – 3-3 6- –  என்னும் நம் ஆழ்வார் திவ்ய சூக்திக்கு ஏற்ப
கடம் -பாபம் –வேம் -வேகும் — என்பது முன்றில் என்பது போலே முன் பின்னாக மாரி வேம்கடம்
என்றாயிற்று -என்னலுமாம் .பொருள் ஒன்றே .
பொற் குன்றம்
பொன் போலே சீறியதும் -விரும்பத் தக்கதுமாய் இருத்தலின் -பொற் குன்றம் -என்றார் .
எம்பெருமான் பொன் மலை -என்றார் குலசேகரப் பெருமாளும் -பெருமாள் திரு மொழி –4 10-
  வைகுண்ட நாடும் -

வட மொழியில் வைகுண்டம் எனப்படும் திரு நாட்டை வைகுண்ட நாடு என்கிறார் ..
விகுண்டரைச் சேர்ந்த நாடு வைகுண்டம் -எனப்படுகிறது .
குடி கதிப்ரதிகாதே -என்னும் வினையடியில் இருந்து பிறந்த சொல் -குண்ட -என்பது ..
இவ்வினையடிக்கு -தடங்கள்-என்பது பொருள் ..அது நீங்கப் பெற்றவர்கள் விகுன்டர்கள் ..
ஆத்ம ஸ்வரூபத்துக்கு இயல்பாய் அமைந்த அறிவினுக்கு தடங்கலாய் உள்ள கன்மத்தின் தொடர்பு
அறவே அற்றவர்களான -நித்ய சூரிகளைச் சொல்கிறது .-விகுண்டர்-என்னும் சொல் .
அவர்களை சேர்ந்தது என்னும் பொருளில் -அண் -பிரத்யயம்-வந்து முதலில் உள்ள இ கரம்
ஐ என்று மாறி வைகுண்டம் என்றாயிற்று .இது ததிதவ்ருதி என்பர் -நித்ய சூரிகளை சேர்ந்த இடம்
என்பது பொருள் .தமிழில் ஸ்ரீ வைகுண்டத்தை -வானவர் நாடு -என்பதும்
நித்ய சூரிகளை -விண்ணாட்டவர் -என்பதுமின்கே அறிதற் பாலான .
குலவிய பாற்கடலும்
துன்புற்றாரை காப்பதற்காக வந்து கண் வளர்ந்து அருளுகிற   இடம் என்று நல் அறிஞர் எல்லாம்
கொண்டாடும் இடம் ஆகிய திருப்பாற்கடலும் .
குலவுதல்-கொண்டாடுதல்
உன் தனக்கு எத்தனை இன்பம் தரும்
கீழ்க் கூறிய மூன்று இடங்களும் இன்பம்விளைவிப்பன -
வேம்கடப் பொற் குன்றத்தில் நிறைந்த வண் கீர்த்தி வாய்ந்த நின்ற திருக் கோலமும் -
வைகுண்ட நாட்டில் செம் தாமரைக் கண் பிரான் காட்டிய இருந்த திருக் கோலமும் -
பாற்கடலில் -கிடததோர் கிடக்கை -என்று கொண்டாடும் சயனத் திருக் கோலமும் -
எம்பெருமானார்க்கு பேரின்பம் தருகின்றன -என்க .
நிற்றல் இருத்தல் கிடத்தல் -என்னும்நிளைமைக்கு ஏற்ப
வேம்கடமும் வைகுந்தமும் பாற்கடலும் முறைப்படுத்தப் பட்டு உள்ளன .
பரம ப்ராப்யமான இடம் ஆதல் பற்றி வேம்கடப் பொற் குன்றம் முன்னரும் -
ப்ராப்யமான இடம் ஆதல் பற்றி வைகுண்ட நாடு அதனை எடுத்தும் -
ஆர்த்தி தீர ஆஸ்ரயிக்கும் இடமாதல் பற்றி திருப்பாற்கடல் அதன் பின்னரும்
முறைப்படுத்தப் பட்டன -ஆகவுமாம் .
வைகுந்தம் ப்ராப்யமான -முக்தி பெறுவோர் சேரும் இடமான -தாயினும்
வானவர் வானவர் கோனொடும் நமன்று எழும் திரு வேம்கடம் – – திரு வாய் மொழி – 3-3 7- -
என்றபடிவைகுந்தத்தில் உள்ள நித்ய சூரிகள் உட்பட அனைவரும் திரு வேம்கடத்தை நாடி
வருதலின் இது பரம ப்ராப்யம் ஆயிற்று -என்க .
சரீர சம்பந்தம் நீங்கி வெகு தொலைவில் உள்ள வைகுந்தம் அடைந்து அங்கு நின்றும்
திரு வேம்கடம்திரும்பி வருவதை விட –இந்த சரீர சம்பந்த்தொடே இந்நில வுலகத்திலேயே
அடையும் படி அண்ணி யதாய் உள்ள திருவேம்கடம் நமக்கு சீரிய ப்ராப்யம் அன்றோ -
சரீர சம்பந்த்ததொடு பெறத் தக்க பரம போக்யமான வேம்கடத்தை கூறிய பின்னரே -
சரீர சம்பந்தம் நீங்கிற பின் பெறத் தக்க ப்ராப்யமான வைகுண்ட நாடு கூறப் பட்டது .
அதனை அடுத்து அவற்றுக்கு நிகராய் ஆஸ்ரயிக்கும் இடமாய் உள்ள திருப்பாற்கடல்
முறைப்படுத்தப் பட்டது .
உய்யக் கொள்வான் -பகவானாலேயே வைகுண்டத்தின் நின்றும் வருவிக்கப் பட்டு -
அண்ணி யதாய் அவன் நின்ற வேம்கடமும் .பிரகிருதி மண்டலத்துக்கு அப்பால் பட்டதாயும் -
அவ வேம்கடத்துக்கு மூல ஸ்தானமாயும்-அவன் வீற்று இருக்கும் இடமாயும் -உள்ள
வைகுந்தம் முதலில் கூறப்பட்டு -பிரகிருதி மண்டலத்தின் பால் பட்டு அந்த வைகுந்தத்துக்கு
தோள் தீண்டியே -அவன் பள்ளி கொண்டு அருளும் பாற்கடல் பின்னர் கூறப்பட்டது -என்க .
வழுவிலா  அடிமை செய்து  முக்த அநுபூதியைப் பெறுவதற்கு பாங்காய் அமைந்து இருப்பதால்
வேம்கடம் எம்பெருமானார்க்கு இன்பம் தருகிறது -என்க
கன்மத்துக்கு என்றும் உட்படாத -நித்ய சூரிகளால் சேவிக்கப் படும் மேன்மை உடையவன்
புன்னகை பூத்து அழைத்து -தன திருவடித் தாமரை தலை மீது வைப்பதனால் அமுதக் கடலுக்குள்
நன்கு மூழ்கும்படி செய்தலின் -வைகுந்தம் இன்பம் தருகின்றது -என்க .
விழுமிய முனிவர்களான சனகாதியர் நுகர்ந்து குலவ்ம்படியான இனிமை வாய்ந்து -
பாம்பணை மேல் பள்ளி கொண்டு அருளும் சீதன் -தான் கிடக்கும் பண்பினால் -
காலாழும் நெஞ்சழியும் கண் சுழலும் -என்னும்படி பரவட்சம் ஆக்குதலின் பாற்கடல்
இன்பம் தருகின்றது -என்க .
இம் மூன்று இடங்களிலும் எம்பெருமானைத் தன மீது கொண்ட ஆதி செஷனாய் இருத்தலின்
எம்பெருமானாருக்கு -ரம மாணாவ நேத்ராய –இராமன் சீதை லஷ்மணன் மூவரும் கானகத்தில் ரமித்தனர் -
என்றபடி திவ்ய தம்பதிகள் போல ஆனந்தம் உண்டாவதாக பிள்ளை லோகம் ஜீயர் பணிப்பர்
உன் இணை மலர்த்தாள் என் தனக்கும் அது
தேவரீருக்கு இம்மூன்றும் கூடத் தோன்றும் இன்பம் எவ்வளவோ
அவ்வளவு -அடியேனுக்கு தேவரீருடைய அழகிய திருவடி ஒன்றினாலேயே உண்டாகுகின்ற இன்பம் என்கிறார் .
வகுத்த சேஷியான தேவரீரது ஆதலின் -உரியதும் -ஒன்றுக்குஓன்று நிகரானத்தில் ஒப்பற்றதும் -
தலை மேல் புனையும் தன்மையில் மலர் போன்று போக்யமானதுமான திருவடி ஒன்றே அடியேனுக்கு அமையும் .
வேம்கடம் முதலிய எல்லாம் அடியேனுக்கு தேவரீர் திருவடியே -என்றபடி
அது -
அத்தனை இன்பம் தருமது
தம் ஆசார்யர் ஆகிய ஆளவந்தாரது பிரிவு ஆற்றாத தெய்வ வாரி யாண்டான் -கரமனை ஆற்றம்கரையிலே
அளவந்தாரை சந்த்தித்து -தம் ஆற்றாமை தவிர்ந்தவராய்
திருவனந்த புரத்து திருக் கோபுரம் அதோ தோன்றுகிறது -அங்கெ போய் ஆயிரம் பைந்தலைய
அநந்த சயனனை சேவித்து வாரும் -என்று ஆளவந்தார் அருளிச் செய்ய -
ஐவரும் -என்னுடைய திருவனந்த புரம் எதிரே வந்தது என்று -ஸ்வ ஆசார்யரான ஆள வந்தாரைக்
காட்டி அருளி -பெருமாள் சேவிக்காமலே திரும்பினதாக கூறப்படும் ஐ திஹ்யம் இங்கு
அனுசந்திக்க தக்கது .
இவ்விடத்தில்
ஏனைவ குருணா யஸ்ய நயாச வித்யா ப்ரதீயதே
தஸ்ய வைகுண்ட துக்தாப்த்தி த்வாரகாஸ் சர்வ ஏவ ச -என்று
எந்த ஆசார்யனாலேயே எவனுக்கு சரணாகதி விதியை அளிக்கப்படுகிறதோ
அவனுக்கு அந்த ஆசார்யனே வைகுண்டமும் பாற்கடலும் த்வாரகையும் -எல்லாம் ஆவான் -
என்னும் ஸ்லோகமும்
வில்லார் மணி கொழிக்கும் வேம்கடப் பொற் குன்ற முதல்
செல்லார் பொழில் சூழ் திருப்பதிகள் எல்லாம்
மருளா மிருளோடே மத்தகத்துத் தன் தாள்
அருளாலே வைத்த அவர் -என்னும் ஞான சாரப் பாசுரமும் அனுசந்திக்கத் தகன .
இவை ஈந்தருளே -
இத்தகைய திருவடிகளைத் தந்து அருள வனும் -என்று தமது தகுதிக்கு ஏற்ப கோருகிறார் .
எம்மா வீட்டுத் திறமும் செப்பம் நின் செம்மா பாத பற்புத் தலை சேர்க்க வேணும்
அம்மா அடியேன் வேண்டுவது ஈதே -என்று நம் ஆழ்வாரும் எம்பெருமானைப்
பிரார்த்தித்தது போலே  அமுதனார் எம்பெருமானைப் பிரார்த்திக்கிறார் -என்க ..
ஈந்து அருள்
ஈ என் கிளவி இழிந்தோர் கூற்றே -என்றபடி தம் இகழ்வு தோன்ற இரக்கம் உண்டாகும் படி
இவ்வினைச் சொல்லை வழங்கிய நயம்  நினைத்து இன்புறத் தக்கது …
———————————————————————————————————-

அடியேன் கேள்வி ஞானத்தினால் ஜல்பித்தது

ஸ்ரீ வசன பூஷணம்-

சிறை இருந்தவள் ஏற்றம் -சீதை பிராட்டி -புருஷார்த்த -வைபவம் ஸ்ரீ ராமாயணம் சொல்லும்

தூது போனவன் ஏற்றம்- உபாயம்  வைபவம் மகா பாரதம் சொல்லும்

ஆச்சர்ய அபிமானமே உத்தாரகம் 466 சூத்தரங்கள் 450 சூத்திரம் முக்கியம்

இந்த பாசுரம் கொண்டே அருளியது

ஈஸ்வரனை பற்றுதல் கையை பிடித்து கார்யம் கொள்வது போல/நடந்தாலும் நடக்கலாம் விட்டாலும் விடலாம்

ஆச்சர்யர் பற்றுதல் காலை பிடித்து கொள்ளும் காரியம் போல//ஆச்சார்யர் ஈஸ்வரின் திருவடி தானே

/ பகவன் லாபம் ஆச்சார்யர் மூலம்/

ஆச்சார்யர் லாபம் பகவான் மூலம்/

ஆர்  வசன பூஷணத்தின் ஆழ  பொருளை அறிபவர்-ஓர் இருவர் உண்டாகில்

–அனுபவிக்கலாம் நம்மால்/இவர் இருவருக்கும் உபாகரகன்

–சேஷி -பல்லாண்டு பாட சேஷ பூதனை உபகரித்தான்/

சேஷ பூதனுக்கு -அவனை காட்டி சம்பந்தம் உணர்த்தி.

.ஈஸ்வர ஸௌகார்தம் முதல்  -ஆறு படிகள்-யதேச்சா  சுக்ருதம்- அடுத்த படி– அத்வேஷம் ஆபி முக்கியம் விஷ்ணு கடாஷம் கிருபை

//ஆச்சர்ய சம்பந்தம் கீழ் படி இந்த ஆறுக்கும்

/முமுஷு இந்த ஆறையும் தாண்டனும் -

.74- சிம்காசனாதிபதிகள்  அமைத்து இருந்தார் ஸ்வாமி இதற்க்கு

-பக்கம் தோறும் அனுப்பி வைத்து இருந்தார் ஸ்வாமி.

. /ஆச்சார்ய சம்பந்தம் இல்லா விடில் பகவத் பிராப்தி துர் லாபம்

தாமரை அலற்ற  கடவ  சூர்யன் -உலர்துவான் நீர் பசை இன்றி-இருந்தால்- ஆச்சார்ய சம்பந்தம் போல நீர் பசை

.–தாமரையாள் கேள்வனையே  ஒருவனையே நோக்கும் உணர்வு

–ஆச்சார்ய சம்பந்தம் குலையாது கிடந்தால்-நம் இடம் அபிமானம் -இவன் நம் பையல்-

ஞான பக்தி வைராக்கியம் உண்டாக்கி கொள்ளலாம் ஆச்சார்ய அபிமானம் இருந்தால்

ஆச்சார்ய சம்பந்தம் குலைந்தால் இவை உண்டானாலும் பிரயோஜனம் இல்லை

-தாலி கிடந்தால் பூஷணங்கள் பண்ணி பூணலாம்

..பாகவத சம்பந்தம் -இவை –கொடியை கொள் கொம்பில் சேர்க்கும் பொழுது சுள்ளி கால் போல பாகவத சம்பந்தம்

ஸ்வதந்திர அபிமானத்தாலே ஈஸ்வர அபிமானம் குலைத்து கொண்ட இவனுக்கு ஆச்சார்ய அபிமானமே உத்தாரகம்

/இரு கையும் விட்ட பின்பு தானே புடவை சுரந்தது

ஆச்சார்ய அபிமானம் ஒன்றே கதி/பிள்ளை பல காலும் அருளி  செய்வார் -ஸ்வாமி நம்பிள்ளை

/சவா தந்த்ர்யதொடு தான் கர்ம யோகம்-செய்து  ஸ்வ ச்தாதந்த்ரத்தாலே பக்தி நழுவியது நானாக பற்றினேன் என்ற எண்ணத்தால்–

உபாயமாக கொண்டதால்/–பக்தி அசக்தனனுக்கு  பிர பத்தி-உண்டே

–பட்டத்துக்கு உரிய ஆனையும் அரசையும் கேட்ட முடியாது–

ஈஸ்வர ச்வாதந்திர அபிமானத்தாலே பிரபத்தி நழுவிற்று/-என்றால் -ஆச்சார்யா அபிமானமே உத்தாரகம் என்கிறார்.

. -கை பட்ட பொருளை கை விட்டு புதைத்த  பொருளை-புதையல் கிடைக்காது புறம் காலம் தான் வீங்கும்

.-கண்ணுக்கு எதிராக உள்ள ஆச்சார்ய விட்டு சப்தத்துக்கு விஷயமான பெருமாளை பற்றுவது போல

.விடாய்த்தவன்- கர-தமான உதகம் விட்டு -கை தண்ணீரை விட்டு/

-மேகம் பொழியுமா   – ஆற்று நீர்  வேற்று நீர் வூற்று நீரை பார்ப்பானே-

ஐந்து நிலைகளையும் -என்ன என்று நினைக்க கடவன்-

ஐந்தையும் பாட்டு கேட்கும் இடமும் -சாம கானம்-

கூப்பிடு கேட்க்கும் இடம்-பாற்  கடல்- கூப்பாடு-

குதித்த இடமும் -விபவ அவதாரங்கள்

வளைத்த இடம்-திவ்ய தேசங்கள்-அர்ச்சா ரூபம்

ஊட்டும் இடம் உள்ளே இருந்து -வகுத்த இடமே என்று இருக்க கடவன்-ஆச்சார்யர் திருவடியே

எல்லாம் வகுத்த இடமான ஆச்சாரயரே என்று இருக்க கடவன் .

-நான்கு யானைகள் -ஒருத்தனை பிடிக்க  ஊரை வளைப்பாரை போல

/…இப்படி பட்டவனுக்கு

இப்படி  ஆச்சார்ய திரு வடி பற்றி  இருக்கும்  அவனுக்கு

–அனுகூலர்-ஆச்சார்யர் பார தந்த்ர்யர்கள் /

/  பிரதி கூலர் -ச்வாதந்த்ர அபிமானிகளும் தேவதாந்தர்கள் பற்றி இருப்பவர்கள் /

/ உதாசீனர் ஈஸ்வர பரா தந்த்ர்யர்கள் /

//பிரதமம் பல்லவிதம்  பின்பு —புஷ்பிதம் –இறுதியில் பலம் வளர்த்து கொடுக்கும்

//வைகுண்ட நாடு குலவிய பாற்கடல் நிறை வேங்கட பொற் குன்றமும்—மூன்றை சொல்லி

இத்தால் பர வியூக விபவ அந்தர்யாமி அர்ச்சை ஆகிய ஐந்தையும் குறிப்பிட்டு இவை எல்லாம்

-உன் தனக்கு எத்தனை இன்பம் ஏற்படுமோ-

அவற்றை உன் இணை மலர் தாள் /இவை ஈந்து  அருள்

-அவை இல்லை- வஸ்து நிர்த்தேசம் காட்டுகிறார்/

அம்மா அடியேன் வேண்டுவது ஈதே

–பகவத் வைலஷண்யம்-கண்ட காலத்திலும் தேவரீரை ஒழிய அறியேன் என்றார்

..மிகவும் உகந்து அருளி இவர்க்கு எத்தை செய்வோம் என்னும் இடம் தோற்ற எழுந்து அருள இருக்க படியை கண்டு

-தம் உடைய பிராப்யத்தை நிஷ்கரித்து அபேஷிகிறார்

/நிஷ்கர்ஷம் இரண்டாம் பத்து

அபெஷிதம் மூன்றாம் பத்தில்//

/நின்ற –

காதா சித்தம் அன்றிக்கே ஒரு படி பட்டு நின்ற அழகிய கீர்த்தியும்

–, வார் புனல் அம் தண்  அருவி-திரு வாய்மொழி 3-5-8- -என்னுமா போல

-நிற்கிற பிரமாணம் சாஸ்திரம் கிரீம் கச்ச சதாம் -ரிக் வேதம் சொல்ல பட்டவன்

-.நின்று சேவை சாதிக்கும் கீர்த்தி

//அடுத்த இடத்தில்  இருந்தது கிடந்த -சொல்ல போகிறார் அதற்க்கு உப லஷனம் நின்ற

/கீர்த்திக்கு விசெஷணம் நின்ற

/ வண்-ஔதார்யம்-திரு மலை அப்பனுக்கு வள்ளல் தனம்

- கீர்த்தனம் பண்ணுவார்க்கு  அனைத்தையும் -ஐஸ்வர்யம் கைவல்யம் -மோஷம் -அனைத்தையும் கொடுப்பவன்-

கீர்திக்கே வண்மை தனம்..-அர்த்தம் தெரியாமல் வெற்பு என்று வேங்கடம் பாடினேன்

-வெற்பு என்றே  சொன்னேன்-வீடாக்கி நிற்கின்றேன்-

சுமந்து -சமன் கொள் வீடு தரும்  தடம் குன்றமே /

/பும்ஸாம் சிந்தை -குணஸ் தாச்யன்/

/நீள் புனல்-ஒழுகின்றே இருக்கும் அருவி-நிறைந்து

பொன் குன்றமும்-ஸ்ப்ருஹநீயமாக உள்ள திரு மலை

/சுட்டு உரைத்த நன் பொன் உன் திரு மேனி ஒளி ஒவ்வாது /

/தெளி  விசும்பு ஸ்ரீ வைகுண்டம்

/ஆர்த்த ரஷணார்தமாக வந்து கண் வளர்ந்து அருளுகிற இடம் என்று

விசெஷஜ்ஜர் எல்லாம்-ப்ரஹ்மாதிகள்-கொண்டாடும் திரு பாற் கடலும்

/தேவரீருக்கு யாதொரு அளவு ஆனந்தம் விளைவிக்கும்

–தேவரீர் உடைய சேர்த்தி அழகை உடைத்தாய் போக்யமாய் இருந்துள்ள திருவடிகள்

எனக்கும் அவ் அளவான ஆனந்தத்தை உண்டாக்கும்

-மூன்று ஒவ் ஒன்றுமே – ஞானரான ஸ்வாமிக்கு–தான்  இன்பம் பயக்கும்

நானோ ஞான சூன்யம் ஆக இருந்தாலும் –அதே ஆனந்தம் கிட்டும். என்கிறார் –

.ஆன பின்பு தேவரீர் திருவடிகளை எனக்கு தந்து அருள வேணும்.

. குலவுதல்-கொண்டாடுதல் /ஈதல்- கொடுத்ததல்/

ஒழிவில் காலம் எல்லாம் உடனாய் மன்னி-காத சித்தம் அன்றிக்கே

–கீழ் கழிந்த காலமும் சேர்த்து கைங்கர்யம் வேண்டும் என்று பிரார்த்திக்கிறார் ஆழ்வார் .

–குற்றம் பார்த்து கை விட முடியாத அசக்தன்- அச்சுதன் கூரத் ஆழ்வான்

இனி மேல் நீ கொடுக்கிற கைங்கர்ய  அனுபவம் இழவை மறக்க அடிக்க பண்ணும் படி செய்ய வேண்டும் என்னலுமாம்

வேங்கடத்துக்கு ஆடும் கூத்தனுககு அடிமை தொழில் பூண்டாய்-

நிற்பதே ஆடுவது போல் தானே

கீதாசார்யன் அருளிய சரம ஸ்லோகார்த்தத்தை நாட்டிய முத்ரையால்  காட்டி அருளுகிறான்

என் திரு வடி பற்று என்று ஒரு திருக் கரத்தாலும் -பற்றினால் முழங்கால் அளவு நீக்கி

சம்சார ஆர்ணவத்தில் இன்று நம்மை விடுவிப்பேன் என்றும் இன்னொரு திருக்கரத்தால் காட்டி அருளுகிறான் .

கோட்டம்  கை வாமனனாய் செய்த கூத்துகள்

-மன்றமர கூத்தாடி மகிழ்ந்தாய்

மலைமேல்  தான்  நின்று மனத்தே வந்து சேர்ந்து நிலை பெற்றான்

-தெளி குரல் அருவி திரு வேம்கடம்- நித்யருக்கு சொல்கிறதாம் இந்த செய்தியை அருவிகள்

பரன் சென்று சேர் திருவேங்கட மா மலை ஒன்றுமே தொழ வைகுந்தம்/

வேங்கடமே வானோர்க்கும் மண்ணோர்க்கும்  சேம  வைப்பு

/குளிர்  அருவி வேங்கடம் /

/வேம் கடம் பெயரே பெருமை- சர்வ பாபங்களையும் கொழுத்த  படுத்தும்-

வேம் கடங்கள்-முன்னில் இல் முன் -போல எரிக்க படும் பாபங்கள்

/ பொன் குன்றம் -மூன்றும்  விசெஷனம்  பெற்ற -எம்பெருமான் பொன் மலை மேல் ஏதேனும் ஆவேனே

–வகுத்த சேஷி /பாவனத்வமும் போக்யத்வமும் உண்டு

/ஸ்ரீ வைகுண்டம்-சாம கானம் விஷ்ணு யத் பரம பதம்-

அயோத்யா -விஷ்ணு -வைகுண்டே பரே லோகே ..பக்தி பாகவத சக/

விகுண்டன்-தடங்கல் இல்லாத இடம்-நித்யர் நினைப்பதை சாதிப்பார்கள்-

அந்தமில் பேர் இன்பம் -நலம் அந்தம் இல்லாதோர் இடம்/

பாற் கடலில் பைய துயின்ற பரமன்- கூப்பிடு  இடம் கிடந்ததோர் கிடை அழகு /

இதில்  க்ரமம்– நின்றது இருந்தது கிடந்தது /

/பரம பிராப்யம்   முதலில் சொல்லி அடுத்து பிராப்யம் -அவனே சென்று சேர் வேங்கடம் என்பதால்

//சரீரமுடன் சேவிக்கும் இடம் சொல்லி

சரீரம் விட்ட பின் போகும்  இடம்-சொல்லி ஆஸ்ரயிக்கும் இடம் சொல்லி

/பிரகிருதி மண்டலம் உள் வெளி ஆசரிக்கும் இடம் /

/உன் தனக்கு எத்தனை இன்பம் தரும்- ஆனந்த நிலையம்-  சேஷ கல்ப –வான் இளவரசு வைகுண்ட குட்டனுக்கு

-ஆதிசேஷன்-மலையே ஆதிசேஷன் படுக்கை இருக்கை எல்லாம்

/ஏஷ  நாராயண ஸ்ரீமான்-நாக பர்யங்கே  முத்ருஷ்ய ஆகோதோ மதுராம் புரீம் /

/வழுவிலா அடிமை செய்ய முக்தருக்கு இடம்/

விழுமிய முனிவர் வணங்கும் -பாடி பாடி வித்தர் ஆகும் இடம்

/இவர் ஒருவர் தானே எல்லாம் தெரியும் ஆதி செஷன் -அனந்தம் பிரதம ரூபம்/

/ சென்றால் குடையாம் புல்கும் அணை/

அசேஷ சேஷ விருத்திகள் முதல் யுகத்தில் /

/த்ரேதா யுகத்தில் பெருமாள்   தொட்டிலிலும் பிரியாமல்

/சீதை பிரிந்தாலும்  லஷ்மணனை பிரியவில்லை படுக்கை-

மூவருக்கும் ஒத்த ஆனந்தம் -புருஷ கார ஆனந்தம் பிராட்டிக்கு கைங்கர்ய ஆனந்தம் லஷ்மணனுக்கு

- கைங்கர்ய ஸ்ரீ மான் -பிறக்கும் பொழுதே அழுது காட்டி ஒரே தொட்டிலில் இடம் கொண்டாரே

பரி மளிக்கும்  அங்குளிக்கும் பொழுதே திரு துழாய் போல

/ஜலம் விட்டு பிரிந்த மீன் போல -பிரிவில்  தரியாமை சொல்லி -

சுற்றம் எல்லாம் பின் தொடர -அகம் சர்வம் கரிஷ்யாமி-

ஏவி பண்ணி கொள்ள வேண்டும்–இளம் கோவும் அக் குளத்தில் மீன்-பகவான்-ஆழ்வார்

//உன் இணை மலர் தாள் எனக்கு ஸ்வாமி- அமுதனார் /

நம்பி மூத்த பிரான்–அந்தரங்கர்- தேவரீர்  உடைய -திருவடி-பாவனத்வம் போக்யத்வம்-இணை-

//சுசி ருசி//சேர்த்தி அழகு புஷ்ப காச சுகுமார /என் தனக்கும் அது-அந்தரங்கராய்-

அவ் அவ் விஷயங்களில் பெற்ற இன்பம் போல

-விடாமல் யுகம் தோறும் அனந்தன் வான் இள அரசன் வைகுண்ட குட்டன் கிட்ட பெற்ற ஆனந்தம்

- என் தனக்கும் -அனந்தன் ஆகிய உம்  இடம் இப் பொழுது தான் பெற்றேன்

அக்ஜன்–அது-பிரதம பர்வ ஆனந்தம் ஸ்வாமிக்கு-

அரையாறு பட்டு- -அளவோடு தான் இருக்கும் ../

/அமுதனார் சரம பர்வ -கரை புரண்டு இருக்கும்

//இவை ஈந்து அருளு

/  தெய்வ வாரி ஆண்டான்-ஆள வந்தார் சிஷ்யர்- உடல் இளைத்து

-கரை மனை ஆற்றம் கரையில் பார்த்து திரு அனந்த புரம் சேவிக்க சொல்ல நம் திரு அனந்த புரம் எதிரில்//

வில்லார் மலி –வேம்கடம் திரு பதிகள் எல்லாம் மருளாம் இருள் ஓட தனது தாள்   மத்தகத்து -ஞான சாரம்/

திரு மால் இரும் சோலை திரு பாற்கடல்-தலையே /ஏக தேசம் ஒக்கும் இரண்டும்../

/விதுரன் போனது- பீஷ்மர் துரோணரை விட்டாய் என்னையும் விட்டே இருவரும் சேர்ந்து தான் என்கிறான் துரியோதனன்

/பூவை பைம் கிளி  பந்து தூதை பூம் பொட்டில் யாவையும் திரு மால் திரு நாமங்களே கூவி எழும்-

அவை அசித் திரு நாமம் சொல்லாதே -

-அனைத்துக்கும்  திரு நாமம் கொடுத்து விளையாடுகிறார்-

விளையாட்டுக்கும் அவன் தானே ஆழ்வாருக்கு

-அதனால் மற்ற குழந்தைகள் இதை வைத்து விளையாடி பெற்ற இன்பம் ஆழ்வார் திரு நாமங்கள் சொல்லி பெற்றார் /

அநந்ய பிரயோஜனர் ஆழ்வார்

-அது போல இங்கு  ஸ்வாமி கைங்கர்யம் பண்ணி  பெற்ற ஆனந்தம் அமுதனாருக்கு/

ஆனந்த மயத்வத்தில் சாம்யா பத்தி கிட்டும்

–சாஸ்திரம்-..//கஷ்ட பட்டு  தந்தை பெற்ற சொத்தை  பிள்ளை அனுபவித்து பெரும் ஆனந்தம்/

ஈந்து அருள்- ஈ -கிழவி இழிந்தோர் கூற்று கெஞ்சி -

எனக்கு புருஷார்த்தம் தேவரீர் திரு வடிகளே ஆனா பின்பு-

கொடுத்து -பரகத ச்வீகாரமாக கொடுத்து அருள வேணும்–

தான் சென்று பற்றினால் அகங்கார கர்ப்பம்/

காலனை கொண்டு மோதிரம் போட்டால் போல /இடுமொபாதி-

பார்க்கும் பொழுது எல்லாம் காலன் மோதிரம்

.ஸ்ரீ ய  பதி மோதிரம் பர கத ச்வீகாரம்

நின் செம் மா பாத பற்ப்பு  என் தலைக்கு அணியாய் அம்மா அடியேன் வேண்டுவது ஈதே..

போலே அமுதனார் பிரார்த்திக்கிறார்

———————————————————————————————————————

திருமலை நல்லான் சக்கரவர்த்தி ஸ்ரீ ராம கிருஷ்ண ஐயங்கார் திருவடிகளே சரணம் .

பிள்ளை லோகம் ஜீயர் திருவடிகளே சரணம் .

திருவரங்கத் தமுதனார் திருவடிகளே சரணம் .

ஆழ்வார் எம்பெருமானார் ஜீயர் திருவடிகளே சரணம்..

அமுத விருந்து -இராமானுஜ நூற்றந்தாதி வியாக்யானம்–75-செய்த்தலைச் சங்கம் செழு முத்த மீனும் -இத்யாதி ..

November 3, 2012

பெரிய ஜீயர் அருளிய உரை

எழுப்பத்தஞ்சாம் பாட்டு -அவதாரிகை -
இப்படி இவர் தம்குணத்திலே வித்தராகிற படியைக் கண்டு -நீர் இது செய்வது -
பகவத் வைலஷ்ணயத்தை காணும் அளவு இறே -கண்டவாறே -நீரே யதிலே தோள்
மாறுகிறீர் என்று எம்பெருமானார்க்குக் கருத்தாக -
எம்பெருமான் தன் அழகோடு பிரத்யஷித்து -உன்னை விடேன் -என்று இருந்தாலும்
தேவரீர் உடைய குணங்களே வந்து என்னை மொய்த்து நின்று அலையா நிற்கும் -என்கிறார் .
செய்த்தலைச் சங்கம் செழு முத்த மீனும் திருவரங்கர்
கைத்தலத் தாழியும் சங்கமு மேந்தி நம் கண் முகப்பே
மெய்த்தலைத் துன்னை விடேன் என்று இருக்கிலும் நின் புகழே
மொய்த்தலைக்கும் வந்து இராமானுசா ! வென்னை முற்று நின்றே – – 75
வியாக்யானம் -
வயல் தலைகளிலே சங்குகள் ஆனவை  அழகிய முத்துக்களை பிரசவியா நின்று உள்ள
கோயிலிலே நித்ய வாசம் பண்ணுகிற பெரிய பெருமாள் -கையினார்  சுரி சங்கு அனல் ஆழியர்-
அமலனாதி பிரான் – 7-என்கிற படியே வெறும் புறத்திலே ஆலத்தி வழிக்கும் படியான திருக் கையிலே
அணியார் ஆழியும் சங்கமும் ஏந்திக் கொண்டு -திருவாய் மொழி -3 5-8 – –   என் கண் வட்டத்திலே
சாஷாத் கரித்து.தம்முடைய சௌந்தர்யாதிகளாலே தேவரீர் விஷயமாக வென்னுடைய
நிலைகுலைக்கு ஈடான புத்தி பேதத்தை பண்ணி -உன்னை நாம் விடோம் -என்று
பிரதிஜ்ஜை பண்ணிக் கொண்டு ஸ்த்தாவர ப்ரதிஷ்டையாக இருக்கிலும்
தேவரீர் உடைய கல்யாண குணங்களே வந்து என்னை எங்கும் ஒக்க மொய்த்துக்
கொண்டு நின்று அஹமஹமிகயா ஸ்வ வைலஷ்ணயத்தை காட்டு ஆகர்ஷியா நிற்கும் .
ஆகையால் பகவத் வைலஷ்ண்யம் கண்டாலும் -அதில் தோள் மாறக் கூடாது என்று கருத்து .
மொய்த்தல் -திரளுதல்
அலைத்தல்-நின்ற விடத்தில் நில்லாத படி சலிப்பித்தல்
மெய்த்தலத்து -என்று பாடமான போது மெய்யான தலத்திலே  மெய்ந்நிலத்திலே -என்றபடி -
அதாவது -நின்னை விடேன் என்று இருக்கிற இருப்பு ஐந்த்ரஜாலிகம் போலே மெய் போலும்
பொய் அன்றிக்கே -சத்யமேயாய் இருக்கை -
சத்தியமாகவே வுன்னை விடேன் என்று கண் முகப்பே இருக்கிலும் என்றபடி ..
—————————————————————————————————————————–
பிள்ளை லோகம் ஜீயர் அருளிய உரை

அவதாரிகை -இப்படி இவர் தம்முடைய குண செஷ்டிதங்களை அனுசந்தித்து வித்தராய் சொன்ன வார்த்தையை
எம்பெருமானார் கேட்டருளி -இப்பொழுது நீர் அத்யவ அதிசயத்தாலே இப்படி எல்லாம் சொன்னீர் -ஆகிலும்
பகவத்விஷயத்திலே சென்று -அங்கேற  வை லஷன்யங்களைக் கண்டு -அவ்விடத்தில் ரசம் அறிந்தீர் ஆகில் -
இந்த ப்ராவண்யம் நிலை நிற்குமோ என்று திரு உள்ளமாய் அருள -சர்வேஸ்வரன் சங்கு சக்ராதி திவ்ய ஆயுத
அலங்க்ர்தனாய் கொண்டு அடியேன் இருந்த இடம் தேடி வந்து தன் வை லஷ்ன்யத்தை அடியேனுக்கு முற்றூட்டாக
காட்டி உன்னை நான் விடுவது இல்லை என்று என் முன்னே நிற்கிலும் -அவன் வை லஷன்யத்தில் ஈடுபடாதே
தேவரீர் பக்கலில்  தானே  ஈடுபடும்படி -தேவரீர் உடைய கல்யாண குணங்கள் கட்டடங்க வந்து அடியேனை
சூழ்ந்து கொண்டு ஆகர்ஷியா நிற்கும் -என்கிறார் -
வியாக்யானம் -செய்த தலைச் சங்கம் -சூழ் புனல் அரங்கம் -என்றும் பூகிகண்டத்வயஸ சரசஸ் நிகக்த நீரோப கண்டாம்
என்றும் சொல்லுகிறபடியே -திருக் காவிரியில் ஜல சம்ர்த்தியாலே கோயில் சுற்றும் இருக்கிற வயல்களுக்கும்
திரு நந்தவவ னங்களுக்கும் நீர் பாய்ந்தால் அந்த வயல்தலையில் ஜலத்தோடே வந்த    சங்கங்கள்
அங்கே நிற்கும் இறே -அப்படிப்பட்ட சங்கங்கள் ஆனவை -செழு மித்த மீனும் -அழகிய முத்துக்கள் பிரவசியா நின்றுள்ள -
ஜல சம்ர்த்தியை உடைத்தான ப்ரவாஹத்தோடே வந்த சங்கங்கள் ஆகையாலே -அவற்றுக்கு அழகிய
முத்துக்களை ஈனுகையே ஸ்வ பாவமாயிருக்கும் இறே -இவர் அந்த வை லஷ்ன்யத்தை சதா அனுபவித்து கொண்டு
இருந்தவர் ஆகையாலே -அத்தை இட்டே அந் நகரத்தை வர்ணிக்கிறார் காணும் -திருவரங்கர் -இப்படிப் பட்ட ரங்க ஸ்தலத்துக்
 நிர்வாஹரான  பெரிய பெருமாள் -கைத் தலத்து ஆழியும் சங்கமும் ஏந்தி -சங்கோடு சக்கரம் ஏந்தும் தடக்  கையன் -என்றும் -

கூரார் ஆழி வெண் சங்கம் ஏந்தி -என்றும் -கையினார் சுரி சங்கு அனல் ஆழியார் -என்றும்
சொல்லுகிறபடியே -வெறும் புறத்திலே ஆலத்தி வழிக்கும் படியான அழகிய திருக் கைகளிலே -
திரு ஆழி ஆழ்வானையும் -ஸ்ரீ பாஞ்ச ஜன்யத்தையும் தரித்துக் கொண்டு இருந்தால் -அந்த சேர்த்தி
அழகு -வாக்குக்கு நிலம் அன்று இறே -திருக் கைகளும் திரு ஆயுதங்களும் தட்டு மாறி ஒன்றுக்கு ஓன்று
பரபாகமாய் காணும் இருப்பது -இப்படி அணியார் ஆழியும் சங்கமும் ஏந்திக் கொண்டு தர்சநீயராய் -
என் கண் முகப்பே -என் கண் வட்டத்திலே –சாஷாத் கரித்து- மொய்த் தலைத்து -தம்முடைய சௌந்திர யாதிகளாலே
தேவரீர் விஷயமான என்னுடைய அத்யாவச்யத்தை குலைக்கைக்கு  ஈடான புத்தி பேதத்தை பிறப்பித்தும்-
நின்ற இடத்தில் நில்லாத படி  துடிப்பித்தும் –மெய்த் தலத்து -என்ற பாடமான போது -மெய்யான தலத்திலே -
மெய் நிலத்திலே -என்றபடி -அதாவது -நின்னை விடேன் என்று இருக்கிற இருப்பு -ஐ ந்திர ஜாலிகம் போலே
மெய் போலும் பொய் அன்றிக்கே சத்தியமாய் இருக்கை -மொய்த்தல்-திரளுதல் -அலைத்தல் -நின்ற இடத்தில் நில்லாதபடி
துடிப்பித்தல் -உன்னை விடேன் என்று இருக்கிலும் -உன்னை நாம் விடக் கடவோம் அல்லோம் -என்று பிரதிக்ஜை பண்ணிக் கொண்டு ஸ்தாவர பிரதிஷ்டியாக அடி பேராது இருக்கிலும்

இராமானுச -எம்பெருமானாரே -நின் புகழே -ஏய்ந்த பெரும் கீர்த்தி -என்னும்படியான தேவரீர் உடைய
கல்யாண குணங்கள்-வந்து -என்னை முற்றும் நின்று -மொய்த்து அலைக்கும் -அடியேன் இருந்த இடம் தேடி வந்து
விஜாதீயர்க்கு இடம் கொடாதபடி -அடியேனை எங்கும் ஒக்க பரிவேஷ்டித்து கொண்டு நின்று -பகவத் வை லஷன்யத்தில்
கால் தாழ்த்தாத படி -அஹம் அஹம் இகயா ஸ்வ ஸ்வ வை லஷன்யத்தைக் காட்டி ஆகர்ஷியா நிற்கிறன -ஆகையால்
பகவத் வை லஷன்யத்தை கண்டாலும் அதிலே தோள் மாறக் கூடாது என்று கருத்து -கச்சதா மாதுலகுலம் பரதே நத தானக
சத்ருக்னோ நித்ய சத்ருக்னோ நீத ப்ரீதி புரச்க்ர்த – சுலபம் ஸ்வ குரும் த்யக்த்வா துர்லபம் உபாசதே -ஹச்தச்த முதகம்
த்யக்த்வா கனஸ் தமபி வாஞ்சதி -என்னக் கடவது -இறே -எட்ட இருந்த குருவை இறை அன்று என்று -விட்டோர் பரனை
விருப்புதல் -பொட்டு எனத் தன்    கண்  செம்பளித்து இருந்து கைத் துருத்தி நீர் தூவி அம்புதத்தைப் பார்த்து இருப்பான் அற்று
என்று அருளால பெருமாள் எம்பெருமானாரும் அருளிச் செய்தார் இறே–
———————————————————————————————————–
அமுது விருந்து .
அவதாரிகை
இங்கனம் தம் குணங்களில் ஈடுபடுவதைக் கண்ட எம்பெருமானார் -இவ் ஈடுபாடு
பகவானைக் காணும் கண்ணுறும் அளவு தானே -கண்டதும் இங்கே ஈடுபாடு அங்கெ
மாறி விடும் அன்றோ -என்று கருதுவதாகக் கொண்டு -பகவான் தான் அழகு அனைத்தையும்
புலப்படுத்திக் கொண்டு கண் எதிரே வந்து -உன்னை விடேன் என்று இருந்தாலும் -
தேவரீர் குணங்களே வந்து போட்டி இட்டு நாலா புறங்களிலும் சூழ்ந்து மொய்த்துக் கொண்டு
என்னை நிலை குலைந்து ஈடுபடும்படி செய்யும் -என்கிறார் .
பத உரை .
செய்த்தலை-வயல் ஓரங்களிலே

சங்கம் -சங்குகள்
செழு முத்தம் -செழுமை வாய்ந்த முத்துக்களை
ஈனும் -பிரசவியா நிற்கும்
திருவரங்கர் -திருவரங்கத்திலே எழுந்து அருளி இருக்கும் பெரிய பெருமாள்
கைத்தலத்து -திருக் கரங்களிலே
ஆழியும் -திருச் சக்கரத்தையும்
சங்கமும் -திருச் சங்கையும்
ஏந்தி -எடுத்துக் கொண்டு
நம் கண் முகப்பே -நமது கண் எதிரிலேயே
மொய்த்து -அழகு முதலிய குணங்களினாலே மொய்த்துக் கொண்டு
அழைத்து -தேவரீர் இடம் அடியேன் ஈடுபட்டு இருக்கும் நிலையைக் குலைத்து
உன்னை விடேன் என்று -உன்னை நான் விட மாட்டேன் என்று
இருக்கிலும் -சொன்னபடியே நிலை பேராமல் இருந்தாலும்
இராமானுச -எம்பெருமானாரே
நின் புகழே -தேவரீர் உடைய திருக் குணங்களே
வந்து என்னை முற்றும் மொய்த்து நின்று -வந்து என்னை எல்லாப் பக்கங்களிலும் மொய்த்துக் கொண்டு நின்று
அலைக்கும்-ஈடுபடுத்தும்
வியாக்யானம் -
செய்த்தலை ..முத்தம் ஈனும் -
ஈனுமஎன்னும் பெயர் எச்சம் திருவரங்கத்தொடு இயையும்-
ஈனும் திருவரங்கத்தை உடையவர் பெரிய பெருமாள் -என்க -
தலை-ஓரம் -ஏழனுருபு என்னலுமாம் -
செழு முத்தம்-பண்புத் தொகை -நல்ல முத்து -என்றபடி -
வெள்ளத்திலே வரும் சங்குகள் வயல்களின் வரப்பு ஓரங்களிலே ஒதுக்கப்பட்டு நல்ல முத்துக்களை
அங்கெ ஈனுகின்றன -என்றபடி .இதனால்-செழு நீர் திருவரங்கம் -என்றது ஆயிற்று .
புள் நந்துழாமே பொருநீர்த் திருவரங்கா -திரு விருத்தம் -28 – என்று நம் ஆழ்வார்
அலை எறியும் நீரும் சங்கமும் திருவரங்கத்தில் உள்ளதாக வருணித்து இருப்பதும் காண்க -
நந்து -சங்கு
கண் முகப்பே வீடேன் என்று இருப்பினும் -தாம் ஈடுபடாத எம்பெருமான் எழுந்து
அருளி இருக்கும் திருவரங்கத்தை அமுதனார் இங்கனம் வருணித்து இருப்பது
சிறப்பிற்கு உருவாக அன்று -விடாது ஆட்படுத்தி திருவரங்கர் முற்படுவதை குறிப்பால்
உணர்த்தும் நோக்கம் உடையது அஃது என்று உணர்க -நீர்மையின் பெருக்கினால்
திருவரங்க ஷேத்ரத்திலே -செய்யிலே -சங்கமாம் பிரணவ விமானம் செழு முத்தமாய் -முத்தனார் -
எனப்படும் பெரிய பெருமாளைத் தோற்றுமாறு செய்கிறது -என்பதே அமுதனார் வருணையின் உட் பொருள்
என்று உணர்க ..அரும் பொருளாய் நின்ற அரங்கன் தன் நீர்மையின் பெருக்கினால் ஆட் பார்த்து உழி தருமவன்
ஆதலின் -விடேன் என்று கண் முகப்பே இருக்க மாட்டானா ?
செழு முத்தம்-செழுமையான முத்தம் -பண்புத் தொகை -நன் முத்தம் என்றபடி -
முத்தங்கி சாத்திமுத்து மயமாய் தோன்றும் திருவரங்கரே செழு முத்தம்-என்க -
கைத்தலத்து ஆழியும்சங்கமும் ஏந்தி
தம்மை உள்ளபடி காட்டக் கண்ட திருப்பாண் ஆழ்வாருக்கு -கையினார் சுரி சங்கு அனல் ஆழியராய் -
திருவரங்கர் சேவை சாதித்தது போலே அடியேனுக்கும் சேவை தரினும் ஈடுபடேன் -என்கிறார் .
ஆழியும் சங்கமும் ஏந்தி என்ன அமைந்து இருக்க
கைத்தலத்து -என்று மிகை பட கூறியது கைகளும் ஆயுதமுமான சேர்த்தி அழகு தோற்றற்கு -என்க .
கையில் ஆழியும் -என்னாது கைத்தலத்து ஆழியும் -என்றது கையின் பரப்புடைமை தோற்றற்கு -என்க -
சங்கோடு சக்கரம் ஏந்தும் தடக்கையன் -என்றாள் ஆண்டாளும் .
காதலியின் பால் காதலன் தன்னை அலங்கரித்து செல்வது போலே
திருவரங்கர் என்பால் வேட்கை மீதூர்ந்து தம்மை ஆழியும் சங்கமும் கொண்டு அலங்கரித்து
வரினும் -நான் அவர் இடம் ஈடுபாடு கொள்ள மாட்டேன் -என்கிறார்
எல்லா ஆபரணங்களும் இவைகளே என்னலாம்படியான அணியார் ஆழியும் சங்கமும் எந்துமவர்
-திருவாய் மொழி -8 3-6 – -தம் மனம் சூழ -சுழலும்படி -வருவதாக நம் ஆழ்வார் அதிசங்கைப்படும்
பகவானை அமுதனார் மதிக்க மாட்டேன் என்கிறார் .
நம் கண் முகப்பே -
திருவரங்கர் கூரார் ஆழி வெண் சங்கேந்தி வந்து தன் சௌந்தர்யம் முதலிய குணங்களில்
ஈடுபடுத்த முற்படினும் தாம் நிலை பேராது நிற்றலுக்கு ஸ்வாமியை சாஷியாக சேர்த்து கூறும்
நோக்கம் உடையவராய் -என் கண் முகப்பே -என்னாது -நம் கண் முகப்பே -என்கிறார் .
பிரத்யஷதாமுபகதச்த்விஹா ரங்கராஜ – எதிராஜ விம்சதி -என்றபடி தேவரீருக்கு ப்ரத்யஷமாகத் தோற்றும்
திருவரங்கர் அடியேனுக்கும் கண் முகப்பே தோற்றி தேவரீர் இடம் அடியேன் கொண்ட ஈடுபாட்டினை
குலைக்க முற்படினும் அடியேன் சிறிதும் நிலை பெயரேன் என்றார் ஆயிற்று .
என் கண் முகப்பே -என்னும் பாடமே இங்கு இருந்து இருக்கலாம் என்று பூர்வர்கள்
உரைகளில் இருந்து தெரிகிறது .நம் கண் முகப்பே மாவேகிச் செல்கின்ற மன்னவரும் -
இரண்டாம் திருவந்தாதி -69 – என்னும் இடத்தில் போலே இங்கும் ஓதி ஓதி அந்தப்
பாடமே தொடர்ந்து விட்டது என்று தோன்றுகிறது -அறிஞர்கள் ஆராயக .
மொய்த்து அழைத்து உன்னை விடேன் என்று இருக்கிலும்
திருவரங்கர் கையும் ஆயுதமுமான அழகுடன் என் கண் வட்டத்திலே சாஷாத்காரம்
கொடுத்து-தம்குனங்களினால் தேவரீர் விஷயத்தில் அடியேன் ஈடுபட்டு நிற்கும்நிலை குலையும்படியாக
புத்தியை மாறாடச் செய்து -உன்னை இனி நாம் விடோம் -என்று பிரதிஜ்ஜை செய்து கொண்டு -
அநிலையில் சிறிதும் பேராமல் நிலைநிர்பினும் -
அடியேன் அங்கெ ஈடுபட கில்லாது -
தேவர் குணங்களே வந்து வலிந்து தம் பால் இழுத்துக் கொண்டு விடும் என்கிறார் .
அழைத்து -அலையும்படி செய்து
அழைத்தாள்-நிலை கொள்ளாது அசைதல்
இங்கு மெய்த்தலைத்துன்னை-என்று பாடம் இருக்கலாம் என்று தோற்றுகிறது .
மேய்த்து -உரு வெளிப்பாடு போல் அல்லாது உண்மையானசாஷாத்காரத்தை கொடுத்து -என்றபடி .
ஆன்றோர்கள் ஆய்ந்து முடிவு கூறுக .
இனி மெய்த்தலத்துன்னை-என்று மற்று ஒரு பாடம் உள்ளதாக மணவாள மா முனி காட்டி உள்ளார் .
அப்பொழுது மெய்த்தலத்து -என்பதற்கு மெய்யான நிலத்தில் -என்று பொருள் .
அதாவது திருவரங்கர் -உன்னை விடேன் என்று இருக்கும் இருப்பு -இந்திர ஜாலம் போலே
மெய் போன்ற பொய் தோற்றம் அன்று -உண்மையாகவே தோற்றி நிற்றல் -உன்னை விடேன் என்று
உண்மையாகவே கண் முகப்பே இருக்கிலும்  -என்றபடி .இங்கனம் அவரே அதனை விளக்கி உள்ளார் .
நின் புகழே –முற்றும் நின்றே -
புகழ்-புகழப்படும் குணங்களுக்கு ஆகு பெயர்
மேலே மொய்த்தல் -திரளுதல்-சொள்ளபடுவதால் புகழ் என்பது எல்லா நல் குணங்களையும் கூறுகிறது .
புகழே -ஏ பிரிநிலையின் கண் வந்தது
திருவரங்கர் புகழ்கள் அல்ல -எம்பெருமானாரே ! நின் புகழே அலைக்கும் -என்றபடி
அலைத்தல்-நிலை கொள்ளாதபடி ஈடுபடச் செய்தல் .
திருவரங்கர் ஆழியும் சங்கமும் ஏந்திய கைத்தலத்து அழகு என் திறத்து பயன் பெற வில்லை .
எம்பெருமானார் முக்கோல் ஏந்திய கைத்தலத்து அழகே என்னை ஈடுபடச் செய்கிறது .
சஸ்த்ரம் பிடித்த அரங்கர் கையில் எனக்கு ஈடுபாடு இல்லை .
சாஸ்திரம் பிடித்த எம்பெருமானார் கையில் தான் எனக்கு ஈடுபாடு .
திருவரங்கரே நேரே வந்து தம் அழகைக் காட்டி உன்னை விடேன் என்று நிலை நிற்பினும்
நிலை குலையாதவன் -அடியேன் .
எம்பெருமானார் தாம்நேரே வரா விடினும் அவர் குணங்கள் தாமாகவே வந்து எங்கும் ஒக்க என்னை சுற்றி
நின்று போட்டி இட்டுத் தம் அதிசயத்தை அறிவுறுத்திட அவற்றில் நிலை கொள்ளாது
ஈடுபட்டு நிற்பவன் அடியேன் .
ஆசார்ய விஷயத்தை பற்றினவன் திறத்து சர்வேஸ்வரன் தானே மேல் விழுந்து உகப்பின் மிகுதியால்
தன் வடிவைக் காட்டி ஈடுபடுத்தமுற்படுவது இயல்பு -ஆதலின் அவன் அங்கனம் முற்படினும்
என் ஆசார்ய நிஷ்டையை குலைக்க ஒண்ணாது என்கிறார் இப்பாசுரத்தில் .
தேவ பிரான் தன் கரிய கோலத் திரு உருவை மதுர கவியாருக்கு தானே மேல் விழுந்து காட்டினான் அன்றோ
மதுர கவியார் கண்டார்
அமுதனாரோ விடேன் என்று தம் அழகைக் காட்டி திருவரங்கர் நிலை நிற்பினும்
கண் எடுத்தும் பாராது எம்பெருமானார் குணங்களிலேயே தாம் ஈடுபட்ட நிலை
 குலையாமல் இருப்பதாக பேசுகிறார் ..
பெருமாளோடு இணைத்து வைப்பவளான பிராட்டியைப் பற்றி இருப்பினும் இணைப்பதற்கு
பெருமாளை எதிர் பார்த்தாக வேணும் .ஆசார்யனையே உபாயமாக பற்றிடிலோ பெருமாள்
தாமே மேல் விழுந்து தம்மை இவனுக்கு கொடுத்திடுவார் -என்று அறிக .
ஆசார்யனைத் தவிர தேவு மற்று அறியாத நிலை தமக்கு வாய்த்து இருப்பதை
அமுதனார் இந்தப் பாசுரத்தில் விண்ணப்பித்தார் ஆயிற்று .
—————————————————————————————————–

அடியேன் கேள்வி ஞானத்தினால் ஜல்பித்தது –

சுக்கிர துரும்பால் கிளறிய -சக்கர கையன்//நகமும்-சக்கர அம்சம்

தமது முந்திய பாசுரம் -70 – பிராத்தனை  படி எம்பெருமானார் கிருபை தூண்ட பெற்ற பேற்றை அடுத்து அருளினார்.

இதில் மூவர் அனுபவம்- சத்ருக்னன்/ மதுரகவி ஆழ்வார் /தம் –சரம பர்வத நிலையை இங்கு அருளுகிறார்

//உன் கல்யாண  குணங்களை என்னை சூழ்ந்து கொண்டு ஆனந்திக்கும் –அவை என்னை நோக்கி வந்து

-/அரங்கர் திரு ஆழி /முத்தாக அரங்கனை கொடுக்கும் /சங்கம் முன்பு சொல்லி தான் நிறைய பாசுரங்கள்

நம்-கண் முகப்பே-ஸ்வாமி முன் செவிக்கும் அவரையும் சேர்த்து –

உள்ளம் பேதிக்க விடேன் என்று கங்கணம் விரதம் தீஷிதம் எடுத்து கொண்டு

-சத்ருக்னன் பாரதானுஜன்- ராமனை பார்க்காத படி இருந்தால் போல-

//பகவத் வைலஷன்யத்தை கண்டவாறே-

ஆயுத சோபை -நீர் தோள் மாறுகிறீரா என்று சோதிக்க – என்று -தன் அழகோடு பிரத்யஷித்து உன்னை விடேன் என்று இருந்தாலும்

,தேவரீர் உடைய குணங்களே வந்துஎன்னை மொய்த்து நின்று அலையா நிற்கும் என்கிறார்..

/இவர் உடைய தேவு மற்று அறியேன் இருந்த படி இதில் சொல்கிறார்

/வேட்கை காதல் அன்பு அவா-தூண்ட ஆழ்வார் -இவர் உடைய மைத்ரேய பகவான் இருந்த படி என்பர் இத்தை வ்யாக்யானத்தில்

..மதுரகவி சொல் படியே நிலையாக பெற்றோம்.

/வடுக நம்பி நிலையை எனக்கு அருள்../

/செய்தலை-பிரேம பிரவாகம்–பிரணவம் -சங்கம்- நீர்மை /செழுமை முத்தம் -/பிரணவாகர விமானம்/

வயல் தலைகளிலே- சங்குகள் ஆனவை அழகிய முத்துகளை பிறவியா நின்றுள்ள

-ஈனும்-கோயிலிலே நித்ய வாசம் பண்ணுகிற பெரிய பெருமாள்

– -கையினார் சுரி சங்கு அனல் ஆழியார் -என்கிற படியே வெறும் புறத்திலே ஆலத்தி வழிக்கும் படியான திரு கையிலே

–அணி ஆர் ஆழியும் சங்கமும் ஏந்தி கொண்டு

/கை தலத்து-கையிலே- உள் கையில் பொருந்திய அழகை காட்டி கொண்டு

சேர்த்தி அழகு -கை தலம் – விசாலம் தோன்ற -

..ஆழி பிடித்தாதால் விரோதி முன் சொன்னதால் -முதலில் சொன்னார்/

தென் திரு அரங்கம் கோவில்–தெற்கு என்றது திரு வேம்கடத்தில் அடி கீழ் அமர்ந்து புகுந்து பாடின பாசுரம் என்பதால்

/ பெரிய பெருமாளுக்கும் சங்கும் சக்கரமுமா -அவன் காட்ட கண்டார் /சங்கு சக்கர ரேகை- என்பர் தேசிகன்

/மைவண்ண நரும் குஞ்சி  -இப்ப்பால் கை வளையும் -போனது  மனம் அங்கெ–இங்கே போக வில்லை..

/அனுகூலருக்கு ஆபரணம் போல திவ்ய ஆயுதங்கள்/

/என் கட்டத்திலே -

நம் கண் முகப்பே-இரண்டாம் திரு அந்தாதி-பாசுரம் போல-வல்லாரை கேட்டு அறிந்து கொள்ள  வேண்டும்..

மொய்த்து-சாஷாத் கரித்து–ஆழ்வார்  எம்பெருமானார் கூப்பிட வராதவன் இங்கு வந்து -

/ அழைத்து -சஞ்சலம் உருவாக்க-காவேரி பார்த்து அலைய வைக்கிறான்

-கள்ள வேடம் புக்கு- போல கலக்க -நீர் நம்மை விட்டாலும் நாம் உன்னை விட்டோம் அல்லோம்-

ஸ்தாவர பிரதிஷ்டியாக இருக்கிறான்-வயல் உள்ள அளவும் இருப்பேன் என்று /

/விட மாட்டேன் என்று இருக்கிறான்- பெருமை இல்லை- தொந்தரவு -என்கிறார்/

அலங்கார சோபைக்கும் மசிய வில்லை

/ஸ்வாமி உடைய புகழ் கல்யாண  குணங்களே-

அரங்கன்  புகழ்  இல்லை-என்னை முற்றும்-

மேற்கு மட்டும் இல்லை- முற்றும்  சூழ்ந்து  ஒருத்தரை பிடிக்க ஊரை பிடிப்பாரை போல

/அகம் அகம் என்று நான் நான் என்று கல்யாண குணங்கள் சூழ

/இவர் உடைய கல்யாண குணங்களே ஒவ் ஒன்றுக்கும் போட்டி போடுகின்றனவாம்-

/அலைக்கும்–ஆகர்ஷியா நிற்கும் –பகவத் வைலஷன்யத்தை கண்டாலும் அதில் தோள் மாற கூடாது

-/மொய்த்தல்-திரளுதல் /அலைத்தல்-நின்ற இடம் நில்லாமல் /மொய்த்து அலைத்து-

மெய் தலத்து-பொய்  தலம்-இந்திர ஜாலம் -காட்ஷி உண்மை -பூச்சி காட்ட இல்லை/

மெய்யை போல பொய் இல்லை சத்தியமாய் இருக்கை

உருவ வெளிப்பாடு இல்லை//அரங்கன் நான் இருக்கும்மிடம் தேடி வந்து

-ஸ்வாமி வந்து கை கொண்டது போல- முற்றூட்டாக காட்டி கொண்டு

-என் அமுதனை கண்ட கண்கள் மற்று ஒன்றை காணா நிலை-இங்கு அமுதனாருக்கு

எம்பெருமானார் குணா அனுபவமே கண்டவர் அரங்கன் திவ்ய ஆயுதங்களுடன் விடேன் என்று வந்தாலும் நோக்கார்

/சூழ் புனல் அரங்கன்-உபய காவேரி மத்யத்தில்

-செம்  கயல் பாய் திரு அரங்கத்தாய்-நாரத்தை பிடித்த மீன் வாழ்ந்தது

நாராயணனை பிடித்த பராங்குச நாயகி வருந்து கிறாளே –என் நினைந்து இருந்தாய் இவள் திறத்து -தாய் பாசுரம்

நிவாகர்-பெரிய பெருமாள் தான்

//வான் இள வரசு  வைகுண்ட குட்டன் போன்ற  பட்டர்  காலம் பின்  நம் பெருமாள் ஏற்றம்

/வெள்ளை சுரி சங்கோடு ஆழி ஏந்தி/

சங்கோடு சக்கரம் ஏந்தும் தட கையன்/

கை தலத்து ஆழியும் சங்கமும் ஏந்தி

/ கூரார் ஆழி  வெண் சங்கம் ஏந்தி

/கிரீடம் காட்டி விதிக்கும்-பிரமனுக்கும்  சிவனுக்கும் நாதன் என்று காட்டி கொண்டு -

கேசவ-/சேர்த்தி அழகு வாக்குக்கு நிலம் இல்லையே /

கற்பக விருஷம் போல அவன் கிளைகள் போல திரு கைகளாலும் திவ்ய ஆயுதங்கள்

-பர பாகம் முடி சோதி –முக சோதி போல /

கண்டவர் தம் மனம் வழங்கும் /என் கண் முகப்பே-நீர் பக்கம் இருக்கும் பொழுது என்னை ஆள் கொள்ள வந்தாரே

அத்யவச்யத்தை குலைக்க

/துடிப்பித்தும்-நின்ற இடத்தில் நிற்காமல்  -பேரென் என்று நெஞ்சு நிறைய புகுந்தான் ஆழ்வார் இடம்

-மெய்யான இடத்திலே -அடியேன் இருந்த இடம் தேடி வந்து

-விஜாதீயருக்கு இடம் கொடுக்காத படி -அடியேனை என்னும் ஒக்க சுற்றி

-அகம் அகம் என்று நான் முன்னே என்று ஈற்று இருந்தனவாம் உன் கல்யாண குணங்கள்/

பெரி ஆழ்வார்-பரதன்/மதுரகவி ஆழ்வார் சத்ருக்னன்

-உண்ட பொது ஒரு வார்த்தை உண்ணாத பொது ஒரு வார்த்தை மற்ற ஆழ்வார்கள் சிரித்து இருப்பார்/

வடுக நம்பி- ஆழ்வானையும் ஆண்டானையும் இரு கரையர் என்பார்/

வாராயோ என்றாற்கு சென்றேன் என் வல் வினையால் -கலியன்/

நித்ய சத்ருக்னன்-கிளம்பிகிறான் பரதன் உடன்-உடை வாள் போல் –கச்சதா  மாதுல குலம்  பரதன் மாமன் வீட்டுக்கு

-பரதன் மாமா தனக்கு மாமா என்று நினைத்து கொண்டு/

நாள் பார்க்க புஷ்யம் -பார்த்தார்கள் –ஆச்லேஷம் பார்க்க வில்லை

–ராமன் பக்தி தான் பாபம்–பரதன் பக்திக்கு இடையூறு எல்லாம் விலக்கு  இவனுக்கு பரதன் பக்தி தான் புருஷார்த்தம்.

. நித்ய சத்ருக்னன் -ப்ரீதி  உடன் போனான்-கைங்கர்யம் பண்ண

-கையில் கிடைத்த குரு  விட்டு-எட்ட இருந்த குருவை -ஏரார் முயல் விட்டு காக்கை பின் போவதே

–விட்டோர் பரனை விரும்புதல் கை தலத்து நீரை கண்ணை செம்பளித்து அம்புஜத்தை பார்த்து இருத்தல் போல

முக்கோல் தரித்து ஸ்வாமி ஆழி சங்கோடு அவன் சஸ்த்ரம் தரித்து-கொல்லவும் அனுக்ரகித்தும்-

ஸ்வாமி  சாஸ்திரம் தரித்து// நேராக வந்தான்

ஸ்வாமி குணமே வந்தது இங்கே

அவன் நேரில் வந்தால் தான் காரியம் ஆகும்

நாமம் தூரச்தன் ஆனாலும் காரியம் செய்யும் ஸ்வாமி குணமே காரியம் செய்யும்

யசோதா அறி வுராய் நந்த கோபாலன் எழுந்திராய் போல

-அவள் அறிவுற்றால் போதும்எழுந்து வர வேண்டும்-நந்த கோபாலன்

/பிராட்டி- மேல் விழுந்து மன்றாடி வாங்கி கொடுக்கணும் -குருவோ – ஞானம்  அனுஷ்டானம் -தானே வைகுந்தம் தரும் மேல் விழுந்து கொடுப்பான்

/திரி தந்தாகிலும்–திரிந்து கொண்டு இருந்தேன் தேவ பிரான் உடை-

பக்தர்கள் -அவனுக்கு சேஷத்வம் பார தந்த்ர்யம்- ஆள் இல்லாமல் கிங்கரனுக்கு கிங்கரன்

/கரிய கோல திரு உரு காண்பன்-.கண்கள் சிவந்து -வெளுத்து கருத்து- ஆழ்வார்

/ இங்கு கரிய..செம் பொன் திருஉடம்பு -கரிய இல்லை /

.கோல -அபிமத விஷயம் பார்க்க போவது போல அலங்காரம்

-திரு உரு -பிராட்டி உடன்/ காண்பன்-திரு மறக்காது போலும் காட்சி என்றால் அவளை காணாமல் ஒட்டாது

../நான் காண்பன்-  வேண்டாம் என்று திரிந்து -பார்த்து வைத்தேன் பிரதியாக

-போனால் போகிறது என்று ஆழ்வார் உள்ளம் மகிழ பார்த்து வைத்தேன்..

இவர் இங்கு  அதுவும் இல்லை என்கிறார்.

இதுவும் தன்னால் இல்லை

உன் கல்யாண குணங்களே என்னை சூழ்ந்து பேராமல் என்னை வைத்தது என்கிறார் அமுதனார்–

————————————————————————————————————————————–

திருமலை நல்லான் சக்கரவர்த்தி ஸ்ரீ ராம கிருஷ்ண ஐயங்கார் திருவடிகளே சரணம் .

பிள்ளை லோகம் ஜீயர் திருவடிகளே சரணம் .

திருவரங்கத் தமுதனார் திருவடிகளே சரணம் .

ஆழ்வார் எம்பெருமானார் ஜீயர் திருவடிகளே சரணம்..

அமுத விருந்து -இராமானுஜ நூற்றந்தாதி வியாக்யானம்–74-தேரார் மறையின் திறமென்று மாயவன்-இத்யாதி ..

November 3, 2012

பெரிய ஜீயர் அருளிய உரை

எழுபத்து நாலாம் பாட்டு -அவதாரிகை
உண்மை நல் ஞானம் என்று கீழில் பாட்டில்  ப்ரஸ்துதமான
யதாஜ்ஞானத்துக்கு விரோதிகளான பாஹ்ய குத்ருஷ்டிகளை நிரசித்து அருளுகிற அளவில் -
சர்வேச்வரனிலும் காட்டில் அனாயாசேன செய்து அருளின பிரகாரத்தை அனுசந்தித்து
வித்தராகிறார் -இதில்
தேரார் மறையின் திறமென்று மாயவன் தீயவரைக்
கூராழி கொண்டு குறைப்பது கொண்டலனைய வண்மை
ஏரார் குணத் தெம்மி ராமானுசன் அவ் எழில் மறையில்
சேராதவரைச் சிதைப்பது அப்போதொரு சிந்தை செய்தே – -74- -
வியாக்யானம்
நித்யத்வ அபௌருஷேயத்வ யுக்தமாய் -

பிரத்யஷாதி பிரமாண விலஷணமாய் -
சமஸ்த சேதன ஹித அஹித ஜ்ஞாபகமாய் -
தம்முடைய சாசனா ரூபமாய் -
இருந்துள்ள வேதத்தின் உடைய பிரகாரத்தை   நிரூபிக்கிறிலர்கள் என்று ஆச்சர்ய ஞான சக்திகனான சர்வேஸ்வரன்

ஸ்வ அஞ்ஞாதி லங்கன சீலரான துஷ்டரை செதித்து அருளுவது -கூரிய திரு ஆழியாலே -
சர்வ விஷயமாக உபகரிக்கும்படியாலே மேகத்தோடு ஒக்க -சொல்லலாம்படியான
ஔதார்யத்தை உடையவராய் -அனுத்தமமான கல்யாண குணங்களை உடையவராய் -
நமக்கு செஷிகளாய் இருக்கிற எம்பெருமானார் -
அந்த விலஷணமான வேதத்தில் -அப்ராமணிய புத்தியாலும் -
அயதார்த்த பிரதிபத்தியாலும் -பொருந்தாத நிலை உடையவர்களை
பங்கயத்து அருளுவது -தாதாத் விகைகளான யுக்திகளாலே
-ஈதொரு வீர்யம் இருக்கும் படியே -என்று கருத்து .
குறைக்கை-சேதிக்கை
சிதைக்கை-அழிக்கை
அப்போதொரு சிந்தை செய்கையாவது -அப்போதொரு விசாரத்தைப் பண்ணுகை.
—————————————————————————————————————–
பிள்ளை லோகம் ஜீயர் அருளிய உரை -

அவதாரிகை -கீழ் பாட்டிலே எம்பெருமானார் தம்முடைய பரம கிருபா கார்யமான ஔதார்யத்தாலே
சேதனர் எல்லாரையும் குறித்து யதாவஸ்த்தித ஞான உபதேசம் பண்ணி யருளினார் என்று அருளிச் செய்து -இதிலே -
சத் அசத் விவேக சூன்யராய் ஸ்வ ஞாநாதி லங்கனம் பண்ணிப் போருகிற துஷ்டரை  -சர்வேஸ்வரன்
அநேக அவதாரங்களையும் -அநேக யத்னங்களையும் பண்ணி -சக்ர ஹச்தனாய் கொண்டு -வருத்தத்தோடே
நிரசித்த வோபாதி யன்றிக்கே -தாம் உபதேசித்த ஜ்ஞானத்துக்கு விரோதிகளாய் ஜ்ஞான லவ துர்விதக்தராய் கொண்டு
திரண்டு கிடக்கிற பாஹ்ய குத்ர்ஷ்டிகளை தாதாத்விகையான ஒரு கஷியாலே நிரசித்தார் என்று
அவர் தம்முடைய வைபவத்தை கொண்டாடுகிறார் -
வியாக்யானம் -மறையின் திறம் -வாசா விருபா நித்யயா -என்கிறபடி நித்தியமாய் -அசேஷ சேமுஷி தோஷ
தூஷித மாலின்ய விநிர் முக்த வேதாக்ய ஷரராசேரேவ-என்கிறபடியே -ப்ரம பிரமாதாதி  தோஷ துஷ்ட புருஷ
ப்ரநீதம் -அன்றிக்கே -அபௌருஷேயமாய் -அத ஏவ நித்ய நிரவத்யமாய் -தர்மஜ்ஞ சமயம் பிரமாணம் வேதச்ச -
என்கிறபடி பிரமாண தமமாய் -அத ஏவ பிரத்யஷ்யாதி சகல பரமான வி லஷணமாய் -சாஸ்திர யோநித்வாத் -என்றும் -
ஹர்த்தும் தமஸ் சத சதீ ச விவேக்து மீசோ மாநம் பிரதீபமிவகாருணி கோ ததாதி -என்றும் சொல்லுகிறபடியே
தன்னுடைய சாசன ரூபமாய் -சத் அசத் விவேசநமாய்-மாதா பித்ர் சஹஸ்ரேப்யோ  வஸ்த்ரலதரம்-என்கிறபடி
ஆப்த தமமாய் -ஸ்ருதி ஸ்மரதி மம ஆஜ்ஞ்ஞை  -என்றும் —தன்னுடைய சாசனா ரூபமாய் இருந்துள்ள
வேதத்தினுடைய பிரகாரத்தை -த்யாஜ்ய உபாதேய விவேசன ரூபமான சிஷையை

சத்யம் வத -தர்மம் சர -ஸ்வாத் யாயான் மாப்ரமத -ஆசார்யாய ப்ரியம் தனமாஹ்ரத்த்ய பிரஜாதந்தும்
மாவ்யவச்செத்ஸீ  -என்றும் வேத புருஷனாலே போதிக்கப்பட்ட பிரகாரத்தை -என்றபடி -தேரார் -என்று -
நிரூபிக்கிறிலர்-என்று -இதமஸ்தீத மபிமே பவிஷ்யதி புனர்த்தனம் -அ ஸௌ மயாஹதஸ் சத்ரூர் ஹ நிஷ்யோ
சாபரா நபி  -என்ற ராவணா திகளைப்    போலே -வேதத்தை தெளிந்து வைத்தே -தத் விபரீத மார்க்க நிஷ்டராய்
போனார்கள் என்று -மாயவன் -சகல ஜகத் காரண பூதனாய் இருந்து வைத்தே ராஷசருக்கு பஷன போக்யமான
மானிட சாதியில் தான் பிறந்தும் -ஒரு திர்யக்குக்கு மோஷத்தை கொடுத்தும் -ஒரு திர்யக்கின் காலில் விழுந்தும்
வானர சேனா பரிவ்ர்தனாய் கொண்டு -கடலை யடைத்தும் -ஒருக்காலும் ஒருவரும் கண்டும் கேட்டும் அறியாத
நரசிம்ஹா ரூபேண ஆவிர்பித்தும் -இப்படிப்பட்ட அநேக ஆச்சர்ய குண செஷ்டிதங்களை உடைய சர்வேஸ்வரன் -
தீயவரை -ஆஜ்ஞ்ஞாச் சேதீம் மத்ரோஹீ -என்கிறபடியே ஸ்வ ஆஜ்ஞாதி லங்கனம் பண்ணும் அத்யந்த ரோஹிகளான துஷ்டரை
கூராழி கொண்டு -வடிவார் சோதி -என்றும் -ஸ்ப்புரத் சஹஸ்ராரா சிகாதி தீவ்ரம் ஸூ தர்சனம் பாஸ்கர கோடி துல்யம் -
என்றும் சொல்லுகிறபடியே -மிகவும் கூர்மை உடைத்தான திரு வாழியாலே -குறைப்பது -பிராண விநாசி விஷ்னேச் சக்ரம் -
என்கிறபடியே -ஆஸ்ரித விரோதிகளை -முற்றூட்டாக நிரசிக்க கடவ திரு வாழி யை தரித்துக் கொண்டு -அத்தாலே
பகலை இரவாக்கி சைந்தனவனை கொன்றதும் -சாமாறு அவனை நீ எண்ணி சக்கரத்தால் தலை கொண்டாய் -
என்கிறபடியே சீமாலியைக் கொன்றதும் -குறைக்கை -சேதிக்கை அஜாயமானோ பஹூதா விஜாயதே -என்றும் -பரித்ராணாய சாதூனாம்  விநாசாய ச துஷ்க்ர்தாம் -

தர்ம சம்ஸ்தாப நார்த்தாய சம்பவாமி யுகே யுகே -என்றும் மாறி மாறி பல பிறப்பும் பிறந்து -என்று சொல்லுகிறபடி
இந்த சம்சாரிகளைப் போலே -தானும் பல பிறப்பும் பிறந்து -திரு வாழி ஆழ்வானை திருக் கையிலே பிடித்துக் கொண்டு
அவன் தனக்கு நிரூபகமாம் படி இருப்பது –வேதாந்தோக்த தர்ம சம்ஸ்தாப நார்த்தமாக -ஸ்வ ஆஜ்ஞ்ஞா அனுவர்த்தனம்
பண்ணுகிற சேதனரை ரஷிக்கைகாகவும் -தத் விரோதிகளாய் -ஸ்வ ஆஜ்ஞ்ஞா   சேதிகளான துஷ்டரை சேதிக்கைகாவும் இறே
பஹிரந்த ஸ்தமச்செதி ஜ்யோதிர் வந்தே ஸூ தர்சனம் -ஏ நாவ்யா ஹத சங்கல்பம் வஸ்து லஷ்மி தரம் விது-என்ன கடவது இறே  இப்படி விரோதி நிரசனம் அர்த்தமாக சர்வேஸ்வரனுக்கு  இத்தனை எத்னம் பண்ண வேண்டி இருந்தாலும்

எம்பெருமானாருக்கு இப்படி எத்தனிக்க வேண்டுவது இல்லை என்கிறார் மேல் -கொண்டலனைய வண்மை -
தம்முடைய அநதிகாரம்  பாராதே கைக் கொண்டு உபகரித்த இதுக்கு வித்தராய் -பாட்டுத் தோறும் இவருடைய
ஔதார்யத்தையெ கொண்டாடுகிறார் காணும் -ஜல ஸ்தல விபாகம் அற வர்ஷிக்கும் வர்ஷூ கவலாஹகம் போலே
இருந்த இடம் தேடி வந்து உபகரிக்கும்படியான ஔதார்யத்தை உடையராய் -ஏரார் குணத்து -அதி போக்யங்களான
வாத்சல்ய சொவ்சீல்யாதி  குணங்களை உடையராய் -எம் இராமானுசன் -அடியோங்களுக்கு இவ் அதிசயங்கள்
எல்லாம் தெரியும்படி உபதேசித்து அத்தாலே வகுத்த சேஷியாய் இருக்கிற எம்பெருமானார் -அவ் எழில் மறையில் -
பூர்வோக்தமான நிரவதிக தேஜசை உடையதாய் -வேத சாஸ்த்ராத் பரம் நாஸ்தி -என்றும் -ந வேதாந்த சாஸ்திரம் -
என்றும் சொல்லுகிறபடியே  நிஸ் ஸ்மாப்யதிகமான வேதத்தில் -வேதோக்த மார்க்கத்தில் என்றபடி -சேராதவரை -
ஆஸ்ரயிதவர்களை  -அப்ராமணிய புத்தியாலும்  அயதார்த்த பிரதிபத்தியாலும் -அதிலே பொருந்தா நிலை உடையரான
பாஹ்ய குதர்ஷ்டிகளை -என்றபடி -சிதைப்பது -பக்னராய் –  பராஜிதராக பண்ணுவது -சிதைக்கை-அழிக்கை -
அப்போது ஒரு சிந்தை செய்தே -அந்த பிரசங்க காலத்திலே தானே -சஏநாந பிரம்மம் கமயதி -என்றும்
பிரம்ம வேதி பிரம்மை வபவதி–இத்யாதி வாக்யங்களுக்கு உட்பொருள் அறியாதே -அபார்த்தங்களை சொல்லி
அபலாபித்தவர்களைக் குறித்து -பிரணவோத நுச்சரோ  ஹ்யாத்மா பிரம்ம தல்லஷ்ய முச்யதே -அப்ரமத்தேன
வேத்தவ்யம் சரவத்மன்வயோ பவேத் -என்றும் ஸ்ருதி வாக்யத்துக்கு ததாத்விகையான வொருயுக்தியாலே
அவர்கள் சொன்ன அபார்த்தங்களை கண்டித்து அருளி அவர்களை நிர்மூலம் பண்ணினார் என்றபடி -
ஸ்வ சித்தாந்த த்வாந்த ஸ்திதிரக்ர்தக துர்வாதி பரிஷத்திவாபித ப்ரேஷாதி நகர சமுத்தான பருஷ -
என்னும்படி இறே இவர் விஷயமான ஸ்ரீ சுக்தி இருப்பது -ஆக சர்வ  சக்தி யுக்த்தனான சர்வேஸ்வரனிலும் காட்டில்
இவர் அனாயேசன விரோதிகளை நிரசித்தார் என்று இவர் தம் பிரபாவத்தை கொண்டாடினார் ஆய்த்து -
—————————————————————————————————————————

அமுது விருந்து -

அவதாரிகை -
எம்பெருமானார் உரைத்த உண்மை நல் ஞானத்திற்குப் பகைவரான புறச் சமயத்தவரையும் -
அகச் சமயத்தவரான குத்ருஷ்டிகளையும் -களைந்து எறியும் விஷயத்தில் சர்வேஸ்வரனைப்
பார்க்கிலும் அவ் எம்பெருமானார் எளிதினில் காட்டி யருளும் திறமையை பாராட்டி
அதனில் ஈடுபடுகிறார்  .
பத உரை -
மறையின் -வேதத்தின் உடைய
திறம்-பிரகாரத்தை
தேரார் என்று -தெளிந்து கொள்ளாதவர்களாய்  இருக்கிறார்களே என்று
மாயவன் -வியக்கத் தக்க அறிவாற்றால் வாய்ந்த சர்வேஸ்வரன்
தீயவரை -கொடியவர்களை
குறைப்பது -துண்டிப்பது
கூராழி கொண்டு -கூர்மை வாய்ந்த சக்ராயுதத்தினாலே
கொண்டலனைய -மேகத்தை ஒத்த
வண்மை -வள்ளல் தன்மை வாய்ந்தவரும்
ஏரார் -அழகார்ந்த
குணத்து -குணங்கள் உடையவருமான
எம் இராமானுசன் -எங்களுக்கு தலைவரான எம்பெருமானார்
அவ் எழில் மறையில் -அப்படிப்பட்ட அழகிய வேதத்தில்
சேராதவரை -ஏற்புடமை இன்மையால் பொருந்தாதவர்களை
சிதைப்பது -சிதைந்து அழியும் படி செய்வது
அப்போது ஒரு சிந்தை செய்தே -அவ்வப்போது தோன்றும் ஒவ்வொரு யுக்தியைக் கொண்டே
வியாக்யானம் -
தேரார் குறைப்பது -
மறையின் திறத்தை எவ்வளவு எடுத்து உணர்த்தினாலும் தெளிகிலரே என்று
வைதிகர் இல்லாத தீயவரை மாயவன் குறைக்கின்றான் .
மறையின் திறங்களாவன-நித்தியமாய் இருத்தல் -ஆராலும் ஆக்கப்படாமை -பிரத்யஷ பிரமாணம் -
முதலிய பிரமாணங்களை விடச் சீரிய பிரமாணமாய் இருத்தல் -
ஆப்த தமமாய் எல்லா சேதனருக்கும் நல்லதும் தீயதும் உணர்த்துதல் -
எம்பெருமானுடைய ஆஜ்ஜையாய் இருத்தல் -என்பவையாம் .
தனது ஆணையான மறையை  ஏற்காதவர்கள் -த்ரோஹிகளாய்  ஆதலின் -தீயவர்கள்
ஆகிறார்கள் .சாஸ்திர விதியை மீறுபவர்கள் தன்னோடு மாறுபடும் அசுரர்கள் ஆதலின்
அவர்களைத் தன் கூராழி கொண்டு குறைக்கிறான் மாயவன் -அசுரப் பிறப்பாளர் -ஒரு காலும்
மறையின் திறம் தேராதவர்கள்ஆதலின் -அவர்களை கூராழி யால் குறைப்பது தவிர்க்க
ஒண்ணாதது ஆயிற்று -
மாயவன் -
ஆச்சர்யமான அறிவும் ஆற்றலும் வாய்ந்தவன் .
அவன் அறிவும்   ஆற்றலும் மறையின் திறம் தேராதவரை குறைப்பவனாய் இல்லை .
கூராழி கொண்டே குறைக்க வேண்டியதாயிற்று
இங்கனம் குறைக்கும் இறைவனை இறக்கிப் பேசுகிறார் .
அலி கொண்டு குறைத்ததும் -இறைவனது ஆற்றலால் ஆவதன்று -
அது ஆழியின் கூர்மையினால் ஆவது என்பது தோன்ற -கூராழி கொண்டு -என்கிறார் .
கருதும் இடம் பொருது கைந்நின்ற சக்கரத்தன் -என்றபடி -கருத்தறிந்து பணி புரியும்
பெற்றிமை வாய்ந்த திவ்ய ஆயுதம் அன்றோ -திருவாழி -அது தன் கூர்மையாலே
குறைத்து -தான் கருவியாய் நின்று -மாயவன் குறைத்தான் என்று -சர்வேஸ்வரனுக்கு
பேர் வாங்கி கொடுக்கின்றது -என்க ..
பஹி ரந்தஸ் தமச்சேதி ஜ்யோதிர் வந்தே சூதர்சனம்
ஏனா வ்யாஹத சங்கல்பம் வஸ்து லஷ்மீ தரம் விது-என்று
எதனால் திருமகளைத் தாங்கும் பரம் பொருள் தடைப்படாத சங்கற்பம் வாய்ந்ததோ
உள்ளும் புறமும் உள்ள இருளைத் தொலைப்பதும் சூதர்சனம் எனப்படுவதுமான
அத்தகைய ஜ்யோதிசை வந்தனம் செய்கிறேன் -என்றபடி மாயவனுக்கு  மகிமை எல்லாம்
சூதர்சனம் என்னும் திரு ஆழியால் வந்தது அன்றோ -கொண்டலனைய –சிந்தை செய்தே

மாயவன் தீயவரை குறைக்க கூராழியின் உதவியை நாட வேண்டிய நிலை கூறப்பட்டது .கீழே -
மற்று ஒன்றின் உதவியை நாடாது தாம் சிந்தை செய்தே எம்பெருமானார் எளிதில்
அச் செயலை முடிந்தமை கூறப்படுகிறது மேலே .
உயிர் அளிப்பான் திரிந்து அனைவருக்கும் இயல்பாய் உபகரித்தலின் எம்பெருமானார்
வண்மை கொண்டலனைய தாயிற்று .அவ் வண்மை யினால் தாம் உய்ந்தமை தோற்ற மீண்டும்
மீண்டும் கொண்டாடி -அக்குணத்தில் ஈடுபட்டு தனித்து எடுத்து அதனைப் பேசுகிறார் அமுதனார் ..
வண்மை போலத் தமக்கு மற்றைய குணங்களும் மிகவும் இனியனவாய் இருத்தலின் -ஏரார் குணம் -என்கிறார் .
இவ் வண்மை யிலும் குணத்திலும் ஈடுபட்டு தாம் தோற்றமை தோற்ற -எம்மிராமானுசன் -என்கிறார் .
எமக்கு சேஷியான இராமானுசன்-என்றபடி .
அவ் எழில் மறை-
கீழ்ச் சொல்லப்பட்ட -திறம் வாய்ந்து என்னும் தன் சீர்மை குன்றா மறை என்றபடி -
மறைக்கு எழில் ஆவது -என்றும் தடை இன்றி மேன்மேலும் வளரும் பிரமாணத் தன்மை -என்க .
மறையில் சேராதவர் -
மறையை பிரமாணமாக  ஏலாமையாலும்-பிரமாணம் இல்லாத அதனை நம்பலாகாது என்னும் எண்ணத்தாலும் -
அது கூறும் நெறியில் பொருந்தாத நிலை உடையவர்கள் –தாயைக சிந்துவான எம்பெருமானார் தூய மறை
நெறி தன்னை எடுத்து கூறி புத்தி புகட்டினாலும் -கேளாது -பண்டைய நிலை குலையாமல் இருக்கும்
இயல்பினரை சிதைப்பது தவிர வழி இல்லை -என்க .
அப்போது சேராதவரை சிதைக்கின்ற வேளை எல்லாம் என்றபடி -
இதனுக்கு ஏற்ப -அவ்வப்போது என்று இதனுக்குப் பொருள் கொள்க .
இங்கனமே ஒருசிந்தை செய்து -என்பதற்கும் ஒவ் ஒரு சிந்தை செய்து -என்று பொருள் உரைக்க .
இப்பாசுரத்தில் மாயவன் செய்த செயலுக்கும்
எம்மிராமானுசன் செய்த செயலுக்கும் -காட்டப்பட்ட வேறு பாடுகள் நன்கு உணரத் தக்கன .
மாயவன் மறையின் திறம் தேராதவர்களை புத்தியினால்  வெல்லலாகாது
 கைப்பிடித்த படையினால் வெல்லுகிறான் ..
எம்மிராமானுசனோ மறையில் பொருந்தாத அன்னாரைத் தம் யுக்தியினாலேயே வென்று விடுகிறார் ..
மாயவன் குறைக்கிறான் -குறைப்பது மீண்டும் தளிர்ப்பதும் உண்டு
இராவணன் தலை அற்றற்று வீழ மீண்டும் முளைத்தன அன்றோ -
எம்மிராமானுசனோ -சிதைக்கிறார் -சிதைத்தது மீண்டும் தளிர்க்க வழியே இல்லை
மாயவன் வேறு ஒரு பொருளான ஆழி கொண்டு குறைக்கிறான்
எம்மிராமானுசனோ தம் சிந்தனா சக்தியாலே சிதைக்கிறார் .
மாயவன் குறைப்பது என்றும் உள்ள கூராழி என்னும் ஒரே கருவி கொண்டே
எம்மிராமானுசன் சிதைப்பதோ அவ்வப்போது புதிது புதிதாய்த் தோற்றும் சிந்தை கொண்டே -
அப்போதொரு சிந்தை செய்தே -
ப்ரஜ்ஞா நவ நவோன் மேஷ சாலி நீ பிரதிபாமாதா -புதிது புதிதாக தோன்றி விளங்கும் அறிவு பிரதிபை -
என்று கொள்ளப்படுகிறது -என்றபடி இங்கே கூறப்படும் சிந்தையை பிரதிபை என்று உணர்க ..
————————————————————————————————

அடியேன் கேள்வி ஞானத்தினால் ஜல்ப்பித்தது ..

பால்ய செஷ்டிதங்களால் எதிரிகளை முடித்தான் கண்ணன்/

ராமன் ராவண யுத்தம் பெரிசு/ அந்த கண்ணன் கூட சக்ராயுதம் உபயோகிக்க வேண்டி இருந்தது.

.அப் பொழுது ஒரு சிந்தை செய்தே-அப் அப் பொழுது ஒவ் ஒரு சிந்தை செய்தார்

/ததா யதாகி தர்மம் தலை குனிவு ஏற்படும் பொழுது பிறக்கிறான்

ஸ்வாமி யுக்தி ஒவ் ஒன்றாலும் நிரசிகிறார் /

/மாயவன் தீயவரை கூராழி கொண்டு குறைக்கிறான்

/கருதும் இடம் பொருது கை நின்ற சக்கரத்தான்

/கொண்டல் அனைய வண்மை

-ஏரார் குணம்-குண கூட்டங்கள்- நிகர் இல்லாத

எம்பெருமானார்-சிதைப்பது அப் பொழுது ஓர் சிந்தை செய்தே

//புதுசு புதிசாக யுக்தி பண்ணி/..நாலாவது பாசுரம் -இதிலும் -எம்பெருமானாரின் வண்மை பேசுகிறார் .

.//உண்மை நன் ஞானம் -விரோதிகளான பாஹ்ய குத்ருஷ்டிகளை நிரசிக்கும் அளவில் -

//சர்வேஸ்வரன் விட அநாயாசேன செய்து அருளின பிரகாரத்தை அனுசந்தித்து மகிழ்கிறார்

/மறை- நித்யம்-அபௌருஷேயம் – பிரத்யட்ஷம் அனுமானம் போன்ற பிரமாண  விலஷண்மாய்-

ஆப்த தமமாய்-சமஸ்த சேதன ஹித அஹித ஞாபகமாய்-புதுசாக உணர்த்தவில்லை- நினைவு படுத்தத்தான் வேதம்-

சாஸ்திரம்–தம் உடைய சாசன ரூபமாய் இருந்துள்ள வேதம் //

திறம்-பிரகாரத்தை -நிரூபிக்கிரிலர்கள் என்று ஆச்சர்ய ஞான சக்திகனான சர்வேஸ்வரன் -நியமிக்க தெரிந்தவன்-

-ஸ்வ ஆக்ஞா திலங்கன சீலரான துஷ்டரை -சேதித்து அருளுவது-குறைப்பது- சிதைப்பது இல்லை-

கூரிய திரு ஆழியாலே–சகாய நிரபேஷம் -கூட இதை எதிர் பார்கிறான்

-பிரபத்தி கூட சக காரிஎதிர் பார்க்காது -

//சர்வ விஷயமாக உபகரிக்கும் படி யாலே மேகத்தோடு ஒக்க சொல்லலாம் படி ஒவ்தார்யம்

-மூன்று பாசுரங்களில் அருளியதை இங்கும் பின் னாட்டுகிறது -

அநுத்தமான கல்யாண குணங்களை உடையவராய்,நமக்கு சேஷி களாய் இருக்கிற எம்பெருமானார்,

எங்கும் தீர்தகராய் திரிந்து

-மேகம்  போல/வெளுத்த மேகம் கொடுக்க ஒன்றும் இல்லை என்றி வெட்கி ஓடி போகும் கருத்த  மேகம் பொழிய இறங்கி வரும்

/கல்யாண குணங்களுக்கு தோற்று-எம் ராமானுசர்/

அந்த விலஷண்மான-எழில்- தடை இன்றி வளரும்-மறை-சேராதவர்

-அப்ராமாண்ய  புத்தியிலும்  யதார்த்த பிரதி பத்தியாலும் பொருந்தாத நிலை உடையவர்களை பங்கித்து அருளுவது

தாதாத் விகைகளான யுக்திகளாலே-அப்போது ஒரு விசாரத்தை பண்ணுகை

-அவன் ஒரே ஆழி கொண்டு -இவரோ அப் பொழுது யுக்தி மாற்றி

/கூர் ஆழி -கொண்டு- –கூர்மையை எதிர் பார்த்து இருக்கிறான்

..ஈதோர் வீர்யம் இருக்கும் படியே என்று ப்ரீதராய் அருளுகிறார் அமுதனார்

–குறைக்கை-செதிக்கை–மறு படியும் துளிர்க்கும்-

.. சிதைக்கை-–அழிக்கை –மீண்டும் வராமல் பண்ணுவார் /

/மழுங்காத ஞானமே படையாக ஸ்வாமி /அவரே நேராக

–சுடர் சோதி மறையாதே -தானே வந்து கூர்மை வைத்து அவன் முடிக்கணும்..

/சிந்தை-பிரதிபா- பிரக்ஜை-உதித்து கொண்டே இருக்குமாம் //

சன்மம் பல பல செய்து அநேக யத்னங்களையும் பண்ணி சக்ர கதனாய் கொண்டு-

பீஷ்மரை முடிக்க இரவி மறைக்க -தூத்ய சாரத்திய பிரத்யனமும் பண்ணி சக்ர ஆயுதம் கொண்டு பண்ணினான் அவன்

/திரண்டு கிடக்கும் பாஹ்ய குத்ருஷ்டிகள்/ யுக்தியால் ஸ்வாமி -முடித்தாரே /

/சாஸ்திரம் யோநித்வாத்-வேதம்  ஒன்றாலே அவனை தெரிந்து கொள்ள முடியும்

-சாதனா ரூபமாய் விவேக ஞானம் கொடுக்க அருளினான் -நீர்மையினால் அருள் செய்தான்-சுருதி ஸ்ம்ருதி மம வாக்கியம்/

ராவண ஹிரன்யாதிகள் போல-வேதம் தெரிந்தும் விபரீத வழியில் போனார்களே

-மாயவன்- ஜகத் காரண பூதன்- ராஷசர் உண்ணும்-பஷனனமான ஜாதியில் பிறந்து

திர்யக் க்கு மோஷம் கொடுத்தான் திர்யக் காலில் விழுந்தும் ,

-ஸ்தம்பத்தில் இருந்து ஆவிர்பவித்தும்..-இப்படி எல்லாம் உயர்ந்த செயல்களை செய்தும் –அலங்கிரித்த சிரை சேதம்-

ஆஸ்ரித விரோதிகளை முற்றூட்டாக  நிரசிக்க கூர் ஆழி  வேண்டுமே -இரவி மறைத்தும்

-சாமாறு அவனை நீ  சக்கரத்தால் தலை கொண்டாய் -சீமாலிகன்-

அது  இது உது- உன்னுடைய விக்கிரமம் ஓன்று ஒழியாமல் எல்லாம்.

-ஆழ்வார்களுக்கு மட்டுமே காட்டிய சிலவற்றில் இதும் உண்டு

./குறைப்பது -சிதைப்பது–அஜாயமானோ பகுதாம் விஜாயதே மாறி மாறி பல பிறப்பும் பிறந்து

-சம்சாரிகளை போல பல தடவை பிறந்து-திரு ஆழி ஆழ்வானை திரு கைகளில் கொண்டு/

/திரு புல்லாணி பாசுரம்-ஓதி -பய படுத்துவர் கலியன்-

பயந்து சேவை சாதிப்பான் நமக்கே நலம் ஆதல்  பக்தி கூட சொரூப விருத்தம்- மார்பில் கை வைத்து உறங்க கடவோம்/

/வழி அல்லா வழி சென்று பிரத்யத்தனம்-கொண்டால்–கை கொண்டு உபகரித்த தால்  பாட்டு தோறும் ஒவ்தாரத்தை கொண்டாடுகிறார்/

/தேடி வந்து -ஏரார் குணத்து எம்-இராமனுசன்-அடியோங்களுக்கு காட்டி கொடுத்த

-பிரான்-அமலன் ஆதி  அடியார்க்கு ஆட படுத்திய -என்று காட்டி கொடுத்த உபாகாரன்

-அது போல இங்கும் காட்டி கொடுத்த உப காரன்

..ந வேதந்தாது சாஸ்திரம்- த்வயத்தை  விட ஷேமம் வேற ஒன்றுமில்லை-தேசிகன்-

சிதைப்பது -அழித்தல்//

பிரணவம் தனுஸ்-சரவது தன் மையோ பவது- துருஷ்டாந்தம்-

அம்பும் லஷயமும் ஒன்றாக ஆகும்- இல்லை

ஆசார்யன் வில்லாளி வில் பிரணவம் என்று

அது அதுவாக பாவம் உள் பொருள்/ ஐக்கியம் இல்லை-

அப் பொழுது ஒரு சிந்தை செய்து /அப்பு-அப்பு-இரண்டு மடங்கு / அப்பு- உப்பு- /-உப்பு கரிக்குமே

-நிர்விகார தத்வம்../ராமனுஷ திவாகரன்- பிரபாவம் கொண்டாடுகிறார் ..

——————————————————————————————————————–

திருமலை நல்லான் சக்கரவர்த்தி ஸ்ரீ ராம கிருஷ்ண ஐயங்கார் திருவடிகளே சரணம் .

பிள்ளை லோகம் ஜீயர் திருவடிகளே சரணம் .

திருவரங்கத் தமுதனார் திருவடிகளே சரணம் .

ஆழ்வார் எம்பெருமானார் ஜீயர் திருவடிகளே சரணம்..

அமுத விருந்து -இராமானுஜ நூற்றந்தாதி வியாக்யானம்–73-வண்மை யினாலும் தன் மாதகவாலும் -இத்யாதி ..

November 3, 2012
பெரிய ஜீயர் அருளிய உரை .
எழுபத்து மூன்றாம் பாட்டு -அவதாரிகை -
இப்படி இவர் வித்தராகிறதைக் கண்டவர்கள் -உமக்கு உஜ்ஜீவன ஹேதுவான
ஜ்ஞான பிரேமங்கள் உண்டாகையாலே தரித்து இருக்கலாமே -என்ன
தம்முடைய ஔதார்யாதிகளாலே இந்த லோகத்தில் உள்ளார்க்கு தாமே
ரஷகராய் யதா ஜ்ஞான உபதேசத்தை பண்ணின எம்பெருமானாரை அனுசந்தித்து
இருக்கும் பலம் ஒழிய எனக்கு வேறு ஒரு தரிப்பு இல்லை என்கிறார் .
வண்மை யினாலும்  தன் மாதகவாலும் மதி புரையும்
தண்மை யினாலும் இத்தாரணி யோர்கட்குத் தான் சரணாய்
உண்மை நன் ஞானம் உரைத்த விராமானுசனை வுன்னும்
திண்மை யல்லால் எனக்கில்லை மற்றோர் நிலை நேர்ந்திடிலே – – 73- -
வியாக்யானம்
அர்த்த கெளரவம் பாராதே உபகரிக்கைக்கு உறுப்பான தம்முடைய ஔதார்யத்தாலும் -
துர் கதி கண்டு பொறுக்க மாட்டாத பரம கிருபையாலும் -
தாப ஹரனுமாய் -ஆஹ்லாத ஹரனுமான  சந்தரனைப் போலே இருக்கிற
தண்ணளி யாலும் -அறிவினால் குறைவில்லாத -திருவாய் மொழி -4 8-6 –
இந்த விபூதியில் உள்ளவர்களுக்கு தாமே ரஷகராய் கொண்டு பாரமார்த்திகமாய்
விலஷணமான ஜ்ஞானத்தை உபதேசித்த எம்பெருமானாரை ரஷகராக
அனுசந்தித்து இருக்கும் பலம் ஒழிய ஆராய்ந்து பார்க்கில் எனக்குவேறு
 ஒரு தரிப்பில்லை -
தண்மை -தட்பம் -அதாவது குளிர்த்தி
திண்மை -திண்ணிமை -அதாவது -மிடுக்கு .
———————————————————————————————————————–
பிள்ளை லோகம் ஜீயர் அருளிய உரை -
அவதாரிகை -கீழ் பாட்டிலே எம்பெருமானார் தம்முடைய ஔதார்யத்தாலே தம்மை ததீயருடைய
சேர்த்தியில் சேர்த்து அருளினர் என்று -அனுசந்தித்து இவர் வித்தராய் இருந்தவாறே -அருகே இருந்தவர்கள் -
உமக்கு அவர்கள் பக்கல் ஞான பிரேமங்கள் உண்டாகையாலே -அவற்றைக் கொண்டு ஈடேறலாமே என்ன -
வதான்யதையாலும் -அதுக்கு ஹேதுவான பரம கிருபையாலும் -சகல ஜனங்களையும் ரஷிக்கும்போது -
சீறுபாறு செய்யாமைக்கு உடலாய் -ஆஹ்லாத கரனான சந்தரனைப் போலே இருக்கிற தண அளியாலும்
இந்த பூ லோகத்தில் உள்ளவர்களுக்கு எல்லாம் கட்டடங்க தமோ ரஷகராய் கொண்டு -யதா வஸ்த்திதமாய் -
விலஷனமான ஞானத்தை உபதேசித்து அருளின எம்பெருமானாரே ரஷகர் என்று அனுசந்தித்து கொண்டு
இருக்கையே நான் ஈடேறு கைக்கு  உடலாய்  விடும் இத்தனை ஒழிய -என்னுடைய ஞான பிரேமங்கள்
அதுக்கு உடல் அன்று -என்கிறார் -
வியாக்யானம் -வண்மை யினாலும்  -அர்த்த கௌ ரவத்தையும் -அதிகாரி மாந்த்யத்தையும் பாராதே சர்வரையும்
சம்சாரத்தில் நின்றும் உத்தரிப்பிக்குமதான ஸ்ரீ பாத தீர்த்தத்தையும் -திருவடிகளையும் -லோகம் எல்லாம்
பருகும்படியாகவும் -செவிக்கும்படியாகவும் -சாளக்ராமத்தில் பிரதிஷ்டிப்பைக்கும் -பரம குஹ்யமான
சரம ஸ்லோக அர்த்தத்தை பூரி தானமாக கொடுக்கைக்கும் -தத்வே நயஸ் சித் அசித் ஈஸ்வர தத் ஸ்வ பாவ
போகாபவர்க்க  தநுபாய கதீருதார -என்றால் போலே ஸ்ரீ பாஷ்ய கீதாபாஷ்யாதிகளைப் பண்ணி யருளி சர்வ
விஷயமாக உபகரிக்கைக்கு உடலான ஔதார்யத்தாலும் -

இப்படிப் பட்ட ஔதார்யத்துக்கு  மூலம் ஏது என்றால் -தன் மா தகவாலும் -ஏவம் சம்ஸ்ர்தி சக்ரச்தே
ப்ராம்ய மானேஸ்வ கர்மபி -ஜீவேது காகுலே விஷ்ணோ க்ர்பாகாப்யுஜாயதே -என்றும் -சம்தப்தம்
விவிதைர்த்தும் கைர்த்தூர் வசைரேவ மாதிபி -என்றும் சொல்லுகிறபடியே -சம்சார கர்த்தத்தில்   விழுந்து
அழுந்தி கிடக்கிற சம்சாரிகளுடைய துர்கதியைக் கண்டு பொறுக்க மாட்டாத பரம கிருபையாலும் -தன் மாதகவாலும் -
வந்தேறி யன்றே ஸ்வா பாவிகமாய் -அத்யந்த விலஷணமாய் -பர துக்க அசஹிஷ்ணுத்வம் கிருபை எண்ணும்படியான
தன் சீர் அருளாலும் -

மதி புரியும் தண்மை யினாலும் -சர்வ ஜன ஆஹ்லாதகரனான சந்தரனைப் போலே சர்வ ஜன ஹர்ஷ
ஹேதுவாய் கொண்டு  மகத்தான தண அளியாலும் -தண்மை -குளிர்த்தி -புரை  -பெருமை -ஹரிர்  துக்கா
நிபந்தேப்யோ  ஹித புத்த்யாக ரோதிச -சாஸ்திர ஷாராக் நிகர்மானி ஸ்வ புத்ராய யதாபிதா -என்கிறபடியே
ஹிதத்தை பண்ணிப் போருகை அன்றிக்கே -பித்த ரோகத்துக்கு மருந்தாக பாலைக் குடிப்பாரைப் போலே
ஸ்வ பிரகாரத்தாலும் ஆஹ்லாதகரமான தண அளிவை வடிவாகக் கொண்டு இருப்பது என்றபடி -
இத் தாரணி யோர்கட்கு தான் சரணாய் – இப்புடைகளாலே -உபாஸ்மர்த்தா -என்றுமுபாய உபேய பாவேன
தமேவ சரணம் வ்ரஜேத்  – என்றும் ஸ்வ அபிமானத்தாலே ஈஸ்வர அபிமானத்தை தொலைத்து கொண்ட
இவனுக்கு ஆசார்ய அபிமானம் ஒழிய கதி இல்லை -என்று சொல்லுகிற கட்டளையால் தாம் ரஷகராய் -
ச ஏவ சர்வ லோகாநா முத்தர்த்தா நாத்ர சம்சய -என்றும் தஸ்மின் ராமானுஜார்யே குருரிதசபதம் பாதி நாத்ய த்ர
தஸ்மாத் சிஷ்ட ஸ்ரீ மத் குருணாம் குலமிதமகிலம்   தஸ்ய நாதஸ்ய சேஷ -என்னக்கடவது இறே -
உண்மை நன் ஞானம் உரைத்த -தத்வ ஹிதபுருஷார்த்த யாதாம்ய ஹித ரூபமாய் -சார தமமாய் -இருக்கிற
ஞானத்தை உபதேசித்த -பஜேத் சாரதமம்  சாஸ்திரம் ரத்நாகர இவாம்ர்தம் -சரவதஸ் சாரமாதத்யாத் புஷ்பேப்ய
இவ ஷட்பத -என்னக் கடவதிறே – இராமானுசனை உன்னும் திண்மை யல்லால் -எம்பெருமானாரே ரஷகர் என்று
அத்யவசித்து இருக்கும் பலம் ஒழிய -திண்மை -திண்ணிமை -அதாவது-மிடுக்கு -மற்றோர் நிலை நேர்ந்திடில் -எனக்கு -
நன்றாக கொண்டு நிரூபித்து பார்த்தால் -என்னுடைய ஞானமும் ப்ரேமம் தொடக்கமான வேறு சிறிதும் எனக்கு இல்லை -
அகிஞ்சனனாய் அநந்ய கதியாய் இருக்கிற எனக்கு தாரகமாய் மாட்டாது என்று தம்முடைய பாரமைகாந்த்யத்தை
யருளிச் செய்தார் ஆய்த்து -
—————————————————————————————————————–

அமுது விருந்து

அவதாரிகை
இங்கனம் எம்பெருமானார் உடைய மிக்க வண்மை யினால் இவர் ஈடுபடுவதைக்
கண்டவர்கள் -ஞானமும் ப்றேமமும் உய்வதற்கு ஹெதுக்களாக உம்மிடம்
இருப்பதனால் -நீர் தரித்து இருக்கலாமே -என்ன -
தம்முடைய வள்ளன்மை முதலியவற்றால் இவ் உலகத்தவர் கட்குத் தாமே
ரஷகராய் -உண்மையான ஞானத்தை உபதேசித்து அருளும் எம்பெருமானாரை
ரஷகராக அனுசந்திக்கும் பலம் ஒழிய எனக்கு வேறு ஒரு தரித்து இருக்கும்
நிலை இல்லை என்கிறார் .
பத உரை -
தன்-தன்னுடைய

வண்மை யினாலும்   -வள்ளல் தனத்தாலும்
மா தகவலும் -சீரிய அருளினாலும்
மதி புரையும் -சந்திரனை ஒத்த
தண்மை யினாலும் -குளிர்ச்சி யினாலும்
இத் தாரணி யோர்கட்கு -இந்தப் பூமியில் உள்ளவர்களுக்கு
தான் சரணாய் -தானே ரஷிப்பாராய்
உண்மை-பரமார்த்தமானதும்
நல் -சீரியதுமான
ஞானம் -ஞானத்தை
உரைத்த -உபதேசித்த
இராமானுசனை -எம்பெருமானாரை
உள்ளும் -சரணாக நினைக்கும்
திண்மை யல்லால் -வலிமை ஒழிய
தேர்ந்திடல் -ஆராய்ந்து பார்த்தால்
எனக்கு -அடியேனுக்கு
மற்று ஓர் நிலை -வேறு ஒரு தரித்து இருக்கும் நிலைமை
இல்லை-கிடையாது
வியாக்யானம் -
வண்மை யினாலும் -
தன்  என்பதை வண்மை முதலிய மூன்றினோடும் கூட்டுக
எம்பெருமானுக்கும் இல்லாது -எம்பெருமானாருக்கே -தனிப்பட்டு அமைந்து இருப்பவை
வண்மை முதலிய மூன்றும் -என்றபடி .
வண்மை யாவது -தாம் உபதேசிப்பதன் பொருள் சீர்மையை சிறிதும் பாராது
உபதேசத்தை வழங்கும்வள்ளன்மை-
எம்பெருமான் உதவிய வேதமும் கீதையும் போலே சாரதமம் அல்லாத பொருள்களையும் .
கொண்டதாய் அல்லாமல்-சாரதமமான -அதாவது -பொருள் சீர்மை -மட்டும் வாய்ந்த உபதேசத்தை
எம்பெருமானார் வழங்குதலின் -அவரது வண்மை தனிப் பட்டு அமைந்தது -என்க .
மா தகவலும் -
மா தகவாவது -பெறுவோரின் தகுதியையோ -உபதேசிப்பதின் பொருள் சீர்மையையோ பாராது -
உயிர் மாய்தல் கண்டு ஆற்ற மாட்டாது -உபதேசிக்கைக்கு உறுப்பான பரம கிருபை .
இதம் தி நாத பச்காய -தவம் செய்யாதவனுக்கு சொல்லல் ஆகாது -என்னும் கீதாசார்யன் போல் அல்லாது
ருசி -விசுவாசம் இல்லாதாரையும் -வலுவில் ருசி விச்வாசன்களை விளைவித்து
சரம உபாயஸ்த்தர் ஆக்கினமையின் -எம்பெருமானார் உடைய மா தகவு
தனிப்பட்டு அமைந்தது -என்க .மதி புரையும் தண்மை யினாலும் -

அதாவது சந்தரன் போலத் தாபத்தைத் தீர்ப்பதும் ஆனந்தப் படுத்துவதுமான குளிர்ச்சி -
உண்மை ஞானத்தை -உபதேசிப்பதனால் சம்சார தாபத்தை தீர்த்தலாலும்-
பகவானுடைய குணங்களை துய்க்க செய்து ஆனந்தப் படுத்தலாலும் -
எம்பெருமானார் இடம் சந்தரன் இடத்தில் போன்ற குளிர்ச்சி உள்ளது என்க .-
சுடர் மா மதி போல் உயிர் க்கு எல்லாம் தாயாய் அளிக்கின்ற தன்மை எம்பெருமானிடம்
உள்ளதே யாயினும் அவன் பால் உள்ள ஸ்வா தந்த்ரியத்தின் வெப்பத்தினால் அத் தண்மை
தாக்கு உறுவதும் உண்டு .எம்பெருமானார் இடமும் ஸ்வா தந்த்ரிய வெப்பம் அடியோடு
இல்லாமையின் தண்மை என்றும் குன்றாது -தனிப்பட்டதாய் அமைந்தது -என்க .
மதி புரையும் தண்மை -என்னும் இடத்தில்
சுடர் மா மதி போல் தாயாய் அளிக்கின்ற -என்றபடி தாய்க்கு உபமானமாக சந்தரன் கூறப்
படுவதற்கு ஏற்ப -தாயின் குணமாகிய வாத்சல்யம் -கருதப் படுகிறது .
ஸ்ரீ பராசார பட்டர்-ஔ தார்ய காருணி கதாஸ்ரித வத்சலத்வ பூர்வேஷூ – என்று
வண்மை கருணை அடியார்கள் இடம் வாத்சல்யம் முதலிய குணங்கள் -என்று லோக மாதாவான
ஸ்ரீ ரெங்க நாச்சியார் இடம் இம் மூன்று குணங்களை முக்கியமாக அனுசந்த்திது இருப்பது போலே -
அமுதனாரும் இம் மூன்று முக்கிய குணங்களை எம்பெருமானார் இடம் அனுசந்திக்கிறார் .
இத் தாரணி யோர்கட்குத் தான் சரணாய் -
இருள் தரும் மா ஞாலம் ஆதலின் இத் தாரணியில் உள்ளவர்கள்-தாம் சரணாகுமாறு
கோராததோடு -அறிவினால் குறைவில்லா -என்றபடி அங்கனம் கோரவும் தெரியாதவர்களாகி
விட்டோமே என்னும் குறைபாடும் இல்லாதவர்களாய் இருப்பதை நோக்கி
கீழ்க் கூறிய மூன்று குணங்களாலும் எம்பெருமானார் தாமே சரணாயினார்-என்க .
இத் தாரணி யோர்க்கு சரணானதாக கூறினமையின் சரணாதற்குஅதிகாரி பேதம் இல்லாமை தெரிகிறது .
உண்மை நன் ஞானம் உரைத்த
இதனால் சரணாய் ரஷித்தபடி பேசப்படுகிறது .
உபதேசித்து திருத்தி பணி கொள்வதே எம்பெருமானார் புரியும் ரஷணம் -என்க
உண்மை ஞானம் -பாரமார்த்திக ஞானம்
நல்ஞானம் -ஆனந்தம் ஆகும்ஞானம்
உரைத்தல்-உபதேசித்தல்
மாதகவால் சரணானார்
வண்மையினால் தானே சரணானார்
தண்மை யினால் உண்மை நன் ஞானம் உரைத்தார் -என்னலுமாம் -
உண்மை ஞானம் உள்ளதை உள்ளவாறே உணர்த்துவதால் தாபத்தை தீர்ப்பதாகவும்
நல் ஞானம் எம்பெருமான் குணங்களை பற்றியதாய் இருத்தலின் ஆனந்தத்தை
 விளைவிப்பதாயும் உள்ளது ..
மதி போன்ற தண்மை யினால் உரைக்கும் ஞானமும் மதி புரைவது ஆயிற்று .
இராமானுசனை —தேர்ந்திடிலே
தாமே ரஷகர் ஆனவரை ரஷகர் என்று அனுசந்திப்பதே பலம் .
ஆராய்ந்து பார்ப்பின் எனக்கு வேறு வகையில் தரித்து இருப்பது இல்லை –என்கிறார் .
————————————————————————————————–
அடியேன்  கேள்வி ஞானத்தினால் ஜல்பித்தது
முலையோ முழு முட்டும் போந்தில -கலையோ -அறிவு கண் மலர்ந்து இருக்கும் விலையோ என்று மிளிரும் கண்-
 சின்ன குழந்தைகளுக்கு தாஸ்ய புத்தி சொல்லி கொடுக்கணும்/
/ஜகத்துக்கு காட்டி கொடுத்த கல்யாண குணங்களை –
 சுவாமி குண த்ரயம்-/அச்சுதா அமரர் ஏறே ஆயர் தம் கொழுத்தே
அழகன் மேன்மை எளிமை- ஆழ்வார்/
 மாலே மணி வண்ணா ஆலின் இலையாய்/
 ஆஸ்ரித வாத்சல்யம் பரத்வம் /மணியை வானவர்  கண்ணணனை தன்னதோர் அணியை//
-பிராட்டி-  இற் பிறப்பு பொறை கற்பு சேர்க்கை/
நாம்– சத்வ ரஜஸ் தமஸ்/
/இப்படி ஆனந்த பட்டவரை கண்டவர்கள் -ஞான பிரேமங்கள் உண்டுஆகையாலே தரித்து இருக்கலாமே என்ன
 -ஸ்வாமி-தம் உடைய – – வண்மை தகவு தண்மை – ஒவ்தார்யம் , கிருபை ,குளிர்ச்சிஅனுக்ரகம் நிறைந்த கடாஷம்   –கிருபை  தூண்ட
- தானே ரஷகராக இருக்கும் படி –இத் தரணியோர்கள் அனைவருக்கும் உண்மை ஞானம் நல் ஞானம் –யதாஜ்ஞான உபதேசம்-
கொடுத்து அருளி//நினைத்து கொண்டு -இருக்கும் மிடுக்கு கொண்டு–பலம் -திண்மை-ஒழிய -வேறு ஒரு நிலை இல்லை /
/மூலத்தை விட்டு காரியம் மட்டும் பிடித்து கொண்டு இருக்கும் நிலை இன்றி அந்த ஞானம் கொடுத்த ஸ்வாமி ஒருவரையே நினைத்து இருப்பேன்/
/தன் வண்மையினால்-பகவத் வண்மை அதிகாரி கெளரவம்  பார்க்கும் அர்த்தம் கெளரவம் பார்க்காமல்,-ஒவ்தார்யம்-
 துர்  கதி கண்டு பொறுக்க  மாட்டாத மா தகவாலும்-பரம கிருபையாலும்/
 சந்திரன்- ஒத்த- குளிர்ந்த -தாப கரன் ஆக்லாத  கரன் – தண்  அளியாலும் குளிர்ந்த தண்மை /
-அறிவினால் குறை வில்லாத -நெறி எல்லாம் எடுத்து உரைத்தான்-கீதாசார்யன்
–அவன் அர்ஜுனனுக்கு -தூக்கம் ஜெயித்தவன் ஊர்வசி வந்தாலும்  ஏற் எடுத்தும் பார்க்காதவன்-
 ஸ்வாமியோ இந்த விபூதியில் உள்ளவர்களுக்கு எல்லோருக்கும்
–தாமே ரஷகராய் கொண்டு -சரண்-தஞ்சம் புகல் இடம்
/உண்மையான ஆனந்த ஞானம் உரைத்தார்தேர்ந்திடல்- ஆராய்ந்து பார்த்தால் /
/ கிருபா மாத்திர-ஆழ்வான்  -அனுவர்த்தி -ஆண்டான் குற்றம் நீங்கி குணத்தை பெருக்கு-
 குருக்களுக்கு அனுகூலமாக இருக்கணும்
/பயன் நன்றாகிலும் பாங்கு அல்லர் ஆகிலும்-அதிகாரம் இல்லை
-செயல் நன்றாக திருத்தி பணி கொள்வான்-
அதனால் க்ருபா மாத்ரா பிரசன்னாசார்யர்   தான்  ஏற்றம் என்கிறார்
/நவ ரத்ன கிரந்தம் தெரியாதவருக்கும்
 -ஸ்ரீ பாத தீர்த்தம்ஸ்ரீ முதலி ஆண்டான் – அருளி சம்பந்தம் உணர்த்தி
-திருவடிகளை லோகம் எல்லாம் பெருகும் படியும் .
/சாளக்ராமம் அடை நெஞ்சே-அங்கு கூட ஸ்வாமி எழுந்து அருளி -
தன் மா தகவு- ச்வாபாவிகம்-விலஷனமான- கிருபை சீர் அருள்
/தென் அரங்கர் சீர் அருளுக்கு இலக்காக பெற்றோம்-
/குளிர்ச்சியும் ஆனந்தமும் கொடுக்கும் சந்திரன் போல -மதி புரையும் தண்மை
/அதிகாரி பேதம் இன்றி-அனைவருக்கும்
-குருவே மாதா -வாத்சல்யம்-உபாய உபேயமாக திரு வடிகளை பற்ற கடவன்
–ஸ்வ அபிமானத்தால் ஈஸ்வர அபிமானம்குலைய ஆச்சர்ய அபிமானமே உத்தாரணம்.
./தயைவ சர்வ லோகானாம் சமுத்ரத்தா  ராமானுஜர் -உத்தாரக ஆச்சார்யர் இவர் ஒருவரே-ஆழ்வான் /
/தத்வ ஹித புருஷார்த்த யாத்தார்த ஹித ரூபமாய்   /சார தமம்-அசாரம்  சாரம் சாரதரம் கழித்து
-ஷட் பதம்-வண்டு-தேன் மட்டும் தருவது போல -அருளினார்/
/சுவாமியே ரஷகர் -என்று நினைத்து இருக்கும் பலம்
/ வேதமோ கீதையோ எல்லாருக்கும்  முக் குணத்தவர்க்கும்
-உனக்கு ஏற்றதை நீ எடுத்துகொள்-கீதாசார்யன் சொன்னான் ..
//பரம கிருபை சுவாமிக்கு -ஆசை உடையோர்க்கு எல்லாம் வரம்பு அறுத்தார்
ருசி விசுவாசமும் ஏற்படுத்துவார் சந்தேகம் போக்குவது மட்டும் இல்லை/
/ச்வாதந்த்ர்யம் சூடு உண்டு அங்கு
//சுடர் மா மதி போல் தாயாய் அளிக்கிறான்–ஆழ்வார் அங்கு சுடர் உண்டு.
. இங்கு மதி மட்டும் தான் சுடர் சம்பந்தம் இல்லை
/ஓவதார்யம் வாத்சல்யம் கிருபை-பிராட்டிக்கு பட்டர்
/மா தகவாலே சரண் ஆனார் -கிருபை ஒவ்தாரத்தாலே
-தானே சரண் ஆகி//மதி புரையும் தண்மை யால் -உண்மை நல் ஞானம் உரைத்தார்
/அகிஞ்சனனாய்   அநந்ய கதியாய்- தாரகம்  வேறு ஒன்றும் -ஆக மாட்டாது தம் உடைய பரம ஏகாந்தயாய்
–ஆத்ம யாத்ரை- பகவத் ஆதீனம் அவன் சொத்து
-சரணாகதி பொழுது சமர்பித்தே விட்டது தேக யாத்ரை
–நம் வசம் இல்லை -இரண்டையும் நினைத்து வாழ்பவனே சரணாகதி//
 ஆறிலே ஒன்றை -ஸ்ரீ பாஷ்யம் கற்று ஆராய்ந்து இருத்தல்
இது முடியவில்லை யாகில் -அருளி செயல் கற்று ஆராய்ந்து இருத்தல்
/இது முடியவில்லை யாகில்–திவ்ய தேசம் கைங்கர்யம் செய்து வர்த்தித்தல்
இது முடியவில்லை யாகில்–திரு நாராயண புரத்தில்  குடிசை கட்டி வர்த்தித்தல்
/இது முடியவில்லை யாகில்–ஸ்ரீ வைஷ்ணவர் நிழலில் ஒதுங்கி வாழனும்
இது செய்தால் மேலே கூறியவை எல்லாம் தானே  கிட்டும்../
/அனுகூலர்-ஸ்ரீ வைஷ்ணவர்கள் மட்டுமே என்று எண்ண எண்ண
 பிரதி கூலர்-பகவான் விரோதிகள்
 /உதாசீனர்-சம்சாரிகள் /
/ ஸ்ரீ வைஷ்ணவர்களை பார்த்தல் -தன்னை சந்தனம் புஷ்பம் போல-அவர்களுக்கு பாரதந்த்ரனாக  நினைக்கணும் /
 அக்னி விஷ சர்ப்பம் போல நீ அவர் பால் -சம்சாரிகள் -பகவான் விரோதிகள்–சென்று அருக கூசி இருக்கணும்
பகவன் திரு உள்ளம் உகப்பான்- ஸ்ரீ வைஷ்ணவர் இடம் சேர்ந்தால்
/பட்ட மகிஷி  வேறு எங்கோ போனால் போல பகவத் விரோதிகள் இடம் கை நீட்டினால்-/சம்சாரிகள் இடம் போனால் ஞானம் கொடுத்து வீண்
–ஸ்வாமி யாரையும் சீறாமல் -கிருபை-தண்மை /உள்ளவற்றை – உள்ளபடி கண்டு
-உள்ளபடி உணர்ந்து – -உள்ளபடி உரைத்தவர் -உண்மையான ஞானம்
/நல் ஞானம்- சொரூபம் ரூபம் குணம் விபூதி எல்லாம் அருளி/
இவற்றை நினைந்து ப்ரீதர் ஆகிறார்–
———————————————————————————————————-

திருமலை நல்லான் சக்கரவர்த்தி ஸ்ரீ ராம கிருஷ்ண ஐயங்கார் திருவடிகளே சரணம் .

பிள்ளை லோகம் ஜீயர் திருவடிகளே சரணம் .

திருவரங்கத் தமுதனார் திருவடிகளே சரணம் .

ஆழ்வார் எம்பெருமானார் ஜீயர் திருவடிகளே சரணம்..

அமுத விருந்து -இராமானுஜ நூற்றந்தாதி வியாக்யானம்–72-கைத்தனன் தீய சமயக் கலகரை-இத்யாதி ..

November 3, 2012

பெரிய ஜீயர் அருளிய உரை -

எழுபத்திரண்டாம் பாட்டு -அவதாரிகை-
எம்பெருமானாருடைய ஔதார்யத்தாலே தாம் லபித்தவற்றை யனுசந்தித்து
க்ருத்தார்த்தர் ஆனார் கீழ் ..
இன்னமும் அந்த ஔதார்யத்தாலே தமக்கு அவர் செய்ததொரு
மகோ உபகாரத்தை யனுசந்தித்து வித்தராகிறார் .
கைத்தனன் தீய சமயக் கலகரைக் காசினிக்கே
உய்த்தனன் தூய மறை நெறி தன்னை என்றுன்னி வுள்ளம்
நெய்த்த வன் போடிருந்தேத்தும்  நிறை புகழோருடனே
வைத்தனன் என்னை இராமானுசன் மிக்க வண்மை செய்தே -72- -
வியாக்யானம் -
எம்பெருமானார் நிரதிசய ஔதாரத்தைப் பண்ணி -வேத பாஹ்யங்களாகிய ஹெயங்களான
சமயங்களைப் பற்றி நின்று கலக்கம் செய்கிறவர்களை -நிரசித்து அருளினார் .
பரிசுத்தமான வேத மார்க்கத்தை பூமியிலே நடத்தி அருளினார் .
என்று அனுசந்தித்து ஹ்ருதயம் ச்நிக்தமாய்-அந்த ச்நேகத்தொடே இருந்து ஸ்தோத்ரம்
பண்ணா நின்றுள்ள பரிபூர்ண குண ரோடே-இவனும் ஒருவன் என்று பரிகணிக்கும்படி
என்னை வைத்து அருளினார் .
இப்படி செய்து அருளுவதே -என்று கருத்து .
அதவா -
நிறை புகழோர் உடனே வைத்தான் – என்றது
அசத்துக்கள் நடுவே வர்த்திதுப் போந்த வென்னை-அடியோரோடு இருந்தமை -திருவாய் மொழி -10 1-11 -
என்கிறபடியே ஸ்ரீ வைஷ்ணவர்கள் நடுவே வர்த்திக்கும் படி மண்ணினார் -என்னவுமாம்
கைதல்-கடிதல்
உய்த்தல்-நடத்தல்
அவ்வன்போடென்கிற விடத்தில் -வகர ஒற்று குறைந்து கிடக்கிறது
அன்றிக்கே
நெய்த்த அன்பென்று -ஒரு பதமாக யோஜிக்க்கவுமாம்
அன்பு நெய்த்து இருக்கை யாவது -சுஷ்க சிநேகமாய் இருக்கை அன்றிக்கே கயலுண்டு இருக்கை
உள்ளம் நெய்த்த வன்பென்றது-உள்ளத்தில் நெய்த்தவன்பென்றபடி.
——————————————————————————————————————
பிள்ளை லோகம் ஜீயர் அருளிய உரை -
அவதாரிகை -கீழ் பாட்டிலே எம்பெருமானார் தம்முடைய ஔதார்யத்தாலே இவருடைய அபிமதத்தை
கொடுத்து அருள -இவர் தாம் அவர் தம்மாலே லபித்த புருஷார்த்தங்களை அனுசந்தித்து க்ர்த்தாரானார்  -
இதிலே -எம்பெருமானார் தம்முடைய ஔதார்ய அதிசயத்தாலே அதி ஹெயங்களான வேத  பாஹ்யர் உடைய
சமயங்களைப் பற்றி நின்று கலஹிக்குமவர்களை நிரசித்தார் என்றும் -அத்யந்த பரிசுத்தமான வேத
மார்க்கத்தை பூமியிலே எங்கும் ஒக்க நடத்தி அருளினார் என்றும் -அனுசந்திதுக் கொண்டு ப்ரீதி
பிரகர்ஷத்தாலே ஸ்தோத்ரம் பண்ணா நின்று உள்ள பெரியோர்களுடன் கலந்து -பரிமாறும்படி
அடியேனை வைத்து அருளினார் என்று அனுசந்தித்து வித்தர் ஆகிறார் -
வியாக்யானம் -இராமானுசன் -வசீவதான்ய -என்றால் போலே இவ்வளவும் ஔதார்ய குணத்தை இட்டு
பிரதிபாதிக்கப்பட்ட எம்பெருமானார் -மிக்க வண்மை செய்து -கொள்ளக் குறைவற்று இலங்கி கொழுந்து
விட்டோங்கிய வின் வள்ளல் தனத்தினால் -என்கிறபடியே கொடுக்க கொடுக்க ஒரு குறைகளும் இன்றிக்கே -
சாணை பிடித்த மாணிக்கம் போல் மிகவும் பிரகாசிக்கிற ஔதார்ய குணத்தாலே லோகத்தை எல்லாம்
உத்தரிக்க வேணும் என்று திரு உள்ளம் பற்றி -கைத்தனன் தீய சமய கலகரை -வேத பாஹ்யங்கள் ஆகையாலே
அதி ஹெயங்களான பௌ த்த ஜைன மாயாவாதிகளுடைய குத்ர்ஷ்டி சமயங்களிலே நிஷ்ணாதராய்க் கொண்டு
ஜகத்து ஷணிகம் என்றும் -தத்வம் ஞானம் மாத்ரம் என்றும் -பிரபஞ்சம் மிதியை என்றும் -பிரம்மம் சின்மாத்ரம் என்றும் -
பேதத்தை நிரசித்தும் -

வாக்கு மாத்ரத்திலே வேதத்தை அங்கீகரித்து வைத்து -அதிலே குத்ர்ஷ்டி கல்ப நன்களைப் பண்ணியும்
அவசானத்திலே வேதத்தை மித்யா கோடியிலே யாக்கியும் -இப்படி துஸ் தர்க்கங்களை  சொல்லியும்
கலஹிக்குமவர்களை நிரசித்து அருளினார் -கைத்தல் -கடிதல் -இவர்களுடைய பிரசங்கங்கள் எல்லாம் கலஹங்கள்
விளைவிக்குமது ஒழிய வித்வத் சம்மதங்களான பிரசங்கங்கள் அன்று காணும் -திரு நாராயண புரத்து அருகில்
பௌ த்தரையும் –  திருமலையில் சைவரையும் -சரஸ்வதி பீடத்தில் மாயாவாதிகளையும் -நிரசித்தபடி
சர்வலோக பிரசித்தம் இறே -காதா தாதா கதாநாம்-என்னக் கடவது இறே – காசினிக்கே உய்த்தனன் தூய மறை தன்னை -
காசினிக்கே -அவிவேக கநாந்த திந்முகே பஹூதா -இத்யாதியாலும் -சம்சார மருகாந்தாரே -இத்யாதியாலும்
சொல்லப்படுகிற இருள் தரும் மா ஞாலத்திலே இருந்து சம்சாரித்து கொண்டு நஷ்டப் பிராயராய் போந்த
சேதனரை உத்தரிப்பிக்கைக்காக வே -காசினி-பூமி -பூமியில் உள்ள சேதனரை -என்றபடி -இவர்களுடைய
துக்க பரம்பரைகளைக்  கண்டு பொறுக்க மாட்டாத பரம கிருபா பூர்வாக ஔதார்யத்தாலே -தூய மறைநெறி தன்னை -
ப்ரம ப்ரமாத விப்ரலம்பாதிகளும் புருஷ சேமுஷீ தோஷ மாலின்யமும் – ஸ்வ ப்ராமாணயத்தில்  இதர
அபேஷையும் இன்றி இருந்தது ஆகையாலே -சுடர் மிகு சுருதி -என்னும்படி அத்யந்த பரிசுத்தமான
வேதத்தினுடைய மார்க்கத்தை -ஸ்ருதி ஸ்மரதிர்  மமைவாஜ்ஞா-என்கிறபடியே பகவத் ஆஜ்ஞா
 ரூபங்களானபரம விதிக்க தர்மங்களை  என்றபடி -

மறை என்ற நிரூப பதத்தாலே பூர்வோத்தரங்களும் -தர பாகங்களும் -த்ரமிட உபநிஷத்தும்
சூசிப்பிக்க படுகின்றன -ஆக ஸ்ருதி ஸ்மரதி சொதிதங்களான சாமான்ய விசேஷ தர்மங்களையும் -
சகல வேதங்களினுடைய சாரதம அர்த்தமான   சரணாகதி தர்மத்தையும் -உய்த்தனன் -நடப்பித்தார் -
உய்த்தல் -நடத்துதல் -நெறி -மார்க்கம் -என்றுஉன்னி -இவை இரண்டையும் செய்தார் என்று த்ரட அத்யாவச்ய
பூர்வகமாக அனுசந்தித்து -உள்ளம் நெய்தத அன்போடு -திரு உள்ளம் ச்நிக்தமாய் அந்த ச்நேஹத்தொடே -
அவ்வன்பு -என்று சொல்ல வேண்டி இருக்க வகர ஒற்று குறைந்து அவன்பு -என்று கிடக்கிறது -அன்றிக்கே -
நெய்த்தவன்பென்றது -உள்ளத்தில் நெய்த்தவன்பென்றபடி-இருந்தேத்தும் -இப்படிப்பட்ட சிநேகத்தோடு இருந்து
கொண்டு -அந்த ச்நேஹமானது சந்துஷணம் பண்ணவே  -பாஷண்ட த்ரூமஷண்ட தாவதஹன-இத்யாதிப் படியே
அவரை ஸ்தோத்ரம் பண்ணா நின்றுள்ள -

நிறை புகழாருடனே-பரி பூர்ண குணர் உடன் — அடியார் குழாம் களை உடன் கூடுவது என்று கொலோ -
என்று பிரார்த்திக்க வேண்டாதபடி -இங்கே தானே -வைத்தனன் என்னை -என்னை சேர்த்து அருளினார் -
வாசா யதீந்திர மனச வபுஷாச  ச யுஷ்மத்   பாதாராவிந்த யுகளம் பஜதாம் குருணாம்–கூராதிநாத குருகேச
முகாத்யபும் சாம் பாதாநுசிந்தன பரஸ் சத்தம்   பவேயம் -என்றும் -த்வத் தாஸ தாஸ கண நா சரமா வதவ்யஸ்
தத்தாசதைக    ரசதா விரதா மமாஸ்து -என்று இத்தை இறே ஜீயரும் பிராரத்து அருளினார் -
——————————————————————————————————————-

அமுது விருந்து

அவதாரிகை
எம்பெருமானாருடைய வள்ளன்மையால் தாம் பெற்ற பேறுகளை கூறினார் கீழே .
அவ்வள்ளன்மை மிக்கு மேலும் அவர் தமக்கு செய்து அருளிய பேருதவியை நினைவு கூர்ந்து
அதனிலே ஈடுபடுகிறார் .
பத உரை
இராமானுசன் -எம்பெருமானார்
மிக்க -மிகுந்த
வண்மை -வள்ளல் தன்மையை
செய்து -பண்ணி
தீய சமயக் கலகரை -கெட்ட மதங்களைப் பற்றி நின்று கலக்கம் செய்பவர்களை
கைத்தனன் -கடிந்து அருளினார்
காசினிக்கே -பூமியில்
தூய மறை தன்னை -பரி சுத்தமான வேதம் வகுத்த வழியை
உய்த்தனன்-நடத்தி யருளினார் .
என்று உன்னி -என்று நினைத்து
உள்ளம் நெய்த்து -நெஞ்சு நெகிழ்ந்து
அ அன்போடு இருந்து -அந்த நெஞ்சு நெகிழ்வோடு இருந்து
ஏத்தும் -துதிக்கும்
நிறை புகழோர் உடனே -நிறைந்த குணம் உள்ளவர்களோடு கூட
என்னை வைத்தனன் -என்னை சேர்த்து வைத்து அருளினார் .
வியாக்யானம் -
கைத்தனன் —கலகரை -
தூய மறை நெறிக்கு முரண்பட்ட போய் நெறிகளை கூருமவைகள் ஆதலின் -புறச் சமயங்கள்
தீய சமயங்கள் ஆயின -அத்தகைய சமயங்களைப் பற்றி நின்று மெய் நெறி கூறும்
மறையினை புவியில் பரவ வொட்டாது கலகம்செய்யுமவர்களை கடிந்து களைகின்றார்
எம்பெருமானார் -என்க
காசினிக்கே —தூய மறை நெறி தன்னை
காசினிக்கே -பூமியின் கண் -உருபு மயக்கம்
உலகு எங்கும் வேத மார்க்க பிரதிஷ்டாப  நாசார்யரானார் -என்றபடி .
தூய மறை
மறைக்கு தூய்மையாவது -ப்ரமம் முதலியவற்றுக்கு இடமாகாது இருத்தலும் -
தான் கூருமவற்றுக்கு  வேறு ஆதாரம் தேட வேண்டாதபடி தானாகவே
பிரமாணமாய் இருத்தலும் -என்க .இனி தூய்மையை நெறிக்கு -அடை யாக்கலுமாம் ..
அவப்பொருள் கூறும் குத்ருஷ்டிகள் கற்ப்பித்த தீய நெறிகளை தூறு மண்டும் படி
செய்து -பண்டைய தூய நெறியை உய்த்தனன் -என்றபடி .
என்று உன்னி –வைத்தனன் என்னை -
எம்பெருமானார் புற நெறிகளை கட்டு மறை நெறி நடத்துகின்ற துறையிலே
அவரது நுண்ணறிவு -கருணை வண்மை என்னும் குணங்களிலே தோற்று -
நெஞ்சு நெகிழ்ந்து -அந்த அன்போடு இருந்து தோற்ற துறைக்கு
அவ்வன்பினால் துதி பாடுகின்றனர் மறையோராகிய நிறை புகழோர் -என்க .
நெய்த்த அன்போடு-என்பதை
நெய்த்து அ அன்போடு -என்று பிரித்து அ அன்போடு -என்னும் இடத்தில்
சுட்டுக்கு மேல் வகர உடம்படு மெய்க்கு முன்னர் வகர ஒற்று கேட்டது -என்று அறிக .
அவ்வன்பு -என்று இருத்தல் வேண்டும்
இனி சுட்டாக கொள்ளாமல் நெய்த்த அன்போடு -என்று பிரித்தலுமாம்-
அன்பு நெய்த்து இருந்ததாவது -வறண்டு போகாது என்றும் புதுமை பெற்று இருத்தல் .
உள்ளம் நெய்த்த அன்போடு -என்பதற்கு -உள்ளத்தில் நெய்த்த அன்போடு என்று பொருள் கொள்க .
இருந்து ஏத்துதல்-இடைவிடாமல் துதித்து கொண்டு இருத்தல்
நிறை புகழோர் -குணம் நிரம்பினவர்
புகழ்-குணம்
புகழோர் உடனே வைத்தல்-குணம் நிரம்பினவர் கூட்டத்திலே என்னையும் குணம்
நிரம்பினவன் ஒருவன் என்று ஒக்க எண்ணலாம் படி சேர வைத்தல் .
இனி தீய குணம் உடையோரிடை இது காரும் கூடி இருந்த என்னை
அடியாரோடு இருந்தமை -என்றபடி நிறை புகழோர் ஆன ஸ்ரீ வைஷ்ணவர்கள் நடுவே
இருக்கும்படி பண்ணினார் -என்னவுமாம் .
மிக்க வண்மை செய்து வைத்தனன் என்று இயைக்க .
கீழ்ப் பாசுரத்தில் கூறப்பட்ட பேறுகள் அனைத்துக்கும் நிறை புகழோர் உடனே
வைத்தல் அடித்தளமாய் முக்கியமாதல் பற்றி இதனைத் தனிந்து நினைவு
கூர்ந்து மிக்க வண்மையினால் இங்கன் உபகரித்து அருளுவதே !
என்று ஈடுபடுகிறார் .
————————————————————————————-

அடியேன் கேள்வி ஞானத்தினால் ஜல்பித்தது ..

உற்றதும் உன் அடியார்க்கு அடிமை

/ உன் அடியார்க்கு ஆட் படுத்தினாய்

- ஐந்தாவது பெருமை தனியாக அருளிகிறார் இந்த பாசுரத்தில்/

ஆழ்வாருக்கு சரம பர்வம் அமுதனாருக்கு பிரதம பர்வம்.

.சரம பர்வமாக ஆழ்வான் அடி பற்றினார்

/மங்களா சாசனம்-ரஷ ரஷிக பாவம் – மாறாடி கிடக்கும்

-மேட்டு நிலம் பெரி ஆழ்வாருக்கு மற்ற ஆழ்வாருக்கு  கடல் ஆழம்

//அடியார்க்கு ஆட்படுத்தாய் -கேட்டார் -தொண்டர் அடி பொடி ஆழ்வார்

-அடியார்க்கு என்னை ஆட் படுத்திய விமலன்- பேசித்தே  பேசும் ஏக கண்டார்கள் /

பகவத் இச்சையால் பிறந்தவர்கள்

/எல்லா திவ்ய தேச பெருமாளும் ஒருவரே ஆச்சார்யர்கள் அனைவரும் ஒருவரே

/ பல்லாண்டு அருளுவது காத சித்தம் மற்றை ஆழ்வார்களுக்கு

-வீற்று இருந்த  தனி கோல் -போற்றி என்று -அப் பொழுது அப் பொழுது பேசுவார்

../நித்யம் திரு பல்லாண்டு அருளுகிறார் பெரி ஆழ்வார்/

வண்மை குணம் -இங்கும்  பின்னாட்டுகிறது

-என்னை-நீசனாக கிடந்தஎன்னை

-நிறைந்த  குணம் -புகழ்-படைத்தவர் உடன் வைத்தனன்/

என்று உன்னி உள்ளம் நைத்த அன்போடு இருந்து ஏத்தும் -நிறை புகழோர்/

அன்பே இல்லாத குறைகள் நிறைந்த என்னை -ஏத்தாதா என்னை /

/உன்னி- எதை நினைத்து -தீய சமய கலகரை-தீய சமையர் பேசினால் கலக்கம் தான்

- கைத்தனன்-நலிந்தார் / அடுத்து தூய மறை நெறி தன்னை காசினிக்கு உய்த்தனன் -

என்று இந்த இரண்டையும் நினைந்து உள்ளம் நைத்து

-அதனால் மறக்காமல் ஸ்தோத்ரம் பண்ணி கொண்டு இருப்பவர்கள்.

./இது மஹோ உபகாரம் -அனுசந்தித்து தனியாக அருளுகிறார்/

இது மிக்க வண்மை/முன்பு நான்கும் வண்மை யால் அருளியதை பேசி

இந்த உபகாரம் மிக பெரியது-சத்ருணன் -மதுரகவி ஆழ்வார் நிலை என்பதால்

/மூன்றாவது அரை கால் பங்கு பாயாசம்-யோசித்து-அமிர்தத்துக்கு தக்க பகுதி

-இதற்க்கு விசெஷணம் பண்ணியது போல மிக்கவண்மை

/மஹா உபகாரம்/

/தீய-பொய் நெறி- வேத பாஹ்யங்கள்-ஹெயங்களான சமயங்களை பற்றி நின்று கலகம் செய்கிறவர்களை நிரசித்து அருளினார்

//பேச நின்ற சிவனுக்கும் பிரமன் தனக்கும்-

சரக்கு குறைய சப்தம் மிகும்

-உசந்த குரலில் பேசுபவன் வித்வான் கலி வர வர

-/பரி சுத்தமான வேத -மறை-வேதம் வேதாந்தம் அருளி செயல்- மார்க்கத்தை பூமியிலே நடத்தி அருளினார்

-உய்வித்து அருளினார்- சொல்ல வில்லை–புதுசாக உயிர் ஊட்ட வில்லை

//என்று அனுசந்தித்து ஹ்ருதயம் ச்நிக்த்தமாய்

-அந்த ச்நேஹத்தொடே இருந்து -அவ் அன்பு-உடன் இருந்து ஸ்தோத்ரம் பண்ணி

பரிபூர்ண குணர் உடன் இவனும் ஒருவன் என்று பரி கணிக்கும் படி என்னை வைத்துய் அருளினார்

கூட்டத்தாரோடு  என்னும் படி

–அசத்துக்களில்  ஒருவனாய் இருந்த என்னை அடியோரு இருந்தமை  ஆக்கினையே -என்கிற படி

-ஸ்ரீ வைஷ்ணவர்கள் நடுவே வர்த்திக்கும் படி பண்ணினார்

/அஷ்ட குண ஐக்கியம் விட -சாம்யா பத்தி மோஷம் விட -அடியோரோடு இருந்தமையே ஏற்றம்

/அவன் மங்க ஒட்டு உன் மா மாயை என்று அங்கெ

-இவரோ இங்கேயே இவ் உலகத்திலே  அருளினாரே

–மதுர கவி சொல் படியே நிலையாக பெற்றோம்-

நம்புவார் பதி வைகுந்தம் அங்கும்

//கைதல்-கடிதல்//உய்த்தல் -நடத்தல் /

கீழ்  பாசுரத்தில் நான்கு புருஷார்த்தங்களை

-அறம் பொருள் இன்பம் வீடு-சாஸ்திர புருஷார்த்தம்-இவை சம்ப்ரதாய புருஷார்த்தம்

/விஞ்சி நிற்கும் தன்மை போல  -பொங்கும் பரிவு போல

— மஹா -அதிசய புருஷார்த்தம் இது அடியார்க்கு ஆட் படுத்தினது .

/ஒவ்தார்யமே  சொரூபம்  ஸ்வாமிக்கு

கோல மலர் பாவைக்கு அன்பன் என் அன்பேயோ போல-ஆழ்வார் அன்பே ஸ்வரூபம்

/கொள்ள குறை வற்று இலங்கும்  கொழுந்து விட்டு ஓங்கிய  வள்ளல்  தனம் ஸ்வரூபம் ஸ்வாமிக்கு

-வாங்குவபனே கொடை வள்ளல் ஆகும் படி -மிக்க வண்மை செய்து-வண்மை செய்ய முடியுமா -சங்கல்பித்து கொண்டு-

நிர்விசேஷ-விசேஷணம் இன்றி –கூடஸ்த -ஆதாரம் காரணம்-

-சின் மாதரம் -பிரமம் என்பர் அத்வைதம்

/65 பேர் திரு மலையில் வேத பாரயனர் 4 பேர்-மட்டுமேஸ்ரீ வைஷ்ணவர் /-

/வாக்கில் தான் வேதம்-பிரமத்துக்கும் அஞ்ஞானம் கற்பித்து

-தத்வமசி -வேதம் பொய் -ஞானம் வந்து இருக்கிற பிரமம் உண்மை ஞானம் கொடுத்த வேதமே பொய் என்பர்

//மித்யை-சின் மாத்தரை-ஆச்சார்யர் உபதேசிக்க மாட்டார்-

தெரிந்தும் மித்யை குருவையே என்பர்

/மாயாவதிகளை சரஸ்வதி பீடத்திலும்

/ திரு மலையில் சைவரையும்/

திரு நாராயண புரத்தில் -பௌவ்த்தரையும் நிரசித்து-

கப்யாசம் புண்டரீகாஷம் ஏவம் அஷிணி- ஸ்வாமி கண்ணீர் விட்டது பிரசித்தம் இறே

-சரஸ்வதி பீடத்தில் மீண்டும் அருளினாராம்

-ஹயகிரீவர் எழுந்து அருளி கொடுத்து ஸ்ரீ பாஷ்யகாரர் பட்டம்/

சர்வ லோக பிரசித்தம் இவை /

க்ருபா பூர்வக ஒவ்தாரத்தாலே

-தூய மறை நெறி-பிரமம் பிராந்தி இல்லை

கயிறு-பாம்பு/ பிரமாதம்-கவனம் இன்மை /விப்ரலம்பாதிகள் ஏமாற்றுவது இல்லை

/புருஷ ஞானம் மலிந்து இன்றி /வேறு  பிரமாணம் எதிர்பார்க்காமல்

-சுடர் மிகு சுருதி-மற்றவற்றால் பாதிக்க படாத சுத்தி -தூய்மை

/சுருதி ஸம்ருதி  மம ஆக்ஜ்ஜை

/தூய மறை தன்னை- வேதாந்தங்களும் அருளி செயலும் தர்ம மார்க்ககங்களும்

-பிர பத்தி- சிறந்த தபஸ்-

அர்த்த பஞ்சகமும் -சார தரம் -கர்ம பக்தி/ சார தமம் -சரணாகதி

/சனாதன தர்மமே வேத நெறி //என்று உன்னி

-இரண்டையும் நினைத்து -சுவாமி யின் -நுண் அறிவையும் கருணையும் வள்ளல் தன்மையும் -நினைந்து உள்ளம் -

தடாகம் நிறைந்து வெளி வருவது போல ஸ்தோத்ரம் பண்ணி கொண்டு

-தாடி பஞ்சகம்-பாஷண்டி காட்டை கொளுத்திய அக்நி/சாருவாக மலை மேல் இடி

/இருந்து ஏத்தும் பரி பூர்ண குணம் உள்ளவர் உடன்

-பிரார்த்திக்க வேண்டாத படி இங்கே தானே சேர்த்து அருளினார்

வாசா யதீந்திர .. யுஷ்மத் பாதாரவிந்தயுகளம்   பஜதாம் குருணாம்

கூராதி நாத  -துத் தாச தாச கணன-சரம -தத் தாச -அடிமை தனத்தில் நிலை நிறுத்து எதிராஜ விம்சதி-

அவனுக்கு என்றே இருக்கும் நிலை //பெரியோர்கள் நடுவில் நிறுத்தின வள்ளல் தன்மை போற்றுகிறார்

—————————————————————————————————————————————

திருமலை நல்லான் சக்கரவர்த்தி ஸ்ரீ ராம கிருஷ்ண ஐயங்கார் திருவடிகளே சரணம் .

பிள்ளை லோகம் ஜீயர் திருவடிகளே சரணம் .

திருவரங்கத் தமுதனார் திருவடிகளே சரணம் .

ஆழ்வார் எம்பெருமானார் ஜீயர் திருவடிகளே சரணம்..

 

அமுத விருந்து -இராமானுஜ நூற்றந்தாதி வியாக்யானம்–71-சார்ந்த தென் சிந்தை வுன் தாளிணைக் கீழ் -இத்யாதி ..

November 3, 2012
பெரிய ஜீயர் அருளிய உரை
எழுபத்தோராம் பாட்டு -அவதாரிகை
இப்படி விண்ணப்பம் செய்தவாறே எம்பெருமானாரும் ஒக்கும் இறே என்று என்று இசைந்து -
தம்முடைய விசேஷ கடாஷத்தாலே -
இவருடைய ஜ்ஞானத்தை ஸ்வ விஷயத்திலே ஊன்றும்படி விசதமாக்கி அருள
தாம் லபித்த அம்சங்களை அனுசந்தித்து க்ருதார்த்தார் ஆகிறார் .
சார்ந்த தென் சிந்தை வுன் தாளிணைக் கீழ் அன்பு தான் மிகவும்
கூர்ந்த தத் தாமரைத் தாள்களுக்கு உன்தன் குணங்களுக்கே
தீர்ந்த தென் செய்கை முன் செய்வினை நீ செய்வினையதனால்
பேர்ந்தது வண்மை யிராமானுசா ! எம் பெரும்தகையே !–71-
வியாக்யானம் -
கொள்ளுகிறவன் சிறுமையும் கொடுக்கிறதின்  சீர்மையும் பாராதே கொடுக்கும் ஔ தார்ய
குணத்தை உடையராய் -அந்த ஔ தார்யத்தாலே என்னை எழுதிக் கொண்ட பெருமையை உடையவரே !
என்னுடைய நின்றவா நில்லாத -பெரிய திருமொழி -1 1-4 – – நெஞ்சானது வகுத்த சேஷியான தேவரீருடைய
பரஸ்பர சத்ருசமான திருவடிகளின் கீழே
நிழலும் அடிதாறும் போலே  பிரிக்க ஒண்ணாதபடி பொருந்தி விட்டது .
அந்த பரம போக்யமான திருவடிகளுக்கு ச்நேஹமானது தான் நிரவதிகமாம் படி மிக்கது .
என்னுடைய வ்ருத்தி தேவரீருடைய குண அனுபவ ஜனித ப்ரீதி காரிதை யாகையாலே
அந்தக் குணங்களுக்கே அற்றுத் தீர்ந்தது .
பூர்வ க்ருதகர்மம் -அதுக்கு நிவர்தகரான தேவரீர் செய்த அந்தச் செயலாலே
மலை பேர்ந்தால் போலே விட்டு நீங்கிற்று .
ஆனபின்பு எனக்கு ஒரு குறையும் இல்லை -என்று கருத்து -
நீ செய்வினை -என்றது அவர் செய்து அருளின விசேஷ கடாஷம்
நீ செய்வனவதனால் -என்று பாடமான போது-
மத் கர்ம நிவ்ருத்யர்த்தமாக தேவரீர் செய்த க்ருஷிகளாலே -என்கை-
கூர்தல் -மிகுதி–
————————————————————————————————————————————–
பிள்ளை லோகம் ஜீயர் அருளிய உரை
அவதாரிகை -இப்படி இவர் நேர்கோடு நேர் விண்ணப்பம் செய்தவாறே எம்பெருமானாரும் -ஒக்கும் ஒக்கும் -என்று
இசைந்து தம்முடைய விசேஷ கடாஷத்தாலே இவருடைய கரணங்கள் எல்லாம் ஸ்வ விஷயத்திலே தானே ஊன்றி
இருக்கும்படி பண்ணி அருள -அவருடைய திரு முக மண்டலத்தை பார்த்து -பரம குஹ்யமான அர்த்தத்தை பூரி தானம்
பண்ணும்படியான ஔதார்யத்தை உடைய எம்பெருமானாரே -என்று சம்போதித்து – தம்முடைய மனச்சு அவருடைய
திருவடிகளிலே சேர்ந்து  அமைந்து இருக்கிற படியையும் -அத் திருவடிகளின் போக்யதையில் ஈடுபட்டு பிரேமமானது
தமக்கு மிக்க படியையும் -தாம் அவருடைய குணங்களிலே அத்யபி நிஷ்டராய் கொண்டு தத் தாஸ்யத்தில் வுற்று இருந்த
படியையும் -தம்முடைய பூர்வ  க்ரத கர்மம் எல்லாம்  அவருடைய விஷயீ காரத்தாலே தம்மை விட்டு -சும்மனாதே-ஓடிப்
போன படியையும் ஹ்ர்ஷ்டராய் கொண்டு விண்ணப்பம் செய்கிறார் -
வியாக்யானம் -வண்மை இராமானுசா -

 வசிஷ்ட சண்டாள விபாகம் அற -எல்லார் தலையிலும் தன் திருவடிகளை வைத்த ஸ்ரீ வாமனை போலவும்
ஜல ஸ்தல விபாகம் அற வர்ஷிக்கும் வர்ஷூ கவலாஹகம் போலவும் -அனலோசித விசேஷ அசேஷ லோக சரண்யராய்
கொள்ளுகிறவர்களுடைய சிறுமையும் கொடுத்து அருளிகிற தம்முடைய பெருமையும் பாராதே -பரம குஹ்ய தமமான
அர்த்தத்தை பூரி தானமாகக் கொடுக்கும் ஔதார்ய குணமுடைய எம்பெருமானாரே -என் பெரும் தகையே -அந்த
ஒய்தார்யத்தாலே என்னை எழுதிக் கொண்ட பரம சேஷியே – சார்ந்தது என் சிந்தை உன் தாளிணைக் கீழ் -தேவரீர் உடன்
அடியேனும் ஏக தேச வாசியாய் இருந்து வைத்து -ஒரு நாளும் தேவரீர் திருவடிகளில் தலை சாய்வு செய்யாதே
ந நமேயம் -என்று இருக்கிற அடியேனுடைய மனசானது -சஞ்சலம் ஹி மன -என்றும் -நின்றவா நில்லா நெஞ்சு -என்றும் -
சொல்லப்படுகிற  நிலை மாண்டு போய் -த்ர்ணீ க்ரத விரிஞ்சாதி -இத்யாதிப்படியே  பிரமருத்ராதிகளுடைய சம்பத்தையும் ஒரு
பொருளாக நினைப்பிடாத  மகாத்மாக்களாலே ஆஸ்ரயிக்க தக்க தேவரீர் உடைய திருவடிகளின் கீழே -
கர்ம காலத்திலே ஆதித்ய கிரணங்களாலே தப்தனாவன் -நிழலையும் தட்பத்தையும் உடைத்தான செடியின் கீழே
புகுமா போலே -அவற்றினுடைய போக்யதை இரண்டும் கூடி இருக்கையாலே -அவற்றின் உடைய பௌஷ்கல்யத்த்திலே
ஈடுபட்டு -முன்பு தாம் பட்ட சம்சார தாபம் எல்லாம் தீரும்படி -நிழலும் அடிதாரும் போலே -அவிநா பூதமாய் புக்கு
பொருந்தி விட்டது -அன்பு தான் மிகவும் கூர்ந்தது -அத் தாமரை தாள்களுக்கு -தாமரைப் பூ போலே செவ்வி நாற்றம் குளிர்த்தி
முதலான போக்யதை உடைய -அத் திருவடிகள் விஷயமாக எனக்கு பிரீதியானது மேன்மேல் எனப் பெருகி மிக்கது -
கூர்தல் -மிகுதி -உன் தன் குணங்களுக்கே தீர்ந்தது என் செய்கை -இத்தனை நாள்களிலும் விஷயாந்தரங்களிலே  மண்டி
விமுகனாய் போந்த என்னுடைய க்ர்த்யம் எல்லாம் வகுத்த சேஷியான தேவரீர் உடைய குணா அனுபவ ஜனித ப்ரீதி
படிம்பிட்டு பிரேரிக்கப் பண்ண கடவதாகையாலே -சர்வ தேச சர்வ கால சர்வ அவச்தைகளிலும்   அக் குணங்களுக்கே
அற்றுத் தீர்ந்தது -நித்யம் யதீந்திர தவ திவ்ய -என்கிற ஸ்லோகத்தில் இவ்வர்த்தத்தை ஜீயரும் பிரார்த்தித்து
அருளினார் இறே -

முன் செய்வினை நீ  செய் வினை யதனால் பேர்ந்தது -என்னுடைய பாப கர்மம் எல்லாம் அதுக்கு
எதிர்தட்டாக நிவர்த்தகமாய் இருந்துள்ள தேவருடைய க்ர்ஷி நிறைவேறி -அது தன்னாலே மலை பேர்ந்தால் போலே -
சவாசனமாக விட்டு நீங்கிற்று -கர்த்த வாசக பத சமிபி வ்யாஹ்ர்த மான -முன் செய்வினையாம் -என்ற வாக்யத்துக்கு -
த்விஷந்தம் பாபக்ர்த்யாம் -என்கிறபடியே அசல் பிளந்தேறின துரிதங்களும் பொருளாகக் கடவது -நீ செய் வினை
என்றது -இவர் பெரிய பெருமாள் திருவடிகளில் பண்ணின பிரபத்தியை  -காலத்ரேபி-என்கிற ஸ்லோகத்தில்
இவ் வர்த்தைதை ஜீயரும் அருளிச் செய்தார் இறே -நீ செய்வன அதனால் பேர்ந்தது -என்ற பாடம் ஆனபோது
என்னுடைய பாப கர்மங்கள் எல்லாம் தேவருடைய பிரதம கடாஷத்தாலே போயிற்று என்று பொருளாகக்
கடவது -இப்படியானபின்பு அடியேனுக்கு ஒரு குறைகளும் இல்லை என்றது ஆயிற்று -
——————————————————————————————————————

அமுது விருந்து -

அவதாரிகை
இவர் விண்ணப்பத்தை எம்பெருமானார் இசைந்து  ஏற்று அருளி -விசேஷ கடாஷத்தாலே -
இவருடைய ஞானத்தை தம் திறத்தில் ஊன்றி நிற்குமாறு தெளிவுறுத்தி விட
தமக்கு கிடைத்தவைகளைக் கூறி க்ருதார்த்தர் ஆகிறார்
பத உரை
வண்மை -வள்ளன்மை வாய்ந்த

எம் பெரும் தகை –எங்களுக்கு தலைவரான பெரும் தன்மை உடைய
இராமானுச -எம்பெருமானாரே
என் சிந்தை -என்னுடைய நெஞ்சு
உன் தாளிணைக் கீழ் -தேவரீர் உடைய ஒன்றுக்கு ஓன்று ஒத்த திருவடிகளின் கீழே
சார்ந்தது -பொருந்தி விட்டது
அத் தாமரைத் தாள்களுக்கு -அந்த தாமரை மலர் போல் போக்யமான திருவடிகளுக்கு
அன்பு-பக்தி
தான் மிகவும் கூர்ந்தது -தானே மிகவும் வளர்ந்தது
என் செய்கை -என்னுடைய செயல்
உன் தன் குணங்களுக்கே -தேவரீர் உடைய நற்குணங்கள் விஷயத்திலேயே
தீர்ந்தது -அற்றுத் தீர்ந்தது
முன் செய்வினை -முன் செய்த கர்மம்
நீ செய் வினை அதனால் -தேவரீர் செய்த கடாஷம் என்னும் செயலால்
பேர்ந்தது –நகர்ந்து விலகிற்று
வியாக்யானம்
சார்ந்தது –உன் தாளிணைக் கீழ் -
என் சிந்தை -கண்டவா திரி தந்தவனை -என்னுடைய நின்றவா நில்லா நெஞ்சு -என்றபடி -
உன் தாளிணைக் கீழ் -வகுத்த சேஷியான தேவரீர் இணை அடிக் கீழ்
தாளிணையில் சார்ந்த -என்னாது -கீழ்ச் சார்ந்தது -என்றமையின் -
நிழலும் அடிதாறும் போலே விட்டுப் பிரியாது பொருந்தி விட்டது -என்றது ஆயிற்று -
விஷய ப்ரவண னாகிய நான் எங்கே ?
சரம சேஷியான தேவரீர் எங்கே ?
சபலத் தன்மை வாய்ந்த என் நெஞ்சு தேவரீர் திருவடிகளின் கீழ்ப் பொருந்தியது என்றால்
அது என்னால் பெறத் தக்க பேறா ?
-தேவரீர் செய்து அருளின விசேஷ கடாஷத்தின் பயன் அன்றோ ?-என்கிறார் .
நீ செய்வினை யதனால் என்னும் ஹேதுவை ஒவ் ஓர் இடத்திலும் கூட்டிக் கொள்ள வேண்டும் .
செய்வினை -செய்கிற கடாஷம் என்னும் செயல் .
அன்பு தான் –தாமரைத் தாள்களுக்கு -
உன் தாளிணை-என்று சம்பந்தம் உள்ளமையின் சிந்தை சார்ந்தமை கூறினார் முன்பு .
இப்பொழுது சம்பந்தம் இல்லா விடினும் -விட ஒண்ணாத இனிமை-போக்யதை -கூறுகிறார் .
தாமரத் தாள்கள் ஆதலின் -இனிமையை நுகர்ந்து -பக்தி தானே மிகவும் வளர்ந்து விட்டது -என்க -
சார்ந்து இனிமையை நுகர விசேஷ கடாஷம் ஹேது
அன்பு மிகவும் கூர்தல் -தானாக வந்தது -என்று அறிக
உன் தன் குணங்களுக்கே தீர்ந்தது என் செய்கை -
உன் குணங்கள் என்னாது -உன் தன்குனங்கள் -என்றமையின் -இக் குணங்கள்
எம்பெருமானாருக்கு அசாதாரண மானவை எனபது போதரும் .
செய்கை-கைங்கர்யம்
குணங்களை அனுபவித்து -ப்ரீதி தூண்ட -எழுந்த செயல்கள் ஆகையாலே
செய்யும்செயல்கள் எல்லாம் குணங்களுக்கு அற்றுத் தீர்ந்தவை யாகின்றன மணவாள மா முனிகள்

நித்யம் யதீந்திர தவ திவ்ய வபுஸ் ஸ்ம்ருதவ் மே சக்தம் மனோபவது
வாக்குண கீர்த்தநேசவ் க்ருத்யஞ்ச தாஸ்ய கரனேது கரத்வயச்ய -என்று
எதிராஜரே தேவரீர் உடைய திரு மேனியை நினைப்பதில் -என் நெஞ்சம் எப் பொழுதும்
ஈடுபட்டதாக வேணும் -இந்த வாக்கு தேவரீர் குணங்களை சங்கீர்த்தனம் பண்ணுவதில்
எப் பொழுதும் ஈடுபட்டதாக வேணும் –இரு கைகளின் உடைய செயலும் அடிமை செய்வதிலேயே
எப் பொழுதும் ஈடுபட்டதாக வேணும் -என்று பிரார்த்தனை பண்ணுகிறார் .
அந்நிலை அமுதனார் தமக்கு எம்பெருமானார் கடாஷத்தால் பலித்து விட்டதாக அருளிச் செய்கிறார்.
இந்த சிந்தை சார்ந்து அன்பு கூர்ந்ததையும் செய்கை குணங்களுக்கே தீர்ந்ததையும் கூறியது வாக்கு குண
சங்கீர்த்தனம் செய்தமைக்கு உப லஷணமாக கொள்க -
முன் செய்வினை  நீ செய்வினை யதனால் தீந்தது
செய்வினை -செய்கிற வினை -செய்யப்படுகிற புண்ய பாபா ரூபமான கர்மம் -என்றபடி
நீ செய்வினை -என்பதற்கேற்ப நான் முன் செய்வினை என்று கொள்க
நான் முன் காலத்தில் செய்த வினைகள் நினைத்தவைகள் அல்ல -
செய்தே தீர்ந்தவை -பிரம வித்துக்களுடைய வினைகளால் என்னிடம் வந்தேறினவைகள் அல்ல -
நானே நேரே செய்தவை -வினைகள் செய்வதற்கு நான் -
அவற்றைப் பேர்த்து ஒழிப்பதற்கு தேவரீர் என்னும் கருத்துடன் நீ செய் வினை யதனால் -என்கிறார் .
நீ -
வினையை நீக்க வல்லரான தேவரீர் -என்றபடி .
அரங்கன் சாரநாத் தான் தரும்படி அரங்கனைத் தன் வசத்தில் வைத்துக் கொண்டு இருப்பவர் ஆதலின் -
தம்மைச் சார்ந்தோரின் வினைகளை விலக்கும் வல்லமை எம்பெருமானாருக்கு உண்டு -என்க .
ரங்கராஜ வச்யஸ் சதா பவதிதே யதிராஜ தஸ்மாத் சக்தஸ் ஸ்வ கீய ஜன பாப விமோசனே த்வம்-
எதிராஜரே ஸ்ரீ ரெங்கராஜன் தேவரீருக்கு எப்பொழுதும் வசப்பட்டவனாய் இருக்கிறான் -ஆகையால் தேவரீர்
தம்மைச் சேர்ந்த ஜனங்களுடைய பாபத்தைப் போக்குவதில் வல்லமை வாய்ந்தவராய் இருக்கிறீர்
என்னும் மணவாள மா முனிகள் ஸ்ரீ சூக்தி இங்கு அனுசந்திக்கத் தக்கது .
நீ செய்வினை என்னும் இடத்தில் வினை என்பதற்குசெயல் எனபது பொருள் .
வினையதனால் -என்பதனை -அது -அந்த -வினையினால் என்று மாற்றுக -
அந்த வினையாவது விசேஷ கடாஷத்தை செலுத்துதல் .
பேர்ந்தது -

விட்டு நீங்காது நெடும் காலமாய் ஒன்றி ஒட்டிக் கிடந்தது -மலை போல் அசைந்து கொடாமல்
இருந்த வினை -கடாஷ மகிமையினால் பேர்ந்து விலகிச் சென்றது .
எம்பெருமானுடைய கமல மலர்ப்பாதத்தை கண்டதும் ஆழ்வாருடைய
வினைகள் விண்டு ஒழிந்தன .
மதுர கவி ஆழ்வாருடைய பண்டை வல்வினை யை நமால்வார் கண்டு கொண்டு
பாற்றி அருளினார்
அமுதனார் முன் செய்வினை எம்பெருமானார் செய்து அருளிய அத்தகைய
விசேஷ கடாஷத்தால் தானே பேர்ந்து ஒழிந்தது
இனி முன் செய் வினை -என்னும் இதயத்தில் இன்னார் செய்த வினை என்று விசேஷித்து
கூராமையின் -தான் செய்தவைகளும் -பிரம வித்துக்கள் செய்து தம்மிடம் வந்து சேர்ந்தவைகளுமான
வினைகளை சொல்லுகிறது -என்று உரைப்பாரும் உளர் .
இனி செய்வினையதனால் -எனபது ஸ்ரீ ரெங்கநாதன் இடம் எம்பெருமானார் செய்த சரணா கதியை
கூறுவதாக பொருள் கொண்டு -அவர் செய்த சரணா கத்தியினால் தன்வினை பேர்ந்தது என்று
அமுதனார் அருளிச் செய்வதாக வியாக்யானம் செய்கின்றனர் சிலர் .
சிந்தை தாள் இணைக்கீழ் சார்ந்தமை முதலியவற்றுக்கு -அது -சரணாகதி காரணம்
ஆகாமையாலும் -அவதாரிகையில் விசேஷ கடாஷத்தாலே இவருடைய
கரணங்கள் எல்லாம் ஸ்வ விஷயத்தில் ஊன்றி இருக்கும்படி பண்ணி
அருளினதாக கூறி இருப்பதாலும் -அந்த வியாக்யானம் ஆராயத் தக்கதாகும் .
நீ செய்வனவதனால் -என்றுமொரு பாடம் உண்டு .
நீ செய்யும் முயற்சிகளால் என்று அப்பொழுது பொருள் கொள்ள வேண்டும் .
செய்வான அவற்றால் என்று இருத்தல் வேண்டும் .
அதனால் என்றது ஒருமை பன்மை மயக்கம்
வண்மை –எம் பெரும் தகையே -
வண்மையாவது பெறுமவர் சிறுமையும் -கொடுக்கும் பொருளின் சீர்மையும் பாராது
தம் தகுதிக்கு ஏற்ப வழங்கும் வள்ளன்மையாகும் . -
திருக்கோஷ்டியூரில் கேட்போரின் தகுதியை ஆராயாது -உபதேசத்தின் சீர்மையை சிந்தை செய்யாது
தம் பெரும் தகைமைக்கு ஏற்ப -ஆசை உடையோர்க்கு எல்லாம் எம்பெருமானார்
பதினெட்டு தடவை நடந்து அரும்பாடு பெற்ற சரம ஸ்லோகார்த்தத்தை-உபதேசித்ததை
இதனுக்கு உதாஹரணமாக கொள்ளலாம் .அத்தகைய வண்மையில் ஈடுபட்டு தாம் தோற்றமை தோற்ற
எம் பெரும் தகை -என்கிறார்.
எம்பெருமானார் வண்மையினால் என் மீது விசேஷ கடாஷம் செலுத்த -
என் கரணங்கள் அவர் பால் ஈடுபட்டன .
வினைகள் தொலைந்தன -
இனி எனக்கு என்ன குறை -என்று
தாம் கிருதார்த்தர் ஆனமையை இப்பாசுரத்தால் பேசினார் ஆயிற்று .
—————————————————————————————————–

அடியேன் கேள்வி ஞானத்தினால் ஜல்பித்தது

வண்மை ஒவ்தார்யம் வள்ளல் தன்மை-பாத்ரம் பாராமல் வழங்கிய தன்மை

-என்னையும் என் இயல்பையும் பார்த்து உன் பல் குணம் பார்த்து கொடு

-பார்க்காமலே கொடுத்தார் இங்கு

-கீழே பிரார்த்தித்தது பலித்தது

-இங்கு ராமானுஜர் ராமர் போல

-தேவை இடாதார் நம் திரு ஆராதன பெருமாளாய் வந்தார்

-சர்வ தர்மான்-அனைத்தையும் விட்டு தன்னை பற்ற-

-மாம்- வட்சலனாய் சுலபனாய்/

அகம் சர்வக்ஜன் பூர்ணன்

-உன்னை விடுகிறேன்-அசக்தனாய் அபூர்ணனாய்-இது கீழ் பாசுரம் போல்

துவா- அருள் செய்வதே நலம்.தாழ்ச்சி பார்த்த்கு மேன்மையை பார்த்து அருள/

இங்கு ராமன்- மித்ர பாவனை வந்தாலும்-சீதை கை பிடித்தாலே போதும் என்கிறாள் ராவணனை

- திரு தேர் தட்டு வாசகம் கடல் கரை வாசகம்/

நான் விடேன் ராமன் வார்த்தை

நீ பற்று கண்ணன் வார்த்தை.

.என்னை மட்டும் பற்று எல்லாம் விட்டு விட்டு வா சொல்ல வில்லை

-சர்வ லோக சரண்யன் /அதனால் தேவை இடாதவர்/

எம்பெருமானாரும் ஒக்கும் இறே என்று இசைந்து

,தம் உடைய விசேஷ கடாஷத்தாலே

இவர் உடைய ஞானத்தை ஸ்வ விஷயத்திலே  வூன்றும் படி விசதம் ஆக்கி அருள

தாம் லபித்த அம்சங்கங்களை அனுசந்தித்து க்ருதார்ததர் ஆகிறார் /

-தானே பாய்ச்சி-அருளினார் என்று பாசுரம் இடாமலே இதில்-

துயர் அரு சுடர் அடி தொழுது எழு-கடைசியில்

முதலில் உயர்வற உயர்நலம் உடையவன்-

நடுவில் மயர்வற மதி நலம் அருளினான் இருக்கிறது-அது பகவான் விஷயம்

இங்கு ஸ்வாமி விஷயம் நடுவில் பாசுரம் வேண்டாம்/

வண் துவாராபதி மன்னனை ஏத்துமின்- அடுத்த பாட்டு எழுந்து ஆடி- அந்த நாமம் கேட்டதும்..

-விற் பெரு விழவும்-க்ரமம்  மாறினது வேகமாக முடித்தான் என்பதால் வீர வேகம் /அது போல

-ஸ்வாமி கிருபை வேகமாக விளைந்து பலன் கிட்டி ஆனந்தம் அடைகிறார்/

வண்மை -அனுக்ரகத்தால் சிந்தை  தாள் இணைகளில் சார்ந்தது /

அன்பு மிக்கது-கூர்ந்தது /

- செய்கை குணங்களுக்கு தீர்ந்தது /

-என் செய்வினை உன் கடாஷத்தால் பேர்ந்தது- காணாமல் போனது/

- நான்கு பேறுகள் இதில் கிடைத்ததை பேசி இனியர் ஆகிறார்

-கொள்ளுகிறவன் சிறுமையும் கொடுகிறவனின் சீர்மையையும் பாராமல் கொடுக்கும் ஒவ்தார்யம்

-ஆசை உடையோர்கெல்லாம் பேசி வரம்பு அறுத்தானே

–பாராமலே அருள் செய்தான்-ராமன் தீயவன் ஆனாலும் கை கொள்வேன் என்றானே–

ஆளவந்தாரும் நாத முனிகளை பார்த்து -தாழ்ச்சி பாராமல் அர்த்தம் இல்லை

தனக்கு பெருமை இருந்தாலும் பாராமல் -அருள வேண்டினாரே அது போல

-இந்த வள்ளல் தனத்தால் என்னை எழுதி கொண்ட பெருமை உடையவரே !-தோற்ற துறை இது

-திருவடி தோற்ற துறை ராமனின் தோள் வீரம் போல

-என் உடைய நின்றவா நில்லாத நெஞ்சானது -வகுத்த செஷியான தேவரீர் உடைய

பரஸ்பர சத்ருசமான திருவடிகளின் கீழே நிழலும் அடிதாரும் போலே பிரிக்க ஒண்ணாத படி பொருந்தி விட்டது /

இணை-உபாயத்துக்கும் உபேயதுக்கும்/சார்ந்தது-நிழல் தேடி ஒண்டி இருந்தார்

-அந்த பரம போக்யமான-தாமரை-திருவடிகளுக்கு -சிநேகம்

-நிரவதிகம் ஆகும் படி மிக்கது

-புருஷார்த்தம் இங்கு முன்பு தஞ்சம்/வந்த பின்பு அனுபவிக்கும் பொழுது போக்கியம்-தாமரை-//உன்னுடைய தாள்

–சம்பந்தம்-  அத் தாமரை—போக்யத்வம்-காதுகன் ஆனாலும் விட ஒண்ணாது

-கடியன் கொடியன் ..ஆகிலும் கொடிய என் நெஞ்சே அவன் என்றே கிடக்கும்

-போக்யத்வம் – உன் தாள் மேல்  இருக்க வேண்டியது இல்லை

-அடி கீழ் புகுந்த பின்பு-

-என் உடைய வ்ருத்தி -செய்கை-தேவரீர் உடைய  குண அனுபவ ஜனித ப்ரீதி காரிதை

-ஆகையாலே அந்த குணங்களுக்கே அற்று தீர்ந்தது/

-நாமங்களைபாட வந்தவர் குண கீர்த்தனம் செய்ய -

–நாமமே குணங்களால் தானே /ஒரு திரு நாமத்துக்கு நூறு குணம் இங்கு /அன்பு தூண்டி செய்த செய்கை

-அனுவப ஜனித-ப்ரீதி -தூண்டிய -கைங்கர்யம்
-உன் தன-குணங்களுக்கே- அசாதாரணமாக உன் இடம் மட்டுமே
-பல ராமானுஜர் இடம் இல்லை என்று காட்ட
-என் செய்வினை-போக்க  மருந்தும் மருத்துவனும் நீ-
-அதற்க்கு ஏற நிவர்திகர் நோயும் அறிந்து  நோய் முதலும் அறிந்து
–உன் செய் வினை- நீ செய்-அது வினையால்- கடாஷம்/பிரயத்தனம்/பிரபத்தியால்-
ஆக மூன்றும் -
செய்வன-கிருஷி -அதனால்/பாட பேதம்..
-பெர்ந்தது-மலை போல சேர்த்து வைத்த வினைகள் விட்டு நீங்கியது
-நான்கு பாக்கியம்..நீ செய்வன அதனால்-அவற்றால்-ஒருமை பன்மை மயக்கம்/
-மனசை முதலில் அடங்கின படியையும்-அடைந்த பின்பு போக்யதையில் ஈடு பட்ட படியும்/
-கைங்கர்யத்தில் ஈடு பட்ட படியையும்/வினைகள் சும்மானாது ஓடினதையும்
–வள்ளல் -வசிஷ்டர் சண்டாளம் வாசி இன்றி
-தன திருவடிகளை வைத்த வாமனன்-திரு விக்ரமனனுக்கு பாசுரம்-சுருங்கின படியால் தானே வளர்ந்தான்-
-சொவ்சீல்யம்வாமனனுக்கு தான்/ நீள் வான் குறள் உருவாய்/வாமனன் சீர் இராமனுசன் முன்பே சொல்லியது போல
-மோஷம் -மாலா காரருக்கும் கண்ணன் போல/
-அசேஷ விசேஷலோக சரண்யன்  -ராமன் போலவும்
-ரகசியம் வழங்கிய பெரும் தகை-
-ஏக தேச வாசியாய் இருந்தும்
 தேவரீர் திருவடிகளில் -ந நமேயம்-போல ராவணன் -நின்றவா நில்லா நெஞ்சு சஞ்சலத்துடன் நிலை மாறி-
பிரம இந்த்ரன் லோகமும் புல் போல நினைக்கும் மகாத்மாக்காள் ஆச்ரயித்து இருக்கும்
– உன் –வெய்யில் தவித்து நிழலில்  புகுமா போல

தாப த்ரயங்களால் தவித்து -சார்ந்தது -கீழ்- அமர்ந்து புகுந்து /

பள்ளி கட்டில் கீழ்

-மாட மீமிசை கஞ்சன்-விலக விலக பயத்தால் மேலே போனான்

-புகுந்த பின்பு-இருந்தும் கூடி புஷ்கலமாக-செவ்வி நாற்றம் குளிர்த்தி விகாசம் -போக்யத்வம்-

-உன் தன குணங்களுக்கே தீர்ந்தது என் செய்கை/

-மனசு வாய் காயம் மூன்றும் உன் இடம் வந்தன

-வகுத்த சேஷி /குணங்களுக்கே  தூண்டி அற்று தீர்ந்தது

-யதிராஜ விம்சதியிலும் ஜீயரும் வாய் குணங்களையே பாடும் என்றார் நாமம் இல்லை

- நெஞ்சினாரும் அங்கெ  ஒழிந்தார்-ஆழ்வார்

-அங்கு-ராமன் பின் போன தசரதன் கண் போல /என் கண் போனது என்றார்

-அபிமானம்.என் ராமன் என் கண் நினைக்கிறார் ராமன் கண் பின் போனது /

/ மனம் வாக்கு காயம் மூன்றும் போனதால் செய்வினை-சேர்க்க முடியாது

-உடையவர் இடம் உடமை போனதால் மீண்டும் செய்வினை செய்ய ஆள் இல்லை இங்கு .

./உன் கடாஷத்தால் வினைகள் எல்லாம் பெயர்ந்தன-

உன் செய்வினை- பங்குனி உத்தரத்தில்  கேட்கும் பொழுது எங்களுக்கு எல்லாம் போனது/

மலை பேர்ந்தது  போல -பண்டை பல் வினை பாற்றி அருளினான்-

நீ செய் வினை அதனால்-நான்கும்

என் சிந்தை சார்ந்தது

அன்பு வளர்ந்தது

செய்கை குணங்களுக்கு தீர்ந்தது

–வினைகள் பேர்ந்தது

/முன் செய்வினை-நான் மட்டும் பண்ணினது இல்லை வந்தேறி வேற

-பிரம வித்துகள் /பிர பத்தி பண்ணி அருளின

-கால த்ரயத்திலும் கரண த்ரயத்தாலும் பண்ணிய பாபங்கள் போக்க இதுவே காப்பு-ஜீயர்

//பாபம் சேர்க்க நான் ==போக்க நீர்

/செடியாய வில் வினைகள் தீர்க்கும் திரு மாலே/

/ தமர்கள் கூட்டும் வல்வினை நாசம் செய்யும் சதுர் மூர்த்தி/

/ ஸ்ரீ  ரெங்கராஜன் -திரு அரங்க செல்வன்–உமக்கு வசம்-

————————————————————————————————————-

திருமலை நல்லான் சக்கரவர்த்தி ஸ்ரீ ராம கிருஷ்ண ஐயங்கார் திருவடிகளே சரணம் .

பிள்ளை லோகம் ஜீயர் திருவடிகளே சரணம் .

திருவரங்கத் தமுதனார் திருவடிகளே சரணம் .

ஆழ்வார் எம்பெருமானார் ஜீயர் திருவடிகளே சரணம்..

 

அமுத விருந்து -இராமானுஜ நூற்றந்தாதி வியாக்யானம்–70-என்னையும் பார்த்து என்னியல்வையும் பார்த்து-இத்யாதி ..

November 3, 2012
பெரிய ஜீயர் அருளிய உரை
எழுபதாம் பாட்டு -அவதாரிகை -
எம்பெருமானார் செய்து அருளின உபகாரத்தை அனுசந்தித்து வித்தரானார் கீழ் .
அநந்தரம்-
செய்த அம்சத்தில் காட்டிலும் செய்ய வேண்டும் அம்சம் அதிசயித்து இருக்கிற படியை
அனுசந்தித்து -அவருடைய திரு முகத்தைப் பார்த்து
ஸ்வ அபேஷிதத்தை விண்ணப்பம் செய்கிறார் .
என்னையும் பார்த்து என்னியல்வையும் பார்த்து எண்ணில் பல் குணத்த
உன்னையும் பார்க்கில் அருள் செய்வதே நலம் அன்றி என்பால்
பின்னையும் பார்க்கில் நலமுளதே யுன் பெரும் கருணை
தன்னை என்பார்ப்பர் இராமானுசா வுன்னைச் சார்ந்தவரே – 70 -
வியாக்யானம் -
அநாதி காலம் சம்சாரத்திலே சப்தாதி விஷயங்களிலே பழகி –
ராமாநுஜார்ய விஷயீ  க்ருத மப்ய ஹோமாம் பூய பிரதர்ஷா யதிவை ஷயிகோ விமோஹா-
ஸ்ரீ வைகுண்ட ஸ்தவம் -88 – என்கிறபடியே -தேவரீர் அங்கீகரித்து அருளின பின்பும்
துர்வாசன ப்ராபல்யத்தாலே -விபரீத ருசி பூயிஷ்டனாய் இருக்கிற என்னையும் பார்த்து அருளி -
அந்த ருஷ்ய அனுகுணமாக விஷயாந்தரங்களிலே மண்டித் திரிகிற -என்னுடைய துர்விருத்தத்தையும் -
பார்த்து அருளி -
தோஷமே பச்சையாக அங்கீகரிக்கைக்கு ஈடாய் இருந்துள்ள -
அசந்ன்யேயமான அநேக குணங்களை உடைய தேவரீர் தம்மையும் பார்த்து அருளில் -
இதுக்கு முன்பு செய்த வோபாதி மேலுண்டான அம்சத்துக்கும் நிர்ஹேதுகமாக கிருபை பண்ணி
அருளுகையே நல்லது .
இது ஒழிய மீளவும் ஆராயும் அளவில் என் பக்கல் ஒரு நன்மை உண்டோ -
நன்மையே உண்டாய் கார்யம் செய்ய வேணும் என்னில் தேவரீர் திருவடிகளை
ஆஸ்ரயித்து இருப்பார்  தேவரீருடைய நிரவதிக கிருபை தன்னை என்னாகக் காண்பார்கள் ?
குறையக் காணார்களோ-என்று கருத்து .
குறையக் காண்கை யாவது  -இதுவும் இத்தனையோ என்று நினைக்கை
இயல்வு -வ்ருத்தம்
என்பால் என்றது -என்னிடத்தே என்றபடி -
———————————————————————————————————————————
பிள்ளை லோகம் ஜீயர் அருளிய உரை –
அவதாரிகை -கீழ் பாட்டிலே எம்பெருமானார் தமக்கு பண்ணி யருளின உபகாரத்தை அனுசந்தித்து ஹ்ர்ஷ்டராய் -இதிலே -
என்னையும் என்னுடைய துர்வ்ரத்தத்தையும்-தேவரீருடைய அப்ரதிமப்ரபாவத்தையும் -ஆராய்ந்து பார்த்தால் -என்னை 
விஷயீ கரித்து கைக் கொள்ளுகையே நல்லது – இது ஒழிய நான் தீரக் கழியச் செய்த அபராதங்களைப் பத்தும் பத்துமாக 
கணக்கிட்டு மீளவும் ஆராயும் அளவில் என்னிடத்தில் நன்மை என்று பேரிடலாவது ஒரு தீமையும்கொடக் கிடையாமையாலே 
என்னைக் கைவிட வேண்டி வருகையாலே -சர்வோத்தரான தேவரீருடைய நிர்ஹெதுக கிர்பையை -தேவரீர் திருவடிகளை 
ஆஸ்ரயித்தவர்கள் என் சொல்வார்களோ என்று நேர் கொடு நேர் விண்ணப்பம் செய்கிறார் -
வியாக்யானம் -என்னையும் பார்த்து -சர்வஞ்ஞாரான தேவரீர் இவ்வளவும் என்னை நிர்ஹேதுகமாக பரிக்ரகித்து 
பஹூ  பிரகாரமாக சிஷித்து    உபதேசித்து -சத் பதத்திலே நடப்பித்து -உபகரித்தாலும் அவற்றை எல்லாம் -
அகிஞ்சித் கரமாம்படி -பண்ணக் கடவதாய் -அநாதி கர்ம ப்ரவர்த்தானந்த அக்ர்த்ய கரணாதி பாப வாசனா தூஷிதன்
ஆகையாலே விபரீத ருசி பூயிஷ்டனாய் இருக்கிற என்னையும் பார்த்து -என் இயல்வையும் பார்த்து -ராமாநுஜார்ய 
விஷயீ க்ர்தம ப்யஹோமாம் பூயம் ப்ரதர்ஷயதி வை ஷ யிகோ விமோஹா-என்கிறபடி -தேவரீர் 
அங்கீகரித்து அருளின பின்பும்-துர்வாசனாவசத்தாலே அந்தருச்ய அனுகுணமாக       துர்விஷயங்களிலே
மண்டித் திரிகிற என்னுடைய வர்த்தியையும் பார்த்து -இயல்வு -பிரவ்ருத்தி எண்ணில் பல்  குணத்த உன்னையும் பார்க்கில் -அசந்க்யே யங்களாய் -அநேகங்களாய் -கல்யாண தமங்களாய்-
தொஷங்களையே பச்சையாக அங்கீகரிக்கைக்கு  உடலான சௌசீல்ய வாத்சல்யாதி குணங்களை உடையராய் -
சேஷோவா சைன்ய நாதோவா ஸ்ரீ பதிர்  வேத்தி   சாத்விகை விதர்க்யாய மகாப்ராக்ஜை   என்னும்படியான 
பிரபாவத்தை உடைய தேவரீர் தம்மையும்  நன்றாக பார்த்தால் -மதி ஷயான் நிவர்த்தந்தே நகோவிந்த குண ஷயாத்  -
என்கிறபடியே -பகவத் குணங்களுக்கு தொகை உண்டாகிலும் இவருடைய குணங்களுக்கு தொகை இல்லை 
என்று காணும் அமுதனார் திரு உள்ளத்தில் ஓடுகிறது -அருள் செய்வதே நலம் -பரம காருணி கோ நபவத்பர பரம சொச்யதமோ
நஹிமத்பர -இதி விசித்ய த்ய ஹ்ர்தாமயி கிங்கரே யதுசிதம் ரகுவீர ததா குரு -என்கிறபடியே  
தேவரீர் பரம காருணிகர் -அடியேன் அத்யந்த பாபிஷ்டன் -அஹம் அஸ்ய  அபராத சக்ரவர்த்தி கருணெத் வஞ்ச குனேஷூ
சார்வ பவ்மி-விதுஷி ஸ்தித மீத்ர்செச்வயம்  மாம் வர்ஷா சைலேச்வர பாதசாத் குருத்வம் -என்றும்      த்வயாபிலப்தம் பகவன் நிதா நீ மநுத்தமம் பாத்ரமிதம் தயாயா – என்கிறபடி வாத்சல்யாதி குணங்களுக்கு எல்லாம் 
உத்தீபகமான தேவரீர் உடைய கிருபா குணத்துக்கு பூர்ண விஷயமான  அடியேனை -வாத்சல்ய நிதியான தேவரீர் 
உபேஷிக்கலாமோ-தேவரீருக்கு அலாப்ய லாபம் அன்றோ அடியேனை அங்கீகரிக்கை–என்னைப் போன்ற பாபிஷ்டனை 
ரஷிக்கை தேவரீர் உடைய கல்யாண குணங்களுக்கு ஒரு பரபாகம் பெறுகை அன்றோ – ஆக இதுக்கு முன்பு 
செய்தவோபாதி மேலுண்டான அம்சத்துக்கும் நிர்ஹேதுகமாக கிருபை பண்ணி யருளுகையே ஸ்ரேஷ்டம் – 
நாலூரான் விஷயமாக ஆழ்வான் பணித்த வார்த்தை -தேவரீருடைய விஷயீ கார தார்ட்யம் அன்றோ 
என்று அபிப்ராயமாய் -இப்படி சொல்லுகிறார் காணும் இவர் -இராமானுசா -எம்பெருமானாரே -அன்றி -இது ஒழிய 
வேறு ஒன்றை ஆராயும் அளவில் -என் பால் -இப்படிப் பட்ட அடியேன் விஷயமாக -பின்னையும் பார்க்கில் -
இது ஒழிய திரும்பியும் ஆராய்ந்து பார்க்கும் அளவில் -நலமுளதே-ஒரு நன்மை உண்டோ 
நன்மை கொண்டு ஒரு கார்யம் செய்ய வேண்டுவது என் என்னில் -உன்னைச் சார்ந்தவரே -தேவரீர் உடைய 
திருவடிகளை ஆஸ்ரயித்து விஸ்வசித்து இருக்கும் ஞானாதிகர்  எல்லாரும்- உன் பெரும் கருணை தன்னை என் பார்ப்பர் -
மகா பிரபாவரான தேவரீருடைய நிரதிசய கிருபை தன்னை என்னாகக் கண்டு இருப்பர் -இதுவேயோ  என்று 
குறையக் காணார்களோ என்றபடி -அதிகாரம் உண்டேல் அரங்கர்  இரங்காரோ-அதிகாரம் இல்லாதார்க்கு அன்றோ 
எதிராசா நீ இரங்க வேண்டுவது -நீயும் அதிகாரிகளுக்கே இரங்கின் என் செய்வோம் யாம் -என்று இவ் வர்த்தத்தை
 ஜீயரும் அருளிச் செய்தார் இறே –
—————————————————————————————————————————————————
அமுது விருந்து -
அவதாரிகை -
எம்பெருமானார் செய்து அருளின உதவியினும் இனிச் செய்து அருள வேண்டிய
உதவி மிகுதியாய் இருத்தலை நினைந்து-மேலும் விடாது -அருளல்வேண்டும் ..-என்று
தம் கோரிக்கையை திரு முகத்தைப் பார்த்து
விண்ணப்பிக்கிறார் .
பத உரை -
என்னையும் தேவரீர் எடுத்த பின்னரும் பண்டைய பழக்கமே தலை தூக்கும் தன்மை வாய்ந்த என்னையும்
பார்த்து -ஆராய்ந்து
என் இயல்வையும் -பண்டைய பழக்கத்திற்கு ஏற்ப உலகியல் இன்பங்களிலே மண்டித் திரியும்
எனது கெட்ட நடவடிக்கையையும்
பார்த்து -ஆராய்ந்து
எண் இல் -எண்ணிக்கை அற்ற
பல்-பலவகைப்பட்ட
குணத்த -குணங்கள் வாய்ந்த
உன்னையும் -தேவரீரையும்
பார்க்கில் -ஆராய்ந்து பார்த்தால்
அருள் செய்வதே -முன்பு அருள் செய்தது போலே மேல் செய்ய வேண்டியவைகளையும்
எண் வேண்டுகோள் இன்றி அருள் செய்வதே
நலம் -நல்லது
அன்றி -அவ்வாறு இல்லாமல்
பின்னையும் -மறுபடியும்
பார்க்கில்-ஆராய்ந்து பார்த்திடில்
என் பால்-என்னிடம்
நலம்-ஒரு நன்மை
உளதே -இருக்கிறதா
இராமானுச -எம்பெருமானாரே
நலம் உண்டேல்கருணை புரிவேன் என்று தேவரீர் திரு உள்ளம் கொள்ளில்
உன்னைச் சார்ந்தவர் -தேவரீரை ஆஸ்ரயித்தவர்கள்
உன் பெரும்கருணை தன்னை -தேவரீர் உடைய பெருமை வாய்ந்த கருணையைப் பற்றி
என் பார்ப்பார் -என்ன வென்று பார்ப்பார்கள் -
குறைவாக நினைக்க மாட்டார்களா -என்றபடி
வியாக்யானம்
என்னையும் —நலம் -
எண்ணில் பல் குணத்த உன்னையும் என்பதற்கு ஏற்ப
எண்ணில் பல் குற்றத்த என்னையும் என்றும்
என் இயல்வையும் என்பதற்கு ஏற்ப உன் இயல்வையும் என்றும் சொற்களை வருவித்து பொருள் கொள்க.
எண்ணில் பல் குற்றங்கள் ஆவன -
எம்பெருமானார் -வந்து -எடுத்த பின்னரும் -அநாதி காலமாய் தொடரும் வல்வினையால் வந்த வாசனா பலத்தால் -
சப்தாதி போக விஷயத்தில் தலை தூக்கி வளரும் ருசிகளாம்.
பண்டைய பழக்கத்தாலே உண்டாகும் ருசிகள் எண் கடந்தன .-பல் திறத்தன -
இத்தகைய எண்ணில் பல் குற்றத்த என்னையும் பார்த்து -என்றபடி -
தேவ -த்வதீய சரண ப்ரணய ப்ரவீண ராமாநுஜார்ய விஷயீ க்ருத பப்ய ஹோமாம் பூய
பிரதர்ஷயதி வைஷயிகோ விமோஹா மத் கரமண கதரதத்ர சமானசாரம் -ஸ்ரீ வைகுண்ட ஸ்தவம் -90 –   என்று
தேவனே -தேவரீருடைய திருவடிகளில் பக்திசெலுத்துவதில் நிபுணரான எம்பெருமானாராலே
ஏற்கப் பட்டு இருப்பினும் -என்னை சப்தாதி விஷயங்களைப் பற்றிய மயக்கம் மிகவும்
அடர்த்து ஆட் கொள்கிறது ..இவ் உலகில் எண் கர்மத்துக்கு நிகரான வலிமை வாய்ந்தது எது தான் ஆகும் -
என்று தமாசார்யான ஆழ்வான் நைச்ய அனுசந்தானம் செய்ததை தாமும் பின்பற்றி -அமுதனார்
இங்கனம் அருளிச் செய்கிறார் ..
விஷயீ கரித்த பின்னும்   பழைய படியே விஷய ப்ரவண னான என்னையும் பார்த்து -
என்றது ஆயிற்று .
எண் இயல்வையும் பார்த்து -
இயல்வு-செய்கை -நடவடிக்கை என்றபடி
ருசிக்கு ஏற்ப சப்தாதி விஷயங்களிலே மண்டிக் கண்டவர் திரியும் -எனது நடவடிக்கையும்
பார்த்து என்றது ஆயிற்று .
எண்ணில் பல் குணத்த உன்னையும் பார்த்து -
செய்த குற்றம் நாற்றமாக கொள்கைக்கு உறுப்பான எண் கடந்த பல் திறத்த
குணங்கள் வாய்ந்த தேவரீரையும் பார்த்து
உநியல்வையும் பார்த்து
கீழ்க் கூறிய குணங்களுக்கு ஏற்ப -விஷயாந்தரங்களிலே மண்டித் திரிவாரையும் விட்டுக் கொடாமல்
காமாதி தோஷங்களை நீக்கித்
திருவடிகளில் பிணைக்கும்
தேவரீரது விஷயீ கரித்தல் ஆகிய செயலையும் பார்த்து -என்றது ஆயிற்று .
சார்ந்தவர் குற்றம் நற்றமாக தோன்றுதற்கு ஈடான குணங்கள் எம்பெருமானார் இடம் உள்ளன .
அமுதனார் இடம் உள்ள குற்றங்கள் பிரக்ருதிப்ராக்ருதப் பொருள்கள் இடம் உள்ள தோஷத்தை
போக்யமாகப் பார்ப்பதற்கு உடலானவை .எம்பெருமானார் குணங்கள் அன்டினவரையும் உய்விப்பன
அமுதனாருடைய குற்றங்கள் அவருக்கே நாசத்தை விளைவிப்பன
எண்ணிறந்து பலவாய் இருக்கும் தன்மை -குணங்களுக்கும் குற்றங்களுக்கும்  பொதுவானது -
பிரகிருதி தோஷத்தை குணமாகப் பார்த்து எனக்கே நாசத்தை தேடிக் கொண்ட என்னை -
விஷயீ கரித்த என்னிடம் -உள்ள தோஷத்தை குணமாகக் கொண்டு உய்விப்பதற்கு தக்கனவாய்
இருத்தலின் தாமாகவே வந்து எடுத்து அருளினது போலே -மேலும் அருள் செய்வதே நல்லது -என்கிறார் .
அருளினால் தான் தேவரீர் குணங்கள் விளக்கம் உறும் என்று கருத்து
என்னையும் எண் இயல்வையும் பார்த்து -என்னாது
தனித் தனியே பார்த்து -என்றது -ஒவ் ஒன்றே அருள் செய்வதற்கு போதுமானது -என்று
தோற்றற்கு-எங்க .
இயல்வையும் என்ன அமைந்து இருக்க -என் இயல்வையும் -என்றது
தன் நடவடிக்கையின் கொடுமையைக் காட்டற்கு -என்க-
அன்றி என்பால் பின்னையும் பார்க்கில் நலம் உளதே -
அருள் செய்வதே நலம் என்றார் கீழே .
செய்யாவிடின் வரும் கேடு கூறப்படுகிறது மேலே .
பெரும் பாவியாகிய என்னை என்பால் நலம் பாராது தாமே வந்து பெரும் கருணையினால்
முன்பு எடுத்து அருளினீர் .பின்பு இப்  பொழுது நலம் ஆராய்ந்து அருளப் புகின் இல்லாத நலம்
புதிதாய் முளைத்து விடுமா -என்று வினவுகிறார் -அமுதனார் .
உன்னைச் சார்ந்தவர் பெரும் கருணை தன்னை என் பார்ப்பார் -
அரங்கன் தராதையும் தந்து சம்சாரப் படு குழியில் இருந்து பெரும் பாவியான என்னை
எடுத்தலின் எம்பெருமானாறது கருணை பெரும் கருணை யாயிற்று .
என்பால் நலம் கண்டு அருளப்புகின் பெரும் கருணைக்கு அது பெரும் குறை யாகும் அன்றோ -
ஆகவே தேவரீரைச் சார்ந்தவர்கள் தேவரீர் கருணையை பெருமை வாய்ந்ததாக
மதிப்பார்களோ ?
குறைவுடையதாக அன்றோ அவர்கள் மதிப்பர் -என்கிறார் .
முன் பாசுரத்தில் ஞானப் பிறப்பிற்கு ஹேதுவான தந்தையைக் கூறப் பட்டாத் எம்பெருமானார் .
இந்தப் பாசுரத்தில் அவர் -பெற்றவனை வளர்க்கும் வளர்ப்புத் தகப்பனாராகக் கருதப்படுகிறார் .
————————————————————————————————————————-

அடியேன் கேள்வி ஞானத்தினால் ஜல்பித்தது

பெற்ற தந்தை  செய்து அருளியதை முன்  பாசுரத்தில் சொல்லி

வளர்த்த தந்தை செய்து அருளியதை -அருள வேண்டியதை  பற்றி இதில் அருளுகிறார்..

/ ஈன்ற முதல் தாய் வளர்த்த  இத தாய் போல /

/  ஞானம் பிறவி கொடுத்த – வளர்த்த தந்தை ஸ்வாமி ஒருவர்  மட்டுமே

/பண்ணி முடித்த உபகாரம் சொல்லி கிடைக்க வேண்டியவற்றை இதில் அருளுகிறார்

/என்னையும்-அநாதி காலம் உழன்று இருக்கும் -கர்ம வாசனை -இயல்பு-அனுஷ்டானம்

/நேர் எதிர் தட் டாய்  இருக்கும் உன்னை பார்த்து -அருள் செய்வதே நலம்/

/அன்றி- பின்னையும்  பார்க்கில்-

என் இடம் ஏதாவது நன்மை என்னும் பேர் இடலாம் தீமை இருக்கிறதா என்று பார்த்தால்-

ஆராய புக்கால்-ஒன்றும் இல்லை/

/உன்னை சார்ந்தவர்- ஆழ்வான் ஆண்டான் போல்வோர்

—உன் பெரும் கருணை தன்னை என் பார்ப்பார் ?

–எடுத்த குழந்தையை கை விடாமல் -குற்றம் பார்த்து கை விடாமல்-/

அறிவு  ஒன்றும் இல்லா ஆய் குலம் நாம் -நீயோ  குறை ஒன்றும் இல்லா கோவிந்தா/

பார்த்தால் கை விட தோன்றும் ..பார்த்து – நீசன் என்று இரங்கி கொடு.. இரண்டு அர்த்தங்கள் ..

நீராய் நிலனாய்–சிவனாய்-ஜகத் ஆகாரம்

-பெற்ற அம்சம் சொல்லி- கொடுக்க வேண்டியதை

கூரார் ஆழி வெண் சங்கு ஏந்தி வாராய்–

விக்ரக விசிஷ்டனாய் காட்டி அருள்..அது போல அமுதனாரும்-ஸ்வாமி திரு முகம் பார்த்து கேட்கிறார்..

/வாசனை இன்னும் /சம்சாரத்தில் இருப்பதால் கருணை காட்டி இதை போக்க வேண்டும் என்கிறார்.

.தேவரீர் அங்கீகரித்து அருளின பின்பும்

துர்வாசன ப்ராபல்யத்தாலே விபரீத ருசி பூயிஷ்டனாய் இருக்கிற என்னையும் ,பார்த்து அருளி

,அந்த  ருசி   அனு குணமாக  ,விஷயாந்தரங்களிலே மண்டி திரிகிற என் உடைய துர் விருத்தத்தையும் பார்த்து அருளி ,

தோஷமே பச்சையாக அங்கீ கரிக்கைக்கு ஈடாய் இருந்துள்ள

அசந்கேயமான அநேக குணங்களை உடைய தேவரீர் தம்மையும் பார்த்து அருளில்

,இதுக்கு முன்பு செய்தவோபாதி மேல் உண்டான அம்சத்துக்கும் நிர்ஹெதுகமாக கிருபை பண்ணி அருளுகையே நல்லது

..இது ஒழிய மீளவும் ஆராயும் அளவில் என் பக்கல் ஒரு நன்மை உண்டோ ?

நன்மை உண்டாயே கார்யம் செய்ய வேணும் என்னில்

,தேவரீர் திருவடிகளை ஆச்ரயித்து இருப்பார் தேவரீர் உடைய நிரவதிக கிருபை தன்னை எண்ணாக காண்பார்கள் ?

குறைய காணோர்களோ என்ற கருத்து.

பழகிய கர்ம யோகத்தை விடாதே பழகியதால் வாசனை பலம்

/ தேக ஆத்மா புத்தி – வாசனை இன்றி  மூன்று வித த்யாகம் வேணும்

அடிப்படை அஞ்ஞானம் தொலையனும். வாசனை நீக்கினால் தான்  மோஷம்..

வாசனை -வியாபித்து இருக்கும் -மறைந்து இருக்கும்..

/ரிபு சம்வாதம் – 1000 வருஷம் பின்பு வர /நிறைய சாப்பிட்ட பின்பு-பசி ஆத்மாவுக்கு இல்லை

சரீரம்-தேக ஆத்மா அபிமானம் தொலைய வில்லை.

1000 வருஷம் கழித்து வர -வூர்வலம்.ராஜா கதை /ஆணை அம்பாரி //மேல் கீழ் என்ன நீரா நானா /புரிந்து கொண்டார்

/வாசனை போகாது / இதனால்-ருசி பிறந்து

/அனுபவம் -தெரிவில்லா அளவில்லா சிற்று இன்பம்

/எண்ணில்-அசந்கேயமான-பல்- கூட்டங்களாக கூட எண்ண முடியாத குணங்கள்

//என்னையும் என் இயல்பு /உன்னையும் உன் இயல்பு பல் குணம் பல் குற்றம்/காமம் குரோதம் முடிக்கும் உன் இயல்பு

/அங்கும் மூன்று இங்கும் மூன்று /

/உன்னை சார்ந்தவர்கள்  குற்றம் சொல்வார் –இதுவும் -இப் படி பட்ட பெரும் கருணையும்-இத்தனை தானா -என்பர் /

என் கர்ம -வாசனை சொரூபமே வாசனை /இயல்பு-ருசி ஸ்வாபம்-அனுஷ்டானத்தில் கொத்தை ..இரண்டு பார்த்து

-ஒன்றை பார்த்தாலே போதும் இரண்டையும் பார்த்து

-அப்ரேமேயம்-அஷய கீர்த்தி- உம்மை தொகை எட்டு குணங்களிலும் தாரை வைத்தால் போல

..என்னையும் பார்த்து மறுபடியும் என் இயல்பு-அனுஷ்டானம் -இல்லாத என்னை-

அதனால் மீண்டும் என்

-உன் அனுக்ரகதுக்கு பின்னும் இப்படி இருக்கிறேனே-

ஆத்ம குணம் இன்றி -சம தரிசனம் பார்க்காமல்-/

அசந்கேயம் அநேகம்-கல்யாண தமங்களாய் -கல்யாண /கல்யாண தரம்-பெருமாள் இடம்/சுவாமிக்கு கல்யாண தமம்-

சேஷோவா-சைன்ய நாதாவோ -ஸ்ரீ பதி வேத்யி- அவனுக்கு தான் தெரியும்–மங்கள ஸ்லோகம்

-ஸ்வாமி பெருமை/எதிராஜா மங்களம்–மதி சாய -ந கோவிந்த குணம்-புத்தியால் குணம் பேசி முடிக்க முடியாது/

குற்றம் தோஷத்தை போக்யமாய் கொள்ளும்-பிரகிருதி இல் உள்ள பல குற்றங்களை நான் போக்யமாக கொண்டேன்/

என் தோஷத்தை போக்யமாய் ஸ்வாமி  கொள்ளும்

/ என் குற்றம் என்னை கெடுக்கும்

உன் குணம் உம்மையும் வாழ வைத்து அடியார்களை வாழ வைக்கும்/

என்னை பார்த்தால் உபய விபூதி இல்லை

உன் குணம் பார்த்து உபய விபூதி கொடுத்தான்

இரண்டையும் எண்ணி முடிக்க முடியாது

/தாழ்ச்சியில் எனக்கு நிகர் நான் தான்

வாழ்ச்சியில் உம்மை விட மேல் பட்டவர் இல்லை/பரம காருண்யர்

நான் நீசர்களில் நீசன் அபராத சக்கரவர்த்தி /

வாட்சல்யாதி குணங்களை விளக்கு போல கிருபை காட்டும்

- மழை ஏரியில் பெய்தால் நன்மை அதனால் பாத்திர பூதன் நான் தான்

/ஆழ்வான் ஆண்டான் போல்வார் காட்ட முடியாது…

அலாப்ய  லாபம்-கிடைத்தற்கு அரியவன் நான்-

கல்யாண குணங்களுக்கு பெருமை பர பாகம் அடியேனை கை கொண்டால்

/நாலூரான் விஷயமாக ஆழ்வான் அருளிய வார்த்தை உமது திடமான அங்கீகார பலத்தால் தானே

/உம்மை சார்ந்தவர்கள்- மகா விசுவாசம் குறையும் படி என்னை  கை விடாதீர்

/பெரும் கருணை-உம் உடையது -அதற்கு கெட்ட பெயர் வாங்கி கொடுக்காதீர்

-கருணை  உள்ள பெருமாள்-தன் சரண் தந்திலன்

/ராமன் காருண்யனா ஆஸ்ரித பாரதந்த்ரனா-பாதுகை பார்த்து-காடு நோக்கி போனதும்

பிரிந்து பரதன் பின் போனதாம்/ ரெங்க நாத மணி பாதுகை அங்கு/

இங்கு ஆண்டான் பார்த்து-ராமன் போல தோற்காமல் பெயரை தக்க வைத்து கொள் என்கிறார்.

.இதுவேயோ -அதிகாரம் உண்டேல் அரங்கர்  இரங்க மாட்டாரா / இல்லை என்றால் தான் நீ  இரங்க  வேண்டும்–

—————————————————————————————————————————

திருமலை நல்லான் சக்கரவர்த்தி ஸ்ரீ ராம கிருஷ்ண ஐயங்கார் திருவடிகளே சரணம் .

பிள்ளை லோகம் ஜீயர் திருவடிகளே சரணம் .

திருவரங்கத் தமுதனார் திருவடிகளே சரணம் .

ஆழ்வார் எம்பெருமானார் ஜீயர் திருவடிகளே சரணம்..

அமுத விருந்து -இராமானுஜ நூற்றந்தாதி வியாக்யானம்-69-சிந்தையினோடு கரணங்கள் யாவும் சிதைந்து -இத்யாதி ..

November 3, 2012

பெரிய ஜீயர் அருளிய உரை -

அறுபத்தொன்பதாம்  பாட்டு -அவதாரிகை
எம்பெருமானார் திருவடிகளில் சம்பந்தம் உடையவர்கள் விஷயத்தில் தமக்கு உண்டான
அதி ப்ராவண்யத்தை அனுசந்தித்து திருப்தராகா நிற்கச் செய்தே -
ஈச்வரனிலும் காட்டிலும் இவர்  ஸ்வ விஷயத்தில் பண்ணின உபகாரம்
ஸ்ம்ருதி விஷயமாக -அத்தை அனுசந்த்திது -வித்தராகிறார் .
சிந்தையினோடு கரணங்கள் யாவும் சிதைந்து முன்னாள்
அந்தமுற்றாழ்ந்தது கண்டு அவையென் தனக்கு அன்றருளால்
தந்த வரங்கனும் தன் சரண் தந்திலன் தானது தந்து
எந்தை இராமானுசன் வந்து எடுத்தனன் இன்று என்னையே – 69- -
வியாக்யானம் -
ஸ்ருஷ்டே-பூர்வ காலத்தில் பிரதான கரணமான மனச்சோடே கூட  சர்வ கரணங்களும்
அழிந்து நாசத்தை அடைந்து -அசித் விசேஷமாம் படி தரைப்பட்ட படி கண்டு -அந்தக்
கரணங்களை அசித் கல்பனாய்  கிடக்கிற எனக்கு -அக்காலத்திலே -
கரண களேபரைர் கடயிதும் தயமாநமநா  -ஸ்ரீ ரெங்கராஜ ஸ்தவம் -2-41 – – என்கிறபடியே
கேவலக் கிருபையாலே -உபகரித்து அருளின பெரிய பெருமாளும் -
கரணங்களைத் தந்தவோபாதி -தம்முடைய சரணங்களைத் தந்திலர்-
எம்பெருமானார் எனக்கு ஜனகராய்க் கொண்டு வந்து -அரங்கன் செய்ய தாளிணை யோடார்த்தான் – -52 -
என்னும்படி -தாம் அந்தத் திருவடிகளை தந்து அருளி-சம்சார ஆர்ணவ மக்னனான என்னை இன்று
எடுத்து அருளினார் -
இது ஒரு உபகாரமே ! என்று கருத்து ..
——————————————————————————————————————-
பிள்ளை லோகம் ஜீயர் அருளிய உரை -

அவதாரிகை -கீழ்ப் பாட்டிலே எம்பெருமானார் திருவடிகளை ஆஸ்ரயித்த மகாத்மாக்களுடைய
கல்யாண குணங்களிலே தமக்கு உண்டான ப்ரீதி பிரகர்ஷத்தை -சொல்லி -ஹ்ர்ஷ்டராய் -இதிலே -
சர்வ சேதனர்களும் சம்ஹார தசையிலே மனசோடு கூட சர்வ விஷயங்களையும் இழந்து -அசித் கல்பராய்
இருக்கிற தசையைக் கண்டு -அப்படிப் பட்ட எனக்கு அபேஷா நிரபேஷமாக-தம்முடைய நிர்ஹெதுக பரம கிருபையாலே
கரண களேபர பிரதானம் பண்ணின பெரிய பெருமாளும் -ஸ்ர்ஷ்டித்த மாத்ரம் ஒழிய -அவ்வோபாதி சம்சார சம்பந்தத்தை
விடுத்து தம்முடைய திருவடிகளைத் தந்திலர் -இப்படி அதி துர்லபமான வற்றை நமக்கு பிதாவான எம்பெருமானார்
தம்முடைய திருவடிகளை உபாய உபேயமாக எனக்கு தந்து இப்போது என்னை சம்சாரத்தில் நின்றும் உத்தரித்தார் என்கிறார் -
வியாக்யானம் – சிந்தையினோடு கரணங்கள் யாவும் சிதைந்து -மனஷ் ஷஷ்தேந்த்ரியாணி -என்கிறபடியே இந்திரியங்களிலே

மனஸ் பிரதானம் ஆகையாலும் – அவைகளுக்கு மனஸ் சஹாகாரம் இல்லாவிடில் தன் காரியங்களிலே அகிஞ்சித்
கரங்களாய் போகையாலும் மனசை எடுத்தது தசெந்த்ரியங்களுக்கும் உப லஷனம் -இப்படி ஏகாதச இந்த்ரியங்களும்
பிரளய காலத்திலேயே சேர்ந்து -பிர்திவ்யப் ஸூ லீயதே -என்று தொடங்கி -தமம் பரேதேவ ஏகீ பவதி – என்னும்
அளவும் சொன்ன  க்ரமத்திலே   லயித்து –  சூஷ்ம அவஸ்தையை பெற்று -அந்தம் உற்று ஆழ்ந்தது -சர்வமும் உப சம்ஹ்ர்தமாய்
அசித் அவிஷேதிமாய் கிடக்கிற தசையிலே -முன்னாள் -ஸ்ர்ஷ்டே -பூர்வ காலத்தில் -கண்டு -ததை ஷத பஹூச்யாம் பிரஜாயேயேதி -
என்றும் -கரண களேபர சைர்க்கட இதும் தயமா நமனா –  என்றும் -அர்த்தித்வ நிரபேஷமாக நிர்ஹெதுக கிருபையால்
தமக்கு பரிகாரமாம் படியையும் -விசித்ரா தேக சம்பந்தி ரீஸ்வராய நிவேதிதும் பூர்வமே வக்ர்தா ப்ரஹ்மன் ஹஸ்த பாதாதி
சம்யுதா -என்றும் ஸ்வ சரண கமலத்திலே பரிசர்யார்த்தமாக -அவை -என்றது -மனசையும் தச இந்திரியங்களையும் கூட்டி -
அன்று -ஸ்ர்ஷ்டி காலத்தில் -என் தனக்கு அருளால் -நிர்ஹேதுகமாக எனக்கு கரண களேபரங்களை பிரதானம் பண்ணி அருளின
அரங்கனும் -அப்படி பட்டவன் தூரஸ்தனாக நின்றால் அடியேன் சம்சார துக்கத்தை  சகிக்க மாட்டாதே கூப்பிட த்வனி
அவன் செவிப்பட அரிது என்று  ஆறி இருக்கலாமோ -கார்யாந்தர அசக்தனாய் இருக்கிறான் என்று ஆறி இருக்கலாமோ -
அவன் அடியேன் ஜனித்த தேசத்தில் -நித்ய சந்நிகிதனாய் இருந்தான் -சர்வரையும் ரஷிக்க வேண்டும் என்று
உத்சாஹா யுக்தனாய் அபய ஹஸ்தத்தைக் காட்டிக் கொண்டு இருந்தான் -தாத்ர்சனும்
தன் சரண் -சர்வே வேதா யத்பத மாம நந்தி -என்றும் -விஷ்ணோர் பதே பரமே மத்வ உத்ச -என்றும்

தனம் மதியம் தவ பாத பங்கஜம் -என்றும் கதா புன ச சங்க ரதாங்க கல்பகத்வஜார விந்தாகுச வஜ்ர லாஞ்சனம்
த்ரிவிக்கிரம  த்வத் சரணாம் புஜத்வயம் மதிய மூர்த்த்னம் அலங்க்ரிஷ்யதே -என்றும் -கதாஹம் பகவத் பதாம்புஜ த்வயம்
சிரஸா சங்கர ஹிஷ்யாமி -என்றும் ஏதத் தேஹா வாசநேமாம் த்வத் பாதம்  ப்ராபய ஸ்வயம் -என்றும்
சம்சார துக்க நிவ்ருத்தி பூர்வகமாக பரம புருஷார்த்தமான தம்முடைய ஸ்ரீ சரணார விந்தத்தை தந்திலன் -சேர்த்து கொண்டது இல்லை -என்னுடைய அதி கர்ம பாஹூள்யத்தைப் பார்த்து -பிரதம சங்கல்ப

ரூபமாய் சம்சார ப்ரவர்த்தகமான தம்முடைய நிஹ்ரக சக்தியை பிரவர்த்திப்பித்தான் -என்றபடி -
ஏவம் சமர்த்தி சக்ர ஸ்த்தே ப்ராம்ய மானே ஸ்வ  கர்மபி -என்றும் சம்சார ஆர்ணவ மகநா நாம்  விஷயாந்தர சேதஸாம் -
என்றும் சம்சார மருகரந்தாரே துர்வித திவ்யக்ரா பீஷனே -விஷய சூத்திர குல்மாட்யே த்ரிஷா பாத பசா லீநீ -
புத்திர தார க்ரஹா ஷேத்திர ம்ர்கத்ர்ஷ்ணாம் புபுஷ்கலே-க்ர்த்ய அக்ர்த்ய    விவேகாந்தம் பரிப்ராந்தமிதச்தத-
அஜஸ்ரம் ஜாத த்ர்ஷ்ணார்த்த  மவசன் நாங்க மஷமம் -ஷீன சக்தி  பலாரோக்கியம் கேவலம் கிலேச சம்ஸ்ரியம் -
என்றும் -அவிவேககநாந்த தின்முகேப  ஹூதா சந்தத துக்க வர்ஷிணி-பகவன் பவ துர்த்தி நே –  என்றும்
சொல்லப்பட்ட சம்சார சாகரத்தில் நிமக்நனாய் இருக்க -எந்தை இராமானுசன் -சஹி வித்யா தஸ்தம் ஜனயதி தச் ஸ்ரேஷ்டம் ஜன்ம -என்றும் -அன்று நான் பிறந்திலேன் பிறந்த பின்

மறந்திலேன் -என்றும் அஸ்தி ப்ரக்மேதி  சேத்வேத சந்தேமேனம் ததோவிது -என்கிறபடியே  -அது தானெது என்ன -
நாராயண சரணவ் -என்றதை கொடுத்த பிதாவான எம்பெருமானார் -இன்று வந்து -இந்த தசையிலே ஸ்ரீ பெரும் புதூரிலே
அவதரித்து -காஞ்சி நகரிலே தேவப் பெருமாளுடைய அனுக்ரகம் பெற்று இருந்து -என்னை உத்தரிக்க வேணும் என்று
நான் இருந்த தேசத்தை தேடி வந்து -பரகத ச்வீகாரத்தாலே அநேக க்ர்ஷிகளை பண்ணி என்னை பரிக்கிரகித்து -
தானது தந்து -யச் ஸ்ரேயஸ் யான் நிச்சிதம்  ப்ரூஹி தன்மே சிஷ்யச்தேகம் சாதிமாம் த்வாம் பிரபன்னம் -என்று

உபசன்னனாய் அர்த்தியாதே இருக்கச் செய்தே -தானே நிர்ஹெதுகமாக -ஸ்ரீ ரெங்க நாதனுக்கும் கொடுக்க
அசக்யமான அந்த நாராயண சரண த்வத்வங்களை உபாய உபேகமாக கொடுத்து -என்னை எடுத்தனன் -
அமுதனார் திரு உள்ளத்திலே ஓடுகிறது தம்மையே உத்தரித்தார் என்று காணும் –என்னையே -பிரபல
பாபிஷ்டனான என்னையே -சர்வ சக்தி யுக்தனான சர்வேஸ்வரனாலும் எடுக்க அசக்யனான என்னையே
உத்தரித்தார் -ஸ்ருதா ஸ்ருதமான அர்த்தத்தைக் கொண்டு சொன்னேனோ -இதுக்கு உதாஹரணம் அடியேனே -
சம்சார சாகரத்தில் நின்றும் உத்தரித்தார் -மக்னா நுத்தரதே லோகன் காருண்யா சாஸ்திர பாணினா -என்ற
அர்த்தைத்தை பிரத்யஷமாக கண்டேன் -ஸ்வ அனுபவத்தாலே தெளிந்தேன் என்றது ஆய்த்து -
—————————————————————————————————————-
அமுது விருந்து
அவதாரிகை
எம்பெருமானார் திருவடி சம்பந்தம் வாய்ந்தவர்களிடம் தமக்கு ஏற்ப்பட்ட மிக்க ஈடுபாட்டை
கண்டு களியா நிற்கும் அமுதனார் – இந்நிலை தமக்கு ஏற்படும் படி தம்மைக் கை தூக்கி விட்ட
எம்பெருமானார் உடைய பேருதவி நினைவிற்கு வர -
இறைவன் செய்த உதவியினும் சீரியதாய் -அது தோன்றலின் -அவ்வுதவியில்
ஈடுபட்டுப் பேசுகிறார் .
பத உரை
முன்னாள் -படைப்புக்கு முந்திய காலத்தில்

சிந்தையினோடு -மனத்தோடு கூட
கரணங்கள் யாவும் -இந்த்ரியங்கள் அனைத்தும்
சிதைந்து -அழிந்து போக
அந்தம் உற்று -நாசம் அடைந்து
ஆழ்ந்தது -பிரகிருதி தத்வத்தில் அழுந்திப் போனதை
கண்டு-பார்த்து
அவை-அந்த சிந்தையையும் கரணங்கள் யாவற்றையும்
என் தனக்கு -எனக்கு
அன்று -படைக்கப் புகும் அந்தக் காலத்திலே
அருளால்-தன் கிருபையால்
தந்து -கொடுத்த
அரங்கனும் -பெரிய பெருமாளும்
தன் சரண்-தன்னுடைய திருவடிகளை
தந்திலன் -கொடுக்க வில்லை
இராமானுசன் -எம்பெருமானார்
எந்தை -என்னுடைய தகப்பனாய்
வந்து -எழுந்தருளி
தான்-தாமாகவே
அது தந்து -அந்தத் திருவடிகளைக் கொடுத்து
என்னை-கீழ்ப் பட்டுக் கிடக்கும் என்னை -
இன்று எடுத்தனன் -இப்பொழுது கை கொடுத்து எடுத்து அருளினார் .
வியாக்யானம் -
சிந்தை –தந்திலன் –
கரணங்களுள் சிந்தையும் அடங்குமாயினும் -அஃது இன்றிக் கரணங்கள் இயங்க மாட்டாத
முக்கியத் தன்மை தோற்றச் சிந்தையை தனித்து எடுத்து கூறினார் -
கரணங்கள் அனைத்தும் சிதைந்து -ஆத்ம தத்துவம் அறியும் திறன் அற்றுப் போதலின்
அந்த நாசம்-உற்றதாக கூறினார் .மழை பெய்து நெல் விளைந்தது -எனபது போலே-சிதைந்து அந்தம் உற்றதாக
கூறுகிறார் .சிதைய -அந்தமுற்றது என்க -எச்சத் திரிபு
ஆழ்ந்தது -தரையிலே போய்ப் படிந்தது -அதாவது அஷர தத்வம் தமஸ் எனப்படும்
பிரகிருதி தத்வத்தில் லயம் அடைந்தது -என்றபடி .
அந்த சிந்தை முதலிய கரணங்களை எனக்கு தந்த -எண்ணாமல்
என் தனக்கு தந்த -தாக கூறுகிறார் .கரணங்களை சொந்தமாக கொண்டு விரும்பிய வண்ணம்
உபயோகப்படுத்தும் ஸ்வாதந்த்ரிய சக்தியோடு அவற்றை கொடுத்தமை தோற்ற -
அருளால் தந்தான்-வேண்டித் தந்திலன் -
வேண்டுவதற்கு அறிவில்லையே -அறிவு இழந்து அசேதன பொருள் போல் அன்றோ
ஆத்ம தத்வம் கிடக்கிறது -காரணம் இன்றி இயல்பாய் அமைந்த அருளினாலேயேஇறைவன்
கரணங்களை தந்ததாக கூறினார் ஆயிற்று .
அன்று -படைக்கும் பொது -
பிரகிருதி தத்வத்தில் லயம் அடைந்து -அறிவு ஒடுங்கி -அசேதனப் போருல்கலினும் வேறுபாடு
இன்றிக் கிடந்த ஆத்மதத்வங்களுக்கு -எல்லா கரணங்களையும் -சரீரங்களையும் -தந்தது போலே
எனக்கும்தந்தானே அன்றி -எனக்கு என வேறு எதுவும் இறைவன் தந்திலன் என்று
குறைபடுகிறார் அமுதனார் .
அரங்கனும் தன் சரண் தந்திலன் -
கரணங்களைக் கொடுத்த இறைவன்-இனி அவர்கள் பாடு என்று கை விட்டு விடாது
திருவரங்கத்தில் எழுந்து அருளி இருந்து -
பெற வேண்டிய பெரும் பேறாகிய தம் திருவடிகளை அவர்களுக்கு கொடுப்பதற்கும் காத்து கிடக்கிறான் .
அடியேன் இருக்கும் இடமாகியதிருவரங்கத்திலேயே காத்துக் கிடக்கும் பாரிய பெருமாள்
தம் திருவடிகளை தந்திலரே என்று வருந்திக் கூறுகிறார் .
அரங்கனும் -உயர்வு சிறப்பு உம்மை
கரணங்களை கொடுத்தவனும் தன் சரணன்களைக் கொடுத்திலனே .
அடியேன் குடி இருக்கும் இடமாகிய திருவரங்கத்திலேயே பேராது குடி புகுந்து கிடந்தும் -
சம்சாரப் படுகுழியில் விழுந்து அழுந்தும் என் அவல நிலை கண்டும் -
சரணங்களைத் தந்து -மேலுறுமாறு செய்யாது வாளா கிடந்தானே -என்று வருந்துகிறார் .
தானது தந்து –என்னையே
தன் சரணங்களைத் தானே தந்திலன் அரங்கன்
அவ்வரங்கன் திருவடிகளைத் தாமே -என் வேண்டுகோள் இல்லாமலே -தந்து அருளினார் எம்பெருமானார் .
அரங்கன் சரணம் எம்பெருமானாருக்கு சொந்தம் போலும் .
வச்யஸ் சதா பவதி -ரங்க ராஜன் எதிராஜராகிய தேவரீருக்கு எப்பொழுதும் வசப்பட்டவனாய் இருக்கிறான் -
என்றபடி -அவ்வளவு விதேயனாய் இருக்கிறான் அரங்கன் எம்பெருமானாருக்கு .
தத்தே ரங்கீ நிஜமபிபதம் தேசிகா தேசகா ங்ஷீ -அரங்கன் தனது பதத்தையும் ஆசார்யனுடைய ஆணையை
எதிர்பார்த்து கொடுக்கிறான்-என்பர் வேதந்ததேசிகன் .
.என் வேண்டுகோள் இன்றி தாமாகவே எம்பெருமானார் அரங்கன் சரணங்களை எனக்குத் தந்ததற்கு
காரணம் தந்தையானமையே என்கிறார் .இராமானுசன் எந்தையே -தான் அது தந்து என்று இயைக்க -
தந்தை தானாக தனயற்கு தனம் அளிப்பது போலே -
எந்தை இராமானுசன் அரங்கன் சரணமாம் தனத்தை தானே தந்தார் -என்க
அரங்கர் செய்ய தாளினையோடு ஆர்த்தான் -என்று முன்னரே இவ்விஷயம்
கூறப்பட்டு இருப்பதும் காண்க .
ஞானப் பிறப்புக்கு மூல காரணமாய் இருந்தமை பற்றி -எம்பெருமானார் எந்தை-எனப்படுகிறார் .
திருவடிகளைத் தருதலாவது -அவைகளை நாம் பெறற்கு உரிய பெரும் பேறும் சாதனுமாம்
என்னும் துணிவைத் தருதல் -அரங்கன் தந்தவை எல்லோருக்கும் தருமவைகளான  கரணங்கள் .
எம்பெருமானார் தந்தவையோ -எனக்கே தருமவையாய் அமைந்த அரங்கன் சரணங்கள் .
நான் உள்ள இடம் வந்தும் அரங்கன் தன் சரண் தந்து என்னை எடுத்திலன்-
எம்பெருமானாரோ நான் உள்ள இடத்துக்கு கச்சியில் இருந்து வந்து தந்தையாய் நச்சி
அரங்கன்சரனைத் தான் தந்து என்னை எடுத்து அருளினார் .
அரங்கன் தந்தவை ஊன உடலும் -இவ்வுலகிய இன்பம் நுகர்ந்து சம்சாரத்தில் விழுந்து
உழலுவதற்கு உறுப்பான கரணங்களுமாம்
எம்பெருமானார் தந்தவைகளோ -அரங்கனுடைய திவ்ய சரணங்களாம்.
சம்சாரத்தில் இருந்து கரை ஏறுவதற்கு உறுப்பான திவ்ய சரணங்களே
ப்ராப்யமும் ப்ராபகமுமாம் என்னும் திண் மதி எம்பெருமானார் தந்தது -என்றது ஆயிற்று .
இன்று -
அரங்கனும் கை விட்டு -சம்சாரத்தில் விழுந்து அழுந்துகிற இந்நிலையில்
இதனால் காலத்தில் செய்த இவ் உதவி மாணப் பெரிது என்று ஈடுபடுகிறார் .
எடுத்தனன் -என்கையாலே ஆழமான சம்சாரக் கடலிலே விழுந்து கரை ஏற இயலாது
 தவித்தமை தெரிகிறது .-
என்னை -
அரங்கனும் இரங்காத நிலையில் உள்ள பாபியான என்னை -
ஆச்சார்ய சம்பந்தம் இதுகாறும் இல்லாமையின் அரங்கன் சரண் பெற்றிலர் அமுதனார் .
இராமானுசன் மன்னு மா மலர்த்தாள் பொருந்தாதவர்களுக்கு நன்மை செய்ய மாட்டார் அன்றோ
அரங்கனாம் பேறும் தேவர் .இன்று இராமானுசன் சம்பந்தம் வாய்த்ததும்
அரங்கன் சரண் பெற்று மேன்மை உற்றார் அமுதனார் -என்க -
———————————————————————————————————————–

அடியேன் கேள்வி ஞானத்தினால் ஜல்பித்தது

எந்தை-தந்தை-என்னை கை பிடித்து தூக்கி விட்டார்/யாரோ பண்ண  வில்லை.

./அசித் போல கிடந்த அன்று- முன் நாள்- சிருஷ்டிக்கு முன்

/ சிந்தை-மனச- கரணங்கள்- 10 இந்தரியங்களும் –நாம ரூபம் இன்றி-அந்தம் உற்று -முடிந்து ஆழ்ந்தது -அதை கண்டு

- இன் ஒரு கண்டு -சங்கல்பித்து-பல வடிகளால் ஆக

-கடல் ஞாலம் செய்தேனும் யானே என்னும்-சிருஷ்டிக்க சங்கல்பித்து -கண்டு

/அவை- ஆழ்ந்து போன கரணங்களை -அன்று–பிரார்தியாத  அன்று

-அருளால்- அனுக்ரகத்தாலேயே -தந்தான்–நீர்மையினால் வ்யாபரிக்கைக்கு ஈடாக அருளினான் அரங்கன்/

/இவன் கூட-தன் சரண் தந்திலன்- சம்சாரத்தில் அழுத்த வழி கொடுத்தவன்

நமக்கு  உத்தாரணத்துக்கு அவன் சரண் தர வில்லையே

-உடல் ஜன்மா கொடுத்த தந்தை

ஞான ஜன்மா கொடுத்த தந்தை- வகுத்த சேஷி-/எந்தை-தான் அது தந்து-இன்று வந்து என்னை  எடுத்தனன்

ஈஸ்வரனை காட்டில் தன் விஷயத்தில் உபகார எண்ணம் தோற்ற

-உபாகார  ஸ்ம்ருதி  தான் இந்த பாசுர விஷயம்- நினைந்து ஆனந்த படுகிறார்..

ஒன்றும் தேவும் –மற்றும் யாரும் இல்லா அன்று

–பிரளயம்-கடல் சூழ்ந்த காலம் என்று நினைப்போம்-அன்று -தண்ணீரே இல்லையே

/ஆகாசம் முதலில்-வாயு அக்நி தண்ணீரே பிர்த்வி சிருஷ்டி  க்ரமம்

லயம் பிரத்வி-தண்ணீர்- அக்நி-வாயு- ஆகாசம்-அகங்காரம் -மகன்–தமஸ்- அவ்யக்தம்-மூல பிரகிருதி

நைமித்திக  பிரளயத்தில் தான் கடல் சூழ்ந்து இருக்கும்

/சமுத்ரத்தில்- ஆல் இலை சயனம்/ மூன்று லோகம் அழிந்த நைமித்திக பிரளயம்

/பிராக்ருத பிரளயத்தில் யாரும் இல்லா அன்று -

/சிந்தை முதலில்- இந்தரியங்களில் ஓன்று தான்-தலைவன் மனசு என்பதால்/பிராதன்யம் தோன்ற எடுத்தார்..

/அழிந்தும் போனது அந்தம் முற்றது -சிதைந்தது  முடிந்தும் போனது நாசம் அடைந்தது

காரணமும் காரியமும்..//மழை பொழிந்தது நெல் விளைந்தது போல //

அசித் போல இருந்த அன்று

/என் தனக்கு–இது இவன் உடையது என்று பிரமித்து -எனேக்கே எனக்காய்- தனைக்கே ஆக  எனை கொள்ளும் ஈதே இன்றி /

/ சம்சாரிகளில் திரு வுள்ளம் -இவற்றை வ்யாபரிக்கை ஈடாகி -கொடுத்தான்-

தயையால் -யாரும்  – பிரார்த்திக்க வில்லை

அவனுக்கு இவைற்றை  உபயோகிக்காமல் என் தனக்கு

/கிருபையால் கொடுத்து அருளிய அரங்கனும் கூட

-அலம் புரிந்த நெடும் கை-இவனுக்கு- கரணங்கள் தந்து அருளியது போல சரண் அருள வில்லை/

அநிஷ்ட பிராப்தியும் இஷ்ட நிவ்ருதியும் அருளினான்/

/ராமானுஜர்-எந்தை- கருத்து ஸ்வாமி தான்/ஜனகராய் கொண்டு பிறப்பித்தார்-ஞான ஜன்ம -அருளி

..வந்து அரங்க செய்ய தாள் இணை சேர்த்தாரே ஆழ்வான் மூலம்

/வந்து-ஸ்ரீ பெரும் புதூர் பிறந்து -ஸ்ரீ   காஞ்சி –வளர்ந்து கற்று -ஸ்ரீ ரெங்கம் எனக்காக  வந்து

/என்னை-சம்சார அரணவம் -அரங்கனோ பிரளய அரணவத்தில் இருந்து எடுக்க-இது ஒரு வுபகாரமே ஆச்சர்யம்

அதி துர் லபம்-அறிவுக்கு அரியது கிடைக்கவும் அரியது/

/ பிரளயத்தில் கிடைக்காத கரண முதலானவை கிட்டினாலும் சம்சார விலக்கு கிட்டுவது துர்  லபம்

/ தம் திருவடிகள் உபாய உபயமாக தந்து-

தன் திருவடி=ஆழ்வான்

/சம்பந்தம் கொடுத்து சம்சாரத்தில் இருந்து உத்தரித்தார்/

பிரார்த்திக்காமல் இருவரும் கொடுத்தார்/

அவன் அனைவருக்கும் கொடுக்க ஸ்வாமி என்னை மட்டுமே எடுத்தார் விசெஷனம்

/அவன் தேவை இல்லாதவற்றை கொடுக்க ஸ்வாமி தேவை உள்ளதை கொடுத்தார்

/மனசு-பிரதானம் பொங்கு ஐம்புலனும்-மனசை கடைசியில் மானாங்கர மனம் என்றார்

/ பந்தத்துக்கும் மோஷத்துக்கும் மனசு தான் காரணம்/

/ஒன்றும் தேவும் ஒன்றி கிடக்கும் எல்லாம்/பூர்வ அவஸ்தையில் சேர்வதே லயம்

/தமச பரமோ தாதா -மண்டோதரி/

/சிதைந்து -ஆத்மா தத்வம் அறிவது இயலாத நிலை /கண்டு- தானே கண்டு- பிரார்திக்காமலே கடாஷித்து

/பகுச்யாம் என்று /தமக்கு பரிகரம் ஆகும் என்று திருவடி தாமரைகளில் கைங்கர்யம் பண்ண

/பொருள் என்று இவ் உலகம் படைத்து

//அப் படி பட்டவன்-தூரச்தான் கூப்பிடு -பத்ம நாபாவோ-பத்ம பாதாவோ- ஒ ஒ பிராந்திய  பாஷை கூப்பாடு குரல்

=/அரங்கனும்–உம்மைத் தொகை இங்கு -என்ஊரிலே இருக்க நான் எப்படி ஆறி இருக்க முடியும்

//காரியம் வேற செய்கிறான் என்று ஆறி இருக்கவோ

/வைத்த அஞ்சல் என்ற கையும் கவித்த முடியும் புன் சிரிப்போடு திரு வடிகள் காட்டி கொண்டு

கருட வாகனும் நிற்க என்றோ ஆழ்வார் அருளி இருக்கிறார்/

..-உம்பியை நம்பியை தென் குறுங்குடி நின்ற அச் செம்பொனே திகழும்–எம் பிரானை

என் சொல்லி மறப்பேனோ ஆழ்வார் கேட்பது போல/

அடியேன் ஜனித்த திவ்ய தேசத்தில் நித்ய சந்நிதினாய் அபாய ஹஸ்தத்துடன் இருந்தாயே

–கை காட்டுவதை வாயால் புன் சிரிப்புடன் காட்டி கொண்டு இருகிறாயே../அரங்கனும் — உயர்வு சிறப்பு உம்மை

/ஸ்ரீ சரணாரவிந்தம்-சர்வே வேதாக எத் பதம் சொல்லுமோ/

-வாமனந்தி/தனம் மதியம் தவ பாத பங்கஜம் கதா புன-சரணாம் புஜ துவயம் மதியம் மூர்தனம் அலங்கரிஷ்யதி

திரு பொலிந்த  சேவடி என் சென்னியில் மேல் பொறித்தாய்

/கொடுக்காதது -சாமான்யம் இலை- தன் சரண்

-உத்தமன் உத்தம வஸ்து தந்திலன்

தன் உடன் சேர்த்து கொண்டது இல்லை

-அநாதி கால கர்ம பார்த்து அனுக்ரகம் மறந்து நிக்ரகம் -முதலில் இதை பார்த்ததும்..

-சம்சார நிவர்தனமாக அனுக்ரகம் காட்டாமல்/

/சுழலில் விட விட்டு -தன் சரண் தந்திலன்

-அனர்த்தம் எல்லாம் அருளினார்-சம்சாரம்-துர் வியாதி-விஷயாந்திர காடுகள்-நிழல் அனுபவிக்க ஆசை

- புத்திர தார கிருக  ஷேத்திர இவை எல்லாம்  கானல் நீர் போல

-க்ருத்ய அக்ருத அறிவு இன்றி- திக் மோகம் பிடித்து -கிலேசமே மிஞ்சி -

வந்து அவை என் தனக்கு  ராமானுசன் -எந்தை-தந்தை -மோஷத்துக்கு ஹேது-ஞானம் கொடுத்தல்/

அன்று நான் பிறந்திலேன் பிறந்த பின் மறந்திலேன்

/ஞானம் ஒன்றாலே மோஷம் -தந்தை தனயனுக்கு சொத்து கொடுக்கணும் .

.சொத்தை கொடுத்தார்..சொத்து அரங்கன் இடம் இல்லை-கொடுக்க வாய்ப்பு இல்லை/

/ஆச்சர்ய சம்பந்தம் இருந்தால் தான் கொடுப்பன்-

தானே வைகுந்தம் தரும்/

மன்னு மா மலர் தாள்  பொருந்தாவருக்கு தந்திலன் /

/அவிவேகம் பகுத்தறிவு- இன்று துக்கம்-சேர்ந்து -இன்று வந்து என்னை எடுத்தினன்

/இந்த திசையிலே ஸ்ரீ பெரும் புதூரில் காஞ்சி  தேவ பிரான் அனுக்ரகம்  பெற்று இருந்து -ஸ்ரீ ரெங்கம் தேடி வந்து

பரகத ச்வீகாரம்  கொண்டு/பிரார்த்திக்காமல் இருக்கும் பொழுதே

-தானே அதை தந்து சொத்து ..இவருக்கே சொந்தம் -வச பட்டு இருக்கிறார்

/உபாய உபயமாக புத்தி தெரிவித்து

என்னையே- ஏ வாகாரம்/ என்னை கூட நீசனாக இருந்த

..சர்வ சக்தனாலும் எடுக்க முடியாத பிரபல பாபிஷ்டன்-

செவி வழி செய்தி இல்லை என்னை பிரத்யட்ஷ  சாஷி /சாஸ்திரம் கொண்டு ஆச்சார்யர் அவன் இடம் சேர்கிறார்..

—————————————————————————————————————————

திருமலை நல்லான் சக்கரவர்த்தி ஸ்ரீ ராம கிருஷ்ண ஐயங்கார் திருவடிகளே சரணம் .

பிள்ளை லோகம் ஜீயர் திருவடிகளே சரணம் .

திருவரங்கத் தமுதனார் திருவடிகளே சரணம் .

ஆழ்வார் எம்பெருமானார் ஜீயர் திருவடிகளே சரணம்..

அமுத விருந்து -இராமானுஜ நூற்றந்தாதி வியாக்யானம்-68-ஆரெனக்கின்று நிகர் சொல்லில்-இத்யாதி ..

November 3, 2012
பெரிய ஜீயர் அருளிய உரை .
அறுபத்து எட்டாம் பாட்டு -அவதாரிகை -
இப்படி பகவத் சமாஸ்ரயணத்துக்கு மடைத்தேற்றலாயும்
ஆஸ்ரயித்தார்கள் ஆகில் அவ்வளவில் சுவறிப் போரக் கடவதான வித்தேசத்தில் -
என்னாத்மாவும் மனசும் எம்பெருமானாரை ஆஸ்ரயித்து இருக்கும் அவர்கள்
குணங்களிலே சென்று பிரவணம் ஆயிற்று -
ஆன பின்பு எனக்கு சத்ருசர் இல்லை -என்கிறார் .
 ஆரெனக்கின்று நிகர் சொல்லில் மாயன் அன்று ஐவர் தெய்வத்
தேரினில் செப்பிய கீதையின் செம்மைப் பொருள் தெரியப்
பாரினில் சொன்ன விராமானுசனைப் பணியும் நல்லோர்
சீரினில் சென்று பணிந்தது என்னாவியும் சிந்தையுமே – 68- -
வியாக்யானம் -
பார்த்தம் ரதி நம் ஆத்மானம் ச சாரதிம் சர்வ லோக சாஷிகம் சகாரா -கீதா பாஷ்யம் அவதாரிகை -
என்கிறபடியே -சாரத்திய வ்ருத்தாந்தாலே தன்னுடைய ஆஸ்ரித பார தந்த்ர்யத்தை
ஜகத் பிரசித்தம் ஆக்கின ஆச்சர்ய பூதன் -
விஸ்ருஜ்ய சசரம் சாபம் சோக சம்விக்ன மானச -கீதை –1 47- -என்கிறபடியே
ரதியான அர்ஜுனன் கையில் வில்லையும் பொகட்டு சோகாவிஷ்டனாய்-
சிஷ்ய ஸ்தேஹம் சாதிமாம்   த்வாம் பிரபன்னம் -கீதை -7-2 – -என்கிற
அக்காலத்திலே பாண்டவர்களுடையதாய் தன்னுடைய திருவடிகளோட்டை
ஸ்பர்சத்தாலே திவ்யமாய் இருந்துள்ள திருத் தேர்த்தட்டிலே -நின்று அருளிச் செய்த -
ஸ்ரீ கீதையினுடைய ஸ்வ ரசமான அர்த்தத்தை -சூவ்யக்தமாம் படி -தேரிலே அர்ஜுனைக
விஷயமாக அவன் அருளிச் செய்தால் போல் அன்றிக்கே -
பாரிலே சர்வ விஷயமாக அருளிச் செய்த எம்பெருமானாரை
ஆஸ்ரயித்து இருக்கும் விலஷணரானவர்கள் உடைய    கல்யாண குணங்களிலே
இவ்வருகுஒன்றில் கால் தாழாதே சென்று
என்னாத்மாவும் மனசும் அத்தை விடில் முடியும் என்னும்படி ப்ரவணமாய் விட்டது .
சொல்லுமளவில் யார் தான் எனக்கு இன்று சத்ருசர்
செம்மை-செவ்வை
பணிதல்-தாழ்தல்
சிந்தை-ஹ்ருதயம்–
—————————————————————————————————————
பிள்ளை லோகம்ஜீயர் அருளிய உரை

அவதாரிகை -கீழ் பாட்டிலே எம்பெருமானாருடைய ஜ்ஞான பிரதான வைபவத்தையும் -மோஷ பிரதான
வைபவத்தையும் -இந்திரிய  பரவசரான சேதனரைக் குறித்து அவருடைய  யதாவசிதித்த பிரகாரத்தை தெளிவித்து -
மகாபாரதசமரத்திலே -திருத் தேர் தட்டிலே உபதேசித்த பகவத்கீதைக்கு எதாவச்த்திதார்த்தத்தை அருளிச் செய்த
எம்பெருமானாரை ஆஸ்ரயித்த-சத்துக்களுடைய கல்யாண குணங்களிலே -என்னுடைய பிராணனும் மனசும்
த்வரித்துப் போய் -அங்கே கால் தாழ்ந்தது – ஆனபின்பு இப்போது வ்யபிதிஷ்டரை  கணிசித்து சொல்லத் தொடங்கி
எனக்கு சத்ர்சர் லோகத்தில் யார் உளர் -என்று தமக்கு உண்டான அதிசயத்தை சொல்லுகிறார் -
வியாக்யானம் -மாயன் -மாயாத் யஷேனே பர்க்ர்திஸ் ஸூ ச சராசரம்  அஹம் சர்வச்ய பிரபவ -என்கிறபடியே
சர்வ ஜகத் காரண பூதம் அன்றிக்கே -சைசவா அவஸ்தையில் இருந்தும் பூதன சகட யமளார்ஜுநாதி சம்ஹாரங்களும் -
கோவத்ச கோபால  ஸ்ர்ஷ்டியும் கோவர்த்தன உத்தாரணமும் -யசோதா அக்ரூர தார்த்தராஷ்ட அர்ஜுன உதங்காதிகளுக்கு
விஸ்வரூப பிரதர்சனமும் முதலான -ஆச்சர்ய செஷ்டிதங்களை உடையவன் என்னுதல் -இப்படிப் பட்ட ஸ்ரீ க்ர்ஷ்ணனும்  -
அன்று -தத்ர தாவத் பாண்டவானாம் குருநாம்ச யுத்தே ப்ராரப்தே பகவான் புருஷோத்தம சர்வேஸ்வர ஜகதுபக்ர்திமர்த்ய -
பார்த்தம் ரதி நமாத்  நமாத்மானம் ச சாரதிம் சர்வ லோக சாஷிகம் சகாரா -என்கிற சமயத்திலே -ஐவர் தெய்வத் தேரினில் -
பஞ்ச பாண்டவர்களுக்கு விஜயம் கொடுக்கைக்காக –தெய்வத் தேர் -என்கிறது அர்ஜுனனுக்கு தேவதா ப்ரசாதத்தாலே வந்த தேர் -என்னுதல் -அன்றிக்கே தேவ தேவனான க்ர்ஷ்ணனுடைய

ஸ்ரீ பாத ஸ்பரசத்தால் வந்த அதிசயத்தை இட்டு சொல்லுதல் -இப்படிப் பட்ட திரு தேர் தட்டிலே -செப்பிய -
கார்ப்பன்யோ தோஷோபஹத ஸ்வ பாவ பர்ச்சாமித்வா  தர்ம தம்மூட சேதா-யச் ஸ்ரேயச்யான் நிச்சிதம்
ப்ரூஹிதந்மே சிஷ்யச்தே ஹம்சாதிமாம் த்வாம் பிரபன்னம் -என்று பிரபன்னனான அர்ஜுனனைக் குறித்து -
நத்வே வாஹம் ஜாது நா சம்நத்வம் நேமே ஜநாதிபா-ந சைவ ந பவிஷ்யாம சர்வே வயமதம் பரம் -என்று
ஜீவ ஈஸ்வர பேதமும் –    ஜீவ பரஸ்பர பேதமும் உபக்ரமித்து -அஹம் த்வா சர்வ பாபேப்யோ மோஷ யிஷ்யாமி -
என்று அபாய பிரதானம் பண்ணின ஸ்லோகம் அளவும் மோஷ சாஸ்த்ரமாக உபதேசித்த -கீதையின் -பகவத் கீதையினுடைய
செம்மை -செவ்வை -ஆர்ஜவம் -ஆதி மத்திய அவசானங்களிலே-கரூபத சங்கர  ஸ்ரீ தர ஆனந்த தீர்த்தாதிகள் போலே
தத்தவத்தை உபதேசிக்க வேணும் என்று உபக்ரமித்து -நடுவே தம்முடைய குதர்ஷ்டி பஷத்துக்கு அனுரூபமாக
சில அர்த்தங்களை கலந்து -பூர்வோத்தர விருத்தமாக சொல்லுகை அன்றிக்கே -யதாவச்தித்தார்த்த வபோதகமாய்
உபநிஷத்துகளோடு ஏக வாக்ய தாபன்நமான-பொருள் -கீதா பாஷ்யத்தை -தெரியப் பாரினில் சொன்ன -லோகத்தில்
தத்வ விவேக சூன்யரான ஜனங்களுக்கு தத்வ ஹித புருஷார்த்தங்களை விசதமாகத் தெளியும்படி ஸ்ரீ பாஷ்யத்தை பண்ணின
இராமானுசனை -எம்பெருமானாரை -பணியும் நல்லோர் -ராமானுஜச்ய சரணவ் சரணம் ப்ரபத்யே – என்று ஆஸ்ரயித்த சத்துக்கள் -ஆழ்வான்-முதலானவர்கள் -என்றபடி -சீரினில் -அவருடைய கல்யாண குணங்களில் -சென்று பணிந்தது -ஒரு பகல்
ஆயிரம் ஊழி  -என்றும் -ஷண மாத்ரம் கல்ப சமம் மந்வானா -என்னும்படி அவருடைய கல்யாண குண சந்தானம்
இன்றிக்கே இருக்க மாட்டாத ப்ராவன்யத்தாலே த்வரித்து சென்று -அந்த கல்யாண குணங்களிலே -மொழியைக் கடக்கும்
பெரும் புகழான் வஞ்ச முக்குறும்பாம் குழியைக் கடக்கும் நம் கூரத் ஆழ்வான் -என்று ஆழம் கால் பட்டது -
யதீந்திர மனசா வபுஷாச யுஷ்மத் பாதார விந்த யுகளம் பஜதாம் குருணாம்-கூராதி நாத குருகேச

முகாத்யு பும்ஸாம் -என்று ஜீயரும் அருளிச் செய்தார் இறே -அது எது என்றால் -என் ஆவியும் சிந்தையுமே -
இவ்வளவாக என்னுடைய ஹிதத்தை தெரியாதே சம்சரித்துப் போன என்னுடைய பிராணனும் மனசுமே இப்படி
ரசஞ்சமாய் இருந்தது  –
—————————————————————————————————————————
அமுது விருந்து
அவதாரிகை
இப்படி தம் கரணங்களை கண்ணன் தனக்கே உரியவை ஆக்குவாரும் அரியராய் -
அங்கனம் ஆக்கினார் உளராயினும் அவர்கள் அளவோடு ஆளாதல் சுவறிப்போமதமான
இந்நிலத்திலே என்னுடைய ஆத்மாவும் மனமும் எம்பெருமானாரைப் பற்றினவர்களுடைய
குணங்களிலே நோக்குடன் சென்று ஈடுபட்டு விட்டது ..ஆகவே எனக்குச் சமமானவர் எவருமே
இல்லை என்று களிப்புடன் கூறுகிறார் .
பத உரை -
மாயன் -வியக்கத் தக்க தன்மை வாய்ந்த கண்ணன்
அன்று -அந்தக் காலத்திலேயே
ஐவர் -பஞ்ச பாண்டவர்களுடைய
தெய்வத் தேரினில் -தெய்வத் தன்மை வாய்ந்த திருத் தேரிலே இருந்து
செப்பிய -அருளிச் செய்த
கீதையின் -ஸ்ரீ கீதையினுடைய
செம்மை பொருளை-நேரிய பொருளை
தெரிய -தெளிவாக தெரிந்து கொள்ளும்படி
பாரினில் -பூமியில்
சொன்ன -கீதா பாஷ்யம் அருளிச் செய்த
இராமானுசனை -எம்பெருமானாரை
பணியும் -பற்றி இருக்கும்
நல்லோர் -நல்லவர்களுடைய
சீரினில் -கல்யாண குணங்களில்
எ ன் ஆவியும் -எ ன் ஆத்மாவும்
சிந்தையும்-மனமும்
சென்று -நோக்குடையதாக சென்று
பணிந்தது -ஆழ்ந்து ஈடுபட்டது
சொல்லில்-சொல்லப்போனால்
இன்று -இக் காலத்தில்
ஆர் எனக்கு நிகர் -எவர் எனக்கு ஒப்பாவார் -
வியாக்யானம் -
ஆர் எனக்கின்று நிகர் சொல்லில் -
கண்ணனை வணங்குவாரே இல்லாத இந்நிலத்திலே -
இராமானுசனை பணியும் நல்லோர் சீரினில் சென்று பணியும் ஆவியும் சிந்தையும் எனக்கு
ஒப்பார் ஆவாரை தேடித் பார்த்து சொல்லப் புக்கால் எவர் தான் ஒப்பாவார் -என்று தமது ஒப்பற்ற
சிறப்பை களிப்புடன் கூறுகிறார் .
பாகவத சேஷத்வத்தின் எல்லை நிலையில் இருப்பவன் -நான் என்னும்
சாத்விக அகங்காரத்தால் வந்த களிப்பாதலில் இது குற்றமாகாது -என்று உணர்க -
மாயன் அன்று செப்பிய கீதையின் செம்மைப் பொருள் தெரிய -
சாரதிஸ் சர்வ நேதா -எல்லாவற்றையும் நடாத்துபவன் -அர்ஜுனன் சொற்படி நடக்கும்
தேரோட்டி யானவன் -என்றபடி சர்வ நியந்தா தேசம் அறிய வோர் சாரதியாய் நின்று தனது
ஆஸ்ரித பாரதந்த்ரிய குணத்தை உலகில் வெளிப்படுத்தின வியப்பை நினைத்து -
மாயன்-என்கிறார் .   -
அன்று -
போர்க்களத்தில் பகைவர் திறத்தில் உறவினர் என்ற பாசம் மேலிட்டு -அவர்கள்
இறந்து விடுவரே என்று வருந்தி -வில்லும் அம்பும் சோர -போர் புரியகிலேன் என்று
தேர்த்தட்டில் உட்கார்ந்து  -கண்ணன் பேச்சினால் கலக்கம் மிக்கு தர்ம நிர்ணயம் செய்து
கொடுப்பதற்காக -கண்ணன் திருவடிகளில் -சரண் அடைந்து சிஷ்யனாய் அர்ஜுனன் கேட்ட அன்று -
ஐவர் தெய்வத் தேரினில் -
தேர் அர்ஜுனனுக்கு மட்டும் சொத்தாயினும் -அதனில் சாரதியாய் கண்ணன் அமர்ந்தது
பஞ்ச பாண்டவர்களின் விஜயத்தை கருதியே யாதலின் -ஐவர் தேர் -என்றார் .
தக்க ஐவர் தமக்காய்- அன்று ஈர் ஐம்பதின்மர் தாள் சாயப்புக்க நல் தேர்த் தனிப் பாகா -திரு வாய் மொழி -8 5-8 – -
என்று நம் ஆழ்வார் ஐவர்க்கு கையாளாய் கண்ணன் தேர்ப்பாகன் ஆனதாக அருளிச் செய்து
இருப்பது இங்கே அறியத் தக்கது .
அக்நி தேவனால் அர்ஜுனனுக்குகொடுக்கப் பட்ட தேர் ஆதலின் -தெய்வத் தேர் -என்கிறார்
தெய்வம்-தேவ சம்பந்தம் பெற்றது -வடசொல் -
இனி
தேவனான கண்ணன் திருவடி சம்பந்தம் பெற்ற பீடுடைமை பற்றி -தெய்வத் தேர் -என்றார் என்னலுமாம் .
மஹதி சயந்தனே ஸ்த்திதவ்-என்று கீதையில் இத்தேரைமஹத்தானது  என்று
குறிப்பிடப் பட்டு இருப்பது -கவனிக்கத் தக்கது .
கண்ணன் திருவடி சம்பந்த்தாலே வந்த தெய்வத் தன்மையால் அன்றோ -அவன் சாரதியாய் அமர்ந்த வரை
ஆக்னேயாஸ்த்ரம்-இந்த தேரை அளிக்க இயலாது –பின்னரே  எரிக்க வல்லதாயிற்று .தேரினில் செப்பிய கீதை

அரசன் சிம்ஹாசனத்தில் இருந்து செப்பியது போலே கண்ணன் தெய்வத் தேர்த்தட்டில்
இருந்து செப்பிய கீதையும் தப்பாது என்க -இனி ஐவர் தேரினில் சரண் அடைந்த பக்தனும் -
நண்பனுமான அர்ஜுனனை நோக்கி செப்பிய கீதை என்னலுமாம் -
செம்மை பொருள்-
ஸ்வ ரசமான அர்த்தம்
தெரியப் பாரினில் —நல்லோர் -
எம்பெருமானார் கீதா பாஷ்யம் அருளிச் செய்வதற்கு முன்பு பாரில் உள்ளோர்
கீதையின் செம்மைப் பொருள் தெரிகிலராய் இடர்ப்பட்டனர் .ஏனையோர் செய்த
பாஷ்யங்கள் தங்கள் கொள்கையினைப் புகுத்தி வலியுறுத்துவனவாய் இருந்தனவே
அன்றி -கீதையின் நேரிய பொருளை உரைப்பனவாய் இல்லை ..அக்குறை தீர
எம்பெருமானார் அருளிச் செய்த ஸ்ரீ கீதா பாஷ்யத்தின் சீர்மையை உணர்ந்து -
அவ உபகாரத்துக்குதோற்று-நல்லவர்கள் அவரைப் பணிகின்றனர் -என்க ..
கண்ணன் தேரினில் அர்ஜுனன் ஒருவனை நோக்கிச் சொன்னான் கீதையை -
எம்பெருமானாரோ-அதன் செம்மைப் பொருளைப் பாரினில் அனைவரையும்
நோக்கி அருளிச் செய்தார் -
கண்ணன் கீதை செப்பினானே யன்றி -கேட்ட அர்ஜுனன் தெரிந்து கொள்ளும்படி செப்பிலன் .
வ்யாமிச்ரேணை வவாக்யே ந புத்திம் மோஹயஸீவமே –என்று
கலந்து கட்டியான வாக்யத்தினாலே என் புத்தியை மயக்குகிறாய் போல் இருக்கிறது -என்று
கேட்கும் அர்ஜுனனே கூறுவது காண்க -
எம்பெருமானாரோ அனைவரும் தெரிந்து கொள்ளும்படி கீதையின் செம்மைப் பொருளைச் சொன்னார் .
அகல் ஞாலத்தவர் அறிய நிறை ஞானத்தொரு மூர்த்தியான கண்ணன்
நெறி எல்லாம் எடுத்து உரைத்ததாக நம் ஆழ்வார் அருளிச் செய்து இருந்தாலும் -
அவனே எடுத்து உரைப்பினும் கேட்டு புரிந்து கொள்ளும் தகுதி அற்றோர் திறத்து
தன் வடிவு அழகாலே குறிய மாணுருவாகிவலுக்கட்டாயமாக அவர்களைத்
தனக்கு ஆக்கிக் கொள்வதாக அவர் அங்கேயே -திருவாய் மொழி -4 8-6 – – கூறி
இருப்பதும் இங்கு அறியத் தக்கது .
அகல் ஞாலத்தவர் அறிந்து கொள்வதற்காக கண்ணன் செப்பியது கீதை
அறிவிக்க கேளாதவரை அவன் வலுக்கட்டாயமாக தனக்கு ஆக்கிக் கொள்ள
வேண்டியதாயிற்று .எம்பெருமானார் சொன்ன செம்மைப் பொருளோ
பாருக்கு எல்லாம் தெரியும் படியாக அமைந்து இருத்தலின் -எவர் திறத்தும்
வலுக்கட்டாயம் செய்ய வேண்டுவது அவசியமில்லை -என்க ..
தேரினில் உள்ள அர்ஜுனன் கண்ணன் இடம் கேட்ட கீதையை மறந்தான் .
அவனுக்கு இன்னாப்புடன் மீண்டும் கீதையைச் சொல்ல வேண்டிய நிலைமை
தவிர்க்க ஒண்ணாதாயிற்று கண்ணனுக்கு .பாரினில் உள்ளாரோ
மறக்க ஒண்ணாதபடி தெரியச் செம்மைப் பொருளை எம்பெருமானார்
உரைத்து இருப்பதனால் மீண்டும் சொல்ல வேண்டிய நிலை ஏற்படுவதற்கு
வழியே இல்லை -என்க .
பணியும் நல்லோர் -ஆஸ்ரயித்து இருக்கும் நல்லவர்கள்
கூரத் ஆழ்வான் போன்றவர்கள் -என்க -
சீரினில் –ஆவியும் சிந்தையுமே -
சீர் -நற்குணங்கள்
பணிந்து -விடில் முடியும் படியான மிக்க ஈடுபாடு கொண்டது
ஆவி -ஆத்மா
சிந்தை -மனம்
பணிந்தன என்று பன்மையில் கூறாது ஒருமையில் கூறினார் .
ஒன்றை ஓன்று எதிர்பாராது -தனித் தனியே ஈடுபட்டமை தோற்றற்கு-
ஆவியும் பணிந்தது
சிந்தையும் பணிந்தது
என்று தனித் தனியே கூட்டி உரைக்க -
சென்றது என்பதோடு அமையாமல் சென்று பணிந்தது -என்றமையால்
சீரினை விட்டு பிரிய இயலாமை தோற்றுகிறது -
பணிதல்-தாழ்தல்
சென்று என்றவிதப்பு இடையே வேறு ஒன்றினில் கண் செலுத்தாது ஒரே நோக்காக
சீரினில் ஈடுபட்டமை தோற்ற .
———————————————————————————————-

அடியேன் கேள்வி ஞானத்தினால் ஜல்பித்தது .

தன் சம்பந்தி -அடியார்க்கு அடியார் அளவும் சரம பர்வத்தில் – நிலை நிறுத்திய பின்பு யார் எனக்கு நிகர் என்கிறார் இதில்.

.ஆழ்வான் போல்வாரின் கல்யாண குணங்களில் என் ஆவியும் சிந்தையும் பணிய

-இதை சொல்லில்- யார் எனக்கு நிகர் /

கீதையின் செம்மை பொருளை இருள் தரும் மா ஞாலத்தில்-பாரினில்- சொல்லி அருளினார் -ஸ்வாமி

தெரிய சொன்னார்-பொருளை -செம்மையான நேர்மையான பொருளை சொல்லி -

அவன் அன்று சொன்னான் -எங்கு செப்பினான்-ஸ்ரீ வைகுண்டத்தில் இருந்து

இரவில் சிறையில்  பிறந்த மாயம்

-அன்று-அர்ஜுனன் மயங்கி இருந்த பொழுது-

ஐவர் தேர்-தெய்வ தேர்-அம்சம் -திருவடி பட்டதால் அக்நி கொடுத்தால்

/வன்மை படைத்த தேர்- கீதை கொடுத்தால் ஜெயித்ததால் /

/ரகஸ்ய த்ரயத்தில் இவன் அருளிய சரம ஸ்லோகம் தான் சேர்ந்தது-

//பொருள் ஸ்பஷ்டமாக -கீதா பாஷ்யத்துக்கு மயங்கி பணியும் நல்லோர்/

/என் ஆவியும் சிந்தையும்-எங்கோ திரிந்த என்–பணிந்த பின்பு யார் எனக்கு நிகர்..ஆனந்தமாக அருளுகிறார்

எதையோ விட்டு தரிக்காத மனசு இப் பொழுது ஆழ்வான் போல்வாரின்  சீரை விட்டு தரிக்காது

மாறு உளதோ இம் மண்ணின் மிசையே //யார் எனக்கு நிகர் இல்லை/

/ எனக்கு எதிர் இல்லை //சாத்விக அகங்காரம்  இவை நல்லது

/அபிமான துங்கன் அபிமான பங்க

/அரக்கரில் பொல்லா அரக்கர் உண்டே விபீஷணன் போல /

/அமலன் -விமலன்-நிமலன்/நின்மலன் தனக்கு அடியவர்க்கு தன் பேறாக நான் பிரார்திகாமலே  ஆட் கொண்டான்

-தொண்டர் அடி பொடிஆழ்வார்- கேட்க திரு பாண் ஆழ்வாருக்கு-அடியார்க்கு ஆட் படும்படி அருளி – கொடுத்தார் ஏக கண்டர்கள்/

/ திரு வாட்டாறு- திரு அனந்த புரம் போல  திரு அருள் தரும் ..அருள் பெறுவான்   அடியாருக்கு /

/கொடு மா வினையேன்-பாகவதர்களை பாடாமல் அடியார் அடியாருடன் கூடும் இது அல்லால்

-தனி மா தைவம்  தளிர் அடி புகுதல் அன்றி

-அலங்கரித்த பின் சிகை  சேதம்

-கண் சோர .தண் சேறை எம்பெருமான்-தாள் தலை மேலே

-உற்றதும் உன் அடியார்க்கு அடிமை /

இவை எல்லாம் கடல் ஓசையோ

-பெரிய நம்பி மாறனேர் நம்பிக்கு சம்ஸ்காரம் பண்ணினதும்/

/பார்த்தம் ரதினம் ஆத்மாநாம் ச சாரதிம் சர்வலோக ஸாஷிகம் சகாரா –சௌசீல்யம்

ராமன்  அனுஷ்டித்து காட்டிய இந்த ஷீலா குணத்தை கண்ணன்  5111 /38 முன் கீதை ஓதினான்.

–கீதை பிறந்து 5149வருஷம்  ஆகிறது .

.ஆஸ்ரித பாரதந்த்ர்யம்- கண்ணன் காட்ட// ந காண்டீபம் கீழே விழ -சோகா விஷ்டனாய் -

சிறந்த நன்மையை சொல்லி சிஷ்யன் சரணா கதன்– எனக்கு உபதேசிப்பாய்–கேட்டதும்-

2-12 தொடங்கி 18-66 ஸ்லோகம் வரை அருளினான் அன்று

–ஐவருக்கும் சேர்த்து நன்மை பயந்த தேர்

/கீதையால் ஐவர்க்கும் பலன்

/தெய்வம்-தன் திருவடி சம்பந்தத்தால் திவ்யமாய்

-அக்நி கொடுத்ததாலும்  தெய்வ தேர்

/செப்பிய- சிம்காசனத்தில் ராஜா பேசுவது போல தேரில் இருந்து அருளினான்

/தேர் தட்டு வார்த்தை  கடல் கரை வார்த்தை  சரம ஸ்லோகம்

/செப்பிய-உண்மை செப்பம் உடையாய் திறல்  உடையாய்

அர்ஜுனன்  கஷ்டம் தீர்க்க சிரித்து செப்பிய /ரசமான பொருள்..

தெரிய- ஸ்வாமி சொல்லியது /அவன் அருளி செய்தது போல இன்றி

அரங்கத்து அமலன்-என்பதால் இன்னும் ஒருவர் மலம் உள்ளவர் தொனிக்க அங்கு

விபவ அவதார நரசிம்கன் ஒரு தூணில் ஒருவனுக்கு ஒரு முகூர்த்தம்  என்பதால்/

அது போல் இங்கும்  தேர் தட்டில் அவன் ஸ்ரீ ரெங்கத்தில்-மேல் எழுந்த வாறு சொல்லிய வார்த்தை

மேல் இருந்து ஆழம் இன்றி ஸ்வாமி அப்படி இல்லை

அனைவரும் நன்கு தேய்ந்து அறியும் படி – பாரினில் ராஜ தானியில் அனைவருக்கும் வலு   கட்டாயம் இல்லை புரிந்து சொன்னது ..

கலங்கிய கருப்பு யமுனை போல– வெளுத்த தெளிவு  ஸ்வாமி காவேரி போல-/சர்வ விஷயமாக -பூமியில்

/பணியும் நல்லோர்-நன்மையால் மிக்க நான்மறை யாளர்கள்-ஆழ்வான் போல

/சென்று-பணிந்தது-கண்ட விஷயத்துக்கு இழுத்தாலும் திரும்பாமல் போனதே

-சென்றதுக்கு பல்லாண்டு

/அத்தை விடில் முடியும் என்று பிராவண்யத்துடன்- பணிந்தது -தொழுகை-விட ஸ்திரம்/

/சொல்லில் யார் இன்று எனக்கு நிகர்/

அன்று அவன் செப்பினான்-அன்று இவ் உலகம் அளந்தான் அடி போற்றி-இன்று யாம் வந்தோம் இரங்கு  போல//

யதாவச்தித்த அர்த்தம்-சரியாக பார்த்து சரியான வேளையில் மனசில் நிறுத்தி  உள்ளபடி கண்டு உணர்ந்து பேசுவது

—நித்தரை நிர்தேவத்வம் -கும்ப கர்ணன்/

–17 தப்பு மதங்களையும் ஸ்ரீய  பதி ஈடு பார்த்து தெரிந்து கொள்ளலாம்

— ஆழ்வான் திருவடிகளில் பணிந்து -துவரித்து போய் அங்கேயே கால் தாழ்ந்தது .

.மின் இடையார்-தன் நிலை போய்- பந்தும் கழலும் தந்து போ நம்பி

- தள்ளினாலும் அங்கேயே கால் தாழ்ந்தான்

-காதில்  கதிப்பு இட்டு தண்அம் துழாய்  கலி கச்சு கட்டி சுவரார் புறம் யார் வந்தீர் கால் தாழ்ந்து  நின்றான்

ஹனுமான் ராமன் இடம் கால் தாழ்ந்தது போல

/சதிர்சர் யார் உளர் -நேய நாயோ நய-சகர நாம திரு நாமம் – நேதா-சர்வ நீயா -எல்லா உலகத்தை தன் பக்கம் -ஒருவனுக்கு வேலை காரன்

-அஹம் சர்வத்ய பிரபவ உத்பத்தி ஸ்தானம் -லயிக்கும் உருவாகும் அவன் இடமே..

/லோக நாதன் சுக்ரீவனை நாதனாக- சர்வ நாதா சாரதி-

அரங்கம் ஆளி என் ஆளி-ஆழ்வார்

ஸ்ரீ ரெங்க நாத மம நாத-ஸ்வாமி-

//சர்வ ஜகத் காரணன் -சிறு குழந்தை செஷ்டிதம்

சின்ன குழந்தையாக இருந்ததே மாயம்

/பூதனை சகட யமளார்ஜுனன்/கோ   வஸத கோபாலர் ஸ்ருஷ்ட்டியும்-தானே எல்லாம் ஆக இருந்தான்

-/கோவர்த்த நோத்ரணம்/யசோதை வையம் எழும் கண்டாள்  பிள்ளை வாயுளே

அக்ரூரர் விஸ்வ ரூபம் த்ருஷ்ட்ராதன் பிள்ளைகளுக்கும் -விஸ்வ ரூபம்-அர்ஜுனன் உதங்கர் – சஞ்சயன் /

அன்று-தத்ர தாவது-யுத்தம் ஆரம்பிக்கும் பொழுது-

பகவான் புருஷோத்தமன் சர்வேஸ்வரன்-பார்த்தனை ரதியாக

/ஐவர் தெய்வ தேர்- விஜயம் கொடுக்கும் தேர்/அக்நி அஸ்தரம் எரித்து இருக்கும் எரிக்காமல் விட்ட கண்ணன் திருவடி யால் தானே ஏற்றம்/

தக்க ஐவர் தனக்கே தக்க தேர்  தனி பாகன்

/மாய பேர் தேர் பாகு/

சிரித்து கொண்டே அருளினான் சத்ரியன்-வைச்யர் சொல்ல போகிறேன்-நினைத்து சிரிக்கிறார்/புரியாது

ஸ்வாமி பாஷ்யம் எழுதி புரிய வைப்பார்

/சிஷ்யன் தம்பி தாசன்–எதை நினைத்தாவது வா -திரும்பி வா என்றான் பரதன்

/-ராமன் வரவில்லை  தாசன் என்றதும்  கீதை அருளினான் கண்ணன்/

-ஆத்மாவின் நித்யத்வமும் ஜீவ ஈஸ்வர பேதமும் /ஜீவர்களில் பரஸ்பர பேதமும் அருளி- சரமச்லோகம்-

மாயன் அன்று தெய்வ தேரில் செப்பிய /செம்மை-ஆர்ஜவம்-நேர்மை புனிதம் போக்கியம் நிறைந்த கீதா பாஷ்யம்

/சங்கரர் இதை ஒரே ஜீவாத்மா பல உடல் சரீர பேதம் உபாதி என்பர் /

முன்னுக்கு முன் முரணாக உபாதியும் பொய் என்றார் இவரே..

கீதா பாஷ்யத்தை-தத்வ ஹிதம் புருஷார்த்தம்-விசதமாக தெரியும் படி

-உபநிஷத் பாஷ்யதுடன் சேர்த்து.-பணியும் நல்லோர்/தெரியும் படி ஸ்வாமி சொல்ல-

/சீரில் சென்று பணிந்தது-ஒரு பகல் ஆயிரம்  ஊழி ஆலோ என்று தரிக்க முடியாமல் ஈடு பட்டது

-ஆழம்  கால் பட்டது ஆழ்வான் திருவடிகளில்

/ முன்பு /வென்றியே நீங்கி போன மனம் -இன்று இங்கு சேர்ந்ததே -இனி சொல்லில் யார் எனக்கு இன்று நிகர் /

பணிந்தன -பன்மையில் பணிந்தது-

ஆவிக்கு தனி சிறப்பு சிந்தை தனியாக சென்றது

-ஓன்று ஒன்றுக்கு  சகாயம் இன்று சென்று பணிந்தன- நோக்கி ஏக சிந்தையாய் சென்றதாம்

————————————————————————————————————————

திருமலை நல்லான் சக்கரவர்த்தி ஸ்ரீ ராம கிருஷ்ண ஐயங்கார் திருவடிகளே சரணம் .

பிள்ளை லோகம் ஜீயர் திருவடிகளே சரணம் .

திருவரங்கத் தமுதனார் திருவடிகளே சரணம் .

ஆழ்வார் எம்பெருமானார் ஜீயர் திருவடிகளே சரணம்..


Follow

Get every new post delivered to your Inbox.

Join 68 other followers