திருவாய்மொழி வியாக்யானம் -ஈடு -1-3-7-ஸ்ரீ M.A V .சுவாமிகள் ..

August 21, 2012

ஒன்றுஎனப் பலஎன அறிவரு
வடிவினுள் நின்ற
நன்றுஎழில் நாரணன் நான்முகன்
அரன்என்னும் இவரை
ஒன்றநும் மனத்துவைத்து உள்ளிநும்
இருபசை அறுத்து
நன்றுஎன நலஞ்செய்வது அவனிடை
நம்முடை நாளே.

பொ-ரை : ஒன்று என்றும் பல என்றும் அறிதற்கு அரிய வடிவிற்குள் நிற்கின்ற நன்றான எழிலையுடைய நாராயணணும், நான்முகனும், அரனும் என்னும் இவர்களை உங்கள் மனத்தில் சமனாக வைத்து ஆராய்ந்து, பிரமன் சிவன் இவர்களிடத்தில் நீங்கள் வைத்திருக்கின்ற பற்றினை நீக்கி, உங்கள் ஆயுள் உள்ள காலத்திலேயே அவ்விறைவனிடத்தில் நன்றான பத்தியைச் செய்யுங்கள்.

வி-கு : ‘வைத்து உள்ளி அறுத்துச் செய்வது’ என எச்சங்களை முடிக்க. ‘கொள்ளப்படாது மறப்பது அறிவிலென் கூற்றுகளே.’ (திருக்கோ. 87.) என்புழிப் போன்று, ‘செய்வது’ வியங்கோள் வினைமுற்று. பிறர்க்கு உபதேசம் செய்யும் இடமாதலின், நம்முடை நாளே’ என்பதில் ‘நம்’ என்பது முன்னிலைக்கண் வந்தது. ‘தாவா விருப்பொடு கன்று யாத்துழிச் செல்லும், ஆபோற் படர்தக நாம்’ (கலித். மரு. 16.) ‘நாமரை யாமத்து என்னோ வந்து வைகி நயந்ததுவே’ (திருக்கோ. 164,) ‘செங்கயல்போல் கருநெடுங்கண் தேமருதா மரை உறையும், நங்கையிவர் எனநெருநல் நடந்தவரோ நாம்என்ன’ (கம். சூர்ப். 119.) என்ற இடங்களில் நாம் என்பது முன்னிலைக்கண் வந்துள்ளமை காண்க.

ஈடு : ஏழாம் பாட்டு: ‘அப்படியே செய்கிறோம்,’ என்று ஆறியிருந்தார்கள்; ‘ஐயோ! நீங்கள் உங்களுடைய ஆயுளின் நிலையும், இழக்கிற பொருளின் நன்மையும் அறியாமையால் அன்றோ ஆறியிருக்கின்றீர்கள்? நீங்கள் முடிந்து போவதற்கு முன்னே உறுதி செய்யும்வழிகளால் பொருள் இன்னது என்று உறுதி செய்து, உறுதி செய்யப்பட்டவன் பக்கலிலே விரைவில் பத்திபைப் பண்ணப் பாருங்கோள், என்று, மேல் பாசுரத்திற்குச் சேஷமாய் இருக்கிறது இப்பாசுரம். ‘நீங்கள் குறைந்த ஆயுளையுடையவர்கள் ஆகையாலே, விரைவில் செய்துகொடு நின்று, ‘செய்கிறோம்’ என்ன வேண்டும்;

‘செய்கிறோம்’ என்று செய்ய ஒண்ணாது என்கிற இதுவே இப்பாசுரத்தில் விசேடம்.

ஒன்று என பல என அறிவு அருவடிவினுள் நின்ற – ‘மூவர் முதல்வராய் மூவர்க்கும் மூன்று சரீரம் உண்டாய்த் தோற்றுகையாலே, மூன்று சரீரத்திலும் ஒருவனே நிலைபெற்றுநிற்கிறானோ, அன்றி, மூன்றிலும் மூன்று சேதனர் நிலைபெற்று நிற்கின்றார்களோ?’ என்று அறிய அரிய வடிவுகளையுடையராய் நிற்கிற. இனி, ‘ஓர் ஆத்துமாவின் நிலைபேறோ, பல ஆத்துமாக்களின் நிலைபேறோ? என்று அறிய அரிதான தன்மையினையுடையராய் நின்ற என்னுதல். நன்று எழில் நாரணன் - ‘நன்று’ என்பதனால், அவனுக்கே உரிய 1நாராயண அநுவாகாதிகளை நினைக்கிறார். ‘எழில்’என்பதனால், 2‘நீங்கின குற்றங்களையுடையவனும் மோக்ஷத்தையுடையவனும் ஒளி உருவனும் ஒருவனேயானவனும் ஆன நாராயணன்’ என்கிற புகரை நினைக்கிறார். இனி, ‘நன்று எழில்’ என்பதற்கு, வடிவின் அழகினைப் பார்த்தவாறே,3‘கண்ட ஆற்றால் தனதே உலகு என நின்றான்’ என்கிறபடியே, ‘அனைத்து உலகும் அனைத்து உயிரும் அளிக்கும் பரமன் இவனே,’ என்னலாம்படி இருக்கும் நன்றான அழகு என்று கூறலுமாம். திருப்பெயரைப் பார்த்தவாறே தன்னை ஒழிந்தன அனைத்தையும் பிரகாரமாய்க்கொண்டு தான் பிரகாரியாய் இருப்பான் ஒருவன் என்று தோன்ற இருப்பவனாதலின்,‘நாரணன்’ என்கிறார். நான்முகன் – ஒருவன், படைக்குங் காலம் வந்தால் நான்கு வேதங்களையும் சொல்லுதற்கு நாலுமுகத்தையுடையனாய்ப் படைக்குந் தொழில் ஒன்றில் மட்டும் சேர்ந்தவன் என்று தோன்ற நிற்பவன். அரன் – ஒருவன் அழிக்குந்தொழில் ஒன்றில் மட்டும் சேர்ந்தவன் என்று தோன்ற நிற்பவன்.

என்னும் இவரை – இப்படி வேறுபட்ட தன்மையராய் இருக்கும் இவர்களை. 4‘படைத்தல் காத்தல் அழித்தல்களைச் செய்கிற பிரமன் விஷ்ணு சிவன் என்னும் பெயர்களை, பகவான் என்ற பெயரையுடைய ஜனார்த்தனன் ஒருவனே அடைகிறான்,’ என்கிறபடியே, பெயர்களில் ஒக்க எடுக்கலாய் விஷ்ணு சப்தத்தோடு பரியாயமான ஜனார்த்தன

சப்தத்தை இட்டுத் தலைக்கட்டுகையாலே, தானே முதல்வன் என்று தோன்றும்படி இருப்பவன். இப்படி வேறுபட்ட தன்மையராய் இருக்கிற இவர்களை; ஒன்றநும் மனத்து வைத்து – அவனை ஒழிந்த இருவரிலே ஒருவனுக்கு உயர்வு வேண்டும் என்றாதல், உறுதிப் படுத்துவதற்கு முன் இவனுக்கு உயர்வு வேண்டும் என்றாதல் பாராதே ஒரு படிப்பட உங்கள் மனத்திலே வைத்து. உள்ளி-சுருதி நியாயங்களால் ஆராய்ந்து அவர்கள் சொரூப சுபாவங்களை இப்படி ஆராய்ந்தவாறே ஒருபொருள் பிரதானமாய் ஏனைய இரண்டும் உயர்வு இல்லாதனவாய்த் தோன்றும். தோன்றினவாறே, நும் இருபசை அறுத்து – அவ்விரு பொருள்களிலும் நீங்கள் செய்யும் நசையைத் தவிர்ந்து. அவ்விரு பொருள்களுக்கும் இயற்கையாக வருவது ஓர் உயர்வு இல்லை; நீங்கள் ஏறிடுகின்ற இவையே என்பார், ‘நும் இருபசை’ என்கிறார். நன்று என நலம் செய்வது அவனிடை – இப்படி உறுதி செய்யப்பட்டவன் பக்கலிலே ‘இவன் நமக்குக் கைப்புகுந்தான்,’ என்று உங்களுக்கு ஏறத்தேற்றம் பிறக்கும்படி வேறு பலனைக் கருதாத பத்தியைப் பண்ணப் பாருங்கள். ‘காலக் கிரமத்திலே செய்கிறோம்’ என்று ஆறி இருந்தார்கள்; நம்முடை நாளே – கெடுகின்றவர்களே! நம்முடைய வாழ்நாளின் நிலையை அறிவீர்கள் அன்றோ! விரைவில் அடைவதற்குப் பாருங்கள். ‘நம்முடை நாளே’ என்றதனால் ‘வாழ்நாளின் நிலையினை அறிந்தபடி என்?’ என்னில், முன்னர், 1‘மின்னின் நிலைஇல, மன்உயிர் ஆக்கைகள்’ என்றார் அன்றே? 2‘சூரியன் தோன்றுங் காலம் வந்தவாறே பொருள் தேடுங்காலம் வந்தது என்று உகப்பர்; அவன் மறைந்தவுடனே தத்தம் மனைவி மக்களோடு இன்பம் நுகருங்காலம் வந்தது என்று உகப்பர்; சாலில் எடுத்த நீர் போன்று தங்கள் ஆயுள் குறைகிறது என்று அறியாதிருக்கின்றார்கள்,’ என்று ஸ்ரீ ராமாயணமும் கூறும். இனி, 2‘ஒருவன் இரண்டு கதவுகளையும் அடைத்துக்கொண்டு கிடந்து உறங்கும் போது, நெருப்புப் பற்றி எரியாநின்றால், ‘அவிக்கிறோம்’ என்று ஆறி இருக்கலாமோ?’ என்பார், 3நம்முடை நாளே’ என்கிறார் எனலுமாம்.

ஆறி இருக்கலாமா -

அவனை ஸ்தோத்ரம் பண்ண சொல்ல -
அப்படியே செய்கிறோம் -ஆயுசு ஸ்தித்தி- இழக்கும் விஷய பெருமையும் பார்த்து
முடிந்து போகும் முன்னம்
நிர்ணய உபாயங்கள் வஸ்து பற்றி -
அவன் பக்கல் கடுக பக்தி பண்ண -மந்த ஆயிசு என்பதால்
வேத நூல் பிராயம்-மின்னின் நிலை இல மன் உயிர் ஆக்கைகள்
உள்ளி -கீழே சொல்லி -நலம் செய்வது அவன் இடை
அதே அர்த்தம் இங்கும் -கடுக பற்ற சொல்லி
உணர்ந்து உணர்ந்து இறைஞ்சுமின் மனப்பட்டது ஒன்றை
அரி அயன் அரன் என்பவரில்
நம்முடை நாள் -வார்த்தை வைத்து அவதாரிகை
நாராயணன் -நன்று எழில் -
ஓன்று என பல என இருக்கிறான் -
மூர்த்தி த்ரயத்துக்கும் ஆத்மா ஒன்றோ பல  ஜீவாத்மாக்களுக்கும் ஒரே ஆத்மொவோ என்று
கண்ட வாற்றால் தனதே உலகு என்று நிற்கிறான்
இவரை ஒன்ற நும் மனத்தே வைத்து-பஷ பாதம் இன்றி
உள்ளி
நும் இருபசை அறுத்து
அவன் இடை நன்று என்று நலம்செய்வது -பக்தி பண்ணுவது
மூவரையும் சமமாக வைத்து பின்புஉள்ளி
இதை கொண்டே திருவாய் மொழிக்கு அர்த்தம் கஷ்டம்
திருப்பாவைக்கு ஏற்றம் இத்தால் அருளி
குடி மகன் நாமும் முதல் மந்திரியும் சமம் -போல்
திரு இல்லா தேவரை தேவேன்மின் -
சமரசவாதி இல்லை -முழுவதும் அறிந்து
ஓன்று என -பல என அறிவு அரிய வடிவு
மூன்று சரீரம் தோற்றுவதாலே-
ஏகாத்ம அதிஷ்டமோ -
நன்று எழில் நாரணன் –அநந்ய பரமான  -ரூப ஸ்ரீ பார்த்து
அபக்த பாபமா -புகர்-ஏகோ நாராயண திவ்யா தேவோ  -அத்விதீயம் -
இவன் ஒருவனே ரஷகன் -கண்ட வாற்றால் தனதே உலகு
அனைத்தும் பிரகாரமஎன்று தோற்றும் படி தான் பிரகாரி -காட்டுமே
திரு மேனியும் திரு நாமமும் இத்தை  காட்டும்
நான்கு வேதம் உச்சரிக்க நான்கு முகம் உடையனாய்

சிருஷ்டி கார்யமொன்றிலும் அந்வயம்
அரன் அழிக்க-ஒன்றிலும் அந்வயம்  -ஒவ்பாதிகம் அவன் நியமனத்தால்
ஹரி -அழிப்பவன்-ஸ்வாபம்-பாபங்களை   -ருத்னையும் அழிக்க
வியாகரண சாஸ்திரம் அவனே பர தெய்வம் சொல்லுமே
பகவான் ஏக ஜனார்த்தனன்
எண்ணிக்கையில் ஒக்க எடுக்க சமம் -ஆனால் விஷ்ணு சப்தம் பரியாய சப்தம் ஜனார்த்தனன்
தானே பிரதானம்
யது குல சஜாதீயன்போல் ரகு குல ராமன்போல் விஷ்ணு பிரம்மா ருத்ரர் நடுவில்
சிருஷ்டி ஸ்திதி அந்த கரணி–புராண பிரமாணம்
விதருசா ஸ்வாபம் மூவருக்கும்
இவற்றை ஒன்றினை மனசில் வைத்து -ஒருப்படுத்தி  நெஞ்சில் வைத்து கொண்டு -
ஆராய சொல்கிறார் -நிர்ணயம்செய்ய -
உள்ளி -உள்ளுவது சுருதி நியாயங்களால் ஆராய்ந்து பார்த்தால்
ஸ்வரூப ச்வாபவங்களை ஆராய்ந்து -
இரு பசை அறுத்து -இரண்டை விட்டு
ஒன்றும் தேவும் -பதிகம் நம்முடையார் இவன் காட்டும் -எம்பார்
பேச நின்ற சிவனுக்கும் -பிரமனுக்கும் நாயகன் அவனே
பரன் திறம்  அன்றி பல் உலகீர் மற்று இல்லை
பொம்மை போல் புறம் பூச்சு போல் இவர்களுக்கு
குதிரை சாணம் வைத்து பண்ணி புரம்பூசி இருப்பது போல்
தேவதை வாய் அலங்காரம் -எறிடுகிற மேன்மை தவிர்ந்து
பேச நின்ற பேச்சு மற்றவர்க்கு இல்லை பிரமனுக்கு
வாக்கும் மனசுக்கும் சண்டை வேத கதை -
பிரம்மா இடம் போக -மனசுக்கு -நினைத்தால்தான் வாக்கு சொல்லும்
வாக்தேவதைகொபம் சபிக்க வாக்கு இல்லாமல்
பிரம்மா ஆகுதி மனசா நினைத்து கொள் -வேதம் சொல்லும் -இன்றும் வேதம்
பேச –நின்ற பேசுவதால் நிற்கிறான் பொம்மைக்கு முட்டு கொடுத்து தாங்குவது போல்
வஸ்துக்த உத்கர்ஷம் இல்லை
நிர்ணயம் பண்ணின பக்கலில் இவன் கை  புகுந்தான் -தெளிவு பிறக்கும் படி
நன்று என நலம் -அநந்ய பிரயோஜன பக்தி பண்ண பாரும்
நம்முடைய நாளே ஆயுசு தான் என்றுமே முடியுமே -
கடுக ஆஸ்ரயிக்க பாரும்
முன்பே மின்னின் நிலையிலே அருளி செய்தார்
நெருப்பு பற்றி எரிய- இரண்டு கதவும் மூடி -இருக்க அவிக்கிறோம் என்று ஆறி இருக்கலாமா
அவிக்கிறோம் -அணைக்கிறோம் -விளக்கை அவி- திரு நாராயண புரம் அணைத்து வா
நந்தந்தி உதித்த ஆதித்ய – நந்தந்த அஸ்தமித்த
-மனுஷ்யா –ஜீவித ஷயம்  ஸ்ரீ ராமாயண ஸ்லோகம்
நாள் ஓடுவது நினைக்காமல் -மகிழ்ந்து -இருக்கிறோம் –அர்த்தம் சம்பாதிக்க அபிமத விஷய அனுபவம்
சாலில் எடுத்த நீர் போல் -ஏற்ற சால் -அன்று இருக்குமே -
ஆகட்டும் பண்ணலாம் என்று   நினைத்து இழந்துபோகாதீர்
நம்பிள்ளை திருவடிகளே சரணம்
நம் ஜீயர் திருவடிகளே சரணம்
பெரியவாச்சான் பிள்ளை திருவடிகளே சரணம்
வாதி கேசரி அழகிய மணவாள ஜீயர் திருவடிகளே சரணம்
வடக்கு திருவீதி பிள்ளை திருவடிகளே சரணம்
ஆழ்வார் எம்பெருமானார் ஜீயர் திருவடிகளே சரணம்.

ஸ்ரீ வசன பூஷணம் அனுபவம்-6/7-சூரணை-3/4/5 -ஸ்ரீ M.A.V.ஸ்வாமிகள் ..

August 20, 2012

சூரணை- 3-

உத்தர பாக உப பிரமாணங்கள் இரண்டிலும்  தார தம்யம் உண்டோ என்று கேட்டவர்களுக்கு  பதில்
இன்னது பிராபல்யம் என்று தாமே சொல்வதாக கொண்டு அருளி செய்கிறார்
இவை இரண்டிலும் வைத்து கொண்டு இதிகாசம் பிரபலம்
எப்படி முக்யத்வம் மூன்று காரணங்கள் அருளுகிறார் -
ஸ்ரேஷ்ட பாகம் தானே  உத்தர பாகம்
குரு பரம்பரை பிரபாவம் -ஆறாயிரப்படி
பின்பு அழகு பெருமாள் ஜீயர் அருளி
 பன்னீராயிரப்படி  பிற காலம் -பிள்ளை லோகம் ஜீயர் தொகுத்தது என்பர் -
ஐதீகம் -வ்யாக்யானத்தில் உண்டு -இதுவே பிரமாணம் என்பர்
கூரத் ஆழ்வான்- ஆண்டாள்
நகர சோதனை போய் -தற்  கொலை -பேச்சு கேட்டு
திரு விருத்தம் வியாக்யானம் -ச்வீகாரம் கொடுத்த -பெரிய பிராட்டியாருக்கு மஞ்சள் நீரை கொடுத்து -
முன்பே பிள்ளை இருந்து பால்யத்தில் மறித்தது -முன் பின் முரண் இதில்
அது போல் இதிகாசம் கொண்டே -விரோதம் புராணங்களில் இருந்தால்
மூன்று காரணங்கள் காட்டி
அதில் முதலில் பரிக்கிரக அதிசயம்
பரிக்கிரக அதிசயம் -சாஸ்திர பரிகிரகம் -புராணங்களிலே இதிகாசம் கொண்டாட படும்
வேத வேத்யே-பரே பும்சி -தசரதாத் மஜே சாஷாத் -ராமாயண -ஸ்காந்த புராண வசனம்
தசரதர் பிள்ளை அவன்ஆக  வேத புருஷன் வால்மீகி பிள்ளை -
மதிமந்தான -மகா பாரதம் சந்தரன் -சைவ புராணம்-பாற் கடல்
சுருதி சாகரம் புத்தியாகிய மத்தை கொண்டு -சந்தரன் போல் மகா பாரதம்
வியாச வாக்ய -மார்கண்டேய புராணம்
வேத பர்வதம் அதர்ம வாக்கியம் அழிக்க மகா பாரதம் -வேத குறையையே தீர்க்க இது வந்தது
சாஸ்திரம் கண்டு பயம் போக்க மகா பாரதம்
விஷ்ணுவுக்கு -கல்யாணி பக்தி கொடுக்க மகா பாரதம் காரணம்
மத்யஸ்தை அடுத்த காரணம் -
நடு நிலைமை – இதுக்கு தான்
புராணங்கள் பிரம்மா உபதேசித்தது -முக்குணம் வசப்பட்டவன் -
மாஸ்த்ய புராணம் -சொல்லும் வசனம் காட்டி
சாத்விக  விஷ்ணு தாமச அக்னி ராஜச தன்புராணம் பிரம ப்ரக்மாண்ட
சங்கீர்ண -கலந்து சரஸ்வதி பித்ரு பற்றி
இதனால் புராணங்களுக்கு நடு நிலைமை இல்லை
இலி ங்கத்துக்கு      இட்ட புராணம் இட்டு கட்டின புராணம் -எருமையை யானை போல் பாட சொல்லி
பொதுவில் கேட்டு பதில் விஷ்ணு பிராணம் ஸ்வேத வராக கல்பம் இது -

4320000 வருஷம் ஒரு  சதுர யுகம் -பகல்
துவீதி பரார்த்தே -
பரம் ஒரு அர்த்தம் முடிந்தது -முதல் பாதி 50 வயசு ஆகி விட்டதே
யாதொரு கல்பத்தில் யாதொரு குணம் விஞ்சி இருந்ததோ -பஷ பாதம் இருக்கும்
கர்த்தா யதார்த்த தர்சன சாமர்த்தியம் உண்டு வால்மீகி வியாசர்
நடந்த காலத்திலேயே இருப்பவர்கள் -அவர்களும் ஒரு பத்ரம் அதில்
இதி கே இப்படி தான் நடந்தது
எப்படி நடந்ததாம் கேள்வி பட்டு புராணம்
வஸ்து குறையும் விஷயம் கூடும் ஒருவர் மூலம் வந்தால்
கோன் வஸ்து -நாரதர் வாயால் கேட்க ஆசை படு கேட்டார்
ஹசிதம் பாஷிதம் கதி செஷ்டிதம் காட்டி தத் சர்வம் தர்ம வீர்ய ஞானம் யதாவது பிரம்மா அனுக்ரகம்
வியாசர் -பீஷ்மர் -சகோதரர் போல் -பராசரர் -சந்தனு -அவரும் பாத்ரம் மகா பாரதத்தில்
உய்யக் கொண்டார் -எம்பெருமானார்  காலத்தில் இருந்தவர்
தத்வ நிர்ணயம் அருளி -இதிகாசம் பலி அம்சம் சேஷாம் பரிக்கிற அதிரேக சர்வத்ர மத்யஸ்த கர்த்ரு
மகா பாரதம் -இதில் உள்ளது அனைத்தும் இல்லாதது எங்கும் இல்லை வசனம்

கர்த்ரு -விசேஷம் மூன்றாவது காரணம்
பட்டர்-சகஸ்ரநாமம் வியாக்யானம் இதை காட்டி
அங்கே சொன்னோம் பிரபன்ன பவித்ராணம்
அங்கே கண்டு கொள்வது என்கிறார் -மா முனிகள் -வாசித்து விட்டு போக கூடாது
அந்வயம் செய்து கொள்ள வேண்டும்
தத்வ விவேகம் -பிள்ளை லோகாச்சார்யர் அருளி -ஓலை சுவடி கொண்டு வெளி இடப் பட்டது
கண்டதை எழுதாமல் கண்ணால் கண்டதை
சூரணை – 4-
அத்தாலே அது முற்பட்டது
மூன்று காரணங்களால் முதலில் சொல்லப் பட்டது
துவந்த சமாசம் -சப்தம் -எழுத்து குறைவு முதலில் சொல்லி
ராம லஷ்மண சொல்வது போல்
புராண இதிகாசம் என்று சொலி இருக்க வேண்டும்
உயர்ந்த ஒன்றை முதலில் சொல்லி தாழ்ந்ததை
அப்யகிதம் பூர்வம் பாணினி சூத்திரம் -
வில் வித்தை அர்ஜுன பீமா சொல்வதுபோல் -
அந்த பிரபல்யத்தாலே முன்னே சொல்லப்பட்டது
ஆக -மா முனிகள் ஒவ் ஒரு பகுதியும் தொகுத்து அருளி நமக்கு காட்டுகிறார்
வேதார்த்தம் நிர்ணயம் செய்வது அதன் உப பிரமாணங்களை கொண்டே செய்ய வேணும்
அதில் பூர்வ உத்தர பாக உப பிரமாணங்கள் இன்னது என்று காட்டி
உத்தர பாக உப பிரமாணங்களில் இதிகாசம் பிரபலம் என்றும்
மேலே தான் அருளி செய்வதற்கு பிரமாணங்கள் காட்டி ஆரம்பிக்கிறார்
சூரணை -5 -
த்வயத்தின் -பூர்வ கண்டார்தம் 5முதல் 307 வரை
புருஷகாரமாக பிராட்டி முன் இட்டு
புருஷகார வைபவம் பேரு தருவிக்கும் அவள் பெருமை
இதிகாச ஸ்ரேஷ்டமான ஸ்ரீ ராமாயணத்தில் சிறை இருந்தவள் ஏற்றம் சொல்கிறது
வசிஷ்டர் சக்தி பராசரர் வியாசர் சுகர் பரம்பரை -ஐந்தும் சொல்லி

புராணம் சொன்னவர் பிரம்மா எழுதி வைத்தவர் வியாசர்
அதனால் ஆப்த தமத்வம் இல்லை புராணங்களுக்கு -முக்குணம் கலந்து அருளின வார்த்தைகள்
ஆப்த -ஆப்த தர -ஆப்த தமர் -மூன்று படிக்கட்டு
புருஷகார வைபவம் பேரு தருவிக்குமவள் பெருமை சொல்லும் முதல் பிரகரணம்
பரிந்து உரை -புருஷகாரம் -
புரு சமோதி -நிறைய கொடுப்பவன்புருஷன் -
புருஷ சூக்தம்புருஷோத்தமன் வேறு படுத்தி காட்ட
கர்மம் அடியாக கொடுக்காமல் இருக்க -பாபம் மிகுந்து
நிரந்குச ஸ்வா தந்த்ரம் கொண்டவன் -
புருஷன் கரோதி -அபுருஷன் -ஆக்குகிறாள் இவள்
புருஷாகாரம் தப்பாக சொல்லி -புருஷ காரம்தான் சரி
வேத– தத் அர்த்த– தத் உப பிராமணங்கள் மொத்தமாக சொல்லி
பாக விபாகம் -சொல்லி –
சேதனர் உஜ்ஜீவிக்க அர்த்த விசேஷங்கள் அனைத்தையும் அருளி -
அது தான்பூர்வ பாக வேத்தியம் அன்றிக்கே உத்தர பாகம் -
பூர்வ பாகத்தில் முமுஷ்வுக்கு ஞாதவ்யம் கொஞ்சம்
ஸ்வரூப -பர ஜீவா
உபாயம்
புருஷார்த்தம்
ப்ராப்யம் ப்ராபகம்
தத்வம் – பர ஜீவா  ஹிதம் வழி விரோதி புருஷார்த்தம்
தத் தத் அனுகுணமாக த்யாஜ்யம் உபாதேயம் அறிந்து கொண்டு
உத்தர பாக நிர்ணயம்
தாத்பர்யங்களை சங்ககரித்து
 ஸ்வரூபம் -ரூபாதிகளை உபசனாதி
சம்சயம் விபர்யயம் அற -சாரம் -அருளி செய்கிறார்
அதில் பிரதமத்தில் -
உத்தர பாக உப பிரமாணங்களில் இதிகாச ஸ்ரேஷ்டம் -ஸ்ரீ ராமாயணம்
தத் பிரதிபாத்ய விசேஷம் தெரிவிக்கிறார்
சிறை இருந்தவள் ஏற்றம் சொல்லுகிறது
இதிகாச ஸ்ரேஷ்டம் ஆவது எப்படி
வால்மீகி -பிரம்மாவால் -அருள் பெற்று -ஆசனம் கொடுத்து
பிரம்மாவால் சம்பாவிதனான வால்மீகி பகவான் -அருளியதால் -
சத்ய வாக்கியம் -ராமன் வார்த்தை சரம ஸ்லோகம் -வால்மீகி வரத்தை இல்லை
அஹம் சர்வம் கரிஷ்யாமி இளைய பெருமாள் வார்த்தை
தர்ம வீர்ய ஞானம் கொண்டு அவர் வார்த்தைகளை கேட்டு அருளி
தபோல கல்பிதம் இல்லை
கம்பர் ராமாயணம் -தலை மயிரை பிடித்து இழுத்து மடியில் -வைத்ததை
தமிழ் பண்பாடு குடிசையை பெயர்த்து போனான்
கண்ணாலேபார்த்து அருளி
லஷ்மணன் கொடு போட்ட சரித்ரம் எங்கும் இல்லை
லஷ்மண் ரேகை
கூனி மண் உண்டை எறிந்தான் -உண்டை வில் தெறித்த கோவிந்தா
மூன்று பாசுரங்கள் ஆழ்வார்கள் அருளி -
பிரம்மா காட்டியதில் இல்லை
மயர்வற மதி நலம் அருள பெற்றவர்கள் -
உள் மகிழ்ந்த நாதனூர் -கூனகம் வில்லி அல்லையே
திரு சந்த விருத்தம் 2 பாசுரம் -திருவாய் மொழி i பாசுரம்
வால்மீகி காட்ட வில்லை கம்பர் காட்டினார் ஆழ்வார்கள் பாசுரம் கொண்டே
எல்லியம் மல்லிகை மா மாலை கொண்டு ஆர்த்தும் ஓர் அடையாளம் -
இதுவும் வால்மீகி ராமாயணத்தில் இல்லை
பிரம்மாவும் காட்ட முடியாதவற்றை ஆழ்வார்களுக்கு காட்டி அருள
பரம பிரமாணம் இவை -
சகல லோகம் பரிகிரகம் உண்டே ஸ்ரீ ராமாயணம்
ஸ்கந்த புராணம் இது போல் சைவர் இல்லை என்று எழுதி -வைத்து இருக்கிறார்கள்
இதுவும் ஸ்ரீ ராமயணத்துக்கு பெருமை   தானே
இதிகாச ஸ்ரேஷ்டம்
தத்வ த்ரய பிரபந்தம்- நடுவில் திருவீதி பிள்ளை பட்டர் அருளி செய்தார் -இதை குறிப்பிட்டு
இந்த ரகஸ்ய கிரந்தம் நமக்கு இல்லை
இதர சஜாதீயன் போல் அவதரித்து சர்வேஸ்வரன் ரேஷன அர்த்ய்தமாக
சர்வ பிரமாண உத்க்ரிஷ்டமான வேதம் தாழ விட்டு கொண்டு ஸ்ரீ ராமாயணம் அவதரிக்க
அவதாரம் குணம் செஷ்டிதம் அறிவித்து நமக்கு ருசி விளைக்க வந்தது வேதம்
நாடகம் போல் -உலகமே நாடக மேடை -

நிருபாதிக மாதா பிதா -அவர்களுக்கு
நிரதிசய வாத்சல்யம் அதன் அடியாக வந்து -அதுக்கு பிரகாசமாய்
வத்சக -கன்று குட்டி -வாத்சல்யன் தேனு தாய் பசு
காலடி பட்ட புல் கவ்வாத பசு -தன கன்றின் உடம்பில் அழுக்கை நக்கி கழுவது போல்
இந்த குணா திக்யம்  வெளி இட
தனி சிறையில் விளப்புற்ற கிளி மொழியால் -ஆழ்வார்
சிறை இருந்தவள் -சிறை பட்டவள்  என்று சொல்ல இல்லை
சிறை இருந்து பெருமை மிகுந்து
ஆஸ்ரிதர தேவ ஸ்திரீகள் விடுதலை பண்ண தானே சிறை புகுந்தாள்
வழிய சென்று -ஏற்றத்துக்கு உடலாம்
சம்சாரிகளுக்கு ஒக்க கற்ப வாசம் செய்த அவன் போலே
என் நின்ற யோனியுமாய் பிறந்தாய் -கொண்டாடி
பல பிறப்பாய் ஒளி வரும் முழு நலம்
தேஜச்கரம் -அனுக்ரக நிபந்தனம்
இத்தை ராவண பலாத்காரத்தால் வந்ததாக நினைப்பார் ஷூத்ரர்
சீதோ பவ அக்நிக்கு கட்டளை இட்டாள் பிராட்டியே
நஷ்டோ பவ சொல்ல எவ்வளவு நேரம் ஆகும் பெருமாள் கார்யம் என்பதால் விட்டு வைத்தாள்
தயாதி குணம்  வெளிப்படுத்த -
ஸ்ரீ ராமாயணம் எல்லாம் இவள் ஏற்றம் சொல்ல வந்தது
ராமஸ்ய அயனம் -காவ்யம் ராமாயணம் –முழுக்க -சீதையாக சரித்ரம் –மகத் பௌலச்ய வதம்
நடுவில் சொல்லி -பேரு தான் ராமாயணம் முழுக்க பெருமை உள்ள பிராட்டி பெருமை சொல்ல வந்தது
சீதைக்கு ராமா பெயர் -உண்டே
இதிகாச ஸ்ரேஷ்டம் -அர்த்தம் திரு உள்ளம்பற்றி -பிராட்டி சரித்ரம் சொல்ல வந்தது பட்டர்
ஆய ஜகனாசார்யர் -பெருமை காட்டிய விதம்
இதிகாசம் இரண்டும் ஒத்து இருக்க -சப்த வைஷண்யம்
உபயமும் சமஸ்க்ர்தம்
வக்த்று வைலஷ்ணண்யம் ரிஷிகள் இருவரும்
பெரிய கிரந்தம் -பகுளம் பாரதம்
தூத்ய பிரபாவத்தை பகல் விளக்க படுத்தும் சிறை ஏற்றவள்  ஏற்றம் -
பிறர் கால் விலங்கு அற தான் சிறை இருந்தும்
பிறர் அநர்த்தம் காணில் தான் கால் நடை கெட்டும்
பாரதந்த்ர்யம் ஸ்வாபம்
புருஷகாரத்வம்
தந்தை காலில் விலங்கு அற வந்தும் -சிறையில் இருந்து நழுவினவன் அவன்
பிறர் அநர்த்தம் கண்டு கால் நடை நடந்துபோய் தூது போனான் அவன்
நடந்த நல வார்த்தை -என்பார்களே தூது போனவன்
குண பாரதந்த்ர்யம் இல்லாத ஒன்றை ஏற் இட்டு கொண்டு அவன்
சூரணை
மகா பாரதத்தால் தூது போனவன் ஏற்றம் சொல்லுகிறது
கிருஷ்ண த்வை பாதனர்
செம்படவச்சி -மீன் வாசனை -மத்ஸ்ய கந்தி-பரிமளம் வீச -சந்தன ராஜா -
பின்னோதரர் -
பராசரர் -சந்தனு
குந்தி -கர்ணன் -
தீவில் விட அங்கே வளர – கருப்பாய் இருந்ததால்
வியாசம் வித்தி நாராயண ப்ரபும் -நாராயண சாஷாத் -அம்ச அவதாரம் -ஆவேச அவதாரம் -பரி பூர்ண அவதாரம்
ஆப்த தமன் -பஞ்சம வேதம் -புராணம் பிரஸ்தம் -வேத பிரணிதம்-தெரிவிக்கப்பட்டது
நடுவில் திரு வீதி பிள்ளை பட்டர் ஸ்ரீ ராம பட்டர் திரு குமாரர் பேரன் என்பர்
கழுத்திலே ஓலை கட்டி தூது –பிரணவபாரதந்த்ர்யம்
ஆஸ்ரையான சௌகர்ய ஆபாதகமான நீர்மை -காட்டி -வாத்சல்யாதிகள் ஸ்வாமித்வம் போல்வன
இன்னார் தூதன் என நின்றான்
அதுவே ஹேதுவாக நின்றான்
 தரித்து நின்றான்
இந்த பேர் பெற முயன்று -இந்த பெயர் கிட்டியதும் நின்றான் -
பாண்டவ தூதன் -அவதாரம் எடுப்பதில் இருந்தும் நின்றான் இதற்க்கு பின்பு
குடை மன்னர் இடை -நடந்தான்
தூது போனவன் -சூக்தி பேசிற்றே பேசும் ஏக கந்தர்
தூது போகும் தண்மை-
விருப்பத்தின் காரணம் ஆக
பரார்தமாக பிறப்பதால் ஸ்ரேயான் பவதி ஜாயமான
பிறர்க்கிற படியாலே பெருமை அடைகிறான்
ஏவ காரம் மூன்றிலும் கொள்ளலாம்
தூது போனது இழிவு -அறிவு கேடர் -
எத்திறம் என்று மோகிக்க வைக்கும்
இவன் ஏற்றம் சொல்ல வந்ததே மகா பாரதத்தின் தாத்பர்யம்
நாராயணா கதாம் இமாம் தொடங்கினார் வியாசர்
புருஷகாரம் உபாயம்-பிரதி பாதிக்க வந்த இரண்டு இதிகாசங்கள்
பிள்ளை லோகாச்சார்யர் திருவடிகளே சரணம் .
ஆழ்வார் எம்பெருமானார் ஜீயர் திருவடிகளே சரணம் .

ஸ்ரீ பெரியஆழ்வார் திருமொழி-4-8– வியாக்யானம்-

August 20, 2012

அவதாரிகை

போகத்தில் வழுவாத புதுவையர் கோன் -என்கிறபடியே
திரு அவதாரமே தொடங்கி-க்ர்ஷ்ணா அவதார  குண செஷ்டிதங்கள்  எல்லாம்
முற்றூட்டாக  அனுபவித்து கொண்டு வந்த இவர் -
என்னாதன் தேவியிலே -அந்த கிர்ஷ்ண அவதார  குண செஷ்டிதங்கள் உடன் ராம அவதார
குண செஷ்டிதங்களையும் அனுபவிக்கையில் உண்டான ஆசையாலே இரண்டையும்
ஒன்றுக்கு ஓன்று எதிர் எதிராக பேசி நின்று அனுபவித்து -பின்பு
கதிர் ஆயிரம் இரவியிலே -ராம கிருஷ்ணா அவதார குண செஷ்டிதங்களையும்
அவதாராந்தர குண செஷ்டிதங்களையும் கலப்பிலே அனுபவித்த அநந்தரம் -
இவ் அவதார குண செஷ்டிதங்கள் எல்லாம் பிரகாசிக்கும்படி
உகந்து அருளின நிலங்களிலே எழுந்து அருளி நிற்கிற நிலைகளை
அனுபவிக்க வேணும் என்னும் ஆசை பிறந்து
ப்ரதமம்
 ராம கிர்ஷ்ண அவதார குண செஷ்டிதங்கள் பிரகாசிக்கும்படி
திருமலையிலே எழுந்து அருளி நிற்கிற அழகரையும் -அவரிலும் காட்டிலும் ப்ராப்யத்தில்
சரம அவதியான திருமலை ஆழ்வாரையும் அனுபவித்து -
பின்பு
திருக் கோட்டியூரில் நிற்கிற நிலையையும் அனுபவிக்கையில் ப்ரவர்தரான இவர்
அங்கே எழுந்து அருளி நிற்கிற நிலையில் தங்களுக்கு ஆதரநீயம் இன்றிக்கே
அந்ய பரராய் திரிகிற சம்சாரிகளை நிந்தித்தும்
அந் நிலையின் வாசி அறிந்து ப்ரவனராய் அனுபவிக்கும் ஸ்ரீ வைஷ்ணவர்களை
ஸ்லாகித்தும்-இப்படி இருந்துள்ள செருக்கோடே கூடி அனுபவித்து -
தாம் நிந்தித்தவர்களையும் விட மாட்டாத பரம கிருபையால் -அவர்களை குறித்து
இரண்டு திரு மொழி யாலே பரோ உபதேசத்தை பண்ணி
மீளவும் உகந்து அருளின நிலங்களிலே நிற்கிற நிலையை அனுபவிக்கையில் உள்ள
ஆசையாலே -வட திசை மதுரை – இத்யாதிப் படியே
அநேக தேசத்தில் உண்டான விருப்பத்தை எல்லாம் பண்ணிக் கொண்டு
திருக் கண்டம் கடி நகரிலே அவதார குண செஷ்டிதங்கள் எல்லாம் பிரகாசிக்கும்படி
எழுந்து அருளி நிற்கிற படியையும்
அத்தேச வைபவம் தன்னையும் -
அனுபவித்து இனியராய் நின்றார் -கீழ்
அவை எல்லாம் போல் இன்றிக்கே -
வடிவுடை வானோர் தலைவனே –என்றும் -
கடலிடம் கொண்ட கடல் வண்ணா -என்றும் -
கட்கிலீ -என்றும் -
காகுத்தா கண்ணனே -என்றும் சொல்லுகிறபடியே
பரத்வாதிகளில்  உண்டான குணங்கள் எல்லாம் பிரகாசிக்கும் படி வர்த்திக்கிற ஸ்தலமாய் -
பொங்கோதம் சூழ்ந்த புவனியும் -இத்யாதிப் படியே
உபய விபூதியும் தனிக் கோல் செலுத்துகிறதும் – இங்கே இருந்தே என்று தோற்றும்படி இருப்பதாய் -
மால் இரும் சோலை மணாளனார் பள்ளி கொள்ளும் இடம் -என்றும்
பொன்னி சூழ் அரங்க நகருள் முனைவன் -திரு மால் இரும் சோலை நின்றான் -என்றும்
பயின்றது அரங்கம் திருக்கோட்டி -
தேனார் திருவரங்கம் தென் கோட்டி- என்றும் சொல்லுகிறபடி முன்பு அனுபவித்த
திருமலை திருக் கோட்டியூரில் நிலைகளுக்கு வேர் பற்றான இடமுமாய் -
ஆராமம் சூழ்ந்த அரங்கம் -என்கிறபடியே உகந்து அருளின நிலங்கள் எல்லாம் பகல் இருக்கை -
என்னும்படி -
ஆஸ்ரித ரஷனத்துக்கு ஏகாந்த இடம் என்று நித்ய வாசம் பண்ணுகிற ஸ்தலமான
திருவரங்க திருப்பதியிலே
வன் பெரு வானகம் -
இத்யாதிப்படியே -சகல தேசத்தில் உள்ளாறும் உஜ்ஜீவிக்கும்படியாகவும்
தென்னாடும் வடநாடும் தொழ நின்ற -என்றும்
யாவரும் வந்து அடி வணங்க -என்றும்
சொல்லுகிறபடி சகல தேசத்திலும்
ருசி பிறந்த வர்கள் எல்லாரும் வந்து அனுபவிக்கும் படியாகவும்
ஆஸ்ரயிக்கும் படியாகவும்
அன்போடு தென் திசை நோக்கி -என்கிறபடியே
மன்னுடை விபீடணருக்காய் மதிள்  இலங்கை திசை நோக்கி  மலர்க் கண் வைத்து -
திருவாளன் இனிதாக திருக் கண்கள் வளர்கின்ற -என்கிறபடி
ஸ்ரீ ய பதி யாகையால் வந்த பெருமை தோற்ற
திரு உள்ளத்தில் உகப்புடனே
கண் வளர்ந்து அருளுகிற  பெரிய பெருமாள் பக்கலிலே
விசேஷித்து கிருஷ்ணா அவதார குண செஷ்டிதங்களும் ராம அவதார குண செஷ்டிதங்களும்
ஒரு மடை கொள்ள பிரகாசிக்கிற படிகளை
திருவரங்கம் அதனை சென்று -அனுபவியா நின்று கொண்டு
அவர் தம்மிலும் காட்டிலும்
அவர்  விரும்பி கண் வளர்ந்து அருளுகிற தேசமே பரம ப்ராப்யம் ஆகையாலே
அத்தேசத்தினுடைய வைபவத்தையும்
பஹுமுகமாக பேசி அனுபவித்து ப்ரீதர் ஆகிறார்
இத் திரு மொழியில் –
முதல் பாட்டு -
சாந்தீபினி புத்ரா நயனம் பண்ணினவன் வர்த்திக்கிற தேசம் இது என்கிறார் -
மாதவத்தோன் புத்திரன் போய் மறி கடல் வாய் மாண்டானை
ஓதுவித்த தக்கணையா வுருவுருவே கொடுத்தானூர்
தோதவத்தி தூய்  மறையோர்  துறை படிய துளும்பி எங்கும்
போதில் வைத்த தேன் சொரியும் புனல் அரங்கம் என்பதுவே – 4-8 1- -
மாதவத்தோன் புத்திரன் போய் மறி கடல் வாய் மாண்டானை -
மகா தபஸை உடையனான சாந்தீபினி புத்திரன் -நெடும் காலத்திலே-திரை மறிகிற
கடலிடத்தே புகுந்து மடிந்தவனை -
ஓதுவித்த தக்கணையா-
அத்யயனம் பண்ணின அநந்தரம்-குரு தஷிணை கொடுக்க தேடுகிற அளவில் -
இவனுடைய அதிமாநுஷ செஷ்டிதங்களை அறிந்தவன் ஆகையாலே
காதல் என் மகன் புகலிடம் காணேன் கண்டு நீ தருவாய் எனக்கு -என்று முன்பே
சமுத்ரத்தில் ம்ர்தனான என் புத்ரனை கொண்டு தர வேணும் என்று அபேஷிக்க
அப்படியே செய்கிறோம் -என்று அவன் அத்யயனம் பண்ணினதுக்கு தஷிணையாக
 வுருவுருவே கொடுத்தானூர்-
தம்பாலம் யாதன சம்ச்தம் யதா  பூர்வ சரீரிணம்
பித்ரே ப்ரதத் தவான் கிர்ஷ்ண-என்கிறபடியே
பூர்வ தேஹத்தில் ஒன்றும் விசெஷமற கொண்டு வந்து     கொடுத்தவன்
நித்யவாசம் பண்ணுகிற தேசம்
தோதவத்தி தூய்  மறையோர்-
சமாசார பரர் ஆகையாலே -பரிசுத்தமாய் தோய்த்து உலர்த்தின வஸ்த்ரன்களை
தரித்து கொண்டு இருப்பாராய்-தூய்தான மறையே  தங்களுக்கு நிரூபகமாய் உடையராய் இருக்குமவர்கள்
மறைக்கு தூய்மையாவது -அபவ்ருஷேயமாய்-நித்ய -நிர்தோஷமாய் – இருக்கையாலே
சர்வ பிரமாண விலஷனமாய்-பகவத் ஸ்வரூப ரூப குண விபூதிகளை –  உள்ளபடி பிரதி பாதிக்க வற்றாய்
இருக்கை -இத்தை
இவர்கள் நிரூபகமாக உடையராய் இருக்கை யாவது
ஸ்வாத்யா யோத்யே தவ்யே-என்கிற விதி பிரகாரம் தப்பாமல் அத்யயனம் பண்ணி -
அதில் அர்த்த ஞானத்தையும்
அதுக்கு அனுரூபமான அனுஷ்டானத்தையும் உடையராய் இருக்கையாலே வைதிகர்
என்றே நிரூபகமாய் படி இருக்கை
  துறை படி-
கங்கையில் புனிதமாய காவேரி -என்கிறபடி
கலந்து இழி புன்கான கங்கையில் காட்டிலும் பரி சுத்தமான காவேரியிலே
பெரிய பெருமாளுடைய திருக் கண் நோக்கான திரு முகத்  துறை முதலான
துறைகளிலே -திரள் திரளாக அவஹாகித்து ஸ்நானம் பண்ணி
 துளும்பி எங்கும் போதில் வைத்த தேன் சொரியும் புனல் அரங்கம் என்பதுவே -
அப்படி அவர்கள் திரள் திரளாக புகுந்து ஸ்நானம் பண்ணுகையாலே எங்கும்
அலை எறிந்து-ஆசன்னமான புஷ்பங்களின் நாளங்களை அலைக்க
அந்த பூக்களில் வைத்த தேனானது சொரியும்படி யான புனலை உடைத்தாய்
திருவரங்கம் என்கிற திரு நாமத்தை உடைத்தாய் இருக்கிற திரு நகரி
ஷீராப் தேர் மண்டலா த்பானோ யோகிநாம் ஹ்ர்தயாதபி
ரதிங்கதோ ஹரிர்யத்ரா   தஸ்மாத் ரங்கமிதி ச்ம்ர்தம்-என்கிற
ஏற்றத்தை உடைத்தாய் இருக்கையாலே
அரங்கம் என்பதுவே -என்ற பிரசித்தி தோற்ற அருளி செய்கிறார்
இரண்டாம் பாட்டு
வைதிக புத்திர நயனம் பண்ணினவன் வர்த்திக்கிற தேசம் இது என்கிறார்
பிறப்பகத்தே மாண்டு ஒழிந்த பிள்ளைகளை நால்வரையும்
இறைப் பொழுதில் கொணர்ந்து கொடுத்து ஒருப்படுத்த உறைப்பனூர்
மறைப்பெரும் தீ வளர்த்து இருப்பார் வரு விருந்தை அளித்து இருப்பார்
சிறப்புடைய மறையவர் வாழ் திருவரங்கம் என்பதுவே – 4-8-2 -
பிறப்பு -இத்யாதி -
ஒரு பிராமணனுக்கு முன்பே மூன்று பிள்ளைகள் -பிறந்த போதே காண
ஒண்ணாதபடி போய் விடுகையாலே -நாலாம் பிள்ளையை ஸ்திரீ பிரவசிக்க
தேடுகிற அளவிலே -க்ர்ஷ்ணன் பக்கலிலே வந்து -இந்த ஒரு பிள்ளையும் தேவரீர்
ரஷித்து அருள வேணும் -என்று அபேஷிக்க -க்ர்ஷ்ணனும் -அப்படியே செய்கிறோம் -
என்று அனுமதி செய்த அநந்தரம் -ஏகஹாதீஷை யானக்ர்துவிலே தீஷிதாய் இருக்கிற இவர்
எழுந்து அருள ஒண்ணாது -என்னு மத்தை பற்ற -நான் போய் ரஷிக்கிறேன் -என்று
அர்ஜுனன் ஏற்றுக் கொண்டு பிராமணனையும் கூட்டிக் கொண்டுபோய் -சூதிகா க்ர்கத்தை
சுற்றும் காற்று உட்பட ப்ரேவேசிக்க  ஒண்ணாதபடி -சரக் கூட்டமாக கட்டிக் கத்து கொண்டு
நிற்க செய்தே –அந்த பிள்ளை பிறந்த அளவிலே பழையபடியே காண ஒண்ணாதபடி போய்
விட்ட அளவிலே -பிராமணன் வந்து அர்ஜுனனை -ஷத்ரிய அதமா -உன்னாலே அன்றோ பிள்ளை போக
வேண்டிற்று -க்ர்ஷ்ணன் எழுந்து அருளி ரஷிக்கிறதை நீ அன்றோ கெடுத்தாய் -என்று பர்த்சித்து க்ர்ஷ்ணன்
பக்கலிலே தள்ளிக் கொண்டு வர -க்ர்ஷ்ணன் இத்தை கண்டு மந்த ஸ்மிதம்  பண்ணி -
அவனை விடு -உம் பிள்ளையை நாம் கொண்டு வந்து தருகிறோம் -என்று பிராமணனுக்கு
அருளி செய்து -போன பிள்ளைகளை மீளக் கொண்டு வந்து கொடுத்தான் -என்கிற
கதையை சந்க்ரகேன  அருளி செய்கிறார்
பிறப்பகத்தே மாண்டு ஒழிந்த பிள்ளைகளை நால்வரையும் -
என்னுடைய மனைவி காதல் மக்களை பயத்தாலும் காணாள் -என்கிறபடியே
பெற்றவளும் உட்பட முகத்திலே விழிக்க பெறாதபடி சூதிகா க்ர்ஹத்திலே -இன்ன இடத்திலே
போய்த்து -என்று தெரியாதபடி மாண்டு போய் விட்ட நாலு பிள்ளைகளையும்
இறைப் பொழுதில் கொணர்ந்து கொடுத்து-
தீஷிதனாய் நிற்கிற காலம் ஆகையாலே ப்ராதச்சவனம் தலைக்காட்டி
மாத்யந்தின சவனத்துக்கு முன்னான அல்ப காலத்திலேயே
எல்லா உலகும் கழிய -படர் புகழ்  பார்த்தனும் – வைதிகனும் உடன் ஏற -திண் தேர் கடவி -
என்கிறபடியே -பிராமணனையும் அர்ஜுனனையும் கூட தேரிலே கொண்டேறி-
அர்ஜுனனை தேரை நடத்த சொல்லி  -அண்டத்துக்கு உள்ளுண்டான லோகங்களும்
ஆவரனங்களும் ஆகிற எல்லாவற்றுக்கும் அவ்வருகு படும்படியாக
கார்ய ரூபமான தேர் -காரண ரூபமான தத்வங்களுக்குள்ளே போகிற இடத்தில் -
உருக்குலையாமல்-தேருக்கு திண்மையை கொடுத்து -நடத்திக் கொண்டு போய் -
தமஸ் அளவிலே சென்ற வாறே தெரியும் இவர்களையும் நிறுத்தி -
சுடர் ஒளியாய் நின்ற தன்னுடை சோதி -என்கிறபடியே ஜலத்திலே மத்ஸ்யம் உலவுமா போலே
தேசிகரே சஞ்சரிக்க வேண்டும் படி -நிரவதிக தேஜோ ரூபமான பரம பதத்தில் -
தன்னிலம் ஆகையாலே தான் போய் புக்கு -நாச்சிமார் -தங்கள் ஸ்வா தந்த்ர்யம்
காட்டுகைகாக அங்கே அழைப்பித்திட்டு வைத்த – அந்த பிள்ளைகளை
அங்கே நின்றும் எடுத்துக் கொண்டு வந்து -மாதா பிதாக்கள் கையிலே கொடுத்து -
 ஒருப்படுத்த உறைப்பனூர் -
தாயோடு கூட்டிய -என்கிறபடியே பூர்வ ரூபத்தில் ஒன்றும் குலையாமல் -
என்னுடைய பிள்ளைகள் -என்று தாய் எடுத்து அணைத்து உச்சி மோந்து கொள்ளும்படி
சேர்த்து விட்ட சக்திமான் அவன் வர்த்திக்கிற தேசம்
மறைப்பெரும் தீ வளர்த்து இருப்பார்-
வேதோக்தமான மகாக்நிகளை-பல சாதனம் ஆக அன்றிக்கே பகவத் சமாராதனம்
புத்தியாலே அவிசின்னமாக வளர்த்து கொண்டு இருக்குமவர்கள்
 வரு விருந்தை அளித்து இருப்பார் -
வரும் விருந்தினரை ரஷித்து கொண்டு இருப்பார்
அதாவது
தம் தாம் திரு மாளிகையிலே எழுந்து அருளின ஸ்ரீ வைஷ்ணவர்களை
ஸ்வரூப அனுரூபமாக ஆதரித்து அமுது செய்ய பண்ணுகை
சிறப்புடைய மறையவர் வாழ்-
இப்படி வைதிக கர்ம அனுஷ்டானத்தையும் -பகவத் சமாராதனத்தையும் அநந்ய பிரயோஜனமாக
செய்கையாகிற நன்மை யை உடையராய்
இதுக்கு உடலாக வேத தாத்பர்யத்தை அறிந்து இருக்கும் அவர்கள்
பெருமாளை அனுபவித்துக் கொண்டு வாழா நிற்கிற
 திருவரங்கம் என்பதுவே -
மருமகன் தன் சந்ததியை உயிர் மீட்டு மைத்துனன் மார் 
உரு மகத்து வீழாமே குருமுகமாய்க் காத்தானூர் 
திருமுகமாய் செங்கமலம் திருநிறமாய்  கரும் குவளை 
பொரு முகமாய் நின்று அலரும் புனல் அரங்கம் என்பதுவே – 4-8 3- - 
 மருமகன் -இத்யாதி -
மருமகனான அபிமன்யு வினுடைய புத்ரனான பரிஷித்தின் பிராணனை மீட்டு 
அதாவது -கரிக் கட்டையாக போனவனை 
யதிமே பிராமச்சர்யம் ச்யான்மயிசத்யஞ்ச திஷ்டதி -
அவயாஹா தம்மஹை ச்வன்யம் தேனஜீவது பாலக  -என்று அருளி செய்தது 
பாதேன கமலா   பேன பிரம்மா ருத்ர அர்சிதேநேச
பஸ்பர்க புண்டரீகாஷா ஆபாத தலமச்தகம்-என்கிறபடியே 
திருவடிகளாலே சரீரத்தை எங்கும் ஒக்க ஸ்பர்சித்து-மீளவும் உயிர் பெறுத்துகை  
மைத்துனன் மார்  உரு மகத்து வீழாமே-
மைத்துனன் மாரான பாண்டவர்கள் உடைய தேஹம் 
பாரத யுத்தமாகிற நாமேத யஜ்ஞத்திலே விழுந்து நசித்து போகாமே 
மகம் -யஜ்ஞம் 
 குருமுகமாய்க் காத்தான் -
குருமுகமாய் நின்று ஹித உபதேசாதிகளை பண்ணி ரஷித்தவன்
இத்தால் -
எல்லா சேனையும் இரு நிலத்த் தவித்த -என்கிறபடி 
உபய சேனையிலும் பூ பாரமானவர்களை எல்லாம் நசிப்பதாக ப்ரவர்திக்க பட்டதாய் 
மண்ணின் பாரம் நீக்குதற்க்கே – வட மதுரை பிறந்தவனுடைய திரு உள்ளத்துக்கு 
உகப்பாய் இருக்கும் அது ஆகையாலே -பாரத யுத்தத்தை நரமேத யஜ்ஞமாக அருளி செய்தது -
இதில் இவர்கள் விழுந்து நசியாமல் இருந்தது -அடியே பிடித்து இவர்களை அபிமானித்து கொண்டு -
குருமுகமாய் நின்று -வனச்தரான காலத்தோடு -புரச்தரான காலத்தோடு -வாசியற
ஹிதத்தையே உபதேசித்து கொண்டு தீய வழியில் போகாமல் விலக்கி -நல்ல வழிகளிலே 
நடத்தி -இப்படி அபிமானியாய் நின்று -ரஷித்துக் கொண்டு போருகையாலே -என்னும் 
இவ் அர்த்தத்தை வெளி இட்டு அருளினார் ஆய்த்து
ஊர்  
இப்படி குருமுகமாய் நின்று -பாண்டவர்களை ரஷித்தவன் 
தன் அபிமானத்திலே ஒதுங்கின எல்லாரையும் தீய வழி போய் நசியாமல் ரஷிக்கைகாக 
நித்ய வாசம் பண்ணுகிற தேசம் -
திருமுகமாய் செங்கமலம்-
செங்கமலமானது -பெரிய பெருமாளுடைய திரு முகத்துக்கு போலியாய் 
 திருநிறமாய் கரும் குவளை -
கரும் குவளை யானது அவருடைய திரு நிறத்துக்கு போலியாய் 
பொரு முகமாய் நின்று அலரும் புனல் அரங்கம் என்பதுவே-
பரபாகத்தாலே ஒன்றுக்கு ஓன்று எதிர் பொருகிற முகத்தை உடைத்தாய் கொண்டு 
விகசிக்கும்படியான ஜல சம்ர்தியை உடைய அரங்கம் என்பதுவே 
நான்காம் பாட்டு 
கைகேயி வசனம் அடியாக -நாட்டை விட்டு காட்டிலே போய் -கண்டகரான ராஷசரை
நிரசித்தவன் வர்த்திக்கிற தேசம் இது என்கிறார்  
  
கூன் தொழுத்தை சிதகுரைப்ப கொடியவள் வாய் கடிய சொல் கேட்டு 
ஈன்று எடுத்த தாயாரையும் இராச்சியமும் ஆங்கு ஒழியக்
கான் தொடுத்த நெறி போகி கண்டகரை களைந்தானூர்      
தேன் தொடுத்த மலர் சோலை   திருவரங்கம் என்பதுவே -4 8-4 – - 
கூன் தொழுத்தை சிதகுரைப்ப -
கூனியாகிற அடியாட்டி ஆனவள் -திரு அபிஷேக மகோத்சவத்துக்கு அழிவான துருக்திகளை சொல்ல -
அதாவது -
ஜ்ஞாதி தாசீ யதோ ஜாத கைகேயாச்து  சஹோஷிதா -
பிரசாதம் சந்த்ர சங்காஸ்   மாருரோஹா யதார்ச்சயா -என்கிறபடியே 
ஜ்ஞாதி   தாசி யான இவள் யதார்ச்சிகமாக மாளிகை தளத்தின் மேலே ஏறிப் பார்த்தவாறே -
பெருமாளுடைய திரு அபிஷேகத்துக்கு திருப் படை வீடு எல்லாம் கோடித்து கிடக்கிற படியையும் -
ப்ர்யந்தம் ப்ரந்த மயோத்யாயாம் -என்கிறபடியே 
திரள் திரளாக வந்து கிடக்கிற ஜன சம்மர்தத்தையும் -மங்கள வாத்திய கோஷங்களையும் 
கண்டு சஹிக்க மாட்டாதே தளத்தின் நின்றும் இறங்கி வந்து  
கைகேயியை பர்த்சித்து -உன்  மாற்றாட்டி மகன் அபிஷேகம் செய்ய தேடுகிறான் 
உன் மகன் அவனுக்கு  இனி இழி தொழில் செய்து இருக்கும் அத்தனை இறே
இத்த பார்த்து கொண்டு நீ இருக்கிறது ஏது
அவனுடைய அபிஷேகத்தை குலைத்து உன் மகனை அபிஷேகம் பண்ணுவிக்கும்படி
ராஜாவோடே சொல்லு – அதுக்கு உபாயம் -முன்பே உனக்கு தந்து இருப்பது இரண்டு வரம் உண்டே 
அவை இரண்டையும் உன் மகனை அபிஷேகம் பண்ணுவிக்கையும்
ராமனை காடேற போக விடுகையும் -என்று வேண்டிக் கொள் 
சத்ய தர்ம பரரான ராஜாவால்  செய்யாது ஒழிய போகாது காண் -என்று 
திரு அபிஷேகத்துக்கு விக்நமான துருக்திகளை சொன்னால் இறே 
கொடியவள் வாய் கடிய சொல் கேட்டு -
இப்படி குப்ஜை  சொன்ன வார்த்தையாலே கலங்கி  பின்புராஜா உடனே 
முன்பு சொன்ன இரண்டு வரமும் எனக்கு இப்போது தர வேணும் -அதாவது -
என் மகனை அபிஷேகம் பண்ணுவிக்கையும் 
ராமனை பதினாலு சம்வத்சரம் வனவாச அர்த்தமாக போக விடுகையும் -என்ன -
இத்தை கேட்டு ராஜா அதுக்கு இசையாமை தோற்றுவிக்க -
அறுபதினாயிரம் சம்வத்சரம் சத்ய தர்மத்தை தப்பாமல் நடத்தி போந்தவன் 
இப்போது சத்தியத்தை அதிகிரமிக்கிறான் சகல தேவதைகளுக்கும் இத்தை 
அறிவியும் கோள்-என்று இவள் கூப்பிட்ட வாறே -
அவன் செய்வதற்கு அனுமதி பண்ண 
அவ்வளவிலே அவள் சுமந்த்ரனை போக விட்டு பெருமாளை அழைத்து விட
அவர் எழுந்து அருளி வந்து -சக்கரவர்த்தி கலங்கி கிடக்கிற படியை கண்டு 
இதுக்கு அடி என் -என்று இவளை கேட்க -
இச் செய்திகளை எல்லாம் சொல்லி -
உம்மை காடேற போக விடுவதாக அழைத்து விட்டார் 
உம்மை கண்ட வாறே சொல்ல மாட்டாமல் கிடக்கிறார் இத்தனை -
உங்கள் ஐயர் சத்ய தர்மத்தை நோக்கவும் 
நீர் அவருக்கு பிரியம் செய்யவும் 
வேண்டி இருந்தீர் ஆகில் -அவர் நினைவு நான் சொல்லுகிறேன் -
நீர் கடுக காடேறிப் போம் -என்று சொன்ன கொடுமையை உடையளான கைகேயி 
வாயில் இந்த வெட்டிய சொல்லை கேட்டு 
ஈன்று எடுத்த தாயாரையும் இராச்சியமும் ஆங்கு ஒழிய  -
ஏக புத்ரையான நான் உம்மை பிரிந்து இருக்க மாட்டேன் -கூடப் போரும் இத்தனை -
என்று பின் தொடர்ந்த பெற்ற தாயாரான கௌசல்யை யாரையும் 
ச்த்தாவரங்களோடு ஜங்கமன்களோடு வாசி அற தன் குணங்களில் ஈடுபட்டு 
பிரியில் தரிக்க மாட்டாத படி இருக்கிற இராச்சியத்தையும் கை விட்டு 
கான் தொடுத்த நெறி போகி -
தே வநேனே வனம் கத்வா-என்கிறபடியே -காட்டோடு காடு தொடுத்து கிடக்கிற வழியிலே 
நெய்வாய வேல் நெடும் கண்  நேர் இழையும் இளம் கோவும்  பின்பு போக -என்கிற படியே 
பிராட்டியும் இளைய பெருமாளும் பின்னே சேவித்து கொண்டு வர 
ஸ்ரீ தண்ட காரண்யத்தில் எழுந்து  அருளி 
கண்டகரை களைந்தான் -
ஏஹீ பஸ்ய சரீராணி –என்கிறபடியே ராஷசர் தின்ற உடம்பை காட்டி வந்து நின்ற 
தண்ட காரண்யா வாசிகளான ரிஷிகளுக்காக -அவர்களை நித்ய பீடை செய்து போந்த 
கண்டகராய் ஜனஸ்தான வாசிகளான ராஷசர் முதலானரை நிரசித்து அருளினவன் 
ஊர் -
ஏவம் பூதனனவன் இங்கன் ஒத்த விரோதிகளை நிரசித்து ஆஸ்ரித ரஷணம்
பண்ணுகைக்காக நித்ய வாசம்  பண்ணுகிற தேசம் 
தேன் -இத்யாதி 
தேன் மாறாத மலர்களை உடைத்தான சோலை 
அன்றிக்கே 
தேன் -என்று வண்டாய்-வண்டுகள் மாறாமல் படிந்து கிடக்கிற புஷ்பங்களை 
உடைத்தான சோலை என்னுதல்
கோல் தேன் பாய்ந்து ஒழுகும் – என்கிறபடியே 
கொம்புகளில் தேன் வைக்கப்பட்டு இருப்பதாய் பூ  மாறாத  சோலை என்னுதல் 
இப்படி இருந்துள்ள சோலைகளை உடைய திருவரங்கம் என்னும் திரு நாமத்தை உடைய அதுவே 
ஐந்தாம் பாட்டு 
ராவண வதம் பண்ணி -இந்த லோகத்தை ரஷித்து அருளினவன் வர்த்திக்கிற தேசம் இது -என்கிறார் 
பெருவரங்கள் அவை பற்றி பிழக்கு உடை இராவணனை 
உருவரங்க  பொருது அழித்து இவ்வுலகினை கண் பெறுத்தானூர்  
குருவு அரும்ப கொங்கு அலற குயில் கூவும் குளிர் பொழில் சூழ் 
திருவரங்கம் என்பதுவே  என் திரு மால் சேர்விடமே – 4-8 5- -
பெருவரங்கள் அவை பற்றி-
ப்ரஹ்மாதிகள் கொடுத்த பெரிய வரங்கள் ஆனவற்றை தனக்கு பலமாக கொண்டு -
இந்த வரபலம் ஆய்த்து -இவன் அடித்து அழிவு செய்து திரிகைக்கு ஹேது 
பிழக்கு உடை இராவணனை -
இவ்வரம் உள்ள அளவும் நமக்கு ஓர் அழிவு வாராது -என்று நினைத்து தேவதைகள் ரிஷிகள் 
முதலானோர் எல்லார் அளவிலும் செய்து திரிந்த பிழைகளை உடைய இராவணனை 
பிழக்கு -பிழை -ராவணோ லோக ராவணா -என்கிறபடி லோகத்தை எல்லாம் பட அடித்து 
கிடந்தது கூப்பிடும்படி பண்ணி இறே இவன் திரிவது 
உருவரங்க  பொருது அழித்து-
இப்படி இருக்கிறவனை அழிய செய்யும் இடத்தில் -தோள்கள் தலை துணி செய்தான் -
என்கிறபடியே -அகப்படாதவன் அகப்பட்டான் -தப்பாமல் கொன்று விடுவோம் -என்று பாராதே 
தோள்களை கழித்தும் -தலையை சிரைத்தும்-போது போக்காக நின்று  கொல்லுகையாலே
ரோபமானது அவயவங்கள் சின்னா பின்னம் ஆகும்படி பொருது பின்பு 
ப்ரஹ்மாச்தரத்தாலே பிராண பர்யந்தமாக அழித்து –  
இவ்வுலகினை கண் பெறுத்தான்  -
இந்த லோகத்தை கண் பெறுவித்தவன்
கண் -என்று நிர்வாஹக வஸ்துவை சொல்லுகிறது  
இத்தால் 
விரோதியான ராவணனை நிரசித்து 
அவனாலே நெருக்குண்ட பிராணிகளை எல்லாம் ரஷிக்கையாலே 
இந்த லோகத்துக்கு தானே ரஷகன் என்னும் இடத்தை அறிவித்தவன் -என்கை
குருவு அரும்ப கொங்கு அலற குயில் கூவும் குளிர் பொழில் சூழ் -
குரவுகளானவை அரும்பி செல்லவும் 
 கோங்குகள் ஆனவை    அலர்ந்து செல்லவும் 
குயில்கள் ஆனவை ஹர்ஷத்தால் இருந்து கூவும்படியான 
குளிர்ந்த சோலைகளால் சூழப்  பட்டு இருக்கிற 
திருவரங்கம் என்பதுவே -
திருவரங்கம் என்று பிரசித்தமாய் இருக்கிற அதுவே 
இத்தால் 
அநேக புராண பிரசச்தம் ஆகையாலும் 
ஆழ்வார்கள் எல்லோரும்  ஓர் மிடறாக அருளி செய்கையாலும் உண்டான் 
பிரசித்தியை சொல்லுகிறது 
 என் திரு மால் சேர்விடமே -
ராவண வத அநந்தரம் -திரு மகளோடு இனிது அமர்ந்த -என்கிறபடியே 
பிராட்டியோடு கூடி ரசொத்தனாய் இருந்த என்னுடைய 
ஸ்ரீ ய பதியானவன் -பரம பதாதிகள் எல்லாவற்றிலும் காட்டிலும் விரும்பி 
விடாயர் மடுவிலே சேருமா போலே சேருகிற ஸ்தலம் 
இவ்விலகினை கண் பெறுத்தான என் திருமால் சேர்விடமான ஊர் 
திருவரங்கம் என்பதுவே -என்று அந்வயம்
ஆறாம் பாட்டு 
பாதாள வாசிகளான அசூரர்களை -தேவர்களுக்காக திரு ஆழியை ஏவி -கிழங்கு எடுத்து 
பொகட்டவன் வர்த்திக்கிற தேசம் இது என்கிறார் -
கீழ் உலகில் அசுரர்களை கிழங்கு இருந்து கிளராமே 
ஆழி விடுத்தவருடைய கருவழித்த வழிப்பனூர்  
தாழை மடலூடு உரிஞ்சித் தவள வண்ண பொடி அணிந்து   
யாழினிசை வண்டினங்கள் அளம் வைக்கும் அரங்கமே – 4-8 6- -
கீழ் உலகில் அசுரர்களை -
பாதாள  லோக வாசிகளான அசூரர்களை -
பாம்புக்கு புற்று போலே -என்றும் ஒக்க 
அசுரர்களுக்கு வாசஸ்தானமாய் இறே பாதாளம் தான் இருப்பது 
இப்படி இங்கே இருந்து வந்து தேவர்களை அடர்க்கும் காலத்தில் 
தேவர்களுக்காக நின்று அவர்களை அழிய செய்ய கடவனாய் இறே சர்வேஸ்வரன் 
தான் இருப்பது -இப்படி பல காலும் வர -அழிய விட செய்தேயும் -பின்னையும் 
அடி கெடாமல் கிளர்ந்து வர புக்கவாறே -
கிழங்கு இருந்து கிளராமே -
அப்படி அடி கிடந்து கிளராதபடி யாக 
ஆழி விடுத்தவருடைய கருவழித்த வழிப்பனூர் 
கருதுமிடம் பொரும் திரு ஆழி  ஆழ்வானையே ஏவி விட்டு -அவர்களுடைய 
கரு அளவாக அழித்து பொகட்டபிரதிபஷா நிரசன ஸ்வபாவன்
ஊர் -
பின்பும்  அங்கன் ஒத்த விரோதிகளை நிரசிக்கைக்காக நித்ய வாசம் செய்கிற தேசம் 
தாழை மடலூடு உரிஞ்சி-
மலர தொடங்குகிற தாழம் பூ மடலின் உள்ளே பரிமளத்தில் லோபத்தாலே 
உடம்பை உரோசிக் கொண்டு புகுந்து 
 தவள வண்ண பொடி அணிந்து   -
அதின் உள்ளில்  உண்டான -வெளுத்த நிறத்தை உடைத்தான -சுண்ணத்தை உடம்பு 
எங்கும் அணிந்து கொண்டு 
யாழினிசை வண்டினங்கள் அளம் வைக்கும் -
அந்த ஹர்ஷ பிரகர்ஷத்தாலே -யாழ் ஓசை போல் இருக்கிற இனிய இசையை உடைய 
வண்டின் உடைய திரள் ஆனவை பாடுகைக்கு அடிக் கொண்டு 
தென தென என்று ஆளத்தி வையா நிற்கும்  
அரங்கமே
ஏழாம் பாட்டு 
லோக பீடை பண்ணித் திரியும் பாபரான அசூரர்களை நசிப்பித்து பொகட்டவன் 
வர்த்திக்கிற தேசம் இது என்கிறார் 
கொழுப்புடைய செழும் குருதி கொழித்து இழிந்து குமிழ் தெறிய
பிழக்கு உடைய வசுரர்களை பிணம் படுத்த பெறுமானூர்  
தழுப் பரிய சந்தனங்கள் தடவரை வா ஈர்த்து கொண்டு 
தெழிப் படைய காவிரி வந்து அடி தொழும் சீர் அரங்கமே – 4-8 7- - 
கொழுப்புடைய செழும் குருதி-
ஊட்டுப் பன்றி போலே -நிணம் =கொழுப்பு -கொழுக்கும்படி போஷக பதார்த்தங்களை  
ஜீவித்து உடம்பை வளர்த்து கொண்டு திரிகையாலே -ரக்தமும் கொழுப்பை உடைத்தாய் 
அழகியதாய் இருக்கும் இறே -அத்தை பற்ற -கொழுப்புடைய செழும் குருதி–என்று 
அருளி செய்கிறார் 
 கொழித்து இழிந்து குமிழ் தெறிய-
இப்படி இருந்துள்ள ரக்தமானது ஊற்று மாறாமல் கிளர்ந்து அருவி குதித்தால் போலே 
நிலத்திலே இழிந்து -குமுழி கிளம்பி அலை எறியும்படியாக 
பிழக்கு உடைய வசுரர்களை-
லோகத்தை அடைய பீடித்து கொண்டு திரியும் பிழைகளை உடையரான அசூரர்களை 
இத்தால் -அசூர யோனியில் பிறந்த எல்லாரையும் நிரசிக்க வேணும் என்னும் நிர்பந்தம் 
இல்லை இறே -அவர்கள் செய்த பிழைகளை கணக்கிட்டே நிரசிக்கும் என்னும் இடம் தோற்றுகிறது 
 பிணம் படுத்த பெறுமானூர்  -
இப்படி இருக்கிறவர்களை நிரசிக்கிற இடத்தில் 
அங்க வைகல்யங்களை பண்ணி விடுதல் 
குற்று உயிர் ஆக்கி விடுதல் -செய்கை அன்றிக்கே நிரந்வய விநாசமாக்கி விட்ட 
சர்வேஸ்வரன் நித்ய வாசம் பண்ணுகிற தேசம் 
தழுப் பரிய சந்தனங்கள் தடவரை வா ஈர்த்து கொண்டு -
பெரிய மலை இடத்திலே வளர்ந்து -ஓர் இருவரால் தழுவ அரிதாய் இருக்கும்படி 
இருக்கிற சந்தன மரங்களை -வேரோடே அகழ்ந்து இழுத்துக் கொண்டு 
தெழிப் படைய காவிரி வந்து அடி தொழும்-
இத்தைக் கைக் கொண்டு அருள வேணும் -என்னுமா போலே இருக்கிற முழங்கின 
த்வனியை உடைய காவேரி யானது -ஆதரத்தோடு வந்து -தான் கொண்டு வந்த 
சாத்து படியையும் -பெரிய பெருமாளுக்கு சமர்ப்பித்து திருவடிகளை தொழா நிற்கும் 
 சீர் அரங்கமே
இப்படி இருந்துள்ள சிறப்பை உடைத்தான அரங்கமே 
எட்டாம் பாட்டு 
ஸ்ரீ வராஹமும் ஸ்ரீ நர சிம்ஹமுமாய் -பூமி உத்தாரணமும் -ஹிரண்ய விதாரணமும்
பண்ணினவன் வர்த்திக்கிற தேசம் இது என்கிறார்  
வல் எயிற்று கேழலுமாய் வாள் எயிற்று சீயமுமாய் 
எல்லை இல்லாத் தரணியையும் அவுணனையும் இடந்தானூர்  
எல்லியம்போது இரும் சிறை வண்டு எம்பெருமான் குணம் பாடி 
மல்லிகை வெண் சங்கூதும் மதிள் அரங்கம் என்பதுவே – 4-8 8- -
வல் எயிற்று கேழலுமாய்-
வலிதான எயிறுகளை  உடைய வராஹமுமாய் -
எயிற்றுக்கு வன்மை யாவது -ஊன்றி இடந்து எயிற்றில் கொண்ட -என்கிறபடியே 
அண்ட பித்தியிலே ஒட்டின பூமியை மறுபாடுருவ குத்தி இடந்து எடுத்து 
தன் பக்கலிலே தரிக்க தக்க பலம் -கேழலாக வேண்டிற்று –பிரளயம்கதையான பூமியை 
எடுக்கும் போது நீருக்கும் சேற்றுக்கும் இறாயாத வடிவு கொண்டு எடுக்க வேண்டுகையாலே 
நீரும் சேரும் காண பணைக்கும்படி இறே வராஹா ஜாதி இருப்பது 
ஆய் என்றது அவ் அவதாரத்தில் புரை அற்று இருக்கை 
மாயா ம்ர்க்கத்தை  மோந்து பார்த்து -ராஷச கந்தம் உண்டு -என்று வெருவி ஓடி போயிற்றின இறே 
மற்று உண்டான ம்ர்க்கங்கள் 
அப்படி இன்றிக்கே சஜாதீயங்கள் மோந்து பார்த்து -தன்னினம் -என்று விச்வசிக்கும் படி இருக்கை 
மனுஷ்ய யோனியில் அவதரித்த இடத்தில் -ஈச்வரத்வ அபிமான கந்தம் அற்று 
ஆத்மானம் மானுஷம் மன்யே -என்று இருந்தால் போல் ஆய்த்து 
திர்யக் யோநியில் அவதரித்தாலும் இருக்கும்படி -
மானமிலா பன்றியாம் -என்றார் இறே இவர் திருமகளார் 
மானம் இல்லாமை யாவது -ஈச்வரத்வ அபிமானம் மறந்தும் இல்லாதபடி இருக்கை -
வராஹா கல்பம் வாசியா நிற்க செய்தே -ஸ்ரீ வராஹா நாயனாருக்கு முத்தக்காசை அமுது செய்விப்பது 
என்று கிடந்ததாய்-இது என்ன மெய்ப்பாடு தான் -என்று நஞ்சீயர் வித்தராய் அருளுவர் -என்று பிரசித்தம் இறே 
வாள் எயிற்று சீயமுமாய் -
ஒளியை உடைத்தான எயிறுகளை உடைய சிம்ஹமுமாய் -கீழ் வல் எயிறு என்றார் 
பூமியை எடுக்க தக்க பலம் சொல்லுகைக்காக -இங்கு வாள் எயிறு -என்றார் அழககுக்கு உடல் ஆகையாலே 
அலைத்த பெழ் வாய் வாள் எயிற்று ஓர்  கோளரியாய் 
ஏய்ந்த பெழ் வாய் வாள் எயிற்றோர்கோளரியாய் -என்று 
இவ் அவதாரத்துக்கு எயிறு சொல்லும் இடம் எல்லாம் அழகுக்கு உடலாக இறே சொல்லுவது 
சீயம் -என்றது நரசிம்ஹம்-என்றபடி 
தேவாதி சதுர்வித ஜாதியில் ஒன்றாலும் படக் கடவேன் அல்லேன் -என்று 
அவன் கொண்ட வரத்துக்கு விரோதம் அற அழிய செய்க்கைக்காக இறே 
இவ் அவதாரமாக வேண்டிற்று 
நரச்யார்த்ததனும் க்ர்த்வா ஸிம்ஹஸ் யார்த்ததனும் ததா -என்னும்படி இறே அப்போது அவதரித்தது 
ஆகையால் கேவலம் சிம்ஹம் என்றாலும் நரசிம்ஹம் என்னும் இடம் அர்த்தாசித்தமாய் வரும் -
ஆய்-என்கிற இது இப்படி இரண்டு வடிவும் சேர்த்து கொண்டு வந்த இடத்தில் 
சேரா செர்த்தியாய் இருக்கை அன்றிக்கே 
சேர்ப்பாலும் கண்ட சக்கரையும் சேர்ந்தால் போல் ஒன்றுக்கு ஓன்று ரசவாஹமாய் சேர்ந்து 
அனுபவிப்பார்க்கு அத்யந்த போக்யமாய் இருக்கையாலே 
அழகியான் தானே அரி உருவம் தானே -என்றார் இறே திரு மழிசை ஆழ்வார் 
அங்காந்த வாயும் 
மொறாந்த முகமும் 
நா மடிக்கொண்ட உதடும் 
குத்த முறுக்கின கையும் 
அதிர்ந்த அட்ட ஹாசமும் -ஆய் இருக்கிற இருப்பு இறே இவருக்கு அழகியதாய் தோற்றுகிறது 
ஆஸ்ரித விரோதி நிரசன அர்த்தமாக கொண்ட வடிவாகையாலே 
அதில் உண்டான வியாபாரங்களும் 
எல்லாம் பகவத் குண ஞானம் உடையவர்களுக்கு  அழகுக்கு உடலாய்  தோற்றும் இறே 
எல்லை இல்லாத் தரணியையும் அவுணனையும் -
எல்லை இலாத பரப்பை உடைய பூமியையும் 
எல்லை இல்லாத பெரும் தவத்தை உடைய ஹிரண்யா சூரனையும் 
பூமிக்கு எல்லை இல்லாமை யாவது -
த்வீபங்களும் சமுத்ரங்களும் போலே அன்றிக்கே -எல்லாம் தன்னுள்ளே ஆம்படி 
பஞ்சாசத்கோடி விச்தீர்னையாய் இருக்கை  
ஹிரண்யனுடைய தபசுக்கு எல்லை இல்லாமை யாவது -
இவன் கொண்ட வரம் ஓர் ஒன்றே அவதி காண ஒண்ணாதபடி இருக்கை 
இடந்தான் -
திரு எயிற்றாலும்-திரு உகிராலும் இடந்தவன் 
திரு எயிற்றால் பூமியை இடக்கை யாவது -
அண்ட பித்தி யினின்றும் ஒட்டு வித்து எடுக்கை  
திரு உகிராலே ஹிரண்யனை  இடக்கை யாவது -
பொன்னன் பைம் பூண் நெஞ்சு இடந்து -என்கிறபடியே தேவர்களுடைய  வர பலத்தாலே 
பூண் கட்டி இருக்கிற மார்வை -அக வாயில் ரத்தம் குதி கொண்டு 
இவ்வையமூடு பெரு நீரில் மும்மை பெரிது -என்கிறபடி -எங்கும் பெருகும் படி யாக 
பிள எழ விட்ட குட்டம் -என்னும்படி இரு பிள வாக்கை 
ஆக  
ஹிரண் யாட்ஷனாலும் ஹிரண் யனாலும்
பிரணயினி யான பூமிப் பிராட்டிக்கும்  
பக்தனான பிரகலாதனுக்கும்   -வந்த ஆபத்துகளை 
இரண்டு அவதாரமாய் வந்து போக்கின படியை சொல்லிற்று 
ஸ்ரீ வராஹமாய் பூமிப் பிராட்டிக்கு பண்ணின ரஷணம் -அல்லாத ரஷணங்கள் போல் அன்றிக்கே 
முக்யமான ரஷணம் இறே எல்லார்க்கும் மேலே -
ஸ்ரீ நரசிம்ஹமமாய் பிரகலாதனுக்கு பண்ணின ரஷணமும் எல்லார்க்கும் கண்டு 
தெளியலாம் படி இருக்கும் இறே 
ஊர் -
இப்படி நித்ய ஆஸ்ரிதையான பிராட்டியோடு 
இன்று ஆஸ்ரித்த பிரகலாதனோடு 
வாசியற தன்னை அழிய மாறி வந்து ரஷித்தவன் -
பின்புள்ளாரையும் ரஷிக்கைக்காக வந்து வாசம் பண்ணுகிற தேசம் 
எல்லியம் போது இரும் சிறை வண்டு எம்பெருமான் குணம் பாடி -
அறுகால் வரி வண்டுகள் ஆயிர நாமம் சொல்லி சிறு காலை பாடும் -என்றாரே அங்கே 
இங்கே இப்படி அருளிசெய்கிறார் -இத்தால் 
திவ்ய தேசங்களில் வர்த்திக்கும் வண்டுகள் ஆனவை -கால அனுகுணமாக பண்களிலே 
பகவத் குணங்களை நியமேன பாடும்படி சொல்லுகிறது 
எல்லியம் போது -அந்திப் போதிலே 
இரும் சிறை வண்டு -பெரிய சிறகை உடைத்தான வண்டுகள் ஆனவை -
பகவத் பிரவணமான விஷயங்களுடைய ரூப குணங்களும் உத்தேயம் என்று 
இருக்குமவர் ஆகையாலே இவற்றினுடைய சிறகை வர்ணித்து கொண்டு 
அருளி செய்கிறார் -
எம்பெருமான் குணம் பாடி -
சர்வ ஸ்வாமியான பெரிய பெருமாளுடைய கீழ் சொன்ன ஆஸ்ரித ரஷனங்களால்
உண்டான திவ்ய குணங்களை ப்ரீதி ஹர்ஷத்தாலே பாடி  
மல்லிகை வெண் சங்கூதும் 
மல்லிகை பூவாகிய வெள்ளிய சங்கை ஊதா நிற்கும் -அதாவது -
சாயங்கால புஷ்பமான மல்லிகையினுடைய பூவை அது இருந்து ஊதும்   போது 
அந்த பூவானது அலருவதுக்கு முன்பு -தலை குவிந்து -மேல் பருத்து –  காம்படி நேர்ந்து -
வெளுத்த நிறத்தை உடைத்தாய் -சங்கு  போலே இருக்கையாலே 
வெள்ளிய சங்கை இருந்து ஊதுமா போலே இருக்கும் ஆய்த்து -அத்தை பற்ற இப்படி  
அருளி செய்கிறார் 
மதிள் அரங்கம் என்பதுவே -
இப்படி இருந்துள்ள சோலை சிறப்பை உடைத்தாய் 
அரணாக போரும்படியான திரு மதிளை உடைத்தாய் இருக்கிற 
திருவரங்கம் என்பதுவே -
ஒன்பதாம் பாட்டு 
அநேகம் திருஷ்டாந்தம் இட்டு சொல்ல வேண்டும்படியான விக்ரஹா வைலஷன்யத்தை
உடையனாய் -ஆஸ்ரித வ்யாமுக்தனானவன் வர்த்திக்கிற தேசம் இது என்கிறார் 
குன்றாடு கொழு முகில் போல்  குவளைகள் போல் குரை கடல் போல் 
நின்றாடு கண மயில் போல் நிறமுடைய நெடுமாலூர்
குன்றாடு பொழில் நுழைந்து கொடி இடையார் முலை அணவி  
மன்றூடு தென்றல் உலா மதிள் அரங்கம் என்பதுவே -4 8-9 – -
குன்றாடு கொழு முகில் போல்-
கழுத்தே கட்டளையாக நீரை முகந்து போக மாட்டாதே மலையின் 
உச்சியிலே சாந்த மேகம் போலேயும் 
  குவளைகள் போல் -
கண்ணாலே முகந்து அனுபவிக்கும் குவளைகள் போலேயும் 
குரை கடல் போல் -
அனுபவித்து முடிக்க ஒண்ணாமைக்கு கொஷிக்கிற கடல் போலேயும்  
நின்றாடு கண மயில் போல் -
வைத்த கண் வாங்க ஒண்ணாமைக்கு ஹர்ஷத்தால் நின்று ஆடா நின்றுள்ள 
மயில் திரள் போலேயும் 
நிறமுடைய -
வடிவு அழகை உடைய 
நிறம் -அழகு 
அன்றிக்கே 
திருமேனி நிறம் தன்னையே சொல்லிற்று ஆன போது 
கண்ட கண் மயிர்க்கூச்சு விடும்படியான 
குளிர்த்திக்கு -நீர் கொண்டு எழுந்த காள மேகத்தின் நிறத்தையும் 
நெய்ப்புக்கு -குவளை பூவின் நிறத்தையும் 
இருட்சிக்கு -கடலின் நிறத்தையும் 
புகர்ப்புக்கு -மயில் கழுத்தின் நிறத்தையும் 
திருஷ்டாந்தமாக சொல்லுகிறது என்று நியமித்து கொள்ள வேண்டும் 
ஒன்றே உபமானமாக போருவது அல்லாமையாலே அங்கும் இங்கும் 
கதிர் பெருக்கி-பொருக்கி – சொல்லுகிறார் 
 நெடுமாலூர்-
பக்தாநாம் -என்றபடி இவ்  வடிவு அழகை ஆஸ்ரிதர்க்கு முற்றூட்டாக கொடுக்கும் 
நிரதிசய வ்யாமோகத்தை உடையவன் -நித்ய வாசம் பண்ணுகிற தேசம்  
குன்றாடு பொழில் நுழைந்து-
தென்னன் பொதியில் செழும் சந்தின் தாதளைந்து -என்கிறபடியே 
மலய பர்வத்தில் சந்தன வ்ர்ஷங்களை உடைய பொழில்க ளூடே நுழைந்து 
அங்குண்டான-பூக்களின் தாதுக்களை அளைந்து -அரிமிதியான பரிமளத்தை 
கொய்து கொண்டு போந்து 
 கொடி இடையார் முலை அணவி  -
நேர்மைக்கும் நுடன்குதலுக்கும் கொடி போலே இருக்கிற இடையை உடையளான 
ஸ்திரீகளுடைய -சந்தன குங்குமாத் யலங்கார யுக்தமான முலைகளை ஸ்பர்சித்து 
அங்குண்டான பரிமளைத்தையும் அளைந்து கொண்டு போந்து 
மன்றூடு தென்றல் உலா -
அது கை புகுந்த கர்வத்தாலே வெளிநிலத்திலே புறப்பட்டு மன்றுகளிநூடே தென்றலானது 
உலவா நிற்கும்  
மதிள் அரங்கம் என்பதுவே -
இப்படி தென்றல் உலாவதுமாய் -அரணாகப் பொரும் திரு மதிளை உடைத்தானதுமான 
அரங்கம் என்பதுவே 
பத்தாம் பாட்டு 
நிகமத்தில் இத்திரு மொழியை கொண்டு பெரிய பெருமாளை ஏத்தும் அவர்கள் 
விஷயத்தில் தமக்கு உண்டான சேஷத்வ பிரதிபத்தியை அருளி செய்கிறார் 
பருவரங்கள் அவை பற்றி படை யாலித்து எழுந்தானை
செருவரங்க பொருது அழித்த திருவாளன் திருப்பதி மேல் 
திருவரங்க தமிழ்மாலை விட்டு சித்தன் விரித்தன கொண்டு 
இருவரங்கம் எரித்தானை ஏத்த வல்லார் அடியோமே -4 8-10 – -  
பருவரங்கள் அவை பற்றி-
ப்ரஹ்மாதிகள் பக்கலிலே பெற்ற பெரிய வரங்கள் ஆனவற்றை தனக்கு பலமாக பிடித்து 
 படை யாலித்து எழுந்தானை-
தான் போலும் என்று எழுந்தான் -இத்யாதிப்படியே தன்னை போரப் பொலிய நினைத்து 
யுத்த விஷயமாக கர்வித்து கிளர்ந்து வந்த ராவணனை 
செருவரங்க பொருது அழித்த -
யுத்தத்தில் அவனுடைய அபிமானம் எல்லாம் அழியும்படி பொருது முடித்து பொகட்ட 
திருவாளன் திருப்பதி மேல் -
வீர ஸ்ரீ யை உடையவன் திருப்பதி விஷயமாக -
தேசிகரான பெருமாளை சொன்னது எல்லாம் -உபசர்ஜன  கோடியிலேயாய் -அத் தேசமே ஆயத்து 
இத் திருமொழிக்கு விஷயம் 
திருவரங்க தமிழ்மாலை விட்டு சித்தன் விரித்தன கொண்டு -
பாட்டு தோறும் திருவரங்கம் என்கிற திரு நாமத்தை உடைத்தான தமிழ் தொடையாக 
பெரியாழ்வார் விஸ்த்ரென அருளி செய்த இப்பத்தையும் கொண்டு 
இருவரங்கம் எரித்தானை-
மது கைடபர் களாகிற இவருடைய சரீரத்தையும் திரு வனந்த ஆழ்வானுடைய சுவாச உஷ்ணத்தாலே 
தக்தமாக்கி பொகட்டவனை
காய்ந்து இருளை மாற்றி கதிரிலகு மா மணிகள்   ஏய்ந்த பணக் கதிர் மேல் வெவ்  உய்ர்ப்ப
வாய்ந்த மதுகைடபரும் வயிறு உருகி மாண்டார் -என்ன கடவது இறே 
ஏத்த வல்லார் அடியோமே -
இத் திரு மொழியை கொண்டு இப்படி விரோதி நிரசன சீலரான பெரிய பெருமாளை 
வாய் படைத்த பிரயோஜனம்  பெரும் படி  ஏத்த வல்லார்களுக்கு அடியாராய் உள்ளவர்கள் 
நாங்கள் என்று தம்முடைய சம்பந்திகளையும் கூட்டிக் கொண்டு அருளி செய்கிறார் 
இத்தால் இத் திரு மொழியைகொண்டு பெரிய பெருமாளை ஏத்துமவர்கள்  விஷயத்தில் 
தமக்கு உண்டான பிரதிபத்தி விசேஷத்தை அருளி செய்தார் ஆய்த்து -
பெரியாழ்வார் திருவடிகளே சரணம் .
ஆழ்வார் எம்பெருமானார் ஜீயர் திருவடிகளே சரணம் .
 

ஸ்ரீ பெரியஆழ்வார் திருமொழி-4-7– வியாக்யானம்-

August 19, 2012
அவதாரிகை -
பகவத் வைமுக்யாதி தோஷம் அடியாக தம்மாலே நிந்திதரான
சம்சாரி சேதனரையும் விட மாட்டாத -தம்முடைய பரம கிருபையாலே -
அவர்களை திருத்தி யாகிலும் -உஜ்ஜீவிப்பிக்க வேணும் -என்று திரு உள்ளம் பற்றி -
அவர்கள் திருந்துகைக்கு உறுப்பான ஹிதத்தை உபதேசித்து அருளினார் -கீழ் இரண்டு
திரு மொழி யாலே -
அது செய்து தலை கட்டின அநந்தரம் -
முன்பு திரு மலை -திருக் கோட்டியூரில் – அனுபவித்தால் போல் இன்னமும்
அவன் உகந்து அருளின நிலங்களிலே எழுந்து அருளி நிற்கிற நிலையை
அனுபவிக்க வேணும் -என்னும் ஆசை கிளர்ந்து
வடதிசை மதுரை சாளக்க்ராமம்-இத்யாதிப்படியே தனக்கு அபிமதமான
தேசங்களில் பல வற்றிலும் உள்ள விருப்பத்தை எல்லாவற்றையும்
ஒரு மடை கொள்ள பண்ண வர்த்திக்கிற ஸ்தலமாய்
திரு உலகு அளந்து அருளின போது-தன் திருவடிகளில் பிறந்த ஏற்றத்தாலே
சகல லோக பாவன பூதையாய் கொண்டு
சர்வ காலமும் ப்ரவஹியா நிற்கிற கங்கையினுடைய கரையிலே உள்ளதான -
திருக் கண்டங்கடி நகரிலே
அநேக அவதார குண  செஷ்டிதங்கள்-எல்லாம் பிரகாசிக்கும்படி
எழுந்து அருளி நிற்கிற -
புருஷோத்தம சப்த வாச்யமான சர்வேஸ்வரனை அனுபவியா நின்று கொண்டு
அவனிலும் காட்டிலும்
அவன் வர்த்திக்கிற தேசமே ப்ராப்யத்தில் சரம அவதி ஆகையாலே
அத்தேசத்தின் உடைய வைபவத்தையும் -
பஹூமுகமாக பேசி அனுபவிக்கிறார் -
இத் திருமொழியில்
தங்கையை  மூக்கும் தமையனை தலையும் தடிந்த தாசரதி போய்
எங்கும் தன் புகழா இருந்து அரசாண்ட எம் புருடோத்தமன் இருக்கை
கங்கை கங்கை என்ற வாசகத்தாலே கடுவினை களைந்திட கிற்கும்
கங்கையின் கரை மேல் கை தொழ நின்ற கண்டம் என்னும் கடிநகரே -4 7-1 – -
தங்கையை   மூக்கும் தமையனை தலையும் தடிந்த -
தங்கையான சூர்பணகை உடைய மூக்கையும்
தமையனான ராவணனுடைய தலையையும் -அறுத்த
வாளரக்கன் முடியும் தங்கை பொல்லாத மூக்கும் போக்குவித்தான் பொருந்தும் மலை -என்று
திரு மலையில் நிற்கிற நிலையில் கண்டு அனுபவித்த -ராமாவதார குணத்தை
திருக் கண்டங்கடி நகரில் நிற்கிற நிலையிலும் கண்டு அனுபவிக்கிறார் -
த்வம் மாதா  சர்வ லோகாநாம் தேவதேவோ ஹரி பிதா -என்று
சர்வ லோகத்துக்கும் -மாதாவும் பிதாவுமாய்க் கொண்டு இருக்கும்
மிதுனத்தை  முறையிலே விரும்பாமல்  முறை கெட விரும்புவார்
பெரும் பேறு இது என்னும் இடம் தோற்ற இறே –தங்கையை மூக்கும்
தமையனை தலையும் தடிந்தது -
அதாவது
முக்ய விசேஷண பூதையான பிராட்டியை உபேஷித்து
விசேஷ்ய பூதரான பெருமாளை விரும்பின -சூர்பணகைக்கு
முக்யாங்க ஹாநியே  பலம் ஆய்த்து அவளுக்கு -
விசேஷ்ய பூதராய் கொண்டு சர்வர்க்கும் பிராணனான இருக்கிற பெருமாளை உபேஷித்து
விசேஷண பூதையான பிராட்டியை -விபரீத புத்யா விரும்பின   ராவணனுக்கு
பிராண ஹாநியே பலமாய் விட்டது -என்கை
இவ்வர்த்தத்தை பிரகாசிப்பிக்கைக்கு ஆக ஆய்த்து  இவர் பல இடங்களிலும் அருளி செய்தது -
எம் தாசரதி -
எம் -என்று ஆஸ்ரிதர் எல்லாரையும் கூட்டிக் கொண்டு அருளி செய்கிறார்
இவ் அர்த்தத்தை வெளி இட்டு அருளினது ஆஸ்ரிதர் எல்லாருக்கும் ஒக்கும் இறே
தாசரதி
தாசரதி -என்றது -ராவண வத அநந்தரம் பிரம்மாதி தேவர்கள் வந்து -
பவான் நாரயனோ தேவதா –என்றது அசஹ்யமாய்
ஆத்மானம் மானுஷம் மந்யே ராமம் தசரதாத் மஜம்-என்று நின்ற
நீர்மையை பிரகாசிகைக்காக -
போய் எங்கும் தன் புகழா இருந்து அரசாண்ட-
ராவண வத அநந்தரம் இலங்கையில் நின்றும் மீண்டும் -திரு அயோத்யையில் -
எழுந்து அருளி -திரு அபிஷேகம் பண்ணி அருளி
ராமோ ராமோ ராம இதி பிரஜானா மபவந்ததா
ராம பூதம் ஜகத் பூத் ராமே ராஜ்யம் பிரசாசதி -என்கிறபடியே
நாடடங்க தன்னுடைய குணங்களையே வாய் புலத்தி ராமத்வைதம் ஆம்படி
பண்ணுகையாலே -எல்லா இடத்திலும் தன்னுடைய கீர்த்தி யே யாம்படி
பதினோராயிரம் சம்வத்சரம் இருந்து ராஜ்யம் பண்ணி அருளின
எம் புருடோத்தமன் இருக்கை -
எம் -என்று ஆஸ்ரிதர் எல்லாரையும் கூட்டிக் கொண்டு அருளி செய்கிறார் -
புருடோத்தமன் -என்றது -சர்வ ஸ்மாத் பரன் -என்றபடி -
யச்மாத்ஷா மதி தோஹா மஷராத பிசோத்தம
அதோச்மி லோகே வேதச பிரதித புருஷோத்தம -என்று அருளி செய்தான் இறே தானே
தாசரதி யான புருஷோத்தமன் என்கையாலே -மனுஷ்யத்வே பரத்வம் சொல்லுகிறது
இருக்கை -என்றது வாசஸ்தலம் -என்றபடி
கங்கை -இத்யாதி
ஏதேனும் ஓர் இடத்தில் ஸ்நானம் பண்ணுமவர்கள் அவகாஹிக்கிற ஜலத்தை
கங்கையாக நினைத்து -கங்கை கங்கை -என்கிற சப்தத்தை சொல்ல -இந்த வாசகத்தாலே -
அவர்களுடைய அவஸ்ய அனுபோக்தவ்யமான   பாபத்தை போக்க வல்ல -
கங்கையின் கரை மேல் கை தொழ நின்ற-
இப்படி இருந்துள்ள கங்கையினுடைய கரையில் விசெஷஜ்ஞர் எல்லாரும்
கை எடுத்து தொழும் படியாய்   நின்ற
 கண்டம் என்னும் கடிநகரே -
கண்டம் என்கிற சிறப்பை உடைத்தான நகரம்
கடி -சிறப்பு
இத்தால்
ப்ராப்ய பூதனான புருஷோத்தமனிலும் காட்டிலும் அவன் வர்த்திக்கிற தேசமே
சரம அவதி ஆகையாலே -அத் தேசத்தை வர்ணித்து கொண்டு அனுபவிக்கிறார்
சலம் பொதி உடம்பில் தழல் உமிழ்  பேழ் வாய் சந்திரன் வெங்கதிர் அஞ்ச
மலர்ந்து எழுந்து அணவு மணி வண்ண வுருவின் மால் புருடோத்தமன் வாழ்வு
நலம் திகழ சடையான் முடிக் கொன்றை மலரும் நாரணன் பாதத் துழாயும்
கலந்து இழி புனலால் புகர்படு கங்கை கண்டம் என்னும் கடி நகரே -4 7-2 – -
சலம்-இத்யாதி
அமர்த்த கிரணன் ஆகையாலே -ஜலத்தை பொதிந்து கொண்டு இருக்கிற வடிவை உடைய சந்திரனும் -
உஷ்ண கிரணன் ஆகையாலே அக்னியை உமிழா நின்ற பெரிய கிரணங்களை உடையனாய் -
வெம்மையே ஸ்வாபாவமாக உடைய ஆதித்யனும்-
திரு உலகு அளந்து அருளுகிற போது -அத்ர்ஷ்ட பூர்வமாய் -அநேக புஜாயுதமாய் -அதி சீக்ரமாய்
வளருகிற படியை -என்னாகிறதோ-என்று அஞ்சும் படியாக
மலர்ந்து எழுந்து அணவு மணி வண்ண வுருவின் -
எண் திசையும் பேர்த்தகர நான்குடையான் -என்கிறபடியே அதி விஸ்த்ரமாய்  கொண்டு கிளர்ந்து -
அவர்கள் இருப்பிடங்களை சென்று கிட்டின -நீல ரத்னத்தின் நிறத்தை உடைத்தான வடிவை உடையவனாய்
மால் -
ஒண் மிதியில் புனலுருவி ஒரு கால் நிற்ப -என்கிறபடியே -கீழ் மிதித்த திருவடிகளாலே
பூமி முதலாக கீழ் உள்ள லோகங்கள் எல்லாவற்றையும்
ஒரு காலும்-இத்யாதி
அப்படி மேல் எடுத்த திருவடியால் வூர்த்த்வ லோகங்கள் எல்லாவற்றையும்
பெறாப் பேறு பெற்றால் போலே பதறி அளந்து கொண்ட வ்யாமோகத்தை உடையனான
புருடோத்தமன் வாழ்வு -
இவ் வ்ருத்தாந்த்ததாலே -எல்லாருடைய அந்ய சேஷத்வ ஸ்வா தந்த்ரியங்களைப் போக்கி
எல்லா ஜகத்துக்கும் தானே சேஷி என்னும் இடம் தோற்றா நின்ற சர்வாதிகனான
புருஷோத்தமனுக்கு ப்ராப்யமான தேசம்
நலம் திகழ சடையான் முடிக் கொன்றை மலரும் -
பாவனார்த்தம் ஜடாமத்யே யோக்யோச்மீத்ய வதாரனாத் – எம்கிரபடியே
திருவடி விளக்கின தீர்த்தத்தை தரித்து கொண்டு இருக்கிற -நன்மை விலங்கா நின்ற
ஜடையை உடைய ருத்ரனுடைய சிரசிலே கொன்றைப் பூவும்
நாரணன் பாதத் துழாயும்-
அவனுக்கு சேஷியும்-சரீரியுமான நாராயணனுடைய திருவடிகளில் திருத் துழாயும்
கலந்து இழி புனலால் -
சிவந்த நிறத்தையும்
பசுத்த நிறத்தையும்
உடைத்தான அவை இரண்டோடும் கலந்து -ஆகாசத்தில் நின்றும் பூமியிலே இழிந்து -
ப்ரவஹிக்கிற ஜலத்தாலே
புகர்படு கங்கை -
ஒளியை உடைத்தாய் இருந்துள்ள கண்கையினுடைய கரையில்
கண்டம் என்னும் கடி நகரே -
கண்டம் -என்று தேசத்துக்கு திரு நாமம்
கடி -பெருமை
நகர் -என்கிறது புருஷோத்தமனும் ததீயரும் வர்த்திக்கிற தேசம் ஆகையாலே -
அரங்க மா நகர் -என்னுமா போலே -
அதிர் முகம் உடைய வலம்புரி குமிழ்த்து அழல் உமிழ் ஆழி கொண்டு எறிந்து அங்கு
எதிர் முக அசுரர் தலைகளை இடரும் எம் புருடோத்தமன் இருக்கை
சது முகன் கையில்  சத்துப் புயன் தாளில் சங்கரன் சடையினில் தங்கி
கதிர் முக மணி கொண்டு இழி புனல் கங்கை கண்டம் என்னும் கடி நகரே -4 7-3 – -
அதிர் முகம் உடைய
திரு உலகு அளந்து அருளுகிற போது
நமுசி பிரபர்திகளான அசுரர்கள் பிரதிபந்திக்கையாலே த்வனியா நின்றுள்ள
முகத்தை உடைத்த்கான ஸ்ரீ பாஞ்ச ஜன்யத்தை திருப் பவளத்தில் வைத்தூதி
நெருப்பை உமிழா நின்றுள்ள திரு ஆழியைக் கொண்டு எறிந்து
அவ்விடத்திலே யுக்தோத்யுக்தராய்  கொண்டு  -எதிர்ந்த முகத்தை உடையரான
அசுரர்கள் தலைகளை உருட்டினவனாய்
ஆஸ்ரிதரான நமக்கு ப்ராப்ய பூதனான புருஷோத்தமனுடைய வாசஸ்தானம்
சது முகன் இத்யாதி
க்ர்ஹீத்வா தர்ம பாந்யம் பாதம் நாதச்ய துஷ்டயே
ஷாளிதம் பாயாபக்த்யா பாத்யார்ச்ச்யா திபி  ரர்சிதம்    -என்கிறபடியே
திருவடிகள் விளக்குகிற போது -அது சதுர் முகனான பிரம்மாவின் கையிலும்
அநந்தரம் விளக்கப்பட்டது சதுர் புஜனான சர்வேஸ்வரன் திருவடிகளிலும்
அநந்தரம் -
ததம்புபதிதம் த்ர்ஷ்டவா ததார சிரசா ஹர -என்கிறபடியே
திருவடிகளில் நின்றும் விழுகிற இத்தை சிரச்சாலே தரித்த ருத்ரனுடைய   ஜடையிலும் தங்கி
கதிர் -இத்யாதி
ஒளியை உடைத்தாய் ஸ்ரேஷ்டமாய் இருக்கிற ரத்னங்களை கொழித்து கொண்டு
இழிகிற புனலை உடைத்தான கண்கையினுடைய கரையிலே
கண்டம் என்னும் கடி நகரே –
இமையவர் இறுமாந்து இருந்து அரசாள ஏற்று வந்து எதிர் பொரு சேனை
நமபுர நணுக நாந்தகம் விசுறு நம் புருடோத்தமன் நகர் தான்
இமவந்தம் தொடங்கி இரும் கடல் அளவும் இருகரை உலகு இரைத்தாட
கமைஉடை பெருமை கங்கையின் கரைமேல் கண்டம் என்னும் கடி நகரே -4 7-4 – -
இமையவர் இறுமாந்து இருந்து அரசாள -
இந்த்ராதி தேவர்கள் பிரதிபஷ பயம் அற்று -மாலை இட்டு -மார்வும் தோளும் பார்த்து -
கர்வோத்தராய் இருந்து ராஜ்யம் பண்ணும் படியாக
ஏற்று வந்து -இத்யாதி
அவர்கள் ஜீவிக்கிறது கண்டு பொறுக்க மாட்டாமல் -அழிய செய்வதாக
ஏற்றுக் கொண்டு வந்து -அவர்கள் மேலும் -அவர்களுக்கு ரஷகனான தன் மேலும் -
எதிர்ந்து பொருகிற -அசுர ராஷச சேனையானது-
நமபுர நணுக நாந்தகம் விசுறு
யம புரத்தை ப்ராபிக்கும்படியாக -ஸ்ரீ நந்தகம் -என்னும் திரு நாமத்தை உடைத்தான
கொற்ற ஒள வாளை வீசும் -
நம் புருடோத்தமன் நகர் தான் -
இப்படி ஆஸ்ரித ரஷணம் பண்ணும் ஸ்வபாவனான நம்முடைய புருஷோத்தமன் உடைய நகர் தான்
இமவந்தம் -இத்யாதி
ஹிமவானுடைய உச்சி தொடங்கி பெரிய கடல் அளவும் -இரண்டு கரையில் உள்ள
லோகத்தாரும் ஆரவாரித்துக் கொண்டு தீர்த்தமாட
கமைஉடை பெருமை கங்கையின் கரைமேல் -
ஷமாவத்தையால் வந்த பெருமையை உடைத்தான கங்கா தீரத்தில்
அதாவது
சர்வ லோகரும் பாப ஷய அர்த்தமாக வந்து தன்னுடைய ஜலத்திலே அவஹாகித்தால்
அவை எல்லாவற்றையும் பொறுத்து அவர்களை பரிசுத்தர் ஆக்கி விடும் பெருமையை சொல்லுகிறது
கண்டம் என்னும் கடி நகரே -
 உழுவதோர்  படையும் உலக்கையும் வில்லும் ஒண் சுடர் ஆழியும் சங்கும்

மழுவோடு வாளும் படைக்கலமுடைய மால் புருடோத்தமன் வாழ்வு
எழுமையும் கூடி ஈண்டிய பாவம் இறைப் பொழுது அளவினில் எல்லாம்
கழுவிடும் பெருமைக் கங்கையின் கரை மேல் கண்டம் என்னும் கடி நகரே – 4-7 5- -
உழுவதோர்  படையும்-
கலப்பையும்
 உலக்கையும்-
முஸ்லமும்
 வில்லும் -
ஸ்ரீ சார்ந்கமும்
ஒண் சுடர் ஆழியும்-
அழகிய தேஜசை உடைத்தான திரு ஆழியும்
 சங்கும் -
ஸ்ரீ பாஞ்ச ஜன்யமும்

மழுவோடு வாளும் -
பரசுவும் நாந்தகமும்
படைக்கலமுடைய-
இவற்றை ஆயுதமாக உடைய
மால் புருடோத்தமன் வாழ்வு -
ஆஸ்ரித விரோதி நிரசன-சாதனங்களான -இவற்றை உடையனான தானே
தனக்கு பெருமையாய் இருக்கும் -புருஷோத்தமனுக்கு -ப்ராப்யமான ஸ்தலம்
எழுமையும் கூடி ஈண்டிய பாவம் எல்லாம் -
அநேகம் ஜன்மம் கூடி திரட்டிய பாபங்கள் எல்லாவற்றையும் -
 இறைப் பொழுது அளவினில் கழுவிடும் பெருமைக் கங்கையின் கரை மேல் -
தன்னுடைய ஜலத்தில் அவஹாகித்தவர்களுக்கு -ஷன கால மாத்ரத்தில்கழுவி விடா நிற்கும்
பெருமையை உடைத்தான கங்கையின் கரை மேல் – -
கண்டம் என்னும் கடி நகரே
தலை பெய்து குமிறி சலம் பொதி மேகம் சல சல பொழிநதிடக்   கண்டு

மலைப் பெரும் குடையான் மறைத்தவன் மதுரை மால் புருடோத்தமன் வாழ்வு
அலைப்பு உடை திரைவாய் அரும் தவ முனிவர் அவபிரதம் குடைந்தாட
கலப்பைகள்  கொழிக்கும் கங்கையின் கரை மேல் கண்டம் என்னும் கடி நகரே – 4-7 6- -
தலை பெய்து -இத்யாதி -
சலம் பொதி மேகம்-தலை பெய்து குமிறி
இந்த்ரன் ஏவல் படியே -சமுத்ரம் தரையாம்படி -ஜலத்தை எல்லாம் தன் பக்கலிலே
பொதிந்து கொண்ட -மேகங்கள் ஆனவை -திரு ஆய்ப்பாடியிலே வந்து கிட்டி -
கேட்டவர்கள் குடல் குழம்பும்படி-இடித்து முழக்கி
தலை பெய்கை -கிட்டுகை
சல சல பொழிநதிடக்-
சல சல என -குடமிட்டு சொரிந்தால் போலே வர்ஷிக்க
சல சல என்கிறது அநுகார த்வனி
கண்டு -
மேகங்களுடைய பகைப்பையும் -திரு ஆய்ப்பாடியில் உள்ளோருடைய எளிமையும் கண்டு
மலைப் பெரும் குடையான் மறைத்தவன்-
மலையாகிற பெரிய குடையால்-ஒரு துளி -ஒரு கல் -ஒரு இடி -என்கிற இவை
ஒருவர் மேல்  விழாதபடி மறைத்தவன்
 மதுரை மால் -
விரோதியான கம்சனை -அழிய செய்து -மாதா பிதாக்கள் சிறையும் விடுத்து -
உக்ரசெனனை அபிஷேகம் பண்ணி -அங்கு வர்த்தமான எல்லாரையும் வாழ்வித்து -
நோக்கிக் கொண்டு போரும்படி -திருவவதரித்த தேசமான -ஸ்ரீ மதுரையில் -
வ்யாமோகத்தை உடையவன்
புருடோத்தமன் வாழ்வு -
இப்படி தான் வளர்ந்த இடத்தோடு -பிறந்த இடத்தோடு -வாசியற -
இரண்டு இடத்தில் உள்ளாரையும் ரஷித்து அருளின ஏற்றத்தை உடையனான
புருஷோத்தமனுக்கு நிரதிசய போக்யமான தேசம் –
அலைப்பு உடை திரைவாய் -
அலைகிற திரை இடத்திலே -
அரும் தவ முனிவர் -
அரிய தபச்சுக்களை உடையராய் -பகவன் மனந சீலராய் -இருக்கும் அவர்கள்
அவபிரதம் குடைந்தாட -
பகவத் சமாராதாநமான ரூபங்களான-யாகங்களை அவிகலமாக அனுஷ்டித்து
அதனுடைய சரம திவசத்திலே அவபிரத ஸ்நானம் செய்ய
கலப்பைகள்  கொழிக்கும் -
அநந்தரம் பெருக்காறாய்-யாக பூமியில் உள்ள கலப்பைகள் முதலான
உபகரணங்கள் எல்லாவற்றையும் எடுத்து தள்ளிக் கொண்டு கொழிக்கிற
கங்கையின் கரை மேல் கண்டம் என்னும் கடி நகரே -
   வில் பிடித்து இறுத்து வேழத்தை முறுக்கி மேல் இருந்தவன் தலை சாடி

மல் பொருது எழப் பாய்ந்த  அரையனை உதைத்த மால் புருடோத்தமன் வாழ்வு
அற்புதம் உடைய ஐராவத மதமும் அவர் இளம்படியர் ஒண் சாந்தும்
கற்பக மலரும் கலந்து இழி கங்கைக் கண்டம் என்னும் கடி நகரே – 4-7 7- -
வில் பிடித்து இறுத்து  -
கம்சன் -வில் விழவுக்கு-என்று உறவிலே அழைத்து விட -தானும் அதுக்கு என போகிறானாய் -
மதுரையிலே சென்று அவனுடைய ஆயுத சாலையில் புக்கு -அவனுக்கு அபிமதமான வில்லை
பிடித்து முறித்து
வேழத்தை முறுக்கி -
அநந்தரம் -புகுவாய் நின்ற போதகம் -என்கிறபடியே அவனுடைய க்ர்ஹத்துவாரத்தில் நின்று
தன் மேல் அடர்ந்து வந்த -மத்கஜமான -குவலயாபீடத்தை ஸ்ர்ங்க பம்கம் பண்ணி
மேல் இருந்தவன் தலை சாடி -
கொம்பு முறிந்து தளர்ந்து விழுந்ததை -சிஷா பலத்தால் எழுப்பி அதன் மேலே இருந்து
நடத்தி கொடு வந்த பாகனுடைய தலையை -அந்த யானைக்கொம்பாலே சிதற அடித்து

மல் பொருது -
ஆனையின் கொம்பையும் கையில் கொண்டு உள்ளே புகுந்த அளவில் -அந்த
செருக்கு பொறாமல் வந்து எதிர்ந்த -சானூர முஷ்டிகரான -மல்லர் உடல்கள்
நெரிந்து விழும்படியாக அவர்களோடு பொருது
எழப் பாய்ந்த  அரையனை உதைத்த-
அநந்தரம் -கம்சன் இருக்கிற மஞ்சத்தின் முற்ற வெளியிலே சென்று -
துங்க மஞ்சவ்ய வச்திதத -என்கிறபடியே உயர்ந்த மஞ்சத்திலே இருந்தவனைக் கண்டு
அவன் இருக்கிற இடத்தில் கிளரக் குதித்து -ராஜாவாய் கொண்டு -அபிஷேகமும் தானுமாய்
இருக்கிறவனை -கேசேஷ் வாக்ர்ஷ்ய விகளத் கிரீட மலநீ தலே
சகம்சம்பாதயாமாச தசயோ பரிப பாதச  -என்கிறபடியே -அபிஷேகத்தை தட்டிப் போகட்டு
மயிரை பிடித்து இழுத்து -மஞ்சத்துக்கு கீழே தள்ளி -அவன் மேல் குதித்து -திருவடிகளாலே உதைத்த
 மால் புருடோத்தமன் வாழ்வு -
இப்படி ஆசூர பிரக்ருதியான கம்சனை நிரசித்த பெருமையை உடையவனை
புருஷோத்தமனுக்கு அபிமதமான தேசம்
அற்புதம் உடைய ஐராவத மதமும் -
ஆச்சரியமான ரூப சேஷ்டாதிகளை உடைய ஐராவதத்தின் உடைய மத ஜலமும்
அவர் இளம்படியர் ஒண் சாந்தும் -
ஸ்வர்க்க வாசிகளான தேவர்களுக்கு அபிமதைகளாய்
அந்த பதம் உள்ள அளவும்  யவ்வனம் குலையாத வடிவை உடையரான
தேவ ஸ்திரீகள் -தங்களுக்கு அலங்காரமாக அணிந்த சாந்தும் -
கற்பக மலரும் -
அவர்கள் குழலில் சொருகின கற்பக பூக்களும்
கலந்து இழி கங்கைக்-
இவற்றை எல்லாம் சேர்த்து கொண்டு இழியா நிற்கிற கண்கையினுடைய கரை மேல்
 கண்டம் என்னும் கடி நகரே
திரை பொரு கடல் சூழ் திண் மதிள் துவரை வேந்து தன் மைத்துனன்மார்க்காய்

அரசனை அவிய அரசினை அருளும் அரி புருடோத்தமன் அமர்வு
நிரை நிரையாக நெடியன யூபம்  நிரந்தரம் ஒழுக்கு இட்டு இரண்டு
கரை புரை வேள்விப் புகை கமழ கங்கை கண்டம் என்னும் கடி நகரே – -4 7-8 -
திரை பொரு கடல் சூழ் திண் மதிள் துவரை வேந்து-
கடலை செறுத்து-அணை கட்டி – படை வீடு செய்தது ஆகையாலே -திரை பொரு கடலால்
சூழப் பட்டு இருப்பதாய் -திண்ணியதான மதிளை உடைத்தாய் இருக்கிற
ஸ்ரீ மத் த்வாரகைக்கு ராஜாவானவன்
வண் துவராபதி மன்னன் -இறே
தன் மைத்துனன்மார்க்காய் -
கிர்ஷ்ண ஆஸ்ரையா    கிர்ஷ்ண பலா கிர்ஷ்ண நாதச்ச பாண்டவா –என்கிறபடியே
தன்னையே தங்களுக்கு ஆஸ்ரயமும் -பலமும் -நாதனும்  ஆக
பற்றி இருக்கிற -தன் மைத்துனமாரான பாண்டவர்களுக்கு பஷ பாதியாய் நின்று
அரசனை அவிய அரசினை அருளும்-
பொய் சூதிலே அவர்களை தோற்ப்பித்து-அவர்கள் ராஜ்யத்தை தாங்கள் பறித்து கொண்டு
பத்தூர் ஓரூர் கொடுக்க சொன்ன இடத்தில் கொடோம் என்று தாங்களே அடைய
புஜிப்பதாக இருந்த துரி யோததாநதி ராஜாக்கள் விளக்கு பிணம் போலே விழுந்து போகப்
பண்ணி -ராஜ்யத்தை பாண்டவர்களுக்கு கொடுத்து அருளும்
 அரி புருடோத்தமன் அமர்வு -
மகத்யாபதி சம்ப்ப்ராப்தே ச்மர்தவ்யோ பகவான் ஹரி -என்று
ஆபத் தசையிலே ஸ்மரிக்க படுபவனாக -ஸ்ரீ வசிஷ்ட பகவானாலே
திரௌபதிக்கு சொல்லப் பட்டவனாய் -
ஹரிர் ஹராதி பாபானி துஷ்ட சித்ரை ரபி ஸ்மர்த-என்கிறபடியே
ஸ்மரித்த வர்களுடைய சகல பாபங்களையும் போக்கும் அவனான
புருஷோத்தமன் பொருந்தி வர்த்திக்கிற ஸ்தலம்
நிரை நிரையாக நெடியன யூபம் -
ஓரோர் ஒழுங்காய் கொண்டு -நெடிதாய் இருந்துள்ள -பசுக்கள் பந்திக்கிற
யூபங்கள் ஆனவை
 நிரந்தரம் ஒழுக்கு இட்டு-
இடைவிடாமல் நெடுக சென்று இருப்பதாய்
 இரண்டு கரை புரை வேள்விப் புகை கமழ கங்கை-
இரண்டு கரையும் ஒத்து யாக தூமம் காந்தியா நிற்கிற கங்கையினுடைய கரை மேல்
 கண்டம் என்னும் கடி நகரே -
வட திசை மதுரை சாளக் கிராமம் வைகுந்தம் துவரை யயோத்தி

இடமுடை வதரி இடவகயுடைய வெம் புருடோத்தமன் இருக்கை
தடவரை அதிர தரணி விண்டிடிய  தலை பற்றி கரை மரம் சாடி
கடலினை கலங்க கடுத்திழி கங்கை கண்டம் என்னும் கடி நகரே -4 7-9 -
வட திசை மதுரை

வடக்கு திக்கில் மதுரை -
தென் திசை மதுரை உண்டாகையாலே விசெஷிககிறது

 சாளக் கிராமம்
புண்ய ஷேத்ரங்களில் பிரதானமாக எண்ணப்படும் ஸ்ரீ சாளக் கிராமம்
 வைகுந்தம்-
அப்ராக்ருதமாய் -நித்ய வாசத்தலமான ஸ்ரீ மத் வைகுண்டம்
 துவரை -
பதினாறாம் ஆயிரவர் தேவிமார் பணி செய்ய மணவாலராய் வீற்று இருந்த ஸ்ரீ மத் த்வாரகை
யயோத்தி
அயோத்தி நகர்க்கு அதிபதி -என்கிற படியே ஸ்ரீ ராம அவதார ஸ்தலமாய் 
அத்யந்த அபிமதமாய் இருந்துள்ள ஸ்ரீ அயோதியை

இடமுடை வதரி
-நர நாராயண ரூபியாய் கொண்டு -திரு மந்த்ரத்தை வெளி இட்டு அருளி
உகப்புடனே எழுந்து அருளி இருக்கும் ஸ்தலமாய் -இடமுடைத்தாய் இருந்துள்ள ஸ்ரீ பதரி
இடவகயுடைய -
இவற்றை வாசச்தானமாக உடையனான
வெம் புருடோத்தமன் இருக்கை
ஆஸ்ரிதரான நமக்கு இனியனான புருஷோத்தமன் உடைய இருப்பிடம்
தடவரை அதிர தரணி விண்டிடிய -
பகீரதன் தபோ பலத்தாலே இறக்கி கொடு போகிறபோது
வந்து இழிகிற வேகத்தை சொல்லுகிறது -உயர்ந்த நிலத்தில் நின்றும்
வந்து இழிகிற வேகத்தால் மந்த்ராதிகளான பெரிய மலைகள் சலிக்கும்படி
தரணி வண்டிடிய
பர்வதத்தில் நின்றும் பூமியில் குதிக்கிற அளவிலே பூமி விண்டு இடிந்து விழ
  தலை பற்றி கரை மரம் சாடி
வர்ஷங்களுடைய தலை அளவும் செல்லக் கிளம்பி
கரையில் நிற்கிற மரங்களை மோதி முறித்து
கடலினை கலங்க கடுத்திழி கங்கை கண்டம் என்னும் கடி நகரே
ஒன்றாலும் கலங்காத கடலும் கலங்கும்படி -
வேகித்து கொண்டு இழியா நின்ற கங்கை உடைய கரை மேலே
கண்டம் என்னும் கடி நகரே -
மூன்று எழுத்து அதனை மூன்று எழுத்து அதனால் மூன்று எழுத்தாக்கி மூன்று எழுத்தை 

என்று கொண்டு இருப்பார்க்கு இரக்க நன்குடைய வெம் புருடோத்தமன் இருக்கை
மூன்றடி நிமிர்த்து மூன்றினில் தோன்றி மூன்றினில் மூன்றுரு ஆனான் 
கான்றடம் பொழில் சூழ் கங்கையின் கரைமேல் கண்டம் என்னும் கடி நகரே – 4-7 10- - 
மூன்று எழுத்ததனை-

பூரிதி ருக்வேத தஜாயதே -இத்யாதிப் படியே
வேதாத்ய யனத்தின் நின்றும்  வ்யாஹ்ர்தி த்ரயத்தையும் தோன்று வித்து
பரிசுத்தமான வ்யாஹ்ர்தி த்ரயத்தையும் -ஸ்வ சங்கல்ப்பத்தாலே பொன் ஓட வைக்குமா போலே
ஓட வைத்து-அந்த வ்யாஹ்ர்தி த்ரயத்தின் நின்றும் -அகார உகார மகாரங்களாகிற-அஷர த்யத்தையும்
சம்ஹித ஆகாரத்தாலே -ஒஒம்-என்று ஏகாஷரமாக ஆக்கப் பட்டதாகையாலே
அஷர த்ரயமாக இருக்கிற அந்த பிரணவத்தை -
அதனை -என்றது அதன் கௌரவத்தை பற்ற
ஆத்யந்து  த்ரய அஷரம் பிரம த்ரயீ யஸ்மின் ப்ரதிஷ்டிதா -
சகுஹ்யோன்ய ச்த்ரிவ்ர்த்வேதோ யஸ்தம் வேத சவேதவித் -என்னும்படி இறேஇதனுடைய வைபவம் -
மூன்று எழுத்ததனால்    -
பத சமதிக ஹேதுவாய்-நிருத்தம் -என்று     மூன்று அஷரமான பேரை உடைத்தாய்
இருக்கிற அதனாலே
மூன்று எழுத்தாக்கி -
பிரக்ரியை பண்ணும் க்ரமத்தாலே பிரக்ரியை பண்ணி
மூன்று பதமாய் -மூன்று அர்த்தத்துக்கு வாசகமாய் இருக்கும் –மூன்று எழுத்தாக பிரித்து -
பிரணவம் தான் -சம்ஹித ஆகாரத்தாலே -மூன்று அஷரமாய்-மூன்று பதமாய் -மூன்று அர்த்த
பிரதிபாதகமாய் இறே இருப்பது
மூன்று எழுத்தை ஏன்று கொண்டு இருப்பார்க்கு -
அந்த மூன்று எழுத்தையும் -நமக்கு தஞ்சமான அர்த்தத்தை பிரதிபாதிக்கறது  ஆகையாலே -
நமக்கு உத்தேச்யம் -என்று தங்கள் நெஞ்சில் தரிக்கும் அவர்களுக்கு
அதாவது
அகாரமானது -
ஸ்வரூ பேணவும்  -தாது  நிஷ்பன்ன ரூபேணவும் -ப்ரத்யய வேஷேணவும்
ஈஸ்வரனுடைய -காரண த்வ-ரஷகத்வ -செஷித்வங்களையும் -அர்த்த பலத்தாலே ஸ்ரீய பதித்வத்தையும் -
ஏவம் பூதனான ஈஸ்வர விஷயத்தில் சேதனனுடைய-சேஷத்வத்தையும் பிரதிபாதிக்கையாலும்  -
உகாரமானது -
அவதாரண வாசகமாய்க் கொண்டு -அந்த சேஷித்வத்தினுடைய-அனந்யார்ஹதையை
பிரதி பாதிக்கையாலும் -
மகாரமானது -
மன -ஜ்ஞானே -என்கிற தாதுவிலே நிஷ்பன்னமாய் கொண்டு ஜ்ஞான வாசியுமாய்
அனந்யார்க்க செஷத்வத்துக்கு -ஆஸ்ரயமான ஆத்மாவினுடைய -தேஹாதிரிக்தாதிகளை
பிரதிபாதிக்கையாலும் -
அஷர த்ரயமும் நமக்கு தஞ்சமான அர்த்தத்தையே சொல்லுகிறது என்று
தங்கள் நெஞ்சில் எப்போதும் அனுசந்தித்து இருக்காய்
இரக்கம் நன்குடைய எம் புருடோத்தமன் இருக்கை -
இவர்கள் அளவிலே -தன பேறாக க்ர்பை பண்ணுமவனாய்-எனக்கு ஸ்வாமியான
புருஷோத்தமனுடைய வாசஸ்தானம்
மூன்றடி நிமிர்த்து
இப்ப்ரணவம் தான் -
ஒமித் யக்ரேவ் யாஹரேத்-என்கிறபடியே -பதத் த்ரயாத்மகமான திருமந்த்ரத்தில்
பிரதம பதம் ஆகையாலே -இத்தோடு கூட -மேல் இரண்டு பதத்தையும் கூட்டி
மூன்று பதமாக வளர்த்து
மூன்றினில் தோன்றி -
அம்மூன்று பதத்திலும் ஆத்மாவினுடைய
அனந்யார்ஹ சேஷத்வம்
அநந்ய சரணத்வம்
அநந்ய போக்யத்வம் -
ஆகிய ஆகார த்ரயத்தையும் தோன்றுவித்து -
தோன்றி -என்றது தோன்றுவித்து -என்றபடி
மூன்றினில் மூன்று உரு ஆனான்
பத த்ரய ப்ரதிபாத்யனான சேதனனுடைய ஆகார த்ரயத்தையும் விஷயமாக -
தத் பிரதி சம்பந்தி தயா
தானும்
சேஷித்வ சரண்யத்வ ப்ராப்யத்வங்கள் ஆகிற  ஆகார த்ரயத்தையும் உடையவன் ஆனான்
இம் மந்த்ரத்தை -பத த்ரயாத்மகமாய்
சேதனனுடைய ஆகார த்ரயத்தையும் -தன்னுடைய ஆகார த்ரயத்தையும் -
பிரதிபாதிக்கும் படி -அவன் அடியிலே உண்டாக்கி வைத்தான்
ஈஸ்வரன் ஆகையாலே இவை எல்லாவற்றையும் அவன் செயலாக அருளி செய்கிறார்
கான் தடம் பொழில் சூழ் கங்கையின் கரை மேல் -
கான் -என்று நாற்றம்
தடம் -என்று பெருமை
நறு நாற்றத்தை உடைய பெரிய பொழில் களாலே சூழப் பட்டு இருப்பதாய்
கங்கையினுடைய கரையிலே ஆன
கண்டம் என்னும் கடி நகரே -
நிகமத்தில் இத்திரு மொழி கற்றார்க்கு பலம் சொல்லி தலை கட்டுகிறார்

பொங்கு ஒலி கங்கை கரை மலி கண்டத்துறை புருடோத்தமன் அடி மேல்
வெங்கலி நலியா   வில்லிபுத்தூர் கோன் விட்டு சித்தன் விருப்புற்று
தங்கியவன்  பால் செய் தமிழ் மாலை தங்கிய நா வுடையார்க்கு
கங்கையில் திரு மால் கழல் இணைக் கீழே குளித்து இருந்த கணக்காமே -4 7-11 – -
பொங்கு -இத்யாதி -
ஜலத்தினுடைய கொழிப்பால்  வந்த கிளர்தியையும் -கோஷத்தையும் உடைத்தான -
கங்கையினுடைய கரை யிலேயாய்-சர்வ பிரகாரத்தில் உண்டான -ஏற்றத்தை
உடைத்தாய் இருக்கிற திருக் கண்டம் கடி நகரிலே நித்ய வாசம் பண்ணுகிற
புருஷோத்தமனுடைய திருவடிகளில் -
வெங்கலி நலியா   வில்லிபுத்தூர் கோன் விட்டு சித்தன் விருப்புற்று -
விபரீத ஜ்ஞாநாதிகளை ஜநிப்பிக்கும் க்ரூரமான கலி யுகத்தால் வந்த   நலிவு எனபது ஒன்றும் இல்லாத
ஸ்ரீ வில்லி புத்தூருக்கு நிர்வாஹரான பெரியாழ்வார் ஆசைப்பட்டு
தங்கியவன்  பால் செய் தமிழ் மாலை-
நிலை நின்ற பிரேமத்தாலே செய்த தமிழ் தொடை யான இது
 தங்கிய நா வுடையார்க்கு -
ஒருகாலும் நீங்காதே வர்திக்கும்படியான நாவை உடையவர்களுக்கு -
அதாவது -
எப்போதும் இத்தையே சொல்லிக் கொண்டு திரியும் அவர்களுக்கு -என்கை
கங்கையில்
இத்யாதி -
கங்கையில் திரு மால் கழல் இணைக் கீழே குளித்து இருந்த கணக்காமே
கங்கையில் குளித்து -திரு மால் கழல் இணைக் கீழே-இருந்த கணக்காமே-
அதாவது
இத் திருமொழி தங்கின நா உடையார்களுக்கு -ஏதேனும் ஓர் இடத்தில் இருந்தாலும் -
சர்வேஸ்வரன் திருவடிகளில் பிறப்பால் வந்த ஏற்றத்தை உடைய கங்கையிலே ஸ்நானம் பண்ணி -
திருக் கண்டம் கடி நகரிலே எழுந்து அருளி இருக்கிற ஸ்ரீ ய பதியானவன் திருவடிகளின் கீழே
நிரந்தர சேவை பண்ணி -இருந்ததோடு பிரயோஜனம் ஒக்கும் -என்கை
பகவத் ப்ரீதி இறே அதுக்கு பிரயோஜனம் -
அது இவர்களுக்கும் ஒக்கும் என்றது ஆய்த்து-
பெரியாழ்வார் திருவடிகளே சரணம் .
ஆழ்வார் எம்பெருமானார் ஜீயர் திருவடிகளே சரணம் .

ஸ்ரீ வசன பூஷணம் அனுபவம்-4/5-சூரணை-1/2- -ஸ்ரீ M.A.V.ஸ்வாமிகள் ..

August 18, 2012

முதல் சூரணை அவதாரிகை

பிரமாணம் -பிரமாதா பிரமேயம்
வேதம் கொண்டே சித்தாந்தம் சாதிப்போம்
யார் தெரிவிக்க படுகிறானோ அந்த பகவான் பிரமேயம்
நிரூபித்து கொடுப்பவர் பிரமாதா -ஆழ்வார்கள் ஆச்சார்யர்கள்
பாக்யர்-பிரத்யட்ஷம் ஒன்றே பிரமாணம் -பொய் ஆகலாம்
பிரமாணம் எட்டு விதம்
பிரயட்ஷம்-இந்திரியங்கள் மூலம் உணர்வது எல்லாம் பிரத்யட்ஷம் -சார்வாகருக்கு இது ஒன்றே
 /அனுமானம் / -புகை நெருப்பு -பர்வதோ மன்னிவான் தூமத்வாத்
காணாதார் சாக்தர்
ஆகமம் -சாஸ்திரம் ஆப்த வாக்கியம் -சாங்க்ய பூஷனர் இந்த மூன்றும்
உபமானம் -பசு கொண்டு -கவயம் கோ சதுருசம் அது போல் இது
அர்த்தா பத்தி -லீனாக தேவ தத்தக திவான புங்க்தே -காலையில் உண்ண வில்லை
அர்த்தச்ய ஆபத்தி போயரபாகர்
அபாகம் -கண்ணுக்கு தோற்றாமை -கடம் இல்லை -இங்கு இப்பொழுது இல்லை -வஸ்து உண்டே
பாட்ட வேதந்தர்களுக்கு பிரமாணம் இந்த ஆறும்
சம்பவம் -ஆயிரம் உள்ளவன் நூறு
ஐ திக்தம் -சிஷ்ட பரிக்ரகம் -பெரியவர் கை கொண்டது
பௌ ராகிணகர்-எட்டும் கொள்வார்
நமக்கு மூன்றும் -பிரத்யட்ஷம் அனுமானம் ஆகமம்
மற்றவை இதில் அந்தர்பவித்து
அபாவம் பிரத்யட்ஷம் அதற்பவித்து
ஐதிகம் சப்தத்தில் அந்தர்பவித்து
உபமானம் அர்த்தா பத்தி சம்பவம் மூன்றும் அனுமானமே
அனுமானத்துக்கும் கொஞ்சம் பிரத்யட்ஷம் வேண்டும் புகை பார்த்து
முன்பே சேர்த்து பார்த்து இருக்க வேண்டும்
அதீந்தர அர்த்தத்தில் சாஸ்திரமே பிரமாணம் -இந்திரியங்களுக்கு அப்பால் பட்டவை
சாச்த்ரத்தால் பாதிக்க படாவிடில் மற்றவை இரண்டும் கொள்ளலாம்
முக்கிய பிரமாணம் வேத நூல் ஓதுகின்றது உண்மை அல்லது இல்லை
வையம் தகிளியா பாசுர வியாக்யானம் -அவனது ஆக்ஜை-ஈஸ்வரனை இத்தால் சாதிக்கலாமே
உபய விபூதி நாதன் அவன் -
சாஸ்தரத்துக்கு இசைந்த பிரத்யட்ஷம் ஒத்துக் கொள்ளலாமே
காரணம் -வாயும் வயிறுமாக பானை -கார்யம் -மண் காரணம்
அனுமானத்தில் தப்பு வரலாம் -பலர் இருந்து கொண்டே பண்ணி -அல்ப சக்திகன் குயவன்
ஏகம் மேவ -சாஸ்திரம் சொல்வதால்
ஜகத் அவயவம் உடன் கூடி கர்த்தா இருந்து இருக்க வேண்டும்
சாத்திர யோநித்வாத் சூத்திரம் -சாஸ்த்ரம் ஏவ -ஒன்றே பிரமாணம்
நன் சொல்வதும் அவள் சொல்வதும் ஒன்றாக இருந்தால் நான் சொன்னது நடக்கும் -போலே
சாஸ்திரம் சொல்வதற்கு அநு கூலமான பிரத்யட்ஷம் அனு மானம்  போன்றவை கொள்ளலாம்
அது தன்னிலும் -வேதம் கர்த்தா இல்லை அபுருஷேயம் -சுத சித்தம் -
கர்த்த்ராதி அபாவாத்
மற்றவை வேதத்தை அபேஷித்து இருக்கும்
மாசறு சோதி -மடல் எடுக்க -பயமூட்ட -மன்னு மடல் ஊருவன் -
ஏகாந்த அனுபவம்
அஞ்சலி ஹஸ்தம் நடுவில் திரு மடல் -திருவாலி திருநகரி -
கை விரித்தால் தான் மடல்
மடல் ஊருவேன் சொல்வது அதி பிரவ்ருத்தி
சிஷ்டாசாரம் உண்டா -வாசவதத்தை போல்வார் உண்டே
நம் ஆழ்வார் திரு மங்கை ஆழ்வார் அனுஷ்டித்தால் -வேற சிஷ்டாசாரம் தேட வேண்டுமா
மதுர கவி  செயலுக்கும் வேற சிஷ்டாசாரம் தேட வேண்டாமே
வேதம் சுத பிரமாணம் வேற தேட வேண்டாம்
வேதார்த்தம்  அறுதி இடுவது ஸ்மரதி இதிகாசம் புராணங்களாலே
மனு பராசர ஆபஸ்தம்ப ஸ்மரதி
அகில பிரமேய விலஷணன் போல்  -வேதமும் அகில பிரமாண விலஷணம்
அகில ஹேய பிரத்யநீக கல்யாண ஏக குணம் கொண்டே இருக்கும் உபய லிங்கம் -அடையாளம்
தோஷ ராகித்யம் -கல்யாண குணங்கள் ஒன்றே
அபுருஷேயேத்வம் நித்யம் வேதம்
அநாதி  வேதத்தை -ஸ்வயம்பு எம்பெருமான் வாயால் வெளி வந்தது -மனு ஸ்மரதி
திருவாய் மொழி வேதம் சாம்யம் -நாயனார் சொல்லி வந்து
வட மொழி மறை -ஆழ்வார் வாக்கு தமிழ் மறை உண்டே நினைத்து இறே
ஆழ்வார் திருவாக்கால் வந்தது -பகவத் கிருபை
இதுவும் அநாதி

பிரமம் விப்ரலம்பம்  அச்சக்தி -இருள் துயக்கு மயக்கு
அஞ்ஞானம் அன்யதா ஞானம் விபரீத ஞானம் போல்வன இல்லை
தோஷ சதுஷ்டய -இன்றி
அபுருஷேயம்  தான் இதற்க்கு மூலம்
சத்யம் சத்யம் சத்யம் வேதம் விட பரமமான சாஸ்திரம் இல்லை
இதிகாசம் புராணங்களும் இதை சொல்லுமே
சுடர் மிகு சுருதி -
அபியுக்தர் கொண்டாட தக்க பட்டர் ஆதவ் வேதாக பிரமாணம்
ஆழ்வார் ஆசார்யர் வசனம்
வேதம் -வேதயதி வேத -வித் -அறிந்து  கொள்வது -அறிவை புகட்டும்
ஆஸ்திக அக்ரேசர் -புபுஷூ -ஆஸ்திகர் சாஸ்திர விசுவாசம் இருக்கு ஒத்து கொள்கிறான்
சுவ அர்த்த பிரகாசம் பண்ணும் வேதம்
பிரதி பாதிக்கும் அர்த்தம் -பாக த்வயம்
சம்கிதா உபநிஷத் -இரண்டு பாகம்
வேதம் முடிவு பகுதி தான் உபநிஷத் -தனி ஏற்றம் -வேதாந்தம்
யாக யக்ஜம்-சம்கிதா சொல்லும்
பிரமம் -எப்படி பட்டவன்
ப்ருகு வருணன் புத்திரன் கேட்டு -அன்னம் பிரம இதி -பிராணன் மனஸ் ஆனந்தம்
வேதாந்தார்தம் சொல்லாமல் வேதார்த்தம் என்பதால் -இரண்டுமே உத்தேசம்
ஆராதிக்கும் முறை கர்ம பாகம் சொல்வதால்
அனைத்தும் கைங்கர்யமே -சரீரம் -அக்னி இந்த்ராதிகள் போல்வார்
உடம்பில் சந்தனம் பூசி கொண்டால் ஆத்மா தானே ஆனந்திக்கும்
அமுது செய்தாச்சா –அந்தர்யாமி ஆரா தனம்  ஆய விட்டதா -
மீமாம்ச சாஸ்திரம் -
சங்கை  தெளிவிக்க பிரம சூத்திரம்
குணம் இல்லை -தோஷ குணங்கள் இல்லை
கல்யாண குணங்கள் உண்டு
பொருந்த விட்டார் இத்தால்
யாகம் பண்ணு ஆட்டை கொண்டு மிருகம் கொண்டு -
ஜைமினி கர்ம மீமாம்சை -பூர்வ மீமாம்சை
ஸ்ரீ பாஷ்யம் பிரம சூத்திரம்
ச ஆத்மா அன்யாக தேவ அங்கங்கள் வேதமே சொல்வதால்
அனைத்தும் பகவானுக்கு ஆராதனம்
எ எஜந்தி -பித்ரு தேவ பிராமணன் அக்னி சர்வ பூத அந்தர்யாமி -
மாம் ஏவ கௌ ந்தேய
த்யாஜ்யம் உபாதேயம் அறிய இரண்டு பாகமும் வேண்டும்
கர்மம் புபுஷூ -ஐ ஸ்வர்யாதி சாதனம் வாயவ்யம் -ஜ்யோதிஷ்டாதி
முமுஷூ -பரம பதம் உபாசன அங்கம் போல் கர்ம
பிரபன்னர் -கைங்கர்ய ரூபம் கர்மம் -சாஸ்திரம் விதித்தால் செய்கிறோம்
பலன் இல்லாத நித்ய கைங்கர்யம் காம்ய கர்மம் விட்டு
பகவத் ஆக்ஜையாக பகவத் கைங்கர்ய ரூபம் செய்கிறோம்
ஒன்றே சாதனம் அங்கம் கைங்கர்யம் மூன்று பரிமாணம்
கர்மம் வேஷத்தை உள்ள படி அறியவே
அநந்த ஸ்திரபல-பரமாத்மா -
த்யாஜ்ய உபாதேயங்கள் அறிய
உபாசகனுக்கு த்யாஜ்யம் சாதனமாக -அங்கத்வேன உபாதேயம்
எண்ணத்தில் மாற்றம்
சாதனம் பலன் -மாம் பழ மரம் வீட்டில் வைத்து அனுபவிக்க வியாபாரி போலே
அநந்ய சாதனர் -கைங்கர்ய ரூபேண உபாயம் அங்கத்வேன த்யாஜ்யம்
சர்வ சாகைகளையும் கற்றே அர்த்தம் -

நான்கு வேதங்களையும் அறிந்தே
சுருதி -வேதம் காதால் கடப்பது
சூரணை -1 -
வேதார்தம் அறுதி இடுவது – -ஸ்மரதி இதிகாச புராணங்களால்
நிச்சம் படுத்த
சம்ஹிதை -கர்ம பாகம் -பூர்வ பாகம்
பிரம உத்தர பாகம்
அர்த்த த்வயம் -ஆராதனம் ஆராத்ய வஸ்து அறிந்து
த்யாஜ்யம் உபாதேயம் அறிய
கர்மம் பாகம்
புபுஷு -முமுஷு -
கோவிந்த சுவாமி -போகம் அனுபவித்து வர ஆசை கொண்டு -மா மறையாளன்
மாக மா நிலம் -மலர் அடி கண்டவன் -
அத்த இங்கு ஒழிந்து போகம் நீ எய்தி பின்னும் நம்மிடைக்கே போதுவாய்-
திரு மங்கை ஆழ்வார் த்ர்ப்த பிரபன்னர் என்பர் தப்பாக
ஆர்த்தி உடன் இனி இனி கூப்பிட வில்லை
எனக்கு ஆக வேண்டும் -என்று சொன்னதால் அடி இணை அடைந்தேன்
பெரிய வாச்சான் பிள்ளை -
அவன் கருத்து அறிந்து அவனுக்கு கொடுத்தது போல் எனக்கும் ஏன் கருத்தை அறிந்து
உள்ளுவார் உள்ளத்தில் உடன் இருந்து அறுதி
அது போல் -என் ஆர்த்தி போக்கி கூட்டிக் கொள்ள வேண்டும்
மாற்றம் உள-ஆற்றம் கரை வாழ் மரம் போல் அஞ்சுகிறேன் -
கர்மம் ஐஸ்வர்ய சாதனம் புபுஷு -அல்பம் அஸ்திர போகம் ஆசை பட்டு
பக்திக்கு அங்கம் உபாசகனுக்கு -அநந்தம் ஸ்திர பலம் அடைய
பிரபன்னனுக்கு கைங்கர்யம் ரூபம் -
வேஷம் உள்ள படி அறிய -
கர்மம் கைங்கர்யத்தில் புகும் -முமுஷுபடி -
உபாயம் என்ற நினைவை விடு -சர்வ தரமான் பரித்யஜ்ய
நேரே விட்டிலன் -
ஸ்வரூபம் ரூபம் குணம் விபூதிகள் -சேதனர் ஞான ஆனந்த ஸ்வரூபம்
கைவல்யம் -அசித் சித் -அறிந்து கொண்டு தள்ள -த்யாஜ்யம்
சேஷித்வம் ப்ராப்யம் அறிந்து -கொண்டு
சாத்யாந்தரம் சதநாந்தரம் நிரதிசய போக்யதை
அநந்ய சாத்யத்வம் பிரகார ஸ்வரூபம் அறிந்து -
வேதார்த்தம் -இது வரை விவரித்தார் -
அறுதி இடுவது
சம்சய விபர்யம் அற-கர்மம் ஸ்வரூபம் அங்கம் பலம் பிரமத்தின் ஸ்வரூபம் ரூபம் குணம் விபூதி
சகல சாகா பிரத்திய நியாயம்
சகல வேதாந்தத பிரத்ய நியாயம்
அந்யோந்ய விரோதங்களை சமிபித்து அறிய வேண்டுமே -சஞ்சரித்து
பிரம சூத்திரம் இதற்க்கு தானே அருளி செய்யப்பட்டது
ஏகமேவ -அத்வதீயம் ஒன்றே உள்ளது அத்வைதி தப்பாக கொண்டானே
போக்தா போக்கியம் ப்ரேரிதா மூன்றும் அறிந்தே மோஷம்
ஸ்மரதி
தர்ம சாஸ்திரம்
ஆப்தர் அருளி
குருகூர் சடகோபன் அருளி -ஆப்திக்கு உறுப்பு
அஸ்வத்தாமா -தர்மர் -யானைக்கு பெயர் வைத்து -துரோணர் நம்ப
அஸ்வத்தாமா ஹத குஞ்சர -யானை சங்கு வைத்து குஞ்சர சப்தம் கேட்காமல் வைக்க
வியாச உவாச ஆரம்பிக்கும் இதனால்
மனு விஷ்ணு ஹாரித யாக்ஜா வர்க்ய ஸ்மரதி
பிரம பாத்ம வைஷ்ணவாதிகள் புராணங்கள்
ஸ்ரீ ராமாயணம் மகா பாரதம் இதிகாசம்
வேதமே முக்ய பிரமாணம் அர்த்தம் அறியும் வழியும் சொல்லி
சூரணை- 2-
ச்ம்ர்தியால் பூர்வ பாகத்தில் அர்த்தம் அறுதி இடக் கடவது
மற்ற இரண்டாலும் உத்தர பாகத்தில் அர்த்தம்அறுதி  இடக் கடவது -
ஆப்தர் அனைத்திலும் சஞ்சாரம் செய்து இவற்றை அருளி -உப பிராமணம் இவை
தர்ம சாஸ்திரம் -ஸ்மரதி
ஸ்மரதி கூட பிரம விஷயம் சொல்லுமே
ஷாந்தி பர்வம் மகா பாரதம் தர்ம சாஸ்திரம் சொல்லும்
கர்ம பிரதிபாதனம் உண்டே
நடு நடுவே -சொல்வதால் வகை இட்டு சொல்ல குறை இல்லை
அனைத்தும் அங்கே கொண்டு முடிப்பார்
பிள்ளை லோகாச்சார்யர் திருவடிகளே சரணம் .
ஆழ்வார் எம்பெருமானார் ஜீயர் திருவடிகளே சரணம் .

ஸ்ரீ பெரியஆழ்வார் திருமொழி-4-6– வியாக்யானம்-

August 18, 2012
அவதாரிகை -
நாவ காரியத்திலே -பகவத் விமுகராய் -தம்மாலே நிந்திதர் ஆனவர்களையும் விட மாட்டாத 
பரம க்ர்பையாலே -அவர்களை குறித்து -ஹிதத்தை உபதேசிப்போம் என்று பார்த்து -
மாளும் ஓர் இடத்திலும் வணக்கொடு மாள்வது நலம் -என்கிறபடியே 
சரம தசையாகிலும் -பகவத் சமாஸ் ரயணத்தை பண்ணினால் தப்பாமல் உஜ்ஜீவிக்கலாம் படி 
இருக்கையாலே -இந்த வாசியை அவர்களுக்கு அறிவித்தால் -சேதனர் ஆகையாலே -
பகவத் சமாஸ் ராயணத்தில்   இழிவார்கள் என்று திரு உள்ளம் பற்றி -ப்ராக்ர்த்த விஷயங்களில் 
உண்டான ஆசையாலே அவற்றின் பக்கலிலே சென்ற நெஞ்சை உடையராய் 
அவற்றின் பேரை சொல்லி -பின்னை அது தானும்மாட்டாதே கலங்கி முடிந்து போம் காலத்தில் 
அவற்றின் பேர்களை சொல்லாமல் -பகவத் நாமத்தை பேசுமவர்கள் பெரும் பேற்றின் கனம் 
நம்மால் சொல்லித் தலைக் கட்ட போகாது -என்று தொடங்கி
அந்திம தசையில் வரும் க்லேச பரம்பரைகளையும் -
அத்தசை வருவதற்கு முன்னே ஏதேனும் ஒரு வழியே யாகிலும் பகவத் சமாஸ் ராயணத்தை பண்ணி  
சரீரத்தை விட்டால் -அதி க்ரூரமாக யமபடர் பண்ணும் தண்டங்களையும் தப்பி -
அர்ச்சிராதி மார்க்கத்திலே -பரம பதத்திலே போய் -பகவத் அனுபவத்தை பண்ணி -
புநரா வ்ர்த்தி அன்றிக்கே -கால தத்வம் உள்ளதனையும் -நித்ய சூரிகள் திரளிலே 
கூடி இருந்து வாழலாம் என்னும் இடத்தை அவர்கள் நெஞ்சிலே படும்படியாக ஊன்றி உபதேசித்தார் 
கீழில் திரு மொழியில் 
இப்படி இதர விஷய சங்கம் அற்று -பகவத் ப்ரேம பூர்வகமாக அவன் திரு நாமங்களை 
பேசத் தக்க பரிபாகம் இல்லாதாரையும் -ஒரு வழியால் அவன் திரு நாமத்தில் 
அன்வயித்து -உஜ்ஜீவிப்பிக  வேணும் என்று திரு உள்ளம்பற்றி 
த்ரஷ்ட பிரயோஜனங்களை நச்சி 
பெற்ற பிள்ளைக்கு ப்ராக்ருத விஷயங்களின் பேரை இடுபவர்களைக் குறித்து 
நீங்கள் இப்படி ப்ராக்ருத விஷயங்களின் பேர் இட்டால் இம்மையில் நீங்கள் ஆசைப் 
படுகிற சூத்திர பிரயோஜனங்களும் தானும் சித்திப்பது பணி இல்லை -
மறுமைக்கு தானே ஒன்றுக்கும் உறுப்பன்று 
ஆன பின்பு அத்தை விட்டு -பிஷையை புகுந்தாலும் ஜீவித்து 
தன் திரு நாமத்திலே அன்வயித்தாருடைய சகல க்லேசங்களையும் 
சர்வேஸ்வரனுடைய திரு நாமத்தை -நீங்கள் பெற்ற பிள்ளைக்கு இட்டு -
வாயார வாழ்த்தி ப்ரீதராய் இரும் கோள் 
இவ்வளவே பற்றாசாக -அந்த பிள்ளை யினுடைய மாதா வானவள் -
ஜநநீ க்ர்த்தார்த்தா -என்கிறபடியே நரகத்தில் புகாமல் உஜ்ஜீவித்து போம் என்று 
ஒரு கால் போலே ஒன்பதின் கால் உபதேசித்து 
பகவன் நாமங்களே இடும்படியாக அவர்கள் நெஞ்சை தெளிவிக்கிறார் 
இத் திரு மொழி யில் -
காசும்  கரை வுடை கூறைக்கும் அங்கோர் கற்றைக்கும் 
ஆசையினால் அங்கு அவத்தப் பேர் இடும் ஆதர்காள்   
கேசவன் பேரிட்டு நீங்கள் தேனித்து இருமின் 
நாயகன் நாரணன் தம் மன்னை நரகம் புகாள் – 4-6 1- - 
காசு இத்யாதி 
பிறர் பேர் இடுகிறது -அவர்களுக்கு உத்தேச்யராய் -ஸ்வயம் பிரயோஜனமாக வன்றே 
அத்ர்ஷ்ட பிரயோஜனத்துக்காகவும் அன்றே 
த்ரஷ்ட பிரயோஜனங்களில் சிலவற்றை நச்சி இறே -ஆகையால் 
நாலிரண்டு காசு கிடைக்கும் -என்றும் -தலைகளில் கரையை உடைத்தாய் 
இருப்பதொரு சீரை கிடைக்கும் என்றும் -அங்கே ஒரு கட்டுக் கற்றை கிடைக்கும் என்றும் 
உண்டான ஆசையாலே -உங்களுடைய ஆசை ஒழிய -அது தான் சித்திக்கிலும் ஆம் 
சித்தியாது ஒழிய லுமாம் என்னும்படி இறே அவர்கள் லுப்தை இருக்கும் படி 
அங்கு அவத்த பேர் இடும் ஆதர்காள் -
ப்ராக்ர்தான இவர்கள் பக்கல் உண்டான ஹேயமான நாமங்களை இடும்   அறிவு கேடர் காள் 
அங்கு- என்று இவர்கள் உபகாரமாக நினைத்து இருக்கும் விஷயங்களினுடைய 
ஷூத்ரதையை சொல்லுகிறது 
அவர்கள் ஷூத்ரர் ஆனாலும் நாமம் தான் 
நன்றாய் இருக்கை அன்றிக்கே -அதுவும் தீயதை இருக்கும் என்னும் இடம் சொல்லுகிறது 
அவத்தப் பேர் என்று 
ஆதர் -குருடரும் அறிவிலோரும் 
கேசவன் பேர் இட்டு -
 க இதி பிரமனோ ராம ஈசோஹம் சர்வ தேஹிநாம்
ஆவாம் தவாம் கேசம்  பூதவ் தஸ்மாத் கேசவ நாமவான் -என்றும் -
கேசவ க்லேச நாசன -என்கிறபடியே 
க்லேச நாசனாய் இருக்கிறவனுடைய திரு நாமத்தை இட்டு -கேசவா -என்று அழைத்து 
நீங்கள் தேனித் திருமினோ -
நீங்கள் அந்த பிள்ளை அளவிலே ச்நேஹித்து சந்தோஷத்தோடு இருங்கள் 
தேனித்து இருக்கை யாவது -இனியராய் இருக்கை 
நாயகன் நாரணன் 
நாயகன் -என்றது – சர்வ சேஷி  -என்றபடி 
நாரணன் -என்றது -சமஸ்த கல்யாண குணாமகன்-என்றபடி 
இத்தால் -ஆஸ்ரிதரத்தை ரஷிகைக்கு ஈடான ப்ராப்தியையும் குண யோகத்தையும் 
உடையவன் என்கை
தம் அன்னை -
தாயார் ஆனவள் -தம் அப்பன் என்னுமா போல தம் அன்னை தமப்பன் -சரியான தகப்பன் மருவி 
நரகம் புகாள் 
பிள்ளைக்கு நாரணன் என்ரு பேரானால் அவனை பெற்றவளுக்கு எங்கனே 
யம வச்யதை கூடுவது 
பிள்ளை பெற்று -நாராயணன் -என்ரு பேர் இட்டது யம வச்யதை கூடுகைக்ககோ -
பெற்ற வருத்தமும் பிள்ளை அளவில் ச்நேஹம் மிக்கு இருப்பதும் மாதாவுக்கு ஆகையாலே 
இவளை பிரதாநையாக சொல்லுகிறது 
இப்படி பேர் இட்டு அழைத்த பிள்ளை  அளவில் ச்நேஹித்து போரும் 
பித்ராதிகளுக்கும் இப்பேறு ஒக்கும் இறே 
 
அங்கு ஒரு கூறை யரைக்கு உடுப்பதனாசையால்
மங்கிய மானிட சாதிப்  பேரிடும்   ஆதர்காள்  
செங்கண் நெடுமால் சிரீதரா என்று அழைத்தக்கால்
நங்கைகாள் நாரணன்  தம் அன்னை நரகம் புகாள் – 4-6 2- -
அங்கு ஒரு கூறை யரைக்கு உடுப்பதனாசையால்-
அங்கே பெற்று ஒரு புடைவை அரைக்கு உடுக்க வேணும் என்னும் ஆசையாலே 
இவ்விடத்திலும் -அங்கு -என்று உபகார விஷயத்தின் உடைய ஷூத்ரதயை சொல்லுகிறது 
ஒரு கூறை -என்றும் அரைக்கு உடுப்பதும் -என்றும் சொல்லுகையாலே 
உடுக்கும் சீரைக்கு இணைச் சீரை  வேறே தேட வேணும் என்கை 
ஆசையால்-என்கையால்-அது தானும் உங்கள் ஆசையே உள்ளது 
கிடைக்கிலும் ஆம் கிடைக்காது ஒழியி லுமாம் -என்கை 
மங்கிய மானிட சாதிப்  பேரிடும்   ஆதர்காள்  -
அசந்நேவ -என்கிறபடியே அழிந்து கிடக்கிற மனுஷ்ய ஜாதி உடைய பேரை 
இடா நிற்கும் அறிவு கேடர் காள் -
ஆன்  விடை ஏழு அன்று அடர்த்தார்க்கு ஆளானார் அல்லாதார்  மானிடவர் அல்லர் -
என்னும்படி யானவர்கள் பேரை இறே இடுகிறது -
த்ர்ஷ்டத்துக்கும் அத்ர்ஷ்டத்துக்கும் உறுப்பு அன்றிக்கே இருக்கிறவர்கள் பேரை 
இடுகிறது உங்கள் அறிவு கேடு இறே 
செங்கண் நெடுமால் சிரீதரா என்று அழைத்தக்கால்-
வகுத்த சேஷி யானவனுடைய திரு நாமத்தை இட்டு –செங்கண் நெடு மாலே -சிரீதரனே -என்று 
அழைத்தால் -
செங்கண் நெடு மால் -என்றது -வாத்சல்ய ப்ரகாசகமான  திருக் கண்களையும் -
ஆஸ்ரித விஷயத்தில் மிக்க வ்யாமோகத்தையும் உடையவன் -என்கை 
அன்றிக்கே 
மால் -என்றது -பெரியோன் -என்றபடி 
நெடுமையால்-சர்வாதிகத்வம் சொல்லுகிறதாகவுமாம்   
அப்போதைக்கு -
செங்கண் -என்றது -ஐஸ்வர்ய சூசகம் 
சிரீதரா -என்றது கீழ் சொன்ன இரண்டு யோசனைக்கும் பொது
நீர்மைக்கும் மேன்மைக்கும் உடலாய் இறே லஷ்மி சம்பந்தம் தான் இருப்பது  
நங்கைகாள் -
சொன்னவை அறிய தக்க பூர்த்தியை உடையவர்களே 
நாரணன்  தம் அன்னை நரகம் புகாள் -
பூர்வவத் 
உச்சியில் எண்ணெயும் சுட்டியும் வளையும் உகந்து 
எச்சம் பொலிந்தீர்காள் என் செய்வான் பிறர் பேர் இட்டீர் 
பிச்சை புக்காகிலும் எம்பிரான் திரு நாமமே 
நச்சுமின் நாரணன் நம் அன்னை நரகம் புகாள் – 4-6 3- -
எச்சம் -சந்தானம் -
எச்சம் பொலிந்தீர்காள்-பிள்ளை பெற்று அபிவர்த்தர் ஆனவர்கள் 
உச்சியில் எண்ணெயும் சுட்டியும் வளையும் -
பிள்ளைக்கு உச்சியில் தடவத் தக்க எண்ணையையும்
நெற்றியிலே அலங்காரமாக தொங்கும்படி கட்டத் தக்க சுட்டியையும் -
கைக்கு அலங்காரமாக இடத் தக்க வளையையும்-
இத்தால் 
பிள்ளை தலை காயாமல் தடவ -தப்புகைக்கு -எண்ணி பெறலாம் 
பிள்ளை பணிகள் ஆனவை பெற்று பூட்டலாம் -என்று ஆய்த்து -பிறர் பேர் இடுகையில் இழிகிறது 
உகந்து -
இவற்றை ஆசைப் பட்டு 
இவர்கள் ஆசையே ஒழிய -இது தானும் கிடையாத படி இறே 
எதிர் தலையில் லுபததை பார்த்தால் இருப்பது -
எச்சம் பொலிந்தீர்காள் -
பிள்ளை பெற்று அபிவர்த்தர் ஆனவர்கள்-எச்சம்-சந்தானம் 
என் செய்வான் பிறர் பேர் இட்டீர் -
இந்த பிள்ளையை முழுக்க ரஷித்து தலைக் கட்ட வல்லர் -என்றோ 
உங்கள் மிடி -வறுமை -தீர்க்க வல்லர் என்றோ  
அத்ர்ஷ்டத்துக்கு தான் உறுப்பாவார் என்றோ -
எதுக்காக பிறர் பேர் இட்டீர் 
பிச்சை புக்காகிலும் -
நாடு பரப்புண்டே -அதிலே பிஷையை புகுந்து ஜீவித்தாகிலும் 
எம்பிரான் திரு நாமமே  நச்சுமின்-
எனக்கு ஸ்வாமி யானவனுடைய திரு நாமத்தையே விருப்பத்தோடு சாத்தி அழையுங்கோள்  
ஒரு பிராமணன் தன் பிள்ளையை பேர் இடுகிற சமயத்தில் 
ஐஸ்வர்யம் தர வல்லான் ஒருவன் பேர் இட வேணும் -என்ன -
வைஸ்ரவணன் பேரை இடு என்ற அளவிலே 
ஐளி பிளி -என்று இட்டு அழைத்து ஜீவிப்பதில் -நாராயணன் -என்கிற திரு  நாமத்தை சாத்தி 
பிஷை புக்கு ஜீவிக்க அமையும் என்றான் -என்று ஆச்சான் பிள்ளை அருளி செய்வதாக 
திரு வாய் மொழிப் பிழை அருளி செய்வர் 
இத்தால் பிஷை யை புகுந்து ஆகிலும் என்னுடைய நாதனானவனுடைய 
திரு நாமத்தையே நான் சொன்னபடியே உங்கள் பிள்ளைக்கு விரும்பி இடும் கோள் 
பிஷை புக வேண்டாதபடி த்ர்ஷ்டமும் அவன் ப்ரசாதத்தாலே தன்னடியே சித்திக்கும் 
என்று கருத்து 
 நாரணன் நம் அன்னை நரகம் புகாள் -
ஆகையால் அத்ர்ஷ்டத்தில் தானே குறை இல்லை என்கை -
  
மானிட சாதியில் தோன்றிற்று ஓர் மானிட சாதியை 
மானிட சாதியின் பேரிட்டான் மறுமைக்கு இல்லை 
வானுடை மாதவா கோவிந்தா என்று அழைத்தக்கால் 
நானுடை நாரணன் நம் அன்னை நரகம் புகாள் – 4-6 4- -
மானிட சாதியில் தோன்றிற்று ஓர் மானிட சாதியை -
மனுஷ்ய ஜாதியில் உத்பன்னமான தொரு மனுஷ்ய ஜந்துவை 
ஆத்மா கர்ம அனுகுணமாக தேவாதி யோனிகள் தோறும் பிறக்க கடவன் ஆகையாலே 
புண்ய பாபங்கள் இரண்டையும் அனுபவிக்கைக்கும் 
ஆர்ஜிக்கைக்கும் -உறுப்பாக ஆய்த்து -மனுஷ்ய யோனியில் பிறந்தது -
ஆகையால் இப்படி இருக்கிற மனுஷ்ய ஜாதியிலே உத்பன்னமானதொரு ஜந்துவை  
மானிட சாதியின் பேரிட்டால் மறுமைக்கு இல்லை -
த்ர்ஷ்ட பிரயோஜனத்தை நச்சி -கர்ம வச்யமான மனுஷ்ய ஜாதியில் ஒன்றின் 
பேர் இட்டால் ஐ ஹிகத்தில் சில பிரயோஜனம் சித்திக்கிலும் மறுமைக்கு 
ஒரு பிரயோஜனம் இல்லை -மறுமை யாவது அத்ர்ஷ்டம் 
வானுடை மாதவா கோவிந்தா என்று அழைத்தக்கால் -
தன்னோடு சம்பந்தித்தாரை உத்தரிப்பிக்கும் சர்வேஸ்வரனுடைய திரு நாமத்தை இட்டு 
நித்ய விபூதியை உடைய ஸ்ரீ மானே 
லீலா விபூதியை விரும்பி ரஷிக்கிற கோவிந்தா -
என்று அழைத்தால்  
நானுடை நாரணன் -
என்னுடைய நாராயணன் 
மானிட சாதி -என்று எடுத்த அதுக்கு நாலாம் அடி ஆகையாலே -என்னுடை-என்கிற 
ஸ்தானத்திலே நானுடை -என்கிறது 
ஊனுடை சுவர் வைத்து -என்கிற பாட்டில் –நானுடை -என்னுமா போலே 
பகவன் நாமம் இட்ட பிள்ளையை சொல்லுகிறதாய் இருக்க செய்தே 
நாயகன் நாரணன் -என்றும் -
நானுடை நாரணன் -என்றும் அருளி செய்கிறது 
பகவத் விஷயத்தில் தமக்கு உண்டான ப்ரேம அதிசயத்தாலே 
நம் அன்னை நரகம் புகாள் -
 
மலமுடை யூத்தையில் தோன்றிற்று ஓர் மல ஊத்தையை 
மலமுடை யூத்தையின் பேரிட்டால் மறுமைக்கு இல்லை 
குலமுடைக் கோவிந்தா கோவிந்தா என்று அழைத்தக்கால் 
நலமுடை நாரணன் தம் அன்னை நரகம் புகாள் -4 6-5 – -
மலமுடை யூத்தையில் தோன்றிற்று ஓர் மல ஊத்தையை -
மாம்ஸா ஸ்ர்க்பூய விண்மூத்ராஸ் நாயுமஞ்ஜாஸ்தி சம்ஹவ் தேஹே -என்கிறபடியே 
மாம்ஸா ஸ்ர்காதி மல யுக்தமாய் ஹேயமாய் இருக்கிற சரீரத்திலே தோன்றினது ஒன்றாய் -
தானும் அப்படியான சரீரத்தோடே கூடி இருக்கிற ஜந்துவை -
காரண அநுகுணமாய் இறே கார்யம் இருப்பது 
உத்பாதகரான மாதா பிதாக்கள் உடைய சுக்ல தோணி தங்களாலே பரிணதமது ஆகையாலே 
உத்பன்னமான ஜந்துவினுடைய சரீரமும் தத் ஸ்வரூபமாய் இருக்கும் இறே 
அத்தை திரு உள்ளம் பற்றி ஆய்த்து இப்படி அருளி செய்தது 
மலமுடை யூத்தையின் பேரிட்டால் மறுமைக்கு இல்லை -
கீழ் சொன்ன படியே மலத்தை உடைத்தாய் -ஹேயமாய் இருந்துள்ள சரீரத்தை 
பரிகிரகித்து கொண்டு இருக்கிறதொரு கர்ம வசய ஜந்துவின் பேர் இட்டால் 
இம்மையில் சில பிரயோஜனங்கள் உண்டாய்த்து ஆகிலும் -மறுமையாகிற 
அத்ர்ஷ்டத்துக்கு ஒரு பிரயோஜனம் இல்லை 
குலமுடைக் கோவிந்தா கோவிந்தா என்று அழைத்தக்கால் -
ஹேய பிரதிபடனானவனுடைய திரு நாமத்தை இட்டு -கோப குலத்திலே பிறந்து -
கோவிந்த அபிஷேகம் செய்த கோவிந்தா கோவிந்தா என்று 
அழைத்தக்கால் 
நலமுடை நாரணன்-
திருநாமம் சொன்னாரை உத்தரிப்பிக்கும் நன்மை உடையனான நாரணன் 
அன்றிக்கே -
இப்படி கோவிந்தா கோவிந்தா என்று அழைக்கும் சிநேகத்தை உடைய திரு உடையளான
நாராயணன் தம் அம்மனை என்று மேலே கூட்டவுமாம் 
 தம் அன்னை நரகம் புகாள் - 
நாடும் நகரும் அறிய நாடு மானிடப் பேர் இட்டு 
கூடி அழுங்கி குழியில் வீழ்ந்து வழுக்காதே
சாடிறப் பாய்ந்த  தலைவா தாமோதரா என்று 
நாடுமின் நாரணன் தம் அன்னை நரகம் புகாள் -4 6-6 – -
நாடு -இத்யாதி 
நாட்டில் உள்ளாரோடு நகரத்தில் உள்ளாரோடு வாசியற எல்லாரும் -
இவன் அசாதாரணன் -என்று அறியும் படி சூத்திர மனுஷ்யர் பேர் இட்டு 
அவர்களோடு கூடி -அவர்கள் பக்கலிலே கால் தாழ்ந்த அவர்கள்   விழுந்த 
குழியில் விழுந்து தவற வர்த்தியாதே 
சாடிற -இத்யாதி 
சர்வேஸ்வரனுடைய திரு நாமத்தை இட்டு 
சகடாசுரனை பாய்ந்த தலைவனே 
தாமோதரனே
என்று வாயார வாழ்த்திக் கொண்டு திரியும் கோள் 
நாரணன் தம் அன்னை -
நாராயணனான அவனுடைய மதாவானவள் நரகம் புகாள் 
மண்ணில் பிறந்து மண்ணாகும் மானிடப் பேர் இட்டு அங்கு 
எண்ணம் ஓன்று இன்றி இருக்கும் ஏழை மனிசர்காள் 
கண்ணுக்கு இனிய கரு முகில் வண்ணன் நாமமே 
நண்ணுமின் நாரணன் தம் அன்னை நரகம் புகாள் – 4-6 7- -
மண்ணில் பிறந்து -
மண்ணாய் நீர் எரி கால் மஞ்சு உலாவும் ஆகாசமும் ஆம் புண்ணார் ஆக்கை  -என்கிறபடியே 
தேக உபாதானம் பூத பஞ்சகமே ஆகிலும் பிரசுரமாய் உள்ளது ப்ர்திவித்ரவ்யம் ஆகையாலே -
அதில் நின்றும் தேகத்துக்கு உத்பத்தியாக அருளி செய்கிறார் 
மண்ணாகும் 
தேகம் தான் உருக் குலைந்தால் 
கார்யத்துக்கு காரணத்தாலே லயம் ஆகையாலே -மீளவும் மண்ணாக போகக் கடவது இறே 
அத்தை பற்றி அருளி செய்கிறார் 
மானிடப் பேர் இட்டு -
ஆக இப்படி மண்ணிலே பிறந்து -மண்ணாய் போகா நிற்கும் -சூத்திர மனுஷ்யர் பேரை இட்டு 
இத்தால் -அவர்கள் பரிகிரகித்து இருக்கிற சரீரத்தினுடைய பொல்லான்கையும் -
அஸ்திரத்தையும் -ஷூத்ரத்தையும் சொல்லி -இப்படி இருக்கிறவர்கள் பேரை இடுவதே -
என்கிறார் -
அங்கு  எண்ணம் ஓன்று இன்றி இருக்கும் ஏழை மனிசர்காள் -
அவ் விஷயத்திலே ஒரு விசாரம் அற்று இருக்கிற அறிவிலி மனுஷ்யர்காள் -
அதாவது -முன்பு அப்படி செய்தால் பின்பு தத் விஷயமாக ஒரு விசாரம் உண்டாய் -
என்ன கார்யம் செய்தோம் -என்று அனுதபிக்கலாம் இறே 
அது அன்றிக்கே 
நிர்பரராய் இருக்கிறது உங்கள் அறிவு கேடு இறே என்கை -
கண்ணுக்கு இத்யாதி 
வைத்த கண் வாங்காதே கண்டு கொண்டு இருக்கும்படி த்ர்ஷ்டி பிரியமான 
காள மேகம் போன்ற வடிவை உடையவனாய் இருக்கிறவனுடைய 
திரு நாமத்தை நண்ணும் கோள் 
அதாவது 
அவன் திரு நாமத்தை உங்கள் பிள்ளைக்கு இட்டு அழையா நின்று கொண்டு 
அத் திரு நாமத்தில் செறி உடையராய் போரும் கோள் என்கை -
அந்த நாரணன் தம் அன்னை நரகம் புகாள் -
எட்டாம் பாட்டு -
நம்பி -இத்யாதி 
லோகத்தில் இன்ன நம்பி இன்ன நம்பி என்று ஒரு கிராமத்துக்கும் ஜன பதத்துக்கும் 
பிரதானராய் பிரசித்தராய் இருக்கும் அவர்களுடைய நாமங்களை 
த்ர்ஷ்ட பிரயோஜனங்களை நச்சி 
பிள்ளைகளுக்கு இட்டு திரியும் 
அவர்களைப் பார்த்து அருளி செய்கிறார் 
நம்பி பிம்பி என்று நாட்டு மானிடப் பேர் இட்டால் 
நம்பும் பிம்பும் எல்லா நாலு நாளில் அழுங்கிப் போம் 
செம் பெரும் தாமரைக் கண்ணன் பேரிட்டு அழைத்தக்கால் 
நம்பிகாள் நாரணன் தம் அன்னை நரகம் புகாள் – 4-6 8- -
நம்பி பிம்பி என்று நாட்டு மானிடப் பேர் இட்டால் -
பிம்பிக்கு ஒரு பொருள் உண்டாகில் ஆயத்து-நீங்கள் சொல்லுகிற நம்பிக்கும் 
ஒரு பொருள் உண்டாவது -என்று ஷேபித்து–நம்பிக்கு எதிர் தட்டாக ஒரு பிம்பியை 
அருளி செய்கிறார் -
இப்படி சில நாட்டில் உண்டான சூத்திர மனுஷ்யருடைய பேரை இட்டால் 
நம்பும் பிம்பும் எல்லா நாலு நாளில் அழுங்கிப் போம் -
நம்பி பிம்பி என்ற பேருக்கு அடியான முதன்மை எல்லாம் நாலு போதில் நசித்து போம் 
அதாவது 
கர்ம நிபந்தனமாக வந்தது ஆகையாலே -
வாழ்ந்தார்கள் வாழ்ந்தே நிற்பார் என்பது இல்லை -என்கிறபடி அழிந்தே போம் 
பின்னை யார் பக்கலிலே -நாங்கள் ஜீவனம் பெற்று ஜீவிப்பது -என்ன 
செம் பெரும் தாமரைக் கண்ணன் பேரிட்டு அழைத்தக்கால் -
சிவந்த பெருத்த தாமரை போலே இருக்கிற திருக் கண்களை உடையவனுடைய 
திரு நாமத்தை இட்டு அழைத்தக்கால் 
அதாவது 
திரு நாமம் சொன்ன வர்களுக்கு சகல சம்பத்துக்களும் உண்டாம்படி கடாஷிக்கும் 
திருக் கண்களை உடையவன் திரு நாமத்தை -உங்கள் பிள்ளைக்கு இட்டு ஆதரம் தோற்ற 
அழைத்தக்கால் -என்கை 
நம்பிகாள்-
அறிவினால் குறை இலாத பூர்ணர்காள் -
 நாரணன் தம் அன்னை நரகம் புகாள் - 
ஊத்தைக்  குழியில் அமுதம் பாய்வது போல் உங்கள் 
மூத்திரப் பிள்ளையை என் முகில் வண்ணன் பேரிட்டு 
கோத்துக் குழைத்துக் குணா ல மாடித் திரிமினோ 
நாத்தகு நாரணன் தம் அன்னை நரகம் புகாள் -4 6-9 – -
ஊத்தைக் குழியில் அமுதம் பாய்வது போல்-
அசுத்தமாய் யோக்யருக்கு ஸ்பர்சைக்கு அர்ஹம்  அல்லாதபடி இருக்கும்  ஊத்தைக்குழியில் 
பரிசுத்தமாய் யோக்யருக்கு போக்யமாய் இருக்கும் அம்ர்தமானது பாய்ந்தால் போலே 
 உங்கள் மூத்திரப் பிள்ளையை -
உங்களுடைய சுக்ல சோணித பரிணாம ரூபனான பிள்ளையை 
என் முகில் வண்ணன் பேரிட்டு -
எனக்கு பவ்யனாய் -காள மேக நிபச்யாமமான வடிவை உடையவன் ஆன 
அவனுடைய விலஷன போக்யமான திரு நாமத்தை இட்டு 
இத்தால் அத் திரு நாமம் இடுகிற விஷயத்தின் உடைய வைபவம் அருளி செய்தார் ஆயத்து
ஊத்தைக்  குழியில் அமுதம் பாய்ந்தால் -தானும் அசுத்தமாய் யோக்யருக்கு போக்கியம் 
ஆகாத படியாய் போம் -
இங்கு அத் திரு நாமம் -ஸ்பர்சவேதி-சேரும் பொருள் தன்மையதாகி -ஆகையால் 
தனக்கு ஒரு ஸ்பர்ச தோஷம் அன்றிக்கே -
தான்புக்க இடத்தை பரி சுத்தமாக்கி -
விலஷன பரிக்ராஹ்யமாம்படி பண்ணும் -இதில் த்ருஷ்டாந்தமான அம்ர்தத்தை 
காட்டிலும் த்ருஷ்டாந்திகம் ஆன திரு நாமத்துக்கு உள்ள வாசி - 
கோத்துக் குழைத்துக் குணா ல மாடித் திரிமினோ -
சர்வேச்வரனோடே ஒரு கோவையாக கூடி குணாலை இட்டு திரியும் கோள் -
அதாவது -பிள்ளை பெற்று திரு நாமம் இட்ட வாறே -நீங்கள் பகவத் பரிக்ரஹமாய்
விடுகையாலே -அந்த சம்பந்தம் அடியாக -அவனோடு கூடிக் கலந்து களித்து
திரியும் கோள் -என்கை  
நாத்தகும் -
பிள்ளைக்கு திரு நாமத்தை இட்டு -அத்தை பல காலும் சொல்லுகை ஆகிற இது 
உங்கள் நாவுக்கு சேரும் 
திரு நாமம் சொல்லுகைக்கு இறே நா கண்டது 
அன்றிக்கே 
நாத்தகு நாரணன் -என்று மேல் கூட்டி -சாஜிஹ்வாய ஹரிம்ஸ் தௌதி-
என்கிறபடியே நாவுக்கு அநுரூப விஷயம் நாராயணன் -என்னவுமாம் 
நாரணன் தம் அன்னை நரகம் புகாள் 
நிகமத்தில் இத் திருமொழி கற்றார்க்கு பலம் சொல்லித் தலை கட்டுகிறார் 
 
சீரணி மால் திரு நாமமே இடத் தேற்றிய 
வீரணி தொல் புகழ் விட்டு சித்தன் விரித்த 
ஓரணி ஒண் தமிழ் ஒன்பதோடு ஒன்றும் வல்லவர் 
பேரணி வைகுந்தத்து என்றும் பேணி இருப்பரே – 4-6 10- -
சீரணி மால் -
குணங்களை ஆபரணமாக உடையனாய் 
ஆஸ்ரித வ்யாமுக்தனான அவனுடைய 
சீரணி -என்றது -குனங்களினுடைய திரளை உடையவன் -என்றாய் 
அக்குணங்கள் -புறம்பொரு வ்யக்தியில் கிடவாமையாலே -கல்யாண குணங்களுக்கு எல்லாம் 
ஆஸ்ரயமானவன் என்னவுமாம் 
தாதூ நாமிவ  சைலேந்த்ரோ குணா நாமா கரோ மஹான்-என்னக் கடவது இறே 
மால் -பெரியவன் -சர்வேஸ்வரன் என்னவுமாம் 
திரு நாமமே இடத் தேற்றிய -
இதர நாமங்களை மாற்றி -நாரணன் தம் நாமங்களே தம் தாம் பெற்ற பிள்ளைகளுக்கு 
சாத்தும் படியாக பல ஹெதுக்களாலும் தெளிவித்து  
வீரணி தொல் புகழ் விட்டு சித்தன் விரித்த -
ஜிதேந்த்ரியத்வம் ஆகிற வீரப் பாட்டை ஆபரணமாக உடையராய் -சூரிகளைப் போலே 
அநாதி சித்த மங்களா சாசன புகழை உடையரான பெரியாழ்வார் பரப்பின 
ஓரணி -இத்யாதி 
அப்யசித்தார்க்கு அத்விதீயமான ஆபரணமாய் 
அர்த்த பிரகாசகமாய் 
சர்வாதிகாரமான திராவிட ரூபமாய் இருந்துள்ள இப்பத்து பாட்டையும் 
சாபிப்ராயமாக வல்லவர்கள் 
பேரணி வைகுந்தத்து -
பெரிய அழகை உடைய ஸ்ரீ வைகுண்டத்திலே 
அதாவது 
பகவத் அனுபவ கைங்கர்யங்களுக்கு அனுரூபம் ஆகையாலே 
மிகவும் விலஷனமான தேசத்திலே -என்கை 
என்றும் பேணி இருப்பரே-
சர்வ காலமும் ஆதரத்தோடு வர்த்திக்கப் பெறுவர் 
அதவா 
பேணுகை யாவது 
ஈஸ்வரனை பெணுகையாய்
மங்களா சாசன பரராய் 
வர்த்திக்கப் பெறுவர் -என்னவுமாம் 
பெரியாழ்வார் திருவடிகளே சரணம் .
ஆழ்வார் எம்பெருமானார் ஜீயர் திரு வடிகளே சரணம் . 

ஸ்ரீ பெரியஆழ்வார் திருமொழி-4-5– வியாக்யானம்-

August 17, 2012
அவதாரிகை
கீழில் திரு மொழியில்
ஆதியான் அடியாரையும் -அடிமை இன்றித் திரிவாரையும்  -என்று
சம்சாரிகள் பொல்லாங்கும்
ஸ்ரீ வைஷ்ணவர்களின் ஏற்றமும் -இறே சொல்லிற்று
சம்சாரிகளுக்கும் பகவத் சம்பந்தம் ஒத்து இருக்க -
அவர்களை கழிக்கைக்கு  அடி -சம்பந்த ஞானம் இல்லாமை -இறே
வணக்கொடு மாள்வது வலமே -என்று சரம சமயத்திலே பகவத் சமாஸ்ரயணம் பண்ணுகை ஸ்ரேஷ்டம்
ஆகையால் -சம்சாரிகளை பார்த்து
ஹிதோ உபதேசம் பண்ணி அருளுகிறார்
இத் திரு மொழியில்
முதல் பாட்டு
திரு நாமங்களை சொல்லுமவர்கள் பெரும் பேறு என்னால் சொல்லப் போகாது -என்கிறார்
ஆசை வாய்ச் சென்ற சிந்தையராகி அன்னை அத்தன் என்புத்திரர் பூமி
வாசவார் குழலாள் என்று மயங்கி மாளும் எல்லைக் கண் வாய் திறவாதே
கேசவா புருடோத்தமா என்றும் கேழலாகிய கேடிலீ என்றும்
பேசுவார் அவர் எய்தும் பெருமை பேசுவான் புகில் நம் பரம் அன்றே – 4-5 1- -
ஆசை -இத்யாதி
சிநேகம் இருந்த இடத்திலே கை கழிந்த மனசை உடையராய்
அன்னை-என்று தொடங்கி -வாசவார் குழலாள் அளவும் ஆசை இருக்கும் இடம்
மயங்கி
இவர்கள் பேரும் சொல்ல மாட்டாதே மயங்கி
மாளும் எல்லைக் கண்-
வைத்த நாள் வரை எல்லை குறுகி -என்கிற படியே சரம காலத்தில்
 வாய் திறவாதே
அவ்வளவிலே கீழ் சொன்னவர்கள் பேரை சொல்லி அழையாதே
அவர்கள் பேர் சொல்ல ஒண்ணா தாகில் பின்னை யார் பேரை சொலுவது என்னில்
கேசவா
உங்கள் மரண வேதனை போக வேணும் ஆகில் -
கேசவா க்லேச நாசன -என்னப் பாரும் கோள்
கெடும் இடர் ஆயவெல்லாம் கேசவா என்ன -என்று சொலக் கடவது இறே
புருடோத்தமா-
ஒவ்தார்யம்
அதாவது
அநிஷ்ட நிவ்ருத்தியும் இஷ்ட பிராப்தியும் பண்ணுகை
 என்றும் கேழலாகிய கேடிலீ என்றும்
இவர்கள் கேடு போனால் தன் கேடு போச்சுதாக நினைத்து இருக்கை
பேசுவார் அவர் எய்தும் பெருமை-
அவர்கள் ஏற்றத்துக்கு பாசுரம் இடப் போகாது
அவர் -என்னும் இத்தனை இறே
அவர்கள் பேரும் பேற்றை நம்மால் பேசப் போகாது
 பேசுவான் புகில்-
பேசப் புக்கோம் ஆகில்
 நம் பரம் அன்றே-
நம்மால் பேசித் தலைக் கட்டப் போகாது
கொடுக்கிறவன் தான் அறியும் இத்தனை
அதாவது
இதர சங்கம் குலைய பெறுவதாம்
சரம காலத்தில் அவர்களை அழையாது ஒழிய பெறுவதாம்
நம்முடைய பேச்சுக்களை சொல்லப்   பெறுவதாம்
இது என்ன ஏற்றம் இது என்ன ஏற்றம் -என்று இதன் ஏற்றம் அறிந்து ஈடுபடுவான் அவன் இறே
இரண்டாம் பாட்டு
திரு நாமத்தை சொன்னவர்கள் மோட்ஷத்தை  பெறுவர்கள்-என்கிறார் -
சீயினால் சிறந்து ஏறிய புண் மேல் செற்றல் ஏறி  குழம்பிருந்து எங்கும்
ஈயினால் அரிப்புண்டு மயங்கி எல்லைவாய்ச் சென்று சேர்வதன் முன்னம்
வாயினால் நமோ நாரணா என்று மத்தகத்திடைக் கைகளைக் கூப்பி
போயினால் பின்னை இத்திசைக்கு என்றும் பிணைக் கொடுக்கிலும் போக ஒட்டாரே -4 5-2 – -
சீயினால் சிறந்து ஏறிய புண் மேல்-
சீயானது விஞ்சி புடைபட்ட புண் மேல்
 செற்றல் ஏறி-
ஈயிலி இருந்து முட்டை இட்டு
  குழம்பிருந்து-
அவை புழுத்து நீராய் பாயும் அளவிலே
ஈயினால் அரிப்புண்டு மயங்கி -
அது பொறுக்க மாட்டாமல் மூர்ச்சித்து
எல்லைவாய்ச் சென்று சேர்வதன் முன்னம் -
சரம காலத்தை சென்று கிட்டுவதற்கு முன்னே
வாயினால் நமோ நாரணா என்று-
வாய் படைத்த பிரயோஜனம் பெறும்படி -எனக்கு நான் உரியேன் அல்லேன் -
உனக்கு உரியேன் -என்று சொல்லுகை இறே வாய் படைத்ததுக்கு பிரயோஜனம்
 மத்தகத்திடைக் கைகளைக் கூப்பி -
தலை படைத்த பிரயோஜனம்பெற்று
போயினால் -
இப்படி செய்து போனால்
போயினால் என்றது வழிப் போக்கு தானே பிரயோஜனம் -என்கை
இவன் ஒருகால் தொழுதால் இதுக்குப் பலம் வழிப் போக்கில்
மற்று எல்லாம் கை தொழப் போய் -என்றும்
தொழுதனர் உலகர்கள்-என்றும்
சொல்லுகிறபடியே இவன் பார்த்த பார்த்த இடம் எல்லாம் அஞ்சலிக் காடாய் இறே இருப்பது -
அங்கு புக்காலும்
பத்தாஞ்சலி புடா ஹ்ர்ஷ்டா -என்றது இறே பலம்
இவன் ஒருக்கால் ஆத்மா சமர்ப்பணம் பண்ண
ஆண்மின்கள் வானகம் ஆழியான் தமர் -என்று த்ரிபாத் விபூதியாக சமர்பிப்பர்கள்
ஒருக்கால் நம என்ன கால தத்வம் உள்ளதனையும் நமோ நாராயணா என்று
சூழ்ந்திருந்து ஏத்துகை இறே பலம் -
பின்னை இத்திசைக்கு என்றும் பிணைக் கொடுக்கிலும் போக ஒட்டாரே -
நித்ய முக்தரை பிணை இதிலும் போக ஒட்டார்கள்
அதுக்கடி
விண்ணுளார் பெருமாற்கு அடிமை செய்வாரையும் செறும் தேசம் ஆகையாலே
அவன் தானும் -ஏற்றி வைத்து ஏணி வாங்கும் அவனிரே
இத்தால் கர்மம் அடியாக மீட்சி இல்லை என்றபடி -
மூன்றாம் பாட்டு
ஆத்மா சமர்ப்பணம் பண்ணினார்க்கு யம வச்யதை இல்லை என்கிறார்
சோர்வினால் பொருள் வைத்தது உண்டாகில் சொல்லு சொல்லு என்று சுற்றும் இருந்து 
ஆர் வினவிலும் வாய் திறவாதே அந்த காலம் அடைவதன் முன் 
மார்வம் என்பதோர் கோவில் அமைத்து மாதவன் என்னும் தெய்வத்தை நாட்டி 
ஆர்வம் என்பதோர் பூவிட வல்லார்க்கு அரவர் தண்டத்தில் உய்யலும் ஆமே – 4-5 3- -
சோர்வினால் பொருள் வைத்தது உண்டாகில்-
முன்பு இவன் கையில் கண்டவை அடைய -அட்டைகள் போல் சுவைப்பர் -என்கிறபடியே 
இவன் கையில் உள்ளவை நிச்சேஷமாக வாங்கி கொள்ளுவார்கள் -இவர்களைக் காணாமல் 
வைத்தது உண்டாகில் 
 சொல்லு சொல்லு என்று -
ஒரு கால் சொன்னால் போல் ஒன்பதின் கால் சொல்லி -
 சுற்றும் இருந்து -
இவன் ஒருத்தரை ஒருத்தர் அறியாமல் -கொடுக்கில் செய்வது என்-என்று 
விடாதே சுற்றும் இருப்பர்கள்-
ஆத்ம பந்துக்கள் ஆகில் இறே-திரு மாலைப் பாடக் கேட்டு வளர்த்ததனால் பயன் பெற்றேன் -எனபது 
துஞ்சும் போது அழைமின் -இத்யாதி 
 ஆர் வினவிலும் வாய் திறவாதே -
பகவத் பாகவத விஷயங்களையும் -ஆசார்யனையும் -ப்ரகர்தி பந்துக்களையும் -
மறைத்து வைத்த அர்த்தம் கொடுத்து வேட்ட இளையாள் வினவிலும் வாய் திறவாதே -
இவர்களுக்கும் இவளுக்கும் -இவனை இழக்க புகுகிறோம்  என்ற பயம் அன்று –  
இவன் வைத்த அர்த்தம் ஒருவரும் அறியாமல் மண் தின்று போக்கில் செய்வது என் -என்கிற பயம் -
இவ் அர்த்தத்தை நச்சி வரும் போதும் -அக்காலத்திலே அவன் முகத்திலே விழிக்க 
வருகிறோமே -என்று இறே வருவது 
அந்த காலம் அடைவதன் முன் -
சரம காலம் வருவதற்கு முன்னே 
மார்வம் என்பதோர் கோவில் அமைத்து-
ஹ்ர்தயம் என்று பிரசித்தமாய் -அத்விதீயமான ஸ்த்தானத்தை உண்டாக்கி 
 மாதவன் என்னும் தெய்வத்தை நாட்டி -
ஸ்ரீ யபதி -என்று பிரசித்தமாய் -அத்விதீயமான வஸ்துவை பிரதிஷ்டிப்பித்து -
திருமால் இரும் சோலை மலை என்றேன் என்ன திரு மால் வந்து 
என் நெஞ்சு நிறைய புகுந்தான் -என்று 
இவர் அஹ்ர்தயமாக சொன்னதை சஹ்ர்தயமாக கொண்டு வந்து புகுந்தான் -
இவர் இப்போதே -அஹ்ர்தயமாக சொன்னேன் -என்னவும் வல்லர்
அதுக்கு முன்பு இவர் நெஞ்சில் இடம் அற புகுந்து  கொள்ளும் கிடீர் என்று 
பிராட்டியும் கூடக் கொண்டு புகுந்தான் -
இவர் நெஞ்சு திருந்துவதற்கு முன்பு இறே -அல்லாத இடங்களில் நிற்பது -
நின்றது எந்தை ஊரகத்து -இத்யாதி 
உகந்து அருளின நிலங்களில் கண்டு அனுபவிக்குமா போலே 
இவர் திரு உள்ளத்தில் இருப்பதும் கண்டு அனுபவிக்கலாம் படி இருக்கும் இவர்க்கு -
சல சயனத்து உள்ளும் எனது உள்ளத்து உள்ளும் உறைவாரை -என்னக் கடவது இறே 
வந்தாய் என் மனம்புகுந்தாய் -என்று இறே புகுந்தது 
வந்து வந்து என் மனத்து இருந்து -என்கிறபடியே இவர் இசையாமல் 
தட்டின நாளைக்கு ஓர் அவதி இல்லை இறே 
அடியார் மனத்தாயோ
வெள்ளத்தான் வேம்கடத்தான்  ஏலும் கலிகன்றி உள்ளத்தின் உள்ளே உளன் -என்று  
உகந்து அருளின நிலங்களோடு ஒக்கும் -இறே இவர் திரு உள்ளமும் 
ஆர்வம் என்பதோர் பூவிட வல்லார்க்கு -
சோர்வினால் பொருள் வைத்தது உண்டாகில் -என்று 
தேக பந்துக்களையும் -ஆத்ம பந்துக்களையும் மறைத்து வைத்த பொருளை இட்டு 
கோவில் சமைத்து 
திரு நந்தவனத்தையும் உண்டாக்கி 
திருப் பள்ளித் தாமத்தையும் 
தேடு என்று -இவனை அரிய தேவைகளை இடான் இறே -
நாடாத மலர் நாடி நாள் தோறும் நாரணன் தன 
வாடாத மலர் அடிக்கீழ் வைக்க -இறே 
இவனை அடியிலே-திருவடியிலே என்றும் -ஆதியிலே -என்றும் – சிருஷ்டித்தது 
இப்படி பூவோடு பூவை சேர்க்க வல்லார்க்கு 
அரவர் தண்டத்தில் உய்யலும் ஆமே
யமபடரால் வரும் கிலேசம் -அதாவது 
வெம் சொல் ஆளர்கள் நமன் தமர் அடியர் கொடிய செய்யன உள-என்னக் கடவது இறே -
நெடும் சொல்லால் மறுத்ததற்கு பலம் கடும் சொல் வேட்கை இறே 
 உய்யலும் ஆமே
ப்ராப்யத்திலும் இது  போகை இறே பிரதானம் -என்கிறார் 
நான்காம் பாட்டு 
பிரணவ அர்த்தம் நெஞ்சில் பட்டவர்கள்-அடியார்கள் குழாம் கள் உடன் கூடுவர் -என்கிறார்   
மேல்  எழுந்தது ஒரு வாயு கிளர்ந்து  மேல் மிடற்றினை உள் எழ வாங்கி 
காலும் கையும் விதிர் விதிர்த்து ஏறி கண் உறக்கம் அது ஆவது முன் 
மூலமாகிய ஒற்றை எழுத்தை மூன்று மாத்திரை உள்ளே வாங்கி 
வேலை வண்ணனை மேவுதிர் ஆகில் விண்ணகத்தினில் மேவலும் ஆம் – 4-5 5- -
மேல்  எழுந்தது ஒரு வாயு கிளர்ந்து -
மேல் மூச்சு எறிந்து -
மேல் மிடற்றினை உள் எழ வாங்கி -
நெஞ்சு கீழே இடிந்து விழுந்து 
காலும் கையும் விதிர் விதிர்த்து ஏறி -
பிராண வாயு மேல் நோக்கின வாறே -காலும் கையும் பதை பதிக்க தொடங்கிற்று 
கண் உறக்கம் அது ஆவது முன் -
தீர்க்க யாத்ரை கொள்வதற்கு முன்னே 
மூலமாகிய ஒற்றை எழுத்தை -மூன்று மாத்திரை உள்ளே வாங்கி -
சகல வேதங்களுக்கும் காரணமான -திரு மந்த்ரத்தில் பிரதம பதத்தை -
உச்சாரணக்ரமம் தப்பாமல் உச்சரித்து -
வேலை வண்ணனை மேவுதிர் ஆகில்-
ஸ்ரீ வைகுண்ட நாதனை கிட்ட வல்லி கோள் ஆகில் 
 விண்ணகத்தினில் மேவலும் ஆம் -
அடியார்கள் குழாங்கள் உடன்  கூடலாம் -என்கிறார் 
ஐந்தாம் பாட்டு 
விரோதி நிரசன சீலனை ஏத்து வார்க்கு முன்பு கிலேசப்பட்டு  போலே 
இனி போக வேண்டாம் என்கிறார் 
மடி வழி வந்து நீர் புனல் சோர வாயில் அட்டிய கஞ்சியு மீண்டே 
கடை வழி வாரக் கண்ட மடைப்ப கண்ணுறக்கம் ஆவது முன் 
துடை வழி நும்மை நாய்கள் கவரா - சூலத்தால் உம்மை பாய்வதும் செய்யார் 
இடை வழி யினீர் கூறையும் இழவீர்  இருடீகேசன் என்று ஏத்த வல்லீரே – 4-5 5- -
மடி வழி வந்து நீர் புனல் சோர-
யம படரை கண்ட பயத்தால் -ஓர் இந்திரிய விசெஷத்தாலே ஜாலம் பிரவஹிக்க 
 வாயில் அட்டிய கஞ்சியு மீண்டே கடை வழி வாரக் கண்ட மடைப்ப-
பொரிக் கஞ்சியை கொடுத்தால் -கண்டம் அடைக்கையாலே -உள்ளுப் புகாதே 
மீண்டும் கடைவழியே வழியா நிற்கும் 
 கண்ணுறக்கம் ஆவது முன் -
தீர்க்க யாத்ரை கொள்ளுவத்தர்க்கு முன் 
துடை வழி நும்மை நாய்கள் கவரா -
நாயினத்தொடும் திளைத்திட்டு ஓடியும் உழன்றும் -என்றதற்கு பலம் 
 சூலத்தால் உம்மை பாய்வதும் செய்யார் -
உயிர் களே கொன்றேன் -என்று ஆயுதத்தாலே  நலிந்ததுக்கு பலம் 
இடை வழி யினீர் கூறையும் இழவீர் -
வழியில் நின்று சீரை உரிந்ததுக்கு பலம் 
என்று சொல்லி இறே அவர்கள் நலிவது -இது தப்ப வேண்டி இருந்தீர்களோ ஆகில் 
 இருடீகேசன் என்று ஏத்த வல்லீரே -
இந்திரியங்களை நியமிக்க வல்லவன் என்று -ப்ரீதியோடே கூட ஸ்தோத்ரம் பண்ணினால் 
இவை வாரா 
யம வச்யதைக்கு அடி இந்திரிய வச்யதை இறே 
இதுக்கு சாதனமாக இறே பர ஹிம்சாதிகள் பண்ணுவது 
அத்தை குலைக்கும் அவன் -என்கிறார் 
ஆறாம் பாட்டு -
அங்கம் இத்யாதி -இப்பாட்டில் ஒருக்கால் உபாய வரணம் பண்ணினார்க்கு 
சதா பச்யந்தி பண்ணலாம் -என்கிறார் 
அங்கம் விட்டு அவை ஐந்தும் அகற்றி ஆவி மூக்கினில் சோதித்த பின்னை 
சங்கம் விட்டவர் கையை மறித்து பையவே தலை சாய்ப்பதன் முன் 
வங்கம் விட்டு வுலவும்  கடல் பள்ளி மாயனை மது சூதனை மார்பில் தங்க விட்டு வைத்து 
ஆவதோர் கருமம் சாதிப்பார்க்கு என்றும் சாதிக்கலாமே -4 5-6 – - 
அகன்று -என்னுமது அகற்றி என்று கிடக்கிறது 
அங்கம் விட்டு அவை ஐந்தும் அகற்றி-
பஞ்ச வ்ர்த்தி பிராணன் சரீரத்தை விட்டு அகன்று 
 ஆவி மூக்கினில் சோதித்த பின்னை -
இவனுக்கு பிராணன் இல்லை என்று அறிந்த பின்பு 
சங்கம் விட்டு -
இனி இவன் பிழைக்கும் என்னும் ஆசையை விட்டு -
சங்கம் விட்டு -என்று சொல்லு சொல்லு என்று சுற்றும் இருக்கிற திரள் குலைந்தது -என்னுதல் 
அன்றிகே -
இவன் பக்கல் சில கிடைக்கும் என்கிற ஆசையை விட்டு -என்னுதல் 
அவர் கையை மறித்து-
அங்கு இருந்தவர்களை -அவன் செய்தது என் -என்று வந்தவர்கள் கேட்க -கையை மறித்து 
 பையவே தலை சாய்ப்பதன் முன் -
மெள்ள இவன் அருகும் நின்று எழுந்து இருந்து விடப் போய் -
இவனை இழந்த இழவு தோற்ற 
கவிழ்தலை இட்டு கிடப்பார்கள் ஆய்த்து 
வங்கம் விட்டு வுலவும்  கடல் பள்ளி மாயனை-
மரக்கலம் உலவா நின்றுள்ள -கடலில் கண் வளர்ந்து அருளுகிற -ஆச்சர்ய பூதனை -
அன்றிக்கே -
மாயனை -என்றது 
ஞானமாய் -தன் இச்சையால் கண் வளர்ந்து அருளுகிறவன்-என்றபடி 
குரை கடல் மேல் அரவணை மேல் குலவரை போல் பள்ளி கொண்டு -என்னக் கடவது இறே 
 மது சூதனை-
மதுவை நிரசித்தால் போலே ஆஸ்ரித விரோதியை போக்குமவனே 
வெள்ளை நீர் வெள்ளத்து அணைந்த அரவணை மேல் 
துள்ளு நீர் மெள்ள துயின்ற பெருமானே 
வள்ளலே உன் தமர்க்கு என்றும் நமன் தமர் கள்ளர் போல் -என்னக் கடவது இறே 
 மார்பில் தங்க விட்டு வைத்து -
தங்க விடுகை யாவது ஓர் இடத்திலே இருத்துகை 
ஆவதோர் கருமம் -
சூகரமுமாய் ப்ராப்தமுமான ஆத்ம சமர்ப்பணம் 
நாம வென்னலாம் கடமை -என்னக் கடவது இறே 
சாதிப்பார்க்கு என்றும் சாதிக்கலாமே-
உபாயம் சக்ர்த்கர்தவ்யம் 
உபேயம் சதா ப்ராப்தவ்யம் 
ஆவத்தனம் -என்று சக்ரத் 
சேவித்து இருக்கும் -என்று சதா 
ஏழாம் பாட்டு 
தென்னவன் இத்யாதி 
இப்பாட்டில் -விரோதி நிரசன சீலனை அனுசந்திப்ப நித்ய சூரிகள் கார்யத்துக்கும் 
ஸ்ரீ வைகுண்ட நாதனோடு மன்றாடுவர்கள் என்கிறார் -
தென்னவன் தமர் செப்பமில்லாதார் சேவதக்குவார் போலப் புகுந்து 
பின்னும் வன் கயிற்றில்    பிணித் தெற்றிப்  பின் முன்னாக  விழுவதன் முன் 
இன்னவன் இனையான் என்று சொல்லி எண்ணி உள்ளத்து இருளற நோக்கி 
மன்னவன் மதுசூதனன் என்பார் வானகத்து மன்றாடிகள் தாமே - 4-5 7–
தென்னவன் தமர் -
தெற்கு திக்கு க்கு கடவனான யமனுடைய சேஷ பூதர் 
செப்பமில்லாதார் -
செவ்வை இல்லாதார் 
கரண த்ரயமும் அடைவு கெட்டு இருக்கும் அவர்கள் 
சேவதக்குவார் போலப் புகுந்து -
எருதுகள் தங்கள் வசப் படுக்கைக்கு -இவற்றின் செருக்கை குலைக்கும் 
நீச ஜாதிகளைப் போலே புகுந்து துக்க அனுபவம் பண்ணுவிக்கை 
பின்னும் வன் கயிற்றில்    பிணித்து 
சேவதக்குவார் அதக்கும் பிரகாரம் -
துக்க அனுபவத்துக்கு தங்கள் தர்சன மாத்ரமே அமைந்து இருக்க 
பின்னையும் எம படர் -பாசங்களாலே -சூரியிலே வரிவாளைப் போலே வரிந்து 
எற்றி -
நமன் தமர் செய்யும் வேதனை -என்கிறபடியே எற்றி 
  பின் முன்னாக விழுவதன் முன் -
மூக்கும் முகமும் உதடும் பல்லும் தகரும்படி -முகம் 
கீழ்பட யமபுரத்தளவும் இழுப்பதற்கு முன்னே 
இன்னவன் இனையான் என்று சொல்லி எண்ணி-உள்ளத்து இருளற நோக்கி 
அவன் இன்னான் என்னும் அதுக்கு ஏகாந்தமான குணங்களை அனுசந்தித்து 
நெஞ்சில் அஞ்ஞான அந்தகாரம் போக பார்த்து 
 மன்னவன்
தென்னவனுக்கும் மன்னவன் ஆனவன் 
 மதுசூதனன் என்பார்-
ஆஸ்ரித விரோதிகளை போக்கும் அவன் என்று சொல்லுவார்கள் 
 வானகத்து மன்றாடிகள் 
பரம பதத்தில் நித்ய சூரிகள் கார்யத்துக்கும் ஸ்ரீ வைகுண்ட நாதனோடே
மன்றாடுவார்கள் இவர்கள் இறே  
தாமே–
வேறு சஹகாரிகள் இல்லை 
எட்டாம் பட்டு 
கூடி இத்யாதி 
இப்பாட்டால் மூன்று   எழுத்தை உச்சரிப்பார் ஸ்ரீ கௌஸ்துபத்தொபாதி 
அவனுக்கு ஆதரநீயர் என்கிறார் 
கூடிக் கூடி உற்றார்கள் இருந்து குற்ற நிற்க நற்றங்கள் பறைந்து
பாடி பாடி யோர் பாடையில் இட்டு நரிப்படைக்கு ஒரு பாகுடம் போலே 
கோடி மூடி எடுப்பதன் முன்னம் கௌ தத்துவம்  உடைக்  கோவிந்தனோடு 
கூடி யாடிய உள்ளத்தர் ஆனால் குறிப்பிடம்  கடந்து உய்யலுமாமே-4 4-8 
கூடிக் கூடி உற்றார்கள் இருந்து -
இவனுக்கு சரம காலம் வந்தவாறே -பந்துக்கள் எல்லாரும் திரண்டு 
திரள் திரளாக இருந்து 
குற்ற நிற்க நற்றங்கள் பறைந்து-
இவன் பண்ணின பிரதி கூலங்கள் கிடக்க -அல்ப அனுகூல்யங்கள் ஆனவற்றை 
சொல்லா நிற்பர்கள் -
மகா ராஜர் வாலி பட்ட அளவிலே அவன் முன்பு பண்ணின பிரதி கூல்யங்களை மறந்து 
-நான் முற்பட அகப்பட்ட போதே என்னை கொல்லலாய் இருக்க கொல்லாதே விட்டவனை இறே 
நான் கொல்லுவித்தேன் -என்று அழுதான் இறே 
அத்தை கண்டு பெருமாளும் சோகித்தார் இறே 
பெருமாள் ராவணன் -பூசல் தலையில் -யுத்த அரங்கத்தில் -நிராயுதனாய் நின்ற படியை கண்டு 
கொல்லாதே -இன்று போய் நாளை வா -என்றார் இறே 
க்ர்ஷ்ணன் கம்சனை நிரசித்த அநந்தரம்-அவன் ஸ்திரீகள் படும் க்லேசத்தை கண்டு - 
நான் என்ன கார்யம் செய்தேன் -என்று வெறுத்தான் -இறே 
இப்படி எல்லாருக்கும் க்ர்பை  ஜனிக்கும் படி இறே அத்தசை இருப்பது 
பாடி பாடி -
இவர்கள் பிரலாபிக்கும் போது -ஒரு பிரபந்தம்பாடினால் போலே ஆய்த்து இருப்பது -
யோர் பாடையில் இட்டு-
ஓர் ஆசந்தியிலே இவனை இட்டு 
 நரிப்படைக்கு ஒரு பாகுடம் போலே -
நரிபடை -நரிக் கூட்டம் 
பாகுடம் -பாகு குடம் 
கோடி மூடி எடுப்பதன் முன்னம்-
கோடிப் புடைவை இட்டு மூடி எடுத்து என்னுதல் 
அன்றிக்கே 
ஆசந்தியை கொதித்து என்னுதல் 
இப்படி செய்வதற்கு முன்னே 
கௌத்துவம்  உடைக்  கோவிந்தனோடு -
இவ் ஆத்ம வர்க்கத்தை தரித்தது -நிரூபகமாய் உடையவன் -சர்வ சுலபன்-க்ர்ஷ்ணன் உடன் 
கூடி யாடிய உள்ளத்தர் ஆனால்-
ஈஸ்வரனும் சேதனனும் ஓர் நினைவாய் -அவன் குணங்களில் அவஹாகித்த நெஞ்சை உடையரானால் 
 குறிப்பிடம்  கடந்து-
அவஸ்ய மநுபோக்தவ்யம்-என்கிறபடியே அனுபவ விநாச்யமான தேசத்தை கடந்து   
 உய்யலுமாமே–
உயிரும் தருமனையே நோக்கும் -என்கிற தேசத்து ஏறப் போக பெறுவார்கள் -என்கிறார் 
ஒண் டொடியாள்  திரு மகளும் நீயுமே நிலா நிற்ப கண்ட சதிர் -என்ன கடவது இறே 
ஒன்பதாம் பாட்டு 
இப்பாட்டில் சர்வ வித பந்துவாக அவனை பற்றினால் 
பின்னை யம வச்யதை இல்லை என்கிறார் 
வாயோருபக்கம் வாங்கி வலிப்ப வார்ந்த நீர் குழிக் கண்கள்  மிழற்ற 
தாயொரு பக்கம் தந்தை யொரு பக்கம் தாரமும் ஒரு பக்கம் அலத்த 
தீ ஒரு பக்கம் சேர்வதன் முன்னம் செங்கண் மாலோடும் சிக்கென சுற்ற 
மாயொருபக்க  நிற்க வல்லார்க்கு அரவ தண்டத்தில் உய்யலும் ஆமே -4 5-9 – -
  
வாயோருபக்கம் வாங்கி வலிப்ப-
வாத விகாரத்தாலே -வாயானது ஒருக்கடுத்து வலிக்க 
 வார்ந்த நீர் குழிக் கண்கள்  மிழற்ற -
பந்துக்களை விட்டுப் போகிறேன் -என்று இவர்கள் பக்கல் சிநேகத்தால் அழுகிற அளவிலே -
யமபடரைக் கண்டவாறே பயத்தின் கனத்தாலே -கண் உள்ளே இடிய இழிந்து அலமரா நிற்கும் 
தாயொரு பக்கம் -இத்யாதி -
தன்னை உண்டாகிநாறும் 
தான் உண்டாக்கினவர்களும் 
ஓர் ஓர் அருகாக இருந்து கதற -
அநந்தரம் -
தீ ஒரு பக்கம் சேர்வதன் முன்னம் -
சம்ச்கரிப்பதர்க்கு முன்னே 
செங்கண் மாலோடும் -
வாத்சல்யத்தையும் வ்யாமோகத்தையும் உடைய சர்வேஸ்வரனை  
சிக்கென சுற்ற மாய்-
நிருபாதிக -சர்வ வித பந்துவாக பற்ற வல்லாருமாய்  
ஒரு பக்கம்    நிற்க வல்லார்க்கு -
சம்சாரிகளோடு உறவை கலசாதே அவனே யாக பற்றி நிற்க வல்லார்க்கு 
அரவ தண்டத்தில் உய்யலும் ஆமே -
யமபடரையும் -அவர்கள் குரூரமான தண்டங்களையும் தப்பி 
உஜ்ஜீவிக்கப் போகலாம் 
மாதாவினை பிதுவை திருமாலை வணங்குவன் -என்றும் 
சேலேய் கண்ணியரும் பெரும் செல்வமும் நல் மக்களும்  
மேலாத் தாய் தந்தையரும் அவரே –என்றும் பற்றுவருக்கு உஜ்ஜீவித்து போகலாம் 
என்கிறார் 
நிகமத்தில் இத் திருமொழி அப்யசித்தவர்கள் ஸ்ரீ யபதி பக்கலிலே 
ஸ்ரீ பெரியாழ்வார் பெற்ற வரிசைகளை பெறுவர்-என்கிறார் -
செத்துப் போவதோர் போது நினைந்து செய்யும் செய்கைகள் தேவ பிரான் மேல் 
பத்தராய் இறந்தார்   பெரும் பேற்றை பாழித் தோள்  விட்டு சித்தன் புத்தூர்  கோன்
சித்த நன்கு ஒருங்கி திருமாலை செய்த மாலை இவை பத்தும் வல்லார் 
சித்த நன்கு ஒருங்கி திருமால் சென்ற சிந்தை பெறுவர் தாமே -4 5-10 – -
செத்துப் போவதோர் போது- செய்யும் செய்கைகள்-நினைந்து-
சரீர அவசான  சமயத்தில் -யம படர் செய்கைகளை நினைத்து 
  தேவ பிரான் மேல் -பத்தராய் 
அயர்வறும் அமரர்கள் அதிபதி பக்கலிலே பிரேமத்தைப் பண்ணி 
இறந்தார்  பெரும் பேற்றை-
பின்பு இறந்தார் பெரும் பேற்றை 
 பாழித் தோள்  விட்டு சித்தன் -
சம்சாரத்தை வென்ற மிடுக்கை உடைய -தோள்களை உடைய ஆழ்வார் 
புத்தூர்  கோன்-
சரம காலத்தில் இவர்களைப் போலே பக்தி உண்டாகை அன்றிகே -
சதா மநோரதம் பண்ணும் நித்ய சூரிகளைப் போலே இருக்கிற ஆழ்வாரை 
ஸ்வாமி யாக பற்றி இருக்கும் -ஸ்ரீ வில்லிபுத்தூரையும் உடையர் ஆனவர்  
சித்தம் நன்கு ஒருங்கி திருமாலை செய்த மாலை இவை பத்தும் வல்லார் -
ஆசைவாய் சென்ற சிந்தையராகி -என்கிறபடியே 
கரண த்ரயமும் -
புறம்பு போதல் -கலந்து இருத்தல் செய்யாதே 
ஸ்ரீ யபதி விஷயமாக செய்த இப்பத்து பாட்டையும் அப்யசித்தவர்கள் 
சித்த நன்கு ஒருங்கி திருமால் சென்ற சிந்தை பெறுவர் தாமே -
ஆழ்வாரை போலே -
கரண த்ரயமும் ஒரு படிப்பட உடையராய் 
ஸ்ரீ யபதி பக்கல் சென்ற மனசை உடையர் ஆவார்கள் -
பெரியாழ்வார் திருவடிகளே சரணம் .
ஆழ்வார் எம்பெருமானார் ஜீயர் திருவடிகளே சரணம் .
  

ஸ்ரீ பெரியஆழ்வார் திருமொழி-4-4– வியாக்யானம்-

August 17, 2012
அவதாரிகை -
கீழ் இரண்டு திரு மொழியிலே -ராம க்ரிஷ்ணாத் அவதார குணா செஷ்டிதங்கள் எல்லாம்
பிரகாசிக்கும்படி சர்வேஸ்வரன் திருமலையிலே நிற்கிற நிலையை அனுபவியா நின்று கொண்டு -
அவன் தான் ப்ராப்யத்தில் பிரதம அவதி ஆகையாலே
தச் சரம அவதியான திருமலை ஆழ்வார் பக்கலிலே திரு உள்ளம் ஊன்றி
திருமலை ஆழ்வாருடைய வைபவத்தை விஸ்தரென பேசி அனுபவித்து ப்ரீதர் ஆனார்
அவ்வளவிலே
சர்வேஸ்வரன் திரு மலையிலே நிற்கிற நிலையிலும் காட்டிலும்
பள்ளியிலோதி வந்த தன் சிறுவன் ஆன பிரகலாதன்
திருநாமம் சொன்னதுவே ஹேதுவாக
பிதாவானவன் சத்ருவாய் கொண்டு
பஹூமுகமாக நலிய -நலிவு படுகிற ஆபத் தசையிலே
நிரூபதிக பிதாவான பந்தாசக்தியாலே -அடுத்ததோருருவாய்-என்கிறபடியே
இரண்டு வடிவை சேர்த்து கொண்டு வந்து தோன்றி
பிரதிகூலனான ஹிரண்யனை நிரசித்து
பாலனான பிரகலாதனை ரஷித்து அருளின
மகா குணம் தோன்ற
திருக் கோட்டியூரிலே எழுந்து அருளி நிற்கிற நிலையை இவருக்கு பிரகாசிக்க
அத்தை காண்கையாலும் -
திருப்பல்லாண்டிலும்
வண்ண மாடத்திலும்
செல்வ நம்பி யோட்டை சம்பந்தத்தை இட்டும்
க்ர்ஷ்ணாவதார கந்தமானது கொண்டும்
தாம் விரும்பி அருளி செய்த தேசம் ஆகையாலும்
திருக் கோட்டியூரிலே திரு உள்ளம் சென்று
அங்கே எழுந்து அருளி நிற்கிறவன் படிகளை அனுபவிக்கிறவர்
அவ்வனுபவ ஜனித ஹர்ஷ பிரகர்ஷத்தாலே
அவன் கொடுத்த கரணங்களைக் கொண்டு  அவனை அனுபவித்து வாழலாய் இருக்க
த்ரிவித கரணங்களாலும் அவனோடு ஓட்டற்று திரிகிற பாப காரிகளானவர்களை நிந்தித்தும்
ஆத்மா குண உபேதராய் ஆசார்ய பிரேம யுக்தராய்  அவ் ஆசார்யன் உகக்கும் விஷயம் என்று
திரிதந்தாகிலும் -என்கிறபடியே அவன் பக்கலிலே ப்ரவனராய் அவனை அனுபவியா நின்று
உள்ள மகாத்மாக்களை ச்லாகித்தும் சொலுகிறார் -இத் திரு மொழியில்
திரு மங்கை ஆழ்வாரும் பெரிய திரு மொழியில்
திருமலையில் எழுந்து அருளி நிற்கிற நிலையை அனுபவித்த -அநந்தரம் -
திருக் கோட்டியூரில் எழுந்து அருளி நிற்கிற நிலையை இறே  அனுபவித்தது -
பெரிய திரு மடலிலும் -
மன்னனை மால் இரும் சோலை மணாளனை -என்று திருமலை யில் நிற்கிற நிலையை அருளி செய்த அநந்தரம்

கொன்னவிலும் ஆழிப் படையானை கோட்டியூர் அன்ன வுருவின் அரியை -என்று
திருக் கோட்டியூரில் நிற்கிற நிலையை இறே அருளி செய்தது -
அப்படியே இவரும்திருமலையில் எழுந்து அருளி நிற்கிற நிலையை அனுபவித்த அநந்தரம் -
திருக் கோட்டியூரில் எழுந்து அருளி நிற்கிற நிலையை அனுபவிக்கிறார்
இவர்கள் இருவரும் இறே
திருக் கோட்டியூர் விஷயமாக
ஒரொரு திரு மொழி அருளி செய்தவர்களும்
மேல் நான்கு திரு மொழி அளவும் ஆச்சான் பிள்ளை வ்யாக்யனமாய் இருக்கும்
அது தான் பூரணமாக கிடைக்காமையாலே ஒரோ இடங்களில் ஒரு  பாட்டுக்கோ -
அரைப் பாட்டுக்கோ -ஓர் அடிக்கோ -அரை அடிக்கோ -கிடைத்த
வியாக்யான பந்திகளை -ஸ்ரீ சூக்தி கௌ ரவத்தாலே -ஸ்ரீ மணவாள மா முனிகள்
சேர்த்து கொண்டு வ்யாக்யாநித்து அருளுகிறார் என்று சம்ப்ரதாயார்த்தம் -பெரிய அரும்பத விளக்கம்
  நா அகார்யம் சொல்லிலாதவர் நாள் தோறும் விருந்து ஒம்புவார்
தேவ கார்யம் செய்து வேதம் பயின்று வாழ் திருக் கோட்டியூர்
மூவர் காரியமும் திருத்தும் முதல்வனை சிந்தியாத அப்
பாவ காரிகளைப் படைத்தவன் எங்கனம் படைத்தான் கொலோ -4 4-1 – - -
 நா அகார்யம்-
நாவுக்கு அகார்யம் ஆவது
சப்தங்கள் நாரத்தளவும் பர்யவசிக்கையும்
பொய் சொல்லுகையும்
பிறர்க்கு  கிலேசா அவஹமான ஹேதுக்களை சொல்லுகையும்
நா வாயில் உண்டே -இத்யாதி
அல்லாத திரு நாமங்கள் இடையிலே இளைப்பாற வேணும்
கொங்கு ஊரிலே  திருக் குருகை பிரான் பிள்ளான் எழுந்து அருளி
ஸ்ரீ வைஷ்ணவர் திரு மாளிகையிலே விட்ட அளவிலே பிறந்த வார்த்தையை ஸ்மரிப்பது
அநந்த ஆழ்வான் சரம தசையிலே -பட்டர் உகக்கும் திரு நாமம் எது -என்று கேட்க
அழகிய மணவாள பெருமாள் -என்கிற திரு நாமம் -என்று சொல்ல
இது பர்தா நாம க்ரஹனம் பண்ணுமா போலே இரா நின்றது -ஆகிலும்
பட்டர் விரும்பின திரு நாமம் அன்றோ -என்று இந்த திரு நாமத்தை சொன்ன
அனந்தரத்திலே திரு நாட்டுக்கு  போனார்
பார்த்தா நாமம் சொல்ல ஒண்ணாமையாலே -நம் பெருமாள் -ஸ்ரீ ரெங்க ராஜர் -என்னாமல்
பெருமாளுக்கு அசாதாரணமான -அழகிய மணவாள பெருமாள் -என்ற திரு நாமத்தை சொல்லுகை -
உடையவர் எழுந்து அருளி இருக்கிற காலத்திலே-வடுக நம்பி அருகே
ஸ்ரீ வைஷ்ணவர் எழுந்து அருளி இருந்து -ஓம் நமோ நாராயணா -என்ற இத்தை சொல்ல -
இத்தை கேட்ட நம்பி -நாவ காரியம் -என்று எழுந்து இருந்து நடக்க போனார்
ஆழ்வார் திருவரங்க பெருமாள் அரையர் சரம காலத்தில் -உடையவர் எழுந்து அருளி -
இப்பொழுது திரு உள்ளத்தில் அனுசந்தானம் எது -என்று கேட்க
பகவத் நாமங்களாய் இருப்பன அநேகம் திரு நாமங்களாய்  உண்டாய் இருக்க
திருவரங்கம் என்று நாலைந்து திரு அஷரமும் கோப்புண்ட படியே -என்று
நினைத்து இருந்தேன் -காணும் என்று அருளி செய்ய -அத்தை -
ஆழ்வார் திருவரங்க பெருமாள் அரையர் விரும்பின திரு நாமம் -என்று
உடையவர் விரும்பி இருப்பர்
எதத் வ்ரதம் மம -எனபது ஈஸ்வர சங்கல்பம்
யாதானும் பற்றி நீங்கும் வ்ரதம் சம்சாரிகள் வ்ரதம் -
விரதம் கொண்டு ஏத்துவோம் -என்று முமுஷுக்கள் வ்ரதம்
முமுஷுக்களுக்கு கூறாய் இறே -பாகமாக -அர்ச்சாவதாரம் இருப்பது
அடியோமுக்கே எம்பெருமான் அல்லீரோ இந்தளூரிரே-என்னக் கடவது இறே
எண்ணாதே இருப்போரை இறைப் பொழுதும் எண்ணோமே-என்று கழித்து
ஆர் எண்ணும் நெஞ்சு உடையார் அவர்  எம்மை ஆள்வாரே -என்று அருளி செய்தார் இறே
நம் ஆழ்வார் -ஒழிவில் காலம் எல்லாம் -என்று அடிமையை யபேஷித்து
புகழு நல் ஒருவனிலே – வாசிகமான அடிமை செய்து -
மொய்ம்மாம்  பூம் பொழிலிலே  -அடிமையில் இழியாரை நிந்தித்து
செய்ய தாமரை கண்ணிலே -பகவத் ஜ்ஞானத்தை உபதேசித்து
பயிலும் சுடர் ஒளியிலே ஸ்ரீ வைஷ்ணவர்களை கண்டு உகந்தால் போலே
இவரும்
திருக் கோட்டியூரில் எழுந்து அருளி இருக்கிற சர்வேஸ்வரனை அனுபவித்த அநந்தரம்
அவன் திருவடிகளில் அடிமையில் இழியாத அந்ய பரராய் திரிகிறவர்களை நிந்தித்து
அவன் திருவடிகளில் அடிமையை உகந்து
அவனை அனுபவிக்கையே யாத்ரையாய் இருக்கும் ஸ்ரீ வைஷ்ணவர்களை கண்டு உகக்கிறார்
ந அகார்யம்
வாழ்த்துவார் பலராக -ஸ்ர்ஷ்டிக்கு பிரயோஜனம் திருநாமம் சொல்லுகை இறே
நாவகாரியம் -நாவுக்கு அகார்யமாவது
அசத்தியம் சொல்லுகிற நாக்காலே பகவத் விஷயத்தை சொல்லுகை
ஆவியை அரங்க மாலை –எச்சில் வாயால்-தூய்மையில் தொண்டனேன் நான் -
சொல்லினேன்  தொல்லை நாமம் -பாவியேன் பிழை த்தவாறு -என்று
அயோக்யன் திருநாமம் சொல்லுகையும் பாபபலம் -என்றார் இறே
திருவாகம் தீண்டிற்று சென்று –  என்று -அவனைப் பார்க்கும் அத்தனையோ -
தன்னையும் பார்க்க வேண்டாவோ -என்று திரு உள்ளத்தை கர்ஹித்தார் இறே
கொடு மா வினையேன் -என்று
பொய் நின்ற ஞானம் தொடங்கி-நெடுமாற்கு அடிமை -அளவும் கர்ம பலம் என்று அனுசந்தித்தார் இறே
சொல்லி லாதவர்
இவை புகுந்து கழியாதவர்
நாள் தோறும் விருந்து ஒம்புவர் -
நித்ய வாசம் பண்ணுகிற ஸ்ரீ வைஷ்ணவர்களை -அப்போது அமுது செய்ய எழுந்து அருளின
ஸ்ரீ வைஷ்ணவர்களைப் போலே ஆதரிப்பர்கள்
தேவ கார்யம் செய்து
இவர்களுக்கு உகப்பாக பகவத் சமாராதனம் பண்ணிப் போருமவர்கள்
திரி தந்தாகிலும் -என்னக் கடவது இறே
வேதம் பயின்று வாழ்
பகவத் பாகவத கைங்கர்யங்களுக்கு ஏகாந்தமான பிரதேசங்களை நெருங்க அனுசந்தித்து -
வேத பிரதிபாத்ய வஸ்துவை கண்ணாலே கண்டு அனுபவிக்கிறவர்கள்
ஒத்தின் பொருள் முடிவும் இத்தனையே உத்தமன் பேர் ஏத்தும் திறம் அறிமின் -என்னக் கடவது இறே
திருக் கோட்டியூர் -
இவற்றை நினைத்து இறே இவர் தாம் -
அல் வழக்கு ஒன்றும் இலா அணி கோட்டியூர் கோன் அபிமான துங்கன்
செல்வனைப் போலே திருமாலே நானும் உனக்கு பழ அடியேன் – என்றது
இவரைப் போலே தம்மையும் அங்கீகரிக்க வேணும் என்னும் படி இறே இவர்கள் ஓரம்
மூவர் காரியமும் திருத்தும் -
அவர்களுக்கு வந்த ஆபத்துகளை பரிஹரிக்கும்
வேத அபஹார குரு பாதக தைத்ய பீடாத் யாபத் விமோசன -இத்யாதி
மது கைடபர்கள் கையிலே வேதத்தை பறி கொடுக்க அத்தை மீட்டுக் கொடுக்கையும் -
குருவான பிதாவினுடைய சிரச்சேதம் பண்ணுகையால் வந்த பாதகத்தை போக்கிக் கொடுக்கையும் -
மகா பலி போல்வார் கையிலே ராஜ்யத்தை பறி கொடுக்க அத்தை மீட்டுக் கொடுக்கையும்
ஆகிற இவை இறே -மூவர் காரியமும் திருத்துகை யாவது
முதல்வனை
திருத்துக்கைக்கு அடி-சம்பந்தம்
சிந்தியாத அப்பாவ காரிகளை -
துர்மாநிகளாய் எதிரிட்டு போருகிற இவர்கள் தண்மை பாராதே
இவர்கள் கார்யம் செய்த உபகாரத்துக்கு தோற்று
அனுசந்தியாத பாப கர்மாக்களை
படைத்தவன் எங்கனம் படைத்தான் கொலோ-
என்ன பிரயோஜனத்துக்கு படைத்தான் என்று அறிகிலோமே
முந்நீர் ஞாலம் படைத்த எம் முகில் வண்ணான் என்று
ஜல ஸ்தல விபாகமற வர்ஷிக்கும் அவன் இறே
சோம்பாதிப் பல்லுருவை எல்லாம் படர்வித்த -என்னக் கடவது இறே -
 குற்றம் இன்றி குணம் பெருக்கி குருக்களுக்கு அனுகூலராய்
செற்றம் ஓன்று இலாத வண் கையினார்கள் வாழ் திருக் கோட்டியூர்
துற்றி எழ உலகு உண்ட தூ மணி வண்ணன் தன்னைத் தொழா தார்
பெற்ற தாயர் வயிற்றினை   பெரு நோய் செய்வான் பிறந்தார்களே - 4-4 2- -
குற்றம் இன்றி -
குற்றம் ஆவது -தோஷ குண ஹானிகள்
இதில் தோஷம் ஆவது -அக்ர்த்ய கரணம்
குண ஹானியாவது -க்ர்த்ய அகர்ணம்
இதம் குர்யாத் -இதம் ந குர்யாத் என்று விதி நிஷேதாத்மகமாய் இறே
சாஸ்திரம் தான் இருப்பது
அதில் விஹிதத்தை செய்து -
நிஷித்தத்தை  தவிர்ந்து போர வேணுமே சாஸ்திர வச்யன் ஆனவனுக்கு
அல்லாத போது -ஸ்ருதி ஸ்மரதிர் மமை ஆக்ஜா  -என்கிறபடியே
பகவத் ஆக்ஜா அனுரூபமான சாஸ்த்ரத்தை அதிக்ரமித்தான் ஆகையாலே
பகவத் நிக்ரஹத்துக்கு விஷயமாம் இறே
இப்படி இருந்துள்ள குற்றம் இன்றிக்கே -
குணம் பெருக்கி -
சம தம யாத் ஆத்ம குணங்களை  மென்மேலும் அபிவர்த்தமாக்கி
ஆத்ம குணங்கள் எல்லாவற்றுக்கும் பிரதானம் சம தமங்கள் இறே
இவை இரண்டும் உண்டானால் இறே ஆசார்யன் இவனுக்கு கை புகுந்து
திரு மந்த்ராதிகளை உபதேசிப்பது -ஆகையால் சம தமங்கள் -ஜாயமானம் ஹி புருஷம் -
இத்யாதிப் படியான உண்டான -பகவத் கடாஷத்தாலே -ஆசார்ய அங்கீகாரத்துக்கு முன்னே
அங்குரித்து -பின்பு -ஆசார்ய உபதேசாதிகளாலே வர்த்தித்து வரக் கடவதாய் இருக்கும் -
அவற்றின் உடைய அபிவிருத்தி இவனுடைய குறிக்கோள் அடியாக வரக்
கடவதாய் இருக்கையாலே -குணம் பெருக்கி -என்று அதிகாரி க்ர்த்யமாக சொல்லுகிறது -
சம தம நியதாத்மா -இத்யாதி
குருக்களுக்கு அனுகூலராய் -
குருக்கள் -என்கிற பஹூ வசனம் பூஜ்யத்தை பற்ற இத்தனை -
ஆச்சார்யனுக்கு அனுகூலராய் -என்கை
அன்றிக்கே
அனுகூலராய் -என்று பலரையும் சொல்லுகையாலே -
தம் தாம் ஆசார்ய விஷயத்துக்கு அனுகூலராய் என்கிறதாகவுமாம் -
அநு கூலர் ஆகையாவது -
தேவமி வாசார்யம் உபாசீத -என்கிறபடியே
பகவத் விஷயத்தோபாதி கௌ ரவ புத்தி பண்ணி சேவிக்கும் தங்கள் சேவையாலே
உகப்பித்துக் கொண்டு போருகை
உபஜீவனமும் பிரதி பத்தியும் கிஞ்சித்காரமும் எல்லாம் ஒரு மடை கொண்ட போது இறே
யதா பிரதிபத்தி விளைந்ததாவது -தேவு மற்று அறியேன் -என்று இருக்க வேணும் இறே
ஆஸ்திகோ தர்ம சீலச்ச சீலவான் வைஷ்ணவச்சுசி
கம்பீரஸ் சதுரோ தீரஸ் சிஷ்ய இத்யபிதீயதே -என்றும்
சரீரம் வசூவிஞ்சா நம் வாச கர்ம குணா ந சூன்
குர்வர்த்தம் தாரயேத் யஸ்து சசிஷ்யோ நேதரஸ் ச்ம்ர்தா-என்றும்
சாஸ்த்ரங்களில் சொல்லுகிற சிஷ்ய லஷணம் எல்லாம்    உடையவனாய் இருக்கை இறே
குருக்களுக்கு அனுகூலராய் இருக்கை யாவது
செற்றம் ஓன்று இலாத
செற்றம் ஆவது பொறாமை
அதாவது பர சம்ர்த்தய சஹதை
ஒன்றும் இல்லாமையாவது -முதலிலே அதிலே அந்வயம் இன்றிக்கே இருக்கை
கீழ் சொன்னவை எல்லாம் உண்டாகிலும் உண்டாக அரிதாய் இருப்பது ஓன்று இறே இது -
வண்கை யினார்கள்
உதாரமான கொடையை உடையவர்கள்
அதாவது
ஒருவருக்கு ஒன்றை கொடுக்கும் இடத்தில்
கொள்ளுகிறவன் சிறுமையையும்
கொடுக்கிறவன் சீர்மையையும்
பாராமல் கொடுக்குமவர்கள் -என்கை
த்ரஷ்ட அத்ர்ஷ்டங்கள் இரண்டுக்கும் ஒக்கும் இறே இவர்களுக்கு இது -
வாழ் திருக் கோட்டியூர்
இத் தேச வாசம் தானே இவர்களுக்கு வாழ்வு
நல்லார்கள் வாழும் நளிர் அரங்கம் -என்றும்
வேம்கடத்தை பதியாக வாழ்வீர்காள் -என்றும் சொல்லக் கடவது -இறே
இப்படி இருக்கிறவர்கள் வர்த்திக்கிற திருக் கோட்டியூரில்
துற்றி எழ உலகு உண்ட
பிரளயத்தில் அழியாதபடி சகல லோகங்களையும் திரு வயிற்றிலே வைக்கிற இடத்தில்
ஓர் ஒன்றாக அன்றிக்கே -திரளப் பிடித்து அமுது செய்த
தூ மணி வண்ணன் தன்னை
இவற்றை வயிற்றில் வைத்து நோக்கின பின்பு திரு மேனியில் பிறந்த
புகரை சொல்லுகிறது
உண்டார் மேனி கண்டால் தெரியும் இறே
பழிப்பு அற்ற நீல மேனி போலே இருக்கிற வடிவை உடையவன் தன்னை
தொழாதவர்
இவ் உபகாரத்துக்கு தோற்று எப்போதும் ஒக்க தொழ வேண்டி இருக்க
இவ் விஷயத்தில் தலை வணங்காமல் திரியும் க்ர்தக்னரானவர்கள்
பெற்ற தாயர் -இத்யாதி
பெற்ற மாதாவினுடைய உதரத்தை மிகவும் நோவு படுத்த பிறந்தார்கள் இத்தனை
இவன் பகவத் பரனான போது இறே  -ஜநநீ க்ர்த்தார்த்தா -என்கிறபடியே அவளும் -
உத்தரிக்கைக்கு உறுப்பாவது
அல்லாத போது இவனால் ஒரு பிரயோஜனம் அவளுக்கு இல்லாமையால்
பிரசவ காலத்தில் பட்ட வேதனையே சேஷித்து விடும் இத்தனை-இறே
வண்ண நன் மணியும் மரகதமும் அழுத்தி நிழல் எழும்
திண்ணை சூழ் திருக் கோட்டியூர் திருமாலவன் திரு நாமங்கள்
எண்ணக் கண்ட விரல்களால் இறைப் பொழுதும் எண்ண கிலாது போய்
உண்ணக் கண்ட தம் மூத்தை வாய்க்கு  கவளம் உந்துகின்றார்களே -4 3-3 – -
வண்ண நன் மணியும் மரகதமும் அழுத்தி-
நல்ல நிறத்தை உடைத்தான மாணிக்கங்களையும்
அப்படியே இருந்துள்ள மரகதங்களையும்
பக்கத் தொடையாக கொண்டு ஒழுங்கு பட அழுத்தி
நிழல் எழும்  திண்ணை சூழ் திருக் கோட்டியூர் –
திண்ணைகளை பளிங்கு போலே பள பளக்கும்படி  சாந்திட்டு தீற்றி -அதிலே நிழல்
எழும்படி இவற்றை பதித்து வைப்பர்கள் ஆய்த்து -இப்படி தாம் செய்கிறது என் என்னில் -
சொக்க நாராயணர் திரு வீதியிலே எழுந்து அருளும் போது அலங்காரமாக
திரு விழவில் மணி அணிந்த திண்ணை தோறும் – என்னக் கடவது இறே -
அல்லது
பகவத் ஏக பரராய் இருக்கிறவர்கள் -ஸ்வ பிரயோஜனமாக தம் தாம் அகங்களை
அலங்கரித்து வைக்கிறார்கள் அன்றே -
யானே நீ என் உடைமையும் நீயே -என்று இருக்கும் அவர்கள் ஆகையாலே
இவர்களுடைய ஆத்ம ஆத்மீயங்கள் எல்லாம் அங்குத்தைக்கு சேஷமாய் இறே இருப்பது
இப்படி இருந்துள்ள திண்ணைகளாலே சூழப்பட்ட திருக் கோட்டியூரிலே
 -திருமாலவன் திரு நாமங்கள் -
ஸ்ரீ யபதி யானவனுடைய திரு நாமங்களை
திரு நாமத்திலே ஏதேனும் ஒரு படி அந்வயம் ஆன மாத்ரத்திலே
அவன் அபிமானித்து ரஷிக்கும்படியாக பண்ணும் புருஷகார பூதையான
பிராட்டியோடு கூடி  எழுந்து அருளி இருக்கிறவனுடைய திரு நாமங்களை -என்கை
திரு நாமம் தான் ரசிப்பதும் -இருவருமான சேர்த்தியின் ரசம் அறிந்து  அனுசந்திப்பார்க்கு -இறே
எனக்கு என்றும் -தேனும் பாலும் அமுதுமாய -திருமால் திருநாமம் -என்றார் இறே -திரு மங்கை ஆழ்வார் -
எண்ணக் கண்ட விரல்களால்-
இப்படி இருந்துள்ள தன்னுடைய திரு நாமங்களை எண்ணுகைக்காக ஆய்த்து
சர்வேஸ்வரன் இவர்களுக்கு விரல்களை ஸ்ர்ஷ்டித்தது
எண்ணுகையாவது -திரு நாமங்களை -இன்னது இன்னது -என்று பரிகணிக்கை
ஓர் ஆயிரம் உலகு எழ அளிக்கும் பேர் ஆயிரம் கொண்டதோர் பீடு உடையன் -என்கிறபடியே
ஒரோ திருநாமங்களே சஹஸ்ரமுகமாய் நின்று  -ஜகத்தை எல்லாவற்றையும் ரஷிக்க வற்றான
திரு நாமங்கள் ஆயிரம் உடையானாகையால் வந்த பெருமையை உடையவனாய் இறே
அவன் இருப்பது -தேவோ நாம சகஸ்ர  வான் -என்னக் கடவது இறே
பேர் ஆயிரம் கொண்ட தோர்   பீடு உடையன் -என்னா
இவற்றை உடையவன் ஆர் -என்னும் அபேஷையிலே
நாராயணன் – என்றார் இறே
இங்கும் சொக்க நாராயணர் இறே எழுந்து அருளி இருக்கிறவர்
நாராயணன் -என்கிற திருநாமம் அவ்வஸ்துவுக்கு நிரூபகமாய்
இத்தாலே நிரூபிதமான வஸ்துவுக்கு விசெஷணம் ஆய்த்து அல்லாத திரு நாமங்கள் தான் இருப்பது -
ஆகையாலே -நாமம் ஆயிரம் ஏத்த நின்ற நாராயணா -என்றும்
நாமம் பல வுடை நாரண நம்பி -என்றும்
நாரணன் தம் நாமங்கள் -என்றும்
எல்லாரும் அருளி செய்தது
இப்படி இருக்கிற திரு நாமங்கள் தான் -அவனுடைய ஸ்வரூப ரூப குண விபூதி செஷ்டிதங்களுக்கு -
வாசகமாய் இறே இருப்பது -அவற்றின் விசேஷம் அறிந்து ஆதார அதிசயத்தாலே
இன்னது இன்னது என்று பரி கணிக்கை யாய்த்து -திரு நாமங்களை எண்ணுகையாவது
இப்படி இவற்றை எண்ணுகை யே ஸ்வபாவமாக இருக்க கடவ விரல்களாலே
இறைப் பொழுதும் எண்ண கிலாது
ஒரு ஷன காலமும் இவற்றை எண்ணாதே -அநவரதம் எண்ண வேண்டும் அவற்றை
ஷன காலமும் எண்ணாது ஒழிவதே  -என்கை
போய் -
இத்தை விட்டு புறம்பே போய்
உண்ணக் கண்ட தம் ஊத்தை வாய்க்கு
சரீர போஷணத்துக்கு வேண்டுவது தின்னக் கடவ தங்களுடைய ஊத்தை வாய்க்கு
கவளம் உந்துகின்றார்களே
திரள்களை திரட்டி வாய்க்குள்ளே தள்ளா நின்றார்கள்
கணை நாணில் ஓவாத் தொழில் சார்ங்கன் தொல் சீரை நல் நெஞ்சே   ஓவாத ஊணாக உண்-
என்று அவன் குணங்களை அனுபவிக்கை உணவாகவும்
குணங்களுக்கு வாசகமான திரு நாமங்களை எண்ணுகை கையில் விரல்களுக்கு
பிரயோஜனமாகவும் இறே இவர் தாம் நினைத்து இருப்பது
துல்யன்யாயாத் வாயும்  திரு நாமம் சொல்லக் கண்டது இறே
இப்படி இருக்கிற வாயை -சரீர பேஷனத்துக்கு ஆனது ஜீவிகைக்கே கரணமாக்கி
சோற்றை தாரகமாக்கி -கையையும் அது பிடித்து உண்கைக்கு -சாதனம் ஆக்குவதே
என்று இன்னாதாகிறார்
உரக மெல் அணையான் கையில் உறை சங்கம் போல்    மட வன்னங்கள்
நிரை கணம் பரந்து ஏறும்  செம்கமல வயல் திருக் கோட்டியூர்
நரக நாசனை நாவில் கொண்டு அழையாத மானிட சாதியர்
பருகு நீரும் உடுக்கும் கூறையும் பாவம் செய்தன தான் கொலோ -4 4-4 – -
உரக மெல் அணையான் -
திருவனந்த ஆழ்வானை ம்ர்துவான படுக்கையாக உடையவன் -
சைத்ய மார்த்த்வ ஸௌரப்யங்கள்    பிரக்ருதியாய் இருக்கும் இறே -சர்ப ஜாதிக்கு -
ஆகையால் இறே -திருவனந்த ஆழ்வான் தான் சேஷியான சர்வேஸ்வரனின் திரு மேனியின்
மர்த்த்வ அனுகுணமாக இந்த வடிவை கொண்டு திருப் படுக்கையாய் இருக்கிறது -
அங்கு பள்ளி கொள்ளுகிறவனுடைய திரு நாமம் -உரக மெல் அணையான் -என்று இறே
கையில் உறை சங்கம் போல்    -
கை வண்ணம் தாமரை -என்னும் படியான திருக் கையிலே வர்த்திக்கிற
ஸ்ரீ பாஞ்ச ஜன்யம் போலே
மடம் -இத்யாதி -
மடப்பத்தை உடைத்தான அன்னங்கள் ஆனவை  ஒழுங்கு பட திரள வந்து
பரந்து ஏறி வர்த்திக்கிற சிவந்த கமலங்களை உடைத்தான வயலோடு சேர்ந்த திருக் கோட்டியூரிலே
இத்தால்
அன்னங்கள் ஆனவை தாமரை போலே இருக்கும்போது
காண்பார்க்கு திருக் கையும் பாஞ்ச ஜன்யமும் போலே இருக்கும் -என்கை -
செங்கமல நாண் மலர் போல் தேனுகரும் அன்னம் போல் -என்று
திருக் கையும் பாஞ்ச ஜன்யமுமான சேர்திக்கு இது தன்னை த்ர்ஷ்டாந்தமாக இறே
இவர் திரு மகளாரும் அருளி செய்தது
சர்வத சதர்சமானவற்றில் த்ர்ஷ்டாந்த  த்ர்ஷ்டாந்திகங்கள்  மாற்றிக் கொள்ளலாய்  இருக்கும் இறே
மத யானை போல் எழுந்த மா முகில்காள்
தினரார் மேகம் எனக் களிறு சேரும் -இத்யாதிகளிலே இதைக் கண்டு கொள்வது
நரக நாசனை -
நாவில் கொண்டு அழைப்பார்க்கு-பூர்வ கர்ம அனுகுணமாக வரும் நரகத்தை நசிப்பிக்கும் அவனை
இவனோடு ஓர் அந்வயம் உண்டாகவே -யம வச்யதை-தன்னடையே மாறும் இறே
நகலுபாகவதா யம விஷயம் கச்சந்தி -என்னக் கடவது இறே
நாவில் கொண்டு அழையாத-
அவனை சொல்லுகைக்காக அடியிலே ஸ்ர்ஷ்டமான நாவிலே கொண்டு செல்லாத
அன்றிக்கே -
அஹ்ர்த்யமாகவாகிலும் நாவிலே கொண்டு சொல்லாத -என்னவுமாம்
மானிட சாதியர் -
பெறுதற்கு அரிதான மனுஷ்ய ஜன்மத்திலே பிறந்து வைத்து -வ்யர்த்த ஜன்மாக்களாக
திரிகிறவர்கள் -இதற்கு யோக்யமான ஜென்மத்தை பெற்று வைத்து இழந்து போவதே –
என்று வெறுத்து அருளி செய்கிறார்
பருகு நீரும் உடுக்கும் கூறையும் பாவம் செய்தன தான் கொலோ -
அவர்கள் குடிக்கும் தண்ணீரும்
உடுக்கும் புடைவையும்
பாபத்தை செய்தனவோதான் -என்கிறார்
அநேன ஜீவே நாத்மனா நுப்ரவிச்யே நாம ரூபே வ்யாகரவாணி -என்று
வ்யஷ்டி ஸ்ர்ஷ்டி யுன்முக -பகவத் சங்கல்பம் ஆகையாலே -நாம ரூப விசிஷ்டமான
சகல வஸ்துக்களிலும் ஒரோ ஜீவ அதிஷ்டானம் உண்டு என்று கொள்ள வேணும் -
கட படாதிகளாய் இருந்துள்ள பதார்த்தங்களில் ஜீவ அதிஷ்டானம் உண்டு என்று
தோற்றாது இருக்கிறது -கர்ம அனுகுனமான ஞான சங்கோச அதிசயத்தாலே -
தயாதி ரோஹி தத்வாச்ச சக்தி ஷேத்ரஜ்ஜா சம்சஜதா
சர்வ பூதேஷு பூபால தாரகம் என வர்த்ததே -
அப்ராணி மத்சு ச்வல்பாச ச்த்தாவரேஷு ததோதிகா  -என்னக் கடவது இறே
ஆகையால் பாவம் செய்தன தான் கொலோ -என்கிறது
அதாவது
இவை பண்ணின பாபம் இறே இவர்களுக்கு சேஷமாகைக்கு அடி என்கை
விலஷனரானவர்களுக்கு சேஷமான பதார்த்தங்களுக்கு அவ்வழியாலே
  மேலே ஒரு நன்மை உண்டாகவும்
ஹெயரானவர்களுக்கு சேஷம் ஆன வற்றுக்கு ஒரு நன்மை இன்றிக்கே
பூர்வ பாப பலமேயாய் போம் இத்தனை யாகவும் சொல்லா நின்றது இறே -
வேத வித்யா வ்ரத ச்னாதே ச்ரோத்ரியே க்ர்ஹமாகாதே க்ரீடந்த்யோஷ
தயச்சர்வா யாச்யாம பரமாம் கதிம்
நஷ்ட ஸௌ சே வ்ரதப்ரேஷ்டேவிப்ரே வேதவிவர்ஜி தே தீயமானம்   ருதத்யன்னம்
கிம்மயா துஷ்க்ர்த   ம்க்ர்தம் -என்றும் ஸ்ரீ விஷ்ணு தர்மத்தில் சொல்லப் பட்டது இறே
ஆமையின் முதுகத்திடை குதிகொண்டு தூ மலர் சாடிப் போய்
தீமை செய்து இள வாளைகள் விளையாடு நீர்த் திருக் கோட்டியூர்
நேமி சேர் தடம் கையினானை நினைப்பிலா வலி நெஞ்சுடை
பூமி பாரங்கள் உண்ணும் சோற்றினை வாங்கி புல்லை திணிமினே -4 -4 5- -
ஆமை இத்யாதி -
ஒரு காலும் ஜல ச்ம்ரத்தி மாறாத ஸ்தலங்களிலே -ஆமைகளும் மத்ச்யங்களும் வர்த்திக கடவதாய்
தாமரை செழுநீர் ஆம்பல் நெய்தல் முதலான புஷ்பங்களும் உண்டாய்த்து இருப்பது
அதில் மச்த்யங்களில் சூத்திர மச்த்யங்களும் மகா மச்த்யங்களும் உண்டு இறே
மகா மச்த்யம் இறே வாளை யாவது
அது தன்னிலும்முதிர்ந்து வயசு புகுந்தவை பிறழவும் குதிக்கவும் மாட்டாதே திரியா நிற்கும்
இளையவை ஆய்த்து களித்து விளையாடித் திரிவன
அப்படி பருவத்தால் இளையதாய் இருந்துள்ள -வாளைகள் ஆனவை
செருக்காலே உகளித்து நீருக்குள்ளே முதுகு தோற்றும்படி கிடக்கிற   ஆமையின் முதுகில்
சென்று குதித்து -பின்பு அருகே மலர்ந்து இருக்கிற தூய்தான தாமரை செங்கழுநீர்
முதலான பூக்களை உழக்கிக் கொண்டு போய் -ஒன்றோடு ஓன்று எதிர் பொருது
சூத்திர ஜந்துக்களை கலக்கி -ஒட்டி ச்வரை சஞ்சாரம்  பண்ணுகையாகிற தீம்புகளை
விளையாடா நின்றுள்ள ஜல சம்ர்த்தியை உடைய திருக் கோட்டியூரிலே-
ப்ராப்ய பூமியில் உள்ளது எல்லாம் ச்லாக்யமாய் இருக்கும் இறே இவருக்கு
ஆகையால் இதனுடைய வியாபாரத்தை ஊருக்கு சிறப்பாகாக கொண்டி
அருளி செய்கிறார்
நேமி சேர் தடம் கையினானை -
திரு ஆழியோடே சேர்ந்து இருக்கிற பெரிய திருக் கைகளை உடையவனை -
வெறும் புறத்திலே-திருக் கையின் அழகு தானே அமைந்து இருக்க -
அதுக்கு மேலே அதிரு ஆழி சேர்த்தியும் உண்டானால் அழகு இரட்டித்து இருக்கும் இறே
சர்வ ஆபரணங்களும் தானே யாக போரும்படி இறே திரு வாழ் தான் இருப்பது -
சக்கரத் அண்ணலே -என்று கையும் திரு ஆழியும் ஆன அழகை நினைத்தால்
தரைப்பட்டு கண்ணும் கண்ண நீருமாய் கிடக்கும் படியாய் இறே இருப்பது
நினைப்பிலா வலி நெஞ்சுடை
இவ்விஷயத்தை ஒருக்காலும் நெஞ்சில் நினைவு செய்யாத -திண்ணிய நெஞ்சை உடைய -
அநவரத சிந்தனா விஷயமான இத்தை காதா சித்தமாக்கவும் நினையாது ஒழிவதே
என்னும் இன்னாப்பலே அருளி செய்கிறார்
கையும் திரு ஆழியுமான சேர்த்தி தானும்
உபேயபரன் ஆனவனுக்கும்
உபாய பரன் ஆனவனுக்கும்
வேணும் இறே -
உபேயபரன் ஆனவனுக்கு அழகுக்கு உடலாக வேணும்
உபாய பரன் ஆனவனுக்கு விரோதி நிரசனத்துக்கு உடலாக வேணும்
எப்போதும் கை கழலா நேமியான் நம் மேல் வினை கடிவான் -என்னக் கடவது இறே
இப்படி இருக்கிற விஷயத்தை ஒருகாலும் நினையாது இருக்கைக்கு மேற்பட்ட நெஞ்சில் வலிமை உண்டோ
நெஞ்சில் வலிமை தான் -தானாக நினையாத அளவு அன்றிக்கே
ஹிதபரர் ஆனவர்கள் -சாதாத்யேய  விஷயம் காண் -ஒரு கால் ஆகிலும் நினைக்க மாட்டாயோ -என்ன
எனக்கு நினைக்கைக்கு வேறு விஷயம் உண்டு காண் -என்று உதறி விடும்படியாய்
இறே இருப்பது
பூமி பாரங்கள்
இப்படி பகவத் ஸ்மரன கந்த ரஹிதர் ஆகையாலே -விச்வம்பரையான பூமியாலும்
பரிக்க ஒண்ணாத பாரமாய் இருந்துள்ள பாபிகள் ஆனவர்கள் -
தாங்கள் அறியாது இருக்க செய்தேயும் -தான் அறிந்த சம்பந்தமே ஹேதுவாக
தங்களை ரஷித்து கொண்டு திரியும் ஈஸ்வர விஷயத்தில் க்ர்தக்னர் ஆனவர்களை
இறே பூமி பாரம் என்கிறது
உண்ணும் சோற்றினை வாங்கிப் புல்லைத் திணி மினே
மனுஷ்ய யோனியில் பிறந்து வைத்தே அறிவிலிகள் ஆகையாலே -அந்த ஜன்ம பலம் இல்லாத
உங்களுக்கு -மனுஷ்யர் ஜீவிக்கிற ஜீவனம் எதுக்கு -என்று பறித்து -அறிவில்லாத பசுக்கள்
தின்கிற ஜீவனமான புல்லைக் கொண்டு திணி யும் கோள்
ஆகார நித்ராதி சதுஷ்டயமும் -பசுக்களுக்கும் மனுஷ்யருக்கும் சமமாய் இருக்க
ஞானம் இறே பசுக்களை காட்டிலும் இவர்களுக்கு அதிகமான விஷயம் -
அந்த ஞானம் இல்லாதார் பசு சமர் இறே -அத்தை பற்ற மனுஷ்யர் ஜீவிக்கிற சோற்றை
தின்னாதபடி-பசுக்கள் தின்கிற  புல்லை திணியும்
மிண்டர் பாய்ந்து உண்ணும் சோற்றை விலக்கி நாய்க்கு இடுமினீரே-என்று
தங்கள் திறத்தில் அவன் செய்கிற உபகாரத்தை அறிந்து -அவன் எழுந்து அருளி இருக்கிற
தேசத்தை வாய் புலத்த வேண்டி இருக்க -அது செய்யாதே க்ர்த்கனராய் முண்டடித்து பலத்தாலே
ஜீவித்து திரிகிறவர்கள் -ஜீவிக்கிற சோற்றை விலக்கி
ஒருநாள் பிடி சோறு இட்டவன் வாசலைப் பற்றி கிடக்கும் க்ர்த்கஞமான நாய்க்கு இடுங்கள் நீங்கள் -
என்றார் இறே தொண்டர் அடி பொடி ஆழ்வார்
இவர்கள் இப்படி திணி மின் இடு மின் -என்கிறது ஆரைக் குறித்து என்னில் -
விசெஷஞ்சராய் இது செய்கைக்கு ஈடான சக்திமான் களாய் இருப்பவரை குறித்து -இறே
இப்படி இவர்கள் தான் அருளி செய்தது இது தன்னைக் கேட்டாகிலும்
லஜ்ஜா பயங்கள் உண்டாய்   -பகவத் விஷயத்தில் நெஞ்சு புரிவார்களோ என்னும் நசையாலே இறே
கீழ் ஐந்து பாட்டாலும் அவைஷ்ணவர்களுடைய ஹேயதை சொல்லிற்று
இப்பாட்டு தொடங்கி மேல் ஐந்து பாட்டாலும் -ஸ்ரீ வைஷ்ணவர்களுடைய ஏற்றம் சொல்லுகிறது -
பூதம் ஐந்தோடு வேள்வி ஐந்து புலன்கள் ஐந்து பொறிகளால்
ஏதம் ஒன்றும் இலாத வண் கையினார்கள் வாழ் திருக் கோட்டியூர்
நாதனை நரசிங்கனை நவின்று எத்துவாரகள் உழக்கிய
பாத தூளி படுதலால் இவ்வுலகம் பாக்கியம் செய்ததே – 4-4 6- -
பூதம் ஐந்தோடு -
இத்தால் பஞ்ச பூதாரப்தமான தேஹத்தை சொல்லுகிறது
மண்ணாய் நீர் எரி கால் மஞ்சு வுலாவும் ஆகாசமுமாம் புண்ணார் ஆக்கை -இறே  -இத்தோடே
வேள்வி ஐந்து -
பஞ்ச மகா யக்ஞங்கள்
புலன்கள் ஐந்து -
சப்ததிகளான விஷயங்கள் ஐந்து
புலன் -என்று புலப்படும் விஷயங்களை சொல்லுகிறது
பொறிகள்-என்று
ச்ரோத்ராதிகளான இந்திரியங்கள் ஐந்தையும் சொல்லுகிறது
இவற்றை பொறி என்கிறது -இவனை சப்தாதிகளில் கொடு போய் விழவிட்டு முடிக்கும் அது ஆகையாலே
புலன் ஐந்து மேயும் பொறி ஐந்து -என்னக் கடவது இறே
இவற்றால் ஏதம் ஒன்றும் இலாத -
இவற்றோடு கூட இருக்க செய்தே தோஷம் இன்றிக்கே இருக்கை
பூதம் ஐந்து ஏதம் ஓன்று இலாத  -
தேகத்தை தனக்கு என்று இருக்கை-ஏதம்
ஈஸ்வரனுக்கு என்று இருக்கை -ஏதம் இன்றிகே இருக்கை
ஸ்ரீ வைஷ்ணவர்களுக்கு என்று இருக்கை -ஏதம் ஒன்றும் இன்றிகே இருக்கை யாவது
வேள்வி ஐந்தும் ஏதம் ஓன்று இலாத
ஸ்வர்காதி சாதனமாக அனுஷ்டிக்கை-ஏதம்
மோஷ சாதனமாக அனுஷ்டிக்கை-ஏதம் இன்றிகே இருக்கை
பகவத் பாகவத ப்ரீத்தி என்று இருக்கை -ஏதம் ஒன்றும் இன்றிகே இருக்கை யாவது
புலன்கள் ஐந்தும் ஏதம் ஓன்று இலாத -
சப்த ஸ்பர்ச ரூப ராசா கந்தங்களை தனக்கு என்று இருக்கை-ஏதம்
இவற்றை பகவத் விஷயத்துக்கு என்று இருக்கை -ஏதம் இன்றிகே இருக்கை
பாகவத விஷயத்துக்கு என்று இருக்கை -ஏதம் ஒன்றும் இலாத இருக்கை யாவது
பொறிகள் ஐந்தும் ஏதம் ஒன்றும் இலாத
இந்திரியங்களை இதர விஷயங்களில் மூட்டுகை -ஏதம்
பகவத் விஷயத்தில் மூட்டுகை -ஏதம் இன்றிக்கே இருக்கை
பாகவத விஷயத்துக்கு என்று இருக்கை -ஏதம் ஒன்றும் இலாத இருக்கை யாவது
வண் கையினார்கள் -
அதாவது ஒவ்தார்யம்
அதாவது பூமி பாரங்கள் உண்ணும் சோற்றினை வாங்கி -என்கிறபடி
அப்பதார்தங்கள் நசியாதபடி வாங்குகையும்-இவற்றை ஸ்ரீ வைஷ்ணவர்களுக்கு கொடுக்கையும்
ஈஸ்வரனையும் உள் படப்ப பறித்து இறே பாகவத கைங்கர்யம் பண்ணிற்று திரு மங்கை ஆழ்வார்
அதற்க்கு உபாயமாக இறே ஈஸ்வரன் திரு மந்த்ரத்தை உபதேசித்தது
துன்னு சகடத்தால் புக்க பெரும் சோற்றை – தான் துற்றிய தெற்றெனவும் -என்று
ஸ்ரீ வைஷ்ணவர்களுக்கு இடாதே தானே உண்டான் என்று இறே ஆழ்வார் கர்ஹித்தது
பொதுவாக உண்பதனை புக்கு நீ உண்டக்கால் சிதையாரோ-உன்னோடு -என்று
ஸ்ரீ பாஞ்ச சன்ய ஆழ்வாரையும் உள்பட கர்ஹித்தாள் இறே பெண்மகள்
அவ்வளுவும் அன்றிகே -சதுக் கோட்டியுள் கொள்ளப்படுவாறே – என்கிறபடியே -
தங்கள் திரளில் கூட்டாதே பாஞ்ச சந்யத்தை பத்ம நாபனோடு கூட்டி வைத்தது -
அவதாரத்தில் உண்டான இழவு தீர இறே -அர்ச்சாவதாரத்தில் அமுது செய்தால் போல்
குறையாமல் கொடுக்கிறது -
வாழ்-
கண்ணாலே கண்டு அனுபவிக்க பெற்றவர்கள்
திருக் கோட்டியூர் நாதனை -
ஸ்ரீ வைகுண்ட நாதன் -திருப் பாற் கடல் நாதன் -என்பதிலும் -திருக் கோட்டியூர் நாதன் -எனபது இறே ஏற்றம்
நாதனை என்றது சொக்க நாராயணரை
நரசிங்கனை என்றது தெக்கு ஆழ்வாரை
நரசிங்கனை நவின்று ஏத்துவார்கள்-
மார்விரண்டு கூறாக கீறிய கோளரியை வேறாக ஏத்தி -இருக்கும் அவர்கள் இறே இவர்கள்
ஸ்ரீ பிரகலாத ஆழ்வானை-திருநாமம் சொல்ல ஒட்டேன் -என்ற வாயைத் தகர்த்து இறே மார்வை இடந்தது -
உழக்கிய பாத தூளி படுதலால்
அனுபவ ஜனித ப்ரீதிக்கு போக்குவிட்டு சஞ்சரிக்கிற தூளி படுதலால்
இவ்வுலகம்
நினைப்பிலா வலி நெஞ்சுடை பூமி பாரங்கள் வர்த்திக்கிற இந்த லோகம்
பாக்கியம் செய்ததே
திரு உலகு அளந்த திருவடிகளின் தூளி பட்டதன்று பாக்கியம்
ஸ்ரீ வைஷ்ணபர்கள் ஸ்ரீ பாத தூளி பட்டது பாக்கியம்
கல்லைப் பெண்ணாக்கி சரீரத்தை பூண் கட்டிற்று இத்தனை -அவன் திருவடிகள்-
கடல் வண்ணன் பூதங்கள் ஸ்ரீ பாத தூளி பட்டால்-போயிற்று வல் உயிர் சாபம் -என்று
ஸ்வரூபத்தை பற்றி வரும் விரோதிகளும் போம் இறே -
பேர்த்தகரம் நான்குடையான் திருவடிகள் படுவதிலும் பேரோதும் தீர்த்தகரர் ஸ்ரீ பாத தூளி படுகை இறே பாக்கியம் -
குருந்தம் ஓன்று ஒசித்தானோடும் சென்று கூடி யாடி விழா செய்து
திருந்து நான் மறையோர் இராப் பகல் ஏத்தி வாழ் திருக் கோட்டியூர்
கரும் தட முகில் வண்ணனை  கடைக் கொண்டு கை தொழும் பத்தர்கள்
இருந்த ஊரில் இருக்கும் மானிடர்  எத்தவங்கள் செய்தார் கொலோ – 4-4 6- -
குருந்தம் ஓன்று
அத்வீதியமான குருந்தம் -பூ முட்டாக்கிட்டால் போலே இருக்கையாலே
கிர்ஷ்ணன் விரும்பி இருக்கும் -பூம் குருந்து ஏறி இராதே -என்னக் கடவது இறே
இதில் கிர்ஷ்ணன் வந்து ஏறக் கூடும் பின்னை நலிகிறோம் -என்று இறே அசுரன்ப்ரவேசித்தது
ஒசித்தான் -
விரோதி நிரசனம் பண்ணினான்
ஒசித்தானோடும்  சென்று கூடி யாடி விழா செய்து -
விரோதி நிரசன சீலனை சென்று கிட்டி -இருவர் நினைவும் ஒன்றாய் -
அவன் குணங்களிலே அவஹாகித்து -அநந்தரம் இவர்களுக்கு விக்ரஹா அனுபவத்தை கொடுக்கும்
அங்கும் -சதா பச்யந்தி இறே
திருந்து நான் மறையோர் -
வேதத்துக்கு திருத்தம் ஆவது பகவத் ஸ்வரூபாதிகளை உள்ளபடி பிரதிபாதிக்கை
இதில் இவர்கள் செய்வது குண விக்ரக அனுபவத்துக்கு ஏகாந்தமான பிரதேசங்களில்
சொல்லுகிறபடியே அனுஷ்டிக்கை
இராப்பகல் ஏத்தி -
வேறு அந்ய பரதை இல்லாமையாலே இது மாறாமல் நடக்கும்
வாழ் -
அநந்ய பிரயோஜனர் ஆகையாலே இது தானே பலமாக இருக்கும்
திருக் கோட்டியூர்
அவர்கள் வர்த்திக்கிற தேசம்
கரும் தட முகில் வண்ணனை
கறுத்து பெருத்து இருக்கிற முகில் போலே இருக்கிற திருமேனியை உடையவனே
கடைக் கொண்டு கை தொழும் -
தங்கள் நைச்யத்தை முன்னிட்டு தொழுமவர்கள்
அன்றிகே
உத்கர்ஷ்டன் பாக்கள் அபக்ர்ஷ்டன் செய்யும் தொழில் என்னவுமாம்
அன்றிகே
கடை -என்று முடிவாய் -மேல் -விற்கவும் பெறுவார்கள்-எங்கையாலும்
ததீய சேஷத்வமே தங்களுக்கு  ஸ்வரூபம் – என்று கொண்டு
அவர்களுக்கு உகப்பாக பகவத் விஷயத்தை தொழும் -என்னவுமாம்
பத்தர்கள்
வைதமாக அன்றிக்கே -ராக ப்ராப்தமாக தொழும் அவர்கள்
இருந்த ஊரில் இருக்கும் மானிடர் -என்கையாலே
மனுஷ்ய ஜென்மத்துக்கு பிரயோஜனம் ஸ்ரீ வைஷ்ணவர்கள் இருந்த ஊரில் இருக்கை
என்னும் இடம் காட்டுகிறது -அங்கு போகிறதும் -வானவர் நாடு -என்று இறே
சீதனையே தொழுவர் விண்ணுலாரிலும் சீரியர் -என்கையாலே
அவர்களில் இவர்களுக்கு வாசி உண்டானால் போலே தேசத்துக்கும் வாசி உண்டு
இருந்த ஊரில் இருக்கும் மானிடர் -என்கையாலே அவர்கள் அல்ல உத்தேசம்
அவர்கள் இருந்த தேசம் -
வைகுந்தமாகும் தம்மூர் எல்லாம் –
ஆழ்வானுக்கு -ஒரு ஸ்ரீ வைஷ்ணவர் திருவடி சார்ந்தார் -என்று விண்ணப்பம் செய்ய
பாகவத கைங்கர்யமே யாத்ரையாக போந்தவரை அப்படி சொல்லல் ஆகாது -
திரு நாட்டுக்கு போனார் -என்று சொல்ல வேணும் காணும் -என்று அருளி செய்தாராம்
ஸ்ரீ வைஷ்ணவர்களை -நீராட -என்றும் ஆசார்யனை-திரு மஞ்சனம் பண்ண -என்றும்
சொல்லுகிறது உத்தேச்ய தாரதம்யத்தை  இட்டு இறே
வடுக நம்பி திரு நாட்டுக்கு போனார் -என்று ஒரு ஸ்ரீ வைஷ்ணவர்
அருளாள பெருமாள் எம்பெருமானாருக்கு விண்ணப்பம் செய்ய -
சிறிது போது மோஹித்துக் கிடந்தது – உணர்ந்து அருளி -அவரைப்பார்த்து -
உடையவர் ஸ்ரீ பாதத்துக்கு போனார் -என்ன வேணும் காணும் -என்று அருளி செய்தாராம் -
ஸ்ரீ சபரியும் பெருமாள் திருவடிகளில் பிரார்த்தித்தது இது இறே
ஆழ்வான் சம்சாரத்தில் ஆர்த்தியின் கனத்தால் கலங்கி -பெருமாள் திருவடிகளிலே -
அடியேனை திருநாடு ஏறப் போம்படி திரு உள்ளமாக வேணும் -என்று விண்ணப்பம் செய்ய
பெருமாள் திரு உள்ளமாய் -
ஆழ்வார் திருவரங்க பெருமாள் அரையர் திரு மாளிகையிலே -புறவீடு விட்டு இருக்கிற அளவிலே
பிரஸ்தானம் -இத்தை உடையவர் கேட்டருளி -பஞ்சுக் கொட்டன் திருவாசல் அளவாக எழுந்தருளி -
பெருமாளுக்கு விண்ணப்பம் செய்தால் -விண்ணப்பம் செய்தது பெருமாளும் செய்து அருளுவர்
நாம் அடியாக பெருமாள் இரண்டு வார்த்தை அருளி செய்தாராக ஒண்ணாது -என்று மீண்டும் -
ஆழ்வான் இருக்கிற இடத்தேற எழுந்து அருளி -ஏன் ஆழ்வான் -என்ன -அடியேன் மறந்தேன் -
என்று விண்ணப்பம் செய்தார் -மறைகைக்கு அடி சம்சாரத்தில் ஆர்த்தியின் கனம்
எத்தவங்கள் செய்தார் கொலோ -
அருளார் திருச் சக்கரத்தால் அகல் விசும்பு நிலனும்
இருளார் வினை கெட  செங்கோல் நடாவுதீர் -
இவற்றின் புறத்தாள் என்று எண்ணோ – என்கிறபடியே
அவன் காவலுக்கு உள்ளே கிடக்கிற தானே இறே  தவம் ஆவது
நீர் நிலை நின்ற தம் இது கொல் -என்று பகவத் விஷயத்தை கிட்டுகைக்கு தவம் ஓன்று
பாகவத விஷயத்தை கிட்டுகைக்கு அநேகம் தபஸ்ஸூ வேணும் இறே
கொலோ
பகவத் விஷயத்தை கிட்டுகைக்கு தபஸ்ஸூ அறிவர்
பாகவத விஷயத்தை கிட்டும் தபஸ்ஸூ க்கள்  இறே இவர்க்கு ஆரியப் போகாது இருப்பது
நளிர்ந்த சீலன் நயாசீலன் அபிமான துங்கனை நாள் தோறும்
தெளிந்த செல்வனை சேவகம் கொண்ட செம்கண் மால் திருக் கோட்டியூர்
குளிர்ந்து உறைகின்ற கோவிந்தன் குணம் பாடுவார் உள்ள நாட்டினில்
விளைந்த தானியமும் இராக்கதர் மீது கொள்ள கிலார்களே -4 4-8 – -
நளிர்ந்த சீலன்-
குளிர்ந்த சீலத்தை உடைய செல்வ நம்பி -
ஈஸ்வரன் சீலம் கொதித்து இருக்கும் -அதுக்கு அடி
வாள் கொள் நீள் மழு வாளி உன்னாகத்தான் –  என்றும் -
ஆளாராய்த் தொழு வாரும் அமரர்கள்-என்றும்
துர் மாநியான    ருத்னனும் -சாவாமைக்கு மருந்து தின்னும் தேவ ஜாதியும் இறே இவனுக்கு அடிமைசெய்வது
அக்கும் புலியின தளமுடையார் அவர் ஒருவர் பக்கம் நிற்க நின்ற பண்பரூர்-என்றும்
தாழ் சடையும் நீண் முடியும்  ஒண் மழுவும் சக்கரமும் சூழரவும் பொன் நாணும் தோன்று மால்-என்றும்
இரண்டு உருவும் ஒன்றாய் இசைந்து தோற்றுகையாலே
ஏறாளும் இறையோனும்  திசைமகனும் திரு மகளும்
கூறாளும் தனி உடம்பன் -என்று
இவன் உடம்பு தேவதாந்தரமும் திருவிடையாட்டமுமாய் இறே இருப்பது
இப்படி இன்றியே
காணிலும் உருப்பொலார்   செவிக்கு இனாத கீர்தியார் -என்று இறே இவன் இருப்பது
நயா சலன் -
நயம் -என்று நீதியை சொல்லுகிறது
அங்கும் -நீதி வானவன் -என்னக் கடவது இறே
அசலன் -
நீதிக்கு குலைதலிலாதவன்
சேஷ சேஷி பாவ சம்பந்தம்
ஒண் டொடியாள் திரு மகளும் நீயும் -என்கிற படி அடைவு பட்டு இறே அங்கு இருப்பது
இங்கும் அவை அடைவே -யானே என் தனதே -என்று அடைவு கெட்டு இருக்கும்
உக்ரசெனனை முடியை சூட்டி -ஆசனத்தில் உயர வைத்து -தான் திருக் கையாலே  வெண் சாமரம்
இடும் இடம் இறே இவ்விடம்
விண்ணுளார் பெருமானை அடிமை செய்வாரையும் செறும் ஐம்புலன் -என்று
மயர்வற மதிநலம் அருள பெற்றவரும் அதிசங்கை பண்ண வேண்டும் இடம் இறே இது
இந்நிலத்திலே குறையாது இருக்கை
பாபம் மாண்டால் பண்ணும் க்ர்பை இறே பாபம் வந்தவாறே குலைவது
பாபம் கிடக்க பண்ணும் க்ர்பை ஆகையாலே குலையாது -
அபிமான துங்கன் -
என்னில் மிகு புகழார் யாவரே -
மாறுளதோ இம்மண்ணின் மிசையே -
யாவர் நிகர் அகல் வானத்தே -
யான் பெரியன் நீ பெரியை என்பதனை யார் அறிவார் -என்று
பகவத் அனுபவத்தால்  வந்த செருக்கும் கர்வமும் இறே அபிமாநிக்கிறது
புவியும் இரு விசும்பும் நின் அகத்த -இது அன்றோ உன் படி -
நீயும்
சேதன அசேதனங்களை உன் வயிற்றில் வைத்த நீயும்
என் செவியின் வழி புகுந்து என் உள்ளாய் -என்று
தத்வ த்ரயத்தையும் -அணு பரிமாணனான என்னுடைய நெஞ்சுக்குள்ளே அடக்கின
நானோ நீயோ பெரியார் என்னும் இடத்தை -
உனக்கு பஷபாதியுமாய் -கை யாளுமாய் -கைப்பட்டவனோடே விசாரி
சிறி யேனுடை  சிந்தையுள் மூவுலகும் தன் நெறியா வயிற்றில் கொண்டு நின்று ஒழிந்தார் -
என்னக் கடவது இறே
நளிர்ந்த சீலம் -என்று குணம்
நயா சலன் -என்று அனுஷ்டானம்
அபிமான துங்கன் -என்று இவற்றால்  வந்த செருக்குக்கு அடி ஞான கார்யம் என்கிறது
நாள் தோறும் தெளிந்த -என்று
இச் செருக்கோடே விபரீத செருக்கு ஒரு நாளும் கலசாது என்கிறது
கலக்கமிலா நல் தவ முனிவர் -என்று கலங்காது இருக்கை தான் அரிதாய் இருப்பது
தெளிவுற்று வீவின்றி நின்றவர் -என்கிற படியே இத் தெளிவு தான் குலையாது இருக்கை தன்
ஏற்றமாய் இருப்பது -
அன்றிக்கே
நாள் தோறும் தெளிந்து வாரா நிற்கும் அவர்க்கு
செல்வனை -
லஷ்மனோ லஷ்மி சம்பன்ன -என்றும்
அந்தரிஷா  கதஸ்  ஸ்ரீ மான் -என்றும்
சது நாகவரஸ் ஸ்ரீ மான் -என்றும் சொல்லுகிற மூன்று ஸ்ரீ யும் இவர்க்கும் உண்டே
லஷ்மனோ லஷ்மி சம்பன்ன -என்று பெருமாள் ராஜ்யத்தை இழந்தார்
இவர் கைங்கர்ய சாம்ராஜ்யத்தை பெற்றார் -
சுற்றம் எல்லாம் பின் தொடர -எல்லா அடிமையும் பெற்றார் -
சம்பன்ன -என்கையாலே பாகவத கைங்கர்ய பர்யந்தம் ஆகை இறே பூர்த்தி -
பகவத் கைங்கர்யம் செய்தது தம்முடைய சத்தை பெருகைகாக -அந்த சத்தையை அழிய
மாறி இறே பாகவத கைங்கர்யம் பண்ணிற்று
அந்தரிஷா  கதஸ்  ஸ்ரீ மான் -என்று -
பிராட்டியையும் பெருமாளையும் கண்ட அன்றி இறே இவர் படை வீடு விட்டு புறப்பட்டது
ஆகாசம் இறே இவருக்கு உள்ளது
இளைய பெருமாளும் ஸ்ரீ விபீஷண ஆழ்வானும் படை வீட்டை விட்ட பின்பு அன்றே
ஸ்ரீ மான் களாய்   ஆய்த்து -பிராட்டி இலங்கைக்குள் எழுந்து அருளி இருக்க செய்தேயும்
சஹா வாச தோஷத்தாலே பிராட்டி கடாஷம்பெற்றது இல்லை -இலங்கையை விட்டு கிளம்பின
பின்பு இறே ஸ்ரீ மான் -என்றது
சது நாகவரஸ் ஸ்ரீ மான் -என்று ஸ்ரீ கஜேந்திர ஆழ்வான் ஸுவ ரஷணத்தில்
ஸ்வ வியாபாரத்தை பொகட்ட பின்பு இறே  ஸ்ரீ மான் ஆய்த்து
முதலை அல்ல விரோதி -அஹங்காரம்
இவற்றால் பலித்தது -
ப்ராப்யத்தை லபித்த படியும்
ப்ராப்தி விரோதி நிவர்த்தமான படியும் -
பிராபக விரோதி நிவர்தனமான படியும் -சொல்லிற்று

சேவகம் கொண்ட
இவன் செய்தான் என்றால் இவனுக்கு உகப்பாம்
கொண்ட -என்கையால்-ஈஸ்வரன் உகப்பன்-என்கிறது
சேவகம் கொண்ட ஸ்வரூபத்தை காட்டியோ என்னில் -அன்று -
கண் அழகை காட்டி -என்கிறது
செங்கண் மால் -
சேவியேன் உன்னை அல்லால் சிக்கென செங்கண் மாலே -என்னக் கடவது இறே
திருக் கோட்டியூர் குளிர்ந்து உறைகின்ற
பரம பதத்திலே சம்சாரிகள் இழவிலே திரு உள்ளம் குடி போய் உள்ளுக் கொதித்து இருக்கும் -
அவ்விருப்பு நித்யமானாலும் -இருந்தாலும் முள் மேல் இருப்பு -என்னக் கடவது இறே
ப்ரீதியோடே  பொருந்தி வர்த்திப்பது இங்கே இறே
அந்தாமத்து அன்பு செய்து என் ஆவி சேர் அம்மானுக்கு –என்று காட்டுத் தீயில் அகப்பட்டவன்
தடாகத்தில் வந்து விழுமா போலே இறே வந்து விழுந்தது -
வெள்ளத்தின் உள்ளானும் வேம்கடத்து மேயானும் உள்ளத்தில் உள்ளான் -என்னக் கடவது இறே
பள்ளி கொள்ளும் சீதனையே தொழுவார் விண்ணுலாரிலும் சீரியர் -என்னக் கடவது இறே
கோவிந்தன் குணம் பாடுவார்  உள்ள நாட்டினுள் -
செங்கண் மால் -என்று வாத்சல்யம்
சேவகம் கொண்ட -என்று சௌசீல்யம்
கோவிந்தன் -என்று சௌலப்யம்
அவதாரம் பரத்வம் -என்னும் படி இறே அர்ச்சாவதார சௌலப்யம்
இதுக்கு ஏகாந்தமான குணங்களை சிநேகத்தோடு சொல்லுவார்  உள்ள நாட்டினுள்
அவர்கள் அளவல்ல
அவர்கள் சம்பந்தம் உடையவர் அளவல்ல
அவர்கள் இருந்த ஊர் அளவல்ல -
அவ்  வூரோடே சேர்ந்த நாட்டினுள்
விளைந்த தானியமும் இராக்கதர் மீது கொள்ள கிலார்களே  -
தனக்கும் தம் பந்துக்களுக்கும் என்னல் இறே அவர்கள் கொள்ளுவது
பகவத் பாகவத விஷயங்களுக்கு என்றால் அவர்களுக்கு கொள்ள சக்தி இல்லை
புனத்தினைக் கிள்ளி புதுவவி காட்டி வுன்பொன் அடி வாழ்க -என்று இறே இவர்கள் இருப்பது -
கொம்பினார் பொழில் வாய் குயில் இனம் கோவிந்தன்  குணம் பாடு சீர்
செம்பொனார் மதிள் சூழ் செழும் கழனி வுடைத் திரு கோட்டியூர்
நம்பனை நரசிங்கனை நவின்று  ஏத்துவார்களைக் கண்டக்கால்
எம்பிரான் தன் சின்னங்கள் இவர் இவர் என்று ஆசைகள் தீர்வேனே – 4-4 9- -
கொம்பினார் -இத்யாதி -
பணைகளால் நெருங்கின சோலை இடத்து குயில்கள்
குயில் ஆலும் வளர் பொழில் சூழ்
கோவிந்தன்  குணம் பாடு-
குயில் இனங்கள் ஆனவை -
தாழ்ந்த குலத்திலே அவதரித்து தாழ்ந்த கார்யம் செய்வதே -என்று அவனுடைய
சௌலப்யத்தை  அனுசந்தித்து  -ப்ரீதிக்கு போக்கு விட்டு பாடா நிற்கும்
கூட்டில் இருந்து கிளி எப்போதும் கோவிந்தா கோவிந்த என்று சொல்லுவது -
சிலர் பயிற்று வித்தால் இறே -அங்கன் இன்றிகே இவை தானே பாடா நிற்கும் -
நாராயணனை வரக் கூவாயேல் இங்குத்து நின்றும் துரப்பன் -என்னும்படி
இவை ஒழிந்த நமாந்தரங்கள் சொல்லுவதில் இங்கு நின்று போக அமையும்
என்னும் படி இறே இவற்றின் படி –
இன் அடிசிலொடு பாலமுதுஊட்டி   எடுத்த என் கோலக் கிளியை
உன்னோடு தோழைமை கொள்ளுவன் குயிலே – என்று கைக்கூலி
பெற்றால் இறே கூவுவது -இவை அப்படி அன்று -
சீர் செம்பொனார் மதிள் சூழ் செழும் கழனி வுடைத் திரு கோட்டியூர் –
ச்லாக்கியமாய் சிவந்த பொன்னால் அமைந்த -மதிள்களால் சூழப் பட்டு -அழகிய
கழனிகளை உடைத்தான திருக் கோட்டியூர்
உள்ளு புக்கு அனுபவிக்க வேண்டாதபடி
கொம்புகளாலே ஆர்ந்த சோலையும்
குயில்கள் பாடுகையும்
சிவந்த பொன்னால் சமைந்த திரு மதிள்களும்
அழகிய கழனி கட்டளையும்
கண்டு அனுபவிக்க வேண்டும்படி நிரதிசய போக்யமாய் இருந்துள்ள தேசம்
நம்பனை
விச்வச நீயனை
நரசிங்கனை
விச்வாசத்துக்கு அடி இந்த அபதானம்
அடுத்ததோர் உருவாய் இன்று நீ வாராய் எங்கனம் தேறுவர் உமர் -என்னக் கடவது இறே
ஸ்ரீ பிரகலாதனுக்கு உதவினது சம்சாரிகள் விச்வசிக்கைக்கு உடல்
ஆழ்வாருக்கு உதவின இது இறே ஸ்ரீ வைஷ்ணவர்களுக்கு விச்வச நீயம்
அங்கு அப்பொழுதே அவன் வீயத் தோன்றிய என் சிங்கப் பிரான் -என்று
ஸ்ரீ பிரகலாத் ஆழ்வானுக்கு விச்வசிக்கைக்கு இறே தோன்றிற்று
எம்பார் அருளி செய்யும் வார்த்தை -
ஈஸ்வரனுக்கு மூன்று ஆபத்து வந்து கழிந்தது -என்று அருளி செய்வர் -
அதாவது
த்ரவ்பதிக்கும்-ஸ்ரீ கஜேந்திர ஆழ்வானுக்கும் -ஸ்ரீ பிரகலாத ஆழ்வானுக்கும்
உதவிற்றிலன் ஆகில் -சம்சாரிகள் ஈச்வரத்வம் இல்லை என்று எழுத்து இடுவர்கள் இறே
ஆழ்வாரும் -எங்கனம் தேறுவர் தமர் -என்று தம்முடைய இழவிலும்
ஸ்ரீ வைஷ்ணவர்களின் அத்யாவசாயம் குலைகிறதோ -என்று இறே அஞ்சுகிறது -
பிழைக்கின்றது அருள் -என்று இறே அஞ்சுகிறது
பிழைக்கின்றது அருள் என்று பேதுறுவன்-என்று தம்முடைய இழவுக்கு நோகை அன்றியிலே
ஈஸ்வரன் அருளுக்கு இறே இவர் நோவுவது
நவின்று  ஏத்துவார்களைக் கண்டக்கால்  -
ப்ரீதிக்கு போக்கு விட்டு சொல்லுவார்களைக் கண்டக்கால் -கண் படைத்த பிரயோஜனம் பெறலாம்
ஈட்டம் கண்டிட கூடுமேல் அது காணும் கண் பயன் ஆவதே -என்னக் கடவது இறே
எம்பிரான் தன் சின்னங்கள் இவர் இவர் என்று -
சின்னம் என்று -அவனுடைய அடையாளம் -
இவர்களைக் கண்டக்கால் -அவன் -சாத்விக செவ்யன்-என்று தோன்றும் -
அவநீத ப்ர்த்யவர்க்கன் என்று இறே அவனை கழித்தது -
கூராழி வெண் சங்கு ஏந்தி வாராய் -என்று அவற்றோடு வாராத போது -போகே -என்று இறே இவர் இருப்பது
என் ஆவி சேர் அம்மானுக்கு அந்தாம வாண் முடி சங்காழி நூலாரமுள-என்னக் கடவது -இறே
ஆசைகள் தீர்வேனே-
ஆசைகள் -என்று காண -என்றும் /கிட்ட -என்றும் –கூட இருக்க என்றும் இறே இவர்களுடைய ஆசைகள்
அவனைக் காண வேணும் -என்கிற ஆசைகள் தீரும் உகந்து அருளின நிலங்களை அனுபவித்தால்
அடியார்கள் குழாம் களை உடன் கூடுவது என்று கொலோ -என்கிற இழவுகள் தீரும் இங்கே
ஸ்ரீ வைஷ்ணவ திரள்களைக் கண்டால்
கண்ணாரக் கண்டு கழிவதோர் காதல் -என்கிறபடியே கண்டவாறே ஆசைகள் தீரும் இறே -
ஈஸ்வரனைக் கண்டால் ஆசைகள் தீராது
இவர்களைக் கண்டால் ஆசை தீரும்
கடிவார் தண் அம் துளி கண்ணன் -இத்யாதி
அடியேன் வாய் மடுத்து பருகி களித்தேனே -என்று பூர்ண அனுபவம் பண்ணின பின்பு இறே
அடியார்கள் குழாம் களை உடன் கூடுவது என்று கொலோ -என்று பிரார்த்தித்து
தேர் கடாவிய பெருமான் கனை கழல் காண்பது என்று கொல் கண்களே -என்று ஆசைகள் தீர்ந்தது
பயிலும் சுடர் ஒளி யிலே இறே
திரு நாவாய் அவையுள் புகலாவதோர் நாள் -என்று அத் திரள் இறே உத்தேச்யம்
ஒண விழவில் ஒலி அதிர  பேணிவரு வேம்கடவா என்னுள்ளம் புகுந்தாய் -என்று
அவன் வரும் இடத்தில் அவர்களும் மங்களா சாசனம் பண்ணிக் கொண்டு கூட வந்துபுகுவார்கள் -
காசின்வா வாய்க்கரம் விற்கிலும் கரவாது மாற்றிலி சோறிட்டு
தேச வார்த்தை படைக்கும் வண் கையினார்கள் வாழ் திருக் கோட்டியூர்
கேசவா புருடோத்தமா கிளர் சோதியாய்  குறளா என்று
பேசுவார் அடியர்கள் எம் தம்மை விற்கவும் பெறுவார்களே – 4-4 10- -
காசின்வா வாய்க்கரம் விற்கிலும்
ஓரிடம் காசுக்கு ஒரு பிடி நெல் விற்கும் காலத்திலும்
சூபிஷமான காலத்தில் அதிதி சத்காரம் பண்ணிப் போருமது ஓர் ஏற்றம் அன்று இறே
துர் பிஷ காலத்திலும் தனக்குள்ள அம்சத்தை அதிதி விஷயத்திலே சமர்ப்பிக்கும் அது இறே
ஏற்றம் ஆவது -
காசின் வாய் கரம் விற்கிறதுக்கு மேல் பட்ட துர் பிஷம் இல்லை இறே
அத்தை பற்ற இப்படி அருளி செய்கிறார்
கரவாது -
தம் தாமுக்கு உள்ள தன தான்யங்களை   -பின்புத்தைக்கு நமக்கு வேணும் -என்கிற
நினைவாலே மறைத்து வையாதே
இக்காலத்துக்கு இவ்விஷயங்களிலே விநியோக படுக்கைக்கு அன்றோ இவை கண்டது -
என்று வெளி இட்டு கொண்டு இருந்து
மாற்றிலி சோறிட்டு -
ப்ரத் உபகார  நிரபெஷமாக சோற்றை இட்டு -
அதாவது -
அதிதி சத்காரம் தான் விஹிதம் ஆகையாலும்
பகவத் விபூதி பூதர் அன்றோ என்ற பிரதிபத்தியாலும் -
எதிர் தலையில் தைன்ய தர்சனத்தால் வந்த கிருபை யாலும் -இடுகை
சர்வாதித்யம் பண்ணும் அவர்களுக்கு விஷய விபாகம் பண்ண ஒண்ணாது இறே
ஆகையால் லுப்தர்க்கும் தரித்ரர்க்கும் பசியர்க்கும் எல்லாம் இட வேணும் இறே -
இவர்கள் விஷயத்தில் ஒரு ப்ரத் உபகாரத்தை கணிசித்து அன்றி இறே இடுவது
ஆகையால்-மாற்றிலி சோறிட்டு -என்கிறது
நாள் தோறும் விருந்தோம்புவார் -என்றால் போலே இத்தையும் விசேஷ விஷயம் ஆக்கினலோ
என்னில்-சோறு -என்றும் -இட்டு -என்றும் -சொல்லுகையாலே
இத்தை வைஷ்ணவ விஷயங்களில் ஆக்கப் போகாது –
ஆன பின்பு இது சாமான்ய விஷயம் அத்தனை
இது தானும் சாஸ்திர சித்தம் ஆகையாலே தேசத்துக்கு ஒரு வளப்பம் சொல்லுகை இறே
இப்போது இவர்க்கு அபேஷிதம்
தேச வார்த்தை படைக்கும்-
யசச்கரமான  வார்த்தைகளை படைக்கும்
அதாவது
இருந்தார் இருந்த இடங்களிலே -தங்களுடைய ஒவ்தார்யம் கிருபை முதலான
குணங்களை சொல்லிக் கொண்டாடும் படி யாகை -
இவர்கள் புகழை நச்சி செய்யாது இருந்தாலும் தன்னடையே வந்து உண்டாமிரே இது
 வண் கையினார்கள் -
உதாரமான கையை உடையவர்கள்
அதாவது
உள்ளது எல்லாம் பதார்த்தமாகவே விநியோக்கிக்க வேணும் -என்னும்
ஒவ்தார்ய கையை  உடையவர்கள்-என்கை
வாழ் திருக் கோட்டியூர் -
இப்படி இருந்துள்ளவர்கள் இத் தேச வாசமே தங்களுக்கு வாழ்வாக கொண்டு
வர்த்திக்கிற திருக் கோட்டியூர்
கேசவா-
அழகிய திருக் குழல் கற்றையை உடையவனே
 புருடோத்தமா-
அவ் அழகை ஆஸ்ரிதர்க்கு எப்போதும் அனுபவிக்க கொடுக்கும் ஒவ்தார்யத்தை உடையவனே
 கிளர் சோதியாய் -
அது -தன்பேறு -என்று தோற்றும்படியான மிக்க தேஜசை உடையவனே
 குறளா -
உன்னுடைமை பெறுகைக்கு-நீ இரப் பாளன் ஆனவனே
-என்று பேசுவார் அடியர்கள்-
என்று இப்படி அவன் ச்வபாவங்களுக்கு  தோற்று பேசும் அவர்களுக்கு அடியார் ஆனவர்கள் -
இப்படி பேசுபவர்கள் அன்றே நமக்கு உத்தேயம்
இவர்கள் வாசி அறிந்து பேசுவதே -என்று அவர்கள் ச்வபாவத்துக்கு தோற்று அடிமையாய்
இருக்கும் அவர்களே நமக்கு உத்தேச்யர் -என்கை
இவர்களுக்கு உத்தேச்யர் ஆவது எவ்வளவே என்னில் -
 எம் தம்மை விற்கவும் பெறுவார்களே -என்கிறார் -
இவர்களுக்கு சேஷம் ஆகுகையே புருஷார்த்தம் என்று இருக்கும் எங்களை -
தங்கள் இஷ்ட விநியோகத்துக்கு உறுப்பாக விற்றுக் கொள்ளவும் உரியவர்கள் -
தத்  பக்தி நிக்ன மனசாம் க்ரைய விக்ர யார்ஹா -என்னக் கடவது -இறே
நிகமத்தில் இத் திரு மொழி கற்றார்க்கு பலம் சொல்லித் தலை கட்டுகிறார்
சீத நீர் புடை சூழ் செழும் கனி வுடைத் திருக் கோட்டியூர்
ஆதியான் அடியாரையும் அடிமை இன்றித் திரிவாரையும்
கோதில் பட்டர் பிரான் குளிர் புதுவை மன் விட்டு சித்தன் சொல்
ஏதமின்றி உரைப்பவர் இருடீகேசனுக்கு ஆளரே  - 4-4 11- -
சீத நீர் -இத்யாதி
அகர்தமாய் வரதாதப பிரவேசத்தாலே வருமுஷ்ணம் தட்டாமையாலே -எப்போதும் ஒக்க
குளிர்த்தி மாறாத ஜலத்தாலே -சுற்றும் சூழப் பட்டு இருப்பதாய் -
அழகிய கழனிகளை உடைத்தாய் இருக்கிற திருக் கோட்டியூரிலே -
பார்த்த பார்த்த இடம் எங்கும் ஜல சம்ர்த்தியும் விலை கழனி யுமாய் கிடக்கும் ஆய்த்து
ஆதியான் அடியாரையும் அடிமை இன்றித் திரிவாரையும் -
கரண களேபரங்களை இழந்து -அசிதவிசேஷமாய் கிடக்கிற தசையிலே -
தயமான மனவாய் கொண்டு
விசித்ரா தேக சம்பத்தி ரீச்வராய நிவேதிதும்
பூர்வமேவ கரதா ப்ரஹ்மன் ஹச்தபாதாதி சம்யுதா -என்கிறபடியே
தன்னை ஆஸ்ரயிக்கைக்கு உறுப்பான கரண களேபரங்களைக் கொடுத்து -அருளி
ஆச்ரயநீயத்வே சுலபனாய் கொண்டு சந்நிஹிதனாய் நிற்கிற
காரண பூதனான அவனுக்கு
அவன் கொடுத்த கரண களேபரங்களைக் கொண்டு வ்யபிசரியாதே
சேஷ பூதரே அடிமை செய்து வர்திக்கிறவர்களையும்
முதல்வனை சிந்தியாத அப்பாவ காரிகாள் – என்கிறபடியே
அவன் பண்ணின உபகாரத்தை அறிந்து -அனுசந்தியாதே பாப கர்மாக்களாய்
அவன் திருவடிகளில் அடிமையில் அந்வயம் அற்று
கரண த்ரயத்தையும் அந்ய பரமாக்கிக் கொண்டு திறி கிறவர்களையும்
கோதில்-இத்யாதி -
 கீழ் சொன்ன இரண்டு தலையையும்
ச்லாக்கித்தும்
நிந்தித்தும்
சொன்ன இதுக்கு அனுரூபமான நிஷ்டை இல்லாமை யாகிற குற்றம் இன்றிக்கே
இருப்பாராய்-வைதிக உபகாரராய் – சம்சாரிக்க  சகல தாப ஹரமான
குளிர்த்தியை உடைய ஸ்ரீ வில்லி புத்தூருக்கு நிர்வாஹரான
பெரியாழ்வார் அருளி செய்த இப் பத்து பாட்டையும்
ஏதமின்றி உரைப்பவர்-
நிர் தோஷமாக சொல்லும்  அவர்கள்
அதாவது
இவர் திரு உள்ளக் கருத்தை அறிந்து அதில் பழுதற சொல்லுகை
 இருடீகேசனுக்கு ஆளரே  -
இந்திரியங்களை அந்ய பரம் ஆக்காதபடி நியமித்து
அடிமை கொள்ள வல்லவனுக்கு அடிமை செய்யும் ஆளாக பெறுவர்-
பெரியாழ்வார் திருவடிகளே சரணம் .
ஆழ்வார் எம்பெருமானார் ஜீயர் திரு வடிகளே சரணம் .

திருவாய்மொழி வியாக்யானம் -ஈடு -1-3-6-ஸ்ரீ M.A V .சுவாமிகள் ..

August 16, 2012

உணர்ந்துஉணர்ந்து இழிந்துஅகன்று உயர்ந்துஉரு
வியந்தஇந் நிலைமை
உணர்ந்துஉணர்ந்து உணரிலும் இறைநிலை
உணர்வுஅரிது உயிர்காள்!
உணர்ந்துஉணர்ந்து உரைத்துஉரைத்து அரிஅயன்
அரன்என்னும் இவரை
உணர்ந்து உணர்ந்து உரைத்துஉரைத்து இறைஞ்சுமின்
மனப்பட்டது ஒன்றே.

    பொ-ரை : உயிர்காள், உணர்வையே இயற்கையாகவுடையதாய். அணு அளவினதாய்ப் பத்துத்திசைகளிலும் ஞானத்தால் நிறைந்ததாய், உடலைக்காட்டிலும் வேறுபட்டிருக்கின்ற இவ்வுயின் தன்மையினைக் கேள்விகளால் உணர்ந்து, பின் மனத்தால் உணர்ந்து, பின் யோகத்தால் உணர்ந்தாலும், இறைவனுடைய தன்மையினை உணர்தல் அரிதாம். ‘ஆயின், நாங்கள் அறியுமவகை யாங்ஙனம்?’ எனின், அரி அயன் அரன் என்னும் இவரைப் பற்றிக் கூறுகின்ற நூல்களைப் பன்முறையும் ஆராய, அவற்றைப் பன்முறையும் உரைக்க, உங்கள் மனத்தில் ஒன்று தோன்றும்; தோன்றிய அப்பொருளையே மனத்தால் பன்முறை நினைந்தும், நாவால் பன்முறை கூறியும் வணங்குங்கோள்.

வி-கு : ‘உறற்பால, தீண்டா விடுதல் அரிது,’ என்புழிப் போன்று, ‘அரிது’ என்பது ஈண்டு இன்மைகுறித்து நின்றது, மூன்றாம் அடியிலுள்ள ‘செய்து’ என்னும் வாய்பாட்டு எச்சங்களைச் ‘செய’ என் வாய்பாட்டு எச்சங்களாகத் திரிக்க. அவற்றைப் ‘பட்டது’

என்னும் வினையுடன் முடிக்க, படும் என்பதனைத் தெளிவு பற்றி பட்டது’ என இறந்த காலத்தாற்கூறினார்.

        ‘வாராக் காலத்து வினைச்சொற் கிளவி
இறப்பினும் நிகழ்வினும் சிறப்பத் தோன்றும்
இயற்கையும் தெளிவும் கிளக்குங் காலை’

என்பது விதி.

(தொல். சொல். 245)

    ஈடு : ஆறாம் பாட்டு. ‘அவதாரங்களை வணங்குங்கோள் என்று கூறுகின்றீர்; 1‘‘பிரமனுக்கும் சிவனுக்கும் மத்தியில் முதல் அவதாரம்’ என்கிறபடியே, பிரமனுக்கும் சிவனுக்கும் நடுவே தோன்றி நிற்கும் நிலையாய் இருந்தது முதல் அவதாரம்; அவர்கள் மூவரும் ஒத்த காரியத்தில் அதிகரித்து நின்றார்கள்; இப்படி நிற்கையாலே, மூவரும் முதல்வரோ? மூவரில் ஒருவன் முதல்வனோ? மூவர்க்கும் அப்பால் ஒருவன் முதல்வனோ?’ என்று எங்களால் பகுத்து அறியப் போகாமையால் பற்றுவதற்கு அருமையாக இருக்கின்றது; ஆதலால், நாங்கள் பற்றுவதற்குப் பற்றக் கூடிய பொருளை நிரூபித்துத் தரலாகாதோ?’ என்ன, 2‘காண்கிற சரீரமே ஆத்துமா என்னும் நிலை தவிர்ந்து, சரீரத்திற்கு வேறுபட்ட ஆன்மா ஒன்று உண்டு என்று அறிதல்தானே அரிது? வருந்தி அதனை அறிந்தானேயாகிலும், பிரமன் சிவன் முதலியோரைச் சரீரமாகக்கொண்டு தான் ஆத்துமாவாய் நிற்கிற சர்வேஸ்வரன் நிலையினை அறிதல் முடியாது; ஆன பின்னர், இவ்வழியே இழிந்து பற்றப்பாருங்கள்,’ என்று, பற்றப்படும் பொருள் இன்னது என்றும், பற்றுமுறை இன்னது என்றும் அருளிச் செய்கிறார்.

உணர்ந்து உணர்ந்து-உணர்வு என்னாமல் ‘உணர்ந்து’ என்கையாலே. ‘அறிவு மாத்திரமே உள்ளது; அறிகின்றவன் இலன்’ என்கிற யோகாசாரனை மறுக்கிறார். ‘உணர்ந்து உணர்ந்து’ என்ற

 அடுக்குத்தொடரால், ‘அறிவு இடையிலே வந்தது; மோக்ஷ நிலையிலும் கல்லைப் போன்று இருக்கும்’ என்று கூறும் நையாயிக வைசேடியர்களை மறுத்து, ஞானம் நித்தியம் என்பதனைத் தெரிவிக்கிறார். மேலும், அறியுந்தன்மை நித்தியமாகையாலே, 1‘ஞான கிரியாகர்த்ருத்வம்-ஞாத்ருத்வம்; அதுதான் அநித்தியம்,’ என்கிற கிரியாவாதியையும் மறுக்கிறார். இழிந்து அகன்று உயர்ந்து-இவ்வுயிரானது அணு அளவினதாய் இருந்தும், இறைவன் சொரூபத்தாலே எங்கும் நிறைந்திருப்பது போன்று, ஞானத்தாலே எங்கும் நிறைந்திருக்கும் என்கிறார். இனி, ‘எனக்குக் காலில் நோவு; எனக்குத் தலையில் நோவு,’ 2என்று கூறும்படி இருக்கிற நிலையினைக் கூறுகிறார் எனலுமாம். உருவு இயந்த இந்நிலைமை – உருவிற்காட்டில் வேறு பட்டிருக்கிற இந்நிலைமை. உண்டு – இந்த ஆத்துமாவினுடைய சொரூபம். இனி,3உரு வியந்த என்று பிரிக்கப்படும்போது, வியத்தல் – கடத்தலாய், உருவிற்காட்டில் கடந்திருக்கும் – வேறுபட்டிருக்கும் என்னுதல். ஆக, இரண்டாலும் அறிவு இல்லாத சரீரத்தைக்காட்டிலும் வேறுபட்டிருக்கிற ஆத்துமாவினுடைய சொரூபம் என்பது பொருளாம். உணர்ந்து உணர்ந்து உணரிலும்-அவ்வாத்துமாவின் சொரூபத்தைக் கேவலம் கேள்வி மனனம் முதலியவைகளால் அறிந்தாலும். இனி, இதற்கு ‘ஆத்துமாவினு

அறிந்தான் ஆனாலும்’ என்று பொருள் கோடலுமாம். இறைநிலை உணர்வு அரிது – சர்வேஸ்வரன் பிரமனுக்கும் சிவனுக்கும் அந்தராத்துமாவாய் அவர்களைச் சரீரமாகக் கொண்டு தான் சரீரியாய் நிற்கிற நிலை அறியப் போகாது.

உயிர்காள் – ‘அறிவற்ற பிறவிகளில் பிறந்ததனால் இழந்து விட்டீர்களோ? அறிவுடைய பிறவியில் பிறந்தும் அதன் காரியம் பிறக்கவில்லையே? அறிவு கேடராய் நீங்கள் இருக்கும் நிலைதான் என்னே!’ என்பார், ‘உயிர்காள்’ என விளிக்கிறார். ‘எங்கள் அறிவும் அறியாமையும் நிற்க; நாங்கள் பற்றுவதற்கு, அறிந்த நீர் அருளிச்செய்யீர்,’ என்ன, அருளிச்செய்கிறார் மேல்: அரி அயன் அரன் என்னும் இவரை உணர்ந்து உணர்ந்து உரைத்து உரைத்து-தீயாரை அழித்து நல்லாரைக் காக்கின்றவனாதலின், அரி என்னும் பெயரையுடையனாய் இருக்கிறான் ஒருவன்; இருவன் திருநாபிக்கமலத்தில் நேராகத் தோன்றியவனாதலின், அயன் என்னும் பெயரையுடையனாய் இருக்கிறான்; ஒருவன் அழித்தல் ஒன்றுக்கே உரியவனாய் அரன் என்னும் பெயரையுடையவனாய் இருக்கிறான்; ஒரு உணர்த்தி, சொரூபத்தைப் பற்றியது; ஒரு உணர்த்தி, சுபாவத்தைப் பற்றியது; இவர்களைப் பற்றிக் கூறுகிற பிரமாணங்களை ஆராய்ந்து பார்த்து, அவைதம்மைப் பலகாலும் சொல்லிப் பார்த்து, மனப்பட்டது ஒன்று-1‘இலிங்கத்துக்கே உயர்வு தோற்றும்படியாய் இருப்பது ஒரு பிரபந்தம் செய்து தரவேண்டும்’ என்பாரைப் போன்று, ஓர் உருவத்திலே ஒரு சார்பாகச் சாயாது, இவர்கள் சொரூபங்களையும் சுபாவங்களையும் பலகாலும் ஆராய்ந்து பார்த்தால், 2கோல்விழுக்காட்டால் ஒருவனே உயர்ந்தவன்என்பது உங்கள் மனத்திலே தோன்றும். உணர்ந்து உணர்ந்து உரைத்து உரைத்து இறைஞ்சுமின்-தோன்றுகிற அவனைக் கேள்வி மனனம் முதலியவைகளால் உணர்ந்து, அவன் திருப்பெயர்களைப் பலகாலும் உச்சரித்து வணங்குங்கோள் என்பதாம்.

அவதாரத்தை பற்ற சொன்னீர்
பிரதம அவதாரம் விரிஞ்ச கிரீசன் மத்யே விஷ்ணு
ரஷணம் பண்ண தானே -அவர்கள் அளவுக்கு தாள விட்டு கொண்டு
மூவரும் ஒத்த காரியத்தில் அதிகரித்து
மூவரும் பிரதானரோ மூவரில் ஒருவனோ
சதா சிவா பரமம் நான்காவது
முதலாம் திரு உருவம் மூன்று என்பர்
விவேக்கிக்க போகாமையாலே ஆஸ்ரயனத்தில் கஷ்டம்
ஆச்ரயநீய வஸ்துவை காட்டி
தேக -ஆத்மா விவேகம் அறிவது அரிது
அதை அறிந்தாலும் -சரீரி யாக இருக்கும் சர்வேஸ்வரன் படி அறிய போகாது
ஆஸ்ரனிய வஸ்துஇன்னது என்றும் -
 பிரகாரம் இன்னது என்பதை இதில் அருளுகிறார்
உணர்ந்து உணர்ந்து -
இரட்டை சொல்லி
ஸ்வரூபம்ச்வாபம் உணர்ந்தாலும்
உரு அசேதனம் வியந்த சேதனம்
இந் நிலைமை உணரினும் இறை நிலை உணர்வு
இறைஞ்சுமின் மனப்பட்டு
உணர்ந்து -உணர்வு என்னாது -ஞானம் மாதரம் ஞானம் உடையது அத்வைதி நிரசனம்
அந்த பாஷம் தவிர்ந்து இத்தால்
வீப்சை -சைதன்யம் ஆகந்துகம் -
ஸ்வாபம்–பாஷாண கல்பம் போல் நையாயிக பாஷம் கழிந்து
சைதன்யம் நித்யம் சொல்கிறது
இழிந்து அகன்று உயர்ந்து
அணு பரிமாணாய் இருந்தும் ஞானத்தால் வியாபித்து இருக்கிறான் ஆத்மா
காலில் முள் குத்தி தலை அடி பட்டாலும் அறிகிறானே விளக்கு வ்யாபிப்பது போல்
உரு வியந்த இந் நிலைமை
அசித் விட வேறு பட்ட சித்
அத்தை உணரிலும்
உரு இயந்த யாத்தல் கடத்தல் -வேறுபாடு இந்த அர்த்தமே
சரவண மனனம் மூலம் சாஷாத்கசரம் பண்ணினாலும்
யோக சாஸ்திரம் இழிந்து அறிந்தான் ஆகிலும்
இறை நிறை உணர்வு அரிது
பிரம்மா ருத்ரன் நடுவில் இருக்கும் இருப்பு
உயிர் காள் ஞானம் இருந்தும் பாழாக போகாமல்
அறிவு கேடராய் நீங்கள் பட்டது ஏன்
அது கிடக்கட்டும்
நீரே அருளுமே
ஆழ்வாரை கேட்க
அரி அயன் இவரை உணர்ந்து ஸ்வரூப ஸ்வாபம் ஆராய்ந்து பாரும்
சேஷத்வம்
விரோதி நிரசன சீலன் ரஷகன்
திரு நாபி பீடத்தில் இடை வெளி இன்றி   பரமன் இருக்க தொப்புள் கொடி-உறவு அறுக்காமல் -
அவயவதாநென பிறந்து
ஒருவன் சம்காரம் ஒன்றுக்குமே
உரைத்து உரைத்து ஸ்வரூபம் ஸ்வாபம் சொல்லும் பிரமாணங்களை பல காலும் சொல்லிப் பார்த்து
லிங்கதுக்கே உத்கர்ஷம் தோன்ற புராணம் -லிங்க புராணம் இலிங்கத்து இட்ட புராணம்
பொதுவாக பிரஸ்னம் குறிப்பிட்ட விஷயத்தில் பதில் ஸ்ரீ விஷ்ணு புராணம்
ருத்னனுக்கு பெருமை சொல்ல லிங்க புராணம்
குறிப்பிட்டு ஸ்தோத்ரம் இவை
இவர்கள் ஸ்வரூப ஸ்வாபவ-ஆராய்ந்து -
ஒரு வஸ்துவே பிரதானம் தோன்றும்
அந்த எம்பெருமானை உணர்ந்து உணர்ந்து உரைத்து உரைத்து -
சரவணம் மனனம் நிதித்யாவசம் -
கோல் விழுக்காடு -பசு தானம் இராமன் பிராமணனுக்கு கோ தானம் -தானாக விழும் -
இது வரை கொடு கேட்காமல்
கோல் விழுக்காடால் பர தேவதை நிரூபணம்
நம்பிள்ளை திருவடிகளே சரணம்
நம் ஜீயர் திருவடிகளே சரணம்
பெரியவாச்சான் பிள்ளை திருவடிகளே சரணம்
வாதி கேசரி அழகிய மணவாள ஜீயர் திருவடிகளே சரணம்
வடக்கு திருவீதி பிள்ளை திருவடிகளே சரணம்
ஆழ்வார் எம்பெருமானார் ஜீயர் திருவடிகளே சரணம்..

திருவாய்மொழி வியாக்யானம் -ஈடு -1-3-5-ஸ்ரீ M.A V .சுவாமிகள் ..

August 16, 2012

  பிணக்கற அறுவகைச் சமயமும்
நெறிஉள்ளி உரைத்த
கணக்கறு நலத்தனன் அந்தமில்
ஆதியம் பகவன்
வணக்குடைத் தவநெறி வழிநின்று
புறநெறி களைகட்டு
உணக்குமின் பசைஅற அவனுடை
உணர்வுகொண்டு உணர்ந்தே

பொ-ரை : (அறுவகைப்புறச்சயங்களுக்கு வைதிக சமயத்தோடு) பிணக்கு அறும்படி (மறைகளிற்கூறியுள்ள பொருள்களின்) வழிகளை நினைந்து கூறிய கணக்கு இல்லாத நற்குணங்களையுடையவனும், முடிவில்லாத அழகிய ஆதிபகவனும் ஆன இறைவன் கூறிய வணக்கத்தையுடைய பத்தி நெறியிலே நின்று, அவன் விஷயமானது அறிவினால் (அறியவேண்டுவனவற்றை) அறிந்து, அவற்றுக்குப் புறம்பாக உள்ள வழிகளாகிற களைகளைப் பறித்து, பின்னும் அவற்றை ஈரமும் அற்றுப்போமாறு உலர்த்துங்கோள் என்றவாறு.

வி-கு : ‘அற உள்ளி உரைத்த பகவன்’ என்றும், ‘நின்று உணர்ந்து கட்டு அற உணக்குமின்’ என்றும் முடிக்க. ‘ஆதி அம் பகவன்’ என்ற தொடர், அகர முதல எழுத்தெல்லாம் ஆதி, பகவன் முதற்றே உலகு,’ என்ற திருகுறளை நினைப்பூட்டுகிறது 1‘ஆதிதானாகில் ஆதிக்கு அந்தம் உண்டாகும்; அந்தக் கோதிலான் இறைவன் என்றே கூறிடும் வேதம்,’ என்பாரும் உளராதலின், ‘அந்தமில் ஆதியம் பகவன்’ என்று அருளிச்செய்கிறார் போலும்!

ஈடு : ஐந்தாம் பாட்டு. ‘வழிபாடு செய்மின் என்று பன்முறையுங் கூறுகின்றீர்; வழிபாடு செய்யும் வழியினை அருளிச் செய்யீர்,’ என்ன, ‘இன்று நான் உபதேசிக்க வேண்டுமோ? அவன் தான் ஸ்ரீ கீதையில் அருளிச்செய்த பத்தி மார்க்கத்தாலே அவனை அடைமின்,’ என்கிறார்.

பிணக்கு அற அறுவகைச் சமயமும் – வைதிக சமயத்துக்கும் ஆறு புறச்சமயங்களுக்கும் தம்மில்தாம் உண்டான பிணக்கு அறும்படியாக. நெறி உள்ளி உரைத்த-தான் சொல்லிய அனைத்தும் வேதப் பொருளாக இருக்கவும், பொருளின் உண்மைத் தன்மை தெளியப் பெறாத ஒருவன் ஆராய்ந்து சொல்லுமாறு போன்று விசாரித்து அருளிச்செய்தான்; ‘அதற்கு நினைவு என்?’ என்னில், மனத்தொடு படாமற்கூறினும் நன்மை தரத்தக்கனவாக இருப்பினும் மக்களுடைய ஹிதத்தில் உண்டான அன்பின் பெருக்காலே, சடக்கெனச் சொன்னால் ‘நிரூபியாமல் வாய் வந்தபடி சொன்னான்’ என்பர்கள் என்று ஆராய்ந்து சொன்னானாகச் சொன்னபடி. கணக்கு அறுநலத்தனன்-எல்லை இல்லாத குணத்தையுடையவன்; இனி, எல்லை இல்லாத 2வாத்சல்யத்தையுடையவன் எனலுமாம். ‘யார் இரக்கச் செய்தான்?’ என்னில், தன் வாத்சல்யத்தால் அருளிச்செய்தான் இத்தனையே. ‘ஆயின், வாத்சல்யத்தால் கூறிய அனைத்தும் உண்மைப் பொருள் ஆகுமோ?’ என்னில், அந்தம் இல் ஆதி-3ஆப்ததமன். எல்லார்க்கும் பிறப்பு இறப்புகளாலேயன்றோ ஞானத்திற்குக் குறைவு உண்டாவது? இவனுக்கு அவை இல்லாமையாலே கர்மங்களுக்குக் கட்டுப்பட்டவன் அல்லன் ஆதலின், இவன் யாங்ஙனும் கூறினும்

உண்மைப் பொருளேயாம் என்க. அம் பகவன் - 1ஞானம், சத்தி, செல்வம் முதலியவைகளால் சிறிது மேன்மையுடையவர்களையும் பகவான் என்ற பெயரால் கூறும் வழக்கு உண்டாதலின், ‘பகவான் என்னும் பெயர் முக்கியமாக வசிப்பது இவன் பக்கலிலே: அல்லாதார் பக்கல் ஒளபசாரிகம்’ என்பார், ‘அம் பகவன்’ என்கிறார்.

வணக்குடைத் தவநெறி வழி நின்று-வனக்கத்தையுடைய பத்திமார்க்கமாகிற வழியிலே நின்று; பகவத்கீதையில் பத்தியைப் பற்றிக் கூறுமிடத்தில் 2‘பத்தியினால் என்னை வணங்கி வழிபடுகின்றார்கள்,’ என்று கூறி, பின்னர், 3‘என்னை வணங்குதலைச் செய்வாய்,’ என்றும் கூறுவதால், இவரும் பத்தியை ‘வணக்குடைத் தவநெறி’ என்கிறார். பத்தியானது4காதலியோடு கலக்கும் கலவி போன்று இன்பமயமாக இருக்குமாதலின் ‘அம் பகவன் தவநெறி’ என்கிறார். பத்தி, ஞானத்தின் விசேடமாகையாலே, ‘தவம்’ என்ற சொல்லால் அதனைச் சொல்லுகிறார்; 5‘அவனுக்குத் தவமானது ஞானத்தின் மயமாய் இருக்கிறது,’ என்கிற நியாயத்தாலேயாதல், இவனுடைய அன்பினையே தவமாக நினைக்கின்ற பகவானுடைய அபிப்பிராயத்தாலேயாதல். புறம் நெறி களை கட்டு – புறநெறியாகிற களையைக் கடிந்து. அதாவது, பறித்து. 6‘பத்தி விஷயமான போது வேறு பலன்களிற்செல்லும் விலக்கடிகளைத் தள்ளி’ என்றும், ‘பிரபத்தி விஷயமானபோது மற்றைச் சாதனங்களைத் தள்ளி’ என்றும் பொருள் கொள்க. உணக்குமின் பசை அற - 7‘ருசி வாசனைகளும் நீங்குகின்றன,

என்கிறபடியே, புறம்பான விஷயங்களில் உள்ள ஆசையை ருசி வாசனையோடே விடுங்கோள். ‘இவை எல்லாம் விடுவது எப்படி?’ என்னில், அவனுடை உணர்வு கொண்டு உணர்ந்து – அவன் விஷயமான ஞானத்தைக்கொண்டு உணர்ந்து; அதாவது, ‘பத்தி மார்க்கத்தைக் கொண்டு உணர்ந்து’ என்றபடி. இனி, அவன் அருளிச்செய்த ஞானத்தைக்கொண்டு உணர்ந்து; அதாவது, ‘அவன் அருளிச்செய்த ‘சரமஸ்லோகத்தின் படியைப் பற்றி நின்று’ என்று கோடலுமாம்.

பஜனை உபாயம் -
வழி அருளுகிறார்
இன்று உபதேசிக்க வேண்டுமா
அறுவகை சமயமும் பிணக்கு அர
பாக்ய -சமயம் விதிக்க சமயமே சித்தாந்தம்
நெறி உள்ளி உரைத்தவன் பகவான்
கணக்கரு நலத்தணன்
அந்தம் இல் ஆதி இல் அம பகவன்
உரைத்த நெறி
வணக்குடை தவ நெறி
மாம் நமஸ் குறு அருளினான்
புற நெறி களை பிடிங்கி
பசியற உணக்குமின்
அவன் உடை உணர்வு கொண்டு உணர்ந்து
தன்னில் தான் வந்த பிணக்கு அறும்படி
பாக்ய மதங்கள்
நெறி -உள்ளி உரைத்து
ஆராய்ந்து விசாரித்து அருளி செய்தான்
அஹ்ருதயமாக சொல்லினும் இனிமை தான் என்றாலும் -நன்றாக இருக்க செய்தே
சடக்கென சொன்னால் நிருபியாதே சொன்னான்
விசுவாசம் உண்டாக்க
பிரஜை ஹிதத்தில் உண்டான ஆராத அதிசயம்
கணக்கறு நலத்தனன்
எல்லை இல்லாத அன்பை உடையவன்
வாத்சல்யத்தால்
நெறி எல்லாம் எடுத்து உரைத்தான்
அகல் ஞாலத்து உள்ளார்
அர்ஜுனன் வியாஜ்யம் -கொண்டு சொல்லி
ஆப்த தமன்
சங்கோச ஞானம் இன்றி அம் பகவன்
வியாச வால்மீகி நாரத பகவான்
உபசார சப்தம்
இவன் பக்கலில் தான் பொருந்தும் சப்தம்
பிரம சப்தம் -இவன் இடம் தான் பொருந்தும்
அந்யாத்ரா சத் குண லேசத்வாத் உபசார வார்த்தை இவன் தான் அம் பகவன்
அவன் அருளி செய்த தவ நெறி
பக்தி சரீரம் நமஸ்யந்த வணக்கம்
வணக்குடை தவ நெறி பக்தி இனிமையாக இருக்கும்
சாதனமாக தெரியாது -அதுவே பலம் சுசுகம் கர்த்தும்
தேக யாத்ரையே ஆத்மா யாத்ரை
கரும்பு தின்ன கூலி கொடுப்பாரை போல்
அங்கனா -ஸ்திரீகளை ஆலிங்கனம் செய்வது போல் இனிமை
பவ்யம்
தவ நெறி -பக்தி -ஞான விசேஷம் என்பதால்
கர்ம யோகம் முதிர்ந்த நிலை ஞான யோகம் தபஸ் அதின் முதிர்ந்த நிலை பக்தி
இவன் பிரீதியாக நினைக்கிற நினைவே அவன் தபஸ் போல் நினைக்கிறான் புற நெறி -புறம்பாய் உள்ளவற்றை களை கட்டி
பலான்தரம் கூட களை
இத்தையே பிரபத்தி -விஷயம் -சாதனான்தரம் தள்ளி
பசை அற
பாக்ய விஷய ப்ராவண்யம் ருசி வாசனை உடன் விட வேண்டும்
அவன் உணர்வு கொண்டு தத் விஷய ஞானம் த்யானம்
பக்தி மார்க்கம் கொண்டு
அவன் அருளி செய்த சரம ஸ்லோகம் பற்றி என்றும் கொள்ளலாம்
நம்பிள்ளை திருவடிகளே சரணம்
நம் ஜீயர் திருவடிகளே சரணம்
பெரியவாச்சான் பிள்ளை திருவடிகளே சரணம்
வாதி கேசரி அழகிய மணவாள ஜீயர் திருவடிகளே சரணம்
வடக்கு திருவீதி பிள்ளை திருவடிகளே சரணம்
ஆழ்வார் எம்பெருமானார் ஜீயர் திருவடிகளே சரணம்

Follow

Get every new post delivered to your Inbox.

Join 67 other followers