ஆச்சார்ய ஹிருதயம்- சூர்ணிகை -121/122

December 4, 2011
சூரணை -121
ஆனால் இவர்க்கு தம் பேச்சு அன்றோ ஸ்வாபாவிகம்..பிராட்டிமார் தசையை ப்ராபித்து பேசும்
பெண் பேச்சு வந்தேறி அன்றோ என்ன- ..பகவத் ஏக பரதந்த்ர்யமுமாய்  பகவத் ஏக போகமுமாய் ,
இருக்கும் ஆத்ம வஸ்துவுக்கு ஸ்திரீ சாதர்ம்யம் ஸ்வரூப அனுபந்தி ஆகையாலே ,தத்
பிரயுக்தமான பேச்சு ,இவருக்கு வந்தேறி அன்று என்னும் இடத்தை ரூபகவத் வேன அருளி செய்கிறார் மேல் ..
வித்தை தாயாக பெற்று ,
பாலும் அமுதமுமான திரு நாமத்தாலே
திரு மகள் போல் வளர்த்த
தஞ்சமாகிய தந்தை
மற்றவருக்கு பேச்சு உட் படாமல்
விச்வபதி லோக பார்த்தா என்னும் மனவாலரை
நாலு  இரண்டு இழை கொண்டு
முப்பிரியான
பிரம சூத்தர பந்ததோடேவரீப்பிக்க ,
பரம் புருடன் கை கொண்ட பின்
சதுர்தியுள் புக்கு
இடை ஈடு நடுக் கிடக்கும் நாள் கழித்து
ஜன்ம பூமியை விட்டகன்று
சூழ் விசும்பிற் படியே உடன் சென்று
குடைந்து நீராடி
வியன் துழாய் அஞ்சனத்தின் நீறு

 நானப் பொடி பீதக ஆடை  பல் கலன் கொண்டு
நோக்கியர் அலங்கரித்து
பல்லாண்டு இசைத்து
கவரி செய்ய
நிறை குடம் விளக்கம் ஏந்தி
இள மங்கையர் எதிர் கொள்ள
வைகுந்தம் புக்கிருந்து
வாய் மடுத்து பெரும் களிச்சியாக
வானவர் போகமுண்டு
கோப்புடைய கோட்டு கால் கட்டில் மிதித்து
ஆரோஹித்து
பரத அக்ரூர மாருதிகளை
பரிஷ்வங்கித்த மணி மிகு மார்பிலே
குருமா மணியாய் அணையும் வஸ்துவுக்கு
மணி வல்லி பேச்சு வந்தேறி அன்று ..வித்தையை தாயாக பெற்று-அதாவது –

சஹி வித்யாதஸ் தம் ஜனயிதி –என்கிற படியே ஆசார்யன் திரு மந்திர முகேன
ஸ்வரூப ஞானத்தை உண்டாக்கின பொது ,இவ் ஆத்மா சத்பாவம் ஆகையாலே ,
வித்தையை மாதாவாக கொண்டு இவ் ஆத்மா வஸ்துவை ஜனிப்பித்து
பாலும் அமுதுமான திரு நாமத்தாலே திரு மகள் போல் வளர்த்த -அதாவது
தேனும் பாலும் அமுதுமாய திரு மால் திருநாமம் -என்கிற போக்ய பதார்த்தமான திரு மந்த்ரத்தாலே
-திரு மகள் போலே வளர்த்தேன் -என்கிற படி -அனந்யார்க்க சேஷத் வாதிகளாலே
லஷ்மி சத்ருசமாக வளர்த்து கொண்டு போந்த
தஞ்சமாகிய தந்தை-அதாவது
தேஹோத்பாதகனாய் -ச பித்ரா ச -இத்யாதி படியே ஆபத் தசைகளில் கை விடும் பிதாவை போல் அன்றிக்கே ,
பூதாநாம் யோவ்யய பிதா -என்கிறபடி சம்பந்தம்கன் அழிவு அற்று இருக்க -
பவ மோஷனயோச த்வ யைவ ஜந்து க்ரியதே -என்னும் படி சம்சார மோஷங்கள் இரண்டுக்கும்
பொதுவாய் இருக்கும் பிதாவை போலும் அன்றிக்கே -
ஸ்வரூப உத்பாதகனாய் -ஒரு தசையிலும் கை விடாதே -ஹிதைஷியாய் -
உஜ்ஜீவன ஏக பரனாய் கொண்டு ,மோஷைக ஏக ஹேதுவாய் இருக்கையாலே
ஆபத் ரஷகனான ஆச்சர்யனான பிதா
மற்று ஒருவருக்கு பேச்சு படாமல் -அதாவது -
மற்று ஒருவருக்கு என்னை பேசல் ஒட்டேன் -என்றும் ,
மானிடவர்க்கு பேச்சு படில் -என்கிற அந்ய சேஷத்வ பிரசங்கம் வாராதபடி ..
விஸ்வபதி லோக பார்த்தா என்னும் மனவாலரை-அதாவது -
பதிம் விச்வச்ய -என்றும் ,
கௌசல்யா லோக பர்த்தாரம் -என்று
பதி சப்ததாலும் ,பர்த்ரு சப்தத்தாலும் ,சர்வ லோக நாயகராக சொல்லப் படுகிற
பணவாள் அரவணை பற்பல காலமும் பள்ளி கொள்ளும் மணவாளரை -
நால் இரண்டு இழை கொண்டு முப்பிரியான பிரம சூத்திர பந்தத்தோடு வரிப்பிக்க -அதாவது -
எட்டு இழையாய், மூன்று சரடாய் இருப்பதொரு மங்கள சூத்திரம் போலே ,
எட்டு அஷரமாய் ,  மூன்று பதமாய் ,ஈஸ்வர சம்பந்த  பிரகாசமான திருமந்தரம் ஆகிற
மங்கள சூத்தர சம்பந்ததோடே

பாணிம் க்ருஹ் ணீஷ் வ பாணி நா -என்கிறபடி வரிக்கும் படி பண்ண -
பரம் புருடன் கை கொண்ட பின்-அதாவது -
பரம் புருடா நீ  என்னைக் கைக் கொண்ட பின் -என்கிறபடியே பரம புருஷனான
மணவாளர் பரிக்ரஹித்த அநந்தரம் -
சதுர்தியுள் புக்கு -அதாவது -
விவாஹா அநந்தரம் சேஷஹோம பர்யந்தமான சதுர்திவசத்திலும்   அகலுதலும் அணுகலும் அற்று,
அனந்யார்க்க சேஷத்வ அனுகுணமாக பரிமாற்றத்துக்கு ,அர்ஹம் என்னும் அளவை
பிரகாசித்து கொண்டு இருக்குமோபாதி,பிரணவோக்தமான அனந்யார்ஹ சேஷத்வத்தில்
கண் அழிவு அற அங்கீகரிக்கையாலும் ,  தத் அனுகுணமாக கிட்டிப் பரிமாற பெறாமையாலும் ,
அகலுதலும் அணுகலும் அற்று ,கைங்கர்ய பிரார்த்தனையோடு சொல்லும் சரம சதுர்தியுலே உள் புக்கு -
இடை ஈடு நடுக் கிடக்கும் நாள்ஏக  கழித்து -அதாவது -
தம்பதிகள் இருவரும் -ஏக சய்யைலே வர்த்திக்க செய்தே -அந்யோன்ய ஸ்பர்ச யோக்யதை
இல்லாதபடி -இடையீடரான சோமாதிகள் நடுவே  கிடக்கும் நாள் போலே -
சேஷத்வ ஞானமும் சேஷவ்ருத்தி பிரார்த்தனையும் உண்டாகையாலே ,
இரண்டு தலைக்கும் அன்னிமை உண்டாய் இருக்கவும் -சேர்ந்து பரிமாற்ற ஒண்ணாதபடி -
நண்ணியும் நண்ணகில்லேன் நடுவே ஓர் உடம்பில் இட்டு -என்கிறபடியே
அனுபவ விரோதியாய் இடையீடான சரீரம் நடுவே கிடக்கிற நாலு நாளையும் ,
நாள் கடலை கழிமின்  –  என்கிற படியே கழித்து –
ஜன்ம பூமியை விட்டு அகன்று -அதாவது -
முற்றிலும் பைம் கிளியும் பந்துமூசலும் பேசிகின்ற
சிற்றில் மென்பூவையும் விட்டகன்ற  செழும் கோதை -என்கிறபடியே
ஒருவராலும் விட அரிதான ஜன்ம பூமியான சம்சார விபூதியை முன்பு
ஆதரனீயமான போந்த  வஸ்துகலோடே கூட புரிந்து பாராமல் விட்டு நீங்கி ..
அன்றிக்கே-
அன்று நான் பிறந்திலேன் -என்னும் படி கிடந்த தனக்கு ஆசார்யன் திரு மந்தரத்தால்
உண்டான ஜன்மம் பெற்றது இங்கே ஆகையாலே ஜன்ம பூமியான இவ் விபூதியை
பகவத் அனுபவ ப்ராவன்யத்தாலே – முற்றிலும் பைம் கிளியே -இத்யாதி படியே ,
முன்பு ஆதரனீயமான போந்த வஸ்துகலோடே கூட விட்டகன்று என்னவுமாம் ..
பிறந்தகம் விட்டு புக்ககத்துக்கு போகிறதாக சொல்லுகிற இந்த ரூபகதுக்கு
இது  மிகவும் சேரும் இறே

சூழ் விசும்பிற் படியே உடன் சென்று-அதாவது -
சூழ் விசும்பு -என்கிற திரு வாய் மொழியில் சொல்லுகிறபடியே
அர்ச்சிராதி மார்க்கத்தாலே வழி உள்ளார் அடைய சத்கரிக்க ,
அங்கு அவனோடும் உடன் சென்று -என்கிறபடி-நயாமி-என்கிற நாயகன்
முன்பே போக ,பின்னே போய் -
குடைந்து நீராடி-அதாவது -
குள்ளக் குளிர குடைந்து நீராடி -என்கிறபடியே பர்த்ரு கிருஹத்துக்கு
போகிற பெண் அவ்வூர் எல்லையிலே சென்றவாறே அவர்கள் குளிப்பாட்ட
குளிக்குமா போலே ,அம்ருத வாகிநியான விரஜையிலே ,இப்பால் உள்ள
அழுக்கு அறும்படி நீராடி -
வியன் துழாய் அஞ்சனத்தின் நீறு நானப்பொடி பீதகவாடை பல்கலன் கொண்டு
நோக்கியர் அலங்கரித்து -அதாவது -
குளித்தேறின பெண்ணை பர்த்ரு பந்துக்களான ஸ்திரீகள் வந்து அலங்கரிக்குமா போலே -
வியன் துழாய் கற்பு என்று சூடும் -என்றும் ,
ஆரார் அயிர் வேல் கண்  அஞ்சனத்தின் நீர் அணிந்து-என்றும் ,
மெய்திமிரு நானப் பொடி -என்றும் ,
உடுத்து களைந்த நின் பீதகவாடை-என்றும் ,
பல் கலனும் யாம் அணிவோம் -என்கிறபடியே
அலங்கார உபகரணங்களான திவ்ய மால்ய -திவ்ய அஞ்சன -திவ்ய சூர்ண -
திவ்ய வஸ்த்ர -திவ்ய ஆபரணங்களை -
தம் பஞ்ச சதான் யப்சரஸாம் பிரதிதாவந்தி ..
சதம் மாலா ஹஸ்தா –சதம் அஞ்சன ஹஸ்தா -சதம் சூரண ஹஸ்தா
-சதம் வ சோ ஹஸ்தா   -சதம் பூஷண ஹஸ்தா -என்கிறபடியே ஏந்திக் கொண்டு -
மானேய்  நோக்கியரான திவ்ய அப்சரசுகள் எதிரே வந்து -
தம் பிரம அலங்கா கர்ணா லன்குர்வந்தி – என்கிறபடியே
போக்த்ரு பூத ஈஸ்வர போக்யமாம் படி அலங்கரித்து
பல்லாண்டு இசைத்து கவரி செய்ய -அதாவது -
தொக்கு பல்லாண்டு இசைத்து கவரி செய்வர் ஏழையரே -என்கிறபடியே
இவ் விஷயத்தில் கிஞ்சித் கரிக்கையில் உண்டான சாபலம் தோற்ற
திரள நின்று மங்களாசாசனம் பண்ணி சாமரம் பணிமாறே –
நிறை குடம் விளக்கம் ஏந்தி இள மங்கையர் எதிர் கொள்ள -அதாவது -
அலங்குருதையாய் உபலால நத்தோடே செல்லுகிற பெண் -பர்த்ரு கிருஹத்தை அணுக
சென்றவாறே -அங்குள்ள ஸ்திரீகள் மங்கள தீபாதிகளை ஏந்தி கொண்டு
எதிரே வந்து சத்கரிக்குமா போலே  -
நிதியு நற் சுண்ணமும் நிறை குட விளக்கமும்
மதி முக மடந்தையர் ஏந்தினர் -என்கிறபடியே
மங்கள அவஹமான பூர்ண கும்பாதிகளை தரித்து கொண்டு ,
சதிர் இள மங்கையர் தாம் வந்து எதிர் கொள்ள

என்கிறபடியே நித்ய யவ்வன ஸ்வபாவைகலானவேறு சில
திவ்ய அப்சரஸ்கள் எதிர் கொள்ள -
வைகுந்தம் புக்கிருந்து -அதாவது -
உபலால நத்தொடு சென்ற பெண் பர்த்ரு ஹிரஹத்தைலே புகுருமா போலே -
மன்னிய மாதவனோடு வைகுந்தம் புக்கிருப்பார் -என்கிறபடியே ,
ஸ்ரிய பதி ஆனவனுக்கு போகஸ்தானமான ஸ்ரீ வைகுண்டத்தை ப்ராபித்து -அவனோடு கூடி இருந்து -
வாய் மடுத்து பெரும் களிச்சியாக வானவர் போகமுண்டு-அதாவது -
பர்த்ரு ஹ்ரஹத்திலே பெண் வந்த பின்பு , தம்பதிகளும்
மற்றும் உள்ள பந்துக்களும் கூடி இருந்து ,பெரும் களிச்சி உண்ணுமா போலே –
அடியார்கள் குழாங்களும் அவனுமாக இருக்கிற சேர்த்தியிலே -
அடியேன் வாய் மடுத்து பருகிக் களித்தேன் -என்று பெரும் களிச்சியாக
பெரும்  முழு மிடறு செய்து ,-கட்டு எழில் வானவர் போகம் உண்பாரே -என்கிறபடியே ,
நித்ய சூரிகள் புஜிக்கிற போகத்தை -
சொஸ்நுதே சர்வான் காமான் சஹா பிரமணா     விபிச்சதா -என்கிறபடியே புஜித்து  ,
கோப்புடைய கொட்டுக் கால் கட்டில் மிதித்து ஆரோஹித்து -அதாவது -
பர்த்ரு சம்ச்லேஷதுக்கு படுக்கையிலே ஏறுமா போலே -
கோப்புடைய சீரிய சிங்காசாசனம்-என்றும்

கோட்டுக் கால் கட்டில் என்றும் சொல்லுகிற படி
உபய விபூதியும் தொழிலாக வகுப்புண்டு சர்வ ஆஸ்ரயமான திவ்ய பர்வங்கத்திலே -
தமேவம் வித்பாதே நாத்யாரே ஹதி -என்கிறபடியே
பாத பீடத்திலே அடி இட்டு ஏறி -
பாரத அக்ரூர மாருதிகளை   பரிஷ்வங்கித்த அணி மிகு மார்பிலே -அதாவது -
தம் சமுதாப்ய காகுச்தஸ் சிரச்யாஷி பதம் கதம்
அங்கே பாரதம் ஆரோப்ய  முதித பரிஷச்வஜே -என்றும்
சொப்யேனம் த்வஜ  வஜ்ராப் ஜக்ருத சிஹ்நேன பாணினா
சம்ச்ப்ருஸ் யாக்ருஷ்யச ப்ரீத்யா ஸுகாடம் பரிஷச்வஜே -என்றும் ,
ஏஷ சர்வஸ்வ   பூதஸ்து பரிஷ்வங்கோ ஹனுமதா
மயா காலமிமம் ப்ராப்ய தத்தஸ் தஸ்ய மஹாத்மன - என்றும் சொல்லுகிறபடி ,
ஸ்ரீ பரத ஆழ்வானையும் அக்ரூரரையும் திருவடியையும் ஆதரித்து அணைத்துகொண்ட -
மணி மிகு மார்பு  -என்று ஸ்ரீ கௌஸ்துபம் நிறம் பெரும் படி அழகிய திரு மார்பிலே ..
குரு மா மணியாய் அணையும் வஸ்துவுக்கு -அதாவது -
குரு மா மணிப் பூண் -என்று ஸ்லாக்கியமாய் ஈச்வரத்வ சிஹ்நமான
ஸ்ரீ கௌஸ்துபத்தோ     பாதி  போக்யமாய் தேஜச்கரமாய் கொண்டு அணிகிற ஆத்மா வஸ்துவுக்கு
மணி வல்லி பேச்சு வந்தேறி அல்ல -அதாவது -
வண்  பூ மணி வல்லி   -என்று உதாரமாய் ,போக்யமாய் ,தனக்கு தானே ஆபரணமாம் படி
அழகியதாய் ,கொள் கொம்பு பெறா விடில் தலை எடுக்க மாட்டாமை தரை பட்டு கிடக்கும்
கொடி போன்றவள் என்கிற ஸ்த்ரீத்வ பிரயுக்தமாய் வரும் பேச்சு வந்தேறி அன்று –
ஸ்வாபாவிகம் என்ற படி -பெண் பேச்சு என்ன அமைந்து இருக்க மணி வல்லி பேச்சு என்றது -
மணி மிகு மார்பில் மணியாய் அணையும் -என்றதோடு ஒக்க -மணி வல்லி -என்றால் ,
சொற்கட்டளையால் வரும் ரசம்உண்டாகையாலே –
இத்தால் ஸ்த்ரீத்வம்  ஆத்மாவுக்கு ஸ்வபாவிகம் ஆகையாலே ,அத்தை
உள்ளபடி தர்சித்த இவர்க்கு தத் பிரயுக்தமான பேச்சு ஸ்வபாவிகம் என்று சொல்லிற்று ஆய்த்து
சூரணை -122
இப்படி கேவலம் ஸ்திரீ சாம்யமே அன்றிக்கே -நாரீனாம் உத்தமையான பிராட்டி யோடு
சாம்யமும் பரிசுத்த ஆத்ம ஸ்வரூபதுக்கு உண்டு என்னும் அத்தை  ஸ்பஷ்டமாக
அருளி செய்கிறார் மேல் ..
இன்பும் அன்பும் முற்படுவது
கொழுந்து விடுவதாகிற
கடி மா மலர் பாவையோடு
உள்ள சாம்ய ஷட்கத்தாலே..
அதாவது -
நமக்கும் பூவின் மிசை நங்கைக்கும் இன்பனை –என்று இன்று ஆஸ்ரயித்த நமக்கும் ,-
நித்ய சூரிகளுக்கும் அவ் அருகாய் ,ரூப குணத்தாலும் ,ஆத்ம குணத்தாலும் ,பூர்ணயாய்
இருக்கும் பிராட்டிக்கும் இன்பனாம் -என்ற இடத்தில் முற்பட இங்கே இன்பனாய் ,பின்பாயிற்று
அவளுக்கு ச்நேஹிப்பது என்னும் படி -பிராட்டிக்கு முன்பே இவர் பக்கல் இன்பன் ஆவது -
கோல மலர் பாவைக்கு அன்பாகிய என் அன்பே -என்று நிரதிசய போக்யை ஆன பிராட்டிக்கு
அன்பன் ஆகையாலே அவள் பரிக்ரஹமான என் பக்கலிலும் , அன்பனாவனே என்னும் படி –
அவள் பக்கல் பண்ணின ச்நேஹம் இவர் அளவும் வளர வருவதாய் –இப்படி இன்பு முற்படுகிறது
அன்பு கொழுந்து விடுகிறது ஆகிறது -கடிமா மலர் பாவை ஒப்பாள்-என்று பரிமள பிரசுரமான பூவில் பிறப்பாலும் ,
நிருபாதிக ஸ்த்ரீத்வத்தாலும் ,நிரதிசய போக்ய பூதையான பிராட்டியோடு ஒக்க சொல்லலாம் அவள்
என்னும்படி ,பிராடியோடு இத் தலைக்கு உள்ள சாம்யத்துக்கு உடலான -
அனந்யார்க்க சேஷத்வம்
அநந்ய சரணத்வம்
அநந்ய போக்யத்வம்
சம்ச்லேஷத்தில் தரிக்கை
விச்லேஷத்தில் தரியாமை
ததேக நிர்வாஹ்யத்வம்
ஆகிற ஆறு பிரகாரத்தால் என்கை ..

இன்பன் -என்றது ச்நிக்தன் என்றபடி ..ஆகையால் அன்போ பாதி
இன்பும் சிநேக வாசி ஆகையாலே ச்நேஹம் முற்படுவது ,கொழுந்து விடுகிறது என்றபடி..
இன்பும் அன்பும் -இரண்டு போல சொல்லிற்று -முற்படுதலும் ,கொழுந்து விடுதலும் சொல்லுகிற
ஸ்தலங்களிலே சிநேக வாசகதயா  ப்ரயுக்த சப்தங்கள் இவை ஆகையாலே இரண்டு
சந்தையும் தோற்றுகைக்காக -பிராட்டியோடு உள்ள என்ன அமைந்து இருக்க -கடி மா மலர் பாவை யோடு உள்ள -
என்றது -அந்த சந்தையிலே பிராட்டி சாம்யம் முக்த கண்டமாக சொல்லி இருக்கையாலும் ,
கந்தல் கழிந்த ஸ்வரூபத்தை உடையோர் எல்லோரையும் இப்படி சொல்லுகிறது –ஸ்வரூப அனுபந்தியான
இஸ் சாம்ய ஷட்கத்தாலே என்று அறிவிக்கைக்காகவும் ..
சாம்யத்தாலே என்னாது சாம்ய ஷட்கத்தாலே என்றது -
நிரூபகத்வம்
அனுரூபத்வம்
அபிமதத்வம்
சேஷத்வ சம்பந்த த்வாரபாவம்
புருஷகாரத்வம்
ப்ராப்யபூரகத்வம்
முதலான ஸ்வாப விசேஷங்கள் தத் அசாதாரணங்கள் ஆகையாலே ..
அழகிய மணவாள பெருமாள் நாயனார் திரு அடிகளே சரணம் .
ஆழ்வார் எம்பெருமானார் ஜீயர் திரு அடிகளே சரணம் .

ஆச்சார்ய ஹிருதயம்- சூர்ணிகை -113/114/115/116/117/118/119/120..

December 4, 2011
சூரணை-113
எல்லாம் செய்தாலும் ஏவம் பூதகிருபை தான் அநாதி காலம் இவாத்மா விஷயமாக
பெருகாமல் ,இன்று பெருகும் அளவில் ,இதுக்கு ஓர் அடி வேண்டுகையாலே ,இதுக்கு
உடலாக கற்பிக்க லாவதொரு சூக்ருதம் இல்லையோ என்ன அருளி செய்கிறார்..
வரவாறில்லை வெறிதே
என்று அறுதி இட்ட பின்
வாழ் முதல் என்கிற
சூக்ருத மொழியக்
கற்பிக்கலாவது இல்லை ..
அதாவது
வரவாறு ஓன்று இல்லை யால் வாழ்வு இனித்தால்-என்று இது வந்த வழி
இன்னது என்று இதற்க்கு சொல்ல லாவது ஒரு ஹேதும் இல்லை-பேறும்
மிகவும் இனிதாய் இரா நிற்கும் என்றும் -
வெறிதே அருள் செய்வர் செய்வார்கட்கு- என்று தாம்
செய்ய நினைத்தவர் களுக்கு -நிர்ஹேதுகமாக கிருபை பண்ணுவர் என்றும் -
இப்படி விஷயீகாரம் நிர்ஹெதுகம் என்று தாமே அறுதி இட்ட பின்பு -
தனியேன் வாழ் முதலே -என்று சம்சாரத்தில் ஒரு துணை இன்றிக்கே ,இருக்கிற
என்னுடைய அனுபவத்துக்கு பிரதம சுக்ருதம் ஆனவனே -என்று தம்முடைய
பேற்றுக்கு மூல சுக்ருதமாக இவர் அருளி செய்தே அவன் தன்னை ஒழிய வேறு
கற்ப்பிக்க லாவதொரு சுக்ருதம் இல்லை என்கை
அன்றிக்கே -
யாத்ருச்சிகளாதிகள் உண்டாகில் தோன்றும்-என்று அஜ்ஞாத சுக்ருதமும் இவருக்கு
இல்லை என்றவாறே ,இப்படி நேராக கழிக்க வேணுமோ ?-அநாதி காலம் அங்கீகரியாதவன்
இன்று செய்கையாலும் ,அல்லாத ஆத்மாக்கள் எல்லாம் கிடக்க ,இவரை இப்படி
விஷயீகரிக்கையாலும்,இதற்க்கு உடலானது ஏதேனும் ஒரு சுக்ருதம் இவர்க்கு உண்டாக கூடும் என்று
கார்யத்தை இட்டு அனுமித்ததாகிலும் ,  கல்பிக்க லாவது ஓன்று இல்லையோ என்ன
-அப்படி கல்பிக்க லாவது இல்லை என்னும் இடத்தை ,விஸ்த்ரென பிரதி பாதிக்கிறார் என்று
சங்கதி ஆக்கி-
செய்த நன்றி தேடிக் காணாதே -சூரணை -108-தொடங்கி
வெறிதே என்று அறுதி இட்ட பின் -என்னும் அளவும் ஏக வாக்யமாய் கொண்டு
இவ் ஆழ்வார் கருத்தை சொல்லி கொண்டு செல்கிறதாய் -
என் நன்றி செய்தேனா -என்று பகவத் அங்கீகாரத்துக்கு உடலாக தாம் செய்த சுக்ருதம் உண்டோ
என்றி தேடி காணாதே -அங்கீகாரத்துக்கு உடலானது இல்லை ஆகில் -
அத்வேஷ ஆபிமுக்யங்களுக்கு  தக்க தான் உண்டோ என்னில் ,
அவையும் அவனாலே வந்தது -சத் கர்மத்தால் வந்தது அல்ல
எண்ணிலும் வரும் -என்று பரிகணனை தான் உண்டோ என்னில்
அதுக்கு எண்டானும் இல்லை-..வைத்தேன் மதியால்-யானும் என் நெஞ்சும் இசைந்து ஒழிந்தோம் -
என்கிற அனுமதி இச்சைகள் தானும் உண்டோ என்னில்-அவையும் அவன் உண்டாக்கினது –
மாதவன் என்றதே கொண்டு –திரு மால் இரும் சோலை மலை என்றேன் என்ன -இத்யாதிகளால் -
ஈஸ்வரன் வலியவே எறிடிகிறவைகள்  இவை –வ்யாவ்ருத்தி யுக்தாதிகள் ..
இவன் நடுவே வந்து
அடியான் என்று பிடித்து
பிரமாண சாஷிகள் காட்டி
அவை கார்யகரம் ஆகாத அளவில் வடிவு அழகை காட்டி
இப்படி இவ் வஸ்துவை ஸ்வ தீனம் ஆக்கி கொள்ளும் படி இவனை
நிவாகரர் அற்ற கிருபை சூழ்ந்தது ..
இவ் விஷயீகாரத்துக்கு-வரவாறு ஓன்று இல்லை -வெறிதே
அருள் செய்த இத்தனை-என்று இவர் தானே அறுதி இட்ட பின்பு -
தனியேன் வாழ் முதலே –என்று தம் பேற்றுக்கு மூல சுக்ருதமாக
இவர் அருளி செய்த ஈஸ்வரன் தன்னைஒழிய ,இவருக்கு வேறு ஒரு
கற்ப்பிக்க லாவதொரு சுக்ருதம் இல்லை -இங்கனே யோஜிக்க்கவுமாம் -
இந்த யோஜனை இதின் பட்டோலையான கிரந்தத்தில் இவர் அருளி செய்த
மரியாதைக்கு சேரும் .
ஆக இதுக்கு கீழ்
இவர் பிரபாவத்தையும் ,
அதுக்கடி பகவத் நிர்ஹெதுக கடாஷம் என்னும் அத்தையும்,
அத்தால் இவருக்கு உண்டான பக்தியின் வ்யாவர்த்தியையும் ,
அது தான் கர்ம ஜ்ஞான சாத்யை அல்லாமையையும் ,
இவரை ஈஸ்வர அங்கீகரித்ததற்கு கேவல கிருபைஒழிய ஹேது அந்தரம் இல்லாமையையும்
சொல்லிற்று ஆய்த்து

சூரணை-114
இப்படி நிர்ஹெதுக விஷயீகார பாத்ர பூதரான இவருடைய பக்தி ,
பகவத் கிருபை ஏக லப்தையாய் இருந்தாலும் ,
உபாகசனுக்கு கர்ம ஜ்ஞான ஜனிதையான பக்தியோபாதி
இவருக்கு பிராப்தி சாதனம் இதுவோ என்ன -அருளி செய்கிறார் மேல்–
நலம் அருளினன்
என் கொல் என்று
ஆமூல சூடம்
அருளால் மன்னும் இவர்க்கு
அன்புக்கு அடி யானதுவே
அடி சேருகைக்கும் சாதனம்
அதாவது

மயர்வற மதி நலம் அருளினன் -என்று தம்முடைய பக்தி உத்பத்தி காரணம் ,
கேவல பகவத் கிருபை என்று உபக்ரமித்து ,-என் கொல் அம்மான் திரு அருள்கள்-
என்னும் அளவாக -ஞான தசையோடு -வர்ண தசையோடு–பிராப்தி தசையோடு -வாசி அற
-ஆமூலசூடம்- மால் அருளால் மன்னு குருகூர் சடகோபன்-என்று பிடி தோறும் நெய் ஒழிய
செல்லாத சுகுமாரரை போலே ,நின்ற நிலை தோறும் அவன் அருள் கொண்டே தரிக்க வேண்டும்
ஸ்வபாவர் ஆன இவர்க்கு ,–ஆரா அன்பில் அடியேன் உன்னடி சேர் வண்ணம் அருளாய்-என்கையாலே ,
நலம் அருளினன் -என்று பக்தி காரணமாக சொன்ன கிருபையே அடி சேருகை யாகிற பிராப்த்திக்கும்
சாதனம் என்ற படி .
சூரணை -115
இப்படி ப்ராப்தி சாதனம் கிருபையே ஆகில் ,-இன் நின்ற நீர்மை இனி யாம் உறாமை -என்ற போதே ,
இவர் அபேஷிதம் செய்து விடலாய் இருக்க ,இவரை வைத்து ஸ்வ சம்ச்லேஷ விச்லேஷங்களாலே ,
ஞான பக்திகளை வளர்த்தது ஏதுக்கு ஆக என்னும் மா கான்ஷையில் , அருளி செய்கிறார் மேல் ..

புணர் தொறும் என்ன கலந்து பிரிந்து
ஞான பக்திகளை வளர்த்தது
கனம் குழை இடக்
காது பெருக்குதலும்
மாச உபவாசி போஜன புறப் பூச்சும் போலே
ஆற்ற நல்ல மா போக சிரமமாக ..
அதாவது -
புணர் தொறும் புணர்ச்சி காரா–இத்யாதியாலே
சம்ச்லேஷிக்கும் தொறும் ,சம்ச்லேஷத்தக்கு தக்க அளவில்லாத சுக சாகரமானது ,
அபரித்சேத்யமான ஆகாசத்தையும் கடந்து ,அவ் அருகு பட்டு ,விபூதி த்வயத்தையும்
விளாக் குலை கொள்ள வல்ல அறிவையும் முழுத்தும் படி பெருகி ,-இப்படி பெருகின இது –
விஸ்லேஷ பிரசங்கத்திலே -பெருக்காறு வற்றி அடி சுடுமா போலே ,ஸ்வப்ன கல்பம் என்னலாம் படி ,
வற்றிப் போய் -அத் தசையில்   பிராண ஸ்தானமான ஹிருதயத்தில் பூர்வ சம்ச்லேஷத்தால் உண்டான ,
புடை தொறும் உள்ளே புகுந்து ,ஆச்ரயமான ஆத்மாவுக்கு பொறுக்க ஒண்ணாத படி ,அபிநிவேசம் பெருகி
வாரா நின்றது என்று ,சொல்லும் படியாக கலப்பது பிரிவதாய்-
கலவியாலே ஜ்ஞானத்தையும்
பிரிவாலே பக்தியையும் வளர்த்தது -
கனத்த பணி இடுகைக்கு இடமாம் படி ,நூல் இட்டு திரி இட்டு குதும்பை இட்டு
காது பெருக்குமா போலேயும்
மாசோ உபவாசிகளுக்கு ,பிரதமத்தில் போஜனத்தை இடில்போறாது என்று,
சோற்றை அறைத்து உடம்பிலே பூசி ,பொரி கஞ்சி கொடுத்து ,
பொரி கூழ் கொடுத்து ,ஒடுக்கத்திலே போஜனத்தை பொறுப்பிக்குமா போலவும்
ஆற்ற நல் வகை காட்டும் அம்மான் -என்று எனக்கு பொறுக்க பொறுக்க தன்
குண செஷ்டிதாதிகளை காட்டி ,அவ் வழியாலே என்னை அடிமை கொண்டவன் என்னும் படி ,
பகவத் அனுபவம் கனாக் கண்டு அறியாத இவர்க்கு-
எம்மா வீடு-என்றும்
கட்டு எழில் வானவர் போகம்-என்றும் சொல்லுகிறபடியே எவ் வகையாலும் ,
விலஷனமாய் கொண்டு , கட்டடங்க நன்றாய் இருப்பதாய்
அபரி சின்ன ஞான சக்தி கரான நித்ய சூரிகள் அனுபவிக்கிற ,
போகத்தை முதலிலே கொடுக்கில் சாத்மியாது என்று கருதி ,அது
சாத்மிக்கைக்காக சிரமம் செய்வித்த படி என்கை ..
ஆன பின்பு ஞான பக்திகளை வளர்த்தது பிராப்தி சாதனதயாவன் என்று கருத்து ..
மாசோ உபாசிக்கு புறப் பூச்சு மாத்ரத்தால் ,போஜனம் பொறாமையால் ,புறப்
பூச்சு சொன்ன இது மற்றைய வற்றுக்கும் உப லஷணம்…
மா போகம் -என்றது -மா வீடு -வானவர் போகம்-என்கிற
சந்தைகளில் அத்யங்களை சேர்த்து சொன்ன படி –
சூரணை -116
ஆனால் ஞான பக்திகளை வளர்த்தது அதுக்காகிறது –முனியே நான் முகனே -அளவும்
மானச அனுபவம் ஒழிய ,ப்ரத்யஷ அனுபவம் இல்லாத இவர்க்கு -இவற்றை வளர்க்கைக்கு உறுப்பாக
வரும் சம்ச்லேஷ விச்லேஷங்கள் ஆகிற இவை எவை என்ன அருளி செய்கிறார் மேல் ..
இவற்றால் வரும்
சம்ச்லேஷ விச்லேஷங்கள் ஆகிறன
எளியனாய் நிற்கும்
அரியனாய் எய்தான் என்கிற
தர்சன சமமான
மானச அனுசந்தானமும்
திண் கொள்ள பொறாத
மனஸ் சைதில்யமும் ..
அதாவது -
கீழ் சொன்ன இக் கார்யங்கள் அடியாக வரும் சம்ச்லேஷமும் ,
விச்லேஷமும் ஆகிறன-
கருத்துக்கு நன்றும் எளியனாய் -என்றும் ,
நிற்கும் முன்னே வந்து -என்று ,
நெஞ்சுக்கு மிகவும் விசததம அனுபவ விஷயமாய் கொண்டு ,
என் முன்னே வந்து நிற்கும் என்றும் ,
கண்கள் காண்டற்கு அரியனாய் -என்றும் ,
கைக்கும் எய்தான்-என்று
கண்ணுக்கு அவிஷயமாய் கொண்டு ,கையால்
அனைகைக்கு எட்டு கிறிலன் என்றும் ,சொல்லுகிற
பிரத்யட்ஷ அனுகூல்யமான மானஸ அனுசந்தானமும் ,
கண் கட்கு திண் கொள்ள  ஒரு நாள் அருளாய் நின் திரு உரு -என்று
அபெஷிதமான பாஹ்ய அனுபவம் பெறாமையாலே
ஆந்த்ர அனுபவமும் , அடி மண்டியோடே கலங்கும் படி
அந்த கரண சைதில்யமும் என்கை ..

சூரணை -117
ஆனால் அபிமத விஷய சம்ச்லேஷ விச்லேஷங்கள்
புண்ய பாப நிபந்தன மாக வன்றோ ,லோகத்தார்க்கு வருவது ..
லோக வ்யாவ்ருத்தரான இவருக்கு இவை வருகைக்கு நிதானம் எது
என்னும் அபேஷையிலே அருளி செய்கிறார் ….
புண்ணியம் பாபம் ,
புணர்ச்சி பிரிவை
அவை சரித்தவர்க்கு
ப்ரிய  ஹித பரன்
தான் துளக்கற எங்கும்
தழைக்க நடத்தும் ..
அதாவது
புண்ணியம் பாபம் புணர்ச்சி பிரிவு என்று இவையாய் – என்கிறபடி
நாட்டார்க்கு புண்ணிய பாப பலமாய் கொண்டு வருகிற
 சம்ச்லேஷ விச்லேஷன்களை
 -சார்ந்த இரு வல் வினைகளையும் சரித்து -என்று
தில தைலவத் தா நவஹ்னி வத் -என்கிறபடி ஆத்மாவோடு பிரிக்க
ஒண்ணாத படி பொருந்தி கிடக்கிற ,புண்ய பாப ரூபமான பிரபல
கர்மங்களை ,விரகர் நெடும் சுவர் தள்ளுவாரை போலே ,தான் போக்குகையாலே ,
அவை இரண்டும் அற்று இருக்கும் இவர்க்கு ,ப்ரிய பரனும் ,ஹித பரனும் ,ஆன
ஈஸ்வரன் தான் ஞான பக்திகளை வளர்க்கையில் நினைவாலே –
துளக்கம் அற்று அமுதமாய் எங்கும் பக்க நோக்கு அறியான்
என் பைம் தாமரை கண்ணன் -என்று விபூதி ரஷனத்தை பற்ற
வரும் அந்ய பரதை கலசாத படி   அத்தை ஒருங்க விட்டு கொண்டு வந்து ,
இனி போராதபடி என்னுளே புகுந்து அத்தாலே -விகஸித சஹஜ  சார்வஜ்ஞனுமாய் -
விஜ்வர -என்கிற படி -உள் நடுக்கமும் தீர்ந்து ,எனக்கு நிரதிசய போக்யனுமாய் ,
நாய்ச்சிமாரையும்  புரிந்து பாராமல் ,என்னையே பார்த்து கொண்டு
இதனாலே திரு கண்களும்   செவ்வி பெற்று ,இப்படி என்னுடன் கலந்து இருந்தான் என்று ,
இவர் அப்ரீதராம் படியாகவும் ,
தழை நல்ல வின்பம் தலைப் பெய்து எங்கும் தழைக்க -என்று
விஸ்லேஷ வ்யசனத்தாலே நான் முடியா நின்றேன் ..
இனி என் துக்கம் காணாமையாலே ,லோகம் எல்லாம்
விச்தீரனமாய் ,நன்றான சுகத்தை பெற்று -ச்ம்ருத்தமாக கடவது என்னும் படி
அதி மாத்ர துக்க நிமக்னராம் படியாகவும் ,நடத்தி கொண்டு போரும் என்ற படி ..
சூரணை –118
இப்படி ஈஸ்வரன் வளர்த்து கொண்டு போருகிற ஞான பிரேமங்களை உடைய  ரான
இவருடைய ஞான தசையிலும் ,பிரேம தசையிலும் ,உண்டான பேச்சுக்கள் இருக்கும்
படி எங்கனே என்ன அருளி செய்கிறார் மேல் ..
ஜ்ஞானத்தில் தம் பேச்சு
பிரேமத்தில் பெண் பேச்சு

அதாவது
ஜ்ஞான தசையில் தாமான தன்மையிலே நின்று பேசுவர் ..
பிரேம தசையிலே அவஸ்தாந்திர பன்னராய்  பெண் பேச்சாய் பேசுவர் என்கை
சூரணை -119
இப்படி தெளிவும் கலைக்குமான இத் தசைகளிலே   பேச்சில்
பேதம் ஒழிய ஸ்வரூபத்திலும் பேதம் உண்டோ என்ன அருளி செய்கிறார் ..
தேறும் கலங்கி என்று
தேறியும் தேறாது
ஸ்வரூபம்  குலையாது
அதாவது
தேறும் கை கூப்பும் -என்றும்
கலங்கி கை தொழும் -என்று
தெளிந்த தசையிலும் ,கலங்கின தசையிலும் ,
சேஷத்வ பிரகாசமான அஞ்சலி மாறாமையாலே ,
பிண்டத்வ கடத்வ கபாலத்வ சூர்ணத்வங்கள் ஆகிற
அவஸ்தாந்தரங்களை பஜித்தாலும் , ம்ருத்தான ஆகாரத்துக்கு
அழிவில்லாதால் போலே
தேறியும் தேறாதும் மாயோன்  திறத்தனள்   இத் திரு -என்கிறபடியே ,
தெளிந்த தசையோடு கலங்கிய தசையோடு வாசி அற
உபய அவஸ்தையிலும் ,சேஷத்வ ரூபமான ஸ்வரூபம் நிலை குலையாது
என்ற படி ..
சூரணை -120
ஆனால் இவர்க்கு அவஸ்தான்தரம் ஆவது எது என்னும் அபேஷையில்
அருளி செய்கிறார் ..
அடியோம்
தொடர்ந்து
குற்றேவல்
அடிச்சியோம்
அடிக் கீழ்
குற்றேவல் ஆகி
அவஸ்தான்தரம்
அதாவது
அடியோம் போற்றி ஓவாதே -என்றும் ,
தொடர்ந்து குற்றேவல்  செய்து -என்று
தாமான தன்மையில் சொல்லுமோ பாதி
அடிச்சியோம் தலை மிசை நீ அணியாய் -என்றும் ,
திரு அடிக் கீழ் குற்றேவல் முன் செய்த -என்று சொல்லுகையாலே ,
ஸ்வரூபத்திலும் ,ஸ்வரூப அநுரூப வ்ருத்தி பிரார்த்தனையிலும் பேதம் இல்லை ..
பிராட்டியான பாவனையாலே ,தம் பேச்சான இது போய் ,பெண் பேச்சாகை  இவர்க்கு ,
அவஸ்தாந்த்ரம் ஆவது என்ற படி ..
அடியோம் தொடர்ந்து குற்றேவல் -என்று தம் பேச்சாலே சொல்லுகிற இது
அடிச்சியோம் அடிக் கீழ் குற்றேவல்-என்று பெண் பேச்சாகை இவருக்கு
அவஸ்தான்தரம் ஆவது என்று வாக்யத்துக்கு சொல் படுத்தும் க்ரமம் .
அழகிய மணவாள பெருமாள் திரு அடிகளே சரணம் .
ஆழ்வார் எம்பெருமானார் ஜீயர் திரு அடிகளே சரணம் .

ஆச்சார்ய ஹிருதயம்- சூர்ணிகை -105/106/107/108/109/110/11/112..

December 3, 2011

சூரணை -105

இப்படி இத் தலையில் நன்மை அற்று இருக்க செய்தே ஈஸ்வர கிருஷி
பலிக்க கண்ட இடம்  உண்டோ என்ன -அருளி செய்கிறார் மேல் .
கோசல
கோகுல
சராசரம் செய்யும்
குணம் ஓன்று இன்றியே
அற்புதம் என்ன கண்டோம்
அதாவது
த்வாமாமனந்தி கவய கருணாம் ருதாப்தே ஞான க்ரியா
பஜன லப்ய மலப்ய மனை ஏதேஷு கேன ,வரதோத்தர  ,
கோசலச்தா பூர்வம் சாதுர்வம பஜந்த ஹி ஜந்தவஸ் த்வாம்-என்கிற படியே ,
அயோத்தியில் வாழும் சராசரம் முற்றவும் -

ஓன்று இன்றியே நல் பாலுக்கு உய்த்தனன் –  என்று திரு அயோத்தி
கோசல தேச வர்திகளான சராசரங்கள் எல்லாம் நிர்ஹேதுகமாக ,
ராமோ ராமோ ராம இதி ,பிரஜா நாம பவன் கதா ,
ராம பூதம் ஜகத பூத் ராமே ராஜ்யம் பிரசாசதி -என்றும் ,
அபிவிருஷா பரிம்லானாஸ் ச புஷ்பான் குரகோரகா
விஷயே தே மகா ராஜா  ராம வியசன கர்சிதா
உபதத் தோதகா நத்ய பல்வலானி சராம்சிச
பரிசுஷ்க பலா சாநி வநான் யுபவ நாசிச -என்றும்
அகால புலினோ வருஷா சர்வேசாபி மதுர ஸ்வரா-இத்யாதி படியே
ஸ்வ சம்ச்லேஷ விஸ்லேஷ ஏக சுக துக்கங்கள் ஆகிற நல்ல ச்வாபத்தை
உடையதாம் படி நடத்தினான் என்றும் ..
கோகுலத்தில் உண்டான சராசரங்கள் எல்லாம் -
அவன் ஒருவன் குழலூதின போது ,    மரங்கள் நின்று மது தாரைகள் பாயும்

மலர்கள் வீழும் , வளர் கொம்புகள் தாழும் ,இரங்கும் கூம்பும் ,
திரு மால் நின்ற நின்ற பக்கம் நோக்கி அவை செய்யும் குணமே –என்றும் ,
மருண்டு மான் கணங்கள் மேக்கை மறந்து மேய்ந்த புல்லும் கடை வாய் வழி சோர ,
இரண்டு பாலும் துலங்கா புடை பெயரா எழுது சித்திரங்கள் போல நின்றனவே -என்றும் ,
பறைவையின் கணங்கள் கூடு துறந்து வந்து சூழ்ந்து படு காடு கிடப்ப ,
கறைவையின் கணங்கள் கால் பரப்பிட்டு கவிழ்ந்து இறங்கி செவி யாட்ட கில்லாவே -என்றும்
கோவலர் சிறுமியர் இளம் கொங்கை குதுகலிப்ப ,உடல் உளது வீழ்ந்து எங்கும்
காவலும் கடந்து கயிறு மாலையாகி வந்து கவிழ்ந்து நின்றனரே -என்கிறபடி
சைதன்ய பிரசரணம் இல்லாத  வ்ருஷன்களோடு சைதன்யம் லேசம் உள்ள
திர்யக்கு களோடு ,சைதன்ய விசேஷார்ஹா மனுஷ்ய ஜாதியாரான சிறு பெண்களோடு ,
வாசி அற நிர்ஹேதுகமாக    பகவத் பிராவண்யா   பரவசங்கள் ஆனவை கண்டு -
நன்கைமீர்கால் ஓர் அற்புதம் கேளீர்-என்று விஷேஷஜ்ஞர் வித்தராய் சொல்லும்படியசக
கண்டோம் என்கை..
இத்தால் பகவத் நிர்ஹெதுக ,விஷயீகாரம் இப்படி பலிக்க காண்கையாலே ,
 ஆழ்வார் உடைய பக்தியும் ,பகவத் நிர்ஹெதுக கிருஷி பலம் என்ன
தட்டு இல்லை என்றது ஆய்த்து

சூரணை -106
ஆனால் இப்படி நிர்ஹேதுகமாக -விஷயீகரிக்கும் அளவில் ,எல்லோரையும்
விஷயீகரிக்கலாய் இருக்க ,இங்கனே இவர் ஒருவரை விஷயீகரிக்கைக்கு
அடி என்ன என்னும் அபேஷையிலே-
நிரந்குச ச்வதந்த்ரனானவன் ஈச்வரச் செருக்காலே    செய்யும் அவற்றுக்கு அடி
ஆராய படாது என்னும் அத்தை லவ் கிக த்ருஷ்டாந்தத்தாலே தர்சிப்பிக்கிறார் மேல்..
பட்டத்துக்கு உரிய
யானையும் அரசும்
செய்யுமவை
ஆராயாது
அதாவது
அராஜகமான தேசத்திலே ,பட்டத்துக்கு உரிய யானையை கண்ணை கட்டி விட்டால் ,
அவ் ஆனை எடுத்தவன் ஒருவன்  ராஜா வாக்கும் அளவில் ,அல்லாதார் எல்லாரும் கிடக்க ,
இவனை இப்படி அது எடுக்கைக்கு அடி என்என்றும் ,
ராஜா ஆனவன் தன்

செருக்காலே ஒருத்தியை தன் மகிஷியாக பரிக்ரகிக்கும் அளவில் ,இங்கன் ஒத்த
ஸ்திரீகள் பலரும் உண்டாய் இருக்க ,இவளை இப்படி பரிகிரகிக்க அடி என் என்றும்
ஆராய்வார் இல்லை என்ற படி ..
இத்தால் சொல்லிற்று ஆயிற்று

ச்வாதந்தைர்யம் ஐஸ்வர்யம் அபர் அனுரோஜ்யம்  ஆஹு -என்கிறபடியே
பர்யனுயோஜ்யம் அல்லாத ஐஸ்வர்யா ச்வாதந்தரனாய் -பவ மோஷன ,
யோஸ் த்வயைவ ஜந்து கிரியதே-என்கிறபடியே -சுவாதீன பந்த மோஷனாய்  ,
வேண்டின போது வேண்டினவஸ்துவை வேண்டின படியாக்க வல்லனுமான
சர்வேஸ்வரன் ,அஹேதுகமாய்  இருக்க ,ஆதார விஷயமாம் படி ,
பட்டத்துக்கு உரிய ஆனையும் ,அரசும் ,செய்யும் அவை போலே ,
ச்வாதீனமுமாய் ,ச்வார்தமுமாம ஆத்மா வஸ்துக்களில் ,ஓர் ஒன்றை ,
ஈச்வரத்துவ செருக்குக்கு அடியான ஸ்வ இச்சையாலே ,ஸ்வ விநியோக அர்ஹஹாம் படி ,
விஷயீகரித்தால் ,அல்லாத ஆத்மா வஸ்துக்கள் எல்லாம் கிடக்க ,இவ் வஸ்துவை இவன் இப்படி
விஷயீகரிப்பான் என் என்று இதுக்கு அடி என்று ஆராயப் படாது என்கை ..

சூரணை -107
இங்கன் சொல்லுவான் என் ?–இவர் தமக்கு ஜ்ஞாத சூக்ரதங்கள் அன்றோ இல்லை என்றது ..
யாத்ருச்சிகாத் யஜ்ஞாத சூக்ருதங்கள் அடியாக   அங்கீகரித்தான் ஆனானோ என்ன ,
அருளி செய்கிறார் -
முந்நீர் வாழ்ந்தார்
சூட்டும் கோவை ஆழி என்கிற
சாஷாத்க்ருத
ஸ்வ பிரவ்ருத்தந்தார்க்கு
யாத்ருச்சிகளாதிகள்
உண்டாகில் தோன்றும் ..
அதாவது
முந்நீர் ஞாலம் படைத்த எம் முகில் வண்ணனே -என்று தொடங்கி
சர்வேஸ்வரன்-விசித்ரா தேக சம்பத்தி -இத்யாதிப் படியே
ஸ்வ சரண கமல சமாஸ்ரயணனே உபகரணமான கரண களேபரங்களை
இவ் ஆத்மாவுக்கு உண்டாக்கி ,உஜ்ஜீவிப்பைக்கையே பிரயோஜனமாக
ஜகத் ஸ்ருஷ்ட்டியை பண்ண ,நான் அவன் தந்த சரீரத்தை கொண்டு ,
அவனை ஆச்ரயிக்கை அன்றிக்கே ,அதன் வழியே ஒழிகி சம்சாரித்து போந்தேன்
என்று ,   ஸ்வ வ்ருத்தாந்தையும் ,
வாழ்ந்தார்கள்-என்று தொடங்கி ,முன்பு ஜீவித்தர்கள் வாழ்ந்த பிரகாரம் ,
மகா வர்ஷா ஜல புத் புத்தம் போலே -நசிந்து நசிந்து
அதிபதித்தார்கள் என்னும் அது ஒழிய
சிருஷ்டி காலம் தொடங்கி ,இன்றளவும்  வர ஜீவித்தவர்கள் ஒரு படிப் பட
ஜீவித்தே ,போந்தார்கள் என்னும் இவ் அர்த்தம் தான் இல்லை என்று -
ஐஸ் வரயவான்கலாய்முன்பு ஜீவித்தவர்கள் வ்ருத்தாந்தையும் ,
சூட்டு நன் மாலைகள் -என்று தொடங்கி ,பரமபத வாசிகள் சாமாராதன உபகரணங்களை
தரித்துக்கொண்டு ,சாமாராதனம் பண்ணி நிற்கா செய்தே  ,–அத்தை உபேஷித்து
 ,திரு ஆய்ப் பாடியிலே வெண்ணெயை விரும்பி வந்து அவதரித்ததை சொல்லுகையாலே ,
பரம பதத்தில் உள்ளோர் வ்ருத்தாந்தையும் ,
கோவை வாயாள் பொருட்டு -என்று தொடங்கி -
தேச கால விப்ரக்ருஷ்டங்களான
ராம க்ரிஷ்ணாத்வ்யவதாரங்களில் விரோதி நிரசன அபதானங்களை ,
தத் தத் தேச காலங்களில் போலே தர்சித்து ,நீ இப்படி விரோதி நிரசனம்
பண்ணுகிற தசைகளில் ,உதவி சிசிரோபசாரம் பண்ண பெற்றிலேன் ஆகிலும் ,
என்னுடைய ஹ்ருதயாதிகளே உனக்கு போக உபகரண னாம் படி  என் பக்கலிலே
வ்யாமுக்தனாவதே ! எங்கையாலும் ..
ஆழி எழ -என்று தொடங்கி ,-த்ரைவிக்ரமணம் ,சமுத்திர மதனம் ,பூமி யுத்தரணம் ,
ஜகன் நிகரணம் ,பாரத சமர நிர்வகணம் , ஹிரண்ய நிரசனம் ,ராவண வதம் ,
பாணாகர சேதனம் ,ஜகத் ஸ்ருஷ்ட்டி ,கோவர்த்தன உத்தோரணம் ஆகிய
பூர்வ சரிதங்களையும் ,பத்து பத்தாக பெசுகையாலும் ,
ஈஸ்வர வ்ருத்தாந்தளையும் ஒரு உபாதி அற ஒரு போகியாக
சாஷாத் அருளி செய்கிற இவருக்கு அஜ்ஞாதமான ஓன்று இல்லாமையாலே ,
தம்மை ஈஸ்வரன் அங்கீ கரிக்கைக்கு அடியான ,யாத்ருச்சிகாதி சூக்ருதங்கள் உண்டாகில் ,
அல்லாதவற்றோபாதி பிரகாசிக்கும் இறே என்ற படி ..
இத்தால் பிரகாசித்ததாகில் அருளி செய்வர் -அப்படி அருளி செய்ய
காணாமையாலும்,கேவல நிர்ஹெதுக,பிரசாத பிரகாச வசனங்கள்
பலவும் அருளி செய்தமை   காண்கையாலும் ,,அவையும் இவர்க்கு இல்லை என்றது ஆய்த்து ..
சூரணை -108
இப்படி அங்கீகார ஹேதுவாய் இருப்பதொரு சூக்ருதம் இல்லை யாகிலும் ,
அத்வேஷ ஆபிமுக்யங்கள் ,சூக்ருதம் அடியாக ஆனாலோ என்ன ,அருளி செய்கிறார் மேல் .
செய்த நன்றி

தேடிக் காணாதே
கெடுத்தாய் தந்தாய்
என்ற அத்வேஷ ஆபிமுக்யங்களும்
சத் கர்மத்தால்
அல்ல -
அதாவது -
வாட்டாற்றாருக்கு என் நன்றி செய்தேனா என் நெஞ்சில் திகழ்வதுவே -என்று
சர்வேஸ்வரன் தம்மை விஷயீகரிக்கைக்கு உடலாக தாம் செய்த சூக்ருதம்
ஏதேனும் உண்டோ என்று ,தேடிக் காணாதே -
என்னை தீ மனம் கெடுத்தாய் -என்றும் ,
மருவி தொழும் மனமே  தந்தாய் -என்று
தீ மனம் போகுகையாகிற அத்வேஷமும் ,
மருவி தொழும் மனம் உண்டாக்குகி யாகிற ஆபிமுக்யமும் ,
இரண்டும் அவனாலே உண்டாய்த்து என்று ,தாமே நிஷ்கரிஷ்க்கையாலே  ,
அத்வேஷ ஆபிமுக்யங்களும் சத்கர்மம் அடியாக வந்தது அன்று என்கை ..

சூரணை -109
ஆனால் பரம பக்திக்கு ,முகம் காட்டுமோ பாதி ,பரி கணனைக்கும் முகம்
காட்டும் என்றார் இறே இவர் தாம்-அந்த பரிகணனை தான் இவர்க்கு உண்டால்
ஆய்த்தோ என்ன   -அருளி செய்கிறார் மேல் ..
எண்ணிலும் வரும்
கணனைக்கு
 எண்டானும்
 இல்லை ..
அதாவது -
எண்ணிலும் வரும் என் இனி வேண்டுவம்-என்றது ,
ஈஸ்வரன் குண ஆதிக்யம் சொன்ன இத்தனை போக்கி ,
அந்த பரகணனைக்கு தம்மோடு அந்வயம் இல்லாமை கண்டு ,
நெஞ்சே கருமங்கள் வாய்க்கின்று ,ஓர் எண் தானும் இன்றியே
வந்து இயலுமாறு - கண்டாயே –என்று காரியங்கள் பலிக்கும் இடத்து ,
எண்ணிலும் வரும் -என்றது தான் மிகை யாகும் படி .ஓர் எண் தானும்
இன்றி இருக்க செய்தே ,பலித்து கொடு நிற்கிறபடி கண்டாய் என்று ,
தம் திரு உள்ளத்துக்கு மூதலிக்கையாலே,அதுவும் இவர்க்கு இல்லை என்கை ..
சூரணை -110
அது தான் வேணுமோ ? தமக்கு அனுமதி இச்சைகள் உண்டாக
அருளி செய்தாரே ? அவை தான் ஹேது ஆனாலோ என்ன -அதுவும்
அவனாலே உண்டானது என்கிறார் ..
மதியால் இசைந்தோம் என்னும்
அனுமதி இச்சைகள்
இருத்துவம் என்னாத என்னை
இசைவித்த
என் இசைவினது ..
அதாவது -
வைத்தாய் மதியால் எனது உள்ளத்து அகத்தே -என்று
அனுமதி மாத்ரத்தாலே அவனை என் நெஞ்சுக்குள்ளே வைத்தேன் என்றும் ,
யானும் என் நெஞ்சும் இசைந்து ஒழிந்தோம் -என்று
விரோதியை போக்கும் படியாக நானும் என் நெஞ்சும் இசைந்தோம் என்றும் ,
தமக்கு உண்டாக சொன்ன அனுமதியும் இச்சையும் ,
யான் ஒட்டி என்னுள் இருத்துவம் என்றிலன் -என்று
அவன் தம்முள்ளே புகுந்து இருப்பதாக கேட்ட அளவிலே நான் இசைந்து ,
என்னுடைய ஹிருதயத்திலே இருத்துவோம் என்று இலேன் என்ற படி ..
அவனை உள்ளே இருத்துவோம் என்று இசையாத தம்மை -
இசைவித்து என்னை-என்கிற படி வருந்தி ,இசைய பண்ணி -
-என் இசைவினை- நான் அல்லேன் என்று அகலாத படி என் இசைவு தானாய்ப்
புகுந்தவனை என்னும் படி யத்தனித்த ஈஸ்வரனுடைய கிருஷி பலம் என்கை ..
அனுமதி இச்சைகள் தமக்கு முன்னே  உண்டாய் இருந்தது ஆகில் ,
இருத்துவம் என்றிலன்-என்றும் -இசைவித்து என்னை-என்று
அருளி செய்ய கூடாது இறே

சூரணை -111
இவை ஒன்றும் இல்லை ஆகிலும் ,-மாதவன்-என்றும் -திரு மால் இரும் சோலை மலை -என்றும் ,
சொன்ன உக்தி மாத்ரங்களை பற்றாசாக கொண்டு விஷயீகரித்தானாக அருளி செய்கையால் ,
அவை தான் உண்டோ என்ன ,அவை பேற்றுக்கு அடியாக சொல்ல தக்கவை அன்று என்னும்
இடத்தை ,மற்றும் இவற்றோடு சக படிதங்களாக தக்க வற்றையும் கூட்டி கொண்டு அருளி செய்கிறார் மேல் ..
மாதவன் மலை நீர் நிழல் என்று
ஏறிடுமது
வ்யாவ்ருத்த்யுக்தி
அன்யார்த்தம்
அபுத்தி பூர்வகம்
அவிஹிதம்
பலவிசத்ருசம்
பலாந்தர ஹேது ..
அதாவது -
மாதவன் என்றதே கொண்டு என்னை இனி இப்பால் பட்டது
யாதவங்களும் சேர்கொடேன் என்று என்னுள் புகுந்து இருந்து -என்று
அந்த புர வாஸிகள் சொல்லும் -மாதவன்-என்கிற திரு நாமத்தை  அஹ்ருதயமாக
சொன்ன அளவில் ,அத்தையே குவாலாக கொண்டு ,அல்லாத திரு நாமங்களுக்கும் ,
இதுக்கும் வாசி அறியாத என்னை விஷயீகரித்து ,என்னுள்ளே புகுந்து இருந்து ,
சகல கர்மங்களையும் போக்கினான் என்றும் -
திரு மால் இரும் சோலை மலை என்றேன் என்ன ,திரு மால் வந்து
என் நெஞ்சு நிறைய புகுந்தான் -என்று ஓர் ஓர் தேசங்களில் ,மலைகளை சொல்லா நின்றால் ,
ஒரோ விசேஷங்களை இட்டு சொல்லுமோ பாதி ,யாத்ருச்சிகமாக
-திரு மால் இரும் சோலை மலை-என்னும் காட்டில் தான் உகந்து அருளின
திருமலையின் பேரை விரும்பி சொன்னேன் ஆக கொண்டு
நிரபேஷனான தான் பிராட்டி யோடு கூட வந்து என்னுள்ளே பரி பூரணமாக
புகுந்தான் என்று சொல்லும் படி ,-
மாதவன் என்று நம் பேரை சொன்னான் -என்றும்
திரு மால் இரும் சோலை மலை என்று நம் ஊரை சொன்னான்– என்றும்
எறிடுகிற இவை -ஈஸ்வரன் உகந்த திரு நாமம் என்றும் ,
அவனுகந்து வர்த்திக்கிற திருமலை என்று சொன்னவை அல்ல -
பேருக்கும் பேருக்கும் ,மலைக்கும் மலைக்கும் வ்யாவ்ருத்தி சொன்ன மாதரம் ..
மற்றும் இவற்றோடு சஹபடிதமாய் போருமவையான -
என் அடியார் விடாயை தீர்த்தாய் –அவர்களுக்கு ஒதுங்க நிழலைக் கொடுத்தாய் -
என்று ஏருடுகிற இவை -தன் பயிர் தீயாமைக்காக நீர் உள்ள இடத்தில் நின்றும் ,
நெடும் துலை இட்டு இறைக்கிறதும் ,தனக்கு சூது சதுரங்கம் பொருகைக்கும் ,
காற்று வரவுக்கு இருக்கையும் ஆக விரிவு உண்டாக புறம் திண்ணை கட்டி
வைக்கிறதும் ஒழிய ,-பாகவதர்கள் விடாயை தீர்க்கைக்கும் ,
அவர்களுக்கு ஒதுங்க நிழல் ஆகைக்கும் செய்கிறது
அல்லாமையாலே அன்யார்த்தம்
இவை தான் இத்தனையும் இத் தலையில் நினைவின்றி இருக்க ,
அவன் அடி தேறி இடுகிற அவை ஆகையாலே ,புத்தி பூர்வகமும் அல்ல.
இவை தான் பல ஹெதுதயா சாஸ்திர விஹிதங்களும் அன்று …
பகவத் விஷயமாகிற மகா பலத்துக்கு ,இவை சத்ருசம் அல்ல -
இவை உண்டாய்த்தாகில் இவ் அருகே சில அல்ப பிரயோஜனங்களுக்கு ,
ஹேதுவாம் இத்தனை என்கை –ஆகையால் இவை பகவத் அங்கீஹார ஹேதுவாக
மாட்டாது என்று கருத்து ..
கீழே -யாத்ருச்சிகாதிகள் உண்டாகில் தோன்றும் -சூரணை -107–என்றதுவும் இங்கே
மாதவன்-இத்யாதியாலே -அவன் ஏறிட தக்கவை சில உண்டாக ,இவர் தம்முடைய உக்தியாலே ,
கண்டு எடுத்து கழிக்கிற இதுவும் தன்னில் சேரும்படி எங்கனே என்னில் ,
யாத்ருச்சிகாதிகள் தான் பலவும் உண்டாகையாலே ,அத்யுத்கடங்கலாய் ,
மகா பலத்துக்கு உறுப்பாய் ,வந்து விழும் அவையும் ,ஆபாசங்கலாய் இருக்கும் அவையும்
உண்டாகையாலே ,அத்யுத் கடன்களாய் , அவனுக்கு ஹேதுவாக கொள்ளலாம் படி ,
இருக்கும் அவற்றை கீழே சொல்லிற்றாகி ,ஆபாசங்கலாய் ,அவன் ஆரோபித்து
கொள்ள தக்கவற்றை இங்கே சொல்லிற்று என்று விபஜித்து கொள்ளும் அளவில் விரோதம் இல்லை

சூரணை -112
ஆனால் இவரை இப்படி நிர்ஹேதுகமாக விஷயீகரிக்க வேண்டுவான் என்
என்னும் அபேஷையிலே அருளி செய்கிறார் மேல்-
இவன் நடுவே அடியான் என்று
ஓலைப் படா பிரமாணம்
பஷ பாதி ஸாஷி
வன் களவில் அனுபவமாக
இந்திர ஞாலங்கள் காட்டிக் கொள்ள
காப்பார் அற்று
விதி  சூழ்ந்தது
அதாவது
இப்படி ஒன்றை ஆரோபித்தாகிலும் ,விஷயீகரிக்கும் இவன் ,
-நடுவே வந்து உய்யக் கொள்கின்ற நாதன் -என்கிற படியே ,
நாதன் ஆகையால் நிர்ஹேதுகமாக வந்து -
அடியான் இவன் என்று எனக்கு ஆர் அருள் செய்யும்-என்றும்
த்வம் மே -என்கிறபடியே
இவன் என் அடியான் என்று பிடிக்க ,
அஹம் மே -என்கிற படி -அதுக்கு இவர் இசையாமல் ,
என்னை நீ உன் அடியான் என்றது எத்தாலே -என்ன -
இதம் வேத மூல பிரமாணாத் -என்கிறபடியே இவரை இசைவிக்கைக்காக
பதிம் விச்வச்ய -என்றும்
பிராதா ஷேத்ரஞபதி -என்றும்
ஷராத்மானா வீசாதே  தேவ ஏக -என்றும் இத்யாதிகளாலே
சேதனா சேதனங்கள் அடைய தனக்கு சேஷம் என்னும் இடத்தை
பிரதிபாதிக்கிற வேதத்தை பிரமாணமாக காட்ட ,அது எழுதா மறை ஆகையாலே ,
அது ஓலைப் படா பிரமாணம் என்று இவர் அத்தை அந்யதாகரித்து ,தம்முடைய
அநாத்ய அனுபவத்தை பிரபலமாக கொண்டு நிற்க்கையாலே-
ஆட்ச்சியிலும் பிரபலமான துடர்ச்சியை முன்னிட்ட அளவிலே -
அதுக்கும் ஸாஷி யார் என்று கேட்டவாறே -சூதீச்யாத்-என்கிறபடி ,
தத்வ தர்சிகளான ஞானிகளை காட்ட –  த்வத் பஷ பாதி ச -என்கிறபடியே
அவர்கள் உனக்கு பஷ பாதிகள் என்று அதுக்கும் இவர் கண் அழிவு சொல்லுகையாலே ,
வன் கள்வன்-என்று விஷயீகார அநந்தரம்-அநாதி காலம் தாம் அஹம் மம -என்று
இருந்து போன அனுபவம் , ஆத்மா அபஹாரம் ஆகிற வலிய கழவாலே வந்தது என்று ,
இவர் அனுதபிக்கும் படி -இந்திர ஞாலங்கள் காட்டி இவ் எழ உலகும் கொண்ட -என்று
இந்திர ஞாலங்கள் போலே ,திருஷ்ட்டி சித்த அபகாரிகளான
-வடிவழகையும் ,சீலத்தையும் ,சேஷ்டிதையையும் காட்டி,
வாய் மாளப் பண்ணி , ஆசூர பிரக்ருதியான மகா பலி-என்னது என்று இருந்த
லோகத்தை தன்னதாக்கி கொண்டால் போலே
,இவரையும் வடிவழகையும் சீலாதிகளையும் காட்டி வாய் மாளப் பண்ணி
இவர்-என்னிது -என்று இருந்த ஆத்மாவை தன்னதாக்கி கொள்ளும் படியாக ,
விதி வாய்க்கின்று காப்பார் யார் -என்று
கிருபா ஜனிகையான இவள் காக்கவோ ?
கிருபா பரதந்த்ரனான நீ காக்கவோ ?
கிருபா பாத்ரமான நான் காக்கவோ -என்னும் படி
ஒருவரால் நிவாரிக்க ஒண்ணாத படி பெருகுவதாய் ,

ச்வதந்த்ரனான தன்னாலும் தப்ப ஒண்ணாத படி இருக்கையாலே ,
விதி சப்த வாச்யையாய் இருந்துள்ள கிருபை -
எனைத்தோர் பிறப்பும் –
-எதிர் சூழல் புக்கு எனக்கே அருள்கள் செய்ய -
அம்மான் திரிவிக்ரமனை -
விதி சூழ்ந்தது -என்று
அநேக ஜன்மங்கள் நான் பிறந்த பிறவிக்கு எதிராக பிறந்து கொடு வந்து ,
எனக்கு ஒருவனுக்கே தன் பிரசாதங்களை பண்ணும் படியாக -
சர்வேஸ்வரனாய் வைத்து த்ரிவிக்ர அமாபதான முகத்தாலே
எல்லார் தலையில்ய்ம் திரு அடிகளை வைத்த சுசீலனை ,
கிருபை சூழ்ந்தது என்னும் படி இவரை அங்கீகரித்து அல்லது
நிற்க ஒண்ணாது வளைத்து கொண்டது என்கை ..
காட்டி கொள்ள -என்கிற இடத்தில்-காட்டி-என்கிற இது -
பிரமாணம் காட்டி
ஸாஷி காட்டி
இந்திர ஞாலங்கள் காட்டி என்று
சர்வாந்தரான் விதமாய் கிடக்கிறது ..
அழகிய  மணவாள பெருமாள் திரு அடிகளே சரணம் .
ஆழ்வார் எம்பெருமானார் ஜீயர் திரு அடிகளே சரணம் .

ஆச்சார்ய ஹிருதயம்- சூர்ணிகை -101/102/103/104..

December 3, 2011
சூரணை -101
இனி இவ் ஆழ்வாருடைய பக்தி விசேஷம் இருக்கும் படியை அறிவிக்கிறார் …
இது உபயமும் அன்றிக்கே
அறியாக் காலத்தே
ஒக்க பிறந்து
தழுவி
நின்று
கட்டமே நோயாய் உலர்த்தி
வீழ்ந்து அலப்பாய்
த்யாக ச்வீகார நிஷ்டா ஹானிகள் ஆக்கி
சத்தா போக விருத்த உபகரணம்
ஆவது ஓன்று
அதாவது
கீழ் உக்தையான இவ் ஆழ்வார் உடைய பக்தி ,
ஸ்வ எத்தன சாத்யையாய் உபாய பூதையாய் இருக்கும் பக்தியும் ,
உபாய பரிக்ரஹஅனந்தர  அபேஷிக்க உபாய பலமாய் வரும் பக்தியும் ஆகிற
நடுவில் சொல்லுகிற இரண்டும் அன்றிக்கே -
அறியாக் காலத்துள்ளே அடிமை கண் அன்பு செய்வித்து -என்றும்
பால்யாத் ப்ரப்ருதி சுச்நிக்த -என்கிற படியே அறிவுக்கு சம்பாவனை இல்லாத
பால்யத்திலே ,பிராப்தி பலமான அடிமையிலே ,அதி பிராவன்யத்தை பிறபித்தது என்னும் படி
திரு துழாய் க்கு மணம் போலே ஒக்க பிறந்து ,-தழுவி நின்ற காதல்-என்று
விடுவேன் என்றாலும் ,விட ஒண்ணாத படி உடன் வந்தியாய்-
கட்டமே காதல்-என்றும் ,
வேட்கை நோய் கூர – என்று அநுபாவ்ய விஷயத்தை யதா மனோரதம்
அனுபவிக்க பெறாத பொது ,போஜனம் பெறாத தசையிலே பசிபோலே ,
கஷ்டம் எனபது -வியாதி என்பதாம் படி -வெறுப்பை விளைத்து -
வேவரா வேட்கை நோய் மெல்லாவி உள் உலர்த்த -என்றும் ,
உன்னைக் காணும் அவாவில் வீழ்ந்து -என்றும் ,
உன்னை காண்பான் நான் அலப்பாய் -என்றும் ,சொல்லுகிற படி
அசோஷ்யமான ஆத்ம வஸ்துவை குருத்து வற்றாம் படி சோஷிப்பித்து ,
கடலிலே விழுந்தால் போல் கரை ஏற ஒண்ணாத படி அபிநிவேச ரூபமான
தன்னுள்ளே ஆழ்ந்து போக்யமான ,அவ் விஷயத்தை காண வேண்டும் என்று அலமாக்க பண்ணி ,
உன்னால் அல்லால் யாவராலும் ஒன்றும் குறை வேண்டேன் -என்கிற படியே
இதர உபாய பரித்யாக பூர்வமாக அவனே உபாயம் என்று அறுதி இட்டு இருக்கும் இவரை-
குதிரியாய் மடலூருதும் -என்றும்
மடலூர்ந்து மெம் மாழி அம் கை பிரான் உடைத் தூ மடல் தண்  அம் துழாய் மலர் கொண்டு சூடுவோம் -என்னும்படி
த்யஜித்த உபாயத்தில் மூட்டுகையாலே -த்யாக நிஷ்டா ஹானியையும் ,
ஆறு எனக்கு நின் பாதமே சரணாக தந்து ஒழிந்தாய் -என்றும்
கழல்கள் அவையே சரணாக கொண்ட -என்றும் ,
அடி மேல் சேமம் கொள் தென் குருகூர் சடகோபன் -என்றும் ,
நாகனை மிசை நம்பிரான் சரணே சரண் -என்றும் ,
அடிக் கீழ் அமர்ந்து புகுந்தேனே -என்று
அடுத்து அடுத்து பிரபத்தி பண்ணும்படி ஆக்குகையாலே
சக்ருதேவஹி  ,சாஸ்த்தார்த்த க்ருதோயம் ,தாரயேன்னரம்-
சக்ருதேவ பிரபன்னாய -இத்யாதிகளில் சொல்லுகிற படியே
சக்ருத் கர்தவ்யமான ச்வீகாரத்தில் ,நிஷ்ட ஹானியையும் உண்டாக்கி.
பகவத் விஷயத்தை நினையாமை என்றும் ,சத்தா ஹானி என்றும் இரண்டு இல்லை என்று இருக்கும் இவருக்கு -
அநவரத தத் விஷய நினைவு -ஸ்மரண -ஹேது  ஆகையாலே
சத்தைக்கும் -எல்லாம் கண்ணன் -என்று இருக்கும் இவருக்கு தத் விஷய அந்புபூஜையை
மென் மேலும் விளைக்கையாலே போகத்துக்கும் -
வழு இலா அடிமை  செய்ய வேண்டும் -என்று இருக்கும் இவருக்கு ,
அசேஷ சேஷ தைக ரதித்வதுக்கு உடலாகையாலே வ்ருத்திக்கும் உபகரனமாய் இருக்கும் என்கை ..
அன்றிக்கே -
சத்தா போகேத்யாதிக்கு  -நா கிஞ்சித் குர்வதச் சேஷத்வம்-என்று கிஞ்சித் கரியாத
வஸ்துவுக்கு சேஷத்வம் இல்லை என்கையாலே ,சேஷத்வைக்க நிரூபணியனான
இவனுடைய சத்தை -கிஞ்சித் காரத்திலே ஆதலால் இவனுக்கு சத்தா ஹேதுவாய்
தனக்கே ஆக -என்றும்
உன் தன் திரு உள்ளம் இடர் கெடும் தோறும் -என்றும்
கதா பிரகர்ஷா இஷ்யாமி- , இத்யாதிகளின் படியே -
இது தான் பரம பிரயோஜனமாய் பண்ணும் அதாகையாலே
அவனுக்கு போகமாய் இருக்கும் அதான கைங்கர்ய வ்ருத்திக்கு உபகரணமாய் இருப்பது என்றுமாம் ,
ஆக கீழ் செய்தது ஆயிற்று -
இவருடைய பக்தி சாதித்து பெற்றதும் அன்று
அபேஷித்து பெற்றதும் அன்று
சஹஜையாய் ,சத்தாதிகளுக்கு ,உபகரணமாய் இருப்பது ஓன்று என்றது ஆய்த்து .

சூரணை-102
இங்கன் அன்றிக்கே ,இவருடைய இந்த பரம பக்தி -கர்ம ஞான பக்திகள் ஆகிய
சாதன த்ரயத்தையும் ,இஜ் ஜென்மத்திலே அனுஷ்டிக்கை யாலேயாதல் ,
பூர்வ ஜென்மங்களில் அப்யாசத்தாலே ஆதல் ,உண்டானதாலோ என்கிற சங்கையில் ,
இரண்டு படியாலும் வந்தது அன்று என்னும் இடத்தை இவர் தம்முடைய
உத்திகளாலே சாதிக்கிறார்
இடகிலேன்
நோன்பறிவிலேன்
கிற்பன்
கீழ் நாள்கள்
என்கையாலே
சாதன த்ரய
பூர்வ அப்யாசஜம்
அல்ல
அதாவது
இடகிலேன் -இத்யாதிகளாலே -

பசித்தாருக்கு சோற்றை இடுதல் ,தாஹித்தாருக்கு தண்ணீர் வார்தல் செய்தேன் ஆகில்
யஜ்ஞோ தான தர்ம கர்ம -என்கிற படியே ,தானமும் கர்ம யோக அந்தர் பூதமாகையாலே
,கர்ம யோகத்திலே நிவேசிப்பிக்கலாம் ,,அது செய்ய மாட்டுகிறேலேன் -
-இந்தியங்களை விஷயத்தில் போகாத படி நியமித்தேன் ஆகில் ,
ஞான யோகத்தில் நிவேசிப்பிக்கலாம் –அதுவும்செய்ய மாட்டுகிறலேன்,
,நியதனாய் கொண்டு சாஸ்த்ரோக்தமான காலங்களிலே , புஷ்பயாதி உப காரணங்களை
சம்பாதித்து கொண்டு ஆராதித்து ஸ்துத்திதேன் ஆகில் பக்தி சரீரத்தில் நிவேசிப்பிக்கலாம்
அதுவும் செய்ய மாட்டுகிறலேன் என்றும் -நோற்ற நோன்பிலேன் ,நுண் அறிவிலேன் -என்று
பல வ்யப்தமாம் படி அனுஷ்டிதமான கர்ம யோகம் உடையவன் அல்லேன் -அது இல்லாமையாலே ,
சூஷ்ம ரூபமான ஜீவ பர விஷய ஞான யோகத்தை உடையேன் அல்லேன் –ஆகையால் உபய சாத்யை யான
பக்தி இல்லை என்னும் இடம் அர்த்தா சித்தம் என்று  அருளி செய்கையாலே வர்த்தமான ஜென்மத்தில்
கர்ம ஞான பக்திகள் ஆகிய சாதன த்ரய அனுஷ்டானத்தால் உண்டானது அல்ல ..கிற்பன் கில்லேன் என்று இலேன் முன நாளால் -என்று முன்பு உண்டான

காலம் எல்லாம் -குர்யாத் -என்று நன்மை செய்ய அடுக்கும் என்றால் ,வல்லேன் என்று
இசைந்திலேன் –ந குர்யாத் -என்று தீமை செய்யல் ஆகாது என்றால் ,மாட்டேன் என்று தவிர்ந்திலேன் –
இப்படி விஹிதத்தை செய்யாமல், நிஷிதத்தை செய்து போந்தேன் என்றும் -
தெரிந்து உணர்வு ஓன்று இன்மையால் தீ வினையேன் –ஆழி அம் கையானை ஏத்தாது அயர்த்து –
வாளா இருந்து ஒழிந்தேன் -கீழ்

என்று பகவத் விஷயத்தை அறியும் ஞானம் ஒன்றையும் இல்லாமையாலே ,
பகவத் அனுபவ போக்யமான காலத்தை பாழே போக்கிய பாவியேன் -
பிராட்டி சொன்னது செய்தல் அல்லது ,நிற்க மாட்டாமையாலே ,மாயா
மிருகத்தை அன்று பின் பற்றி போன –அருகாழியை திருகையிலுடைய
சர்வேஸ்வரனை மங்களாசாசனம் பண்ண பெறாதே அறிவு கெட்டு
வ்யர்தமே இருந்து விட்டேன்  கீழ் உள்ள காலம் எல்லாம் என்று
அருளி செய்கையாலே பூர்வ ஜென்மங்களில் அப்யாசத்தால் உண்டானதும் அல்ல என்கை
சூரணை-103
இன்னமும் இவர் தம்முடைய   திவ்ய சூக்தி விசேஷத்தாலே இது தன்னை
வ்யக்தீகறிக்கிறார்
இப் பிறப்பே
சில நாளில் என்ற போதே
இரண்டும் கழியும்
அதாவது
குறிக் கொள் ஞானங்களால் எனை ஊழி செய்தவமும் ,
கிறிக் கொண்டு இப் பிறப்பே சில நாளில் எய்தினன் யான் -என்று
யமநியமாத்யவஹிதராய் கொண்டு ,சம்பாதிக்க வேண்டும்
வேதன அத்யாநோபாச நாத்யவஸ்தா விசெஷங்களான ஜ்ஞானங்களாலே
அநேக கல்பம் கூடி ஸ்ரவனமாய் ,மனனமாய் ,    திருவ அனுச்மிர்தயாய்
வர கடவ பக்தி யோகமாகிற தபசினுடைய பலத்தை ஒரு எத்னமும்
இன்றிக்கே இருக்க -நல் விரகானவனாலே -இத் ஜென்மத்திலே -அதிலும் அல்ப காலத்திலேயே
பெற்றேன் என்கையாலே ,ஜென்மாந்தர அப்யாசஜம் என்றும் ,   இஜ் ஜென்மத்திலே
சாதன அனுஷ்டானஜம் என்றும் சொல்லுகிற இரண்டும் போம் என்ற படி –
இப் பிறப்பே -என்றும் -சில நாள்களில் -என்றும் இரண்டையும் அருளி செய்தது
ஜென்மாந்தர அப்யாசத்தையும் இஜ் ஜென்மத்தில் சிரகால சாத்தியமான வற்றில்
அன்வயத்தையும் வ்யாவர்த்திக்கைக்கா இறே..
அன்றிக்கே -
இடகிலேன்-இத்யாதி வாக்யத்தில் எடுத்த சந்தைகள் எல்லாத்தாலும் பூர்வ ஜென்ம
சித்தமான சாதன அப்யாச பலம் இல்லாமையை சாதித்தாகவும் ,அது இல்லையாகில் ,
இஜ் ஜென்மத்தில் அவற்றை அப்யசித்து ,வந்தததனாலோ என்கிற சங்கை வர-
பூர்வ ஜென்மங்களிலும் இஜ் ஜென்மத்திலும் இவருக்கு அவற்றில் அன்வயம் இல்லை என்னும் இடத்தை
-இப் பிறப்பே -இத்யாதி -யான இவருடைய சூக்தி விசெஷத்தாலே தர்சிப்பியா நின்று கொண்டு ,
உபய சங்கையும் சேர தள்ளுகிறார் என்று இங்கனே யோஜிக்க்கவுமாம் ..இந்த
யோஜனையை பற்றவும் , பூர்வ யோஜனையே இதனுடைய பட்டோலை யான
பெரிய படிக்கு சேருவது

சூரணை -104
ஆனால் இவருக்கு இந்த பக்தி உண்டாகுகைக்கு ஹேது என் என்னும்
மா கான்க்ஷையிலே -பல போக்தாவான ஈஸ்வரன் கிருஷி பலன்-என்னும் அத்தை -
ஷேத்ரமும் ,கர்ஷகனும் ,க்ருஷியும் ,தத் பலமாக ரூபித்து கொண்டு அருளி செய்கிறார் ..
பெரும் பாழில் ஷேத்ரஜ்ஞன்
பெரும் செய் -கலியார் ஏவ ஆளும் வன் குறும்பர்
குடி ஏறிப் பெரும் குடியும் தங்கள் கருத்துள்ளே ஆக்கி
படிந்து உண்ணும் போகத்துக்கு காவல் செய்து ,
குமைத்து ,திரித்து வீழ்த்தி ,வலித்து, எற்றி,
அருவி அறுத்து கடனாயின இறுப்பிக்க
பாழ்த்த விதியானவாறே
தன்பால் மனம் வைப்பிப்பதாக
தேய்ந்தற மன்னி
ஒள் வாள் உருவி
வினை தூற்றை வேர் அறுவித்து
தீக்கொளீஇக் கவ்வை எரு  இட்டு
அமுதவாறு தலை பற்றி
ஈரி யாய்   கசிந்ததிலே
ஈரநெல் வித்தி
எழு நாற்றுகளையும்
வேர் முதல் மாய்த்து
பட்டி சேவதாக்கி
மீது கொள்ளாமல் ,குறிக் கொள்வித்து ,
கடல் புரைய விளைந்து ,
தலை வணக்கினவாறே ,
நாளு நாள் கோட் குறையாக
நின்றார் அறியாமல் ,
குந்தம் கொண்டு ஆராமை உண்டு ,
காலக் கழிவாலே ,,நிலதுகாமல் பற்று அறுத்து ,
தண்டால் அடித்து ,பதர் அறுத்து
போர்த்த தோல் விடுத்து
சூஷ்ம ஓட்டும் நீரிலே கழுவி ,
வேறோர் கலத்து இட்டு ,
பைம் தொடி மடந்தையரை கொண்டு ,
ஷட் குண ரச அன்னமாக்கி
வானோர்க்கு ஆரா அமுது ஆனவாறே ,
முற்றும் உண்ண முன்னம் பாரித்து ,
உழு வதோர் நாஞ்சில் கொண்டு ,
பெருக முயலும்
பக்தி உழவன்
க்ருஷி பலம் இறே
பெரும் பாழில் ஷேத்ரஜ்ஞன் பெரும் செய் -அதாவது -
முடிவில் பெரும் பாழ்-என்று நித்தியமாய் ,அபரிசேதமாய் ,
சேதனருக்கு போக மோஷங்களை விளைத்து கொள்ளலாம்
நிலமான பிரகிருதி தத்வத்தில் -ஷேத்ரஜ்ஞன் ஆகிற பக்த சேதனுடைய ,
நெஞ்சப் பெரும் செய் -என்று பக்திக்கு விளை நிலமான மனஸ் ஆனது -
பாழ்த்த விதி ஆனவாறே -என்றதோடு இதுக்கு சம்பந்தம் ….
பாழ் படுகைக்கு அடி சொல்லுகிறது நாடு உள்ள தடங்கலும் ..
கவியார் ஏவ ஆளும் வன் குறும்பர் குடி ஏறி -அதாவது -
ஏவினார் கலியார் நலிக என்று என் மேல்-என்கிறபடியே
கலியுகமாகிற வன்னியன் -இவனை நலியும் கோள் -என்று ஏவ ,
மனம் ஆளும் ஓர் ஐவர் வன் குறும்பர் -என்கிறபடியே -சேதன சேஷமான
மனஸை -தங்களுக்கு சேஷம் ஆக்கி கொண்டு நடத்தும் அவர்களாய் -
முன் கை மிடுக்கராய் -அத்வீதியார் இருந்துள்ள இந்திரியங்களாகிய குறும்பர் -
கோவாய ஐயர் என் மெய் குடியேறி -என்கிற படியே இச் சேதனனுக்கு நியாமகராய் கொண்டு ,
தேஹத்திலே குடி புகுந்து ,
கலியார் ஏவ -என்றது-இந்திரியங்கள் உடைய நலிவுக்கு கலி காலம் பிரவர்தகம் ஆகையாலே -
கலியார் -என்றும் -ஐவர்-என்றும் -சேதன சமாதியாலே சொல்லுகிறது .
தனக்கு என்ன ஆக்ரஹம் உடையாரை போலே ,நலிகிற கொடுமையை பற்ற –
கலியாரே என்று -ரேபாந்தமாக ஆழ்வார் அருளி செய்தது கலிகாலத்துக்கு அஞ்சின படி யாலே இறே ..
பெரும் குடியும் தங்கள் கருத்துள்ளே ஆக்கி -அதாவது -
முன்னின்று முறை போக்கும் பெரும் குடி போலே ,தங்களுக்கு பிரதானமான
மனசையும் -ஐம்புலன் கருதும் கருத்துள்ளே திருத்தினேன் மனத்தை -என்கிறபடியே -
தாங்கள் நினைத்த வழியே ஒழுகும் படியாக பண்ணி
படிந்துண்டும் போகத்தே தூராதே பொருக் கொணா போகத்து காவல் செய்து -
புலன் படிந்து உண்ணும் போகம் -என்று விஷயங்களிலே அவஹாகித்து புஜிக்கிற போகத்தில் -
தூராக் குழி -என்ற படி ஒரு காலும் பூர்ணம் ஆகாதே -
பொறுத்து கொண்டு இருந்தால் பொறுக்க ஓணா போகாமே நுகர்வான்-என்கிறபடியே -
இவற்றால் வந்த நலிவை ஆற்றி இருப்போம் என்றால் ,ஆற்ற ஒண்ணாத படி ,விஷய
போகங்களை புஜிக்க வேணும் என்று , -
கடியார் காளையர் ஐவர் புகுந்து காவல் செய்த -என்கிற படி க்ரூரராய் ,
நலிய நலிய

இளகி பதியா நின்ற பருவத்தை உடையராய் கொண்டு ,இவனை சிறை செய்து –
குமைத்து திரித்து வீழ்த்து வலித்து எற்றி அருவி அறுத்து கடனாயின விறுப்பிக்க – அதாவது -
கூறை சோறு இவை தா என்று குமைத்து போகார் -என்றும் ,
செக்கலிட்டு திரித்துக்கும் ஐவர் -என்றும் ,
கொடு வன் குழியினில் வீழ்க்கும் ஐவர் -என்றும் ,
ஐவர் திசை திசை வலித்து எற்றுகின்றனர் -என்றும் ,
ஐவர் அறுத்து தின்றிட -என்கிறபடியே
தனக்கு அபீஷ்டமானவற்றை தா என்று துகைத்து இழுத்து ,
சரீரமாகிற செக்கிலே இட்டு ,சுழற்றி க்ரூரமாய் ,
கரையேற ஒண்ணாதபடி இருக்கும் விஷயங்கள் ஆகிற படு குழியில் தள்ளி ,
அவை தான் அநேகங்களாக ஸ்வ ஸ்வ   விஷயங்களிலே  கொடு போகைக்காக ,
நாலு திக்கிலும் இழுத்து ,நலிந்து அருவித் தின்னுமா போலேயும் ,அறுத்து தின்னுமா போலேயும் ,
என் விஷயத்தை காட்டு -என் விஷயத்தை காட்டு -என்று நெருக்கி ,
இப்படி பஹுவிதமாக தண்டித்து -
பொருள் இன்பம் என இரண்டும் இறுத்து என்  ஐம்புலன் கட்கு கடனாயின -
என்று ச்ரோத்ராதிகளுக்கு ,பிராப்தமாய் இருக்கிற அர்த்த காமங்கள் என்று
சொல்லப் படுகிற ,இரண்டையும் கடமை இருப்பாரை போலே
,அவற்றாலே பரி பூதனாய் கொடுத்து போந்தேன் என்னும் படி
தங்களுக்கு பிராப்த கரங்களை இறுப்பித்து கொள்ள ..

பாழ்த்த விதி யானவாறே -அதாவது -
இப்படி ஆகையாலே ,வாழ்த்தி அவன் அடியை பூ புனைந்து ,நின் தலையை தாழ்த்து ,
இரு கை கூப்பு என்றால் ,கூப்பாத பாழ்த்த விதி -என்கிற படியே ..
வகுத்த சேஷியானவனை வாழ்த்தி ஆராதித்து ,வணங்கி கும்பிடு கைகள் ஆகிற ,
இவற்றில் ஒன்றிலும் ,அன்வயியாமையாலே  ,   தத் அங்கீகார பற்றாசான
சுக்ருத கந்தம் அற்று ,மனஸ் பாழ் பட்டவாறே -
தன் பால் மனம் வைப்பிபதாக தேய்ந்து அற மன்னி – அதாவது -
தன் பால் மனம் வைக்க திருத்தி -என்கிறபடியே இந்திரிய அவஸ்தையாலே
இப்படி பட்ட பாழ் பட்ட மனஸை  -

பயிர் படும் படி தன் பக்கல் வைக்க பண்ணுகைக்காக -
எனது ஏழை நெஞ்சாளும் திருந்தாத ஓர் ஐவரை தேய்ந்தற மன்னி இருந்தான் -
என்கிற படி கண்டது எல்லாத்திலும் சபலமாய் இருக்கிற மனஸை ,அதுவே
பற்றாசாக பொதி எடுத்து ஆளா நிற்ப்பராய்,எத்தனை எனும் பலவான்கள்
திருத்த புக்காலும் திருந்தாதே இனி இப்படி ஓர் ஐவர் இல்லை என்னும்படி
இருக்கிற இந்திரியங்கள் ஆகிற ஐவர் ஷயித்து ,    முடிந்து போம் படி ,ஆசன பலத்தாலே
குறும்பரை அழிக்கும் ராஜாக்களை போலே ,ஸ்தாவர பிரதிஷ்டை யாய் இருந்து –
ஒள் வாள் உருவி வினைத் தூற்றை வேர் அறுவித்து –அதாவது -
நீ பணித்த அருள் என்னும் ஒள் வாள் உருவி-என்கிற படியே -
மா மேகம் சரணம் விரஜ -என்று என்னுடைய பிரசாதத்தையே ,உனக்கு
உஜ்ஜீவன ஹேதுவாக அத்யவசிஎன்ன -
ஸ்திதொச்மி கத சந்தேக -என்னும் படி -சகல சந்தேககங்களையும் துணித்து
போகட வற்றாய் , -சர்வ பாபேப்யோ மோஷ இஷ்யாமி-என்று அருளி செய்த படி ,
சர்வ பாபங்களையும் சேதிக்கைக்கு சமர்ததுமான ஒண்மை உடைய கிருபை ஆகிற
வாளை அப்ரிதகதமாக்கி பக்தி யாகிற பயிருக்கு விளை நிலமாக கல்பிதமாய் இருந்துள்ள மனஸ்
பாழே கிடந்தது போம் படி -கொடு வினை தூறு -என்கிற படியே ,இவனால் அடி காணவும்
அறுக்க ஒண்ணாதாகவும் மூடின பாபமாகிய தூற்றை -
வினைகளை வேரற -என்றும்
வல் வினை தொடர்களை முதல் அரிந்து -என்றும் சொல்லுகிற படி
மறு கிளை உண்டாகாத படி வாசனா ருசிகள் ஆகிற ஊசி வேரோடும் ,
பக்க வேரோடும் ,அறுப்பித்து வினை தூற்றை ,வேர் அறுத்து -என்னாதே -
வேர் அறுவித்து -என்கையாலே ணிஜர்தமும் தோற்றுகிறது .. ..வினை அறுக்கையில் ,
பிரயோஜக கர்த்ருத்வம் ஈஸ்வரனுக்கும் ,சாஷாத் கர்த்ருத்வம் கிருபைக்கும் ஆகலாம்  இறே
தீக் கொளீ இ-அதாவது
வெட்டின காட்டை சுட்டி பொகட்டுமா போலே ,மோஷ இஷ்யாமி -என்கிற
கிருபா ப்ரயுக்த சங்கல்பத்தாலே ,முந்துற அடி அறுத்த வற்றை -
இறவு செய்யும் பாவக் காடு தீக் கொளீ இவேகின்றதால் -என்று
இவ் ஆத்மாவை முடிக்கிற கர்ம சந்தானம் நெருப்பு கொழுந்தி வேகா நின்றது என்னும் படி ..
யாதேஷீ க்தூலமக்னவ் ப்ரோதம் ப்தூயேத
ஏவம் ஹாஸ்ய சர்வே பாப்மான ப்ரதூயந்தே  –என்கிற படி
உரு மாய்ந்து போம் படி தக்த மாக்கி ..
கவ்வை எரு இட்டு-அதாவது
 ஊரவர் கவ்வை எரு இட்டு -என்கிற படியே பகவத் ஆபிமுக்யம் பிறந்த அளவிலே ,
இவன் பாகவதன் ஆனான் என்று சம்சாரிகள் சொல்லும் பழ மொழியை
பக்தி ஆகிற பயிருக்கு வர்த்தகமான எருவாக இட்டு -
அமுதவாறு தலை பற்றி-அதாவது -
அறிவை என்னும் அமுதவாறு தலை பற்றி வாய் கொண்டது -என்கிற படியே ,
ஜ்ஞானம் ஆகிற அமுத நதியை ,வாயளவாய் தலைக்கு மேலே போம் படி ,பெருக பண்ணி ..
ஈரி யாய் கசிந்ததிலே -அதாவது -
கண்ணனுக்கு என்று ஈரி யாய் இருப்பாள் -என்றும் ,
கசிந்த நெஞ்சினளாய் -என்று சொல்லுகிற படி அந்த ஞான வாரியாலே ,,
நல்லது கண்டால் அவனுக்கு என்னும் அனுசந்தானத்தாலே -ஆர்தரதை விளையும் படி ,
நெஞ்சு பதம் செய்து ,செவ்வி வாய்த்த வாறே அந் நெஞ்சிலே
ஈர நெல் வித்தி-அதாவது -
சங்கமாகிற நெல்லை விதைத்து .

எழு நாற்றுக்களையும் வேர் முதல் மாய்த்து -அதாவது -
செய்தலை எழு நாற்று -என்கிறபடியே ,தத் பிரத்யாசன்னமாய் ,
ததேக பரதந்த்ரமாய் ,ததேக போக்யமாய் ,வளருகிற இப் பயிரில் ,
கர்த்ருத்வ போக்த்ருத்வ புத்தியை விளைக்கும் அஹங்கார மம காரங்களாகிய
களையையும் ,-நீர் நுமது என்று இவை வேர் முதல் மாய்த்து -என்கிறபடியே
வூசி வேரோடே பறித்து பொகட்டு..
பட்டி சேவதக்கி-அதாவது -
களை பறித்தாலும் போராதே , பட்டி புகாமல் நோக்கினால் இறே
பயிர் தலை பெற்று செல்லுவது –ஆகையாலே -வன் புல சேவை அதக்கி-என்கிற படி ,
விஷயாந்தரன்களிலே பிரவணமாய் ,பகவத் பக்தியை தலை அழிக்கை யாலே ,
பக்தி யாகிற இப் பயிருக்கு பட்டியான இந்திரியங்கள் ஆகிற சேக்கள் உடைய
ச்வைர சஞ்சார ஹேதுவான கர்வத்தை போக்கி ..
மீது கொள்ளாமல் குறிக் கொள் வித்து –அதாவது -
பயிர் பல பர்யந்தம் ஆனாலும் ,பலிதாம் சத்தை ,ராத்ரிசரர் அபஹரிக்க
யோக்யதை உண்டாகையாலே ,ரஷை பண்ணுவிக்க வேணும் ஆயத்து ..-அப்படியே -
விளைந்த தானியமும் ராக்கதர் மீது கொள்ள கிலார்கள்-என்கிற படி அனந்யார்ஹமாம்படி-
அரக்கர் அசுரர் பிறந்தீர் உள்ளீரேல் -என்று ராஷச பிரக்ருதிகளும் , ஆசூர பிரக்ருதிகளும் ஆக
சொல்லலாம் படியான அபாகவாத ஜனங்கள் -எங்களுக்கும் இவன் ச்நேஹீ -என்று இருக்கும் அவ் வழியாலே ,
இத்தை அபஹரிக்கைக்கு அவகாசம் அற -பக்தியாகிற பயிர் விளைந்து இருக்கும் நெஞ்சுக்கு -
பள்ளி அறை குறிக் கொள்மின் -என்கிற படியே காவல் அடைத்து ..

கடல் புரைய விளைந்து தலை வணக்கினவாறே -அதாவது -
காதல் கடல் புரைய விளைவித்த காரமர் மேனி -என்கிறபடியே எருவும் நீரும் உண்டானாலும் ,
மேல் வர்ஷம் இல்லாத போது பயிர் தலை குளிர்ந்து வளராது என்று ,காள மேக நிபச்யமான
வடிவழகை ,வர்ஷித்து வளர்க்கையாலே ,அந்த பக்தி ஆகிற பயிர் கடல் போலே ,அபரிசேத்யமாம்படி பலித்து ..
வரம்பற்ற கதிர் செந்நெல் தாள் சாய்த்து தலை வணக்கும் -என்கிற படி
பலித்த பயிரானது பரி பக்குவமாய் தலை வணங்குமா போலே ,பலிதமான
அதனுடைய பரிபாக நிபந்தனமான ஆர்த்தியால் வந்த பாரவச்யம் பிறந்தவாறே –
நாளு நாள் கோள் குறையாத நின்றார் அறியாமல் குந்தம் கொண்டு ஆராமை உண்டு-அதாவது -
பத்தி பரிமாணம் சொன்ன இத்தால் பலித்தது -தத் ஆச்ரயமான ஆத்ம வஸ்து
பகவத் போக்யமாம் படி திருந்தினமை இறே –ஆகையால் -
நாளு நாள் வந்து என்னை முற்றவும் தான் உண்டான் -என்றும் ,
கோட் குறை பட்டது என் ஆர் உயிர் -என்றும் ,
நின்றார் அறியா வண்ணம் என் நெஞ்சும் உயிரும் அவை உண்டு -என்கிற படியே
ஒரு நாள் புசித்து விடுகை அன்றிக்கே ,நாள் தோறும் வந்து புஜியாநிற்க செய்தே .பின்னையும் ,
பர்யாப்தணன் அன்றிக்கே படுகிற அலமாப்பு கண்டு ,இத் தலையிலே சிறிது தொங்கிற்று உண்டு
என்று நிரூபித்து அறிய வேண்டும் படியாக இப் பரிமாற்றத்தில் தலை நின்ற
பிராட்டி ,திருவடி ,திரு அனந்த் தாழ்வான் -முதலானாரும் அறிய மாட்டாதபடி ,
பெரும் பசியர் ஆனவர்கள்  விளைந்த நெல்லை சேர அறுத்து கொண்டு போய் ,
புஜிக்க பற்றாமே முற்றின வளைவுகளை  குந்தம் கொண்டு புசிக்குமா போலே ,
முக்தனான வாறே ,பின்னை சேர புஜிக்க பற்றாத தன் அபிநிவேசத்தால்,
 இந்த சரீரதோடே இருக்க செய்தே விளைந்த பரிபாக அனுகுணமாக -
மனக்காராமை மன்னி உண்டிட்டாய் -என்கிறபடியே ,மனசுக்கு ஒரு காலும் திருப்தி
பெறாதே மென் மேலும் விரும்பி புசித்து .-
காலக் கழிவாலே நிலதுகாமல் பற்று அறுத்து -அதாவது -
காலக் கழிவு செய்யேல்-என்றும் ,
மன்னும் வறு நிலத்து  வாளாங்கு குத்தது போல-என்றும் சொல்லுகிற படி
பரிபக்வமான இவ் வஸ்து ,கால ஷேபத்தால் தரைப் பட்டு மங்கி போகாமல் ,
வினை பற்று அறுக்கும் -என்கிற படி -பிராப்தி விரோதமான கர்மங்களை அறுத்து -
தண்டால் அடித்து பதர் அறுத்து -அதாவது -
அறுத்த நெல் கதிரை தடியாலே அடித்து பதறும் மணியும் பிரிக்கிமா போலே
அருள் என்னும் தண்டால் அடித்து -என்கிறபடி தன் உடைய கிருபை என்னும்
த்ருட தர சாதனத்தாலே ,நெல்லோடு ஒக்க விளைந்து இருப்பதாய் ,அசாரமான
பதர் போல் இருக்கிற ஆத்ம அனுபவத்தில் ருசியை அறுத்து -
போர்த்த தோல் விடுத்து -அதாவது
அந் நெல்லில் உமியை விடுவிக்குமா போலே ,
போர்த்த பிறப்போடு நோயோடு மூப்பொடு இறப்பவை பேர்த்து – என்கிற படி ,
ஆத்மாவை பொதிந்து கொண்டு கிடப்பதாய் ,ஆதிவ்யாதிகளுக்கும்  ,ஷட் பாவ
விகாரங்களுக்கும் ,அடியான ஸ்தூல தேகத்தினுடைய ,விமோசனத்தை பண்ணி ..

சூஷ்ம ஓட்டும் நீரிலே கழுவி-அதாவது -
அநந்தரம் தண்டுலத்தை தவிடு அற கழுவுமா போலே ,ஸ்தூல தேஹம் போனாலும் ,
தான் போக கடவதன்றிக்கே ,சம்சரன ஹேதுவாய் கொண்டு , போந்ததாய் ,பகவத் அனுபவ
விரோதியாய் இருக்க செய்தே ,விரஜா பர்யந்த கமன சாதனமாய் கிடந்த  சூஷ்ம சரீரத்தையும் ,
தத்தோய ஸ்பர்ச மாத்ரென -என்கிற படியே -விரஜா ஜல ஸ்பர்சத்தாலே வாசனா ரேணுக்களுடன் போக்கி ,
கர்ம சம்பந்தம் அருகையாலே ,சூஷ்ம சரீரம் இருக்கைக்கு ஹேது இல்லாமையால் ,இங்கே கழித்து
விடலாய் இருக்க செய்தே ,விரஜா பர்யந்தம் இவனுக்கு கமன சாதனமாக ஈஸ்வரன் தனிச்ச்சையாலே
வைத்து ,விரஜையிலே உள் புக்கவாறே கழித்து விடும் – -என்று இறே நம் ஆச்சார்யர்கள் அருளி செய்வது ..
சூஷ்ம பிரகிருதி சம்பந்தம் கிடக்கும் அளவும் ,வாசனா ரேணுவும் கிடக்கையாலே ,
அதுவும் அப்போது ஆயத்து நிவ்ருத்தம் ஆவது ..-விரஜைக்கு சென்று கிட்டி ,
வன் சேற்று அள்ளலையும் வாசனா ரேனுவையும் கழுவி-என்றார் இறே ..
வேறோர்  கலத்து இட்டு-அதாவது
சீரார் தயிர் கடைந்து வெண்ணெய் திரண்டதனை வேரார் நுதல் மடவாள்  வேறோர் கலத்திட்டு -
என்கிறபடியே ,ஸ்தூல சூஷ்ம ரூபியான பிரக்ருதியில் நின்றும் விவேகித்து வாங்கின இவ் ஆத்ம வஸ்துவை
அமானவ கர ஸ்பர்சத்தாலே ,அப்ராக்ருத தேஹத்திலே பிரவேசிப்பித்து

பைம்தொடி மடந்தையரை கொண்டு ஷட் குண ரச அன்னமாக்கி-அதாவது -
அணைவர் போய் அமரர் உலகில் பைம்தொடி மடந்தையர் தம் வேய் மரு தோள் இணை -என்கிறபடியே ,
தம் பஞ்ச சதான்யப்சரசாம்  பிரதிதாவந்தி சதம் மாலா ஹஸ்தா -இத்யாதி பிரகரேன
வந்து எதிர் கொண்டு -தம் பிரம அலன்காரேனுலண்குர்வந்தி – என்று தங்கள் கையாலே
இவ் ஆத்ம வஸ்துவுக்கு பிரம அலங்காரத்தை பண்ணி ,சத்கரிக்கும் திவ்ய அப்சரசுகளை கொண்டு ,
தன்னுடைய போகத்துக்கு அர்ககாம் படி ,அலங்கரிப்பியா நின்று கொண்டு ,
ஸ்வேன ரூபேண பிநிஷ்பத்யதே -என்கிறபடி ஸ்வரூப ஆவிர்பாவம் பிறந்து ,முன்பு
திரோஹிதமாய் கிடந்த ஆத்ம குணங்கள் எல்லாம் பிரகாசிக்க பெற்று இருக்கிற இத் ஆத்ம வஸ்துவை
ஞானாதி ஷட் குணன்கலாகிற ஷட் ரச யுக்தமாய்-அஹம் அன்னம்-என்கிற அன்னம் ஆம் படி ,
அவர்கள் கர ஸ்பர்சத்தால் பக்குவம் ஆக்கி , சேஷ வச்துகமான ஞான சக்த்யாதி ஷட் குணங்களும் ,
சேஷி விநியோகத்துக்கு உறுப்பு ஆகையாலே ,இக் குணங்களோடு கூடி -அஹம் அன்னம் -
என்று இருக்கும் இவ் வஸ்து அவனுக்கு அறுசுவை அடிசிலாய் இறே இருப்பது ,

வானோர்க்கு அமுதம் ஆனவாறே -அதாவது -
வானோர்க்கு  ஆரா அமுதே -என்கிறபடி ,
வைகுந்தன் தமர் எமர் எமதிடம் புகுது -என்பது -விதி வகை புகுந்தனர்-என்பதே
பதியினில் பாங்கினில் பாதங்கள் கழுவினர் -இத்யாதி படி ஆதரிக்கும் நித்ய சூரிகளுக்கு
பரம போக்யமாம் படி ஆனவாறே ,
முற்றும் உண்ண முன்னம் பாரித்து -அதாவது
என்னை முற்றும் உயிர் உண்டு -என்கிற படி இத் ஆத்ம வஸ்துவை
முழுக்க புஜிப்பதாக -என்னில் முன்னம் பாரித்து -என்கிறபடி
இத் ஆத்ம வஸ்துவுக்கு ருசி பிறப்பதற்கு முன்னே பிடித்து பாரித்து .
உழு வதோர் நாஞ்சில் கொண்டு , பெருக முயலும் பக்தி உழவன் கிருஷி பலம் இறே -அதாவது
உழு வதோர் படையும் -என்றும் ,
ஒற்றை குழையும் நாஞ்சிலும் -என்கிறபடி இவர் கர்ஷகன் என்று தோற்றும் படி
க்ருஷி சாதனத்தை கையிலே கொண்டு ,
அரியது எளியதாகும் ஆற்றலால் மாற்றி பெருக முயல்வாரை பெற்றால்-என்கிறபடியே ,
அரிதான தன் திரு அடிகளில் பிராப்தியும் எளிதாகும் படி ,இவ் ஆத்ம உஜ்ஜீவனத்துக்கு மிகவும்
யத்னியா நிற்கும் ஸ்வபாவனாய்-பக்தி உழவன்-என்கிற படி ..
இவ் ஆத்மாவுக்கு ஸ்வ விஷய பக்தியை விளைக்கைக்கு கிருஷி
பண்ணி திரியும் சர்வேஸ்வரனுடைய  -கிருஷி பலமிறே இவ் ஆழ்வாருக்கு உண்டான இப் பக்தி
என்றபடி ..
இத்தால் இவருடைய பக்தி உத்பத்தி காரணம் பகவத் கிருஷி என்றது ஆயத்து
அழகிய மணவாள பெருமாள் நாயனார் திரு அடிகளே சரணம் .
ஆழ்வார் எம்பெருமானார் ஜீயர் திரு அடிகளே சரணம் .

ஆச்சார்ய ஹிருதயம்- சூர்ணிகை -99/100..

December 2, 2011
சூரணை -99
இனி மேல் இவருடைய இந்த பக்தி தான் ,கர்ம ஞான சாத்யையாய் ,
பகவத் பிராப்தி சாதன பூதையாய் இருக்கும் உபாசகர் பக்தியிலும் ,
பிரபன்னர் பகவான் பக்கல் அர்த்தித்து பெறும்  கைங்கர்ய உபகரண -
பக்தியிலும் வ்யாவிருத்தை என்னும் இடம் அறிவிக்கைக்காக ,
பிரதமம் சாதன பக்தி வேஷத்தை தர்சிப்பிகிறார் இதில் -
ஜென்மாந்தர
சஹச்ர நல் தவங்களாலே
க்யாத குலங்களிலே பிறந்து
எழுதி வாசித்து
தத்வஜ்ஞராய்
குளித்து ஓதி உரு எண்ணும்
அந்தி ஐ  வேள்வி  அரு தொழில்களால்
மிக்கு ஊன் வாட
பொருப்பிடை தான் வருந்தி
துன்ப வினைகளை விடுத்தி
விவேக சமாதிகள் வளர
எட்டு நீக்கி
எட்டும் இட்டு எட்டினாய
பேத பூவில் சாந்தொடு
தேவ கார்யம் செய்து
உள்ளம் தூயராய்
வாரி புன் புல வகத்தினுள்
இளைப்பினை அடையவே
விளக்கினை கண்டு
யோக நீதி நண்ணி
அறம் திகழும் மறையோர்
மனம் தன்னுள் அமர்ந்து உறையும்
அரும் பெறும் சுடரை
கண்கள் சிவந்ததிற்படியே
மனவுட்கொண்டு
நிரந்தரம் மறவாமை
தொடக்கறா ஸ்ம்ருதி யாய்
கனவில் மிக்க தர்சன சமமாய்
ஆகத்து புல்கு மத்யர்த்த பிரியமாய் வைக்கும்
சிறப்பு விட்டு குற்றேவல் என்னாத
அநந்ய பிரயோஜனமாய்
 வேதன உபாசன சேவாத்யானாதிகள்

என்று சொல்லும் அது
சாத்திய சாதன பக்தி யாக
சாஸ்திர சித்தம்
ஜென்மாந்தர சஹச்ர நல் தவங்களாலே -அதாவது -

ஜென்மாந்தர சஹஸ்ரேஷு தபோ ஞான சமாதிபி :
நராணாம் ஷீன பாபானாம் கிருஷ்னே பக்தி பிரஜாயதே -என்றும்
ஒன்றி நின்று நல் தவம் செய்து ஊழி ஊழி தோறு எல்லாம் -என்றும்
சொல்லுகிற படியே ,ஜென்மாந்திர சஹஸ்ரங்கலிலே த்ரிவித பரித்யாக
பூர்வமாக –பகவத் சமாராதன ரூபேண அனுஷ்டிதங்களான சத்கர்மங்களாலே -
க்யாத குலங்களில் பிறந்து -அதாவது
சுசினாம் ஸ்ரீ மதாம் கேஹே யோகப்ரஷ்டோபி ஜாயதே
அதவா,யோகிநாமேவ குலே மஹதி   தீமதாம்-என்றும்
ஜெனித்வாஹம் வம்சே மஹதி ஜகதி க்யாதயசசாம் சுசினாம்
யுக்தாநாம்   குண புருஷ தத் வஸ்திதி விதாம்-என்றும் சொல்லுகிறபடி ,
தத்வ வித்துகளாய் ,பரம யோகிகள் என்று ஜகத் பிரசித்தம் ஆனவர்கள் உடைய
குலங்களில் பிறந்து -எழுதி வாசித்து தத்வஜ்ஞராய் -அதாவது -

தெரித்து எழுதி வாசித்து கேட்டும் -என்கிறபடியே ,பகவத் விஷயத்தை
அனுசந்தித்து ,தத் விச்ஜ்யமான சப்தங்களை லிகிப்பது ,வாசிப்பது ,
பிறர் சொல்ல கேட்பதாய் கொண்டு ,இந்த சாஸ்திர அப்யாச முகேன,பிறந்த தத்வ
ஞானமுடையராய் -
குளித்து ஓதி உரு என்னும் அந்தி ஐ வேள்வி அறு தொழில்களால் மிக்கு -அதாவது -
குளித்து மூன்று அனலை ஓம்பும் -என்கிறபடியே -உபாசன அங்கமான -நித்ய கர்ம அனுஷ்டான
உபயுக்தமாய் இருந்துள்ள காய சுத்யர்த்தமான ஸ்நானத்தை பண்ணி -
ஓதி உரு எண்ணும் அந்தி -என்றும் -
ஐ வேள்வி -என்றும்
அறு தொழில் -என்றும் -சொல்லுகிற
சந்த்யாவந்தன  காயத்ரி ஜபம் என்ன ,
தேய யக்ஜா-பித்ரு யக்ஜா -பூத யக்ஜா -மனுஷ்ய யக்ஜா -பிரம யக்ஜா -ஆகிய
பஞ்ச மா யக்ஜங்கள் என்ன
அத்யயன –அத்யாபன -யஜன -யாஜன -தான -பிரதிக்ரகங்கள் -ஆகிய ஷாட் கர்மங்கள் என்ன
இப்படி இருந்துள்ள நித்ய நைமித்திக கர்ம அனுஷ்டானங்களால் பரி பூரணராய்

ஊன் வாட பொருப்பிடை தாம் வருந்தி -அதாவது
ஊன் வாட  உண்ணாது உயிர் காவல் இட்டு -என்றும்
பொருப்பிடையே நின்றும் புனல் குளித்தும் ஐந்து நெருப்பிடையே நிற்கவும்-என்றும்
வீழ் கனியும் ஊழ்  இலையும் என்னும் இவையே நுகர்ந்து ,உடலம் தாம் வருந்தி-என்றும்
சொல்லுகிற படி, நித்ய கர்மாதிகளை அவிகலமாக அனுஷ்டிக்கையாலே ,
தபசர்ய யோக்யதை பிறந்தவாறே ,காய சோஷன அர்த்தமாக ,அசநத்தை குறைத்து ,
பிராணா தாரணத்துக்கு தக்க அளவாக்கி ,உஷ்ண காலத்திலேயே பர்வதாக்ரத்திலும் ,
பஞ்ச அக்னியில் மத்தியிலும் நின்றும் ,சீத காலங்களில் அறாக்யமான தடாகங்களில்
மூழ்கி கிடந்தும் , ஜீர்ண பர்ண பலாசநராயும்    –இப்படி தபச்சர்யையாலே சரீரத்தை சொஷிப்பித்து -
துன்ப வினைகளை விடுத்து -அதாவது -
கீழ் சொன்ன கர்ம அனுஷ்டானத்தாலே ,மேவு துன்ப வினைகளை விடுத்து -என்கிற படியே

தில தைலாதிவத் ஆத்மாவோடு பிரிக்க ஒண்ணாத படி பொருந்தி கிடக்கிற
துக்க ஹேதுவான பாபங்களை -தர்மேன பாப மபநுததி -என்கிற படியே போக்கி ,
விவேக சமாதிகள் வளர -அதாவது -
இப்படி பிரதிபந்தக பாப நிவ்ருத்தியாலே ,மனசுத்தி ஹேதுவான விவேகாதி சப்தகமும் -
சம தம நியதாத்மா சர்வபூதானுகம்பி -இத்யாத் யுக்த சம தமாதிகளும் அபிவிருத்தமாக ..
இதில் விவேகமாவது -
ஜாத்ய ஆஸ்ரய  நிமித்த அனுஷ்டா தந்நாத் காய சுத்திர் விவேக -என்கிறபடியே -
ஜாதி துஷ்டமும் ,ஆஸ்ரய துஷ்டமும் ,நிமித்த துஷ்டமும் இன்றிக்கே இருந்துள்ள
அன்னத்தால் உண்டான காய சுத்தி ,
ஜாதி துஷ்டங்கள் ஆனவை -களஞஜ்க்ரஞ்ச நாதிகள்   ..
ஆஸ்ரய துஷ்டங்கள் ஆனவை -அபிசச்த பதித சண்டாளாதிகள் உடைய த்ரவ்யம் ..
ஆஸ்ரயம் என்றது -த்ரவ்ய ஸ்வாமியான புருஷனை சொல்லுகிறது ..
நிமித்த துஷ்டம் ஆவது -உச்சிஷ்ட கேசாத் யுபஹதம் ஆனது

இந்த த்ரிவித தோஷமும் இல்லாத ஆகாரத்தின் விவேசந பலமான காய சுத்தியிலே
விவேக சப்தம் உபசாரனோக்தம்–அன்றிக்கே -
விவிக்தஆகார சேவையாலே ராஜச தாமச ஹாராப்யாயித ,தேஹத்தில் காட்டில் ,
ஸ்வ தேஹத்தினுடைய  விவேசனம் விவேகம் என்னவுமாம் ..
சுத்தி யாவது -அகத்தே பயோ விவேசனம் இறே
காய சுத்தி -என்ற இடத்தில் காய சப்தத்தால் அந்த கரணத்தை சொல்லுகிறது .
ஆகார சுத்தவ் சத்வ சுத்தி -என்று சுருதி சொல்லிற்று ..சத்வமாவது அந்த கரணம் இறே ..
அபயம் சத்வ சம்சுத்தி -என்றும் -சத்வானுரூப சர்வச்ய ஸ்ரத்தா பவதி – என்றும் சொல்லுகிற
இடங்களிலும் ,சத்வ சப்தம் அந்த கரணம் வாசியாக பாஷ்ய காரர் அருளி செய்தார் இறே –
ஆகை இறே விவேகமாவது -ஆகார சுத்தவ் சத்வ சுத்தி-என்கிற படியே அந்த காரண சுத்திக்கு
அடியான அன்ன சுத்தி என்று ஆச்சான் பிள்ளை அருளி செய்தது ..

விவகமாவது -விமோக காமாநபிஷ்வங்க-என்கிற படி காமத்தில் நபிஷ்வங்கம்..
யாதொரு விகாரத்தாலே விஷயத்தை புஜியாது நிற்க மாட்டான் -அந்த விகாரம்-அபிஷ்வங்கம் –
காமத் க்ரோதோ பீஜாயதே -இத்யாதி வசனத்தாலே ,குரோத அத்யபாவமும் இவ் இடத்தில் பலிதம் .
அப்யாசமாவது – ஆரம்பன சம்சீலனம் ,புன புன அப்யாசக -என்கிற படி த்யான அலம்பனமான வஸ்துவிலே
பலகாலம் பரிசீலனம் பண்ணுகை -
ஆரம்பணம் என்றது -ஆலம்பனம் என்ற படி-
இவ் இடத்தில் ஆலம்பனம் ஆவது-சுபாஸ்ரயம் -
கிரியையாவது -பஞ்ச மகா யக்ஜாத்ய அனுஷ்டானம் .
சக்தித க்ரியா -என்கிறபடியே பஞ்ச மகா யக்ஞாதி  நித்ய கர்மங்களை
வல்ல அளவும் அனுஷ்டிக்கை .
கல்யாணமாவது -சத்யார்ஜவ தயா தான ஹிம்சாநபித்யா ” கல்யாண நி -என்கிற படியே ,
சத்யம், ஆர்ஜவம் ,தயை தானம் ,அஹிம்சை,அனபித்யை  – ஆகிற இவை ..
இதில் சத்யம் -பூதஹிதம் ..ஆர்ஜவம்-மனோ வாக் காய ஏக ரூப்யம் .
தயை-ஸ்வார்த்த நிரபேஷை–பர துக்க அசஹிஷ்ணுத்வம் -
தானம்-லோபராஹித்யம்-அஹிம்சை- கரண த்ரேயே ண பர பீடா நிவ்ருத்தி
அபித்யை-பர கீயே ஸ்வ புத்தி -அன்றிக்கே நிஷ் பல சிந்தை யாதல் -பரக்ருத உபகார சிந்தை ஆதலுமாம் .
அது இல்லாமை- அநபிதியை
அனவசாதமாவது -தேச கால வைகுண்யாத் ,சோக வஸ்த்வாத்ய நுசம்ருதேச்ச
தஜ்ஜம் சைதன்யமபா ஸ்வரத்வம் மனசோ வஸாத–என்கிற படியே தேச கால
வைகுண்யத்தாலும் ,    சோக ஹேதுவாயும் ,பய ஹேதுவாயுமாய் உள்ள வஸ்துக்களில் ,
அனுசம்ருதியால் உண்டான ,தைன்யமாகிற மனசினுடைய ,அபாஸ்ரத்வம் ,அவசாதம்
ஆகையாலே ,அதனுடைய விபர்யயம்

சோக வஸ்து என்றது -சோக நிமித்த வஸ்து என்ற படி –அதாவது அதீதமான
புத்ர மரண ஆதி-ஆதி சப்ததாலே -பய நிமித்தமான ஆகாமி வஸ்து விவஷிதம் -
சோகம்-அதீத விஷயமாய்-பயம்-ஆகாமிவிஷயமாய் இறே இருப்பது ..
அபாஸ்த்ரத்வம்  என்கிற இது -தைன்ய சப்த விவரணம் ..தைன்யமாவது -
அபீஷ்ட கார்ய பிரவர்த்ய ஷமத்வம் –பாஸ்வரத்வ விரோதி என்று தைன்ய விசேஷணம் ஆகவுமாம்.
அனுத்தர்ஷம் ஆவது -தத்வி பர்யயஜா  .துஷ்டி ருத்தர்ஷ -.என்கிற படி
தேச கால சாத் குண்யத்தாலும் ,பிரியவஸ்த்வாத்ய

அனுச்ம்றிதியாலும் உண்டான துஷ்டி உத்கர்ஷம் ஆகையாலே ,அதின்னிடைய விபர்யயம் -
அதாவது ஹர்ஷா ஹேதுகள்..உண்டானாலும் அப்ரீதனாகது ஒழிகை
இனி–சமாதிகளில் – -அதாவது -
சமம் ஆவது அந்த கரண நியமனம் -
தமம் ஆவது பாஹ்ய கர்ண நியமனம்
சமச் சித்த பிரசாந்திஸ் ஸ்யாத் தமேசிந்திரிய நிக்ரஹா –  என்ன கடவதிறே..
ஷமா சத்யம் தமச் சம -என்கிற இடத்தில்
 -தமோ பாக்ய கரணான ம நர்த்த விஷயேப்யோ நியமனம் -சம – அந்த கரணச்ய ததாவித நியமனம் -
என்று இறே பாஷ்ய காரர் அருளி செய்தது –மாறி சொல்லும் இடங்களும் உண்டு ..
ஆத்ம குணங்களில் பிரதானங்கள் இறே இவை …
சாந்தோ தாந்த உபரதஸ் திதிஷூ சமாஹிதோ பூத்வா ஆத்மன்யே ஆத்மானம்  பச்யேத்-என்கையாலே ,
உபாசனத்தில் இழியும் அவனுக்கு ,பிரதம அபெஷிதங்கள் இவையாக இறே சுருதியும் சொல்லிற்று ..
மற்றும் உள்ள ஆத்ம குணங்களுக்கும் எதா யோகம் அர்த்தம் கண்டு கொள்வது ..

ஆக இப்படி இருந்துள்ள விவேகாதிகளும் ,சமாதிகளும் மென்மேலும் அபிவிருத்தமாய் வளர -
எட்டு நீக்கி-அதாவது
ஈனமாய எட்டு நீக்கி -என்று
ஞான சந்கோசதையா ஆத்மாவுக்கு குறையான அவித்யாதிகள் ஐந்தும் ,
சரீர சம்பந்த பிரயுக்தமான தாப த்ரயங்களும் ஆகிற எட்டையும் போக்கி ..
துன்ப வினைகளை விடுத்து -அதாவது -
கீழேயும் கர்ம விமோசனம் சொல்லிற்றே என்னில் – அங்கு சொல்லிற்று ஞான உத்பத்தி விரோத
பிராசீன கர்ம மாதரம் ஆகையால் விரோதம் இல்லை -அன்றிக்கே ஆத்மாவுக்கு பொல்லாங்கை பண்ணுவதான
 காம குரோத லோப மோஹா மத மாத்சர்ய அஞ்ஞான அசூயை ஆகிய எட்டையும் போக்கி என்னவாம்
காமம் ஆவது-அர்தித்த பதார்த்தம் அனுபவித்து அல்லாது நிற்க ஒண்ணா தசை .
குரோதமாவது -அதின் கார்யமாய் ,அர்தித்த பதார்த்த அலாபத்தில் சந்நிகதர் பக்கல் பிறக்கும் சீற்றம் ..
லோபம் ஆவது -சந்நிகிதர் பதார்த்தத்தில் அதி பிராவண்யம் ..
மோஹம்   ஆவது கர்தவ்ய அகர்தவ்யங்களை  விவேகிக்க மாட்டாது ஒழிகை .
மதம் ஆவது அர்தாதி லாபத்தில் வரும் களிப்பு

மாத்சர்யம் ஆவது-பர சமிர்தியை பொறாமையை அனுஷ்டான பர்யந்தமாக நடத்துகை ..
அஞ்ஞானம்  ஆவது -இவற்றால் மேல் வரும் அநர்த்தம் நிரூபியாமை ..
அசூயை ஆவது -குணங்களில் தோஷத்தை ஆவிஷ்கரிக்கை ..
ஏவம் பூதங்களான இவற்றை போக்கி என்ற படி -
எட்டும் இட்டு-அதாவது -
இன மலர் எட்டும் இட்டு -என்றும் -
கந்த மா மலர் எட்டும் இட்டு -என்றும் -சொல்லுகிற படி
ஓர் ஒரு அஷரங்கள் பரிமளோத்தரமான புஷ்பம் போலே
அவனுக்கு போக்யமாம் படி இருக்கையாலே ,அஷ்ட வித புஷ்பம் சமர்பிப்பாரை
போலே திரு மந்த்ரத்தை அனுசந்தித்து ,
அவன் பெயர் எட்டு எழுத்தும் ஓதுவார்கள் வல்லர் வானம் ஆளவே -என்றும் -
ஆர்வமோடு இறைஞ்சி நின்று அவன் பெயர் எட்டு எழுத்தும் ,வாரமாக ஓதுவார்கள்
வல்லர் வானம் ஆளவே -என்றும் சொல்ல கடவதிறே
அன்றிக்கே -
அஹிம்சா பிரதமம் புஷ்பம் ,புஷ்பம் இந்திரிய நிக்ரக -சர்வ பூத தயா புஷ்பம் ,
ஷமா புஷ்பம் விசேஷத-ஞானம் புஷ்பம் தப -புஷ்பம் த்யானம் -புஷ்பம் தவைவச
சத்யம் அஷ்ட வித புஷ்பம் விஷ்ணோ பிரதீகரம் பவேத்  -என்கிற படியே
அஹிம்சாத் அஷ்ட வித புஷ்பங்களையும் இட்டுமாம் .
கீழே விவேக சமாதிகள்

என்றதில் அந்தர் பூதங்களான வை இதிலும் வந்ததாகிலும் ஈஸ்வரனுக்கு
இவற்றை போக்யத்வேன அனுசந்தித்து அனுஷ்டிக்கை யை சொல்கிறது
ஆகையாலே விரோதமில்லை –ஆகையிலே இவற்றை புஷ்ப சமர்பணமாக சொல்கிறது ..
எட்டினாய பேத பூவில் சந்தொடு தேவ கார்யம் செய்து -அதாவது -
எட்டினாய பேதமோடு இறைஞ்சி   -என்கிற படியே
மநோ புத்ய அபிமாநேன சஹன்யச்ய தராதலே
கூர்ம வச்சதுர : பாதான் சிரஸ் தத் றைவ பஞ்சமம் -என்கிற படியே ,
பக்நாபிமானனாய் விழுகையும் ,   மநோ புத்திகளுக்கு ஈச்வரனே விஷயம் ஆகையாலும் ,
பாத த்வயங்களும் ,கர த்வயங்களும் ,சிரசும் பூமியிலே பொருந்துகுகை யாகிற
அஷ்டாங்க பிரமாணத்தை பண்ணி ,
பூவில் புகையும் விளக்கும் சாந்தும் நீரும் மலிந்து -என்றும்
சாந்தொடு விளக்கம் தூபம் தாமரை மலர்கள் நல்ல வாய்ந்து கொண்டு -என்கிற படியே
புஷ்பாங்கராதிகளான சாமராத நோபகரனங்களை,பல சங்க கர்துவங்களாகிற-துராலும் ,
மயிரும் ,புழுவும் படாத படி ஆராய்ந்து மிகவும் சம்பாதித்து கொண்டு ,
தேவ கார்யம் செய்து -என்கிற படியே பகவத் சமாராதனத்தை செய்து -

உள்ளம் தூயராய் -அதாவது -
ஒன்றி நின்று நல் தவம் செய்து ,ஊழி ஊழி தோறு எல்லாம்நின்று ,
நின்றவன் குணங்கள் உள்ளி உள்ளம் தூயராய்-என்கிற படியே ,
நித்ய கர்ம அனுஷ்டானம் தொடங்கி,பகவத் ஆராதனா பர்யந்தமாக பண்ணும் ,
த்ரிவித பரித்யாக பூர்வகமான கர்ம அனுஷ்டானத்தாலும் ,பகவத் குண அனுசந்தாதாலும் -
காஷயே கர்மபி :பாகவே ததோ ஜ்ஞானம் ப்ரவர்த்ததே -என்கிற படி
ஜ்ஞான யோகார்ஹமாம்படி ம்ருதீத கஷாயர் ஆகையாலே ,பரிசுத்த அந்த கரணராய்

வாரிப் புன்புல வகத்தினுள் இளைப்பினை அடைவே விளக்கினை கண்டு -அதாவது
பிரகீர்னே விஷயாரன்யே பிரதாவந்தம் பிரமாதினம் ,
ஜஞாநான்குரேகா க்ரஹநீயாத் வஸ்ய இத்திரிய தந்தினம் –    என்று விஸ்தீரணமான
விஷய அடவியிலே ஓடா நிற்ப்பதாய் ,அகப்பட்டாரை கொல்லுமதான இந்திரியமாகிற  யானையை ,
த்யாஜ்யோ உபாதேய விவேக ஞானம் ஆகிற அங்குசத்தால் ,வஸ்யமாக பண்ணுவான் என்கிற படியே -
வாரி சுருக்கி மத களிறு ஐந்தினையும் ,சேரி திரியாமல் செந்நிரீ இ -என்று
மதித்த யானைகளை தண்ணீரிலே செறுப்பிக்குமா போலே ,இந்திரியங்கள் ஆகிற
மத ஹச்திகளை விஷய அனுபவம் ஆகிற போகத்தை குலைத்து ,-அவ்வவளவும் அன்றிக்கே -
விஷயங்கள் நடமாடும் இடத்தில் போகாதே -பிரத்யக் வஸ்து விஷயமாகை ஆகிற செவ்வியிலே நிறுத்தி என்றும் -
புன்புல வழி அடைத்து ,அரக்கு இலச்சினை செய்து ,நன் புல வழி திறந்து ,ஞான நல் சுடர் கொளீ இ -என்று
அல்ப அஸ்த்ராதித்வ தோஷ துஷ்டமான சூத்திர விஷயங்களை பற்றி போகிற இந்திரிய மார்க்கத்தை நிரோதித்து ,
அவற்றினுடைய சூத்திர அனுசந்தத்தாலே ,வாசனா அனுவர்தியும் அரும் படி ,அத்தை உறைப்பித்து ,
விலஷன விஷயத்தில் இந்திரிய மார்க்கத்தை பிரகாசிப்பித்து நன்றான ஞான பிரபையும் மிகவும் உண்டாக்கி என்றும் -
ஐம்புலன் அகத்தினுள் செறுத்து -என்று ச்ரோத்ராதி இந்திரியங்கள் ,சப்தாதி விஷயங்களில் போகாமே
உள்ளே அடக்கி என்றும் சொல்லுகிற   படியே -நிக்ருஹிதேந்திரி யக்ராமராய்
இளைப்பினை இயக்கம் நீக்கி-என்கிற பாட்டில் சொல்லுகிற அடைவிலே -

அவித்யாஸ்மிதாரக த்வேஷா அபிநிவாச பஞ்ச கிலேச -என்று சொல்லுகிற
கிலேசங்களின் சஞ்சாரத்தை தவிர்த்து ,
நாத்யுச்சரிதம் ..நாதிநீசம்–இத்யாதிகளில் சொல்லுகிற படியே ஓர் ஆசனத்தே இருந்து ,
சம்ப்ரேஷ்ய நாசிகாக்ரம் ஸ்வம் தி சச்சா நவ லோகயன்-    என்னும் படியே ,
நாசாக்ரன்யச்த லோசனராய் ,ஓர் அளவில் நில்லாத இந்திரியங்களை பிரத்யக்கு ஆக்கி ,
த்யேயமான பகவத் விஷயத்தில் சிநேகத்தை வைத்து ,விடாமல் அனுசந்தித்து ,
சுடர் விட்டு தோன்றுகிற ஞானத்தாலே ,ஸ்வயம் பிரகாசமான ஆத்ம ஸ்வரூபத்தை ,
சாஸ்த்ரோத்ரா  பிரகாரத்தாலே சாஷாத் கரித்து ,
சத்கர்ம அனுஷ்டானத்திலே ஷீன பாபனாய்
நிர்மல அந்த கரணனானவனுக்கு பகவத் சாஷாத் கரத்துக்கு உறுப்பாக விளையும்
யோக ஜன்ய ஞானம் தான் பிரதமம் ஆத்ம ஸ்வரூபத்தை தர்சித்து கொண்டிறே மேல் போவது ..
விளக்கினை விதியில் காண்பார்-என்கிற இது பகவத்  சாஷாத் காரமாக பூர்வர்கள்
வியாக்யானம் பண்ணி வைத்தார்கள் ஆகிலும் ,இவர் ஆத்ம பரமாகவே
 அருளி செய்தார் என்று கொள்ள வேணும் –பகவத் த்யான தர்சனங்களை மேலே சொல்லுகையாலே –
விதியில் காணும் பிரதம மத்திய தசைகளை -என்று ஆத்ம பரமாகவே இறே  கீழும் இவர்
அருளி செய்தது ..யோஜனா பேதங்களும் உண்டாய் இருக்கும் இறே -
யோக நீதி நண்ணி-அதாவது -
யோக நீதி நண்ணுவார்கள்- என்கிற படி யோகம் ஆகிற உபாயத்தாலே கிட்டி ,
அறம் திகழ் மறையோர் மனம் தன்னுள் அமர்ந்து உறையும்
அரும் பெரும் சுடரை ,கண்கள் சிவந்ததில்-படியே மன உள் கொண்டு -அதாவது
மறம் திகழும்  மனம் ஒழித்து ,,வஞ்சம் மாற்றி ,வன் புலன்கள் அடக்கி ,
இடர்பார துன்பம் துறந்து ,இரு முப்பொழுது ஏத்தி ,எல்லை இல்லா
தொன் நெறிக் கண் நிலை நின்ற தொண்டரான அறம் திகழ் மனத்தவர் தம் கதியை-என்று
கொலையும் சினமும் கொடுமையாகிய மறத்தால் விளங்கா நின்றுள்ள மனசை வாசனையோடு போக்கி ,
பொய்யை தவிர்ந்து ,வன் புல சேக்களை பட்டி புகாமே கட்டி ,மிக்க துக்கத்தை விளைப்பதான -
பாரமாய பழ வினையை பற்று அறுத்து – ஸ்லாக்கியமாய் இருந்துள்ள -ஆதி நடு அந்தி -ஆகிய
மூன்று பொழுதிலும் ஏத்தி ,அளவிறந்த பழைய மரியாதையிலே ,சிலவரால் கலக்க ஒண்ணாத படி ..

நிலை நின்ற வைஷ்ணவர்களான ,ஆந்ரு சம்ச்யோஜ்வல சித்தருக்கு
பரம ப்ராப்யன் ஆனவன் என்றும் -
மறையோர் மனம் தன்னுள்-அதாவது -
விண்ணுளார் பெருமானை-என்று பிராமணர் ஹிருதயங்களை தனக்கு வாசஸ் ஸ்தானமாய்
உடையனாய் இருக்கும் -அமரர்கள் அதிபதியை -என்றும் ,
மாதவமானவர் தங்கள் சிந்தை அமர்ந்து உறைகின்ற எந்தை-என்றும் ,
மகா தபஸை உடையராய் இருக்கும்    மனுஷ்யர்களுடைய ஹிருதயங்களில் ,
அநந்ய பிரயோஜனனாய் கொண்டு நித்ய வாசம் பண்ணுகின்ற ஸ்வாமி என்றும் -சொல்லுகிற படி ,
பரி சுத்த அந்த கரணரான பரம யோகிகள் ஹிருதயங்களிலே ,-
ஆரமார்வன் அரங்கன் என்னும் அரும் பெரும் சுடர் ஒன்றினை சேரும் நெஞ்சினர்-என்னும் படி ,
ஆபரணாத் அலங்குருதனாய் ,அத்யுஜ்வலமான விக்ரகத்தொடே எழுந்து அருளி இருக்கும் சர்வேஸ்வரனை –

கண்கள் சிவந்து -என்கிற பாட்டில் சொல்லுகிற படி
அவயவ சோபை–ஆபரண சோபை –ஆயுத சோபை களோடு
காள மேக நிபச்ச்யமாய் இருந்துள்ள  திவ்ய விக்ரஹத்துடனே–
கற்றவர் தம் தம் மன உள் கொண்டு – என்று
அறிவு உடையரான யோகிகள் ஆனவர்கள் தம் தம் ஹிருதயங்களில் கொண்டு என்ற படி ..
ஹிருதய கமலத்தில் த்யானம் பண்ணி -
நிரந்தரம் மறவாமை துடக்கறா ச்மிர்தியாய் – அதாவது
நிரந்தரம் நினைப்பதாக -என்றும் ,
மன்னு சேவடிக்கே மறவாமை வைத்தாய்-என்றும் சொல்லுகிற படியே
அந்த த்யானதுக்கு விச்சேதமும் ,விஸ்மிருதியும் அற்று -
சோர்விலாத காதலால்  துடக்கறா மனத்தராய் -என்று சர்வ காலமும்
விஷயாந்தரன்களால் அபஹ்ருதம் ஆகாத பிரேமத்தை உடையார் ஆகையாலே ,
தத் சம்ச்லேஷ வியோகைக சுக துக்காராம் படி -சத்வ சுத்தவ் த்ருவா ஸ்மிர்த்தி -என்கிற படி ,
த்யேய வஸ்துவில் துடக்கறாமல் தருவ அனுச்மிர்தியாய் -

கனவில் மிக்க தர்சன சமமாய்-அதாவது -
கனவில் மிக கண்டேன் -என்று இந்திரியங்களால் கலக்க
ஒண்ணாதபடி மானச ஜ்ஞானத்தாலே ,அழகிதாக கண்டேன் என்னலாம் படி

ஸா ச ஸ்மிர்திர் தர்சன சமானகார – என்கிற படி அது தான் பிரத்யட்ஷா சாமானகாரமாய் ..
ஆகத்து புல்கும் அத்யந்த பிரியமாய்-அதாவது -அப்படி தர்சனம் ஆனது தான் -
ஞானத்தால் ஆகத்து அணைப்பார்க்கு-என்றும் ,
ஆகத்து அணைப்பார் அணைவரே -என்றும் ,
எல்லையில் அந்நலம் புல்கு -என்றும்
ஆர்வம்புரிய பரிசினால் புல்கில்-என்னும் படி ,
அங்கனா பரிஷ்வங்கம் போலே -பிரியோ ஹி ஞானினோத் யர்தமஹம் -என்கிற
ஸ்மிர்தவ்ய விஷய சாரத்தாலே ,தானும் அத்யர்த்த பிரியமாய் –
வைகும் சிறப்பு விட்டு குற்றேவல் என்னாத அநந்ய பிரயோஜனமாய் -அதாவது -
நின் புகழில் வைகும் தம் சிந்தையிலும் ,மற்று இனிதோ நீ அவர்க்கு வைகுந்தம் என்று அருளும் வான்-
என்று உன்னுடைய கல்யாண குணங்களிலே விச்சேதம் இன்றியே செல்லுகிற சிந்தையிலும்
காட்டிலும் இனிதோ நீ அவருக்கு நன்றாக சொல்லி கொடுக்கும் பரம பதம் என்றும் -
உலகு படைத்து இத்யாதி–அமுத வெள்ளத்ததானாம் சிறப்பு விட்டு –ஒரு பொருட்கு அசைவோர் அசைக
நல் வீடு பெறினும் கொள்வது எண்ணுமோ தெள்ளியீர் குறிப்பு–என்று பரதவ சொவ்லாப்யாதிகளாலே
பரிபூர்ணனான சர்வேஸ்வரன் நிரதிசய போக்யமான திரு அடிகளை    அனுபவிக்கையில் உண்டான
அபிநிவேசத்தில் -த்ரவீபூதமாய்  ,ஓர் அவயவியாக காண ஒண்ணாத படி மங்கின ஆத்ம வஸ்துவிலே ,
அந்த ஆதாரம் அடியாக பிறந்த விலஷனமான சங்க காமத்ய அவஸ்தைகளை உடைய பக்தியால் விளைகிற
நிரதிசய ரசத்திலே உளனாகையாகிற லாபத்தை விட்டு -சூத்திர புருஷார்தங்களுக்கு கிலேசப் படுவார்
அங்கனே கிலேசப் படுக்க –ச்லாக்கியமான ஐஸ்வர்யம் ,–அதில் விலஷனமான ஆத்ம அனுபவம் –அவ வளவு
இன்றிக்கே பர விலஷனமான மோஷம் -இவற்றை பெருமளவு ஆனாலும் ,
சார அசார விவேக  ஜ்ஞர் களுடைய ஹிருதயத்தில் அவற்றை ச்வீகரிக்கவும் நினைவு உண்டோ என்றும் –
உனது பாலே போர் சீரில் பழுத்து ஒழிந்தேன்  மேலால் பிறப்பின்மை பெற்று
அடிக் கீழ் குற்றேவல் அன்று மறப்பின்மை யான் வேண்டும் மாடு–என்று உன்னுடைய
ஸ்மர்யமான தசையே தொடங்கி இனிதான குணங்களிலே பழுத்து ஒழிந்தேன் –பின்பு
ஒருகால் பிறவாமை பெற்று ,திரு அடிகளில் நித்ய கைங்கர்யம் பண்ணுகை அன்று எனக்கு வேண்டுவது ..
பிறந்த ஞானத்துக்கு மறப்பின்மை எனக்கு வேண்டும் தன்மானம் -என்றும் சொல்லுகிற படி
இவ் அனுசந்தானத்தாலே ,தேச விசேஷத்தில் அனுபவத்தையும் உபேஷிக்கும் படி தானே
பரம பிரயோஜனமாய் ரசிக்கையாலே ,அநந்ய பிரயோஜனமாய் ..

வேதன உபாசன சேவா த்யானாதிகள் என்று சொல்லும் அது
சாத்திய சாதனா பக்தியாக சாஸ்திர சித்தம்-அதாவது
வேதனம் என்றும் , உபாசனம் என்றும் ,சேவை என்றும் ,த்யானம் என்றும் ,
ஏவமாதி சொற்களால் சொல்லப் படுகிற பக்தியானது -உபய பரிகர்மித
ச்வாந்தச்ய -என்கிற படியே ,கர்ம ஞான சம்ஸ்க்ருத அந்த கரணனுக்கு
பிறகும் அது ஓன்று  ஆகையாலே -சேதன சாத்தியமாய் –பகவத் பிரசாத நோபாயததா -
தத் பிராப்தி சாதனமான பக்தியாக சோபப்ரும்ஹன வேதாந்த சாஸ்த்ரத்தில் சொல்லப் பட்டது என்கை
சூரணை-100
 ..இப்படி உபாசன ரூபமாய் -உபாயமுமாயும் -இருந்துள்ள இது போல் அன்றிக்கே ,
உபேய பூத கைங்கர்ய உபகரணமாக பிரபன்னர் பகவான் பக்கல் அபெஷித்து பெரும்
பக்தி விசேஷத்தை பிரதி பாதிக்கிறார் மேல் .
ச்வீக்ருத சித்த சாதனர்
இத்தை சாத்தியமாக
இரக்க
பிராப்திக்கு முன்னே
சித்திக்கும்
அதாவது
த்வத் பாத மூலம் சரணம் பிரபத்யே -என்றும் ,
த்வத் பாதாரவிந்த யுகளம் சரண மகாம் பிரபத்யே -என்றும் சொல்லுகிறபடி ,
சுவீகரிக்க பட்ட சித்த சாதனத்தை உடையவர்கள்..
இந்த பக்தியை போஜனத்துக்கு ஷூத்து போலே கைங்கர்யத்துக்கு உபகரணம்
ஆகையாலே ,பிராப்யமான கைங்கர்யதொபாதி இதுவும் நமக்கு பிராப்யம் என்று
புத்தி பண்ணி ,பகவத் பக்தி மபீ பிரயச்சமே -என்றும் ,
ஸ்தான த்ரயோதித பரபக்தி யுக்தம் மாம் குருஷ்வ ,பரபக்தி ,
பரஞான ,பரம பக்தி ஏக ஸ்வாபம் மாம் குருஷ்வ-என்றும் சொல்லுகிற படி
பகவான் பக்கலிலே அர்த்திக்க
இமாம் பிரக்ருதிம் ஸ்தூல சூஷ்ம ரூபம் விஸ்ருஜ்ய ததா நீ மேவ -இத்யாதியிலே
சொல்லுகிற படி  -  சரீர வியோகசம அநந்தரம் பகவத் பிராப்தி பண்ணுவதற்கு
முன்னே சித்திக்கும் என்கை
அழகிய மணவாள பெருமாள் நாயனார் திரு அடிகளே சரணம் .
ஆழ்வார் எம்பெருமானார் ஜீயர் திரு அடிகளே சரணம் .

அருளி செயல் அரங்கம் -திரு நெடும் தாண்டகம் சாரம் ..

December 1, 2011
சரம பிரபந்தம்
தனி ஸ்தானம்
பேர் இன்பம் எய்தினார்
ஈது அவர் தோற்றத்து அடைவு-இறுதி-ஆழ்வார்-
நின் நாமம் கற்ற ஆவலிப்பு -ரெங்க பிரபு-ரென்கேசன்-
நரகமே சொர்க்கம் ஆகும் -கடல் கடந்து பேச பயம் வேண்டாம் .
இசையில் மயங்கி-அரங்கன்-மதயானை-தென் ஆனாய் -
திரு மங்கை மன்னன்-திக் கஜம் இருக்கிறபடி -வாடா ஆனாய்-
திக்கு ஆனவான் -என்பர் -மத சப்தம்-குட பால மத யானை
கலியன் அருள் பாடு -தனி கிரந்தம் பெரியவாச்சான் பிள்ளை அருளியது
அத்யயன உத்சவம்-வேத சாம்யம்-கொடுக்க-திரு மங்கை ஆழ்வார்
வேதத்வம் உண்டே -திரு வாய் மொழிக்கு –
பெரிய பெருமாள் சோதி வாய் திறந்து -சாம்யம் -
இசைக்கு மயங்குவானே-
கைசிக பண்-வைஷ்வன ராகம்-கைசிக புராண படலம்-
அறிய கற்று வல்லார் -கற்று அறிய வல்லார்- வைட்டனவர் ஆவார் ஆழ கடல் ஞாலத்துள்ளே
அணைத்த வேலும் தொழுத கையும்-மங்கையர் கோன்-மா முனிகள்
நைவளமும்-நம்மை நோக்கா-
நட்ட பாஷை-கேட்ப்பார்கள் மனம் நைய வைக்கும் -
நாணினார் போல்-வெட்க்க பட்டான்-நயங்கள் செய்தான்
என் மனமும் கண்ணும் ஓடி-அங்கெ சேர்ந்து -
கைவளையும் மேகலையும் காணேன்
சங்கு பறிக்கும் வழக்கு ஆண்டாள்-
தாத்பர்யம் சங்கு வளை நாச்சியார் திரு மொழி பறை ஆண்டாள்
மகர நெடும் குலை காதன்-நான்கு தோளாக பணைத்து இருந்தான்
இது அன்றோ எழில் ஆலி என்றான் தாமே
திரு அடி தொட்டு–

வாரீர் -உம்முடைய ஆசை படி திரு வாய் மொழிக்கு வேத சாம்யம் தந்தோம் -அருளினான்.
திரு வாய் மொழி திரு நாள் உண்டாக்கி -
மதிள்கள் எடுத்தார்
புத்த விக்ரகம் கொண்டு வந்தார்-திரு நாகை-
தலை அறுத்து-திரு மாலை-புத்தோடு சமணம் எல்லாம்
கலை அற கற்ற மாந்தர் காண்பரோ கேட்பாரோ -
சிலையினால் இலங்கை செற்ற தேவனே தேவன் ஆவான்
சாத்விகர்-இப்படி பேசும்படி-
வெறுப்போடு சமணர்–பொருப்பரியன வார்த்தை பேசும்-நின் பால் போவதே நோயதாகி -
குறிப்பென கடையுமாகில்-எனக்கு அடையுமாகில்- சட்டம் இடம் இருந்தால்-
அசக்தன்-ஆங்கே தலை அறுப்பேன்-
கூர் வேல் கொடும் தொழிலன் நந்த கோபன்-எறும்பை -.
அரட்டமுக்கி-ரவுடிகளை ஒட்டி அடையார் சீயம்
ஸ்ரீ வைஷ்ணவ தர்மம் காத்து
தொண்டர் அடி பொடி-அருள் மாரி–கத்திரி கோல்பெயர்  – இன்ப மாரி-மாறன்
திரு பாண் ஆழ்வாரும் சம காலத்தார் -
அமர்ந்தவர் கைங்கர்யம்-சுமந்தவர் இச்சை படி -
மதில் திரு அரங்கத்தை-
திரு பாண் ஆழ்வார் பாசுரம் கண்டு மதிள் கட்டினாராம் .
கம்பர்-திருவாய் மொழி திரு நாள் கண்டு -
ஆதித்ய சோழன்-
கம்பனுக்கு -கரப்பார் ராம பிரானை -மற்றும் கற்பரோ- ஸ்ரீ ராமாயணம் செய்ய ஆழ்வார் ஆணை
மற்றும் கற்பரோ–தேவதான்தரம் இல்லை அவதாரன்தரம் விலக்கி
மற்று ஒன்றினை காணாவே போலே
தொகை வகை விரி-
தொகுத்தார் ஆழ்வார் வகுத்தார் கலியன் விரித்தார் கம்பன்
குக படலம்-மாசடைந்த மேனியான்-பரதன்
அனைவர் கண்ணீரை கண்டு பெருமாள் இறங்குவார்
குகன் திரு மங்கை ஆழ்வார் என்பர்
கம்ப சூத்திரம்
வணங்கினான்–வந்து எதிரே தொழுதானை–கூப்பிய கையுடன் பரதன்-
மலர் இருந்த அந்தணன் தன்மை-நாபி கமலம் நாராயணன் போல்
அடி வீழ்ந்தான்-காலில் விழுந்தான்-ராம பக்தன்-
தசரதன் போல் தழுவி கொண்டான் குகன்-
தக உடையோர்-ஆழ்வார்கள்-சிந்தையிலும் சென்னியிலும் விளங்கி -வீற்று இருக்கும் கீர்தியான்-குகன்
ஏழை ஏதலன்கீழ் மகன் என்னாது இரங்கி -அணி பொழில் திரு அரங்கத்து அம்மானே -
எம்பி உம்பி-
தலைமகன்-பெருமாள்- என்னாது-என்று கருதாது /சொல்ல நினைக்க அதை விட வில்லையாம் பெருமாள்
மட நோக்கி கடாஷம் பட்டதால்-உன் தம்பி என் தம்பி-
இளைய பெருமாள் பெருமாள் பக்கம் இருந்ததால்-
அடியேன்-சொல்ல சொன்னானாம்
மங்கை கொழுந்தி -

நற் பாலுக்கு உய்த்தினன்
நான்முகனார் நாட்டினுள்ளே
கிளிகள் அழுதனவாம் -கம்பர்
கிள்ளை ஒரு பூவை –கற்பத்தில் உள்ள சுசுகளும் அழ -பெரியோரை என் சொல்லும் -
கற்ப சிசபாலர்களும்-நஞ்சீயர் வியாக்யானம்
திரு மங்கை ஆழ்வார் திரு அடிகளே சரணம் .
ஆழ்வார் எம்பெருமானார் ஜீயர் திரு அடிகளே சரணம் .

அருளி செயல் அரங்கம்-திரு குரும் தாண்டகம் சாரம் ..

December 1, 2011
பூர்வர் வார்த்தை-
நம்பிள்ளை ஆராய்ந்து -சம்ப்ரதாய முத்துக்கள்-
அவனே ஆவேசித்து சங்கல்பித்து அருள வைத்தான்-
ஸ்ரீ ராமாயண வேதாந்த இயல்பும் பாசுரமும் இயல்பும்
 இன்று மூலம்- மா முனிகள்- விவாத வாக் சிகாமணி -
விதியில் விளக்கினை காண்பேன்–மாறு பட்ட கருத்து -
கொள்ள மாள இன்பம்-அருளி செயல்-
யாப்பு படி திரு மாலையும் தாண்டக வடிவு
இலக்கணம் வேலி போலே -
பிள்ளை லோகம் ஜீயர் -பல வரலாறுகள் அருளி -
கந்தாடை ராமானுஜ  முனி-ஷத்ரியன்-சாத்தான்-
ராமானுஜ திவ்ய ஆக்ஜை–நிர்வாக முறை -
கோவில் நிர்வாகம் அந்த புர நிர்வாகம்-சில காலம் -
உரை நடை உள் -புகுந்து -இன்பம் அனுபவிக்க
புருஷோத்தமா நாயுடு- தமிழ் ஆக்கம் நிறைய அருளி-
ஈடு/ஆச்சர்ய ஹ்ருதயம்-/கொள்ள மாள இன்ப வெள்ளம் -
மாலை இலக்கியம்-திரு பாவை/திரு மாலை
99 வகை இலக்கியம் உண்டு -திரு விருத்தம் -9 பொருள் வய பிரிதல்-
விருந்தோம்பல் கடமை- தான் ஈட்டியபொருள் கொண்டே விருந்தோம்பல்
ஓதல் பிரிவு -கற்று கொள்ள போக -
–எம்பெருமானார் -வெறுப்பு உண்டாக்கி திரு மலை சென்ற ஐதீகம்-
வன் பூ மணிவல்லி -யாரே பிரிந்திருப்பார்–
நாவின் புகுந்த நல் இன் கவி-இலக்கியம் வேண்டுமா
கிழவி தலை மகன்-களவு -கற்பு மாறி மாறி -
பக்தி நூல் வரம்பில்லை-காற்றும்  கழியும் கட்டி அழும் காதலுக்கு  -
எழுத்து -பண் இசை -செய் கோலம் இதுக்கும் உண்டு
சமஸ்க்ருதம்-இலக்கணத்தால் செம்மை பட்ட -அர்த்தம்-
அந்த லஷணம் இதுக்கும் உண்டு
எழுத்து/சீர்/தலை/அசை /யாப்பு அடி வேர் நேர் நிரை
தேமா புளிமா -
பெறும் தமிழர் ஆழ்வார்கள்-
பெரிய திரு மொழி -தொடர்ச்சி திரு குரும் தாண்டகம்
குண கடல் கொப்பளிக்கும்
கண்டியூர்-திவ்ய தேசம்- இதில் மட்டும் தான்-
மாயமான்/முன் பொலா-இரண்டும் – -நித்ய அனுசந்தானம்
யோக நெறி-சொல்லி இருக்கிறார் இதில்-
வார்தா மாலை- த்வயம் மரியாதை சொல்லும் -
த்வயம் ஆயாச்சா-கேவல அர்த்தம் பயன் படுத்த கூடாது காபி
இளைப்பினை–விதியில் காண்பார்-18 பாசுரம்-
தன் முயற்சியால்- முடியாது-அவதாரிகை-போல் இது -
அணி இலக்கணம் தொல் காப்பியத்தில் இல்லை
கமலம்-தமிழ் சொல்- திரும்பி வந்த கமலம்
காய் காய் மா மா -காய் காய் மா மா -

ஆவியை -கை இலங்கு ஆழி-பெரிய திரு மொழி பாசுரம்-
மின்னுருவாய்-முற்றும் சீர்-நிதியினை-மாலை தீயினை-அமுதம் தன்னை- வேட்கை மீதூறி விழுங்கினேன்
இணை சொல் விலக்கு குண அனுபவம் செய்ய வேண்டும்
இசை உடன் சேர்ந்து பாட வேண்டும் தாண்டகம்
முதல் அரையர்- திரு மங்கை ஆழ்வார்
இசையோடு பாடி- மிடறில் எண்ணே சாதிப்பார்கள்-
கலியன் அருள் பாடல்-பெரியவாச்சான் பிள்ளை அருளி இருக்கிறார்
இதனால் தனி பிரபந்தம் -இசை கூட்டி பாடுவதால் -பூர்வர்கள் இவற்றை அமைத்தார்கள் ..
திரு மங்கை ஆழ்வார் திரு அடிகளே சரணம் .
ஆழ்வார் எம்பெருமானார் ஜீயர் திரு அடிகளே சரணம் .

ஆச்சார்ய ஹிருதயம்- சூர்ணிகை -95/96/97/98..

December 1, 2011
சூரணை -95
நித்ய சம்சாரியாய் போந்தார் ஒருவருக்கு பகவத் கடாஷ விஷயமான
அளவிலே ,நிகில பாபங்களும் நீங்கி ,இப் பிரபாவம் எல்லா உண்டாக கூடுமோ
என்கிற சங்கையிலே ,பகவத் கடாஷ வைபவத்தை அருளி செய்கிறார் ..
ச்ரமணி விதுர ரிஷி பத்நிகளை
பூதராக்கின
புண்டரீ காட்ஷன் நெடு நோக்கு
சாபம் இழிந்தது
என்ன பண்ணும் இறே
அதாவது -
ஸ்ரமநீம் தர்ம நிபுணா  மபிகச்ச-என்று கபந்தன் சொன்ன அநந்தரம் ,
சொப்ய கச்சன் மகா தேஜஸ் சபரீம்-என்கிற படியே ,ஸ்வ யமேவ சென்று
விஷயீகரித்த வேடுவச்சி  யான ஸ்ரமணியை
சஷுசா தவ சொவ்ம்யேன பூதாச்மி ரகுநந்தன ,
பாத மூலம் கமிஷ்யாமி ,யானஹம் பர்ய சாரிஷம் – என்று
தேவரீர் உடைய அழகிய திரு கண் பார்வையாலே என்னுடைய பிராப்தி பிரதி பந்தங்கள் எல்லாம் போய் ,
பரிசுத்தன் ஆனேன் என்று சொல்லும் படி யாகவும் ,

வெள்ளமானது பள்ளத்திலே தானே சென்று விழுமா போலே ,
அபிஜனாத்ய அஹங்கார யோக்யதையும் இல்லாமையாலே ,
நிவாசாய  ய யௌ வேசம விதுரஷ்ய மகாத்மான -என்று  தானே சென்று க்ரஹத்தில் புக்கு
விதுரான்னானி புபுஜே சுசீனி குண வந்தி ஸ

தம்முடைய ஸ்பர்சம் உள்ளவற்றை விரும்பி , அமுது செய்ய பெற்ற விதுரரை -
பீஷ்ம துரோண வதிக்ரம்யா மாஞ்சைவ மது சூதனா
கிமர்தம் புண்டரீகாட்ஷா புக்தம் வ்ருஷ சல போஜனம் -என்று எதிரியானவன்
சீறி சொல்ல செய்தேயும் ,-புண்டரீகாஷா -என்னும் படி அழகிய திரு கண்களின் கடாஷத்தாலே ,
சகல சம்சாரிக தோஷங்களும் போய் பரிசுத்தர் ஆம் படியும் ..
வேர்த்து பசித்து வயிறு அசைந்து வேண்டு அடிசில் உண்ணும் போது
ஈது என்று பார்த்து இருந்து ,நெடு நோக்கு கொள்ளுகிற போதை -நெடு நோக்காலே
பக்த விலோசனத்தில் ருஷி பத்நிகளில் ஒருத்தியை -
தத்ரை கா வித்ருதா பர்த்தா பாகவதம் யதாஸ்ருதம்
ஹிருதோபகூ ஹிய விஜஹவ் தஹம் கர்ம நிபந்தனம் -என்று ஸ்வ விஷய
பிராவன்யத்தாலே ,    அப்போதே சம்சாராம் முக்தை யாம் படியையும் -
அல்லாதாரை ஷீன பாபராய் முக்த அர்ஹராம் படி  பரிசுத்தராகவும் பண்ணின
சர்வேச்வரனுடைய கடாஷமானது -
அம்கண் இரண்டும் கொண்டு எங்கள் மேல் நோக்குதியேல்
எங்கள் மேல் சாபம் இழிந்து -என்று அழகிய திரு கண்களாலே எங்களை பார்த்து அருளினினாய்
ஆகில்  சாபோபகதரை போலே அனுபவித்து அல்லாது நசியாத ,எங்கள் பாபம் போய் விடும்
என்கிற படியே ,அனுபவ வினாச்யமான சகல பாபங்களும் நிவ்ருத்தமாம் படி பண்ணும் இறே என்கை..
பகவத் கடாஷம் தான் சகல பாப ஷபன நிபுணமாகையாலே
பட்டவிடம் -அமலங்களாக –   என்னும் படி நிர் தோஷமாம் இறே ..
சூரணை-96
இப்படி இவரை நிர்ஹெதுகமாக விசேஷ கடாஷம் பண்ணிற்று எதுக்காகா ?
விசேஷ கடாஷ வேஷம் தான் ஏது–இவர் தாம் பின்பு ஆன படி எங்கனே
என்னும் அபேஷையிலே அருளி செய்கிறார் மேல் –
கோ வ்ருத்திக்கு நெருஞ்சியை
 புல்லாக்கினவன்
ஜகத்திதார்த்தமாக
எனக்கே நல்ல அருள்கள் என்னும் படி
சர்வ சௌஹார்த்த பிரசாதத்தை
ஒருமடை செய்து
இவரைத் தன்னாக்க
லோகமாகத் தம்மை போல்
ஆக்கும் படி யானார்
அதாவது
திவத்திலும் பசு நிரை மேய்ப்பு உவத்தி-என்று பரம பதத்தில் காட்டிலும் ,
பசு நிரை மேய்க்கையே விரும்பி இருக்கும் அவனாகையாலே -
பிருந்தாவனம் பகவதா கிருஷ்னே நாக்லிஷ்ட கர்மணா
சுபேன் மனசா த்யாதம் கவாம் வ்ருத்தி மபீப்சதா -என்கிற படியே
கோ ரஷனத்துக்காக ,  நெறிஞ்சிக் காட்டை -உத்பன்னவ சஷ்பாட்யா -
என்கிறபடியே தத் போக்யமான புல்லாம்படி பர சம்ருத்தி ஏக பிரயோஜனமான
திரு உள்ளத்தாலே ,சங்கல்பித்த சர்வ சக்தி யானவன் -
நமோ பிராமணிய தேவாய கோ ப்ராஹ்மன ஹிதாயச ,
ஜகத்திதாய க்ருஷ்ணாய கோவிந்தாய நமோ நம –  என்கிற படியே
கோ ரஷனத்தோபாதி ஜகத் ரஷனதுக்கும் கடவன் தானே ஆகையாலே ,
ஜகத்தினுடைய ஹிதார்தமாக ,
எனைத்தோர் பிறப்பும் -
-எதிர் சூழல் புக்கு –
 எனக்கே அருள்கள் செய்ய –
அம்மான் திரு விக்ரமனை -
விதி சூழ்ந்தது -என்று
அநேக ஜென்மங்கள் நான் பிறந்த ஜென்மங்களுக்கு எதிரே பிறந்து வந்து ,
எனக்கே தன் பிரசாதங்களை பண்ணும் படி சர்வேஸ்வரனை கிருபை கால்
காட்டிற்று என்றும் ,
நல்ல அருள்கள் நமக்கே தந்து அருள் செய்வான் -என்றும்
இத் தலையில் குற்றம் ஆதல் –அஜ்ஞஞத்வம் ஆதல்–தன் சார்வஜ்ஞம் ஆதல் -பாராதே ,
தன் பேறாக பண்ணுமதான அருள்களை ,நமக்கே அசாதாரணமாக தந்து
அருளுகிறவன் என்றும் இவர் பேசும் படி -சுக்ருதம் சர்வ பூதானாம்-
என்கிற படியே ,சர்வ பூதங்களின் பக்கலிலும் நடக்கிற ,தன்னுடைய சௌஹார்த்த
பலமான பிரசாதமாகிற கிருபையை இவர் ஒருவர் விஷயமாகவும் ஒரு மடைப் படுத்தி ,
என்னை தன்னாக்கி –என்கிற படி-அஞ்ஞான அசக்திகளுக்கு எல்லையாய் இருக்கிற இவரை-
தன்னோடு ஒத்த ஞான சக்திகளை உடையராம் படி பண்ண
இப்படி அவனால் திருந்தின இவர் -
ஊரும் நாடும் உலகமும் -தன்னை போல் அவனுடைய
பேரும் தார்களுமே பிதற்றி -என்கிற படி
தம்மோடு அன்வயித்த லோகத்தில் உள்ளவர்கள் எல்லாம்
தம்மை போல் பகவத் ஏக பரராக பண்ணும் படி ஆனார் என்கை –

சூரணை -97
தன்னாக்குகை யாவது என் என்ன அருளி செய்கிறார்
அதாவது
மயர்வற
மதி நலம்
அருளுகை
அது என்றது -தன்னாக்க என்றதை பராமர்சிக்கிறது ..
மயர்வற மதி நலம் அருளுகை -ஆவது அஞ்ஞானம் சவ வாசனமாக போக்கி
பக்தி ரூபபன்ன ஞானம் கொடுக்கை -

சூரணை-98
அது தன்னை விசதமாக அருளி செய்கிறார் மேல்-
இருள் துயக்கு மயக்கு மறப்பு என்கிற
அனுதய சம்சய விபர்யய விச்ம்ருதிகள் அற்று
மலர்மிசை எழுகிற ஞானத்தை
காதல் அன்பு வேட்கை அவா என்னும்
சங்க காம அனுராக சினேகா அத்யாவச்த
நாமங்களோடே
பரம பக்தி தசை ஆக்குகை -
அதாவது
மயர்வற மதி நலம் அருளுகை ஆகிறது தான் -
இருள் தருமா ஞாலம் -
இருள் தீர்ந்து இவ் வையம் மகிழ -என்று
இருள் என்கிற சப்தத்தால் சொல்லப் படும் ஞான அனுதயமும் ,
துயக்கன் மயக்கன்–இத்யாதி ஸ்தலங்களில்
துயக்கு என்கிற சப்தத்தால் சொல்லப் படும்

ஸ்தானுர்வாபுருஷோவா -என்கிற படியே
க்ராக்ய வஸ்துவை இன்னது என்று  நிச்சயிக்க மாட்டாத சம்சயமும் -
மயக்கு -என்கிற சப்தத்தால் சொல்லப்படும்
ரஜ்ஜு சுக்த்யாதி விஷய சர்ப்ப ரூப்யாதி புத்தி போலே
அதஸ்மின் தத் புத்தி ஆகிற விபர்யமும் ,
மறுப்பும் ஞானமும் -
-மறப்பற என்னுள் மன்னினான் -இத்யாதிகளில் போலே
மறப்பு -என்று சொல்லப் படும் பூர்வ அனுபூத விஷயமாய் ,அனுபவ சம்ஸ்கார
மாத்ரஜமான ஞானத்தின் உடைய அபாவம் ஆகிற விச்ம்ருதியும்
ஆக இந்த சதுர் வித  -சங்கோச அவஸ்தையும் அற்று -

மனனகமல மற மலர் மிசை எழு தரும் -என்கிற படியே
மன பரிசுத்தியாலே விகசிதமாய் கொழுந்து விட்டு  -
தாமரையால் கேள்வன் ஒருவனையே நோக்கும் உணர்வு -என்கிற படி
பிராப்த விஷயமான தன்னை நோக்கி கிளருகிற ஞானத்தை -
உளப் பெறும் காதல் -
நேரிய காதல்-
காண கழி காதல் -
கழிய மிக்கதோர் காதல் -
காதல் கடல் புரைய -
காதல் கடலினும் மிக்க பெரியதால் -
காதல் உரைக்கில்–நீள் விசும்பும் கழிய பெரிதால்-
மெய்யமர் காதல் -என்றும்
அன்பு சூட்டிய -
அன்பில் அன்பு -
அன்பே பெருகும் மிக -
ஆரா அன்பு -என்றும்
வேவாரா வேட்கை நோய் -
பெருகுமால் வேட்கையும் -
ஆவியின் பரமல்ல வேட்கை -என்றும்
அவா வொருக்கவினையோடும் -
காண்பான் அவாவுவன் -
சூடுதற்கு அவா -
அதனில் பெரிய என் அவா -என்றும்
இப்படி பல இடங்களிலும் ,காதல்,அன்பு, வேட்கை, அவா -
என்று சொல்லப் படுகிற விஷய தர்சனத்தில் ,
பிரதமபாவியாய்–சினேகா அன்குரமான -சங்கமும் -
சங்காத் சஞ்சாயாத காம -என்கிற படியே

தத் அனந்தர ஜாதமாய்-அவ் விஷயத்தை அனுபவித்து அல்லாது
நிற்க ஒண்ணாதபடி இருக்கும் தத் விபாக தசையான காமமும் ,
தத் கார்யமாய் ,அனுபாவ்ய விஷய ராக விச்சேத ரூபமான அனுராகமும் ,
தத் அநந்தரம் , அவ் விஷயத்தை உத்தரோத்தரம் அனுபவிக்கும் அது ஒழிய
விட்டு பிடிக்க பற்றாத படி விளையும் சிநேகமும் ,
முதலான அவஸ்தைகளுக்கு -அனுரூபமான நாமங்களை உடைத்தாய் கொண்டு ,
பரம பக்தி தசா பர்யந்தம் ஆகும் படி பண்ணுகை என்கை ..
காதல் அன்பு வேட்கை அவா -என்னும் இவை-சங்காத் உத்தர உத்தர அவஸ்தைகளுக்கு -
வாசகமாய் இருக்க -முன் பின் கலந்து வந்ததே ஆகிலும் ,எல்லா அவஸ்தைகளும் இவருக்கு
எப் பொழுதும் பிரகாசித்து இருக்கையாலே ,அப்போதைக்கு அப்போது தம் ஆற்றாமைக்கு ஈடாக
பேசுகிறது ஆகையாலே விரோதம் இல்லை ..

ஆக இத்தால் சொல்லிற்று ஆய்த்து -மயர்வற மதி நலம் அருளுகை ஆவது -
அஞ்ஞான அபிதையாக சாஸ்திர சித்தமான அனுதயாதி சதுர் வித சங்கோச
அவஸ்தையும் அற்று -விகசிதமாய் கொழுந்து விட்டு -விஷயோன் முகமாக
கிளருகிற ஞானத்தை ,சினேகா பிரதம அன்குரமான சங்கம் முதலான உத்தர உத்தர
விபாக ரூபா அவஸ்தைகளுக்கு அனுரூபமான காதல் இத்யாதி நாமங்களை பஜித்து ,
பிரேம சீமா பூமியான பரம பக்தி தசா பன்னமாகும் படி பண்ணுகை என்றது ஆய்த்து ..
ஆக கீழ்-அத்ரி ஜமதக்னி -சூரணை -92 – இத்யாதி வாக்யத்தில் சொன்ன சங்கைக்கு மூலம்
இவர் பிரபாவம் என்றும்
அது தனக்கு ஹேது -பகவத் நிர்ஹெதுக கடாஷம் என்றும்
கடாஷதினுடைய சக்தியும்
இவரை இப்படி கடாஷித்தது லோக ஹித அர்த்தமாக என்றும் ,
கடாஷிக்கை யாவது  மயர்வற மதி நலம் அருளுகை என்றும் ,
அது தன்னின் பிரகாரமும் சொல்லப் பட்டது .
 அழகிய மணவாள பெருமாள் நாயனார் திரு அடிகளே சரணம் .
ஆழ்வார் எம்பெருமானார் ஜீயர் திரு அடிகளே சரணம்

ஆச்சார்ய ஹிருதயம்- சூர்ணிகை -91/92/93/94

November 30, 2011
சூரணை-91
இப்படி பாகவத சாமான்ய ப்ரயுக்த வைபவம் மாதரம் அன்றிக்கே ,
ஜனக தசரத -சூரணை -82 -இத்யாதி வாக்கியம்  தொடக்கமாக மூன்று
வாக்யத்தாலே ,கீழ் சொன்ன வைபவ விசேஷதய உதகமான பிரமாணம்
ஏது என்னும்  அகாங்க்ஷையிலே அருளி செய்கிறார் மேல் -
தமிழ் மா முனி திக்கு   சரண்யம்
 என்றவர்களாலே
க்வசித் க்வசித் என்று
இவர் ஆவிர்பாவம்
கலியும் கெடும் போலே சூசிதம்
தமிழ் மா முனி திக்கு  சரண்யம் என்றவர்களாலே–அதாவது
தஷிண திக் க்ருதா யேன சரண்யா  புண்ய கரமண -என்று -வண் தமிழ் மா முனி -
என்கிற படியே ,திராவிட சாஸ்திர பிரவர்தகரான அகஸ்தியன் இருக்கிற திக்கு
சர்வருக்கும் புகல் இடம் என்றே மக ரிஷிகளால் -
இப் போது இது சொல்லிற்று -வைதிகரான ருஷிகள்-திராவிட பிர பந்த வக்தாவான
இவரை இப்படி பஹுமதி பண்ணி சொல்ல கூடுமோ என்று சந்கிப்பார்க்கு
ஒரு திராவிட ஜ்ஞானாலே தஷிண திக்குக்கு நன்மை சொன்னவர்கள்
திராவிட பிரபந்த முகேன ,லோஹா உஜ்ஜீவகரரான இவரையும் இப்படி
பஹுமானம் பண்ணி சொல்ல குறை இல்லை என்று தோற்றுகைக்காக ..
க்வசித் க்வசித் என்று  இவர் ஆவிர்பாவம் –

அதாவது -
க்ருதா திஷு நரா ராஜன்  கலா விச்சந்தி சம்பவம் ,
க லவ் கலு பவிஷ்யந்தி நாராயணா பராயணா
க்வசித் க்வசின்  மகா ராஜா த்ராவிடேஷு ச பூயச
தாமரபரணி நதி யத்ர கிருதமாலா பயஸ்வினி
காவேரி ச மகாபாகா ப்ரதீசீச மகாநதி ,
ஏ பிபந்தி ஜலம் தாஸாம் மனுஜா மனுஜேச்வர,
தேஷாம் நாராயண பக்திர் பூயசி நிருபத்ரவா -என்று
ஜ்ஞாதாக்கள் வந்து ஆவிர்பவிக்கும் ஸ்தல விசேஷங்களை தத்தம் நதீ
விசெஷங்களாலே ,     பிரகாசிப்பித்தது ,அந்த நதி விசேஷ ஜலத்தை பானம்
பண்ணுகிறவர்களுக்கு பகவத் பக்தி அதிசயிக்கும் படியையும் சொல்லுகிற அளவில் -
பிரதமத்தில் -தாமர பரணி நதீ எத்ர –  என்று இவர் ஆவிர்பாவ ஸ்தலத்தை சொல்லுகையாலே ,
இவ் ஆழ்வார் உடைய ஆவிர்பாவமானது -
கலியும் கெடும் கண்டு கொண்மின் -இவர் தாம் மயர்வற  மதி நலம் அருள பெற்றவர் ஆகையாலே ,
திரு மங்கை ஆழ்வார் உடையவர்  போல்வார் அவதரித்து ,கலி யுக ஸ்வாபம் கழியும் என்றும் ,
மேல் வரும் அம்சத்தை தர்சித்து அருளி செய்தாற் போலே , திரிகால ஜ்ஞாரான ஸ்ரீ சுகாதிகளால்
சூசிக்க பட்டது என்கை

க்ரூரே கலியுகே ப்ராப்தே நாஸ்திகை:கலுஷீக்ருதே
விஷ்னோரம்சாம சம்பூதே    வேத வேதார்த்த தத்வ வித் ,
ஸ்தோத்ரம் வேத மயம் கர்த்தும் த்ராவிடபிச பாஷையா
ஜனிஷ்யதிசதாம் ச்ரேஷ்டா லோகானாம் ஹிதகாம்யயா -இத்யாதி
வசனங்களும் இவர்  ஆவிர்பாவ சூசகங்கள் ஆகையால் இவ் இடத்தில் விவஷிதங்கள் ..
கேவல ஜன்ம வாசக சப்தங்கள் ஒன்றை சொல்லாதே ,அவதார சப்த
பரியாயமான ஆவிர்பாவ சப்தம் சொல்லிற்று இவர் பிறப்பும் ஈஸ்வரன்
பிறப்போபாதி பரார்த்தம் என்று தோற்றுகைக்காக ..
இத்தால் இவர் ஒரு அவதார விசேஷம் என்றது ஆயிற்று ..

சூரணை -92
இப்படி அவதரித்த இவர் தாம் ஆர் என்னும் மா கான்ஷையிலே
பேர் அளவு உடையாரும் ,இவரை இன்னார் என்று அளவிடாமை ,
அதிசங்கை  பண்ணும் படியை அருளி செய்கிறார் மேல் -
அத்ரி ஜமதக்னி பன்கிதிரத
வஸு நந்த சூனுவானுடைய
யுக வர்ணக்ரம அவதாரமோ ?
வ்யாசாதி வதாவேசமோ ?
மூதுவர் கரை கண்டோர் சீரியரில் ஒருவரோ ?
முன்னம் நோற்ற அனந்தன் மேல் புண்ணியங்கள் பலித்தவரோ ?
என்று சந்கிப்பர்கள்
அதாவது

கிருத யுகத்தில் அத்ரியும் ஜமதக்னியும் ஆகிய ப்ராக்மண உத்தமர் களுக்கு
பிள்ளையாய் கொண்டு ,தத்தாரேயனும் பரசு ராமனுமாய் ,
த்ரேதா யுகத்தில் ஷத்ரிய னானான தசரத சக்கரவர்த்திக்கு பிள்ளையாய் .,
த்வாபர யுகத்தில் யயாதி சாபத்தாலே அபிஷேக பிராப்தி அற்ற யது குலோத்பவர் ஆகையாலே ,
ஷத்ரியரில் தண்ணியராய் ,வைஸ்ய பிராயராய் இருக்கிற வஸு தேவருக்கும் -
கிருஷி கோர ஷவாணிஜயம் வைஸ்யம்  கர்ம ஸ்வ பாவஜம் -என்கிற படி ,
கோரஷானாதி தர்மத்தை உடைய சாஷாத் வைச்யரான ஸ்ரீ நந்தகொபர்க்கும் புத்ரனாய்,
இப்படி கிருதாதி யுக தர்மத்தில் ப்ரக்மானாதி வர்ண க்ரமேன அவதரித்து வந்த
சர்வேஸ்வரன் சதுர்தமான கலி யுகத்தில் ,சதுர்த்த வர்ணத்திலே    வந்து அவதரித்த
படியோ என்கை .

பூர்வ யுக த்ரயத்திலும் ,அடைவே வர்ண த்ரயத்திலும் ,அவதரித்து வருகையாலும் ,
க லவ் புன :பாபரதா பிபூதே ச உத்ப பூவாஸ்ரித வத்சலத்வாத், பக்தாத்மனா
சர்வ ஜனான் சூகோப்தும் விச்வாதிகோ விச்வமயோ ஹி விஷ்ணு -என்று
கலி யுகத்தில் சர்வேஸ்வரன் பக்த ரூபேண அவதரித்தான் என்று ருஷிகள்
சொல்லுகையாலும் ,இவர் வைபவம் கண்டவர்களுக்கு இப்படி சங்கிக்க
யோக்யதை உண்டு இறே..
வ்யாசாதி வதாவேசமோ  -அதாவது -
கிருஷ்ண த்வைபாயனம் வியாசம் வித்தி        நாராயணம் ப்ரபும் -என்றும் ,
சொயம் நாராயணஸ் சாஷாத் வியாச ரூபி மகாமுனி –என்றும் சொல்லுகிற படி
வேதங்களை வ்யசிக்கை முதலான கார்யன்களை நிர்வகிக்கைக்காக வ்யாசாதிகள்
பக்கல் ஆவேசித்தால் போலே ,இவரை கொண்டு திராவிட வேதத்தை பிரவர்த்திப்பைக்காக ,
இவர் பக்கல்  ஆவேசித்தானானோ  என்கை இவரை கொண்டு லோகத்தை
திருதுகைக்காக இவர் பக்கலிலே –ஆவேசித்து நிற்கவும் ,கூடும் ஆகையாலே
இப்படியும் சன்க்கிகலாம் இறே
மூதுவர் கரை கண்டோர் சீரியரில் ஒருவரோ-அதாவது -
விண்ணாட்டவர் மூதுவர் -என்று பரம பதத்துக்கு நிலத் தாளிகளான
நித்ய சூரிகளிலே , இவ் விபூதியை திருதுகைக்காக ஈஸ்வர ந்யோகத்தாலே
அவதரித்தார் ஒருவரோ ?-
அன்றிக்கே -கரை கண்டோர் -என்று சம்சாரத்தை கடந்து ,அக்கரை பட்டு இருக்கும்
முக்தரில் ,சம்சாரிகளை திருதுகைக்காக ,பகவத் நிதேசத்தால் ,அவதரித்தார் ஒருவரோ ?
அன்றிக்கே -முக்தானாம் லஷணம்ஹ்ய தத் ஸ்வேதா த்வீப நிவாசினாம் – என்கிற படியே
முக்த ப்ராயராய் ,பாற் கடல் பாம்பணை மேல் பள்ளி கொண்டு அருளும் ,சீதனையே
தொழுவார் விண்ணுலாரிலும் சீரியர் -என்கிற ஸ்வேத தீப வாசிகளிலே ,இவ் அருகு
உள்ளாரை திருதுகைக்காக ஈஸ்வர இச்சையாலே அவதரித்தார் ஒருவரோ என்கை ..
இவருடைய வைபவம் பார்த்தால் ,எல்லார் படியும் சொல்லலாம் படி இருக்கையாலே ,
இப்படியும் தனி தனியே சந்கிப்பார்க்கு சந்கிக்கலாம் இறே –
பின்னை கொல்நில மா மகள் கொல்  திரு மகள் கொல் -என்கிற படியே
பிராட்டிமாரோடு சேர்த்து பார்க்கும் போதும் ,தனி தனியே சந்கிக்கலாம்
படி இறே இருப்பது ..மற்று உள்ள ததீயர் உடன் பின்னை சொல்ல வேண்டா இறே

முன்னம் நோற்ற அநந்தன் மேல் புண்ணியங்கள் பலித்தவரோ -அதாவது -
கீழ் சொன்னவர்கள் ஒருவரும் அன்றிக்கே சம்சாரிகள் தன்னிலே ,
முன்னம் நோற்ற விதி கொலோ -என்கிறபடியே ஜன்மாந்திர சகஸ்ர சஞ்சிதமான
தன்னுடைய சுக்ருத பலமாக கொண்டு இப்படி திருந்தினார் ஒருவரோ ?
அன்றிக்கே -
அநந்தன் மேல் கிடந்த எம் புண்ணியா -என்று நிர்ஹெதுக கடாஷ விசேஷத்தாலே ,
நித்ய சம்சாரியை நித்ய சூரி கல்பம் ஆக்க வல்ல அநந்த சாயியான சநாதன புண்யம் ,
முழு நோக்காகா பலித்து இப் படி திருந்தினார் ஒருவரோ சந்கிப்பார்கள் .
அதாவது -இப்படி கீழ் சொன்ன வகைகளால் ,இவரை இன்னார் என்று
நிச்சயிக்க மாட்டாமல் ,பேரளவு உடையாரும் சங்கியா நிற்ப்பார்கள் என்ற படி .
சூரணை -93

இப்படி இவரை ஞானிகள் ஆனவர்கள் சங்கிக்கைக்கு ஹேது என்னும்
மா கான்ஷையிலே  இதுக்கு மூலம் இவருடைய பிரபாவம் என்கிறார் மேல் ..
இதுக்கு மூலம்
யான் நீ என்று மறுதலித்து
வானத்து மண் மிசை
மாறும் நிகரும் இன்றி
நிலையிடம் தெரியாதே
தெய்வத்தின் ஒரு வகைக்கு ஒப்பாக
இனத்தலைவன் அம்தாமத்து அன்பு செய்ய
 சேர்ந்தமைக்கு அடையாளம் உளவாகவே
உகந்து உகந்து
திமிர் கொண்டால் ஒத்து
நாட்டியல் ஒழிந்து சடரை ஒட்டி
மதாவலிப்தர்க்கு அணுக்கம் இட்டு
நடாவிய கூற்றமாய்
தீயன மருங்கு வாராமல்
கலியுகம் நீங்கி கிருதயுகம் பற்றி
பட்டு எழு போது அறியாது இருந்த
பிரபாவம்
இதுக்கு மூலம் -அதாவது

இவரை கண்ட ஞானாதிகர் ,-இவர் இன்னார் -என்று நிர்ணயிக்க மாட்டாமை ,
இங்கன் சங்கிகைக்கு ஹேது -
யான் நீ என்று மறுதலித்து -அதாவது -
புவியும் இரு விசும்பும் -என்றுதொடங்கி ,உபய விபூதியும் உன் சங்கல்ப்பத்தில் கிடக்கின்றன ..
ஏவம் பூதனான நீ என்னுடைய ,ச்ரோத்ர இந்தியத்வாரா புகுந்து ,விச்சேதம் இன்றி
என் ஹிருதயத்தில் ,உளையாகா நின்றாய் –இப்படியான பின்பு விபூதியை உடைய நீயோ ,
விபூதிமானை உடைய நானோ -பெரியார் என்று அறிவார் ஆர் ?
அப்ரதிஹத சக்தியான நீ தான் இத்தை நிரூபித்து அறிந்து காண் என்று
உபய விபூதி யுக்தனோடே மறுதலைக்கிற வைபவத்தை உடையராய் -
வானத்து மண் மிசை மாறும் நிகருமின்றி -அதாவது -
யாவர் நிகர் அகல் வானத்தே -என்றும்
மாறுளதோ விம் மண்ணின் மிசையே -என்றும்
அவனுடைய விபூதி யோகத்துக்கும் ,சொவ்குமார்யத்துக்கும் தகுதி யாம் படி  யாகவும் ,
சர்வேஸ்வரனாய் ,அவாப்த சமஸ்த காமனாய் ,ஒன்றுக்கும் விக்ருதம்
ஆகாதவன் ,தம்முடைய உக்தி ஸ்ரவண ஹர்ஷா பிரகர்ஷத்தாலே
தெகிடாகும் படியாகவும் ,திரு வாய் மொழி பாடுகிற நாவீறு உடைமையாலே ,
உபய விபூதியிலும் உபமான ரகிதராய்
நிலை இடம் தெரியாதே -அதாவது -
கல்வியும் பிரிவும் கலசி நடக்கையாலே , கல்வியால் வந்த ரசமேயாக செல்லும்
அங்குள்ளார் படியும் அன்றிக்கே ,பகவத் குணை கதாரகதையால்
அன்ன பானாதிகளால் தரிக்கும் இங்குள்ளார் படியும் அன்றிக்கே ,
இப்படி உபய விபூதியிலும் அடங்காமல் ,-வைகுந்தமோ வையமோ நும் நிலையிடம்-
தென்று வாசஸ்தலம் தெரியாத படியாய் -

தெய்வத்தின் ஒரு வகைக்கு ஒப்பாக -அதாவது -
தெய்வத்தின்  ஓர்  அனைஈர்களாய்-என்று ஒருவர் இவன் அன்றிக்கே -
நித்ய சூரிகள் எல்லாரும் கூடினாலும் ,தமக்கு ஒருவகைக்கு ஒப்பாம் படியாய் –
இனத் தலைவன் அம்தாமத்து அன்பு செய்ய -அதாவது -
வானோர் இன தலைவன் -என்று அந்த சூரி சங்க நிர்வாகனான சர்வேஸ்வரன் ,
அந்தாமத்து அன்பு செய்து -என்று அழகிய தாமமான பரம பதத்திலே ,பண்ணும்
வியோமோஹத்தை  அடைய   தம் பக்கலில் பெரு மடை கொள்ள பண்ண -
சேர்ந்தமைக்கு அடையாளமாக -அதாவது -
திரு அருள்களும் சேர்ந்தமைக்கு அடையாளம் திருந்த உள –  என்று
மென்மேலும் அவன் விஷயீகாரங்களை பெற்றமைக்கு ,சுவ்யக்த லாஞ்சனமான
ராகம் வாய் கரையில் தோன்றுகை முதலான கலவி குறிகள் உண்டாய் செல்ல -

உகந்து உகந்து திமிர் கொண்டால் ஒத்து -அதாவது -
உகந்து உகந்து உள் மகிழ்ந்து குழையும்-என்றும்
திமிர் கொண்டால் ஒத்து நிற்கும் -என்றும்
அவன் சௌந்தர்யா சீலாதிகளை அனுசந்தித்து ,உத்தரோதரம்
விளைகிற  பாஹ்யாப்யந்தர ஹர்ஷத்தாலே ,சிதிலராவது ,
ஸ்தப்தொச்யூதத  மாதே  சமப்ராஹ்ய -என்கிற படியே சர்வ நியாமாக ,
பர பிரம்மா சாஷாத் காரம் பிறந்தாரை போலே ஸ்திமித்ராவதாய்–
நாட்டியல் ஒழிந்து -அதாவது -
நாட்டாரோடு இயல் ஒழிந்து -என்று
உண்டியே உடையே உகந்து ஓடி -என்றும்
யானே என் தனதே -என்று அஹங்கார மமகார வச்யராய் இருக்கிற
லவ் கிகரோடு சம்பந்தம் அற்று -
சடரை ஒட்டி-அதாவது -
சடகோபர் ஆகையாலே ,வேத சாஸ்த்ரா விரோதினா -என்கிற படி
பிராமண அனுகூல்ய தர்கங்களாலே மத்தியஸ்தமாக அர்த்தத்தை சாதிக்கை அன்றிக்கே ,
பாஹ்ய குத்ருஷ்டிகள் ஆகிற சடரை ஸ்ருத்யந்த தாத்பர்யமான ச்வோக்தி விசெஷங்களாலே ,
ஸ்வ சந்நிதானத்தில் நில்லாதபடி துறத்தி -

மதா வலிப்தர்க்கு அங்குசம் இட்டு-அதாவது -
பராங்குசர் ஆகையாலே,வித்யாமதோ ,தன மத ஸ்த்ருதீயோ பிஜனோ மத
ஏதே மதாவலிப்தானாம்-  என்று மத ஹஸ்தி போலே அபிஜன வித்யாதி
மதத்ரியா வலிப்தராய் ,திரியும் அவர்களுக்கு நிர் மதராய் தலை வணக்கும் படி
உபதேச ரூபா அங்குசம் இட்டு -
நடாவிய கூற்றமாய் -அதாவது -
பறவையின் பாகன்  மதன செங்கோல் நடாவிய கூற்றம் -என்று
வேத வேத்யத்வ த்யோதகமாம்படி வேத மய கருட வாஹனான
சர்வேஸ்வரன் விஷயத்தில்-நின் கண் வேட்கை எழுவிப்பன்-என்று
எல்லார்க்கும் பக்தியை உண்டாக்கி ,நடத்தா நின்று கொண்டு ,தம்
தர்சனத்தில் அகப் பட்டவர்களின் சம்சாரத்துக்கு ம்ருத்துவாய் –
தீயன மருங்கு வாராமல்-அதாவது -
கொன்று உயிர் உண்ணும் விசாதி   பகை பசி தீயன எல்லாம்-என்று
சரீரத்தை முடித்து பிராணனை அபகரிக்க கடவதான வியாதி ,சாத்ரவ சூதாதி
தோஷங்களும் ,சாம்சாரிக சகல துக்க ஹேதுவான பாபங்களும் -
வன் துயரை — மருங்கு –கண்டிலமால்-என்ற படி அருகில் வாராத படி யாய்-
கலியுகம் நீங்கி கிருத யுகம் பற்றி -அதாவது -
திரியும் கலியுகம் நீங்கி -என்றும் -
பவிஷ்ய த்யதரோத்தரம்-என்கிற படி
பதார்த்த ஸ்வ பாவங்கள் மாறாடும் படி பண்ணுவதாய் -

கலவ் ஜகத் பதிம் விஷ்ணும் சர்வ சரஷ்டாரம் ஈஸ்வரம்
நார்சயிஷ்யந்தி மைத்ரேய பாஷண்டோ பக்தா ஜனா -என்கிற படி
பகவத் ருசி விரோதியான கலி யுகம் போய் ,-பெரிய கிருத யுகம் பற்றி -
என்கிற படியே ,கேவல வைஷ்ணவ தர்மமே நடக்குமதாய் ,யுகாந்தர வ்யதானம்
அன்றிக்கே ,ஒரு போகியாக கிருத யுகம் பிரவேசிக்கும் படியாக -
பட்டு எழு போது அறியாது இருந்த பிரபாவம்-அதாவது -
பட்ட போது எழு போது அறியாள் ,விரை மட்டலர் தண் துழாய் என்னும் -என்று
பகவத் விஷயத்திலே ,போக்யதா அனுசந்தானத்தாலே ,-நந்தந்த்யுதித ஆதித்யே
நந்தந்த்யச்தமிதே ரவவ் -என்று ஆதித்ய உதயத்திலே வந்தவாறே ,த்ரவ்யார்ஜன காலம்
வந்தது என்று ,உகப்பர்கள்-அவன் அச்தமித்தவாறே  அபிமத விஷயங்களோடு ரமிக்கைக்கு
காலம் வந்தது என்று உகப்பர்கள் என்றும் -பிராதர் மூத்ர புரீஷாப்யாம்

மத்யாஹ்னே சூத்பிபாச்ய சாயம் காமேன பாத்யந்தே ஜந்தவோ நிசி    நித்ரா-என்றும் -
சொல்லுகிற படி நாட்டாருக்கு புறம்பே கால ஷேபத்துக்கு உடலாய் செல்லுகிற
திவாராத்ரா விபாகமும் அறியாதே அகால்ய கால்யமான தேசத்தில் போலே
பகவத் அனுபவ ஏக கரராய் இருந்த பிரபாவம் -
இதுக்கு மூலம்–இப்படி இருந்த பிரபாவம்-என்று வாக்ய சம்பந்தம் .
இத்தால், கீழ் சொன்ன சங்கைக்கு காரணம் இன்னது என்று
எல்லாரும் அறியும் படி அருளி செய்தார் ஆய்த்து .
சூரணை -94
இவருக்கு இந்த பிரபாவத்துக்கு அடி ஏது என்னும் மா கான்ஷையிலே
இதுக்கு ஹேது -பகவத் நிர்ஹெதுக கடாஷம் என்கிறார் மேல் –இப்படி கடாஷித்தது தான்
இந்த லோகத்தை இவரை கொண்டு திருதுகைக்காக என்னும் அத்தையும் ,
இவர் தம்முடைய பூர்வ அவஸ்தையும் ,
இவரை கடாஷித்த பிரகாரத்தையும் ,
விசதமமாக சொல்லலுகிறது இச்  சூரணையிலே -
இதுக்கு ஹேது –
ஊழி தோறும் சோம்பாது
ஒன்றி பொருள் என்று அளி மகிழ்ந்து
முற்றுமாய் நின்று
நாலுரைத்து
யோகு புணர்ந்து
கண் காண வந்து
ஆள் பார்க்கிறவன்
உலகினத்தின் இயல்வை
நல் வீடு செய்ய
இணக்குப் பார்வை தேடி
கழலலர் ஞானமுருவின
முழுதும் ஒட்டின பெரும் கண்
எங்கும் இலக்கு அற்று
அன்போடு நோக்கான திசையிலே
ஆக்கையில் புக்கு உழன்று
மாறிப் படிந்து துளன்குகிறவர்
மேலே பட பக்க நோக்கற
பண்ணின விசேஷ கடாஷம்
அதாவது
இதுக்கு ஹேது -அதாவது -
இவருடைய இந்த பிரபாவதுக்கு ஹேது -
ஊழி தோறும் சோம்பாது ஒன்றி பொருள் என்று அலி மகிழ்ந்து -அதாவது -
ஊழி தோறும் தன்னுள்ளே படைத்து -என்றும்
சோம்பாது இப் பல் உயிர் எல்லாம் படர்வித்த -என்றும் சொல்லுகிற படி ,
பண்ணின கிருஷிகள் தப்பினாலும் ,சோம்பி கை வாங்காதே பின்னையும் ,
கிருஷி தன்னை பண்ணும் கர்ஷகனை போலே ,கல்பம் தோறும் சிருஷ்டிக்க செய்தே ,
சபலமாகாது இருக்க முசியாதே ,மிகவும் ஒருப்பட்டு ,என்றேனும் ஒரு நாள் ,
பிரயோஜனப் படும் என்று க்ருஷியை உகந்து ,ஜகத் சிருஷ்டியை பண்ணி –
முற்றுமாய்   நின்று – அதாவது -
நில நீர் எரி கால் விண் உயிர் என்று இவைதான் முதலா முற்றுமாய் நின்ற -என்று
தத் ஸ்ருஷ்ட்வா -ததேவ அனுப்ராவிசத்-இத்யாதி படியே ஸ்ருஷ்டமான ஜகத்திலே
இவற்றினுடைய  ,வஸ்துத்வ நாம பாக்த்த்வங்களுக்கும்
பிரவ்ருத்தி நிவ்ருத்தி சக்திகளுகுமாக அனுபிரவேசித்து ,இவற்றை சொல்லும் வாசக சப்தம்
தன் அளவிலே பர்யவசிக்கும் படி பிரகாரயாய் நின்று –
நூல் உரைத்து -அதாவது -
அன்னமதாய் இருந்து அங்கு அற நூல் உரைத்த -என்கிற படி கேட்பார் உபசத்தி பண்ண
மாட்டாமையாலே ,இழக்க வேண்டாதபடி ,திர்யக் ரூபேண தன்னை தாழ விட்டு நின்று ,
ஜ்ஞாதவ்ய தர்ம பிரகாசமான சாஸ்த்ரத்தை உபதேசித்து

யோகு புணர்ந்து -அதாவது -
குறைவில் தடம் கடல் கோள் அரவேறி தன் கோல செம் தாமரைக் கண் ,
உறைபவன் போல் ஓர் யோகு புணர்ந்த ஒளி மணி வண்ணன்-என்கிற படியே
திரு பாற் கடலில் திரு அனந்த்  தாழ்வான் மேல் ஏறி படுக்கை வாய்ப்பாலே ,
கண் வளர்ந்து அருளுகிறார் போலே ,ஜகத் ரஷன உபாய சிந்தை பண்ணி கண் வளர்ந்து –
கண் காண வந்து -அதாவது -
சிந்தாத உபாய அனுகுணமாக
-துயரில் மலியும் மனிசர் பிறவியில் -தோன்றி கண் காண வந்து -என்கிற படியே
சஷுசா பச்யதி கச்சனைனம் -என்றும்
நமாம்ச சஷூர் அபிவீஷதே தம்-என்றும்
கட் கண்ணால் காணா அவ் உரு -என்றும் சொல்ல படுகிற தான்
துக்கதோரான மனுஷ்யருடைய பிறவியிலே ஆவிர்பவித்து அருளி ,
அவர்கள் மாம்ச சஷுவுக்கு விஷயம் ஆம் படி வந்து
ஆள் பார்க்கிறவன் -அதாவது -
இப்படி அவதாராதிகளாலே -ஆள் பார்த்து உழி தருவாய் -என்கிற படி ,
எனக்கு அடிமை ஆவார் உண்டோ -என்று இதுவே
வேளாண்மையாக தேடி திரிகிறவன்

உலகினது இயலவை நல் வீடு செய்ய -அதாவது
ஒ ஒ உலகினது இயல்வே-என்று தத்வ வித்துகளை கண்டால்
சகிக்க மாட்டாமல் விஷணராம் படி  -பெற்ற தாய் இருக்க மணை வெந்நீர் ஆட்டுவாரை போலே -
உத்பாதகனாய் ,சர்வ பிரகார ரஷகனாய் போருகிற, பர தேவதையான தன்னை விட்டு ,
கிடந்த இடம் தெரியாத படி அபிரசித்த மான சூத்திர தேவதைகளை -ஆட்டை அறுத்தல், பிரஜையை
அறுத்தல் ,அத்யந்த நிஷிதமான  மதிராதிகளை நிவேதித்தல் ஆகிய பரஹிம்சாதி சாதனா முகத்தாலே ,
பஜித்து, தத்பலமாக , துக்க மிஸ்ரமான சுகத்தை தருமவையாய் ,அநாதியாய் துச்தரமாய்  இருக்கிற பிரகிருதி
சம்பந்த நிபந்தனங்களான ஜென்மங்களில் நின்றும் ஒருகாலும் நீங்காமைக்கு உறுப்பாய் ,
பல வகை பட்டு தப்ப அரிதாய் இருந்துள்ள சப்தாதி விஷயங்களிலே ,துக்கப் பட்டு
அழுந்துகிற லோக ச்வாபவத்தை
-யாதேனும் பற்றி நீங்கும் வ்ரதத்தை நல் வீடு செய்யும் – என்று
அநாதி வாசனையாலே பிரகிருதி பிராக்ருதங்களில் ,ஏதேனும் ஒன்றை
அவலம்பித்து ,தன்னை விட்டு அகலுகையே ச்வாபாவமான சம்சாரி
சேதனன் விரதத்தை நன்றாக விடுவிக்கும் என்கிற படியே ச்வாசனமாக போக்குகைக்காக ..
இணக்கு பார்வை தேடி-அதாவது -
மிருக பஷிகளை பிடிப்பார் சஜாதீய புத்தியாலே ,தன்னோடு
இணக்க வற்றான மிருக பஷிகளை பார்வையாக வைத்து பிடிப்பாரை போலே
பார்வை வைத்து இணக்குவதாக,அதுக்கு ஆவார் ஆர் என்று தேடி -
கழலலர் ஞானம்  உருவின முழுதும் ஒட்டின பெரும் கண்-அதாவது -
கழறலம்  என்று தொடங்கி ஒரு திருஅடி தலமே பூமி அடைத்தானாயிற்று ,ஒரு திரு அடி
பூமியிலே இடம் இல்லாமையாலே போய் ,சர்வருக்கும் சர்வ காலத்திலும் இந்த
சம்பந்தத்தை நினைத்து தனி நிழலில் ஒதுங்கலாம் படி நிழலை கொடுக்கைக்காக
ஊர்த்த்வ லோகங்களில் எல்லாம் நிறைந்தது -
பரப்பை உடைத்தான அவ் அண்டத்தை அடைய புக்குழருகையாலே  , விகசிதமாய்
இருந்துள்ள ஞானம் ஆகிய பிரகாச ரூபமான தீபத்தை உடையனா என்கிற படியே
கழல் தலமும்
 ,உழறலர் ஞானமும்  -மாறுபாடு உருவின பரப்பு எங்கும் ஓட்டிப் பார்த்த அழறலர்
 தாமரை போன்ற செவ்வியை உடைய -பெரும் கண் மலர் -என்ற பெரிய திரு கண்களானவை -
எங்கும் இலக்கு அற்று -அதாவது -
ஓர் இடத்திலும் அதுக்கு ஆவாரை காணாமல் ,ஒரு விஷயத்தை அப்படிக்கு
ஆக்குவதாக பார்க்கிற அளவிலே -
அன்போடு நோக்கான திசையிலே ,ஆக்கையில் புக்கு உழன்று
 மாறி படிந்து  துளன்குகிறவர்  மேல் பட -அதாவது
அன்போடு தென் திசை நோக்கி பள்ளி கொள்ளும் -என்று ஸ்ரீ விபீஷன ஆழ்வான்
விஷயமாக எப்போதும் ஸ ஸ்நேகமாக பார்த்து கொண்டு கிடக்கையாலே ,
தனக்கு பள்ள மடையான தஷிண திக்கிலே -
யாதானும் ஓர் ஆக்கையில் புக்கு -என்றும்
ஆக்கையின் வழி உழல்வேன் -என்றும் ,
மாறி மாறி பல பிறப்பும் பிறந்து -என்றும் ,
பல் பிறவியில் படிகின்ற யான்-என்றும் ,
பிறவி கடலில் நின்று நான் துளங்க -என்றும் ,சொல்லுகிற படி
ஜாதி நியமம் ஆதல் ,வர்ண நியமம் ஆதல் அன்றிக்கே ,கர்ம அனுகுணமாக
ஏதேனும் ஒரு சரீரத்தில் ,பிரவேசித்து ,அந்த சரீரத்தின் வழி போய் ,ஜன்ம பரம்பரைகளிலே
தோள் மாறி ,அவ் அனர்த்தத்திலே வெறுப்பு இன்றிக்கே ,அதில் அவஹாகித்து தரை காண ஒண்ணாத
சம்சார சாகர மத்யஸ்தராய் கொண்டு ,நடுங்குகிற இவர் மேல் பட -
பக்க நோக்கற பண்ணின விசேஷ கடாஷம்-அதாவது
இப்படி இவர் மேல் பட்ட இத்தை ,
நம் மேல் ஒருங்க பிறழ் வைத்தார் -என்கிற படியே ஒரு மடை படுத்தி
பக்க நோக்கு அறியாள்- என்று , நாச்சிமார் திரு முலை தடத்தாலே
நெருக்கி அனைத்தாலும் ,புரிந்து பார்க்க அறியான் என்னும் படி ..
நா ஸௌ புருஷகாரேன ந சாப்யன்யேன ஹேதுநா
கேவலம் ஸ்வ இச்சையாவாஹம் ப்ரேஷே கிஞ்சித் கதாசன -என்றும்
நிர்ஹெதுக கடாஷேன மதீயேன மகா மதே
ஆச்சார்யா விஷயீகாராத்   பிராப்னுவந்தி  பராம் கதிம்-என்றும் சொல்லுகிற படி ,
ஸ்வ இச்சையால் நிர்ஹெதுகமாக பண்ண பட்ட விசேஷ கடாஷம் ..

இதுக்கு ஹேது–இப்படி பட்ட விசேஷ கடாஷம்-என்று வாக்ய அந்வயம் .
ஆக கீழ் உக்தமான இவருடைய பிரபாவத்துக்கு ஹேது ஸ்பஷ்டமாக பிரதி பாதகமாயிற்று ..
இத்தாலே சங்கா வாக்கியத்தில் சொன்ன சந்கைகள் எல்லாம் கிடக்க ,
அனந்தன் மேல் புண்ணியங்கள் பலித்தவர் இவர் என்று நிர்ணயமாய் விட்டது .
அழகிய மணவாள பெருமாள் நாயனார் திரு அடிகளே சரணம் .
ஆழ்வார் எம்பெருமானார் ஜீயர் திரு அடிகளே சரணம் .

அருளி செயல் அரங்கம்-பெரிய திரு மொழி சாரம் ..

November 30, 2011

திரு அல்லி கேணி -பகு சுதர்-கொல்லம் பட்டறையில் ஊசி விற்ப்பது போல்

ஆலி நாட்டு அரசர் -தெய்வ அரசன் இடம் ஈடு பட்டு
அரச மரம்
மந்திர அரசு
கேட்டார்-வாள் வழியால்-பெற்றார் -
இரும் தமிழ் நூல் புலவன்-தானே காட்டுகிறார்
உதாரர்-இவர் -
நாலு கவி பெருமாள்-
திரு ஞான சம்பந்தர் மூன்று கவி
காழி ஸ்ரீ ராம விண்ணகரம்-ஒரு குறளாய்-பாசுரம் -பாடி வென்றார்
மா முனிகள்-அனைவர் கிரந்தம் கேற்று அறிந்த அத்வதீயம்
கடை குட்டி இவரும்-
அத்யயன உத்சவம் ஆரம்பித்து
-நெஞ்சுக்கு இருள் கடி தீபம்
பர காலன் பனுவல்கள்-உள்ளம் தடித்து -வலி மிக்க சீயம்
பிரபந்த சாரம்-அறிவு தரும் பெரிய திரு மொழி -தேசிகன் -
உகந்து அருளின நிலங்களில்- காக்கை பின் போவதோ
அல்லாத ஆழ்வார்களுக்கும் இவருக்கும் வாசி
நீர்மையை /மேன்மையை அனுபவிப்பதும் இங்கே -
ஒரு படி பட்டு இருக்கும் இவருக்கு -
சுகுமாரர் -மலையாள ஊட்டு போல் ஆழ்வார்
நெடு நாள் தரித்து -
கூடவும் பிரியவும் மாட்டாதே இருக்கும் மென்மை இவருக்கு -
திரு மால் இரும் சோலை–திரு பாற்கடலே -சேர்ந்த பொழுது
கல்லும் கணை கடலும் -பிரிந்த பொழுது -
குமுத வல்லி நாச்சியார் -கட்டு பாடு விதித்து
நின் திரு எட்டு எழுத்தும் கற்று நின் அடியார்க்கு அடிமை -

பண்ணிலே பாடிய -தாளம்-யானை மணியை கொண்டு பாட-
கானம் உர தாளத்தில் பண் இசைத்தான் வாழியே
தாளம் வழங்கி தமிழ் மறை இன்னிசை தந்தவன் வாழியே
ஆடி ஆடி-இரட்டிப்பு
மட நாராய்-பாடும் பொழுது பண் முக்கியம்
யாப்பு பாவம் வைத்து பண் இசை .
ஆஸ்ரிய துறை அரு சீர் -ஒன்பது
ராகம் பண் -ஒத்து -தாளம் உண்டு -
மாலை-தெய்வ நன் மாலை -
சீரார் இன் சொல் மாலை
பிள்ளை தமிழ்-தாமோதர கையால் கொட்டாய் சப்பாணி
எந்தை பெருமானே உண்ணாய்.
ஊடல் -என் சினம் தீர்வானே -காதில் கடிப்பிட்டு-எதுக்கு இது ஏன் -இவர்
அர்ச்சையிலே ஊடுகிறார் வாசி வந்தீர்-வாழ்ந்தே போம்
ஈதே அறியீர்
பெருமை எளிமை-சாழல் பதிகம்-
காணேடி-இமையோர்க்கும் சாழலே
இங்கே போக கண்டீரே கேள்வி பதில்
பல மொழி வைத்து பதிகம்
தசாவாதாரம் பல அனுபவம்
அருளார் திரு சக்கரத்தால்- ஈங்கு ஓர் பெண் பால்-பிள்ளை ஓர் கையில் திட்டு கிண்ணம் போல்-
உபெஷிப்பது முறையோ-பிள்ளை கை கிண்ணம்  -மெல்லவே கொள்ளலாம் பல மொழி
அந்தாதி- அடி அந்தாதி -
தம்மையே நாளும் தொழுவார்க்கு-அந்தாதியில் அந்தாதி இதில் மட்டும்
எண் இலக்கணம்–ஏற்றியும்  இறக்கியும்-திரு ஏழு கூட்டு இருக்கை
முதல் அடியே நான்காம் அடி-கோழி கூவு என்னு மால்-
கண்ணன் கோழி கொண்டு வருவானாம்
ஒலி மிக்க பாடல் கலியன் பாசுரம் -தந்தை-அந்தமாய் மைந்தனார் வல்ல வாழ-மருகு நெஞ்சே
குறில் எழுது கொண்டே விடை -பதிகம்- நெடில் எழுத்தே இல்லை தனி சிறப்பு
பண்கள் -சீர் பாடல்- 12 தடவை -பெரிய திரு மொழி -
குறிஞ்சி பண்-மயக்கும் -மலை பிரதேசம் பத்ரி காச்ரமம்
திரு வேம்கடம் கூடலூரில்- குறிஞ்சி பாடும் கூடலஊரே
யானை கூட்டம்-குரவர்கள்-பரண் போட்டு- குறிஞ்சி பண்ணால் மயங்கி -பயிர்கள் வாடாதாம்
கூடலூரில்- யானையும் பெருமாளும் மயங்கும்
வண்டு பாட மயில் ஆட -நாங்கூர் பதிகம்
வண்டினங்கள் காமரம் பாடும் -மயக்குமாம்
நைவளம் நாட்ட குறிஞ்சி நட்ட பாடம்
நந்தி புர விண்ணகரம்
நைவளம் கண்ணன் பாடி மயக்குகிறான்

பாலையாழ் பண்
நாட்டார் இசை-செல்வாக்கு -கும்மி பாடல் 10 -7 கண்டே -பாவியேன்
பூசல் பாட்டு-ராம அவதாரம்-ஈடுபாடு
தடம் பொங்கதமங்கோ-ராவண சம்காரம் ஆன பின்பு கூத்தாடுவார்கள்
குழ மணி தூரம்-அடுத்து -உம்மை தொழுகிறோம் வார்த்தை பேசி-உங்கள் வானரம் கொல்லாமே
சொல் அணி-வண்ணம்-முன்னை வண்ணம் –இந்த வண்ணம் என்று காட்டி இந்தளூரிரே-
வண்ணம் வெவ்வேற அர்த்தங்களில் பாடி-பாலின் வண்ணம் -சாத்விக குணம் காட்டி
செம்பொன் நீர்மை-பாசியின் பசும் புறம்-பச்சை சட்டை உடுத்தி- பச்சை மா மேனி-
இன்ன வண்ணம் என்று காட்டி-
வரலாற்று செய்திகள்- நந்தி புர -சோழன் சேர்ந்த கோவில்-
பல்லவர் கோன் பணிந்த தில்லை திரு சித்ர கூடம்
வேழம் பிடியினோடு வண்டு இசை -திரு திவ்ய தேசம் இயற்க்கை விவரிக்கிறார்
பண்கள் பாடும் வண்டு-செவ்வாய் கிளி நான்மறை பாடும் திரு சித்ர கூடம்
வேதம் ஒலி கேட்டு-வேதம்-உபநயனம்-திரு வாய் மொழி-பஞ்ச சம்ஸ்காரம் வேண்டும்
அரு மா மறை-அந்தணர் சிந்தை புக-செவ்வாய் கிளி நான் மறை பாடுமாம்
குயில் நின்றார் பொழில் சூழ் குருகூர் -குயில் திருவாய் மொழி பயனுறு சொல்லுமே
காந்தாரம் -மணிமாட கோவில்- மடவார் பயின்று-
வண்டு பல இசை பாட மயில் ஆட -திரு நாங்கூர்
சிங்க வேள் குன்றம் அல்லி கேணி நீர் மலை–திரு மணி கூடம்-
இனம் காட்டி பிரபந்தம்
யானை நுழைய முடியாத கோவில் -மணி மாடம்
ஆடி பாடி -பேராளன்-ஆயிரம் பேசீர்களே-ஆடீர்களே
கண் கண் அல்ல- செவி செவியல்ல -கை தொழா கை அல்ல –
மானிடர் அல்லர் என்று என் மனத்தில் வைத்தேன்
கூரை யில் பயின்றால் போல்- இடையன் அறிந்த மரம் போல்-
திரு மந்த்ரம் -திரு முக பாசுரம்- பெரிய திரு மொழி வியாக்யானமாக பாடுகிறார்
பெருமாள் காட்டி கொடுத்த அர்த்தம் -
நாராயனன -பேசுமின் திரு நாமம்
நாங்கள் வினைகள் கழிய உரைமின்
பேர் ஓதும் பெரியோரை பிரிகிலேனே
உய்வதோர் -நாராயண நாமம்
நான் உய்யக் கொண்டு -
நல் இருள் அளவும் பகலும் அழைப்பேன்
நமோ நாராயனமே- குன்று -அவதாரமும்-நறையூர் பதிகம்
மற்று ஓர் தெய்வம் உளது என்று இருப்பாரோடு -உற்றிலேன்–தேவதாந்திர பஜனம் கூடாது -நாரம்-அனைத்தும் வரமே
நின் திரு எட்டு எழுத்தும் கற்று உட்ட்றதும் உன் அடியார்க்கு அடிமை–பாகவத சேஷத்வம்
கந்தவ்ய பூமி இல்லை-அவனே வருவான்-அடியார் அடியார் உடன் கூட
மறை நான்கின் உளாயோ- அடியார் மனத்தில் உளாயோ-
திரு புலியூர்
குடந்தையே தொழுது -நான் கண்டு கொண்டேன்- திரு கண்டேன் போல்
தஞ்சை ம மணி கோவிலே வணங்கி கேட்டேன்-
பார்த்தன் தேர் முன் நின்றானை-கண்டேனே
தல சயனத்தில்- கற்பகத்தில் கண்டு -
 திரு கோவலூரில் கண்டேன் நானே
திரு மேனி அனைத்தும் கண்டார்
அங்கு உண்டானை கண்டு -திரு கோவலூரில்
நானகை நடுவில்-கண்டு உய்ந்தேனே
கண்டு கொண்டு அல்லல் தீர்ந்தேனே
நான் கண்டது தென் அரங்கதே -வண்ணம் காட்டினான் திரு இந்தலூரில்
கண்ணா மங்கையுள் கண்டு கொண்டு
நின் தனக்கும் குரிப்பாகில் கற்கலாம் கவியின் பொருளே
நேராக கண்டார்
நாமம் அறிந்து நாராயணனை கண்டேன்
பெரிய திரு மொழி சேவித்து நாமும் காணலாம்
ததீயாரதனம்-நேராக சொல்ல விலை
அறிவுடையார் -ஐஸ்வர்யமும் பரம புருஷார்த்தம்-
 ததீயருக்கு விநியோகம் அனால் அதுவே புருஷார்த்தம் -வியாக்யானம் -பட்டர்
திரு மங்கை ஆழ்வார் திரு அடிகளே சரணம் .
ஆழ்வார் எம்பெருமானார் ஜீயர் திரு அடிகளே சரணம் .

Follow

Get every new post delivered to your Inbox.

Join 64 other followers