அமுத விருந்து -இராமானுஜ நூற்றந்தாதி வியாக்யானம்-56-கோக்குல மன்னரை மூ வெழு கால் -இத்யாதி ..

November 2, 2012
பெரிய ஜீயர் அருளிய உரை
ஐம்பத்தாறாம் பாட்டு -அவதாரிகை
கொண்டலை மேவித் தொழும் குடியாம் எங்கள் கோக்குடி -என்று இவர் சொன்னவாறே -
முன்பும் ஒரோ விஷயங்களில் நின்றால் இப்படி யன்றோ நீர் சொல்லுவது .
இதுவும் அப்படி அன்றோ -என்ன
எம்பெருமானாரை ஆஸ்ரயித்த பின்பு என் வாக்கு மனச்சுக்கள் இனி வேறு ஒரு
விஷயம் அறியாது -என்கிறார் .
கோக்குல மன்னரை மூ வெழு கால்   ஒரு கூர் மழுவால்
போக்கிய தேவனைப் போற்றும் புனிதன் புவனம் எங்கும்
ஆக்கிய கீர்த்தி இராமானுசனை யடைந்த பின் என்
வாக்குரையாது என் மனம் நினையாது இனி மற்று ஒன்றையே -56
வியாக்யானம் -
ஐச்வர்யத்தால் –   ராஜ குளத்தை ப்ராபிக்கை  யன்றிக்கே -ஷத்ரிய குலோத்பவரான ராஜாக்களை
இருபத்தொரு கால் அரசு களை கட்ட -திருவாய் மொழி -9 2-10 – – என்கிறபடியே
இருப்பதொரு கால்-அத்விதீயமாய்க் -கூரியதாய்-இருக்கிற மலுவாலே நிரசித்த -
விரோதி நிரசன பிரயுக்தமான ஔஜ்வல்யத்தை உடைய சர்வேஸ்வரனை -அந்த
குணஜிதராய்க் கொண்டு ஏத்தா நிற்ப்பராய்-ஸ்வ சம்பந்த்தாலே அசுத்தரையும் சுத்தராக்க வல்ல
பரம பாவன பூதராய்-இப்பார் முழுதும் போர்த்தான் புகழ்  கொண்டு – – 52- என்கிறபடியே
லோகம் எங்கும் வ்யாபிக்கும்படி பண்ணின கீர்த்தியை உடைய எம்பெருமானாரை ஆஸ்ரயித்த பின்பு
மேலுள்ள காலம் வேறு ஒரு விஷயத்தை என்னுடைய வாக்கானது கீர்த்தியாது –என்னுடைய மனச்சானது
ச்ம்ரியாது -
போற்றுதல் -புகழ்தல்
புனிதன் -சுத்தன்
காரணங்களுக்கு இவ்விஷயத்தில் அனந்யார்ஹமாம்  படி விளைந்த ப்ராவன்யத்தைக் கண்ட
ப்ரீதி அதிசயத்தாலே -என் வாக்கு -என் மனம் -என்று
தனித் தனியே ஸ்லாகித்து அருளிச் செய்கிறார் .
அடைந்ததற் பின் வாக்குரையாது என் மனம் நினையாது -என்றும் பாடம் சொல்லுவார்கள் .
பரசுராம அவதாரம் அஹங்கார யுக்த ஜீவனை அதிஷ்ட்டித்து நிற்கையாலே முமுஷுக்களுக்கு
அனுபாஸ்யம் அன்றோ -போக்கிய தேவனைப் போற்றும் புனிதன் -என்பான் என்   என்னில் -
அதுக்கு குறை இல்லை -விரோதி நிரசனம் பண்ணின உபகாரத்துக்குத் தோற்று -
ஸ்துதிக்கிற மாத்ரம் ஒழிய -தத் உபாசனம் அல்லாமையாலே .
மன்னடங்க மழு வலங்கை கொண்ட விராம நம்பி -பெரியாழ்வார் திரு மொழி – 4-5 -9 -என்றும்
வென்றி மா மழு ஏந்தி முன் மண் மிசை மன்னரை மூ வெழு கால் கொன்ற தேவா –பெரிய திரு மொழி –4 3-1 – என்றும்
ஆழ்வார்கள் அருளிச் செய்ததும் -விரோதி நிரசன ஸ்வபாவத்துக்கு தோற்றுத் துதித்தது இத்தனை இறே ..
————————————————————————————————————————-
பிள்ளை லோகம் ஜீயர் அருளிய உரை -

அவதாரிகை -கொண்டலை மேவித் தொழும் குடியாம் எங்கள் கோக்குடியே -என்று சொன்னவாறே -நீர் இப்போது
எம்பெருமானாருடைய கல்யாண குணங்களை அனுபவித்து வித்தராய் சொன்னீர் -நீர் விஷயாந்தரங்களை
விரும்பின போது முற்காலத்தில் அப்படியே அன்று சொல்லுவது -ஆகையாலே உமக்கு இது ஸ்வபாவமாய் விட்ட பின்பு
இவரையே பற்றி இருக்கிறேன் என்ற இது நிலை நிற்க கடவதோ என்று சிலர் ஆட்சேபிக்க -அவர்களை குறித்து
நான் துர்வாசனையாலே விஷயாந்தரங்களை விரும்புவதாக யத்நித்தேன் ஆகிலும் என்னுடைய வாக்கும்
மனசும் அவற்றை விரும்ப இசையாதே இருந்தது -என்கிறார் -
வியாக்யானம் -கோக்குல மன்னரை -த்ரேதா யுகத்திலே -கார்த்த வீர்யார்ஜுனன் -என்பான் ஒரு ராஜா
மகா பல பராக்கிரம  சாலி யாய்   ஒருவரும் எதிரி இன்றிக்கே திரிகிற காலத்திலே -ஒரு நாள் ஜமதக்னி
மகரிஷியினுடைய ஆஸ்ரமத்திலே சென்று -பிரசந்காத் ராஜ்ய கர்வத்தாலே -அவனை ஹிம்சித்துப் போக -
அந்த ரிஷி புத்ரனான ஸ்ரீ பரசுராம ஆழ்வான் -அச் செய்தியை கேட்டு மிகவும் குபிதனாய் -தத் ஷணத்திலே
தானே அந்த ராஜாவை கொன்றும் பித்ர்வத  ஜன்யமான கோபம் சமியாமையாலே -ராஜ குலத்தை எல்லாம் நிஷத்ரமாக

பண்ணக் கடவோம் -என்று சங்கல்பித்து பூமியில் உள்ள ராஜாக்களை எல்லாம் சம்ஹரித்து
சிறிது நாள் தபசு பண்ணி கொண்டு போந்து பின்னையும் ஷத்ரிய குலம் உத்பன்னமாய் கொழுந்து விட்டு
படர்ந்தவாறே அத்தைக் கண்டு திரியட்டும் முன்பு போலே நிஷத்ரமாக பண்ணி இப்படி
இருபத்தொரு தலை முறை -ஷத்ரிய ராஜாக்களை எல்லாம் சம்ஹரித்து அவர்களுடைய ரத்தால்
தில தர்ப்பணம் பண்ணினார் என்று பிரசித்தம் இறே -அப்படி ரோஷா விசிஷ்டனாய் நின்ற போது
வேறொரு குலத்தில் பிறந்தார் ராஜ்ஜியம் பண்ணிக் கொண்டு இருந்தாலும் அவர்கள் வழி போகாதே
ஷத்ரிய குல மாத்ரத்தையே சம்ஹரித்த படியை அருளிச் செய்கிறார் -கோக்குல மன்னரை -வேறொரு குலத்தில் பிறந்து
ஐ ச்வர்யத்தாலே ராஜ குலத்தை பிராப்பிக்கை அன்றிக்கே -சாஷாத் ஷத்ரிய குலோத்பவரான ராஜாக்களை -
மூ வெழு கால் – மூ வேழுதரம் -இருபதொருகால் அரசு களை கட்ட -என்கிறபடியே இருப்பதொரு முறை
என்றபடி -ஒரு கூர் மழுவால் -ஆவேச அவதாரமான ஸ்ரீ பரசுராம ஆழ்வானுக்கு நிரூபகமாய் இருக்கையாலே
அத்விதீயமாய் இருப்பதொரு -பர்யாயம்-ஷத்ரியரை சம்ஹரிக்கத் தக்கதான கூர்மை உடைய பரசுவாலே -
போக்கிய தேவனை -விரோதி நிரசன பிரயுக்தமான ஔஜ்வல்யத்தை உடைய சர்வேஸ்வரனை என்றபடி
இப்படிப் பட்ட தொழில்களை எல்லாம் அந்த அவதாரத்தில் பண்ணின கிரீடை யாகையாலே -ஏவம் பிரகாரமான
க்ரீடா யுக்தனை -என்றபடி -போற்றும் -ஆஸ்ரயித்து இருக்கிற மங்களா சாசனம் பண்ணிக் கொண்டு இருக்கிற -போற்றுதல் -புகழ்தல் -விநாசாய ச துஷ்க்ர்தாம் -

என்கிறபடி ஆஸ்ரித விரோதி நிரசன சீலமாகிற குணத்திலே தோற்று ஏத்தா நின்றார்கள் காணும் -
மகா பாராத பாஞ்சராத்ராதிகளாலும் -நம்முடைய பூர்வாச்சார்யர்களாலும் -பிரம ருத்ர அர்ஜுன வியாச
ககுஸ்த ஜாமதக்னியாதிகள் அனுபாச்யர் என்று பஹூ முகமாக    சொல்லி இருக்க
எம்பெருமானார் -பரசுராம ஆழ்வானை ஏத்துகிற இது -சேருமோ என்னில் -அந்த அவதாரம் எம்பெருமானுடைய
அஹங்கார யுக்த ஜீவ ஆவேசம் ஆகையாலே  -அவனாலே செய்யும் அம்சத்துக்கு எம்பெருமானார் ஈடுபட்டு
ஸ்துதித்தார்  என்று சொன்னேன் இத்தனை ஒழிய தத் உபாசனம் பண்ணுகிறார் என்று சொல்லாமையாலே
விரோதம் இல்லை -மன்னடங்க மழு வலங்கை கொண்ட இராம நம்பி -என்றும் -வென்றி மா மழு வேந்தி
முன் மண் மிசை மன்னரை மூ வெழு கால் கொன்ற தேவா -என்றும் -மயர்வற மதிநலம் அருளப் பெற்றவர்
அருளிச் செய்ததும் விரோதி நிரசன ஸ்வ பாவத்துக்கு தோற்று -புனிதன் -பகவத் மங்களா சாசனத்தாலே
பரிசுத்த ஸ்வ பாவராய் -தம்மை ஆஸ்ரயித்தவர்களையும் -ஆத்மசாம்யா வஹத்வாத் -என்று சொல்லப் பட்ட
ஸ்வ சாம்யத்தை உடையராம்படி பண்ண வல்ல பாவனர் -புனிதன் -சுத்தன் -புவனம் ஒக்கும் ஆக்கிய கீர்த்தி -
இப்பார் முழுதும் போர்த்தான் புகழ் கொண்டு -என்கிறபடியே இந்த லோகம் எல்லாம் வ்யாபிக்கும்படி பண்ணின
கீர்த்தியை உடையரான -இராமானுசனை -எம்பெருமானாரை -அடைந்த பின் -ஆஸ்ரயித்த பின்பு -இங்கே
அடைந்தததற் பின் -என்றும் பாடம் சொல்லுவார்கள் -ஆகிலும் அர்த்த பேதம் இல்லை -

இனி மற்று ஒன்றை –மேல் உள்ள காலம் எல்லாம் வேறு ஒரு விஷயத்தை -என் வாக்கு உரையாது
என் மனம் நினையாது –முற் காலத்தில் எல்லாம் அசத்ய பாஷணத்தையும் -அசத் கீர்த்தனத்தையும் -
பண்ணிக் கொண்டு போந்த என் வாக்கானது -எம்பெருமானாரை ஆஸ்ரயித்த பின்பு -அவருடைய
திவ்ய குணங்களையே கீர்த்தியாய் நிற்கும் இத்தனை ஒழிய -வேறு ஒன்றை கீர்த்திக்க மாட்டாது -
முற் காலம் எல்லாம் பாப சிந்தனையே பண்ணிக் கொண்டு போந்த என் மனசானது -அவரை
ஆஸ்ரயித்த பின்பு -அவருடைய திவ்ய குணங்களிலே ஈடு பட்டு சர்வவிதா அவை தன்னை மனனம் பண்ணிக்
கொண்டு இருக்கும் இத்தனை ஒழிய வேறு ஒன்றை ஸ்மரிக்க மாட்டாது என்று அருளிச் செய்தார் ஆய்த்து -
த்ர்ணீ க்ரத விரிஞ்சாதி  நிரந்குச விபூதய -ராமானுஜ பதாம் போஜ சமாச்ரயண ஸாலிந -என்னக் கடவது இறே -
————————————————————————————————————————–

அமுது விருந்து

அவதாரிகை
கொண்டலை மேவித் தொழும் குடி எங்கள் கோக்குடி எனபது நீர் பற்றின ஒவ் ஒரு விஷயத்திலும்
தனித் தனியே உணர்ச்சி வசப்பட்டு பேசினது போனது அன்றோ -அது போலே இதுவும் உணர்ச்சி
வசப்பட்ட பேச்சாய் நிலை நிற்காதே -என்ன -
எம்பெருமானாரை பற்றின பின்பு -மற்று ஒரு விஷயத்தை -என் மனம் பற்றி நினையாது -
என் வாக்கு உரையாது -என்கிறார் .
பத உரை
கோக்குல மன்னரை -ராஜ -ஷத்ரிய குலத்தில் பிறந்த அரசர்களை
மூ ஏழு கால் -இருபத்தொரு தடவை
ஒரு -ஒப்பற்ற
கூர் மழு வால் -கூர்மையான மழு என்னும் ஆயுதத்தினால்
போக்கிய -உலகை விட்டு போகும்படி செய்த
தேவனை-புகழ் பெற்ற சர்வேஸ்வர அவதாரமான பரசுராமனை
போற்றும் -ஏத்தும்
புனிதன் -தூயவரான
புவனம் எங்கும் -உலகம் எங்கும்
ஆக்கிய -பரவும்படி பண்ணின
கீர்த்தி -புகழை உடைய
இராமானுசனை -எம்பெருமானாரை
அடைந்த பின் -ஆஸ்ரயித்த பிறகு
இனி -மேலுள்ள காலம் எல்லாம்
மற்று ஒன்றை -வேறு ஒரு விஷயத்தை
என் வாக்கு -என்னுடைய வாக்கானது
உரையாது -பேசாது
என் மனம் -என்னுடைய நெஞ்சு
நினையாது -நினைவில் கொள்ளாது
வியாக்யானம் -
கோக்குல மன்னரை –போக்கிய தேவனை
உலகினில் ஷத்ரிய பூண்டே இல்லாமல் தொலைத்து விட வேண்டும் என்பதே பரசு ராமனது
நோக்கம் ஆதலின் மன்னரை என்பதோடு அமையாமல் -கோக்குல மன்னரை -என்றார் .
மூ ஏழு கால் -இருப்பதொரு தடவை -ஒரு தலை முறைக்கு ஒரு கால் என்கிற கணக்கில்
இருபத்தொரு கால் உலகினை வலம் வந்து ஷத்ரிய இனத்தவர் அனைவரையும் பரசுராமன் -
கொன்று தள்ளினார் -என்பர்
.இருபத்தொரு கால் அரசு களை கட்ட வென்றி நீண் மழுவா -திரு வாய் மொழி -6 2-10 – – -
என்னும் நம் ஆழ்வார் ஸ்ரீ சூக்தி காண்க -
அஷத்ராமிஹா  சந்த தஷய இமாம் த்விச்சப்தக்ருத்வ ஷிதம்-என்று
ஷத்ரிய பூண்டு இல்லாமல் -மூ வெழு கால் பூமியைச் செதுக்கினான் -என்றார் வேதாந்த தேசிகனும் .
வென்றி நீண் மழு -என்று நம் ஆழ்வாரும் -வென்றி மா மழு -என்று திருமங்கை ஆழ்வாரும்
பாராட்டும்படி ஒப்பற்ற -பெருமை தோற்ற -ஓர் கூர் மழு -என்றார் .
மழு ஒன்றினாலேயே போக்கினமையின் அங்கனம் கூறியது ஆகவுமாம்-
போக்கிய தேவனை -மீலாத படி உலகினின்றும் போக்கினான்
மழுவால் தேவன் போக்கினான் -சங்கல்பத்தால்  அன்று
தேவன் -விளையாட்டு
ஒளி என்னும் பொருள் கொண்ட -திவ் -என்னும் வினையடி யிலிருந்து பிறந்தது இச் சொல் .
தேவன் என்பதற்கு -பகை களைந்த களிப்பினால் வந்த ஒளி படைத்தவன் -என்று பொருள் கொள்க .
இனி அரசு களை கட்டத்தை விளையாட்டாக கொண்டவன் என்று பொருள் கொள்ளலுமாம் .
சர்வேஸ்வரனுக்கு உலகினை அடர்க்கும் அசூரத்தன்மை வாய்ந்த அரசர்களை அழிப்பது
புகரூட்டுவதாகவும் விளையாட்டாகவும் இருக்கிறது என்க-
போற்றும் புனிதன் -
இங்குப் போற்றுதல் வழிபடுதல் அன்று
உலகினுக்கு உதவி புரிந்தமைக்கு தோற்றி நன்றி உடன் புகழுதல்-என்று உணர்க -
பரசுராமனை தெய்வமாக கொண்டு வலி படலாகாது என்று சாஸ்திரங்கள் கூறுவதற்கு ஏற்ப
அங்கனம் உணர்தல் வேண்டும் -
அனர்ச்ச்யா நபி வஷ்யாமி ப்ராதுர் பாவான் யதாக்ரமம் -என்று தொடங்கி
பூஜிக்கத் தகாத அவதாரங்களையும் முறைப்படி சொல்வேன் -என்று தொடங்கி
அர்ஜுனோ தன்வினாம் ஸ்ரேஷ்ட்டோ ஜாமதக்ன்யோ மகான்ருஷி -வில்லாளிகளுள்
சிறந்த கார்த்த வீரியர்ஜுணனும் -பெரிய ருசியான பரசு ராமனும் -என்று பரசு ராமனையும்
எடுத்துள்ளமை காண்க -

பூஜிக்காமைக்கு ஹேது -ஆவிஷ்ட மாத்ராச்தே சர்வே கார்யார்த்தம் அமிதத்யுதே -பகவான் ஒரு காரியத்துக்காக
ஆவேசித்து உள்ளமை மட்டுமே இவர்களிடம் உள்ளது -என்று பகவான் ஒரு காரியத்துக்காக ஆவேசித்து
அவர்கள் இடம் இருப்பினும் அஹங்காரம் வாய்ந்த ஜீவாத்மாக்களாக அவர்கள் இருப்பதே என்று
விஷ்வக் சேன சம்ஹிதையில்  கூறப்பட்டு உள்ளது .இதனால் பரசு ராம அவதாரம் பத்து
அவதாரங்களில் ஓர் அவதாரமாக கருதப் படினும் -இராமன் போலவும் கண்ணன் போலவும்
சாஷாத் அவதாரம் அன்று -அஹங்காரம் வாய்ந்த ஜீவாத்மாவின் இடம் பகவான் ஆவேசித்த அவதாரமே
என்பது -தெளிவு
ஆவேசா அவதாரம் இரண்டு வகைப்படும் .
ஸ்வரூப ஆவேசம் -பகவானுடைய ஆத்ம ஸ்வரூபமே ஒரு கார்யத்துக்காக ஒரு ஜீவான்மாவிடம்
விசேடித்து புக்கு நின்றால் -
சக்தி ஆவேசம் -ஒரு காரியத்தை நிறைவேற்றுவதற்காக ஸ்வரூபத்தால் அன்றி சக்தியைக் கொண்டே
உட்புக்கு நடாத்துதல் -என்பன இவ்விரு வகைகள்
சக்தி ஆவேச அவதாரமாக -கார்த்த வீர்யார்ஜுனன் கருதப்படுகிறான் .
ஆக சாஷாத் அவதாரம்-என்றும் ,ஸ்வரூப ஆவேச அவதாரம் என்றும் -சக்தி ஆவேச அவதாரம் என்றும்
அவதாரங்கள் மூன்று திறத்தனவாம் .
-ஆயினும் சாஷாத் அவதாரம் ஸ்வரூப  ஆவேச அவதாரத்தை விடப் பலம் வாய்ந்தது .
ஸ்வரூப ஆவேச அவதாரம் சக்தி ஆவேச அவதாரத்தை விட பலம் வாய்ந்தது .
ஆதல் பற்றியே இராமன் இடம் பரசுராமனும்
பரசு ராமனிடம் கார்த்த வீர்யார்ஜுணனும் தோல்வி கண்டனர் .
அவதாரங்கள் அனைத்தும் ஒரே தரத்ததனவாயின் வெற்றி தோல்விக்கு இடம் இல்லை அன்றோ .
இவ்விஷயங்கள் -விதிசிவ வியாச ஜாமதக்ன்யார்ஜுன -என்று தொடங்கும் தத்வ தரைய சூர்ணிகை
வ்யாக்யானத்திலும் -என் வில் வலி கண்டு -பெரியாழ்வார் திருமொழி – 3-9 2- – வ்யாக்யானத்திலும்
மணவாள மா முநிகளால் விளக்கப் பாட்டு உள்ளன ..
ஆக .முக்தியை கொருமவர்களுக்கு வழிபாட்டிற்கு உரிய தேவன் ஆகாமையின்
எம்பெருமானார் பரசுராமனை துதித்தனரே யன்றி வழி பட்டிலர் என்று தெளிக-
இங்கனமே பெரியாழ்வார் -மன்னடங்க மழு வலம் கைக் கொண்ட இராமன் –5 4-6 – – – என்றும்
திரு மங்கை ஆழ்வார் – வென்றி மா மழு வேந்தி முன் மண் மிசை மன்னரை மூ  வெழு கால் கொன்ற தேவா -5 6-1 – -
என்றும் அருளிச் செய்தவை விரோதிகளைக் களைந்தமைக்கு தோற்றுத் துதித்தவைகளே என்று கொள்க -
புனிதன் -தூய்மை அற்றவர்களையும் -தன சம்பந்தத்தால் தூயர் ஆக்க வல்ல தூய்மை படைத்தவர் -என்க .
புவனம் எங்கும் ஆகிய கீர்த்தி -
இப்பார் முழுதும் போர்த்தான் புகழ் கொண்டு -என்று கீழ்க் கூறியதை இங்கு நினைக்க
அடைந்த பின் என் வாக்கு –மற்று ஒன்றினையே -
அடைந்த பின் மற்று ஒன்றை என் வாக்கு உரையாது .மனம் நினையாது என்னவே -
அடைவதற்கு முன்பு எந்த விஷயத்தை பற்றி நிற்பினும் மற்று ஒன்றை வாக்கு உரைக்கும் .
மனம் நினைக்கும் என்பதை ஒப்புக் கொண்டார் ஆகிறார் அமுதனார் .
இராமானுசனை அடைந்த பின் அங்கனம் இல்லை -என்கிறார் .
என்னது மாறும் இயல்பே
இராமானுசனை யடைந்த பின் என்னிலை மாறியது .
என் வாக்கையும் மனத்தையும் தன்பால் துவக்க வைத்து -மாறாத நிலையனாக என்னை
மாற்றி விட்டார் -எம்பெருமானார் .
விஷய வை லஷண்யம் அப்படிப் பட்டதாய் இருக்கிறது என்று -கருத்து -
வாக்கும் மனமும் பிறர் திறத்தன வாகாது -
வகுத்த எம்பெருமானார் திறத்தே விளைந்த ஈடுபாட்டுடன் திகழ்வது கண்டு -பேருவகை
கொண்டு உறவு பாராட்டி -என் வாக்கு -என் மனம் -என்று அவற்றை தனித் தனியே
கொண்டாடுகிறார் -
அடைந்ததற் பின் வாக்குரையா தென் மனம் நினையாத் -என்றும் பாடம் உண்டாம் .
பின் என அமைந்து இருக்க -இனி -என்று வேண்டாது கூறினார் -
மேலுள்ள காலம் அனைத்தும் முன் போலே வீணாகாது பயன் பெறச் செய்யும்நோக்கம் தோற்றற்கு-
புறம்புள்ள விஷயத்தில் தமக்கு ஏற்பட்ட வெறுப்பு தோற்ற -மற்று ஒன்றை -என்கிறார் .
ஆவித்யாரண்யா நீ குஹா விஹரன்மாம்கமன பீரமாத்யன் மாதங்க ப்ரதம நிகளம் பாத யுகளம் -
யதிராஜர் இணை யடி அறியாமை யடவிக்குள்ளே விளையாடுகிற என் மனம் என்னும்
மதக் களிற்றுக்கு முதல் விலங்கு ஆகும் -என்று வேதாந்த தேசிகன் தன மனத்தை மற்று ஒரு
இடத்துக்கு போக ஒட்டாது தடுத்து நிறுத்துவதாக கூறியது நினைவு கூரத் தக்கது -
இனி தென்னரங்கன் தொண்டர்கள் அரங்கனை விட்டு எம்பெருமானாரைக் குலாவுவது போலே
என் வாக்கு எம்பெருமானாரை விட்டு மற்று ஒன்றை -தென்னரங்கனை -உரையாது
என் மனம் மற்று ஒன்றை நினையாது -என்னலுமாம்
——————————————————————————————————————–

அடியேன் கேள்வி ஞானத்தினால் ஜல்பித்தது –

குடியாம் எங்கள் கோக்குடி -ஒரோ விஷயங்களில் நின்றால் இப்படி அன்றோ நீர் சொல்லுவது

..இதுவும் அப்படி அன்றோ என்ன- ..எம்பெருமானாரை  ஆச்ரயித்த பின்பு என் வாக்கு மனம்  இனி வேறு ஒரு விஷயம் அறியாது

முன்பு எத்தனித்தேன் ஆகிலும் -துர் வாசனையால்

..விஷயாந்த்ரங்களில் அலைந்து.போனாலும் என் .வாக்கும் மனசும் ஒத்துழைக்காது-

இவற்றை ஸ்வாமி இடம் சமர்பித்து விட்டேன்

–மனமும் கண்ணும் ஓடி–கைவளையும் கனவளையும் காணேன்

–நின்ற சதிர் கண்டு -தசரதன் சொல்லிய படியும்/

இருபத்தோர்  அரசு களை கட்ட-ஒரு-அத்வீதியமாய்  கூரிய மழுவாலே நிரசித்த விரோதி நிரசன

பிரயுக்தமான ஒவ்ஜ்ஜ்வல்யத்தை  உடைய சர்வேஸ்வரனை

அந்த குண ஜிதராய் கொண்டு-குணத்துக்கு  தோற்று- ஏத்தா நிற்பரே–தளிர் புரையும்  திருவடி

தோற்றோம் மட நெஞ்சம் /போற்றும்-

உபாசிக்க வில்லை -குணத்துக்கு தோற்று

புனிதன்-ஸ்வ சம்பந்தத்தால் அசுத்தரையும் சுத்தராக்க வல்ல பரம பாவன பூதராய்

இப் பார் முழுதும் போர்த்தான் புகழ் கொண்டு-52 -என்கிற படி

லோகம் எங்கும் வியாபிக்கும் படி பண்ணின கீர்த்தி உடைய எம்பெருமானாரை ஆச்ரயித்த பின்பு

-மேல் உள்ள காலம் வேறு ஒரு விஷயத்தை என் உடைய வாக்கானது கீர்தியாது /என் உடைய மனச  ஸ்மாரியாது

–என் மனம் என் வாக்குஎன்கிறார் இங்கு -தனி தனியே ப்ரீய அதிசயத்தாலே

-அனந்யார்ஹமாம் படி –ஸ்லாகித்து  அருளி  செய்கிறார் ..

/அடைந்த பின் என் /அடைந்ததற் பின் -என்றும் சொல்வார்

முக்ய-ராமன்  கவ்ன அவதாரங்கள்- ஆவேச -அவதாரம் -சொரூப ஆவேச

-பரசு ராம /  சக்தி ஆவேச -

கார்த்த வீர்ய அர்ஜுனன் போல்வார்கள் ரஜோ குணம் யுக்த ஜீவாத்மா மேல் ஆவேச அவதாரம்

-அர்சனைக்கு தகுந்தவர் இல்லை/

.-துன்பம் வந்தால் தன் பிரஜை களை காத்தான் கார்த்த வீர்ய அர்ஜுனனும்.

.பிரம  ருத்ரன் அக்னி -சக்திக்கு மட்டும்  அதிஷ்டானம் ஆவேசம்

மூன்று பிரிவுகள்./முக்ய அவதாரம் தான் முமுஷுக்களுக்கு உபாசனம்

..மன் அடங்க மழு வலங்கை  கொண்ட ராம நம்பி -பெரி ஆழ்வார் திரு மொழி 4-5-9-

வென்றி மா மழு  ஏந்தி முன் மண் மிசை மன்னரை மூ ஏழு கால் கொன்ற தேவா -திரு வாய் மொழி 4-3-1

/என்று ஆழ்வார்கள் அருளி செய்ததும் விரோதி நிரசன ச்வாபத்துக்கு தோற்று துதித்தனை  இத்தனை இறே

உண்டோ ஒப்பு -மாறி மாறி சொல்வது போல-

கார்த்த வீர்ய அர்ஜுனன் ஆயிரம் கைகளால் -ராவணன் லிங்க பூஜை பண்ண அடித்து கொண்டு போக

–பூச்சி போல  காட்சி பொருளாக வைத்தானே- அங்கதன் சொல்கிறான் இந்த கதையை-ராவணன் இடமே

. வாலி இடுக்கிய கதையையும்..

ராஜ கர்வத்தால் ஜமதக்னி -பிராமணர்-பிறப்பால் பரசுராமன் கோபம்-சத்ரியன்-

பித்ரு அபசாரம்-கோபம்-ராஜ குலத்தை நிஸ் – சத்ரியன் ஆக்க-

சிறிது காலம் தபசு பண்ணி -மீண்டும்-குலம் தழைக்க இவர் கோபம் மீண்டும் பரவி

. 21 தலை முறை /ரோஷ ராமன்-வேற குலத்தவர் வழிக்கு போகாமல்-

கோக்குல மன்னரை-சம்கரிதார்./ஓர் கூர் -நிரூபகமாய் அத்வீதியமாய்

-வடுவாய மழு ஏந்தி உலகம் ஆண்டு

போக்கிய தேவன்-சங்கல்பத்தால் போக்க வில்லை ஆயுதத்தால்

மழுங்காத ஞானமே படையாக ..ஆழியாலும் சங்கல்பத்தாலும் இன்றி யானைக்கு அருளினான்

பரஞ்சோதி-ச்வாபிகம்- விரோதி நிரசன ஜோதிசை சொல்கிறார்

கிரீடை யால் வந்த விளையாட்டு-தேவன்-

போற்றும்-புகழ்தல்..மங்களா சாசனம் பண்ணுதல்

.விநாசாய ச துஷ்க்ருதாம்

நஞ்சீயர் -ஈஸ்வரன் பண்ணிய ஆனை தொழில்கள்  எல்லாம் பாகவத அபசாரம் பொறாததால் தான்

மன் அடங்க மழு வலங்கை கொண்ட- ராம நம்பி

– கொண்ட அழகை கண்டதும் /மா முனி கொணர்ந்த கங்கை-ராமனை கொண்டு வந்தாரே

உன்னுடைய திரு விக்கிரமம் ஓன்று ஒழியாமல் எல்லாம்-சீமாலி செஷ்டிதம்  ஆழ்வார் மட்டுமே அருளிய

–விரோதி நிரசனதுக்கு போற்றுகிறார்கள்

புனிதன்-ஆஸ்ரிதவர்களையும் சுத்தி -மங்களா சாசனம் பண்ணியே பெற்ற சுத்தி-.

சமன் கொள் வீடு தரும் தடம் குன்றமே

-எட்டு குணங்களில்  சாம்யம் அவன் அருளும் மோஷம்

இவர் அடிமை தனம் ஒன்றே கொடுத்து பாவன-

தமர் ஆக்குவர் /அடைந்த பின்-அடைந்ததிர் பின் -வாக்கு உரையாது மனசும் நினையாது

  –பாட கூடாதவரை ஸ்தோத்ரம் பண்ணி கொண்டு இருந்த வாய்

இப் பொழுது திவ்ய குணங்களையே பாடும்/

பாப சிந்தனை கொண்டு இருந்த மனசு-அவரையே நினைந்து இருக்கும்.

காட்டு யானை விலங்கு போட்டு அடைத்தால் போல..

அடைந்த பின்-இனி மற்று ஓன்று நினையாது-

பிரயோஜனம் -காலத்துக்கு /அரங்கன் அடி பற்றி ஸ்வாமி தொண்டர் ஆனது போல இல்லை..சங்கை ச்வாதந்த்ர்யம் இல்லை ..

இனி -காலம் மற்று-வஸ்து இரண்டும் இல்லை

அக்கார கனி உன்னை யானே மேல் உள்ள காலம் வஸ்துவும் வேண்டேன்

மற்று எக்  காலத்திலும் யாதொன்றும் வேண்டேன் போல.

——————————————————————————————————-

திருமலை நல்லான் சக்கரவர்த்தி ஸ்ரீ ராம கிருஷ்ண ஐயங்கார் திருவடிகளே சரணம் .

பிள்ளை லோகம் ஜீயர் திருவடிகளே சரணம் .

திருவரங்கத் தமுதனார் திருவடிகளே சரணம் .

ஆழ்வார் எம்பெருமானார் ஜீயர் திருவடிகளே சரணம்.

அமுத விருந்து -இராமானுஜ நூற்றந்தாதி வியாக்யானம்-55-கண்டவர் சிந்தை கவரும் கடி பொழில் -இத்யாதி ..

November 2, 2012

பெரிய ஜீயர் அருளிய உரை

ஐம்பத்தஞ்சாம்  பாட்டு-அவதாரிகை -
எம்பெருமானார் ஸ்வபாவத்தைக் கண்டு வேதம் கர்வோத்தரமாய் ஆயிற்று என்றார் கீழ் .
இப்படி ஒருவர் அபேஷியாது இருக்கத் தாமே -சகல வேதங்களும் பூமியிலே நிஷ்கண்டமாக
நடக்கும் படி பண்ணின ஔதார்யத்திலெ ஈடுபட்டு அவரை ஆஸ்ரயித்து இருக்கும்  குடி
எங்களை யாள உரிய குடி -என்கிறார் இதில் .
கண்டவர் சிந்தை கவரும் கடி பொழில் தென்னரங்கன்
தொண்டர் குலாவும் இராமானுசனைத் தொகை யிறந்த
பண்டரு வேதங்கள் பார்மேல் நிலவிடப் பார்த்தருளும்
கொண்டலை மேவித் தொழும் குடியாம் எங்கள் கோக்குடியே – -55 -
வியாக்யானம் -
அநந்தா வை வேதா -என்கிறபடியே -ஒரு தொகையில் நில்லாத -அடங்காத -படி -அனந்தமாய்-
உதாத்யாதியான ஸ்வரங்களுக்கு பிரகாசகங்களாய்  இருக்கிற வேதங்களானவை-
பூமியிலே வர்த்திக்கும்படி -பண்ணி யருளின பரம உதாரராய் -
கண்டவர்கள் நெஞ்சை யபஹரியா நிற்பதாய் -
பரிமளத்தை உடைத்தான திருச் சோலைகளை உடைத்தாய் -
தர்சநீயமான கோயிலிலே நித்ய வாசம் பண்ணுகிற பெரிய பெருமாள் திருவடிகளுக்கு
சேஷ பூதரான வர்கள் -அந்த ஸ்வபாவத்துக்கு தோற்று கொண்டாடும்படி -யிருக்கிற
எம்பெருமானாரை -தத் ஸ்வபாவத்திலே ஈடுபட்டு -விஷயாந்தர விமுகராய் -
ஆஸ்ரயித்து இருக்கும் குலம்-தத் சம்பந்திகளே உத்தேச்யர் என்று இருக்கும் எங்களை
ஆள உரிய குலமாய் இருக்கும்
எங்கள் கோக்குடி என்றது -எங்களுக்கு கோவான குடி -என்றபடி -.
கண்டவர் சிந்தை கவரும் -என்ற இது -பெரிய பெருமாளுக்கு விசெஷணம் ஆகவுமாம்-
கடி -மனம்
குலாவுதல்-கொண்டாட்டம்
நிலவுதல்-வர்த்தித்தல்
பண்டரு வேதங்கள் -என்கிற இடத்தில் -பண்டே உள்ளதாய் அரிதாய் இருந்துள்ள வேதங்கள் என்று
வேதங்களினுடைய அநாதித்வத்தையும் – அலப்யத்த்வத்தையும் -சொல்லுகிறதானாலோ என்னில் -
பண்டையருவேதம் -என்று பாடமாயிற்றாகில் அப்படி பொருள் கொள்ளலாம்

பண்டு என்கிற சப்தம் பூர்வ காலத்துக்கு வாசகமாம் இத்தனை யல்லது
 பூர்வ காலீ நமானத்துக்கு வாசகம் ஆகையாலே அப்படிச் சொல்லப்  போகாது .
பண்டை நான்மறை -பெரிய திரு மொழி -4 7-1 -
பண்டைக் குலம்– .பண்டையோமல்லோம்  -பெருமாள் திரு மொழி -9 7- -
பண்டு நூற்றுவர் -பெரியாழ்வார் திரு மொழி – 9-7 -
பண்டுமின்றும் -திருச் சந்த விருத்தம் – -22 -
பண்டொரு நாள் ஆலின் இலை-பெரியாழ்வார் திரு மொழி -1 4-7 – – என்றும்
இத்யாதி ச்த்தலந்களிலே இந்த விபாகம் கண்டு கொள்வது .
————————————————————————————————————————-
பிள்ளை லோகம் ஜீயர் உரை
அவதாரிகை -கீழ்ப் பாட்டிலே வேதமானது எம்பெருமானாருடைய வைபவத்தை கண்டு கர்வித்து
தனக்கு ஒருவரும் லஷ்யம் ஆக மாட்டார்கள் என்று பூ லோகத்தில் சஞ்சரியா நின்றது என்றார் -இதிலே -
அப்படி அந்த வேதங்களை ஒருவர் அபேஷியாது இருக்க தாமே நிஷ்கண்டனமாக ப்ரவர்ப்பித்த
ஔதார்யத்தை உடையராய் -சகல ஜன மநோ ஹரமாய் -பரிமளத்தை உடைய திவ்ய உத்யானங்களாலே
சூழப்பட்டு -தர்சநீயமான கோயிலுக்கு ஸ்வாமியான பெரிய பெருமாளுடைய அடியவரான ஆழ்வார்களை
கொண்டாடுகிற எம்பெருமானார் -இந்த ஸ்வபாவன்களிலே ஈடுபட்டு ஆஸ்ரயித்து இருக்குமவர்களுடைய
குலத்தார் -எங்களை ஆளக்கடவ ஸ்வாமித்வத்தை உடைய குலத்தார் என்கிறார் -
வியாக்யானம் -தொகை இறந்த -வேதங்களை எண்ணப் புக்கால் -அநந்தாவை வேதா -என்கையாலே எண்ணித்
தலைக் கட்டப் போகாது இறே -தொகை -சங்க்யை -இப்படி ஒரு தொகையில் அடங்காதபடி -அனந்தமாய் -
பண் தரு வேதங்கள் -பண் என்று கானமாய் –அது தானும் இங்கு உதாத்தாநுதாத்த ஸ்வரித ப்ரசயாத்மகமாய்-
அந்த சுவரங்களும் சாகா பேதென -பஹூ விதங்களாய் -அவற்றுக்கு பிரகாசகமான வேதங்கள் என்னுதல் -
எல்லார்க்கும் அவ்வவ ஸ்வர பரிஜ்ஞானத்தை கொடுக்க வல்ல வேதங்கள் என்னுதல் -
சமஸ்த்தான் ஜ்ஞாதவ்யார்தம் ச்சவேதய தீதிவேத -என்று ஆராதன அர்த்த்யோ உபாயாத்மகமான
அர்த்தத்தை அபேஷித்தவர்களுக்கு அடைவே அறிவிப்பிக்கும் அதாலே வேதம் என்று பேராய் இருக்கிறது .

பண்டரு வேதங்கள் -என்கிற இடத்தில் பண்டு -என்று பூர்வ காலீ நமாய் –அரு -என்று தெரிய அரியதாய்
இருக்கும் வேதங்கள் என்று பொருள் ஆனாலோ என்னில் -பண்டு என்று கால மாத்ர வாசகம் ஆகையாலே
காலீ நத்தை சொல்ல மாட்டாது -பண்டை -என்றால் காலீ நத்தை சொல்லலாம் -பண்டை நான்மறை –பண்டைக்குலம் -
பண்டையோமல்லோம் -என்று இவை காலீ நத்துக்கு உதாஹரணங்கள் -பண்டு நூற்றுவர் -பண்டொரு நாள் -என்று
இவை பூர்வ கால வாசகத்துக்கு உதாஹரணங்கள் -ஆகையால் பண்டு என்று பதம் பண்ணினாலும் கால பரமாய்
போம் இத்தனை ஒழிய காலீ  நபரம் ஆக மாட்டாது -ஆக பண் தரு என்று பதச் சேதம் பண்ணினால் தான் -
சூசங்கதம் என்று உரையிலே ஜீயரும் அருளிச் செய்தார் இறே-இப்படி இருந்துள்ள  ரிக் யஜூர் சாம அதர்வண
ரூப சதுர் வேதங்களும் -பராசர பாராசர்ய ப்ராசேதச -ஆதி பரம ரிஷிகளாலே அவகாஹிக்கப்பட்ட வேதாந்தங்களும் -
பார்மேல் -மகா ப்ர்த்வியில் -நிலவிடப் பார்த்தருளும்-ஜைன பௌ த்தாதி பாஹ்யரை வேரோடே முடிவித்து-
வேதங்களை ஆசேது ஹிமாசலம்  வ்யாபிக்கும்படி பண்ணியருளின-நிலவுதல் -வர்த்தித்தல் -இவர் தாம் வேத மார்க்க
பிரதிஷ்டாப நாச்சார்யர் -இறே -கொண்டலை -ஜல ஸ்தல விபாகம் அற வர்ஷிக்கும் மேகம் என்னலாம் படி வதாந்யராய் -
கண்டவர் சிந்தை கவரும் -பூகி கண்ட த்வய சசர சந்நிக்த தநீரோப கண்டாமவிர்மோத -ஸ்திமிதசகு
நாநூதித பிரம்ம கோஷாம்  -மார்க்கே மார்க்கே பதிக நிவஹை ரும்ச்யாமா நாபவர்க்காம்  பாடிச்யந்தாம்
புனரபிபுரீம் ஸ்ரீ மதிம் ரங்க தாம்ன-என்கிறபடியே -தன்னைப் பார்க்கிறவர் களுடைய  மனசை அபஹரித்து -
தன் வசமாக்கி பாராது போது -திரும்பவும் காண்கிறது எப்போதோ -என்று ஆகான்க்ஷிக்கும்படிநிற்பதாய் -
கவருகை -க்ரஹிக்கை – கடி பொழில் தென்னரங்கன் -பரிமள பிரசுரங்களான சோலைகளாலே சூழப்பட்டும்
விமான மண்டப கோபுர பிரகார உத்யானங்களாலே நிபிடமாயும் -த்வஜ பதாகாதிகளாலே அலங்க்ருதமாயும்
இருக்கையாலே தர்சநீயமாய் இருக்கிற கோயிலிலே நித்ய வாசம் பண்ணி அதுவே நிரூபகமாம்படி
இருக்கிற திருவரங்க செல்வனாருடைய –கடி -பரிமளம் -கண்டவர் சிந்தை கவரும் கடி -என்று பரிமளத்துக்கு
விசெஷணமாய் சொல்லவுமாம் -அன்றிக்கே -கண்டவர் சிந்தை கவரும் தென்னரங்கன் -என்று பெரிய பெருமாளுக்கு
விசெஷணமாக சொல்லவுமாம் -சர்வ கந்த -என்று சொல்லப்படுகிற வரோட்டை ஸ்பர்சத்தாலே காணும்
அவ்விடத்தே இருக்கும்  திருச் சோலைகளுக்கு  -கடி பொழில் -என்று நிரூபிக்கும் படி பரிமளம் உண்டாவது -
தொண்டர் குலாவும் –கண்டேன் திருவரங்கமே யான் திசை –என்றும் -இனி அறிந்தேன் தென் அரங்கத்தை -என்றும்
தேனார் திருவரங்கம் -என்றும் -பண்டரங்கமே எதுவும் -என்றும் -திட்கொடி மதிள் சூழ் திருவரங்கத்தாய் -என்றும் -
அரங்கத்து அரவணையில் பள்ளி கொள்ளும் கடல் விளங்கு கருமேனி அம்மான் தன்னை கண்ணாரக் கண்டு -என்றும் -
அணி அரங்கத்தே கிடந்தாய் -என்றும் -அரங்கத்தம்மா -என்றும் -அண்டர்கோன் அணி யரங்கன் என் அமுதினைக் கண்ட கண்கள்
மற்று ஒன்றினைக் காணாவே -என்றும் -நின் அடி இணை அடைந்தேன் அணி பொழில் சூழ் அரங்கத்தம்மானே -என்றும்
அவருடைய போக்யதையில் ஈடுபட்டு இருக்கிற பொய்கையார் தொடக்கமான ஆழ்வார்கள் பத்துப் போரையும் -
அன்று எரித்த திருவிளக்கை தன் திரு உள்ளத்தே இருத்தும் -இத்யாதிகளில் சொல்லுகிறபடியே கொண்டாடி நிற்கிற –
அவர்கள் பக்கலிலே எப்போதும் பிரதி பத்தி பண்ணிக் கொண்டு போரா நிற்கிற என்றபடி -குலவுதல் -கொண்டாட்டம்
இராமானுசனை -எம்பெருமானாரை -மேவித் தொழும் குடி -அவருடைய ஸ்வபாவன்களிலே-அத்ய அபிநிவிஷ்ட
சித்தராய்   -விஷயாந்தர அபிமுகராய் -ஆஸ்ரியித்து இருக்கும் அவர்களுடைய -திரு வம்சத்தார் அடங்கலும் -
ஆம் எங்கள் கோக்குடியே – தத் சம்பந்திகளே உத்தேச்யர் என்று இருக்கும் எங்களை அடிமை கொள்ள வல்லவர்களுடைய
திரு வம்சத்தார் ஆவர் -தமக்கு ஒருவருக்குமே அன்றி -தம்முடைய சம்பந்த சம்பந்திகளுக்கு இக் குடி ஒன்றுமே
வகுத்த சேஷி என்று காணும் -இவருடைய பிரதிபத்தி இருக்கும்படி -அன்றிக்கே -எம்பெருமானாருடைய
திருவடிகளில் ஆஸ்ரயித்தவர்கள் எந்தக் குலத்திலே அவதரித்தாலும்  அந்தக் குலமே எங்களை எழுதிக்
கொள்ள வல்ல ச்வாமியாம்  என்று யோஜிக்கவுமாம் -தவத் தாஸ தாஸ கண ந சரம அவதவ்யச சதத்
தாசதைகரசதா விரதாமமாஸ்து  -என்று ஜீயரும் அருளிச் செய்தார் இறே -சாரன்ஜோயதிகஸ் சிதச்திபுவனே
நாதஸ் சயூதச்ய ந-என்று அபியுக்தரும் அருளிச் செய்தார் இறே -குலம் தாங்கும் சாதிகள் நாலிலும்
கீழ் இழிந்து எத்தனை நலம் தான் இல்லாத சண்டாள சண்டாளர் ஆகிலும் -வலம் தாங்கு சக்கரத் தண்ணல்
மணி வண்ணற்கு ஆள் என்று உள் கலந்தார் அடியார் தம் அடியார் எம் அடிகளே -என்றால் போலே
அருளிச் செய்தார் ஆய்த்து -
—————————————————————————————————-

அமுத உரை

அவதாரிகை
நாரணனைக் காட்டிய வேதம் களிப்புரும்படி யாகச் செய்த எம்பெருமானார் உடைய வள்ளன்மையில்
ஈடுபட்டு -அவரை ஆஸ்ரயித்து இருக்கும் குடி எங்களை ஆள்வதற்கு உரிய குடி -என்கிறார் .
பத உரை -
தொகை இறந்த -ஒரு தொகையில் அடங்காத
பண் தரு வேதங்கள்-ஸ்வரங்களை வெளியிடுகிற வேதங்கள்
பார்மேல்-பூமியிலே
நிலவிட -நிற்கும்படியாக
பார்த்தருளும் -செய்தருளும்
கொண்டலை -மேகம் போலே வள்ளன்மை வாய்ந்தவரும்
கண்டவர் -பார்த்தவருடைய
சிந்தை-நெஞ்சை
கவரும் -கொள்ளை கொள்ளும்
கடி பொழில் -மனம் உள்ள சோலைகள் உடைத்தான
தென்னரங்கன் -அழகிய திருவரங்கத்தில் உள்ள பெரிய பெருமாள் உடைய
தொண்டர்-அடியார்கள்
குலாவும் -மகிழ்ந்து கொண்டாடும் படி இருப்பவருமான
இராமானுசனை -எம்பெருமானாரை
மேவி-பொருந்தி
தொழும் குடி   -ஆஸ்ரயித்து இருக்கிற திருக் குலம்
எங்கள் கோக்குடி -எங்களை ஆளும் குலம் ஆகும்
வியாக்யானம்
கண்டவர் –தென்னரங்கன்
சர்வ கந்தன் -எல்லா வாசனையுமாய் இருப்பவன் எனப்படும் அரங்கனும் -இங்கு வசிக்கலாம் படி பொழில்
நல்ல மணம் உடைத்தாய் இருத்தல் பற்றி -கடி பொழில் -என்கிறார் -கண்டவர் யாவராயினும் சரி -
அவர் மனம் சிந்தைக்கு உள்ளாய் இருப்பினும் சரி-அத்தகைய மனத்தையும் கவர்ந்து விடுகிறது
கடி பொழில் -இனி கவரும் தென்னரங்கன் -என்று கூட்டிப் பொருள் கொள்ளலுமாம் .
கண்ண புரத்தம்மானைக் கண்டவர் தன மனம் வழங்குவர்
தென்னரங்கன் கண்டவர் சிந்தை கவருவார்
தொண்டுக்கு பாங்கான இடம் எனபது தோற்ற -லகடி பொழில் தென்னரங்கன் -என்றார் .

தொண்டர் ..இராமானுசன்
அடியார்களுக்கு ஊரோ குடியோ நிரூபகம் இல்லை -தொண்டே நிரூபகம்
தங்கள் சிந்தை கவரும் தென்னரங்கன் உடைய தொண்டர்கள் அவ்வரங்கனை விட்டு
எம்பெருமானாரைக் குலாவுகின்றனர் -அரங்கனை விட அவர்கள் சிந்தையை எம்பெருமானார்
கவர்ந்து விடுகிறார் .அவர்களை அவர் அப்படி ஆனந்தப்படுத்துகிறார் .அவர்கள் தொண்டு பட்ட
அரங்கனே வேதாந்த விழுப் பொருள் என்று ஸ்ரீ பாஷ்யத்தாலே நிரூபித்து வேதம் களிப்புரும்படி
செய்யவே வைதிகர்களான அத் தொண்டர்கள் இவ் எம்பெருமானாரைக் குலாவத் தொடங்கி விடுகின்றனர் ,
நிருபதி ரங்கவ்ருத்தி ரசிகா நபிதாண்ட வயன்
நிகம விமர்ச கேலி ரசிகைர் நிப்ருதைர் வித்ருத
குண பரிணத்த சூக்தி த்ருட கோண விகட்ட நயா
ரடதி திசாமுகேஷூ யதிராஜ யச படஹா-என்று
வேறு ஒரு காரணம் இன்றி ஸ்ரீ ரங்கத்திலே இருப்பதையே ரசித்துக் கொண்டு இருப்பவர்களை
களிக்கூத்தாடும்படி செய்து கொண்டு -வேதத்தை விமர்சனம் செய்தல் ஆகிய விளையாட்டிலே -
ரசிகர்களினாலே ஓர்மையுடன் தாங்கப்படும் குணங்களினாலே-நூல்களினாலே -
கட்டப்பட்ட சூக்திகள் -என்கிற த்ருடமான கொம்பு கொண்டு அடிப்பதனால் -யதிராஜர் உடைய -
புகழ் என்கிற பேரி-திசைகள் அனைத்திலும் ஒலிக்கிறது -என்று வேதாந்த தேசிகன்
யதிராஜ சப்ததியில் -ஸ்ரீ ரங்க வாச ரசிகர்களை எம்பெருமானார் புகழ் கூத்தாடச்
செய்வதாக வருணித்து இருப்பது -இங்கு காணத்தக்கது -
தொகை–கொண்டால்-
வேதங்கள் அனந்தங்கள் ஆதலின் -தொகை இறந்த -என்று விசேஷித்தார்.
உதாந்தம் -அநுதாத்தம் -ஸ்வரிதம் -ப்ரசயம் –   என்று பழ தரப்பட்ட ஸ்வரங்களை
வேதத்தில் உள்ளமையால் -பண் தரு வேதங்கள் -என்றார் .
கருத்து அறியப்படாது போது வேதங்கள் இருந்தும் பயன் இல்லை -அன்றோ
எம்பெருமானார் அவற்றின் கருத்தை ஸ்ரீ பாஷ்யம் முதலிய நூல்களினால்
உலகு எங்கும் பரப்பவே -அவ்வேதங்கள் பார் மேல்  நிலவின ஆயின -
தொகை இறந்த என்றமையின் -சர்வ சாகா ப்ரத்யத்ய ந்யாயம்-சர்வ வேதாந்த ப்ரத்யய ந்யாயம்
முதலியவைகளால் வேதத்தின் கருத்தை இவர் அறிந்தமை தோற்றுகிறது ..
அர்த்தங்களை அறிந்த பின்பே அர்த்தங்களை அறிவிப்பது வேதம் என்னும் காரண இடுகுறிப் பெயர்
அதற்க்கு இசைதலின் வேதங்கள் பார் மேல் நிலவிட -என்றார் .
பார்த்தருளும் என்றமையால்-எம்பெருமானாருக்கு அதில் அருமை இன்மை தோற்றுகிறது .
அறு சமயங்கள் பதைப் பட பார்த்தார் முன்பு -
வேதங்கள் பார்மேல் நிலவிடப் பார்த்தார் இங்கு -
இங்கனம் செய்தது வேறு பயன் கருதி யன்று நீர் நிலம் என்கிற வேறு பாடு இன்றி மேகம் மழை
பொழிவது போலே எல்லாருக்கும் அநந்ய ப்ரயோஜனராய் உபகரித்தமை தோற்ற -கொண்டல்- என்றார் .
மேவித் தொழும் –கொக்குடியே
இத்தகைய உபகாரத்துக்கு தோற்று புறம்பான விஷயங்களை விட்டு ஒழித்து அநந்ய
ப்ரயோஜனராய் எம்பெருமானாரை ஆச்ரயித்தவர்கள் குலம் -எகுலமாயினும் -
அவர் சம்பந்தம் வாய்ந்த அனைவருமே நம்மை யாள்பவர் என்னும் எண்ணம் கொண்ட
எங்களுக்கு ஆட் கொள்வதற்கு உரிய குலமாகும் -என்கிறார் .
கோக்குலம் என்று ஓதுவாரும் உளர் .
—————————————————————————————————

அடியேன் கேள்வி ஞானத்தினால் ஜல்பித்தது

கர்வத்தோடு வேதம்  விடுதலை கிடைத்த கர்வம்- நிஷ்கண்டகமாக நடக்கும் படி-

முள்ளை எடுத்து -சீதை வேதமே வடிவாக வந்த  ராமனுக்கு -முன்பு சென்று எடுத்தால் போல

-அபெஷியாது இருக்க தாமே பண்ணின ஒவ்தார்யம்

-இதில் ஈடு பட்டு அவரை ஆச்ரயித்த்கு இருக்கும் குடி எங்களை ஆள உரிய குடி  என்கிறார் இதில்

…பராசரரை  வள்ளல் என்கிறார் ஆள வந்தார்

..அடியார் அடியார் தம் அடியார் அடியார் தமக்கு அடியார் அடியார் அடியோங்களே –

அக் குடி எந்த குடியாக இருந்தாலும் எனக்கு கோக்குலமே

/கோ -மன்னன்

/தொகை- சாகைகள் பல கொண்ட அனந்தமாய்

/பண் தரு -காட்டி கொடுக்கும்

/பார் மேல்-வேதம் கற்று அதன் படி நடக்க ஸ்வாமி பண்ணி அருள-பார்த்து அருள-

உபநிஷத் -பராசர பாராசர போல்வார் அருளிய

/பார் மேல் நிலவிட பார்த்து அருளிய/வேத மார்க்க பிரதிஷ்டாபனாச்சர்யர் -எளிதாக பண்ணினார் பார்த்து அருளினார்

சங்கல்ப சக்தியால் /கடாஷத்தாலே ராமனுக்கும் ஸ்வாமிக்கும் செயல்.

.சபரி மோஷம் அடைந்தது போல வேதம் பிழைத்தது இவர் கடாஷத்தால்

/கடி-பரிமளம் /கண்டவர் சிந்தை அபகரிக்கும்

/கண்டவர் தம் மனம் வழங்கும் கண்ண புரம் போல

/பார்த்தவர் மட்டும் இல்லை கண்டவர்- உதாசீனர்  உடைய சிந்தையும்  கவரும்..

கண்டவர் சிந்தை கவரும்-ரெங்கமும்/ பெரிய பெருமாளுக்கும் .

கடி- இழுக்குமாம்- கண்டவர் மனம் கவரும் கடி

/தென்-தர்சநீயமான கோவிலிலே நித்ய வாசம் பண்ணுகிற பெரிய பெருமாள் திருவடிகளுக்கு- தொண்டர்-

அடி இல்லாமல் அடியேன் இல்லை

-சேஷ பூதரான அடியார்கள்- ஸ்வாமி ச்வபத்துக்கு தோற்றி ஈடு பட்டு -தொழும் குலம்/

விஷயாந்தர விமுகராய்–ஆச்ரயித்து இருக்கும் குலம்

-தத் சம்பந்திகளே உத்தேசம் என்று இருக்கும் ஆண்களை ஆள உரிய குலமாய் இருக்கும் .

. எங்களுக்கு கோவான  குடி /அரங்கன் அழகை காட்டி சிந்தை கவர்ந்து -இஷ்ட விநியோகம்-ஸ்வாமி திருவடியில் சேர்த்து வைத்தான்

பிராட்டி பூ கொய்ய போக /வேட்டைக்கு அவன் போக- சம்பந்தம் ஆனது போல

//ராமானுஜர் சம்பந்தி தேடி அமுதனார் போய் அடைந்தார்

/கோவான குலம்-

.குலவுதல்-கொண்டாடுதல்/நிலவுதல்-வர்த்தித்தல்/பண்டரு- பண்டே உள்ள அரிதான வேதங்கள்

/அநாதி அல்ப்யத்வம்  இல்லை என்பதால்–பண்டையறு வேதம் —

-பண்டை நான் மறை //பண்டை குலம் //பண்டையோம் அல்லோம்/

/ -என்றும் -பண்டு நூற்றுவர்// பண்டும் இன்றும்// பண்டு ஒரு நாள் ஆல் இலை  வளர்ந்த// -

பண்டை-என்று பண்டை நான் மறை பண்டை குலம் பண்டை யோம் அல்லோம் -

/மேலும்- காலம் மட்டும் சொல்லும்-பண்டு ஒரு நாள் கூற்றத்தின் வாய் வீழ்ந்த

ஆழ்வார்களை கொண்டாடும் ஸ்வாமி தொண்டர் குலாவும் தன்மை /

/தொகை -எண் நிறைந்த -சாகை ஒன்றையும்-முழு  சாக இல்லாமல் – கொண்டால் அர்த்தம் மாறும்–

பேத அபேத கடக்க ஸ்ருதிகள் மூன்றும் உண்டே

//பண்-சுரங்கள் பல விதம் .பாவின் இன் இசை பாடி திரிவனே

//காரண இடு குறி பெயர் தன் உள் இருக்கும் அர்த்தங்களை காட்டி கொடுக்கும்

ஆராதன முறையையும் , ஆராத்யதையும், ஆராதிக்க படும் அவனையும்  காட்டி கொடுக்கும்-

.பண்டு-காலம் மட்டும் தான் சொல்லும்-அந்த காலத்தில்  இருந்த வஸ்து இல்லை

/ மாறனில்-மால் தனில் மிக்கு ஓர் தேவும் வுளதோ

/-எளிதாக பண்ணினார் பார்த்து அருளினார்

/ எடுத்தது கண்டனர் இட்டது கேட்டனர்

/வேதம்-என்றாலே நிலவுதல் காட்டி கொடுக்கும் காரண பெயர்

/கொண்டல்- ஜல ஸ்தல விபாகம் இன்றி பொழிவது போல ..பேசி வரம்பு அறுத்தார் ..

காவேரி விரஜை /சப்தம் சாம கானம்/ போல ..மனசை அபகரித்து

/தெளிவிலா காவேரி-போகும் பொழுதும்  வரும் பொழுதும் கலக்கம்

/பரி மளம்  பிரசுரமான சோலைகள் விமானம் /மண்டபம்/கோபுரம்/ஆர்த்து வண்டு அலம்பும் சோலை/

சோலைகள் தண்ணீர் பாசுரங்களால் குளிர்ந்து

/பலி பீடம் ஹனுமான் பெரிய பெருமாள்-மூவரும் ஒரே உயரத்தில் திருவரங்கத்தில்

/செம் பொன் மாட திரு குறுங்குடி/இதை பார்த்து வர இழுத்தார் போல

/பரி மளம் –/பெரிய பெருமாளுக்கும் அரங்கத்துக்கும் விசேஷணம்//

சர்வ கந்தா -பரி மளமே நிரூபக தர்மம்.

/கண்டேன் திரு அரங்கமே திசை இனி அறிந்தேன்

அரங்கத்து கண்ணாரா கண்டு

அணி அரங்கத்து கிடந்தாய்

மற்று ஒன்றினை காணா-என்று

அருளிய ஆழ்வார்களை -போக்யதையில் ஈடு பட்டு இருக்கும்

-திரு விளக்கை தன் திரு உள்ளத்து இருத்தும்

–குலாவுதல்-கொண்டாட்டம்/மேவி தொழும் குடி

–அபார விச்வாசதுடன் /வேறு ஒன்றை நினைக்காமல்/

ஸ்வாமி மட்டுமே -ஆம் அவர் எங்களுக்கு -குடியாம்-எங்கள்-சம்பந்த சம்பதிகளுக்கும்

..பிரதி பத்தி நம் பேரிலும்..

/எந்த குலத்தில் பிறந்து இருந்தாலும் எங்களை எழுதி கொள்ளலாம்

//தாண்டவம் ஆட வைத்து இருக்கிறார் ஸ்வாமி

-பேரி வாத்தியம்-பறை வாசித்து

-தடி-கயிறு-யஜஸ் தான் பறை

/எட்டு திக்கிலும் ஓசை எழுப்ப

/நிரூபாதிகமாய் ஸ்ரீ ரெங்கத்தில் ஆசை படும் மக்களை தாண்டவம் ஆட வைத்தார்

வேதாந்தம் விமர்சனை பண்ணி ஸ்ரீ சுக்தி  என்னும் தடி கொண்டு

/ரெங்க நாதன் குணங்கள் கயிறு /தேசிகன்-சப்ததியில் அருளியது .

./தொண்டர் குலவும் ஸ்வாமி/தாச தாச கணங்களும்

..சரம தாசனாய் இருந்தாலும் ..அவரே எங்கள் ஸ்வாமி..

/ஸ்வாமி .விஷயம் தெரிந்தவன் தான் எங்கள் ஸ்வாமி

/ குலம் தாங்கு சாதிகள்.. மணி வண்ணன்  உள்  கலந்தார் -.அடியார்

—————————————————————————————————————————

திருமலை நல்லான் சக்கரவர்த்தி ஸ்ரீ ராம கிருஷ்ண ஐயங்கார் திருவடிகளே சரணம் .

பிள்ளை லோகம் ஜீயர் திருவடிகளே சரணம் .

திருவரங்கத் தமுதனார் திருவடிகளே சரணம் .

ஆழ்வார் எம்பெருமானார் ஜீயர் திருவடிகளே சரணம்.

அமுத விருந்து -இராமானுஜ நூற்றந்தாதி வியாக்யானம்-54-நாட்டிய நீசச் சமயங்கள் மாண்டன-இத்யாதி ..

November 2, 2012
பெரிய ஜீயர் அருளிய உரை
ஐம்பது நாலாம் பாட்டு -அவதாரிகை
இப்படி எம்பெருமானார் யதார்த்த ச்த்தாபனம் பண்ணி யருளின ஸ்வபாவத்தைக் கண்டு
பாஹ்ய சமயங்களுக்கும் வேதத்துக்கும் திரு வாய் மொழிக்கும் உண்டான
ஆகாரங்களை அருளிச் செய்கிறார் -
நாட்டிய நீசச் சமயங்கள் மாண்டன நாரணனைக்
காட்டிய வேதம் களிப்புற்றது தென் குருகை வள்ளல்
வாட்டமிலா வண் தமிழ் மறை வாழ்ந்தது மண்ணுலகில்
ஈட்டிய சீலத்து இராமானுசன் தன்னியல்வு கண்டே – 54- -
வியாக்யானம்
ஷூத்ரரான செதனரோடே தம் பெருமையும் -அவர்கள் சிறுமையும் பாராதே -கலந்து பரிமாறி -
பூ லோகத்திலே மேன்மேலும் திரட்டிக் கொண்ட சீல குணத்தை உடையரான
எம்பெருமானார் உடைய ஸ்வபாவத்தைக்   கண்டு  -
ஆதித்ய தர்சனத்தில் அந்தகாரம் நசித்து அம்புஜ ஜாதங்கள்முகம் மலருமா போலே -
ஸ்வ யுக்தி  ச்த்தாபிதங்களாய் -வேத பாஹ்யங்கள் ஆகையாலே -தண்ணிதான சமயங்கள் நசித்தன .
பூர்வ பாகம் ஆராதனா ஸ்வரூபத்தையும்
உத்தர பாகம் ஆராத்ய ஸ்வரூபத்தையும் -சொல்லுகையாலே
வேதைஸ் ச சர்வைரஹமேவ வேத்ய -கீதை -என்கிற உபய விபூதி யுக்தனான
சர்வேஸ்வரனை பிரகாசிப்பித்த வேதம் ஆனது -நமக்கு இனி ஒரு குறை இல்லை -என்று
கர்வித்தது -
சர்வ பிரகார விலஷனமான திரு நகரியை தமக்கு வாசஸ்தானமாக உடையராய்  -
பகவத் அனுபவ பரீவாஹா ரூபமான ஸ்வ உக்திகளை லோகத்துக்கு
உபகரித்து அருளின பரம உதாரரான ஆழ்வார் அருளிச் செய்ததாய் -
பாஹ்ய குத்ருஷ்டிகளால் அவிசால்யம் ஆகையாலே ஒரு குறை இன்றிக்கே இருப்பதாய் -
ஜ்ஞான ப்ரப்ருதி மோஷ அந்தமான சகல பலங்களையும் கொடுக்கும் ஔ தார்யத்தை உடைத்தாய் -
இருக்கிற திராவிட வேதமான திரு வாய் மொழி ப்ராப்த ஐஸ்வர்யம் ஆயிற்று -
களிப்புறுதல்-கர்வித்தல்
வாட்டம்-சங்கோசம்
ஈட்டுதல்-திரட்டுதல்
இயல்வு-ஸ்வபாவம்–
————————————————————————————————————-
பிள்ளை லோகம் ஜீயர் அருளிய உரை
அவதாரிகை –கீழ் எல்லாம் எம்பெருமானார் துர்மத நிரசனம் பண்ணினார் என்றும் -வேதொத்தரணம்
பண்ணினார் என்றும் -ஆழ்வார்களுடைய திவ்ய சூக்திகளிலே தானே அவஹாகித்தார் என்றும் -சொன்னீர் -
ஆன பின்பு -அத்தால் துர் மதங்களுக்கும் -வேதங்களுக்கும் -ஆழ்வாருடைய அருளிச் செயல்களுக்கும் உண்டான
ஆகாரத்தை சொல்ல வேண்டாவோ என்ன -துர் மதங்கள் அடங்கலும் வேரோடு கூட நசித்துப் போனதன -
வேதமானது பூ லோகத்தில் எனக்கு யாரும் நிகர் இல்லை -என்று கர்வித்து இருந்தது -அருளிச் செயல்கள் எல்லாம்
அனைவரும் உஜ்ஜீவிக்கும்படி நித்யாபிவ்ர்த்தங்களாய் கொண்டு இருந்தன -என்கிறார் -
வியாக்யானம் -நாட்டிய நீசச் சமயங்கள் என்று தொடங்கி-மண்ணுலகில் -அஞ்ஞா னத்துக்கு  விளை நிலமான பூ லோகத்திலே -
ஈட்டிய சீலத்து -உபய விபூதி ஐச்வர்யத்தை பெற்ற தம்முடைய மகத்ம்யத்தையும் -லவ்கிகருடைய சிறுமையும் பாராதே -
திருக் கோட்டியூரிலே பால வ்ர்த்த விபாகம் அற எல்லார்க்கும் குஹ்ய தமமாக தாம் பெற்ற சரம ச்லோகார்த்தத்தை வெளி இட்டு -
கொங்கில் பிராட்டியையும் -இரட்டை திருப்பதியில் மாடு மேய்க்கும் பெண் பிள்ளையையும் -மேல் நாட்டுக்கு எழுந்துஅருளும் போது
காட்டிலே ஒரு இடையனையும் -ஊமை முதலானவர்களையும் -நிர்ஹேதுகமாக விஷயீ கரித்து கலந்து  பரிமாறி -
மேல் மேல் என திரட்டிக் கொண்ட சௌசீல்யம் உடையவரான -ஈட்டுதல் -திரட்டுகை -இராமானுசன் -எம்பெருமானார் உடைய -
இயல்வு கண்டு -பிரதிபஷ பிரதி ஷேபகத்வ தர்ம மார்க்க பிரதிஷ்டா பகத்வாதி ச்வபாவங்களைக் கண்டு -இயல்வு  -ஸ்வபாவம்
நாட்டிய நீச சமயங்கள் மாண்டன -சோழ மண்டலத்தில் இருக்கிற திவ்ய தேசங்களில் கோயில்களில் எல்லாம்
நைஷ்யடிம்பரான பாஷாண்டிகள் பிடுங்கிப் போகட்டு -சிவாலயங்களை கட்டுவிக்கும் போது -திரு மங்கை மன்னன் திருவவதரித்து அருளி -
அந்த பாஷாண்டிகளுடனே பிரசங்கித்து –அவர்களை வென்று திவ்ய தேசங்களை கட்டடங்க நிர்வஹித்தார் -ஆள வந்தார்
சோழன் சபையிலே ருத்ர பஷ பாதிகளோடே பிரசங்கித்து -அவர்களை வென்று அந்த ராஜாவாலே அர்த்த ராஜ்யத்தை வென்றார் -
இங்கே அப்படி இன்றிக்கே -இவர் தம்முடைய  காலத்தில் -தானே அவ்யயபதேசன் என்பான் ஒருவன் -சிவாத்பரதரம் நாஸ்தி -என்று
சாசனத்தை எழுதி -இந்த பூ மண்டலத்திலே ஸ்தாபிப்பதாக-அநேக பகவத் பாகவத் ரோகங்களைப் பண்ணி கொண்டு போந்து
நீசரும் மாண்டனர் -என்கிறபடியே -இவறுடைய யத்னம் இன்றிக்கே -இவர் தம்முடைய அதிப்ராத்திமா பிரபாவத்தை கண்ட போதே -கழுத்திலே புண் பட்டு கிரிமி கண்டனாய் நசித்தான் -என்றும்

காளஹஸ்தியில் -நின்றும் சைவர்கள் திரண்டு வந்து திரு வேம்கடமுடையானை தங்களுடைய
கந்த நாயனார் -என்று வழக்கு பிடித்து அக் காலத்திலே-ராஜாவான-யாதவராயனாலேயும் பரிகரிக்க அரிதாம் படி
திருமலையை ஆக்ரமிக்க -அப்போது திருவேம்கடமுடையானுடைய விஷயீ காரத்தாலே எம்பெருமானார்
எழுந்து அருளி -அவர்களை பராஜிதர் ஆக்கினவாறே -அவர்கள் எல்லாரும் தலை அறுப்புண்டு போனார்கள் என்றும் -
மேல் நாட்டிலே பௌத்த சமயத்தார் பிரபலராய் அவ்விடத்திலே ராஜாவும் அவர்களுடைய சிஷ்யனாய் -அத்தேசத்தில்
தத் வ்யதிரிக்தர் இருக்கவும் கூட அரிதாய் போந்து இருந்த காலத்தில் -இவரும் யதார்ச்சிகமாக அத் தேசத்தில் சில நாள்
எழுந்து அருளி இருக்க -அந்த ராஜாவும் இவருடைய வைபவத்தை சேவித்து -அந்த பௌத்தருக்கும் எம்பெருமானாருக்கும்
பிரசங்கம் பண்ணுவித்து -அவர்களுடைய குத்ர்ஷ்டி கல்பனத்தையும் -எம்பெருமானாருடைய

சமீசீன கல்பனத்தையும் கண்டு வித்தனை இவருடைய திருவடிகளில் ஆஸ்ரயித்து-
பட்டாசார்யன் காலத்திலும் நசியாதே வேர் பாய்ந்து இருக்கிற பௌ த்தருடையவும் ஜைனருடையவும்
தலைகளை யறுப் பித்து    அத்தேசத்திலே அப்படிப்பட்ட நீச சமயங்கள் நடையாடாதபடி பண்ணினார்
என்றும் பிரசித்தம் இறே -நாட்டிய -இத்யாதி -ஆதித்ய தர்சனத்தில் அந்தகாரம் நசிக்குமா போலே இவருடைய
வைபவங்களைக் கண்டு பிரமாண தர்க்கங்கள் அன்றிக்கே -ஸ்வ யுத்தி ஸ்தாபிதங்களாய்  -எத்தனை
தரமுடையவராலும் நிவர்திப்பிக்க அசக்யங்களாய் -வேத பாஹ்யங்கள் ஆகையாலே அதி நீசங்களாய்  இருக்கிற
அவைதிக சமயங்கள் எல்லாம் நிர்மூலமாகப் போயின -நாரணனைக் காட்டிய வேதங்கள் களிப்புற்றது –
நாராயண பரப்ரம்ம தத்வம் நாராயணா பர நாராயணா பரஞ்சோதி ராத்மாநாராயணா -பர யச்சகிம் சிஜ்ஜகத்
யஸ்மின் தர்ச்யதே ச்ரூயதேபிவா -அந்தர்பஹிஸ் சதத் சர்வம் வ்யாப்ய நாராயண ஸ்தித -என்றும் -
நாராயணாத் பிரம்மா ஜாயதே -என்று தொடங்கி நாராயண பரத்வத்தை காட்டுகிற வேதமானது
பூர்வோத்தர பாதங்கள் இரண்டிலும் வைத்துக் கொண்டு -பூர்வ பாகம் ஆராதன கர்ம ஸ்வரூப பிரதிபாதகம்
ஆகையாலும் -உத்தர பாகம் ஆராத்ய பிரம்ம ஸ்வரூப உபாய புருஷார்த்த பிரதி பாதகம் ஆகையாலும்
இரண்டுக்கும் ஏக சாஸ்த்ரவத்தைஇவ் எம்பெருமானார் சமர்த்தித்து -ஆசேது ஹிமாசல பிரதிஷ்டை
பண்ணுகையாலே -இனி நமக்கு ஒரு குறைகளும் இல்லை என்று -தேஜிஷ்டமாய் கோயில் சாந்து பூசிக் கொண்டு
இந்த லோகத்தில் நாவலிட்டு சஞ்சரியா நின்றது -களித்தல் -கர்வித்தல் -

தென் குருகை வள்ளல் வாட்டமிலா வண் தமிழ் மறை வாழ்ந்தது -திருவழுதி நாடு என்றும் -
தென் குருகூர் என்றும் -என்கிறபடி தென் தேசத்துக்கு எல்லாம் அலங்கார பூதமாய் -தர்சநீயமான
திரு நகரியை தமக்கு திரு அவதார ஸ்தலமாய் உடையராய் -பகவத் ஸ்வரூப ரூப குண விபூதிகளை
அனுபவிக்க அனுபவிக்க உள்ளடங்காமே தத் அனுபவ பரிவாக ரூபங்களாய்  -மொழி பட்டோடும் கவி
யமுதின் நுகர்ச்சி உறுமோ முழுதுமே -என்று தம்மாலே ச்லாக்கிக்கப் படுமவையான ஸ்வ சூக்திகளை
லோகத்தார் எல்லாருக்கும் சர்வ அதிகாராம் ஆகும் படி உபகரித்தருளும் பரமோதாரரான நம் ஆழ்வாராலே
அருளிச் செய்யப்பட்டதாய் -பாஹ்ய குத்ருஷ்டிகளாலே அவிசால்யம் ஆகையாலே ஒரு குறையும் இன்றிக்கே
இருப்பதாய் -நல்ல பதத்தால் மனை வாழ்வார் கொண்ட பெண்டிர் மக்களே -என்கிறபடி ஐ ஹிக
புருஷார்த்தத்தையும் -நிரல் நிறை ஆயிரத்து இவை பத்தும் வீடே -இவை பத்தும் பிடித்தார் பிடித்தார்
வீற்று இருந்து பெரிய வானுள் நிலாவுவரே -அவாவில் அந்தாதி இப்பத்து அறிந்தார் பிறந்தார் உயர்ந்தே -
என்கிறபடியே ஆமுஷ்மிகமான பரம புருஷார்த்தையும் கொடுக்கக் கடவதான ஔதார்யத்தை உடைத்தாய்
இருக்கிற திராவிட வேதமான திரு வாய் மொழி யானது -சடகோபன் தண் தமிழ் நூல் வாழ -என்கிறபடியே
சமஸ்த பிரபன்ன ஜனங்களும் மங்களா சாசனம் பண்ணும்படி உஜ்ஜ்வலம் ஆய்த்து -வாட்டம் -சங்கோசம் -
———————————————————————————————————————————–

அமுது விருந்து

அவதாரிகை
நற்பொருள் நாட்டிய தன்மை கண்டு -புற மதங்களும் -வேதங்களும் -திருவாய்மொழியும்
அடைந்த நிலைகளை -இதில் அருளிச் செய்கிறார் .
பத உரை -
மண்ணுலகில் -பூ லோகத்திலே
ஈட்டிய -திரட்டிய
சீலத்து -சீல குணம் உடையரான
இராமானுசன் தன் -எம்பெருமானார் உடைய
இயல்வு -ஸ்வபாவத்தை
கண்டு-பார்த்து
நாட்டிய -தங்கள் தங்கள் யுக்தியால் நிலை நாட்டிய
நீசச் சமயங்கள் -கீழ்ப் பட்ட மதங்கள்
மாண்டன -அழிந்தன
நாரணனை-சர்வேஸ்வரனை
காட்டிய -காண்பித்துக் கொடுத்த
வேதம்-வேதமானது
களிப்புற்றது -கர்வம் அடைந்தது
தென்-அழகிய
குருகை-திரு நகரியில் எழுந்து அருளி இருக்கும்
வள்ளல்-வள்ளல் தன்மை வாய்ந்த -நம் ஆழ்வார் அருளிச் செய்த
வாட்டமிலா -ஒரு குறைவும் இல்லாத
வண் தமிழ் மறை -வள்ளல் தன்மை வாய்ந்த திரு வாய் மொழி
வாழ்ந்தது -வாழ்வு பெற்றது .
வியாக்யானம் -
நாட்டிய –சமயங்கள் மாண்டன -
தாமே நிற்கும் தகுதி அற்றவை -பர சமயங்கள் .
அவரவர்கள் தாங்கள் தாங்கள் கற்பித்த யுக்திகளாலே நிலை நிறுத்தப் பட்டவை அவை -
பிரமாண பலத்தாலே நற் பொருளை எம்பெருமானார் நாட்டிய பின்பு
மெய்க்கு எதிரே பொய் போலவும் -கதிரவனுக்கு எதிரே நள்ளிருள் போலவும் -
சமயங்கள் தாமாக மாண்டன ..மாண்டன -என்றமையின் -இனி அவை தலை தூக்க
மாட்டாமை தோற்றுகிறது .
நாரணனைக் காட்டிய வேதம் களிப்புற்றது -
நாரணன் முழு எழ உலகுக்கும் நாதன் -வேத மயன்-திருவாய்மொழி 2-7 2- – – என்றபடி -
நாரணன் உலகு அனைத்திற்கும் நாதன் –உபய விபூதி நாயகன் -என்றபடி -
வேதத்தில் முற்பகுதி -இறைவனுடைய ஆராதனா ரூபமான கர்மத்தையும்
பிற்பகுதி ஆராதிக்கப்படும் இறைவனுடைய ஸ்வரூப ரூபாதிகளையும் காட்டுகையாலே
வேதம் நாராயணனைக் காட்டியதாகக் கூறினார் .முற்பகுதி பிற்பகுதி இரண்டையும் சேர்த்து
ஒரே சாஸ்திரம் என்கிற சித்தாந்தத்தை காட்டி அருளுகிறார் -
நாரணனைக் காட்டிய வேதம் என்கையாலே நாரணனைக் கூறுவதிலேயே வேதத்திற்கு நோக்கம்
என்று தெரிகிறது -வேதைஸ் ச சர்வை அஹமேவ வேத்ய -எல்லா வேதங்களாலும் நானே அறியப்
படுகிறேன் -என்று கீதையில் கண்ணன் அருளிச் செய்ததும் இங்குக் கருதத் தக்கது .
அத்தகைய வேதம் இனி எவராலும் அவப்பொருள் கூறி நம்மைக் குறைப் படுத்த முடியாது என்று
செருக்குக் கொண்டது -என்கிறார் ..வேதாந்த தேசிகன்-
த்ரிவேதீ நிர்வேத ப்ரசமன விநோத  ப்ரணயிநீ-என்று
மூன்று வகைப் பட்ட வேதமும் சோர்வடைவதைப் போக்கடிப்பதைத் தனக்கு விநோதமாக விரும்புவது -
என்று யதிராஜ சப்ததியில் கூறி உள்ளமை காண்க -
தென் குருகை –வாழ்ந்தது
உதார சந்தர்சயன் நிரமமீத புராண ரத்னம்-என்று பராசரர் என்னும் வள்ளல்
எல்லாப் பொருள்களுக்கும் காண்பிப்பதற்காக -புராண ரத்னம் -என்னும் விஷ்ணு புராணத்தை
இயற்றி அருளினார் -என்றபடி-மொழி பட்டோடும் கவி யமுதத்தை உலகிற்கு உபகரித்தமையின்
நம் ஆழ்வாரை வள்ளல்-என்கிறார் .
வேதம் போலே அவப்பொருள் காண்பதற்கு இடம் ஆகாமையின் ஒரு குறையும் இல்லாதது -
என்பது தோன்ற -வாட்டமிலா மறை-என்கிறார் .பொருள் விளங்கும்படி தமிழில் அமைந்தமையின்
வண் தமிழ் மறை -என்கிறார் .வள்ளல் தந்த மறையும் -வண் மறை யாயிற்று -
தமிழ் மறைக்கு வண்மையாவது -ஞானம் முதல் வீடு -வரை எல்லாப் பயன்களையும் அளிக்கும் தன்மை .
கதிரவன் வருகை கண்டதும் -தாமரை மலர்வது போல் -எம்பெருமானார் இயல்வு கண்டதும்
வேதம் களிப்புற்றது .வண் தமிழ் மறை வாழ்வுற்றது -என்க -
மண்ணுலகில் –இயல்வு கண்டே -
சீலம் ஈட்ட வேண்டிய இடம்

மண்ணுலகம் ஆதலின் -மண்ணுலகில் -என்கிறார் .பாமர மக்களிடம் உள்ள சிறுமையையும்
தம்மிடம் உள்ள பெருமையையும் பாராது அவர்களோடு புரை யற கலந்து பரிமாறி கலந்து
இம்மண்ணுலகத்தில் சீலத்தை இராமானுசர் திரட்டிக் கொண்டார் -என்க ..
சீல குணம் வாய்ந்தவராய் எம்பெருமானார் பாமரரோடும் பழகி -அவர்களை ஆட் கொள்ளலின்
நீசச் சமயங்கள் அவர்கள் இடமும் இடம் பெற மாட்டாமல் மாண்டு ஒழிந்தன -என்க -
————————————————————————————————–

அடியேன் கேள்வி ஞானத்தினால் ஜல்ப்பித்தது -

பொறை அற கலந்து ஈட்டிய சீலம் குணம் புகழ்கிறார் இதில் -

எம்பெருமானார் ச்வாபத்தை கண்டு பாஹ்ய சமயங்களுக்கும் வேதத்துக்கும் திரு வாய் மொழிக்கும்

உண்டான ஆகாரங்களை அருளி செய்கிறார்.

./பிரயயோஜனாந்த பரர்  ஷுத்ரர்-சேதனர் உடன்-தன் பெருமையும் அவர்கள் சிறுமையும் பாராதே கலந்து பரிமாறி

பூ லோகத்தில் -அங்கு இல்லை -இங்கேயே -மென் மேலும் திரட்டி கொண்ட சீல  குணத்தை

உடையவரான எம்பெருமான் உடைய ச்வாபத்தை கண்டு

–ஆதித்ய தர்சனத்தில் அந்த காரம் நசித்து அம்புஜ சாதங்கள்-அம்புஜாதிகள்- முகம் மலருமா போலமலர -

பாஹ்ய மதங்கள் -குருஷ்டிமதங்கள்

.ஸ்வ  யுக்தி ச்தாபிதங்களாய் -பேச நின்ற சிவனுக்கும் -யுக்தியால் நிற்க வைத்து இருக்கிறார்கள்-

கற்பனை வளம் மிக்க சமயங்கள்–.சிங்கம் இல்லா காட்டில் நரி போல நிற்க –நீசம்-வேத பாக்கியம் என்பதால் தாழ்வு -

அனைத்தும் மாண்டன- மீண்டும் தலை தூக்காது.

.தர்மம் தலை குனிவு ஏற்பட்டால் அவதரிக்கிறான்– சர்வேஸ்வரன்

அந்த ச்ரமம் இங்கு இல்லை..நாரணனை காட்டிய வேதம் களிப்புற்றது-

பூர்வ பாகம் கர்ம காண்டம்  16 அத்யாயம் ஜைமினி-12 கர்ம 4 தேவதா கண்டம் கடைசி நாலு அத்யாயம் பிரம காண்டம்

..வேதம் தான் ஸ்தாபித்து கொடுத்தது..

எல்லாம் வேற சாஸ்திரம் இல்லை ஒரே சாஸ்திரம்..வேதமும் வேதாந்தமும்  ஓன்று தான்

-ஸ்வாமி- வேததாலே தான் நான் சொல்ல படுகிறேன் -கீதை/

/பூர்வ பாகம்- ஆராதனா ஸ்வரூபத்தையும் உத்தர பாகம் ஆராத்ய ஸ்வரூபத்தையும் சொல்லுகையாலே-

/உபய விபூதி யுக்தன்- வையம்  தகளியா -பேரை சொல்லாமல்-உபய விபூதியும் அருளிய பாசுரம் முதலில்

– முதல் பதிகம் பர பரன்–அன்பே நாரணர்க்கு-

எண் பெரும் நன்னலத்து நாரணர்க்கு என்று இரண்டாம் பத்தில் அருளியது போல

-திரு கண்டேன்- இவரை தவிர வேறு இல்லை

கண்ணன் அல்லால் தெய்வம் இல்லை நம் கண்ணன் கண் இரண்டையும் சேர்த்து ஆழ்வார்/

நாரணனை காட்டிய வேதம்-இவை

–இனி ஒரு குறை இல்லை என்று கர்வித்தது

/தென்- சர்வ பிரகார விலஷனமான திரு நகரி- ஆழ்வார் திரு நகரி-கலியனும் திரு வாலி திரு நகரி-

/வள்ளல்- பகவத் அனுபவ பரிவாக ரூபமான ச்வோக்திகளை லோகத்துக்கு உபகரித்து அருளின/

கருணை வெள்ளம் பீரிட்டு வாய் வெளியே வரும் – வாய் கரை போல

/நாலாயிரமும்  கொடுத்த வள்ளல் ஆழ்வார்

-வாட்டமிலா -ஒருகுறை இன்றிக்கே இருப்பதாய்

-தமிழ் மறைக்கும் வண்மை-ஒவ்தார்யத்தை உடைத்தாய் இருக்கிற திராவிட வேதமான திரு வாய் மொழி

பிராப்த ஐஸ்வர்யம் ஆயிற்று ..வாட்டம்-சங்கோசம் ஈட்டுதல்-திரட்டுதல் களிப்புருதல்-கர்வித்தல்

துர் மதங்கள் வேரோடு நசித்து போயின

அருளி செயல்களும் அபிவிருத்தங்கள் அடைந்தன.

.பிள்ளான் தொடங்கி வ்யாக்யானங்கள் பெருகின .

./மண் உலகில்-இங்கேயா!..அக்ஞானம் விளையும் இடம்

..பொய் நின்ற ஞானம் -பொய்யான உலகம்

பொய்யான ஞானம் அத்வைதம்- இல்லதும் உள்ளதும்

-விகாரம் என்பதால் –சுத்த சத்வ மயம் தானே ஞானம் விளைவிக்கும் .

./ஏறிய சீலம்-கலந்து -உபய விபூதி ஐஸ்வர்யம் பெற்ற பெருமை

.,பாராதே –நம் சிறுமையும் பாராதே

–திரு கோஷ்டியூர் நம்பி இடம் –  சரம ஸ்லோக அர்த்தம் குக்ய தமமாக தான் பெற்றதை அருளியதால்

..இதனால் தானே நம்பி எம்பெருமானாரே என்று  அவரே பட்டாம் சூட்டி அருளினார்

-/மேல் நாட்டு எழுந்து போகும் பொழுது

–கிருமி கண்ட சோழன்- பிள்ளை ஸ்ரீ ராமாயணமும் திரு வாய் மொழியும் இருக்கும் வரை ஸ்ரீ வைஷ்ணவம் அழிக்க முடியாது

-  ஸ்ரீ வைஷ்ணவர் பிரிந்து போக – இடையர்கள் நெற்றியில் இருந்த குறி கண்டு

-நம் வூர் ஸ்ரீ ரெங்கம்- என்ன-எம்பெருமானார் செவ்வனே இருக்கிறாரா ?

திரு மலை நல்லான் சிஷ்யர்கள்-சேர்ந்து தேடி போக

-ஸ்வாமி இவர்கள் தீ பந்தம் பார்த்து வர

-வெள்ளை சாத்தி கொண்டு இருக்கிறார்

-தேனும் தினை மாவும் சமர்ப்பிக்க -ராமானுஜர் சம்பந்தம் உண்டு

-ஆணை இட -காட்டி கொடுக்க

45 பேர் மீண்டும் பிரிய வேடர்கள் தேடி கொண்டு வர

-கொங்கு நாடு-பக்கத்தில் பிராமணர் கொங்கு பிராட்டி இருக்கும் இடம் கூட்டி போக-

சேவிக்க-தொட்டு சாப்பிட மாட்டோம்- ஸ்வாமி சம்பந்தம் உண்டே சாப்பிடலாம்

-கொங்கு பிராட்டி -ஸ்ரீ ரெங்கத்தில் இருந்த பொழுது

-பிச்சை எடுக்கும் பொழுது பெரிய செல்வர்கள் சேவிக்க -ஸ்வாமி இடமே வந்து கேட்டாள்

-என்ன சொத்து வைத்து இருகிறீர் நாம் அறிந்த விஷயம் சில சொல்லி வருகிறேன்

-அவளும் தனக்கு கேட்க்க -ஸ்வாமி துவயம் சொல்லி தர -

கொஞ்சம் நாள் கழித்து வூர் போகசொல்லி கொண்டு –

மந்த மதி-மீண்டும் கேட்டாள் –கதை சொல்லி ஸ்வாமி சம்பந்தம்

-தளிகை பண்ணி-நல்ல ஆடை மாற்றி பெருமாளுக்கு சமர்பித்து

-பாதுகைக்கு கண்டு அருள பண்ண-

/கை விளக்கு கொண்டு -லஷ்மணன் நூபுரம் மட்டும் தெரியும்-ஸ்வாமி திருவடி கண்டு கொண்டாள்

-கலந்து பரிமாறினர்

-சிஷாபத்ரிகை -ஸ்வாமி நாராயணன்  சம்ப்ரதாயம் 1800 வருஷம்-சிஷ்யர்கள்

ஒரு தடவை ஆவது ஸ்ரீ பெரும் புதூர் போய் செவிக்கணும்

ஸ்ரீ பாஷ்யம் கால ஷேபம் கேட்க வேண்டும் -என்றார்களாம்

திரு கோளூர் பெண் பிள்ளை ரகசியம்- வார்த்தை அருளி -புகும் ஊர் போகும் ஊர் ஆனதோ

மாடு மேய்க்கும் பிள்ளை சொல்லிய  அர்த்தம் – கூப்பிடு தூரம்-கேட்டு வித்தர்  ஆனார் ஸ்வாமி

–கூவுதல் வருதல் செய்யாயே -பாசுரம்-காசின வேந்தன் திரு புளிங்குடி

/இடையன் வூமை முதலானவர்க்கும் பாதுகையால்  ஸ்வாமி அருள ஆழ்வான் கண்டு மயங்கினார்

– இவை போல்வன திரட்டி கொண்ட சௌசீல்யம் /

பர பஷ பிரதி பத்தியம் பண்ணி தர்ம பஷம் நிலை நிறுத்திய ஸ்வாபம்

/திரு வேங்கடம் உடையான்-காளகஸ்தி சைவர்கள்-யாதவ ராயன் ராஜாவாலும் தடுக்க முடிய வில்லை

ஸ்வாமி-வென்று அப்பனுக்கு சங்கு ஆழி அளித்தார்

/மேல் நாட்டில்-விட்டல தேவ ராயன்-பெண் பிசாசு -தொண்டனூர் நம்பி சொல்லி பிராமரஜசை ஒட்டி

பௌ த்தர்  உடன் வாத போர்-பிரசங்கம்-பண்ணி வைத்து குதிர்ஷ்ட்டி  கற்பனையை -விரட்டி

–பட்டாச்சார்யர் முன் இருந்த ராஜா/விஷ்ணு வர்தன் பேர் மாற்றி கொண்டான்/

நாராயணனை காட்டிய வேதம்-பரத்வம் சொல்லி

..பிரதிஷ்ட்டை -சேது முதல் ஹிமாலயம் வரை ஞான மார்க்கம் பக்தி மார்கம் பரப்பி

–இனி நமக்கு  ஒன்றும்  இல்லை –கோவில் சாந்து -அடி கீழ் அமர்ந்து

-பிடித்தார் பிடித்தார் பெரிய வானுள் நிலவுவரே பிறந்தார் உயர்ந்தே

-அனைத்தும் கொடுக்கும் /காமரு மானை நோக்கியர்க்கே-

/வாட்ட மிலா -வண் தமிழ் -இரண்டு ஏற்றம்/

வேதம் அர்த்தம் புரிய வைக்கும் வள்ளல்  தன்மை தமிழ் மறைக்கு — /

பிர பன்ன குலமும் மங்களா சாசனம் பண்ணும் படி வாழ்ந்தது ..

———————————————————————————————————–

திருமலை நல்லான் சக்கரவர்த்தி ஸ்ரீ ராம கிருஷ்ண ஐயங்கார் திருவடிகளே சரணம் .

பிள்ளை லோகம் ஜீயர் திருவடிகளே சரணம் .

திருவரங்கத் தமுதனார் திருவடிகளே சரணம் .

ஆழ்வார் எம்பெருமானார் ஜீயர் திருவடிகளே சரணம்.

அமுத விருந்து -இராமானுஜ நூற்றந்தாதி வியாக்யானம்-53-அற்புதன் செம்மை இராமானுசன் -இத்யாதி ..

November 2, 2012
பெரிய ஜீயர் அருளிய உரை
ஐம்பத்து மூன்றாம் பாட்டு -அவதாரிகை .
பார்த்தன் அறு சமயங்கள் பதைப்ப -என்று பாஹ்ய சமயங்களை குலைய பண்ணி -இவ்விபூதியில்
இவர் ஸ்தாபித்த வர்த்தம் ஏது என்ன -
சகல சேதன அசெதனங்களும் சர்வேஸ்வரனுக்கே சேஷம் என்கிற விலஷனமான
அர்த்தத்தை ஸ்தாபித்து அருளினார் -என்கிறார் .
அற்புதன் செம்மை இராமானுசன் என்னை யாளவந்த
கற்பகம் கற்றவர் காமுறு சீலன் கருதரிய
பற்  பல்லுயிர்களும் பல்லுலகி யாவும் பரன தென்னும்
நற் பொருள் தன்னை இந்நானிலத்தே வந்து நாட்டினனே – -53 -
வியாக்யானம் -
என்னை அடிமை கொள்ளுகைக்காக நான் கிடந்த விடம் தேடி வந்த பரம உதாரராய் -
அறிவுடையார் ஆசைப்படும் படியான சௌசீல்யத்தை உடையராய் -அதி மானுஷமான
செயல்களை செய்கையாலே -ஆச்சர்ய பூதராய் ஆஸ்ரிதர் உடைய கௌடில்யதை பார்த்து
கை விடாதே -நீர் ஏறா மேடுகளில் விரகாலே நீர் எற்றுவாரைப் போலே தம்மை
அவர்களுக்கு ஈடாக அமைத்துப் பரிமாறும் ஆர்ஜவ குண யுக்தரான எம்பெருமானார்
நினைக்கப் புக்கால் நினைத்து தலைக் கட்ட -

அரிதாம்படி அசன்க்யாதரான ஆத்மாக்களுக்கும் -அவர்களுக்கு வாசஸ்தானமாய் -அசந்க்யா தமாய்
இருக்கிற சகல லோகங்களும் -சர்வ ஸ்மாத் பரனுக்கே சேஷம் என்கிற சீரிய அர்த்தத்தை
இந்த லோகத்திலே ஒருவர் அபேஷியிதாய் இருக்கத் தாமே வந்து ஸ்தாபித்து அருளினார் .
கற்பகத்தைக் காட்டில் இவர்க்கு விசேஷம் -
அடிமை கொள்ளுகையும் -
இருந்த இடம் தேடி வருகையும்
காமுறுதல்-விரும்புதல்
பற்  பல்லுயிர்கள்-பல பலவான உயிர்கள்
அசந்க்க்யாதரான உயிர்கள் என்றபடி
பல்லுலகில் யாவும் -என்றும் பாடம் சொல்லுவார்கள் -எழுத்தேற்றம் வருகையால் அது சேராது -
ஆனால் பல்லுலகியாவும் -என்றால் எழுத்தேற்றம் வாராதோ என்னில்
உரைக்கின்றனனுமக்கியான் -49-என்கிற இடத்தில் போலவே -
பல்லுலகியாவும் -என்கிற இடத்தில் -இகரமும் குற்றியலிகரமாய் வண்ணம் கெடாமைக்கு
கழிவுண் கையாலே எழுத்தேற்றம் வாராது
நாட்டுதல்-ஸ்தாபித்தல்–
——————————————————————————————————
பிள்ளை லோகம் ஜீயர் அருளிய உரை

அவதாரிகை -பார்த்தான் அறுசமயங்கள் பதைப்ப -என்று பாஹ்ய சமயங்களை குலைய பண்ணினார் என்றும் -
அரங்கன் செய்ய தாளிணை யோடு  ஆர்த்தான் -என்று பரம புருஷார்த்த சாம்ராஜ்யத்தை கொடுத்தார் என்றும் -
சொன்னீர் -அம் மாத்ரமேயோ -அவர் செய்தது என்னில் -அவ்வளவு அன்று -சகல அபேஷிதங்களையும் -
அபேஷா நிரபேஷமாக கல்பகம் போலே கொடுக்குமவராய் -சௌசீல்யம் உடையவராய் -அத்ய ஆச்சரிய பூதராய் -
ஆர்ஜவ குண யுக்தரான எம்பெருமானார் -சகல லோகங்களிலும் இருந்து உள்ள சகல ஆத்மாக்களும் சர்வ
ஸ்மாத் பரனுக்கே சேஷ பூதர் என்று இந்த லோகத்திலே பிரதிஷ்டிப்பித்து அருளினார் -
வியாக்யானம் -என்னை யாள-ஸ்ரீய பதியினுடைய திவ்ய ஆக்ஜ்ஜையாலே -சகல லோக உஜ்ஜீவன
விஷயமாக  அவதரித்தாரே ஆகிலும் -எதிர் சூழல் புக்கு எனைத்தோர் பிறப்பும் எனக்கே அருள் செய்ய -
என்கிறபடியே லோகத்தார் எல்லாரிலும் -நீசனேன் நிறை ஒன்றுமிலேன் -என்கிறபடியே அத்யந்த நிஹினனான
என்னிடத்தில் கிருபை பண்ணி அருளி -அடியேனை அடிமை கொள்ளுகைக்காக -வந்த கற்பகம் -தம்மை ஒருவரை
ரஷிக்கைக்காக அவதரித்தார் என்று காணும் இவர் திரு உள்ளத்தில் ஓடுகிறது -வந்த கற்பகம் -நித்ய விபூதியில் இருந்து
லீலா விபூதிக்கு எழுந்து அருளின கற்பகம் -கல்பகம் போலே அபீஷ்டார்த்த ப்ரதரானவர் -ஜடமாய் ஸ்தாவரமாய்
ஐஹிக புருஷார்த்த மாத்ர ப்ரதமாய் –  ஒரு தேச விசேஷத்தில் தானே நியதமாய் இறே அந்த கல்பகம் இருப்பது -
இந்த கல்பகம் அதில் நின்றும் -அதி விலஷணமாய் -அப்ராக்ருதமாய் –அஜஹத்ரி வர்க்கமபவர்க்க வைபவம் -என்றும்
நலமந்தமில்லதோர் நாடு புகுவீர் -என்றும் -நல்ல பதத்தால் மனை வாழ்வார் கொண்ட பெண்டிர் மக்கள் -என்கிறபடி
ஐ ஹிக ஆமுஷ்மிக சமஸ்த புருஷார்த்தங்களையும் கொடுக்கக் கடவ ஔ தார்யத்தை உடையதாய் -
உபய விபூதியிலும் வியாபித்து இருப்பதாய் -நித்தியமாய் நிற்பது ஓன்று இறே -ஆகையால் -வந்த கற்பகம் -என்று
சாகா சந்திர நியாயேன புத்த்யாரோபத்துக்காக சொன்னார் இத்தனை –நான் கிடந்த இடம் தேடி வந்து
விஷயீ கரித்த இது –  மகா ஒவ்தார்யம்    என்று வித்தராய் காணும் -வந்த கற்பகம் என்கிறார்
கற்றவர் காமுறு சீலன் -சகல சாஸ்திரங்களையும் அப்யசித்தாதாலே ஜ்ஞாநாதிகாராய்-உன்னை ஒழிய

ஒரு தெய்வம் மற்று அறியா மன்னு புகழ்  சேர் வடுக நம்பி -என்று கொண்டாடப்படுகிற வடுக நம்பி கிடாம்பி ஆச்சான்
முதலான முதலிகள் வ்யாமுக்தராய் ஆசைப்ப்படும்படியான ஸ்வபாவத்தையும்-சத்வ்ரத்தியையும் உடையவராய் -
அன்றிக்கே -பெரியவன் தாழ்ந்தவருடன் புரையறக் கலந்து பரிமாறுகை யாகிற சீல குணத்தை உடையவர் -என்றுமாம் -
காமுறுதல் -விரும்புதல் -எம்பெருமானார் கோயிலிலே வாழுகிற காலத்தில் -ஒரு நாள் மாத்யாஹ்ன சமயத்திலே
திருக் காவேரியிலே நீராடித் திரும்பவும் எழுந்து அருளிகிற அளவிலே வழியில் திருக் கோட்டியூர் நம்பி எதிரே
எழுந்து அருள -எம்பெருமானாரும் அந்த மணலிலே சாஷ்டாங்கமாக தண்டன் இட்டு நிற்க -நம்பியும்
அவரைக் கடாஷித்து -எழுந்திரும் -என்று அருளிச் செய்யாதே வெறுமனே இருந்தவாறே -அச் செர்த்தியை
கிடாம்பி ஆச்சான் கடாஷித்து அருளி -நம்பீ இவரைக் கொல்ல நினைத்தீரோ – என்று சீருபாறு செய்து -
மணலிலே சாஷ்டாங்கமாக விழுந்து இருக்கிற எம்பெருமானாரை வாரி எடுத்துக் கொண்டார் -என்று நம் முதலிகள்
கோஷ்டியில் பிரசித்தம் இறே -
அற்புதம் செம்மை -அதி மானுஷங்களான செஷ்டிதங்களை பண்ணுகையாலே -அத்புதராய் -ஆஸ்ரிதருடைய
கௌடில்யத்தை பார்த்து கை விடாதே நீர் ஏறா மேடுகளிலே -விரகாலே நீர் ஏற்றுமா போலே – தம்மை
அவர்களுக்கு ஈடாக அமைத்து பரிமாறும் ஆர்ஜவ குணத்தை உடையவரான -இராமானுசன் -எம்பெருமானார் -
கருதரிய -நினைக்கப் புக்கால் -நினைத்து தலைகாட்ட அரிதாம்படி -பற்பல்  உயிர்களும் -பலபடியான -பல் பல்
என்கையாலே -ஒரு ஜாதியே -அசந்க்யாதமாய் -அப்படிப்பட்ட ஜாதி குலங்களும் -அசந்யாதங்களாய்-
எண் பெருக்கு அந் நலத்து ஒண் பொருள் -என்கிறபடியே -எண்ணிறந்த ஆத்மாக்களும் -பல் உலகியாவும் -
அந்த ஆத்மாக்களுக்கு ஆவாஸ ஸ்தானமாய் –  அசந்க்யாதமாய் -இருக்கிற சகல லோகங்களும் -
பரனது என்னும் -பரபரானாம் -என்கிறபடியே -பிரம்ம ருத்ராதிகளுக்கும் பரனாய் -ஸ்ரீய பதி யானவனுக்கே -
சேஷ பூதம் என்றும் -சர்வே சோபி ச நாத நாகில ஜகத் வ்யாப்தாவ போதாமல  நந்தாகார யுதோப்ய நந்த  சூ குணஸ்
சர்வாத்மாநாம் சாஸிதா தேஹீ தாரண சாசநேசன   முகை -ஸ்வாதீ ந நித்ய ஸ்த்திதி ஸ்வாமீ நித்யம நோக்ய
மங்களவபும் ஸ்ரீ பூமி நீள அதிப -என்கிறபடியே -போக்ய போக உபகரண  போக ஸ்தான போக்த்தர்த்தவங்கள்
எல்லாம் -சர்வ ஸ்மாத் பரனான-நாராயணனுக்கே சேஷ பூதம் என்கிறது -

நற்பொருள் தன்னை -யதாவஸ்தித தசமீசீ நஜ்ஞா நத்தை  -அன்றிக்கே இப்படிப்பட்ட சீரிய அர்த்தத்தை
இந் நானிலத்தே வந்து -இந்த லோகம் எல்லாம் உஜ்ஜீவிக்கைக்காக தாமே வந்து அவதரித்து அருளி -
நாட்டிநானே -ஒருவரும் அபேஷியாது இருக்கச் செய்தே -நிர்ஹேதுகமாக பிரதிஷ்டிப்பித்து அருளினார் -
நாட்டுதல் -ஸ்தாபித்தல் -சிலருக்கு ஒரு காலத்தில்  உபதேசித்து போன மாத்ரமே அன்றிக்கே -லோகத்தார் எல்லாரும்
சர்வ காலமும் அனுபவித்து உஜ்ஜீவிக்கும் படியாக -ஸ்ரீ பாஷ்யாதி முகேன பிரதிஷ்டாபனம் பண்ணி அருளினார்
என்றது ஆய்த்து -யதண்ட மண்டாந்தர கோசரம்  சயத்த சோத்தரான்யவரனா நியா நிச – குணாம் பிரதான புருஷ
பரமபதம் பராத்பரம் பிரமசதேவிபூதையே -என்று ஆள வந்தாரும் அருளிச் செய்தார் இறே -
கல்பத்தைக் காட்டிலும் இவருக்கு விசேஷம் -அடிமை கொள்ளுகையும் -இருந்த இடத்தே வருகையும் -
பல்லுலகில் யாவும் -என்றும் பாடம் சொல்லுவார்கள் -எழுத்து ஏற்றம் ஆகையாலே அது  சேராது -
ஆனால் பல்லுலகியாவும் என்றால் எழுத்து ஏற்றம் வாராதோ என்றால் உரைக்கின்றனனுமக்கியான்
என்கிற இடத்தில் போலே பல்லுலகியாவும் -என்கிற இடத்திலும் இகரம்குற்றியலிகரமாய் வண்ணம்
கெடாமைக்கு வழி உண்டாகையாலே  எழுத்து ஏற்றம் வாராது என்று ஜீயரும் அருளிச் செய்தார் இறே -
—————————————————————————————————————-
அமுது விருந்து -
அவதாரிகை
அறு சமயங்கள் பதைப்ப பார்த்து இவர் இவ்வுலகத்தில் நிலை நாட்டின பொருள்
ஏது என்ன -
எல்லாப் பொருள்களும் சர்வேஸ்வரனுக்கே சேஷம் -என்ற
இந்த நற் பொருளை நிலை நாட்டி யருளினார்-என்கிறார் .
பத உரை
என்னை ஆள வந்த கற்பகம்
கற்பகத்தின் நின்றும் வேறுபாடு -
தோற்ற ஆட் கொள்கையும் -இரப்பாளர் இருக்குமிடம் தேடி வருகையும் -
எம்பெருமானார் ஆகிய  கற்பகத்துக்கு கூறப்பட்டன -
வந்த கற்பகம் -
பெருமாள் கோயிலில் இருந்து ஸ்ரீ ரங்கத்திற்கு எம்பெருமானார் வந்தது தம்மை ஆளுவதற்காகவே
என்று கருதுகிறார் -அமுதனார் -
என்னை-இரக்கவும் அறியாத என்னை -
என்னை யாக்கி எனக்கே தன்னைத் தந்த கற்பகம் -என்னும் நம் ஆழ்வார் திரு வாய் மொழியை
இங்கு நினைவு கூர்க-
வந்த கற்பகம் -
சக்கரவர்த்தி திருமகன் -சமேத்யப்ரதி நன்த்யச -இரப்பாளர்  இடம் வந்தும் கொண்டாடியும் -என்றபடி -
இரப்பாளர் இடம் வந்து கொடுப்பது போலே எம்பெருமானாரும் இரப்பாளனாகிய என்னிடம் வந்து
தன்னையே வழங்கினார்
கற்றவர் காமுறு சீலன் -
புன்மையாளனான என்னை ஆள வந்தமை யின் சீலமுடைமை தோற்றுகிறது -
இத்தகைய சீலம் கற்றவர்களால் விரும்பப் படுகிறதாம் -
கற்றவர் இடம் சீலம் காண்பது அரிது அன்றோ -அது கற்றவர் ஆகிய எம்பெருமானார் இடம்
இருப்பதைக் கண்டு கற்ற மற்றவர்களும் அதனை ஆசைப்படுகிறார்களாம் -
காமம் உறுதல்-காமுறுதல் –காமமுறுதல் என்பதன் மரூஉ
கருதரிய —நாட்டினனே -
கருதரிய பற பல்லுயிர்களும் பல்லுலகியாவும் -
இத்தனை என்று கருதிப் பார்த்து எண்ணித் தலைக் கட்ட முடியாமையின் கருதரிய
பற பல்லுயிர்களும் என்றார் .
சுருதியும் -இறைவன் ஒருவனே -பல -பஹூ-உயிர்களுக்கு  விருப்பத்தை அளிப்பதாக ஓதி உள்ளமை காண்க .
பல்லுலகில் யாவும் -என்றும் பாடம் சொல்லுவார்கள் -அது சரி அன்று
ஓர் அடிக்கு பதினேழு எழுத்து ஆதலின் நேர் பதினாறு என்ற இலக்கணத்தோடு பொருந்தாமையின் என்க .
பல் லுலகியாவும் என்ற பாடத்தில் இகரம் குற்றியலிகரம் ஆதலின்
அது தனி எழுத்தாக எண்ணப்படாது -
பல்லுலகியாவும் -அந்த உயிர் களுக்கு இருப்பிடமான எல்லா உலகங்களும் என்றபடி
பரனது -பிரமன் தொடங்கி எல்லா உயிர் களுக்கும் மேற்பட்டு இருத்தலின் இறைவன் பரன் எனப்படுகிறான் .
நம்மிலும் மேற்பட்டவர்கள் ஆகிய பிரமன் முதலியோர்க்கும் மேற்பட்டவன் என்னும்
கருத்தில் நம் ஆழ்வார் -முழுதுண்ட  பரபரன்-என்றார் .
பர பரன் ஆதலின் -புரம் எரித்ததும் -அமரர்க்கு அறிவு இயந்ததும் பரபரன் செயலே என்று அவர் கருதுகிறார் .
இங்கும் பற பல்லுயிர் கள் என்று பிரமன் உட்பட எல்லா ஆன்மாக்களுக்கும் மேற்பட்டவனாக
பரன் என்று சொல்லுகையாலே நம் ஆழ்வார் கூறிய பரபரனே இங்கு அமுதனாரால் கருதப் படுகிறான் .
அந்தர்யாமியாக எழுந்து அருளி இருந்து புரம் எரித்தல் –முதலிய செயல்களை செய்தது போலே
எல்லாப் பொருள்கள் இடத்திலும் -
நீராய் நிலனாய்..சிவனாய் அயனாய் -என்றபடி அந்தர்யாமியாக அவன் இருத்தலின் சிவன் முதலியோர்
போலே எல்லா பொருள்களும் அவன் இட்ட வழக்காய் உள்ளமை போதரும் .
போதரவே -பொருள்கள் அனைத்தும் -உள் நின்று இறைவனால் நியமிக்க படுதலின்
இறைவனுக்கு உடல் ஆகின்றன -இறைவன் பொருள் அனைத்திற்கும் ஆத்மா ஆகிறான் .
பிரியாது நின்று நியமிக்கும் பொருள் ஆன்மா என்றும்
அங்கனம் நியமிக்கப்படும் பொருள் உடல் என்றும்
ஆன்மாவுக்கும் உடலுக்கும் இலக்கணம் கூறுவர்
அத்தகைய உடல் உயிர் என்னும் தொடர்பே பரனது -என்கிற இடத்தில் -அது -என்கிற
ஆறாம் வேற்றுமை உருபினால் கருதப்படுகிறது ..இத்தொடர்பினை பிரதான பிரதிதந்த்ரார்ர்த்தம் -
பிற மதத்தவரால் ஏற்கப் படாது -நம் மதத்தவரால் மட்டும் ஏற்றுக் கொள்ளப் பட்ட முக்கியமான பொருள்-என்பர் .
அத்தகைய முக்கியமான பொருள் என்பது தோன்ற -நற் பொருள்-என்றார் .
இந்நானிலத்தே -
இந் நற்பொருளை அறிய மாட்டாத இருள் தரும் இவ்வுலகிலே அதனை ஏற்கும்படி ஸ்ரீ பாஷ்யம் முதலிய
நூல்களினாலும் வாதங்களினாலும் -இந் நற்பொருளை நிலை நாட்டினார் -என்க .
இங்கு பற பல்லுயிர் பரனது என்கையாலே
ஜீவான்மாவிற்க்கும் பரமான்விற்கும் உள்ள பேதமும் -
ஜீவான்மாக்களுக்குள் ஒருவருக்கு ஒருவர் உள்ள பேதமும்
காட்டப்படுகின்றன -
பல்லுலகு என்கையாலே -அவ வான்மாக்கள் இருக்கும் இடமாகிய பிரக்ருதியின்
பரிணாமமான அசித்து என்னும் பொருள் கூறப்பட்டது -
பரன் என்கையாலே ஈஸ்வர தத்வம் காட்டப்பட்டது -
ஆக
சித்து -அசித்து -ஈஸ்வரன் -என்கிற தத்வ த்ரயமும்
பரனது -என்னும் இடத்து அது என்றதால் நம்முடைய மதத்திற்கே உரிய
சரீர ஆத்ம பாவ ரூபமான சம்பந்தமும் கட்டப்பட்டன ஆயின .
——————————————————————————————————–

அடியேன் கேள்வி ஞானத்தினால் ஜல்ப்பித்தது -

தத்வ த்ரயம் –சரீர ஆத்மா சம்பந்தம்– சேஷ சேஷி பாவம்

-நல் பொருள் -சேதனங்கள்  அசேதனங்கள் அனைவருக்கும்

-வந்த கற்பகம் -ஐதிகம் ஆமுஷ்யம் இரண்டையும் கொடுக்கும்/

கற்றவர் காமுறு சீலன் -தன்னை கற்றவர் கோஷ்டியில் சேர்க்க வில்லை அமுதனார்

/கற்பகம் தானே வராது-

வடுக நம்பி கிடாம்பி ஆச்சான் போல்வார் என்பர் இந்த கற்றவர் -

-காமம் -கண் தெரியாமல் இருக்கணும்- காதல் கண்ணை மறைக்கணும் இவர்களுக்கு  தான் அப்படி

என்னை அடிமை கொள்வதற்காகவே

நான் கிடந்த -அவஸ்து- வாய் இருந்த இடம் தேடி

-காஞ்சி புரத்தில் இருந்து ஸ்ரீ ரெங்கம் வந்தார்

/பரம பதத்தில் இருந்ததை கற்பகம்- வாகனமும் ஆதி சேஷன் தானே/பரம ஒவ்தாராய்

பரம பதம் -ஸ்ரீ பெரும் புதூர் காஞ்சி ஸ்ரீ ரெங்கம்–ஆகிய  ஸ்தான த்ரயம்

/கற்றவருக்கு சீலம் இருப்பது துர் லபம்- அதனால் காமுறு சீலம்..

/ஜகத்துக்கு ஆச்சர்யர் ..அதி மானுஷ செயல்களை செய்கையாலே ஆச்சர்ய பூதராய்

-அற்புதன்/ செம்மை- ஆஸ்ரிதர் குடில்யம் -குறுக்கு புத்தி -பார்த்து கை விடாமல்

நீரேறா மேடுகளில் விரகாலே நீர் ஏற்றுவாரை போல

தம்மை அவர்களுக்கு ஈடாக அமைத்து பரிமாறும் ஆர்ஜவ குணம் யுக்தரான  எம்பெருமானார்

/நினைக்க புக்கால் நினைத்து தலை கட்ட அரிதாம் படி

எண்ணிக்கை அற்ற  ஆத்மாக்களும்

அவர்களுக்கு வாசஸ் ச்தானமாய் எண்ணிக்கை அற்று இருக்கிற சகல லோகங்களும்

சர்வ ச்மாத்பரனுக்கே சேஷம் என்கிறசீரிய அர்த்தத்தை அருளி .

வண்ணத்து பூச்சிகளே 27 லஷம் வகை உண்டாம் -அரும்  காட்சி அகம் ஒன்றில் மட்டும்

பற்பல்  உயிர் கள்-பல பல வான உயிர் கள் /எண்ண முடியாத ஜாதி கூட்டங்களையும் எண்ண முடியாது

கற்று கறவை கணங்கள் பல போல்

/சகல சேதனங்களும் அசேதனங்களும்  சர்வேஸ்வரனுக்கே சேஷம் என்கிற விலஷனமான அர்த்தம்

/ -விட்டு பிரியாதவை அனைத்தும் -

முழுது உண்ட பர பரன் -பிரளயத்தில் அவற்றை ரஷித்து -ஒன்றுமே  தன்னை விலக்காத ஸ்திதி  என்பதால் -

-மனிசர்க்கு தேவர் போல தேவர்க்கும் தேவாவோ

.நினைக்கு தலை கட்ட முடியாமல் -கருதரிய /பல் பல் ஜாதி -கூட்டங்களும் அநேகம்

-எண் பெரும் நன்னிலத்து ஒண் பொருள் ஈரிலே
 ஜீவாத்மா அநேகர்
.ஜீவாத்மா தங்களுக்குளே அநேகர்
 -பல் உலகி ஆவும்- சகல லோகக்ங்களும்அசித் சொல்லி
போக்கியம் போகோ உபகரணங்கள் போத்று வர்க்கம் போக்ய ஸ்தானம்
 /பரனது-பரர்களுக்கும் பரன் -ஈஸ்வரன் சர்வேஸ்வரன் /ஸ்ரீ ய பதிக்கே  சேஷ பூதன்
 ஸ்வதர சமஸ்த வஸ்து விசேஷணன்/
சாசனம் ஆத்மா சேஷி தரிக்கிறான்-அசந்கேயங்கள் அனைத்தும் //நாராயணனுக்கே சேஷ பூதம் /
நிகில ஜகத் உதயம் விபவம் லயம் லீலா -விவித விசித்திர அனந்த/
/திரு வுள்ளம் படி நடக்கும் பிரகிருதி  சித் காலம் எல்லாம் /த்ரி விதம் -

இது தான் நல்  பொருள்

சுரர் அறி நிலை ..விண் முதல் முழுவதும் வரன் முதலாய் அவை முழுதுண்ட பர பரன்

/புரம் ஒரு மூன்று எரித்து அமரர்க்கு அறிவு ஈந்து

, அரன் அயன் என உலகு அழித்து  அமைத்து உளன்

-இவன் ஒருவனே உளன்

வச படாமல் ஸ்ருஷ்டித்தும் அளித்தும் பண்ணுவான்/

சரீர ஆத்மா பாவமும் பரனது என்று

-நீராய் நிலனாய் போல.இது தான் நல் பொருள்

/நாரயனனனே நமக்கே பறை..தருவான்.-சுருக்கமாக – ஆண்டாள் காட்டியதையே திருப்பாவை ஜீயராகிய ஸ்வாமி

/இந்த லோகத்திலே ஒருவர் அபேஷியாது இருக்க தாமே  வந்து இவற்றை  ஸ்தாபித்து அருளுகிறார்

/அடிமை கொள்ளுகையும் இருந்த இடம் தேடி வருகையும் கற்பகத்தை காட்டிலும் இவருக்குவிசேஷம்

/காமுறுதல்- விரும்புதல்

//நாட்டுதல் -ஸ்தாபித்தல்

அனைத்தையும் கொடுக்கும் அவராய்-கற்பகம் போல

/குழைந்தைக்கு என்ன  தேவை என்று தாய் போல ஸ்வாமி க்கு தெரியும்

/..சௌசீல்யம் ஆச்சர்ய சேஷ்டிதம் ஆர்ஜவம் நேர்மை உடையவர்

/நாட்டினார்/கற்பகம் வள்ளல் மறைத்து வைக்காமல் வெளி இட்டார்

/அஞ்ஞானம் போக்கி இந் நானிலத்தே வந்து நாட்டியத்தால்  சௌசீல்யம்

/ ஆச்சர்யம் -இங்கு வந்து நாட்டிய செயல்/

ஆர்ஜவம்-தத்வ த்ரயம் சொல்லி ஏக தத்வம் போன்றவற்றை

சாஸ்திரம் ஒத்து கொண்ட நல் பொருளை நாட்டினார்

/நம்பியை தென் குறுங்குடி நின்ற அச் செம்பொன்னே திகழும் திரு மூர்த்தியை

உம்பர்வானவர் ஆதி  அம் சோதியை

எம்பிரானை -என் சொல்லி நான் மறப்பேன்

என்னை முனிவதீர் -அன்னைமீர்கள் பாசுரத்திலும்

அவன் பூரணன் இல்லை என்று அகலுவேனோ

அசந்நிகதன் என்று அகலுவேனோ

அழகன் இல்லை என்று அகலுவேனோ

மேன்மை இல்லை என்று அகலுவேனோ

உபாகாரம் செய்தவன் இல்லை என்று அகலுவேனோ -ஆழ்வார்

இது போல  அனைவரும் இருக்கும் படி  ஸ்வாமி அவன் ஸ்வரூப ரூப குணம் விபோதிகள் விளக்கி அருளினார்/

எதிர் சூழல் புக்கு எண்ணிறந்த   அருள் எனக்கே செய்தாய்

-நீசனேன் நிறை ஒன்றும் இலேன்-இருந்தும் .என்னை ஆள வந்த

-ஒருவன் தான் -அபீஷ்ட வரதன்-காரபன்காடு ஷேத்ரத்தில்

தேச விசேஷத்திலே மட்டும்/சைதன்யம் உள்ளவர்- ஐதிக புருஷார்த்தம் மட்டும் கேட்டு பெற்று

ஐஸ்வர்யம் கைவல்யம் பகவத் லாபார்த்தி -எழுவார் விடை கொள்வார் -நீள் கழல் பிரியாமல் வைகலும் இருப்பவர்

ஐதிக ஆமுஷ்யக சமஸ்த புருஷார்த்தங்களும்  வழங்குவன்

–நலம் அந்தம் இல்லாத நாடு புகுவீர்

நல்ல பதத்தால் மனை வாழ்வார் இரண்டும்

/பிள்ளை உறங்கா வல்லி தாசர்-விபீஷணன் சரணாகதி  கட்டம் கேட்டு அச்சம் கொள்ள

ஸ்வாமி அருளிய ஐதீகம்.-குரு பரம்பரை விசேஷம்

அது ராமர் கோஷ்டி இது ராமானுஜர் கோஷ்டி

நாம் .கிடந்த இடத்துக்கு தேடி வந்தார்

.வந்த கற்பகம்

திரு கமல பாதம் வந்து ஒரு ஆழ்வார் கண்ணில்-அங்கு உறையூரில்

இங்கு அனைவருக்கும்.

.என்னை ஆக்கி எனக்கே தன்னை தந்த கற்பகம்

-மாதவனும் கொடுக்காத திருவடிகளை ஸ்வாமி கொடுத்தார்

இரப்பாளி இருக்கும் இடம் போய் கொடையாளி கொடுக்கணும்.

கீதை கண்ணன் அர்ஜுனன் இருக்கும் இடத்தில் வந்தகு அருளியது போல

/கற்றவர் காமுறு சீலன்-ஞானாதிகர் உன்னை ஒழிய  ஒரு  தெய்வம் மற்று அறியா வடுக நம்பி தன் நிலையை /

கலங்கின திரு உள்ளதோடு தத் விருத்தி உடையவர் நன் நடை -அன்ன பட்ஷி போல -இவரும் ஹம்சம் தானே

ராஜ ஹம்சம் நன் நடத்தை ஸ்வாபம்/
/சீலம்-புரை அற கலந்தாரே/ காமுறுதல்..திரு கோஷ்டியூர் நம்பியை மணல் பாங்கில் சேவிக்கும்
 பொழுது  -நம்பி இவரை கொல்ல நினைத்தீரோ-  என்ற கிடாம்பி ஆச்சானனை வாரி எடுத்தாரே
. கொண்ட பெரும் காதலுக்கு பத்திமை .நூல் வரம்பு இல்லை
/அற்புதம் -பிரம்மா ராஜசை ஒட்டினாரே
/ஆயிரம் பேரை ஒரே சமயத்தில் வாதாடி/
/ஆஸ்ரிதர் நேர் மாறி இருந்தாலும் யாதவ பிரகாசரை கை கொண்டாரே/
அவர்களுக்கு தகுந்தவாறு தாழ்ந்து நீராடும் குணம் பெரிய நம்பி குமாரர் திருத்தி பண்ணி கொண்டது செம்மை-ஆர்ஜிதம்.
நீர் என்னை விட்டாலும் நாம் உம்மை விடோம் -என்று சொல்லி திருத்தி பணி கொண்டாரே
./ /ஜகத் சரீரம் சர்வம் /சீரிய அர்த்தம் /தாமே வந்து அருளி நாட்டினார்

-பிரதிஷ்டை பண்ணி-ஸ்தாபித்தார்.சிலருக்கு ஒரு காலத்தில் உபதேசித்து போகாமல்-கீதாசார்யன் போல அன்றிக்கே -

அடிமை கொள்கையும் இருந்த இடத்தே வருகையும் கற்பகம் விட ஏற்றம் ஸ்வாமிக்கு

என்னை ஆள வந்த கற்பகம்

-தன்னையும் விடாமல்  கை கொண்டதை அருளி கொண்டு வருகிறார்–

——————————————————————————————————-

திருமலை நல்லான் சக்கரவர்த்தி ஸ்ரீ ராம கிருஷ்ண ஐயங்கார் திருவடிகளே சரணம் .

பிள்ளை லோகம் ஜீயர் திருவடிகளே சரணம் .

திருவரங்கத் தமுதனார் திருவடிகளே சரணம் .

ஆழ்வார் எம்பெருமானார் ஜீயர் திருவடிகளே சரணம்.

அமுத விருந்து -இராமானுஜ நூற்றந்தாதி வியாக்யானம்-52-பார்த்தான் அறு சமயங்கள் பதைப்ப -இத்யாதி ..

November 2, 2012
பெரிய ஜீயர் அருளிய உரை
ஐம்பத்து இரண்டாம் பாடு -அவதாரிகை
என்னை ஆள வந்து இப்படியில் பிறந்தது -என்று ஒருவராலும் என்னை ஆள வரியனான
என்னை ஆளுகைக்காக வந்து அவதரித்தார் என்றீர் .
இவர் தாம் இப்படி அகடிதகடநா சமர்த்தரோ என்ன -அவர் செய்த அகடிதகடனங்களை
அருளிச் செய்கிறார் .
பார்த்தான் அறு சமயங்கள் பதைப்ப இப்பார் முழுதும்
போர்த்தான்  புகழ்  கொண்டு புன்மையினேன் இடைத்தான் புகுந்து
தீர்த்தான் இருவினை தீர்த்து அரங்கன் செய்ய தாள் இணையோடு
ஆர்த்தான் இவை எம் மிராமானுசன் செய்யும் அற்புதமே –52-
வியாக்யானம் -
வேத பாஹ்யங்களான ஷட் சமயங்களும் நடுங்கும்படியாக கண்டார் .
இந்தப் பூமி எங்கும் தம்முடைய திவ்ய கீர்த்தியாலே மூடி விட்டார்
அநாத்ம குணங்களை நிரூபகமாக உடையனாய் இருக்கிற என் பக்கலிலே   என்னுடைய
அர்த்தித்வாதி நிரபேஷமாக தாமே புகுந்து -
யத் பிரம கல்ப நியுதா நுபவேப்ய நாச்யம்-வைகுண்ட ஸ்தவம் -59 – என்கிறபடியே
கால தத்வமுள்ளதனையும் அனுபவித்தாலும் -தொலையாது என்னும்படியான மகா பாபங்களை
போக்கினார் -இப்படி பாபங்களைப் போக்கி -பெரிய பெருமாள் உடைய அழகிய திருவடிகளோடு
சம்பந்தித்தார் -எங்களுக்கு நாதரான எம்பெருமானார் செய்து அருளின ஆச்சர்யங்கள் இவை -
அற்புதம்-அத்புதம்
அதாவது அகடிதகட நா பிரயுக்தமான ஆச்சர்யம்
பதித்தல்-துடித்தல்
போர்த்தல்-மூடுதல்
இருமை-பெருமை
ஆர்த்தல்-பந்தித்தல்–
———————————————————————————————————–
பிள்ளை லோகம் ஜீயர் அருளிய உரை
அவதாரிகை -என்னை ஆள வந்து இப்படியில் பிறந்தது -என்று ஒருவராலும் ஆள அரிய என்னை
ஆள வந்து அவதரித்தார் என்று அவரைக் கொண்டாடா நின்றீர் -இந்த அவதாரத்திலே உம்மை ஒருவரையே
ஆளா நின்றாரோ என்ன -முதல் முன்னம் உத்தேசித்து அவதரித்தது என்னை ஆளுக்கைக்காகவே -ஆகிலும்
இவர் அவதரித்துஅருளி -அவைதிக சமயங்களாலே நசித்துப் போன லோகங்களை எல்லாம் சகிக்க மாட்டாதே -
அந்த அவைதிக மதங்களை நசிப்பித்து -தம்முடைய கீர்த்தியாலே லோகங்கள் எல்லாவற்றிலும் வியாபித்து -
க்ரூர பாவியான என் பக்கலிலே பிரவேசித்து -என்னுடைய பாபங்கள் எல்லாம் நசித்துப் போகும்படி பண்ணி -
பின்பு பெரிய பெருமாள் உடைய அழகிய திருவடிகளோடு சம்பந்திப்பித்தார் -இப்படி ஒரு கார்யத்தை உத்தேசித்து
அநேக கார்யங்களை செய்தார் -இப்படி இந்த எம்பெருமானார் செய்து அருளும் ஆஸ்ரயன்களைக் கண்டீரே
என்று வித்தார் ஆகிறார்
வியாக்யானம் -பார்த்தான் அறு சமயங்கள் பதைப்ப -அறு சமயங்கள் -பௌ த்த சாருவாக சாக்ய உலூக்ய பாசுபத காணா பத்யங்கள்
என்கிற வேத பாஹ்ய சமயங்கள் ஆறும் என்னுதல் – -அன்றிக்கே -அனுஷ்டான  தசையிலே அத்யந்த துக்க ரூபங்கள் ஆனவை
என்னுதல் -பதைப்ப பார்த்தான் -இப்படிப் பட்ட வேத பாஹ்ய சமயங்கள் எல்லாம் நிர்மூலமாக போம்படி அவற்றை
கடாஷித்தார் -பதைத்தல் -துடித்தல் -திக்சவ்தாபத் தஜைத்ரத் வஜபடபவ நச்பாதி நிர்த்தூத தத் தத் சித்தாந்த ச்தோம கூலச்த
பகவிகம நவ்யக்தசத் வர்த்த நீகா -என்று அபியுக்தரும் அருளிச் செய்தார் இறே -இப்பார் முழுதும் போர்த்தான் புகழ் கொண்டு -
லோகம் எல்லாம் நிச்சபத்னமாகப் பண்ண வே தமக்கு எல்லாம் கைவசம் ஆய்த்து -இப்படிப்பட்ட பூமி எங்கும் பண்டித பாமார சாதாரணமாக தம்மைக் கொண்டாடும்படி தம்முடைய கீர்த்தியை சர்வ திக்கிலும் வ்யாபித்தார் -

போர்த்தல் -மூடுதல் -புன்மையின் இடை – -வந்தேறியான பாபங்கள் ஒன்றும் இன்றிக்கே -வேம்பு முற்ற கைப்பு மிகுவது போலே -
என்கிறபடியே நாள் தோறும் என்னால் தீரக் கழியச் செய்யப்பட்டவையாய்  -பாபாநாம்வா -என்றும் -தேத்வகம் புஞ்சதேபாப -
என்றும் சொல்லுகிறபடியே -அந்த பாபங்களே ஒரு வடிவாக உடையவன் ஆகையாலே அத்யந்த பாபியான என் இடத்திலே -
தான் புகுந்து -அடியேன் ஒரு சாதனா அனுஷ்டானம் பண்ணாதே இருக்கச் செய்தேயும் –அர்த்தியாதே இருக்கச் செய்தேயும் -
தத் உபய நிரபேஷமாக தாமே நிர்ஹேதுகமாக வந்து பிரவேசித்து  –இருவினை -இரண்டு வகைப்பட்ட வினை -புண்ய பாபங்கள்
என்றபடி -அன்றிக்கே -இருமை -பெருமையாய் -யத் பிரம கல்ப நியுதா நுபவேப்ய நாச்யம் தத் கில்பிஷம் ஸ்ர்ஜதி ஜந்து ரிஹஷனார்த்தே -
என்றும்– பாபானாம் பிரதமோச்ம்யஹம் -என்றும் -மயிதிஷ்டதி துஷ்க்ர்தாம் பிரதானே -என்றும் அஹமசம்ய பராதசக்ரவர்த்தி -என்றும்
அனுபவ பிராயசித்தங்களாலும் -எத்தனைஎனும் தரம் உடையவராலும் நிவர்திப்பிக்க அரியதான என்னுடைய மகா பாபங்களை -என்றபடி-
தீர்த்தான் -இவற்றை அநாயாசேன மணலிலே எழுதின எழுத்தை துடைப்பாரைப்  போலே துடைத்தார் –  வானோ மறிகடலோ
மாருதமோ தீயகமோ கானோ ஒருங்கிற்று கண்டிலமால் -என்றும் -சும்மனாதே கை விட்டோடி  தூறுகள் பாய்ந்தனவே -
என்றும் சொல்லுகிறபடி வாசனையோடு போக்கினார் என்றபடி -
தீர்த்து -அந்தப்படி ரஷணம் பண்ணி ஆறி கை வாங்கி இருக்கை அன்றிக்கே -இப்படி பாபங்களை எல்லாம் போக்கி -
அரங்கன் -எட்டா நிலமான பரம பதத்தில் போய் ஆஸ்ரயி என்றும் –யோக மார்கத்தில் அந்தர்யாமியை ஆஸ்ரயி என்றும்
இப்படி அநேகங்களானவற்றை உபதேசித்து போருகை அன்றிக்கே -அத்யந்த சுலபராய் கொண்டு -நான் இருந்த இடத்தில்
இருக்கிற பெரிய பெருமாள் உடைய -செய்ய தாளிணையோடு ஆர்த்தான் -அரங்கத்தம்மான் திருக்கமல பாதம் -
என்கிறபடியே -தர்சநீயமாய் -பாவனத்வ போக்யங்களுக்கு பரஸ்பர சதர்சமான திருவடிகளோடு சம்பந்திப்பித்தார் -
சேஷ சேஷி பாவ சம்பந்தத்தை அறிவிப்பித்தார்    -என்றபடி –ஆர்த்தல் -பந்தித்தல் இவை எல்லாம் ராமானுசன் செய்யும் அற்புதமே -இவ்வளவும் சொன்னவை எல்லாம் எங்களுக்காக அவதரித்து

அருளின எம்பெருமானார் செய்தருளும் அற்புத காரியங்கள் -அற்புதம் -அத்புதம் -பித்ர்வாக்ய பரிபாலனம் பண்ண
வேண்டும் என்று காட்டுக்கு போய் அவ்வளவோடு நில்லாதே -ராஷசரை எல்லாம் சம்ஹரித்து -திரு வணை
கட்டுவித்து -மகா ராஜருக்கும்  ஸ்ரீ விபீஷண ஆழ்வானுக்கும் ஸ்வ ச்வராஜ்யங்களைக் கொடுத்தான் -போந்த
சக்கரவர்த்தி திருமகனைப் போலே -ஓன்று செய்ய என்றுஒருப்பட்டு -அநேகமான அதி மானுஷ செஷ்டிதங்களை
பண்ணி அருளினார் காணும் இவரும்  – இப்படி இறே மகா புருஷர்கள் படி இருப்பது -கா புருஷர்கள் ஆனால்
உபக்ரமத்திலே அநேக பிரகல்பங்களைச் சொல்லி -கார்ய சமயம் வந்தவாறே -வருந்தியும் அல்பமாகிலும்
செய்ய மாட்டார்கள் -என்றது ஆய்த்து -
————————————————————————————————
அமுது விருந்து
அவதாரிகை
ஒருவராலும் ஆள முடியாத என்னை ஆண்டதுபோலே -இன்னும் பல
பொருந்தாவற்றையும் பொருந்த விடும் திறமை -எம்பெருமானார் இடம் உண்டு என்கிறார் .
பத உரை -
அறு சமயங்கள்-ஆறு மாதங்கள்
பதைப்ப -நடுங்கும்படியாக
பார்த்தான்-நோக்கினார்
இப்பார் முழுதும் -இம்மண்ணுலகம் எங்கும்
புகழ் கொண்டு –தம் கீர்த்தியாலே
போர்த்தான் -மூடினார்
புன்மையினேன் இடை -குற்றமுடையவனாகிய என்னிடத்திலே
தான் புகுந்து -தாமே வந்து புகுந்து
இரு வினை-பெரிய பாபங்களை
தீர்த்தான் -நீக்கினார்
தீர்த்து -இவ்வாறு தீ வினைகளை அகற்றி
அரங்கன் -பெரிய பெருமாள் உடைய
செய்ய -அழகிய
தாள் இணையோடு -திருப் பாதங்களோடே
ஆர்த்தான் -பிணைத்தார் -
எம் இராமானுசன் -எம் தலைவரான எம்பெருமானார்
செய்யும்-செய்திடும்
அற்புதம் இவை -வியத்தகு செயல்கள் இவை
வியாக்யானம் -
பார்த்தான் அறு சமயங்கள் பதைப்ப -
ஆறு சமயங்களும் தம்முள் ஒன்றுக்கு ஓன்று முரண்பட்டுக் போரிடவனவாயினும்
வைதிக மதத்தை எதிர்ப்பதில் அவையாவும் கருத்து ஒன்றிக் கூடுவன -
எம்பெருமானார் ஏறிட்டுப் பார்த்த உடன் திரண்ட அவை யாவும் பதைத்னவாம்
இப்பார் -போர்த்தான்
கற்றார் மாற்றார் என்ற வேறு பாடின்றி உலகம் அனைத்தும் இவர் புகழ் பரவியது என்றபடி -
அறு சமயங்கள் பதைப்பப் பார்த்தமையால் உண்டான புகழ் ஆதலின் அந்த
சமயங்கள் பரவிய உலகம் அனைத்திலும் அப் புகழ் பரவியது என்க -
புன்மையினேன் இடை –ஆர்த்தான்
இப்படியில் பிறந்து -தன்னை ஆண்ட விதத்தை அருளிச் செய்கிறார் -
நன்மையால் மிக்க நான் மறையாளர்கள் புன்மையாக கருதிய தன்னை -
அன்னையாய் அத்தனாய் நம் ஆழ்வார் ஆண்ட தன்மையை மதுர கவிகளும்
அருளி செய்தார் -தம்மிடம் புன்மையே மிக்கு இருத்தலின் -அதனையே தமக்கு நிரூபகமாக -
புன்மையினேன் -என்கிறார்.புன்மையினேன் இடைப் புகுந்து -என்றமையால்-வாத்சல்யம் -தோற்றுதலின் -
அன்னையாய் ஆண்டமை கூறப்பட்டதாயிற்று -.இரு வினை தீர்த்தமையின் அத்தனாய் ஆண்டமை
கூறப்பட்டதாயிற்று .தான் புகுந்து -என்றமையின் -நிர்ஹெதுகத்வம் -காண்பிக்க பட்டதாயிற்று -
சாதன அனுஷ்டானம் இன்றி புகுந்தமை கூறப் பட்டதாயிற்று -
புன்மையினேன் இடைத்தான் புகுந்து என்று -புன்மை இல்லாது புகுந்தமைக்கு ஹேது வேறு இல்லை
என்பது தோன்ற அருளிச் செய்ததனால் -புன்மையாகக் கருதுவராதலின் என்னை யாண்டிடும் தன்மையான் -
என்ற பொருள் காண்பிக்க பட்டதாயிற்று -புகுந்து என்ற சொல் நயத்தாலே -எம்பெருமானாரையும் வர ஒட்டாது
தடுக்க வல்ல புன்மையின் திண்மை தோற்றுகிறது -
இருவினை -மகா பாபம்-புண்ய பாபங்கள் ஆகவுமாம் -
தீர்த்தன் தீர்த்து -என்று மீண்டும் கூறுவதால் -ஒரு அரிய செயல் செய்து முடித்தமை தோற்றுகிறது -
இதனால் அநிஷ்ட நிவ்ருத்தி கூறப் பட்டது .இனி அரங்கன் செய்ய தாள் இணையோடு ஆர்த்தான்
என்று இஷ்ட ப்ராப்தி கூறப் படுகிறது
.ஈஸ்வரன் சார்ந்த இரு  வல் வினைகளும் சரித்து-
மாயப் பற்று அறுத்து -
தீர்ந்து
தன்பால் மனம் வைக்கத் திருத்தி
தன் அடியார்க்காக வீடு திருத்துவான் -
எம்பெருமானாரோ -இவ்வமுதனாரை புன்மையினர் ஆதலின் அரங்கன் செய்ய தாள்
இணையோடு ஆர்த்து வைத்தார் .
———————————————————————————————————————-
அடியேன் கேள்வி ஞானத்தினால் ஜல்பித்தது -

ஸ்வாமி செய்த அகடிதகடனந்களை அருளி செய்கிறார்.

.பார்த்தான்–தீர்க்க கடாஷம்

-அறு சமயங்கள் பதைப்ப-நடுங்கும் படி கண்டார்

-புகழை பெரியவர் சிறுவர் வாசி இன்றி தம் உடைய திவ்ய கீர்தியாலே போர்த்தார்

-ரஷிக்க போர்த்து கொள்வது போல மூடுதல்

-அநாத்ம குணங்களை நிரூபகமாக உடையவனாய் இருக்கிற என் பக்கலிலே என் உடைய

அர்தித்வாதி -நிரபெஷமாக தாமே புகுந்து

-கால தத்வம் உள்ளது அளவும்  அனுபவித்தாலும் தொலையாத மகா பாபங்களை போக்கினார்

-அநிஷ்டம் தொலைத்து மீண்டும்  அழுக்கு வராமல் இருக்க-இஷ்டம் பிராப்தி .

.போக்கி பெரிய பெருமாள் அழகிய திருவடிகள் உடன் சம்பந்த்திதார்

பிரமாணம் =அறிவின் ஊற்று -பிரத்யட்ஷம் அனுமானம் வேத சப்தம்

-வேத பாஹ்யங்கள்  ஆறு சமயங்கள்.

-சாந்தி சமம் தமம் இல்லாத புன்மையன்

-வெளி உள் இந்த்ரியங்கள் அடக்க தெரியாத-

இதையே சொரூப தர்மம்-

என் இடை =என் இடத்தில்/

அறம் பொருள் காமம் ஆர் ஆர்  இவற்றின் இடை அதனை எய்துவார் மூன்றின் உள்ளே -போல /

/தானே வந்து கை கொண்டார்..

/அரங்கன் உடன் ஆர்த்தான்/ தாள் இணை உடன் ஆர்த்தான்/

செய்ய தாமரை தாள் இணை வாழியே அழகிய மணவாளன்

/ஆர்த்தான் சம்பத்திதான் விடு பட முடியாமல் ..

-இது தான் பெரிய அகடிதகட கார்யம்

-அர்சைக்கு ஏற்றம்- ஸ்வாமி திருவடியில் வைத்து கொள்ளாமல் ஆச்சார்யர் பகவான் திருவடியில் சேர்த்தான்

..எம் ராமானுசன்-நாதர் செய்யும் ஆச்சர்ய செயல்கள்..

/இப் பார் முழுதும் போர்தான்- என் ஒருவரை மட்டும் இல்லை என்று நேராக சொல்லாமல் .

.அவதரித்தது என்னை ஆளுகைக்கு தான்

–கருட சேவை சேவிக்க பொழுது போனால் போது ஏற்ற கால் வாங்குவது போல இவை எல்லாம் பண்ணினாராம்..

வந்தது அமுதனாரை கை பிடித்து தூக்க தான்

/கீர்த்தியால் வியாபித்து அவைதிக சமயம் பதிக்கும் படி பண்ணி

/குரூர பாபியான என் இடத்தில் வந்து பாபங்களை நசித்து பெரிய பெருமாள் திரு அடிகளில் சேர்த்தார்

..சாருவாக சாக்யன்-ஜெயின்-பாசுபத -உலுக்ய காணபத்யம்  ஆறு என்ற எண்ணிக்கை மட்டும் இல்லை -

/அனுஷ்டான தசையில் அறுக்கும்-

சிரம படுத்தும் சமயங்கள் /பதஞ்சலி-ஆதி சேஷன் அவதாரம் என்பர்

/.கோவிலிலே கைங்கர்யங்களில்  புகுத்தி வைத்தார்

/வேதாந்த  கொடி நட்டார்/

சங்கரர் கர்வம் -பாணாசுர யுத்தம் அங்கு-அத்வைதம்  நிரசனம் இங்கு/

சு பலது உத்க்ருது யாதவ பிரகாசர் கீழ் குலம்  புக்க வராக கோபாலர்

/அவரோபிதமான் -அ பார்த்தான் அர்ஜுனன் விரோதிகளின் இறக்கினான் /வேட்யங்களுக்கு விரோதிகளை இவர் இறக்கினார்/

புகழ்  கொண்டு பண்டித பாமர வாசி அற -முதலி ஆண்டானை கொண்டு திரு அடி தீர்த்தம் சாதித்து

ஊமையை தம் திருவடி பலத்தால்-பரம பதம் கொடுத்து

புன்மையினேன் இடை /வந்தேறி யான பாபங்கள் இன்றி ச்வாபிகா பாபங்கள் வேம்பு முற்ற கைப்பு கூடுவது போல

/ஜன்ம கூட  கூட பாபங்கள் அதிகரித்து

/அத்யந்த பாபி-அன்பேயோ போல பாபமே வடிவு எடுத்தால் போல

/சாதனம் அனுஷ்டிக்க வில்லை பிராத்திக்கவும் இல்லை.

.நிர்கேதுமாக தானே வந்தார்..பிரவேசித்தார்

.புகுந்து-கூட்டத்தில் புகுவது போல

.புன்மை திடம் ஸ்வாமியே புகுந்து வரும் படியான திண்மை/

இரு பருத்த புண்யம் பாபம்

/தீர்த்தார்– மணலில் கோடு அழிப்பது  போல

/வானோ மரி கடலோ .. சும்  எனாதே கை விட்டு ஓடி தூறுகள் பாய்ந்தனவே

/அன்னையாய் அத்தனாய்  வாத் சல்யம் காட்டி

நல் வழி-புன்மையின் இடை புகுந்தது அன்னை போல ஆளும் தன்மை

இருவினை தீர்த்து தாள் இணை சேர்த்தான் தந்தை

— நன்மையால் மிக்க நான் மறை ஆளர்கள் புன்மையாக கருதுவர்

-கை விட்டதே காரணம்–இது தான் ஹேது..

/தானே புகுந்து-நிர்கேதுகமாக -இல்லை புன்மையே பாபத்தையே ஹேதுவாக கொண்டு

தீர்த்து தன் பால் மனம் வைக்க

-அவனும்..புகுந்த பின்பு ஆறி  கை வாங்கி இருக்கை அன்றிக்கே-

அரங்கன்-செய்ய தாள் இணை..எட்டா நிலம் இல்லை-ஏரார் முயல் விட்டு காக்கைபின் போவதே

/யோக மார்க்கத்தால் அந்தர்யாமி /அத்யந்த சுலபர்

– இருந்த இடத்தில் இருக்கிற அரங்கன்-திரு கமல பாதம் -செய்ய தாள் இணை- சேர்க்கை

பாவனத்வம் போக்யத்வம்/ உபாய உபேயம் போல

–பித்ரு வாக்ய பரி பாலன் என்று போய்- ராஷசர்களை முடித்து -திரு சேது   கட்டுவித்து

மகாராஜருக்கும் விபீஷணனுக்கும் தமத அரசை வழங்கி-அதி மானுஷ சேஷ்டிதம் செய்து..

சரவல லோக சரண்யன் -என்பதை மறந்து கிடந்தேன் ..ஒழிக்க ஒழியாத சம்பந்தம்

சேர்த்தார் சேஷ சேஷி பாவத்தை அறிவிப்பித்தார்

இருந்த இடத்தில் இருக்கிற அரங்கன்-திரு கமல பாதம் -செய்ய தாள் இணை- சேர்க்கை

பாவனத்வம் போக்யத்வம்/ உபாய உபேயம் போல-

——————————————————————————————–

திருமலை நல்லான் சக்கரவர்த்தி ஸ்ரீ ராம கிருஷ்ண ஐயங்கார் திருவடிகளே சரணம் .

பிள்ளை லோகம் ஜீயர் திருவடிகளே சரணம் .

திருவரங்கத் தமுதனார் திருவடிகளே சரணம் .

ஆழ்வார் எம்பெருமானார் ஜீயர் திருவடிகளே சரணம்.

அமுத விருந்து -இராமானுஜ நூற்றந்தாதி வியாக்யானம்-51-அடியைத் தொடர்ந்து எழும் ஐவர் கட்காய் -இத்யாதி ..

November 2, 2012
பெரிய ஜீயர் அருளிய உரை
ஐம்பத்தோராம் பாட்டு -அவதாரிகை
எம்பெருமானார் இந்த லோகத்தில் அவதரித்து அருளிற்று என்னை யடிமை கொள்ளுகைக்காக -
வேறு ஒரு ஹேதுவும் இல்லை -என்கிறார்.
அடியைத் தொடர்ந்து எழும் ஐவர் கட்காய் அன்று பாரதப்போர்
முடியப் பரி நெடும் தேர் விடும் கோனை முழுது உணர்ந்த
அடியர்க்கு அமுதம் இராமானுசன் என்னை யால வந்திப்
படியில் பிறந்தது மற்றில்லை காரணம் பார்த்திடிலே –51 -
வியாக்யானம் -
க்ருஷ்ணாஸ்ரயா க்ருஷ்ணபலா கிருஷ்ண நாதாச்ச பாண்டவா -பாரதம்-த்ரோண- 183- – என்கிறபடியே
திருவடிகளை பின் சென்று -கர்வோத்தரராய் இருக்கிற பாண்டவர்களுக்காகாத் துர்வர்க்கமடைய
அங்கே திரண்டு இவர்கள் தனிப்பட்டு -தன்னை ஒழிய வேறு துணை அற்று இருக்கிறவன்று -
பாரத சமரத்திலே அவர்கள் பிரதி பஷம் முடியும் படி -ஆடிய மா நெடும்தேர் -திருவாய் மொழி – 6-8 9- -
என்கிறபடியே குதிரை பூண்ட நெடிய தேரை நடத்தின சர்வேஸ்வரனை ஆஸ்ரித பஷபாதம் -
ஆஸ்ரித பாரதத்ர்யம் -ஆஸ்ரித விரோதி நிரசனம் -முதலான சர்வ ச்வபாவங்களையும் அறிந்து
அவவவ ச்வபாவங்களுக்கு தோற்று எழுதிக் கொடுத்து இருக்கும் அவர்களுக்கு போகய பூதரராய் இருக்கும்
எம்பெருமானார் இந்தப் பூமியில் வந்து அவதரித்து -என்னை ஆளுகைக்காக -
ஆராயில் வேறு ஒரு காரணம் இல்லை -
எழுச்சி -கிளப்பும் -அதாவது -நாம் கிருஷ்ண ஆஸ்ரயர் -என்கிற ஒவ்த்தத்யம்
படி-பூமி–
———————————————————————————————————————
பிள்ளை லோகம் ஜீயர் அருளிய உரை

அவதாரிகை -பால்யமே பிடித்து -மாதுலேயன் என்று நினையாதே ரஷகன் என்றே அத்யவசித்து இருக்கிற
பஞ்ச பாண்டவர்களுக்கு பிரதி பஷம் அழியும்படி சாரத்தியம் பண்ணின கிர்ஷ்ணனுடைய ஆனைத்
தொழில்கள் எல்லாம் தெளிந்த ஸ்வரூப ஞானம் உடைய ஸ்ரீ வைஷ்ணவர்களுக்கு ஆராவமுதாய்
இருக்கும் எம்பெருமானார் -இந்த பாப பிரசுரமான பூ லோகத்திலே -அவதரித்தது -ஆராய்ந்து பார்த்தால் -
என்னை ஆளுகைக்காகவே என்று நிச்சிதமாய்த்து இத்தனை ஒழிய வேறு ஒரு ஹேது இல்லை என்கிறார் -
வியாக்யானம் -அடியைத் தொடர்ந்து எழும் -பால்யமே பிடித்து -வியாசர் குந்தி மார்கண்டேயன் முதலானவர்கள்
 உடைய உக்தி விசெஷங்களாலும் -ஆபத்து வந்த போதெல்லாம் உதவி ரஷித்த படியாலும் -க்ர்ஷ்ணனை
மாதுலேயன் என்று நினைக்கை அன்றிக்கே -தங்களை ரஷிக்கும் பரதத்வம் என்று அத்யவசித்து -
கிர்ஷ்ண ஆஸ்ரய கிருஷ்ணா பலா கிருஷ்ணா நாதஸ பாண்டவ -என்கிறபடியே அவன் திருவடிகளை ஆஸ்ரயித்து
ருத்ரேந்த்ராதிகளை வென்று -காலகேய ஹிடிம்ப ஜராசந்தாதிகளை சம்கரித்து லோகத்திலே
தங்களுக்கு ஒருவரும் சதர்சர் இல்லை என்று கர்வோத்தராய் இருந்த ஔத்தத்யம் -ஐவர்கட்கா -தர்ம
பீமார்ஜுன நகுல சகதேவர் என்று ஐந்து பேரான பஞ்ச பாண்டவர்களுக்காக அன்று -துரி யோதனன் இடத்தில்
பஷ பாதத்தால் கர்ண சல்யாதி துர்வர்க்கம் எல்லாம் திரண்டு -இந்த பாண்டவர்களும் தனிமைப் பட்டு
தன்னை ஒழிய வேறு ஒரு துணை இன்றிக்கே இருக்கிற சமயத்திலே -பாரத போர் முடிய -உபய சேனையிலும் -பரத வம்சத்தாரில் பரிமிதரானாலும் துர்வர்க்கங்கள் இந்த உபய சேனையிலும்

அந்வயித்து யுத்தம் பண்ணினார்கள் ஆகையாலே அந்த யுத்தத்துக்கு பாரத யுத்தம் என்று பேராய் இருக்கிறது -
அப்படிப்பட்ட உபய சேனையிலும் திரண்டு இருக்கிற பதினெட்டு அ ஷோகிணி  பலத்துக்குமாக  பாண்டவர்கள் ஐவரரும்  சேஷித்து அவர்களுக்கு பிரதி பஷ பூதரான மற்றப் பேர் எல்லாரும் முடியும்படி

பரி நெடும் தேர் விடும் கோனை -ஆடிய மா நெடும் தேர் -என்கிறபடி ச்வேதாச்வங்களாலே பூனப்பட்டு -
சர்வாலன்க்ர்தமாய் –தேவதா ப்ரசாதத்தாலே வந்ததாகையாலே திவ்யமாய் மகத்தான திருத் தேரை
 தான் சாரதியாய் நடத்தி தன்னுடைய சர்வ ஸ்வாமித்வம் சர்வருக்கும் தெரியும்படி இருக்கிற கிருஷ்ணனை தத்ர பாண்டவாநாம் குருணாம் ச யுத்தே ப்ராரப்தே பகவான் புருஷோத்தம சர்வேஸ்வர ஜகது

பக்ர்திமர்த்ய ஆஸ்ரித வாத்சல்ய விவச பார்த்தம் ரதினம் ஆத்மாநஞ்ச சாரதிம் சர்வலோக சாஷிகம் சகார-
என்று கீதா பாஷ்யத்திலே இவ் அர்த்தத்தை எம்பெருமானார் அருளிச் செய்தார் இறே -.இந்த க்ர்ஷ்ணன்
யது குலத்திலே அவதரித்தாலும் –   ஸ்ரீ ருக்மிணி பிராட்டி யினுடைய சுயம்வரதுக்காக குண்டின புரத்துக்கு
ஏற எழுந்து அருளின போது -இந்த்ரன் தேவ ஜாதிகையிலே ஒரு சிம்காசனத்தை அனுப்பி வைத்து
க்ர்ஷ்ணனை ராஜாவாகும்படிஅந்த சிம்காசனத்திலே எழுந்து அருளப் பண்ணுவித்து -திரு அபிஷேகம்
பண்ணிவித்தான் என்று பிரசித்தம் இறே -ஆகா ராஜா என்னக் குறை இல்லை -இப்படிப் பட்டவனை -
முழுது உணர்ந்த அடியர்க்கு-ஸ்வரூப ரூப குண விபூதிகளையும் ஏஷ நாராயணஸ்  ஸ்ரீ மான் ஷீரார்ணவ
நிகேதன -நாக பர்யங்க முத்ஸ்ரஜ்ய ஹ்யாகதோ மதுராம்புரிம் -என்கிறபடியே சர்வ ஸ்மாத் பரனாயும்
அஜகத் ஸ்வபாவனாயும் வந்து அவதரித்து   -உபசம்காசர்வாத்மன் ரூபமே தச்சதுர்புஜம் -என்று பிதாவானவன்
பிரார்த்திதவாறே ப்ராக்ரதரைப்  போலே இருந்தபடியையும் -யமுனா நதியைக் கால் நடையாக பண்ணினதும் -
ஓர் அபலை கையிலே கட்டுண்டு அடி உண்டதும் -பூதனா சகட யமாளார்ஜுன உரிஷ்ட ப்ரலம்ப தேனுக காளிய
கேசி குவலயாபீட சாணூர கம்சாதிகளாகிற ஆஸ்ரித விரோதிகளைக் கொன்றதும் -அக்ரூர மாலாகாராதிகளை
அனுக்ரகித்ததும் -கோவர்த்தன உத்தரணாத்ய    அதி மானுஷ திவ்ய செஷ்டிதங்களைப் பண்ணினதும் -
பாண்டவர்களுக்கு பரதந்த்ரனாய் கழுத்திலே ஓலை கட்டிக் கொண்டு தூத்யம் பண்ணினதும் -காலாலே ஏவிக்
கார்யம் கொள்ளும்படியான சாரத்யத்தைச் செய்ததும் -விஸ்வரூபத்தை தர்சிப்பததும் -அர்ஜுன வ்யாஜேன லோக
உபகார அர்த்தமாக அத்யாத்ம சாஸ்த்ரத்தை வெளி இட்டதும் -முதலானவற்றையும் அறிந்தவர்களாய் -அவ் வவ
ஸ்வ பாவங்களுக்கு தோற்று -தங்களை எழுதிக் கொடுத்து சேஷத்வ  ஸ்வரூபத்தில் நிஷ்டரான ஆழ்வான் ஆண்டான்
பிள்ளான் எம்பார் முதலானவர்களுக்கு -அமுதம் -ஸ்வரூப உஜ்ஜீவனத்தை பண்ணுமவர் ஆகையால் நித்ய அபூர்வராய்
ரசிக்குமவரான -இராமானுசன் -எம்பெருமானார் -என்னை யாள வந்து -பரம பதத்திலே பரி பூர்ண அனுபவம் நடவா நிற்க -

அத்தைக் காற்கடைக் கொண்டு -அதில் நின்றும் அடியேனை அடிமை கொள்ளுக்கைக்காக எழுந்து அருளி -
இப்படியில் -பகவத் ஸ்வரூப திரோதா நகரீம் விபரீத ஞான ஜநநீம் ஸ்வ விஷயா யாச்ய போக்ய புத்தர் ஜநநீம் -
என்னும்படியான ப்ராக்ருத பூமியிலே -பிறந்து -ஸ்ரீ மான் ஆவிர்பூதவ் பூமவ் -என்கிறபடியே அவதரித்து அருளினது -
என்னை யாள -அஹ மச்ப்யபராத சக்ரவர்த்தி -என்றும் பாபானாம் பிரதமோச்ம்யஹம்-என்னும்படியான
அடியேனை ரஷிக்கவே ஆய்த்து –  மற்று இல்லை காரணம் பார்த்திடிலே -பின்னையும் இவ் அவதாரத்துக்கு மூலம்
எது என்று ஆராய்ந்து பார்த்தால் வேறு ஒரு காரணம் இல்லை என்று அருளிச் செய்தார் ஆயிற்று -

————————————————————————————————————-

அமுது விருந்து

அவதாரிகை
என்னை அடிமை கொள்வதற்காகவே எம்பெருமானார்
அவதாரம் செய்து அருளினார் -என்கிறார்
பத உரை -
அடியை தொடர்ந்து -திருவடிகளை உபாயமாக பற்றி கொண்டு அதன் வழியே பின்பற்றிச் சென்று
எழும் -எழுச்சியை பெரும்
ஐவர்கட்காய்-பஞ்ச பாண்டவர்களுக்காக
அன்று -அக்காலத்திலே
பாரதப் போர் -மகா பாரத யுத்தத்திலே
முடிய -எதிரிகள் நாசம் அடையும்படியாக
பரி-குதிரைகள் பூட்டிய
நெடும் தேர் -பெருமை வாய்ந்த தேரை
விடும் -செலுத்தும்
கோனை-சர்வேஸ்வரனை
முழுது உணர்ந்த -முழுவதும் தெரிந்து கொண்ட
அடியர்க்கு -அறிந்த அந்தந்த தன்மைகளுக்கு தோற்று அடிமை யானவர்களுக்கு
அமுதம் -இனியராய் இருக்கும்
இராமானுசன் -எம்பெருமானார் -
இப்படியில் -இந்த பூமியில்
வந்து பிறந்தது -வந்து அவதாரம் செய்து
என்னை ஆழ -என்னை ஆளுகைக்காக
பார்த்திடில் -ஆராய்ந்து பார்த்தல்
மற்று -வேறு காரணம்
இல்லை-ஏதும் இல்லை
வியாக்யானம்
அடியைத் தொடர்ந்து எழும் ஐவர்கட்காய் -
அடியைத் தொடர்ந்ததனால் ஐவர் எழுந்தனர் -
தொடராமையால் மற்றையோர் அனைவரும் முடிந்தனர் -
கச்சத் தவமே நம் சரணம் சரண்யம் புருஷர்ஷபா -புருஷ ஸ்ரேஷ்டர்களே இந்தக் கண்ணனை
சரணம் அடையுங்கோள்-என்று மார்கண்டேயன் உபதேசிக்க  -அதன்படியே -
த்ரவ்பத்யா சஹிதாஸ்  சர்வே நமச்சக்ரூர் ஜனார்த்தனம் -என்று
அனைவரும் த்ரவ்பதியோடு கூடினவர்களாய் கண்ணனை சரண் அடைந்தனர் -
பாண்டவர்கள் ஐவரும் கண்ணனை சரண் அடைந்தமை காண்க -
ஐவர்கட்காய் -என்றதனால் -ஐவர்கள் கையாலாய்த் தன்னை நினைத்துக் கண்ணன் இழி தொழில்
செய்தமை தோற்றுகிறது -
நாடுடை மன்னர்க்குத் தூது செல்னம்பிக்கு -என்றதும் காண்க -
ராஜ்யமுடையார் பாண்டவர்களே -நாம் அவர்களுக்கு ஏவல்  செய்து நிற்கிறோம் என்று ஆயிற்று அவன்
நினைத்து இருப்பது -என்பது அவ்விடத்திய- 6-8 3- – –  ஈடு .பாண்டவர்கள் தங்களைக் கண்ணன் அடிமைகளாக
நினைத்து இருக்க -இவன் அவர்களுக்குத் தன்னை யடிமையாகக் காணும் நினைத்து இருப்பது .
அன்று –தேர் விடும் கோனை -
கையில் ஆயுதம் எடேன் -என்று பிரதிக்ஜை செய்து இருப்பதால்
தேரை விட்டுத் தேர்க் காலாலே சேனையைத் தூளாக்கினான் .
ஸ்வாமி நம் ஆழ்வாரும்
 -குரு நாடுடை ஐவர்கட்காய் ஆடிய மா நெடும் தேர்ப்படை நீர் எழச் செற்ற பிரான் -திருவாய் மொழி – 6-8 3-
என்றார் .ஆயுதம் எடாமைக்கு அனுமதி பண்ணுகையாலே தேர்க் காலாலே  -சேனையைத் துகள் ஆக்கினான் -
என்பது ஆங்கு உள்ள ஈட்டு ஸ்ரீ சூக்தி .
மகதி சயந்த நேச்த்திதவ் -பெரிய தேரில் இருப்பவர்கள்-என்றதற்கு ஏற்ப நெடும் தேர் -எனப்பட்டது -
தேர் விடும் கோனை
தேர்விடும் -என்பதால் சௌலப்யமும்
கோனை -என்பதால் பரத்வமும் புலன் ஆகின்றன
முழுது உணர்ந்த –இராமானுசன்
ஐவர்கட்காய் என்று ஆஸ்ரித பஷ பாதமும்
தேர் விடும் -என்று ஆஸ்ரித பாரதந்திரியமும்
முடிய விடும் என்று விரோதி நிரசன சாமர்த்தியமும்
முழுதும் -என்பதனால்-உணர்த்தப்படுகின்றன -
அவதார ரகஸ்யத்தை அறிந்து -எம்பெருமான் ச்வபாவங்களுக்கு தோற்று உள்ள அடியர்
அமுதம் போல் இராமானுசனை அனுபவிக்கின்றனர் .ஆதலின் இவர் ப்ராக்ருதராய் இருத்தல் கூடாது .
அமுதம் திவ்யம் அன்றோ-
ஆகையால் -இவ்வமுதம் இப்படியில் பிறப்பதற்கு காரணம் அதன் கருமம் அன்று
பின்னை ஏன் பிறந்தது
என்னை யாளவே என்கிறார்
இந்தப்பாட்டில் -எம்பெருமானார் என்னை விஷயீகரிக்க முடியாமையால்-அவன் திருவடிகளில்
எனக்கு ஈடுபாடு இல்லை -எனக்காகவே அவதரித்து -விஷயீ கரித்தமையால்
எம்பெருமானார் திருவடிகளே எனக்கு விலஷனமாய்த் தோற்றுகின்றன என்று
அமுதனார் கருதுவதாகத் தோற்றுகிறது .
———————————————————————————————————————-

அடியேன் கேள்வி ஞானத்தினால் ஜல்ப்பித்தது -

அவதாரத்துக்கு ஹேது -பயன்- கர்ம இல்லை ..கை பிடித்து உத்தாரணம் பண்ண தான்

நாம் கர்மம் அடியாக  பிறக்க -/ஸ்வாமியோ  -நம் கர்ம தீர அவதாரம்

நானும் பிறந்து நீயும் பிறக்க வேணுமா-கண்ணன்-அர்ஜுனன் கீதையில்

அமர்த்தம்-அனுபவத்துக்கும் உஜ்ஜீவனதுக்கும் -பிராப்ய பிராபகம்.

பரி- குதிரை பூட்டிய தேர் வெள்ள புரவி-ஆயுதம் எடுக்காமல் தேர் ஒட்டியே முடித்தான்

கிருஷ்ண ஆஸ்ரய கிருஷ்ண பல கிருஷ்ணா நாதச்ச பாண்டவ

-திருவடிகளை பின் சென்று..மார்கண்டேயர் சரண் அடைய சொன்னதும் திரௌபதி உடன் நமச் கரிக்க

-நமஸ்காரமே சரணாகதி-

எழும்-கர்வோத்தராய் இருக்கிற -கர்வம் அடைந்து -கண்ணனை பற்றிய பலம்

-இவர்கள் தனிமை பட்டு தன்னை ஒழிய வேறு துணை அற்று இருக்கிற அன்று -

ஆடிய மா நெடும் தேர்-திருவாய்மொழி-6-8-9

விசயற்க்காய்–தேரை நடாத்தின-சர்வேஸ்வரன்

-கோன்-ராஜா-முழுது உணர்ந்த-

ஆஸ்ரித பஷ பாதம்-ஐவர்கட்காய்–ஆஸ்ரித பார தந்த்ர்யம்-தேர் விடும் கோன்-

ஆஸ்ரித விரோதி நிரசனம்-பாரத போர் முடிய

முதலான சர்வ ச்வாபவங்களையும் அறிந்து /அடியவர்- அதற்க்கு தோற்று எழுதி கொடுத்து இருக்கும் அவர்கள்

போக்ய பூதர் திரு மாலே  நானும் உனக்கு  பழ அடியேன்-என்று பிரதம  பர்வ நிஷ்டியர் போல்

பார்த்திடில்- ஆராயில் மற்று  வேற காரணம் இல்லை..

எழுச்சி-கிளப்பும் படி-

ரஷகன் /-ஈஸ்வரன் செய்த ஆனை தொழில்கள்  எல்லாம் இவர்களுக்கு –ஆஸ்ரிதர்க்காகவே -நஞ்சீயர்

ஞான விஷயம் பார்த்த சாரதி/அனுபவம் ராமானுசர் -என்று இருக்கிற ஸ்ரீ வைஷணவர்கள்

படியில்- பாபமே உள்ள பூ  உலகத்தில்

–என்னை ஆள .

.பால்யம் பிடித்து வியாசர் குந்தி மார்கண்டேயர்  போல்வரே சொல்லி சொல்லி

..சகே யாதவா அடே -சிறு பேர் இட்டு /தெரியாமல் அறியாத பிள்ளைகளோம் அன்பினால்

சகஸ்ரநாம யுத்தம் கேட்டதும் யுதிஷ்டிரன் ஆகாசத்தில் தேட

பீஷ்மர் அருகில் உள்ள வாசுதேவனை காட்டி இவன் தான் அவன் என்றாரே

உக்தி விசெஷத்தாலும் ஆபத்து  வந்த போது எல்லாம் உதவி ரஷித்த படியாலும்

- பர தெய்வம் என்று நம்பிக்கை பண்ணி

ருத்ரன் இந்த்ராதிகளை வென்று

..சிவன் முடி மேல் தான்  இட்டவை கண்டு -பார்த்தன் தான் இட்ட புஷ்பங்களையே கண்டு தெளிந்தானே

கர்வம் விஞ்சி -அடியை தொடும் எழும்- தொழுது எழும்-தொழுதால் எழலாம்

–ஐவர்கட்காய்- கை ஆளாகி -நாடு உடை மன்னருக்கு தூது செல்  நம்பி

-குண  பூர்ணம் இட்ட பணியாளன் போல நடந்தானே

-ஐந்து பேரான பஞ்ச பாண்டவர்/ இது நூற்றுவர் வீய சொன்னது அது

-திரு வாய் மொழி- ஐ ஐந்து முடிக்க/-

ஐந்து பேரை தொடுவது இல்லை என்று பீஷ்மர் பிரதிக்ஜை பண்ணினதே  இவர்கள் கண்ணன் இடம் இருந்ததால்

பஷ பாதமே தப்பு இல்லை

-அவன் பெருமையே ஆஸ்ரித பஷ பாதமாய் இருப்பதே ..

குரு  நாடு உடை ஐவர்கட்காய் ஆடிய மா நெடும் தேர் படை நீர் எழ –தான் தேர் ஒட்டி

மற்ற தேர் போகும் படி தேர் நடாத்தினான்

சர்வ அலங்க்ருதனாய்  -கீதாசார்யனே அலங்காரம்

-சர்வ ஸ்வாமித்வம் தெரியும் படி இருந்தான்.

.தேர் விடும்- சௌலப்யம் கோன்-பரத்வன்/

-பக்தி சாஸ்திரமே கீதை -பகவான் புருஷோத்தமன் சர்வேஸ்வரன் ஆஸ்ரித வாத்சல்ய வடிவுடன்

-அஸ்தான சினேகா கருணை தர்ம அத்தர்ம வியாகுலம் -மூன்று தோஷங்களையும் பச்சை ஆக்கி கொண்டு

தூத்வ சாரத்யங்கள் செய்தும் உபதேசித்தும் ரஷித்து-

அனைவரும் பார்க்க -கோன்- எது குலத்தில் அவதரித்தாலும்-

ருக்மிணி குண்டினபுரம் – இந்த்ரன் தேவ சாதியிலே சிம்காசனம் அனுப்பி வைத்து -

-ராமனுக்கு தேர் அனுப்பியது போல-திரு அபிஷேகம் செய்தது பிரசித்தம் அதனால் கோன்.

.சொரூப ரூப குண விபூதிகளையும்/ பரத்வன் /முழுது உணர்ந்த -அப்ராக்ருதன் -

கடியன் கொடியன் நெடிய மால் ..ஆகிலும்  கொடிய என் நெஞ்சு அவன் என்றே கிடக்குமே

மதுரா புரிம்- வந்தவன்   ஸ்ரீ மான் நாராயண-நாக பர்யங்கம் விட்டு -என்று உணர்ந்த

-முழுது உணர்ந்து- விபூதி- தனக்காக இட்ட வேஷத்தை தன்னை கொண்டு

பாராத அவனை கொண்டு பார்த்து அச்சம்  அடைய மாசுசா சொல்லி அதை தீர்த்து தீர்த்து..

சொரூபம் ஒன்றும் குறையாமல் அவதரித்தான் என்று உணர்ந்த

..ரூபம் சதுர் புஜம் –மாதா -பிதா பிரார்த்தித வாறே -பிறந்த ஷணமே  கேட்டு மறைத்து கொண்டானே

பேணும் கால் பேணும் உருவாகும் -

..யமுனா நதியை கால் நடையை தாண்டியதும்

யசோதை கையால் கட்டு பட்டதையும்

பூதனா சகட -கம்சன்-ஆஸ்ரித விரோதிகளை கொன்றதும்.

மாலா  காரர் அக்ரூரரை போல்வாருக்கு காட்டியும்

கோவர்த்தனம் ஆதி மானுஷ  திவ்ய செயல்களை செய்ததும்

கழுத்தில் ஓலை கட்டி கண்டு காலால் ஏவி  கொள்ளும் படி பண்ணி செய்ததும்.

விஸ்வரூபம் காட்டியும், பார்த்தன் வ்யாஜமாய் -அருளினான் அவ் அறு மறையின் பொருள் கொடுத்தும்-

ஒவ் ஒரு செஷ்டிதங்களுக்கும் தெரிந்து எழுதி கொடுத்தார்கள்.-

ஆழ்வான் ஆண்டான் பிள்ளான் எம்பார் போல்வார்../மறைந்து வளர்ந்தாய்

ஆயர் குலத்தினில்  தோன்றும் அணி விளக்கு

-விட்டில் பூச்சி போல விழுந்தார்கள்

..ராச கிரீடை விரகம் அடைந்த பொழுது உன் திருவடி பட்ட ரஜஸ் தேடி போனார்களே

அதில் ஒரு துவளாக இருக்க ஆசை கொண்டார் ஆழ்வான்

/அமிர்தம் -நித்ய அபூர்வம் //பரி பூர்ண அனுபவம்  நடவா இருக்க -

அத்தை கால் கடை கொண்டு என்னையே ஆள் கொள்ள வந்தாரே..அவதரித்து அருளினீர்-

அபராத சக்கரவர்த்தி-என்னை கொள்ள -வேறு காரணம் இல்லை

..கண்ணனால் தூக்க முடியாத அமுதனாரை ராமானுசர் தூக்கினரே

-அவன் பிறந்து ஐஞ்சு பேரை ரஷித்தான்..அவன்  ஞானம் ஒன்றுக்கே விஷயம்.. அனுபவத்துக்கு விஷயம் ஸ்வாமி.

.ஸ்வாமி இந்த லோகத்தில் அவதரித்து -திவ்யம்- அமுதம்- அருளிற்று என்னை அடிமை கொள்ளுகைக்காக

வேறு ஒரு ஹேதுவும் இல்லை..

——————————————————————————————————

திருமலை நல்லான் சக்கரவர்த்தி ஸ்ரீ ராம கிருஷ்ண ஐயங்கார் திருவடிகளே சரணம் .

பிள்ளை லோகம் ஜீயர் திருவடிகளே சரணம் .

திருவரங்கத் தமுதனார் திருவடிகளே சரணம் .

ஆழ்வார் எம்பெருமானார் ஜீயர் திருவடிகளே சரணம்.

அமுத விருந்து -இராமானுஜ நூற்றந்தாதி வியாக்யானம்-50-உதிப்பனவுத்தமர் சிந்தையுள் ஒன்றலர் நெஞ்சம் -இத்யாதி ..

November 2, 2012
பெரிய ஜீயர் அருளிய உரை
ஐம்பதாம் பாட்டு -அவதாரிகை -
தென்னரங்கன் கழல் சென்னி வைத்து தானதில் மன்னும் -என்று
எம்பெருமானாற்கு பெரிய பெருமாள் திருவடிகளில் உண்டான ப்ராவண்யா அதிசயத்தை
அனுசந்தித்தார் கீழ் -
அந்த பிரசங்கத்திலே தமக்கு உத்தேச்யமான எம்பெருமானார் திருவடிகளை
அனுசந்தித்து -தத் ஸ்வபாவ அனுசந்தானத்திலே வித்தராகிறார் -இதில் -
உதிப்பனவுத்தமர் சிந்தையுள் ஒன்றலர் நெஞ்சம் அஞ்சிக்
கொதித்திட மாறி நடப்பன கொள்ளை வன் குற்றம் எல்லாம்
பதித்த வென் புன் கவிப்பாவினம் பூண்டன பாவு தொல்சீர்
எதித்தலை நாதன் இராமானுசன் தன் இணை யடியே – – 50-
வியாக்யானம் -
திசை யனைத்தும் ஏறும் குணன் -என்கிறபடியே சர்வ திக்கிலும் பரவி இருப்பதாய் -
ஸ்வரூப அனுபந்தி யாகையாலே -பழையதாய் இருந்துள்ள கல்யாண குணங்களை உடையராய் -
எதிகளுக்கு தலைவராய் -நாத பூதராய் -இருக்கும் எம்பெருமானார் உடைய
சேர்த்தி அழகை உடைத்தாய் இருந்துள்ள திருவடிகள் ஆனவை -
அநந்ய ப்ரயோஜனராய்  -அநந்ய சாதனராய் -இருக்கும் உத்தம அதிகாரிகள் உடைய
திரு உள்ளங்களிலே -எல்லையில் சீர் இள நாயிறு இரண்டு போலே -திருவாய் மொழி -8 5-5 – –  என்கிறபடியே
ஆதித்யன் உதித்தால் போலே பிரகாசியா நிற்கும் தன்மையை உடையன .
பாஹ்ய குத்ருஷ்டிகளான பிரதி பஷ பூதருடைய ஹ்ருதயமானது -பீதமாய்-அந்த பய அக்நியாலே -
பரிதபிக்கும் படி பரஸ்பரம் மாறி இட்டு நடவா நிற்கும் தன்மையை உடையன -
சம்ருத்தமாய் பிரபலமாய் இருந்துள்ள தோஷங்கள் எல்லாம் சேர அழுத்தி வைக்கப்பட்ட என்னுடைய
புல்லிய கவிகள் ஆகிற -சந்தஸ்  சமூஹததை அணிந்து கொண்டன -
இவற்றின் உடைய தன்மை இருக்கும் படி என் என்று கருத்து -
இனத்தின் வகையான கலித்துறை யாகையாலே -பாவினம் -என்கிறார் ஆகவுமாம்-
ஒன்றலர் -சத்ருக்கள்
பாவுதல்-பரம்புதல்–
—————————————————————————————————————
பிள்ளை லோகம் ஜீயர் அருளிய உரை

அவதாரிகை -தென்னரங்கன் கழல் சென்னி வைத்து தான் அதில் மன்னும் -என்று எம்பெருமானாருக்கு
பெரிய பெருமாள் திருவடிகளில் உண்டான ப்ராவண்யத்தை அனுசந்தித்தார் கீழ் -இதில்
அந்த பிரசங்கத்தில் தமக்கு உத்தேச்யரான எம்பெருமானார் திருவடிகளை அனுசந்தித்து -
அவற்றினுடைய ஸ்வரூப ஸ்வபாவன்களை அடைவே அருளிச் செய்து கொண்டு -வித்தார் ஆகிறார் -
வியாக்யானம் -பரவு தொல் சீர் -பரவுகை -பரம்புகை -திசை யனைத்தும் ஏறும் குணன் -என்று இவர்
தாமே அருளிச் செய்தபடி -சகல திக்குக்களிலும் வ்யாப்தங்களாய் -வந்தேறி யன்றே -ச்வபாவிகங்களாய்
இருந்துள்ள கல்யாண குணங்களை வுடையவராய் -எதித் தலை நாதன் -அருளாள பெருமாள் எம்பெருமானார்
எம்பார் தொடக்கமான ஏழு நூறு ஜீயர்களுக்கும் வகுத்த சேஷியாய் -அவர்களுக்கு ஸ்வரூப உபாய புருஷார்த்தங்களை
தத் யாதாம்ய பர்யந்தமாக உபதேசித்து அருளி -அவ் வழியாலே அவர்களுக்கு தலைவராய் -நாத பூதராய்
இருந்துள்ள -இராமானுசன் -எம்பெருமானார் -தன் இணை யடியே -இச் சம்சார சேதனரை அதில் நின்றும்
நிவர்த்திப்பிக்கைக்கும் -அனுபாவ்யமாய்க் கொண்டு ரசிப்பிக்கைக்கும் -இத் திருவடிகளோடு ஒத்து இருப்பார்க
 உண்டோ என்று ஆராய்ந்து பார்த்தால்  -வேத புருஷனாலும் சொல்லப்பட்ட பிரபாவத்தை உடைய சர்வேஸ்வரனும் -
பிராப்யம் உண்டோ இல்லையோ என்று சம்சயிக்க வேண்டும்படி பண்ணக் கடவன் ஆகையாலும் -
ஸ்ரீ பரத ஆழ்வானுக்கு இரங்காதே போன படியாலும் -இவ் உபாயத்துக்கு ஒப்பாக மாட்டாது -
நிஸ் சம்சய பிரதிபாதகமாய் அந்ய யோகவ்ய வச்சேதகமாய் இருந்துள்ள  பிரமாண பலத்தாலே இவ் உபாயம்
அதிலும் ஸ்ரேஷ்டமாய்த்து இருப்பது -ஆகையாலே அந்த அதிசயத்துக்கு ஒன்றுக்கு ஒன்றே -சதர்சமாய் இருக்கிற
இரண்டு திருவடிகளும் -என்றபடி -

உதிப்பன உத்தமர் சிந்தையுள் -உத்தமராவார் -அதம மத்யமரான வேத பாஹ்யரும் -வைதிகராய் கொண்டு
சாமான்ய தர்மத்திலே தானே மண்டி இருக்குமவர்களுக்கும் -அவர்களுடைய நிஷ்டைக்கும் பிரதிபடராய் -
பரம வைதிகரான -விசேஷ சாஸ்திர ஏக நிஷ்டராய் -முமுஷுக்களாய் இருக்குமவர்கள்  -
உத்க்ருஷ்டராய் -அநந்ய சாதனராய் -அநந்ய ப்ரயோஜனராய் இருக்கும் உத்தம அதிகாரிகள் -என்றபடி -
அன்றிக்கே -இது சரம பர்வ பிரதிபாதாக சாஸ்திரம் ஆகையாலும் -முமுஷுக்களிலும் -ஏகாந்திகளிலும் -
பரம ஏகாந்திகளிலும் வைத்துக் கொண்டு -உத்தமர் பரம  ஏகாந்திகள் ஆகையாலும் -இவ்விடத்திலே
உத்தமர் என்றது -பரம ஏகாந்திகளை சொன்னபடி என்னவுமாம் -சிந்தையுள் -அவர்களுடைய திரு உள்ளங்களிலே
உதிப்பன -எல்லையில் சீர் இள நாயிறு இரண்டு போல் -என்கிறபடி சக்ரவாள பர்வதத்தில் இரண்டு ஆதித்யர்கள்
சேர உதித்தால் போலே -சத்துக்களுடைய திரு உள்ளங்களிலே எம்பெருமானார் உடைய இரண்டும் எப்போதும்
உதித்து பிரகாசியா நிற்கும் தன்மையை உடையன -கீழ்ச் சொல்லப்பட்ட அத்யாவச்ய ரஹீதர்க்கு ஒருக்காலும்
பிரகாசிக்கிறனவல்ல-இப்படிப்பட்ட பிராவண்ய அதிசயம் உடையவர்களுக்கே பிரகாசிக்கும் என்றபடி -
யதீந்திர நாத -சிஷ்டாக்ர கணய ஜன சேவ்ய பவத் பதாப்ஜே -என்று இறே ஜீயரும் அருளிச் செய்தது அஜடா சயோதயம் யதிராஜ சந்த்ரம் -என்று அபியுக்தரும் அருளிச் செய்தார் இறே -

ஒன்றலர்   நெஞ்சம் அஞ்சிக் கொதித்திட மாறி நடப்பன -ஒன்றலர் -என்றது பாஹ்ய குத்ர்ஷ்டிகள் தொடக்கமான
பிரதி பஷிகளை -அவர்களுடைய ஹ்ருதயமானது சூர்யோதத்திலே திவா பீதங்கள் பயப்படுமா போலே -
ஷிப்த ப்ரத்யர்த்தி த்ர்ப்தி-என்னும்படியான அவர் திருவடிகள் தன் உதயத்தால் பீதமாய்-ஆதித்யனுடைய தேஜசாலே
அவை பரிதபிக்குமா போலே -ஸ்வ தேஜச்சாலே பரிதபிக்கும்படி ஆதித்யன் இவற்றுக்கு பிரதிபடனாய் கொண்டு -
சர்வ திக்குகளிலும் பரஸ்பரம் மாறி நடவா நிற்கும் தன்மையை உடையன –  இத்தால் பாஹ்ய குத்ருஷ்டிகளை -நிரசிக்கைக்காக -வேம்கடாசலத்துக்கும் யாதவாசலத்துக்கும்

சாரதாபீடம் முதலான ஸ்தலங்களுக்கும் இவர் எழுந்து அருளின படியை அருளிச் செய்தார் ஆய்த்து -
கொள்ளை வன் குற்றம் எல்லாம் பதித்த -சர்வதா சர்வ பிரகாரத்தாலும் பண்ணப்பட்டவை யாகையாலே -
ச்மர்த்தங்களாய் பிரபலங்களாய் இருந்துள்ள தோஷங்கள் எல்லாம் திரட்டி ஒரு குப்பலாக வைக்கப்பட்ட -
என் புன் கவி பாவினம் -கவி பாடுகைக்கு தகுதியான ஞானமும் -காவ்ய லஷண பரி ஜ்ஞானமும் இல்லாத
என்னுடைய கவி யாகையாலே -புல்லியதாய் -அசமீசீனமான கவியாகிற சந்தஸ் சமூகத்தை –பாட்டுக்களை
என்றபடி -அன்றிக்கே அநேக சந்தஸ் சூக்களோடே கூடின  கலித்துறை யாகையாலே -பாவினம் -என்றார் ஆகவுமாம் -
பூண்டன -இவனுடைய அஞ்ஞானத்தாலே சொன்ன சொல்லுக்கள் அன்றோ -இவை என்று அவற்றில் ஒரு
குறைகளும் பாராதே -கலம்பகன் மாலையை அலங்கரித்துக் கொள்ளுவாரைப் போலே இவற்றை
அலங்கரித்து கொண்டன -இவற்றினுடைய தன்மை இருக்கும்படி என் என்று வித்தராகிறார் காணும் -
  —————————————————————————————————————–

அமுது விருந்து

அவதாரிகை
எம்பெருமானாருக்கு பெரிய பெருமாள் திருவடிகளில் உண்டான ஈடுபாடு முன் பாசுரத்தில்
கூறப்பட்டது .
இங்கு தமக்கு உத்தேச்யமான எம்பெருமானார் திருவடிகளின் ஸ்வபாவத்தை
அனுசந்தித்து ஈடுபாடுகிறார் .
பத உரை
பரவு -பரவுகின்ற
தோல்-பழையதான
சீர்-குணங்களை உடையராய்
எதி-துறவிகளுக்கு
தலை -தலைவராய்
நாதன் -எனக்கு நாதனாய் இருக்கும்
இராமானுசன் தன் -எம்பெருமானார் உடைய
இணை -ஒன்றுக்கு ஓன்று ஒப்புடைய
அடி-திருவடிகள்
உத்தமர் -உயர்ந்தவர்களுடைய
சிந்தை-மனத்துள்
உதிப்பன –தோன்றுவன
ஒன்றலர் -சேராதவருடைய
நெஞ்சம் -உள்ளம்
கொதித்திட -கொதிக்கும்படி
மாறி -ஒன்றுக்கு ஓன்று மாறி அடி இட்டு
நடப்பன -நடந்து செல்வன
கொள்ளை-மிக
வன் -வலிமையான
குற்றம் எல்லாம் -தோஷங்கள் அனைத்தும்
பதித்த -பதித்து வைக்கப்பட்ட
என் -எனது
புன் கவி -அற்பக் கவி யாகிற
பா இனம் -பா இனத்தை
பூண்டன -ஏற்றன -
வியாக்யானம் -
உதிப்பன உத்தமர் சிந்தையுள் -
உத்தமர் -மாதவான்க்ரி த்வயோபாய மாதவான்க்ரி பிரயோஜன ச உக்த மோதிகாரீ ஸ்யாத்-என்று
ஸ்ரீய பதியினுடைய இரு திருவடிகளையும் உபாயமாக கொண்டவனும் -அத்திருவடிகளையும் உபேயமாகக் கொண்டவனும் -
உத்தம அதிகாரி யாவான் -எனப்படும் உத்தம அதிகாரிகள் உடைய  திரு உள்ளத்தில் தோன்றி பிரகாசிக்கும் தன்மை உடையன
எம்பெருமானார் இணை யடிகள் என்றபடி -
பிள்ளை லோகம் ஜீயர் -
வேத பாஹ்யர் -அதமர் -பரம வைதிகர் ஆகிய சாமான்ய நிஷ்டர் மத்த்யமர் -
பரம வைதிகராய் விசேஷ சாஸ்திர நிஷ்டராய் முமுஷூ வானவர் உத்தமர் என்று கூறுகிறார் -
உதிப்பன என்றமையால் -திருவடிகளுக்கு சூர்ய சாம்யம் தோற்றுகிறது -
இள நாயிறு இரண்டு போலே -திருவாய் மொழி – 8-5 5- -என்று திருப்பாதத்தை -உதிக்கும் சூர்யன்
போன்றதாக திருவாய் மலர்ந்து இருப்பது இங்கு அனுசந்திகத் தக்கது -
ஒன்றலர் —மாறி நடப்பன -
ஒன்றலர் –சேராதவர்கள் -அவர்கள் ஆகிறார் குத்ருஷ்டிகளும் பாஹ்யர்களும்
பிரதி பஷ நிரசனத்துக்கு எம்பெருமானார் செய்த திருவேம்கட யாத்திரை முதலியன இங்கு நினைக்கத் தக்கன -
நடந்த நடையிலே யஞமூர்த்தி அஞ்சித் தோற்றமை உலகம் அறிந்ததே -
கொள்ளை –பாவினம் பூண்டன
பாவினம் -பாக்களின் கூட்டம்
கலித்துறை யாகையாலே பாவினம் என்கிறார் ஆகலுமாம்-
உதிப்பன -என்று போக்யதையும்
நடப்பன  -என்று ரஷகத்வமும்
பூண்டன -என்று குணம் உடைமையும் தோற்றுகின்றன
பரவு –இணை யடியே
வேறு ஒப்பற்ற ஒன்றுக்கு ஓன்று இணையம் படியான சேர்த்தி அழகு கண்டு -இணையடி -என்கிறார் .
நின்ற மா  மருது இற்று வீழ நடந்தநின்மலன் நேமியான் என்றும்
வானவர் கை தொழும் இணைத் தாமரை யடி எம்பிரான் -பெரிய திருமொழி -1 8-3 – – என்று
திருமங்கை மன்னன் அசுரா வேசத்தாலே ஒன்றலராய் நின்ற மருது இற்று வீழ -நடந்த கண்ணன் அடிகளை
இணைத் தாமரை அடியாகக் கூறினார் .அவ்வடிகளும் ஒப்பாகா எம்பெருமானார் இணை அடிகளுக்கு .
அங்கு இருவர் இற்று வீழ்ந்தனர் -
இங்கே பலர் அஞ்சிக் கொதிக்கின்றனர் -
தாமரையும் ஒப்பாகாமையால் -இணை தாமரை அடி -என்று இலர் -
பாவு தொல் சீர் கண்ணா என்பரம் சுடரே -திருவாய் மொழி – 3-2 7- -என்றார் நம் ஆழ்வார் பிரதம பர்வதத்தை -
இவர் சரம பர்வதத்தை -பாவு தொல் சீர் எதித் தலை நாதன் -என்கிறார்.
எம்பெருமானார் சீர் சத்ரு கோஷ்டியிலும் பிரசித்தமாய் இருத்தல் பற்றி -பாவு தொல் சீர் -எனப்பட்டது.
உலகம் அளந்த -தென்னரங்கன் -போன்னடியிலே ஈடுபட்டார் எம்பெருமானார் .
இவ்வமுதனார் அவ்வெம்பெருமானார் இணை யடிகளில் ஈடுபட்டுப் பேசுகிறார் .
அச்சுதனுடைய இரண்டு திருவடித் தாமரைகள் ஆகிற பொன்னில் -வ்யாமொஹம் உடைய
எம்பெருமானார் திருவடிகளை ஆழ்வான் ஆஸ்ரயித்தால் போன்று இருக்கிறது இது -
————————————————————————————————————————————

திருமலை நல்லான் சக்கரவர்த்தி ஸ்ரீ ராம கிருஷ்ணா ஐயங்கார் திருவடிகளே சரணம் .

பிள்ளை லோகம் ஜீயர் திருவடிகளே சரணம் .

திருவரங்கத் தமுதனார் திருவடிகளே சரணம் .

ஆழ்வார் எம்பெருமானார் ஜீயர் திருவடிகளே சரணம்.

அமுத விருந்து -இராமானுஜ நூற்றந்தாதி வியாக்யானம்-49-ஆனது செம்மை யற நெறி -இத்யாதி ..

November 2, 2012

பெரிய ஜீயர் அருளிய உரை

நாற்பத்தொன்பதாம் பாட்டு -அவதாரிகை -
எம்பெருமானார் விரோதிகளை நிரசித்துக் கொண்டு தம் திரு உள்ளத்தின் உள்ளே நிரந்தர வாசம்
பண்ணி அருளுகிற மகா உபகார அனுசந்தானத்தால் வந்த ப்ரீதியையும் -
அந்த ப்ரீதியினுடைய அஸ்த்தையர் ஹேது வில்லாமையையும் -
அருளிச் செய்தார் கீழ் இரண்டு பாட்டாலே -
இதில் -
அவர் திருவவதரித்து அருளின பின்பு
லோகத்துக்கு உண்டான சம்ருத்தியை அனுசந்தித்து
இனியராகிறார் .
ஆனது செம்மை யற நெறி  பொய்ம்மை அறு சமயம்
போனது பொன்றி இறந்தது வெங்கலி பூம் கமலத்
தேனதி பாய் வயல் தென்னரங்கன் கழல் சென்னி வைத்துத்
  தானத்தில் மன்னும் இராமானுசன் இத்தலத்து உதித்தே -49 -
அழகிய தாமரைப் பூக்களில் உண்டான தேனாகிற ஆறு நீராகப் பாயா நின்று உள்ள
வயல்களை உடைத்தாய் -திருச் சோலைகளும் திரு மதில்களும் -திருக் கோபுரங்களும் -
திரு மாளிகைகளும் ஆன சமுதாய சோபையாலே தர்சநீயமாய் இருக்கிற
கோயிலிலே கண் வளர்ந்து அருளுகிற பெரிய பெருமாள் உடைய திருவடிகளை
சிரசா வஹித்துக் கொண்டு -தாம் அதிலே நித்ய சம்ச்லேஷம் பண்ணா நின்றுள்ள -
எம்பெருமானார் இந்த ஸ்தலத்திலே அவதரித்து அருளி -
வைதிகம் ஆகையாலே செவ்வியதாய் உள்ள தர்ம மார்க்கம் முன்பு அழிந்து கிடந்தது
மீண்டும் உண்டானது -வேத பாஹ்யம் ஆகையாலே அயதாவான ஷட் சமயமும் முடிந்து போயிற்று -
வைதிக தர்மம் தலை சாய்ந்து -பாஹ்ய சமயம் மேலிடுகைக்கு உடலான க்ரூரமான கலி யுகமானது -
கலியும் கெடும் -திரு வாய் மொழி – -5 2-1 –  என்கிறபடியே நசித்தது -
இவர் அவதரித்து அருளின பின் லோகத்துக்கு உண்டான சம்ருத்தி இருந்தபடி ஏன் என்று கருத்து -
பொன்றுதல்-முடிதல்
பொன்மை யறு சமயம் -என்று பாடமான போது -வேத பாஹ்யத்வேன பொல்லாதாய் இருக்கிற
ஷட் சமயம் என்றபடி -
—————————————————————————————————-
பிள்ளை லோகம் ஜீயர் அருளிச் செய்த உரை -

அவதாரிகை -எம்பெருமானார் தம்முடைய பிராப்தி பிரதிபந்தங்களை எல்லாம் -போக்கி தம் திரு உள்ளத்திலே
நிரந்தர வாசம் பண்ணுகிற மகோ உபகாரத்தால் வந்த ப்ரீதி பிரகர்ஷத்தையும் -அந்த ப்ரீதி எப்போது உண்டாகக் கூடுமோ -
என்று அதி சங்கை பண்ணினவரைக் குறித்து -அதினுடைய சாஞ்சல்ய ஹேது இல்லாமையும் -கீழ் இரண்டு
பாட்டுக்களாலே அருளிச் செய்து -இதிலே -எம்பெருமானார் திருவவதரித்து அருளின பின்பு -வேதத்துக்கு உண்டான
சம்ர்தியையும் -துர்மதங்களுக்கும் கலி தோஷத்துக்கும் உண்டான விநாசத்தையும் அனுசந்தித்து -இனியராகிறார் -
வியாக்யானம் -பூம் கமலத் தேன் நதி பாய் வயல் -அழகிய தாமரைப் பூக்களில் உண்டான தேனாகிற ஆறு விளைநீராக
பாயா நின்றுள்ள வயலாலே சூழப்பட்ட -தென்னரங்கன் -திரு மதிள்களும் திருக் கோபுரங்களும் – திருச் சோலை களுமான -
சமுதாய சோபையாலே -தர்சநீயமான கோயிலை இருப்பிடமாக இருக்கிற பெரிய பெருமாளுடைய -கழல் சென்னி வைத்து -
திருவடிகளை தம்முடைய சிரச்சிலே வைத்துக் கொண்டு -கொக்குவாயும் படு கண்ணியும்இசைந்தால்  போலே ஆய்த்து
திருவடிகளும் திரு முடியும் சேர்ந்த படி -அன்றிக்கே ராஜாக்கள் சிம்காசனத்தில் -ஆரோகிக்கும் போது-ஆதி ராஜ்ய சூசகமான அபிஷேகத்தை

தம் தாமுடைய சிரச்சுக்களில் வைத்துக் கொண்டால் போலே -உன் அடிக் கீழ் அமர்ந்து புகுந்தேனே -
என்னும்படி பரம ப்ராப்யமான -அவர் திருவடிகளை -தம்முடைய உபய விபூதி ஐஸ்வர்ய சூசகமாம்படி
திரு முடியிலே வைத்துக் கொண்டார் என்னவுமாம் -தான் அதில் மன்னும் -தாமும் அதே நிஷ்டையிலே
சூப்ரதிஷ்டராய் திருவடிகளிலே நித்ய சம்ச்லேஷம் பண்ணா நின்று உள்ள -இராமானுசன் -எம்பெருமானார் -
இத் தலத்து உதித்த -வேதோக்த தர்மங்களுக்கு எல்லாம் சாங்கர்யம் வரும்படி வேத வ்ருத்தங்களான
ஷட் சமயங்களும்  வியாபித்து -காலியானது -சாம்ராஜ்யம் பண்ணிக் கொண்டு போருகிற இந்த மகா பிர்த்வியிலே -
திரு வவதரிக்கவே -ஆனது செம்மை அற நெறி -அற நெறி செம்மை யானது -முன்பு அழிந்து போன வேதோக்தமான
சமீசீன தர்ம மார்க்கம் மீண்டும் உண்டானது -அல்ப ச்ருதராலே ப்ரதாரணம் பண்ணப்பட்ட  வேதம் எல்லாம் இவராலே
ருஜூவாக திருந்தி -ததுக்தி தர்மபரமானது சமீசீனமாய் பிரதிஷ்டிதமாய் இரா நின்றது -ஸ்ரீ மத் வேத மார்க்க பிரதிஷ்டாப
நாசார்யார் இறே இவர் -பொய்மை யறு சமயம் போனது பொன்றி -வேத பாஹ்யம் ஆகையாலே அயதாவான
ஷட் சமயமும் முடிந்து போய்த்து -பொன்றுதல்-முடிதல் -பொன்மை யறு சமயம் -என்ற பாடம் ஆனபோது -
பகவத் ஆக்ஜ்ஜாதி லங்கனம் பண்ணினவர்களை -ப்ரம பிரமாதங்களாலே நசிப்பிக்க கடவதான அப சித்தாந்தம் -
என்றபடி -இறந்தது வெங்கலி -கீழ் சொன்னபடி அஞ்ஞா நத்தை விளவிப்பிக்குமதாகையாலே அதி க்ரூரமானது
நசித்து போய்த்து -கலியும் கெடும் கண்டு கொண்மின் -என்று அருளிச் செய்தார் இறே நம் ஆழ்வாரும் .ஆசி நோதி ஹி சாஸ்த்ரார்த்தான் ஆசாரான் ஸ்தாபயத்ய்பி-ஸ்வய மாசாரதேயஸ்து ச ஆசார்ய உதாஹ்ர்த -

என்று இறே ஆசார்ய லஷணம் இருப்பது –  அது இவர் இடத்திலே காணும் நிறம் பெற்றது -
புண்யம் போஜ விகாசாய  பாபத்வாந்த  ஷயாயச-ஸ்ரீ மான் ஆவிரபூத் பூமவ் ராமானுஜ திவாகர -என்னக்
கடவது இறே -
——————————————————————————————————————-
அமுது விருந்து

அவதாரிகை
இரு வினையின் திறம் செற்று இரவும் பகலும் விடாது என் சிந்தை உள்ளே நிறைந்து ஒப்பற
இருந்தான் -எனக்காரும் நிகரில்லையே -என்று எம்பருமானார் செய்த மகா உபகாரத்தை
அனுசந்தித்தனால் வந்த ப்ரீதியையும் -
இனி நாம் பழுதே யகலும் பொருள் என் -பயன் இருவோமுக்கும் ஆனபின்னே -என்று
அந்த ப்ரீதி குலைதலுக்கு காரணம் இல்லாமையின் நிலை நின்றமையையும்
கீழ் இரண்டு பாட்டுக்களாலே கூறினார் -
இதில்
எம்பெருமானார் அவதரித்து அருளின பின்பு உலகிற்கு உண்டான நன்மைகளை
கூறி இனியராகிறார் .
பத உரை -
பூம் கமலம் -அழகிய தாமரை மலர்களில் உண்டான
தேன் நதி -மதுவாகிய ஆறு
பாய்-நீராகப் பாய்கின்ற
வயல்-வயல்களை உடைய
தென்னரங்கன் -அழகிய திருவரங்கத்தில் பள்ளி கொண்ட பெரிய பெருமாள் உடைய
கழல்-திருவடிகளை
சென்னி வைத்து -தலை மேல் கொண்டு
தானதில் மன்னும் -தாம் அத்திருவடிகளில் இடைவிடாது பொருந்தி இருக்கும்
இராமானுசன் -எம்பெருமானார்
இத்தலத்து -இவ்வுலகில்
உதித்து -அவதரித்து அருளி
செம்மை -நேர்மையான
அற நெறி -தர்ம மார்க்கம்
ஆனது -அமைந்தது
பொய்ம்மை -பொய்யான
அறு சமயம் -ஆறு மதமும்
பொன்றிப் போனது -அழிந்து போய் விட்டது
வெங்கலி -கொடிய கலியுகம்
இறந்தது-அழிந்தது
வியாக்யானம் -
ஆனது செம்மை அற நெறி -
அற நெறி -அறமாகிய நெறி
அறமாவது -நன்மை பயப்பதாக வேதத்தின்மூலமாகவே உணர்த்தப் பெறுவது -வைதிக மார்க்கம் என்றபடி
ஆனது -அழிந்து கிடந்தது மீண்டும் உண்டாயிற்று -செம்மை யானது என்னவுமாம் -
இவர் அவதரிப்பதற்கு முன்பு அற நெறி செவ்வி கேட்டு கிடந்தது -மேலே பொய்ம்மை அறு சமயம்
பொன்றிப் போனது -என்று கூறுவதால் அற நெறி என்பது போதரும் .
இராமானுசன் உதித்து ஆக்கினான் என்னாது ஆனது என்றமையால் அவருக்கு இதில் அருமை இன்மை
தொடருகிறது -அற நெறி -வேதம் கூறும் மார்க்கம்
வேத மார்க்க பிரதிஷ்டாபனாசார்யார் அன்றோ இவர் -
பொய்ம்மை அறு சமயம் பொன்றிப் போனது -
புறச் சமயங்கள் கூறுவன பொய்யாய் இருத்தலின் அவை -பொய்ம்மை அறு சமயம் -எனப்பட்டன -
பொய் நூலை மெய் நூல் என்று ஒன்றும் ஓதி -என்றார் திரு மங்கை மன்னனும் -
பொன்மை யறு சமயம் -என்னும் பாடத்தில் -மறை நெறிக்குப் புறம்பாய் இருத்தலின் பொல்லாத
அறு சமயம் என்றபடி -
இறந்தது வெங்கலி
புற நெறியை ஆக்கி -அற நெறியை அளிக்க இடம் தந்தது பற்றி -வெங்கலி-என்கிறார்.
கலவ் சந்கீர்த்ய கேசவம் -கலி யுகத்தில் கேசவனைப் பாடி -என்றபடி நாம சந்கீர்த்தனத்துக்கு
இடம் தரின் நற் கலியாம் -இறந்தது என்கிறார் உயிர் உள்ளவன் போல் அது படுத்திய பாட்டை நினைத்து -
பூம் கமல –மன்னும் இராமானுசன்
தென்னரங்கத்தில் வயல்கள் நீரால் விளைவான அல்ல -அவை தம்மிடத்து தோன்றிய
தாமரை மலரில் இருந்து பெருகும் தேன் பாய விளைவான -அதாவது
தாமரையே தமக்கு தாரகமாகக் கொள்வான -
அங்கு எழுந்து அருளி இருக்கும் எம்பெருமானாரும் தென்னரங்கனது தேனே மலரும்
திருப்பாதத்தை தலை மேற்கொண்டு அவையே தாரகமாக மன்னி உள்ளார் -
கழல் சென்னி வைத்து -என்கிறார்
அரசர்க்கு தம் முடி போல் இவருக்கு தென்னரங்கர் திருவடிகள் நினைத்த போது
சூடலாம் படி சொந்தமாயின போலும் -
உடையவர் -யதிராஜர் -அடி சூடும் அரசர் ஆனார்
பருப்பதத்துக் கயல் பொறித்த பாண்டியர் குலபதி போல்
திருப் பொலிந்த சேவடி என் சென்னியின் மேல் பொறித்தாய் -பெரி யாழ்வார் திரு மொழி -5 4-7 – -
என்றபடி -பெரி யாழ்வார் சென்னியில் இறைவன் முயன்று திருவடியைப் பொறித்த
அருமை எம்பெருமானார் திறத்து இல்லை -தானே எடுத்து வைத்துக் கொண்டது -
நீள் கழல் சென்னி பொருமே -திருவாய் மொழி – 1-9 11- -என்றபடி இவர் சென்னியின் வைத்துக்
கொள்ளும்படி போலும்களால் நீட்டி யரங்கன் துயில்வது -
இத்தலத்து உதித்து -
உதித்து என்றமையால் இவர் அவதாரம் -பகவத் அவதாரம் போலே காணும் என்கிறார் -
உதித்து ஆனது செம்மை அற நெறி -
சூரியன் உத்திது அன்றோ வழி செம்மையாய் துலங்குவது -
இராமானுச திவாகரன் உதித்து அற நெறி செம்மை யாயிற்று -என்க-
இத்தலத்து தானதில் மன்னும்
இந்தளத்தில்-கும்மிட்டியில் -செந்தாமரை போலே இருள் தருமா ஞாலத்தில்
தென்னரங்கன் கழலில் மன்னி இருப்பது
————————————————————————————————————————————

திருமலை நல்லான் சக்கரவர்த்தி ஸ்ரீ ராம கிருஷ்ணா ஐயங்கார் திருவடிகளே சரணம் .

பிள்ளை லோகம் ஜீயர் திருவடிகளே சரணம் .

திருவரங்கத் தமுதனார் திருவடிகளே சரணம் .

ஆழ்வார் எம்பெருமானார் ஜீயர் திருவடிகளே சரணம்.

அமுத விருந்து -இராமானுஜ நூற்றந்தாதி வியாக்யானம்-48-நிகரின்றி நின்ற வென் நீசதைக்கு நின்னருளின் கண்-இத்யாதி ..

November 2, 2012
பெரிய ஜீயர் அருளிய உரை
நாற்பத்து எட்டாம் பாட்டு -அவதாரிகை
எனக்காரும் நிகரில்லை -என்று இவர் சொன்னவாறே எம்பெருமானார் இவரைப் பார்த்து -
நீர் நம்மை விட்டு வேறு ஒரு விஷயத்தை அவலம்பித்தல் -நாம் உம்மை விட்டு வேறு ஒரு விஷயத்தை
விரும்புதல்-செய்யில் இந்த ஹர்ஷம் -உமக்கு நிலை நிற்க மாட்டாதே என்ன -என்னுடைய நைச்யத்துக்கு
தேவரீர் கிருபையும் -அந்த கிருபைக்கு என்னுடைய நைச்யமும் ஒழிய புகல் இல்லையாய் இருக்க -
வ்யர்த்தமே நாம் இனி அகலுகைக்கு காரணம் என் -என்கிறார் -
நிகரின்றி நின்ற வென் நீசதைக்கு நின்னருளின் கண் அன்றிப்
புகல் ஒன்றும் இல்லை அருட்கும் அக்தே புகல் புன்மையிலோர்
பகரும் பெருமை இராமானுச இனி நாம் பழுதே
யகலும் பொருள் என் பயன் இருவோருக்கும் ஆன பின்னே – -48 –
இந்த பூமியில் ஆத்ம குணராஹித்யத்தாலும்-அநாத்மகுண  பாஹூள்பத்தாலும் வந்த
தண்மை யை வுடையவர்களை தனித் தனியே ஆராய்ந்து பார்த்தல் என்னைப் போலே
ஆத்ம குண லவ லேச ரஹீதராய் -அநாத்ம குண  பரி பூரணராய் இருப்பார் ஒருவரும் இல்லாமையாலே
உபமான ரஹீதமாய்க் கொண்டு நின்ற என்னுடைய நீசதைக்கு -
அந்நீசதை தானே பச்சையாக அங்கீகரிக்கும் தேவரீருடைய கிருபையின் இடத்தில் ஒழிய
ஒதுங்க நிழல் ஒன்றும் இல்லை -
அந்த கிருபை தனக்கும் -எத்தனையேனும் தண்ணியரே அநுத்தம பாத்ரம் ஆகையாலே
என்னுடைய நீசத்தை ஒழிய புகல் இல்லை -
அச்ப்ருஷ்ட தோஷ கந்தரானவர்கள் பேச்சுக்கு விஷயமான பிரபாவத்தை வுடையவரே-எனக்கு
ஸ்வரூப லாபமாய் -தேவரீருக்கு குண லாபமாய் -இப்படி நமக்கு இருவருக்கும் பிரயோசனமான பின்பு
இது அறிந்து இருக்கிற நாம் மேலுள்ள காலம் வ்யர்த்தமே அகலுகைக்கு காரணம் என் -
அகலுகைக்கு ஹேது இல்லை என்று கருத்து -
———————————————————————————————————–
பிள்ளை லோகம் ஜீயர் அருளிச் செய்த உரை

அவதாரிகை -இராமானுசன் இரவும் பகலும் விடாது என் தன் சிந்தை உள்ளே நிறைந்து
ஒப்பற விருந்தான் -எனக்காரும் நிகர் இல்லை -என்று இவர் சொன்னவாறே எம்பெருமானார் இவரைப் பார்த்து -
நீர் -நம்மை விட்டு காலாந்தரத்தில் வேறு ஒரு விஷயத்தை விரும்புதல் -நாம் உம்மை விட்டு வேறு ஒரு
விஷயத்தை ஆதரித்தல் செய்யில் இந்த ஹர்ஷம் நிலை நிற்க மாட்டாதேஎன்ன -என்னுடைய நைசயத்துக்கு
தேவரீருடைய கிருபையும் -அந்த கிருபைக்கு என்னுடைய நைச்யமேஒழிய -புகல் இல்லையாய் இருக்க -
வ்யர்த்தமே நாம் அந்ய பரர் ஆகைக்கு காரணம் என்கிறார் -
வியாக்யானம் -நிகரின்றி நின்ற என் நீசதைக்கு -நீசனேன் நிறை ஒன்றுமிலேன் -அஹமச்ம்யபராதா நாமாலய -
அத்யாபிவம்ச நபர -இத்யாதிப்படியே ஆத்ம குண ராகித்யத்தாலும் -அநாத்தம குண பாஹூள்யத்தாலும்
வந்த தண்மையை உடையவர்களை -இந்த விபூதியிலே தனித் தனியே ஆராய்ந்து பார்த்தாலும் -என்னைப்
போலே ஆத்ம குண லவ லேச ரஹீதனாய் -அநாத்மா குண பரி பூர்ணனாய் -இருப்பார் ஒருவர் ஆகிலும்
கிடையாமையாலே – கோன்யோச்தி  சத்ரசொமயா -என்கிறபடியே உபமான ரஹீதனாய் கொண்டு இருக்கிற
என்னுடைய நீச பாவத்துக்கு -உன் அருளின் கண் அன்றி -வயச நேஷு மனுஷ்யாணாம் ப்ர்சம் பவதி துக்கித -என்கிறபடியே பர துக்க துக்கித்வ நிராசி கீர்ஷத்வ

அசஹிஷ்ணுத்வாதி  லஷணமான தேவரீருடைய கிர்பா குணம் ஒழிய -புகல் ஒன்றும் இல்லை -
வேறு ஒரு புகல் இடம் இல்லை -அந்த நீசதை தானே பச்சையாக அங்கீகரிக்கும் தேவரீருடைய கிருபை
யினிடத்தில் ஒழிய ஒதுங்க நிழல் ஒன்றும் இல்லை என்றபடி -கண்-இடம் -அபராத கணை ர பூர்ண குஷி
கமலா காந்த தயே கதம் பவித்ரீ -என்னுமா போலே -இவரும் வயிறு நிரம்புகைக்காக எப்போதும் பூர்ண
தோஷத்தை தேடித் திரியுமவர் ஆகையாலும் -சர்வேஸ்வரன் ஆர்த்த அபராதியான காகாசுரனை சிஷித்ததுவும் -
யதிவா ராவணஸ் ஸ்வயம் -என்று சொன்னதுவும் -பாபிஷ்டரை ரஷித்தால் – யசச்சூ அதிசயித்து இருக்கும்
என்றதைப் பற்றவாகையாலும் -சேஷ பூதனுடைய தோஷங்கள் எல்லாம் -செஷியினுடைய கிருபா குணத்துக்கு
லஷ்யங்களாய்  இறே இருப்பது -ஆகதம்முடைய நீசதைக்கு -எம்பெருமானாருடைய கிருபா குணமொழிய
 வேறு ஒரு புகல் இடம் இல்லை என்று அருளிச் செய்யத் தட்டில்லை இறே -அருட்கும் அக்தே புகல் -தேவரீருடைய கிருபா
குணத்துக்கு அடியேனுடைய துஷ்ட பாவதையே லஷ்யமாய் இருக்கும் -தோஷ ரஹீதர் ஆனவர்கள் பக்கலிலே
கிருபா குணத்துக்கு பிரயோஜனம் இல்லாமையாலே -எத்தனை யேனும் தண்ணியரே -அதுக்கு பாத்ரம் ஆகையாலும் -
எனக்கு சதர்சரான பாபிஷ்டர் ஒருவர் ஆகிலும் இல்லாமையாலே -என்னுடைய நைச்யமே அதற்கு புகலிடம் -என்றது -
த்வயாபி -இப்படி நமக்கு கைப்பட்ட தேவரீருக்கும் -இதாநீம் -இத்தனை நாளைக்கு இப்போது -

பகவன் -சர்வஞ்ஞானாய் இருந்தாயே -நான் சொல்ல வேணுமோ -தயாயா -தேவரீர் உடைய கிருபைக்கு -
அநுத்தமம் பாத்ரமிதம் -என்கிறபடியே பூர்ண பாத்ரமான நானும் -லப்த்தம் -தேவரீருக்கு பெறாப் பேறாக லபித்தேன் -
அநந்த பவார்ண வாந்த -பிரசித்த ஆர்ணவத்துக்கு பரிகணம் உண்டு -என்னுடைய சம்சாரமாகிற ஆர்ணவத்துக்கு அந்தம் இல்லை -
காலமும் அநாதியாய் -ஜன்மங்களும் பலவாய் -கர்மங்களும் விசித்ரங்களாய் -பஹூவாய் இருக்கையாலே -
இந்த அரணவம் அனந்தமாய் இருக்கும் -இப்படிப்பட்ட பவார்ணவத்தின் உடைய அகாத ஜலத்திலே -நிமஜ்ஜதா -
அழுந்திக் கிடப்பவன் -கேவலம் ஸ்வ இச்சையவாஹம் ப்ரேதேஷகம் சித்கதாசன -என்கிறபடி அனநதமான
காலத்துக்கு -மே-அடியேனுக்கு -கூலமிவ -கரை போலே -லப்தோஹி-பிரசித்த ஆர்ணவத்திலே  விழுந்து அழுந்தின
சேதனன் அப்போதே முடிய -முஹூர்த்த  மாத்ரத்திலே அந்த பிணத்தை கொண்டு வந்து கரையிலே தள்ளி விடும்
என்று சர்வ ஜக பிரசித்தம் -இந்த சம்சாரத்திலே அழுந்தி -அசந்நேவ-என்கிறபடியே -இருந்த என்னை சிரகாலத்துக்கு
சத்தை உண்டாக்கி அந்த அர்ணவத்துக்கு பாரமாய் கைபட்டாய் -கண்டு கொண்டு என்னைக் காரி மாறப் பிரான் -
பண்டை வல் வினை பாற்றி அருளினான் – என்று இருவருக்கும் பிரயோஜனமாய் இருந்தது என்று -அபியுக்தரும்
அருளிச் செய்தார் இறே -அந்தோ அடியேன் உனபாதம் அகலகில்லேன் இறையுமே – என்றும் -புகல் ஓன்று இல்லா அடியேன் உன் அடிக் கீழ்

 அமர்ந்து புகுந்தேனே -என்றும் அருளிச் செய்தார் இறே -நம் ஆழ்வாரும் -பரம காருணிகோ ந பவத்பர -பரம சோச்யதமோ
நஹிமத்பர -என்னக் கடவது இறே –புன்மை -தோஷங்களுக்கு ஆகாரமான சம்சாரம் -அநாதி அவித்யா கர்ம வாசனா ருசி
பிரகிருதி சம்பந்த ரூபமான சம்சாரம் -என்றபடி -இலோர் -சம்சாரிகமான பந்தத்தை பூண் கட்டிக் கொண்டு  நிற்கையாலே
அவர்களை இங்கே சொல்ல ஒண்ணாது இறே -முக்தர் சிறிது காலம் சம்சாரத்தை பூண் கட்டிக் கொண்டு திரிந்து -பின்னை -
கரை கண்டோர் -என்னும்படி அதை சவாசநமாக பொகட்டு -பகவத் குண அனுபவத்திலே -ஆழம் கால் பட்டு
இருந்தார்களே யாகிலும் நிருப பதமாக சொல்லுகையாலே அவர்களையும் இங்கே சொல்லக் கூடாது இறே -
அஸ்பர்ஷ்ட சம்சார கந்த ரஹீதரான நித்ய சூரிகளை ஆய்த்து -இலோர் -என்று அருளிச் செய்தது -
பகரும் பெருமை -ஏக தேசாவஸ்தாநத்தாலும் –ஏக விஷய அனுபவத்தாலும் -அடியே பிடித்து  இவருடைய
பிரபாவத்தை -அடைவே அறியுமவர்கள் -நித்ய சூரிகள் ஆகையாலே -அவர்களாலே ஸ்தோத்ரம் பண்ணப்பட்ட -
பிரபாவத்தை உடையரான -இராமானுச -எம்பெருமானாரே -பயன் இருவோமுக்குமானபின்னே -தேவரீரும் அடியேனும்
ஆகிற இருவருக்கும் ஸ்வரூப லாபமும் குண லாபமும் ஆகிற பரம பிரயோஜனம் சித்தித்த பின்பு -
இப்படி இருவருக்கும் பிரயோஜமாய் இருக்க -இனி நாம் பழுதே அகலும் பொருள் என் -இது அறிந்து இருக்கிற
நாம் மேல் உள்ள காலம் எல்லாம் வ்யர்த்தமே அகலுக்கைக்கு காரணம் என் -நாம் என்றது தம்மையும் -எம்பெருமானாரையும் -
அன்றிக்கே -நாம் என்று பஹூ வசன பிரயோகம் பண்ணுகையாலே -எம்பெருமானாரும் -இவருடைய சம்பந்த
சம்பந்திகளுமான எல்லோரும் என்று பொருள் ஆகவுமாம் -நாம் பழுதே அகலும் பொருள் என் -பொருள் அல்லாத என்னைப் பொருளாக்கி அடிமை கொண்டாய் -

என்னைத் தீ மனம் கெடுத்தாய் -மருவி தொழும் மனமே தந்தாய் -அறியாதன அறிவித்த அத்தா நீ
செய்தன அடியேன் அறியேன் -என்கிறபடியே நாம் க்ர்த்ஜ்ஜராய் போம் அது ஒழிய நமக்கு
அகலுகை என்று ஒரு பிரயோஜனம் உண்டோ -பாவத்தால் நான் பிறப்பேன் ஏலும் -இனி எந்தை
எதிராசன் தான் பிறக்கும் என்னை உய்ப்பதா -என்கிறபடியே -கைவிடுகை அவருக்கு அவத்யமாக
தலைக்கட்ட கடவதாகையாலும் -பெறாப் பேறாக அடியோங்களை தேவரீர் விஷயீ கரித்துக்
 கொள்ளுகையாலும்  -நிழலும் அடி தாறும் போலே அடியோங்களை அனந்யார்ஹராம் படி
அங்கீகரிக்கை ஒழிய தேவரீருக்கு அகலுகை என்ற ஒரு பிரயோஜனம் உண்டோ என்றது ஆய்த்து -
———————————————————————————————————————–
அமுது விருந்து
அவதாரிகை
எனக்காரும் நிகரில்லை என்று களித்து கூறும் அமுதனாரை -
நமிருவரில் எவரேனும் ஒருவர் மற்று ஒருவரை விட்டு விளகிடின் உமது இக்களிப்பு
நிலை நிற்க மாட்டாதே -என்று எம்பெருமானார் வினவ -
என்பால் உள்ள நீசனாம் தன்மைக்குத் தேவரீர் அருள் அன்றி வேறு புகல் இல்லை -
அவ்வருளுக்கும் இந்நீசத் தண்மை யன்றி வேறு புகல் இல்லை-
ஆக இனி நாம் வீணாக என் அகலப் போகிறோம் -என்கிறார் -
பத உரை -
நிகர் -ஒப்பு
இன்றி நின்ற -இல்லாமல் நின்ற
என் நீசதைக்கு -எனது நீசனாம் தன்மைக்கு
நின் அருளின் கண் அன்றி-தேவரீர் உடைய கிருபையின் திறத்தில் ஒழிய
புகல்-கதி -ஒதுக்கும் இடம் -
ஒன்றும் இல்லை -ஒன்றும் கிடையாது
அருட்கும் -அந்த கிருபைக்கும்
அக்தே புகல்-அந்த நீசனாம் தன்மையே புகலாகும்
புன்மையிலோர் -குற்றமற்றவர்
பகரும் -பேசும்
பெருமை-பெருமையை உடைய
இராமானுச -எம்பெருமானாரே
இருவோமுக்கும் -நம் இரண்டு பேருக்கும்
பயன் ஆன பின்பு -பிரயோஜனம் ஏற்பட்ட பிறகு
நாம்-பயன் கண்ட நாம்
இனி -இனி மேல்
பழுதே -வீணாக
அகலும் பொருள் என் -அகலுவதற்குக் காரணம் என்ன -
வியாக்யானம்
நிகரின்றி நின்ற என் நீசதைக்கு -
நீசத்தை-தாழ்வு
அது நற்குணம் இல்லாமையாலும் -தீய குணம் உள்ளமையாலும் உண்டாவது .
அன்பு அருள் முதலிய நற்குணம் வாய்ந்தோர் உயர்ந்தோர் .-அவை இல்லாதவர் தாழ்ந்தோர் .
சினம் வசை கூறல் முதலிய தீய குணம் உடையோர் மிகத் தாழ்ந்தோர் -
இவர்களில் எனக்கு ஈடாவார் எவரும் இலர் .
குணம் இல்லாமையிலும் -குற்றம் உடைமையிலும் ஒப்புயர்வற்றவனாய் நன் இருத்தேன்
நிகரின்றி நின்றது என் நீசதை என்கிறார் .-நீசனேன் நிறை ஒன்றும் இலேன் 3-3 4- – என்றார் நம் ஆழ்வார்
நீசதை நீங்கி சிலர் நல்லவர் ஆதலும் உண்டு -என் நீசதை அங்கனம் நீங்காது நிலை நிற்பது
தோன்ற -நின்ற என் நீசதை-என்றார் .
நின்னருளின் கண் அன்றிப் புகல் ஒன்றும் இல்லை  -
நிகரற்ற நீசனான நான் உயர தேவரீர் திரு வருளைத் தவிர வேறு புகல் இல்லை-என்றபடி.
எனவே தேவரீரை விட்டு அடியேன் அகல வலி இல்லாமையினால்
அருளுக்கு அடியேனை இலக்காக்க வேணும் என்பது கருத்து .
அருட்கும் அக்தே புகல் -
தேவரீருடைய அருளுக்கு முழு இலக்காய் அமையும் தகுதி அடியேன் ஒருவனுக்கே
உள்ளது என்று கருத்து -குற்றம் அற்றவரை  ஏற்பதில் அருளுக்கு சிறப்பு இல்லை .
குற்றம் நிறைந்தவரை ஏற்பதிலே தான் அருளுக்கு சீர்மை .
இராவணனே யாயினும் ஏற்பேன் என்ற இராம பிரான் அருள் சீறியது .
குற்றம் புரிந்த வண்ணம் உள்ள அரக்கியரை அளித்த பிராட்டியின் திருவருள் அதனிலும் சீரியது -
தவம் நீச சசவத் சம்ருத -நேசனான ணீ முயல் போன்றவன் -என்று பிராட்டி கூறிய படி
நீசனாகிய இராவணன் முதலியோர் போல் அல்லாமல்-நிகரில்லா நீசனாகிய
என்னை ஏற்று அளித்ததனாலே தேவரீர் அருள் மிக சீரியது ஆகும் .
நான் நீசதையில் நிகர் அற்றவன் -
நின் அருள் ஏனையோர் அருள்களினும்-நின் பால் உள்ள ஏனைய குணங்களினும் -சீர்மையில்நிகர் அற்றது .
நிகர் அற்றமையில் -என் நீசதைக்கும் தேவரீர் அருளுக்கும் ஒற்றுமை உண்டு .
ஆகவே அவை நிலைத்து ஏன் இணைந்து இருக்க மாட்டா -என்கிறார் .
இங்கு வேதாந்த தேசிகன்
மயி திஷ்ட்ட திதுஷ்க்ருதாம் பிரதானே மித தோஷா நிதரான் விசின்வதீத்வம்
அபராத கணைர பூர்ண குஷி கமலா காந்த தயே கதம் பவித்ரீ –என்று
பாபம் செய்தவர்களுக்குள் எண்ணற்ற பாபங்கள் செய்ததனா பிரதானனாகிய நன் இருக்க -
என்னைப் புறக்கணித்து -அளவுக்கு உட்பட்ட பாபம் செய்தவர்களை தேடிக் கொண்டு இருக்கும் நீ
பாபத் திரள்களினால் வயிறு நிரம்பாமல் கமலியின் காதலனுடைய அருள் அணங்கே -
எப்படி யாகப் போகிறாயோ -என்றும் -
அஹம ச்ம்யபராத சக்ரவர்த்தீ கருணே த்வம்ச குனேஷூ சார்வ பௌ மீ
விதுஷீ ச்த்திதிமீத்ருசீம் ச்வயம்மாம் வருஷ சைலேச்வர பாத சாத்குரு-என்று
நான் பாபம் செய்தவர்களுள் சக்கரவர்த்தியாய் மேம்பட்டவன்
.கருணையே -நீயும் குணங்களுள் தலை சிறந்தவள் .
இத்தகைய நம் நிலையை உணர்ந்து தானாகவே என்னை திரு வேம்கடமுடையான்
திருவடிக்கு உரியனாக்குவாயாக -என்று தயா சதகத்திலே -29 30- – இக்கருத்தினையே தழுவி அருளி இருப்பது
நினைவுறத் தக்கது
புன்மையிலோர் பகரும் பெருமை இராமானுச
புன்மை உடையோர் சோறு கூறைகளை விரும்பி பேசிடின் அதில் உண்மை இராது -
அப்பேச்சினால் பெசப்படுவோர்க்கு பெருமை இல்லை -
அவாவினை அறத்த்துரந்தமையின் -புன்மை இலாதார் பேசிடினோஅதனில் உண்மை இல்லாது இராது -
பயன் கருதி இல்லாததை ஏற்றி அவர்கள் பேச மாட்டார்கள் அன்றோ -
எம்பெருமானார் பெருமை உண்மையானது என்பது கருத்து .
புன்மையிலோர் என்பது -என்றும் சிறிது அளவும் புன்மை இல்லாதவர்கள் ஆகிய
நித்ய சூரிகளைச் சொல்லுகிறது என்று பிள்ளை லோகம் ஜீயர் உரைப்பர் .அப்பொழுது
தாமரை கண்ணனை விண்ணோர் பரவும் தலை மகனை -என்றபடி விண்ணோர் தலை மகனது
அருள் நிறைந்த தாமரைக் கண் அழகாய் பாடுவதை விட்டு -எம்பெருமானார் அருள் பெருமையையே
பகருகின்றனர் -என்றது ஆயிற்று .
இனி நாம் பழுதே அகலும் பொருள் ஏன் -
வீணாக காரணம் இன்றி நமதுய் பயனைக் கெடுத்து அகல மாட்டோம் -என்றபடி
பயனிருவோக்கும் ஆன பின்னே -
தேவரீருக்கு பயன் குண லாபம்
அடியேனுக்கு பயன் ஸ்வரூப லாபம்
கண்டு கொண்டு என்னைக் காரி மாறப் பிரான்
பண்டை வல்வினை பாற்றி யாருளிணன் -என்று இருவருக்கும் பயன் உண்டானதை
மதுர கவிகளும் அருளிச் செய்தார் .
நிமஜ்ஜ்தோ நந்த பவார்ணவாந்த சிராய மே கூல மிவாசி லப்த
த்வயாபி லப்தம் பகவன் நிதானி மனுத்தமம் பாத்ரமிதம் தாயாய -என்று
பகவானே அளவில்லாத சம்சாரக் கடலுக்குள் மூழ்கிக் கொண்டு இருக்கிற எனக்கு
நெடும் காலம் கழித்து கரை போலக் கிடைத்து உள்ளீர் -உம்மாலும் கருணைக்கு முகச்
சிறந்த கொள்கலமாக நான் கிடைக்கப் பெற்று உள்ளேன் -

ததஹம் த்வத்ருதே ந நாதவான் மத்ருதே த்வம் தய நீய வாந்தச
விதி நிர்மித மேத்தா தான்யம் பகவன் பாலய மாஸம ஜீஹப -என்று
பகவானே உம்மைத் தவிர நான் வேறு நாதன் அற்றவனாய் இருக்கிறேன்
நீரும் என்னைத்தவிர இரக்கப்படத் தகுந்தவன் இல்லாதவனாய் இருக்கிறீர்
தற்செயலாக அமைந்த இந்த தொடர்பினை காத்த்க்ஹு அருள வேண்டும்
விட்டு விடாதீர் -என்று ஆள வந்தாரும் காட்டி யருளினார்
ஸ்ரீ மணவாள மா முனிகளும் இப்பாசுரத்தின் கருத்தை அடி ஒற்றி யதிராஜ விம்சதியில் -
வாசா மகோசர மகா குண தேசகாக்ர்யா கூராதி நாத கதிதாகில நைச்ய பாத்ரம்
ஏஷோ ஹமேவ ந புனர் ஜகதீச்ருசஸ் தத் ராமாநுஜார்ய கருணை வது மத் கதிச்தே -என்று
மொழியைக் கடக்கும் பெரும்புகளை உடையரான ஆசார்யர்களில் சிறந்த கூரத் ஆழ்வான்
கூறிய எல்லா நீசதைக்கும் உறைவிடமாய் இருப்பவன் இந்த நான் ஒருவனே
உலகத்தில் இத்தகைய ஒருவனைக் காண முடியாது .ஆகையால் எம்பெருமானரே
தேவரீர் உடைய வீறு பெற்ற கருணையே எனக்கு கதி -என்று
அருளிச் செய்து இருப்பது இங்கு அனுசந்திக்கதக்கதாகும் .
———————————————————————————————————————————-

திருமலை நல்லான் சக்கரவர்த்தி ஸ்ரீ ராம கிருஷ்ண ஐயங்கார் திருவடிகளே சரணம் .

பிள்ளை லோகம் ஜீயர் திருவடிகளே சரணம் .

திருவரங்கத் தமுதனார் திருவடிகளே சரணம் .

ஆழ்வார் எம்பெருமானார் ஜீயர் திருவடிகளே சரணம்.

அமுத விருந்து -இராமானுஜ நூற்றந்தாதி வியாக்யானம்-47-இறைஞ்சப்படும் பரன் ஈசன் அரங்கன் என்று -இத்யாதி ..

November 2, 2012
பெரிய ஜீயர் அருளிய உரை
நாற்பத்து ஏழாம் பாட்டு -அவதாரிகை
மதியிலியேன் தேறும்படி என் மனம் புகுந்தான் -என்றார் கீழ் .
லோகத்தில் உள்ளவர்களுக்கு தத்தவ ஸ்திதியை யருளிச் செய்து -
பகவத் சமாச்ரயண ருசியை ஜநிப்பிக்குமவர் தம்மளவில் பண்ணின விசேஷ விஷயீகாரத்தை
யனுசந்தித்து -இப்படி விஷயீகரிக்க பெற்ற எனக்கு சத்ருசர் இல்லை என்கிறார் இதில் -
இறைஞ்சப்படும் பரன் ஈசன் அரங்கன் என்று இவ்வுலகத்
தரம் செப்பும் அண்ணல் இராமானுசன் என் அருவினையின்
திறம் செற்று இரவும் பகலும் விடாது என் தன் சிந்தை உள்ளே
நிறைந்து ஒப்பற விருந்தான் எனக்காரும் நிகர் இல்லையே – 47- -
வியாக்யானம் -
சர்வ சமாஸ்ரயணீ யனாக -வேதாந்த பிரசித்தனான -சர்வ ஸ்மாத்பரன் -
அநந்த சாயித்வாதிகளாலே -ஈச்வரத்வம் தோற்ற -வந்து கோயிலிலே -
கண்வளர்ந்து அருளுகிற பெரிய பெருமாள் என்று -
அதர்ம அனுசாரியான இந்த லோகத்திலே சாஷாத் தர்மத்தை அருளிச் செய்யுமவராய்
ஆஸ்ரித இழவு பேறுகள் தம்மதாம்  படியான   சம்பந்தத்தை வுடையராய் இருக்கிற எம்பெருமானார் -
என்னுடைய அனுபவத்தாலும் -ப்ராயசித்தத்தாலும் போக்க வரியகர்ம சமுஹத்தை நிரசித்து
அல்லு நன்பகலும் இடை  வீடின்றி -திரு வாய் மொழி -1 10-8 – -என்கிறபடியே
திவாராத்ர விபாகமற இடைவிடாதே என்னுடைய ஹ்ருதயத்தின் உள்ளே பூரணராய் கொண்டு
இவ்விருப்புக்கு சத்ருசம் இல்லை என்னும்படி எழுந்து அருளி இருந்தார் -
ஈதரு ச விஷயீகார பாத்ரமான எனக்கு ஒருவரும் சத்ருசர் இல்லை
திறம்-சமூஹம்
நிகர் -ஒப்பு–
——————————————————————————————————–
பிள்ளை லோகம் ஜீயர் அருளிய உரை-
அவதாரிகை -.கீழ்ப் பாட்டிலே எம்பெருமானார் தம்முடைய திரு உள்ளத்திலே பிரகாசித்து உஜ்ஜ்வலமாக
அவரை வணங்கினோம் என்று சொல்லி –இதிலே -லோகத்தார் எல்லாரையும் குறித்து -சர்வ சமாஸ்ரயநீயனான
சர்வேஸ்வரன் கோயிலிலே சந்நிகிதனாய் இருந்தான் -அவனை ஆஸ்ரியும் கோள் என்று பரம தர்மத்தை
உபதேசித்த உபகாரகன் -எம்பெருமானார் -என்னுடைய ஆர்த்த அபராதங்களை நசிப்பித்தி திவாராத்ரி விபாகம் அற
என்னுடைய ஹ்ர்த்யத்திலே சுப்ரதிஷ்டராய் -இவ் இருப்புக்கு சதர்சம் ஒன்றும் இல்லை என்னும்படி எழுந்தருளி இருந்தார் -
இப்படி ஆனபின்புதமக்கு சர்தர்சர் ஒருவரும்  இல்லை என்கிறார்
வியாக்யானம் -இறைஞ்சப்படும் -எழுவார் விடைகொள்வார் ஈன் துழா யானை  வழுவா வகை நினைந்து வைகல் தொழுவார் -
என்றும் -முழு எழ உலகுக்கும் நாதன் -என்றும் – சொல்லுகிறபடி சர்வ சமாஸ்ரயநீயனாய்க்  கொண்டு பிரசித்தனாய்
பரன் -பராபரானாம் -என்கிறபடி சர்வ ஸ்மாத் பரன் -ஈசன் -சர்வேஸ்வரன் -அரங்கன் என்று -அநந்த சாயித்வாதிகளாலே
கோயிலிலே கண் வளர்ந்து அருளுகிற பெரிய பெருமாள் என்று -அன்றிக்கே -இறைஞ்சப்படும் -சர்வ சமாஸ்ரயநீயன் -
ஈசன் -சர்வ ஸ்மாத் பரன் -ஈசன் -ஸ்வாபாவிக ரநவதிகாதிசயே சிதிர்த்வம் நாராயண த்வயி நமர்ஷ்யதி -என்கிறபடியே
சர்வ ஸ்வாமியானவன் -இந்தம ஹிமாவான் யார் என்னில் -அரங்கன் -அப்படிப்பட்டவன் -எட்டா நிலத்திலே இராதே -இன்று

சந்நிகிதனாய் -சுலபனாய் -கோயிலிலே எழுந்து அருளி இருக்கிற திருவரங்க செல்வனார் -என்று -
இப்படிப் பட்டவர் என்று -இவ் உலகத்து -அதர்ம அநுசாரியான இந்த லோகத்திலே -அதர்ம பூதமான -
இருள் தரம் மா ஞாலத்தில் உள்ள ஜனங்களுக்கு -அறம் செப்பும் -சாஷாத் தர்மத்தை  அருளிச் செய்யும் -
அன்றிக்கே -அப்படிப் பட்டவனை ஆஸ்ரயிக்க -சம்சார நிச்தரனஉபாயத்தை உபதேசித்து அருளும் -
அன்றிக்கே -இறைஞ்சப்படும் -தேவ ஜாதிக்கு ஒரு உபத்ரவம் வந்தால் -அவர்கள் எல்லாரும் திரண்டு -
பிரமாவோடு கூடிப் போய் -கூப்பிடும் கூப்பீடு கேட்கைக்காக -வியூக ஸ்தானமான திருப்பாற் கடலிலே
கண் வளர்ந்து -அவர்களாலே செவிக்கப்படுமவன் -இத்தால் வியூகத்தை சொன்னபடி -
பரன் -அயர்வறும் அமரர்கள் அதிபதியான பரன் -ஈசன் -அந்தப்ரவிஷ்டஸ் சாஸ்தா ஜனானாம் -
என்கிறபடியே சர்வரையும் நியமிக்கைக்காக சர்வ அந்தர்யாமியாய் இருக்குமவன் -இத்தால்
அந்தர்யாமித்வத்தை சொன்னபடி -அரங்கன் -அர்ச்சையஸ் சர்வ  சஹிஷ்ணுரர்ச்சாக பராதீநாகிலாத்மா ஸ்த்திதி -
என்னும்படியான அர்ச்சாவதாரங்களில் வைத்துக் கொண்டு பிரதானமாய் இருக்குமவன் -இத்தால்
அர்ச்சாவதாரத்தை சொன்னபடி -என்று இவ் உலகத்து அறம் செப்பும் -அறம் -ராமோ விக்ரஹவான் தர்ம -யேசவேத விதொவிப்ர

யேசாத்யாத்மா விதோஜன-தேவதந்தி மகாத்மானாம் க்ர்ஷ்ணம் தர்மம் சனாதனம் -என்கிறபடியே அவதாரங்களிலே
பிரதானமான விபவம் -என்று    -என்கிறத்தை இத்தோடு அன்வயித்த படி -அஞ்சு வைப் பட்டு இருக்கும் நாராயணனை
பிராப்யமும் பிராபகமும் என்று அருளிச் செய்யும் என்னவுமாம் -அண்ணல் -சஹி வித்யாதஸ்தம் ஜனயதி தத் ஸ்ரேஷ்டம்
ஜன்ம -என்றும்      குருர் மாதா குரு பிதா -என்றும் சொல்லுகிறபடி -இவ் உபதேச முகேன சேதனருக்கு சர்வ வித பந்துவாய்

அவர்களுடைய இழவு பேறுகள் தம்மதம்படியான சம்பந்தத்தின் உறைப்பை உடைத்தாய் இருக்கிற -
இராமானுசன் -எம்பருமானார் -என் அருவினையின் திறம் செற்று – அஹ மச்ம்ய பராதா நாமாலய -என்றும்
அமர்யாதா ஷூத்ரஸ் சலமதி -என்றும் -பாபானாம் பிரதமோச்ம்ய்ஹம்-என்றும் -ந நந்திதம் கர்மததச்திலோகே
சஹச்ரசோ யந்ந மயாவ்யதாதி -என்றும் -அஹ மச்ம்ய பாராத சக்ரவர்த்தி -என்றும் -யாவச் சயச் சதுரிதம்
சகலஸ் யஜந்தோ தாவத் சதத் தததிகம் சமமாஸ்தி சத்யம் -என்றும் சொல்லுகிறபடியே -என்னால் தீரக்
கழியச் செய்யப்பட்டதாய் -அனுபவத்தாலும் பிராயசித்தத்தாலும் -போக்க அரிதான பாப சமூகத்தை -
வானோ மறிகடலோ -என்னும்படி நசிப்பித்து -திறம் -சமூஹம் -
இரவும் பகலும் விடாது -அல்லும் பகலும் இடைவீடு இன்றி -என்கிறபடியே -திவா ராத்ர விபாகம் அற -
இடைவிடாதே -என் தன் சிந்தை உள்ளே -பண்டு எல்லாம் ஆசாபரனாய்  போந்து இப்போது இவ் விஷயீ காரத்தை
பெற்ற என்னுடைய ஹிருதயத்தின் உள்ளே -நிறைந்து -ஸ்பர்ஷடா ஸ்பர்ஷடி மாத்ரம் அன்றிக்கே -குணங்களோடும்
விக்ரகத்தோடும் -விதிப்போடும் கூட -அதிலே பூரணமாய் புகுந்து -அணுவான ஆத்மாவின் உள்ளே -
விபுவான ஈஸ்வரன் -ஸ்வரூப ரூப குணங்களோடு -அசந்குசிதமாக வியாபித்து நிற்குமா போலே காணும் -
எம்பெருமானாரும் அதி சூஷ்மமான இவருடைய திரு உள்ளத்திலே அசந்குசிதமாக வியாபித்து நிற்கிறபடி -
ஒப்பற  விருந்தான் – இவ் வாத்சல்யத்துக்கு சதர்சம் இல்லாதபடி இருந்தார் -அதிலே தானே சுப்ப்ரதிஷ்டராய்
எழுந்து அருளி இருந்தார் என்றபடி -ஒப்பு -சாதர்சம் எனக்கு -இப்படி எம்பெருமானார் உடைய விஷயீ காரத்தைப் பெற்ற எனக்கு -ஆரும் நிகர் இல்லையே -

எத்தனை தரம் உடையார் உண்டானாலும் -சதர்சர் ஆக மாட்டார்கள் -அவித்யாந்தர்க்க தாச்சர்வே
தேஹி சம்சார கோசர -என்று சொல்லப்படுபவர்கள் சதர்சர் ஆக மாட்டார்கள் -நிகர் -ஒப்பு
த்ர்ணீ க்ரத விரிம்சாதி நிரந்குச விபூதய -ராமானுஜ பதாம் போஜ சமாச்ரயண சாலிந -என்னக் கடவது இறே –
——————————————————————————————————————–
அமுது விருந்து
அவதாரிகை
மதியிலியேன் தேறும்படி என் மனம் புகுந்தான் என்று தம்மை விஷயீகரித்த படியைக்

கீழ் அருளிச் செய்தார் -உலகத்தாருக்கு தத்வ உபதேசம்  செய்து பகவத் சமாஸ்ரயண
ருசியை ஜநிப்பிக்குமவர் தம்மளவிலே விசேஷமாக விஷயீகரித்ததை அனுசந்தித்து
இப்படிப் பட்ட எனக்கு நிகர் யாரும் இல்லை -என்கிறார் -
பத உரை -
இறைஞ்சப்படும் -எல்லாராலும் ஆஸ்ரயிக்கப்படும்
பரன்-பரம் பொருள்
ஈசன் -ஈஸ்வரனாக காட்சி தரும்
அரங்கன் என்று -திருவரங்கத்திலே கண் வளர்ந்து அருளுகிற பெரிய பெருமாள் என்று
இவ்வுலகத்து -இந்த லோகத்திலே
அறம் -தர்மத்தை
செப்பும் -அருளிச் செய்யும்
அண்ணல் -ஸ்வாமியான
இராமானுசன் -எம்பெருமானார்
என் அரு வினையின் -என்னுடைய அருமையான கர்மத்தின் உடைய
திறம்-சமூஹத்தை
செற்று -தொலைத்து
இரவும் பகலும் -இராப்பகலாக
விடாது -இடைவிடாது
என் தன் -என்னுடைய
சிந்தை உள்ளே -ஹ்ருதயத்திற்கு  உள்ளே
நிறைந்து -பூரணமாய்
ஒப்புற-நிகர் இல்லாதபடி
இருந்தான் -எழுந்து அருளி யிருந்தார்
எனக்கு -இத்தகைய எனக்கு
ஆரும் -எவரும்
நிகர் இல்லை-ஒப்பு இல்லை
வியாக்யானம் -
இறைஞ்சப்படும் பரன் ஈசன் அரங்கன் என்று -
வேதாந்தங்களிலேஎல்லாராலும் ஆஸ்ரயிக்கப் படுவதாய்ச் சொல்லப்படும் பரம் பொருள் .
ஈச்வரத்வம் தோற்ற பாம்பணைமேல் கண் வளர்ந்து அருளுகிற பெரிய பெருமாள் -என்று
எம்பெருமானார் உபதேசிப்பாராம் -இன்னாரால் இறைஞ்சப்படும் என விதந்து கூறாமையாலே -
எல்லாராலும் இறைச்சப்படும் எனக் கொள்க -எல்லோராலும் ஆஸ்ரயிக்கப் படுபவனாக
கூறப்படும் பரம் பொருள் -கண்ணாலே காணலாம் படி -தன் ஈச்வரத்வம் தோற்றத் தானே வந்து
கண் வளர்ந்து அருளுகிறது -என்கிறார் .ஸ்ரீ ரங்க நாதனிடம் சர்வேஸ்வரத்வதைப் பல
படியாலும் சாஷாத் கரிக்கலாம் -
அணைவது அரவணை  மேல் பூம்பாவை யாகம் புணர்வது -திருவாய்மொழி- 2- 8- 1- என்றபடி
அநந்த சாயித்வமும் -பிராட்டி அகம் புணர்தலும் ஈச்வரத்வத்தை காட்டுகின்றன .
இவ்வுலகத்து அறம் செப்பும் அண்ணல் இராமானுசன்
அதர்ம வழியே போகும் இவ் வுலகின் கொடுமையைக் காட்ட -இவ் உலகம் -என்கிறார் .
அதர்ம அனுசாரியான லோகத்திலே தர்ம உபதேசம் பண்ணி இருக்கிறார் .
ராமோ விக்ரஹவான் தர்ம -என்றும் -க்ருஷ்ணம் தர்மம் சனாதனம் -என்கிறபடியே
சாஷாத் தர்மத்தை உபதேசித்து அருளினார் .
பகவத் ஆஸ்ரயண ரூபமான உபாய தர்மத்தை என்றார் ஆகவுமாம் -
இவ் அரிய விஷயத்தை உபதேசிப்பதற்கு காரணம் அண்ணலாய் இருத்தல் என்கிறார் .
அண்ணல் -ஸ்வாமி
ஆஸ்ரிதர் இழவு பேறுகள் தம்மதாம் படியான உறவு முறை உடையவர் -என்றபடி .
இராமானுசன் -விபரீதனான இராவணனுக்கு உட்பட ஹிதம் நாடின இராமனை அனுசரித்தவர்
என்பது கருத்து .
என் அரு வினையின் திறம் செற்று -
என் வினைஎன்கிறார் உலகத்தார் வினையின் வேறுபாடு தோற்ற -
வினைகள் பலகால் செய்யப்பட்டு செய்யாதது ஒன்றும் இன்றிப் பலவாய் இருத்தலின் வினையின் திறம் -என்றார் -
ந நிந்திதம்  கர்ம ததஸ்தி லோகே சஹா ஸ்ரசோ யந் ந மயா வ்யதாயி-என்று
உலகத்தில் என்னால் பல காலும் செய்யப்படாத பாபங்கள் ஒன்றும் இல்லை -
நானே நானாவித நரகம் புகும் பாவம் செய்தேன் -பெரிய திரு மொழி – 1-9 2- – -என்றது போலே
ப்ராயசித்ததாலோ -அனுபவத்தாலோ -அழியாத வினை என்பார் அருவினை என்றார் -
இரவும் பகலும் விடாது
அல்லு நன்பகலும் இடைவீடு இன்றி நல்கி என்னை விடான் நம்பி நம்பியே -திருவாய்மொழி 1-10 8- – -
என்கிற படியே இடைவிடாதபடி எழுந்து அருளி இருந்தார் .என் சிந்தை உள்ளே நிறைந்து ஒப்பற இருந்தான் -

ஆசாபாசங்களுக்கு உறைவிடமான என் சிந்தைக்கு உள்ளே இருந்தார் -
அருவருப்பின்றி மிக்க வாத்சல்யத்துடன் இதயத்தில் -ஈசானன் -அந்தர்யாமி -எழுந்து அருளி இருப்பது
போன்று எந்தன் சிந்தை உள்ளே இருந்தார் -அருவருப்பு இன்றி ஆதரத்துடன் இருப்பது மாத்ரம் அன்று -
குறை நீங்கி -நிறைவு பெற்றவராய் இருந்தார் .
க்ருத்ய பேற்றினை கைப்பற்றின வீறுடைமை தோற்ற ஒப்பற இருந்தார் -
அமுதனாரை வசப்படுத்துவது தவிர எம்பெருமானார் திரு வவதாரதிற்குப் பேறு வேறில்லை என்பது கருத்து .
நிறைந்து இருந்தான்-
பகவத் விஷயத்துக்கும் இடம் இன்றித் தானே சிந்தையுள் நிறைந்து இருந்தான் -என்னலுமாம்
.விஷயாந்தரங்களுக்கு அவகாசம் இல்லாதபடி
திருமால் வந்து என் நெஞ்சு நிறையப் புகுந்தான் –திருவாய் மொழி – 10-8 1- – என்று
நம் ஆழ்வார் கூறியது போலே அமுதனாரும் கூறினார் .
நம் ஆழ்வார் நெஞ்சில் விஷயாந்தரங்களுக்கு இடம் இல்லை .
அமுதனார் நெஞ்சில் பகவத் விஷயத்துக்கும் இடம் இல்லை -
எனக்காரும் நிகர் இல்லை -
எனக்கு-எம்பெருமானார் திருவருளுக்கு இங்கனம் இலக்கான எனக்கு
அவர் ஒப்பற இருந்தார்
நான் ஆரும் நிகரில்லாத நிலையை எய்தினேன்
இருந்தவர் அருளுவாரில் ஒப்பற்றவர்
இருக்கும் சிந்தை வாய்ந்த நான் அருள் பெருவாரில் நிகர் அற்றவன்–
——————————————————————————————————

அடியேன் கேள்வி ஞானத்தினால் ஜல்ப்பித்தல் -

தாழ்ந்தவன் மனத்தில் இருந்து நீங்காமல் இருந்தான்

- இருவருக்கும் நிகர் இல்லை.

இல்லை எனக்கு எதிர் இல்லை இல்லை எனக்கு நிகர் இல்லையே எம்பார் அருளியது போல.

.மதி இலியேன் தேறும் படி புகுந்தான் என்றார் முன்னம்

-தத்வ ஸ்திதியை  அருளி செய்து பகவத் சமாச்ரயண ருசியை ஜனித்தவர்

தம் அளவில் விசேஷ விஷயீ  காரத்தை அனுசந்தித்து -தமக்கு சருசர் இல்லை என்கிறார்

வந்தார் போல வருவான் வாராதார் போல வருவான் அவன்-

கங்குலும் பகலும் கண் துயில் அறியாள்-

சேவை சாதிக்க வில்லை/ விரக தாபத்தால் தூக்கம் அங்கு இல்லை

கூடி இருக்கும்  அனுபவத்தால் இங்கும் தூக்கம் இல்லை

ஸ்வாமி இரவும்  பகலும் விடாது என் சிந்தை உள்ளே மன்னி இருக்கிறார்

–அரு வினை-பலிஷ்டம் -திறத்தை செற்றார் ..

அண்ணல் ஸ்வாமி-சொத்தை காத்தார்..தர்மம் காட்டி கொடுத்தார்

எது தர்மம்- இறைஞ்சப்படும்  படும்  பரன் ஈசன் அரங்கன்..சர்வ சமாஸ்ரயநீயன்

–அனைவாராலும் இறைஞ்ச படுகிறான்

அனாலோசித  விசேஷ அசேஷ லோக சரண்யன்

-அன்பன் தன்னை அடைந்தவர்கள் எல்லாம் அன்பன்

-விசெஷணம் இன்றி  அனைவருக்கும் அன்பன் அவன் ஒருவனே ..

வேதாந்த பிரசித்தனான சர்வச்மாத் பரன்-

-உயர்ந்தவன்-ஈசன் -நியந்தா- -லஷணம்-ஆதி சேஷ பர்யங்கம் கருட வாகனத்வம் மோஷ பிரதாணன்

-அரங்கன்-கோயிலிலே கண் வளர்ந்து அருளுகிற பெரிய பெருமாள்விஷ்ணு போதம்-இக் கரை சேர்ப்பான்

..எல்லாராலும் இறைஞ்ச படுபவன்

-பிரமா தொடக்கமாக பிப்பிலி ஈறாக

-சர்வ லோக சரண்யாய ராகவாய  மகாத்மாயா

-விபீஷணன் பிராட்டி பிரித்த ராவணின் தம்பி சொல்வதை நம்பலாமே

-சரணம் சுக்ருது -சரணாகதனும் அவன்-சர்வ வியாபி என்பதால் சரண்யனும் அவனே -சரணா கதியும் அவனே .

. சரண்யா சர்வ லோகானாம் பிதா மாதாச மாதவன்

–எழுவார் விடை கொள்வார் ஈன் துழாய் யானை  வழுவா வகை

-மூவருக்கும் கதி த்ரயத்துக்கும் மூலத்வம்

நாரணன் முழு எழ உலகுக்கும் நாதன்.

–பிரசித்தனாய்- இறைஞ்ச படும்- வேதம் கொண்டாட படுபவன்-பரன்-பரர்களுக்கும் பரன்- மேம்பட்டவன்-

சொன்னதை கேட்கும் நியமன சாமர்தியமுமுண்டு- ஈசன்-

நியமிக்கிறவர்கள் பரன் ஆக இருக்க வேண்டும் என்று இல்லை

-மண்டோதரி-சதுச்லோகி-பரமாத்மா -ஸ்ரீ வட்ச வட்சா-நித்யர்கள் கூட  -

நித்ய ஸ்ரீ /அந்த புரம் வேணுமே என்பதால் முன் அதை திரு மரு மார்பன்

- தோஷம் இல்லை என்பதால் நித்ய ஸ்ரீ . சர்வேஸ்வரன்-

பரன்- அயர்வறும் அமரர்கள் அதிபதி

ஈசன்-அந்தர்யாமி-சாஸ்தா சாசனம் பண்ண புகுந்தவன்

வியாபித்து தருகிறான்…

அரங்கன்-அர்ச்சை பிரதானம் -அர்ச்சக பராதீனன்தனக்கு அபிமதனமான த்ரவ்யத்தை கொண்டு

தேச கால அதிகாரி நியமனம் இன்றி

அக்ஜனாய் அசக்தனாய் ஸ்வ ச்வாபம் மாறாடி கொண்டு –சீல குணம்

-இறைஞ்ச படும் -கூப்பிடு   தேசம் -ஷீரப்தி /அறம்- ராமன் விக்ரமோ தர்மம் கிருஷ்ணன் தர்மம் சனாதனம்

.கோபிமார்கள் தேவர்கள் யோகிகள் அனைவரையும் சேர்க்க

-அவதாரங்களும் -என்று என்பதை இத்தோடு அந்வயித்த படி

..ஐந்து வகை பட்ட நாராயணன் பிராப்ய  பிராபகம்-சர்வ என்பதால் என்று .என்று இவ் உலகத்து செப்பும் அண்ணல் இராமனுசன்

-அண்ணல்-சம்பந்தத்தின் உறைப்பை உடைய

-இவ் உலகத்து அதர்ம அனுசாரியான இந்த லோகத்திலே

-சாஷாத் தர்மத்தை அருளி செய்யுமவராய் ஆஸ்ரித இழவு பேறுகள் தம்மதாம்  படியான சம்பந்தத்தை உடையவர் -

ஸ்வாமி-அண்ணல்-

பர சுக  துக்கம் தம்சுக  துக்கம் என்று இருக்கும்

-ராமன் போல ராமானுஜரும் /ஜகத் ஆச்சார்யர்  தொடர்பே அண்ணல்

அனுபவத்தாலும் பிராய சித்ததாலும் தீர்க்க முடியாத வினைகள் /போக்கி -

அல்லு நன் பகலும் இடை வீடு இன்று திரு மால்  புகுந்தது போல -ஆழ்வார்

பகலும் இரவும் சொல்வது சரி- அமுதனார் தூங்கும் பொழுது புகுந்தாராம்

பகலில்  புகுந்தால் தடுப்பார் என்பதால் -விலக்காமை இரவில் இருக்குமே

நிறைந்து -முழுவதுமாக சொரூபம்  ரூபம்-அமுதனார்

உகந்த திருமேனி  குணம் விபவம் சேஷடிதம் புகுந்ததே சேஷ்டிதம்-பூரணராய் கொண்டு

இருந்தான்- எழுந்து அருளி இருந்தார் ..திறம்-சமூகம் /நிகர் -ஒப்பு

நிகர்-அமுதனாருக்கும்  ஸ்வாமிக்கும் இருப்புக்கும் நிகர் இல்லை..

தாய் தந்தைகள் சோக ஜன்மம் கொடுயக்க

ஆச்சார்யர் சுக ஜன்மம் கொடுப்பவர்

அன்னையாய் அத்தனாய் என்னை ஆளும் தன்மையாய்

சகி வித்யா=பிறப்பிக்கிறான் ஞான ஜன்மம் -

இழவு  பேறு தம்மதாகும் படி

-காவல் சோர்வு-வீர சுந்தர பிரம ராயனுக்கு – கூரத் ஆழ்வான் தர்ம பத்னி  ஆண்டாள் வருந்தியது போல..

ஹிதம் தேடினான் ராவணனுக்கே  ராமன்

-வழி தோன்றல் ஸ்வாமி

-பல கால் பல வினை -ஒரு தப்பே பல தடவை இது போல பல தவறுகளும்..பல தடவை

என் -அருவினை–அசந்கேயமான தவறுகள்-அகம் அஸ்மி அபராத ஆலய /அமர்யாதய  சூத்திர துர்மானி சல மதி

நினனவா நில்லா நெஞ்சு க்ருத்க்ஜணன் துர் மானி வஞ்சன பரன் பாபிஷ்டன்

நானே நானாவிதம் புகும் பாபம் செய்தேன் /அபராத சக்ரவர்த்தி-

செற்று-சொல்லி முடிக்கும் முன் -வானோ மரி கடலோ -கண்டிலம்

அநிஷ்ட நிவ்ருத்தி/ இரவும் பகலும் விடாது -அல்லும் பகலும் இடை வீடு இன்றி மன்னி.

எந்தை சிந்தை- பண்டு  எல்லாம் ஆசா பாசங்களுக்கு கட்டு பட்டு இருந்தேன்-

நிறைந்து -பூரணமாய் -அணுவான ஆத்மாவுக்குள்  விபுவான ஈஸ்வரன்

-கரந்து எங்கும் பரந்துளன்  நீர் தோறும் பரந்து உளன் போல

குற்றம் சொல்லி அவனை தள்ள  முடியாது அங்கு தோஷ தரிசனத்துக்கு வாய்ப்பு உண்டு

ஒப்பற இருந்தான்- குற்றங்களை குணமாக கொண்டு இருந்தான்-அருவருப்பு இன்றி

ஆனந்தமாய் //வீறு கொண்டு  //மூன்றிலும் நிகர் இல்லை -சுபிரதிஷ்டராய்

-.அவதாரம் பிரயோஜனம் இவருள் புகுந்ததால் தான் –

உச்சி உளானே போல –/ராமானுஜர் திருவடி பெற்ற பின் விபூதி எல்லாம் புல் போல நினைப்பார்கள் -தேசிகன் ..

——————————————————————————————————————————–

திருமலை நல்லான் சக்கரவர்த்தி ஸ்ரீ ராம கிருஷ்ணா ஐயங்கார் திருவடிகளே சரணம் .

பிள்ளை லோகம் ஜீயர் திருவடிகளே சரணம் .

திருவரங்கத் தமுதனார் திருவடிகளே சரணம் .

ஆழ்வார் எம்பெருமானார் ஜீயர் திருவடிகளே சரணம்.


Follow

Get every new post delivered to your Inbox.

Join 68 other followers