ஸ்ரீ வசன பூஷணம் அனுபவம்—சூரணை-23-37-ஸ்ரீ M.A.V.ஸ்வாமிகள் ..

November 10, 2012

திரு மா மகள் தன சீரருள் ஏற்றம் அருளிய பின்னர் -புருஷகார வைவவஞ்சம் அருளி முடித்த பின்பு

திரு மால் திருவடி சேர் வழி நன்மையையும் – அதாவது -ஆறு
சாதனச்ய கெளரவம்- இனி உபாய பிரகரணம் – 6- இல் -2 -
புருஷகாரத்தால் பலிப்பது உபாயம் என்பதால் அதையும் முன்பே கொஞ்சம் அருளினார் .
சகிப்பித்துரஷிப்பையே ஸ்வரூபம் பிராட்டிக்கு .
பூர்வ உகத உபாய செஷமாக மேலே அருளுகிறார் 96 சூரணை வரை .
முன்பு அருளியது பிராசன்கிகமாக -விஸ்தரென அருளிச்  சொல்கிறார் .
பிரதமத்தில் -அர்ஜனனுக்கு உபதேசித்தது யுத்த பூமியில் நீசர் நடுவில் உபதேசித்தான்
கால விசேஷம் பாராமல் ச்நாநாதிகள் இல்லாமல் அருளிச்செய்தான் .

சூரணை- 23-

பிரபத்திக்கு தேச நியமமும்
கால நியமமும்
பிரகார நியமமும் ,
அதிகாரி நியமமும்
பல நியமமும்
இல்லை விதி முறைகள் இல்லையே -

கர்ம ஞான பக்தி யோகங்களுக்கு உண்டே -
பக்தி வேற பக்தி யோகம் வேற -
வேதம் அத்யயனம் அதிகாரி -தரை வர்ணிகர் தானே செய்யலாம்  -ஸ்திரீகள் பாலர்கள் கூடாதே .
அபசூத்ரா அதிகாரம் -நான்காவது வர்ணிகர் மோஷம் போக முடியாது அந்த ஜன்மத்தில்
அந்த வழியில் -ஆதி சங்கரரும் எம்பெருமானாரும் இங்கே அப்படி அருளி
வேற -பிரபத்தி மார்க்கம் -சர்வாதிகாரம் உண்டே என்றார் உடையவர் -
எம்பெருமானார் ஸ்பஷ்டமாக எடுத்து அருளினார் -கண்டு பிடிக்க வில்லை
invention வேற discovery -இருப்பதை கண்டு பிடிப்பது
தத்துவ ரீதி எல்லாமே discovery தான் -எல்லாம் முன்பே இருப்பது தான் -மூலப் பொருள் ஏற்கனவே உண்டே
பிரபன்ன ஜன கூடஸ்தர் நம் ஆழ்வார்
வேதங்களிலே உண்டே பிரபத்தி
எம்பெருமானார் தரிசனம் -சம்ப்ரதாயம் -பெருமை சேர்த்தால்
பகவத் சரண வரணம் தானே பிரபத்தி –சரணத்தை உபாயமாக பற்றுதல் -
அடைக்கலம் என்று வரித்தல் .-
முமுஷுக்கை சரணமஹம் பிரபத்யே -வேதமே சொல்லி
அகிர் புத்நியம் சம்ஹிதை -
அஹம் அஸ்மி அபராதானாம் ஆலய -
அகிஞ்சன -
அகதி
த்துவமே  ஏவ  மே உபாய பூத பிரார்த்தனா மதி
லஷனை வாக்கியம் இது தான்
தேச நியமமாவது -
புண்ய ஷேத்ரங்களில் தான் பண்ண வேண்டும் அந்ய தேசங்களில் கூடாது என்பதில்லை
கயா ஸ்ரார்தம்கயாவில் தான் -அர்த்த சேது -ஸ்நானம் அங்கே தான் -திரு கடல் மலை பாதி சேது என்பர்
கால – நியமம் ஆவது வசந்தாதி காலங்களில்  தான் செய்ய வேண்டும் என்றோ வேறு காலங்களில் கூடாது
பிரகார -இன்ன முறையில் -ஸ்நான பூர்வகமாக செய்ய வேண்டும் -
ஸ்நானம் சாப்பிட இப்படி செய்ய வேண்டும் சாஸ்திரம் -முதுகு நனைவது போல் நதி ஸ்நானம்
கூப ஸ்நானம் கிணறு ஸ்நானம் கூடாது விதி உண்டே -உடுத்தி கொண்ட வஸ்த்ரம் கொண்டு துவட்டிக் கோல கூடாது
வஸ்த்ரம் மாற்றும் பொழுது -மேலே தான் எடுக்க வேண்டும் கீழே விட கூடாது
மீண்டும்பாத ப்ரஷாலனம் காலை கழுவி கொள்ள வேண்டும்
கிழக்கே பார்த்து தான் சாப்பிட வேண்டும்
அதிகாரி -தரை வர்ணிகர் மட்டுமே எனபது இல்லை -ஜாத புத்திர கிருஷ்ணா கேச -யாகம் செய்ய -நரைத்த தலை கூடாதே
பல -எதற்கும் செய்யலாம் சரணாகதி -திருஷ்ட அதிர்ஷ்ட பலன்களுக்கும் -
அல்பபலன் பெற்று போக கூடாது -ஜ்யோதிஷிட யாகம் ஸ்வர்க்கம் வாயவ்யம் செல்வம்
சாத்குண்யம் மேன்மை வைகுண்யம் சிறுமை பாராமல் -
தீர்த்தத்தில் அவஹாகிக்கும் அவனுக்கு -சுத்தி பண்ணி கொள்ள வேண்டாமே
சுயமேவ பவித்ரமாய் சுத்த அசுத்த விபாகம் அற தன்னோடு அன்வயிக்கும் படி இருக்கையாலும்
அவபிரத ஸ்நானம் -தீர்த்தவாரி -
முதல் தேக அசுத்தி போக்கவும் அங்கே ஸ்நானம்
தேக பலன் -தேகத்துக்கு உண்டான விதி உண்டு வரணாதி அனுரூபமாய் இருக்கும் மற்றவை
பிரபத்தி ஆத்மா ஸ்வரூபத்துக்கு சேர்ந்தது என்பதால் இவை இல்லை ஸ்வரூப அனுரூபம்
ருசி அனுகுணமாக அணைத்து பலனுக்கும்
ந ஜாதி பேதம் – ந லிங்கம்  ந குணா ந கிரியா ந தேசம் ந காலம் ந அவஸ்தை அயம் யோகக அபேஷிதே
சர்வ ஏவ -பிரபத்யேரன் சர்வ தாதாரம் அச்யுதன் -பாரத்வாஜ சம்ஹிதை .
சர்வ காம பல பர்தா -சனத் குமார சம்ஹிதை
இவை இல்லை யாகில் வேறே நியமும் உண்டோ
சூரணை – 24-
விஷய நியமமே உள்ளது
ஸ்ரீ மன் நாராயணன் குறித்து தான் செய்ய வேண்டுமஎன்கிறார் .
யாரை நோக்கி என்பதில் நியமம் உண்டு .
எதுக்கு தான் இவை -இந்த நியமங்கள் உண்டு என்று அடுத்து அருளுகிறார்
சூரணை -25 -
கர்மத்துக்கு
புண்ய ஷேத்ரம்
வசந்தாதி காலம்
சாஸ்திர உக்தங்களான தத் தத் பிரகாரங்கள்  தரை வர்ணிகர்  என்று இவை எல்லாம்
வ்யவச்திகங்களாய் இருக்கும்
கர்மம் ஆவது ஜ்யோதிஷ்ட ஹோமாதிகள் -
புண்ய ஷேத்ரங்கள் பாவனதயா-
புத்திர காமோஷ்டி யாகம் ஆசூரி -திரு வல்லிக் கேணி எம்பெருமானார் திரு அவதாரம்
வசந்தாதி சுக்ல பஷ -ருது மட்டும் இல்லை -
சுச்சம் சுத்தி ஆசமன ஸ்நான  விரதம் ஜபாதி ரூபமான -
காணாமல் கோணாமல் கண்டு விட வேண்டும் அர்க்க்யம் -உபஸ்தான மந்த்ரம் செய்யும் பொழுது சூரியன் உதிக்க
உபஸ்தானம் சொல்லும் பொழுது அஸ்தமிக்க வேண்டும்
பிராயச்சித்தம் கால அதிகம் ஆனால் -ஏக அர்க்க்யம் விட்டு கழிக்கிறோம் -
கைங்கர்யம் செய்பவர்கள்
கோயில் காத்தவன் –குளம் காத்தவனுக்கு தான் இவை -
கர்மம் கைங்கர்யத்தில் புகும் -பலத்துக்கு  சாதனமில்லை
கைங்கர்யம் போலே ஆகும்
வேதாதிகர் -உபநயனம் ஆன பின்பு -சாஸ்திர விதி
ஆஸ்ரமம் -வேத வேதாங்க உக்தத்வம் -வ்யவச்தின்களாய்  இருக்கும்
பிரபதிக்கு இவை ஒன்றும் இல்லை
தேச கால நியமம் இல்லை என்பதை தெளிவாக காட்டுகிறார் .
சூரணை -25 -
ச ஏஷ தேச ச கால -என்கையாலே
இதுக்கு தேச கால நியமம் இல்லை
திருவடி வார்த்தை  இது –விபீஷன ஆழ்வான் சரணா கதி கட்டம்
அதேச கால -சரியான காலம் தேசம் வர வில்லை -
கடைசியில் மாறி -பஞ்சவடிக்கு வராமல்
ராவணனுக்கு ஆபத்து என்றதும் வந்தான்- ஜாம்பவான் சொல்ல
இதிகாச ஸ்ரேஷ்டம் -ஸ்ரீ இராமாயண ஸ்லோகம் கொண்டு நிர்ணயம் செய்கிறார் .
அதேசகாலே சம்ப்ராப்தாக -சர்வதா சங்கை வருகிறது ஜாம்பவ மகாராஜர் பஷத்தை தூஷித்து திருவடி
அருளிய வார்த்தை இது -
ராவணனால் அவமாநிதனாய் வந்தான் – சு நிகர்ஷம் முன்னிட்டு கொண்டு சரணம் என்று வந்தான் -
யாதொரு தேசம் யாதொரு காலத்தில் வந்தானோ அது தான் தேசம் காலம்
சத்வதோதரன் இவன்  -பர ஹிம்சை செய்யும்-இதுவே யாத்ரை – ராவணன் அசக்யா அபசாரம் போல் இன்றி -
பர ரஷணமே யாத்ரையாக தேவரீர் இடம் வந்து
அக்ருத்யதுக்கு சக காரியாக இல்லாமல் வந்தானே -
பீஷ்மர் அதர்மம் துணை -ஹஸ்தினாபுரம்  ஆசனத்துக்கு என்றும் பாதுகாப்பாகா இருப்பேன் சத்யம் செய்து என்றோ-
பிரதி கூல்யதுக்கு முடிந்து போவான் தோஷம்
கைங்கர்யம் புத்தி பண்ணி -
கருணை வடிவான தேவரீர் திரு உள்ளம்கன்னும் படிபிராட்டி பிரித்த துஷ்டன்-
தேவரீர் சக்தி கண்டு விசேஷ ஞ்ஞன் வர வேண்டியது பிராப்தம்
இது நியாயம் தானே
இது தான் தேசம் இது தான் காலம்
குறை பார்க்க கடவது இல்லை
சரணாகதி தர்மக்ஞ்ஞானான  திரு வடி வார்த்தை .
இது தான் பிரபத்தி அனுஷ்டான ரூபமான த்வயத்தில்
ஸ்பஷ்டமாக காணலாம் .
சூரணை -27 -
இவ்வர்த்தம்
மந்திர ரத்னத்தில்
பிரதம பதத்திலே
சூச்பஷ்டம்
ரகஸ்ய த்ரயம் பார்த்தோம் முமுஷு படி சூத்ரம் அனுபவித்தோம் -
பிரதம பதத்திலே -ஸ்ரீ மத் எப்பொழுதும் கூடி
நித்ய யோகே மது -பிரத்யயம்-
சர்வ மந்த்ராந்தர உத்க்ருஷ்டதையா
சகல உபநிஷத் சாரம்
சர்வ அதிகாரம்
அவிளம்ப பல பிரதானம்
சர்வேஸ்வரனுக்கு அத்யந்த அபிமதம் -
பிரபதிக்கும் மந்திர ரத்னதுக்கும் உத்கிருஷ்டம்
மந்திர ரத்னம் -த்வயம் சொல்லாமல் இதை காட்ட
புருஷகார உபாய நித்ய யோகம்
ஏதேனும் ஒரு காலத்திலேயே ஏதேனும் தேசத்தில் யாரோ ஒருவனுக்கு ருசி பிறக்க
சஞ்சலம் ஹி மன -நின்றவா நில்லா நெஞ்சினை உடையேன் -
சூறாவளி காற்று போல் -நெஞ்சு –சுழன்று வருகிற நெஞ்சை தளம் அன்குரித்து
முளை விடும் தத் உத்பத்தி ஷணத்திலே ஆஸ்ரயிக்க-எப்பொழுதும் கூடி இருக்க வேண்டுமே -
ஆகையாலே பிரபத்தி உடைய தேச கால ராஹித்யம் இந்த பதத்தில் தோற்றும்
சூரணை -28 -
பிரகார நியதி இல்லை
என்னும் இடம் எங்கும் காணலாம்
பண்ணினவலும் கேட்டவனும் சுத்தி இன்றிக்கே இருக்க
சூரணை – 29-
திரௌபதி ஸ்நாதையாய் யன்றே பிரபத்தி பண்ணிற்று
அர்ஜுனன் நீசர் நடுவே இறே இவ்வர்த்தம் கேட்டது
ஏக வச்த்ரத்தில் இருக்க -சபாயாம் நடுவே இருக்க -என்னும்படி அசுத்தையாக இருக்கிறவள் -
பிரயதராய் முன் ஏற்பாடு செய்து பிரபத்தி செய்ய வேண்டாம் -
நீசர் -நெடும் தகையை நினையாதார் நீசர் தானே -
விஷ்ணு பக்தி இன்றி எதியாய் இருந்தாலும் நாய் மாமிசம் உண்பர் -சுபஜாதமிகர் -
கங்கை கொண்டான் மண்டபம் காஞ்சி சங்கர மடம் எதிரில் யாரும் கோஷ்டியில் நுழைய மாட்டார்கள் -
பகவத் விமுகரை -பாண்டவர் -தீங்கு கர்ம சண்டாளர் -அந்த ஜன்மத்திலே -நீசர் நடிவில் -
நீச சகாசத்தில் உபதேசித்தான்
பிரபத்தி சரவணம் பண்ணும் பொழுதும் நியதி இல்லை
சூரணை -30 -
ஆகையால் சுத்தி அசுத்திகள் இரண்டும்
தேட வேண்டா
இருந்த படியே அதிகாரியாம் இத்தனை
அனுஷ்டிக்கும் பொழுதும் கேட்ட பொழுதும் -
சுத்தனாய் இருப்பவன் அசுத்தி தேட வண்டாம் சொல்லணுமா -
கீழ் சொன்னவரும் -அனுஷ்டான சரவண தசையில் -அசுத்தி தசையில் -சங்கியாமைக்காக இருந்த படியே
இருந்த அளவிலே அதிகாரியாம் -
சூரணை – 31-
இவ்விடத்தில் வேல் வெட்டிப் பிள்ளைக்கு பிள்ளை
அருளிச் செய்த வார்த்தையை
ஸ்மரிப்பது
நான் கண்டு கொண்டேன் நாராயணனே
சக்கரவர்த்தி திரு மகன் -பிராமுக கிருத்வா -தர்ப்பம் பரப்பி
மூன்று நாள் உபவாசம் இருந்து –
பிரகார நியதி இல்லை என்றால் பெருமாள் செய்தது எதற்கு -கேட்டார் -
வேல் வெட்டி கிராமம் -சோமயாஜி -அனுஷ்டான பரர -நித்ய அக்னி  கோத்திரம் -ஆய்  சுவாமி
வியாக்யான வார்த்தைகளையே மா முனிகள்  ஆர்ஜவமாக காட்டி -
ஆசார்ய பிரதானர் பெருமாள் -அதே இடத்தில் விபீஷண சரணாகதி
முழுக்கு கூட இடாமல் -செய்தான் -
உபாயதுக்கு உடன் வந்தது அன்று -அவர் ச்வாபத்தாலே வந்தது -
சமுத்ரம் சரணம்  பற்ற சொன்னதே விபீஷணன் -அவன் இந்த அனுஷ்டானம் செய்ய வில்லையே
பெருமாள் தம் நிலையிலே அநுஷ்டித்தார் -
நின்ற நின்ற நிலைகளிலே அதிகாரிகளாம் இத்தனை
சதாபிஷேகம் சுவாமி ஆக்ஜ்ஜை பன்னிரண்டு திரு மண் இட சொல்லி -இன்றும் தொடர்ந்து -
பகவத் விஷயம் கேட்ட அன்று முதல் -இட்டுக்காமல் புறப்பாடு கூட ஒரு நாள் சேவிக்க வில்லை -
ஆய் சுவாமி -பிரமாணம் -அபவித்ரா பவித்ரானாம் -த்வய ஸ்மரணமே பரி சுத்தம் ஏற்படுத்தும்
கங்கையில் நீராட போனவன் பக்கம் குளித்து போக வேண்டாமே -
சமுத்ரம் அப்படியே குளிக்க கூடாது பரி சுத்தம்  வண்டும் -ஓர் குழி அது -
அதிகாரி நியமம் ஒழிந்த படி என்
சூரணை – 32-
அதிகாரி நியமம் இன்றிக்கே ஒழிந்த
ஷத்ரியர் ஸ்திரீ காகம் பஷி காளியன் கஜேந்த்திரன் ப்விபீஷணன் ராஷசன் பெருமாள்
இளைய பெருமாள் தொடக்க மாணவர்கள்
தர்ம புத்ராதிகள் -திரௌபதி உடன் ஜனார்த்தனன் நம -பிரபத்தி
கோவிந்த புண்டரீகாஷா ரஷமாம் -
காகம் தேவன் அசுர குணம் பஷி காகம் மூவரும்
காளியன் -திர்யக் பிரதி கூலன் -
கஜேந்த்திரன் திர்யக் அனுகூலன்
ஸ்ரீ விபீஷண ஆழ்வான் -ராஷச ஜாதி
சர்வ சரண்யரான பெருமாளும்
இளைய பெருமாளும்
தொடக்கமானவர்கள் -முசுகுந்தன் -ஷத்ர பந்து -மாதவி -இந்த்ராதி தேவர்கள் -வானர சேனை
அதிகாரி நியமம் இல்லை -
ருசி உடையார் எல்லாரும் அதிகாரிகள்
சூரணை -33 -
பல நியமம் இன்றிக்கே ஒழிந்த படி என் என்னில் -அபெஷித்த பலம் -
தர்ம புத்ராதிகளுக்கு பலம் -ராஜ்ஜியம்
தருபதிக்குபலம் வஸ்த்ரம்
காகத்துக்கும் காளியனுக்கும் பலம் பிராணம்
ஸ்ரீ கஜேந்தர ஆழ்வான் பலம் கைங்கர்யம்
ஸ்ரீ விபீஷணன் ஆழ்வான் -பலம் ராம பிராப்தி
பெறுமாளுக்கு பலம் -சமுத்திர தரணம்
இளைய பெறுமாளுக்கு பலம் -ராம அனுவ்ருத்தி
பிரபன்னர் -கைங்கர்யம் ஒன்றுக்கே -அவர்கள் இந்த அர்த்தத்துக்கு பண்ணினார்கள் என்று காட்டி -
சூரணை -34 -
விஷய நியமாமாவது குண பூர்த்தி உள்ள இடமே
விஷயமாகை
சூரணை 35- -
பூர்த்தி உள்ளதும் அர்ச்சாவதாரத்திலே -

காருண்யம் சக்தி இரண்டும் வேண்டுமே -
பரி பூர்ணம்-அர்ச்சையிலே தான் -சௌலப்யம் போன்றவை இங்கே தான் புஷ்கலங்கள் -
பரம பதம் -வாத்சல்யம் வெளிப் படுத்த முடியாதே -
சூரணை – 36-
ஆழ்வார்கள் பல இடங்களிலும் பிரபத்தி பண்ணிற்றும் அர்ச்சாவதாரத்திலே
ப்ராப்ய த்வரையால் -மயர்வற மதி நலம் அருள பெற்றவர்கள் -
சிலது பரத்வம் விபவம்
பிறந்தவாறும் -விபவம் –நோற்ற நாலும் -உலகம் உண்ட சேர்க்கவில்லை ஆசார்ய ஹ்ருதயம் நாயனார் -
திரு மங்கை ஆழ்வாரும் -பல இடங்களிலும் -
பிரபத்தி பண்ணிதும் உம்மையால் பூர்ணம் இங்கே காட்ட -
சூரணை -37 -
பூர்ணம் -என்கையாலே எல்லா குணங்களும் புஷ்கலங்கள்
சூரணை -38 -
பிரபத்திக்கு அபெஷிதங்களான – சௌலப்ய யாதி கள்
இருட்டறையில் விளக்கு போலே பிரகாசிப்பது இங்கே
பூர்ணம் -கட வல்லி -பூர்ணம் அதக -பூர்ணம் இதம் -அங்கே உள்ளவனும் பூர்ணம்
பூர்ணஸ்ய பூரணத்வம் -பூர்ண ஸ்துதி -
ஆஸ்ரென  சௌகர்ய ஆபாத குணங்கள் -சௌலப்யம் சௌசீல்யம் போன்றவை -
கண்டு பற்றுகை மேன்மை கண்டு அகலாமை நிகரில் புகழாய்
வாத்சல்யம் ஸ்வாமித்வம் -போன்ற நான்கும்
பரத்வத்தில் உண்டு பரம சாம்யாபன்னருக்கு முகம் கொடுக்கும் இடம் அது
இங்கே தான் எடுபடும் -பிரகாசிக்கும் -தண்மைக்கு எல்லை நிலம் நித்ய சம்சாரிகளுக்கு
விஷயம் உள்ள இடத்தில் தான் பிரகாசிக்கும் -கம்பர் -தானம் செய்பவர் அயோத்தியில் இல்லை -
நித்யரே இங்கே வந்து சீல குணம் அனுபவிக்க -என் நாள் மண் அளந்த இணைத் தாமரைகள் காண்பதற்கு
ஆஸ்ர்யேன  கார்ய ஆபாத குணங்கள் -அனைத்தும் இங்கே பரி பூர்ணம் -
சூரணை – 39-
பூர்த்தியையும் ஸ்வா தந்த்ர்யத்தையும்
குலைத்துக் கொண்டு தன்னை
அநாதிக்கிரவர்களையும் தான்
ஆதரித்து நிற்கிற இடம்
சூரணை -40 -
பூகத ஜலம் போலே அந்தர்யாமித்வம் -
ஆவரண ஜலம் போலே -பரத்வம்
பாற்கடல் போலே -வ்யூஹம்
பெருக்காறு போலே -விபவங்கள்
அதிலே தேங்கின மடுக்கள் போலே அர்ச்சாவதாரம்
பிள்ளை லோகாச்சார்யர் திருவடிகளே சரணம் .
ஆழ்வார் எம்பெருமானார் ஜீயர் திருவடிகளே சரணம் .

திரு-விருத்தம்-100..

November 10, 2012
நூல் பயன்
நல்லார் நவில் குருகூர் நகரான் திரு மால் திருப்பேர்
வல்லார் அடிக்கண்ணி சூடிய மாறன் விண்ணப்பம் செய்த
சொல்லார் தொடையில் இந்நூறும் வல்லார் அழுந்தார் பிறப்பாம்
பொல்லா வருவினை மாய வன் சேற்று அள்ளல் பொய் நிலமே – – 100- -
அவதாரிகை -
நீர் பகவத் பிரசாத லப்த ஜ்ஞானத்தை உடையீருமாய் -இப்படி அறுதி இட்டு காண்கைக்கு ஈடான
நன்மையை உடையீருமாய் இருக்கையாலே நீர் இப் பேறு பெற்றீர் -உம்மைப் போலே ஜ்ஞானம்
இன்றிக்கே பாக்ய ஹீனருமாய் பிற்பாடருமான சம்சாரிகள் செய்வது என் என்ன -
அவர்களுக்குஎன் தன்னை ஜ்ஞானமில்லை யே யாகிலும் -நான் சொன்ன இப் பாசுர மாத்ரத்தையே
 சொல்ல -அவர்களும் எல்லாம் நான் பெற்ற பேறு பெறுவார்கள் -என்கிறார் -
வியாக்யானம் -
நல்லார் நவில் -லோகத்தில் சத்துக்கள் அடைய -ஆழ்வார் ஆழ்வார் -என்னா நிற்கும் இத்தனை -
ராமோ ராமோ ராம -இதிவத் -சர்வதாபி கதஸ் சத்பி -பெருமாள் சிரமம் செய்து விட்டு ஒரு
நிழலிலே இருந்த அளவிலே -பர சம்ருத்யை  ஏக பிரயோஜனாந்தர  வர்கள் அதுக்கு உறுப்பான
கற்கைக்காக படு காடு கிடப்பர்கள் -சமுத்திர இவ சிந்துபி -இப்படி கிடக்கிறது -இவர் குறை
நிரம்புக்கைக்கோ என்னில் -பண்டே நிரம்பி நிற்கிற கடலை நிரப்புக்கைக்கு அன்றிக்கே
ஆறுகள் வந்து புகுருகிறது -நடுவு தரிப்பு இல்லாமை இத்தனை இறே -
திரு மால் இத்யாதி -அவர்கள் அடைய ஆழ்வார் என்னா நிற்க செய்தே -இவர் தாம் -
பயிலும் திரு உடையார் எவரேலும் அவர் கண்டீர் —என்னை யாளும் பரமரே –என்கிறார் -
திருமால் திருப்பேர் வல்லார் அடிக்  கண்ணி சூடிய –தை பற்றி -பெரும் பேறு பெற்றீர் -என்கிறார் -
ஸ்ரீ ய பதி உடைய திரு நாமங்களைச் சொல்லுக்கைக்கு அதிகாரம் உடையவர்கள் உடைய
திருவடிகள் ஆகிற மாலையை சூடுகையே நிரூபகமாக உடைய ஆழ்வார் -
விண்ணப்பம் செய்த -அடியேன் செய்யும் விண்ணப்பமே -என்று தொடங்கி -விண்ணப்பம் செய்து
தலைக் கட்டின வார்த்தை யாயிற்று -
சொல்லார் தொடையல் -ஆப்த வாக்கியம் என்று ஆதரிக்க வேண்டா -பாட்யேகேயேசமதுரம் -
என்கிறபடியே இதில் சாரச்யத்துக்கும்  ஆக ஆதரிக்க வேணும் -
இந்நூறும் -மகா பாரதம் போலே பரந்து இருத்தல் -பிரணவம் போலே சுருங்கி இருத்தல் -
செய்யாதே -நூறு பாட்டாய் -ஜ்ஞாதவ்யாம்சம் அடைய உண்டாய் இருக்கை -
வல்லார் அழுந்தார் -பலத்தை முற்பட சொல்லுகிறார் -எதில் அழுந்தார் என்கிறது என்னில் -
பிறப்பாம் பொல்லா -ஜன்மமாகிற பொல்லா -ஜ்ஞாநானந்த லஷணமாய் -ஈஸ்வர சேஷமாய் இருக்கிற
ஆத்ம வஸ்து -அதுக்கு அநு ரூபம் அன்று இறே -அசித் சம்சர்க்கம் -
அருவினை -கர்ம பரம்பரையாலே மேன்மேல் என அது தன்னை வர்த்திப்பித்து
பூண் கட்டுமதாய் இருக்கை -
மாய -ருசி வாசனைகளை பிறப்பிப்பதாய்
வன் சேறு -தோய்ந்தார் பின்பு கரை கழுவ வேண்டும்படியாய் இருக்கை
அள்ளல் -கால் இட்டால் கீழே கரிக்கும்படியாய் இருக்கை
பொய் நிலம் -அது தான் கீழ் தரை இன்றிக்கே இருக்கை -
இப்படி இருக்கிற சம்சாரத்தில் அழுந்தார்கள் -
பொல்லாததுமாய்-அருவினையாய் –  மாயமுமாய் -பொய் நிலமுமாய் இருக்கிற
பிறப்பாகிற வன் சேற்று அள்ளலில் அழுந்தார் -என்று அந்வயம்
ஞான பிரானை அல்லால்  இல்லை நான் கண்ட நல்லதுவே -என்று அருளிய
ஞான தேசிகர் -ஆழ்வாரை அல்லால் தொழா மதுரகவி பிரக்ருதிகள்  -அனந்தன் மேல் கிடந்த
புண்ணியனை பாகவத பர்யந்தமாக பற்றுகை –ஆழ்வார் ஸ்ரீ சூக்தியாலே இத்தை அருளி -
ஆவிர்பூத ஸ்வ ஸ்வரூபராய் வாழும் பலன் சொல்லி தலைக் கட்டுகிறார் –
——————————————————————————————————————————————————————————————
பெரியவாச்சான் பிள்ளை திருவடிகளே சரணம் .
ஆழ்வார் எம்பெருமானார் ஜீயர் திருவடிகளே சரணம் .

 

திரு-விருத்தம்-99..

November 10, 2012
தலைவி தனக்குத் தலைவன் இடத்து உள்ள அன்பு உறுதியைத் தோழிக்கு கூறல் –
ஈனச் சொல்லாயினுமாக எறி திரை வையம் முற்றும்
 ஏனத்துருவாய் யிடந்த பிரான் இரும் கற்பகம் சேர்
வானத்தவர்க்கும் அல்லாதவர்க்கும் மற்று எல்லாயவர்க்கும்
ஞானப் பிரானை யல்லால் இல்லை நான் கண்ட நல்லதுவே – – 99- -
அவதாரிகை -
பகவத் விஷயத்தில் நீர்  இன்ன போது மோஹித்து கிடப்புதீர் என்று அறிகிறிலோம்-உம்மை
விஸ்வசிக்க போகிறது இல்லை –  அத்ய ராஜ குலச்ய -இத்யாதி
அத்ய ராஜ குலச்ய ஜீவிதம் த்வதீனம்  ஹே புத்திர வியாதி தே சரீரம் பரிபாததே நச்சித் -அயோத்யாகாண்டம் -8 7-9 – -
-ரசவாதம் கீழ்ப் போமாம் போலே
ஸ்ரீ பரத ஆழ்வான் மோஹித்து கிடக்க -திருத் தாய்மார் வந்து சொல்கிறார்கள் -இப்படை வீடாக
உன்னைக் கொண்டு அன்றோ ஜீவிக்கிறது -சக்கரவர்த்தி துஞ்சினான் -பெருமாள் பொகட்டுப் போனார் -
நீ இருந்தாய் என்கிறார்கள் அன்று-உன் முகத்தில் பையாப்பு கண்டால் அவர் மீளுவர் என்னும் அத்தாலே
அன்றோ இது ஜீவித்து கிடக்கிறது -நீ இல்லை என்று கேட்கில் இத் திக்கில் என்றும் நோக்குவரோ -
புத்ர வ்யாதிர் நுதே கச்சித் சரீரம் பரிபாதிதே -என்றும் -அபி வ்ருஷா -என்கிறபடிக்கே படை வீட்டில்
ஸ்தாவரங்கள் அடைபட நோவோன்றாய் இருக்கச் செய்தே -பிள்ளாய் உனக்கு நோய் என் -என்று
கேட்கும்படி வேண்டி இறே சடக்கென மோஹித்து விழுந்தபடி -அப்படி சத் பிரக்ருதிகளாய் இருக்கையாலே -
இன்ன போது மோஹிப்புதீர்  என்று தெரிகிறது இல்லை –சௌலப்ய குணத்தை உபதேசிக்க புக்கு -எத்திறம் -
என்று மோஹித்து கிடக்குமவர் இறே இவர் -ஆழ்வான் திருவாய் மொழி நிர்வஹிக்க  புக்கால் -பிள்ளை
உறங்கா வல்லி  தாசர் கண்ணும் கண்ணீருமாய் அத்தை இத்தை பிரசங்கித்து சித்தராவார் -அத்தைக்
கண்டு -கூரத் ஆழ்வானாய்-

மகா பாஷ்யம் கற்று -சதுர் ஆஸ்ரமாக ஒன்றை நிர்வஹிக்கிற எங்களைப் போல் அன்றிக்கே -
பகவத் குண பிரசங்கத்திலே சிதிலராகும்படி பிறந்த உம்முடைய ஜன்மம் ஒரு ஜன்மமே -என்றானாம் -
ஆழ்வான் தான் வீராணத்திலே ஒரு பெண் பிள்ளை புக்காளாய்-மடியிலே வைத்துக் கொண்டு
இருந்து -கள்வன் கொல் யான் அறியேன்  கரியான் ஒரு காளை வந்து -என்று சந்தை சொல்லுவியா
நிற்க –அந்த பெண் பிள்ளையில் பார்த்தா அவளை அழைத்துக் கொண்டு போக -
மேற் சந்தை இட மாட்டாதே மோஹித்து விழுந்தான் -இப்படி இருக்கிறவன் இறே  தன்னை
வன் நெஞ்சனாக்கி வார்த்தை சொன்னான் -ஸ்வாமிகள் திரு மழிசை தாசராய் – நன்ஜீயரை    பட்டர்
ஸ்ரீ பாதத்தில் ஆஸ்ரியப்பித்தராய் -அர்த்தாத் -யாத்ருசிகமாக -அவரும் தாமாக பகலிருக்கையில் போயிருந்து -
அவரும் தாமுமாக திருவாய் மொழி ஓதா நிற்க -ஆண்டான் பின்னிட்டு சென்றானாய் -அவனைக் கண்டு
ஜீயர் எழுந்து இருக்க புக -வேண்டா -என்று கை கவித்து கொடு வந்து -நீங்கள் கோயில் கூழைத் தனம்
அடிக்கிற படி இதுவோ -தான் -என்ன -லவ்கிகர் அன்ன பாநாதி நிமித்தமாக வ்யாபாரித்தது போலே -
உங்களுடைய யாத்ரை இதுவேயென்று வித்தரானாராம் ஆண்டான் -
திரு வாய் மொழி ஓதிற்று ஸ்ரீ பாதத்திலே யாயிற்று -என்றாராம் -
பகல் எல்லாம் பாஷ்யத்திலே அந்ய பரராய் இருப்பார் -இரவு அமுது செய்து பள்ளிக்கட்டில் எறி
அருளினால் -சந்தை சொல்ல வாராயோ -என்று அழைப்பர் -முந்துற சந்தை சொன்னால்
புளகிதகாத்ரர் ஆவார் -இரண்டாம் சந்தைக்கு சிதிலர் ஆவார் என்று
எங்கேனும் ஒரு கால் புக்கார் ஆகில் நாலிரண்டு ஒவியல் கொண்டு பரிமாற்ற
வேண்டுபடியாய் ஆயிற்று கண்ணா நீர் வெள்ளமிட்ட படி -
பெருமாள் அமுது செய்யும் போது இன்னதனை கறியமுதும் நெய்யமுதும் என்று
கடக்கிட்டு அவை தன்னை அமுது செய்வதற்கு முன்னேயும் எனக்கு காட்டி அமுது
செய்தாலும் எனக்கு காட்டிக் கொடு போம் கோள்-என்றாரே -அவர்களும் திரு உள்ளத்தில் ஓடுவது
அறியாதாராய் – அப்படியே செய்து கொடு போந்தார்களாய் -இப்படி ஆறு மாசம் சென்ற பின் -
ஒரு நாள் பார்த்து -இத்தை ஒரு நாள் குறி அழித்திட்டு வைத்தால் ஆகாதோ -என்று அருளிச்
செய்தாராம் -
கிடாம்பி ஆச்சான் ஆழ்வான் உடன் திருவாய் மொழி கேட்கிற நாளிலே ஒருநாள் ஸ்ரீ பாதத்திலே
புகும் போதிலே தாழ்த்து புக -ஏன் நீ வேகினாயீ -என்ன -ஆழ்வான் பாடே திருவாய் மொழி கேளா நின்றேன் -
என்றானே -இன்று என்ன திருவாய்மொழி நிர்வஹித்தான் -என்று கேட்டருள -பிறந்தவாறு -என்றானாய் -
அதில் சொன்ன வார்த்தைகள் என்  -என்ன -ஒரு வார்த்தையும் இல்லை -என்றானாய் -நீ கேட்ட படி என்
அவன் சொன்ன படி என்-என்ன -நிர்வஹிப்பதாக ஆரம்பித்து இயல் சொல்லி -அநந்தரம்-ஆழ்வாருடைய
பாரவச்யத்தை அனுசந்தித்து -நெடும் போது கண்ணும் கண்ண நீருமாய் இருந்தது – இவ் ஆழ்வாரும் ஒருவரே -
இவர்க்கு ஓடுகிற பாவ வ்ருத்தி  நாம் இருந்து பாசுரம் இடுகையாவது என் -இற்றைக்கு விடலாகாதோ -
என்று விட்டான் -என்ன -என்ன பரம சே தனனோ-என்று அருளிச் செய்தாராம் -
நீர் தெளிந்து இருக்கிறபோதே -உம்முடைய சித்தாந்தத்தை எங்களுக்கு அருளிச் செய்ய வேணும்
என்ன -ஆகில் அத்தை கேட்கலாகாதோ -என்று தம்முடைய சித்தாந்தத்தை அருளிச் செய்கிறார் -
மித்ர பாவேன -என்கிற ஸ்லோகம் ராம சித்தாந்தமாய் இருக்கிறாப் போலே -இப்பாட்டு ஆழ்வாருடைய
சித்தாந்த்தமாய் இருக்கிறது -
வியாக்யானம் -
ஈனச் சொல் ஆயினுமாக -சிலர் ருசி உண்டாய் கேளா நிற்க -நான் சொல்லாது இருக்க மாட்டேன் -
சர்வேஸ்வரன் முந்துற அர்ஜுனனுடைய சோகத்தை காண்கையாலே ரஹச்யத்தை சொல்லிக் கொடு
நின்று – பின்பு மூலையில் கிடந்ததை முற்றத்தில் இட்டோம் -என்று பதண்  பதண்  என்றான் இறே -
இவர் அதை முற்படவே அருளிச் செய்து கொள்கிறார் -ஈனச் சொல் ஆகிறது -அஹிதமான சொல்லு -
அஹிதமாகை யாவது -பிரயோஜன சூன்யமாகை -அதாவது ஸ்வரூபத்துக்கு அநு ரூபத்தை சொல்லுதல் -
அசக்ய கிரியை யைச் சொல்லுதல் செய்கை -தன் பரத்தை ஒரு சர்வ சக்தி தலையிலே எறிடுகையாலே
எழுகிறது ஆகையாலே  – அசக்ய கிரியை அல்ல -தன் பாரதந்த்ரதொடே சேர்ந்தது ஆகையாலே இது தான்
ச்வரூபத்தொடு சேருமதாய் இருக்கும் -தன்னுடைய அஞ்ஞான அசக்திகளால் வரும் -ஜ்ஞான வைகல்யமும்
சக்தி வைகல்யமும் -வராதிறே ஒரு சர்வ சக்தியை பற்றுகையாலே -
எறி திரை வையம் முற்றும்  ஏனத்து உருவாய் இடந்த பிரான் -என்று சக்தியை சொல்கிறது -
ஞானப் பிரான் -என்று ஜ்ஞானத்தை சொல்கிறது -
ஆயினுமாக -ஆகியுமாக என்னாதே – ஈனச் சொல்லாயினும் நன்றாக என்று நைசயம் சொல்லாதே
ஆயினும் -ஆக என்கையாலே -அவன் அருளிச் செய்ததுக்கு நால்வர் இருவர் உண்டானவோபாதி
இதுக்கும் சிலர் உண்டாகிலும் உண்டாக -அவர்கள் ஆதரிக்க்கவுமாம் தவிரவுமாம் -நான் சொல்லித் தவிரேன் -
இவற்றின் அனர்த்தைக் கண்டு இவற்றை நல் வழி போக்கி பரிகரிக்க வேண்டும் அன்றோ -
ஆசை உடைய நான் பேசாது இரேன் இறே -நீர் தாம் இப்படி -பூவுக்கிட்டோம்  போலவும் என்று
சொல்லுகிறது தான் ஏது என்ன -எறி திரை வையம் முற்றும் ஏனத்து உருவாய் இடந்த பிரான் -
சர்வ சேதனருக்கும் சர்வேஸ்வரனைப் பற்ற அடுக்கும் -என்று -என்றான் -அவனையே பற்ற வேண்டுகிறது
என் என்ன -இவையாபின்னமானவன்று -பரார்தமாக தன்னைப் பேணாதே -ரஷிப்பான் ஒருவனைப்
பற்ற வேண்டாமோ -இது ஹேது கர்ப்ப பிரதிக்ஜ்ஜை -
ஹேதுவாகிறது தான் என் என்ன -எறி திரை வையம் -கடல் சூழ்ந்த பூமியை பிரளயம் கொள்ள -
பிறர்க்காக தன்னை அழிய மாறுவான் ஒருவன் ஆகையாலே -ரஷ்யத்துக்காக தன்னைபாராதே
அழிய மாறுவான் -என்கை -இடந்த -இத்தால் சர்வ சக்தி -என்னுமிடத்தை சொல்லுகிறது –
பிரான் -சக்தியே அன்றிக்கே இவற்றை ரஷிக்கைக்கு ஈடான பிராப்தியும் அவன் கையதே என்கிறது -
ஸ்வாமி என்கிறது -இவற்றின் உடைய ரஷன உபாய ஜ்ஞானமும் -அதுக்கு ஈடான சக்தியும்
பிராப்தியும் உள்ளது அவன் பக்கலிலே என்கை -இவனுடைய அஞ்ஞான அசக்திகளாலும்
அவனையே பற்ற வேணும் -இனி உடைமை பெறுகைக்கு  உடையவனே யத்நிக்கும் அத்தனை இறே -
உடைமை தான் யத்நிக்குமது இல்லை இறே -ஆகையாலும் அவனே வேணும் -
ஆக -குறைவாளர்க்கோ அவனைப் பற்ற அடுப்பது என்ன -இரும் கற்பகம் இத்யாதி -இங்கே ஒரு
ஸூ க்ருதத்தைப் பண்ணி அதுக்கு பலமாக ஸ்வர்க்கத்திலே போய் கல்பக வ்ருஷம் அபேஷித
சம்விதானம் பண்ண இருப்பார்க்கும்  அவன் வேணும் -ஸ்வ கர்ம பலன் அனுபவிக்கிறான் ஆகில்
அவன் என் என்னில் -இவன் பண்ணின கிரியை இங்கே நசியா நின்றது இறே -இவன் கர்மத்தையும் அளந்து -
இவன் தன்னையும் அளந்து பலம் கொடுப்பான் ஓர் ஈஸ்வரன் வேணும் இறே -கிரியை நசித்தால்
நின்றுபலம் கொடுக்கைக்கு கிரியா சக்தி என்றாதல் -அபூர்வம் என்றாதல் -ஒன்றைக் கொள்ளா
நின்றார்கள் இறே -இனி ஓன்று கற்பிக்கும் இடத்தில் ஒரு பரம சேதனனைக் கற்பிக்க அமையாதோ -
மற்ற எல்லாயவர்க்கும் -ஷயியான பலத்தை அனுபவிக்கிறவர்கள் தங்களுக்கே அன்றி -அநந்த ஸ்திர
பலத்தை அனுபவிக்கிற நித்ய சூரிகளுக்கும் அவன் வேணும் -அவர்களுக்கும் அனுபவத்துக்கு தங்கள் சத்தை
வேணுமே -எல்லாயவர்க்கும் -தேக யாத்ரைக்கு அவ்வருகு அறியாதே   -ஸ்தூவோஹம் க்ருசோஹம்-என்று
இருக்கிற மனுஷ்யாதிகளுக்கும் வேண்டும் சம்விதானம் பண்ணிக் கொடுக்கைக்கும் அவனே வேணும்
ஜ்ஞானாதிகரையும் அதற்க்கு குறைய நின்றாரையும் ஒக்க எடுக்கையாலே இத்தலையில்
உண்டான அறிவு அசத் சமம் என்கை -என்தான் ஜ்ஞானத்தால் அன்றோ மோஷம்  -பேற்றுக்கு
இத்தலையில் ஜ்ஞானம் உண்டாக வேண்டாவோ என்ன -உண்டாகவுமாம் இல்லையாகவுமாம் -
அப்ரதிஷேதத்துக்கு வேண்டுவதே இவன் பக்கலில் வேண்டுவது –பேற்றுக்கு அடியான ஜ்ஞானம்
அவன் பக்கலிலே உண்டு என்கிறார் -ஞானப் பிரானை – தன்னை சூழ் த்திக்  கொள்ளுக்கைக்கு ஈடான
அறிவு இறே இவன் பக்கலிலே உள்ளது -பர ரஷன உபாயம் உள்ளது அவனுக்கே யாயிற்று -
அல்லால் இல்லை -அவன் உளன் என்கை யல்ல -ஈஸ்வரன் இல்லை என்று சாஸ்திரம் எழுதுகிறவனும்
அந்திம சமயத்தில் வந்தவாறே -சஹஸ்ருதி நலியா நின்றது -என்றான் இறே -வழி கெட நடந்தோமா -
என்று நாஸ்திகரும் கூட அங்கீகரிக்கிற அளவஅன்றே இவர்கள் சொல்லுகிறது -அவனை ஒழிந்த தானும்
தான் பரிக்கிரஹிக்கிற உபாயங்களும் அடைய கழுத்துக் கட்டி என்கை -
ஒரு விசை திருக் கோட்டியூர் நம்பி திரு நாளுக்கு நடந்த இடத்தே இவ் அர்த்தத்தை அருளிச்
செய்வதாக ஒரு ஏகாந்த ஸ்தலத்தை எம்பெருமானாரையும் கொண்டு புக்கராய் -
திருப்பணி செய்வான் ஒருத்தன் அங்கே உறங்கி குறட்டை விடா நிற்க -அவனைக்
கண்டு அனர்த்தப் பட்டோம் -என்று-இவ்விசைவுக்கு தவிர்ந்து பிற்றை இசைவிலே இத்தை
நம்பி அருளிச் செய்ய கேட்டு அருளி ஆழ்வான் அகத்திலே அமுது செய்து இருக்கிற அளவிலே
உச்சி வெய்யிலிலே வந்து புகுந்து நம்பி இவ்வர்த்தத்தை ஒருவருக்கும் சொல்லாதே கொள்
என்று அருளிச் செய்தார் -உனக்கு இது சொல்லாது இருக்க மாட்டேன் இறே -என்று
சஹகாரி நைரபேஷ  யத்தை அருளிச் செய்தார் இறே  -ஈஸ்வரனை ஒழிந்த தன்  ச்வீகாரமும் உபாயம்
இல்லை என்பதற்கு இந்த ஐதிஹ்யம்  அருளிச் செய்கிறார் -
இனி பல போக்தாவான தன் ஸ்வரூபமும் தான் பரிக்கிரஹித்த உபாயங்களுமே இறே
சஹ காரியாக உள்ளது -அவற்றைத் தவிர்க்கிறது -
நான் கண்ட -கைப் பறியாக பறித்ததாய்-புண்ய பாபங்கள் கலந்து இருக்கையாலே -
புண்யம் தலையெடுத்த போதாக வெளிச் செறித்து – அல்லாது போது கலங்கி இருக்கிற
ஜ்ஞானத்தைக் கொண்டு -பிறரை பிரமிப்பைக்கு சொல்லும் விப்ரலம்ப வாக்கியம் அன்றிக்கே
பகவத் பிரசாத லப்த ஜ்ஞானத்தை உடையேனாய் -அவ் வெளிச் செறிப்பு கொண்டு அறுதி இட்டு
சொன்ன வர்த்தம் இது தான் பிறர்க்கு சொல்ல வேணும் என்று சொல்லிற்றும் அல்ல -
என் அனுபவத்துக்கு போக்கு விட்டு சொன்ன பாசுரம் -என்கிறார் -
கைப்பறியாய் பறித்ததாய் -ஸ்வ யத்னத்தால் சாதிக்கப்பட்ட -இத்தால் ருஷிகளை சொல்லுகிறது -
அத்தை இத்தை -பரத்வத்தையும் சௌலப்யம் இரண்டையும் -
கோயில் கூழை -நியதி இல்லாதா வியாபாரம் -கோயில் பரிசாரகம் செய்யும் வியாபாரம்
வாரி வாய்க்கொண்ட அடிசிலின் மிச்சில் -அமுது செய்த அடையாளம் -
பக்தி வெள்ளம் குடி கொண்ட கோயிலான எம்பெருமானாரும் -அர்ச்சாவதாரத்தில்
விபவ சமாதி பண்ணுவதும் -
மதுரகவி பிரக்ருதிகள் அந்தரங்கர் கேட்க ஆழ்வார் அருளுகிறார் -
தம்முடைய பரம சித்தாந்தத்தை வெளி இடுகிறார் பரம ஔ தார்யத்தால் -இதில் -
———————————————————————————————————————————————————————————
பெரியவாச்சான் பிள்ளை திருவடிகளே சரணம் .
ஆழ்வார் எம்பெருமானார் ஜீயர் திருவடிகளே சரணம் .

 

 

திரு-விருத்தம்-98..

November 10, 2012

தலைவனது அருமை நினைந்து கவல்கிற தலைவிக்கு தோழி கூறல் –

துஞ்சா முனிவரும் அல்லாதவரும் தொடர நின்ற
எஞ்சாப் பிறவி இடர் கடிவான் இமையோர் தமக்கும்
தன்சார்விலாத தனிப் பெரு மூர்த்தி தன் மாயம் செவ்வே
நெஞ்சால் நினைப்பரிதால் வெண்ணெய் ஊண் என்னும் ஈனச் சொல்லே – -98 – -
அவதாரிகை -
இவ் விஷயத்திலே கை வைத்து அதில் உமக்கு உண்டான ஈடுபாட்டைச் சொல்லுவது -

பிறரை திருத்தப் பார்ப்பதாய்க் கொண்டு -க்லேசியாய் கிடவாதே -உம்முடைய துறை
அன்றோ கிருஷ்ணாவதாரம் -நவநீத ஸௌ ர்ய வ்ருத்தாந்தத்தை அனுபவித்து போது
போக்க பார்த்தாலோ -என்றார்கள் சிலர் -இவர்க்கு அது ஆழம் கால் என்று அறியார்களே -
இவர் -எத்திறம் -என்று மோஹித்து கிடக்குமது இறே அது தான் -அது நெஞ்சாலும் நினைக்கப் போகாது -
வியாக்யானம் -
எஞ்சாப் பிறவி இடர் கெடுவான் துஞ்சா முனிவரும் அல்லாதவரும் துடா நின்ற -
துஞ்சா முனிவர் -யா நிசா சர்வ பூதானாம் -என்கிறபடியே -என் நெஞ்சு அவனை ஒழிய வேறு
ஒன்றைப் பேணாது -என்றார் -பகவத் விஷயத்திலே கண் வைத்தார்க்கு உறக்கம் இல்லை -என்றார் -
சம்சாரிகளையும் என் படி ஆக்கக் கடவேன் -என்றார் -இப்படி கிடந்தது அலமாவா நில்லாதே -உம்முடைய
பாழி-துறை -அன்றோ கிருஷ்ணாவதாரம் -நவநீத ஸௌ ர்ய விருத்தாந்தத்தை அனுசந்தித்து ஈடுபடுபவர் அன்றோநீர் -
ஆன பின்பு அத்தை அனுசந்திக்க புக்காவோ  -என்ன -அல்லாத இடங்களில் கரை மேலே யாவது போகலாம் -
இது இழிய வென்று நினைக்கவும் போகாது -இதில் இழிவதில் கை வாங்கி இருக்கையே நன்று -என்கிறார் -
துஞ்சா முனிவரும் -சம்சாரிகள் சப்தாதி விஷயங்களில் மண்டி இருக்குமா போலே -ஆத்ம விஷயத்திலும்
ஈஸ்வர விஷயத்திலும் உணர்தியை உடையவராய் -தமோ குணா அபிபூதர் அன்றிக்கே இறே சனகாதிகள் இருப்பது -
யா நிச -அவர்கள் தங்களை சர்வேஸ்வரன் சிருஷ்டிக்கு உடலாக உண்டாக்க செய்தேயும் -ஜன்மாந்தரத்தில்
ஸூ க்ருத்தாலே சம்சாரத்தில் வ்ரக்தராய் -முமுஷுக்களாய் இருக்கிறபடியைக் கண்டு -இவர்கள்
அதுக்கு ஆள் அல்லார்
இதுக்கு புறம்பே ஆள் தேடிக் கொள்வோம் -என்னும்படி இருந்தவர்கள் இறே -
அல்லாதாரும் -ஸூ கருத தாரதம்யத்தாலே அவர்கள் போல் அன்றிக்கே கர்ம பாவனையும்
பிரம்ம பாவனையும் இரண்டும் கூடி இறே ப்ரஹ்மாதிகள் இருப்பது -பிரம பாவனை
உண்டாவது சத்வத்தாலே இறே -காதசித்கமாக  சத்வம் தலை எடுக்கிறபோது -சம்சாரம் த்யாஜ்யம் -
சர்வேஸ்வரன் உபாதேயன் -அவனைப் பெற வேணும் -என்று அதுக்கு ஈடாக வர்த்தியா நிற்பர்கள் இறே -
அல்லாத போது -சம்சார வர்த்தகர்களேயாய் இருந்தார்களே ஆகிலும்
-எஞ்சா பிறவி -ஒருக்காலும்
சுருங்க கடவது அன்றிக்கே -முடிவு காண ஒண்ணாதபடி -அநாதியாய் வருகிற ஜன்ம பரம்பரையால் உண்டான
இடரைத் தவிர்த்து கொள்ளுக்கைக்கு ஈடாக -துஞ்சா முனிவரும் அல்லாதாரும் -எஞ்சா பிறவி இடர் கடிவான்
துடா நின்ற -அநாதி காலம் கூடி இவ்வளவாக சூழ்ந்து கொண்ட இது அசக்தனான தன்னால் போக்கிக் கொள்ள
ஒண்ணாமையாலே -ஒருத்யோகத்திலே தன்னுடைய ஆஸ்ரயண மாத்ரத்திலே போக்க வல்லான் ஒரு
சர்வ சக்தியைப் பற்ற வேணும் இறே -தன் சார்விலாத -ருத்ரம் சமாஸ்ரிதா தேவா -ருத்ரோ ப்ரஹ்மாணம் ஆஸ்ரித
ப்ரஹ்மாமாம் ஆஸ்ரிதேரா ஜன்நாஹம் கஞ்சிதுபாஸ்ரித -என்கிறபடியே   -ப்ரஹ்மாதிகள் தங்கள் துக்க
நிவ்ருத்திக்கு உடலாக தன்னை ஆஸ்ரிக்கிறவோபாதி-தான் வேறு சிலரை ஆஸ்ரயநீயராக உடையன்
அன்றிக்கே இருக்குமவன் என்கிறது -
வெண்ணெய் ஊண்   என்னும் ஈனச் சொல்லாகிற மாயம் உண்டு -ஆஸ்ரியம் -
இமையோர் -தமக்கும் செவ்வே  நெஞ்சால் நினைப்பு அரிதால் -சம்சாரிகள் சூத்திர விஷயங்களைக் கூட
உண்டு அறுக்க மாட்டாதே இருக்க –நிரந்தர பகவத் அனுபவம் பண்ணுகிறார் சிலராய்-செய்ய முடியாது செய்தாராய் -
இருக்கிறார் நித்ய சூரிகள் இறே -அவர்களுக்கு கூட அனுசந்திக்கப் போகாது இவ் ஆஸ்ரயம் -என் தான் அவர்களுக்கு
நினைக்க போகாது ஒழிகிறது என் என்ன -ப்ரஹ்மாதிகளுக்கும் கூட துக்க நிவ்ருதியைப் பண்ணிக் கொடுக்கிற
தான் ஆஸ்ரிதரால்தனக்கு வந்த வாஸ்ரயம் தனக்குத் தான் நிலமோ -சர்வேஸ்வரனாய்-ப்ரஹ்மாதிகளுக்கும்
கூட ஆஸ்ரயநீயனாய்-அவாப்த சமஸ்த காமனாய் இருக்கிறவன் -
ஆஸ்ரித ஸ்பர்சம் உள்ள த்ரவ்யமே
தனக்கு தாரகமாய் -அது தான் நேர் கொடு நேர் கிட்டப் பெறாதே -இப்படி களவு கண்டாகிலும் புஜிக்க வேண்டி -
அதுதான் தலைக்கட்ட  பெறாதே -வாயதுகையதாக அகப்பட்டு -கட்டுண்டு -அடியுண்டு -பிரதி க்ரியை அற்று -
உடம்பு வெளுத்து  பேகணித்து நின்ற நிலை சிலருக்கு நிலமோ -
அரையனுக்கு போகிற பாலை ஓர்
இடையன் களவு கண்டான் -என்று கட்டி அடியா நிற்க -பிள்ளை உறங்கா வல்லி தாசர் கண்டு
பரவசராய் இருந்து -இத்தால் வந்ததுக்கு எல்லாம் நான் கடவன் -என்று விடுவித்துக் கொண்டாராம் -
செவ்வே நெஞ்சால் -சிசுபாலாதிகளைப் போலே தோஷத்தை ஏறிட்டு கொண்டு சில சொல்லில் சொல்லலாம்
அல்லது -குணமானபடியை நேரில் அனுசந்தித்து போம் என்றால் அது செய்யப் போகாது -
துஞ்சா முனிவரும் அல்லாதாரும் -எஞ்சாப் பிறவி இடர் கடிவான் -துடா நின்ற -தன் சார்விலாத
தனிப் பெரும் மூர்த்தி வுடைய வெண்ணெய் ஊண் என்னும் ஈனச்சொல்லான மாயமானது
இமையோர் தமக்கும் செவ்வே நெஞ்சால் நினைப்பு அரிதால் -என்கிறார் -
————————————————————————————————————————————————————————————————–
பெரியவாச்சான் பிள்ளை திருவடிகளே சரணம் .
ஆழ்வார் எம்பெருமானார் ஜீயர் திருவடிகளே சரணம் .

 

திரு-விருத்தம்-97..

November 10, 2012

தலைவன் பிரிவில் துயில் கொள்ளாத தலைவி இரங்குதல் –

எழுவதும் மீண்டே படுவதும் படு எனை யூழிகள் போய்க்
கழிவதும் கண்டு கண்டு எள்கல் அல்லால் இமையோர்கள் குழாம்
தொழுவதும் சூழ்வதும் செய் தொல்லை மாலைக் கண்ணாரக் கண்டு
கழிவதோர் காதல் உற்றார்க்கும் உண்டோ கண்கள் துஞ்சுதலே – – 97- -
அவதாரிகை -
பெரும் கிறியானை அல்லால் அடியேன் நெஞ்சம் பேண லதே -என்றும் -
நின்கண் வேட்கை எழுவிப்பனே -என்றும் -இவ்விஷயத்திலே இங்கனே கிடந்தது அலமாவா நின்றீர் -
இவ்விஷயத்தில் கை வைக்கில் உமக்காகவும் பிறர்க்காகவும் கிலேசந்தவிராதாய் இரா நின்றது -
அல்லாதார் கண்டீரே -புறம்புள்ள விஷயங்களிலே நெஞ்சை வைத்து -அவற்றாலே உண்டு உடுப்பது
கண் உறங்குவதாய் கொண்டு போது போக்குகிறபடி -அப்படியே நீரும் நம் பக்கலிலே நின்றும்
நெஞ்சை புறம்பே மாற்றி போது போக்க வல்லீரே என்ன -அவர்கள் உன்னை
அறியாமையாலே -என்கிறார் -
வியாக்யானம் -
எழுவதும் -இத்யாதி -இதுக்கு இரண்டு படி–உத்பன்னமாவதும் -அனந்தரத்திலே நசிப்பதும் -
உத்பன்னமாய் சில நாள் கடுக ஜீவித்து -பின்னை நசிப்பதுமாய் இறே இருப்பது –
ஜாய ஸ்வயம் ரியஸ்வ -என்கிறபடியே உத்பத்தி ஷணமே விநாச லஷணமாய் இருப்பன சிலவும் -
கல்பாதியிலே உண்டாய் கல்ப அந்தத்திலே விநாசமாய் இருப்பார் சிலருமாய் இறே இருப்பது -
அவை எல்லாம் ஒரு போகியாக தோற்றுகிறது  ஆயிற்று இவர்க்கு -
கண்டு கண்டு எள்கல் அல்லால்-இப்படி இருக்கிற இவற்றினுடைய அஸ்தைர்யாதிகளைக் கண்டால்
இகழ லாய்  இருக்கும் – உன் பக்கலில் கை வைத்தார்க்கும் விடப் போமோ -
எள்கை யாவது இகழுகை-அவற்றில் விரக்தர் ஆகலாம் இறே அவற்றின் தோஷ தர்சனம்
பண்ணினவாறே -
எழுவதும் இத்யாதி -உதிப்பது அஸ்தமிப்பது – இப்படி அநேக நாள் சென்று கழிய காணா நின்றாலும்
எள்கல் அல்லால் -ஈடுபடுத்தும் இத்தனை போக்கி நாள் சென்றது என்றால் நெஞ்சை வாங்கலாயோ -
உன் படி இருப்பது -இப்போது எள்கையாவது -இரங்குகை  -அதாவது ஈடுபடுகை -
இவை சதோஷமாய் இருக்கையாலே விடலாம் -வி லஷண விஷயமுமாய்-அதிலே பாவ பந்தம்
உண்டானால் ஆறி இருக்கப் போமோ -எப்பொழுதும் நாள் திங்கள் –திருவாய் மொழி – 2-5 4- – இத்யாதி -
இமையோர் இத்யாதி -உன்னை ஒழிய வேறு ஒன்றில் நெஞ்சு வைக்க கடவர் அன்றிக்கே -
இருந்துள்ள நித்ய சூரிகள் உடைய திரளானது -நித்ய அஞ்சலிபுடா ஹ்ர்ஷ்டா -என்கிறபடியே
தொழுது -நம புரஸ்தா  ததப்ருஷ்ட தஸ்தே -என்கிறபடியே முன்னே வருவது பின்னே வருவதாய்
மொய்த்து -இப்படி செய்து போகையே யாத்ரை யாம்படி பழைய னான சர்வேஸ்வரனை -
கண்ணாரக் கண்டு -காத்ரைஸ் சோகாபி கர்சிதை சம்ச்ப்ருசெயம்  -என்கிறபடியே காண
வேணும் என்கிற ஆசை கண்டவாறே தீரும் இறே -மேல் வருமது விஷயாதீகமான காதல் இறே -
உற்றார்க்கும் -காதல் முருக்கு கொளுந்தினார்க்கும்
உண்டோ இத்யாதி -ஸ்வ தந்த்ரனான பெருமாள்  உறங்கினார்  என்று  கேட்டோம் இத்தனை போக்கி
அவரை அனுவர்த்திதுப் போன இளைய பெறுமாளுக்கு கண் உறங்கிற்றோ -
பகவத் விஷயத்தில் கை வைத்தார் இதுக்கு முன்பு கை உறங்கினார் உண்டு என்று யாரேனும்
கேட்டு அறிவார் உண்டோ -
———————————————————————————————————————————————————————————
பெரியவாச்சான் பிள்ளை திருவடிகளே சரணம் .
ஆழ்வார் எம்பெருமானார் ஜீயர் திருவடிகளே சரணம் .

திரு-விருத்தம்-96..

November 10, 2012
தலைவி வெறி விலக்கு வைக்க நினைத்தல் -
வணங்கும் துறைகள் பல பல வாக்கி மதி விகற்பால்
பிணங்கும் சமயம் பல பல வாக்கி  அவையவை தோறு
அணங்கும் பல பல வாக்கி நின் மூர்த்தி பரப்பி வைத்தாய்
இணங்கு நின்னோரை இல்லாய் நின் கண் வேட்கை எழுவிப்பனே – -96 – -
அவதாரிகை -
பேச ஒண்ணாது என்று கை வாங்கவும் மாட்டாதே -பேசாது இருக்கவும் மாட்டாதபடியாகவும் -
இதர விஷயங்களில் அருசியையும் -பிறப்பித்து -தன் பக்கலிலே ருசியையும் பிறப்பித்த
இந்த மகா உபகாரத்துக்கு சத்ருசமாக பண்ணுவது ஒரு பிரத்யு உபகாரம் இல்லை இறே -
உன்னதான வஸ்துவையும் உன் பக்கலிலே சமர்ப்பிக்கும் அத்தனை இறே இனி என்று
அத்தைச் செய்தார் -
வணங்கும் துறை -லபிக்கும் அம்சம் எல்லாம் இங்கு இல்லை என்கிறார் -
நீ கை விட்டால் உன் கார்யம் செய்யப் போந்த நானும் கை விடவோ
லபிக்கும் அம்சம் இங்கு இல்லை என்று பூர்வ அர்த்தத்தை கடாஷித்துக் கொண்டு -
நீ இப்படி செய்த பின்பு உன்னை ஆஸ்ரயிக்கும் உபாயம் ஒன்றும் இல்லை
என்று அருளிச் செய்கிறார் -நீ கை விட்டால் உன் கார்யம் செய்ய போந்த நானும் கை விடவோ
என்று ஸ்வ சரண கமல சமாஸ்ரயனத்துக்கு உறுப்பாக -கரண களேபரங்களைக் கொடுத்து
பிரவ்ருத்தி நிவ்ருத்தி சக்திகளையும் கொடுத்து -ஹிதைஷியாய் இருந்தேன் இத்தனை ஒழிய
கை விட்டேனோ என்று அருளிச் செய்கிறார் -
சித் சக்திகளை யும் பிரவ்ருத்தி சக்திகளையும் -அடியிலே இவை அசித் கல்பமாய் இருந்த
சமயத்திலே -இவற்றினுடைய தயநீய தசையைக் கண்டு -புருஷார்த்தம் இன்னது என்று அறிந்து -
ருசித்து பற்றுகைக்கு ஈடாக கொடுத்து விட –அவை தான் இதர விஷயங்களின் ருசிக்கைக்கும்
அதுக்கு ஈடாக ப்ரவர்த்திக்கைக்கும் பொதுவாய் இருக்கையாலே -இவை சம்சரிக்கைக்கு ஈடாக
ப்ரவர்த்தித்ததாய் நீ என்னலாம்படி விழுந்தது -கிணற்றின் கரையில் பிரஜையை வாங்காதே -
யாறி இருந்த தாயை தானே தள்ளினாள் என்னக் கடவது இறே -
வியாக்யானம் -
நாம் இவை சம்சரிக்கைக்கு ஈடாக ப்ரவர்த்திப்பிக்கை யாவது என் என்ன -
வணங்கும் துறை இத்யாதி -ரஜஸ் தமஸ் க்கள் உடையராய் இறே புருஷர்கள் இருப்பது -
அவ்வவ குண அநு குணமாக ருசி பிறந்தால் அவ்வளவிலே -ராஜசராயும் -தாமசராயும்
உள்ள அவ்வவோ தேவதைகளே ஆஸ்ரயநீய வஸ்துக்கள் என்று உபதேசிக்கைக்கு ஈடாக
உபதேஷ்டாக்களான தீர்த்தர்கள் பலவாயும் உண்டாக்கி வைத்தாய் -துறை என்று தீர்த்தமாய் -
அத்தால் தீர்த்தரை நினைக்கிறது -
மதி இத்யாதி -மதி பேதத்தால் -ஒருவன் சித்தாந்தித்து -அது தன்னையே பூர்வ பஷமாக கொள்ளும்
இறே வேறு ஒருவன் –      இப்படி பிணங்கு  கைக்கு  பாசுரமான அவ்வவோ சாஸ்திரங்கள் பல
வற்றையும் உண்டாக்கி வைத்தாய் -
அவையவை இத்யாதி -அவ்வவோ சாஸ்த்ரங்களில் பிரதிபாதிக்கப் படுகிற தேவதைகள்
பலவற்றையும் உண்டாக்கி வைத்தாய் -
நின் மூர்த்தி பரப்பி வைத்தாய் –யோயோயாம்யாம் தநும்பந்த்யா -என்கிறபடியே
உனக்குத்த அநு பூதர் ஆனவர்களை பலரையும் உண்டாக்கி வைத்தாய் -
பைசல் கைசு நோய் முக்தைசு -என்று பண்டே இவற்றினுடைய அறிவு கேட்டுக்கு மேலே
சூத்திர தேவதைகளை ஆஸ்ரயணீயர்  என்று உபதேசிப்பாரையும் -அவர்களுக்கு உபதேசிக்கைக்கு
பாசுரமான சாஸ்திரங்களையும் -அவ்வவோ தேவதைகளையும் உண்டாக்கி வைத்தாய் -
இணங்கு நின்னோரை யில்லாய் -நீ இப்படி பரப்பி வைத்தால் இத்தை வேறு சிலரால் தவிர்க்கலாம்படி -
இருப்பான் ஒருவன் அல்லை -உன்னோடு ஒக்க நிற்கும்படி -உனக்கு போலி யானாரை
உடையை அல்லை -இனி நீ செய்யப் பார்த்தது என் என்ன -
நின் கண் வேட்கை எழுவிப்பனே -ஸ்வ தந்த்ர்யத்தையும் தவிர்த்து -அவர்கள் தங்கள் அறிவு கேட்டு
இன்பம் அனுபவியாதபடி -பண்ணி -எல்லாரும் என்னைப் போலே உன் பக்கிலே ஆசை
உடையராம்படி -பண்ணக் கடவேன் -இது சம்சாரத்தில் இருக்கச் செய்தே பகவத் ஜ்ஞானம்
பிறக்கையால் வந்த கர்வோக்தி யிருந்தபடி இறே –     நீ கை விட்டாலும் நான் கை விடவோ -அனைவரையும் ஆஸ்ரிதர்

ஆக்குகிறேன் என்று ஈஸ்வரன் இடம் மார் தட்டுகிறார் -
————————————————————————————————————————————————————————————-
பெரியவாச்சான் பிள்ளை திருவடிகளே சரணம் .

ஆழ்வார் எம்பெருமானார் ஜீயர் திருவடிகளே சரணம் .

திரு-விருத்தம்-95..

November 9, 2012
தலைவி அறத்தொடு நிற்கத் துணிதல் -
யாதானும் ஓர் ஆக்கையில் புக்கு அங்கு ஆப்புண்டும் ஆப்பு அவிழ்ந்தும்
மூதாவியில் தடுமாறும் உயிர் முன்னமே  -அதனால்
யாதானும் பற்றி நீங்கும் விரதத்தை நல் வீடு செய்யும்
மாதாவினைப் பிதுவை திரு மாலை வணங்குவனே – -95 – -
அவதாரிகை -
பக்தி பாரவச்யத்தாலே யாதல் -அயோக்யா அனுசந்தானத்திலே யாதல் -ஏதேனும் ஒரு படி
கண் அழிவு சொல்லிக் கை வாங்காதே -தன் பக்கலிலே பிராவண்யா அதிசயத்தை உடையேனாய் -
இதர விஷயங்களிலே அருசியையும் உடையேனாய் -பண்ணின மகோ உபகாரத்தை அனுசந்தித்து -
அவன் திருவடிகளிலே விழுகிறேன் என்கிறார் -
இவ்விடத்தில் ஜீயர் குறியாக அருளிச் செய்த ஒரு வார்த்தை உண்டு -
திருக் கோட்டியூரிலே பட்டர் எழுந்து அருளி இருக்கச் செய்தே -அங்கே ராமானுஜ தாசர் என்கிற ஸ்ரீ வைஷ்ணவர் -
அடியேனுக்கு திரு விருத்தம் அருளிச் செய்ய வேணும் என்ன -பெருமாளைப் பிரிந்த சோகத்தாலே நான்
ஒன்றுக்கும் ஷமண் அல்ல -ஜீயரே நீரே அருளிச் செய்யும் என்ன -ஜீயரும் அருளிச் செய்து கொடு போக்கு நிற்கச்
செய்தே -வளவன் பல்லவதரையர் -என்று திருக் கோட்டியூர் நம்பி

ஸ்ரீ பாதத்தை உடையார் ஒருவர் அனுசந்தித்து கொடு போந்தராய் -அவர் இப்பாட்டு
அளவிலே வந்தவாறே -கண்ணும் கண்ணநீருமாய் -புளகித காத்ரராய் -இருக்க -
இத்தைக் கண்டு –பாட்டுகளில் வார்த்தை சொல்லுவது -இனி பிரசங்கித்த மாத்ரத்திலே
 வித்தர் ஆனீரே என்ன -நம்பி எனக்கு ஹிதம் அருளிச் செய்த அனந்தரத்திலே-எம்பெருமான்
திரு முன்பே இப்பாட்டை நாள் தோறும் விண்ணப்பம் செய் -என்று அருளிச் செய்தார் -அத்தை
இப்போது ஸ்மரித்தேன் என்ன -அவர் இதிலே அருளிச் செய்யும் வார்த்தைகளை நினைத்து
இருப்பது உண்டோ -என்ன -அது எனக்கு போகாது -இப்பாசுர மாத்ரத்தை   நினைத்து இருப்பேன் -
என்றாராம் -நம்பி ஆதரித்த பாட்டாகாதே என்று ஐந்தாறு நாழிகை போது இத்தையே
கொண்டாடி அருளிச் செய்தார் -
வியாக்யானம் -
யாதேனும் ஓர் ஆக்கையில் புக்கு -ஏதேனும் ஒரு சரீரத்தில் பிரவேசித்து -அது தண்ணிய சூத்திர
ஜன்மாவில் ஜனித்தாலும் -மமாயம் தேக -என்று அதிலேயே அபிமானித்து -அங்கே
உண்டானவத்றோடு சில சம்பந்த விசேஷங்களும் -அவை தன்னை விட மாட்டாமையாலே யாய்
போரா நிற்கும் ஆயிற்று -ஆகி -என்கையால உபசயாத்மகம் என்று தோற்றுகிறது-
புக்கு -சேதனனுக்கு அசித் சம்சர்க்கம்  ஸ்வதா உள்ளது ஓன்று அன்று -கர்ம நிபந்தனம் என்கை -
அங்கு ஆப்புண்டும் -கர்ம வாசனையாய் ருசி வாசனையாய் அதிலே பத்தனாய் இருக்கும் -
இது தண்ணிது என்று ஆசார்ய உபதேசாதிகளாலும் -சாஸ்திர வாசனையாலும் -பிரத்யஷத்தாலும்
அறியா நிற்கச் செய்தே -இத்தை விடில் செய்வது என் என்று துணுக் துணுக் என்னா நிற்கும் -
ஆப்புண்டும் -சிநேகத்தை பண்ணியும் -
ஆப்பு அவிழ்ந்தும் -கர்மம் அடியாக வந்தது என்று அறியாதே -அவன் தான் இதிலே இலை அகலப்படுத்தா
நிற்கும் -கர்ம ஷயம்   வந்தவாறே அது தான் குலைந்து கொடு நிற்கும் இறே -
மூதாவியில் -இத்தால் பழைமையை நினைக்கிறது
-

ஆவி -என்று பிராணனாய் -அசித் விசேஷமா பிராணனாய் இருக்கையாலே இப்போது சூஷ்ம
சரீரத்தை ஆவி என்கிறது -இது தன்னை பிரகிருதி கார்யம் என்பாரும் உண்டு -பிரகிருதி அம்சம்
என்பாரும் உண்டு -இது தான் மோஷ தசை அளவும் அனுவர்த்திக்குமது –சேதனனுடைய கமநாசமநாதிகளுக்கும்
உடலாய் இருக்கும் -தடுமாறும் -பஞ்சாக்னி வித்தையில் சொல்லுகிறபடியே மேகங்களில் புக்கு -வர்ஷ முகத்தாலே
பூமியிலே பதித்து -அந்த முகத்தாலே புருஷன் பக்கலிலே அந்வயித்து -சுக்ல சோணித ரூபத்தாலே -ஸ்த்ரி பக்கலிலே
சந்க்ரமித்து –  இப்படி தடுமாற்றமாய் இருப்பது -இச் சேதனனுக்கு புக்க புக்க இடம் எங்கும் தடு மாற்றமே உள்ளது -
அத்தை தான் அறிந்த இடமும் அறியாத இடமுமாய் இருக்கும் -உயிர் -ஜ்ஞான ஆனந்த லஷணமாய்
நித்தியமான வஸ்து கிடீர் இப்படி படுகிறது -இப்படி தடுமாறி சம்ச்சரிக்கிறது என்று தொடங்கி என்றால் -
முன்னமே -அநாதியாய் போருகிறது ஆயிற்று -
அதனால் -அந்த வாசனையே உபாத்யாயராக –முன்னமே யாகையாலே -
யாதானும் பற்றி -பகவத் வ்யதிரிக்த விஷயம் ஆகையே வேண்டுவது -பற்றுவது ஏதேனும் ஒன்றாக
அமையும் -அவற்றில் குண தோஷங்கள் நிரூபிக்க வேண்டா -
நீங்கும் -பகவத் விஷயம் இத்தனையே வேண்டுவது விடுக்கைக்கு
விரதத்தை -நீ பற்றுகிற விஷயங்கள் அடைய தோஷமாய் இருக்கும் -பகவத் விஷயமே கிடாய்
நல்லது -என்று சிலர் உபதேசித்தாலும் -அது நன்றே ஆகிலும் -நான் அத்தை விடுகையிலே
சங்கல்பித்தேன் என்னும் -
சர்வேஸ்வரன்-ஏதத் வ்ரதம் மம -என்று ரஷிக்கைக்கு வ்ரதம் கொண்டு இருக்குமா போலே யாயிற்று
இவன் அவனை விடுகைக்கு வ்ரதம் கொண்டு இருக்கும் படி -
த்விதா பஜ்யேய மப்யேவம் ந ந மேயம்   -என்கிறபடியே இரண்டாக பிளக்கிலும் தலை சாயேன்
என்று ஆயிற்று இருப்பது -
நல் வீடு செய்யும் -இப்போது அந்நிலை தவிர்ந்து –இந்நின்ற நீர்மை இனி யாம் உறாமை -என்று
கால் கட்டி -இத்தை விடுவித்து தர வேணும் -என்ன பண்ணின –மம மாயா துரத்யயா மாமேவ யே ப்ரபத்யந்தே  -
என்கிறபடியே -நீ பிணைத்த பிணையை நீயே அவிழ்க்க வேணும் என்று அபேஷிக்க பண்ணின -தன் பக்கல் ருசி
முன்னாக இத்தை விடுவிக்க வேணும் என்னப் பண்ணின -
மாதாவினைப்  பிதுவை -சரீரத்துக்கு பாதகராய் -சம்சார வர்த்தகராய் இறே யல்லாத மாதா பிதாக்கள் இருப்பது -
இவன் அதில் நின்றும் விடுவித்து ரஷிக்குமவன் ஆயிற்று -இங்கன் இரண்டு ஆகாரமாய் சொல்ல வேண்டுவான்
என் என்னில் -திருமாலை -ஸ்ரீ ய பதி யாகையாலே -பிதாமாதா சமாதவ -என்னுமா போலே -
வணங்குவனே -இதர விஷயங்களில் அருசியைப் பிறப்பித்து -தன் பக்கலில் பிராவன்யத்தைப்
பிறப்பித்த -இவ் உபகாரத்துக்கு  சத்ருசமாய் இருப்பதொரு பிரத்யு  உபகாரம் நம்மால் பண்ண ஒண்ணாது இறே -
அவனதான வஸ்துவை அவன் பக்கலில் சமர்ப்பிக்கும் அத்தனை இறே -
——————————————————————————————————————————————————————
பெரியவாச்சான் பிள்ளை திருவடிகளே சரணம் .
ஆழ்வார் எம்பெருமானார் ஜீயர் திருவடிகளே சரணம் .

 

திரு-விருத்தம்-94..

November 9, 2012
தலைவியைக் கண்ட பாங்கன் தலைவனைக் யடுத்து வியந்து கூறல் –
மைப்படி மேனியும் செந்தாமரைக் கண்ணும் வைதிகரே
மெய்ப்படியால் உன் திருவடிச் சூடும் தகைமையினார்
எப்படி யூராமி லைக்கக் குருட்டாமிலைக்கும் என்னும்
அப்படி யானும் சொன்னேன் அடியேன் மற்று யாது என்பனே — – 94- – -
அவதாரிகை -
துர்மானத்தாலே இழப்பாரும் அறிவு கேட்டாலே இழப்பாருமாகா நிற்பர்கள் -என்றார்
உமக்கு குறை இல்லையே -என்ன – எனக்கும் ஒரு குறை உண்டாக்கி வைத்தாயே -
முன்னாடி தோற்றாதபடி -மயர்வற மதி நலம் அருளினாயே -பக்தி ரூபாபன்ன ஜ்ஞானத்தை
இறே அருளிற்று -அந்த பக்தி பாராவச்யத்தாலே சொல்ல மாட்டுகிறிலேன் என்னுதல் -
வள வேழ் உலகின் படியே அயோக்யா அனுசந்தானத்தாலே என்றும் சொல்ல மாட்டுகிறிலேன் என்னுதல் -
வியாக்யானம் -
மைப்படி மேனியும் -அஞ்சனத்தின் படியான திரு மேனியும் -கண்டார்கள் கண் குளிரும்படியான
வடிவும் -பட்டர் ஒருகால் இவ்விடத்தை அருளிச் செய்யா நிற்க -பிள்ளை விழுப்பர் அரையரும் -
அப்பான் திருவழுந்தூர் அரையரும் -இருந்தார்களாய் -அனுசந்தித்தார் நெஞ்சில் இருள் படியும் படியான
திரு மேனியும் -என்று அருளிச் செய்ய -நஞ்சீயர் -இன்னார் என்று அறியப் பண்ணுகை யாகாதே -
என்று அருளிச் செய்து அருள -இவ்வார்த்தை சொன்னார் யார் -என்ன -ஜீயர் -என்று அவர்கள் சொல்ல -
நூற்றுப் பதின்காதத்து அவ்வருகே பிறந்து -இவ்வளவும் வந்து -இன்று நமக்கு இத்தை உபகரிப்பதே -
என்று கொண்டாடி அருளினாராம் -
மைப்படி -காதல் மையலை உண்டாக்கும் படியான திரு மேனி -
பொன்னார் சார்ங்கம் உடைய யடிகளை இன்னார் என்று அறியேன் -
செந்தாமரை கண்ணும் -அகவாயில் குண பிரகாசமான திருக் கண்களும் -
வைதிகர் இத்யாதி -இப்போது -வைதிகர் என்கிறது -வேதத்தில் பூர்வபாக நிஷ்டர் -கேவலம் கிரியா லாபம்
கொண்டு பெற இருக்குமவர்கள் -பிரம்மத்தின் உடைய ஸ்வரூப ரூப குண விபூதிகளுக்கு பிரதிபாதகமான
உபரிதன பாக நிஷ்டர் அன்றிக்கே -கர்ம பாகத்தையே பற்றி நிற்குமவர்கள் -
அங்கனன்றிக்கே -நிதித்யாசிதவ்ய -என்று விதேயமாய் வரும் நூல் பிடித்த பக்தியை உடையவர்களைச்
சொல்லிற்றாகவுமாம் -

அவனுடைய குண அனுசந்தானத்தாலே கலங்கி அடைவுகெடும் அது அன்றிக்கே -
இருக்குமவர்கள் –இப்படி இருக்குமவர்களே மெய்யான பிரகாரத்தாலே உன் திருவடியை
ஆஸ்ரயிக்கும் ஸ்வபாவத்தை உடையவர் -
ஆனால் பின்னை நீர் சொன்னபடி எங்கனே -என்ன -எப்படி இத்யாதி -ஊரில்  பசுக்கள் வந்து
புகுரப் புக்கால் எப்படி சம்ப்ரமிக்கும் அந்த சம்ப்ரம ஹேது இன்னது என்று அறியாதே -குருட்டுப்
பசுவும் சம்ப்ரமியா நிற்கும் இறே -அப்படி யானும் சொன்னேன் -அளவுடையார் சொல்லும்
விஷயம் அன்றோ -நாம் என் -என்று பாராதே -நானும் பாசுரத்தை சொன்னேன் -
அடியேன் மற்று யாது என்பனே -இதுக்கு மேற்பட பர தந்த்ரனுமாய் -பக்திபரவசுமான நான்
அடைவு பட ஒன்றைச் சொல்லி தலைக்கட்ட வல்லேனோ -
அன்றிக்கே அயோக்யா அனுசந்தானம் பண்ணி அகலுகிற நான் அங்குத்தைக்கு
சத்ருசமாக ஒன்றைச் சொல்லித் தலைக் கட்ட வல்லேனோ -
நெஞ்சு பிச்சேரும்படியான விக்ரக வை லஷண்யம்
அயோக்யா அனுசந்தானமே ஸ்வ ரசமான தாத்பர்யம்
ஊருக்கு வரும் பசு கன்றைநினைத்து கத்துமா போலே குருட்டு பசுவும் கத்துவது போலே
நீ அளித்த பக்தியால் உன் ஸ்வரூபாதிகளில் விழித்து மதி மயங்கி கிடக்கிற நான்
உன்னை ஸ்மரித்து ஸ்வ தந்த்ரித்து ஒன்றைச்சொல்ல வல்லேன் -என்கிறார் -
———————————————————————————————————————————————————————————-
பெரியவாச்சான்  பிள்ளை    திருவடிகளே சரணம் .
ஆழ்வார் எம்பெருமானார் ஜீயர் திருவடிகளே சரணம் .

திரு-விருத்தம்-93..

November 9, 2012
இருள் கண்டு அஞ்சுகிற தலைவி தோழி செவிலியரை வெறுத்தல் –
காலை வெய்யோற்கு முன்னோட்டுக் கொடுத்த கங்குல் குறும்பர்
மாலை வெய்யோன் பட வையகம் பாவுவர் அன்ன கண்டும்
காலை நன் ஞானத் துறை படிந்தாடிக் கண் போது செய்து
மாலை நல் நாவில் கொள்ளார் நினையார் வன்மைப்படியே – – -93 -
அவதாரிகை
தேவர்கள் தானோ ஓர் அபிமான விசேஷத்தாலே தவிருகிறார்கள் -அல்லாதாரோதான்
பகவத் பஜனம் பண்ணுகிறார்கள் -அவர் இவர் என்று விசேஷிககிறது என் -எல்லார்க்கும்
புறம்பே அன்றோ போது போக்கு என்கிறார் -
வியாக்யானம் -
காலை இத்யாதி -உத்பவ அபிபவ ரூபத்தாலே ஆதித்யன் இருளை மேலிடுவது -ராத்திரி ஆதித்யனை
 மேலிடுவதாகிற இத்தைக் கண்டுவைத்தும் -
நந்தத் யுதித ஆதித்யே-விடிந்த வாறே அபிமத விஷயத்தை சாதிக்கைக்கு த்ரவ்யார்ஜன கம்
பண்ணுக்கைக்கு ஈடான காலம் வந்தது என்று உகவா நிற்பர்கள் -நந்தந்த் யஸ்தமிதே ரவவ் -
அச்தமித்தவாறே இவற்றைக் கொண்டு பிறர் அறியாதவாறே  அவ் விஷயங்களை புஜிக்க
காலம் வந்தது என்று உகவா நிற்பர்கள் -காலை இத்யாதி -பிரபாத சமயத்திலே -வெய்யோன் உண்டு -ஆதித்யன் -
அவனுக்கு முன்னோட்டுக் கொடுப்பர்கள் ஆயிற்று கங்குல்கள் ஆகிற குறும்பர் -அவன் கிரணங்கள் பட
கைவிட்டு ஓடா நிற்பர்கள் இறே -மாலையில் பெரிய பிரதாபத்தை உடைய ஆதித்யனை அழித்து
அவன் ஆண்ட பரப்பை அடையக் கை கொள்வர்கள் – நித்ரையாலே பூமியாகப் பரவசமாம்படி
பண்ணிக் கொண்டு வரும் இறே -
அன்ன கண்டும் -அப்படியைக் கண்டு வைத்தும் -பகவத் விஷயம் பிரத்யஷத்துக்கு அவிஷயம் ஆகையாலே -
தான் அறியாது  ஒழிகிறார்கள்-இதனுடைய அந்தர்யத்தை பிரத்யஷியா நிற்கச் செய்தேயும்
நெஞ்சில் படாது ஒழிவதே -காலை -சத்வோத்தரமான காலையிலே -நல் ஞானம் -ஞானம் ஆகில்
பகவத் விஷயத்தை பற்றி அன்றி இராது இறே -
ஒண் தாமரையாள் கேள்வன் ஒருவனையே நோக்கும் உணர்வு -என்னக் கடவது இறே -
தத் ஜ்ஞானம் அஞ்ஞானம் அதோன்யதுக்தம் – என்றும் -வித்யான் யாசில் பகை புணம் -
புறம்பே ஒன்றை அறிந்ததோடு துன்னம்பெய்ய அறிந்ததோடு வாசி இல்லை இறே -
துறை படிந்தாடி -ஜ்ஞானம் ஆகிற இத் தீர்த்தத்திலே புக்கு அவஹாகித்து -
கண் போது செய்து -போது செய்து என்று மொட்டிக்கைக்கும் பேர் -அலருகைக்கும் பேர் -
புறம்புத்தை விஷயங்களில் கண் செம்பளித்து என்னுதல் -பகவத் விஷயத்தில் விழித்து என்னுதல் -
மாலை -இவன் அனுசந்திக்க என்று உபக்ரமிக்கும் அத்தனை வேண்டுவது -மேல் உள்ளது எல்லாம்
தானே செய்து -கொடு வந்து மேல் விழும்படியான வ்யாமோஹத்தை உடையவனை -
நல் நாவில் கொள்ளார் -நல் நா என்கிறது புறம்புத்தை ஜல்பங்களைத் தவிர்ந்து -பகவத் விஷயத்தை
பேசுவோம் என்றால் -அதுக்கு பாங்கான நாவைப் படைத்து வைத்து -இவர்கள் புறம்பே போகிறது என்
என்கிறார் -சர்ஜிஹ்வா -நினையார் அவன் மைப்படியே -வ்யாமோஹம் பண்ணாதே -த்வேஷத்தைப்
பண்ணினாலும் விட ஒண்ணாத வடிவு அழகை நினைப்பார் இல்லை -தருணவ்–த்வேஷத்துக்கு விஷயமாய்
மூக்கு அறுப்புண்டவள் இறே – இவ்வார்த்தை சொன்னாள் -தான் பரிபூதையாம்படியை போய் சொல்லுகிற
இடத்திலே இது எதுக்கு உறுப்பாக சொன்னாள் தான் -
————————————————————————————————————————————————————————————–
பெரிவச்சான் பிள்ளை திருவடிகளே சரணம் .
ஆழ்வார் எம்பெருமானார் ஜீயர் திருவடிகளே சரணம் -

 

திரு-விருத்தம்-92..

November 9, 2012

வேந்தற்கு உற்று உழிப் பிரிவில் தலைவனைக் குறித்துத் தலைவி இரங்குதல்–

பேண லமில்லா வரக்கர் முந்நீர பெரும் பதிவாய்
நீள் நகர் நீளெரி வைத்தருளாய் என்று நின்னை விண்ணோர்
நாள் நிலந்தோய்ந்து தொழுவர் நின் மூர்த்தி பல் கூற்றில் ஓன்று
காண லுமாங்கொல் என்றே வைகல் மாலையும் காலையுமே – – 92- -
அவதாரிகை -
பெரும் கிறியானை யல்லால் யடியேன் நெஞ்சம்  பேணலதே -என்றாரே தாம் கீழே -
அளவுடையாராய் அதிகாரி புருஷர்களான தேவர்களுக்கும் இதுவும் அன்றிக்கே  ஒழிவதே -
என்கிறார் -என்தான் அவர்களுக்கு வந்த குறை என் என்னில் -நாம் எல்லாவற்றையும் அழிய
மாற பெற இருக்கிற வஸ்துவை -அழிவுக்கு இட்டு வேறே சில பிரயோஜனன்களை கொள்ளா
நின்றார்களே -என்கிறார் -
வியாக்யானம் -
பேண லம் இத்யாதி –முந்நீர் பெரும்பதியை பேணலம் இல்லா அரக்கர் -
கடலால் சூழப்பட்டு பல பகுதிகளை உடைத்தான உன் விபூதியை -நீள் நகர் இத்யாதி -
உன் விபூதியில் ஏக தேசத்தை அழித்து தர வேணும் என்று சொல்லா நிற்பர்கள் ஆயிற்று -
பரஹிம்சை என்றால் -திரு உள்ளத்துக்கு சென்று இராது என்று – இரங்குகைக்காக  சொல்லிக் கொடு
வரும் வார்த்தை யாயிற்று -அவர்கள் ஜீவிக்கில் உன் விபூதி ஜீவியாது -என்னா நிற்பர்கள் -தேவர்
குணங்களை ஓர் இடத்தில் மனனம் பண்ணி இருக்கிற ருஷிகளையும் -நீர் விரும்பி நோக்குகிற
தேவர்களையும் நலியா நின்றார்கள் என்பர்கள்
பேண லமில்லா   -பிறரைப் பேணுகை யாயிற்று
அவன் நன்மையாய் நினைத்து இருப்பது -பிறரும் ஜீவிக்க -நாமும் ஜீவிக்க கடவோம் என்று இரார்கள் -
பேணலம் இத்யாதி -அவன் விபூதியை பேணுகை யாகிற நன்மை இல்லாத ராஷசர் உடைய -
முந்நீர் பெரும் பதிவாய் நீள் நகர் -அஞ்சினான் புகலிடமாய் -துர்வர்க்கம் அடங்கலும் புக்கு ஒதுங்கும்
இடம் ஆயிற்று -கடலை அகழாக உடைத்து இருக்கையாலே சிலராலே பிரவேசிக்க அரியதாய் இருக்கை-
கடல் சூழ்ந்த மகா த்வீபத்திலே உண்டான -நீள் நகர் -தேவர்கள் உடைய வர பலத்தாலே ஒரு நாளும்
அழியாதபடி -பூண் கட்டின இலங்கையிலே -நீள் எரி வைத்து அருளாய் – தேவதைகள் உடைய வரத்தால் உண்டான
சக்தியையும் அழிக்க வற்றான சராக்நியை பிரவேசிப்பிக்க வேணும் -என்பர்களே
-இலங்கை நகரம் பெரி உய்த்தவர் -
என்னக் கடவது இறே -ஒரூரைச்  சுட்டுத் தர வேணும் என்பர்கள் -
நின்னை -ஜகத் ரஷணத்தில் தீஷித்து இருக்கிற உன்னை -
ஒரு விபூதியாக அழியுமாகில் செய்யலாவது இல்லை  இறே -என்று கண்ணும் கண்ண நீருமாய் நின்று இறே
அவர்கள் தன்னையும் அழிய செய்வது -விண்ணோர் -எப்போதும் ஒக்க கண்டு அனுபவிக்கிற  அத் தேசத்திலே
வர்த்திக்கிறவர்களும் அன்றிக்கே -நீ அவதரித்து தாழ நின்ற இடத்தில் -மனிச்சில் உண்டான நீர்மை நடமாடும் இங்கே
வர்த்திக்கிறவர்களும் அன்றிக்கே -பரணிலே இருப்பாரைப் போலே ஸ்வர்க்கத்திலே இருக்கிறவர்கள் இறே -
கால் நிலம் தோய்ந்து -நிலத்தில் கால் தோய கடவர் அன்றிக்கே இருக்கிற நிலை அழிந்து -

பூமியிலே வந்து கிட்டி -தொழுவர்-ந நமேயம -என்று ராவணனைப் போலே இருக்கும் நிர்பந்தம்
தவிர்ந்து தொழா நிற்பர்கள் -
நின் இத்யாதி -தொழுதார் பெரும் பிரயோஜனத்துக்கு தான் தொழுகிறார்களோ  -
தொழுதால் கண்டு அனுபவிக்கும் வடிவைக் காண்கைக்காக அன்று இறே -உன்னுடைய
விக்ரஹத்தில் உண்டான அழகிலே -அநேகம் கூற்றிலே -ஏக தேசமான ஒரு நாளைப் புறப்பாடு
தான் காண்கைக்காகவா -அன்று இறே -
சத்க்ருத்வ தாகார  விலோக நாச யாத்ரு ணீ க்ருதா நுத்தம புத்தி
முக்திபி -
வைகல் மாலையும் காலையுமே -அவ் வடிவைக் காண் கைக்கு  அர்த்திப்பார்  நேரும்
அளவல்ல வாயிற்று இவர்கள் நேருவது -நாள் தோறும் -அது தன்னிலும் -இடைவிடாது தொழுவார்கள் -
வைகல் மாலையும் காலையும் விண்ணோர் கால் நிலம் தோய்ந்து தொழுவர் -நின் மூர்த்தி
பல் கூற்றில் ஒன்றும் காணலும் ஆம் கொலோ என்று இறே -அன்று இறே -
அங்கே நித்ய அஞ்சலி புடா – என்று இருக்கையாலே தொழுதார் தொழுத பிரயோஜனம் -
இத்தால் -
அநந்ய பிரயோஜனருக்கு நேர்த்தி அல்பமாய் -பலம் அதிகமாய்
பிரயோஜனாந்தர பரர்க்கு-நேர்த்தி அதிகமாய் பலம் அல்பமாய் -இருக்கும் என்றபடி
கீழ் அவதார குணங்களை அனுபவித்தார் -இதில் தேவர்கள் பிரார்த்தனையால் அன்றோ
தன் சௌகுமார்யம் பாராமல் இந்த கர்சகமான லோகத்தில் அவதரித்தது என்று அவர்களை வெறுக்கிறார் -
அவர்களுடைய பாஹ்ய ஹீனைக்கு நான் என் சொல்வேன் என்கிறார் -
———————————————————————————————————————————————————————————————
பெரியவாச்சான் பிள்ளை திருவடிகளே சரணம் .
ஆழ்வார் எம்பெருமானார் ஜீயர் திருவடிகளே சரணம் .

Follow

Get every new post delivered to your Inbox.

Join 68 other followers