ஸ்ரீ பின்பழகிய பெருமாள் ஜீயர் அருளிய வார்த்தா மாலை -61-72….

December 10, 2012

அறுபத்தோராம் வார்த்தை
ஸ்ரீ பரத ஆழ்வான் பெருமாளை வந்துசரணம் புக்கது பலியது ஒழிவது என் -என்ன
பலித்தது -என்று நம்பிள்ளை அருளிச் செய்தார் -எங்கனே என்னில் -
இவன் தான் பீதனாய் வந்துசரணம் புக்கது -பரதனுக்கு ராஜ்ஜியம் -என்கிற
ஸ்வரூப விருத்தமான ஸ்வா தந்த்ர்யத்தை கழிக்கைக்கு அன்றோ -
திருவடி நிலை ஆழ்வார் களைக் கொடுத்து -தத் பரதந்த்ரனாய் போய் இரு -என்ற போதே
அந்த பய நிவ்ருத்தி பிறந்தது -அதுக்கு பிரமாணம் -ஆருரோஹ ரதம் ஹ்ருஷ்ட
சத்ருகன சஹிதோ பலீ -என்று –இவன் மீள வேணும் என்று பிரார்த்தித்தது செய்யாது ஒழிந்தது
ருஷயோஸ் ப்யாகமன் சர்வே வதா யாசூர ரஷசாம் -என்று சரணாகதரான ரிஷிகளுடைய
ரஷன அர்த்தமாக -இவன் மீண்டு எழுந்து அருள வேணும் -என்றத்தை மறுத்து எழுந்து அருளினார் -
என்போல் என்னில் -விருந்தினராய் வந்தவர்களுடைய த்ருப்த்யர்த்தமாக க்ருஹவானவன்
பார்யைக்கும் தனக்கும் பக்வமான சோற்றை இட்டு இருவரும் பட்டினி கிடைக்குமா போலே -
அவனுக்கு ஸ்வ விச்லேஷத்திலும் காட்டில் தமக்கு பரத விச்லேஷம் துஸ் சஹமாய் இருக்க -
ஸ்ரீ தண்ட காரண்ய வாசிகளான ருஷிகளுடைய த்ருப்த்யர்த்தமாக மறுத்து எழுந்து அருளினார் -
——————————————————————————————————————————————————————-

179

மழலைக் கூற்றத்து நாராயணப் பிள்ளை -த்ருஷ்டார்த்தமாக பண்ணின பிரபத்தி
பலிக்க காண் கிறிலோம் -இது போலேயோ அத்ருஷ்டர்தமும் -என்று நம்பிள்ளை யைக் கேட்க -
முதல் பண்ணின பிரபத்தியை -நிரூபியாமல் காண் இது சொல்லிற்று -த்வத் அனுபவ விரோதி யானவற்றை
எல்லாம் போக்கி -த்வத் அனுபவத்தை தர வேணும் என்று பிரபத்தி பண்ணி -தத் விருத்த பிரபத்தியை
பண்ணினால் -இவனுக்கு ஹிதத்தை எம்பெருமான் செய்து அருளுகையாலே  பலிக்குமோ -
ஆனால் -வரத யதி ஹ வஸ்து வாஞ்சாம்ய ஹம தவ சரண லாபா விரோதி சதத
யதி ந பவதி தத் பிரதேஹி பிரபோ ஜடிதி விதர பாத மே வாந்யதா வரதராஜ ஸ்தவம் -89–பிரமாணம் என்று அருளிச் செய்தார் -
————————————————————————————————————————————————————————————
அறுபத்து மூன்றாம் வார்த்தை
நஞ்சீயர் சரம தசையில் -குட்டக்குடி இளை யாழ்வார் -த்வயத்தை அநு சந்தித்தால் ஆகாதோ -என்ன -
உனக்கு -அநு சந்திக்க வேண்டாதே எனக்கு இப்போது வேண்டுகிறது என்-நடையாடித் திரிவார்க்கு
வேண்டாதே கிடப்பார்க்கு வேண்டியோ விருப்பது -என்று அருளிச் செய்தார்-
—————————————————————————————————————————————————————————————
அறுபத்து நாலாம் வார்த்தை
காகத்தினுடைய விஷயீ கார சமயத்தில் -ததஸ் தஸ் யாஷி காகஸ்ய ஹி நஸ்தி ஸ்ம ஸ தஷிணம் -
என்கிறபடியாலே -சரணாகதன் ஆனாலும் முன்பு உண்டான கர்மங்கள் அநு பாவ்யந்களோ -என்னில்
இது பண்ணின குற்றத்துக்கு தக்க தண்டம் பண்ணிற்று அன்று -தன் திருவடிகளிலே பண்ணின
மகா அபராதத்தாலே சர்வ லோக பரித்யக்தமான காகத்தை வெறுமன் பொறுத்து விட்டால்
பொறுத்தமைக்கு அடையாளம் தெரியாது இறேஆகையால் தாம் பொறுத்தமைக்கு அடையாளம் பண்ணி விட்டார் இத்தனை -அதுதானும்
திருமேனியிலே ப்ரக்மாச்த்ரத்துக்கு இடம் கொடுத்தவோபாதி நினைத்துச் செய்தார் இத்தனை-
ஒருகண்ணால்  இரண்டும் கண்ணும் கொள்ளக் கடவ கார்யம் கொள்ளும் காக ஜாதி யாகையாலும் -
ஆத்ம சத்தையைக் காட்டி னாலும் பொறாத படியால் அவ்  அபதாரத்தைப் பண்ணின காகத்துக்கு
இது தண்டமாக போராமையாலும் -பொருத்தமைக்கு அடையாளம் வேண்டுகையாலும் -இங்கனே
ஒரு கண் அழிவு கண்டார் இத்தனை -போக்கி -தண்டம் அன்று என்று நம் பிள்ளை அருளிச் செய்வர் -
————————————————————————————————————————————————————
அறுபத்து ஐந்தாம் வார்த்தை
பிரபன்னனுக்கு பிரபத்தி வசனம் பலகாலம் வர்த்திக்க வேணுமோ -ஒரு கால் அமையாதோ
என்று கேட்க -பிள்ளை யருளிச் செய்கிறார் -பிரபத்யவ்யனுக்கோ -பிரபத்தாவுக்கோ -நீர் ஆர்க்கு
கேட்கிறது -பின்பு -பிரபத்யவ்யனுக்கு இவன் ஒருகால் உச்சரித்தது அமையும் -பிரபத்தானவன்
பிராப்யத் திருஷ்ணை யாலே அதினுடைய சித்தி யளவும் செல்ல ஆவர்திக்கை தவிரான் -
அது என் போல் என்றால்-பிபாசிதன் ஆனவன் ஒருகால் தண்ணீர் என்றதே கொண்டு -
வார்க்கிறவன் வார்க்கக் கடவனாய் இருக்க -பிபாச அதிசயத்தாலே தண்ணீர்  செல்ல -
தண்ணீர் தண்ணீர் -என்று ஆவர்த்திக்குமா போலே பலகால் ஆவர்த்திக்குமது
விதி ப்ர  உக்தமாய் வரக் கடவது அன்று -ப்ராப்ய த்ருஷ்ண அதிசயத்தாலே ராகப்
ப்ர  உக்தமாய் வரக் கடவது என்று அருளிச் செய்தார்
———————————————————————————————————————————————————-
அறுபத்து ஆறாம் வார்த்தை

எண்ணாயிரத்து திருவாய்க் குலத்து ஆழ்வான் -பிரபத்தி புத்தி பூர்வகமாக பண்ணின
அபராதத்துக்கு பிராயச் சித்தம் ஆகுமோ -என்று நம் ஜீயரைக் கேட்க -பிரபத்தி பிரபாவ த்தை
பார்த்தால் புத்தி பூர்வத்துக்கும் பிராயச் சித்தமாகும் -ஞானம் பிறந்த பின்பு புத்தி பூர்வகம் கூடாது -
ப்ரமாதிகத்துக்கு -கவனக் குறைவுக்கு -அனுதாபம் உண்டு -பயப்பட வேண்டா என்று அருளிச் செய்தார் -
———————————————————————————————————————————————————
அறுபத்து ஏழாம் வார்த்தை
பற்றிற்று எல்லாம் பற்றி அவனையும் பற்றுகை பக்தி -
விடுவது எல்லாம் விட்டு தன்னையும் விடுகை பிரபத்தி -
———————————————————————————————————————————————————
அறுபத்து எட்டாம் வார்த்தை -
கண்ணியனூர் சிறியாச்சான் -தாசரதி என்னும் திரு நாமம் கொண்டவர் -எம்பாரை தண்டம் இட்டு
திரு உள்ளத்தில் தஞ்சமாக நினைத்து இருக்குமத்தை எனக்கு அவசியம் அருளிச் செய்ய
வேணும் -என்ன -தாசரதீ எம்பெருமானார் ஸ்ரீ பாத த்வயம் ஒழிய தஞ்சமாய் இருப்பது
இல்லை என்று அருளிச் செய்தார் -
—————————————————————————————————————————————————————
அறுபத்து ஒன்பதாம் வார்த்தை
பின்பு அழகிய பெருமாள் ஜீயர் சில வைஷ்ணவர்களைக் காட்டி த்வயத்தில் பூர்வ
கண்டத்துக்கும் உத்தர கண்டத்துக்கும் வார்த்தை அருளிச் செய்ய வேணும் என்று விண்ணப்பம்
செய்ய -பிள்ளை அருளிச் செய்தபடி -பெருமாளும் பெரிய பிராட்டியாரும் அபிமதங்களை முடிப்பார் என்று இருக்கை -
அபிமதங்கள் தான் எவை என்னில் -பெருமாளும் பிராட்டியாருமாய் இருக்கிற இருப்பில்
எல்லாம் அடிமையும் செய்ய வேணும் என்று இருக்கையும் -அடிமைக்கு விரோதி கழிய வேணும்  என்று
இருக்கையும் -என்று அருளிச் செய்தபடி நினைத்து இருக்கிறார்கள் -
ஸ்ரீ பாதத்தில் அவர்கள் நினைத்து இருப்பது ஏது என்று ஜீயர் கேட்க -இம் மஹோ
உபகாரத்தை பண்ணினவன் -த்வயார்த்தத்தை  அருளியது -என்று நினைத்து இருப்பது -
பின்னையும் ஜீயர் புருஷகாரமாய் இருக்கும் இவள் -அகலகில்லேன் -என்று ஆழம் கால்
படா நிற்க -புருஷகார பூதை யாகிறபடி எங்கனே என்னில் -அல்லி மலர் மகள் போக
மயக்குகள் ஆகியும் நிற்கும் அம்மான் -திருவாய் மொழி -3-10-8-நிற்கச் செய்தேயும் ஜகத்
நிர்வாகமும் செ-சொ -ல்லுகிறது இல்லையோ -பார் வண்ண மட மங்கை பத்தர் பித்தர் பனி மலர்
மேல் பாவைக்கு -திரு நெடும் தாண்டகம் -18- என்றும் -ஜகத் நிர்வாகமும் செ-சொ -ல்லுகிறது இல்லையோ -
என்று அருளிச் செய்தார் -
—————————————————————————————————————————————————————————
எழுபதாம் வார்த்தை
நம்பியை கோவர்த்தன தாசர் -அர்ஜுனனைப் போலே யாகிலும் யோக்யதை வேண்டாவோ
என்ன -ஷத்ரியவாதிகளும் வேணுமோ என்றார் -அதிகாரிக்கு அபராதாநாம் ஆலயத்வமும் -
ஆர்த்தியும் -அநந்ய கதித்வமும் -ஸ்வ ஞானமும் -ஸ்வரூப பிரகாசமும் -வேணும் -
பூர்வ அபராதம் பொறுக்கைக்கு புருஷகாரம் வேணும் -
கால நியதி பாராமைக்கு மதுப்பு வேணும் -
புருஷகாரம் தான் ஜீவிக்கைக்கு சீலாதி குணங்கள் வேணும் -
அது தான் -கார்யகரம் ஆகைக்கு ஞான சக்தியாதி குணங்கள் வேணும் -
சம்சாரிகளுக்கு ருசி ஜநகமுமாய் -முமுஷுக்களுக்கு சுபாஸ்ரயமுமாய்
முக்தருக்கு போக்யையும் ஆகைக்கு வி லஷண விக்ரகம் வேணும் -
உபாய சௌ குமார்யத்துக்கு நைர பேஷ்யம் வேணும் -
அதுதான் பலத்தோடே வ்யாப்தம் ஆகைக்கு ச்வீகாரம் வேணும் -கீழ் புருஷகாரம் ஆனால் போலேமேலும் பிராப்ய பூதை யாகவேணும் -
கீழ் உபாய பூதன் ஆனால் போலே மேலும் பிராப்ய பூதன் ஆக வேணும் -
சேஷத்வத்து அளவு அன்றிக்கே -சேஷத்வ வருத்தியும் வேண்டும் -
ஸ்வ ஸ்வா தந்த்ர்ய நிவ்ருத்தி அன்றிக்கே ஸ்வ போக்த்ருத்வ நிவ்ருத்தியும் வேண்டும் -
———————————————————————————————————————————————————–
எழுப்பத் தோராம் வார்த்தை
வங்கி புரந்து நம்பி -யதிவர சூடாமணி தாஸ்ர்க்கு -ஒரு சர்வ சக்தியை அசக்தன் பெரும் போது
தானும் பிறரும் தஞ்சம் அன்று -ஆசார்யன் அனுக்ரஹ பூர்வகமாக த்வயத்தில் அர்த்தத்தை
அனுசந்தித்து பிழைத்தல் -நித்ய சம்சாரியாய் முடிதல் செய்யுமதுக்கு மேற்பட்டது இல்லை
என்று அருளிச் செய்தார் -
———————————————————————————————————————————————————
எழுபத்து இரண்டாம் வார்த்தை
எம்பெருமானார் பெரிய நம்பி ஸ்ரீ பாதத்தில் சென்று –பிரபத்தி என் -என்று விண்ணப்பம் செய்ய -
கனிப் பழம் -தானே -கம்பு அற்றால் போலே இருக்கும் என்ன -இன்னமும் சந்தேஹம் செல்லா நின்றது -
என்று விண்ணப்பம் செய்ய -ஆகில் இவ் அர்த்தத்தைதிருக் கோட்டியூர் நம்பி ஸ்ரீ பாதத்தில் கேளும் -என்ன -
பழுத்தால் விழும் கனி போல் பற்றற்று வீழும் விழுக்காடே -ஞான சாரம் -1-
இ வரும் அங்கெ சென்று விண்ணப்பம் செய்ய -அவரும் -சக்ருதேவ -என்று அருளிச் செய்ய -சஹசைவ
சடக்கென திருவடிகளில் விழ வேணும் -இன்னமும் சந்தேஹம் செல்லா நின்றது என்று
விண்ணப்பம் செய்ய -ஆகில் இவ் அர்த்தத்தை திருமாலை ஆண்டான் ஸ்ரீ பாதத்திலே கேளும் என்ன -
இவரும் அங்கெ சென்று விண்ணப்பம் செய்ய -அவரும் இத்தனை பிசகுகைக்கு உண்டோ -
ஒரு ரேகை மாதரம் என்ன -அதாவது நாம் பற்றும் பற்று ச்வீகாரம் ஆகுமோ -என்ற சங்கை வேண்டாம் -
கையில் உள்ள ரேகை போலே அதிகாரி விசேஷணம் ஆகவே இருப்பது பரிகாரம் என்ற கருத்து -
இன்னமும் சந்தேஹம் செல்லா நின்றது என்று விண்ணப்பம் செய்ய -ஆகில் இவ் அர்த்தத்தை ஆழ்வார்
திருவரங்க பெருமாள் அரையர் ஸ்ரீ பாதத்திலே கேளும்  என்ன -இவரும் அங்கெ சென்று விண்ணப்பம் செய்ய
அவரும் ததீய பர்யந்தமாக  காணீர் -என்று அருளிச் செய்தார் -பாகவத அபிமானத்துக்கு விஷயம்
ஆகிறவனுக்கு பிரபத்தி ஏற்பட்டு எம்பெருமான் அருள் கிட்டும் -
————————————————————————————————————————————————————————-

ஸ்ரீ பின்பழகிய பெருமாள் ஜீயர் திருவடிகளே சரணம் .
பூர்வாச்சார்யர்கள் திருவடிகளே சரணம் .
ஆழ்வார் எம்பெருமானார் ஜீயர் திருவடிகளே சரணம் .

ஸ்ரீ வசன பூஷணம் அனுபவம்—சூரணை-71- 80-ஸ்ரீ M.A.V.ஸ்வாமிகள் ..

December 10, 2012
திரு மா மகள் தன் சீர் அருள் ஏற்றமும்
திருமால் திருவடி சேர் வழி நன்மையையும்
அவ் வழி ஒழிந்தன அனைத்தின் புன்மையும்
மெய் வழி ஊன்றிய மிக்கோர் பெருமையும்
—-ஸ்ரீ வசன பூஷணம் வழியால் அருளிய
மறையவர் சிகாமணி வண் புகழ் முடும்பை
இறையவன் எம் கோன் உலகாரியன்
தேன் மலர்ச் சேவடி சிந்தை செய்பவர்
மா நிலத்து இன்பம் எய்தி வாழ்பவரே
சூரணை -71-
பிராப்தாவும் பிராபகனும் பிராப்திக்கு உகப்பானும் அவனே
சூரணை -72-
ஸ்வ யத்ன நிவ்ருத்தி -பார தந்த்ர்ய பலம் -
ஸ்வ பிரயோஜன நிவ்ருத்தி -சேஷத்வ பலம் -
சூரணை -73-
பர பிரயோஜன பிரவ்ருத்தி -பிரயத்ன பலம்
தத் விஷய ப்ரீதி -சைதன்ய பலம் -
சூரணை -74-
அஹம் அர்த்தத்துக்கு
ஜ்ஞான ஆநந்தங்கள் தடஸ்தம் என்னும்படி
தாஸ்யம்  இறே அந்தரங்க நிரூபகம்
சூரணை -75-
இது தான் வந்தேறி யன்று
சூரணை -76-
ஸ்வா  தந்த்ர்யமும் அந்ய சேஷத்வமும்  வந்தேறி
சூரணை -77-
சேஷத்வ விரோதி-ஸ்வா தந்த்ர்யம்
தத் சேஷத்வ விரோதி  -ததி தர சேஷத்வம்
சூரணை -78-
அஹங்காரம்  ஆகிற ஆர்ப்பைத் துடைத்தால்
ஆத்மாவுக்கு அழியாத பேர் அடியான் என்று இறே -
சூரணை -79-
க்ராம குலாதிகளால் வரும் பேர் அநர்த்த ஹேது
சூரணை -80-
ஏகாந்தி வ்யபதேஷ்டவ்ய
ஆறு பிரகரணங்களில்  இரண்டாவதான
உபாய பிரகரணம் முற்றிற்று -
நிதான சூத்திரம் இந்த பிரகரண்த்துக்கு
உபாய கந்தம் அற துடைத்து -
பிராப்தாவும் அவனே -சொத்து உடைமை பொருள் தானே -
ஸ்வாமித்வம் சொத்து சம்பந்தம் -அடைய வழியை அவன் தான் தேட வேண்டும் -
சர்வ சக்தித்வம் -உண்டு -
பிராப்த்தா பிரபாகம் பிரப்திக்கு உகப்பான் மூன்றும் -அவனே -அடிப்படை
பலமும் அவன் -தேசிகன் -ஞாச தசகம் -
சுவாமி -சேஷம் -வசப்பட்டது -சு சேஷம் -சு பலத்வேன நிர் பலம்
அதுவும் அவன் இன் அருளே
மருவித் தொழும் மனமே தந்தாய் சுயமேவ சுயார்த்த
சுவாமி -சு சேஷம் -ஒன்பதும் சொல்லி தேசிகன் -
ஏகாரம் -இவற்றை அன்வயப்பித்து இவனுக்கு ஒன்றும் இல்லை
மற்றை நம் காமங்கள் மாற்று
அல் வழக்கு ஒன்றும் இல்லை
வேய் மறு தோள் இணை -
ச்வாதந்த்ரன் -அந்ய சேஷத்வம் கழிந்து -சாதநான்தரம் கழிந்து -நமேயம் என்ற கைங்கர்யம்
இஹா லோக ஐ ச்வர்யம் -கைவல்யம் -தான் அனுபவிக்கும் பகவத் லாபத்வம் -
ஸு பிரயோஜனம் அந்வயம் கூடாதே -
ஞாதா -கர்த்தா -பிரம சூத்திரம் -இத்தை சொல்லி -போக்தா -
அறிவு ஓன்று இருந்து அதன் காரயமாக ஏதாவது செய்யாமல் இருக்க மாட்டானே
அடித்து போட்டால் போல் தூங்குவது -ஆழ நிலை தூக்கம் -ஒன்றும் செய்யாமல் இருப்பான் -
கர்த்தா என்றாலே போக்தா தானே
ஞாத்ருத்வ-
சு யதன நிவ்ருத்தி பாரதந்திர பலன் -
பராதீன ஸ்வரூப -ஆதீனம் -பாரதந்த்ர்யா கார்யம் -அசேதனம் ஒன்றும் கேட்க்காதே -எங்கு வைத்தாலும்
சேஷத்வ பலன் சு பிரயோஜன பலன் -
கட்டிலே வைத்த போதும் காட்டிலே வைத்த போதும் வாசி இன்றி -
பந்தம் -கட்டில் -
நளன்  தமயந்தி -நெறி காட்டி நீக்குதியோ
உன் வீட்டு போகும் வழி  நம் வீட்டு போகும் வழி -
தகப்பனார் வீட்டு போக தமயந்தி
சீதை -அங்கெ இருக்க -
அத்தலைக்கு ரசிப்பிக்கும் சேஷத்வம்
பர அதிசய ஆதார தத்வ சேஷத்வம் -சுவாமிக்கு சந்தோசம் செய்யவே -
சு யத்ன-சு பிரயோஜங்களில் அனவயம் இன்றி -இருந்தால் சைதன்யம் எதற்கு -ஞானம் ஆனந்த ஸ்வரூபம் -சைதன்யம் -
பர பிரயோஜன பிரவ்ருத்தி -கைங்கர்யம் செய்ய தத் விஷய ப்ரீதி -
அஹம் சர்வ கர்ஷ்யாமி உனக்கே நாம் ஆட் செய்வோம் -
பிரதானம் நினைவும் -செயலும் பிரவ்ருத்தி பிரயத்ன பூர்வகம் -
அவனை ஆனந்த படுத்த பிரகர்ஷயிஷ்யாமி -ஆள வந்தார் -
படியாய் கிடந்தது உன் பவள வாய் காண்பேனே -
குழந்தை -பொம்மை -வைத்து ஆனந்தம் படுவது போல் -அவன் ஆனந்தப்பட கண்டு நாம் ஆனந்திக்க -
நம் ஆனந்தம் அவன் ஆனந்தத்தை மேலும் வளர்க்கும் -
வேத வியாசர் போல் -பிள்ளை லோகாச்சார்யர் -பிரம சூத்திரம் போலே ஸ்ரீ வசன பூஷணம்
திவ்ய பிரபந்தங்கள் சங்கை தீர்க்க -
பிரபத்தி ஸ்வரூபம் நிர்ணயம் -பிரகரணம் -
சாதனச்ய கௌ ரவம் -சாதனம் இல்லை இதுவும்
பிரபத்யனையே சொல்லி -
ஆத்ம ஞானமும் விலக்காமை -நாமே ரஷிக்க நினைக்காமையே விலக்காமை -
நஞ்சீயர் வார்த்தை பார்த்தோம் -
பந்தத்துக்கும் பூர்த்திக்கும் கொத்தை -குழந்தையே அடுப்பு மூட்டி உண்ண பார்ப்பது போலே
அவாப்த சமஸ்த காமன் -பந்துத்வமும் பூர்த்தியும் உண்டே அவனுக்கே -
பிதாவுக்கு புத்திரன் எழுத்து வாங்குமா போலே -பல படியும் சொல்லி புத்திக்கு திடமாக படியும் படி அருளுகிறார் -
எவ் உயிர் க்கும் தாய் அவன் -
செய்யாமல் இருப்பது கஷ்டம் -
புது அதிகாரி -கோயிலில் -சும்மா இருக்கும் ஸ்வாமியாருக்கு சோறு கணக்கு -
சைதந்யம் காரயமாக செய்தே தீர வேண்டும் நிலை -
பிரபதிக்கு ஒன்றும் செய்யாமல் இருக்க வேண்டும் -செய்யணும் நினைவு மாற்றி
பகவத் கைங்கர்ய ரூபம் -பகவத் ஆக்ஞயை என்று -
மருந்தும் எம்பெருமான் பிரசாதம்-வைத்யோ நாராயண ஹரி -
ஆபத்தை போக்கிக் கொள்ளுகிறோம் என்று பிரமித்து ஆபத்தை விளைத்து கொள்ள கூடாது -
சு யத்னத்தில் நிவ்ருத்தனாக இருந்தால் எம்பெருமான் தானே ரஷிக்கும் -
அத்தை -எனபது ஆபத் சாமான்யத்தை பத்தை -சம்சாரம் பிறவி கடலில் விழுந்து
ஆபத்தை என்னாமல் -சம்சாரம்
ரஷ்ய அனுமதி -இருத்தல்
கீழே விலக்காமை சொல்லி இங்கே அனுமதி -
ரஷகன் -ரஷ்ய பூதன் அபேஷை எதிர் பார்த்து இருப்பானோ -
சரணம் பற்ற வேண்டிய அவஸ்யம் எதனால் -
ரஷன அபேஷை பிரதிஷ்யதே எதிர் பார்க்கிறான் -மனசாலாவது நினைக்க வேண்டுமே -
அது சாதனம் ஆகுமா -பிரார்த்தனை -வேண்டி அன்றோ இருப்பது -
நிருபாதிக ரஷகன் -அவன் -காரணம் அடி இன்றி இயற்கையாக -
நீ எனக்கு ரஷ்யம் என்றால் அல்லேன் என்னாதே
தவம் மே -சொன்னால் அஹம் மே -
நீ எனக்கு அடிமை பட்டவன் சொன்னால் இல்லை நீ தனடிமை பட்டவன் சொன்னாலும் சந்தோஷிப்பான்
சம்பந்தமுண்டே -அது சொல்லாமல் அஹம் மே -சொல்கிறான் -
துளசி மாலை சாத்திக் கொண்டு ஈர வஸ்த்ரத்துடன் -
உதாசீனனை கூப்பிட்டு -துவம் மே சொல்லி -
தது குதக -வேத மூலம் பிரமாணம் -
அனுபவ சித்தி -அநாதி காலம் உண்டே -
பிராப்த்தா பிராபாகன் பிராப்திக்கு உகப்பவனும் அவனே
ஸ்வாமி -சொத்து பாவம் -
ஞானம் உண்டே -பிரசக்தி உண்டே -இட்ட வழக்காய் இருக்க -சுவோக்த புத்தி உண்டே -
அதற்க்கு இரண்டு சூரணை அருளுகிறார் 
பாரதந்த்ர்யம் -செஷத்வத்தின் முதிர்ந்த நிலை
போக்ருத போக்யதைகள்
அடிமை பட்டு இருத்தல் சேஷத்வம் –இட்ட வழக்காய்  இருத்தல் பாரதந்த்ர்யம் -
கட்டி பொன்போலே சேஷத்வம் – பணிப் பொன் போலே பாரதந்த்ர்யம் -
தங்க கட்டி -ஏதாவது செய்து கொள்ளலாம் -பணி பொன் உருகிய நிலை -சித்தமாக இருக்க ஏதாவது செய்து கொள்ளலாமே -
பணி ஆபரணம் என்றும் கொள்ளலாம் -
இட்ட விநியோக சித்தம் அர்ஹம் -
கட்டிப் பொன் தானே பணிப் பொன் ஆகிறது -உபயோகப் படுகிறதா -என்றால் இல்லை -
மதிப்பில் வாசி இல்லை -ஹாரம் உடனே போட்டிக் கொண்டு மகிழலாம் -
சேஷத்வம் பாரதந்த்ர்யம் இவை -முதிர்ந்த நிலை -
லஷணம் காட்டி -
பராதீன ஸ்வரூபம் -ஸித்தி-பிரவ்ருத்தி நிவ்ருத்தி –சேஷத்வ லஷணம் -இவை உயர்வற பதிகம் -
நாமவர் அவரவர் நின்றனர் இருந்தனர் பாசுரம் இவை சொல்லும் -
சேஷத்வ ஞானம் வந்தால் –சு பிரயோஜன நிவ்ருத்தி சேஷத்வ பலன் -
பர அதிசய ஆதாய தத்வம் -
ராமன் திரு உள்ளம் உகக்க பிரிந்து அடிமை செய்தார் பாரத ஆழ்வான் -பாரதந்த்ர்யம்
அத்தலையை பிரகாசிப்பிக்க -
பாரதந்த்ர்யா பலன் சு யதன நிவ்ருத்தி -
எத்தனமும் இன்றி பிரயோஜனமின்றி சைதன்யம் பிரயோஜனம் -பர பிரயோஜன பிரவ்ருத்தி
அஹம் சர்வம் கரிஷ்யாமி உனக்கே அடிமை செய்து -கைங்கர்யம் செய்வது பிரயோஜனத்துக்கு பிரயோஜனம்
தத் விஷய ப்ரீத்தி சைதன்ய பலன் 
உற்றே உகந்து உன் கைங்கர்யம் செய்தேன் -பணி செய்து -
படியாய் கிடந்தது உன் பவளவாய் காண்பேனே -
தனிப்பட்ட அடையாளம் அடிமைத் தன்மை ஜீவாத்மாவுக்கு -
கூரத் ஆழ்வான் -மாணிக்கம் கொண்டு திரு விருத்தம் பாசுரம் வியாக்யானம் -
நிதி போலே கொண்டு வந்தார் திரு கோஷ்டியூர் நம்பி இடம் பெற்று -
தனிப்பட்ட அடையாளம் -
சேஷத்வம் -ஞாத்ருத்வம் அறிவு உடையவன் -
லஷணம் சொல்வது -அதுக்கு மட்டும் பொருந்தி
ஞானம் உடையவனே ஆவான் பிரம சூத்திரம் -
எம்பெருமானுக்கும் ஞானம் -உண்டே அதி வியாப்தி -தனிப்பட்ட அடையாளம் இல்லை
சேஷத்வம் -அசெதனுக்கும் உண்டே -
அடிமை பட்டது மட்டும் சொல்லி அதி வ்யாப்தி
இரண்டையும் சேர்த்து
செஷத்வே சதி ஞாத்ருத்வம் இரண்டும் உடையது -தனிப்பட்ட
அடிமைத் தனம் கூடிய அறிவு -
இதில் எது முக்கியம் -புற இதழ் அக இதழ்
அல்லி -உள் இதழ் பாகம்
ஞானம் ஆனந்தம் -புற இதழ் போலே
சேஷத்வம் உள் இதழ் -பிரதானமாக்கி -மற்றவை இதற்க்கு -
அஹம் அர்த்தத்துக்கு -அடியேன் உள்ளான் -
ஞான ஆனந்த மாயம் ஸ்வரூபம் அணு ரூபம் -
ததஸ்தம் கரை போலே ஞான ஆனந்தம் -புற இதழ்
தாச்யமாவது சேஷத்வம் -சத்தியாக இருக்க -
இத்தால் நிரூபகம் ஆவது -வஸ்துவை வஸ்து அந்தரத்தில் காட்டில் வ்யாவர்த்திக்கும் அது -
தாஸ்யம் ஈஸ்வர வ்யாவர்த்திக்குமதாய் -
ஞான ஆனந்தங்கள் அசித் வ்யாவர்த்திக்குமதாய்
நிரூபதய த்வயம் -பகவத் பிரகாரமாக இருப்பதே வஸ்து -
த்ருதீய பதத்தால் -நிரூபிக்கிற பிரணவம் -
அ -ஆய -சேஷத்வம் சொல்லி -ம -மன ஞானே ஜீவாத்மா இத்தால் -பிரமாண  பிரசித்தி -
தாச பூதாக -சுதகே சர்வே ஆத்மனாக பரமாதகா தாச பூதாக -ந அந்யதா லஷணம் -சம்ஹிதை வசனம் -
அடியேன் உள்ளான் என்றார் இறே ஆழ்வார்
மகா நிதியாக பெற்ற அர்த்தம் -
நிரூபித ஸ்வரூப விசெஷணம் ஞான ஆனந்தங்களை -தத் அநு ரூபமாக கொள்ள வேண்டும் -
எம்பெருமா-கல்யாண குணங்கள் – நிரூபித ஸ்வரூப விசெஷணம் -
தாஸ்யம் தான் அந்தரங்க நிரூபகம் ஆத்மாவுக்கு -
சு பிரயத்னம் ஏற்படாது -சு பிரயோஜனமும் ஏற்படாது -இத்தால் -
நிர்வகிக்க படுகிறவர்கள் -அவன் ஆனந்தத்துக்கு தான் கைங்கர்யம் -
ஸ்வரூப நிரூபகம் -எப்பொழுதும் இருக்கும்
முன்பு இன்றிக்கே இப் பொழுது வந்ததாலும் -வந்தேறி அன்றோ -சங்கை -வர
இன்று தான் அறிந்தோம் என்றும் இருந்தாலும் கார்ய கரம் ஆவது இத்தால் -
லோகத்தில் இது ஔ பாதிகமாக வருவதால் =காரணத்தால் வருவதால் -வதேறி சங்கை வரும் -
இது வந்தேறி அன்று -ஏறி -வினை எச்சம் இல்லை -மரம் ஏறி பறித்தான் -போல் -
வினை ஆகும் பெயர் மரம் ஏறி -மரத்தில் ஏறுபவன் -வினையால் அணையும் பெயர்
மரத்தில் ஏறி வினை எச்சம் -
அழகிய மணவாள ஜீயர் ஸ்வாமி காஞ்சி ஸ்வாமி தமிழ் வித்வத்தை அறிந்தார் -
இத்தை கொஞ்சம் கிரஹித்து இவரும் நமக்கு இப்பொழுது வழங்கி
சோம்பேறி வினை ஆகு பெயர் -சோம்பல் ஏறி உட்கார்ந்து -
ஆகஸ்துகம் அன்று ஸ்வாபிகதம் -என்றும் இருக்கும் ஓன்று -
சு ஜீவன இச்சா எதி தே -சு சத்தாயாம் -ஆத்மா தாச்யமும்ஸ்வாபமும் -ஹரியே ஸ்வாமித்வம் சதா ஸ்மர -பிரமாணம்
ச்வாபாவிகம் -திரு மாலே நானுன் உனக்கு பழ அடியேன் -ஆழ்வார்
நித்ய சம்சாரிகளாக அடிமை அறிந்து கொள்ளாமல் இருந்து பின்பு உணர்ந்து கொண்டாலும் -அறிந்த அன்று கார்ய கரம் ஆகும் -
தீட்டு-விஷயம் கேட்டதும் துக்கம் வர -தீர்த்தம் -வைதிக கார்யம் அந்வயம் இல்லை
கிருமி பரவாமல் இருக்க -
தெரிந்த அன்று தான் தீட்டு -அன்று தான் பிரயோஜனம்
lottary chit வாங்கி வைத்து -அறிந்த அன்று -சந்தோஷிக்கிறான் -அது போலே தாச்யமும் இயற்க்கை
பிரயோஜனம் அறிந்த அன்று தான் -
வந்தேறி எவை என்ன -ஸ்வா தந்த்ர்யமும் -அந்ய செஷத்வமும் -
அவித்யாதி அடிகளால் அஞ்ஞானம் கர்மம் முதளியவையால் வந்தவை -
விரோதிகள் ஆனவை -சேஷத்வம் பாரதந்த்ர்யம்
சேஷத்வ விரோதி -ஸ்வா தந்த்ர்யம் -அடியவன் ஒத்துக் கொண்டால் தானே வரும் -
நான் எனக்கு உரியேன் சேஷத்வம் உதிக்க ஒட்டாது 
பாரதந்த்ர்யம் விரோதி -அந்ய சேஷத்வம் -தத் சேஷத்வ விரோதி இதர சேஷத்வம்
பகவத் வ்யதிரிக்த விஷயத்தில் இருந்தால் நிருபாதிக சேஷத்வம் வாராதே -
மூதலிக்க -உறுதியாக அடியான் என்றே ஆத்மாவுக்கு பெயர் 
அஹங்காரம் தேக ஆத்மா -மறைக்கும் தன்மை திரோதாத்வ தத்வம் -
ஸ்வா தந்த்ர்யம் அது போலே -
சதாசார்யர் உபதேசத்தாலே போக்கிக் கொள்ள வேண்டும் ச வாசனமாக
ஆத்மாவுக்கு அழியாத பெயர் அடியான் இறே
ஜாதி வர்ணம் ஆஸ்ரமம்-வந்து அழிந்து போகும் நாமங்கள் போல் இன்றி – நிலை நின்ற நாமம் தாஸ்யம் இறே -
 சூரணை -78
கிராம குலத்தால் வரும் பேர் அநர்த்த ஹேது
ஸ்வரூப ஹானி -
இத்தால் தெரிவிக்க கூடாது
ஏகாந்தி -பிரமாணம் -ஐகாந்திக்க பக்தி -விஷ்ணு சம்பந்தம் பற்றியே
பகவத் ஏக பரனாக இருக்கிறவன்
பரமேகாந்திகள் -ஆயுஷ் ஹோமம் கூட செய்ய மாட்டார்கள் -
பிரம ரத்ரத்தில் எழ பண்ணி -எதி சம்காரம் போலே -தகனம் தான்
திவ்ய விமானத்தில் உட்கார வைத்து -
பகவத் சம்பந்தம் விட்டே சொல்லத் தக்கவன் -
ஆச்சார்யா ஹிருதயம் -இதே அர்த்தம் காட்டி -
காஞ்சி ஸ்வாமிகள் -சென்னை குரு அச்சகம் -திரு வல்லிக்  கேணி வைத்தே சொல்ல சொல்லி அருள -
திவ்ய தேசம் இட்டே பெயர் -கிராம குலம்
அடியார் தொண்டர் நிரூபகம் –அந்தணர் மறையோர் இல்லை 
குடி கோயிலில் வாழும் வைட்டணவர் ஆழ்வார் ஸ்ரீ ஸூ க்தி
அபிவாதயே வழக்கம் இல்லை தென் ஆச்சார்யா சம்பந்தம் -பராசர பராங்குச யதிவராதிகள் கூடஸ்தர் 
கோயில் கைங்கர்யம் எண்ணம் வரும் -
அடிமை தன்மை மனசில் படியும் -
செஷத்வமே பிரதான ஹேது -ஏ தத் விரோதிகள்
தத் நிவ்ருத்தியில் தாச்யமே
அடியான் திவ்ய தேசம் கொண்டே நிரூபித்து கொள்ள வேண்டும் -
அடிமைத் தன்மையே ஸ்வரூபம்
ஆக இப் பிரகாரண த்தால் -
தொகுத்து அருளி -பிரபத்யவன் எம்பெருமானே உபாயம் -
புருஷகார வைபவமும் -சாதனச்ய கெளரவம்
பேரு தருமிக்கவள் பெருமையும் ஆறு -
இரண்டு பிரகாரணம் சொல்லி
இனி அதிகாரி நிஷ்டை அருளி -
பிள்ளை லோகாச்சார்யர் திருவடிகளே சரணம் -
ஆழ்வார் எம்பெருமானார் ஜீயர் திருவடிகளே சரணம் .

ஸ்ரீ பின்பழகிய பெருமாள் ஜீயர் அருளிய வார்த்தா மாலை -49-60…

December 8, 2012

நாற்பத்து ஒன்பதாம் வார்த்தை -
பொன்னைப் புடமிடப்  புடமிட உருச் சிறுகி -ஒளி விஞ்சி -மாற்று
எழுமா போலே -சங்கோசம் அற்று -ஞான விகாசம் உண்டானவாறே -
நாய்ச்சிமாருடனே சாம்யம் சொல்லலாய் இறே இருப்பது
இத் ஆத்மாவுக்கு என்று -திருக் கோட்டியூர் நம்பி அருளிச் செய்வர் .
—————————————————————————————————————————————————
ஐம்பதாம் வார்த்தை
அழுக்கு அடைந்த மாணிக்கத்தை நேர் சாணையிலே ஏறிட்டு கடைந்தால்
பளபளக்கை வடிவாய் இருக்குமா போலே -அஞ்ஞனான சேதனனுக்கு
திரோதான நிவ்ருத்தியிலே அடியேன் என்கை வடிவாய் இருக்கும்
என்று முதலியாண்டான்
———————————————————————————————————————————————————-
ஐம்பத்து ஒன்றாம் வார்த்தை
அஹங்காரம் ஆகிற ஆர்ப்பைத் துடைத்தால் ஆத்மாவுக்கு
அழியாத பேர் -அடியான்-என்று -இறே -என்று வடக்குத் திரு
வீதிப் பிள்ளை -ஸ்ரீ வசன பூஷணம் சூரணை -77-
————————————————————————————————————————————————————–
ஐம்பத்து இரண்டாம் வார்த்தை
உத்பத்தியையும் -உடைமையையும் -உடைமைக்கு உண்டான
ஊற்றத்தையும் -உடைமைக்கு உடைமை இல்லாமையையும் -
உத்பத்தி யானவைகளை உடையவனுடைய உயர் நிலையையும் -
உடைமைக்கும் உடையவனுக்கும் உண்டான உறவையும்
சொல்லுகிறது திரு மந்த்ரம் -
தர்மத்தையும் -தர்மத்தில் களை  யறுப் பையும் -
கண்ணனையும் கண்ணன் கருத்தையும் -
கதியையும் பற்றும் படியையும் -
பரனையும் பற்றுமவனையும் -
பாபத்தையும் பாபத்தில் பற்றுகையும் -
சொல்லுகிறது சரம ஸ்லோகம் பெரிய பிராட்டியாரையும் -பெருமாளையும் -
இவர்களுக்கு பிரிவில்லாமையும் -பெருமாளுடைய பொருளையும் -
அருள் சுரக்கும் திருவடியையும் -திருவடிகள் சரணாம் படியையும் -
அரணாம் திருவடிகளை அடையும் படியையும் -
அடைந்து ஆரா அனுபவத்தையும் -அருள் உடையவன் ஆக்கத்தையும் -
அநுபவத்தில் உகப்பையும் -அநுபவத்தில் அழுக்கை அறுக்கையும்
சொல்லுகிறது -த்வயம் -
திரு மந்த்ரத்தாலே -திரு அபிஷேகத்தை அநு சந்திப்பான் -
சரம ச்லோகத்தாலே -திரு மார்பில் நாச்சியாரோட்டைச் சேர்த்தியை அநு சந்திப்பான் –
த்வயத்தாலே திருவடிகளை அநு சந்திப்பான் -
—————————————————————————————————————————————————–

ஐம்பத்து மூன்றாம் வார்த்தை
அர்த்த பஞ்சகமும் ரகஸ்ய த்ரயத்தில் சொல்லுகிற படி எங்கனே என்னில் -
திரு மந்த்ரத்தில் -நாராயண பதத்தாலே பர மாத்ம ஸ்வரூபம் சொல்லிற்று -
பிரணவத்தாலே ஆத்ம ஸ்வரூபம் சொல்லிற்று -
சதுர்த்தியாலே புருஷார்த்த ஸ்வரூபம் சொல்லிற்று -
நம -என்று உபாய ஸ்வரூபம் சொல்லிற்று -
நமஸ் சப்தத்தில் ஷஷ்ட் யந்தமான மகாரத்தாலே விரோதி ஸ்வரூபம் சொல்லிற்று -
சரமச்லோகத்தில் -மாம் அஹம் என்ற பதங்களால் பரமாத்ம ஸ்வரூபம் சொல்லிற்று -
வ்ரஜ -என்கிற மத்யம னாலும் -த்வா -மாஸூச -என்கிற பதங்களாலும் ஸ்வ ஸ்வரூபம் சொல்லிற்று -
சர்வ பாபேப்யோ மோஷ யிஷ்யாமி -என்கையாலே அநிஷ்ட நிவ்ருத்தி பூர்வகமான
புருஷார்த்தம் சொல்லிற்று -சர்வ பாபேப்யோ என்று விரோதி ஸ்வரூபம் சொல்லிற்று -
ஏக பதத்தாலே உபாய ஸ்வரூபம் சொல்லிற்று -
த்வயத்தில் சவிசேஷணமான நாராயண பதத்தாலே பர ஸ்வரூபம் சொல்லிற்று -
பிரபத்யே -என்கிற உத்தமனாலே ஆத்ம ஸ்வரூபம் சொல்லிற்று -
சதுர்த்தி நமஸ் ஸூ க்களாலே புருஷார்த்த ஸ்வரூபம் சொல்லிற்று -
நமஸ் சப்தத்தில் மகாரத்தாலே விரோதி ஸ்வரூபம் சொல்லிற்று -
சரண சப்தத்தாலே உபாய ஸ்வரூபம் சொல்லிற்று -
ஸ்வரூபம் சொல்லுகிறது திருமந்தரம்
ஸ்வரூப அநு ரூபமான உபாயத்தை விதிக்கிறது சரம ஸ்லோகம்
இவை இரண்டு அர்த்தத்திலும் ருசி வுடையவனுடைய அநு சந்தான பிரகாரம் -த்வயம் -
சாஸ்திர ருசி பரிக்ருஹீதம் -திரு மந்த்ரம்
சரண்ய ருசி பரிக்ருஹீதம்-சரம ஸ்லோகம்
ஆச்சார்ய ருசி பரிக்ருஹீதம்-த்வயம்

ஆத்ம யாதாம்ய பிரதிபாதன பரம் திருமந்தரம்
உபாய யாதாம்ய பிரதிபாதன பரம்-சரம ஸ்லோகம்
உபேய யாதாம்ய பிரதிபாதன பரம்-த்வயம்
பிராப்ய பிரதானம் -திருமந்தரம்
பிராபக பிரதானம் -சரம ஸ்லோகம் -
புருஷகார பிரதானம் -த்வயம்
————————————————————————————————————————————————————-

ஐம்பத்து நாலாம் வார்த்தை -
ஆச்சார்ய  அங்கீகாரம் உடையவனுக்கு ஆசார்யன் இரங்கி திரு மந்த்ரத்தில்
உபதேசித்த -அர்த்தைத்தை -பத ஸ -அநு சந்திக்கும்படி சொல்லுகிறது -
ஈஸ்வர சேஷ பூதன் -அந்ய சேஷத்வ நிவ்ருத்தன் -விலஷண் நிரூபகன் -
ததீய பர தந்த்ரன் -தத் சம்பந்த யுக்தன் -கிங்கர ஸ்வ பாவன் -என்று
தன்னை அநு சந்திப்பது -இத்தால் சொல்லிற்று ஆய்த்து -ரஷகத்வ பிரதி சம்பந்தி -
பூர்வகமான ரஷ்யத்வம் சொல்லி -அந்ய சேஷத்வ பிரதி சம்பந்தி -
நிவ்ருத்தி பூர்வகமான அனந்யார்ஹத்வம் சொல்லி -அசேதன வ்யாவ்ருத்தி
பூர்வகமான சேதன வைலஷண்யம் சொல்லி ஸ்வா தந்த்ர்ய நிவ்ருத்தி
பூர்வகமான பாரதந்த்ர்யத்தினுடைய எல்லை சொல்லி -சோபாதிக பந்து
நிவ்ருத்தி பூர்வகமான நிருபாதிக சம்பந்தம் சொல்லி -அபுருஷார்த்த
நிவ்ருத்தி பூர்வகமான புருஷார்த்த பிரகாரம் சொல்லி தலைக் கட்டுகிறது -
———————————————————————————————————————————————————————–
ஐம்பத்து ஐஞ்சாம் வார்த்தை
நிருபாதிக தேவதா பரமாத்மா நிருபாதிக ஹவிராத்மா
ஜீவாத்மாக்கள் ஜீவாத்மாவுக்கு செய்வது உண்டோ -
நிருபாதிக மந்த்ரம் -பிரணவம்
நிருபாதிக யாகம் -ஆத்ம யாகம்
தேவதா முத்திஸ்ய த்ரவ்யத் யாகோ யாக
———————————————————————————————————————————————————————————
ஐம்பத்து ஆறாம் வார்த்தை
திருநகரிப் பிள்ளை -பிரதம பதத்தில் -ஈஸ்வரனுடைய சர்வ ரஷகத்வமும் -
சர்வ சேஷித்வமும் -ஜகத் காரணத்வமும் -ஸ்ரீ ய பதித்வமும் -சொல்லுகிறது -
எங்கனே என்னில் -
ஆள்கின்றான் ஆழியான் -திருவாய்மொழி -10-1-3-என்றும்
நல்கித்தான் காத்தளிக்கும் பொழில் ஏழும் -திருவாய் மொழி -1-4-5-என்றும் -
பொழில் ஏழும் காவல் பூண்ட புகழானாய் -திரு நெடும் தாண்டகம் -10-என்றும் -
மூ வுலகும் காவலோன் -திருவாய் மொழி -2-8-5-என்றும் சொல்லுகையாலே
சர்வ ரஷகத்வம் சொல்லிற்று -
நெடியோய்க் கல்லது மடியதோ வுலகு -திரு வாசிரியம் -5-என்றும் -
உலகம் மூன்றுடன் வணங்கு -திருவாசிரியம் -3-என்றும் -
மூ வுலகும் தொழுது ஏத்தும் சீரடியான் -திருவாய் மொழி -3-8-1-என்றும் -
யாவரும் வந்து அடி வணங்க அரங்க நகர்த் துயின்றவன் -பெருமாள் திரு மொழி -8-10-என்றும்
இத்யாதிகளாலே சர்வ சேஷித்வம் சொல்லிற்று -
நாவிக் கமல முதற் கிழங்கே -திருவாய்மொழி -10-10-3-என்றும் -
தானும் சிவனும் பிரமனுமாகிப் பணைத்த தனி முதல் -திருவாய் மொழி -8-8-4-என்றும் -
தேவர் உலகோடு உயிர் படைத்தான் -திருவாய் மொழி -4-10-1-என்றும் -
நன்மைப் புனல் பண்ணி நான்முகனைப் பண்ணி -திருவாய் மொழி -7-5-4-என்றும்
இத்யாதிகளாலே ஜகத் காரணம் சொல்லிற்று -
திருநாரணன் -திருவாய் மொழி -4-1-1-என்றும் -
திருமகள் சேர் மார்பன் -திருவாய் மொழி -7-2-9-என்றும் -
திருமால் -திருவாய் மொழி -8-3-9-என்றும்
இத்யாதிகளாலே ஸ்ரீ ய பதித்வம் சொல்லிற்று – தாதர்த்யத்தாலே -ஏறிக் கழிந்த சதுர்த்தி யாலே
பொருள் அல்லாத என்னை பொருளாக்கி அடிமை கொண்டாய் –திருவாய்மொழி -5-7-3-என்றும் -
இன்று என்னைப் பொருளாக்கி -திருவாய்மொழி –10-8-9-என்றும் -
நாட்டினாய் என்னை உனக்கு முன் தொண்டாக -பெரிய திருமொழி -8-10-9-என்றும் -
அடியேன் பிறந்தேன் -பெரிய திருமொழி -8-9-8-என்றும்
இத்யாதிகளாலே சேஷத்வம் உதித்தபடி சொல்லிற்று -
த்வதீய பதத்தாலே -ஆத்மாவினுடைய சேஷத்வாந்தர நிவ்ருத்தி பூர்வகமான அனந்யார்ஹ சேஷத்வத்தையும் -
ஈஸ்வரனுடைய அனந்யார்ஹ சேஷித்வத்தையும் சொல்லிற்று -எங்கனே என்னில் -
மற்றாரும் பற்றிலேன் ஆதலால் நின் அடைந்தேன் -பெரிய திருமொழி –8-10-5-என்றும் -
தாழ்ச்சி மற்று எங்கும் தவிர்ந்து நின் தாழ் இணைக் கீழ் வாழ்ச்சி -திருவாய்மொழி -3-2-4-என்றும் -
மற்றோர் தெய்வம் எண்ணேன் உன்னை என் மனத்து வைத்து -பெரிய திருமொழி –6-3-5-என்றும்
இத்யாதிகளால் -அந்ய சேஷத்வ நிவ்ருத்தி பூர்வகமான அனந்யார்ஹ சேஷத்வம் சொல்லிற்று -பேச நின்ற சிவனுக்கும் பிரமன் தனக்கும் பிறர்க்கும் நாயகன் அவன் -திருவாய் மொழி -4-10-4-என்றும் -
வானவர் தம்மை யாளுமவன் -திருவாய் மொழி –3-6-4-என்றும் -
நான்முகனும் இந்திரனும் மற்றை யமரரும் எல்லாம் -திருவாய் மொழி –1-9-10-என்றும் -
தாமோதரன் உருவாகிய சிவற்கும் திசை முகற்கும் ஆமோ தரம் அறிய -திருவாய் மொழி –2-7-12-என்றும் -
இத்யாதிகளாலே -ஈஸ்வரனுடைய அனந்யார்ஹ சேஷித்வம் சொல்லிற்று -
த்ருதீய பதத்தாலே -ஆத்மாவினுடைய ஞான ஆனந்தத்வமும் -ஞான குணகத்வமும் -
ப்ரக்ருதே பரத்வமும் -நித்யத்வமும் -சொல்லுகிறது -எங்கனே என்னில் -
என் மதிக்கு விண் எல்லாம் உண்டோ விலை -நான்முகன் திருவந்தாதி -54-என்றும் -
ஒண் தாமரையாள் கேள்வன் ஒருவனையே நோக்கும் உணர்வு -முதல் திருவந்தாதி -67-என்றும் -
யாதானும் ஓர் ஆக்கையில் புக்கு -திரு விருத்தம் -95-என்றும் -
நின்ற ஒன்றை உணர்ந்தேனுக்கு -திருவாய் மொழி -8-8-5-என்றும்
இத்யாதிகளாலே ஆத்மாவினுடைய பிரக்ருதே பரத்வம் சொல்லிற்று -
ஆக பிரதம பதம் சொல்லிற்று ஆய்த்து
மத்யம பதத்தாலே ஆத்மாவினுடைய சாதநாந்தர நிவ்ருத்தியும் -சரீரத்வ சேஷத்வமும் -
ததீய சேஷத்வமும் -பரதந்த்ரனுக்கு அநு ரூபமான ஈஸ்வரனுடைய உபாயத்வமும் சொல்லுகிறது -
எங்கனே என்னில் -
வந்து எய்துமாறு அறியேன் -திருவாய் மொழி –7-6-6-என்றும் -
நோற்ற நோன்பிலேன் நுண் அறிவிலேன் -திருவாய் மொழி –5-7-1-என்றும் -
விரும்பி நின்று ஏத்த மாட்டேன் விதியிலேன் மதி ஒன்றில்லை -திருமாலை -17-என்றும் -
உன்னைக் காணும் மார்க்கம் ஓன்று அறிய மாட்டா மனிசரில் துரிசனாய மூர்க்கனேன் -திருமாலை -32-என்றும்
இத்யாதிகளாலே சாதநாந்தர நிவ்ருத்தி சொல்லிற்று -உம் உயிர் வீடுடையான் -திருவாய் மொழி -1-2-1-என்றும் -
அடியேன் உள்ளான் -திருவாய் மொழி –8-8-2-என்றும் -
ஆவியை அரங்கமாலை -திருக் குறும் தாண்டகம் -12-என்றும் -
என்னுடைய வாணாள் -பெரிய திருமொழி -1-1-6-என்றும் -
இத்யாதிகளாலே சரீரத்வ சேஷத்வம் சொல்லிற்று -
பயிலும் திருவுடையார் எவரேலும் -திருவாய் மொழி -3-7-1-என்றும் -
எம்மை யாளும் பரமர் -திருவாய் மொழி –3-7-1- என்றும் -
பணியுமவர் கண்டீர் எம்மை யாளுடைய நாதர் -திருவாய் மொழி –3-7-2-என்றும் -
தாள் தொழுவார் காண்மின் என் தலை மேலார் -பெரிய திருமொழி -7-4-1-என்றும் -
கொண்டாடும் நெஞ்சுடையார் அவர் எங்கள் குலதெய்வம் -பெரிய திருமொழி -2-6-4-என்றும் -
இத்யாதிகளாலே ததீய சேஷத்வம் சொல்லிற்று -
கணக்கில் கீர்த்தி வெள்ளக் கதிர் ஞான மூர்த்தியினாய் -திருவாய் மொழி –6-2-8-என்றும்
செய்ய சூழ் சுடர் ஞானமாய்-திருவாய் மொழி –3-6-7-என்றும் -
மழுங்காத ஞானமே படையாக -திருவாய் மொழி –3-1-9- என்றும் -
துக்கமில் ஞானச் சுடர் ஒளி மூர்த்தி -திருவாய் மொழி –3-10-9- என்றும் -
இத்யாதிகளாலே சர்வ  ஜ்ஞத்வம் சொல்லிற்று -
ஆளும் பணியும் அடியேனைக் கொண்டான் -பெரிய திருமொழி -6-7-1-என்றும் -
ஆட் கொள்ள வல்லான் -பெரிய திருமொழி –8-9-6-என்றும் -
மருவித் தொழும் மனமே தந்தாய் வல்லை காண் -திருவாய்மொழி -2-7-7-என்றும் -
அருளி அடிக் கீழ் இருத்தும் -திருவாய்மொழி -8-8-11-என்றும் -
இத்யாதிகளாலே சர்வ சக்தித்வம்-
எல்லாம் உலகும் உடைய ஒரு மூர்த்தி -திருவாய்மொழி -5-8-4-என்றும் -
தேவிமாராவார் திருமகள் பூமி ஏவ மற்றமரர் ஆட் செய்வார் மேவிய வுலகும்
மூன்றவை யாட்சி -திருவாய்மொழி –8-1-1- என்றும் -
பொங்கோதம் சூழ்ந்த புவனியும் விண்ணுலகும் அங்காதும் சோராமே
யாள்கின்ற வெம்பெருமான் -நாச்சியார் திருமொழி -11-3-என்றும் -
அடங்கு எழில் சம்பத்து அடங்கக் கண்டு ஈசன் அடங்கு எழில் அஃது -திருவாய்மொழி –1-2-7- என்றும்
இத்யாதிகளால் அவாப்த சமஸ்த காமத்வம் சொல்லிற்று -எந்நாள் எம்பெருமான் உன் தனக்கு அடியோம் -திருப்பல்லாண்டு -10-என்றும்
உற்று எண்ணில் அதுவும் மற்று ஆங்கு அவன் தன்னது -திருவாய்மொழி -7-9-10-என்றும் -
நெஞ்சமும் தம்மதே சிந்தித்தேற்கு -பெரிய திருமொழி -2-8-9-என்றும் -
உயிர் கள் எல்லா வுலகும் வுடையவன் -திருவாய்மொழி -3-2-11-என்றும்
இத்யாதியாலே நிருபாதிக சேஷித்வம் சொல்லிற்று
ஆக இவற்றாலே -சர்வஞ்ஞத்வம் -சர்வ சக்தித்வம் -அவாப்த சமஸ்த காமத்வம் -பூர்த்தி -நிருபாதிக சேஷத்வம் -பிராப்தி -
சொல்லி ஈஸ்வரனுடைய உபாயத்வம்சொல்லிற்று -
நார சப்தத்தாலே ஈஸ்வரனுடைய சர்வ ஸ்வாமித்வமும் -சர்வ வித பந்துத்வமும் -
சர்வ ஆதாரத்வமும் -சர்வ வித நியந்த்ருத்வமும் சொல்லிற்று -எங்கனே என்னில் -
எவையும் எவரும் தன்னுள்ளே ஆகியும் ஆக்கியும் காக்கும் -திரு வாய்மொழி –1-9-1-என்றும் -
தன்னுள் அனைத்துலகும் நிற்க நெறிமையால் தானும் அவற்றுள் நிற்கும் பிரான் –திருவாய்மொழி -9-6-4-என்றும் -
அடியேன் உள்ளான் உடல் உள்ளான் அண்டத்தகத்தான் புறத்துள்ளான் -திருவாய்மொழி -8-8-2-என்றும் -
நானுன்னை யன்றி இலேன் கண்டாய் நாரணனே நீ என்னை யன்றி யிலை -நான்முகன் திருவந்தாதி -7-என்றும்
இத்யாதியாலே சர்வ ஸ்வாமித்வம் சொல்லிற்று -சேலேய் கண்ணியரும் பெரும் செல்வமும் நன் மக்களும் மேலாத் தாய் தந்தையுமவர் -திருவாய் மொழி -5-1-8-என்றும் -
தாயாய் தந்தையாய் மக்களாய் மற்றுமாய் முற்றுமாய் -திருவாய்மொழி -7-8-1-என்றும் -
எம்பிரான் எந்தை என்னுடைச் சுற்றம் எனக்கரசு என்னுடை வாணாள் -பெரிய திருமொழி -1-1-6-என்றும் -
தஞ்சமாகிய தந்தை தாயோடு தானுமாய் அவை யல்ல னாய் -திருவாய்மொழி -3-6-9-என்றும் -
இத்யாதிகளாலே சர்வ வித பந்துத்வம் சொல்லிற்று -
ஆவிககோர் பற்றுக் கொம்பு நின்னலால் அறிகின்றிலேன் -திருவாய்மொழி -10-10-3-என்றும் -
உன்னை விட்டு எங்கனே தரிக்கேன் -திருவாய்மொழி -7-2-1-என்றும் -
நாட்டினான் தெய்வம் எங்கும் -திருமாலை -10-என்றும் -
நிறுத்தினான் தெய்வங்களாக அத் தெய்வ நாயகன் தானே -திருவாய் மொழி -5-2-8- என்றும் -
இத்யாதிகளாலே சர்வ ஆதாரத்வம் சொல்லிற்று -
செய்யேல் தீவினை என்று அருள் செய்யும் என் கையார் சக்கரக் கண்ணபிரான் -திருவாய்மொழி -2-9-3-என்றும் -
நீ யோநிகளைப் படையென்று நிறை நான்முகனைப் படைத்தவன் -திருவாய்மொழி -1-5-3-என்றும் -
செருக்குவார்கள் தீக் குணங்கள் தீர்த்த தேவ தேவன் -திருச் சந்த விருத்தம் -109-என்றும் -
அடிக்கீழ் அமர்ந்து புகுந்து அடியீர் வாழ்மின் என்று அருள் கொடுக்கும் -திருவாய்மொழி -6-10-11-என்றும் -
இத்யாதிகளாலே சர்வ நியந்த்ருத்வம் சொல்லிற்று -
இனி சதுர்த்தியாலே -
சேதநருடைய -தேச கால அவஸ்தா பிரகார உசித வ்ருத்ய அபேஷை சொல்லுகிறது -எங்கனே என்னில் -
உள்ள வுலகளவும் யானும் உளன் ஆவன் என்கொலோ -பெரிய திருவந்தாதி -76-என்றும் -
ஒழிவில் காலம் எல்லாம் உடனாய் மன்னி -திருவாய்மொழி -3-3-1-என்றும் -
பள்ளி கொள்ளும் இடத்து அடி கொட்டிட -நாச்சியார் திருமொழி -4-1-என்றும் -
உருவார் சக்கரம் சங்கு சுமந்து இங்கு உம்மொடு ஒருபாடு உழல்வான் ஓர் அடியானும் உளன் -திருவாய்மொழி -8-3-7-என்றும்
சென்றால் குடையாம் முதல் திருவந்தாதி-53-என்றும் -
மற்றை நம் காமன்கல்மாற்று -திருப்பாவை -29-என்றும்-
அடிமை செய்ய வேண்டும் நாம் -3-3-1- என்றும் -
கூவிப் பணி  கொள்ளாய் -திருவாய்மொழி -8-5-7- என்றும் -
நல்கி யாள் என்னைக் கொண்டு அருளே -பெரிய திருமொழி -1-9-1-என்றும்
இத்யாதிகளாலே வ்ருத்தி அபேஷை சொல்லித் தலைக் கட்டுகிறது விடை ஏழு அன்று அடர்த்து -பெரிய திருமொழி -8-9-3-என்கிற பாட்டை பிரணவ அர்த்தமாக அனுசந்திப்பது
யானே -திருவாய் மொழி -2-9-9-என்கிற பாட்டை மத்யம பத அர்த்தமாக அனுசந்திப்பது -
எம்பிரான் எந்தை -பெரிய திருமொழி -1-1-6-என்கிற பாட்டை த்ருதீய பத அர்த்தமாக அனுசந்திப்பது –
ஒழிவில் காலம் எல்லாம் -திருவாய்மொழி -3-3-1- என்கிற பாட்டை சதுர்த்தி அர்த்தமாக அனுசந்திப்பது –
அகாரத்தோ விஷ்ணுர் ஜகது தய ரஷா பிரளய க்ருன் மகார்த்தோ ஜீவ்ஸ் தது பகரணம்
வைஷ்ணவ மிதம் உகாரோஸ் அனந்யார்ஹம் நியமயதி சம்பந்த மநயோஸ் த்ரயீ சாரஸ் த்ர்யாத்மா
பிரணவ இமமர்த்தம் சமதிசத் -ஸ்ரீ பராசர பட்டர் அருளிச் செய்த அஷ்ட ஸ்லோகி முதல் ஸ்லோகம் -
—————————————————————————————————————————————————————————
ஐம்பத்துஏழாம் வார்த்தை
பிராட்டியை  ஈஸ்வரனோடு  சமானை என்பாரையும் -
சேதனரோடு சமானை என்பாரையும் -
வ்யாவர்த்திக்கிறது -ஸ்ரீ -என்கிற சப்தத்தாலே -
ஆஸ்ரயணீயம் ஒரு மிதுனம் அன்று என்பாரை வ்யாவர்த்திக்கிறது மதுப்பாலே -
நிர்க் குணம் என்பாரை வ்யாவர்த்திக்கிறது -நாராயண பதத்தாலே -
நிர் விகரஹன் என்பாரை வ்யாவர்த்திக்கிறது -சரணவ் -என்கிற பதத்தாலே -
உபாயாந்தர நிஷ்டரை வ்யாவர்த்திக்கிறது -சரணம் -என்கிற பதத்தாலே -
உபாய ச்வீகாரத்தை உபாயம் என்பாரைவ்யாவர்த்திக்கிறது -பிரபத்யே -என்கிற பதத்தாலே -
பிராப்யம் ஒருமிதுனம் அன்றுஎன்பாறை வ்யாவர்த்திக்கிறது -ஸ்ரீ மதே -என்கிற பதத்தாலே
த்ரிமூர்த்தி சாம்யதையை வ்யாவர்த்திக்கிறது -நாராயண பதத்தாலே -
கைங்கர்யம் புருஷார்த்தம் அன்று என்பாரை வ்யாவர்த்திக்கிறது -சதுர்த்தியாலே -
கைங்கர்யம் ஸ்வயம் பிரயோஜனம் என்பாரை வ்யாவர்த்திக்கிறது நமஸ்ஸாலே -
—————————————————————————————————————————————————————————
ஐம்பத்து எட்டாம் வார்த்தை -
பாடல் கொட்டையப் பிள்ளை வார்த்தை -
பூர்வ கண்டம் அநந்ய கதித்வம் சொல்லுகிறது
உத்தர கண்டம் அநந்ய பிரயோஜனத்வம் சொல்லுகிறது -
பூர்வ கண்டம் -பகவத் கிருபைக்கு வர்த்தகம்
உத்தர கண்டம் -பகவத் ப்ரீதிக்கு வர்த்தகம்
அநிஷ்ட நிவ்ருத்தியும் -இஷ்ட பிராப்தியும் இரு வருக்கும்-ஈஸ்வரன் -சேதனன் -ஓன்று போலே காணும் -
பூர்வ கண்டம் -அசித் வ்யாவ்ருத்தி
உத்தர கண்டம் -ஈஸ்வர வ்யாவ்ருத்தி -
நான் அடியேன் -பெரிய திருமொழி -7-3-1- என்று நம் பூர்வாச்சார்யர்கள் ரஹச்ய த்ரயத்தையும் தங்களுக்கு
தஞ்சம் என்று நினைத்துக் கொண்டு போரா நிற்கச் செய்தேயும் -ஆச்சார்ய ருசி பரிக்ருஹீதம் ஆகையாலே
த்வயத்தை மிகவும் ஆதரித்து போருவார்கள் -
இதனுடைய அருமையையும் பெருமையையும் சீர்மையையும் பாராதே -வந்தபடி வரச் சொல்லார்கள்
நம் பூர்வாச்சார்யர்கள் என்று -
அதிகாரி துர் லாபத்தாலே -இதனுடைய அருமை சொல்லிற்று
கர்ம ஞான பக்தி நிர்வ்ருத்தி பூர்வகம் ஆகையாலே இதனுடைய பெருமை சொல்லிற்று -
ரஹச்ய த்ரய த்தில் வ்யாவ்ருத்தி வுண்டாகையாலே சீர்மை சொல்லிற்று -
———————————————————————————————————————————————————————-
ஐம்பத்து ஒன்பதாம் வார்த்தை
த்வயத்தில் அர்த்தம் உபாயாந்தரங்களைப் பொறாது
சப்தம் சாதநாந்தரன்களைப் பொறாது -
பிரபத்தியை சக்ருத் என்பர் ஆழ்வான் -உடனே
சதா என்பர் முதலி யாண்டான்
சக்ருதேவ என்பர் பட்டர்
பக்தியில் காட்டில் பிரபத்திக்கு வாசி -அதி க்ருதாதி அதிகாரம் -சர்வாதிகாரமாகையும் -
சாத்தியம் சித்தமாகையும் -கர்ம அவசாநம் -சரீர அவசநாம ஆகையும் -
அந்திம ஸ்ம்ருதியும் -அவனதேயாகையும் -ஆசார்யன் முன்னிலையாக எம்பெருமான்
திருவடிகளிலே பண்ணின பிரபத்தி யாகையாலே -பூர்வ கண்டத்தில் அர்த்தம் பலாந்தரங்க ளுக்கும் பல
பிரதமாகையாலே -இவன் நம்மை உபாயமாக பற்றி பிரயோஜனாந்தரன்களைக் கொண்டு போகிறான்
ஆகாதே -என்று ஈஸ்வர ஹிருதயம் கடல் கலங்கினால் போலே கலங்கும் -உத்தர கண்டத்தாலே -உன்னையே
உபாயமாகப் பற்றி பிரயோஜனாந்தரன்களைக் கொண்டு போவான் ஒருவன் அல்லன் -என்று ஈஸ்வரன்
மாஸூ ச என்று சேதனன் கண்ணா நீரை துடைத்தால் போலே -சேதனனும் ஈஸ்வரனை -மாஸூ ச-என்கிறான் -
பிரகிருதி -விசேஷணம்
விக்ருதி -அனுபவம்
ஏதத் விக்ருதி -வ்ருத்தி விசேஷம்
பிரக்ருத்யந்தரமும் விக்ருத்யந்தரமும் -ஆத்ம நாசம் -
————————————————————————————————————————————————————-
அறுபதாம் வார்த்தை
வருணன் விஷயத்தில் பெருமாள் பண்ணின பிரபத்தி பலியாது ஒழிந்தது -சரணாகதியின் சீர்மையை
அறியும் சரணாகதன் அல்லாமையாலே -
பெருமாள் வருணனை சரணம் புகுகிற போது ப்ரான்முகத்வாதி நியம சஹிதர் ஆனபடியாலே
சரணாகதர் ஆவார்க்கு எல்லாம் நியம அபேஷை உண்டா என்று வேலவெட்டி நாராயண பிள்ளை
நம்பிள்ளையைக் கேட்க -சரணாகதிக்கு நியம அபேஷை உண்டாய் செய்தார் அல்லர் -
இஷ்வாக்குகள் ஏதேனும் ஓன்று செய்யிலும் நியமத்தோடு அல்லது செய்ய மாட்டாத வாசனையாலே
செய்தார் -என்று அருளிச் செய்தார் -
—————————————————————————————————————————————————————–

ஸ்ரீ பின்பழகிய பெருமாள் ஜீயர் திருவடிகளே சரணம் .
பூர்வாச்ச்சார்யர்கள் திருவடிகளே சரணம் .
ஆழ்வார் எம்பெருமானார் ஜீயர் திருவடிகளே சரணம் .

திருவாய்மொழி வியாக்யானம் -ஈடு -2-8-6–ஸ்ரீ M.A V .சுவாமிகள் –

December 8, 2012

தீர்த்தன் உலகுஅளந்த சேவடிமேல் பூந்தாமம்
சேர்த்தி அவையே சிவன்முடிமேல் தான்கண்டு
பார்த்தன் தெளிந்தொழிந்த பைந்துழா யான்பெருமை
பேர்த்தும் ஒருவரால் பேசக் கிடந்ததே?

    பொ-ரை : ‘அருச்சுனன், உலகங்களை அளந்த தீர்த்தனுடைய செம்மைபொருந்திய திருவடிகளின்மேல் அழகிய மாலையினை அணிந்து, அணிந்த அம்மாலையினையே சிவனுடைய சடையின்மேலே தானே நேரில் கண்டு, கண்ணபிரானே இறைவனாவான் என்று தெளிந்து அறுதியிட்ட பசிய திருத்துழாய் அணிந்த கண்ணபிரானுடைய பெருமை இப்பொழுது மீண்டும் ஒருவரால் ஆராயவேண்டும்படி இருக்கின்றதோ? இன்று’ என்றபடி.

    வி-கு : சேர்த்தி கண்டு தெளிந்தொழிந்த பெருமை என்க. சிவன். மங்களத்தையுடையவன். பார்த்தன் – பிரதையின் புத்திரன். பிரதை  என்பது குந்தியின் பெயர். கிடந்ததே என்பதில் ஏகாரம், எதிர்மறை.ஈடு : ஆறாம் பாட்டு. ‘நீர் சொல்லுகிறவனுக்கு இந்த உயர்வுகளெல்லாம் உண்டோ?’ என்ன, ‘முன்பே அருச்சுனன் நிரூபித்து நிர்ணயித்த அர்த்தம், நாம் இன்று ஆராயும்படி குறைபட்டு இருந்ததோ?’ என்கிறார்.

    தீர்த்தன் -1‘தன் தலையிலே தரிக்கப்பட்டிருக்கிற எவருடைய ஸ்ரீபாத தீர்த்தமான கங்கையினால் அச்சிவன் பரிசுத்தன் ஆனான்?’ என்றும், 2‘நான் தக்கோன் ஆனேன்’ என்னும் நிச்சயக் கருத்தால் பரிசுத்தத்திற்காகத் தன் சடைமுடியில் கங்கையைத் தரித்தான் என்றும் சொல்லுகிறபடியே, தன் திருவடிகள் தீண்டுதலாலே அசுத்தரையும் சுத்தர் ஆக்க வல்ல சுத்தியை உடையவன். ‘இது எப்பொழுது செய்தது?’ என்னும் அபேக்ஷையிலே, ‘உலகு அளந்த காலத்திலே’ என்று அதனை நிரூபிக்கிறார் மேல். 3‘குறைகொண்டு’ என்றார் திருமழிசை மன்னனும். உலகு அளந்த சேவடிமேல்பூந்தாமம் சேர்த்தி அவையே சிவன் முடிமேல் தான் கண்டு -1அருச்சுனனுக்கு ஒரு தேவதை பக்கலிலே ஒரு பாணம் பெற வேண்டுவதாய் அவன் அதற்கு முயலுகின்ற காலத்திலே, இவன் சிரமத்தை ஆற்றுகைக்காகப் ‘புஷ்பங்களை நம் காலிலே இட்டு ஜீவி’ என்று அருளிச்செய்ய, அவனும் திருவடிகளிலே இட, அந்தத் தெய்வம் இராத்திரியிலே கனாவிலே அந்த மலர்களைத் தன் தலையிலே தரித்துக்கொண்டு வந்து தோன்றிப் பாணத்தைக் கொடுத்தாகச் சொல்லப்பட்டுள்ளது. அன்றே? அதனை அருளிச்செய்கிறார். பூந் தாமம் -அழகிய மாலை என்னுதல்; பூமாலை என்னுதல். அவற்றோடு ஒத்த மலர்கள் அன்றி அம்மலர்களையே கண்டான் ஆதலின், ‘அவையே’ என்றும், பாடே பார்ஸ்வத்திலே அன்றி அவன் தலை மேலே கண்டானாதலின், ‘சிவன் முடிமேல்’ என்றும், ஆப்தர் சொல்லக் கேட்கை அன்றியே, சுருதி ஸ்மிருதிகளால் ஆதல் அன்றியே, தானே கண்டானாதலின், ‘தான் கண்டு’ என்றும் அருளிச்செய்கிறார். காணுதல் – 2பிரத்யபிஜ்ஞார்ஹமாம்படிகாண்டல். ‘ஆயின், இவ்விடத்தில் கிருஷ்ணனுடைய சரிதை ஆயிற்றுச் சொல்லுகிறது; ஸ்ரீவாமன அவதாரம் என்?’ என்னில், 1கிருஷ்ணாவதாரத்துக்கும், வாமன அவதாரத்துக்கும் வரையாதே எல்லாரோடும் பொருந்துமது உண்டு ஆகையாலே சொல்லுகிறார். பார்த்தன் தெளிந்து ஒழிந்த – இறைவன் சாரதியாய்த் தாழ நிற்கச் செய்தேயும், அவனுடைய இறைமைத்தன்மையில் கலங்காமல், ‘அந்தப் பார்த்தன் பெரிய ஞானத்தையுடையவன்’ என்கிறபடியே பேரறிஞனான அருச்சுனன் நிரூபித்து நிர்ணயித்து, 2‘தேவரீருக்கு முன் பக்கத்திலும் வணக்கம், பின் பக்கத்திலும் வணக்கம்,’ என்று கூறிப் பின் பற்றிய. பைந்துழாயான் பெருமை பேர்த்தும் ஒருவரால் பேசக்கிடந்ததே – அறப்பெரிய முதன்மைக்கு அறிகுறியான திருத்துழாய் மாலையையுடைய சர்வேஸ்வரனுடைய பரத்துவம், இன்று அறிவு கேடர் சிலரால் 3செல்லவிட்டு ஆராயுமளவாய் இருந்ததோ?

‘புவிஅ ளந்தவன் பொன்னடித் தாமரை
தவழும் கங்கைஅம் தண்புனல் பொன்னென
அவிர்ச டாமுடி மீதுவைத் தன்றுகொல்
சிவனும் ஓர்சிவ னாகித் திகழ்ந்தனன்.’

  என்ற செய்யுள் ஒப்பு நோக்கலாகும்.

(பாகவதம், 3-ஆம் ஸ்கந்தம், கபிலர் தத்துவம் உரைத்த அத். செய். 51).

  ‘தேனந்து சோலை அரங்கேசர் சேவடி மேல்விசயன்
தானந்த நாளையிற் சார்த்திய மாலையும் தாள்விளக்கும்
வானம் தரும்கங்கை நன்னீரும் சென்னியில் வைக்கப்பெற்ற
ஆனந்தத் தான்அல்ல வோமுக்க ணான்மன்றுள் ஆடுவதே?’

(திருவரங்கக்கலம். 45.)

  என்ற திவ்விய கவியின் கவிச்சித்திரம் இங்குக் கண்முன் நிற்கிறது.

3. ‘குறைகொண்டு நான்முகன் குண்டிகைநீர் பெய்து
மறைகொண்ட மந்திரத்தால் வாழ்த்திக் – கறைகொண்ட
கண்டத்தான் சென்னிமேல் ஏறக் கழுவினான்
அண்டத்தான் சேவடியை ஆங்கு.’             

(நான்முகன் திருவந். 9.)

      ‘குறைகொண்டு – தன்னுடைய செல்லாமையை முன்னிட்டுக்கொண்டு. நான்முகன்
குண்டிகைநீர் பெய்து – அருகே நின்ற தர்ம தத்துவம் ஜலமாய் இவன் குண்டிகையிலே
பிரவேசித்தது, மறைகொண்ட மந்திரத்தால் வாழ்த்தி -ஸ்ரீ புருஷசூக்தாதிகளைக் கொண்டு
துதித்து. கறை கொண்ட கண்டத்தான் சென்னிமேல் ஏறக் கழுவினான் -‘யுக்தாயுக்த
நிரூபணம் பண்ண அறியாதே இவன் அநீதியிலே கைவளராநின்றான்; அது போக
வேணும்’ என்று இவன் ஜடையிலே ஏறும்படி அவன் திருவடிகளை விளக்கினான்;
ஸ்ரீபாததீர்த்தம் கொண்டு துஷ்புத்திரர்கள் தலைகளிலே தெளிக்குமாறு போன்று’ என்பன
மேல் பாசுரத்துக்கு வியாக்கியாதா அருளிச்செய்த பொருள்

இச்சரிதப் பகுதியை, வில்லிபாரதம் (மதுரைத் தமிழ்ச்சங்கப் பதிப்பு) பதின்மூன்றாம்
போர்ச்சருக்கம், 193 முதல் 221 முடிய உள்ள செய்யுள்களில் காண்க. மேலும்.
பண்டைக்காலத்துப் புலவர் ஒருவர், ‘பூவை நிலை’ என்னும் துறையில் அமைத்துப்
‘பாண்டிய! நீ கண்ணனாய்ப் பாரதப்போர் நடத்திய காலத்தில் தேர் லிசயன் உன்
அடிகளில் சார்த்திய மலர்கள், சிவன் முடியின்மேல் காணப்பட்டன; இன்று, முடி மன்னர்
தத்தம் முடிகளிலே சூடிய மலர்கள் நின் அடிமிசையே காணப்படுகின்றன; இஃது
என்னே!’ என்ற கருத்தமைய,

  ‘செங்கண் நெடியான்மேல் தேர்விசயன் ஏற்றியபூப்
பைங்கண்வெள் ளேற்றான்பால் கண்டற்றால் – எங்கும்
முடிமன்னர் சூடியபூ மொய்ம்மலர்த்தார் மாறன்
அடிமிசையே காணப் படும்.’                        

(முத்தொள்ளாயிரம், செய் 3.)

  என்று பாடிய பாட்டும் இங்கு ஒப்பு நோக்கலாகும்.

      இதற்கு வேறு வகையாகக் கூறும் பொருள் சிறவாமை காண்க. இங்ஙனம் பொருள்
கூறலே நூலாசிரியர் கருத்து என்பதனை இதற்குப் பின் அடுத்து வருகின்ற

  ‘கூந்தன்மாக் கொன்று குடமாடிக் கோவலனாய்ப்
பூந்தொடியைப் புல்லிய ஞான்றுஉண்டால் -யாங்குஒளித்தாய்
தென்னவனே! தேர்வேந்தே! தேறுநீர்க் கூடலார்
மன்னவனே! மார்பின் மறு?’                        

(முத்தொள்ளாயிரம், 4.)

  என்ற செய்யுளால் உணரலாகும்.

.

நீர்  சொல்லும் மேன்மை  -அர்ஜுனன் -
பாசுபதாஸ்த்ரம் -பெற்ற விருத்தாந்தம் -
கண்ணன் திருவடியில் போட்ட புஷ்பம் ருத்ரன் தலை மேல் கண்டு -
தீர்த்தன் -உலகு அளந்த சேவடி -பூம் தாமம்
அவையே சிவன் முடி மேல் தான் கண்டு
பார்த்தன் தெளிந்து ஒழிந்தான்
தீர்த்தன் -தீர்த்தம் கொடுத்தவன் -ஸ்ரீ பாத தீர்த்தம் -
பாத உதகென பாவனார்த்தம் ஜடா மத்யே யோக்யதை ஈஸ்வர சம்ஹிதை பிரமாணம்
சத்யா லோகம் வர -திருவடியை -தர்ம தேவதை உருகி -கமண்டலம் -அதையே தீர்த்தமாக சேர்த்து -
சிரசா தரித்து -பாவனார்த்தம் ஜடா மத்யே -யோக்யன் ஆனேன் -
ருத்ரன் முதலில் பெயர் கங்கை தீர்த்தம் தரித்து சிவன் ஆனான் மங்களம் -
பாத உதகென ச சிவன் ஆனான் -
பாவனார்த்தம் புனித தன்மை பெற தரித்து கொண்டான் -
அசுத்தனையும் சுத்தனாக்கும் தன்மை தீர்த்தன்
உலகு அளந்து சேவடி காலத்தில் நடந்த
குறை கொண்டு நான்முகன் -அண்டத்தான் சேவடி ஆங்கு
தம்முடைய ஆகிஞ்சன்யம் -குறை
குண்டிகை நீர் -அருகில் தர்ம தேவதை
மறை கொண்ட மந்தரத்தால் ஸ்ரீ புருஷ சூக்தி
கரை கொண்ட கண்டத்தான் -சென்னி மேல் ஏற
யுக்தா யுகத நிரூபணம் அநீதியில் கை பட நின்றான் -
துர் குணம் போக ஜடையில் ஏறும்படி விலக்கினான் -
ஸ்ரீ பாத தீர்த்தம் -விபூதி மேலே பட -ஸ்ரீ பாத தீர்த்தம் சேர்த்து வர ஆண்டாள் சொல்ல -
பிள்ளை உறங்கா வல்லி தாசர் சிவிகை ஏழப் பண்ணும் ஸ்ரீ பாத தீர்த்தம் போகிறது -
அவர் இடம் வாங்கி உள்ளே வந்தார் -
பார்த்தன் தெளிந்து ஒழிந்த -
கிருஷ்ண விருத்தாந்தம் வாமன அவதாரம் -
சௌலப்யம் -பொது -
ஓங்கி உலகு அளந்த உம்பர் கோமானே -கண்ணன்
ரூபம் -மழலை பேச்சு -மூவடி மாவலி தா -செஷ்டிதன்கள்
மனோஹாரி
குனாகுனம் நிரூபணம் பண்ணாமல் அனைவரையும் தீண்டி -
பூம் தாமம் -சேர்த்தி -
ஒரு தேவதை பக்கலிலே அஸ்தரம் பெற வேண்டி -
புஷ்பங்களை நம் காலில் இட்டு ஜீவி -
அந்த புஷ்பங்களை தரித்து அஸ்த்ர பிரதானம் பண்ணின விருத்தாந்தம் -
அவையே -அவற்றோடு சஜாதீயங்கள் அன்றி அவையே -
முடி மேல் தான் -தலை மேல் கண்டு
பர தேவதை -
தெளிந்து ஒழிந்தான் -தான் காண்டு ஆப்தர் சொல்ல கேட்க அன்றிக்கே சுருதி மூலம் அன்றிக்கே
பிரத்யட்ஷமாக சாஷாத்கரித்து
சாரதியாய் இருந்தும் கலங்காதே -தெளிந்து -
கம்பீரமான மனச உள்ளவன் அர்ஜுனன் -கேசவச்யாத்மா கிரிஷ்ணனுக்கு தாரகன் -
சேவித்து -நம -முன்பும் பின்பும் போய் சேவித்து -சூழ்ந்து இருந்து ஏத்துவர் பல்லாண்டு
அழகு வெள்ளம் தள்ள -சௌந்தர்யா அலை யில் சுற்றி சுற்றி சேவித்து -
பெருமையை உணர்ந்து கொண்டான் -
திரு துழாய் மலை சர்வ ஸ்மாத் பரன் -சர்வாதிகன் காட்டும் -
ஒருவரால் பேச முடியுமா
அறிவு கேடர் விசாரம் செய்யும் படி இல்லையே -

நஞ்சீயர் திருவடிகளே சரணம்

நம்பிள்ளை திருவடிகளே சரணம்

பெரியவாச்சான் பிள்ளை திருவடிகளே சரணம்
வாதி கேசரி அழகிய மணவாள ஜீயர் திருவடிகளே சரணம்
வடக்கு திருவீதி பிள்ளை திருவடிகளே சரணம்
ஆழ்வார் எம்பெருமானார் ஜீயர் திருவடிகளே சரணம்.

திருவாய்மொழி வியாக்யானம் -ஈடு -2-8-5–ஸ்ரீ M.A V .சுவாமிகள் –

December 8, 2012

ஓவாத் துயர்ப்பிறவி உட்படமற்று எவ்வெவையும்
மூவாத் தனிமுதலாய் மூவுலகும் காவலோன்
மாவாகி ஆமையாய் மீனாகி மானிடம்ஆம்
தேவாதி தேவ பெருமான்என் தீர்த்தனே.

    பொ-ரை : ‘ஹயக்கிரீவனாகி, ஆமையாகி, மீனாகி, இராமன் கிருஷ்ணன் முதலிய மனிதவடிவமும் ஆன, தேவர்கட்கும் தேவர்களான நித்தியசூரிகட்குத் தலைவனாகிய என் தீர்த்தன், இடைவிடாத துன்பத்தையுடைய பிறப்பு முதலாக மற்றும் உள்ள எல்லாவற்றுக்கும் சோம்புதல் இல்லாத தனித்த காரணனாகி மூன்று உலகங்களையும் பாதுகாக்கின்றவன் என்றவாறு.

    வி-கு : ‘ஓவா, மூவா’ என்பன, ஈறு கெட்ட எதிர்மறைப்பெயரெச்சங்கள் மூத்தல் – சோம்புதல் அல்லது, அழிதல். ‘ஆய்’ என்னும் செய்தெனெச்சம், ‘காவலோன்’ என்னும் வினையாலணையும் பெயர் கொண்டது. ‘ஆம் பெருமான்’ என்க. தீர்த்தன் – பரிசுத்தம் ஆக்க வல்லவன்.

    ஈடு : ஐந்தாம் பாட்டு. ‘இணைவன்ஆம் எப்பொருட்கும்’ என்றார்; அதனை விரிக்கிறார்.

    ஓவாத் துயர்ப்பிறவி உட்பட மற்று எவ்வெவையும் – உச்சி வீடும் விடாத துயரை விளைக்கக் கூடியதான 2ஜன்மம் தொடக்கமாக மற்றும் உண்டான ஐந்தற்கும், அவற்றை உடையவான பொருள்கட்கும். மேல் ‘நீந்தும் துயர்ப்பிறவி’ என்றார்; இங்கு ‘ஓவா’ என்கிறார்; இதனால், ‘ஒருகால் விட்டுப் பிடிக்குமதுவும் இல்லை’ என்கிறார் என்று கொள்க. ‘மூவா’ என்பதனை, ‘மூவாப்பிறவி’ என்று மேலே உள்ள பிறவிக்கு அடைமொழியாக்கிப் பிரவாஹரூபத்தாலே நித்தியமாகச் செல்லுகிற பிறவிக்குத் தனிமுதல் என்னுதல்; அன்றி, ஆற்றொழுக்காகத் தனி முதலுக்கே அடைமொழி

யாக்கி, முசியாத தானே தனித்த காரணம் என்னுதல். 1முசியாத காரணமாவது, தன்பக்கலிலே வழிபடவேண்டும் என்று நினைத்து உறுப்புகளைக் கொடுத்துவிட, கொடுத்த, 2உபகரணங்களைக் கொண்டு வழிகெட நடவாநின்றால், ‘இப்போது இங்ஙனே போயிற்றதாகில், கிரமத்திலே நம் பக்கலிலே ருசியைப் பிறப்பித்து மீட்டுக் கொள்கிறோம்’ என்று அவர்கள் விருப்பின்படி விட்டு உதாசீனனாய் இருக்கும்; இப்படி, தன் நினைவைப் தப்பிப் போகச் செய்தேயும், கிருஷிகன் ஆனவன் ‘ஒருகால் பதர்த்ததே அன்றோ?’ என்று சோம்பிக் கைவாங்காதே மேலே மேலே கோலுமாறு போன்று, ‘ஒரு கால் அல்லா ஒருகாலாகிலும் ஆகிறது’ என்று படைத்துக்கொண்டே இருத்தல். 3‘சோம்பாது இப்பல் உருவை எல்லாம் படர்வித்தவித்தா’ என்றார் பெரிய திருவந்தாதியில்.

    ‘இப்படி, இவன் படைத்துக் காப்பது எவ்வளவு?’ என்னில், ‘மூன்று உலகங்களும்’ என்கிறார் மேல்: அதாவது, படைக்கப்படுகின்ற உலகங்களின் எல்லையளவும். மூவுலகு -4கீழும் மேலும் நடுவும் என்னுதல்’ கிருதகம், அகிருதகம், கிருதகாகிருதகம் என்னுதல். காவலாவது, சாஸ்திரங்களைக் கொடுத்தல் முதலியவைகளாலே காத்தல். ‘இப்படிக் காத்தல் தன் மேன்மை குலையாதே நின்றோ?’ என்னில், ‘கர்மங்கட்குக் கட்டுப்படாதவன் கர்மங்கட்குக் கட்டுப்பட்டவர்களைப் போன்று பிறந்தாயிற்றுக் காப்பது’ என்கிறார் மேல். மா ஆகி – ஹயக்கிரீவமூர்த்தியாய் அவதரித்தபடி. ஆமை ஆய் மீன் ஆகி -5சாஸ்திரங்களுக்குக் காரணமான அவதாரங்கள். மானிடம் – இராமன் கிருஷ்ணன் முதலிய அவதாரங்கள். இவைஒழுக்கத்தை அநுஷ்டித்துக் காட்ட வந்த அவதாரங்கள். 1‘அந்த இராகவன் உலகினுடைய மரியாதையைச் செய்கிறவன், செய்விக்கிறவன்’ என்றார் ஸ்ரீ வால்மீகி. 2பெரியவன் எதனை எதனைச் செய்கிறானோ, அதனையே மற்றை மக்களும் செய்கிறார்கள்; அப் பெரியவன்  எதனைப் பிரமாணமாக வேண்டுமென்று செய்கிறானோ, அதனையே உலகமும் அநுசரிக்கிறது’, என்பது ஸ்ரீ கீதை. ‘இப்படித் தாழவிட்டு அவதரிக்கிறவன்தான் யார்?’ என்னில், தேவாதி தேவபெருமான் – மனதமணம் பொறாத தேவமணம் பொறாத நித்திய குரிகட்கு அவ்வருகானவன். என் தீர்த்தனே – நல்ல இனிய பொருள்களின் கூட்டம் இருக்க, தாழ்ந்த பொருள்களை விரும்புவாரைப் போன்று, தானும் தன்னுடைய குணங்களும் இருக்க, சுவை ஒளி ஊறு ஓசை நாற்றங்கட்கு விஷயமாக உள்ளனவற்றை விரும்பிப் போந்த என்னை அவற்றை விட்டுத் தன்னையே விரும்பும்படியான சுத்தியைப் பிறப்பித்த சுத்தியையுடையவன். அன்றி, ‘நான் இழிந்து ஆடும் துறை’ என்னுதல்.

கீழும்’ என்றது, பூமிக்குக் கீழேயுள்ள ஏழ் உலகங்களை; ‘மேலும்’ என்றது, பூமிக்கு
மேலேயுள்ள ஆறு உலகங்களை; ‘நடுவும்’ என்றது, இப்பூவுலகத்தை. பூலோகம்,
புவர்லோகம், சுவர்லோகம் என்னும் மூன்றும் கிருதகம்; ஜனலோகம், தபோலோகம்,
சத்தியலோகம் என்னும் மூன்றும் அகிருதகம்; மகர்லோகம் ஒன்றும், கிருதகாகிருதகம்-
செய்யப்படுவது; அழிவது, அகிருதகம் – செய்யப்படாதது; அழியாதது. கிருதகா கிருதகம்
– செய்யப்பட்டும் செய்யப்படாமலுமிருப்பது; அழிந்தும் அழியாமலுமிருப்பது. இங்குக்
கூறியவையெல்லாம் தினப்பிரளயத்தில் எனக் கொள்க.

1. ஸ்ரீராமா. சுந். 35 : 11 இவ்விடத்தில்,

  “அறந்தலை நிறுத்தி வேதம் அருள்சுரந்து அறைந்த நீதித்
திறந்தெரிந்து உலகம் பூணச் செந்நெறி செலுத்தி”

  என்ற கம்பர் திருவாக்கை நினைவு கூர்தல் தகும்.

இணைவனாம் எப்பொருள்களுக்கும் விவரிக்கிறார் இதில் -
என்னுடைய தீர்த்தன் புனிதன்
மாவாக்கி ஹயக்ரீவர்
ஆமையாய்
தேவாதி தேவன்
ஓவாத் துயர் -நீங்க
மூவா தனி முதல் -த்ரிவித காரனணன்
ஒருகால் விட்டு பிடிக்காமல்-சங்கிலி தொடர் போல்
பிறவி -உச்சி வீடு -மழை கொஞ்சம் நிற்குமாம் -அது போல் இன்றி -
ஜன்மம் தொடக்கமான -விகாரகங்கள் அசதி ஜாயதே ஷட் விகாரங்கள் -
உட்பட மற்று -மூவா தனி முதல் -மேலே கூட்டுதல்
மூவா அழியாத -
மூவா ஓவா துயர் பிறவி
முசியாத அத்வதீய காரணம் -
மண் குடம் -போல் இன்றி அழியாமல் -
கொடுத்த உபகரணங்கள் கொண்டு -தன்னை அடையாமல் -இருந்தாலும் ருசி பிறப்பித்து
ஒன்றும் -தேவும் -ஒன்றி இருக்கும் -பிரளய காலத்தில் சூஷ்ம ரூபத்துடன் ஒட்டி -
கரண களேபரங்கள் -சிறகு ஒடிந்த பஷி போலே இருக்காமல் -சிருஷ்டித்து -
வழிபட்டு தன்னை அடைய -
அவன் இடம் தானே இருந்தது முன்பு -
வேலை செய்து சம்பாதித்து கவலை இன்றி படுத்து இருக்க
இப்பொழுதே படுத்து பொழுது கழித்தால் -அவன் போலே
ஞான சூன்யம் -விருப்பத்தால் கைங்கர்யம் செய்ய -சேர்ந்தால் தான் அடைந்தது பயன் -
இருவருக்கும் பலன் வேண்டுமே -
நீ தந்த ஆக்கை -வழி  உழன்று -
சரீரம் படகு இந்த்ரியம் துடுப்பு -சம்சார சாகரம் -
வழி கெட நடவா நின்றால் -க்ரமத்தில் கூட்டி கொள்ள -அனுமதி தானம் பண்ணி -
நல்லதுக்கும் கெட்டதுக்கும் அனுமதி வேண்டுமே -
ஸ்வா தந்த்ர்யத்தால் செய்வதை அனுமதித்து -
வாதி கேசரி ஜீயர் -இதுக்கு பிரயோஜனம் கேவல லீலை
கெட்ட கார்யம் உபெஷித்து இருக்கிறான் -உதாசீனன் -
தன நினைவை தப்பி போர செய்தேயும்
சத்ய சங்கல்பன் -அடைய நினைத்தாலும் -தப்பி போனால் சோம்பி கை வாங்காமல் -
கிருஷி -செய்தவன் -ஒரு கால் ஆகும் என்று சிருஷ்டியா இருக்கும் மூவா -
மூ  உலகும் -அனைத்தையும்
சாஸ்திரம் கொடுத்து ரஷித்து
மா ஆகி -மிருகம் -அரிமா சிங்கம் கைம்மா யானை
ஆமையாகி -
மா ஹயக்ரீவ மூர்த்தி -வேத -வித்யை
ஆமையாய் -புராணா கொடுத்து -மீனாய் -மது கைடபர் -வேத பிரதன் -ரஷித்து கொடுத்து
காவல் காக்கிறவன் -சாஸ்திரங்கள் கொடுத்த அவதாரம் -
அனுஷ்டிக்க ராம கிருஷ்ண அவதாரங்கள்
மரியாதை -கட்டுப்பாடு -செய்கிறவனும் செய்விப்பவனும் அவனே
தாசரதி ச்ரேஷ்டன் -மற்றவருக்கு எடுத்துக்காட்டு -
மானிடமாய் வந்து அனுஷ்டித்து காட்டி -
தேவாதி தேவ பெருமான்
மனுஷ்ய கந்தம் பொறாத தேவர் கந்தம் பொறாத நித்ய ஸூரி கள் -அவர்களுக்கும் பெருமான் -
தேவதைகள் ஹவிர் பாவம் வாங்கி -வாந்தி வரும் -கை மட்டும் நீட்டி -கண்ணை மூக்கை மூடி கொண்டு -
மனிசர்க்கு தேவர் போல் தேவருக்கும் தேவாவோ
தானும் தன குணங்களுக்கும் இருக்க சப்தாதி விஷயங்களை விரும்பி போகும் என்னை
பரி சுத்தம் ஆக்கி -
என் தீர்த்தன் -தன்னை பற்றும் படி தன்னையே
நான் இழிந்து ஆடும் துறை -ஆக்கிக் கொடுத்தான் -

நஞ்சீயர் திருவடிகளே சரணம்

நம்பிள்ளை திருவடிகளே சரணம்

பெரியவாச்சான் பிள்ளை திருவடிகளே சரணம்
வாதி கேசரி அழகிய மணவாள ஜீயர் திருவடிகளே சரணம்
வடக்கு திருவீதி பிள்ளை திருவடிகளே சரணம்
ஆழ்வார் எம்பெருமானார் ஜீயர் திருவடிகளே சரணம்.

திருவாய்மொழி வியாக்யானம் -ஈடு -2-8-4–ஸ்ரீ M.A V .சுவாமிகள் –

December 8, 2012

புலன்ஐந்து மேயும் பொறிஐந்தும் நீங்கி
நலம் அந்தம் இல்லதுஓர் நாடு புகுவீர்!
அலமந்து வீய அசுரரைச் செற்றான்
பலம்முந்து சீரில் படிமின்ஓ வாதே.

    பொ-ரை : சுவை ஒளி ஊறு ஓசை நாற்றம் என்னும் ஐந்து புலன்களிலும் 2மேய்கிற ஐம்பொறிகட்கும் வசப்பட்டு இருத்தலைத் தவிர்ந்து, ஆனந்தம் முடிவு இல்லாததாய் ஒப்பு அற்றதாய் உள்ள வீட்டு உலகின்கண் செல்ல இருக்கின்றவர்களே! மனம் சுழன்று அழியும்படி அசுரர்களை அழித்தவனுடைய பலம் முற்பட்டிருக்கின்ற நற்குணங்களில் இடைவிடாமல் மூழ்குங்கள்’ என்றவாறு.

    வி-கு : ‘நீங்கிப் புகுவீர்’ என்றும், ‘வீயச் செற்றான்’ என்றும் முடிக்க. ‘ஓவாது படிமின்’ என மாற்றுக. அலமரல் – மனம் சுழலல்; ‘அலமரல் தெருமரல் ஆயிரண்டும் சுழற்சி’ என்றார் ஆசிரியர் தொல்காப்பியனார். ‘சீரில் படிமின் ஓவாதே’ என்ற இவ்விடத்தில் ‘நற்குணக்கடல் ஆடுதல் நன்றரோ’ என்ற கம்பர் திருவாக்கை ஒப்பு நோக்குக. ‘நலமந்த மில்லதோர் நாடு’ என்ற இப்பெரியாருடைய திருவாக்கைப் பின் பற்றியே திருக்குறள் உரையில், பல இடங்களில் வீட்டினை ‘அந்தமில் இன்பத்து அழிவில் வீடு’ என்று எழுதிச் செல்வர் ஆசிரியர் பரிமேலழகர்.

    ஈடு : நாலாம் பாட்டு. 3‘அவனுடைய பரத்துவத்தில் கண்ணழிவு அற்றிருந்தது; இனி, இதற்கு அவ்வருகு இல்லை என்னும் நன்மை பெறவேண்டும்’ என்று இருப்பார் அவனை விரைவில் அடைவதற்குப் பாருங்கோள்’ என்கிறார்.

    புலன் ஐந்து மேயும் பொறி ஐந்தும் நீங்கி – புலன் ஐந்து என்றது, 4விஷயங்களை; அவற்றிலே விருப்பத்தைச் செலுத்துகின்ற பொறி ஐந்து என்றது, மெய் வாய் கண் மூக்குச் செவிகளை; அவற்றிற்கு

வசப்பட்டிருத்தலைத் தவிர்ந்து. சிலபொருள்களை 1வறை நாற்றத்தைக் காட்டி முடிக்குமாறு போன்று, புலன்களிலே மூட்டி நசிப்பிக்கையாலே, இந்திரியங்களைப் ‘பொறி’ என்கிறது. இத்தால், ‘ஓர் அளவிற்கு உட்பட்ட பொருள்களைப் பற்றுகின்ற இந்திரியங்கட்கு வசப்பட்டு இருத்தலைத் தவிர்ந்து’ என்றபடி. நலம் அந்தம் இல்லது ஓர் நாடு புகுவீர் – நன்மைக்கு முடிவு இன்றியே இருக்கின்ற நாட்டிலே புகவேண்டி இருப்பீர்! 2‘ஸ்வ விநாசங்காண் மோக்ஷம்’ என்கை அன்றி, 3ஆபத தமரான இவர் நன்மைக்கு முடிவு இல்லாதது ஒரு 4தேச விசேஷம் உண்டாக அருளிச்செய்து வைத்தாரே அன்றோ! இப்பேற்றுக்கு இசைவே அதிகாரம் என்பார் ‘புகுவீர்’ என்கிறார்.

    ‘அது ஒரு நாடும் உண்டாய், ‘அது பெறவேண்டும்’ என்னும் நசையும்  உண்டானாலும், பிரபல விரோதிகள் கிடக்குமாகில் பிரயோஜனம் இல்லையே?’ என்னில், அலமந்து வீய அசுரரைச் செற்றான் – தடுமாறி முடிந்து போகும்படி அசுரர் கூட்டத்தை அழியச் செய்தான். இதனால், ‘விரோதி போக்குகை நம் பணியோ?’ என்கிறார். பலம் முந்து சீரில் படிமின் – அவனுடைய பலம் முற்பட்டிருக்கின கல்யாணகுணங்களிலே அன்புடையர் ஆகுங்கோள். 5‘செய்வதற்குச் சுக ரூபமாக இருக்கும், நினைத்த பலன்களைக் கொடுத்துத் தான் அழிவில்லாமல் இருக்கும்’ என்னும்படி அறுதி செய்யப்பட்ட விஷய 6சாரஸ்யத்தாலே, சாதன தசையே தொடங்கி இனியதாய் இருத்தலின் ‘பலம் முந்து சீர்’ என்கிறார். ஓவாதே – ‘பௌர்ணமி அல்லாத மற்றை நாள்களில் கடல் தீண்டலாகாது’ என்னுமாறு போன்று ஒரு நியதி இலை இதற்கு; மாறாமல் அடைவதற்குப் பாருங்கோள். இனி, 1‘நானும் சொன்னேன்; நமரும் உரைமின் நமோநா ராயணமே,’ என்றது போன்று, தமக்குச் சுவையாய் இருத்தலால் ‘இடைவிடாமல் அனுபவியுங்கோள்’ என்கிறார் எனலுமாம்.

யான்எனது என்னுஞ் செருக்குஅறுப்பான் வானோர்க்கு
உயர்ந்த உலகம் புகும்.

  ‘தாழ்வீழ்வார் மென்றோள் துயிலின் இனிதுகொல்
தாமரைக் கண்ணான் உலகு?’

  என்றார் தெய்வப்புலமைத் திருவள்ளுவனாரும்.

ஈச்வரத்வம் கண் அழிவு அற்று இருந்தது -
உயர்வரையர் நன்மை பெற கடுக்க ஆஸ்ர்யக்க பாரும் என்கிறார்
புலன் ஐந்தும் -மேயும்
பொறி -இந்த்ரியங்கள் -ஐந்தும் நீங்கி
நலம் அந்தமில் ஓர் நாடு -பரம பதம் -புக ஆசை உள்ளவர்கள் -
பலன்  முந்து சீரில் -திருக் கல்யாணகுணங்கள் பலன் முதலில் கொடுக்கும்
ஓவாதே படிமின்
அசுரரை அலமந்து வீய செய்தவன் -
புலன் ஐந்து விஷயங்களாய் -சப்தாதி -ரூபம்ரசம் கந்தம் ஸ்பர்சம்
பொறி -இந்திரியங்கள்-ஐந்தும் -ஸ்ரோத்ராதிகள் -காத்து முதலான
அவற்றுக்கு வச்யர் ஆகுவதுதவிர்ந்து -நீங்கி
மூட்டி நசிப்பிக்கையாலே பொறி -
அபரிச்சின்ன வச்துவை இந்திரியங்களுக்கு -விஷயமாக்கி -ஈடுபடுத்தி
நலம் அந்தமில் நாடு புகுவீர் -பரமபதம் -
சு துக்க விநாசம் தான் மோஷம் என்று இராமல்-
வருத்தமும் தீர்ந்து -மகிழ்ந்தேலோ -என்பதால் -ஆப்த தமர் -ஸ்ரீ ஸூ கதி
தத்வ த்ரயம் உள்ளபடி அறிந்து -நன்மைக்கு முடிவு இல்லாத தேசம் உண்டு -
புகுவீர் -இசைவே அதிகாரம் -போகவிருப்பம் ஒன்றே வேண்டும்
வேற தகுதி ஒன்றும்
தோல் புரையே -சரீர பிரயோஜனம் -மனம் உடையீர் மர்ம ஸ்பர்சிக்கு சரத்தை ஒன்றே வேண்டும் -
கூடும் மனம் உடையீர் -வந்து ஒல்லை கூடுமினோ -
இச்சை அதிகாரம்-இரக்கம் உபாயம் -இனிமை உபேயம் -நஞ்சீயர் ஸ்ரீ ஸூக்தி -
இசைவே இப் பேற்றுக்கு வேண்டியது
நாடும் உண்டாய் -அடைய வேண்டும் நசையும்  உண்டாலும் -விரோதிகள்
அசுர வர்க்கத்தை அழிய செய்தானே -
பலம் முற்பட்டு இருக்கிற கல்யாண குணங்களில்
சாதனம் முன்பே பலம் -
பக்தி யோகம் செய்யும் பொழுது -இனிமை தானே சுசுகம் கர்த்தவ்யம் -சாதனதசையிலே இனிமை -
ச்மர்தவ்ய விஷய சாரச்யத்தாலே -பலன் முந்து சீர்
ஓவாதே படிமின் -இடைவிடாமல் முழுக -பண்ண கால நேரம் பார்க்க வேண்டாம்
நியதி இல்லை
கடல் ஸ்நானம் அம்மாவாசை பௌர்ணமி நாளில் தான் தீண்டலாம் -
பகவத் பஜனம் சிந்தனம் நியதி இல்லை -மாறாதே ஆசரிக்க
தன நிலையில் இடைவிடாதே
நானும் சொன்னேன் நமரும் உரைமின்
தேன் கன்னல் அமுது போல் இனிமை

நஞ்சீயர் திருவடிகளே சரணம்

நம்பிள்ளை திருவடிகளே சரணம்

பெரியவாச்சான் பிள்ளை திருவடிகளே சரணம்
வாதி கேசரி அழகிய மணவாள ஜீயர் திருவடிகளே சரணம்
வடக்கு திருவீதி பிள்ளை திருவடிகளே சரணம்
ஆழ்வார் எம்பெருமானார் ஜீயர் திருவடிகளே சரணம்.

திருவாய்மொழி வியாக்யானம் -ஈடு -2-8-3–ஸ்ரீ M.A V .சுவாமிகள் –

December 8, 2012

புணர்க்கும் அயன்ஆம்; அழிக்கும் அரன்ஆம்;
புணர்த்ததன் உந்தியோடு ஆகத்து மன்னிப்
புணர்த்த திருஆகித் தன்மார்வில் தான்சேர்
புணர்ப்பன் பெரும்புணர்ப்பு எங்கும் புலனே.

பொ-ரை : ‘தன்னை உண்டாக்கிய உந்தியோடு பொருந்தி உலகத்தை எல்லாம் படைக்கின்ற பிரமனும் ஆவான்; திருமேனியில் வலப்பாகத்தில் பொருந்தி உலகங்களை எல்லாம் அழிக்கின்ற சிவனும் ஆவான்; தனது திருமார்வில் சேர்க்கப்பட்ட பெரிய பிராட்டியாரை உடையனாய்த் தனக்குத் தகுதியான செயலை உடையனாய் இருக்கிற எம்பெருமானுடைய பெரிய காரியங்கள் எங்கும் காணக் கூடியனவாய் இருக்கும்’ என்றவாறு.

    வி-கு : ‘தன் புணர்த்த உந்தியோடு மன்னிப்புணர்க்கும் அயன் ஆம்; ஆகத்து மன்னி அழிக்கும் அரன் ஆம்; தன் மார்வில் புணர்த்த திரு ஆகி, தான் சேர் புணர்ப்பன் பெரும்புணர்ப்பு எங்கும் புலன்’ எனக் கூட்டுக. மூன்றாமடியிலுள்ள புணர்த்தல் – சேர்த்தல். புணர்ப்பன் செயலையுடையவன். புணர்ப்பு – செயல்.

    ஈடு : மூன்றாம் பாட்டு. 1‘இருவர் அவர் முதலும் தானே’ என்கிற பதங்களை விவரியாநின்றுகொண்டு, ‘திருமகள் கேள்வனுடைய அதிமாநுஷ சேஷ்டிதங்களை எங்கும் பார்க்கலாம்’ என்கிறார்.

    புணர்க்கும் அயன் ஆம் – இவற்றைப் படைத்தலையே தொழிலாகக் கொண்டிருக்கிற பிரமனும் ஆம். அழிக்கும் அரன் ஆம் – சுடுதடி போலே இவற்றை அடைய அழித்துக் கொண்டிருக்கிற சிவனும் ஆம். 2‘அந்த நாராயணனால் நன்கு காண்பிக்கப்பட்ட படைத்தல் அழித்தல் என்னும் தொழில்களை உடையவர்களாய்ப் படைத்தல் அழித்தல்களைச் செய்கிறார்கள்’ என்றும், 3‘பிரமனே! உன்னிடத்தில் அந்தாரத்துமாவாய் நின்று சிருஷ்டியைச் செய்யப்போகிறேன்’ என்றும் வருகிறபடியே, அவன் அந்தராத்துமாவாய் நின்று நடத்துவிக்க இவற்றைச் செய்கிறார்கள். புணர்த்த தன் உந்தியோடு மன்னிப் புணர்க்கும் அயன் ஆம் ஆகத்து மன்னி அழிக்கும் அரன் ஆம் – இவைதாம் இவர்கள் செய்ய வல்லராவது அவன் திருமேனியைப் பற்றி இருந்த போதாயிற்று; பால் குடிக்கும் குழந்தை வாயில் முலை வாங்கினால் தரியாதது போன்று, இவர்களும்

திருமேனியை விட்டு விலகின், ஆற்றல் இல்லாதவர்கள் ஆவர்கள் என்றபடி. 1இத்தால், சாமாநாதிகர்ணயத்தாலே அந்தர்யாமித்துவம் சொல்லிற்று. ‘புணர்த்த தன் உந்தி’ என்கையாலே, 2காரணத்துவம் சொல்லிற்று; ‘ஆகத்து மன்னி’ என்கையாலே, திருமேனியைப் பற்றிப் பெற்ற சொரூபத்தினை உடையவர் என்னுமிடம் சொல்லிற்று.

    புணர்த்த திருவாகித் தன் மார்வில் – திருமார்வில் எப்பொழுதும் சேர்ந்திருக்கிற பெரிய பிராட்டியாரை உடையனாய். 3‘இது இப்பொழுது சொல்லுகிறது என்?’ என்னில், பிரமன் முதலியோர்கட்கு நிர்வாஹகன் என்றதைப் போன்று, திருமகள் சம்பந்தமும் ஐஸ்வர்யத்துக்குக் காரணமாகையாலே சொல்லுகிறார். பெரிய பிராட்டியாருடைய சம்பந்தம் நீர்மைக்கும் மேன்மைக்கும் காரணமாம் அன்றோ?’ தான் சேர் புணர்ப்பன் – படைத்தல் காரணமாக ஏகார்ணவத்திலே சாய்ந்தருளினவன் என்னுதல்; தனக்குத் தகுதியான செயல்களை உடையவன் என்னுதல். பெரும்புணர்ப்பு எங்கும் புலனே – 4பிரமன்முதலியோர் மேற்கொண்ட காரியங்களை அவர்கள்வழியாலே நடத்தியும், தான் மேற்கொண்ட காரியங்களைத் தானே நடத்தியும் போருகையாலே தன்னுடைய 1யானைத் தொழில்கள் எங்கும் காணலாய் இருக்கும்.

1. ‘இத்தால்’ என்றது, ‘புணர்த்த தன் உந்தியோடு ஆகத்து மன்னிப் புணர்க்கும் அயனாம்;
ஆகத்து மன்னி அழிக்கும் அரனாம்’ என்ற இதனால், என்றபடி. ‘அந்தர்யாமித்துவம்
சொல்லிற்று’ என்றது, ‘சரீர ஆத்தும பாவம் சொல்லிற்று’ என்றபடி.

2. காரணத்துவம் சொல்லிற்று’ என்றது, ‘பெரியவனை மாயவனைப் பேருலகம் எல்லாம்,
விரிகமல உந்தியுடை விண்ணவனை’ ( சிலப். ஆய்ச்.) என்கிறபடியே, உலகமெல்லாம்
உண்டாதற்குக் காரணமாதலை நோக்கி.

  ‘பந்திக் கமலத் தடம்சூ ழரங்கர் படைப்புஅழிப்புச்
சிந்தித் திடுவதும் இல்லைகண் டீர்!அத் திசைமுகனோடு
உந்திக் கமலம் விரிந்தால் விரியும்; உகக்கடையில்
முந்திக் குவியி லுடனே குவியும்இம் மூதண்டமே.’

  என்றார் திவ்வியகவியும்.

(திருவரங். மாலை, 19.)

3. ‘இது இப்பொழுது சொல்லுகிறது என்? என்னில்’ என்றது, ‘ஈஸ்வரத்துவம் சொல்லுகிற
இவ்விடத்திலே லக்ஷ்மீ சம்பந்தம் சொல்லுதல் என்?’ என்றபடி.

4. ‘முன்னுரு வாயினை நின்திரு நாபியின் முளரியின் வாழ்முனிவன்
தன்னுரு வாகி இருந்து படைத்தனை; பலசக தண்டமுநீ
நின்னுரு வாகி அளித்திடு கின்றனை; நித்த விபூதியினால்
என்னுரு வாகி அழிக்கவும் நின்றனை; ஏதம்இல் மாதவனே!’

  என்ற வில்லிபாரதச் செய்யுள் ஈண்டு ஒப்பு நோக்கலாகும். இது சிவபெருமான்
கிருஷ்ணனை நோக்கிக் கூறியது. (பதின்மூன். போர்ச். 220.)

இருவர் அவர் முதல்வன் தானே விவரிக்கிறார்
புணர்க்கும் அயனாம் அழிக்கும் அரனாம்
புணர்த்த தன் உந்தியோடு ஆகத்து மன்னி
புணர்த்த திருவாகித் தன் மாறவில் தான் சேர்
புனர்ப்பன் பெரும் புனர்ர்ப் பெங்கும் புலனே
எங்கும் புலன் ஆகிறான்
பிரம ருத்ரன் அவன்
சுடுதடி -வெட்டியான் வைத்து உள்ள தடி -அது போல் ருத்ரன்
தாகான -அழித்து கொடுக்கும் -
சிருஷ்டி சம்கார -பிரசாதம் -குரோதம் மூலம் உண்டாகி -
புரம்  மூன்று எரித்து அயன் அரன்  என உளன்
சாமாதிகரணம்
புணர்த்த தன உந்தியோடு -இவர்கள் செய்ய வல்லவர்கள் அவன் திரு மேனி பற்றி தான் -
தனஞ்சய பிரஜை வாயில் முலை வாங்கி கத்துமா போலே -
புணர்த்த காரனத்வம்
திருமேனி பற்றி லாபத ஸ்வரூபம்
திரு மார்பில் நித்ய -திருவாகி -அந்தர்யாமித்வம் சொல்லாமல் உடையவனாய்
லஷ்மி சம்பந்தமும் ஐஸ்வர்யம் காட்டும் -
பெரிய பிராட்டியார் சேர்த்தி மேன்மை நீர்மை இரண்டுக்கும் அடி -
வலத்த-நீர்மை -கீழே நீர்மை சொல்லி இத்தால்மேன்மை சொல்லி இருபத்தினாராயிர படி -
தாம் சேர் -புனர்ப்பன் -எகார்ணத்த்வத்தில் சாய்ந்து
பெரும் புணர்ப்பு -பிரமாதிகள் அதிகரித்த செயல்கள் தான் அதி கருத்த செயல்கள் -
யானைத் தொழில்கள் -அதி மானுஷ நிரந்குச வியாபாரங்கள் -
பெரும் புணர்ப்பு -எங்கும் புலன்
அவன் அருளால் காட்ட காணலாம் எங்கும் -

நஞ்சீயர் திருவடிகளே சரணம்

நம்பிள்ளை திருவடிகளே சரணம்

பெரியவாச்சான் பிள்ளை திருவடிகளே சரணம்
வாதி கேசரி அழகிய மணவாள ஜீயர் திருவடிகளே சரணம்
வடக்கு திருவீதி பிள்ளை திருவடிகளே சரணம்
ஆழ்வார் எம்பெருமானார் ஜீயர் திருவடிகளே சரணம்.

திருவாய்மொழி வியாக்யானம் -ஈடு -2-8-2—ஸ்ரீ M.A V .சுவாமிகள்

December 8, 2012

நீந்தும் துயர்ப்பிறவி உட்படமற்று எவ்வெவையும்
நீந்தும்; துயர்இல்லா வீடு முதல்ஆம்;
பூந்தண் புனல் பொய்கை யானை இடர்கடிந்த
பூந்தண் துழாய்என் தனிநா யகன்புணர்ப்பே.

    பொ-ரை : ‘பூக்களையுடைய குளிர்ந்த தண்ணீர் நிறைத்த பொய்கையிலே கஜேந்திரன் அடைந்த துன்பத்தைப் போக்கிய, அழகிய குளிர்ந்த திருத்துழாய் மாலையைத் தரித்த, எனது ஒப்பற்ற தலைவனுடைய சம்பந்தமானது, நீந்தப்படுகிற துன்பத்தையுடைய பிறப்பு முதலாக உள்ள மற்று எல்லாத் துன்பங்களையும் போக்கும்; துன்பம் இல்லாத வீட்டுலகிற்கும் காரணமாம்,’ என்றவாறு.

    வி-கு : இரண்டாமடியிதுள்ள ‘நீந்தும்’ என்பது, மெலித்தல் விகாரம்; ‘நீந்தும்’ என்பது சொல்; இது முற்று. மேலது, பெயரெச்சம்.

முதல் காரணம். ‘பொய்கை – மானிடர் ஆக்காத நீர்நிலை’ என்பர் நச்சினார்க்கினியர். புணர்ப்பு -சம்பந்தம்.

    ஈடு : இரண்டாம் பாட்டு. ‘என் தனி நாயகன் புணர்ப்பு’ என்கையாலே, ‘எம்பெருமான்தான் வேண்டுமோ? அவனோடு உள்ள சம்பந்தமே மோக்ஷத்தைக் கொடுக்கும்,’என்கிறார்.

    மேற்பாசுரத்தில் ‘பிறவிக்கடல் நீந்துவார்க்கு’ என்ற அதனுடைய விவரணமாய் இருக்கின்றது இப்பாசுரம். நீந்தும் துயர்ப்பிறவி உட்பட மற்று எவ்வெவையும் நீந்தும் – கடக்க அரிதான துக்கத்தை விளைப்பதான பிறப்புத் தொடக்கமான மற்றும் உண்டான 1அபக்ஷயகேடு முதலானவைகளையும் கடத்தும். ‘கடக்க அரிது’ என்பது போதர ‘நீந்தும்’ என நிகழ்காலச் சொல்லால் அருளிச்செய்கிறார். துயர் இல்லா வீடு முதலாம் -துக்கத்தின் வாசனையும் இல்லாத மோக்ஷத்துக்குக் காரணமாம். இனி, இதனை ஒரு தொடராகக் கொண்டு, ‘கடக்க அரிதான துக்கத்தை உடைத்தான பிறவி தொடக்கமாக நீந்தும் துயரான மற்றும் எவ்வெவையும் இல்லாத மோக்ஷத்துக்குக் காரணமாம்’ என்று பொருள் கோடலுமாம். 2இப் பொருளில், இரண்டாம் அடியிலுள்ள ‘நீந்தும்’ என்பதும் பெயரெச்சம். இவர் ’வீடு’ என்கிறது, பிறவி நீங்குதல் மாத்திரத்தை அன்று; சுகமாக இருத்தலையே இலக்கணமாகவுடைய பகவானிடத்தில் அனுபவிக்கும் அனுபவத்தைச் சொல்லுகிறது. ‘ஆயின், வீடு என்ற சொல் பகவானிடத்தில் அனுபவிக்கும் அனுபவத்தைச் சொல்லுமோ?’ எனின், 3‘முக்திர் மோக்ஷா மஹாநந்த’ என்பது நிகண்டு.

    ‘இப்படித் துக்கத்தைப் போக்கி வீட்டிற்குக் காரணமாதலை எங்கே கண்டோம்? என்னில், சொல்லுகிறார் மேல்: 4பூந்தண்புனல்

பொய்கை யானை இடர் கடிந்த – பரப்பு மாறப் பூத்துக் குளிர்ந்த புனலையுடைத்தான பொய்கையிலே போய்ப் புக்கு முதலையாலே இடர்பட்ட யானையினுடைய துக்கத்தை வாசனையோடே போக்கினவன். இனி, ‘பூவின் செவ்வி அழியாமல் திருவடிகளிலே இடவேண்டும்’ என்று நினைத்து அது பெறாமையால் வந்த இடரைப் போக்கினவன் என்றும், ‘சர்வேஸ்வரன் ஆபத்திற்குத் துணைவன் என்று இருந்தோம்; இவன் இப்படி ஆபத்தை உடையவனாக இருக்க உதவாது ஒழிவதே! அருள் அற்றவனாக இருந்தானே!’ என்று நாட்டிலுள்ளார் நினைக்கில் செய்வது என்?’ என்று அதனாலே வந்த இடரைப் போக்கினவன் என்றும் கூறலுமாம். 1பொய்கை யானை இடர் கடிந்த பூந்தண் துழாய் நாயகன் – வைத்த வளையத்தோடே காணும் மடுவிலே போய் விழுந்தது. ஆனை இடர் கடிந்த பூந்தண் துழாய் நாயகன் – திருத்துழாயின் பரிமளம்போலே காணும் யானையின் இடரைக் கடிந்தது. யானை இடரைப் போக்குகையே அன்றி, தம் இடரைப் போக்கினாற்போலே இவர்க்கு இருத்தலின் ‘இடர் கடிந்த என் தனி நாயகன்’ என்கிறார். புணர்ப்பு – அவனுடைய 3சம்பந்தம். அவனுடைய திருவடிகளில் சம்பந்தம் துக்கத்தையும் போக்கி, ‘சுகமாக இருத்தலையே இலக்கணமாக உடையது’ என்கிற பேற்றையும் தரும்.

    ‘என் தனி நாயகன் புணர்ப்பு நீத்தும்; வீடு முதலாம்’ எனக் கூட்டுக.

என் தனி  நாயகன் புணர்ப்பு
அவன் சம்பந்தமே மோஷ
வீடு முதலாம் பதம் எடுத்து காட்டுகிறார்
பிறவி கடல் நீந்துவாருக்கு விவரணம் ஈட்டில்
நீந்தும் படி செய்யும் -நீத்தும் -வல்லொற்று மெல்லொற்று ஆகி -
அநிஷ்டம் தவிர்த்து இஷ்ட பிராப்தி
பூம் பொய்கை -யானை இடர் போக்கினவன் -என் தனி நாயகன் புணர்ப்பு -சம்பந்தம் தானே பிறவி நீக்கும்
நீந்தும் துயர் பிறவி -உட்பட மற்று எவ்வவையும்
நீந்தும் துயரில்லா வீடு முதலாம்
பூம் தண் புனல் பொய்கை யானை யிடர்  கடிந்த
பூம் தண் துழாய் என் தனி நாயகன் புணர்ப்பே -
ஒன்றாக விட்டு விசெஷணமாகவும்
சகல துக்கம் கடத்தும் -நீந்தும் -வர்த்தமான -அவனால் தான் முடியும்
துயர் இல்லா வீடு -அவன் தான் கொடுப்பான் -பிள்ளை திரு நறையூர் அரையர் -நிர்வாகம்
அநிஷ்ட நிவ்ருத்த-துஷ்கரம் -நீந்தும் துயர் பிறவி
நாமே நீந்தினாலும் கடக்க முடியாது நீந்திக் கொண்டே இருக்க வேண்டும்
அவன் நீத்தும்
வீடுக்கு முதல் -கொடுப்பவன் -
வீட்டுக்கு விசெஷணம் ஆக கொண்டு -வேற நிர்வாகம் -ஒன்றாக கொண்டு -
ஜன்மம் தொடக்கமாக -துயர் -மற்ற அனைத்தையும் நீக்கி -
வீடு முதலாம் -வீடு சம்சாரம் நிவ்ருத்தி மாதரம் அன்று -
அத்வைதிகள் -துக்கம் விடுபடுவது மோஷம் என்பர்
பகவத் பிராப்தி வேண்டுமே
கல் மரம் மட்டை துக்கம் இல்லையே -
அசேதனம் மோஷம் அத்வைதிகள் மோஷ லஷணம்
சுக பாவைக லஷணம் -முக்தி மோஷ -பர்யாய சப்தம் மகா ஆனந்தம் -என்ன கடவது இறே
எங்கே கண்டோம் -
யானை இடர் கடிந்த -
புணர்ப்பு வீடு முதலாம் -நீந்தும் -
காமரு பொய்கை -பரப்பு மாற பூத்து இருக்கும் பொய்கை -முதலை இருப்பது தெரியாமல்
பூம் த ண் பொய்கை ஆகையாலே -முதலையாலே இடர் பட்ட யானை
துக்கம் வாசனை உடன் போக்கினவன்
பூவில் செவ்வி அழியாமல் திருவடியில் இட நினைத்து
பெறாமையால் வந்த இடறிப் போக்கினவன் -
பூம் த ண் துழாய் -வைத்த வளையத்தோடு வந்தான் -மடுவிலே போய் விழுந்தான் -
திருத் துழாயில் பரிமளம் போலே யானையின் இடர் கடிந்தான் -
வாசனை வந்ததுமே இடர் தீர்ந்தது -
எம்பெருமான் வந்து விட்டான் ஆறி இருக்க காரணம் -
பூம் த ண் துழாய் அர்த்தம்
யானையின் நெஞ்சு இடர் தீர்த்த பிரான் -
சர்வேஸ்வரன் ஆபத்சகன் என்று இருந்தோம் -
நாட்டில் உள்ளார் -வராவிடில் -உண்மையாக இருந்து இருந்தால் வந்து போக்கி இருப்பான்
அத்தாலே வந்த இடர் போக்கினான்
எம்பார் -மூன்று ஆபத்துக்கள்
திரௌபதி பிரகலாதன் கஜேந்த்திரன் கூப்பிட்ட -சத்பாவம் -
என் தனி நாயகன் -யானைக்கு பண்ணின உபகாரம் தனக்கு
புணர்ப்பு -சம்பந்தமே இவற்றை கொடுக்கும் -

நஞ்சீயர் திருவடிகளே சரணம்

நம்பிள்ளை திருவடிகளே சரணம்

பெரியவாச்சான் பிள்ளை திருவடிகளே சரணம்
வாதி கேசரி அழகிய மணவாள ஜீயர் திருவடிகளே சரணம்
வடக்கு திருவீதி பிள்ளை திருவடிகளே சரணம்
ஆழ்வார் எம்பெருமானார் ஜீயர் திருவடிகளே சரணம்.

திருவாய்மொழி வியாக்யானம் -ஈடு -2-8-1–ஸ்ரீ M.A V .சுவாமிகள்

December 8, 2012
அணைவதரவணை’

முன்னுரை

    சர்வேஸ்வரன் தம் பக்கல் செய்த வியாமோகம் தம் ஒருவர் அளவிலும் அன்றிக்கே, தம்மோடு சம்பந்தம் உடையாரளவிலும் வெள்ளம் இட்டபடியைச் சொன்னார் மேல் திருவாய்மொழியில்; ‘நம்முடைய சம்பந்தமே ஏதுவாக இறைவன் இப்படி அங்கீகரிப்பவனான பின்பு சம்சாரிகளுக்கும் 1நம்மோடு ஒரு சம்பந்தத்தை உண்டாக்கி அவன் திருவருளுக்கு விஷயமாக்குவோம்’ என்று, அவர்களுக்கு மோக்ஷப் பரதத்துவத்தை அருளிச்செய்கிறார் இத் திருவாய்மொழியில். இத்திருவாய்மொழி 2‘ஈஸ்வரத்துவம் சொல்லுகிறது,’ என்று நிர்வஹிப்பாரும் உண்டு. ஆனால், மோக்ஷப் பரத்தத்துவம் சொல்லுகிறது என்று பட்டர் அருளிச்செய்யும்படி. 3இவைதாம், ஒன்றை ஒன்று விட்டு இரா; ஈஸ்வரன் ஆவான் மோக்ஷத்தைக் கொடுப்பவனேயாவன்; மோக்ஷத்தைக் கொடுப்பவன் ஆம்போது ஈஸ்வரன் ஆக வேண்டும்.

    ‘நன்று, இத்திருவாய்மொழியில் எவ்விஷயத்தைப் பற்றிப் பேசுகிறார்?’ என்னில், ஆழ்வார்க்கு முதல்முன்னம் சர்வேஸ்வரன்1அத்வேஷத்தைப் பிறப்பித்து ஆபிமுக்கியத்தைப் பிறப்பித்து ருசியை உண்டாக்கி, 2இவர் விடிலும் தான் விடாமல் விரும்பி, இதுதான் இவர்தம் அளவிலே அன்றி இவர்தம்மோடு சம்பந்தமுடையார் அளவும் இப்படிப் பெருகிக் கரை புரளும்படி செய்கிற தன்மையை அநுசந்தித்து, ‘சர்வேஸ்வரன் தன்மை இதுவான பின்பு நாம் பெற்ற பேறு எல்லாரும் பெறும்படி செய்வோம்’ என்று, சம்சாரிகளை அடையப் பார்த்து, அவர்களுக்கு ‘மோஷத்தைக் கொடுப்பவன்’என்னுமிடத்தை அருளிச்செய்கிறார். 3இவர், தாம் பெற்றதாய்ப் பிறர்க்கு உபதேசிக்கிற பேறுதான் பிராட்டி, திருவடி, திருவனந்தாழ்வான் இவர்களைப் பரிகரமாக உடையதாய், எத்தனையேனும் ஞானமுடையார்க்கும் தன் முயற்சியால் அடைவதற்கு அரியதாய், அவனாலே பெறப்பார்ப்பார்க்கு வருத்தம் அறப் பெறக்கூடியதாய், சம்சாரத்தில் இன்பங்கள் போலே நிலையற்றதாய் இருக்கை

அன்றிக்கே நித்தியமாய், விளக்கம் இன்றி இருத்தலன்றி மிக்க ஒளியோடு கூடியதாய், துக்கங்கலந்ததாய் இருத்தல் அன்றிச் சுகத்திற்கே ஓர் இருப்பிடமாய், மங்களமாய், உத்தமமாய், அளவுக்குட்படாததாய் இப்படி இருக்கிற 1முக்தப் பிராப்பிய போகத்தைத் தமக்கும் தம் சம்பந்தம் உடையார்க்கும் அவன் கொடுப்பானாகப் பாரிக்கிறபடியைக் கண்டு, ‘சம்சாரிகளையும் இப்படிப்பட்ட இன்பத்தினை உடையவர்களாகச் செய்ய வேண்டும்’ என்று பார்த்து, அவர்களைக் குறித்து ஹிதம் அருளிச்செய்ய, அது கேட்ட பின்பும் அவர்கள் பழைய நிலையினின்றும் குலையாமல், 2மாலியவான் தொடக்கமானார் இராவணனுக்குச் சொன்ன ஹிதம் போலே அவர்கள் இதனை விரும்பாதிருக்க, ‘நாம் நம்முடைய அனுபவத்தை விட்டு இவர்களோடே துவக்குண்கிற இதற்குப் பிரயோஜனம் என்?’ என்று, வழி பறிக்கும் நிலத்தில் தம் கைப்பொருள்கொண்டு தப்பினார் மகிழ்ச்சியையுடையவர்கள் ஆமாறு போன்று, ‘நாம் முந்துற முன்னம் இவர்களைப் போன்று ஆகாது ஒழியப் பெற்றோம் அன்றோ?’ என்று 3தம் இலாபத்தை அநுசந்தித்து இனியராகிறார்.

190

        அணைவது அரவணைமேல்; பூம்பாவை ஆகம்
புணர்வது; இருவர் அவர்முதலும் தானே;
இணைவன்ஆம் எப்பொருட்கும்; வீடு முதல்ஆம்;
புணைவன் பிறவிக் கடல்நீந்து வார்க்கே.

    பொ-ரை : ‘திருவனந்தாழ்வானாகிற படுக்கையின்மேல் சேர்வது; தாமரைப் பூவில் வீற்றிருக்கின்ற பெரிய பிராட்டியின் திருமேனியைக்

கலப்பது; பிரசத்தராய் விளங்குகின்ற அந்தப் பிரமன் சிவன் இருவர்கட்கும் தானே காரணம் ஆனவன்; எல்லாப் பொருள்கட்கும் ஒத்த பிறவியை உடையவன்; மோக்ஷத்திற்குக் காரணமானவன்; பிறவியாகிற கடலை நீந்த வேண்டும் என்று இருப்பவர்கட்குத் தெப்பமாக இருப்பவன்’ என்றவாறு.

    வி – கு : அணைவது முதல் புணர்வது முடிய, மோக்ஷ உலகத்தைப் பற்றிய செயல்கள். மற்றை அடிகளிற்கூறப்படுவன இவ்வுலகில் உள்ளார்க்கு அவன் செய்யும் செயல்கள். அணைவது, புணர்வது – தொழிற்பெயர்கள். ‘அவர்’ என்பது, பிரசித்தியைக் காட்ட வந்தது. இணைவன் – ஒத்தவன்; இணை – ஒப்பு. புணைவன் – தெப்பமானவன்; புணை – தெப்பம்.

    இத்திருவாய்மொழி நாற்சீர் நாலடியாய்த் துள்ளல் ஓசையிற் சிறிது வழுவி வந்த தரவுகொச்சகக் கலிப்பா ஆகும்.

    ஈடு : முதற்பாட்டு, 1முக்தப் பிராப்பிய போகத்தைச் சொல்லுகிறது. இப்பாசுரம் இத்திருவாய்மொழியின் சுருக்கம்; மேலுள்ள பாசுரங்கள் இப்பாசுரத்தில் ஒவ்வொரு பதத்தைப் பற்றிப் போருமவையும், அவைதம்மைப் பற்றி அவற்றிற்கு மேலுள்ள பாசுரங்கள் எழுமவையுமாய் இருக்கின்றன.

    அரவணைமேல் அணைவது – முக்தப் பிராப்பிய போகந்தான் இருக்கிறபடி. 2பரியங்க வித்தையிற் சொல்லுகிறபடியே, சர்வேஸ்வரனும் பிராட்டிமாரும் கூடத் திருவனந்தாழ்வானாகிற படுக்கையிலேஇருக்கிற இருப்பிலே, இச்சேதனன் முக்தனாய்ச் சென்று கிட்டினால், 1‘அஹம் பிரஹ்மாஸ்மி – நான் இராஜ புத்திரன், பிரஹ்ம பிரகார பூதன்’ என்னக்கடவன்; ஆகில், ‘இங்ஙனே வாராய்’ என்றால், அவன் அங்கீகாரம் பெற்று, தாய் தந்தையர்கள் இருந்த படுக்கையிலே குழந்தை சென்று ஏறுமாறு போன்று ‘அவனை இவ்விதமாக அறிந்தவன், அவன்மேல் காலால் ஏறுகிறான்’ என்று ஏறக் கடவனாகச் சொல்லுகிற அப்பேற்றைச் சொல்லுகிறது. 2மூவகைத் துன்பங்களாலே நொந்த சம்சாரி சேதனன், 3‘கோடைக்காலத்தில் குளிர்ந்த தடாகத்தை அடைவது போன்று, பரம்பொருளை அடைந்தவனாய் இருக்கிறான்’ என்கிறபடியே, அப்பெரிய மடுவிலே வீழ்ந்து தன் தாபம் எல்லாம் ஆறுமாறு போன்று, முதலிலே, 4இவை இல்லாதவன் திருவனந்தாழ்வான்மேலே அணைந்து, இவை உண்டாய்க் கழிந்தாரைப் போன்று இருக்கின்றான் ஆதலின், ‘அணைவது’ என்கிறார். விடாயர் மடுவிலே விழுமாறு போலே ஆயிற்று அணைவது. 5சேஷபூதன் அடிமை செய்து அல்லது தரியாதது போன்று, சேஷியும் சேஷபூதனோடே அணைந்தல்லது தரியாதானாய் இருக்கிறபடி. நாற்றம், குளிர்த்தி, மென்மைகளை இயல்பாகவே உடையவனாதலின் ‘அரவு’ என்கிறார். இனி, அணைமேல் அணைவது

என்பதற்கு, ‘திருவனந்தாழ்வானோடு அணைவது’ என்று பொருள் கூறலுமாம். 1‘புல்கும் அணையாம்’ என்றார் பொய்கையாரும்..

    பூம்பாவை ஆகம் புணர்வது -2இன்பமே ஒரு வடிவுகொண்டவளாய் ஒரு காரணத்தால் வந்த பெண்மையினையுடையள் அல்லாதவளாய் உள்ள பெரிய பிராட்டியாரோடே கலந்து ஒழுகுவது. ஆகம் புணர்வது என்றதனால், 3ஆத்ம குணங்கள் குமரி இருந்து போமித்தனை. 4மூவர்க்கும் போகம் ஒத்திருக்கையாலே ‘அணைவது, புணர்வது’ என்கிறார். ‘காட்டில் கட்டிய ஆசிரமத்தில் பெருமாள்,

பிராட்டி, இளையபெருமாள் ஆகய மூவரும் களிக்கின்றவர்களாய் வாழ்ந்தார்கள்’ என்றார் ஸ்ரீ வால்மீகி. ஆக, சொல்லிற்றாயிற்று, சர்வேஸ்வரனும் பிராட்டிமாருமாகத் திருவனந்தாழ்வான் ஆகிற படுக்கையிலே இருக்கக் கண்டு உகந்து அடிமை செய்கை, முக்தப் பிராப்பியபோகம் என்றபடி. இருவர் அவர் முதலும் தானே – பிரமனுக்கும் சிவனுக்கும் காரணனாய் இருப்பான்; 1‘பிரமன் அவன், சிவன் அவன்’ என்கிற பிரசித்தியாலே ‘இருவர் அவர்’ என்கிறார். அம்மோக்ஷ உலகத்தைச் சொல்லுகிற இடத்தில் ‘அணைவது புணர்வது’ என்கையாலே, அது போக பூமியாய் நித்தியமாய் இருக்கும் என்னுமிடமும், இங்கு ‘முதல்’ என்கையாலே, இவ்வுலகத்தில் காரிய காரண பாவத்தால் வந்த சம்பந்தமும், இதுதான் ஆவது அழிவதாம் என்னும் இடமும் சொல்லுகிறது. இதனால், பிரமனும் சிவனும் 2சம்சார பத்தர்கள் என்னுமிடமும், சர்வேஸ்வரனே மோக்ஷத்தைக் கொடுக்கவல்லான் என்னுமிடமும் சொல்லுகிறது. ஆக, அடையத் தக்கவன் அவனே; பிரமனும் சிவனும் அடையத் தக்கவர்களல்லர் என்கை. 3‘பிரமன் முதல் புழு இறுதியாக உள்ள இவ்வுலகத்துப் பொருள்கள் புண்ணிய பாவ ரூப கருமங்களால் உண்டு பண்ணப்பட்ட சம்சாரத்துக்கு உட்பட்டவைகள்’ என்னாநின்றது அன்றோ? ஆக, இப்படிப் பிரஹ்ம ருத்திரர்களுக்கும் காரணனாய் இருக்கையாலே வந்த மேன்மை உடையவன்.

     எப்பொருட்கும் இணைவன் ஆம் – தேவர்கள் முதலான எல்லாப் பொருள்கள்தோறும் சஜாதீயனாய் வந்து அவதரிப்பவன்; பிரமன் சிவன் இவர்கள் நடுவே வந்து அவதரிப்பது, உபேந்திரன் ஆவது, சக்கரவர்த்தி ஸ்ரீவசுதேவர்கள் அளவிலே அமைத்து வந்து பிறப்பது, மஹாவராஹம் ஆவது, குட்டைமாமரம் ஆவது ஆகாநிற்பன் என்றபடி. ‘இப்படித் தாழ விட்டுப் பிறக்கின்றது எதற்காக?’ என்னில், வீடு முதலாம் – மோக்ஷத்தைக் கொடுப்பதற்காக. ‘அவதரித்த இடங்களிலே, 4‘பறவைக்கு மோக்ஷத்தைக் கொடுப்பது, பிசாசத்துக்கு மோக்ஷத்தைக் கொடுப்பது ஆகாநிற்பன்’ என்றபடி. ‘அவன்வந்து அவதரிப்பது மோக்ஷத்தைக் கொடுக்கைக்காக ஆகில், எல்லாரும் முக்தராக வேண்டாவோ?’ என்னில், பிறவிக்கடல் நீந்துவார்க்குப் புணைவன் -‘சம்சாரம் என்பது ஒரு பெருங்கடல். அது எங்களால் கடக்கப் போகாது; பிரபலனான நீயே கழித்துத் தரவேண்டும்,’ என்று இருப்பார்க்குப் 1பிரதி பூவாய் நின்று கடத்திக் கொடுப்பான். இனி, ‘புணைவன்’ என்பதற்கு, ‘புணையாமவன்’ என்றும், ‘சர்வபர நிர்வாஹகனாமவன்’ என்றும் பொருள் கோடலுமாம். 2‘ஞானிகள் தேவரீரையே சரணமாக அடைந்து, கொடியதாயும் எல்லை இல்லாத துக்கத்துக்கு இருப்பிடமாயும் இருக்கிற சம்சாரமாகிற கடலைத் தாண்டுகிறார்கள்,’ என்றது காண்க. ‘விஷ்ணு போதம்’ என்று கூறப்பட்டுள்ளது அன்றே? இதனால், ஓர் இடத்தைப் பற்றி நிற்கை அன்றிக்கே, அக்கரையும் இக்கரையுமாய் நிற்கும் ஓடம் என்பது போதரும்.

1. ‘அத்வேஷத்தைப் பிறப்பித்து’ என்றது, ‘யாதானும் பற்றி நீங்கும் விரதத்தை நல்வீடு
செய்யும்’ என்றும், ‘இசைவித்து என்னை’ என்றும் வருகின்ற பாசுரப் பகுதிகளை நோக்கி.
அத்வேஷம் – துவேஷமின்மை. ‘ஆபிமுக்கியத்தைப் பிறப்பித்து’ என்றது, ‘மயர்வற
மதிநல மருளினன்’ என்றதனை. அன்றியே, இவ்விரண்டையும் ‘என்னைத் தீமனம்
கொடுத்தாய்’, ‘மருவித்தொழும் மனமே தந்தாய்’ என்பனவற்றைத் திருவுள்ளத்தே
கொண்டு அருளிச்செய்கிறார் எனலுமாம். ஆபிமுக்கியம் – எதிர்முகமாதல்.
‘ருசியையுண்டாக்கி’ என்றது, ‘அடிமைக்கண் அன்பு செய்வித்து’, ‘நின்னலால்
இலேன்காண்’ என்பனவற்றை நோக்கி.

2. ‘இவர் விடிலும் தான் விடாமல் விரும்பி’ என்றது, ‘யானொட்டி என்னுள் இருத்துவம்
என்றிலன்’ என்ற பாசுரத்தை நோக்கி. ‘இது தான்’ என்றது முதல் ‘கரை புரளும்படி
செய்கின்ற தன்மையை அநுசந்தித்து’ என்றது முடிய, ‘முடியாதது என் எனக்கேல்’,
‘கேசவன் தமர்’, ‘கோவிந்தன்’ என்னும் பாசுரங்களைத் திருவுள்ளத்தே கொண்டு
அருளிச்செய்கிறார்.

3. இது முதல் இத்திருவாய்மொழியிற்கூறிய பொருளைச் சுருங்க அருளிச்செய்கிறார்.
‘பரிகரமாக உடையதாய்’ என்றது, பரிகரமாகவுடைய சர்வேஸ்வரனை விஷயமாக
உடையதாய் என்றபடி. இது, முதல் பாசுரத்திலே நோக்கு. ‘ஆர் காண்பாரே’ என்றதிலே
நோக்காக ‘அடைவதற்கு அரியதாய்’ என்கிறார். ‘வருத்தமறப் பெறக் கூடியதாய்’ என்றது,
‘புணைவன்’ என்றதனை நோக்கி. ‘நலமந்தமில்லதோர் நாடு’ என்றதனைத் திருவுள்ளம்
பற்றிச் ‘சம்சாரத்தில் இன்பங்கள்’ என்று தொடங்கும் வாக்கியத்தை எழுதுகிறார்.
‘விளக்கமின்றி இருத்தலன்றி’ என்றது முதல், ‘அளவுக்குட்படாததாய்’ என்றது முடிய,
கத்யத்திரைய வாக்கியங்களைத் திருவுள்ளத்தே கொண்டு அருளிச்செய்கிறார்.

விஷ்ணு போதம் – விஷ்ணுவாகிற ஓடம். இது, விஷ்ணு தர்மம்.

  ‘பனிநின்ற பெரும்பிறவிக் கடல்கடக்கும் படிபற்றி
நனிநின்ற சமயத்தோர் எல்லோரும் நன்றுஎன்னத்
தனிநின்ற தத்துவத்தின் தகைமூர்த்தி நீயாகில்
இனிநின்ற முதல்தேவர் என்கொண்டுஎன் செய்வாரே?’

  என்றார் கம்பநாட்டாழ்வார்.                               

(விராதன் வதைப். 52)

சர்வேச்வத்வம் சொல்கிறது என்பர் முன்னோர்
மோஷ பிரத்வம் தெரிவிக்கும் -பட்டர் நிர்வாகம்
தனியாக தெரிவிக்க வேண்டுமே
அகில புவன ஜன்ம -மறுபடியும் ரஷை -சம்சார விமோசனம் ஆள வந்தார் தனியாக அருளுவது போல்
ஜோதிஷ்குடி -பிள்ளை லோகாசார்யர் -உமக்கும் உம சம்பந்தம் உடையாருக்கும்
மரம் செடி கொடியையும் தொட்டாராம் -
உத்தம ஸ்ரீ வைஷ்ணவ லஷணம் -
சர்வ ஈச்வரத்வம் -பூம் பாவை ஆகம் புணர்வது அணைவது  அரவணை மேல் -
அத்வேஷம் பிறப்பித்து ஆபிமுக்கியம் உண்டாக்கி ருசி உண்டாக்கி
இவர் விடிலும் தான் விடாதே
சம்பந்தம் உள்ளார் வரை வெள்ளம் விட
சம்சாரிகள் அனைவருக்கும் மோஷ பிரதன்
பிராட்டி திருவடி திருவனந் ஆழ்வான் -பரிகரம்
அவனாலே பெற பார்க்கும் -வருத்தம் இன்றி
அஸ்தரம் இன்றி நித்யம் -அவிசதம் -ஞானம் மலர்ந்து தெளிவாக
இங்கே துக்கம் மிஸ்ரம் கலந்து -அங்கு சுகம் ஒன்றும்

மங்களம்  உத்தமம் -முக்த போகம் தமக்கும் தம் பரிக்ரகம் அனைவர்க்கும் அருளசித்தம்
சம்சாரிகளுக்கும் இப்படி பட்ட இன்பம் அடைய ஹிதம் அருளிச் செய்ய -
கேட்ட பின்பும் பழைய நிலை குலையாமல்
மால்யவான் தொடக்கமானர்கள் சொல்லி -மாரீசன் விபீஷணன் பிராட்டி கும்பகர்ணன்
சொல்லியும் கேட்டு கொள்ளாமல் ராவணன் -
இக ந சந்தொவா நானு வர்த்ததே -இங்கு நல்லவர்கள் இல்லையா நல்லவர்களை பின் பற்ற வில்லையா
இங்கு இருக்கிறார்கள் நீ தான் பின் பற்ற வில்லை சம்சயம் இல்லை அர்த்தம்
நாம் நம்முடைய அனுபவம் விட்டு -உபதேசிக்க -நம் அனுபவம் கேட்டு போகாமல்
அது திருத்த முடியாமல் -இது போல் நாம் கெட்டு போகாமல் சு லாபத்தை அனுசந்தித்து -
வழி பரிக்கர் இருக்கும் இடத்தில் தம் கை பொருள் கொண்டு தப்பித்தது போலே-
மகிழ்ந்து -ஹ்ருஷ்டர் ஆகிறார் -
உயர்ந்த பலமான தாம் பெற்ற பேற்றை அனுசந்தித்து இனியர் ஆகிறார்
என் கண்ணனை நான் கண்டேனே -
முதல் பாசுரம் இந்த திருவாய் மொழிக்கு நிதான பாசுரம் -

மோஷ பிரதத்வம் -
பிராப்ய பிகம் பர்யங்க விதியை அரவணை மேல்
முதல் பாட்டு சங்கரகம் ஒவ் ஒரு வார்த்தையும் ஒரு பாசுரமாக விரியும் -
அணைவது அரவணை மேல் -
புணைவது பூம் பாவை மேல் -
எப்பொருளுக்கும் இணைவன் அவதாரங்களில்
பிரம ருத்ராதிகளுக்கு முதல்வன்
பிறவி கடலில் நீந்துவாருக்கு தெப்பம் போன்றவன்
சேதனன் முக்தனாக கிட்டினால் -அஹம் பிரம்மாஸ்மி -நான் ராஜ புத்திரன் -
ராஜாவையும் புருஷனகாவும் இல்லை ராஜாவினுடைய புருஷன் -
பிரம பிரகார பூதன் -
இங்கனே போராய் -ஆசை உடன் -மாதா பிதா இருக்கும் படுக்கையில் பிரஜை ஏறுமா போலே
பர்யங்க வித்யை -பாதாத்தால் ஏறுகிறான் -
கிட்டுவது இல்லை அணைவது என்கிறார் -
தாப த்ரயங்கள் ஆத்யாத்மிகம் -ஆதி பௌ திகம் -ஆதி தைவிகம் -நொந்த சேதனன் -
ஏஷ பிரம பிரவிஷ்டோஷ்மி -பிரமதுக்குள் நுழைந்து -
அப்பெரிய மடுவிலே விழுந்து தாபம்தீர -
திருவனந்த ஆழ்வானை -சம்சார கந்தம் இன்றி -
இருந்து கழிந்தது போல் இன்றி இல்லாதவன் போல் இருக்கிறது -
விடாயர் மடுவிலே விழுமா போலே அரவணை மேல் -நாற்றம் குளிர்த்தி மென்மை -போன்ற ச்வாபவங்கள் -கொண்ட -பஞ்ச சயனம் -
சுத்தம் விசாலம் -சேர்த்து -அவனுக்கு அணிவது -புல்கும் அணையாம் என்னக் கடவது இறே -
சேஷ பூதன் அடிமை செய்து தரிப்பது போலே செஷியும் கைங்கர்யம் கொள்ளாமல் தரியான்
பூம் பாவை பாவை -பெரிய பிராட்டியார் -பாவை -புஷ்பம் -போக்யதைகேய வேஷம்
நிருபாதிக ஸ்த்ரீத்வம் உண்டே -பரதந்த்ரையை காட்ட -
நித்ய சங்கல்பத்தால் இப்படி
ஆகம் புணர்வது -திரு மேனியை -ஆத்ம குணம் -குமர் இருந்து போம் -கண் வைக்க வில்லையே -தேக குணம்
குமரிக் கொண்டு இருக்குமாம் -ரூப  சௌந்தர்யத்தில் இருந்து -
குமரி -அனுபவம் வீணாமல் போவதால் -
அணிவது புணர்வது – என்கை -மூவருக்கும் மூன்று வித அனுபவம்
எம்பெருமான் -பிராட்டி -சேர்த்தியில் அடிமை திருவனந்த ஆழ்வானுக்கு -
ரம்யம் -ஆவசாதம் கிருத்வா -வசிக்க கூடிய இடம் கட்டி ரம்யமாக இருக்க -
60000 வருஷம் மலடு நின்ற சக்ரவர்த்தி -கட்டிய அரண்மனை விட ரம்யமாக இருந்ததாம் -
ராம பிரான் திரு உள்ளத்துக்கு பொருந்தி காட்டிலே -
ரம மாணா -மூவரும் சந்தோசம் -
பிராட்டிக்கு பிறக்கும் ரசம் அன்றே பெருமாளுக்கு
இருவருமான சேர்த்தியில் கைங்கர்யம் செய்து உகக்கும் இளைய பெருமாள் -
காட்டில் ரமித்தார் என்று தோற்றாதே -படை வீடு -நகரம் -காடர் வர்தித்தால் போலே பொருந்தி
உகந்து அடிமை செய்கை முக்த பிராப்ய போகம்
பிரம ருத்ரர்களுக்கும் காரண பூதன் இருவர் -ச பிரம ச சிவா -இருவர் அவர் -எவர் -சகா பிரமா  ச சிவா செந்திர -
அவ்  விபூதி சொல்லுகையால் அணைவது புணைவது -நிகழ காலம்
நித்ய விபூதி சொல்லி -ஆனந்த அனுபவம் -
முதல் -காரண பாவத்தால் வந்த சம்பந்தமும் -
ஆவது அழிவது லீலா விபூதி -
உபய விபூதி யோகமும் சொல்லி -ஆச்ரயநீயர் அவனே -பிரம ருத்ரர்கள் இல்லை என்றும் காட்டி -
பிரமத்தில் இருந்து ஸ்தம்பம் புல் –ஆ பிரம ஸ்தம்ப பர்யந்தமாக
புற்  பா முதலா -
தேவ மனுஷ்ய திர்யக் ஸ்தாவர -பெரியதில் பெரியவன் தொடங்கி சிறியதில் சிறியது வரை
கர்மத்துக்கு வசப்பட்டு இருப்பார்கள் -இவர்கள் -
எப்பொருள்களுக்கும் இணைவனாம் -சஜாதீயனாக அவதரிக்கும்
தேவாதி யோனிகள்
பிரம ருத்ரர் நடுவில் விஷ்ணுவாக ஆக்கி கொண்டு விரிஞ்ச க்ரீச மத்யே -
உபெந்த்ரன் இந்த்ரன் தம்பியாக -உபெந்த்ரன் வாமன -அதிதி கச்யபர்களுக்கு பிறந்தான் வாமனன் இந்த்ரன் தம்பி
தசரதர் பிள்ளை மனுஷ்ய
மகா வராகம் கூர்மம் திர்யக் யோநி
குப்ஜா மரம் குட்டையான மா மரம் பறிக்க எளியதாக -
இணைவனாம் எப்பொருள்களுக்கும் இப்படி -
வீடு முதலாம் மோஷபிரதன் ஆக
கை முதல்
அவதரித்த இடத்திலும் பஷி பிசாசு கண்டா கர்ணன்
அனைவரும் முக்தர் ஆக வேண்டாவோ -பிறவி கடல் நீந்துவாருக்கு -நினைவு வேண்டுமே
அப்ரதிஷேதம் விலக்காமை -
பிரார்திப்பாருக்கு -சம்சார சாகரம் கோரம் அநந்ய  கிலேசம் பாஜநாம்
பிறவி என்னும் பெரும் கடல்
இறைவன் அடி சேர்ந்தவர் வள்ளுவரும்
பிரபலனான நீ கழித்து தர வேண்டும் -கடத்தி கொடுக்கும்
பாரங்கள் நிர்வக்கிரவன் -
புணைவன் -தெப்பம் ஆவான் என்றுமாம் -
விஷ்ணு போதம் -படகு -என்ன கடவது இறே -
பிறவி பெரும் கடல் நீந்துவார் இறைவன் அடியை தோணியாக காட்டவில்லை வள்ளுவர்
ஏக தேச ரூபக அலங்கார -உருவாக அணி -
வைகுந்தன் என்பதோர் தோனி -ஆண்டாள் -துன்பக் கடல் -
தோனி இக்கரை அக்கரை
எம்பெருமான் -இரண்டையும் தொட்டு கொண்டு இருக்கும் பாலம் போலே -
அவனே மோஷ பரதன் -என்று காட்டி அருளினார் -

நஞ்சீயர் திருவடிகளே சரணம்

நம்பிள்ளை திருவடிகளே சரணம்

பெரியவாச்சான் பிள்ளை திருவடிகளே சரணம்
வாதி கேசரி அழகிய மணவாள ஜீயர் திருவடிகளே சரணம்
வடக்கு திருவீதி பிள்ளை திருவடிகளே சரணம்
ஆழ்வார் எம்பெருமானார் ஜீயர் திருவடிகளே சரணம்.

 

திருவாய்மொழி வியாக்யானம் -ஈடு -2-7-13–ஸ்ரீ M.A V .சுவாமிகள்

December 8, 2012

வண்ண மாமணிச் சோதியை அமரர் தலைமகனைக்
கண்ணனை நெடுமாலைத் தென்குருகூர்ச் சடகோபன்
பண்ணிய தமிழ்மாலை ஆயிரத்துள் இவைபன் னிரண்டும்
பண்ணில் பன்னிரு நாமப் பாட்டு அண்ணல்தாள்
அணைவிக்குமே.

    பொ-ரை : அழகிய பெருமை பொருந்திய நீலமணியைப் போன்ற ஒளியுருவனை, நித்தியசூரிகட்குத் தலைமகனை, கண்ணனாக அவதரித்தவனை, மிக்க வியாமோகத்தையுடையவனைப் பற்றி அழகிய திருக்குருகூரிலே அவதரித்த ஸ்ரீ சடகோபராலே அருளிச்செய்யப்பட்ட தமிழ்

மாலை ஆயிரத்துள் பன்னிரு நாமத்தைப் பற்றிய பண்ணோடு கூடிய இவை பன்னிரண்டு பாசுரங்களுள் அண்ணலுடைய திருவடிகளில் சேர்ப்பிக்கும்.

    வி-கு : இத்திருவாய்மொழியில் வந்துள்ள பன்னிரண்டு திருப்பெயர்களும் ‘துவாதச மந்திரம்’ எனப்படும். ‘பன்னிருநாமம்’ என்றதூஉம் அது. நான்காம் அடியிலுள்ள ‘பண்’ என்பது, இசை.

    ஈடு : முடிவில், 1‘இத்திருவாய்மொழி கற்றவர்களை இத்திருவாய்மொழிதானே எம்பெருமான் திருவடிகளில் சேர்த்து விடும்,’ என்கிறார்.

    வண்ணம் மா மணிச் சோதியை – அழகிய நிறத்தையுடைத்தாய்ப் பெருவிலையதான இரத்தினம் போலே இருக்கிற விக்கிரகத்தை உடையவனை. 2‘நீலரத்தினம் போன்ற வடிவில் ஒளியை உடையவன்’ எனலுமாம். வண்ணம் – நிறம். மா-கருமை. இவ்வடிவழகினைக் கொள்ளை கொள்ளும் போக்தாக்களைச் சொல்லுகிறார் மேல்: அமரர் தலைமகனை – ஒரு நாடாக அனுபவித்தாலும் தன் அழகினைப் பரிச்சேதிக்க ஒண்ணாதிருக்கின்றவனை. கண்ணனை – அவர்களே அனுபவித்துப் போகாமல் இங்குள்ளாரும் அனுபவிக்கும்படி கிருஷ்ணனாய் வந்து அவதரித்தவனை. நெடுமாலை – ஒருவனை அங்கீகரித்தால் அவன் அளவில் முடிவு பெறாத வியாமோகத்தையுடையவனை. தென்குருகூர்ச் சடகோபன் பண்ணிய - வேதம் போன்று பிறப்பிலி அன்று; ‘புருஷனால் செய்யப்படாதது’ என்னுமதிலும் வீறு உண்டாய் இருக்கிறதாயிற்று இயற்றினார் சிறப்பாலே. பண்ணில் ஆயிரத்துள் இவை பன்னிரண்டும் – இவை பண்ணிலேயாயிற்று நடந்தது. பன்னிரு நாமப் பாட்டு – வைஷ்ணவத்திற்கு அடையாளமான திருநாமங்களை வைத்துப் பாடினவை. ‘இது செய்வது என்?’ எனில், அண்ணல் தாள் அணைவிக்கும் – சர்வேஸ்வரன் திருவடிகளோடே சேர்த்துவிடும்; ‘இத்திருவாய்மொழியின் சம்பந்தந்தானே கேசவன் தமராக்கிவிடும்,‘ என்பதாம்.  

முதற்பாட்டில், தம்மோடு சம்பந்தி சம்பந்திகளும் எல்லாரும் தம்மைப் போன்று இறைவனுடைய அங்கீகாரத்திற்கு ஆளானார்கள் என்றார்; இரண்டாம் பாட்டில், இதற்கு அடி நாராயணன் ஆகையாலே என்றும், அந்நாராயண மந்திரத்தின் பொருள் இன்ன தென்றும் அருளிச்செய்தார்; மூன்றாம் பாட்டில், இப்படி அங்கீகரிப்பதற்குரிய காரணத்தைச் சொன்னார்; நான்காம் பாட்டில், எல்லாக் காலங்களிலும் தன்னையே அனுபவிக்கும்படி செய்தான் என்றார்; ஐந்தாம் பாட்டில், இப்படித் தம்மை அனுபவித்ததனாலே அவன் வடிவில் புகரைச் சொன்னார்; ஆறாம் பாட்டில், ‘இப்படி என்னை அடிமை கொண்டதற்கு அடி நிர்ஹேதுகமான திருவருள்,’ என்றார்; ஏழாம் பாட்டில், ‘தன்னையே எல்லாக் காலமும் அனுபவிக்கும்படியான மனத்தினைத் தந்தான்’ என்றார்; எட்டாம் பாட்டில்; தந்த அளவு அன்றியே தீ மனத்தினையும் போக்கினான்,’ என்றார்; ஒன்பதாம் பாட்டில், ‘தன்னுடைய நற்குணங்களையே நான் அனுபவிக்கும்படி என் மனத்திலே புகுந்தான்,’ என்றார்; பத்தாம் பாட்டில், ‘அனுபவத்திற்கு விரோதியாய் இருந்த இந்திரியங்களையும் தன் வழியாக்கிக் கொண்டான்’ என்றார்; பதினோராம் பாட்டில், ‘இவ்விதமான இறைவன் என்னை அல்லது அறியான் ஆனான்,’ என்றார்; பன்னிரண்டாம் பாட்டில், ‘என்னைப்போலே காண்பார்க்குக் காணலாவதொழியத் தன் முயற்சியால் அறியப்போகாது’ என்றார்; முடிவில், பலம் சொல்லி முடித்தார்.

நிகமத்தில் -இத் திருவாய் மொழி தானே அவன் இடம் சேர்த்து விடும்
அண்ணல் தாள் அணிவிக்கும்
பன்னிரு நாம பாட்டு
பண்ணிய தமிழ் மாலை -
விக்ரகம் உடையவன்
வண்ணம் மா மணி சோதி பெரு விலையனான -
நீல ரத்னம் வடிவு தேஜஸ்
அனுபவிக்கும் நாடாக அனுபவித்தாலும் அனுபவிக்க முடியாத
கண்ணனை இன்குல்லாரும் அனுபவிக்க
நெடுமால் -விஷயீ கரித்தால் சம்சந்த சம்பந்திகள் வரை -அவன் உடன் தலைக் கட்டாமல்
வீருண்டாய் இருக்கும் வஸ்து விசேஷம் மாறன் அருளிச்செய்த என்பதால்
வேதம் போல் அப்ருஷேயம் இன்றி
ஆப்த வாக்கியம் மதிப்பு -தான் தோன்றி இன்றி -
தென் குருகூர் நம்பி பண்ணிலேயாய் ஆயிற்று
வைஷ்ணவ திருநாமம் -வைஷ்ணவனுக்கு அடையாளம் -இது தான் யோக்யதை
வேறு யோக்யதை சம்பாதிக்க வேண்டாம்
காஞ்சி ஸ்வாமி உடன் அத்யயன உத்சவம் சேவிக்க போன விருத்தாந்தம் 1972 வருஷம் தானே இட்டு விட்டார்
வைஷ்ணத்வ சின்னம் -கும்குமம் இல்லாத சுமங்கலி போலே -
அண்ணல் தாள் அணிவிக்கும்
இத் திருவாய் மொழி சம்பந்தம் தானே கேசவன் தமர் ஆக்கும்
தம்மைப் போல் -விஷயீ கரிக்கப் படுபவர்
சர்வ காலமும் தன்னையே அனுபவிக்க பெற பெறுவார்
விரோதி நெஞ்சை போக்கி மனசில் புகுந்து இந்த்ரியங்களை தன இடம் கொண்டு

திருவாய்மொழி நூற்றந்தாதி

        கேசவனால் என்தமர்கள் கீழ்மேல் எழுபிறப்பும்
தேசடைந்தார் என்று சிறந்துரைத்த – வீசுபுகழ்
மாறன் மலரடியே மன்னுயிர்க்கெல் லாம்உய்கைக்கு
ஆறென்று நெஞ்சே! அணை.

        

கேசவனால் என் கீழ் மேல் ஏழு பிறப்பும் தேசு அடைந்தார்
மாறன் மலர் அடியே உய்க்கைக்கு உபாயம்
நெஞ்சே ஆழ்வார் திருவடிகளை அணை -

நஞ்சீயர் திருவடிகளே சரணம்

நம்பிள்ளை திருவடிகளே சரணம்

பெரியவாச்சான் பிள்ளை திருவடிகளே சரணம்
வாதி கேசரி அழகிய மணவாள ஜீயர் திருவடிகளே சரணம்
வடக்கு திருவீதி பிள்ளை திருவடிகளே சரணம்
ஆழ்வார் எம்பெருமானார் ஜீயர் திருவடிகளே சரணம்.

Follow

Get every new post delivered to your Inbox.

Join 68 other followers