அமுத விருந்து -இராமானுஜ நூற்றந்தாதி வியாக்யானம்-38-ஆக்கி யடிமை நிலைப்பித்தனை என்னை-இத்யாதி ..

November 2, 2012

பெரிய ஜீயர் அருளிய உரை

முப்பத்து எட்டாம் பாட்டு
அவதாரிகை
இப்படி ஸ்ரீ வைஷ்ணவர்கள் சேர்க்கும் போதும் -அத்வேஷாதிகள் வேண்டுகையாலே -தத் ப்ரவர்தகனான
ஈஸ்வரன் இறே -இப் பேற்றுக்கு அடி என்று நினைத்து -சாஷாத் நாராயணோ தேவ -இத்யாதிப் படியே -
எம்பெருமானார் தம்மை ஈஸ்வரனாக பிரதி பத்தி பண்ணி -இன்று என்னைப் பொருளாக்கி -திரு வாய் மொழி -10 8-9 -
என்கிற பாட்டில் -ஆழ்வார் அருளிச் செய்தால் போலே -ஐவரும் அருளிச் செய்கிறார் -
அன்றிக்கே -
இவர்களை முன்னிட்டு தம்மை அங்கீகரித்து அருளின எம்பெருமானார் -ஆகையாலே -
இவர் திரு முகத்தைப் பார்த்து -இத்தனை நாள் இவ்வூரிலே நான் வர்திக்கச் செய்தே
என்னை அங்கீகரியாது இருக்கைக்கும் இப்போது அங்கீகரிக்கைக்கும்-ஹேது என் என்று
கேட்கிறார் ஆகவுமாம் -
ஆக்கி யடிமை நிலைப்பித்தனை என்னை யின்றவமே
போக்கிப் புறத்திட்ட தென் பொருளா முன்பு புண்ணியர் தம்
வாக்கில் பிரியா விராமானுச நின்னருளின் வண்ணம்
நோக்கில் தெரிவரிதால் உரையாய் இந்த நுண் பொருளே – 38
வியாக்யானம்
அநாதி காலம் -ஈச்வரோஹம் -என்று இருந்த என்னை சேஷத்வத்துக்கு இசையும் படியாக்கி–
அது தன்னை-ததீய சேஷத்வ காஷ்டை யளவும் செலுத்தி -ஸ்த்திப்பித்து அருளினீர் -
இன்று இப்படி செயலாய் இருக்கச் செய்தே பூர்வ காலம் எல்லாம் வ்யர்த்தமே போக்கி -
பாஹ்ய விஷயங்களில் தள்ளி விட்டு வைத்தது -என்ன நிமித்தமாக -
தேவரீரை உள்ளபடி அறிகைக்கு ஈடான பாக்யாதிகருடைய வாக்குக்கு நித்ய விஷயமாய்
இருக்குமவரே -தேவரீர் உடைய கிருபா பிரகாரம் தர்சிக்கும் அளவில் துர் ஜ்ஞ்நேயமாய் இரா நின்றது -
இந்த சூஷ்ம அர்த்தத்தை தேவரீர் தாமே அருளி செய்ய வேணும்
தெரிவரிது என்றது -விவேகிக்க அரிது என்ற படி -
————————————————————————————————————————
பிள்ளை லோகம் ஜீயர் அருளிய உரை -

அவதாரிகை -இப்படி ஆழ்வானை இட்டு அடியேனை திருத்தி சேர்த்து -சேஷத்வத்துக்கு இசைவிப்பித்து -
தத் யாதாத்ம்ய ஸீமா பூமியான சரம பர்வதத்திலே -அத்ய அபிநிவிஷ்டனாம் படி -பண்ணி யருளின
தேவரீர் -இதற்க்கு முற்காலம் எல்லாம்  அந்த ரசத்தை அடியேனுக்கு அனுபவிப்பியாதே வ்யர்த்தமே
விஷயாந்தரன்களிலே  வைத்ததுக்கு மூலம் ஏது-பாக்யவான்கள் உடைய வாக்கிலே இடை விடாது சர்வ காலமும்
ஸ்துதிகப்படும் எம்பெருமானாரே -தேவரீர் உடைய க்ருபா பாத்ரம் உள்ளபடி ஆரியப் பார்த்தால் எத்தனை
தரம் உடையார்க்கும்  அரிதாய் இருக்கும் – தேவரீரே இந்த சூஷ்ம அர்த்தத்தை அருளிச் செய்ய வேணும்
என்றே நேரே கேட்கிறார் -
வியாக்யானம்-என்னை -அநாதி காலமே தொடங்கி-சில நாள் தேகமே ஆத்மா என்று பிரமித்த அஞ்ஞாநத்தாலும்    -
பின்பு தேஹாதிர்க்தமாய் கொண்டு ஒரு ஆத்மவஸ்து இருக்கிறது என்று அறிந்ததாலும் -ஈச்வரோஹம் அஹம் போகி
சித்தோஹம் பலவான் சூகி -எண்ணும்படியான அந்யதா அஞ்ஞா நத்தாலும் – பின்பு காமநாதிகாரத்திலே விழுந்து
காமைஸ்  தைர்ஹ்ர்தஜ்ஞான ப்ரபத்யந்தே அந்யதேவதா -எண்ணும்படியான விபரீத அஞ்ஞா நத்தாலும் -
திரிந்து அசத்கல்பனாய் போந்த அடியேனை இன்று -இப்போது -ஆக்கி -அப்படிப் பட்டவற்றை எல்லாம் விடுவித்து -
முதலிலே நானும் உனக்கு பழ வடியேன் -பகவத் சேஷத்வத்தில் அந்வயிப்பித்து -அடிமை நிலைப்பித்தனை -பின்பு -
அடியார்க்கு என்னை ஆள் படுத்த விமலன் -உன் அடியார்க்கு ஆட் படுத்தாய் -என்னும்படி சர்வேஸ்வரன்
உபகரித்தால் போலே -குருரேவ பரப்ரம்மம் -ஆசார்யஸ் சகிரிஸ் சாஷாத் சாருபி ந சம்சய -எண்ணும்படியான தேவரீர்
அடியேனை சேஷத்வ காஷ்டா ரூபமான ததீய செஷத்வத்திலே நிலை நிறுத்தினீர் -முன்பு -பூர்வ காலத்திலே-
அவமே போக்கி -வ்யர்த்தமாக பொகட்டு -புறத்திட்டது -அப்ராப்த விஷயங்களிலே பிரவணனாகப்   பண்ணியது -என் பொருளா -என்ன பிரயோஜனம் -மூலம் ஏது -என்று கேட்க -மக்நானுத் தீராதே லோகன் -என்கிறபடியே

சர்வரையும் உத்தரிப்பிக்கைக்காக அவதரித்த நீரும் சர்வேஸ்வரனைப் போலே என்னை உம்முடைய
கிரீடைக்கு இவ்வளவும் விஷயமாக்கி வைத்தீரே -என்ன -இவ்வளவும் உமக்கு அதிகாரம் இல்லாமையாலே
அப்படி வைத்தோம் -என்ன -அதிகாரம் உண்டேல் அரங்கர் இரன்காரோ-அதிகாரம் இல்லாதவர்களுக்கு அன்றோ
எதிராசா நீர் இரங்க வேண்டுவது -ஆனாலும் இப்போது நீர் இரங்க வேண்டுவது எந்த அதிகாரத்தை பார்த்து
என்று முன்பு தம்மை -அவமே புறத்திட்டது என் பொருளா -என்னும்படியை பிடிக்கிறார் காணும் -இன்று என்னைப் பொருள் ஆக்கி -
என்கிற பாட்டிலே ஆழ்வாரும் அவன் மடியைப் பிடித்தார் இறே -நம்முடைய கிருபையாலே இன்று உம்மை இப்படி
பண்ணினோம் என்றீர் ஆகில் -அந்த கிருபையினுடைய ஸ்வபாவத்தை சொல்ல வேணும் என்கிறார் -
புண்ணியர் தம் -மயர்வற மதி நலம் பெறுகைக்கு உடலான பகவத்நிர்ஹெதுக கிருபையான பாக்யத்தை உடையவர்கள் -
வாக்கில் பிரியா -அவர்கள் திரு வாக்கிலே இடைவிடாது இருக்கிற -பூர்வே மூர்த் நாயஸ் யாஸ்வயமுபகதா தேசிக -
என்னும்படியான நம் ஆழ்வார் முதலானவர்கள் – பொலிக பொலிக பொலிக  என்று மங்களாசாசனம் பண்ணினார்கள் இறே
அன்றிக்கே -குரோர் நாம சாதா ஜபேத் -குரோர் வார்த்தாஸ் சகதயேத்-என்று இருக்கையாலே -நித்யம் யதீந்திர
தவ திவ்ய வபுஸ் ஸ்மர்தவ் மேசக்தம்  மனோ பவ து வாக்குண  கீர்தனவ் ஸௌ க்ர்த்யஞ்ச தாஸ் கரனேது
கரத்வயஸ் யவ்ர்தயந்த்ரே -என்கிற படியே பிரார்த்தித்து அருளும் -வாசா வுதீந்திர மனசா வபுஷா சயுஷ்மத்
பாதாரவிந்த யுகளம் பஜதாம் குருணாம் கூராதி நாத குருகேச முகாத்யு பும்ஸாம் -என்னும்படி ஆழ்வான் பிள்ளான்
தொடக்கமான பாக்யவான் களுடைய  திரு உள்ளத்திலே சர்வ காலமும் அனுசந்திக்கப்படுகிற      -இராமானுசா
எம்பெருமானாரே -நின் அருளின் வண்ணம் -பந்த மோஷங்கள் இரண்டுக்கும் பொதுவான அவனுடைய கிருபை
போல் அன்று இறே -மோஷ ஏக ஹேதுவான தேவரீருடைய கிருபை -வண்ணம் -அதனுடைய பிரகாரம் ஸ்வபாவம்
என்றபடி -நோக்கில் -அதை நன்றாக தர்சித்தால் -அறிய வேண்டும் என்று பார்த்தால் -தெரிய வரிது -அறிக்கைக்கு
கடினமாய் இருக்கும் -இத்தனை நாளும் பலியாதே போய் இன்று நிர்ஹெதுகமாக பலித்த பிரகாரம் என் என்று
விசாரித்தால் அந்த பிரகாரம் இன்னது என்று விவேக்கிக்க அரியதாய் இருக்கும் என்றபடி -ஆல் -ஆச்சர்யம் -
ஏகாகாரமான தேவரீர் உடைய கிருபை என் அளவில் மாதரம் ஆகார த்வயத்தை பஜித்ததோ என்றுய் ஆச்சர்யப்
 படுகிறார் -அன்றிக்கே -ஆல் என்றது இன்று நிர்ஹேதுகமாக பலித்த கிருபை முற்காலத்திலே பலியாதே
போர வைத்தாய் புறமே -அற்ப சாரங்கள் அவை சுவைத்து அகன்று ஒழிந்தேன் -என்று ஆழ்வார் நிர்வேதப் பட்டால் போலே
இந்த அனுபவத்தை இழந்து விஷய ப்ரவனனாக போனேன் என்று இழந்த நாளை நினைந்து
நிர்வேதப்படுகிறார் -உரையாய் இந்த நுண் பொருளே -இந்த சூஷ்ம அர்த்தத்தை -உபய விபூதி விருத்தாந்தத்தையும்
சாஷாத் கரித்தவர் ஆகையாலே தேவரீர் அறிந்து அருளுமே -ஆகையாலே தேவரீரே அருளிச் செய்ய வேணும் என்றது ஆய்த்து .
—————————————————————————————————————————
அமுது விருந்து

அவதாரிகை
நல்லோர் ஆள் அவர்க்கு ஆக்கும் போதும் அத்வேஷாதிகள்-த்வேஷம் இன்மை முதலியவை -வேண்டும் அன்றோ -

அவைகட்கு ஈஸ்வரன் அன்றோ காரணம் -ஆக இப் பேற்றுக்கு அடி ஈச்வரனே யாதல் வேண்டும் -அந்த ஈஸ்வரன் தானும் -
சாஷாத் நாராயணோ தேவ -க்ருத்வா மர்த்யமயீம் தநூம்
மக்நான் உத்தரதே லோகன் காருண்யாச் சாஸ்திர பாணி நா -என்று நாராயணன் நேரே ஆசார்யன்
வடிவம் கொண்டு -கீழ்ப்பட்டவர்களை சாஸ்திரக் கையினால்-கை தூக்கி விடுகிறான்-என்றபடி -
நமக்கு ஆசார்யனான எம்பெருமானாரே என்று நினைந்து அவரை நோக்கி இன்று என்னைப்
பொருள் ஆக்குவதற்கும் முன்பு என்னைப் புறத்து இட்டதற்கும் என்ன ஹேது என்று வினவுகிறார் -
அல்லது -
தன்னடியார்களைக் கொண்டு எம்பெருமானார் தன்னை அங்கீகரித்தவர் ஆகையால் அவரை நோக்கி -
இத்தனை நாள் நான் இவ்வூரிலேயே இருந்தும் என்னை அங்கீ கரியாதற்கும் இன்று என்னை
அங்கீ கரித்தத்தற்கும் காரணம் என்ன -என்று கேட்கிறார் ஆகவுமாம்-
பத உரை -
என்னை ஆக்கி -என்னை செஷத்வத்திற்கு இசையும் படி யாக்கி -
அடிமை-பாகவத செஷத்வத்தின் எல்லை அளவிலும் வரும்படி செய்து -அது தன்னை
நிலைப்பித்தனை -நிலை நிற்கும்படி செய்து அருளினீர்

முன்பு -இதற்கு முந்திய காலம் எல்லாம்
அவமே போக்கி -வீணாகப் போகும்படி செய்து
புறத்து இட்டது -வெளி விஷயங்களில் தள்ளி வைத்தது -
என் பொருளா -என்ன காரணமாக
புண்ணியர் தம் -பாக்கியசாலிகள் உடைய
வாக்கில்-பேச்சில்
பிரியா -எப்பொழுதும் பிரியாது விஷயமாய் அமைந்து இருக்கும்
இராமானுச-எம்பெருமானாரே
நின் அருளின் வண்ணம் -தேவரீர் உடைய கிருபையின் பிரகாரம்
நோக்கில்-ஆராய்ந்து பார்த்தால்
தெரிவரிது-தெரிந்து கொள்ள முடியாததாய் இருக்கிறது
இந்த நுண் பொருள்-இந்த சூஷ்மமான விஷயத்தை
உரையாய்-தேவரீரே அருளிச் செய்ய வேணும் -
வியாக்யானம்
இன்று என்னை அடிமை யாக்கி நிலைப்பித்தனை -
முன்பு எல்லாம் ஸ்வ தந்திரனாய் மதித்துத் திரிந்த என்னை இன்று அடிமைக்கு இசையும் படி ஆக்கினீர் -
ஆக்கி அடிமையின் எல்லை நிலத்திலே கொண்டு போய் நிலை நிறுத்தினீர் -
அடியார்க்கு என்னை ஆட்படுத்த விமலன் -என்று இறைவனை ஆழ்வார் அருளிச் செய்தார் -
அது போன்றது இதுவும் -
தான் முன்னர் இருந்த நிலைக்கும் இப்போது ஏற்பட்டு உள்ள நிலைமைக்கும் உள்ள நெடு வாசியை
நோக்கி -ஆக்கி-என்கிறார் -திருத்தி -என்கின்றிலர்-அவர்க்கே புதிய பொருளாகத் தோற்றுகிறது-
வேதமும் அசத் -சத் -என்று நெடு வாசியைக் காட்டிற்று -
அவமே போக்கிப் புறத்து இட்டது என் பொருளா முன்பு -
கழிந்த நாட்களுக்கு இரங்கிக் கூறுகிறார் -அவமே போக்கி -என்று
புறத்து இடல்-பாஹ்ய விஷயங்களில் ஈடுபடும்படி விட்டு இருத்தல்-
இழப்பதும் எம்பெருமானாராலேயே -பெறுவதும் எம்பெருமானாராலேயே என்று இப்போது நினைக்கிறார் -
அத்வேஷாதி களுக்கு காரணமான ஈச்வரனாம் மூல சூக்ருதத்தை -எம்பெருமானாரிலும்
வேறுபட்டதாக நினைப்பது -சரி யன்று -சாஷாத் அம்மூல சூக்ருதமே -எம்பெருமானாராக வந்து
உள்ளது என்பது -அமுதனார் கருத்தாகும் -
இட்டது -என்று இடுகைக்கு கூறுமாற்றால் தனது பாரதந்த்ரியத்தை வெளிப்படுத்தினார்
என் பொருளா -என்ன காரணமாக
இன்று -என்பது ஆளாக்கினதற்கு பின்பு உண்டான காலத்து
முன்பு -என்பது -அதற்கு முன்புள்ள அநாதியான காலத்தை -
புண்ணியர் தம் வாக்கில் பிரியா இராமானுசன் -
எம்பெருமானாரை உள்ளபடி அறிக்கைக்கு ஈடான பாக்கியத்தை உடையவர் புண்ணியர் -
அவர்தம் வாக்கில் பிரியாமை -எப்பொழுதும் அவர்களால் துதிக்கப் பெறுதல்-
நின்னருளின் வண்ணம் நோக்கில் தெரிவரிதால்-
வண்ணம்-பிரகாரம்
நோக்கில்-ஆராய்ந்தால்
தெரிவரிது -விவரிக்க முடியாமல் இருக்கிறது
இதற்கு முன் நோக்காததும் -இன்று இலக்கு ஆக்கியதுமான பிரகாரம் தெரிவரிதாய் உள்ளது -
எம்பெருமானார் –நல்லோர் இன்று உம்மை ஆளாக்கினர் -ஆகையால் அருள் பெற்றீர்–என்றார்
-அன்நல்லோர் இது காறும் ஏன் ஆள் ஆக்கி கிற்றிலர் என்றார் -இவர்
இது காறும் உமக்கு இசைவில்லை -என்றார் அவர் -
இன்று இசைவு வந்தது எங்கனம் -என்றார் இவர்
அத்வேஷாதிகள் உம்மிடம் உண்டானமையால் என்றார் அவர்
அத்வேஷாதிகள் இன்று உண்டாவானேன் -என்றார் இவர்
அது ஈஸ்வர கடாஷம் ஆகிற பிரதம சூக்ருதத்தாலே என்றார் அவர்
அவ் வீச்வரனும் தேவரீர் அன்றோ –ஏன் முன்பே கடாஷித்து இருக்க கூடாது -இப்பொழுது
கடாஷிப்பதற்கு என்று ஒரு அதிகாரம் உண்டாயிற்றோ எனக்கு -ஆகையால் இப்பொழுது
அருள் புரிதற்கும் முன்பு அருள் புரியாததற்கும் ஒரு காறணம் புரிய வில்லையே -
இது நுண் பொருளாய் இரா நின்றது -நீரே அருளிச் செய்ய வேண்டும் என்கிறார் -
ஆல்-அசை ஆல்-ஆகையால் என்றபடியுமாம்
உரையாய் இந்த நுண் பொருளே -
இந்த சூஷ்ம அர்த்தத்தை தேவரீரே அருளி செய்ய வேணும் -
இன்று என்னைப் பொருள் ஆக்கித் தன்னை என்னுள் வைத்தான்
அன்று என்னைப் புறம் போகப் புணர்த்தது என் செய்வான் -திரு வாய் மொழி10-8 9- – என்று
நம் ஆழ்வார் அருளி இருப்பது இங்கு அனுசந்திக்கத் தக்கது–
—————————————————————————————————————————–

அடியேன் கேள்வி ஞானத்தினால் ஜல்பித்தல்

இப்படி ஸ்ரீ வைஷ்ணவர்கள் சேர்க்கும் போதும் அத்வேஷாதிகள் வேண்டுகையாலே

-தத் ப்ரவர்த்தகனான ஈச்வரனே இப் பேற்றுக்கு அடி –இதை விளைவிப்பவன் மூல சுக்ருதம்

-அவன் தானே ஓன்று பத்தாக்கி நடாத்தி கொண்டு போரும் -

சாஷாத் நாராயணா -என்று எம்பெருமானாரை ஈஸ்வரனாக கொண்டு

-இன்று என்னை பொருள் ஆக்கி ..அன்று என் புறம் போக வைத்தாய் -ஆழ்வார் கேட்டது போலே -

இத்தனை நாள் இவ் ஊரிலே வர்த்திக்க செய்தே என்னை அங்கீகரியாது இருக்கைகக்கும்

இப் பொழுது அங்கீ கரிக்கைக்கும்  ஹேது என்ன என்று கேட்கிறார்

/இன்று  என்னை -ஈஸ்வரன் சுத்தி திரிந்த தென்னை-ஆக்கி -அடிமை நிலைப்பித்தனை என் பொருளா ?

முன்பு என்னை அவமே போக்கி-வ்யர்தமாக போக்கி .–புறத்தி இட்டு -வெளி விஷயத்தில் ஆசை –என் பொருளா ?

புண்ணியர் தம் வாக்கில்-கூரத் ஆழ்வான் போல்வார்-நின் அருளின் வண்ணம்

நோக்கில்- தெரிவரிதால் -நித்யமாக ஒரே மாதிரி இருக்கும் என்று இருந்தேன் -

இரண்டு நாக்கு உனக்குமா ?-உரையாய் இந்த நுண் பொருளே

..ஆண்டாள் இடைச்சி பாவம் அனுகரித்தால் போல

கடல் ஞாலம் செய்தேனும் பதிகத்தில் ஆழ்வார் அநு கரித்தால் போல

-ஞானம் அடி களைஞ்சு போகும் —இந்த பாசுரம் ஸ்வாமியை ஈஸ்வரனாக நினைத்து அருளினது

உபய விபூதி நாதன்-உடையவர்-

பிரபுத்வம்  வந்தது –பரணீ யத்வம்  தெரிய வில்லை -ராமனை பார்த்து திரு வடிசொன்னால் போல

-பெண் நீர்மை ஈடு அளிக்கும் இது தகாது ஆண்டாள்..

-உதங்க பிரசன்னம் /வன் நெஞ்சத்து -மன் நெஞ்சம் ஐவர்க்காய்  படை தொட்டான்-

விஸ்வரூபம் ஒன்றையே காட்டி பதில் கண்ணன் அன்று

.விஷம புத்தி ..அநாதி காலம் ஈச்வரோகம் என்று இருந்த என்னை-

திருத்தி -இல்லை- ஆக்கி- புதுசாக ஆக்குவது -அன்னம் பண்ணுவது போல..சேஷத்வத்துக்கு இசையும் படி ஆக்கி

-நெடு மரக்  கலம் கரை சேரும் படி-

மீண்டும் -அது தன்னை அடிமை நிலைப்பித்தனை–ததீய சேஷத்வது காஷ்ட்டை அளவும் நிலைக்க செய்து

./புண்ணியர்-தேவரீரை உள்ள படி அறிக்கைக்கு ஈடான பாக்யாதிகர் -ஸ்வாமி சம்பந்ததாலே என்று இருக்கும்

.அருளின் இயல்பு-தெரி வரிது -விவேகிக்க அரிது

தனக்கும் தன் தன்மை அறியாதவன் .சூஷ்ம அர்த்தத்தை நீரே அருளும்.

.என் அறியாதனத்தாலே கேள்வி.. கூரத் ஆழ்வான் போல்வார் ஸ்வாமி ச்வாபம் தெரிந்தவர் இப்படி நினைக்க மாட்டார்கள்.

குளித்து மூன்று அனலை ஓம்பும்  — தன்னை ஒழித்திட்டேன்–.என் கண் இல்லை நின் காணும் பக்தன் அல்லேன்

களிப்பது என் கொண்டு நம்பி -குண பூரணன்-களிக்கலாமே–.கடல் வண்ணா-இதன் மூலம் தெரிந்து கொண்டேன்

-பிரயோஜனந்தார்களுக்கு கொடுத்தாயே – கதறுகின்றேன்.-இது ஒன்றே முடியும்

-பிர பன்னன்-பண்ண கூடாதே -என் கண் இல்லை

-ஞானமில்லை சொன்னேனே -அளித்து எனக்கு அருள் செய் கண்டாய் ..

அது போல இந்த பாசுரத்திலும் முன்னுக்கு பின் முரண் ஆக்கினீர் பாசுரம் பாடினேன்

..பட்டர்-வார்த்தையை நீயே எழுது கை எழுத்து நான் போடுகிறேன் -பிராட்டி இடம் சொன்னது போலே

நான் புண்யன் இல்லை -அருளி செய்ய வேணும் என்று நேரே கேட்கிறார்…

முன்பு இருத்த நிலை படி படியாக சொல்கிறார்..

தேகமே ஆத்மா என்ற விபரீத ஞானம்  முன்பு

..ஈசவரோஹம்-ச்வாதந்த்ர்யா அபிமானம்

-அந்ய தா  ஞானம் -சேஷத்வம் மாற்றி-/

பின்பு வென்றியே வேண்டி விபரீத ஞானம் காமம்-ஆசை -ஞானம் அபகரிக்க பட்டு-/

அசத் சத் பரமனை சத் என்று நினைந்தவன் சத் அசத் என்று நினைப்பவன் அசத் ..

ஆக்கி- விடுவித்து ,பகவத் சேஷத்வத்தில் வைத்து பின்பு-

அடியார்க்கு என்னை ஆட் படுத்தாய்- -வேண்டிக் கொண்டார் தொண்டர் அடி பொடி ஆழ்வார்

செய்து முடித்தான் அடுத்த ஆழ்வாரான திரு பாண் ஆழ்வாருக்கு

அடியார்க்கு என்னை ஆட் படுத்த விமலன் -அவர் அருளினார்

-பேசித்தே பேசும் ஏக கண்டர்கள்-சர்வேஸ்வரன் உபகரிதால் போல.

.குரு ரேவ  பர பிரம -ததீய சேஷத்வத்தில் நிலை நிறுத்தினார்

அவமே போக்கி புறதிட்டது-அசித் போல போட்டு வைத்தீர் .

அடிமை நிலைதிட்டனை-சூஷ்ம ரூபத்தால் பிராட்டி  அகன்தா-அவனின்  நினைவு தான் அவள்….

அது போல மூல சுக்ருதம் தான் ஸ்வாமி என்று கொண்டு-

.இவருக்கு அதிகாரம் இல்லாமையாலே  இப்படி வைத்தோம் -என்று மறுதலிக்க

-அதிகாரம் உண்டேல்  அரங்கர்   இரங்காரோ -மடியை பிடித்து கேள்கிறார்

..கிருபையால் இன்று பண்ணினோம் என்றால் அந்த கிருபை  முன்பு ஏன் இல்லை  என்பது பற்றி சொல்லும்.

.புண்ணியர்- மயர்வற மதி நலம் அருள பட யோக்யதை

- நிர்பாதுக கிருபை உடையவர் -திரு வாயில் இருக்கிற -திரு முடி சம்பந்தம் பெற்ற நம் ஆழ்வார் பொலிக பொலிக -

/திரு அடி சம்பந்தம் -கு- இருட்டு ரு- போக்குபவன் அந்த காரம் போக்குபவனின் -குருவின்-குணம்

திருமேனி நினைந்து கொண்டு ஆழ்வான் பிள்ளான் போன்ற பாக்யவான்

/மோஷம் ஒன்றுக்கே ஹேது..வண்ணம்- விவேகிக்க அரிது ஆல்- ஆச்சர்யம்

..என் அளவில் மட்டும் ஆகார -துவயம்

ஏழையார் ஆவி உண்ணும் இணை கூற்றங்கள்-துவயம்-போர  வைத்தார் புறமே- அல்ப சாரம் ஒழிந்து உகந்தேன்

-இழந்த நாளை நினைந்து நிர்வேதம் ஆல்

…உபய விபூதியும் தேவரீர் உமக்கு தெரியும் உரையாய் இந்த நுண் பொருளே ..பதில் கிடையாது .

—————————————————————————————————

திருமலை நல்லான் சக்கரவர்த்தி ஸ்ரீ ராம கிருஷ்ண ஐயங்கார் திருவடிகளே சரணம் .

பிள்ளை லோகம் ஜீயர் திருவடிகளே சரணம்

திருவரங்கத் தமுதனார் திருவடிகளே சரணம் .

ஆழ்வார் எம்பெருமானார் ஜீயர் திருவடிகளே சரணம்.

அமுத விருந்து -இராமானுஜ நூற்றந்தாதி வியாக்யானம்-37-படி கொண்ட கீர்த்தி இராமாயணம்-இத்யாதி ..

November 2, 2012

பெரிய ஜீயர் அருளிய உரை

முப்பத்து ஏழாம் பாட்டு -அவதாரிகை -
இப்படி இருக்கிற இவர் தம்மை நீர் தாம் அறிந்து பற்றின படி என் -என்ன
நான் அறிந்து பற்றினேன் அல்லேன் -
அவர் திருவடிகளில் சம்பந்தம் உடையவர்களே -உத்தேச்யர் என்றும் இருக்குமவர்கள் -
என்னையும் அங்குத்தைக்கு சேஷம் ஆக்கினார்கள்-என்கிறார் -
படி கொண்ட கீர்த்தி இராமாயணம் என்னும் பக்தி வெள்ளம்
குடி கொண்ட கோயிலில் இராமானுசன் குணம் கூறும்
கடி கொண்ட மா மலர்த்தாள் கலந்து உள்ளம் கனியும் நல்லோர்
அடி கண்டு கொண்டு உகந்து என்னையும் ஆள் அவர்க்கு ஆக்கினரே – -௩௭
வியாக்யானம் -
பூமியை அடங்கக் கொண்டு இருக்கும் கீர்த்தியை உடைத்தான – ஸ்ரீ இராமாயணம் ஆகிற
பக்தி சாகரம் -நித்ய வாசம் பண்ணுவதொரு திவ்ய ஸ்தானமாய் இருக்கிற எம்பெருமானாருடைய
குணங்களை பேசா நின்றுள்ள -பிரேம யுக்தருடைய பரிமளத்தை உடையதாய் -ச்லாக்யமாய் -போக்யமாய் -
இருக்கிற திருவடிகளிலே -நெஞ்சு கலந்து -ச்நேஹித்து இருக்கும் -விலஷனரானவர்கள்-இவ் ஆத்ம வஸ்துவும்
அங்குத்தைக்கு சேஷம் அன்றோ என்று கொண்டு -இதினுடைய படியை தர்சித்து அந்த
சம்பந்தமே ஹேதுவாக விரும்பி -அங்கீகரித்து -தங்களைப் போலே என்னையும் அவர்க்கு
சேஷமாம் படி  பண்ணினார்கள்-ஆகையாலே நான் அறிந்து இவ் விஷயத்தைப் பற்றினேன் அல்லேன்
ஸ்ரீ வைஷ்ணவர் கள் சேர்க்கச் சேர்ந்தேன் இத்தனை என்று கருத்து -
ஸ்ரீ ராமாயணத்தை பக்தி சாரம் என்றது நிரவதிக பக்தி ஜனகத்வத்தாலே
கடி -மணம்–
——————————————————————————————————-
பிள்ளை லோகம் ஜீயர் அருளிய உரை

அவதாரிகை -
இப்படி ஆச்ரயண சௌகர்யா பாதகங்கலான கிருபாதி குணங்களை நீர் அறிந்த பின்பு இறே ஆஸ்ரயித்தது-
இப்படி உமக்கு தெளிவு பிறந்தது என் என்று கேட்டவர்களைக்  குறித்து -முதலிலே நான் அறிந்து ஆஸ்ரயித்தேன் அல்லேன் -
எம்பெருமானார் உடைய கல்யாண குணங்களை அனுபவிக்கும் பிரிய தமருடைய திருவடிகளிலே அவஹாகித்து
அனுபவிக்கும் ரசஜ்ஜர் தங்களுடைய பரசமர்த்தை  ஏக பிரயோஜனதை யாலே -என்னைப் பார்த்து அங்குத்தைக்கு ஆளாக்கி
அனந்யார்ஹராம்படி பண்ணினார்கள் -அத்தாலே நான் அறிந்தேன் என்கிறார் -
வியாக்யானம்
-படி கொண்ட கீர்த்தி -சதகோடி பிரவிஸ்த்ரம் -என்றும் -வேத ப்ராசேத ஸாதா சீத் சாஷாத் ராமாயணாத் மனா  -
என்றும் சொல்லுகிறபடியே பூ லோகத்தில் எல்லாம் வ்யாப்தி இருக்கிற கீர்த்தி உடைத்தான -படி கொண்ட -என்ற இது
உபலஷணம் -சத்யா லோகத்தில் நின்றும் பிரம்மாவும் தாதர்சரான நாரத பகவானும் பூலோகத்தில் வந்து
வால்மிகியைக் குறித்து நியமித்தும் உபதேசித்தும் போருகையாலே -இதனுடிய கீரத்து ஊர்த்த லோகங்களிலும் இறே
பிரசித்தமாய் இருப்பது -ராமாயணம் என்னும் பக்தி வெள்ளம் -காவ்யம் ராமாயணம் க்ரிச்னம் ஸீதாயாஸ் சரிதம் மஹத் -
என்று இருந்தாலும் யச்யைதே தஸ்ய தத்தனம் -என்கிற கட்டளையாலே அவளுடைய சம்பத் எல்லாம் சேஷியானவனது
ஆகையாலே ராம விஷயமாய் இருக்கும் என்று சொல்லத் தட்டில்லை -இறே -தாசர்தமான ராமாயணம்
என்கிற கரை புரண்ட பக்தி ரசத்தை -இதில் பிரதிபாத்யமாய் இருந்துள்ள அர்த்தத்தை பக்தி ரசம் என்று சொல்ல வேண்டி இருக்க
இது தன்னையே பக்தி வெள்ளம் என்றது -தத் குணசா ரச்யாத்து தத் வ்யபதேச -என்றால் போலே அதுக்கு உத்பாதகம் ஆகையாலே -
ஏகைகம ஷரம் ப்ரோக்தம் மகா பாதக நாசகம் -என்ற பிரகாரத்திலே அர்த்த பர்யந்தம் போக வேண்டி இராதே
சப்த ராசி தானே ரசித்து இருக்கும் என்னுதல்   இப்படி பட்ட பக்தி தான்  அங்கே ஆஸ்ரயித்து இருக்கும் நாங்கள் அத்தை பெருகைக்கு என் என்றால்-குடி கொண்ட

கோயில் இராமானுசன் -எம்பெருமானாரே ஒரு கோயிலாக அவர் திரு உள்ளத்தை ஒரு ஷணம் பிரியாதே இவ்விடமே
குடியாக நித்ய வாசம் பண்ணி இருந்தது-இருப்பிடம் வைகுந்தம் வேங்கடம் மா இரும் சோலை என்னும் பொருப்பிடம்
மாயனுக்கு என்பர் நல்லோர் -ஏதத் பிரதி பாத்யனான பரமபுருஷனுக்கு  அவை எல்லாம் கோயில்கள் ஆமாப் போலே
தத் பிரதிபாதகமான ஸ்ரீ ராமாயணம் என்னும் பக்தி பிரவாஹத்துக்கு இவரும் ஒரு கோயிலாக காணும் இருப்பது -
இராமானுசன் -அந்த ஸ்ரீ ராம அவதாரத்தில் திவ்ய தம்பதிகள் விஷயமாக சர்வவித கைங்கர்யங்களையும் பண்ணி
வயிற்றைப் பெருக்கி பக்தியினுடைய ரசம் அறிந்தவர் இறே எம்பெருமானாராய் அவதரித்தது -குணம் -அவருடைய கல்யாண
குணங்களை -கூறும் அன்பர் -இந்தலோகத்தார் எல்லாருக்கும் உபதேசிக்கும் பிரேமயுக்தர் -நலியும் நரகமும் நைந்த
நமனுக்கு இங்கி யாதொன்றும் இல்லைகலியும் கெடும் கண்டு கொண்மின் -என்று ஸ்லாகித்த நம் ஆழ்வாரும் -
அவர் கொடுத்த பவிஷ்யாசார்யா விக்ரகத்தை ஆராதித்துக் கொண்டு போந்த நாத முனிகளும் -ஆ முதல்வன் என்று
பிரதி பத்தி பண்ணின ஆளவந்தாரும் -கடி  கொண்ட மா மலர்த்தாள்-அவர்களுடைய பரிமள பிரசுரமாய் -வி லஷணமாய்
 -பரம போக்யமான திருவடிகளிலே -கடி -பரிமளம் மா -மகத்வம்-யாவதாத்மா பாவியாக அனுபவித்தாலும் சரம பர்வ
நிஷ்டர்க்கு குறை பட்டு இராதே -மேன்மேலும் பெருமை உடைத்தாய் இறே இருப்பது -மலர் -லோகத்தில்
புஷ்பம் போல் ஒருகால் விகசிதமாய் இருக்காய் அன்றிக்கே -சர்வதா விகாசதோடே இருக்கும்   என்றபடி -
அத்ர பரத்ர சாபி நித்யம்  யதீய சரணவ் சரணம் மதியம் -என்னக் கடவது இறே -தாள் -யானிசா சர்வ பூதானாம்
தஸ்யாம் ஜாகர்த்தி சம்யமி-என்னும்படி இருக்கிற அவர்களுடைய திருத் தாள்களிலே -கலந்துள்ளம்-திரு உள்ளம் கலந்து

கனியும் நல்லோர் -பக்வ பலம் போலே ரசித்து இருக்கும்  சம்யஜ்க்ன ஞானத்தை உடையரானவர்கள்
கூரத் ஆழ்வான் -என்றபடி -அடி கொண்டு உகந்து -இவ் ஆத்மா வஸ்து -அங்குத்தைக்கு சேஷமானது அன்றோ
 என்று கொண்டு -இதனுடைய படியை தர்சித்து -அந்த சம்பந்தமே ஹேதுவாக விரும்பி அங்கீகரித்து -ஒரு
ராஜ புத்ரன்வழி தப்பிப் போய் ஒரு வேடன் கிரஹத்திலே சேர்ந்து இருக்க -அந்த பிரகாரத்தை அறிந்து இருக்கும்
தார்மிகர் சிலர் -இவருடைய சம்பந்தத்தை அறிவிப்பித்து -இரு தலையும் சேர்க்குமா போலே -என்னையும்
ஆள் அவர்க்கு ஆக்கினரே -என்னையும் -அவருக்கு தம்மைப் போலே என்னையும் எம்பெருமானாருக்கு -
சக்கரவர்த்தி திரு மகன் பக்கலிலே பிரேம யுக்தர் ஆனவர் என்று  -அவர்க்கு -என்று தத் சப்தத்தால் தோற்றுகிறது -
ஆள் ஆக்கினர் -அங்குத்தைக்கு பிராப்தமான ஆகாரத்தோடு கூட்டினார்கள் -சேஷ பூதானாம் படி
பண்ணினார்கள் -என்றபடி -ஆகையாலே நான் வகுத்த விஷயம் என்று அறிந்து ஆஸ்ரயித்தேன் அல்லேன் -
எனக்கு புருஷகார பூதரான ஆழ்வான் ஆஸ்ரயிப்பிக்க ஆஸ்ரயித்தேன் என்றது ஆய்த்து  -
———————————————————————————————————–
அமுது விருந்து
அவதாரிகை
எம்பெருமானாருடைய ஸ்வபாவத்தை எப்படி அறிந்து பற்றினீர்-என்பாரை நோக்கி
அவர் அன்பர் திருவடிகளில் சம்பந்தம் உடைய ஸ்ரீ வைஷ்ணவர்கள் என்னையும்
சேர்க்க சேர்ந்தேன்-நானாக அறிந்து பற்றினேன் அல்லேன் -என்கிறார் -
பத உரை
படி கொண்ட -பூமி அடங்கப் பரவின
கீர்த்தி -கீர்த்தியை உடைய
இராமாயணம் என்னும் -இராமாயணம் என்று சொல்லபடுகிற
பக்தி வெள்ளம்-பக்தி பிரவாஹம்
-குடி கொண்ட -குடி இருக்கிற
கோயில்-திருக் கோயிலாய் இருக்கிற
இராமானுசன் -எம்பெருமானாருடைய
குணம் கூறும் -குணங்களை பேசா நிற்கும்

அன்பர் -பக்தர்களின்
கடி கொண்ட -வாசனையயுடையதும்
மா -சீறியதும்
மலர்-அழகியதுமான
தாள் -திருவடிகளில்
உள்ளம் கலந்து -நெஞ்சம் கலந்து
கனியும் -அன்பு கனிந்து இருக்கும்
நல்லோர் -நல்லவர்கள்
அடி கண்டு இவ் ஆத்மா வஸ்துவின் அடித்தளமான சேஷத்வத்தை அனுசந்தித்து
உகந்து -சந்தோஷித்து
கொண்டு-என்னை ஏற்று என்னையும் அவர்க்கு -அவ் எம்பெருமானார்க்கு
ஆள் ஆக்கினர்-சேஷம் ஆக்கினார்கள்
வியாக்யானம்

படி கொண்ட கீர்த்தி -படி-ஏனைய உலகங்களுக்கும் உப லஷனம்

பிரமனால் நூறு கோடிப் பிரபந்தமாக இராமாயணம் இயற்றப் பெற்று உம்பர் உலகில் பரவி இருப்பதாகவும் -
அதுவே நாரதர் வாயிலாக வால்மீகிக்கு வந்ததாகவும் சொல்லப் படுவது காண்க -
இனி படியிலே கீர்த்தி கொண்ட இராமாயணம் என்று கூட்டி -மற்ற முனிவர்கள் இயற்றிய
இராமாயணங்களை விட பிரசித்தி பெற்ற ஸ்ரீ வால்மீகி இராமாயணத்தை கூறிற்றாகவுமாம் -
இராமாயணம்
என்னும் பக்தி வெள்ளம் -
அளவற்ற பக்திப் பெருக்கிற்கு காரணமாகிய இராமாயணத்தை -பக்தி வெள்ளம்-என்கிறார் -
இனி வால்மீகி முனிவருடைய  ஸ்ரீ ராம பக்தி உள் அடங்காது வெளிப்பட்டமை பற்றி -பக்தி வெள்ளம் -
என்றார் ஆகவுமாம்-வெள்ளம்-பிரவாஹம்
வால்மீகி கிரிசம்பூதா ராம சாகரகாமி நீ
புனாதி புவனம் புண்யா இராமாயண மகா நதீ–என்று
வால்மீகி என்னும் மலையில் தோன்றி இராமாபிரான்  என்னும் கடலை நோக்கி செல்லும்
இராமாயணம் என்னும் புண்ணிய நதி உலகத்தை சுத்தம் ஆக்குகிறது -என்று வெள்ளமாக
இராமயணத்தை முன்னோர் உருவகம் செய்து உள்ளமை காண்க -
இனி வெள்ளம் -கடலுமாம் -வெள்ளத்தின் உள்ளானும் – 99- என்று பொய்கை ஆழ்வாரால் கடல்
வெள்ளமாக சொல்லப்பட்டமை காண்க -
ஸ்லோக சார சமாகீர்ணம் சர்வ கல்லோல சங்குலம்
காண்டாக்ராஹா மகாமீனம் வந்தே இராமாயண ஆர்ணவம் -என்று
ஸ்லோகங்களின் சாரத்தினால் நிறைந்ததும்
சர்க்கம் என்கிற அலைகள் நெருன்கினதும்
காண்டம் ஆகிற முதலையாம் பெரு மீன்கள் உடையதுமான
இராமயணமாம் கடலினை வந்திக்கிறேன் -என்று இராமாயணம் கடலாக உருவகம்
செய்யப்பட்டு உள்ளமையும் காண்க -
குடி கொண்ட கோயில் இராமானுசன் -
பள்ளத்தாக்கான இடங்களில் வெள்ளம் கோத்து நிற்பது போலே எம்பெருமானாரது  ஆழமான நெஞ்சத்தில்
இராமாயணம் என்னும் பக்தி வெள்ளம் புகுந்து புகுந்து தேங்கிக் குடி கொண்டது -
ப்ரேமேயத்துக்கு கல் அரணாய் அமைந்த கோயிலே போதும் -
பிரமாணத்துக்கோ அறிவார்ந்த எம்பெருமானாரே அரணாக அமைய வேண்டி இருக்கிறது -
பிரமாணம் அல்லது பிரமேயம் சித்தி யாமையாலே பிரபல பிரமாணமான இராமாயணத்துக்கு
கல் அரணாம் கோயிலாக எம்பெருமானாரே அமைகிறார் -.ஸ்ரீ வைஷ்ணவ சித்தாந்தம்
இராமாயணத்தில் பொதிந்து கிடக்கையாலே அந்த சித்தாந்தத்தை எம்பெருமானாரே
பாதுகாக்கின்றார் -என்க -
இராமாயணமும் திருவாய் மொழியும் ஆகிற வலியன இரண்டு மகா பிரபந்தங்கள் உண்டாய் இருக்க -
ஒரு மதிளை இடித்து விட்டால் அந்த வைஷ்ணவ சித்தாந்தம் குலைந்து விடுமா -
என்று வைணவ கோயில்களை இடித்த குலோத்துங்க சோழனின் மகன் கூறியதாக -10 7-5 – – ஈட்டில்
காணப்படுகிறது -
உகவாதாரும் நெஞ்சு உளுக்கும்படி ஸ்ரீ வைஷ்ணவ சித்தாந்தமான பக்தியை புகட்டும் இராமாயணத்தை
சித்தாந்த ஸ்த்தாபகராகிய எம்பெருமானார் கோயிலாக பாதுகாப்பது பொருத்தமாக இருக்கிறது அன்றோ -
மற்று ஒரு சித்தாந்த சாஸ்திரம் ஆகிய திரு வாய் மொழியை பேணி வளர்த்து காப்பது போலே
இராமயணத்தையும் அவர் பேணி வளர்த்து காக்கின்றார் -என்க
திருவாய் மொழியில் -கற்பார் இராமபிரானை அல்லால் மற்றும் கற்பரோ – 7-5 1- -என்று நம் ஆழ்வார்
அருளி செய்ததை பின்பற்றி எம்பெருமானார் இராமாயணத்தை எப்போதும் நெஞ்சில் வைத்து
அனுசந்திப்பார் ஆயினர் -மற்றைய அவதார சரித்ரங்களை இராம சரித்ரித்தற்கு போலியாகவே  நினைத்து அருளுவர் -
கண்ணன் இடம் காதல் கொண்டவள் ஆயினும் ஆண்டாள்-மனதிற்கு இனியான் -என்று இராமனைக்
குறிப்பிடுகிறாள் அன்றோ -ஸ்ரீ பெரும்புதூர் மா முனிக்கும் அவர்க்கு பின்னானாளுக்கும் இராமன் திறத்து
ஒரே மனப்பான்மை தான்-இராமாயணத்தை இடைவிடாது அனுசந்திப்பதனால் இவரிடம் பக்தி கரை
புரண்டமை பற்றி -இராமாயணம் என்னும் பக்தி வெள்ளம் -குடி கொண்ட கோயில் இராமானுசன் பக்தி வெள்ளம்-
குடி கொண்ட கோயில் இராமானுசன் என்றதாகவும் கொள்ளலாம் -பக்தி வெள்ளத்தை சுவை மிகுதி பற்றி -
அமுத வெள்ளமாக -குறிப்பிடுகிறார் -நம் ஆழ்வார் திருவாசிரியத்திலே -இராம சரித்ரத்தை இடைவிடாது
அனுபவித்து பக்தி யாகிற அமுத வெள்ளத்தானாம் சிறப்பு விட்டு நல் வீடு பெறினும் கொள்வது எண்ணாது
அதனைப் புறக்கணித்தார் சிறிய திருவடி -
பக்தி வெள்ளம் எனப்படும் இராமாயணமாம் கடல் -சுவை மிக்கு இருத்தலின் இராமானுச முனிவரின்
உள்ளத்திலேயே குடி கொண்டது –அகஸ்த்ய முனிவரது உட் புகுந்த உப்பு வெள்ளம்  அங்கெ குடி கோல
முடிய வில்லை -அகஸ்தியர் அதனை உமிழ்ந்து விட்டார் -
ய பிபன்சத்தம் ராமசரிதாம் ருத சாகரம் அத்ருப்தச்தம் முனிம் வந்தே ப்ராசெதசம கல்மஷம் -என்று
எவர் எப்பொழுதும் ராம சரித்ரம் ஆகிய அமுதக்கடலை குடித்தும் -போதும் என்று திருப்தி
அடையாது இருக்கிறாரோ -குற்றம் அற்ற அந்த வால்மீகியை வணங்குகிறேன் -என்றபடி வால்மீகி போலே
எம்பெருமானாரும் பக்தி அமுதக் கடலை குடித்து தெவிட்டாதவர்-என்க -
இனி கோயில் இராமானுசன் என்பதற்கு கோயிலில் -ஸ்ரீ ரங்கத்தில் -வாழும் இராமானுசன் என்று
பொருள் ஆகவுமாம் -இதனால் அயோத்தியில் வாழ்ந்த இராமானுசனை -இளைய பெருமாளை -விலக்குகிறது
கோயில் அண்ணன் -என்று ஆண்டாள் அருளிச் செய்ததற்கு இது பொருந்தி இருப்பது காண்க -
குணம் கூறும் அன்பர் -
இராமாயணத்தை மட்டும் விசேடித்து அனுசந்திப்பதை குறையாக கருதாது -சாரத்தை
கிரஹிக்கும் குணமாக கொண்டு -அதனைக் கூறுகின்ற பக்தர்கள்-என்றபடி -
இனி தம்மை ஆஸ்ரயித்தை ஜனங்கள் இடம் அன்பு கொண்டவர் என்று கொண்டால்-தங்கள்
அனுபவத்திற்கு உரிய எம்பெருமானார் குணங்களை அனுசந்திப்பதொடு அல்லாமல் ஜனங்கள் பால்
அன்பால் அவற்றை கூறவும் செய்கின்றனர் எனக் கொள்க -
இனி –பிணங்கி அமரர்   பிதற்றும் குணம் கெழு கொள்கையினானே-திரு வாய் மொழி – -1 6-4 –  – என்னும்
இடத்து போலே தாங்கள் அனுபவித்த குணங்களை அன்பின் மிகுதியால் வெளியே கூறியே ஆக வேண்டும்
படி ஆயிற்று -என்பார்-கூறும் அன்பர்-என்கிறார் என்னவுமாம் -
கடி கொண்ட மா மலர்த்தாள் கலந்து உள்ளம் கனியும் நல்லோர் -
மா என்று சீர்மையும் -மலர் -என்று அனுபவிக்கத் தக்க அழகு உடைமையும் -காட்டப் படுகின்றன -
ஆன்ம தத்துவம் உள்ள வரையிலும் அனுபவித்தாலும் குறைவு படாமை-சீர்மை-என்க -
நல்லோர் -
தம் அனுபவத்தில் பங்கு அளித்தல்என்னும் நன்மை உடையோர் -என்றபடி
அடி கண்டு ..உகந்து
இவ் ஆத்மா வஸ்துவும் எம்பெருமானார்க்கு சேஷப் பட்டது அன்றோ -என்று இதனுடைய
அடியாகிய சேஷத்வத்தை தர்சித்து அந்த சம்பந்தமே ஹேதுவாக விரும்பி அங்கீகரித்து -என்றபடி
என்னையும் ஆள் அவர்க்கு ஆக்கினர் -
உம்மை-எச்ச உம்மை
என்னையும் தங்களைப் போலே அவர்க்கு ஆள் ஆக்கினர் என்றபடி -
——————————————————————————————————————————–
அடியேன் கேள்வி ஞானத்திநீல் ஜல்பித்தல்

கற்பார் ராம பிரானை அல்லால் மற்றும் கற்பரோ-ஆழ்வார் -கிருஷ்ண த்ருஷ்ணா தத்வம்

சகல கல்யாண  குணங்களை கொண்டவர் ராமனும் சுவாமியும்.

. ஏசல் உத்சவம் பக்தி உலா நடை – ஸ்ரீ ராமன் சந்நிதி முன் நடந்து கற்றவர் இடம் நடந்து காட்டுவார்

ஸ்வாமி இன்றும் ஸ்ரீபெரும் தூரில் -காண கண் கோடி வேண்டும்

.பெரிய திரு மலை நம்பி மூலமும் ஸ்ரீ ராமாயணம் மூலம் கண்டு ராமனை கற்றார் .

.காட்டி கொடுத்த ஸ்ரீ ராமாயணத்தையே நெஞ்சில் கொண்டார்.

.நாயகனாய்-ஸ்ரீ ராமனுஜரையே  ஆண்டாள் அருளுவதாக சொல்வர்

..அடியவர் துன்பம் துடைக்கும் நாயகன்

-10 லஷன்யங்களை வால்மீகி அருளுகிறார் ஸ்ரீ ராமனுக்கு -அனைத்தும் சுவாமி பாக்கள் காணலாமே

முதல்-உயர்குடி பிறப்பு ..ஷத்ரிய குல கொழுந்து சூரிய குல திவாகரன் ..விவஸ்வான் மனு.28 சதுர் யுகம் முன்

கேசவ சோமயாஜுலு பிராமணர்-/பிர பன்ன குலம்-ஸ்வாமி

2-சாமுத்ரா லஷணம்- திரு மேனி அழகு  .மூன்று பதக்கம் கோவில் பெருமாள் திருமலை செல்ல பிள்ளை

3-ராஜா சார்வ பௌமன்- மகா பாக்யசாலி- கருவிலே திரு உடன்

4-யதி சார்வ பௌமன் /வாரி வழங்கும் தன்மை-

கோ தானம் கதை -கொடுக்கும்  பொழுது பிராமணர் கேட்க தடி எறிய  சொல்லி-ராமன்  சிரிக்க

அது பசு மாடு கொடுத்த து போல இவரோ

காப்பேன் சொன்னார் -இவரோ பின் படரும் குணன் பார்த்தோம்

5-தேஜஸ்வீ -வனம் சோபை அடைந்தது. பெருமாள் தண்ட காரண்யம் வந்ததும்

ஸ்வாமி -உள் இருட்டே போக்கினாரே -ராமானுஷ திவாகரன்

6 வைதப்யம் -எதை எப்பொழுது செய்யணும் அதை அவர் மூலம் நடத்தும் தன்மை

-விரோதி நண்பன் என்றதால் வாலி  இடம் வர வில்லை என்று

-பிள்ளை உறங்கா வல்லி தாசரை அழகிய கண்களை  பெரிய பெருமாளையே காட்ட சொல்லி திருத்தினார் சுவாமி

அப்பொழுது ஒரு சிந்தை செய்தே -

7-தார்மிகத்வம் -நேர்மை கிருபை

விருத்தி கிரந்தம் பார்த்தே எழுத -பிரமாண்யத்தில் உள்ள ஊற்றம்

8தெய்வ   தன்மை- பவான் நாரயனோ தேவ -ஸ்வாமி யும் .அடையார் கமல கேள்வன்   -ராமானுஜ முனி ஆயின

9 பாண்டித்வம் -ஐந்து ஆச்சார்யர் –ஜைனர்களை  வென்ற பாண்டித்தியம்-யாதவ பிரகாசர் போன்றோரை வென்ற

10 விநயம் உடையவர் -விச்வமித்ரர் இடம்  இருவரையும் ஏவி பண்ணி கொள்ள சொல்லி

/ஸ்வாமி யும் கோஷ்டி கடைசியில் தீர்த்தம் வாங்கி கொண்ட வினயத்வம்

என்னையும் ஆள் அவர்க்கு ஆக்கி கொடுத்தார்கள்

ராமானுசனின் குணம் கூறும் அன்பர் / அவர்களின் கடி கொண்ட மலர் தாள் கலந்து உள்ளம் கனியும்  .நல்லோர்

/என்னையும் //குணம்-வஞ்சகம் இருந்தாலும்  குணமாக கொண்ட அன்பர்..

=பஷ பாதி- நிறைய பிர மானங்கள் இருக்க  .ஸ்ரீ ராமாயணம் மட்டும்- ஸ்வாமி மனத்தில்  கொண்டு இருந்தாலும்

-அதை இவர்  சார தமமாக கொண்டு இருந்தார் என்று சொல்லும் அன்பர்

..அல்ப சாரம் அசராம்  சாரம்  சார தரம் விட்டு சார தமம் -கொண்டு.

.ராஜ ஹம்சம்-பராங்குச -திருவடி தாமரை -தேனீ கூட்ட தலைவர் பருங்க ராஜம் ஸ்வாமி

-.அடியார்களுக்கு உபயோகம் என்று இதிகாச புராணங்களில்  இதை மட்டும் க்ரகித்தார் என்பர்…

/நல்லோர் அடி கண்டு- ஜீவாத்மா அடி ராமானுஜ சேஷத்வமே என்று  கண்டு.. உகந்து -கொண்டு -என்னையும் கொண்டு ஆள் அவர்க்கு ஆகினரே

/குணம்-சாரக்ராகி–ராமாயணம் -பக்தி வெள்ளம்-படி கொண்ட -உலகும் எங்கும் கீர்த்தி../

/ஸ்வாமி திருவடிகளிலே சம்பந்தம் உடையவர் அவர்களே உத்தேச்யம் என்று இருக்கும் அவர்கள் என்னையும் அங்கு உத்தைக்கு  சேஷம் ஆக்கினார்கள் என்கிறார்

./சத்ய லோகம் வரை கீர்த்தி பெற்ற ஸ்ரீ ராமாயணம் பக்தி சாகரம் /வெள்ளத்தின் உள்ளான்

-வெள்ளம் -கடல்/நித்ய வாசம் கொண்டு திவ்ய ஸ்தானம்

கோ இல் /கோவில் ஆழ்வார் தான் ஸ்வாமி உள்ளம் ..24000 ஸ்லோகம் குடி வைக்கும் அளவு விசாலமான திரு உள்ளம் .

./கடி கொண்ட-பரிமளம்  மா-பரத்வம்  மலர் -போக்யத்வம் திருவடிகளில் நெஞ்சு கலந்து சிநேகித்து இருக்கும் விலஷணம் ஆனவர்கள்..

தங்களை போல -என்னையும்-அவருக்கு சேஷம் ஆகும் படி பண்ணினார்கள்

..நான் அறிந்து பற்றினேன் அல்லன் ஸ்ரீ வைஷ்ணவர்கள் சேர்க்க சேர்ந்தேன்

.ஸ்ரீ ராமாயணம் நிரவதிக பக்தி ஜனகத்வத்தாலே

/கடி -பரிமளம்-மணம்//ஆசரித்த- கார்ய-அகம் அர்த்தம்/ஆஸ்ரித – சௌகர்ய -மாம் அர்த்தம் க்ருபாதிகள் தெரிந்து கொண்டு

பற்றிநீரே  எப்படி //படி கொண்ட கீர்த்தி– //வால்மீகி மலை ராமன் நதி -சாகரம் அலை-சர்க்கம் .. கரை -ஜல திவலைகள் – ச்லோஹம் திமிங்கலம் -.காண்டம்

//வேதமே புண்யம் படித்தாலும் கேட்டாலும் //100 கோடி  பெரிசு பிரம லோகத்தில் //பிரம்மாவும் நாரதரும் இங்கு வந்து வால்மீகி ஆணை இட்டு அருள சொன்னார்கள்

/படியிலே கொண்ட கீர்த்தி- மூல ராமாயணம். மற்றவற்றை தள்ளி இதை கொண்டே இதை தழுவியே படி கொண்ட கீர்த்தி

/ராமாயணம் -சீதா கதை- புலச்த்ய-சிறை இருந்தவள் ஏற்றம் சொல்ல வந்தது தானே

அவள் சம்பத்தும் அவனது சொத்து தானே

..கரை புரண்ட பக்தி ரசத்தை…வால்மீகி உள்ளம் பக்தி வெள்ளமாக புறப் பட்டது.

.அர்த்தம் தானே பக்தி -இது தன்னையே சொல்லி அது பக்தியை பிறப்பிபததால்–சப்தமே ரசிக்கும்.

.பிர மாணம் மதிள் தேடி ஸ்வாமி உள்ளம் புகுந்ததாம்

..இருப்பிடம் வைகுந்தம்  வேங்கடம் மால் இரும் சோலை ..கோவில் போல

/ஆதாரம்-பக்தி ரசம் தெரிந்து -அகம் சர்வம் கரிஷ்யாமி -சொல்லி இருந்தாரே.

.மதிளுக்கு  மதிள்…ஸ்ரீ ராமாயணமும் திரு வாய் மொழியும் மதிள்கள்//

/–பின்னை தன் காதலன் முன் சொன்னீரே ஆண்டாள் மனத்துக்கு இனியான் அருளியது போல

.ஹனுமான் வழி-ரஷித்தாரே அதனால் ஜாம்பவான் -வாய் குமரன் இருக்கிறாரா முதலில் யுத்தத்தில் கேட்டாரே

…/வயிற்றை பெருக்கினார் -திவ்ய தம்பதிகளுக்கு கைங்கர்யம் பண்ணினதால்

-அதன் ரசம் அறிந்தவர் தன் எம்பெருமானார்.

.குணம் -கல்யாண குணங்களை..கூறும் அன்பர்-உபதேசிக்கும் பிரேம யுக்தர்

–திரு முடி திரு அடி சம்பந்தம் -இவற்றால் வாழ்வு என்றாலும் கூரத் ஆழ்வான் பெற்ற மோஷத்தல் ஆனந்தம் அடைந்தாரே ஸ்வாமி /

/ குணங்களை கூறிய முதல் அன்பர்– நம் ஆழ்வார் -திரு வாய் மொழி பவிஷ்ய ஆச்சர்ய விக்ரகம்

ஆராதனை பண்ணி போந்த நாத முனிகள். குளப் படிகுருவிக்கு தானே . வீரான ஏரி ஜகமே வாழ்ந்தே போகும்

ஆளவந்தார் -ஆ முதல்வன் அருளி. போன்ற பெரியோர்கள் .

/கடி- பரிமளம் /மா -பெரிய -காலம்   உள்ள அளவும்

/மலர் -சர்வ காலமும் விகசித்து /கோவில் -அயோத்ய ராமானுசன் லஷ்மணன் இல்லை என்பதால் கோவில் அண்ணன் இவர்..

தாள்-திருவடிகள்..பக்தன் முழித்து கொண்டு இருக்கிறான் மற்றவர்கள் அனைவரும்  துஞ்சினாலும்

-அவர்கள் பிணங்கி அமரர் பிதற்றி எழும்-

/கலந்து கனியும் நல்லோர் -பக்குவ பழம்-ரசித்து சமயக் ஞானம் உடையவர்-நல்லோர்

- கூரத் ஆழ்வான் -கலந்து கணிந்தார்.. ராமானுஜர் சொத்தை பங்கு போட்டும் கொள்ள எண்ணம் உடைய நல்லோர்.

.யோக்யதை இல்லா என் இடம் கொடுத்தார்களே நல்லோர்

/அடி கண்டு-என் உடைய சேஷத்வத்தை கண்டு .-யோக்யதை உடையவன் -என்று விரும்பி

-ராஜ புத்திரன் -வழி தப்பி வேடன் வீட்டுக்கு போக -கூட்டி கொண்டு வந்து ராஜா இடம் சேர்த்தது போலே

அமுதனாரை அப்படி தானே சேர்ப்பிதார்கள்/அவருக்கு தம்மை போல என்னையும் எம்பெருமானாருக்கு ஆக்கி கொடுத்தார்களே

/சக்கரவர்த்தி திரு மகன் இடம் பக்தி கொண்டவர்கள் தான் -அவர்

…நின் தாள் நயந்து இருந்த -இவள்-வஸ்து நிர்நேயம் பண்ணினால் போல

…வகுத்த விஷயம் என்று தெரிந்து இல்லை கூரத் ஆழ்வான் சேர்ப்பிக்க சேர்ந்தேன்..

சம்பந்தமே முக்கியம்

அண்ணனோ தம்பியோ /ராம -லஷ்மணன்/ கண்ணன் -பலராமன் / ஸ்வாமி-முதலி ஆண்டான் /

/அது  இது உது எது ஆனாலும் உன் செய்கை என்னை நைவிக்கும்

சர்வ சகா-ஸ்ரீ வைகுண்டம் வியூகம் /சர்வ விதம் -எல்லா படிகளிலும் அனுபவம் திரு கோலங்கள் வாகனம் உத்சவங்கள் விபவங்கள்

/எந்த உறவுக்காரானாகவும் -அனுபவிக்கலாம் //அன்பர்-ஆழ்வார் நாத முனிகள் ஆள  வந்தார் /தாள் -ஸ்வாமி- மாறன் அடி

கலந்து உள்ளம் கனியும் நல்லோர் -கூரத் ஆழ்வான் போல்வார்-

——————————————————————————————————————

திருமலை நல்லான் சக்கரவர்த்தி ஸ்ரீ ராம கிருஷ்ண ஐயங்கார் திருவடிகளே சரணம் .

பிள்ளை லோகம் ஜீயர் திருவடிகளே சரணம் .

-திருவரங்கத் தமுதனார் திருவடிகளே சரணம் .

ஆழ்வார் எம்பெருமானார் ஜீயர் திருவடிகளே சரணம்.

அமுத விருந்து -இராமானுஜ நூற்றந்தாதி வியாக்யானம்-36-அடல் கொண்ட நேமியன் ஆருயிர் நாதன் -இத்யாதி ..

November 2, 2012
பெரிய ஜீயர் அருளிய உரை -
முப்பத்து ஆறாம் பாட்டு -அவதாரிகை -
இராமானுசன் மன்னு மலர்த் தாள் அயர்ன்-என்றீர் -
நாங்களும் இவரை ஆஸ்ரயிக்கும்படி இவர் தம்முடைய ஸ்வபாவம் இருக்கும்படி சொல்லீர் என்ன -
அதை அருளிச் செய்கிறார் -
அடல் கொண்ட நேமியன் ஆருயிர் நாதன் அன்று ஆரணச் சொல்
கடல் கொண்ட ஒண் பொருள் கண்டு அளிப்ப பின்னும் காசினியோர்
இடரின் கண் வீழ்ந்திட தானும் அவ் ஒண் பொருள் கொண்டு  அவர் பின்
படரும் குணன் எம் இராமானுசன்  தன படி இதுவே -35 -
‘விரோதி  நிரசன சக்தியை உடைத்தான திரு வாழியை  உடையனாய் -சகல ஆத்மாக்களுக்கும்
சேஷியானவன்-அஸ்த்தானே சிநேக காருண்யா தர்ம அதர்ம தியாகுலனாய் -கீதார்த்த சன்க்ரகம் -கொண்டு
அர்ஜுனன் சோகா விஷ்டனான அன்று -அவனை வ்யாஜீகரித்து -பெரும்கடலிலே மறைந்து கிடக்கும்
பெரு விலையனான -ரத்னங்கள் போலே வேத சப்தமாகிற சமுத்ரத்துக்கு உள்ளே
ஒருவருக்கும் தெரியாதபடி -மறைந்து கிடக்கிற விலஷனமான அர்த்தங்களை -தர்சித்து -
சகல சேதனருடைய உஜ்ஜீவன அர்த்தமாக ஸ்ரீ கீதா முகேன உபகரித்து அருள -
பின்னையும் பூமியில் உள்ளவர்கள் சம்சாரதுக்கத்தில் அழுந்தி தரைப்பட-தாமும் முன்பு
சர்வேஸ்வரன் அருளி செய்த அந்த விலஷனமான அர்த்தத்தைக் கொண்டு இது கைக்
கொள்ளும் அளவும் -அவர்களைப் பின் தொடரா நின்ற குணத்தை உடையராய் இருப்பராய் -
எங்களுக்கு தம்மை முற்றூட்டாக தந்த எம்பெருமானார் உடைய ஸ்வபாவம் இது -
ஆருயிர் நாதன் என்று ஆரணச் சொல் கடல் கொண்ட ஒண்பொருள் கண்டு அளிப்ப -
என்று பாடமான பொது -அடல் கொண்ட நேமியனான சர்வேஸ்வரனே ஆத்மாக்களுக்கு சேஷி என்று கொண்டு -
வேதத்தில் மறைந்து கிடக்கிற அர்த்தத்தை -தர்சித்து -ஸ்ரீ கீதா முகேன அருளி செய்த -என்ற பொருளாக கடவது -
அடல்-மிடுக்கு
காசினி-பூமி
இடரின் கண் -என்றது -இடரின் இடத்திலே என்கை-
படி -ஸ்வபாவம்–
——————————————————————————————-
பிள்ளை லோகம் ஜீயர் அருளிய உரை
அவதாரிகை -இராமானுசன் மன்னு மலர்த்தாள் அயரேன் -என்றீர் -நாங்களும் அவரை ஆஸ்ரயிக்கப் பார்க்கிறோம் -
அவருடைய ஸ்வபாவம் இருந்தபடி சொல்லிக் காணீர் என்று கேட்க -பிரதி பஷத்துக்கு பயங்கரனான திரு வாழி யாழ்வானை
ஆயுதமாக  வுடையனாய் -சகல ஆத்மாக்களுக்கும் சேஷி யானவன் -உபய சேனா மத்யத்திலே பந்து ச்நேகத்தாலே
அர்ஜுனன் யுத்தா நிவர்த்தனான அன்று -கடலிலே அழுந்தி தரைப் பட்டு கிடக்கிற ரத்னங்களை கொண்டு வந்து
உபகரிப்பாரைப் போலே -வேதாந்த சமுத்ரத்திலே -குப்த்தங்களாய்-ச்லாக்யங்களான அர்த்தங்களை
ஸ்ரீ கீதா சாஸ்திர முகேன – உபகரித்து அருளின பின்பும் -இந்த கலி காலத்திலே லௌகிக ஜனங்கள்
அவசாதத்தாலே கிடக்க -அந்த கீதா  ரூபமான அத்யந்த  சாஸ்த்ரத்தை வியாக்யானம் பண்ணி உபதேசிகைக்கு
அந்த லௌகிக ஜனங்களை ஸ்ரீ பத்ரிகாச்ரமம் அளவும் பின் தொடர்ந்த மகா குணம் உடைய பேர் இல்லை கிடீர்
என்று கொண்டு இப்படி இருந்துள்ள எம்பெருமானார் உடைய ஸ்வபாவம் இது என்று அருளிச் செய்கிறார் .
வியாக்யானம் -அடல் கொண்ட நேமியன் -மடுவின் கரையில் ஸ்ரீ கஜேந்திர ஆழ்வானை பாதித்த முதலையும்
அஸ்வத்தாமா ப்ரேரிதமாய் கொண்டு பரிஷித்தை பாதிக்க ப்ரஹ்மாச்த்ரமும் துடக்கமான ஆஸ்ரித விரோதிகளுக்கு
அத்யந்த பயங்கரமான ஆகாரத்தை உடையவனாய் -வடிவார் சோதி வலத்து உறையும் சுடர் ஆழி –  என்கிற
திரு வாழி யாழ்வானை பிரதானமான ஆயுதமாக உடையனாய் -அடல் -மிடுக்கு -ஆர் உயிர் நாதன் -பதிம் விச்வச்யாத்மேச்வரம் -
உதாம்ர்தத் வச்யேசானா  -என்றும் -அயர்வறும் அமரர்கள் அதிபதி -என்றும் சொல்லுகிறபடியே -சகல
ஆத்மாக்களுக்கும் நாதனாய் -நாத்ர்யாச்ஞாயம் -என்கையாலே -சகல அர்த்தங்களும் யாசிக்கப்படுபவனாய் -
ஏகோ பஹூனாம் யோவிததாதி காமான் -என்கிறபடியே சமஸ்த புருஷார்த்த பிரதனானவன் -
அன்று -குரு பாண்டவர்கள் யுத்த சன்னத்தரான அளவிலே -பித்ரீ நத பிதாமகன் மாதுவக்னச்வசுரான்
ப்ராத் ரீன் புத்ரான் பௌத்த்ரன் சகீம்ஸ்ததா-இத்யாதி யாலே சொல்லப்படுகிற பந்து வர்க்கத்தை எல்லாம்
உபய சேனையிலும் அர்ஜுனன் பார்த்து -எஷாமர்த்தம்  கான்க்ஷித தமனோ ராஜ்ஜியம் போகஸ் சூகாநிச
தம் இமே வசதி தாயுத்தே ப்ரானாஸ் யுக்த்வாத  நாநிச – ஆச்சார்யா பிதர புத்ரா யேதான் நஹந்து மிச்சாமி
க்ந்தோபி மது சூதனா -என்று பந்து ச்நேகத்தாலே தர்ம த்திலே அதர்ம புத்தி பண்ணி -விசர்ஜய சசரம்சாபம்
சோகசம் விக்நமா நாசா -என்று சோகித்து -யுத்தான் நிவர்த்தன் ஆன அன்று -ஆரணச் சொல் கடல் கொண்ட
ஒண் பொருள் கண்டு அளிப்ப -சமுத்திர மத்யத்திலே -மறைந்து கிடக்கிற -தரைப்பட்டு கிடக்கிற
மகா ரத்னங்களை எடுத்துக் கொண்டு வந்து உபகரிப்பாரைப் போலே -கடல் போல் கம்பீரமாய் இருந்துள்ள
வேதாந்த வாக்யங்களிலே  -தாவான் சர்வேஷு வேதேஷு ப்ராஹ்மானச்ய விஜானதா -என்னும் படியாக  -
ரகஸ்ய தமமாய் -வி லஷண அர்த்தங்களை அடைவே கடாஷித்து -கீதா சாஸ்திர முகேன உபதேசித்து
ரஷித்து அருள -அன்றிக்கே -அன்று -கார்ப்பண்யா தோஷா பகுதஸ் ஸ்வபாவ ப்ரச்சாமித்வா தர்ம சம்முட சேதா -
யச்ச்ரேயஸ் யாநிச்சிதம்ப்ருஹி தன்மே –  சிஷ்யச்தே ஹம்சாதி மாம்த்வாம் பிரபன்னம் -என்று அர்ஜுனன்
உபசத்தி பண்ணினவாறே -அவனுக்கு மோஷ உபாயமாக -கர்ம யோகத்தையும் ஞான யோகத்தையும்
பக்தி யோகத்தையும் அவதார ரகச்யத்தையும் -புருஷோத்தம வித்தை தொடக்கமான வற்றையும் உபதேசிக்க
அவை எல்லாம் துச்ச்சகங்கள் என்றும் சப்ரமாதங்கள் என்றும் விளம்ப பலப்ரதங்கள் என்றும் ஸ்வரூப
விரோதிகள் என்றும் நினைத்து அர்ஜுனன் சோக விசிசிஷ்டனான அன்று-ஆரண சொல் கடல் கொண்ட
ஒண் பொருள்  கண்டு அளிப்ப -வேதாந்த வாக்யங்கள் ஆகிற சமுத்ரத்திலே -தாஸ்மான் நியாச மோஷம் தபஸா
மதிரிக்த மாஹூ -என்றும் -வேதாந்த விஞ்ஞான சூநிச்சிதர்த்தாஸ் சந்நியாச யோகாத்ய தயச்சுத்த சத்வா -
தி பிரம லோகேது பராந்தகாலே பராம்தாத்பரி முச்யந்தி சர்வே -என்றும் -ந கர்மணா ந ப்ரஜயாத நே நத்யா
கே நை கே அமர்த்தவ மானச -என்றும் -இத்யாதிகளிலே குக்ய தமமாக    பிரதிபாதிக்கப்படுகிற
வி லஷண அர்த்தங்களை எல்லாம் -கண்டு திரட்டி -மன்மனாபவ மத பாகத்த -என்றும் -சர்வ தர்மான் பரித்யஜ்ய -என்றும்
இரண்டு ஸ்லோகத்தாலே சகல சேதனருடையவும் உஜ்ஜீவன அர்த்தமாக -அர்ஜுன வயாஜேன பிரபத்தி
உபதேசம் பண்ணியும் லோகத்தை எல்லாம் ரஷிக்க என்னவுமாம் – பின்னும் -பிற் காலத்திலான கலி யுகத்திலும் -
காசினியோர் -பூ லோகத்தில் உள்ள சேதனர் எல்லாரும் -காசினி -பூமி -இடரின் கண் வீழ்ந்திட -சம்சார துக்கத்தில் விழுந்து
அழுந்தி தரைப்பட்டு கிடக்க -த்வாபரத்தில் அர்ஜுனன் ஒருவனே இடர் பட்டான் -இந்த கலி யுகத்தில் ஒரு லோகம்
காணும் இடர் பட்டது -இத்தைக் கண்டு பொறுக்க மாட்டாத தம்முடையகிருபையாலே -தானும் அவ் ஒண் பொருள் கொண்டு -
எம்பெருமானாரும் அந்த ச்லாக்கியமான கீதா சாஸ்தரத்துக்கு வியாக்யானம் பண்ணி யருளி அத்தைக் கொண்டு -
அன்றிக்கே -திருக் கோட்டியூர் நம்பியை பதினெட்டு தரம் அனுவர்த்தித்து பரம குக்யம் என்று அவரால் உபதேசிக்கப் பெற்ற
சரம ஸ்லோக அர்த்தத்தை கொண்டு என்றுமாம் -அவர் பின் படரும் குணன் -ஸ்ரீ பத்ரிகாச்ரமம் ஈறாக இந்த
பூ லோகத்தில் உள்ள சேதனர் எல்லாருக்கும் போதித்து பின் தொடர்ந்தவருடைய சம்சார துக்கத்தை
போக்க கடவதான கிருபா குணத்தை உடையரான – அங்கன் அன்றிக்கே -பின்னும் தானும் அவ் ஒண் பொருள் கொண்டு
பின்னும் தானும் என்னும் இரண்டு பதத்திலும் -சகாரங்களைப் பிரயோகித்தது -அந்த த்வாபர காலம் புண்ய
பிரசுரமானது -அதிகாரி ஞானாதிகனான அர்ஜுனன் -உபதேஷ்டா பர பிரம்ம பூதனானவன் -ஆகையாலே அது அரிது அன்று
இந்த கலிகாலம் பாப பிரசுரமானது -அதிகாரிகள் தோஷ பூயிஷ்டரான சர்வ வர்ண ஜனங்களும் -ஆகையாலே இவர்
லோகத்தை எல்லாம் ரஷித்ததுவே அரிது என்னும் இடம் தோற்றுக்கைக்காக-தானும் -எம்பெருமானரும் -அவ் ஒண் பொருள்
கொண்டு  -திருக் கோஷ்டியூர் நம்பி  பக்கல் பதினெட்டு தரம் எழுந்து அருளின அளவிலே அவரும் சூழரவு கொண்டு
குக்ய தமம் என்று நியமித்து சரம ஸ்லோக அர்த்தத்தை நியமித்தவாறே அந்த ஸ்லோக அர்த்தத்தை கொண்டு
அவர் பின் படரும்  குணனை -காசியின் உள்ள ஜனங்களை அதிகார ந  அதிகாரவிபாகம் அற -தாமே வந்து
தொடர்ந்து -அந்த சரம ஸ்லோக அர்த்தத்தை பூரி தானமாக கொடுத்த கிருபா வாத்சல்ய ஔதார் யாதி குணங்களை உடைய-
எம் இராமானுசன் தன் -இப்படிப் பட்ட கல்யாண குணமான திவ்ய மங்கள விக்ரகத்தை நமக்கு முற்றூட்டாக கொடுத்து அருளின
எம்பெருமானார் தம்முடைய படி இதுவே -ஸ்வபாவம் இதுவே -படி ஸ்வபாவம் -ஏதாவா நஸ்ய மஹிமா -
என்கிற படியே ஆய்த்து .
———————————————————————————————————-
அமுது விருந்து-
 அவதாரிகை -
இராமானுசன் மன்னு மா மலர்த்தாள் அயரேன் -என்றீர்
நாங்களும் இவரை ஆசரிக்கும் படி இவர்தம்முடைய ஸ்வபாவம் இருக்கும் படி சொல்லீர்
என்பாரை நோக்கி எம்பெருமானார் ஸ்வபாவத்தை அருளிச் செய்கிறார் -
பத உரை -
அடல் கொண்ட -பலம் வாய்ந்த
நேமியன் -திரு வாழியை   உடைய
ஆருயிர் நாதன் -அருமையான எல்லா ஜீவாத்மாக்களுக்கும் சேஷியான சர்வேஸ்வரன்
அன்று -அக்காலத்தில்
ஆரணச் சொல் -வேத சப்தமாகிற
கடல் கொண்ட-சமுத்ரம் தன்னுள்ளே வைத்துக் கொண்டு இருக்கிற
ஒண் பொருள்-சீரிய பொருள்களை
கண்டு -பார்த்து
அளிப்ப -ஸ்ரீ கீதை வாயிலாக கொடுத்து அருள
பின்னும் -அதன்  பிறகும்
காசினியோர் -பூமியில் உள்ளவர்கள்
இடரின் கண் -சம்சார துக்கத்திலே
வீழ்ந்திட -விழுந்து அழுந்திட
தானும் -எம்பெருமானாரைகிய தானும்
அவ் ஒண் பொருள் கொண்டு -சர்வேஸ்வரன் முன்பு அருளிச் செய்த அந்த சீரிய அர்த்தத்தைக் கொண்டு
அவர் பின் -அந்த பூமியில் உள்ளவர்களுக்கு பின்னே
படரும்குணன் -தொடர்ந்து செல்லலும் குணத்தை உடையரான
எம்ராமானுசன் தன்-எங்கள் எம்பெருமானாருடைய
படி-ஸ்வபாவம்
இது -இத்தகையது -
வியாக்யானம் -
அடல் கொண்ட நேமியன்
அடல்-மிடுக்கு
அதாவது விரோதிகளை அழிக்கும் திறன் -நேமி -சக்கரம் -
நல்லவர்கள் இறைவனை அனுபவிப்பதற்கு இடையூறாக உள்ள பாபங்கள் என்னும் விரோதிகளை
அழிக்கும் திறமையை இங்கு கருதுகிறார் -நம் மேல் வினை கடிவான் எப்போதும் கை கழலா நேமியான் -
பெரிய திருவந்தாதி -86 –  எனபது காண்க -
ஆருயிர் நாதன் -
எல்லா ஆத்மாக்களுக்கும் சேஷி -விச்வத்திற்கு பத்தி -என்றது வேதம் -
நேமியன் ஆகையாலே -ஆருயிர் நாதன்-என்க
நேமி-இறைவனது பரத்வத்துக்கு உரிய குறி
தமஸ பரமோதாதா சங்க சக்ர கதாதர -பிரகிருதி மண்டலத்துக்கு அப்பால் பட்ட இறைவன் சங்கு
சக்கரம் கதை இவைகளை எந்தினவன் -என்றது காண்க -பர வாசுதேவன் ஆதலின் எல்லா உயிர்க்கும்
அவன் சேஷியானன்நேமியன் என்கையாலே காசினியோரை இடரினின்றும் எடுக்கும்  திறன் உடைமையும் -
நாதன்-என்கையாலே -எடுத்தாக வேண்டிய உறவு முறையும் காட்டப் பட்டன -
அன்று -
போர்க் களத்திலே -நிற்கும் எதிரிகளை உறவினராகப் பார்க்கும் அன்பும் -வீணில் மடியப் போகிறார்களே
என்ற கருணையும் -ஷத்ரியனுக்கு உரிய தர்மமான போரை அதர்மம் என்னும் மதி மயக்கமும்
உடையவனாய் அர்ஜுனன் கலங்கிய வேளையில் -என்றபடி
ஆரணச் சொல் –கண்டு அளிப்ப
பெரும் கடலிலே ரத்னங்கள் மறைந்து கிடப்பது போலே வேத சப்த ராசி -என்கிற சமுத்ரத்திலே -
பல சீரிய பொருள்களும் மறைந்து கிடக்கின்றன -பல விதமான அந்த வேதாந்த ரத்னங்களை
கண்டு எடுத்து சம்சாரம் என்னும் இடரின் கண் வீழ்ந்த காசினியோர்க்கு கீதா சாஸ்திரம் என்கிற
பேரிலே கொடுத்து அருளினான் -சர்வேஸ்வரன் அங்கனம் கொடுத்தான் அதனைக் கையாள
அறியாது -அக்காசினியோர் மீண்டும் இடரின் கண் வீழ்ந்து விட்டனர் -
பின்னும் காசினியோர் இடரின் கண் வீழ்ந்திட -என்கையாலே -முன்னும் அவர்கள் இடரின் கண்
வீழ்ந்து கிடந்தமை புலனாகிறது -ஆக -அர்ஜுனனை வியாஜமாக கொண்டு உலகிற்கு ஆருயிர் நாதன்
கீதை அருளினான் -என்றது ஆயிற்று -எல்லாம் அறிந்த இறைவனும் -விலஷனமான வேதங்களை ஆராய்ந்து -
கண்டு அளித்தான் -என்பது தோன்ற  -கண்டளிப்ப-என்கிறார் -
நெறி யுள்ளி யுரைத்த கணக்கறு நலத்தனன் -என்றார் நம் ஆழ்வாரும்
தரை குணிய விஷயா வேதா -சத்வம் ரஜஸ் தமஸ் என்னும் மூன்று குணங்களை உடைய மக்களுக்கு
ஏற்ப விஷயங்களை சொல்வன வேதங்கள்-என்றபடி -அவரவருடைய குணங்களுக்கு ஏற்ப -
அவரவர்களுக்கு வேண்டிய பல திறத்தனவான விஷயங்களை உடைய வேதத்தை

 விலை உயர்ந்த ரத்னங்களையும் சிப்பி போன்ற எளிய பொருள்களையும் கொண்ட
கடலாக உருவகம் செய்கிறார் -
ஆருயிர் நாதன் -என்று பாடம் ஓதுவாரும் உண்டு -அப்பொழுது என்று என்பதை பொருள் என்பதுடன் கூட்டி
அடல் கொண்ட நேமியனான சர்வேஸ்வரனே ஆத்மாக்களுக்கு சேஷி என்ற கடல் கொண்ட ஒண் பொருளைக்
கண்டு அளிப்ப -என்று கூட்டிப் பொருள் கொள்க -சர்வேஸ்வரனே ஆத்மாக்களுக்கு சேஷி என்னும் பொருளே
ஆரண சொற்கடலில் கண்டு அளித்த பொருள் ஆயிற்று -
பின்னும் காசினியோர் இடரின் கண் வீழ்ந்திட
சர்வ சக்தணும் -இயல்பான சேஷித்வ ரூபமான உறவு முறை வாய்ந்தவனுமான சர்வேஸ்வரன்
கண்டு அளித்த பின்னரும் -இடரின் கண் காசினியோர் வீழ்ந்தனரே -இது என்ன விந்தை -என்கிறார் -
தானும் அவ் ஒண் பொருள் கொண்டு -
கீதை சொன ஆருயிர் நாதன் -அர்ஜுனன் சோகத்தை பார்த்து அந்த வாசத்தில் கீதை யருளினான்
கீதா பாஷ்யம் அருளிய எம்பெருமானார் காசினியோர் இடரைக் கண்டு அவ் ஒண்   பொருளையே விளக்கி -
யருளினார் -சர்வ சக்தனும் முயன்றும்  காசினியோர்க்கு பயன்படாமல் போயிற்று -எம்பெருமானார் தம்
பரம கிருபையினால் அவ் விஷயத்திலே முயன்று -வெற்றி காண முற்படுகிறார் -
அவர் பின் படரும் குணன் -
கீதாசார்யன் தன் சிஷ்யனாக ஆன அர்ஜுனனை நோக்கி உலகிற்காக உபதேசித்து ஓய்ந்தான் -
ஸ்ரீ கீதா பாஷ்யாசார்யாரோ சிஷ்யர் ஆவதை எதிர்பாராது -காசினியோர் எல்லாம் இவ் ஒண் பொருளை
இழக்கல் ஆகாது என்று அவர்கள் அறிந்து கைக் கொள்ளும் அளவும் -அவர்களைப் பின் தொடர்ந்து -
அவ் ஒண் பொருளை ஓயாது உணர்த்திக் கொண்டு இருக்கிறார் -சிஷ்யன் ஆசார்யனை பின் படர்வது போய் -
ஆசார்யன் கிருபா மாத்திர பிரசன்னரராய் பின் படர்ந்து உபதேசிக்கிறார் -இங்கனம் பின் படர்தல்
ஒரு பயன் கருதி அன்று -இதுவே ஸ்வபாவம் -என்கிறார் -
சிஷ்யன் கால் அடியாள் இருந்து உபதேசித்தான் கீதாசார்யன் -
கீதா பாஷ்யாசார்யர் -காசினியோரைப் பின் தொடர்ந்து ஏற்கும் அளவும் உபதேசிக்கிறார் -
அடல் கொண்ட நேமியன் அளிப்ப
கிரீடினம் கதினம் சக்ர ஹஸ்தம் இச்சாமி த்வாம் த்ரஷ்டு மஹம் ததைவ -என்று
கிரீடம் அணிந்தவனும் கதை  ஏந்தினவனும் சக்கரக் கையனுமான உன்னை முன் போலவே
நான் காண விரும்புகிறேன் -என்று விஸ்வரூபம் சேவித்த பிறகு அர்ஜுனன் பழைய படி
கையும் சக்கரமும் ஆக உன்னைக் காண விரும்புகிறேன் என்கையாலே -அடல் கொண்ட நேமியனாக
சேவை தந்து கண்ணன் கீதை உபதேசித்தான் என்று தெரிகிறது -
அடல் கொண்ட நேமியன் தன் நேமியினாலேயே  துர் யோதநாதியாரை வெல்லலாம் ஆயினும்
கையில் ஆயுதம் உபயோக்கிகலாகாது என்ற பிரதிக்ஜையை ஏற்பப் போரிடும்படி அர்ஜுனனைத்
தூண்டுவதற்காக கீதா சாஸ்திரம் உபதேசிக்க வேண்டியது ஆயிற்று -என்க
அடல் கொண்ட நேமியன் ஆரண சொற்பொருளை கண்டு அளித்தது பயன் படாது போயிற்று -
கையிலே ஆயுதம் பிடிப்பவன் வேதர்த்தத்தை உபதேசித்தால் அது எங்கனம் பயப்படும் -என்று
ரசமான பொருளும் இங்கே தோன்றுவதை சுவைத்து இன்புருக -
—————————————————————————————————————
அடியேன் கேள்வி ஞானத்தினால் ஜல்பித்தல்நாங்களும் ஆச்ரயிக்கும் படி இவர் தம் உடைய ஸ்வபாவம் இருக்கும் படி சொல்லீர் என்ன அதை அருளி செய்கிறார்..

விக்ரகத்தின் லாவண்யமும் சௌந்தர்யமும்  சேர்த்து படி கொண்ட கீர்த்தி என்கிறார்

வித்யை தாயாக கொண்டு–விச்வபதி லோக பர்தா ஆர் உயர் நாதன்

-அடல் கொண்ட நேமியன் விரோதி நிரசன சக்தியை உடைத்தான திரு ஆழியை உடைய

-சகல ஆத்மாக்காளுக்கும் சேஷி ஆனவன்..அன்று-

-அன்று-ஆரண சொல் ..அர்ஜுனன் சோகத்தோடு இருந்த காலத்தில் தேர் தட்டில்

-.கடல் கொண்ட ஒண் பொருள்-

சிஷ்யன் என்ற ஒரு சொல் கேட்டு -ரத்னம் எல்லாம் நடுவிலே கொட்டினானே

-குஹ்யமான அர்த்தங்களை பார்த்து -தேடி எடுத்து -கீதா முகத்தாலே அளித்து

. அருளினான் அவ் அரு மறையின் பொருள்

அஸ்தானே  சினேகா காருண்யா தர்ம அதர்மாதியாகுலனாய் கொண்டு-மூன்று தோஷங்களை பச்சையா இட்டான்

- ஸ்தானம் இல்லாத இடத்தில் சிநேகம் காருண்யம் காட்டி  தர்ம அதர்மம் தெரியாதவன்

-சோகத்தோடு வருந்திய அர்ஜுனன்

…அர்ஜுனன் வாழ்ந்து போனான்-பின்னும் மறு படியும்-துவாபரம் முடிந்து கலி பிறந்த பின்

-காசினியோர் இடரின் கண் வீழ்ந்திட

-பல வருஷங்கள் கழித்து ஸ்வாமி-தானும்- அவ் ஒண் பொருள் கொண்டு அவர் பின்-இடரின் கண் வீழ்ந்தவர்

-படரும் குணம்-எம் இராமனுசன் -படி இதுவே

-ஸ்வாமி நம்மை விடாமல் -க்ருபா மாத்திர -பர கத ச்வீகார நிஷ்டர் ஸ்வாமி..

பெரும் கடலில் மறைந்து கிடக்கும் ரத்னங்கள் போல-

வேத சப்தம் ஆகிற சமுத்ரத்துக்கு உள்ளே

-கடல் கொண்ட பொருள் கிடைக்குமா-

தசரதன் கண்கள் ராமன் பின்னே போனதே-கட்சல் கொண்ட வஸ்து திரும்பி வாராது

-சமுத்திர இவ காம்பீரம் கொண்டவன்-சக்கரவர்த்தி திருமகன்

/ஒண் பொருள்-முத்து சிப்பி மேலாக கிடைக்கும் பொருள்

-ஒண் பொருள் கிடைக்காது மறைந்து கிடக்கிற விலஷனமான அர்த்தங்களை தர்சித்து -உணர்ந்து

-வேதம் அறிந்த பிரதம வித்வான் அவன் தானே

- அதை அளிப்ப-சகல சேதன உஜ்ஜீவன அர்த்தமாக ஸ்ரீ கீதா முகேன

-அர்ஜுனன் வியாஜ்யம்-உபகரித்து அருள-

வருத்தத்துடன் தன் அடி சோத்திக்கு எழுந்து அருள

–..வீழ்ந்திட -அழுந்தி -பதிதம் பீமா பவ -தானும் -சுவாமியும்-அவ் ஒண் பொருள் கொண்டு

-சொன்ன அர்த்தத்தைத்தான் ஸ்வாமி கொடுப்பார் இதை புரியும் வரை -கை கொள்ளும் அளவும்

- அவர் பின் -சம்சாரிகள்- கேட்டு கொள்ள மாட்டோம் என்று ஓடுகிற -பின் தொடரும் குணம் -படரும் குணம்

- எம் ராமானுசன்- படி ஸ்வாபம்-இதுவே .

இரண்டு பாட பேதம் அன்று- என்று

-சர்வேஸ்வரனே சேஷி என்று கொண்டு வேதத்தில் மறைந்து கிடக்கிற அர்த்தம் தரிசித்து

கீதா முகேன அருளி செய்தார்

..அடல்-மிடுக்கு /காசினி-பூமி /படி-ஸ்வாபம்

வேதத்தால் நானே சொல்ல பட்டேன்

.ஆர் உயர் நாதன் வேறு பட்டவன் புருஷோத்தமன் அபுருஷ புருஷ உத் புருஷ  உத்த புருஷ உத்தம புருஷ

..தாங்குபவன்  ஸ்வாமி சேஷி/

படி- பிரகாரம்-ஸ்வாபம்-இயல்பு..

பிரதி பஷ நிரசனம் ஆழிக்கே ஸ்வாபம்

நாதன் -சேஷி..விஸ்வத்துக்கு பதி   சேஷி

பரிட்ஷை பண்ணாமலே -விரித்த குழல் முடிக்கைகாக

மூலை இலே கிடந்த ரத்னங்களை இட்டான்-

இப் பொழுது பதன் பதன் என்று துடித்து அருளுகிறான்

-தாய் தம்பி தனயன் மாறன் மாறன் அடி பணிந்தார்க்கு உள்ள  கிருபையால்..அருள-

.வியாக்யானம் இன்றி பட்டு போனது -கை இலங்கு நெல்லி கனி போல இருக்க வ்யாக்யானங்கள்.

.கீதா பாஷ்யம் அருளி -உபதேசம் பண்ண

-பத்ரிகாச்ரம் அளவும் பின் தொடர்ந்து -லௌகிக ஜனங்களுக்கு உபதேசிக்க

அடல்-மிடுக்கு –மடுவின் கரையில் -சென்று நின்று ஆழி தொட்டானை -

அலர ஆனையின் துயரம் தீர புள்  ஊர்ந்தானே முதலை மேல் சீறி  வந்து -நீர் புழு-

அஸ்வத்தாமா பரிஷித் பிரம்மாஸ்திரம் ஒழித்த ஆழி ..

நாராயண அஸ்த்ரத்துக்கு பிரதி- கிரீடம் கழற்றி வில்லை கீழே போட்டு அஞ்சலி பரமா முத்ரா -

/துர்வாசர்-அம்பரிஷித் -சக்ராயுதம் ஆஸ்ரித விரோதியை துரத்து/

வடிவார் சோதி   வலத்து உறையும் சுடர் ஆழி

//பரத்வம் சூசுகம் ஆழி – பரத்வம் ஆர் உயிர் நாதன்-ரஷிக்க  பரத்வம் சொல்ல ஆழி

நாதன்-பிரார்த்திக்க படுபவன்..கண்டு அளித்தானே-

/ஒருவன் நித்யன் கேட்டதை கொடுப்பவன்

/சமஸ்த புருஷார்த்த பிரதன்- எழுவார் விடை கொள்வார் — கதி த்ரயத்துக்கும் மூலம்

/ஜகத்துக்கு உபகாரம்  நினைவாக

/தேர் ஓட்டியாக அனைவரும் பார்க்கும் படிஅடைவே கடாஷித்து

- நவ ரத்ன மாலை போல கோத்து அருளி

/மாயன் அன்று ஓதிய வாக்கு /

நெறி உள்ளி உரைத்த //அன்று -முதல் சோகம்- நல்லது சொல்லு

-தெரிந்த நல்லது எல்லாம்  சொன்னான்//

நடு சோகம்- இறுதி சோகம்-மோஷ  உபாயமாக அருளிய அன்று

- /கால விளம்பம்- குழம்பி /சொரூப விரோதி -சரணா கதியே சிறந்தது

-அளிப்ப-   -பக்தி மார்க்கமும்  -சர்வ தர்மான்-பிர பத்தி மார்க்கமும்

-கொடுக்க -பின்னும் -பூலோகத்தில் உள்ள சேதனர்கள் அனைவரும் அழுந்தி தரை பட்டு கிடப்ப

-ஒருவன் பட்ட சோகம் அங்கு லோகம் பட்ட துக்கம் இங்கு

.சர்வ சக்தனாலே முடிக்காத பின்னும்…பொருக்க முடியாத சுவாமி

கீதை -பொருள்/–கீதா பாஷ்யம்- ஒண் பொருள்

/அன்றிக்கே -திரு கோஷ்டியூர் உபதேசித்த சரம ஸ்லோக அர்த்தம்.-ஒண் பொருள் .

/கத்ய த்ரயம் ஒண் பொருள்

/தத்வ தரிசி வசனம் ஒண் பொருள் ஆனது /

கீதாசார்யன் சொன்னதால் இன்றி தம் ஆச்சார்யர் சொன்னதால் சொல்ல போனார் சுவாமி.

. /சம்சார துக்கம் துடைத்த ஸ்வாமி//

-பெரிய நம்பி திரு குமாரரை -நீர் எம்மை விட்டாலும் நான் உம்மை விட்டோம் என்று  கை கொண்டாரே

//தானும் ஒண் பொருள் கொண்டு .

.அங்கன் அன்றிக்கே பின்னும் தானும் -இரண்டு உம் இருப்பதால்-

அது-சர்வேஸ்வரன் சர்வக்ஜன் சொல்கிறான்

-துவாபர காலம் ..அர்ஜுனன்-குடாகேசன்-மகா ஞானி ஆத்மா சகாவாக கண்ணனுக்கு இருந்தான் ..

//இதுவோ  ஸ்வாமி —கலி -அதிகாரிகள் சர்வர் -வர்ண ஜனங்கள்

..கன்று குட்டி பசு மாடு பின் போவது போல -போவேன் என்றான் பாகவதத்தில்/

/ ஸ்வாமி சென்று அனுஷ்டித்து காட்டினார் /

/அந்தரங்கமாக பெற்ற அர்த்தத்தை பூமி தானமாக கிருபை வாத்சல்யமாக ஒவ்தார்யமாக வாரி கொடுத்தார் ஸ்வாமி

…சங்கு சக்கரம்  உடன் கீதை உபதேசித்தான் கண்ணன்

-நால் தோள்  அமுதன் -அடல் கொண்ட நேமியன் – அளிப்பன் .

./திரு தண்ட ஹச்தராய் உபதேசிக்காமல் /திவ்ய மங்கள விக்ரகத்தில் கல்யாண குணங்கள் பொசிந்து காட்டும்

/மகிமை படைத்தவர் ஸ்வாமி உம் பின் வர அனைவரும் உய்யலாம்–

—————————————————————————————————————

திருமலை நல்லான் சக்கரவர்த்தி ஸ்ரீ ராம கிருஷ்ண ஐயங்கார் திருவடிகளே சரணம் .

பிள்ளை லோகம் ஜீயர் திருவடிகளே சரணம் .

திருவரங்கத் தமுதனார் திருவடிகளே சரணம் .

ஆழ்வார் எம்பெருமானார் ஜீயர் திருவடிகளே சரணம்.

அமுத விருந்து -இராமானுஜ நூற்றந்தாதி வியாக்யானம்-35-நயவேன் ஒரு தெய்வம் நானிலத்தே-இத்யாதி – ..

November 2, 2012
பெரிய ஜீயர் அருளிய உரை
முப்பத்து ஐந்தாம் பாட்டு -அவதாரிகை
எம்பெருமானார் உம்மளவில் செய்த விஷயீகாரத்தை பார்த்து -கர்மம் எல்லாம் கழிந்தது -
என்றீரே யாகிலும் -பிரக்ருதியோடே இருக்கையாலே -இன்னமும் அவை வந்து ஆக்ரமிக்கிலோ
என்ன -இனி -அவற்றுக்கு வந்து என்னை அடருகைக்கு வழி இல்லை என்கிறார் -
நயவேன் ஒரு தெய்வம் நானிலத்தே சில மானிடத்தை
புயலே எனக் கவி போற்றி செய்யேன் பொன்னரங்கம் என்னில்
மயலே பெருகும் இராமானுசன் மன்னு மா மலர்த் தாள்
அயரேன் அருவினை என்னை எவ்வாறு இன்று அடர்ப்பதுவே -35 -
புறம்பு ஒரு தெய்வத்தை விரும்பேன்
இந்த லோகத்தில் சில சூத்திர மனுஷ்யரை புயலே -என்று அவர்களுடைய ஒவ்தார்யத்துக்கு
மேகத்தை ஒப்பாக கவி சொல்லி ச்துதியேன்-
ச்ப்ருஹநீயமான கோயில் என்னும் பிரசங்கத்திலே காதல் மையல் அபிவ்ருத்தமாக மிற்கும்
எம்பெருமானார் உடைய பரஸ்பரம் பொருந்திய பரம பூஜ்யமாய் போக்யமான திருவடிகளை விச்மரியேன் -
ஆதலால்-அறுக்க அரியதானகர்மங்கள் எவ் வழியாலே என்னை இன்று அடர்ப்பது -
அப்ராப்த தேவதா ப்ராவன்யமும் அசேவ்ய சேவையும்  அப்ரப்த விஷய ஸ்ம்ருதியும் ஆயிற்று கர்மம்
அடருகைக்கு வழி -இவை ஒன்றும் எனக்கு இல்லாமையால் கர்மத்துக்கு என்னை ஒரு
வழி யாலும் அடர்க்கப் போகாது என்று கருத்து -
கவி போற்றி செய்யேன் -என்ற இது
கவி செய்யேன் -போற்றி செய்யேன் -என்று பிரித்து யோஜிக்க்கவுமாம் -
அப்போதைக்கு கவி செய்கையாவது -அவர்களை கவி பாடுகை
போற்றுகை யாவது -கேவலம் புகலுகை
நயவேன் -என்றது -விரும்பேன் -என்றபடி
புயல்-மேகம்
மையல்-ப்ராந்தி
அயர்வு -மறுப்பு-
————————————————————————————————-
பிள்ளை லோகம் ஜீயர் அருளிய உரை
அவதாரிகை -எம்பெருமானார் உம்மை நிர்ஹெதுகமாக அங்கீகரித்து அருளின ராஜகுல மகாத்ம்யத்தால்
களித்து -அநாதியான கர்மங்கள் என்னை -பாதிக்க மாட்டாது என்றீர் -நீர் ப்ரகர்தி சம்பந்தத தோடு  இருக்கிற
காலம் எல்லாம் -நா புக்தம் ஷீயதே கர்ம -என்கிறபடியே கர்மபல அனுபவமாய் அன்றோ இருப்பது -என்ன -
தேவதாந்திர பஜனம் அசேவ்ய சேவை  தொடக்கமான விருத்த கர்மங்களை அனுஷ்டித்தால் அன்றோ
அநாதி கர்மம் மேல் யேருகைக்கு அவகாசம் உள்ளது -அவற்றை சவாசனமாக விட்டேன் -எம்பெருமானார்
திருவடிகளை சர்வ காலமும்  விச்மரியாதே வர்த்தித்தேன் -இப்படியான பின்பு க்ரூர கர்மங்கள்
என்னை வந்து பாதிக்கைக்கு வலி இல்லை -என்கிறார் .
வியாக்யானம் -நயவேன் ஒரு தெய்வம் -எம்பெருமானாரை ஒழிய மற்று ஒருவரை பர தேவதை அன்று
ஆதரிக்கிறேன் அல்லேன் -நயவேன் என்றது -விரும்பேன் என்றபடி -நான்யம்வதாமி -ந பஜாமி
ந சிந்தயாமி -நான்யம் ஸ்மராமி ந ஸ்ருனோமி ந சாஸ்ரயாமி –முக்த்வாத்வ தீய சரணாம் புஜ  மாதரேன
ஸ்ரீ ஸ்ரீ நிவாச புருஷோத்தம தேஹிதாச்யம் –என்றும் -நின்ற ஆதிப் பிரான் நிற்க மற்றைத் தெய்வம்
நாடுதிரே -என்றும் -மற்றைத் தெய்வம் விளம்புதிரே -என்றும் சொல்லுகிறபடியே -பிரதம பர்வ
பர்யந்தம் அத்யாவசியம் இன்றிக்கே -குரோர் அன்யம் ந பாவயேத்  -

தேவு மற்று அறியேன் என்கிறபடியே -எம்பெருமானாரை பர தேவதையாக அத்யவசித்து
இருந்தேன் என்றபடி -உன்னை ஒழிய வேறு ஒரு தெய்வம் மற்று அறியா -மன்னு புகழ் சேர் வடுக நம்பி
தன்னிலையை என் தனக்கு நீ தந்து எதிராசா என் நாளும் உன் தனக்கே ஆட் கொள்ளு உகந்து -என்று
இது தன்னை ஜீயரும் பிரார்த்தித்து அருளினார் இறே -த்ர்ணீ க்ரத விரிஞ்சாதி  நிரந்குசவிபூதிய -ராமானுஜ
பதாம் போஜ சமாச்ரயண சாலின -என்னக் கடவது இறே -நானிலத்தே சில மானிடத்தை  புயலே என கவி
போற்றி செய்யேன் -என்றும் -என் நாவில் இன்கவி யான் ஒருவர்க்கும் கொடுக்கிலேன் -என்றும்
மானிடம் பாட வந்த கவியேன் அல்லேன் -என்றும் -ஷோணீ கோண சதாம்ச பால நமவஹா துர்வார கர்வான
லஷூப் யத் சூத்ர நரேந்திர சாடுரச நாதன்யான் நமன்யமஹோ -யம்கம்சித் புருஷா தமம்கதி பயாக்ராமே
சமல்பார்த்ததம் –  என்றும் சொல்லுகிறபடி -சதுஸ் சமுத்திர பரிவேஷ்டிதையான -மகா பிர்த்வியிலே -
ஒரு ஷூத்ரனைக் குறித்து   -ஜல ஸ்தல விபாகம் அறசர்வ விஷயத்திலும் வர்ஷிக்கும் வர்ஷூ
கலாவஹம் போலே இருப்பான் ஒருவன் என்று அவனுடைய ஔதார்யத்தை கவி பாடி
பிரபந்தீகரித்தும் -வாசா ஸ்துத்திதும் -இப்படி அப்ராப்தரை சேவியேன் -புயல்-மேகம் -போற்றுதல்-புகழ்தல் -
அன்றிக்கே -தாம் சரம பர்வ நிஷ்டர் ஆகையாலே -சர்வேஸ் வரனைக்  கூட தேவதாந்திர தோடு ஒக்க
அநாதரித்து -கணிசித்து -ஸ்ரீ வேங்கடாசல சிகராலய காள மேகம் -என்று அவரைப் போலே ஸ்துதியாதே -
தேவு மற்று அறியேன் -குரோர் அந்ய ந பாவயேத் -என்கிறபடி இருக்க கடவேன் -என்னவுமாம்
இப்படி இவ்வளவும் -தேவதாந்தரங்களும் -நீச மனுஷ்யரும் -அப்ராப்தர் ஆகையாலே -
அவர்களை திரச்கரித்தும் -பிராப்த விஷயனான சர்வேஸ்வரனை -ஸ்வ தந்த்ரன் ஆகையாலே -
பந்த மோஷங்கள் இரண்டுக்கும் -பொதுவானவன் என்னும் சம்சயத்தால் -அவனை அநாதரித்தும்-
பிரதி கூல்ய வர்ஜனம் பண்ணினீர் – ஆனாலும் சிறிது ஆநு கூல்ய சரணம் என்று பேர் இடலாவது ஒரு
வியாஜ்யம் உம்மிடித்தில் உண்டோ -என்ன -உண்டு என்கிறார் -அது என் என்ன -
பொன்னரங்கம் என்னில் மயலே பெருகும் -வானும் மண்ணும் நிறையப் புகுந்து ஈண்டி
வணங்கு நல் தேனும் பாலும் கலந்து அன்னவர் சேர் தென்னரங்கமே

என்கிறபடியே தத் விஷயமான பக்தி -ததீய பர்யந்தமாய் -திருவரங்கம் -என்று யாதார்ச்சிமாக
சொன்னாலும் -தத் பக்தி பாரவச்யத்தாலே -காதல் மையல் மென்மேலும் பெருகி வாரா நிற்கும் -
மையல்-பிராந்தி -இராமானுசன் -இப்படிப் பட்ட எம்பெருமானாருடைய –மன்னு மா மலர் தாள் -
இவருடைய திருவடிகளுக்கும் -மன்னு மா மலர் என்று -நித்தியமாய் மகத்தாய் -விகசிதமான
புஷ்பத்தை போலியாக அருளிச் செய்தது -லோகத்தில் சாதாரண புஷ்பத்தைஎடுத்து சொல்லிற்று அன்று -
லோகத்துக்கு புஷ்பத்துக்கு விகாசம் செவ்வி குளிர்த்தி நாற்றம் -தொடக்கமானவை -ஒரு கால விசேஷத்தில்
உண்டாய் -ஒரு காலத்தில் இல்லாதே ஒழியும் இறே -அப்படி அன்றிக்கே -யாவதாத்மா பாவியாய் கொண்டு
இருப்பதாய் -விகாசமும் பரிமளமும் மாறாதே மென்மேலும் பெருகி வரும்படி -அவற்றை உடைய தாய் -
லோகத்தாரை எல்லாம் ஸ்வ வசமாக்கிக் கொள்ளுகைக்கு ஈடான மகத்துவத்தை உடைத்தான தொரு
புஷ்பம் கிடைத்தால் அத்தை அவர் திருவடிக்கு ஒரு போலியாக சொல்லலாம் என்றபடி -

அயரேன்-குரு பாதாம் புஜம் த்யாயேத் -என்றும் – த்யா  யேத்ஜ  பேத் நமேத் பக்த்யா -என்கிறபடியே
அத் திருவடிகளை   சர்வதா த்யானம் பண்ணிக் கொண்டு -விச்மரியேன் -அயர்வு -மறுப்பு -
எனாத வந்தோ ஹி பவந்தி லோகே தி நாத் மகார்யாணி சமாரபந்தே -என்கிறபடியே என்னுடைய
பரத்தை  எல்லாம் எம்பெருமானார் பரித்த பின்பு -நிர்ப்பரனாய் இருக்கிறேன் என்று கருத்து -
ஆன பின்பு -அருவினை என்னை எவ்வாறு இன்று அடர்ப்பதுவே -அருவினை -அனுபவ பிராயாச்சித்தங்களாலும்
போக்க அரியதாய் -அநாதி காலம் தொடங்கி பண்ணப்பட்ட புண்ய பாப ரூப கர்மங்கள் வந்து என்னை -
யேன யத்ர சபோக்தவ்யம் சுகம் வா துக்கமே வா சத்தத்த்ராஜ்வா பத்வை வபலாத் தேவே ந நீயதே -
என்கிறபடியே -இத்தனை நாளும் ஸ்வ ஸ்வ பலங்களை அனுபவித்து -சம்சாரத்திலே மூட்டினாலும்
இப்போது எம்பெருமானாருடைய சம்பந்தம் ஆகிற ராஜ குல மகாத்மயம் உடைய என்னை -இன்று-இப்போது
எவ்வாறு அடர்ப்பது -எந்த உபாயத்தாலே பாதிப்பது -வானோ மறிகடலோ மாருதமோ தீயகமோ
கானோ ஒருங்கிற்று கண்டிலமால் -என்கிறபடியே  -சிம்ஹத்தை கண்ட சூத்ர ம்ர்கங்களைப் போலே
கண்டு ஓடிப் போகிற கர்மங்களுக்கு -சும்மனாதே கை விட்டு ஓடி தூறுகள் பாய்ந்தனவே -என்கிறபடியே
இரு செவி அறியாதபடி போக வேண்டி இருக்கை ஒழிய என்னைப் பாதிக்க வழி இல்லை என்றது ஆய்த்து -
நயவேன் பிறர் பொருளை -என்கிற பாட்டிலே இவ் அர்த்தத்தை பிரதம  பர்வ நிஷ்டரும் அருளிச் செய்தார் இறே -
————————————————————————————————————————-

அமுது விருந்து

அவதாரிகை
பிரகிருதி சம்பந்தத்தாலே இன்னமும் வினைகள் உம்மை அடர்க்காவோ என்னில் -
அவை என்னை அடர்க்க வழி இல்லை என்கிறார் -
பத உரை -
ஒரு தெய்வம் -வேறு ஒரு தெய்வத்தை
நயவேன் -ஆசைப்படேன்
நானிலத்தே -இவ் உலகத்திலே
சில மானிடத்தை -சில அற்ப மனிதர்களை
புயலே என -மேகம் போலே பொழிகிறவனே  என்று
கவி போற்றி செய்யேன் -கவி பாடிப் புகல மாட்டேன்
பொன்னரங்கம் என்னில் -அழகிய திருவரங்கம் என்னும் பேச்சிலே
மயலே பெருகும் -காதல் மையல் வளரும்
இராமானுசன் -எம்பெருமானாருடைய
மண்ணும் -ஒன்றோடு ஓன்று பொருந்தும்
மா -சீரிய
மலர்த்தாள்-தாமரை போன்ற திருவடிகளை
அயரேன்-மறவேன்
அருவினை-தொலைக்க அரிய கருமங்கள்
எவ்வாறு-எப்படி
என்னை இன்று அடர்ப்பது -என்னை இப்பொழுது பற்றிப் பிடித்து கொள்வது -
வியாக்யானம் -
நயவேன் ஒரு தெய்வம்
தேவு மற்று அறியேன் -என்னும் மதுர கவிகளைப் போலே கூறுகிறார் -
பிரதம பர்வத்தில் ஊன்றியவர்கள் -வாசுதேவம் பரித்யஜ்ய யோன்யம் தேவமுபாசதே
த்ருஷிதோ ஜாஹ்ன வீதீரே கூபம் கநதி துர்மதி -என்று
எங்கும் வியாபித்து விளங்கும் வாசுதேவனை விட்டு -எவன் வேறு தெய்வத்தை உபாசிக்கிறானோ -
அந்த மதிகேடன் -கங்கை கரையில் விடாய் தீரக் கிணறு வெட்டுகிறான் -என்றபடி-
தொடர்பு இல்லாதவராய் -துர்லபராய் -பாடுபட்டு வழி பட வேண்டியவராய் -உள்ள
திரு இல்லாத் தேவரை -உபேஷிப்பர் -
சிலையினால் இலங்கை செற்ற தேவனே தேவன்-என்பர்
காகுத்தன் அல்லால் ஒரு தெய்வம் யான் இலேன் -என்று இருப்பார் -
அமுதனாரோ -ஸ்வ தந்த்ரனாய் -சம்சார பந்தத்துக்கும் மோஷத்துக்கும் காரணமான சர்வேஸ்வரனையே உபேஷிப்பர்
எம்பெருமானாரே தெய்வம் என்பர்
கண்ணனைக் காட்டித் தரினும் வேண்டேன் என்று இருப்பார் -
இத்தகைய நிலை வடுக நம்பிக்கும் வாய்த்து இருந்தது -
அந்நிலையை மணவாள மா முனிகள்-
உன்னை ஒழிய ஒரு தெய்வம் மற்று அறியா
மன்னு புகழ் சேர் வடுக நம்பி -தன்னிலையை
என்தனக்கு நீ தந்து எதிராசா எந்நாளும்
உன்தனக்கே ஆட்கொள் உகந்து -என்று வேண்டுகிறார் -
நானிலத்தே –கவி போற்றி செய்யேன் -
கவி வாணர் -ஆசை தீர்ந்து மீண்டும் பிறர் இடம் குறை வேண்டிப் போக வேண்டாதபடி கொடுக்கும் தரம் பெற்ற
செல்வம் உள்ளவர்கள் இல்லாத இடம் இது என்னும் கருத்துடன் -நானிலத்தே -என்கிறார் -
இம் மண்ணுலகில் செல்வர் இப்போதில்லை நோக்கினோம் -திருவாய்மொழி -3-9 5- – -என்று
நம் ஆழ்வார் அருளியதை இங்கு நினைவு கூர்க-
மானிடரை என்று உயர் தினையால் கூறுதற்கும் அருஹதை அற்றவர் என்று கருதி -சில மானிடத்தை -
என்று அக்ரிணையால் கூறுகிறார் -
வாய் கொண்டு மானிடம் பாட வந்த கவியேன் அல்லேன் -திருவாய் மொழி – 3-9 9- -என்றார் நம் ஆழ்வாரும் -
அசேதனங்களை சொல்லும் படியிலே சொல்லுகிறார் -தன்னை மெய்யாக அறியாதவன்
அசித் பிராயன் இறே-3-9 2- – என்பது  ஈடு .கொடுக்கும் திறன் இல்லாத மானிடத்தை புயலே -என்று
கூறவே -அது பொய்யாயிற்று -பிழைப்புக்காக அங்கனம் போய் கூறுவர் பிறர் .பயன் எதிர் பாராது
வழங்குதலும் வரையாது வழங்குதலும் கொடுக்கப் பெறாத பொது உடம்பு வெளுத்தாலும் உள்ள
புயலுக்கு ஒப்பானவனே என்று கூசாது போய் பேசுவர் -
மாரியனைகை மால்வரை யொக்கும் திண் தோள் என்று
பாரிலோர் பற்றையைப் பச்சைப் பசும் பொய்கள் பேசவே -
என்னும் திருவாய் மொழியும் இங்கு காண்க -
இவ்வாறு கவி போற்றி செய்யேன் –கவியால் போற்றி செய்யேன் -கவிகள் சொல்லித் துதியேன்-என்றபடி -
இனி கவி செய்யேன்-போற்றி செய்யேன்-என்னவுமாம் -
கவி செய்கையாவது -அவர்களை கவி பாடுகை
போற்றுகை யாவது -அல்லாத சொற்களால் புகழுகை -
பொன்னரங்கம் –அயரேன் -
கீழ் பிரதி கூலிம் தவிர்ந்தமை கூறப்பட்டது
இனி ஆனுகூல்யம் சொல்லப்படுகிறது
பொன்னரங்கம் -
பொன் போலே விரும்பத்தக்க அரங்கம்-
அந்தப் பேச்சிலேயே எம்பெருமானார்க்கு மையல் பெருகுகிறதாம் -
அந்த துறவிக்கும் -பொன் -என்று தொடங்கும் போதே-மையல் பெருகி விடுகிறது -
மையல்-வியாமோகம்
மாந்தற்கு வியாமோகம் பொன்னிலே
இத்துறவி வேந்தற்கு வியாமோகம் பொன்னரங்கத்திலே
உலகில் அனைத்தையும் த்ருணமாக அற்பமாக -இவர் மதிப்பது அச்யுதனுடைய போன்னடிகளிலே
உள்ள வ்யாமோகத்தாலே என்கிறார் ஆழ்வான் -அச்யுத பதாம் புஜ யுக்மருக்ம வ்யாமோஹத -
என்பது அவரது திரு வாக்கு -.பொன்னரங்கத்தில் மயல் பெருகுகிறது என்கிறார் அவர் சிஷ்யரான அமுதனார் -
இனி திருவரங்கம் என்னும் பொருளில் பொன்னரங்கம் என்றார் ஆகவுமம் -

பொன் -திரு அவளுடைய அரங்கம் -நாட்டியம் ஆடும் இடம் என்னும் பொருளில் பொன்னரங்கம் என்றார் என்க-
பெண்ணாளன் பேணுமூர் பேரும் அரங்கமே -நாச்சியார் திரு மொழி -11 9- – என்னும் இடத்தில்
பெரியவாச்சான் பிள்ளை -அவ்வூரின் பேரும் பெரிய பிராடியாருக்கு ந்ருத்த ஸ்த்தானம் -என்று
வியாக்யானம் அருளி செய்து இருப்பது இங்கு அறியத் தக்கது -பிராட்டி பிறந்தகத்தையும் -
புக்ககத்தையும் -மறந்து -மக்களாகிய நம்மை காப்பதற்கு தக்க இடமாய் இருத்தல் பற்றி
இவ்விடம் பெரும் களிப்புடன் களிநடம் புரிவதாக பெரியோர் பணிப்பர் -
மக்களை பிராட்டி காப்பது புருஷகாரம் எளிதில் பலிக்கும் இடம் ஆயிற்று திருவரங்கம் -
ஏனைய இடங்களில் பெருமாளுக்கு பிராதான்யமாக அவர் ஸ்வா தந்த்ரியம் தலை தூக்கி நிற்றல் கூடும்
அதனை அடக்கி கருணையைத்தூண்ட வேண்டிய அருமை உண்டு பிராட்டிக்கு -இங்கோ பிராட்டிக்கு
பிரதான்யமாய் -ஸ்வா தந்த்ரியம் தலை சாய்ந்து கருணை மீதூர்ந்து -இருத்தலின் களி நடம் கண்டு
பரவசம் அடைந்த பெருமாள் வாயிலாக மக்களை அளிப்பது மிக எளிதாய் உள்ளது -இவ்விடத்தில் -
அரங்கமே எனபது இவள் தனக்கு ஆசையே -பெரிய திருமொழி -8 2-7 – – என்னும் திரு மங்கை மன்னன் ஸ்ரீ சூக்தி
வ்யாக்யானத்தில் -நகச்சின்னா  பராத்யதி  -என்னும் பெண்ணரசி இறே-என்று பெரியவாச்சான் பிள்ளை
அருளிச் செய்து இருப்பது அறிதற்கு உரியது -
ஆக அரும் தவனாகிய எம்பெருமானார் -தாம் கைக் கொண்ட சரணாகதி -தம் தொடர்பு உடையார் அனைவர் திறத்தும் -
பலிப்பதற்குப் பிராட்டி உறு துணையாய் இருந்தமை பற்றி பொன்னரங்கம் என்னும் போதே மையல்
பெருகுவாராய் ஆயினார் -என்க இனி இறைவன் திருநாமங்கள் பல இருக்க பொன்னரங்கம் என்னும் ஊரின் பேரிலே எம்பெருமானாருக்கு

மயல் பெருக காரணம் -தம் அசார்யராகிய ஆழ்வார் திருவரங்க பெருமாள் அரையர் உகந்த திருப்பேராய்
இருத்தலே என்பர் பெரியோர் -இவ்விஷயம்பெரிய ஜீயரால் பெரியாழ்வார் திருமொழி -4 4-1 – – வ்யாக்யானத்தில்
ஓர் ஐதிஹ்யம் மூலம் நன்கு விளக்கப் பட்டு உள்ளது -அது இது -ஆழ்வார் திருவரங்கப்பெருமாள் அரையர் சரம காலத்தில்
உடையவர் எழுந்து அருளி -இப்போது திரு உள்ளத்தில் அனுசந்தானம் எது -என்று கேட்க -
பகவன் நாமங்களாய்  இருப்பன அநேகம் திரு நாமங்கள் உண்டாய் இருக்க -திருவரங்கம்-என்கிற நாலைந்து
திரு அஷரமும் கோப்பு உண்ட படியே -என்று நினைத்து இருந்தேன் காணும் -என்று அருளிச் செய்ய -
அத்தை ஆழ்வார் திருவரங்கப் பெருமாள் அரையர் விரும்பின திரு நாமம் என்று உடையவர் விரும்பி இருப்பர் -
மலர்த் தாள் அயர்ன்
குருபாதாம் புஜம் த்யாயேத் -குருவின் திருவடித் தாமரையை த்யானம்செய்ய வேண்டும் -எனபது அனுஷ்டானத்தில்
வந்த படி -
அரு வினை -இன்று அடர்ப்பதுவே -
வினைகள் அடர்ப்பதற்கு மூன்று வழிகள் உண்டு -அவற்றில் முதலாவது -இயல்பான தொடர்பு அற்ற -அப்ராப்தமான -
வேறு தெய்வங்கள் இடம் ஈடுபாடு -அது நானிலத்தில் எம்பெருமானார் இல்லாத வேறு ஒரு தெய்வத்தை
நயவாமையாலே-என்னிடம் இல்லை-இனி இரண்டாவது வலி சேவிக்கத் தகாத அற்ப மனிதர்கள் இடம்
பொருள் வேண்டி அவர்களைப் போற்றுதல்-சில மானிடத்தை புயலே எனப் போற்றாத என்னிடம்
அதுவும் இல்லை -இனி மூன்றாவது வலி -சப்தாதி விஷயங்களை நினைப்பதாகும் -அதுவும் -மன்னு மா மலர்த்தாள்
அயராத -என்னிடம் இருப்பதற்கு இல்லை -இனி எவ்வாறு அருவினை என்னை அடர்ப்பது -என்கிறார் -
பொய்கை யாழ்வார் பிறர் பொருளை விரும்பேன்
கீழாரோடு சேரேன் -மேலார்கள் உடனேயே பழகுவேன் -திருமாலின் அரிய சீர்மை கண்டு வியக்க மாட்டேன் -
திருமாலை அல்லது வேறு தெய்வத்தை ஏத்த மாட்டேன் -நம் மேல் வினை எவ்வாறு வரும் -என்னும்
பொருள் படப் பாடிய
நயவேன் பிறர் பொருளை நல்லேன் கீழாரோடு
உய்வேன் உயர்ந்தவரோ டல்லால்-வியவேன்
திருமாலை யல்லது தெய்வம் என்று   ஏத்தேன்
வருமாறு என் நம்மேல் வினை – 35- -என்ற பாசுரத்தொடு இதனை ஒப்பிடுக -
————————————————————————————————————————————-

அடியேன் கேள்வி ஞானத்தினால் ஜல்பித்தல்

நயவேன் பிறர் பொருளை .முதல் திரு அந்தாதி -பிரதம பர்வ நிஷ்ட்டையில்

ஸ்ரீ ரெங்கத்தில் ஸ்வாமி காதல் கொண்டு இருந்தார்

-பஞ்சா அமிர்தம் போல எல்லா திரு கோல பெருமாளையும்  சேவிக்க

திரு வல்லி கேணி  மங்களா சாசனம் திரு மங்கை ஆழ்வார்

—ஐ சுவை அமுதம்-தேன் பால் கன்னல் அமுது  அனைத்தும் கலந்தசுவை போல

-அதனால் தன் சக்கரை பொங்கல் இங்கே விசேஷம் ஆனதோ

— இந்த பாசுரத்தில்-திவ்ய தேச மகிமை

மானிடம் பாட கூடாது

ஆச்சார்யர் மேல் தெய்வம் இல்லை

ஆச்சர்யரை ஒரு கணமும் மறக்க மாட்டேன் என்று இருந்தாலே -அரு வினைகள் என்றும் வராது

சேராதன உளதோ பெரும் செல்வருக்கு போல.

.பல கருத்துகளை அருளுகிறார்.

.இனி பாபங்கள் என்னை ஆக்கிரமிக்காது பிரக்ருதியில் இருந்தாலும் என்கிறார் ..

நம்பினேன் பிறர்  நன் பொருள் முன்பு எல்லாம்

அடியேன் சதிர்தேன் இன்றே

இன்று தொட்டும் எழுமையும் எம்பிரான் -நின்று தன் புகழ் ஏத்த அருளினன் என்றும்

திரு குருகூர் நம்பி என்னை இகழ்விலன்

ஆச்சார்யர் திரு வடி பலத்தால் திரும்பி வராது என்றார் மதுரகவி

கீதாசார்யன் கண்ணாடி மேல் அழுக்கு  ஓட்டுவது போல வரும் என்றான்

நானிலத்தே நயவேன் ஒரு தெய்வம்-

ஆச்சர்யரை விட வேறு யாரையும் விரும்பேன்..

சில மானிடத்தை புயலே என்று போற்றி கவி செய்யேன்

-பாடவும் மாட்டேன் புகழவும் மாட்டேன்-

மேகம் என்று-அநிஷ்டம் நிவ்ருத்தி.

. இனி இஷ்ட பிராப்தி..பொன் அரங்கம் என்னில்

- பிரச்தாபதமே போதும்- எங்கேயோ இருந்து பொன் அரங்கம்-வார்த்தை கேட்டதும் மயலே பெருகும் ராமானுசன்

- பெருகிண்டே இருக்கும் ஒரு தடவை சொன்னதும்.கோவில் என்று வார்த்தை கேட்டதும்

-ஸ்ரீ சைலம் ஸ்ரீ ரெங்கம் அஞ்சன கிரிம் சிம்ஹாசலம் ஸ்ரீ கூர்மம் புருஷோதமம் பத்ரி நைமிசாரண்யம்

த்வாரகை பிரயாகை கயா அயோதியை மதுரை புஷ்கரம்சாளக்ராமம் அயோதியை பல திவ்ய தேசங்கள் கைங்கர்யம்

.. காதல் மையல் பெருகி கொண்டே இருக்கும்

. மன்னு -நின்ற திரு கோலம் சேவிக்க முடியாது அந்தரங்கர் சேவித்து இருக்கலாம்

.சம்சாரம் கிழங்கு எடுத்தால் அல்லது பேரேன் என்று கிடந்தது இருக்கிறான் திரு  அரங்கத்தில்

மா மலர்– பெருமையும் மிருதுவான தாள்

வாசுதேவம் விட்டு விட்டு  வேறு தெய்வம் தொழுதல–ஜான் கவி -கங்கை -பக்கத்தில் கிணறு வெட்டுவது போல்

சிந்தனை-இப் பொழுது  நடப்பதை சிந்திப்பது/
  ஸ்மரணம்-பழையவற்றை நினைந்து சிந்தித்தல்
/எல்லாம் அவனை பற்றியே இருக்கணும்.
.உள்ளாதார் உள்ளத்தை உள்ளமாக  கொள்ளாமே ../
 ஸ்ரீ நிவாசம்புருஷோத்தமன் – ஆதி பிரான் நிற்க மற்றை தெய்வம் நாடுதிரே
/மற்றை தெய்வம் விளம்புதிரே /பிரதம பர்வ
–குருவை தவிர -தேவு மற்று அறியேன்.சரம பர்வ நிஷ்ட்டை

நம் பாடுவான்-பிரம ரஜஸ் -பாபம் தீண்டட்டும் சொன்னதும் விட்டதே

புயலே -வள்ளல் தன்மைக்கு மேகம் போல-கொடுத்து கொண்டே இருக்கும் ஒப்பாக மானிடத்தை

கவிகள் சொல்லி போற்றி செய்யேன்-ஸ்தோத்ரம் செய்ய மாட்டேன்

.அயரேன்-மறக்க மாட்டேன்..அரு வினைகள் அடர்க்காது

..அப்ராப்த தேவதா பிராவன்யமும், அசேவ்ய சேவையும் அப்ராப்த விஷய ச்ம்ர்தியும் ஆயிற்று கர்மம் அடருகைக்கு வழி /

கவி செய்யேன் போற்றி செய்யேன் கவி பாடுகையோ -கேவலம் புகழுகையோ கூடாது..மயல்=பிராந்தி /அயர்வு =மறப்பு/

..எல்லாம் ஸ்வாமி யாக கொண்டோம்
உன்னை ஒழிய  மற்றை தெய்வம்  மற்று அறியாத
  மன்னு புகழ் சேர் வடுக நம்பி  தன் நிலையை   என் தனக்கு நீ தந்து -மா முனிகள் பிரார்த்திக்கிறார்
-உனக்கேயாக  எனைக் கொள்ள வேண்டும்
-திரு குறுங்குடி நம்பியே ஆசை பட்டாரே -வைஷ்ணவ நம்பி -வட்ட பாறை .
.விரிஞ்சன்- சத்யா லோகமே தள்ளு படி
 நயவேன் ஒரு தெய்வம்../நானிலத்தே
-கொடுக்க ஆள் இல்லாத இடத்தில் -இம் மண் உலகில் செல்வர் இப் பொழுது இல்லை-ஆழ்வார்
-  என் நாவில் இன் கவி ஒருவருக்கும் கொடுக்கிலேன் -
யானாய் என்னை தான் பாடி ..மானிடம் பாட வல்ல கவி அல்லேன்
 -அக்ரிணையில்-தன்னையே மெய்யாக  அறியாத ஞான ஹீனன் பசுவுக்கு சமம்.
.மாரி அனைய கை பச்சை பசும் பொய் காடு ஆள்வானை நாடு ஆள்வான் இல்லாது சொன்னேனுக்கு இல்லை என்றான்
 /புயல்-மேகம் -அன்றிக்கே இவர் சரம பர்வ நிலையில் இருப்பதால்
-சர்வேச்வரனையும் இந்த நயவேன் ஒரு தெய்வம்
-ஸ்ரீ  வேங்கடாத்ரி சிகராலய காளமேகம் போல
-இருகரையர் என்று சிரிப்பார்-
பிராப்த விசயன் சர்வேஸ்வரன் ச்வதந்த்ரன் என்பதால் பந்த மோஷம் இரண்டுக்கும் பொது -என்பதால் அநாதரித்தும்
–அநிஷ்ட நிவ்ருத்தி..அனுகூல்யம் இருக்கா ?..உண்டு-பொன் அரங்கம் ..இராமனுசன் தாள் அயரேன்/வானும் மண்ணும் நிறைய புகந்து ஈண்டி வணங்கி .
.தென் அரங்கமே தத் விஷய பக்தி ததீய விஷயத்தில்-
பக்தி பாராவச்யத்தாலே -
தென் அரங்கம் செல்வம் எல்லாம் திருத்தி வைத்தான் வாழியே
..நித்ய அச்யுத -வ்யாமோகன்-வடிவு  எடுத்தவன்-ஞானம் வடிவு விட இந்த வ்யாமோக வடிவு தான் சுவாமிக்கு யேற்றம்.
-சரம காலத்தில் திரு உள்ளத்தில் ஓடுவது என் ஸ்வாமி கேட்க  ஆழ்வார் திரு அரங்க பெருமாள் அரையர்
–அநேககங்கள் இருக்க -அரங்கம் நினைத்து இருந்தோம்-  இதன் கோப்பு இருந்தது என்
–இதுவும் ஆசார்யன் விட்ட வழி-
பொன்-சொன்னாலே பொன்-திரு- அரங்கம் சொல் .இதனால் மையல் பெருகிறதாம்
 ஸ்ரீ தேவிக்கு நிருத்த ஸ்தானம் என்பதால் ஆசையாம்
அரங்கமே என்று இவள் தனக்கு ஆசை -கலியன்
-..கண்ணனூர் விண்ணகரம் போல இல்லை ஸ்ரீ தேவி ஏற்றம் பேணும் வூர் பேணும் அரங்கமே
-இது ஸ்ரீ ரெங்க நாச்சியார்க்கு ஆடுகிற மேடை
-இதனால் தான் அங்கு சரண கதி பண்ணினார் ஸ்வாமி..மன்னு -நித்யம் மா-மகத்தாய் மலர் விகசியாக இருக்கும் புஷ்பத்தை போலியாக -திருஷ்டாந்தம் ஆக சொன்னார்..

அபூத உவமை- செவ்வி மாறது குளிர்ச்சி மாறாது கொள்ளை கொள்ளும் பார்த்தாலே என்பதால்-

மன்னு மா மலர் தாள் /சர்வதா த்யானம் பண்ணி கொண்டு இருக்கணும்.

.நாதன் இடம் எல்லாம் விட்டு விடனும் ஸ்வாமி இடம். அயரேன்-நிர் பயோ

-எல்லாம் விட்ட பின்பு சோம்பரை உகத்தி போலும்

.அரு வினை- போக்கு வதற்கு அரியதாகி இருக்கிற வினை .

.சம்சாரத்தில் மூட்டினாலும் -ஸ்வாமி சம்பந்தம் ராஜ குல மகாத்மயம் -உடைய என்னை-

அது வானோ மரி கடலோ எங்கேயோ அரு வினைகள் ஓடி போன

சிம்கத்தை கண்ட மிருகம் போல

-சும்மனாகி கை விட்டு ஓடி- போயின

சுவாமியின் மன்னு  மா மலர் தாள் அயரேன் -

மறக்காமல் -இருக்கிறேன்.. அரு வினைகள் என்னை அடர்க்காது–

——————————————————————————————————————-

திருமலை நல்லான் சக்கரவர்த்தி ஸ்ரீ ராம கிருஷ்ண ஐயங்கார் திருவடிகளே சரணம் .

பிள்ளை லோகம் ஜீயர் திருவடிகளே சரணம் .

திருவரங்கத் தமுதனார் திருவடிகளே சரணம் .

ஆழ்வார் எம்பெருமானார் ஜீயர் திருவடிகளே சரணம்.

 

அமுத விருந்து -இராமானுஜ நூற்றந்தாதி வியாக்யானம்-34-நிலத்தை செறுத்து உண்ணும் நீசக் கலியை -இத்யாதி ..

November 2, 2012
பெரிய ஜீயர் அருளிய உரை
முப்பத்து நாலாம் பாட்டு -அவதாரிகை -
அவதாரிகை -
கலி தோஷ அபிபூதமான ஜகத்தை ரஷித்தமையை சொல்லி -இவரை -ஆஸ்ரயிப்பார்க்கு
ஆத்ம குணாதிகள் தானே வந்து சேரும் என்னும் அத்தையும் -இவருடைய ஆத்ம குணோத்
பாதகத்வ ஹேதுவான சகாய பலத்தையும் அருளிச் செய்தார் கீழ் இரண்டு பாட்டாலே -
இப்பாட்டிலே -இப்படி கலி தோஷத்தைப் போக்கி -லோகத்தை ரஷித்த அளவிலும் -
எம்பெருமானார் குணங்கள் பிரகாசித்தது இல்லை-என் கர்மத்தைக் கழித்த பின்பு
வை லஷன்யத்தை தரித்தது -என்கிறார் -
நிலத்தை செறுத்து உண்ணும் நீசக் கலியை நினைப்பரிய
பலத்தைச் செறுத்தும் பிறங்கிய தில்லை என் பெய் வினைதென்
புலத்தில் பொறித்த வப்புத்தகச் சும்மை பொறுக்கிய பின்
நலத்தைப் பெறுத்தது இராமானுசன் தன நயப் புகழே -34 -
வியாக்யானம் -
எம்பெருமானாருடைய ச்ப்ருஹநீயமானகுண ஜாதம் -லோகத்தை அபிபவித்து
ஹிம்சியா நின்று உள்ள ஹேயமான கலியை மனச்சாலே பரிச்சேதிக்க அரிதாய் இருந்துள்ள பலத்தை -
தேஜஸ் சகாசத்தில் திமிரம் போலே அபிபூதமாம்படி பண்ணின வளவிலும் பிரகாசித்தது இல்லை -
என்னாலே உண்டாக்கப் பட்ட பாபங்களை யம லோகத்திலே எழுதி வைத்த அந்தப் புஸ்தக பாரத்தை
தஹித்த பின்பு ஔ ஜ்ஜ்வல்ய ரூபமான வை லஷன்யத்தை தரித்தது -
பிறங்குதல்-பிரகாசித்தல்
தென் புலம் -யம புரம்
சும்மை-சுமை
பொறுத்தல்-தஹித்தல்
நயம்-விருப்பம்–
———————————————————————————————-
பிள்ளை லோகம் ஜீயர் அருளிய உரை
அவதாரிகை -கீழ் இரண்டு பாட்டாலே -கலியினுடைய க்ரௌர்யத்தாலே க்லேசப்பட்ட லோகத்தை ரஷித்த -
எம்பெருமானாரை ஆஸ்ரயித்தவர்களுக்கு ஸ்வரூப அனுரூபமான  சம்பத்துக்கள் தன்னடையே வந்து சேரும்
என்றும் -அவர்தாம் அந்த ரஷனத்துக்கு உறுப்பான வைபவத்தை உடையவர் என்றும் பிரதி பாதித்து
இப்பாட்டிலே -அப்படிப்பட்ட ரஷனத்திலே எம்பெருமானார் உடைய பிரபாவம் பிரகாசித்தது இல்லை -
என்னுடைய ஆசூர க்ருத்யங்களை யம லோகத்தில் எழுதி வைத்த புஸ்தக பாரத்தை எல்லாம்
தஹித்த பின்பு காணும் அவருடைய கல்யாண குண வைபவத்துக்கு ஒரு பிரகாசம் லபித்தது -என்கிறார் -
வியாக்யானம் -நிலம்-தர்மார்த்த  காம மோஷ புருஷார்த்தங்களுக்கு எல்லாம் விளை நிலமான மகா பிர்த்வி
க்ர்தத்ரே தாத்வபாரதி யுகங்களிலே -சாதுர்வர்ண மயா ஸ்ரஷ்டா   குண கர்ம விபாக -என்று சொல்லப்படுகிற
தம் தம் மரியாதைகளில் நடந்து -சூகோத்தரமாக பகவத் ஆஜ்ஜா பரிபாலனம் பண்ணிக் கொண்டு போருகிற பூமி -
என்றபடி – நிலத்தை -அந்த பூமியிலே வர்த்திக்கிற சேதனரை -செறுத்து -அந்த மரியாதை எல்லாம் மூலையடியே
நடத்திக் கொண்டு பூர்வ காலத்துக்கு விபரீதமாக எல்லாரையும் துக்காகுலராம் படி பண்ணி -
உண்ணும் -லோகத்தாரை எல்லாம் ஸ்வ வசமாக கொண்டு சாம்ராஜ்யம் பண்ணி நிற்கிற கலி தான் லோகத்தை
அழித்த பிரகாரத்தை கீழில் பாட்டில் பரக்க சொன்னோம் -நீசக் கலியை -மனுஷ்யரிலே சண்டாலரைப் போலே
காணும் யுகங்களிலே அதி ஹேயமான கலி யுகமும் -நீசக் கலியை -நீசமான கலி யுகத்தின் உடைய -
நினைப்பரிய பலத்தை -அப்ராப்ய மனச சஹா -என்னுமா போலே எத்தனையேனும் தரம் உடையார்க்கும்
அந்த யுகத்தின் உடைய க்ரௌர்யம் தட்டாதபடி வர்த்திப்போம் என்று நினைத்து இருக்கவும் அரியதாய் இருக்கிற
பலத்தை -

மனசால் பரிச்சேதிக்க அரிதாய் இருக்கிற பலத்தை -என்றபடி -மகா பல-என்று சொல்லப்படுகிற
சர்வேஸ்வரனுடைய பலத்தை பரிச்சேதிக்கிலும் இதனுடைய பலத்தை பரிச்சேதிக்க ஒண்ணாது காணும் -
செறுத்தும் -பாஸ்கரன் உதித்து அந்தகாரத்தை சவாசனமாகபோக்கினது போலே -கலி தோஷத்தை
நிவர்த்திப்பித்த அளவிலும் -பொலிக பொலிக பொலிக போயிற்று வல் உயர் சாபம்   நலியும் நரகமும்
நைந்த நமக்கு இங்கி யாதொன்றுமில்லை -கலியும் கெடும் கண்டு கொண்மின் -என்று மயர்வற
மதி நலம் அருளப் பெற்றவரும் இவருடைய அவதாரத்தைக் கொண்டாடினார் இறே -
ஸ்வ புருஷம் மபிவீஷ்ய பாசாஹச்துவம் வததியம் கிலதச்ய கர்ண மூலே -என்றும்
பரிஹர மதுசூதன பிரபன்னா ப்ரபுரகம்   அன்யக்ர்ணா ந வைஷ்ணவானாம் –என்றும்
பவ சரணம் இதீரயந்தியே வைத்ய ஜடதூரதரென தானபாபான் -என்றும்
நகலு பாகவதாயாம் விஷயம் நச்சந்தி -என்கிறபடியே இவர் அவதரித்து -எல்லாரையும் பிரபத்தி மார்க்கத்திலே
நடப்பித்து -பாகவதாரக் பண்ணி -கலி தன்னைக் கடக்கப் பாய்ந்து நாவலிட்டு உழி தருகின்றோம்
நமன் தமர் தலைகள் மீதே -என்கிற பிரகாரத்திலே கலியினுடைய வெக்காயம் தட்டாதபடி
லோகத்தை எல்லாம் -ரஷித்த அளவிலும் என்றபடி -இராமானுசன் தன் நயப் புகழே – எம்பெருமானார் உடைய
ச்ப்ர்ஹநீயமான கல்யாண குணங்கள் -நயம் -விருப்பம் -பிறந்கியது இல்லை -பிரகாசித்தது இல்லை பின்னை
எத்தாலே பிரகாசித்தது என்றால் -என் பெய் வினை -அநாதி காலமே தொடங்கி இவ்வளவாக -
தேப்யோ ப்யதி காநிதான்ய ஹமபி சூத்ர கரோமிஷனாத்-என்றும் -யாவச்ச்சயம் சதுரிதம் சகலச்ய
ஜந்தோ தாவச்சதத் தத்தி கஞ்சமா மாச்திசத்யம் -என்றும் சொல்லப்படுகிற ஹேய உபாதேய விவேக
சூன்யனான என்னாலே உண்டாக்கப்பட்ட அகர்த்த்ய கரணமும் கர்த்த்ய அகரணமும்      தொடக்கமான பாபங்களை
பெய்கை -உண்டாக்குகை -தென் புலத்தில் -தஷிண திக்கில் பாதக ஸ்தலமாய் கொண்டு இருக்கிற யம லோகத்திலே
தென்புலம் -யம புரம் -பொறித்த -சித்ர குப்தனாலே எழுதப்பட்ட -அப் புத்தக சும்மை -அந்த புஸ்தக பாரங்களை
சும்மை-பாரம் -இத்தால் பகவத அபசார – பாகவத அபசார -அசஹ்யா அபசார ரூபமாய் -சமசித்த பிராரப்த காமி
ரூபமாய் இருக்கிற கர்மங்களினுடைய அபரிமிதத்வத்தை சொலிற்று ஆய்த்து -பொறுக்கிய பின் -அந்த
பாபங்களை எல்லாம் பிரிகதிர் படாதபடி தஹித்த பின்பு -பெறுக்குதல்-தஹித்தல் -நலத்தை
பொறுத்தது -பாபத்வாந்த ஷயாயச ஸ்ரீ மான் ஆவிர்பூத் பூமாவ் ராமானுஜ திவாகர -என்கிறபடியே
பிரகாசத்தைப் பெற்றது அப்போது -என்றபடி -
————————————————————————————————–

அமுது விருந்து

அவதாரிகை
செறு கலியால் வருந்திய ஞாலத்தை வண்மையினால் வந்து எடுத்து அளித்தமையும் -
ஆஸ்ரயிப்பார்க்கு ஆத்ம குணாதிகள் தாமே வந்து சேருதலும் -ஆத்ம குணங்களை உண்டாக்குவதற்கு
இவருக்கு ஏற்ப்பட்டு உள்ள சகாய பலமும் -கீழ் இரண்டு பாட்டுக்களாலும் கூறப் பட்டன -
இந்தப் பாட்டில் இப்படிக் கலியை செறுத்து உலகை ரஷித்த படியால் எம்பெருமானார் குணங்கள்
பிரகாசிக்க வில்லை –என் வினை யனைத்தையும் விலக்கிய பின்னரே அவை பிரகாசித்தன -என்கிறார் -
பத உரை -
இராமானுசன் தன -எம்பெருமானார் உடைய
நயப் புகழ்-விரும்பத் தக்க குணத் திரள்
நிலத்தை -உலகத்தை
செறுத்து -நிலை குலையச் செய்து
உண்ணும் -துன்புறுத்தும்
நீசக் கலியை -கீழ்த் தரமான தன்மை கொண்ட கலியினுடைய
நினைப்பரிய -நெஞ்சினாலும் இவ்வளவு என்று நினைக்க முடியாத
பலத்தை -வலுவை
செறுத்தும் -தொலைத்தும்
பிறந்கியது இல்லை -விளங்கியது இல்லை
என்-என்னாலே
செய்-செய்யப்பட்ட
வினை-பாபங்களை
தென் புலத்தில் -யம லோகத்தில்
பொறித்த -எழுதி வைத்த
அப்புத்தகச் சும்மை -அத சுவடிச் சுமையை
பொறுக்கிய பின் -கொளுத்திய பின்
நலத்தை -விளங்கும் சிறப்பை
பொறுத்தது -தாங்கிக் கொண்டது
வியாக்யானம் -
நிலத்தைச் செறுத்து உண்ணும் நீசக் கலி -
நிலம்-நிலத்தில் உள்ளசேதனர்
செறுக்கப் படுபவர் அவரே ஆதலின்
கலி நீசனாதற்கு ஹேது நிலத்தை செறுத்து உண்ணுதல்
உண்ணல்-கபளீகரித்தல்
ஆவது -உலகைத் தன வசம் ஆக்குதல்
காலம் ஆதலின் உலகத்தை தன வசத்திலே ஆக்கி வியாபகமாய் இருத்தல் பொருந்தும் -
கிருதாதிகள் நிலத்தில் வியாபிக்கும் அவை அன்றி செறுத்து உண்பவை அல்ல -
செறுத்தல் ஆவது -வர்ண ஆஸ்ரம மரியாதைதையும் இறைவனை வழி படும் நெறியையும் குலைத்தல் -
வர்ண ஆஸ்ரம ஆசார வதீ பிரவ்ருத்திர் நகலவ் ந்ருனாம்-என்று வர்ண ஆஸ்ரமங்களை பொறுத்த
நடவடிக்கை மானிடர்க்கு கலி காலத்தில் இல்லை -என்று சரீரத்தோடு கூடிய நிலைக்கு ஏற்ப வகுக்கப்பட்ட
அறநெறி வரம்பும் -விசிஷ்ட வேஷ மரியாதையும் -
கலவ ஜகத்பதிம் விஷ்ணும் சர்வ ஸ்ரஷ்டார மீச்வரம்
நார்ச்ச யிஷ்யந்தி மைத்ரேய பாஷண்டோபஹதா ஜனா -என்று
மைத்ரேயரே -உலகின் தலைவனும் அனைத்தையும் படைத்தவனும் -ஈஸ்வரனும் ஆகிய விஷ்ணுவை
பாஷண்டர்களால் கெடுக்கப்பட்ட ஜனங்கள் கலி காலத்தில் பூஜிக்க மாட்டார்கள்-என்று
சரீர தொடர்பு அற்ற பரிசுத்த ஆத்ம தத்துவத்துக்கு ஏற்ப வகுக்கப்பட்ட நெறி முறையும் -
நிஷ்க்ருஷ்ட வேஷ மரியாதையையும் -குலைக்கப்படுவது கலியினால் அன்றோ -
இருவகை மரியாதையையும் குலைத்தலின் கலி நீசனாயினான் -வர்ண தர்மங்கள் விட்டவரும்
நெடும் தகையை நினையாதவரும் நீசர் அன்றோ -விடச் செய்தவனும் நினைக்க ஒட்டாதவனும்
நீசனாகக் கேட்க வேணுமோ -
செறுத்தல் உணவாய் -தாரகமாதல் பற்றி உண்ணும் -என்கிறார் -ஆகவுமாம்-
கலியை-உருபு மயக்கம்
நினைப்பரிய பலத்தைச் செலுத்தும் பிறந்கியது இல்லை -
நிலத்தை எல்லாம் செறுத்து உண்ணும் கலியாதலின் அதன் பலம் நினைப்பு அரியதாயிற்று -
உலகு உண்டவன் பலத்தை பரிச்சேதித்தாலும் உலகைச் செறுத்து உண்ணும் இதன் பலம் பரிச்சேதிக்க
வரிது–இறைவனாலும் காக்க முடியாத  படி அன்றோ இது செறுகிறது
இத்தகைய கலியின் பலத்தை செறுத்து அதை ஒடுக்கினால் இராமானுசன் புகழ்
எவ்வளவு பிறந்கியதாக வேண்டும் -
பொலிக பொலிக பொலிக போயிற்று வல்லுயிர் சாபம்
நலியும் நரகமும் நைந்த நமனுக்கு இங்கு யாது ஒன்றும் இல்லை

கலியும் கெடும் கண்டு கொண்மின் கடல் வண்ணன் பூதங்கள் மண் மேல்
மலியப் புகுந்து இசைபாடி ஆடி உழி தரக் கண்டோம் -திரு வாய் மொழி -5 2-1 – – என்று
நம் ஆழ்வாரும் இவரால் கலி கெடுவதை அருளிச் செய்தார் -
பகவன் நாமத்தை அண்டை கொண்டவர்க்கே கலி தன்னைக் கடக்கப் பாய்ந்து
நமன் தமர் தலைகள் மீது நாவல் இட்டு உழி தர முடியுமானால் இராமானுசனை
அண்டை கொண்டவர்க்கு கேட்க வேணுமா -இவ்வாறு கலியின் மிடுக்கை ஒடுக்கியதால்
இராமானுசன் புகழ் பிறந்கியது இல்லையாம்-ஏன் எனில் அவருக்கு இது ஒரு பெரிய காரியம் அன்றாம் -
பின்னியோ எனின் -
ஏன் பெய் வினை பொறுத்தது -
இவரால் வினைகள் ஒவ் ஒன்றாக செய்யப்படுவன அல்ல -
ஒரு பொழுதில் பல வினைகள் பெய்யப்படுகின்றனவாம் -
யத் பிரம கல்ப நியுதா நுபவேப்ய நாச்யம் தத் கில்பிஷம் ஸ்ருஜதி ஜந்துரிஹா ஷனார்த்தே-என்று
பதினாயிரம் பிரம கல்ப காலம் அனுபவித்தாலும் -தீராத பாபத்தை அரை நொடியில் இங்கு
ஒரு பிராணி சிருஷ்டி செய்து விடுகிறது -என்றபடி இவர் செய்த வினைகள் யம புரத்தில்
சித்ர குப்தனால்  புத்தகத்தில் எழுதப்படுகின்றன -அங்கனம் எழுதப்பட்ட புத்தகங்கள்
சுமை சுமையாக இருக்கின்றனவாம் -அவை எல்லாவற்றையும் ஒரு நொடியில் கொளுத்தி விட்டது -
இராமானுசன் தன்னைப் புகழ்-இது யாராலும் செயற்கரிய செயல் ஆதலின் இச் செய்கையால் நலத்தை
பொறுத்தது -
இவ் வுலகில் உள்ள அனைவரும் செய்த வினைகள் அனைத்தும் சேர்ந்தாலும் -என் வினைக்கு ஈடாக மாட்டா –
ஆதலின் களியைச் செறுத்து நிலத்தாரைக் கலியின் கொடுமையிலிருந்து விடுவித்ததனால்
எம்பெருமானார் புகழ் பிறந்கியது இல்லை-யம லோகத்தில் சுமை சுமையாக புத்தகத்தில்
எழுதப் பட்ட என் வினைகளைப் பொசுக்கியதாலேயே அது பெருமை பெற்று விளங்குகிறது
எனபது அமுதனார் கருத்து -
——————————————————————————————–

அடியேன் கேள்வி ஞானத்தினால் ஜல்பித்தல்

ஈசன் வானவர்க்கு என்பான் என்றால் அது தேசமோ திரு வேங்கடத்தானுக்கு .

. -நீசனேன் நிறை ஒன்றும் இலேன்  என் கண் பாசம் வைத்த  பரம் சுடர் சோதிக்கே.-ஆழ்வார்

…அது போல ஸ்வாமி நய புகழ் -விரும்பிய புகழ் -அமுதனாரை -

நயம்-விருப்பம் ஸ்ப்ருஹநீயமான–குண ஜாதகம் -

ஆற்ற  படைத்தான் வள்ளல் பெரும் பசுக்கள்-

700 சன்யாசிகள் 10000 ஸ்ரீ வைஷ்ணவ கோஷ்டிகள் 74 சிம்காசானாதிபதிகள் -கொண்டதால் வந்த நய புகழ்

எல்லோரும் சிங்கங்கள் தான் ..பசு போல இருந்தார்கள்..சத்யம் சத்யம் எதிராஜரே ஜகத் குரு என்றாரே -ஆழ்வான்

இவரின் பெய் வினை தென் புலம்-யம பட்டணம்-பொறித்த புத்தக சுமை -பொறுக்கிய பின்பு தான் ஒளி விட்டது

..நலத்தை பெறுத்தது இப் பொழுது தான்

… நீச .கலியை -நினைப்பு அரிய பலம் முடித்தாரே  அதனால் ஒளி விட வில்லை..

கலியை-இரண்டாம் வேற்றுமை உருபு-மயக்கம்-கலியின் -கலி உடைய அர்த்தத்தில்.

.இவரின் கர்மத்தை கழித்த பின்பு வைலஷன்யத்தை தரித்தது என்கிறார்

..அந்தாமத்து அன்பு செய்-ஆவி சேர் அம்மான்-கலந்து சேர்ந்த பின்பு தான் விலஷணம் ஆனது என்று ஆழ்வார் அருளியது போல .

ஆவி சேர்ந்த பின்பு தான் அம்மான்  ஆனான்

.தளிர் புரையும்  திருவடி என் தலை மீது ..திரு மங்கை ஆழ்வார் கிட்டியதும் சருகாய் இருந்தது தளிர் விட

அகில ஜகத் நாதன் அஸ்மின் நாதன்

ஸ்ரீ ரெங்க நாத மம நாத

தம் வினைகள் பாரம் -குறித்து அதை போக்கியதே கலியை கெடுத்ததை விட சுவாமிக்கு புகழ் என்கிறார்

தீயினில் தூசாகும்

தாமரை இலை தண்ணீர் போல நீங்கும்

போய பிழையும் புகுதருவான் நின்றனவும்

.புத்தக சுமையை

வேங்கடங்கள்மெய் மேல் வினை முற்றவும்

மாதவன் என்று ஓத  வல்லீரேல் …. ஏதம் சாராதே .

.இப் பொழுது தான் ஒளி விட்டது

பிறங்குதல் -பிரகாசித்தல் பொறுத்தல்-தஹித்தல்

தெய்வீ சம்பத் ஆசுரி சம்பத்து- விபத்து  என்று சொல்ல வில்லையே கீதையில்-

அவன் அபிப்ராயத்தால்  சம்பத் என்றே சொன்னது

…சம்பத் -கைங்கர்ய செல்வம்..ஆசுர க்ருத்யங்களை பொசுக்கிய

-ஆசுர கருத்தியம் பிறப்பால் இல்லை -நடத்தையால் தான்

.27 சாஷி வைத்து இருக்கிறார் ப்ருத்வி நட்ஷத்ரங்கள் போல

.எல்லாம் புத்தக சுமையில் ஏறும்..பாபங்களை எறித்தார் என்று சொல்ல  வில்லை

புத்தக  சுமையை எறித்தார் .உடையவர் ஆணை அங்கும் செல்லும் உபய விபூதிக்கும் நாதன் அவரே

..நிலம்-தர்மம் அர்த்தம் காமம் புருஷார்த்தம் -விளை நிலம் ஆன மகா ப்ருத்வி

– கொண்டாடுகிறார்.. ராமன் கண்ணன் ஆழ்வார் திருவடி பட்ட இடம்.என்பதால்

இதுவும் அவன் விபூதி தானே

.கலி படுத்தும் பாட்டால் நிலத்தை பழிக்க கூடாது

வைபவம் நிறைய கர்ம பூமி..வர்ண  ஆஸ்ரம பிரிவின் படி நடந்து ஞானம் பெற்று பக்தி வளர்க்க -ஹேதுவான நிலம்

-செல்வ செழிப்பு, ஆரோக்யமாக, பயம் நீங்கி ,இளையவர் மரிப்பதை பார்க்க வேண்டாத படி

,தான தான்யம் நிறைந்து ஆனந்தமாக இருந்தார்கள்.

.பகவத் ஆணை படி நடந்த காலம்..-முன்பு உள்ள யுகங்கள்

இவற்றை மூலை அடி பண்ணி விபரீதமாக துக்கமே அனுபவித்து சாம்ராஜ்யம் பண்ணி வச படுத்தி கொண்டு

-நிலத்தை செறுப்பதே சோரு கலிக்கு

..சேஷத்வ பரதந்த்ர்யம் பார்க்காமல்-ஆத்மாகுணத்துக்கு

வர்ண ஆஸ்ரம ஆசாரமும் கேட்டு-விசிஷ்ட ஆத்மா-தேக -தர்மம் கெட்டு  எல்லாம் கலி படுத்தும் பாடு..

யுகங்களில் நீசம் கலி .. பாபம் பண்ண தூண்டுவதால்  நீசம்

..உலகுண்டவன் பலம் சொல்லலாம்–அவன் ரஷிக்க உண்கிறான்

.. உலகத்தை செறுத்து உண்ணும் பலம் சொல்ல ஒண்ணாது .

.கலியை முடித்த பின்பும் .கலியும்  கெடும் கண்டு கொண்மின் …பொலிக பொலிக  பொலிக

-மயர்வற மதி நலம் அருள பெற்றவரும் கொண்டாடும் படி

பிர பத்தி மார்கத்தை உபதேசித்து நல் வழி படுத்தி

-சாதுவராய் போதுமினீர்

மறந்தும் புறம் தொழா மாந்தர்

அரவணை மேல் பேர் ஆட்பட்டாரை நமன் தமரால் ஆராய பட மாட்டார்கள்

..கலி தன்னை கடக்க பாய்ந்து-நாம பலத்தால்..

செறுத்தும்-ஸ்வாமி பாகவதர் களாக மாற்றி செறுத்தார்..

என் பெய் வினை-ஹேய உபாதேய விவேக சூன்யனான நான்

-பற்றுதல் விடுதல் எது என்று தெரியாமல்-கிருத்திய அக்ருதம்  அக்ருத்ய கருத்தம் போல்வன

..பகவத அபசாரம்  பாகவத அபசாரம்- அசக்யா அபசாரம்-நானாவித அபசாரங்களும் செய்த நான்

சஞ்சித பிராரப்ய ஆகாமி -கூட்டங்கள்- அபரிமித வினைகள்.பொறுக்கிய பின் -தகித்தார்

.பிறி கதிர் படாத படி -கொளுத்த படாதது ஒன்றும் இல்லை..

தன் வைலஷண்யம் பிரகாசம் பெற்றது இப் பொழுது தான் என்கிறார் ..

——————————————————————————————————

திருமலை நல்லான் சக்கரவர்த்தி ஸ்ரீ ராம கிருஷ்ணா ஐயங்கார் திருவடிகளே சரணம் .

பிள்ளை லோகம் ஜீயர் திருவடிகளே சரணம் .

திருவரங்கத் தமுதனார் திருவடிகளே சரணம் .

ஆழ்வார் எம்பெருமானார் ஜீயர் திருவடிகளே சரணம்.

அமுத விருந்து -இராமானுஜ நூற்றந்தாதி வியாக்யானம்-33-அடையார் கமலத்து அலர் மகள் கேள்வன்-இத்யாதி ..

November 2, 2012

பெரிய ஜீயர் அருளிய உரை

முப்பத்து மூன்றாம் பாட்டு -அவதாரிகை -
அஸ்த்ர பூஷண அத்யாயத்தில் சொல்லுகிறபடியே -மனஸ் தத்வாதிகளுக்கு  அபிமாநிகளாய்
இருக்கிற திரு வாழி முதலான திவ்ய ஆயுதங்களினுடைய ப்ரசாதத்தாலே-இந்திரிய ஜயாதிகள்
உண்டாக  வேண்டி இருக்க –  எம்பெருமானாரை ஆஸ்ரயிக்கவே இவை எல்லாம் உண்டாம் என்கிறது -
என் கொண்டு -என்ன – அந்த ஸ்ரீ பஞ்ச ஆயுதங்களும் லோக ரஷன அர்த்தமாக எம்பெருமானார் பக்கலிலே யாயின
என்கிறார் -
அதவா -
அவை எல்லாம் லோக ரஷன அர்த்தமாக எம்பெருமானாராய் வந்து திருவவதரித்தன -என்னவுமாம் -
அடையார் கமலத்து அலர் மகள் கேள்வன் கை யாழி என்னும்
படையோடு  நாந்தகமும் படர் தாண்டும் ஒண் சார்ங்கமும் வில்லும்
 படையார் புரி சங்கமும் இந்தப் பூதலம் காப்பதற்கு என்று
இடையே இராமானுச முனியாயின விந்  நிலத்தே   -33 -
வியாக்யானம்
இலை நெருக்கத்தை உடைத்தான தாமரையினுடைய பூவை ஜன்மபவனமாக வுடையளான
பிராட்டிக்கு வல்லபனானவனுடைய திருக் கையிலே வர்த்திப்பதாய் -
சல ஸ்வரூப மத்யந்த ஜவே நாந்தரிதா நிலம்
சக்ர ஸ்வரூபஞ்ச மனோ தத்தே விஷ்ணு கரே ஸ்த்திதம் -விஷ்ணு புராணம் -1 22-71 – -
என்கிறபடியே -மனஸ் தத்வ அபிமானியாய் இருக்கிற திரு வாழி என்று
பிரசித்தமான திவ்ய ஆயுதத்தோடே-
பிபர்த்தி யச்சாசி ரந்த மச்யுதோ த்யந்த நிர்மலம்
வித்யா மயந்துயத் ஜ்ஞானம் -விஷ்ணு புராணம் – 1-22 74- -
என்கிறபடியே –ஜ்ஞான அபிமானி யான திரு வாளும்–
புத்திரத் யாஸ்தே கதா ரூபேண மாதவே -விஷ்ணு புராணம் – 1-22 69- – -
என்கிற படியே -புத்ய அபிமானியாய் ரஷனத்திலே பரந்து இருக்கும் ஸ்ரீ கதையும் -
பூதாதி மின்த்ரியாதிஞ்ச த்விதா ஹன்கார மீச்வர
பிபர்த்தி சங்க ரூபேண சாரங்க ரூபேண ச ஸ்த்திதம் -விஷ்ணு புராணம் – 1-22-70 – -
என்கிற படியே இந்திரிய காரணமான சாத்விக அஹங்கார அபிமானியாய் இருக்கிற
விலஷனமான ஸ்ரீ சார்ங்கம் என்னும் திரு நாமத்தை உடைய திரு வில்லும்
பூத காரணமான தாமச அஹங்கார அபிமானியாய் மிக முழங்கு கைக்கு  உறுப்பாம்படி
புடை பருத்து தர்சநீயமான சந்நிவேசத்தை உடைய ஸ்ரீ பாஞ்ச ஜன்யமும்
இந்தப் பூதலத்தை ரஷிக்கைக்காக வென்று -இந்தப் பூதலத்திலே எம்பெருமானார் பக்கலிலே ஆயின -
இவர் பக்கலிலே ஆகையாவது -
இவர் நினைவைக் கடாஷித்து நின்று அதிகரித்த கார்யத்துக்கு சஹகரிக்கை -
அடையார் கமலம் -என்று தொடங்கி–புடையார் புரி சங்கமும் -இந்தோ
பூதலம் காப்பதற்கு -என்று இந்நிலத்தே இராமானுச முனி இடையே ஆயின என்று அந்வயம் -
மற்றைப் பஷத்தில்
அடையார் கமலம் -என்று தொடங்கி -புடையார் புரி சங்கமும் இந்தப் பூமியை ரசிக்க வேணும் என்று
இந்த பூமி தன்னிலே நடுவே எம்பெருமனாராய் அவதரித்தான -என்கை-
இத்தால்-இவருடைய விரோதி நிரசன சாமர்த்த்யத்தைப் பற்ற ஸ்ரீ பஞ்ச ஆயுத ஆவேச அவதாரம் என்று
பிரபாவ கதனம் பண்ணினார் ஆயிற்று
அடை-இலை
படை-ஆயுதம்
படர்தல்-பரம்புதல்–
———————————————————————————-
பிள்ளை லோகம் ஜீயர் அருளிய உரை -

அவதாரிகை -இலைகளாலே நெருங்கி இருக்கிற -தாமரைப் பூவிலே அவதரித்த பெரிய பிராட்டியாருக்கு வல்லபனான
சர்வேஸ்வரனுடைய திருக்கையிலே ஸ்தாவர பிரதிஷ்டை யாய் இருக்கிற திரு ஆழி ஆழ்வானும் – அவனோடு ஒரு
 கோர்வையாய் இருக்கிற ஸ்ரீ நந்தகம் என்னும் -பேரை உடைத்தான கட்கமும் -ஆஸ்ரித ரஷணத்தில் பொறுப்பை
உடைத்தான ஸ்ரீ கதையும் – அதி ச்லாக்யமான ஸ்ரீ சார்ங்கமும் -புடையாலே தர்சநீயமாய் வலம்புரி என்னும் பேரை
உடைத்தான ஸ்ரீ பாஞ்ச சந்யமும் -கலி தோஷாபிபூதமாய் காணப்படுகிற இந்த லோகத்தை ரஷிப்பதாக எம்பெருமானார்
அதிகரித்த கார்யத்துக்கு  சஹா காரியர்களாக கொண்டு -அவர் பக்கலிலே ஆய்த்து என்கிறார் -அன்றிக்கே பஞ்ச
ஆயுதங்களும் எம்பெருமானாராய் வந்து திரு அவதரித்து அருளின -என்கிறார் ஆகவும் -
வியாக்யானம் -அடையார் கமலத்து அலர் மகள் கேள்வன் –  தாமரை தான் -கம்பீராம்பஸ் சமுத்பூதமானால் -
செவ்வி நாற்றம் -குளிர்த்தி முதலான குணங்கள் எல்லாம் மிகுந்து இலை நெருக்கத்தை உடைத்தாய் இருக்கும் இறே
அப்படிப் பட்ட தாமரை பூவின் உடைய பரிமளம் தான் -ஒரு வடிவு கொண்டால் போல் இதிலே ஈடுபட்டு
விட மாட்டாதே திரு வவதரித்த பெரிய பிராட்டியாருக்கு    வல்லபனான -ஸ்ரீ பரவாசுதேவனுடைய -அடை-இலை -
கை யாழி என்னும் படையோடு -திருக் கையிலே நிரந்தரமாக இருந்துள்ள திருவாழி என்கிற ஆயுத விசெஷத்தொடே -
சல ஸ்வரூப மத்யந்த ஜவே நாந்தரிதா நிலம் சக்ர ச்வரூபஞ்ச்சமனோ தத்தே விஷ்ணு கரஸ்த்திதம் -என்று
அஸ்த்ர பூஷண அத்யாயத்தில் சொல்லுகிறபடியே  -மனஸ் தத்தவ அபிமானியாய் -கம்பீர ஸ்வபாவனான
திருவாழி ஆழ்வான் உடன் ஒரு கோவையாய் கணிசிக்கப்பட -என்றபடி –விரோதிகளால் ஆஸ்ரிதர்
நலிவு பட்டு -ஸ்ரீ கஜேந்த்திரன் ஆழ்வானை போல கூப்பிட -அக் கூப்பீடு கேட்டு ஆயுதம் வரக் கொள்ளில்
பணிப்படும் என்று -எப்போதும் ஆசிலே  கையை  வைத்து கொண்டே இருக்கிறான் காணும் -படை -ஆயுதம்
நாந்தகமும் -பிபர்த்தியஸ் சாசிரத்ன மச்யுதோத் யந்தநிர்மலம் – வித்யா மயந்து தத்ஜ்ஞா  நமவித்யாசர்
மசம்ச்த்திதம் -என்கிறபடியே ஞான  அ பிமாநியாய்  நந்தகம் என்னும் பேரை உடைத்தான திரு வாளும் -

படர் தண்டும் -புத்தி ரப்யாச்தே கதா ரூபேண மாதவே -என்கிறபடியே புத்த்யபிமானி யாய் -
ஆஸ்ரித விரோதிகளான பிரதி பஷத்தை சிஷிக்கும் பொது -அதி விபுலமாய் தோன்றும் -ஸ்ரீ கதையும் -
படர்தல்-விபுலத்வம் -ஒண் சாரங்க வில்லும் புடையார் புரி சங்கமும் -பூதாதிமிந்த்ரியாதி சாத்வித
அஹங்காரம் ஈஸ்வர  பிபர்த்தி சங்கு ரூபேண சாரங்க ரூபேண ச ஸ்த்திதம் -என்கிறபடியே இந்திர
காரணமான சாத்விக அஹங்கார அபிமானியாய் -அத்யந்த வி ஷணமாய் சார்ங்கம் என்னும் பேரை
உடைத்தானை திரு வில்லும் -பூத கரணமான தாமச அஹங்கார அபிமானியாய் -மிகவும்
முழங்கு கைக்கு  உறுப்பாயும் படி புடை பெருத்து தரசநீயமான சமஸ்தானத்தை உடைய
வலம்புரி யான ஸ்ரீ பாஞ்ச சந்யமும் -ஒண்மை -அழகு புடை-இடம் -புரி -வலம்புரி அதாவது தஷினாவர்த்தம்

இந்தப் பூதலம் காப்பதற்கு என்று -பரிதர்ச்ய பானமாய் கீழில் பாட்டில் போல் கலி சாம்ராஜ்யம் பண்ணி
வேத மார்க்கத்தை மூலையடியே நடத்திக் கொண்டு போருகிற-இருள் தரும் மா ஞாலத்தை ரஷிக்கைக்காக -என்று -
இடையே -மத்யே வந்து -இந்நிலத்தே -நித்ய சூரிகளான இவர்கள் அத்யந்த ஹேயமாய் அருவருக்கும் படியான இந்த
லோகத்திலே

இராமானுச முனி யாயின -எம்பெருமானார் தாம்மனனம் பண்ணிக் கொண்டு இருக்கிற இந்த
ஜகத் ரஷன கார்யத்துக்கு தாங்கள் சக கரிக்கைக்காக இவர் பக்கலிலே ஆயின -எம்பெருமானார்க்கு
கை யாளாக இருந்தன என்றபடி -அன்றிக்கே-இந்த லோகத்தை ரஷிக்கைகாக ஸ்ரீ பஞ்சாயுதங்களும்
தாங்களே வந்து லோகத்திலே -எம்பெருமானாராய் அவதரித்தான -என்னவுமாம் -
பிரதயன் விமதேஷூ தீஷ்ணா பாவம் பிரபுரச்மத் பரி ரஷனே எதீந்திர-அப்ர்தக் பிரதிபன்ன அன்மயத்
 வைர  வவர்த்தே பஞ்சபி ராயுதைர் முராரே -என்று இவ் அர்த்தத்தை அபியுக்தரும் அருளிச் செய்தார் இறே -
 ————————————————————————————————————–
 அமுது விருந்து
அவதாரிகை
புலன் அடக்கம் முதலானவை மனம் முதலிய தத்துவங்களுக்கு அபிமானியான
திரு வாழி யாழ்வான் முதலிய திவ்ய ஆயுதங்களினுடைய ப்ரசாதத்தாலே உண்டாக வேண்டி இருக்க -
எம்பெருமானாரை சேரவே இவை எல்லாம் உண்டாகும் எனபது எங்கனம்பொருந்தும் என்ன -
அந்த திவ்ய ஆயுதங்களும் எம்பெருமானார் இடத்திலேயே உள்ளன -என்கிறார் -
பத உரை -
அடை ஆர் -இலை நிறைந்துள்ள
கமலத்து -தாமரைக் கொடியினுடைய
அலர் மகள் -பூவிலே தோன்றியவளான பிராட்டிக்கு
கேள்வன் -கணவனுடைய
கை-கையிலே உள்ள
ஆழி என்னும் -சக்கரம் என்று பேர் பெற்ற
படையோடு -திவ்ய ஆயுதத்தோடு
நாந்தகமும் -நந்தகம் என்னும் திரு வாளும்
படர்-காத்தலில் பரவி நிற்கும்
தண்டும் -ஸ்ரீ கதையும்
ஒண் -விளங்குகிற
சார்ங்க வில்லும் -ஸ்ரீ சார்ங்கம் என்னும் திரு வில்லும்
புடை ஆர் -பக்கத்தில் பருத்த
புரி சங்கமும் -வளம் புரியாய் அமைந்த ஸ்ரீ பாஞ்ச ஜன்யம் என்ற சங்கமும்
இந்தப் பூதலம் -இந்த பூமியை
காப்பதற்கு என்று -ரஷிபதர்க்கு என்று
இந் நிலத்தே -இப்பூமியிலே
இராமானுச முனி இடையே -எம்பெருமானார் இடத்திலே
ஆயின -இருப்பனவாக உள்ளன -
வியாக்யானம் -
அடையார் கமலத்து அலர் மகள் கேள்வன் -

அலர் மகளான பிராட்டியினுடைய சந்நிதியாலே திவ்ய ஆயுதங்கள் அழிப்பனவாக ஆகவில்லை-
அளிப்பவன வாயின -இவள் இல்லாத பொது ஆயுதங்கள் இராவணாதி யரை அழித்தன -
உள்ள பொது ப்ருஹ்மாச்த்த்ரமும் காகத்தை அழிக்க வில்லை -காகம் காக்கப் பெற்றது -
கருணை வடிவினளான இவள் சந்நிதியில் கேள்வன் காருணிகனாக அன்றோ இருக்கிறான் -
கை யாழி என்னும் படையோடு -
எப்போதும் கை கழலா நேமியாய்க் கையார்ந்து இருக்கையாலே -கை யாழி-என்கிறார் -
இத் திரு வாழி ஆழ்வான் மனம் என்னும் தத்துவத்திற்கு அபிமானியாய் விஷ்ணு
புராணத்தில் அஸ்த்ர பூஷண அத்யாயத்தில் பிரசித்தம் -
நாந்தகமும் -
நந்தகம் என்னும் திரு வாள்-ஞானத்திற்கு அபிமானியாய் பிரசித்தம்
படர் தாண்டும்
புத்தி தத்துவத்திற்கு அபிமானியாக -கௌமோதகி -என்னும் கதை பிரசித்தம் -
காத்தலில் முற்பட்டு நிற்றலின் -படர் தண்டு -என்கிறார் -
ஒண் சாரங்க வில்லும் புடை ஆர் புரி சங்கமும் -
இந்திரிய காரணமான சாத்விக அஹன்காரத்திற்கு அணிமானயாய் சாரங்க வில் விளங்குவது பிரசித்தம் -
பூத காரணமான தாமச அஹன்காரத்திற்கு அபிமானியாக ஸ்ரீ பாஞ்ச சன்னியம் என்னும் சங்கம்
விளங்குவது பிரசித்தம் -நன்கு முழங்கு கைக்கு உறுப்பாக புடை பருத்து இடமுடைத்தாய் இருத்தல்
பற்றி புடை ஆர்ந்ததாக சங்கை விசேடிக்கிறார் -
இந்த பூதளம் -
கீழ்க் கூறியபடி செறு கலியால் வருந்திய ஞாலம் என்றபடி
இந்நிலத்தே ஆயின
விண்ணாட்டவரான திவ்ய ஆயுத புருஷர்கள் அருவருக்கத் தகுந்த இந்த உலகத்தில்
ஆயினவே என்றபடி -
இராமானுச முனி இடையே யாயின -
இராமானுச முனிவன் -உலகினை காப்பதையே எப்போதும் மனனம் செய்து -கொண்டு இருப்பவர் -
அவரது காக்கும் நினைவுக்கு ஏற்ப துணை புரிதலே இராமானுச முனி பக்கலிலே
ஆயினமை-என்க-
இனி இடையே -என்பதற்கு -நடுவே -என்று பொருள் கொண்டு -
இந்நிலத்தே இடையே இராமானுச முனி  யாக  ஆயின – -வந்து அவதரித்தன என்று
பொருள் கொள்ளலுமாம்  -இதனால் பகை களைந்து காப்பதில் உள்ள திறமையைப்
பற்ற பஞ்ச ஆயுதங்களின் ஆவேச அவதாரமாக எம்பெருமானாரின் பிரபாவத்தை வருணித்தார் ஆயிற்று -
வேதாந்த தேசிகன் -யதிராஜ சப்ததியில் -
பிரதயன் விமதேஷூ தீஷணபாவம்  பிரபுர ஸமத் பரி ரஷன
யதீந்திர அப்ருதக் பிரதிபன்ன யன் மயத்வை வவ்ருதே பஞ்ச
ப்ராயுதைர் முராரே -என்று
தனிப் பட்டு தோன்றாது -எம்பெருமானார் மயமாகவே பஞ்ச ஆயுதங்களும்  வளம் பெற்றன -
அத்தகைய யதிராஜர் பிறமதவிஷயங்களில் தம் கொடிய தன்மையை வளர்ப்பவராய்
நம்மைக் காப்பாற்றுவதில் திறன் படைத்தவராக இருக்கிறார் -என்று அருளிச் செய்தது -
இந்த நிர்வாஹத்திற்கு எர்ப்புடையதாக உள்ளது -ஒரே திரு மேனியில் ஐந்து ஆயுத புருஷர்களும்
ஆத்மாவாகவே இருப்பது இசையாமையாலே -அவ் ஐவருடையவும் ஆவேச அவதாரமாகவே
எம்பெருமானாரைக் கொள்வது மணவாள மா முனிகளின் திரு உள்ளம் -இங்கனம் கொண்டால்
ஆதி சேஷனுடைய சாஷாத் அவதாரமாகவும் -பஞ்ச ஆயுத ஆழ்வார்கள் முதலியவர்களின்
ஆவேச அவதாரமாகவும் கொள்வதில் யாதொரு முரண்பாடும் இல்லை -என்று உணர்க -
————————————————————————————————-

அடியேன் கேள்வி ஞானத்தினால் ஜல்பித்தது -

அடையார் கமலத்து அலர் மகள் கேள்வன் ஸ்ரீ வல்லபன் ..

முதலில் பூ மன்னு  மாது பொருந்திய மார்பன் -ஆரம்பித்தார் ..கடைசியிலும் சொல்லுவார்.

ஒவ் ஒரு திருவாய் மொழியிலும் .7  வது பாசுரமாக கொண்டு போனால் திரு வாய் மொழி

முழுவதிலும்  புதுசாக  சாராம்சம் கிடைக்கும்

அடையார் கமலத்து-.இலைகள் நெருக்கமாக இருந்த கமலம்  அலர் மகள் கேள்வன் –

கேள்வன்-வல்லபன் பிரனியத்வம் பறை சாற்ற  படுகிறது

மனம் புத்தி வளர இந்த்ர்யங்கள் அடக்க அதிர்ஷ்டான  தேவதை உண்டு என்பரே

ஸ்வாமி யால் கிடைக்கும் என்றீரே–கேள்வி பிறக்க -இந்த பாசுரம்.

ரதி-பிரிதி / மதி -புத்தி-அறிவு /சரஸ்வதி- அடிப்படை  கல்வி /த்ருதி-தைர்யம் /

சமிர்த்தி – செழிப்பு /சித்தி – கார்ய சித்தி /ஸ்ரீ -சுதா சகி

-புருவ நெறிப்பாலேயே  பிராட்டி அளிக்கிறாள் இதையே

-சுகா சகி-ஸ்ரீ ரெங்க நாச்சியாருக்கு கொடுத்த பெயர் பட்டரால்

ரதி-பக்தி /மதி -கர்ம ஞானம் /சரஸ்வதி -வாக் வைபவம்/த்ருதி – ஞானம் /

சமிர்த்தி -அடிமை செல்வம்/சித்தி – சொரூப லாபம்/ஸ்ரீ

-கைங்கர்ய செல்வம்  செல்வம்-என்றும் சொல்வார்கள்

மனசு- சக்கரம்.கௌஸ்துபம் -ஜீவாத்மா -பிரதிநிதி ஆவேசம் போல மூல பிரகிருதி -ஸ்ரீ வட்சம்

கை ஆழி என்னும் படை= அஸ்தரம்../தொட்ட படை எட்டும் -

-ஆஸ்ரித சம்ரஷணம்..நாந்தகமும்  படர் தண்டும் ஒண் சாரங்க  வில்லும் புடையார் புரி சங்கமும்

ராமானுச முனி இடை ஆயின- அவருக்கே உறுப்புகளாக /முன்னும் பின்னும் பல அவதாரங்கள்

-இப் பொழுது ஆவேச அவதாரம்

.ஆதி சேஷ அவதாரம் இல்லை என்று தப்பாக -சிலர் சொல்ல -

..ஆயிரம் நாக்குகளால் திரு நாராயண புரம் -ஆயிரம் புற சாமிகளையும் வென்றாரே உண்மை

அஸ்த்ர பூஷண அத்யாயம்- விஷ்ணு புராணத்தில் உண்டு …அஸ்த்ரங்கள் சாஸ்த்ரங்களை விளக்கி இருக்கும்.

.செலுத்துபவன் செலுத்த படும் இரண்டையும் சொல்லும் ..

இவை அனைத்தும்  லோக ரஷன அர்த்தமாக ஸ்வாமி பக்கலில் ஆயின -ஸ்வாமி யாகவே திரு அவதரித்தனவாம்.

ஸ்வாமி அதிகரித்த  காரியத்துக்கு சக காரிகை -இவை அனைத்தும்

.ஆழ்வார்  திருகுரும் குடி நம்பி போலவும் விஷ்வக் சேனராகவும் போல

…மைத்ரேயர் கேட்க பராசரர் அருளுகிறார்..விஷ்ணுவை வணங்கி இதை சொல்கிறேன்

விஷ்ணு வசிஷ்டர் அனுக்ரகனம் வேணும்

.கௌஸ்துபம் -ஆத்மா

ஸ்ரீ வட்சம் -பிரதானம் -மூல பிரகிருதி

புத்தி -கதை

சாத்விக அகங்காரம் -சார்ங்கம்-சார்ங்கம் உதைத்த சர மழை போல..

தாமச  அகங்காரம் -சங்கு -முழங்கு தற்கு புடை பெருத்து வலம் புரி -ஆழி போல் மின்னி  .

சக்கரம்-மனசு

வன மாலை -பஞ்ச பூதங்கள்

தன் மாத்ரைகள் முத்து மாணிக்கம்  மரகதம் வைரம் நீலம்

அம்பு- இந்த்ரியங்கள்

கத்தி- ஞானம்

உறை அவித்யை அஞ்ஞானம்

கர்மா தீனமாக நாம் பிறக்க – ரூபமே இல்லாதவன்- -இச்சா ரூபம்- அடியார்களுக்குகாக தரிக்கிறான் இவற்றை

சர்வானி -உருவம் அருவம் -அத்தனையும் அவன் சரீரமே..

ஆத்மா மாயைய சம்பவாமி -அதிஷ்டாய -மாயை –பொய்மை இல்லை ஆச்சர்யம்

நடுவே-பராங்குச பரகால யதிவராதிகள் .இடையே ஆழ்வார் ஆச்சார்யர் நடுவில் இடையே தோன்றினார்.

..கை ஆழி- ஸ்தாவர பிரதிஷ்ட்டை -கை கழலா நேமியான் -நம் மேல் வினை கடிவான்

கூப்பிடு கேட்டு ஆயுதம் கொள்ள கொள்ளில் தாமசம் ஆகும் என்று கை ஆழி

சிலை அன்றோ கை தலத்தே ..பிரயோக சக்கரம் -திரு கண்ண புரம்..

பொய்கை ஆழ்வார் – பாஞ்ச சன்யம் அம்சம்

பூதத் ஆழ்வார் -கதை அம்சம்

பேய் ஆழ்வார் –  நந்தகம்-கட்கம்  அம்சம்

திரு மழிசை  ஆழ்வார் -சக்கரம் அம்சம்

திரு மங்கை- ஆழ்வார் – சார்ங்கம் அம்சம்

–வந்து எடுத்து அளித்த

செறு கலி -கீழே சொல்லிய படி -வேத மார்க்கம் மூலையில் நடத்தி போக

-நடு நிலையாளர் அனுபவிக்க இருள் தரும் மா ஞாலத்தை ரஷிக்க

–தேவர்களும் அருவருக்கும் இந்த இடத்தில்-ஆதி சேஷன்-உடன் திவ்ய ஆயுதங்களும் வர .

முனி ஆயின-மனன சீலன்- ஜகத் ரஷணமே எண்ணம் நினைக்க நினைக்க பஞ்ச ஆயுதங்களும் வந்து சேர்ந்தன

-கை ஆளாக -சங்கல்பம் பார்த்து கார்யம் செய்ய ..

பஞ்ச ஆயுதம் சொல்ல வந்த பொழுது அடையார் கமலத்து அலர் மகள் கேள்வன்-

இவள் இருந்தால் அளிக்கும் இல்லை என்றால் அழிக்கும் என்பதால்

அஸ்த்ரமே பூஷணம் இவள் இருந்தால் இல்லை என்றால்  தானே ஆயுதம் என்பதால்

இங்கு அடையார் கமலத்து அலர் மகள் கேள்வன் -சொல்லி ஆரம்பிக்கிறார் .

————————————————————————————————————-

திருமலை நல்லான் சக்கரவர்த்தி ஸ்ரீ ராம கிருஷ்ண ஐயங்கார் திருவடிகளே சரணம் .

பிள்ளை லோகம் ஜீயர் திருவடிகளே சரணம் .

திருவரங்கத் தமுதனார் திருவடிகளே சரணம் .

ஆழ்வார் எம்பெருமானார் ஜீயர் திருவடிகளே சரணம்.

அமுத விருந்து -இராமானுஜ நூற்றந்தாதி வியாக்யானம்-32-பொருந்திய தேசும் பொறையும்-இத்யாதி ..

November 2, 2012
பெரிய ஜீயர் அருளிய உரை
முப்பத்து இரண்டாம் பாட்டு -அவதாரிகை
இராமா னுசனனைப் பொருந்தினம் -என்று இவர் ஹ்ருஷ்டராகிற வித்தைக் கண்டவர்கள் -நாங்களும் -
இவ்விஷயத்தை லபிக்கப் பார்க்கும் அளவில் எங்களுக்கு உம்மைப் போலே ஆத்ம குணங்கள்
ஒன்றும் இல்லையே என்ன -எம்பெருமானாரை சேரும் அவர்களுக்கு ஆத்ம குணாதிகள் எல்லாம்
தன்னடையே வந்து சேரும் -என்கிறார் -
பொருந்திய தேசும் பொறையும் திறலும் புகழும் நல்ல
திருந்திய ஞானமும் செல்வமும் சேரும் செறு கலியால்
வருந்திய ஞாலத்தை வண்மையினால் வந்து எடுத்து அளித்த
அரும் தவன் எங்கள் இராமானுசனை அடைபவர்க்கே – 32-
வியாக்யானம் -
அபிபவியா நின்று உள்ள கலி தோஷத்தாலே துக்கப்பட்ட பூமியை -இத்தலையிலே
அர்த்தித் வாதி நிரபெஷமாக தம்முடைய ஒவ்தார்யத்தாலே -வந்து -நிமக்நோத்தாரணம்
பண்ணி -ரஷித்தவராய் -பிரபன்ன ஜன கூடஸ்தர் ஆகையாலே -
தஸ்மான் நியாச மேஷாம் தபஸா மதிரிக்த மாஹூ-தைத்ய நாரரா -என்கிறபடியே
சர்வ தபச்சுக்களிலும் மேலாய்க் கொண்டு -துர்லபமாய் இருக்கிற சரணாகதி ரூப தபஸ்ஸை உடையராய்
எங்களுக்கு தம்மை முற்றூட்டாக தந்த
எம்பெருமானாரை
சேரும் அவர்களுக்கு ஸ்வரூப அனுரூபமான மதிப்பும் -வியசன சுகங்களில் அனவ சாதா   நுத்தர்ஷ
ஹேதுவான    ஷமா குணமும் -ஜிதேந்த்ரியத்வ ரூபமான பராபிபவன சாமர்த்த்யமும்
குணவத்தாப்ரதையும்-தத்வ ஹித புருஷார்த்தங்களை விஷயமாக வுடைத்தாய் ஆகையாலும்
கட்டளைப் பட்டு இருந்துள்ள ஜ்ஞானமும்
தத் கார்யமான பக்தி ரூப சம்பத்தும்
ரதிர் மதி –ஸ்ரீ குணரத்னகோசம் -17 – இத்யாதி -ஸ்லோகத்தின் படியே பிராட்டி கடாஷ லஷ்யமானவர் களுக்கு
அவை தானே மேல் விழும் என்றால் போலே
இங்கும் அபெஷியாது இருக்க தானே வந்து சேரும் -
பொருந்துதல்-சேருதல்-அதாவது ஸ்வரூப அனுரூபத்வம்
தேசு-மதிப்பு–
————————————————————————————————
பிள்ளை லோகம் ஜீயர் அருளிய உரை

அவதாரிகை -இராமானுசரைப் பொருந்தினமே என்று இவர் ஹ்ர்ஷ்டரான -இத்தை கண்டவர்கள் -நாங்களும்
இவ் விஷயத்தை லபிக்கப் பார்க்கும் அளவில் -எங்களுக்கு உம்மைப் போலே ஆத்ம குணங்கள் ஒன்றுமே இல்லையே என்ன -
எம்பெருமானாரை சேருமவர்களுக்கு  ஆத்ம குணங்கள் முதலியனவை எல்லாம் தன்னடையே-
வந்து சேரும் என்கிறார்
வியாக்யானம் -செறு கலியால்  வருந்திய ஞாலத்தை -கலேஸ் ஸ்வரூபம் மைத்ரேய யதிவாச்ச்ரோத்ய்மிச்சசி -
தன்னிபோதசமாசே நவர்த்ததே யன் மகா முனே -வர்ணாஸ்ரம ஆசார வதீப்ரவர்த்திர் நகலவ் ந்ர்னாம்-
ந சாம யஜூர் ரிக் தர்ம வி நிஷ்பாத  ந ஹெதுகீ -விவாஹோ ந கலவ தர்ம்யான் ந சிஷ்ய குரு சம்ஸ்த்தித்தி-
நதாம் பத்யக்ரா மோனைவ வஹ்னி தேவாத்மா க்ரம –    என்று தொடங்கி-பரித்யஷ்யந்தி  பர்த்தாரம் நஹினம் ததாஸ்த்ரிய -
பார்த்தா பவிஷ்யதி கலவ வித்தவா நேவாயோஷிதாம் -ஸ்த்ரிய  கலவ் பவிஷ்யந்தி  ச்வைரின்யோ லலிதஸ்பர்ஹா -
அனாவ்ர்ஷ்டி பயப்ராயா பிரஜா ஷூத்ப்ப்யாகாதரா -பவிஷ்யந்தி ததா சர்வா கக நா சக்தத்ர்ஷ்டைய – அச்னான போஜி
நோ நாக்னி தேவதா திதி பூஜனம் -கரிஷ்யந்தி கலவ் ப்ராப்ப்தே ந பைத்ரியாதிகா க்ரியா -பாஷண்ட சம்ஸ்ரிதாம் வர்த்திம்
ஆஸ்ரய இஷ்யந்த சம்சக்ர்தா -யதா யதா  ஹி பாஷண்ட வ்ர்த்திர் மைத்ரேய லஷ்யதே –  ததா ததா கலேர் வர்த்தி ரனுமேயவிசஷனை -
என்னும் அளவும் பிரதிபாதித்த படியே அபிபவயாய் நின்றுள்ள -கலியாலே க்லேசப்படுகிற பூ லோகத்தை -இருள் தருமமா ஞாலமான
பூ லோகத்தில் இருந்த சேதனரை என்றபடி  -வண்மையினால் -துர்லபோ மானுஷோ தேஹோ தேஹி நாம் ஷன பங்குர -தத்ராபி துர்லபம் மந்யே வைகுண்ட பிரிய தர்சனம் -

என்னும்படி ஞான மாந்த்யத்தாலே இத்தலையில் அபெஷை அன்றிக்கே இருக்க -தம்முடைய பரதுக்க அசஹிஷ்ணுத்வ லஷண
கிர்பா மூல மான ஔதார்யத்தால் வந்து-பரம பதத்தில் நின்றும் கிர்பா மாத்திர பிரசன்னராய் கொண்டு இந்த
லோகத்திலே எழுந்து அருளி -புண்யம் போஜ விகாசாயா பாபத்வந்தஷாயா   யச -ஸ்ரீ மா நாவிர பூத் பூமவ் ராமானுஜ திவாகர -
என்னக் கடவது இரே – வெறிதே அருள் செய்வார் -என்கிறபடியே -நிர்ஹேதுகமாக வந்து அருளி -
எடுத்து அளித்த -சாஷாத் நாராயணோ தேவ க்ர்த்வாமர்த்யமா ஈம்தநூம் -மக்னானுத்தர தேலோகான்   காருண்யாஸ்
சாஸ்திர பாணினா -என்கிறபடியாக லோகத்தார் எல்லாரையும் அர்த்தித்வ நிரபேஷமாக-சம்சாரத்தில் நின்றும்
உத்தரிப்பித்து ரஷித்தவராய் –திரு கோஷ்டியூர் நம்பி குஹ்ய தமமாக உபதேசித்துப் போந்த சரமச்லோக அர்த்தத்தை
எல்லார்க்கும் பூரிதானம் பண்ணியும் -ஸ்ரீ ரங்க நாயகியார் முன்னிலையாக அழகிய மணவாளன் திருவடிகளில்
பிரபத்தி பண்ணியும் ரஷித்து அருளினவர் என்று பிரசித்தம் இறே-
அரும் தவன் -சத்கர்ம நிரதாஸ் -சுத்தாஸ் சாங்க்ய யோகா விதச்ததா -நார்ஹந்தி சரணஸ் தஸ்ய கலாம் கோடி தமீமபி
யத்யே நகா மகா மேன ந சாத்தியம் சாதநாந்தரை – முமுஷூணா யயத்சாக்கியர் நாயோ கேனசபக்தி -தேன தேனாப்ய
 தே தத்தத் நயா செனிவ மகா முனே -என்றும் சொல்லுகிறபடி -தபச்சுக்களில் எல்லாம் வைத்துக் கொண்டு -
உத்தமமான தபச்சாய் -வ்யாவசாயிகளுக்கு துர்லபமாய் -பிரபத்தே ரன்யன் நமே கல்பகோடி  சகஸ்ரேனாபி
சாதனா நமச்தீதி மந்வான -என்று தம்மாலே   நிஷ்கரிஷிக்கப் பட்ட -சரணாகதி ரூப தபஸை உடையராய் -
எங்கள் -எங்களுடைய ஸ்வாமியான -எங்களுக்கு தம்மை முற்றூட்டாக கொடுத்து அருளின -என்னுதல்-
ஞாலத்தை எடுத்து அருளுகை ஒரு வ்யாஜமாய்-தம்மை எடுத்து அருளுக்கைக்காகவே வந்தார் என்று காணும்
இவர் அபிசந்தி –அன்றிக்கே -விநாயாச  துஷ்க்ர்தாம்   -என்று பஹுவசனத்தாலே சொல்லி அநேகம் பேரை
சம்ஹரித்தாலும் -ஹிரண்ய ராவண கம்சாதிகளே ப்ரத்ய அவதாரத்திலும் பிரதானராய் இருக்குமா போலே -
லோகத்தாரை எல்லாரையும் உத்தரிப்பிக்க வேணும் என்று அவதரித்தார் ஆகிலும் தம்மை ஒருவரையுமே
உத்தரிப்பிக்க வேணும் என்று -அவதரித்தாராக காணும் இவர் நினைத்து இருப்பது -
இராமானுசனை -இப்படிப் பட்ட எம்பெருமானாரை -அடைபவர்க்கே-சமாஸ்ரயணம் பண்ணினவர்களுக்கே -
ஷேமஸ் ச ஏவ ஹிய தீந்திர பவச்ரிதானாம்-என்னக் கடவது இறே -
பொருந்திய தேசும் -ஸ்வரூபத்துக்கு தகுதியான பராபிபவன சாமர்த்தியமும் – சரஸ்வதி பண்டாரத்தில் இருந்த
மாயாவாதிகளையும் -திரு நாராயண புரத்தில் இருந்த பௌத்தரையும் -யாதவ பிரகாசன் யக்ஜா மூர்த்தி
தொடக்கமானவரையும் -பிரசங்க முகத்தாலே அபிபவித்தவருடைய மதிப்புக்கு போலியானமதிப்பு என்றபடி -
பொருந்துதல்-சேருதல் -அதாவது ஸ்வரூப அனுரூபத்வம் -தேசு-மதிப்பு -பொறையும் -எத்தனை வயசன சுகங்கள் வந்து
மேல் விழுந்தாலும் அனவசாதானுதர்ஷங்களுக்கு உடலாய் -விபதி தைர்ய மதாப்யுதயேஷமா-என்னும் படியான ஷமா குணமும் -

திறலும் -பகவத் பாகவதார்ச்ச விஷயங்களிலே -அஹம் சர்வம் கரிஷ்யாமி -என்றல் போலே சகலவித கைங்கர்யங்களையும்
பண்ணித் தலைக் கட்டுகைக்கு உறுப்பான மனோ பலமும்-புகழும் -சம தம ஆத்ம குணம் என்னுதல் -சகல திக் அந்த வ்யப்தியான
கீர்த்தி என்னுதல் -நல்ல திருந்திய ஞானமும் -சேதனராய் இருப்பார்க்கு எல்லாம் சாதரணமாய் இருப்பதொரு ஞானம்
உண்டு -ஐகிஹா  ஆமுஷ்ய  விஷயங்களிலே அனுகூலமாயும் பிரதி கூலமாயும் இருக்கும் விஷயங்களையும்
அவற்றுக்கு சாதனமாய் இருக்குமவற்றை அறிவிப்பிக்க கடவதாய் -அப்படி அன்றிக்கே -சதாசார்யா சமாஸ்ரயணம் பண்ணி -
குருகுலவாசாதிகளாலே அவனுக்கு முக மலர்த்தி உண்டாக்கி -அவனால் உபதேசிக்கப்பட்ட தத்வ ஹித புருஷார்த்த
தத் யாதாம்ய ஞானமும் -தத் வித்தி பிரணிபாதென பதிப்ரசேனசேவையா -உபதேஷ்யந்தி தேஜ்ஞானாம் ஜ்ஞானி ந
ஜ்ஞாநீஸ் தத்வ தர்சனி –  என்றும் -மைத்ரேய பரிபப்ரச்ச்ச பிராணிபாத்யபிவாத்யச -என்றும் -ஏதத் ஞானம்  மிதிப்ரோக்தம் -
என்றும் -செயல் நன்றாக திருத்திப் பணி கொள்வான் -என்றும் சொல்லுகிறபடி -சதாசார்யா ப்ரசாதத்தாலே
கட்டளைப்பட சம்யஜ்ஞானமும் -செல்வமும் -சாஹி ஸ்ரீ ரம்ர்தாசதாம் -என்றும் சொல்லப்படுகிற வேத வேதாந்த
பாரகத்வம் ஆகிற ஸ்ரீ யும் -லஷ்மனோ லஷ்மி சம்பன்ன -என்கிற கைங்கர்ய ஸ்ரீ யும் என்னுதல் -நல்ல பதத்தால்
 மனை வாழ்வார் கொண்ட பெண்டிர் மக்களே -என்கிறபடி  ஐகிஹ ஸ்ரீ யும் என்னுதல் -இவை எல்லாம் அஹம் அஹம்
மிகையாய் வந்து தன்னடையே சேரும் என்றது ஆயத்து .
——————————————————————————————————–
அமுது விருந்து
அவதாரிகை
இராமானுசனைப் போருந்தினமைக்கு இவர் களிப்பதைக் கண்டவர்கள் -நாங்களும் இங்கனம் களிக்க
கருதுகிறோம் -ஆயின் -எங்களிடம் ஆத்ம குணங்கள் சிறிதும் இல்லையே -அவை உம்மிடத்தில்
போலே இருந்தால் அன்றோ -நாங்கள் இராமானுசனைப் பொருந்த இயலும் என்று கூற -
எம்பெருமானாரைச் சேரும் அவர்களுக்கு ஆத்ம குணங்கள் எல்லாம் தாமே வந்து அமையும் -என்கிறார்
பத உரை -
செறு கலியால்-நெறி முறையை குலைக்கின்ற கலி தோஷத்தினால்
வருந்திய -துன்புற்ற
ஞாலத்தை-நிலத்தை
வண்மையினால்-தன் பால் உள்ள வள்ளல் தன்மையினால்
வந்து எடுத்து -அவதரித்து கை தூக்கி விட்டு
அளித்த -காப்பாற்றின
அரும் தவன் -அரிய தவத்தை உடைய
எங்கள் இராமானுசனை -எங்களை சேர்ந்த எம்பெருமானாரை
அடைபவருக்கு -சேரும் அவர்களுக்கு
பொருந்திய -தங்கள் தன்மைக்கு இசைந்த
தேசும் -மதிப்பும்
பொறையும் -பொறுமையும்
திறலும் -சாமர்த்தியமும்
புகழும் -கீர்த்தியும்
நல்ல -விலஷணமான
திருந்திய -திருத்தம் பெற்ற
ஞானமும் -அறிவும்
செல்வமும் -தனமும்
சேரும் -தாமாகவே வந்து சேரும்
வியாக்யானம் -
பொருந்திய தேசும் -
தேசு -மதிப்பு -ஏழைமை இன்மை -
அது பொருந்துவதாவது-இவன் தன்மைக்கு  ஏற்ப்புடைத்தாய் இருத்தல் – -
தேஜ-என்பது தேசு -என்றாயிற்று -வட சொல் விகாரம் -
ஐம்பூதங்களில் மூன்றாம் பூதத்தையும் -பிறரை எதிர் பார்க்க வேண்டாத நிலையையும் -
பிறரை அடர்க்கும் திறனையும் -தேஜ -என்னும் சொல் கூறும் -
இவ்விடத்தில் பிறரை அடர்க்கும் திறனில் நின்றும்
தனித்து இராத பிறரால் அடர்க்கலாகாமை கருதப்படுகிறது -
ஏழைமை இல்லாமை -என்னும் மதிப்பினாலேயே -அமைவது ஆதலின் -அம்மதிப்பையே இதன்
பொருளாக கொள்ளல் வேண்டும் -தேஜ துர்ஜனை அனபிபவநீய த்வம்-என்று
தேஜசாவது தீயோரால் அடர்க்கபடாமை என்னும் கீதா பாஷ்யமும் – 16-3 – அதன்
சந்திரிகா வியாக்யானமும் காண்க -
பொறையும் -
துயரம் நேரும் போது சோர்வின்மை -அனவசாத்திற்க்கும்
இன்பங்கள் நேரும் போது களிப்பினைக்கும் -அனுத்தர்ஷத்துக்கும் -ஹேதுவான பொறுமை-
கீழ் சொன்ன மதிப்புக்கு ஹேது இப்பொறை உடைமையே -என்க
பிறரால் துன்புறுத்தப் படும் போதும் -பிறர் திறத்து எத்தகைய மனோ விகாரமும் அற்று இருத்தலே -
பொறை உடைமை –
திறலும் -
புலன்களை அடக்கும் சாமர்த்தியமே திரள் -என்க
பொறை க்கு புலன் அடக்கம் ஹேது என்று அறிக -
புகழும் -
இனி கீழ் கூறியவற்றால் ஏற்படும் பயன்கள் கூறப்படுகின்றன -
வாழ்வு எய்தி -ஞாலம் புகழும்படியான படியான புகழ் -
ஆத்ம குணம் வாய்ந்தவன் என்னும் புகழ்
புகழினால் பிறரும் இவரைப் பின்பற்றி உய்வர் ஆதலின் அது வேண்டுவது ஆயிற்று -
நல்ல திருந்திய ஞானமும் -
அறிந்தேயாக வேண்டிய தத்துவ ஹித புருஷார்த்தங்களை பற்றியது ஆதலின் -ஞானம் நல்லது ஆயிற்று -
முறைப்படி கற்று உணர்ந்தமையால் அவற்றை உள்ளபடி காட்ட வல்லது ஆதலின்
திருந்தியதும் ஆயிற்று அந்த ஞானம் -என்க -
செல்வமும் சேரும் -
கீழ் கூறிய ஞானத்தின் பயனான பக்தி -செல்வம் என்று

சொல்லப்படுகின்றது -
தனமாய தானே கை கூடும் -முதல் திருவந்தாதி -43 -என்றார் பொய்கையாரும் -
இவ் ஆத்ம குணங்கள் தேட வேண்டியவைகள் அல்ல -
எம்பெருமானாரைச் சேரும் அவர்க்கு தாமாகவே வந்து சேரும் என்கிறார் -
ஸ்ரீ ரங்க நாச்சியாரை அடைபவருக்கு பிராட்டி கடாஷிக்க முற்படும் போதே -ரதி மதி முதலிய
நலம் எல்லாம் போட்டி இட்டு பலவாறு தாமே அவர்கள் உடைய வேண்டுதலை எதிர்பாராது
வந்து மேல் விழுவதாக ஸ்ரீ பராசர பட்டர் அருளிய ஸ்ரீ குணரத்னகோச ஸ்லோகம் ஒப்பு
நோக்கத் தக்கதாகப் பெரிய ஜீயர் உரையிலே காட்டி உள்ளார் -பட்டர் அருளிய ஸ்ரீ குணரத்னகோச ஸ்லோகத்தின்
பொருளை எமது சூவர்ண குஞ்சிகா வ்யாக்யானத்தில் கண்டு கொள்க -
செறு கலியால்–அரும் தவன்
செறுகிற கலி-செறு கலி -வினைத் தோகை -
இதனால் செறுதல் கலியின் இயல்பு என்பது தோற்றும்
கலியின் கொடுமையினால் நெறி முறை கேட்டு ஞாலம் குலைந்து -கீழ் நிலையை அடைந்தது -
மேலே ஏற ஒண்ணாது அது வருந்தியது-
ஞாலம் என்பது ஆகு பெயராய் ஞாலத்தில் உள்ள -மாந்தரை உணர்த்திற்று -
ஞாலத்தார் அதோ கதி அடைந்து -வருந்திய நிலையில் வந்தார் எம்பெருமானார் -
ஏனைய அவதாரங்கள் -தேவர் இரக்க வந்தவை -
எம்பெருமானார் ஆகிய ஆச்சார்ய அவதாரமோ -இரப்பார் இல்லாமலே தானே வந்தது -
ஞானக் கை தந்து மேலே எடுப்பவர் ஏனைய ஆசார்யர்கள் -
மக்நான் உத்தரதே லோகான் காருண்யாச் சாஸ்திர பாணி நா -அழுந்தினவர்களை சாஸ்திரக்
கையினால் தூக்கி விடுகிறார் -என்று கூறப்படுவதும் காண்க -
எம்பெருமானார் ஆகிற ஆசார்யரோ தம் அரிய தவத்தின் வலுவினால் ஞாலத்தாரை எடுத்து
மீண்டும் விழாது -காத்து அருளுகிறார் -அத்தகைய அரிய தவம் அவரது -இங்கு தவம் என்பது -
தான் வாட வாடச் செய்யும் தவம் அன்று -தவங்களுள் சிறந்தது  சரணாகதி -என்று சிறந்த தவமாக
ஓதப்படுகின்ற சரணாகதியே -என்க
எம்பெருமானார் செய்த சரணாகதியின் பயனாக அவர் தொடர்பை எவ்வகையாலேனும் பெற்ற
ஞாலத்தவர் -உய்வு பெற்று விடுகிறார்கள்-இவ் அரிய உண்மை அமுதனாரால் இங்கு உணர்த்தப் படுகிறது -
இதனை வேதாந்த தேசிகன்-மணவாள மா முனி போன்ற ஆச்சார்யர்கள் விளக்கிக் காட்டி உள்ளனர் -
எங்கள் இராமானுசன் -
ஞாலத்தாரை எடுத்து அளிக்க வந்தவர் -கீழ்க் கூறிய பாசுரப்படி -நினைப்பு இல்லாமலே -நான் இருக்கும் போது -
தம்மைப் பொருந்தும்படி -செய்து தம் அனுபவத்தை முற்றும் பெறும்படி -செய்தலின் -விசேடித்து -எங்களுடைய
இராமானுசன் ஆகிறார் -என்கிறார் -
ஞாலத்தை எடுத்து அளிக்க வரினும் தம் போன்றார் வாழ்வுக்காகவே
எம்பெருமானார் வந்ததாகக் கருதுகிறார் அமுதனார் -என்க–
——————————————————————————————————-
அடியேன் கேள்வி ஞானத்தினால் ஜல்பித்தல்

ராமனுசனை பொருந்தினம்-என்று இவர் ஹ்ருஷ்டராகிற இதை கண்ட நாம்

எங்களுக்கு உம்மை  போல் ஆத்ம குணங்கள் ஒன்றும் இல்லையே என்ன

-ஸ்வாமியை சேரும் அவர்களுக்கு ஆத்ம குணங்கள் எல்லாம் தன்னடையே  வந்து சேரும்.

விட்டு விட்டே பற்றனும்-ஆழ்வானும் ஆண்டானும்.பேசிக்கொண்ட ஐதிக்யம்

-கொஞ்சம் வைராக்கியம் வந்து திரு வடி  பற்றிய பின் தன அடைவே போகும் என்றாரே

.அதிகாரம் உண்டேல் அரங்கர் இரங்குவார்-இல்லாதார்க்கு அன்றோ நீ இரங்கணும் ஸ்வாமி..

/செறு கலியால் வருந்திய உலகத்தை வள்ளல் தண்மையினால்/

வந்து -நித்ய லோகத்தில், இருந்து – பிரார்திக்காமலே வந்து/

எடுத்து -நம்மை /அளித்த ..அருந்தவத்தால்-சரணா கதி..அடைந்தால்-அனைத்தும் கிட்டும்

..ஸ்வாமி பங்குனி உத்தரத்தில் தாமே பண்ணிய  சரணா கதி தான் நமக்கும் மோஷ சாதனம்  என்பதற்கு இந்த பாசுரமே சாட்சி.

–அருந்தவம்  என்ற சொல் உயிர் ஆன சொல் ..ஞான கை தா மயர்வற மதி நலம் அருளிய அவனே ஆழ்வாருக்கு ஆச்சார்யர் ..

வந்து எடுத்தார் -உத்தாரணம்..

அருந்தவம் என்றதால் -அடி கீழ் அமர்ந்து  புகுந்தேனே ஆழ்வார்

.இவரோ நமக்கு என்றதால் பிர பன்ன குல கூடஸ்தர் ஸ்வாமி தான்

..யதி -தவம் சரணாகதி ரூபமான தவம் ..எங்கள் இராமனுசன்..எங்களுக்கு தன்னை முற்றூட்டாக கொடுத்தார்

–அமுதனார்-தன்னை எடுத்தால்-பலித்த இடம் இவர் இடம் என்பதால்

..பொலிந்த  தேசும்-ஸ்வரூபம்  அநு ரூபமான

அடியவன் சேஷ பூதன் பார தந்த்ரன் – இது தான் பொருந்திய தேசு.

பொறையும்- துக்கம்  வந்தால் வருத்தம்  இன்றி சுகத்தக்கு மகிழாமல்

/ திறல் -கலங்காமல் இந்த்ரயங்கள் அடக்கும் சாமர்த்தியம்

/கீர்த்தி புகழ்

/நல்ல திருந்திய ஞானமும்

-உண்மை பொருள் -கட்டளை பட்டு இருந்து பெற்ற ஞானமும்

-ஆச்சார்யர் கைங்கர்யம் பண்ணி கேட்டு கொண்ட ஞானமும்…

.செல்வமும்-அதனாலே பக்தி ரூப சம்பத்தும்

.ரதி மதி சரஸ்வதி திருதி சமர்த்தி .சித்தி ஸ்ரிய  போல கடாஷம் பெற்றதும் அனைத்தும் கிட்டும் .

செறுகிற கலி-செறுகையே ச்வாபம் கலிக்கு

..வர்ண ஆஸ்ரமம் தர்மம் குலையும்..வேதங்கள் மதிக்க படாமல்

..சிஷ்ய குரு பாவம் குறைந்து..கலி  கோலாகுலம்

.பித்ரு காரியம் அக்னி காரியம் குறைந்து பாஷாண்டிகள் மிக்கு .விஷ்ணு புராணம் சொல்லும்.-கலியின் கோர தசையை -

.பர துக்க சகியாத வள்ளல் தனத்தால் -கிருபையால்-வந்த வள்ளல் தனம்-

.பரம பதத்தில் இருந்து – எமக்காக அன்றோ அவதரித்தார்

-க்ருபா மாத்ரா பிரசன்னாச்சர்யர் / இதற்க்கு முன் அநு வர்த்தி பிரசன்னாச்சர்யர்கள்

கொடுத்தார்கள் சேவித்து கைங்கர்யம் பண்ணி பெறணும்.

.ஆசை உடையோர்க்கு எல்லாம் ஆரியர்காள் கூறும் என்று பேசி வரம்பு அறுத்தார்.

.புண்ய அம்போக -ஞானம் விகாசம் அடைய -ஸ்ரீமான் ஆவிர்பாதித்தார் ராமானுஜ திவாகரன்

/வெறிதே அருள் செய்வார்..பிறவாதவன் பிறந்தான் வேண்டி தேவர் இரக்க வந்து பிறந்தது இவரோ–அது கூட இல்லாமல்

..நிர்ஹெதுககமாக– வெறிதே அருள் செய்வர் வண்மையினால்-இதனாலே மட்டுமே -வந்து  எடுத்து அளித்த

–கீழ் புக்க வராக கோபாலரை போல உத்தாரணம் பண்ண

-சாஸ்திர பாணியாக -இதையே சஸ்த்ரமாக கொண்டு

.கோபம் இல்லை கருணை மட்டுமே -அர்த்தித நிரபெஷமாக சம்சாரத்தில் இருந்து ரஷித்த்தார்

-எடுத்த -திரு கோட்டியூர் நம்பி குக்ய தமமாக எடுத்து -18- தடவை நடக்க வைத்து -உபதேசித்து போந்த சரம ஸ்லோக அர்த்தத்தை

..-திரு மந்த்ரம் என்று தப்பாக சொல்வார்கள் -அர்த்தத்தை வழங்கினார்

..உபதேசித்தும் இது. தானே பிர பத்தி பண்ணியும் அனுஷ்டித்து அளித்தார்

..ஆழ்வார்கள்  அரங்கன்என்பர்  /ஆச்சார்யர்கள் அழகிய மணவாளன்   என்பர்

— பெரிய பிராட்டியார் உடன் இருந்த பங்குனி உத்தரம் அன்று

..இந்த அரங்கத்தில் இனிது இரு -பிள்ளைகள் நாம் சொத்தை அனுபவித்து வருகிறோம்

..ந்யாசம்-சரணா கதி- தவங்களில் சிறந்தது ..மகா விச்வாசகம் பூர்வகம்

-அருமை-சுலபம் இல்லை.. பிர பத்தியில் நம்பிக்கை

– ஈஸ்வர பிரவர்த்தி விரோதி -சு பிரவர்த்தி நிவ்ருத்தி ஏற்பட்டால் தான் சரணா கதி.

. கதய த்ரயத்தில் -கல்ப கோடி சகஸ்ரஸ் ஆண்டுகள் போனாலும் வேறு கதி இல்லை கர்ம ஞான பக்தி ஏற்படாது

–எங்கள் இராமனுசன்- ஞாலத்தை எடுத்து அளிக்க வ்யாஜ்யமாய் அமுதனாரை உத்தாரணம் பண்ணவே வந்தார்

விநாசாய துஷ்க்ருதாம்–பகு வசனம் -ஹிரண்ய ராவண கம்சன் பிரதான விரோதி நிரசனம் பண்ண வந்தது போல

.என்னை உத்தாரணம் பண்ண- வந்தார்- எங்கள் இராமனுசன் அமுதனார் தம்மை தாழ நினைத்து கொள்கிறார்

..சமாச்ரண்யம் பண்ணினவர்களுக்கு -பற்றுதலே வாழ்வு-

பொருந்திய தேசு-மதிப்பு ஏழைமை இன்மை நாம் யார்க்கும் குடி அல்லோம் நமனுக்கு அஞ்சோம்.

கொள்வான் அன்று கொள்ளாமல் போகாது. பகவான் இடமே ஒன்றும் கேட்ட மாட்டோம்.

.அடிமை தனத்துக்கு வரும் எதிரிகளை அடக்கும் தேஜஸ்

-சொரூபத்துக்கு பொருந்திய /சுவாமிக்கு பொருந்திய தேஜஸ் கிடைக்கும்

மாயா வாதிகள்/-சரஸ்வதி பண்டாரம் /ஆயிரம் பேரை வாதிட்டு யாதவ பிரகாசர் யக்ஜா மூர்த்தி வென்ற மதிப்புக்கு தக்க தேஜஸ்../

அடர்க்க படாமை ஏமாறாமல்–கெட்டவர்களால் அடர்க படாமல்

 -தேசு =மதிப்பு..
/பொறை-மதிப்புக்கு பொறை காரணம்
 /துக்கம் வரும் பொழுது சோர்வின்மை சுகம் வரும் பொழுது களிப்பின்மை /
பொறுமை வர திறல்
-மனோ பலம் இந்த்ர்யங்களை அடக்கும் தன்மை/
 கைங்கர்யம் பண்ணும் திறமை சர்வம் கரிஷ்யாமி .
 இவை இருந்தால் புகழ் -கீர்த்தி-ஆத்ம குணம்-சமமும் தமமும்  பிரதானம் வெளி வுள் இந்த்ர்யங்களை அடக்குவது .
.பின் வற்றி வாழ புகழ் பரவும் .
/நல்ல திருந்திய ஞானமும்-.சேதனர்களுக்கு சாமான்ய  ஞானம்
 -இதை சொல்ல வில்லை -சதாசார்யா சமாச்ரண்யம் குருகுல வாசத்தால் ஆனந்திப்பித்து
 தத்வ ஹிதம் புருஷார்த்தம் யாதாத்மா ஞானம் இது.
.செயல் நன்றாக திருத்தி பணி கொள்வான்.. கட்டளை பட்ட ஞானம் -திருந்திய ஞானம்
செல்வமும் சேரும்-வேத வேதாந்த பிரம ஞானமே செல்வம்.
.திருவடி யாரை பார்த்தால் என்பு உருகி அன்பு பெருகுமோ அது போல..
-கைங்கர்ய ஸ்ரீ யை -லஷ்மண- ஸ்ரீ- ஸ்வாமி தன்னாலே தர முடியும்.
 சுற்றம் எல்லாம் பின் தொடர தொல் கானம் அடைந்தவனே ..
/நல்ல பதத்தால் மனை வாழ்வார் கொண்ட பெண்டிர் மக்கள்
-கைங்கர்யம் பண்ண அனுகூலராக -அகம் அகம் என்று இவை எல்லாம் வரும்.இவை தானே வந்து சேரும்
-எங்கு கலி இலே இந்த பூ உலகத்திலே.
——————————————————————————————————-

திருமலை நல்லான் சக்கரவர்த்தி ஸ்ரீ ராம கிருஷ்ணா ஐயங்கார் திருவடிகளே சரணம் .

பிள்ளை லோகம் ஜீயர் திருவடிகளே சரணம் .

திருவரங்கத் தமுதனார் திருவடிகளே சரணம் .

ஆழ்வார் எம்பெருமானார் ஜீயர் திருவடிகளே சரணம்.

அமுத விருந்து -இராமானுஜ நூற்றந்தாதி வியாக்யானம்-31-ஆண்டுகள் நாள் திங்களாய் நிகழ் காலம்-இத்யாதி ..

November 2, 2012
பெரிய ஜீயர் அருளிய உரை
முப்பத்தோராம் பாட்டு-அவதாரிகை -
அநாதி காலம்  அசன்க்யாதமான யோநிகள் தோறும் தட்டித் திரிந்தநாம் இன்று
நிர்ஹேதுகமாக எம்பெருமானரை சேரப் பெற்றோமே என்று -ப்ரீதி பிரகர்ஷத்தாலே -
திரு உள்ளத்தை குறித்து அருளி செய்கிறார் -
ஆண்டுகள் நாள் திங்களாய் நிகழ் காலம் எல்லாம் மனமே
ஈண்டு பல் யோநிகள் தோற் உழல்வோம் இன்று ஓர் எண் இன்றியே
காண்டகு தோள் அண்ணல் தென்னத்தியூரர் கழல் இணைக் கீழ்
பூண்ட அன்பாளன் இராமானுசனைப் பொருந்தினமே – 31-
வியாக்யானம் -
பந்த மோஷங்கள் இரண்டுக்கும் பொதுவாய் இருக்கையாலே இரண்டு தசையிலும் கூடி நிற்கிற நெஞ்சே -
தினமாய்-மாசமாய் -சம்வத்சரங்களாய் -கொண்டு வர்த்தியா நின்றுள்ள -காலம் எல்லாம் -
தேவாதி பேதத்தாலும் -அதில் அவாந்தர பேதத்தாலும் -பரிகணிக்க ஒண்ணாதபடி -திரண்டு
பல வகைப்பட்ட -யோநிகள் தோறும் -ஒரு கால் நுழைந்த இடத்தே -ஒன்பதின் கால் நுழைந்து
தட்டித் திரிந்த நாம்-இன்று ஒரு நினைவு இன்றிக்கே இருக்க செய்தே -காணத் தகுதியாய் இருந்துள்ள
திருத் தோள்களை உடையராகையாலே -ரூப குணத்தாலும் உத்தேச்யராய் -நமக்கு வகுத்த செஷிகளாய் -
தர்சநீயமான திரு வத்தியூரிலே -நித்ய வாசம் பண்ணுகையாலே -அவ்வூரைத் தமக்கு நிரூபகமாக
உடைய பேர் அருளாள பெருமாள் உடைய -பரஸ்பர சத்ருசமான -திருவடிகளின் கீழே -பிணிப்புண்ட
சிநேகத்தை உடையரான -எம்பெருமானாரை சேர்ந்து கொண்டு நிற்கப் பெற்றோம் -
நிகழ்தல்-வர்த்தித்தல்
ஈண்டுதல்-திரளுதல்
யோனி-ஜாதி–
——————————————————————————————————————
பிள்ளை லோகம் ஜீயர் அருளிய உரை
அவதாரிகை -லோகத்தில் ஒருவனுக்கு ஒரு நிதி லபித்தால் தன்னுடைய அந்தரனுக்கு சொல்லுமா போலே -
இவரும் தம்முடைய பந்த மொஷங்களுக்கு எல்லாம் பொதுவான மனசை சம்போதித்து கலா முகூர்த்தாதி
ரூபமாய்க் கொண்டு  வர்த்திக்கும் காலம் எல்லாம்  தேவாதி தேகங்கள் தோறும் சஞ்சரித்து இவ்வளவும் போந்தோம் -
இப்போது ஒரு சாதனம் இன்றிக்கே -சுந்தர பாஹுவாய் -தமக்கு உபாகரகரான பேர் அருளாளன் திருவடிகளின் கீழே
அங்குத்தைக்கு -ஒரு ஆபரணம் போலே இருந்துள்ள பிரேமத்தை உடையரான எம்பெருமானாரை சேர்ந்து கொண்டு
நிற்கப் பெற்றோம் கண்டாயே -என்று சொல்லி ஹ்ர்ஷ்டர் ஆகிறார் -
வியாக்யானம் -ஆண்டுகள் நாள் திங்களாய் -நிகழ் காலம் எல்லாம் -கலா முகூர்த்தம் க்ர்ஷ்டாச்சா  ஹோராத்ரச்சா
சர்வச -அர்த்தமாசாமா சாரிதவத்சம் வத்சரஸ் சகல்பதம் -என்றும் -நிமேஷோ மாநுஷோயோசவ் மாத்ரா மாத்ர ப்ரமாணாத -
தைரஷ்டாதசபி காஷ்டாத்ரி சத்காஷ்டா   கலாச்ம்ரத்தா -நாடிகாது பிரமானே னகலா தசசபஞ்சச -நாடிகாப்யா மதத்வ்யாப்யோ
முஹூர்த்தொர்விஜச த்தம -அஹோராத்ரா முஹூர்த்தாஸ்து த்ரிம்சன்மாசாஸ் துதைச்ததா -மாசைர்த்வாதச பிர்வர்ஷா
மகோராத்ரம் துதத்வி -என்றும் சொல்லப்படுகிற –  சர்வ காலமும் -ஆண்டுகள்-வத்சரங்கள் -நாள்-தினம் -திங்கள்-மாசம் -
நிகழ்தல் -வர்த்தித்தல்
 -

ஈண்டு பல் யோனிகள் தோறு உழல்வோம் -தேவ மனுஷ்யாதி ஜாதிகள் -ஒவ் ஒன்றிலே தானே அநேகம் அநேகமாக
அவாந்தர ஜாதிகள் உண்டு -அவை எல்லாவற்றிலும் ஒருக்கால் புகுந்ததிலே ஒன்பதின் கால் புகுந்து -
மாறி மாறி பல பிறப்பும் பிறந்து -என்கிறபடியே அநாதிகாலம் பிடித்து -சஞ்சரித்து போந்தோம் -ஈண்டுதல் -திரளுதல்
யோநி -ஜாதி -உழலுகை -தட்டித் திரிகை -மனமே -பந்த மோஷங்கள் இரண்டுக்கும் பொதுவாய் -அறிவுக்கு பிரசவ த்வாரமான
நீ அறிந்தாய் என்று -அந்தரங்கமான மனசை சம்போதித்து அருளிச் செய்கிறார் -ஏவம் சம்ஸ்ர்தி சக்ரச்தே பிராமய   மானேஸ்
ச்வகர்மபி    ஜீவேது காகுலே -என்கிறபடி இவ்வளவும் சஞ்சரித்துப் போந்தோம் -இன்று-இப்போது-
ஓர் எண  இன்றியே -நான் ஒன்றை எண்ணிக் கொண்டு இராதே இருக்க –எம்பெருமானார் திருவடிகளிலே
ஒரு சைதன்ய கார்யத்தையும் பண்ணாதே இருக்க -காண் தகு தோள் அண்ணல் -

ஆயதாஸ்ஸ சூவ்ர்த்ததாச  சபாஹவ பரிகோபமா சர்வ பூஷண பூஷார்ஹா -என்கிறபடியே இருந்துள்ள
திருத் தோள்களை உடையவராய் -விந்த்யாடவியில் நின்றும் காஞ்சி புரத்துக்கு துணையாக வந்து -
அஹம் ஏவ பரதத்வம் -என்று திரு கச்சி நம்பி மூலமாக உபதேசித்த உபாகாரகனாய் -தென் அத்தியூர் -தர்சநீயமான -
நகரேஷு காஞ்சி -என்னப்பட்ட காஞ்சி புரத்திலே -ஸ்ரீ ஹஸ்தி சைல சிகரோஜ்வல பாரிஜாதம் -என்று தாமே அருளிச் செய்யும்படி
ஹஸ்த கிரியில் எழுந்து அருளி வகுத்த சேஷியான பேர் அருளப் பெருமாள் உடைய -கழல் இணைக்  கீழ் -பாவனத்வ
போக்யத்வங்களுக்கு பரஸ்பர சதர்சமான திருவடிகளின் கீழே பூண்ட அன்பாளன் -சிரோ பூஷணமான
திரு அபிஷேகத்தை அலங்கரிக்கும் அவர்களைப் போலே தம்மாலே அலங்கரிக்கப்பட்ட
பக்தி பிரகர்ஷத்தை உடையரான -இராமானுசனை -எம்பெருமானாரை -பொருந்தினமே -உன் அடிக் கீழ் அமர்ந்து புகுந்தேனே
என்றும் -ராமானுஜ பதாச்சாயா -என்றும் சொல்லுகிறபடியே பொருந்தி விட்டோம் கண்டாயே -என்று
தாம் பெற்ற வாழ்வுக்கு ஹர்ஷித்துக் கொண்டு நின்றார் ஆய்த்து -
——————————————————————————————————————-

அமுது விருந்து

அவதாரிகை -
நெடும் காலம் பல பல பிறப்புகளில் புக்கு பெரும்பாடு பட்ட நாம்-இன்று
நினைப்பின்றியே எம்பெருமானாரை சேரப் பெற்றோம் என்று
பெறும் களிப்புடன் தம் திரு உள்ளத்தை குறித்து அருளி செய்கிறார் .
பத உரை
மனமே -நெஞ்சமே
நாளாய் -தினமாய்
திங்களாய்-மாதமாய்
ஆண்டுகளாய்-வருஷங்களாய்
நிகழ் காலம் எல்லாம் -நடந்து கொண்டு இருக்கிற காலம் எல்லாம்
ஈண்டு-திரண்டு
பல் யோநிகள் தோறும் -பலவகைப்பட்ட பிறவிகள் தோறும்
உழல்வோம் -கஷ்டப்பட்டு கொண்டு திரிந்த நாம்
இன்று-இப்பொழுது
ஓர் எண் இன்றியே -ஒரு நினைப்பு இல்லாமலே
கான் தகு-காண்பதற்கு தக்கவைகளாக உள்ள
தோள்-திருத் தோள்களை உடைய
அண்ணல் -ஸ்வாமி யாய்
தென் -அழகிய
அத்தியூரர் -திரு வத்தி யூரில் எழுந்து அருளி உள்ள பேர் அருளாள பெருமான் உடைய
கழல் இணைக் கீழ்-ஒன்றுக்கு ஓன்று ஒத்த திருவடிகளின் கீழ்
பூண்ட-நன்கு செலுத்தின
அன்பாளன் -பக்தியை உடையவரான
இராமானுசனை -எம்பெருமானாரை
பொருந்தினம் -சேர்ந்து நிலை நிற்க பெற்றோம்
வியாக்யானம் -
ஆண்டுகள்–உழல்வோம் -
தமது பண்டைய நிலையையும் எதிர்பாராது வாய்ந்த இன்றைய சீரிய நிலையையும் பார்த்து வியந்து
தன நெஞ்சினைப் பார்த்துபேசுகிறார் -இரண்டு நிலைகளையும் தம்மோடு ஒக்க இருந்து நேரே கண்டதாதலின்
நெஞ்சினைப் பார்த்து பேசுகிறார் -
காலம் எல்லாம் நாம் பிறந்த பிறவிகளுக்கு எல்லை இல்லை -
தேவர் மனிதர் விலங்கு தாவரம் -என்று பெறும் பிரிவுகளும்
அவற்றின் உட் பிரிவுகளுமாக என்ன ஒண்ணாத திரண்டு பல வகைப் பட்டு உள்ளன அப்பிறவிகள் -
ஒரே வகையான பிறவியே பலகால் எடுத்து தட்டித் தடுமாற வேண்டியது ஆயிற்று -
சில பிறவிகள் ஆண்டுக் கணக்கில் இருந்தன -
மற்றும் சில மாதக் கணக்கில் இருந்து மாய்ந்தன
வேறு சில நாள் கணக்கில் நசித்தன -
இப்படிப் பட்ட நம் பல் வகைப் பிறப்புகளிலும் இப் பிறப்பிலே எம்பெருமானாரை பொருந்தும் பேற்றினை
நம் பெற்றோம் -என்றபடி -ஆய்-என்பதை  ஆண்டுகள் -நாள் -என்பவற்றோடும் கூடிப் பொருள் முறைக்கு ஏற்ப
நாளாய் -திங்களாய் -ஆண்டுகளாய் –என்று அன்வயித்து பொருள் கொள்க -
பிறக்கும் போதே நசிக்கும் பிறப்புகளை சொல்லாது ஒழிந்தது உழலுகை நிகழும் காலமாய்
அமையாமை பற்றி -என்க –உழல்வோம் -தன்மை பன்மை வினையால் அணையும் பெயர் -
காண் தகு தோள் —பூண்ட அன்பாளன்
எதிர்பாராது இன்று வாய்த்த எம்பெருமானாரைப் பொருந்தின சீர்மை விளக்கப் படுகிறது -
சக்கரவர்த்தி திருமகனுடைய அணி பூணாத தோள் அழகிலே ஈடுபட்ட சிறிய திருவடி போலே
புறப்பாடாகி திரு மாலை களைந்ததும் -பேர் அருளாளர் வெறும் தோள் அழகிலே ஈடுபட்டு ரசித்தார் எம்பெருமானார் -
அவருக்கு காணத் தக்கவனவாய் இருந்தன அத் தோள்கள்-
அவ் அழகிய தோள்கள் அவரை அண்ணலாக காட்டிக் கொடுத்தன -
விந்திய மலைக் காட்டிலே -வேடன் வடிவிலே -தன் தோள் வலிமை காட்டி -அச்சம் ஒட்டி
உற்சாகம் ஊட்டி -தம்மை அத்தியூரிலே -தன்னோடு கூட்டிக் கொண்டமை பற்றித் தேவப் பெருமாள்
அழகிய தோளிலே எம்பெருமானார் ஈடுபட்டமையைக் கூறுவதாகவும் கொள்ளலாம் -
இனி தாரும் என்று அண்டினவர் ஆரும் கோரும் அவை யனைத்தும் சேரும் வண்ணம் வழங்கும்
வரம் தரும் மணி வண்ணனான அத்தி யூரர் அலம் புரிந்த நெடும் தடக் கையின் அழகில் எம்பெருமானார்
ஈடுபாட்டைக் கருதலுமாம்
தடக்கை -என்பதற்கு -லோகம் அடங்க ஒதுங்கினாலும் விஞ்சி இருக்கும்படியான தோள் -என்பது
 பெரிய வச்சான் பிள்ளை வியாக்யானம் .
தென் அத்தியூரர் -
தேவப் பெருமாள் எழுந்து அருளி இருக்கும் திருமலை -அத்திகிரி -எனப்படும் -
அத்தி-யானை
திக் கஜங்கள் வழிபட்ட இடம் ஆதலின் -அத்தி கிரி -என்று பேர் பெற்றது -
திங் நாகைரர்ச்சி தஸ் தத்ர புரா விஷ்ணு  ச்ச்நாதன
ததோ ஹஸ்திகிரீர் நாமக்க்யாதி ராஸீன் மகாகிரே -என்று
அவ்விடத்தில் முற்காலத்தில் சனாதன புருஷனான   மஹா விஷ்ணு திக் கஜங்களால்
பூஜிக்கப் பட்டான் -அதனால் பெருமை வாய்ந்த அம்மலைக்கு அத்திகிரி -என்னும் பிரசித்தி ஏற்பட்டது -
என்னும் புராண பிரமாணம் காண்க -.அத்தி கிரி உள்ள ஊர் ஆதலால்  அது அத்தியூர் எனப்படுகிறது -
அத்தி யூரான் புள்ளை யூர்வான் -என்றார் பூதத் ஆழ்வார் -கோயில் திருமலை பெருமாள் கோயில் -என்னும்
பண்டைய வழக்கிலே பெருமாள் கோயில் எனப்படுவதும் இவ்வத்தி யூரே -பாரதம் பாடிய பெறும் தேவனார் -
தேனோங்கு நீழற்   றிருவேம்கடம் என்றும்
வானோங்கு சோலை மலை என்றும் -தானோங்கு
தென்னரங்க மென்றும் திரு வத்தி யூரென்றும்
சொன்னவர்க்கும் உண்டோ துயர் -என்று கூறப் பட்டு உள்ளமை காண்க -
திருமலை என்பது திருவேம்கடம் ஆகிய திருமலையையும்
திரு மால் இரும் சோலை மலையாகிய தெற்குத் திரு மலையையும் குறிக்கும் ஆதலின்
அவ்விரு திருமலைகளையும் – பெரும் தேவனார் தம் பாடலில் குறிப்பிட்டு உள்ளார் -
வரம் தரு மா மணி வண்ணன் -அருளாளப் பெருமாள்-இடம் மணி மாடங்கள் சூழ்ந்து அழகாய கச்சி -பெரிய திரு மொழி -2 9-3 – -
என்று திரு மங்கை மன்னன் அருளிச் செய்தபடி -காஞ்சி என்று ஊரை குறிப்பிடாது அத்தியூர் என்று
குறிப்பிட்டு இருப்பது -கவனித்தற்கு உரியது -பிரமதேவன் பூஜித்த இடம் ஆதலின் காஞ்சி -என்று பேர் ஏற்பட்டது -
அப்பேரை விட  விலங்கு இனங்களாகிய யானைகள் பூசித்த இடம் ஆதலின் தேவப் பிரான் உடைய
எளிமையை விளக்குவதாக அமைந்த அத்தியூர் என்னும் பேரே சிறந்தது என்னும் கருத்துடன் அப்பேரினையே
கையாண்டார் -என்க
மேலும் ஊரகம்  பாடகள்     முதலிய பல திருப்பதிகளைத் தன்னகத்தே கொண்ட நகருக்கு காஞ்சி -என்பது பொதுப் பெயராக
வழங்கப்படுகிறது -அத்தியூர் -என்பதோ -தேவப்பெருமாள் நித்ய வாசம் செய்யும் பகுதிக்கே சிறப்பு பெயராய்
அமைந்து உள்ளது -ஆதல் பற்றியும் அப்பெயரினையே கையாண்டார் -என்க
அத்தியூரிலே நித்ய வாசம் பண்ணுதல் பற்றி அதனையே நிரூபகம் ஆக்கி தேவப் பெருமானை அத்தி ஊரர் -என்கிறார் -
கழல் இணைக் கீழ் பூண்ட அன்பாளன்
தோள் கண்டமை கூறப்பட்டது கீழே -
தாள் கண்டமை கூறுகிறார் இங்கே -
கழல்கள் ஒன்றுக்கு ஓன்று இணையாகப் பொறுந்தி உள்ளன
அவற்றின் கீழ் அன்பு பூண்டார் எம்பெருமானார்
அவன் தாள் இணைக் கீழ் புகும் காதலன் -திரு வாய் மொழி – 3-9 8- -என்றபடி
கழல் இணையின்  கீழே பூண்ட அன்பை ஆளுகின்றார்
வாழ்ச்சி தாள் இணையக் கீழ் அன்றோ
பூண்ட அன்பு -
பூட்கை யாவது -வலிமை -
வலிமை வாய்ந்த அன்பாவது விலகாது அடிக்கீழ் நிலை பெற்று இருத்தல்-
பிணிப்புண்ட சிநேகம் -என்று உரைப்பர் பெரிய ஜீயர் -
தன்னைக் கொண்டு நிரூபிக்க வேண்டும்படி வலிமைபெற்று அவ்வளவு அமைந்து
இருக்கிறது அன்பு எம்பெருமானார் இடத்திலே -திருவாளன் என்பது போலே அன்பாளன் என்கிறார் -
திருவரங்கத்தில் எழுந்து அருளி இருக்கும் போதும் தேவப் பெருமாளையே
திரு வாராதனப் பெருமாளாகக் கொண்டு தென்னத்தி யூரர் கழல்  இணைக் கீழ் பூண்ட
அன்பாளராய் அன்றோ எம்பெருமானார் இருந்தார் -
இனி காண் தகு தோள் அண்ணல் என்பதை எம்பெருமானாருக்கு அடை ஆக்கலுமாம்-
இதனால் திரு மேனி குணமும் அன்பாளன் என்பதனால் ஆத்ம குணமும்
அனுசந்திக்கப் படுகின்றன -
இராமானுசனைப் பொருந்தினமே
பொருந்திவிப்போம்-
இனிப் பிரிந்திடற்கு வழி இல்லை
மேவினேன் அவன் பொன்னடி -கண் நுண் சிறு தாம்பு – 2- என்றபடி
இம்மையிலும் மறுமையிலும் பிரிவிலாது பொறுந்தி விட்டோம் என்றது ஆயிற்று -
——————————————————————————————————–
அடியேன் கேள்வி ஞானத்தினால் ஜல்பித்தல் -

இந்த பிரபந்தத்தில் 12திவ்ய தேசங்கள் மங்களா சாசனம் செய்கிறார்  அமுதனார்

/திரு குருகூர்-3 பாசுரங்கள்

/திரு மழிசை-மழிசை க்கு   இறைவன் 1

திரு  கொல்லி நகர் 1/

திரு குறையலூர் 1 /

திரு குருகூர் மூன்று பாசுரங்கள்

திரு அரங்கம் 14 பாசுரங்கள்

திரு வேங்கடம் 2 பாசுரங்கள்

திரு கச்சி 1 /

திரு கோவலூருக்கு 1

திரு மால் இரும் சோலை 1

திரு கண்ண மங்கை நின்றான்1

திரு பாற்கடல் 2

திரு பரம பதம் -2

திரு அரங்கம் சென்ற பின்பு ஆராத்ய தெய்வமாக தேவ பெருமானை கொண்டவர் ஸ்வாமி..

/மனமே -கூப்பிட்டு பாசுரம்.அருளிகிறார் அமுதனார் இதில் -

நாளாய் திங்களாய் ஆண்டுகளாய்–திரண்டு நிகழ் கால் எல்லாம்

பல் யோனிகள் -தேவ மனுஷ்ய திர்யக்-துர் தசையிலும் நல தசையிலும் மனம் தெரியும்.

பந்தத்துக்கும் மோஷத்துக்கும் மனசே -காரணம்

அந்தரங்கர் மனம் தானே ..இன்று ஓர் எண் இன்றியே எண்ணமும் இன்றி .

./ராமனுசரால் காண தக்க தோள் கொண்ட அண்ணல் தென் அத்தியூரர்  கழல் இணை  அடி கள் கீழ்

-பூண்ட அன்பாளன் -வலிமை கொண்டவர் ..பொருந்தினேன்-மேவினேன் மதுரகவி ஆழ்வார் போல்

..முன்பு உழல்வோம். இன்று -ஒன்றும் பண்ணாமல்-ஆழ்வான் திரு வடியால் சேர்த்து கொண்டார்..

அத்வேஷம் ஒன்றே கொண்டு.. -இயைந்து போனேன்

அன்பாம் அனகன் . இதில் அன்பாளன் பூண்ட அன்பு.

திவ்ய ஆபரணங்கள் போல ஸ்வாமி அன்பு பூண்டான் தேவ பிரான்.

.அடியார்களுக்கு தான் அவன் ஆபரணங்களும் ஆயுதங்களும்..அனைத்தும்

திரு அபிஷேகம் நீண்ட கிரீடம் -புஷ்பம் சாத்தி ..சிக்கத்தாடை .சாத்தி கொண்டு

..-வேடனாக அழைத்து கொண்ட செய் நன்றிக்கு தலையில் சாத்தி கொண்டான்

ஸ்வரூப  நிரூபக தர்மம் அன்பாளன் ஸ்வாமி/

திருவாளன் அவன்../திருவுக்கும் திருவாகிய செல்வா

திருவே அகந்தா அவனுக்கு அது போல பூண்ட அன்பு

- அன்பை நம்பி நாம் இருக்கிறோம்

பீதி உடன் இல்லை பிரிதி உடன் எல்லாம் பண்ணனும்

மீனுக்கு உடம்பு எல்லாம் தண்ணீர் போல ஸ்வாமிக்கு அன்பு

-அந்தரங்கர் மனசு- ஆழ்வார் களுக்கு மனமே துணை

.நிர்கேதுகமாக-ஓர் எண் இன்றி ..உழன்றது மனசே உன்னால் தான்

..இன்று கிட்டியது ஸ்வாமி யால் தான் அத்வேஷம் காட்டினது மனசு இரண்டு தசையிலும் கூடி நிற்கும்/

ஞானம் அறிவு /நினைவுக்கு இருப்பிடம் மனசு புத்தி இந்தரியங்களில் ஓன்று இல்லை

.ஆத்மா புத்தி மனசு ஞானம் -பிரித்து புரிந்து கொள்ளணும்

ஈஸ்வர தத்வம் காட்டி கண்ட இடத்தில் ஓடிய மனசை – திருப்பனும்

..சேர்த்து தான் வேலை பார்க்கணும்.

கர்துத்வம் -செய்ய அசித் தத்வம் வேணும்

11th தத்வம்  மனசு

.சுக்ரீவனை ஒத்து கொள்ள வைத்து விபீஷணனை ஏற்று கொள்ள வைத்தால் போல

சுக்ரீவன் மனசு ராமன் ஆத்மா விபீஷணன் நல்ல  காரியம்

தேவாதி பேதம் அவாந்தர பேதம் -உள் பிரிவுகள் -பரி கணிக்க ஒண்ணாத படி பல யோனிகள் ஈண்டு=

-திரண்டு  -சில பிறவி நாளில் முடியலாம் பிறவிக்குள்ளே நாள் திங்கள் ஆண்டு ஓடும்

–ஒரு கால் நுழைந்த இடத்தே ஒன்பது கால் நுழைந்து தட்டி திரிந்த நாம்

-இது நமக்கு ஸ்வரூப  நிரூபக தர்மம்

இன்று ஓர் நினைவு கூட இன்றி-அத்வேஷம் -விலக்காமை/

வரவாறு   ஓன்று இன்றியே -விதி வாய்க்கின்றதே

–ரூப  குணத்தாலே -வகுத்த சேஷி-தான் என்று காட்டி கொடுத்து

இவன் தான் என்று எழுதி  வைத்த -கண்டவாற்றால்  தானே என்று -நிற்கிறானே

-தென்-தர்சநீயமான  -அத்தியூரான்  பிள்ளை யூர்வான்

-பரஸ் பர தர்சமான -பிணிப்பு  உண்ட அன்பாளன் -எம்பெருமானாரை சேர்ந்து கொண்டு நிற்க பெற்றோம்..

சுந்தர பாகுவாய்/ஸ்வாமிக்கு உபாகரராய்

-கண் இமைத்தல்-1 நிமிஷம் /15 நிமிஷங்கள் 1 காஷ்டை //30 காஷ்டைகள் 1கலை /15 கலை நாழிகை

உழல்வோம்-தன்மையிலே பன்மை /

பக்தி ஆரம்ப விரோதி தொலைக்க கர்ம யோகம் செய்ய வேண்டும்

..பல யோனிகள் சஞ்சரித்து ..ஓர் எண் இன்றி -சைதன்ய கார்யம் ஒன்றும் இன்றி

..ஜீவாத்மா என்று அறிவிக்காமல் கல் போல கட்டை போல

..அண்ணல் -வகுத்த சேஷி உபகாரன்- அநிஷ்ட நிவ்ருத்தி வேடனாக கொண்டு வந்து இஷ்ட பிராப்தி

- அஹம் மேவ  பரம் தத்வம்-ஆறு வார்த்தை அருளியது அண்ணல் தானே

-ரஷகன்- அதற்க்கு காண் தகு தோள்..இதை கண்டு தானே சிறிய திருவடி பெருமாள் இடம் ஈடு பட்டார் .

.வேடனாக செவிக்கும் பொழுதும் காண் தகு தோள்-ஆபரணங்கள் இன்றி-சர்வத்தையும் காட்டி ஆட கொண்ட அண்ணல்

பெரும் தேவி மார் உடன் சேர்ந்து -ரஷித்து அருளிய பிரபாவம் கொண்ட அண்ணல்

.தென் அத்தியூரர்-ஹஸ்தி கிரி-திக்கில் உள்ள யானைகள் அர்ச்சிக்க அதனால் ஹஸ்தி கிரி

-.கச்சி பல திவ்ய தேசங்கள் உண்டு..அதனால்..பிரம்மாவால் தொழ பட்ட=பரத்வம் .. அதியூரர்  யானைகள் தொழுத சௌலப்யம்

..வரம் தரும் மா மணி  வண்ணன்

மணி மாடங்கள் சூழ் கச்சி.

-அலம் புரிந்த நெடும்தட கை ஜகம் முழுவதும் அடக்கினாலும் நிறையாத திரு கை ..

வாங்கி கொண்டவனே கொடுக்க ஆரம்பிப்பான்— கற்பக கா என

/தென் ஓங்கு நீள திரு வேங்கடம் என்னும்.. திரு மால் இரும் சோலை என்னும் .

. தான் ஓங்கு தென் அரங்கம் என்னும் திரு அத்தியூர் என்னும் சொல்வோருக்கு  உண்டோ துயர் ..

தாமே அருளி செய்த படி..ஸ்ரீ ஹச்திசைல -பாரிஜாதம்-சுவாமியே அருளி செய்த

/தோள் கண்டார்.. தாள் கண்டார். பாவனா போக்யத்வங்கள்

/உபாய உபேய- கழல் இணை/ திருவடிகள் /தாள்  இணை கீழ் புகும் காதலன்

/சிரோபோஷனமான-பக்தி உடையவர்..மரகத பூதர -மலைக்கு பீஜம்  -அடிக்கு இந்த தோள்கள்

..குதிரை கருட வாகனத்தில் திரு  ரத ஆளும்  பல்லாக்கில் காட்டி கொண்டு .

.திரு மேனி அழகை சேவித்து வைகுண்ட ஆசை தவிர்த்தேன் -தேசிகன்

.சமுத்ரம் -ஆழ்ந்து கலக்க  முடியாத கருநீல பெருத்த சுற்றளவு -பரிணாமம் உண்டு/

திக்கு -முடிவு இல்லை ..வர பிரதன்-பச்சை மரம் போல -கற்பகக கா என நல் பல தோள்

-ஈர் இரண்டு வளர்ந்து கொண்டே போகிறதே

பிராட்டி ஆலிங்கனம் செய்ய செய்ய வளருமே

அல்லி மாதர் புல்க நன்ற ஆயிரம் தோழன்-

மாலோலன் ஸ்ரீ லஷ்மி தாயார் அணைத்து கொண்டே இருப்பதால் இந்த பாசுரம்
 சிங்க வேள் குன்றம் பதிகத்தில் அமைத்தார் திரு மங்கை ஆழ்வார்

-இந்திரா பெரிய தேவியார் அணைப்பாலா  ?–கோபிகள் ராசா க்ரீடையாலா ?–

யசோதை கையால் கட்டு பட்டா ?-காரணம் சொல் –ஆழ்வான்..

பத சாயா -நிழல்- அந்த பெயரை பெற்றோமே  -அடி கீழ் அமர்ந்து புகுந்தேனே

-இளையவர்க்கு அளித்த  மௌலி  அடியேனுக்கும் கொடுத்து அருளு ..

காண் தகு தோள் அண்ணல் இராமனுசன் -தேவ பெருமாளுக்கு விசேஷணம் இன்றி ஸ்வாமி தோள் களுக்கு என்றும் கொள்ளலாம்.

.ஜகத்தையே அடக்கிய தோள்கள் அவனுக்கு /

அவன் இவர் இடம்.

. யான் பெரியன் நீ பெரியை போல–

ரூபம் குணம் முக்கியம் சொரூபத்தால் வ்யாப்தி தெரியும் வேதாந்தங்களால்

..ஆழ்வார் ரூபமே இதை காட்டும்..பிரத்யட்ஷமாக ஸ்வாமி திரு மேனியில் சேவித்து கண்டு கொள்ளலாம் /

அடியாரை அரங்கன் இடம் சேர வைத்த மகிழ்ச்சியால்  பூரித்த தோள்கள்

ஸ்வாமி காண் தகு தோள் அண்ணலை சேவித்தவனுக்கு தென் அத்தியூர் கழல் அடி இணை கீழ் பூண்டும் அன்பாளனாக ஆக்குவார்

திரி தந்தாகிலும் -தேவ  பிரானை காண்பான் -.மேவினேன் அவன் பொனடி/ மீண்டு ஸ்வாமி அடிகளை  பொருந்தினமே

—————————————————————————————————————————————

திருமலை நல்லான் சக்கரவர்த்தி ஸ்ரீ ராம கிருஷ்ண ஐயங்கார் திருவடிகளே சரணம் .

பிள்ளை லோகம் ஜீயர் திருவடிகளே சரணம் .

திருவரங்கத் தமுதனார் திருவடிகளே சரணம் .

ஆழ்வார் எம்பெருமானார் ஜீயர் திருவடிகளே சரணம்.

அமுத விருந்து -இராமானுஜ நூற்றந்தாதி வியாக்யானம்-30-இன்பம் தரு பெரு வீடு வந்து எய்தில் என்-இத்யாதி ..

November 2, 2012
பெரிய ஜீயர் அருளிய உரை
முப்பதாம் பாட்டு -அவதாரிகை
இப்படி இவர் பிரார்த்தித்த இத்தைக் கேட்டவர்கள்-இவ்வளவேயோ -அபேஷை உமக்கு -இனி பரம பத ப்ராப்தி
முதலானவையும் அபேஷிதங்கள் அன்றோ -என்ன -
எம்பெருமானார் என்னை அடிமை கொண்டு அருளப் பெற்ற பின்பு
 சுகவாஹமான மோஷம் வந்து சித்திக்கில் என் -
துக்க அவஹமான நரகங்கள் வந்து சூலில் என் -என்கிறார் -
இன்பம் தரு பெரு வீடு வந்து எய்தில் என் எண்ணிறந்த
துன்பம் தரு நிரயம் பழ சூழில் என் தொல் உலகில்
மன் பல் உயிர் கட்கு இறையவன் மாயன் என மொழிந்த
அன்பன் அனகன் இராமானுசன் என்னை ஆண்டனனே – -30 -
வியாக்யானம் -
பிரவாஹா ரூபேண பழையதாய்  பொறுக்கிற ஜகத்தில் நித்தியராய் -அசன்க்யாதரான
ஆத்மாக்களுக்கு சேஷியானவன் – ஸ்வரூப ரூப குணங்களால் ஆசார்ய பூதனான சர்வேஸ்வரன்
என்று -ஸ்ரீ பாஷ்யாதி முகேன அருளி செய்த ச்நேஹத்தை உடையராய் -இப்படி சிநேக ரூபமாக
உபதேசிக்கும்  அது ஒழிய -க்யாதி லாபாதிகளில் விருப்பத்துக்கு அடியான பாபா சம்பந்தம் இன்றிக்கே
இருக்கிற எம்பெருமானார் -என்னை அடிமை கொண்டு அருளினார் -ஆன பின்பு -ஆனந்தாவஹமாய்
ஆத்ம அனுபவம் மாதரம் அன்றிக்கே -பரம புருஷார்த்த லஷணமான மோஷமானது – வந்து சித்தில் என் -
அசந்க்யேய துக்காவஹமான நரகங்கள் பலவும் வந்து -தப்ப ஒண்ணாதபடி -வளைத்துக் கொள்ளில் என் -
இவற்றை ஒன்றாக நினைத்து இரேன் -என்று கருத்து -
—————————————————————————————————–
பிள்ளை லோகம் ஜீயர் அருளிய உரை
அவதாரிகை -கீழ்ப் பாட்டிலே எம்பெருமானாருடைய கல்யாண குண வைபவத்தை உள்ளபடி அறியும் பெரியோர்கள் உடைய
திரள்களைக் கொண்டு -ஆனந்தத்தை பெறுவிக்குமதான -பாக்யம் உண்டாவது எப்போதோ -என்று இவர் அபிநிவேசிக்க -
இத்தைக் கண்டவர்கள் உம்முடைய அபேஷை இவ்வளவேயோ பின்னையும் உண்டோ என்ன -அநாதியான சம்சார சாகரத்திலே
பிரமித்து திரிகிற -ஜந்துக்களுக்கு எல்லாம் ஸ்வாமி யாய்   -ஆச்சர்ய குண செஷ்டிதங்களை உடையனான சர்வேஸ்வரன் என்று
ஸ்ரீ பாஷ்ய முகேன அருளிச் செய்து -பிரயோஜனாந்தர கந்த ரஹீதமான -ப்ரீதியோடு உபகரித்து அருளும் எம்பெருமானார்
அடியேனை அடிமை கொண்டு அருளினார் -இனி ஆனந்த அவஹமான பதம் வந்து  ப்ராபித்தால் என்ன -அசந்க்யாதங்களான
துக்கங்கள் வந்து பிராபித்தால் என்ன – இவற்றை ஒன்றாக நினைக்கிறேனோ என்று தம்முடைய அத்யாவசாய தார்ட்யத்தை
அருளிச் செய்கிறார் -
வியாக்யானம் -தொல் உலகில் மன் பல் உயிர் கட்கு – ஏவம் சம்சர்த்தி சக்ரச்தே ப்ராம்யமானே  ஸ்வ கர்மபி -என்கிறபடியே -
அவித்யா கர்ம வாசன ருசி பிரகிருதி சம்பந்தம் உடைய -சம்சாரத்தில் நித்தியராய் -அசந்க்யாதராய் கொண்டு வர்த்திக்கிற
ஆத்மாக்களுக்கு -இறையவன் -யஸ் சர்வேஷூ பூதேஷு திஷ்டன் சர்வேஷாம் பூதானாமந்திர -ய சர்வ பூதாநா விந்தந்தி -
யஸ்ய சர்வே பூதாஸ் சரீரம் யஸ் சர்வேஷாம் பூதான மந்த ரோய மயதி-நத ஆத்மா   அந்தர்யாம்யமர்த்த -என்றும்
சர்வேச்மைதேவாபலி மாவஹந்தி -என்றும் -பீஷாச்மாத்வாத பவதே -பீஷோ தேதி சூர்யா பீஷாஸ் மாதகநிஸ் சேர்ந்தச்ச
மிர்த்யுத்தாவதி  பஞ்சமா இதி -என்றும் -அந்தர்பஹிஸ்ஸ சதத்சர்வம் வ்யாப்ய நாராயண ஸ்த்தித -என்றும் -
இத்யாதிகளில் சொல்லப்படுகிற வகுத்த சேஷியானவன் -
மாயன் என -த்ர்விக்கிரம  நர்சிம்ஹாதி ரூபேண ஆவிர்பாவ ஜடாயு மோஷ பிரதான சேது பந்தன
அயோத்யாவாசி த்ர்குணா குல்மலாதி முக்தி ப்ராபண கோவர்த்தன உத்தரணாதி ஆச்சர்ய
செஷ்டிதங்களை உடையனான சர்வேஸ்வரன் என்று -மொழிந்த அன்பன் -ஸ்ரீ பாஷ்யாதி முகேன -
லோகத்தார்க்கு எல்லாருக்கும் அருளிச் செய்தும் -உபதேசித்தும் -போந்த பரம ப்ரீதியை உடையவன் -
அநகன் -இந்த உக்தி உபதேசங்களாலே சில க்யாதி லாப பூஜைகளை அபேஷித்து இருந்தால் அது அரசமாய்த் தலைக் கட்டும் -
அப்படி அன்றிக்கே -பரிதி பிரேரராய் கொண்டு அவற்றை பண்ணி அருளினார் ஆகையாலே -அநகன் -என்று அருளிச் செய்கிறார் -
இராமானுசன் -எம்பெருமானார் -என்னை-அதிகாரமில்லாத என்னை -இவ்வளவும் பிரதி கூலித்து போந்த என்னை -
ஆண்டனனே -பரகத ச்வீகாரமாக என்னை ஆளா நின்றார் -ஆத்மாந்த தாச்யத்திலே அந்வயிப்பித்து உஜ்ஜீவிக்கும்படி
என்னை அடிமை கொண்டு அருளினார் -இப்படிப் பட்ட புருஷார்த்த காஷ்டை யைப் பெற்ற பின்
இன்பம் தரு பெரு வீடு எய்தில் என் – அமர்தச்யை ஷசேது -என்றும் ரசோவைச -ரசஹ்யேவாயோ லப்த்த்வா நந்தீபவதி -என்றும் -
நிரஸ்தாதிசயாஹ்லாத சூககர்வைக்  லஷணா-என்றும் நலம் அந்தம் இல்லாதோர் நாடு -என்றும் -அந்தமில் பேரின்பம் -என்றும்
சொல்லுகிறபடியே ஆனந்த அவஹமாய் -ஆத்ம அனுபவம் போலே பரிமிதமாய் இருக்கை அன்றிக்கே -
பரம புருஷார்த்த லஷணம்-மோஷமானது –   இங்கே மேல் விழுந்தால் என் -அத்தை சுகமாக கணிசித்து இருக்கிறேனோ

எண்ணிறந்த துன்பம் -சன்க்யைக்கு நிலம் இல்லாத துன்பம் -யாம்ச கிங்கர பாசாதி க்ரஹனம் தண்ட தாடனம்-
யமச்ய தர்சனஞ்  சோகர முக்ரமார்க்க விலோகனம் -கரம்பவாலு காவாஹ் நியந்திர  சஸ்த்ராதி பீஷணை -
பிரத்யேக நரகேயஸ் சயாதநாத் விஜாதுச்சகா -க்ரகசை பாட்யமா நா நா மூஷா யஞ்சாபி தஹ்யதாம்
குடாரைக்ர்த்தயமா நா நா   பூமவ்சாபி நிகன்யதாம்-சூலை ராரோப்ய  மாணா நா  வயாக்ரா வக்த்ரை -பிரவேச்யதாம்
க்ர்த்தைரைஸ் சம்பஷ்ய மாணாநா  -த்வீபிபிஸ் சோப புஜ்யதாம் -க்வாத்யதாம் தைலமத்யேச க்லத்யதாம் ஷார க்ர்த்தமே -
உச்சானி பாத்யம நா நாம் ஷிப்யதாம்  ஷேபயந்தரகை-நரகேயாநிது க்காநிபா பஹேதூத் ப்பவாவாநிச
ப்ராப்யந்தே நாரேகர்விப்ரதேஷாம் சங்க்யா நா வித்யதே -என்னும் படியான துக்கங்களை  -தரும் நிரயம் பல சூழில் என் -
கொடுக்கும் நரகங்கள் ஒன்றும் சேஷியாதபடி -வந்து வளைத்து கொண்டாலும் என் -இப்படிப்
பட்ட நரகங்களை ஒரு துக்கமாக நினைத்து இருக்கிறேனோ என்று தம்முடைய த்ரட அத்யாவசாயத்தை
அருளிச் செய்தார் ஆய்த்து -த்ர்ணீ க்ரத விரிஞ்சாதி நிரந்குச விபூதய -ராமானுஜ பதாம் போஜ சமாஸ்ரயண சாலின -
என்று எம்பார் அருளிச் செய்தார் இறே -
——————————————————————————————————————-

அமுது விருந்து

அவதாரிகை -
இங்கனம் ஈட்டங்கள் கண்டு நாட்டங்கள் இன்பம் எய்திடல் வேண்டும் என்று இவர் ப்ரார்த்தித்ததைக்
கேட்டவர்கள்-உமக்கு இவ்வளவு தானா தேட்டம் -வீட்டை அடைதல்-முதலிய பேறுகளில் நாட்டம்
இல்லையா -என்று வினவ -
எம்பெருமானார் என்னை ஆட் கொண்டு அருளப் பெற்ற பிறகு இன்பம் அளிக்கும்
வீடு வந்தால் என் -துன்பத்தினை விளைக்கும் நரகம் பல சூழில் என் -இவற்றில்
ஒன்றினையும் மதிக்க வில்லை -நான் என்கிறார் -
பத உரை
தொல் உலகில் -பண்டைய உலகத்தில்
மன்-நித்தியராய்
பல்-எண்ணற்றவராய்
உயிர்கட்கு -ஆத்மாக்களுக்கு
இறையவன்-சேஷியானவன்
மாயன் என -ஆச்சர்ய பூதனான சர்வேஸ்வரன் என்று
மொழிந்த -நூல் அருளி செய்த
அன்பன் -அன்புடையவரும்
அனகன் -குற்றம் அற்றவருமான
இராமானுசன்-எம்பெருமானார்
என்னை ஆண்டனன் -என்னை அடிமையாக கொண்டு அருளினார்
இனி
இன்பம் தரு -இன்பத்தைக் கொடுக்கின்ற
பெரு வீடு -பெருமை வாய்ந்த மோஷம்
வந்து எய்தில் என் -வந்து கிட்டியதால் என்ன பயன்
எண்ணிறந்த -எண்ணீக்கை இல்லாத
துன்பம் தரு -துன்பத்தை விளைக்கும்
நிரயங்கள் பல -நரகங்கள் பலவும்
சூழில் என் -என்னை வந்து சூழ்ந்து கொண்டதனால் என்ன கெடு
வியாக்யானம் -
இன்பம் தரு பெரு வீடு வந்து எய்திலேன் -
வீடு -என்னும் வினையடி -முதல் நீண்டு -வீடு என்னும் பெயர் சொல்லாயிற்று –
விடுதலை -அதாவது மோஷம் -என்றபடி -
மோஷமாவது இயல்பான அறிவினை மயக்கும் தன இரு வினைகளின்றும் -அறவே விடுபடுதல் -என்க-
கைவல்யம்-அதாவது ஜீவான்ம தத்துவம் -தன்னந்தனியே -தன்னைத் தானே அனுபவித்து கொண்டு இருக்கும்
நிலையம் -மோஷம் ஆதலின் -அதனை விளக்குதற்காக –பெரு வீடு -என்கிறார் -
ஆத்மானு பூதிரிதி யாகில முக்தி ருக்தா -என்று ஆத்ம அனுபவ ரூபமான கைவல்யத்தை -ஆழ்வான்-முக்தி என்பதை -காண்க .
அணு வடிவனான ஆத்மாவை அனுபவிப்பதால் உண்டான இன்பம் அளவு பட்டதாதலின் அது சிறு வீடாயிற்று -
அளவற்ற தன்மை வாய்ந்த பரம புருஷனை அனுபவிப்பதால் உண்டான ஆனந்தம் அளவிறந்ததாதலின் இது
பெரு வீடாகிறது -ஆத்ம அனுபவம் போலே அளவு படாமையாலே -பரம புருஷார்த்த ரூபமாய் இருக்கும் மோஷம் -
என்று அருளிய எம்பெருமானார் -ஸ்ரீ சூக்தியை  அடி ஒற்றி -பெரு வீடு -என்கிறார் -
இனி -பெரு வீடு -எனபது பேர் இன்ப மயம் அன்றோ -முக்திர் மோஷோ மஹா நந்த -என்று
வீடும் -மோஷமும் -பேர் இன்பமும் ஒரு பொருளானவாகப் படிக்க படுகின்றன -அன்றோ -
அந்தமில் பேர் இன்பத்து அடியாரோடு-என்று திருவாய் மொழியும் உள்ளதே -
ஆக பெரு வீடு என்பதே அமையுமாய் இருக்க -இன்பம் தரு -என்று அடை மொழி இடுதல் மிகை யாகாதோ -எனின் -
ஆகாது -வீடு -எனபது தன சொல் ஆற்றலால் கன்மன்களால் ஆய எல்லா துன்பங்களின் நின்றும் விடுதலையே குறிக்கும் -
அதனையே ஆதரம் தோற்ற – இன்பம் தருவது -என்று வேறு ஒரு வகையானும் கூறுதல் மிகை யாகாது -
ஏகமே கஸ்வ ரூபேண பரேனச நிரூபிதம்
இஷ்ட ப்ராப்திர நிஷ்டச்ய நிவ்ருத்திச் சேதி கீர்த்யதே -என்று
ஒன்றே இயல்பான நிலையினாலும் -மற்று ஒன்றினை முன் இடுவதினாலும் நிரூபிக்கப் பட்டு
இஷ்டமானது   அடைதலாகவும் -அநிஷ்டமானது ஒழிதலாகவும்  சொல்லப்படுகிறது  -என்னும்
-ரகச்யத்ர்ய சாரம் -மூல மந்திர அதிகாரம் -தேசிகன் -ஸ்ரீ சூக்தி -இங்கு அறியத் தக்கது -
இங்கு மோஷம் ஒன்றே இன்பம் தருவது என்று இயல்பான நிலையினால் இஷ்டத்தை அடைதலாகவும்
துன்பங்கள் ஒழிதல் என்று மற்று ஒன்றினை முன்னிடுவதினால் -அநிஷ்டம் ஒழி தலாகவும்   -
கூறப்படுகின்றது என்று உணர்க -

இனி -பாவாந்தரமபாவ -ஒரு பொருளின் இல்லாமை மற்று ஒரு பொருளின் வடிவமாய் இருக்கும் -என்னும்
சித்தாந்தமான கொள்கையின் படி துன்பங்களின் இல்லாமை இன்ப வடிவமாயே இருக்கும் அன்றோ -அதனை
வேறு ஒரு வகையால் பிரித்து கூறுவதனால் பயன் என் -எனின் -கூறுதும் -
இவ் உலகில் பிரதி கூலமான -அநிஷ்டமான -ஒரு பொருள் ஒழி தலால்   ஆகிய இல்லாமை -மற்று ஒரு
பிரதி கூலமான பொருள் வடிவமாகவும் -அன்றி -அனுகூலமும் -பிரதி கூலமும் அல்லாத ஒரு பொருளாகவும்
இருத்தல் கூடும் ..மோஷத்திலோ -அங்கன் அல்லாது -இஷ்டம் அல்லாதவை அனைத்தும் முழுதும் ஒழிந்து
விடுகையாலே மேல் முழுக்க இஷ்டமாகவே இருக்கும் -ஆகையால்-முன்னைய துன்பங்களின் உடைய
இஷ்டம் அல்லாமையும் -பின்னைய வைகுண்ட ப்ராப்த்தி முதலியவை களின் இஷ்டமான தன்மையும்
வெளிப்பட தோன்றும்படி -செய்வதற்காகப் பிரித்து வேறு ஒரு வகையால் கூறுகிறார் -என்க -
இனி -ஏனைய ஸ்வர்க்கம் போன்ற பயன்கள் போல் அல்லாது -இப் பெரு வீடு -இன்பமே தருவது -
துன்ப கலப்பு சிறிதும் அற்றது என்னும் கருத்துடன் -இன்பம் தரு பெரு வீடு -என்றார் ஆகவுமாம்-
இனி -அத்வைதிகளின் உடைய மோசத்தை -விலக்குவதற்காக -இன்பம் தரு-என்று பெரு வீட்டினை -
விசெடித்தத்தாகவுமாம் -அவர்கள் உடைய மதத்தில் இன்பமே பெரு வீடு -இன்பம் தருவது அன்று -
அமுதனார் -இன்பம் தருவதாதலின் விரும்பப்படும் புருஷார்த்தமாக பெரு வீட்டினை காட்டுதலின்
அத்வைதிகளின் உடைய மோஷம் விலக்கு உண்டது -என்க -
முக்தியில் -நான்-என்ற தோற்றமும் இல்லை -அநுபூதி-மாத்ரமே எஞ்சி உள்ளது -என்னும் அத்வைத மத
கொள்கையின் படி பார்க்கில் -சம்சாரத்தில் உள்ள தாப த்ரயம் -மீளாதவாறு -அடியோடு -தீர்ந்து -
சாந்தியை நான் பெற்றவனாக வேணும் -என்கிற வேட்கை-மோஷத்தில் விருப்பம் -எவனுக்கும் ஏற்பட வழி இல்லை -
தனி அனுபூதியே உள்ளது -நான் என்பதே இல்லை -என்பதை அறிந்த பின் நான் சாந்தி பெற்றவனாக வேணும் என்று
முயல மாட்டான் அன்றோ -ஆக முக்தி பெறும் சாதனத்தை கைக் கொள்வார் எவருமே -இருக்க மாட்டார்கள் ஆதலின்
அதனைக் கூறும் வேதாந்த சாஸ்திரம் அனைத்தும் -பிரமாணமாக ஏற்க முடியாததாகி விடும் -என்று
ஸ்ரீ பாஷ்யத்தில் -அத்வைத மோஷம் -புருஷார்த்தம் ஆகாது -எனபது விளக்கப் பட்டு உள்ளமை ஈண்டு உணரத் தக்கது -
ததச்ச அதிகாரி விரஹா தேவ சர்வம் மோஷ சாஸ்திரம் அப்ரமாணம் ஸ்யாத்-எனபது ஸ்ரீ பாஷ்ய சூக்தி -
இதனால் அல்லல்கள் அனைத்தும் தொலைந்து கல்லினைப் போலே சுக துக்கங்கள் இல்லாது இருத்தல் மோஷம்
என்பார் கூற்றும் விலக்கு உண்டதாயிற்று -
எண் நிறந்த —சூழில் என் -
எண்ணிறந்த -எண்ணிக்கையை கடந்த
துன்பம் என்பதனோடு இதனை இயைக்க -
நரகேயானி துக்கா நிபாபஹேதூத் பவாநிச ப்ராப்யந்தே
நாரகைர் விபர தேஷாம் சங்கா நவித்யதே –   என்று பாபம் செய்வதினால் உண்டான துக்கங்கள் நரகத்தில்
எவைகள் உண்டோ-உள்ளவர்களினால் அனுபவிக்கவும் -படுகின்றனவோ -அவைகட்கு அந்தணரே -எண்ணிக்கை இல்லை -
என்னும் பிரமாணத்தை அங்கு அடி ஒற்றி -எண்ணிறந்த துன்பம்-என்கிறார் -இனி நெஞ்சினால் எண்ணிப் பார்க்கவும்
முடியாத என்னலுமாம்-நிரயம் -என்றாலே துன்பம் -தருதல் தானே தோற்றும் ஆயினும் -துன்பம் தரு -
என்று விசேடித்து -இன்பத்தின் கலப்பு சிறிதும் அற்று -பேர் இன்பத்துக்கு எதிர் தட்டை துன்ப மயமானது
என்னும் கருத்தினால் என்க -துன்பமே தரும் நிரயம்-என்றது ஆயிற்று -
சூழின் -என்றமையால்-தப்ப ஒண்ணாது வளைத்துக் கொண்டு உள்ளமை -தோற்றுகிறது -
தொல் உலகில் –மொழிந்த -
இதனால் ஸ்ரீ பாஷ்யத்தின் சாரத்தை சுருங்க சொல்லுகிறார் -அமுதனார்
தொல் உலகு -என்பதனால் உலகு அநாதி என்று உணர்த்தப்படுகிறது -
ஆற்று ஒழுக்கு போலே தொடர்ந்து வருவது என்றபடி -
பிரகிருதி தத்துவத்தின் மாறுபாடாக ஆவதும் -அழிவதுமாய் -தொடர்ந்து படைக்கப்பட்டு
பிரவாஹம் போலே வருகின்ற இவ் உலகிலே -என்றபடி -
இதனால் மாறுபடும் இயல்பினதாய் -இறைவனுக்கு உரிய அசித் தத்துவம் கூறப்பட்டது -
மன் பல் உயிர் -என்பதனால் சித் தத்துவம் கூறப்படுகிறது
சித் தத்துவம் மாறு படாத ஸ்வரூபமாய் இருத்தலின் -நித்தியமாய் -அறிவுடையதாய்-அணு பரிமாணமாய் -
இருபது -மன் -என்பதனால்-உயிரினுடைய ஸ்வரூபம் நித்யம் -என்று கூறப்படுகிறது -
பல் உயிர் கள் என்பதனால்-சித் எனப்படும் ஜீவாத்மாக்கள் ஒன்றுக்கு ஓன்று வேறுபட்டு -பலவாய் இருத்தல்-
புலப்படுத்தப் படுகிறது -உயிர் கள் என்னும் பன்மையினாலே -அவை ஒன்றுக்கு ஓன்று வேறு பட்டமை
புலப்ப்படுமாயினும் -பல -என்று மிகை பட கூறியது -ஆன்ம தத்துவம் உண்மையில் ஒன்றே -தேகங்கள் வேறு பட்டு
இருப்பது பற்றி அவற்றில் உள்ள ஆன்ம தத்துவம் வேறு பட்டதாக காணப்படுகிறது -என்கிற -ஏகாத்ம வாதிகளின்
கொள்கையை உதறித் தள்ளுகிறது -
நித்யர்களுள் நித்யனாயும்-சேதனர்களுள் சேதனாயும்-பலர் உடைய விருப்பத்தை ஒருவனாய் இருந்து
நிறை வேற்றுகிறான் -என்று வேதத்தில் நித்யரகவும் பலராகவும் ஜீவாத்மாக்கள் ஓதப்பட்டு உள்ளதை
அடி ஒற்றி -மன் பல் உயிர் கள்-என்றார் -இந்த சுருதி ஆன்மாக்கள் உடைய நித்யத்வம் பஹூத்வம் காம விதானம் ஆக
இம் மூன்றும் வேறு ஒன்றினால் அறியப்படாமையால் -நித்தியர்களான பல சேதனருக்கு
 காம விதானத்தை சேர விதிப்பதாக ஸ்ருத பிரகாசிகாகாரர் வியாக்யானம் செய்து இருப்பது
இங்கு அறிய தக்கது -ஜீவர்கள் உடைய பேதம் உலகில் காணப் படுதலின் -அறியப் பட்டதே ஆயினும் -
பரிசுத்தமான அதாவது பிராகிருத தேக சம்பந்தம் அற்ற ஜீவாத்மாக்களின் பேதம் அறியப் படாமையின் -
அதனையும் சேர விதிப்பதே -இந்த ஸ்ருதியின் நோக்கம் என்று உணர்க -
இறைவன் -சேஷி -அதாவது யாவற்றையும் தான் விருப்பபடி பயன் படுத்த கொள்ளும்
உரிமை வாய்ந்தவன் -இதனால் ஈஸ்வர தத்வம் பேசப்பட்டது
ஆக தத்வ த்ரயமும் பேசப்பட்டது –இவைகளில் அசித்தும் சித்தும் உரிமைப்பட்டன -மாயன்-உரியவன் -
மாயன்-ஆச்சர்ய படத் தக்க குணம் செய்கை இவைகளை உடையவன் -
தன எத்தகைய மாறு பாடும் இன்றி -பிரியாது -தன்னோடு இணைந்த -
பிரகிருதியை -உலகமாக மாறு படுத்தி -பிரமன் முதல் மன் பல் உயிர் கட்கும்
உடையவனாய் தான் எதனிலும் ஒட்டு அற்றவனாய் இருப்பது இறைவன் பால் உள்ள ஆச்சர்யம்-என்க

உயிர் அனைத்துக்கும் சர்வேஸ்வரன் சேஷி  என்பதையே ஸ்ரீ பாஷ்யம் சாரமாக உணர்த்துகிறது
என்பர் ஸ்ரீ பாஷ்யம் வல்லோர் -
ப்ரபத்யே ப்ரணவாகாரம் பாஷ்யம் ரங்க மிவாபரம்
பரஸ்ய ப்ரக்மணோ  யத்ர சேஷித்வம் ஸ்ப்புடம் ஈஷ்யதே -என்று
எவ்விடத்தில் பரப்ரமம் தெளிவாய் சேஷி-செஷனை உடையவன்-உரியவன்-ஆக காணப்படுகிறதோ -
அந்த இரண்டாவது ஸ்ரீ ரங்க விமானம் போன்ற பிரணவ ஆகாரமான ஸ்ரீ பாஷ்யத்தை வந்தனை செய்கிறேன் -
என்னும் ஸ்ருதப்ரகாசிகாகாரர் ஸ்ரீ சூக்தி இங்கே அனுசந்திக்க தக்கது -
ஸ்ரீ ரங்க விமானம் பிரணவ விமானம் –ஸ்ரீ பாஷ்யமும் பிரணவ வடிவமே -
பிரணவம்  அ உ ம என்னும் மூன்று எழுத்துகளால் ஆகியது -
அ காரத்தால் சொல்லப்படும் சர்வேஸ்வரனுக்கே
ம காரத்தால் கூறப்ப்படும்ஜீவாத்மா செஷப்பட்டது -
உயிர் இனங்களுக்கு சேஷி சர்வேஸ்வரன் எனபது பிரணவத்தின் பொருள் -
ஸ்ரீ பாஷ்யமும் -அ உ ம என்னும் எழுத்துக்களை முறையே
முதலிலும் -இடையிலும் -கடையிலும் -கொண்டு அமைக்கப் பட்டது -
அகில புவன -என்று முதலில் அ காரத்தில் தொடங்கியும் -
இடையில் மூன்றாம் அத்யாயத்தில் -மூன்றாம் பாதத்தில் -உக்தம் -என்னும் சொல்லில் உ காரியத்தை அமைத்தும்
கடையில் சமஞ்ஜசம் என்று ம காரத்தில் முடித்தும் -ஸ்ரீ பாஷ்ய காரர் தம் நூல் பிரணவ அர்த்தத்தை உட கொண்டது
என்பதை சூசனையாக காட்டி இருப்பது இங்கு அறிய தக்கது -
அன்பன் அனகன் -
இங்கனம் ஸ்ரீ பாஷ்யம் அருளி செய்து மாயன் மன்  பல் உயிர் கட்கு இறைவன் என்று பிரணவ அர்த்தத்தை
உபதேசித்தது அன்பின் செயலே அன்றி கியாதி லாப பூஜைகளைக் கோரிச் செய்த செயல் அன்று -என்கிறார்
பயன் கருதி உபதேசிப்பது பாபம் ஆதலின் அப்பாபம் அற்றவன் என்கிறார் -
அனகன் -அகம்-பாபம் அனகன் -பாபம் அற்றவன் -வட சொல்
என்னை ஆண்டனனே
எம்பெருமானார் என்னை அடிமை கொண்டதற்கு பிறகு வந்து எய்தும் பெரு வீட்டையும்
சூழும் பல நிரயங்களையும் பொருள் படுத்த மாட்டேன் என்று தம் மன உறுதியை வெளி இட்டபடி -
நம் ஆழ்வார் எல்லாப் பொருள்களும் இறைவன் இட்ட வழக்கு என்கிற ஞானம் பிறந்த பிறகு
பெருவீடு பெற்றில் என் -நரகம் எய்தில் என் -என்று தம் மன உறுதியை வெளி இட்டாலும் -நரகம் ஆகிய
சம்சாரம் இந்த ஞானத்துக்கு விரோதி ஆகையாலே இங்கு இருக்க அஞ்சுகின்றேன் -பரம பதத்துக்கு கொண்டு போக
வேணும் என்று இறைவனை இரக்கிறார் -
யானும் நீ தானே ஆவதோ மெய்யே
அரு நரகு-அவையும் நீ -ஆனால்
வான் உயர் இன்பம் எய்தில் என் -மற்றை
நரகமே எய்தில் என் எனினும்
யானும் நீ தானாய்த் தெளி தோறும் நன்றும்
அஞ்சுவன் நரகம் நான் அடைதல்
வான் உயர் இன்பம்மன்னி வீற்று இருந்தாய்
அருளு நின் தாள்களை எனக்கே -8 1-9 – – எனபது அவர் அருளிய பாசுரம் -
அவருடைய உறுதிப்பாட்டினும் அமுதனாருடைய உறுதிப்பாடு அதிசயிக்கத் தக்கதாக உள்ளது -
இவர் பேரனான பிள்ளைப் பெருமாள் ஐயங்கார் திருவரங்கக் கலம்பகத்திலே -
நான் அந்த வைகுந்த நாடு எய்தி வாழில் என் ஞாலத்து அன்றி
ஈனந்த வாத நிரயத்து வீழில் என் யான் அடைந்தேன்
கோனந்தன் மைந்தனை நான்முகன் தந்தையைக் கொயிலச்சு
தானந்தனை எனக்காரா வமுதை அரங்கனையே -என்றுபாடிய பாடலை இதனோடு ஒப்பிடுக -
——————————————————————————————————————
-அடியேன் கேள்வி ஞானத்தினால் ஜல்பித்தல்
பரமபத ப்ராப்தி வரை அனைத்தும்  அபேஷிதங்கள் அமுதனாருக்கு இனி  மேல் -
எம்பெருமானார் என்னை அடிமை கொண்டு அருள பெற்ற பின்பு
.முன்பு ஈட்டங்கள் கிடைத்தது நிலை நிற்க பிராத்தித்தார்..கூடும் கொலோ என்று பிரார்த்தித்த பின்பு
. உடனே .நடக்கும்.நடந்து விடும் என்ற மகா விசுவாசம்..
 கௌசல்யை இடம் 14 வருஷம் 14 நிமிஷங்களாக நினை வந்து விடுவேன் என்று ஒரு வார்த்தை பெருமாள் அருளியதும்  ஆசீர்வாதம்  செய்து அனுப்பி வைத்தாள்
.. அணி அழுந்தூருக்கு தூது விட்டு  உடனே அடுத்து செங்கால மட நாரையை திரு கண்ண புரம் தூது விட்டாரே–அறிவிப்பே போதும் -
..மானச சாஷாத்காரம் ..கிருபை தம் பேர் விழுந்தது அமுதனாருக்கு என்று கொண்டு அடுத்த பாசுரம் அருளுகிறார்..
  29 பாசுரத்துக்கும் 30 பாசுரத்துக்கும் இடையில் பாசுரம் இல்லை என்பதாலே  கண்டு கொள்ளலாம்.
.வண் துவாராபதி  மன்னனை ஏத்துமின்–தொழுது ஆடி தூ மணி வண்ணன் -சொல்லாமலே எப்படி எழுந்தாள் .. திரு நாமம் சொல்லுங்கள்  என்று சொன்ன உடனே -எழுந்தாள்-செவி பட்டதே .
/ஆண்டனன்-கை கொண்ட பின்-அடிமை ஆக்கி /
அடியார்க்கு ஆட்  பட்ட வைத்ததால் ஆண்டனனே தனக்கு என்றால் அருள் புரிந்தான் என்பர்..
/எடுத்து  இஷ்ட விநியோகம்..
/எய்து தல் /ஒரு தடவைதான் -பரம பதம்..ஆனால்  நரகம் சூழில் என்– பல சூழ்ந்து சூழ்ந்து வரும் என்பதால்
–அன்பால்- ப்ரீதியால் /ஸ்ரீ பாஷ்யம் அருளினார்..
-க்யாதி லாபாதிகளில் விருப்பம் இன்றி .
. அனகன் -குற்றம் இல்லாதவன் ../
ஆழ்வாரின் அவா -தான் –மைத்ரேயர்
அவா உந்த உந்த மேலே பாசுரம் அருளினார்/
 அமுதனார் அடியவர் குழாங்களில் அருளி செய்ததால்/
 இப்படி பிரார்த்தித்த இத்தை கேட்டவர்கள் -பரம பதம் கேட்க போகுரீர் என்று சொன்னதாக கொண்டு
/சுகம் துக்கம் சமமாக கொள்ள  உபதேசித்தான் கீதாசார்யன்
/அனுஷ்டித்து காட்டினார் ஸ்வாமி/
திருவடி பெற்றால் தானே இந்த நிலைமை கிட்டும்..
/தொல்-பழமையான உலகில்..பிரவாகம் போல நித்யம்-உளன் சுடர் மிகு  சுருதியுள்
-அனுமானம்பிரத்யட்ஷம்  பிரமாணங்கள் ஆகாதே –விளக்கில் திரி எண்ணெய் குறையும்..சுடர் ஒன்றே போல் தோற்றினாலும்
 பல் ஈரில -உயிர் களுக்கு  இறையவன் -சர்வ சேஷி மாயன்-
ஆஸ்ரித சேஷ்டிதன்-பெயரை சொல்ல வில்லை-பிரக்ருதியை இச்சை படி ஆட்டி விக்கிறவன் –அவனை பற்றி

..அன்பு ஒன்றாலே ஸ்ரீ பாஷ்யம் அருளி

–அனகன்-பாப சம்பந்தம் இன்றி -அகம் இல்லாதவர்..அனகர்

..இவன் தனிமை தீர்க்க அன்று அவன் தனிமை தீர்க்க அன்று ஆயனுக்கு மங்களாசாசனம் பண்ண

-வாழாட் பட்டு— ஏடு நிலத்தில்  முன்னம் –அண்ட குல  உள்ள அனைவரையும் கூப்பிடாரே அது போல-

..க்யாதி லாப பூஜைகளுக்கு -அன்றி

-அன்பால் -தாய்-சீதை-  மகனுக்கும்  தம்பி தனயன் மகன் -பிரகலாதன் -இவர் ஆழ்வார் அடி பணிந்தார் -ஸ்வாமி

ஆகியவருக்குமே இந்த குணம் -

../இன்பம் தரு பெரு வீடு- மோஷம் வீடு-கைவல்யம்/

பெரு வீடு -பரம புருஷார்த்த லஷண மோஷம்

–வழுவிலா அடிமை செய்வதே -குண அனுபவம் பண்ணி

-அனுபவ ஜனித ப்ரீதி கார்ய  கைங்கர்யமே -புருஷார்த்தம் ..

அசந்கேய துக்க ஆவகம் -நிரயம்=நரகம் -பலவும் வந்தால் என்

-தப்பிக்க ஒண்ணாத படி .-இவருடைய திரு பேரனார்- பிள்ளை பெருமாள் ஐயங்கார் – அருளியது போலே

நான் அந்த வைகுண்ட நாடு எய்தி வாழில் என்.. நிரயம்    என்  கோன் அனந்தன்   மைந்தனை நான் முகன் தந்தையை

..கோவில் அச்சுதனை  ஆனந்தனை ஆரா அமுதை அரங்கனை அடைந்த பின்

/ஆழ்வாரோ-இன்பம் எய்த்தில்ன் மற்றை நரகம் எய்தில் என்-எனினும்

..அஞ்சுவன் நரகம் அடைதல் ..இது வித்யாசம்

பிரதம பர்வ நிஷ்ட்டையருக்கும் சரம பர்வ நிஷ்ட்டையருக்கும் .

.திண்ணம் இவர்களுக்கு ..

தொல் உலகில் மன் பல் உயிர் களுக்கு

-சுழல் -கர்மாவால் -அவித்யை கர்ம வாசனை ருசி பிரகிருதி சம்பந்தம் -இவற்றால்

அநந்த கிலேசபாஜனங்கள் -அடி பற்றி  மொத்தமாக தீர்க்கணும்

— இல்லை என்றால் சம்சாரத்தில் நித்தியராய்-இருக்கிறார்கள்.

.–நியந்து – உள்ளே தாங்க- வெளி வியாபித்து -இறையவன்-

வகுத்த சேஷி -மாயன் என மொழிந்தார்.

/அவதாரங்களே மாயன்/கோபம் பிரசாதம் நரத்வம் மிருகம் கலந்த மாயம் .

.சரபேஸ்வர் பிரத்யங்கரா தேவி கதைகள் -ராகு கால பூஜை -இவற்றை உலவ விட்ட மாயம்..

அலகிலா விளை யாட்டு உடை ..ஆவிர்பாவ -பிறவாதவன் பிறந்தவன்

உண்ணும் குலத்தில் பிறந்தாயே உண்ணாதவன்

-இரண்டு பஷிகள் ஒரு மரத்தில் ஓன்று ஆத்மா உண்டு கர்மம் அனுபவித்து உள்ள

மற்று ஓன்று -பரமாத்மா கர்மம் தீண்டாமல் இருக்கும் -

/ஜடாயு மோஷ பிரதானம்- நம்பிள்ளை சஷ் சிஷ்யர் இடம் கேட்டு அறிந்த வித்வான்

அரசன் இடம்சொல்லி பரிசு பெற்று பின்பு நம் பிள்ளை திருவடிகளில் சேர்ந்த வ்ருத்தாந்தம்

-சத்யேன லோகன் ஜயதி- தானம் கொடுத்து தீனார்களை ஜெயித்தான்

சத்ய வாக்யத்தால் லோகங்களை ஜெயித்தவன். மோஷ பிரதன்

மோஷம் கொடுத்தவன்..ஆழ்வானும்

-சீதா நஷ்டா வன வாசா ஜடாயு மோட்ஷம் போக வார்த்தை அருளினாயே

சேது பந்தன சபல சித்தம் குரங்கு கொண்டு /கதம்பம் மரங்களுக்கு மோட்ஷம் கொடுத்தாய்

குன்றினால் குடை கவித்ததும்-போல மாயங்கள் ..

ஸ்ரீ பாஷ்யம் -தொல் உலகு அசித் தத்வம் சொல்லி .

. மன் பல் உயிர் கள்-பல் சப்தம் எதற்கு-

சித் தத்வம்..ஆத்மாக்கள் பல

..உபாதி பட்டு    பிரதி பலிக்கும் என்பர் சங்கர பாஸ்கர

.உபாதி தேகமும் பொய் என்பர் சங்கர /தேக பேததாலே ஆத்மா பேதம் என்பர் பாஸ்கர –

பல் தேக பேதத்தால் இல்லை என்று காட்ட

..நித்யா நித்யானாம் ஏகம் -வாக்கியம்.

.இறையவன்-ஈஸ்வர தத்வ -சேஷித்வம்-பிர பத்தியே பிரவணாகாரம் பாஷ்யம் ரெங்க- சேஷித்வம் குட வீஷித்யே

அமலன்  உகந்த மந்தி

–ஸ்ரீ பாஷ்யத்தில் . அகில புவன ஆரம்பித்து மகரதால் முடித்து .குண உப சம்கார பாதம்-உபாசனத்துக்கு 3-3 உ காரம் .-வைத்தார்

ப்ரீதி உந்த அருளியதால் அனகன் .என்னை அதிகாரம் இல்லாத என்னை -ஆண்டனனே

-பரக்கத ச்வீகரமாய் -உய்வித்தார்..இது கிட்டிய பின்-

இன்பம் தரு பெரு வீடு-விசேஷணம் எதற்கு?–

. நலம் அந்தம் இல்லாதோர் நாடு..விடுதலை -வினை அடி வீடு -கட்டு பட்டு இருந்தோம்-முக்தி-அந்தமில் பேர் இன்பம்.-

/அதிசய ஆக்லாத /அபரிமித .வீடு-கைவல்யம் பெரு வீடு-

தனி மா தெய்வம் .நனி மா கலவி இன்பம்…மா பகவத் அனுபவம்

.இதனால் பெரு வீடு..அநிஷ்ட நிவ்ருத்தி இஷ்ட பிராப்தி

.ஒன்றை முன் இட்டு இன் ஓன்று /பரித்யஜ்ய சரணம் விரஜ /நம நாராயண போல ..

ஒன்றின் இல்லாமை மற்றதில் உள்ளமை

..பிறக்கும் பொழுதே போகும் போன பின்பு பிறக்கும்

…கடாவச்தை மண் நாசம் குடம் பிறப்பு அதன் நாசம் மண் அவஸ்தைக்கு பிறப்பு.

.ஒன்றின் அழிவில் மற்று ஒன்றின் பிறப்பு..இன்பம்

தரு-அநிஷ்டம்  தொலைந்த பின்பு -இஷ்டமும் அநிஷ்டம்  இல்லாத நிலை.

.அஜீர்ணம் போனாலும் சக்கரை பொங்கல் கிடைக்கா விடில்..வெவ்வேறு தானே

துன்பம் தரு -அனுபவிக்கும் பொழுது பொய் இன்பம் வரும். இது நச புன ஆவர்ததே என்பதால்

இத்தால் அத்வைதம் மறுக்கிறார் இன்பம் தரு.என்ற அடை மொழியில்

இன்பமே பெரு வீடு அத்வைதம் ஞானம் மாத்ரமே மோஷம்..

இன்பம் தரு பெருவீடு. தரு-சப்தம் தான் விசிஷ்டாத்வைதம்

நான் தத்வம் பொய் அனுபவமே  மோஷம்

தன்னை தானே அழித்து மோஷம் பெற வர மாட்டான்

சொல்லி கொடுக்கவும் ஆள் வர மாட்டான்

பிரமாணங்கள் பொய் ஆகும்.

அதனால் இன்பம் தரு பெரு வீடு.

.சுகபாவைகையே லஷணம்-  துன்பம் திரும்பி வராது

-லீலா -சாஷி பிரமம் கண்டனம் /அகில புவன

..சுருதி சிரச-பல நிரசனம் பண்ணி ஸ்ரீநிவாசே

-விசேஷ வாசகம் பக்தி ரூப .ஒரே ஸ்லோகத்தாலே

-மங்கள ஸ்லோகத்திலே அர்த்தம் எல்லாம் கொடுத்த அன்பன்

அனகன் –எண் நிறைந்த துக்கம்-நரகங்கள்- நெஞ்சினால்  நினைக்க முடியாத–பல சூழில் என்

-திட அத்யாவசியம் அருளுகிறார்

..சத்ய லோகமே புல்லுக்கு சமம் ராமானுஜர் திருவடிபெற்றவனுக்கு –எம்பார் ..

————————————————————————————————————————-

திருமலை நல்லான் சக்கரவர்த்தி ஸ்ரீ ராம கிருஷ்ணா ஐயங்கார் திருவடிகளே சரணம் .

பிள்ளை லோகம் ஜீயர் திருவடிகளே சரணம் .

திருவரங்கத் தமுதனார் திருவடிகளே சரணம் .

ஆழ்வார் எம்பெருமானார் ஜீயர் திருவடிகளே சரணம்.

அமுத விருந்து -இராமானுஜ நூற்றந்தாதி வியாக்யானம்-29-கூட்டும் விதி இன்று கூடும் கொலோ-இத்யாதி ..

November 2, 2012
பெரிய ஜீயர் அருளிய உரை
இருபத்து ஒன்பதாம் பாட்டு-அவதாரிகை -
எம்பெருமானார் திவ்ய குணங்களை உள்ளபடி அறிந்து இருக்கும் அவர்கள் திரள்களை
என் கண்கள் களிக்கும்படி கூட்டக் கடவ சூக்ருதம் இன்று கூடுமோ-என்கிறார் -
கூட்டும் விதி இன்று கூடும் கொலோ தென் குருகைப்பிரான்
பாட்டு என்னும் வேதப் பசும் தமிழ் தன்னை தன் பத்தி என்னும்
வீட்டின் கண் வைத்த இராமானுசன் புகழ் மெய் உணர்ந்தோர்
ஈட்டங்கள் தன்னை என்னாட்டங்கள் கண்டு இன்பம் எய்திடவே -29 -
தர்சநீயமான திரு நகரிக்கு நாதரான ஆழ்வார் உடைய பாட்டு என்று கொண்டு -பிரசித்தமாய் -
வேத ரூபமாய் -செம் தமிழால்-இருக்கிற திருவாய் மொழி யைத் தம்முடைய பக்தி யாகிற
வாசச்ஸ்தானத்திலே வைத்த எம்பெருமானார் உடைய -கல்யாண குணங்களை யாதாவாக
அறிந்து இருக்கும் அவர்களுடைய சமூஹங்கள் தன்னை என்னுடைய த்ருஷ்டிகள் ஆனவை
கண்டு சுகத்தை ப்ராபிக்கும்படியாக   -என்று கூடியும் -இப் பேற்றை நமக்கு சேர்விப்பதான
அவருடைய கிருபை இன்று கூடவற்றோ-
விதி-சூக்ருதம்
இவர் தமக்கு பேற்றுக்கு அடியான சூக்ருதமாக நினைத்து இருப்பது அத்தலையில் கிருபையை இறே-
இராமானுசன் புகழ் மெய் உணர்ந்தோர் ஈட்டங்கள் தன்னை தத் காலத்திலே காணா நிற்கச் செய்தே -
இங்கன் சொல்லுவான் என் என்னில் -காண்கிறதல் அன்று இவர்க்கு இப்போது அபேஷை -
கண்டால் கண்கள் அவிக்ருதமாய் இருக்கை அன்றிக்கே -இன்பம் எய்துகை -
அதுக்கடியான ப்ரேமம் எம்பெருமானார் அருளாலே விளைய வேணும் இறே -
அத்தாலே சொல்லுகிறார் -
உன் தொண்டர்கட்கே அன்பு உற்று இருக்கும்படி என்னை ஆக்கி அங்கு ஆட் படுத்து -107 – என்று இறே மேலும்
இவர் பிரார்த்தனை-
ஈட்டம்-திரள்
நாட்டம்-திருஷ்டி
————————————————————————————————————————–
பிழை லோகம் ஜீயர் அருளிய உரை
அவதாரிகை -கீழ்ப் பாட்டிலே -தம்முடைய வாக்கானது -எம்பெருமானாருடைய கல்யாண குணங்களுக்கு
அனந்யார்ஹமாய் விட்டது என்று அந்த ச்மர்த்தியை சொல்லி -அவ்வளவிலே சுவறிப் போகாதே -மேல் மேல்
பெருகி வருகிற அபிநிவேச அதிசயத்தாலே -இப்பாட்டில் -தர்சநீயமான -திரு குருகைக்கு நிர்வாஹராய் -
திரு வாய் மொழி முகத்தாலே -தத்வ ஹித புருஷார்த்தங்களை -சர்வருக்கும் உபகரித்து அருளின நம் ஆழ்வார்
உடைய திவ்ய சூக்தி மயமான வேதமாகிற செந்தமிழ் தன்னை -தம்முடைய பக்தி யாகிற கோயிலிலே
பிரதிஷ்டிப்பித்து கொண்டு இருக்கிற எம்பெருமானாருடைய கல்யாண குணங்களை உள்ளபடி
தெளிந்து இருக்கும் ஞாநாதிகர்கள் உடைய திரள்களை என் கண்கள் கொண்டு ஆனந்தித்து களிக்கும்படி
சேரக் கடவதான பாக்யம்  எப்போது லபிக்கும் என்று -ததீய பரந்தாமன ப்ரீதியை பிரார்த்தித்து அருளுகிறார் -
வியாக்யானம் -தென் குருகை பிரான் -தென் -தர்சநீயுமான என்னுதல் -தெற்கு திக்கிலே இருக்கிறது என்னுதல் -
குருகை -பரம பதத்தை சேர்க்கும் ஊர் என்னுதல் – பரம பதத்தோடு சமமான வைபவத்தை உடைய ஊர் என்னுதல் -
பிரான் -இப்படிப் பட்ட திரு நகரியிலே அவதரித்து லோகத்தார் எல்லாரும் உஜ்ஜீவிக்கும்படி -தத்வ ஹித
புருஷார்த்த தத் யாதாத்ம்யங்களை-திவ்ய பிரபந்த முகேன – உபகரித்த நம் ஆழ்வார் உடைய -
அன்றிக்கே -அவ்வூரிலே அவதரிக்கையாலே எல்லாருக்கும் அவர் உத்தேச்யமாய்  இருக்கிற
வழியாலே அவ்வூருக்கு உபகாரகர் -என்னவுமாம் -பட்டு என்னும் வேதப் பசும் தமிழ் தன்னை -
அவா வற்று வீடு பெற்ற குருகூர் சடகோபன் சொன்ன -என்றும் -தமிழ் மறைகள் ஆயிரமும் ஈன்ற
முதல் தாய் சடகோபன் -என்றும் சொல்லுகிறபடியே தென் குருகைப் பிரான் அருளிச் செய்த
பாட்டு என்று பிரசித்தமாய் -சாம வேத ரூபமாய் -செந்தமிழாய் இருக்கிற திரு வாய் மொழியை -
 தன் பத்தி என்னும் -அத்தை விஸ்மரித்தால் -ஒரு ஷணம் ஒரு கல்பம் போலே இருக்கும்படி

பண்ணக் கடவதான -பரம பக்தி யாகிற அதுவும் -தன் பக்தி -எல்லாருடைய பக்தி போல் அன்றிக்கே -
பகவத் ஸ்வரூப ரூப குண விபூதிகளை உள்ளபடி அறிந்த எம்பெருமானாருடைய ப்ரேமம் அவருடைய
ஞான

வைசத்யத்துக்கு தகுதியாய் இருக்கும் இறே -இப்படிப் பட்ட பக்தி யாகிற -வீட்டின் கண் வைத்த -
கண் -சப்தமி -வீடு -ஆவாசஸ்தானம் -அநர்கமான ரத்னத்தை செப்பிலே வைத்து கொண்டு இருப்பாரைப் போலே
தம்முடைய பக்தி யாகிற மகா ஸௌதத்திலே வைத்துக் கொண்டு இருக்கிற -இராமானுசன் புகழ் -திருவாய் மொழியை
சதா காலஷேபம் பண்ணியும் -அந்தரங்கருக்கு -சார்த்தமாக அத்தை உபதேசித்தும் -அந்தப் பாசுரங்களைக் கொண்டு
சாரீர சூத்ரங்களுக்கு வியாக்யானம் பண்ணியும் -பிள்ளானை இட்டு அதுக்கு வியாக்யானம் பண்ணுவித்தும் -இப்படிப்
பட்ட வைபவத்தை உடைய ரான எம்பெருமானாருடைய கல்யாண குணங்களை -மெய் உணர்ந்தோர் -மெய்யாக தெளிந்து
கொண்டு இருக்கிற பெரியார்கள் உடைய -ஈட்டங்கள் தன்னை -சம்சேவிதஸ் சம்யமிசப்த சத்யாபீடைஸ் சதுஸ் சப்ததிபிஸ்
சமேதை -அந்யை ரந்தை ரபி விஷ்ணு  பக்தைராச்தேதி ரங்கம் யதிசார்வ பவ்ம -என்கிறபடியே -சப்த சதி சந்க்யாதரான
யதிகளும் -ஆழ்வான் முதலிய முதலிகளும் – ஏகாங்கிகளும் –  அசந்க்யாதரான ஸ்ரீ வைஷ்ணவர்களும் -ஆண்டாள் முதலான
ஸ்ரீ வைஷ்ணவ ஸ்த்ரீகளுமாய்க் கொண்டு  திரளாய் இருந்துள்ள ததீயருடைய திரள்களை -ஈட்டம்-திரள்-
என் நாட்டங்கள்-சமாஸ்ரயண பர்யந்தம் ஈஷணத் த்ரயத்தையே பற்றி சுகிக்க நினைத்து இருக்கிற
என்னுடைய த்ர்ஷ்டிகள் –நாட்டம் -த்ர்ஷ்டி -கண்டு -கண்ணாரக் கண்டு சேவித்து -இன்பம் எய்திடவே -பண்ணின பின்பு
பூர்வ காலத்திலே தேக சம்பந்திகளாய் கொண்டு வருகிற சுக துக்கங்களை காற்க்கடை கொண்டு  இந்த ஜ்ஞாநாதிகர்
உடைய திரள்களைக் கொண்டு ஆனந்தத்தைப் பெறும் படி -கூட்டும் விதி என்று கூடும் கொலோ -சேர்க்கும்
பாக்யம் எப்போது லபிக்க வல்லதோ -விதி -சுக்ர்தம் -இது தமக்கு பேற்றுக்கு அடியான சுக்ர்தமாக  நினைத்து இருப்பது
அத்தலையில் க்ர்பை இறே -இராமானுசன் புகழ் -மெய் உணர்ந்தோர் ஈட்டங்கள் தன்னை தத் காலத்திலே காணா
நிற்கச் செய்தே இங்கனே சொல்லுவான் என் என்னில் -காண்கிறதல் அன்று  இப்போதைக்கு இவருடைய அபேஷை -
கண்டால் கண்கள் விக்ர்தமாகை அன்றிக்கே -இன்பம் எய்துகை -ப்ரேமம் –அதுக்கு அடியான ப்ரேமம் -எம்பெருமானார்
அருளாலே விளைய வேணும் இறே -அத்தாலே சொல்லுகிறார் -அன்றிக்கே மெய் உணர்வாவது -அசந்குசித  ஜ்ஞானம் -
அது ஒரு தேச விசேஷத்தாலே சேர்ந்த பின்பு வரக் கடவதாகையாலே -அப்படிப்பட்ட ஞானாவை சத்யத்தை
உடையரானவர்களுடைய திரளை இங்கே கண்டு பரி பூர்ண அனுபவம் பண்ணும்படியாக இப்பேற்றை
நமக்கு சேர்விப்பதான அவருடைய க்ர்பை எக்காலத்துக்கு கூட வல்லதோ என்னவுமாம் -
அத் திரள்கள் இவருக்கு சதா சேவ்யங்கள் ஆக இருந்தாலும் நித்ய அபூர்வங்களாயே இருக்கும் காணும் -
உன் தொண்டர்களுக்கே அன்புற்று இருக்கும் படி என்னை யாக்கி யங்கு ஆள் படுத்தே -என்று இறே
மேலும் இவருடைய பிரார்த்தனை -
————————————————————————————————————

அமுது விருந்து

அவதாரிகை
என் வாய் கொஞ்சிப் பரவும் எம்பெருமானார் குணங்களை உள்ளபடி உணர்ந்து உள்ளவர்களின்
திரளை என் கண்கள் கண்டு களிக்கும்படி செய்ய வல்ல பாக்கியம் என்று வாய்க்குமோ -என்கிறார் -
பத உரை -
தென் குருகை பிரான்-அழகிய திரு நகரிக்கு தலைவரான நம் ஆழ்வார் உடைய
பாட்டு என்னும் -பாட்டு என்று பேர் பெற்ற
வேதப் பசும் தமிழ் தன்னை -வேத வடிவமாம் செம் தமிழான திரு வாய் மொழியை
தன் பத்தி என்னும் -தம்முடைய பக்தி எனப்படும்
வீட்டின் கண் -இல்லத்திலே
வைத்த இராமானுசன் -வைத்து அருளிய எம்பெருமானார்
புகழ்-குணங்களை
மெய் உணர்ந்தோர் -உள்ளபடி அறிந்து இருக்கும் அவர்கள் உடைய
ஈட்டங்கள் தன்னை -குழாம் களை
என் நாட்டங்கள்-என்னுடைய கண்கள்
கண்டு  -பார்த்து
இன்பம் எய்திட -ஆனந்தம் அடையும் படி
கூட்டும் -இப் பேற்றினை கை கூடும்படி செய்யும்
விதி-பாக்கியம்
என்று கூடும் கொல்-என்று கிட்டுமோ -
வியாக்யானம் -
கூட்டும் விதி -
என்றேனும் பேற்றினைச் சேர்விப்பதான விதி -
இவர் தமக்கு பேற்றுக்கு அடியான பாக்யமாக நினைத்து இருப்பது -எம்பெருமானார் உடைய கிருபையையே -
ஆகையால்-விதி -இங்கே எம்பெருமானார் கிருபையையே -என்க -
தம்மாலும் எம்பெருமானாராலுமே விளக்க இயலாமையின் கிருபையை விதி என்றார் -
கூட்டும் விதி -என்பதனால்-அதன் விளைவு தவிர்க்க ஒண்ணாதது என்பது புலனாகிறது
-நம் ஆழ்வாரும் -விதி வாய்க்கின்று காப்பார் யார் -திருவாய் மொழி -5 1-1 – -என்று தவிர்க்க
இயலாமையை -ஐயோ கண்ண பிரான் அறையோ இனிப் போனாலே -என்று விளக்கி காட்டி
இருப்பது இங்கு உணரத் தக்கது -
என்று கூடும் கொலோ -
விதியின் விளைவில் ஐயம் இல்லை -பொறுத்து இருக்க முடியாமல் கூடுவது என்றோ-என்று
பதறுகிறார் -பதினான்கு ஆண்டும் நிரம்பியதும் வருகிறோம் -என்று பரதனுக்கு இராமபிரான் கெடு
குறிப்பிட்டது போலே -காலக் கெடு தெரிந்தால் ஆறி இருக்கலாம்  -என்று கருதுகிறார் -
தென் குருகை –பசும் தமிழ் தன்னை-
பாட்டாய பல பாடிப் பழ வினைகள் பற்று அறுத்து -திருவாய் மொழி – 10-6 2- – -என்றும்
குருகூர் சடகோபன் பாட்டாய தமிழ் மாலை ஆயிரத்துள் இப்பத்தும் -திருவாய் மொழி – -10 6-11 – – -என்றும்
குருகைப் பிரான் பாட்டு பிரசித்தம் -
தன் பத்தி என்னும் வீட்டின் கண் வைத்த
திருவாய் மொழி விஷயமாக எம்பெருமானாருக்கு ஏற்பட்ட பக்தி -திரு வாய் மொழிக்கு
குடி இருக்கும் இல்லமாக அமைந்தது -திருவாய் மொழி அன்றி -இருப்புக் கொள்ளாத நிலையே
எம்பெருமானார்   உடைய பக்தி -என்க -அதனை இல்லமாக கொண்டது திருவாய் மொழி என்பது எப்பொழுதும்
பேர் அன்புடன் அனுசந்திகப் படுவது என்னும் கருத்து கொண்டது இவ் இல்லத்துக்கு தனி சிறப்புண்டு -அதுதோன்ற
தன் பத்தி என்னும் வீடு -என்றார் -
பிறர் கன்னம் இட ஒண்ணாமை இவ்வீட்டுக்கு தனி சிறப்பு
பிறர்-பிரமாணமான வேதத்தை தூஷிப்பவர்களும் பிரமேயான இறைவனைத் தூஷிப்பவர்களும் -
அவர்கள் கள்ளம் இடாமை யாவது அவர்கள் காதில் விழாமை வீட்டில் பிறர் -திருடர்-கன்னமிட்டால்
 உட் புக்குக் கெடுத்து விடுவர் அன்றோ – எம்பெருமானார் பக்தி உடன் தாம் பேணி பிறர் கன்னம் இடாதாவாறு
தம் சீடர்களுக்கு அதன் பொருளை உபதேசித்து பிள்ளான் வாயிலாக உரை வரைந்தும் பிறர் கைபட்டுக் கெடாதவாறு
திருவாய் மொழியை தம் சம்ப்ரதாயத்துக்கு
உரிய தாக்கியதை அமுதனார் இங்கனம் வருணிக்கிறார் -என்க -
புகழ் மெய் உணர்ந்தோர் ஈட்டங்கள் தன்னை -
புகழ் திருவாய்மொழியை வீட்டுன் கண் வைத்தமையால் வந்தது -
கண்ணனைப் பெற்று எடுத்தால் தேவகி-
ஆயின் வளர்த்து விளையாட்டு ஒன்றும் கண்டிடப் பெற்று இலள்
அந்த கண்ணனை வளர்த்தாள் அசோதை
அத்தெய்வ நங்கை எல்லாம் பெற்றாள்
அது போல திருவாய் மொழியை ஈன்று எடுத்த முதல் தாய் சடகோபன்
அத்தாய் அதன் வளர்ச்சியை கண்டிலள்
அதனை வளர்த்த தாய் இராமானுசன்
அதன் விளையாட்டு எல்லாம் கண்டிடப் பெற்ற பெருமையால் வந்தது அவரது புகழ்-
கண்ணன் குழந்தை யாய் இருந்தும் அதி மானுஷமாக விளையாடினது போல திருவாய் மொழியும்
எளிய செம் தமிழாய அமைந்தும் வட மொழியில் அமைந்து தெளிவி படாத மறைகளை தெளிவு படுத்தியும் -
வேத வியாசர் இயற்றிய பிரம சூத்தரதிற்கு உண்மைப் பொருளை உணர்த்தியும் -
கட்புலனாகாத இறைவனை காணுமாறு முன்னே கொணர்ந்து நிறுத்தியும் -
அதி வேதமான -வேதத்தை விஞ்சின -விளையாட்டுக்கள் புரிவதை எல்லாம் கண்டிடப் பெற்றமையால்
அசோதை போல் எம்பெருமானார் புகழ் படைத்தவர் -என்க -
ஈன்ற முதல் தாய் சடகோபன்
அவரை அடுத்து வளர்த்த இதத்தாய் எம்பெருமானார்
இராமன்-ஈன்ற சடகோபன்
அனுசன்-அவரை அனுசரித்து வந்த இதத்தாய்   இராமானுசன் -என்று -அறிந்து இருப்பவர்கள் புகழை
மெய்யாக உணர்ந்தவர்கள் என்க -
ஈட்டங்கள் தன்னை -
ஏழு நூறு சந்நியாசிகளும் எழுபத்து நான்கு சிம்ஹாச நாதிபதிகளும் அளவு இறந்த ஸ்ரீ வைஷ்ணவர்களும்
திருவரங்கத்தில் எம்பெருமானாரை சார்ந்து உள்ளமையின் ஈட்டங்கள் என்கிறார் -
தன்னை-ஒருமை பன்மை மயக்கம் -
என் நாட்டங்கள்   கண்டு இன்பம் எய்திடவே -
நாட்டங்கள் என்று வேண்டாது கூறினார் -
இவ் ஈட்டன்களை காணாத நாட்டங்கள் பயன் அற்றன என்று தோற்றற்கு -
மெய்யடியார்கள் தம் ஈட்டம் கண்டிட கூடுமேல் அது காணும் கண்பயனாவதே -பெருமாள் திருமொழி – – 2-1 -
என்றார் குலசேகரப் பெருமாள்-
எம்பெருமானார் காலத்திலே அவர் பக்கலிலே அமுதனார் இருப்பவர் ஆதலின்
காண்கையில் அன்று இவர்க்கு தேட்டம்-கண்டதும் களிப்பினால் கண்கள்
மலர்ந்து இன்புறுதல் இவருக்கு தேட்டம் -இன்புறுதலுக்கு அடியான அன்புடைமை
எம்பெருமானார் அருளாலே தமக்கு வாய்க்க வேணும் -என்கிறார் -
உன் தொண்டர்கட்கே அன்பு உற்று இருக்கும்படி என்னை ஆக்கி அங்கு ஆட்படுத்தே -என்று
மேலும் இவர் பிரார்த்திப்பது காண்க -
————————————————————————————————————————-
அடியேன் கேள்வி ஞானத்தினால் ஜல்பித்தது -

ஸ்வாமி அடியார் அளவும் பக்தி வளர அமுதனார் ..

–அருளிய நம் ஆழ்வார் நினைவு

-ததீய சேஷத்வம் -ஆழ்வார் உடன் சேர்த்து ஸ்வாமி அடியார் உடன்-சங்கிலி பிணைப்பு

..இன்பம் எய்திட…தென் குருகை பிரான் பாட்டு என்னும் வேதம் பசும் தமிழ் தன்னை

தன் பக்தி என்னும் வீட்டின் கண் வைத்தார் ஸ்வாமி

அவரின் புகழை மெய்யாக உணர்ந்தோர் -கூட்டங்களை அமுதனார் பார்வை பட்டு -நாட்டங்கள் கண்டு

– விதி என்று கூடும் கொலோ..பதறுகிறார் துடிக்கிறார்..கண்டு இருக்கிறார் ஏன் துடிக்கிறார் ?

பார்ப்போம்..கூட்ட கடவ சுக்ருதம் பாக்கியம் -இன்று கூடுமோ.

சாஷாத்  புண்யமே  ராமன்- கிருஷ்ணன் தர்மம் சனாதனம்.

. தனியாக புண்யம் வேறு இல்லை . எல்லாம் கைங்கர்யம்..

அமுதனார் ராமனுஜரின் அருள்- விதி -என்கிறார்..உள்ள படி அறிந்தவர்களின் திரளை

….பொன் அரங்கம் என்றால் மயலே பெருகும்.. நவ கிரந்தம் -உணர்ந்தோர்..

பர காலன் -மெய் உணர்ந்தோர்..ஐயோ ..விதி வைக்கின்றது காப்பர் யார்-

கண்ணனின் அருளே விதி ஆழ்வாருக்கு

..ஸ்வாமி கிருபையால் தான் அடியாரடி கிட்டும்.

.அடியார்க்கு என்னை ஆட் படுத்த விமலன்-அரங்கன் இடம் கேட்டது போல..

பரதனும் துடித்து இருந்தார்– 14  ஆண்டுகள் என்று தெரியும் அது கூட தெரிய வில்லை

நமக்கு..ஜன்மங்கள்  பல காத்து இருக்கிறோம்.

.தென்-தர்சநீயமான-அழகு-தர்சனத்துக்கு தர்சநீயமான

ஆழ்வாரை காட்டி கொடுத்த மகாத்மயம் .தென் திசை நோக்கி கை கூப்புகிறோம்.-திரு வாய் மொழி தோறும்

.பாட்டு என்னும்  -இசை என்பதால் -ஸ்வாமி யை ஈர்க்க காரணம் இசைப்பா தானே

..மதுரகவி-பாவின் இன் இசை பாடி திரிவனே

-பெரியவர் சீரை கொண்டு..வேத ரூபமாய்/ செந்தமிழாய் இருக்கிற -பசுமை-வேதம் போல இல்லை

கேட்டு ஆரார் வானவர்கள். செவிக்கு இனிய சென்சொல்லே– கேட்பவர்கள் தான் வானவர்கள்

தன் பக்தி என்னும்-தம் உடைய பக்தி– இது தான் வீடு..

பாட்டை குடி வைக்கிறார்-தன்பக்தி -வீட்டின் பெயர்..புகழ் கல்யாண குணங்களை

மெய் உணர்ந்தோர் யாதாம்ய ஞானம்–அறிந்து அறிந்து தேறி தேறி–உள் பொருளை உணர்ந்து

.அவர் உடைய கிருபை என்று தலை மேல் விழும்

..பேற்றுக்கு அடியாக நினைத்து இருப்பது அவர் உடைய கிருபை தான்.

.தத் காலத்தில்   இருந்தும் நேராக கண்டும்-இப்படி அமுதனார் கேட்பது அவர் கிருபையால் பக்தி வளர தானே

கண்கள் மலர்ந்தே இருந்து இன்பம் எய்துகை-

ஆத்மா இருக்கும் அளவும் இந்த அன்பு -பக்தி -இங்கும் அங்கும் நித்யமாக இருக்க

- அதுக்கு அடியான ப்ரேமம் ஸ்வாமி அருளாலே கிடைக்க பிரார்த்திக்கிறார் இதில்

உன் தொண்டர்கட்கே  அன்பு உற்று இருக்கும் படி என்னை ஆக்கி அங்கு ஆட் படுத்து -107-மேலும் இவர் பிரார்த்தனை

-ஈட்டம் =திரள்/நாட்டம் =திருஷ்டி-கண்கள் படைத்த பயனே ஈட்டம் காண்பது தான் நாட்டம் இருக்கணும்

அடியார் தம் ஈட்டம் ..கண் பயன் ஆவதே -

ஆடி ஆடி அகம் கரைந்து –நாடி நாடி நரசிங்கா -அடியார் சேர்க்கைக்கு பிரார்த்திக்கிறார் ஆழ்வாரும் அவன் இடம்

-திருடன் திருடி கொண்டு போனால் ராஜ இடம் புகார் பண்ணுவது போல.

.இங்கு எதிராஜர் இடம் அமுதனார் அதையே பிரார்த்திக்கிறார்

புகழ் ஒன்றும்  அன்றி-அனந்யார்கம் முன்பு சொல்லி

-பிரான் -உபகாரர் தத்வம் ஹிதம் புருஷார்த்தங்களை அருளிய உபகாரர்

அடியார் குழாம் கண்டு –ஆனந்தம் பட்டு களித்து-இருக்க பிரார்த்திக்கிறார்

குருகை -பரம பதத்தை சேர்க்கும் ஊர் என்னுதல்

–பரம பதத்தை சமமான வைபவம் உடையது.

.குன்ற மாட திரு குருகூர்   செம் பொன் மாட குருகூர்

உலகத்துக்கு உபகாரர் ..தத்வ ஹிதம் -புருஷார்த்தம் இவற்றை பற்றிய யாதாம்ய அர்த்தம் அருளி .

.அவதரித்து அந்த வூருக்கு உபகாரகர்

.உத்தேசம் அது என்பதால்..திவ்ய தேசம்  அப்புறம் -பெருமாள் அப்புறம்ஆழ்வார் பிரபந்தம் ஆச்சார்யர் வ்யாக்யானங்கள் க்ரமம்

புகுந்த இடத்துக்கு பெருமை சேர்க்கணும் ஸ்வாமி ஆழ்வார் திருவடி-மாறன் அடி பணிந்து உய்ந்தவர்

நாம் ஸ்வாமி திருவடி. சேர்ந்து இருக்கணும்..

அமலன் ஆதி பிரான்-உலகத்துக்கு ஜகத் காரணன் என்று காட்டி கொடுத்தவன்

அடியார்க்கு ஆட் படுத்திய உபகாரன்

சாம வேத ரூபமாய்-பாட்டு

பாட்டு என்ற வேதம் -சாமம் தமிழ் ஆக்கினார்..தன் பத்தி என்னும்

-பரம பக்தி-அறிகை பார்வை அடைதல் -ஞான தரிசன பிராப்தி -மூன்று தசைகளும் சுவாமிக்கு

ஒரு பகல் ஆயிரம் வூழி யாலோ- ஷணம் கூட அனுசந்திக்காமல்  இருக்க முடியாது சுவாமிக்கு

இதனால் தன் பக்தி-என்கிறார்.

பக்தி -ஞானம் பரி பக்குவம் அடைந்து பக்தி -விதுரச்ய மகா மதி -.

.ஸ்வாமி ஞானம் -மிக பெரிய -வளர்ந்த -நவ ரத்ன க்ரந்தம் அருளி ஆயிரம்

ஜைனர்களை மாற்றி. இதை பக்தியாக மாற்ற

..ஞானம் திடம் ஆக ஆக உருக வைப்பது கஷ்டம் தானே .

.ஞான யோஹத்தில் தலைவர் இருந்தாலும்

- முதலி ஆண்டான் பெரிய பெருமாளுக்கு நாவ பழமும் தயிர் சாதமும் பிரசாதம்  சேர்ந்து கொடுத்ததால்

பெரிய பெருமாளுக்கு  சளி பிடிக்கும் -என்று உணர்த்தியவர்

-பக்தி-வீடு- நம் கண்ணன் -ரஷிகிறது .தன் பக்தி -என்னும் வீட்டில் வைத்து -வளர்த்த இத தாய்

..வீட்டிலே- வீட்டின் கண்…ரத்னத்தை செப்பிலே வைப்பது போல

..பக்தி தான் பொன் -திரு வாய் மொழி ரத்னம்..

செப்பு  பெட்டகத்தில்  வைத்தால் போல..

அர்த்தத்துடன் உபதேசித்தும்-தூஷிப்பார்களுக்கு இல்லாமல்..கன்ன கோல் வைக்காமல் அந்தரங்கமாக ..

பிரம சூத்த்ரங்களை   இது கொண்டே ஒருங்க விட்டும்.

. பிள்ளானை  விட்டு வியாக்யானம் பண்ணுவித்தும்

…மெய் உணர்ந்தோர்-

ராமன்   சடகோபன் -போல்வார் -உணர்ந்தோர்

ராமானுஜர் -மெய் உணர்ந்தோர்

தேவகி- நம் ஆழ்வார் –யசோதை -ராமானுசர்– கண்ணன் -திருவாய் மொழி-

வையம் எழும் கண்டாள்  பிள்ளை வாய் உள்ளே-

வேதம் காண முடியாத அந்த தொல்லை இன்பம்  இறுதி கண்டவள் யசோதை பிராட்டி தானே

நாலு வேதங்களையும் பார்த்தார்-வையம் போல-

.ஆழ்வார் பாசுரமே- பவ சாகரம் முடிக்கும்

விளையாட்டை ஆழ்வார் பார்க்க வில்லை வளர்த்தவர் ஸ்வாமி பார்த்தார் ..

700சன்யாசிகள்  12௦௦௦ ஸ்ரீ வைஷ்ணவர்கள் 74 சிம்காசனாதி பதிகள் கூடி இருக்கிறார்கள்

-பகல் ஓலக்கம் இருக்கிறார்..பரமபாகவதர்கள் .சமாச்ரண்ய பர்யந்தம்

முன்பு மண் பெண் ஆசை கொண்ட கண்கள் -தேக சம்பந்திகள் -கண்டு துன்பம் எய்தினேன் இது வரை

..இன்று அடியவர்கள் உடன் சேர்ந்து -அத்தலையில் கிருபையாலே -ஆத்ம சம்பந்தம்

மலர்ந்து இன்பம் அடைதல் பிரேமம்  நிலைத்து இருக்க

–பொய் நின்ற இந்த ஞாலத்திலே – இங்கு -மெய் உணர்ந்தோர் -ஈட்டம் கண்டு

தேச விசேஷத்தில் கிடைக்க வேண்டியதை இவர்கள் இங்கே கண்டு அனுபவிக்க

-அப்படி பட்ட சேர்க்கை .ஆனந்தம் -நித்ய அபூர்வம்

அப் பொழுதைக்கு அப் பொழுது ஆரா அமுதமாய் இருக்கும் படி கிருபை வேண்டுகிறார்–

——————————————————————————————

திருமலை நல்லான் சக்கரவர்த்தி ஸ்ரீ ராம கிருஷ்ண ஐயங்கார் திருவடிகளே சரணம் .

பிள்ளை லோகம் ஜீயர் திருவடிகளே சரணம்

திருவரங்கத் தமுதனார் திருவடிகளே சரணம் .

ஆழ்வார் எம்பெருமானார் ஜீயர் திருவடிகளே சரணம்.


Follow

Get every new post delivered to your Inbox.

Join 68 other followers