அமுத விருந்து -இராமானுஜ நூற்றந்தாதி வியாக்யானம்-59-கடளவாய திசை எட்டினுள்ளும்-இத்யாதி ..

November 2, 2012
பெரிய ஜீயர் அருளிய உரை
ஐம்பத்தொன்பதாம் பாட்டு-அவதாரிகை -
இவர் இப்படி வித்தராகிற இத்தைக் கண்டவர்கள் -இவர் இது செய்திலர் ஆகிலும் -சேதனர்
பிரமாணங்களைக் கொண்டு நிரூபித்து -ஈஸ்வரன் சேஷி-என்று அறியார்களோ -என்ன -
கலியுக பிரயுக்தமான அஞ்ஞான அந்தகாரத்தை எம்பெருமானார் போக்கிற்றிலர் ஆகில்
ஆத்மாவுக்கு சேஷி ஈச்வரனே என்று நிரூபித்து ஒருவரும் அறிவார் இல்லை-என்கிறார் .
கடளவாய திசை எட்டினுள்ளும் கலி யிருளே
மிடை தரு காலத்து இராமானுசன் மிக்க நான்மறையின்
சுடர் ஒளியால் அவ் இருளைத் துரந்திலனேல் உயிரை
யுடையவன் நாரணன் என்று அறிவார் இல்லை யுற்று உணர்ந்தே – -59 -
சதுச்சாகர பர்யந்தமான சர்வ திக்குகளிலும் கலி பிரயுக்தமான அஞ்ஞான ரூப தமச்சே நெருங்கி
வர்த்திக்கிற காலத்திலே எம்பெருமானார் -சர்வ பிரமாண உத்க்ருஷ்டமான சதுர் வேதத்தின் உடைய
நிரவதிக தேஜச்சாலே -அந்த தமச்சை ஒட்டிற்று இலர் ஆகில் -ஆத்மாவுக்கு சேஷி யானவன் -
தன்னை ஒழிந்தது அடங்கலும் தனக்கு பிரகாரமாக -தான் பிரகாரயாய் இருக்கையாலே -நாராயண -
சப்த வாச்யனானவன் என்று கொண்டு -உற்று அனுசந்தித்து -அறியத் தக்கார் இல்லை .
மிடைதல்-நெருங்குதல்
சுடர் என்றும் ஒழி என்றும் பர்யாயமாய் -மீமிசைச் சொல்லாய் -மிக்க ஒழி -என்றபடி -
துரத்தல்-ஒட்டுதல் .
———————————————————————————————————————–
பிள்ளை லோகம் ஜீயர் அருளிய உரை
அவதாரிகை -எம்பெருமானார் வேத உத்தாரணம் பண்ணி அருளினார் என்றும் -தத் அர்த்த
உத்தாரம் பண்ணி அருளினார் என்றும் கீழ் எல்லாம் படியாலும் சொன்னீர் –அவர் இப்படி செய்தார் ஆகிலும் -
பிரமாதக்களான சேதனரும் நித்தியராய் -பிரமாணங்களான  வேதமும் நித்தியமாய் இருக்கையாலே -அவர்கள்
அந்த வேதத்தை அடைவே ஓதி -தத் ப்ரதிபாத்யனான நாராயணனே ஆத்மாக்களுக்கு சேஷி என்று தெளிந்து -
உஜ்ஜீவிக்கலாகாதோ என்று சொன்னவர்களைக் குறித்து -கலி இருளானது லோகம் எல்லாம் வியாபித்து
தத்வ யாதாம்ய ஜ்ஞானத்துக்கு பிரதிபந்தகமாயிருக்கையாலே   -எம்பெருமானார் திருவவதரித்து -சகல
சாஸ்திரங்களையும் அதிகரித்து -அவற்றினுடைய நிரவதிக தேஜச்சாலே அந்த கலி பிரயுக்தமான அஞ்ஞான
அந்தகாரத்தை ஒட்டிற்றிலர் ஆகில் -நாராயணன் சர்வ சேஷி என்று இந்த ஜகத்தில் உள்ளோர் ஒருவரும்
அறியக் கடவார் இல்லை என்கிறார் -
வியாக்யானம்  -

கடல் அளவாய திசை எட்டின் உள்ளும் -சதுஸ் சாகர பர்யந்தமான அஷ்ட திக்குகளின் உடைய
ஆந்த்ரமான பிரதேசம் எல்லாம் –சதுஸ் சமுத்திர முத்ரிமான பூமிப் பரப்பு எல்லாம் என்றபடி -கலி இருளே
மிடை தரு காலத்து -கலேர்த்தோஷநிதே -என்னும்படியான -கலி புருஷன் தன்னுடைய ஸ்வ பாவத்தாலே
லோகத்தார் எல்லார்க்கும் ஞான பிரம்சத்தைப் பண்ணி வித்தும் -சன்மார்க்கத்தை மூலையடியே நடப்பித்தும் -
போருகையாலும் தத் பிரயுக்தமான அஞ்ஞா நத்தாலே நெருங்கி எங்கும் ஒக்க வியாபித்துக் கொண்டு
வர்த்திக்கும் காலத்திலே–கலி சாம்ராஜ்யம் பண்ணுகிற காலத்திலே என்றபடி -மிடைதல் -நெருங்குதல்
இராமானுசன் -விண்ணின் தலை நின்றும் மண்ணின் தலத்து உதித்த எம்பெருமானார் -மிக்க நான் மறையின் -
மிக்க வேதியர் வேதத்தின் உட்-பொருள் -என்றும் –சுடர்மிகு சுருதியுள் – என்றும் சொல்லுகிறபடியே சர்வ பிரமாண
உத்கர்ஷ்டமாய் -சர்வேச்வரனுடைய ஸ்வரூப ரூப குண விபூதிகளை அடைவே பிரகாசிக்கக் கடவதாய் -
அபௌருஷமாய் -நித்ய நிர்தோஷமாய் -ரிக் யஜூர் சாம அதர்வண ரூபேண நாலு வகைப்பட்டு இருக்கிற
வேதத்தினுடைய -சுடர் ஒளியால் -சுடர் மிகு ஸ்ருதியாகையாலே அந்த வேதத்தின் உடைய சுடர் வளர்ந்து
அவைதிக சமயங்களை எல்லாம் நிர்மூலமாக்கி -பின்னையும் மேல் மேல் என ஒளி நெருங்கி வருகையாலே
சுடர் ஒளி -என்று பிரயோக்கிகிறார் -அப்படிப்பட்ட நிரவதிக தேஜச்சாலே -அவ்விருளை -அஞ்ஞான திமிராந்தச்ய -
அஞ்ஞானத் வாந்த ரோதாத் -என்கிறபடியே கலி புருஷனாலே ப்ரவர்த்திக்கப் பட்ட பாபங்களாலே உண்டாய்
இருக்கிற அஞ்ஞான அந்தகாரத்தை -துரந்து இலனேல் -பிரமாணமும் அநாதியாய் நித்தியமாய் -பிரமாதக்களும்
அநாதியாய் நித்தியமாய் -காலமும் அநாதியாய் நித்தியமாய் -கொண்டு இருந்தாலும் ஒருத்தர் ஆகிலும்
வேதார்த்ததை சுயமாகவே தெளிந்து உஜ்ஜீவித்தார் என்று ஒரு சாஸ்திரமும் சொல்லக் கேட்டதில்லை -

யஸ்ய தேவே பராபக்திர் யதாதே வேததா குரவ தஸ்யை தேகதிதா  ஹ்யர்த்தா பிரகாசந்தே மகாத்மன -
என்றும் ஞானா ஞ்ஜனசலாகயா -என்றும் சஷூ ருன்மீலிதம் எனதச்மைத த்குரவே நம –  நாராயணோ
பிலிக்ர்தம் யாதிகுரோ பிரச்யுதச்ய துர்ப்புத்தே -என்றும் -கமலம் ஜலதா பேதம் சோஷயதிரவிர் ந் தோஷயதி -
என்று ஸ்ருதி ஸ்மரதி யாதிகளிலே சொள்ளப்படுகையாலும் -என்றும் அனைத்து உயர் க்கும் ஈரம் செய் நாரணனும்
அன்று தன் ஆரியன்  பால் அன்பு ஒழியில் நின்ற புனல் பிரிந்த பங்கயத்தை பொங்கு சுடர் வெய்யோன் அனல்
உமிழ்ந்து  தான் உலர்த்தி யற்று -என்று அருளாள பெருமாள் அருளிச் செய்கையாலும் -ஸ்வ அபிமானத்தால்
ஈஸ்வர அபிமானத்தை குலைத்து கொண்ட இவனுக்கு ஆசார்ய அபிமானம் ஒழிய கதி இல்லை என்று பிள்ளை
பலகாலம் அருளிச் செய்யக் கேட்டிருக்கையாய் இருக்கும் -என்கையாலே -சும்மனாதே கை விட்டோடி தூறுகள்
பாய்ந்தனவே -என்கிறபடி ஓடிப் போம் படி பண்ணுகை அன்றிக்கே -அவரவர் விதி வழி அடைய நின்றனரே -என்று
தடஸ்தனாய் இருந்து கொண்டு அந்த அஞ்ஞான அந்தகாரத்தை போக்குகைக்கு கர்ஷி பண்ணாதே ஒழிந்தால் -
துரத்தல் -ஒட்டுதல் -உயிரை உடையவன் நாரணன் என்று -

பதிம் விஸ்வத்யாத்மேச்வரம்-என்றும் யச்சகிம் கிஜ்ஜகத் யச்மிந்தர்ச்தேச்ய  ச்ரூயதேபிவா -அந்தர்பஹிஸ்ஸ
தத் சர்வம் வ்யாப்ய நாராயண ஸ்தித -என்றும் -நிகரில் புகழாய் உலகம் மூன்று உடையாய் -என்றும்
ய தண்ட மண்டாந்தர கோசரம் சயத்த சோத்தரான்ய வராணா நியா நிச -குணம் பிரதானம் புருஷம் பரமம் பதம்
பராத்பரம் பிரம்ம ச தேவி பூதய -என்றும் சொல்லுகிறபடியே தன்னை ஒழிந்தது அடங்கலும் பிரகாரமாய்
தான் பிரகாரியாய் இருக்கையாலே நாராயண சப்த வாச்யனான சர்வேஸ்வரன் இந்த த்ரிவித சேதன
வர்க்கத்தையும் தனக்கு சேஷமாக உடையானாய் இருப்பான் என்று -உற்று -அத்யவசித்து -விசதமாக தெளிந்து கொண்டு -
அறிவார் இல்லை -அறியத் தக்கார் இல்லை -பிபேத்  அல்ப்ஸ் ருதாத் வேதொமாமயம் பிரதியிஷ்யதி -என்கையலே
அத்தாலே ஸ்வரூப நாசமே சித்திக்கும் இத்தனை ஒழிய ஸ்வரூப சித்தி இல்லை என்றது ஆய்த்து -
நிரா லோகே லோகே நிரவதி பர சிநேக பரிதோ யதிஷ்மா பரத்தீ போயதி  ந கலு ஜாஜ்   வல்யத இஹா -
அஹம்காரத்வாந்தம் விஜயதுகதம் காரமநகா  க்ர்தஸ் தத்யா லவ்லகம் குமதிமதபா தாள குஹாம் -என்று
இவ்வர்த்தைத்தை அபியுக்தரும் அருளிச் செய்தார் இறே -
——————————————————————————————————————-

அமுது விருந்து

அவதாரிகை -
அத்வைதிகளை இங்கனம் வாதில் வென்றிலர் ஆயினும் -அறிவாளர்கள் பிரமாணங்களைக் கொண்டு -
நாராயணனே ஈஸ்வரன் ஆதலின் உலகமாம் உடலை நியமிக்கும் ஆத்மா வான சேஷி என்று அறிந்து கொள்ள
மாட்டார்களோ -என்று தமது ஈடுபாட்டை கண்டு கேட்பாரை நோக்கி -கலிகால வேதாந்தங்கள் ஆகிய
அத்வைதங்களாம் அக இருள் உலகு எங்கும் பரவி உள்ள இக் கலி காலத்தில்
-எம்பெருமானார் அவ் விருளைப் போக்காவிடில் –ஆத்மாவுக்கு ஆத்மாவான செஷிஈச்வரனே -என்று எவரும்
நிரூபித்து அறிந்து இருக்க மாட்டார்கள்-என்கிறார் .
பத உரை
கடல் அளவு ஆய -நாலு புறங்களிலும் கடலை எல்லையாக கொண்ட
திசை ஏட்டின் உள்ளும் -எட்டு திசைகளிலும் -அதாவது -எல்லா இடங்களிலும்
கலி இருளே -கலி காலத்தில் நேர்ந்த அத்வைத அஞ்ஞானமாம் அக இருளே
மிடை தரு காலத்து -நெருங்கி உள்ள வேளையிலே
இராமானுசன் -எம்பெருமானார்
மிக்க -பிரமாணங்களில் சிறந்த
நான்மறையின் -நான்கு வேதங்களின் உடைய
சுடர் ஒளியால்-சிறப்பு வாய்ந்த பிரகாசத்தினால்
அவ்விருளை-அந்த அக இருளை
துரந்திலன் ஆகில் -ஓட்ட வில்லை யானால்
உயிரை உடையவன் -ஆத்மாவுக்கே செஷியான ஆத்மாவே இருப்பவன்
நாரணன் என்று -நாராயணன் என்று
கற்று உணர்ந்து -கவனித்து ஆராய்ந்து
அறிவார் இல்லை-தெரிந்து கொள்வார் இல்லை
வியாக்யானம் -
கடளவாய —மிடை தரு காலத்து
கடல் அலைவாய திசை ஏட்டின் உள்ளும் -கடல் சூழ்ந்த பூ மண்டலம் எங்கும் -என்றபடி-
அங்கே பரவி நெருங்கி நின்றது கலி இருள் .
வானகமாய் இருப்பின் -அல்லது கிருத யுகமாய் இருப்பின் -நாரணனை உயிரை உடையவன்
என்று உற்று உணர்ந்து அறிவார் இருப்பார் .அங்கன் இன்றி -இருள் தருமமா ஞாலத்தில் -
கலி இருளும் பரவி -நெருங்கி இருத்தலின் -உற்று உணர்வார் இலர் ஆயினர் -என்க -
கலவ் ஜகத்பதிம் விஷ்ணும் சர்வஸ்ரஷ்டார மீச்வரம் நார்ச்ச யிஷ்யந்தி மைத்ரேய
பாஷண்டோபஹதா ஜனா -என்று
மைத்ரேயனே-கலி காலத்தில் மத நம்பிக்கை அற்றவர்களால் கெடுக்கப்பட்ட ஜனங்கள் உலகிற்கு சேஷியும்
அனைவரையும் படைப்பவனும் -நியமிப்பவனுமான விஷ்ணுவை வழி படப் போவது இல்லை-என்றபடி .
கலி காலத்தில் இறைவனை உள்ளபடி அறிய மாட்டாத இருள் உடைமை விஷ்ணு புராணத்தில்
பேசப் பட்டு உள்ளமை -காண்க -
எம்பெருமானார் காட்டி யருளிய பிரதான பிரதி தந்திரமாகிய சரீர -ஆத்மா பாவ ரூபமான சம்பந்தத்தை
அவர் காட்டா விடில் இந்நில உலகில் கலி காலத்தில் எவர் தான் அறிய வல்லார் -
பிரதான பிரதி தந்திரமாவது மற்றையோரிசையாது -நம் மதத்தவரே முக்கியமாக
ஏற்கும் பொருளாகும் .
அந்திம யுகே கச்சித் விபச்சித் தம் யதி வித்யாத் -என்று
கடைப்பட்ட யுக காலத்திலே -எம்பெருமானார் அருளிய பிரதான பிரதி தந்திரமான இந்த சரீர ஆத்மா பாவ ரூப
சம்பந்தத்தை ஒரு புலவர் பெருமான் அறிவானே ஆகில் -என்று வேதாந்த தேசிகனும் காலையில் அறிய
முடியாமையை காட்டினார் .அபெதத்தையே பற்றி நின்று -இதனை அறிய மாட்டாத
அத்வைதிகளைகளைப் பிரம மீமாம்சகர் என்றார் ஸ்ரீ பராசர பட்டரும் கலி யிருளே மிடை தரு காலத்து -

சிறிதும் வெளிச்சம் இன்றி இருள் அடர்ந்த காலத்தில்
நிராலோகே லோகே -வெளிச்சம் இல்லாத உலகிலே -என்றார் வேதாந்த தேசிகனும் யதிராஜ சப்ததியிலே
மிடைதரு -துணை வினை
மிக நான் மறையின் –துரந்து இலேனேல்
பிரமானங்களுக்குள் சிறந்தமை பற்றி மிக்க நான் மறை என்றார்
 சுடர் ஒளி-மீமிசை  என்பது போலே மிகுதியில் இரட்டிப்பு
அளவற்ற நான்மறை அளவை -பிரமாண -ஒலியால்-கலி இருளைத் துரத்தினார் எம்பெருமானார் -என்க .
வேதாந்த தேசிகன் -எம்பெருமானார் ஆகிய ஒளி விளக்கே இருளைத் தொலைத்ததாக -
நிராலோகே  லோகே நிருபத்தி பர சிநேக பரிதோ யதிஷ்மாப்ருத் தீப -என்று
வெளிச்சம் அற்ற உலகில் இயல்பாய் அமைந்த இறை பக்தியாம் நெய் நிறைந்த எதிராஜராம்
குன்றில் இட்ட விளக்கு -என்று அருளிச் செய்து இருப்பது இங்கு நினைவுக்கு வருகிறது .
சிறையிலே நள் இருள் கண் -ஞானத்தின் ஒளி உருவான கண்ணன் என்னும்
ஆயர் குலத்தினில் தோன்றும் அணி விளக்கு வந்தது -வெளிச்சம் அற்ற நில உலகில்
கலி இருள் மிடை தரு காலத்தில் -பிரபன்ன குலத்தினில் யதிராஜர் எண்ணு குன்றில் இட்ட
விளக்கு வந்து ஜ்வலித்தது .
நான்மறை -என்றும் இருப்பினும் -அம மறையின் சுடர் ஒளி -கொண்டு இருளைத்
துறக்கும் திறமை எம்பெருமானார் ஒருவருக்கே உள்ளது என்க -

அவ்விருள் -அந்த மிடை தந்த கலி இருள் -வெகு தொலைவில் போய் விட்டமை பற்றி-
அதனை காணாது -அவ்விருள்-என்கிறார் -தத் இதி பரோஷே விஜா நீயாத் -என்று
அது என்னும் சுட்டி கண்ணுக்கு புலப்படாத இடத்தில் கொள்ள வேண்டும் -என்றது காண்க
இனி மிடை தரும் இருளின் கொடுமை பற்றி -அவ்விருள்-என்கிறார் ஆகவுமாம்-
தேசதொஷத்தலும் -கால தோஷத்தாலும் -நேர்ந்த அறியாமை தொலைந்தது -என்றது ஆயிற்று .
துரந்து இலேனேல் -பிறவினை பொருளில் வந்ததன்வினை
உயிரை உடையவன் –உற்று உணர்ந்தே
உயிர் -ஆத்மா
சாதி ஒருமை
உடையவன் -தனக்கு உடலாக உடையவன்
நாரணன்-நாராயணன் என்னும் வட சொல் சிதைவு
நாராயணன் என்பதன் பொருள் உயிரை உடையவன் என்பது –இனி இதனை விவரிப்போம்

நாராயண என்னும் சொல்
நார அயன என்னும் இரு சொற்கள் இணைந்த தொகைச் சொல்
இதனை நாரங்களுக்கு அயனமாய் உள்ளவன் என்று ஆறாம் வேற்றுமை தொகையாகவும்
தத் புருஷ சமாசம் -நாரங்களை அயனமாக கொண்டவன் -என்று அன் மொழித் தொகை -பஹூவ்ரீஹி சமாசம் -
ஆகவும் கொள்ளலாம் .நார என்பதற்கு ஜீவத்மாக்களின் திரள் என்பது பொருள்.
நரர் -அழிவு இல்லாத ஆத்மாக்கள் -அவற்றின் திரள்கள் நாரங்கள்-
நார   சப்தே ஜீவானாம் சமூஹா -பரிகீர்த்யதே -நார என்னும் சொல்லால் ஜீவாத்மாக்களுடைய
சமூகம் சொல்லப்படுகிறது ௦-என்பது காண்க .
அயனம்-இடம்
வேற்றுமை தொகையில் ஜீவாத்மாக்களுக்கு இடமாய் -அதாவது -ஆதாரமாய் -இருப்பவன்
என்று பொருள் படுகிறது –என்றும் பிரியாது -ஆதாரமாய் உள்ள சேதனன் ஆத்மா என்ற லஷணத்தின் படி -
நாரங்கள் சரீரம் ஆகவும் -அயனமான பரமன் ஆத்மாவாகவும் ஆகிறான் .
.ஒரு பொருளை என்றும் தாங்கி நிற்கும் பொருள் ஆத்மா -என்றும்
அங்கனம் தாங்கப்படும் பொருள் சரீரம் என்றும் முறையே ஆத்மாவுக்கும் சரீரத்துக்கும் லஷனம் உணர்க .
இனி நாரங்களை அயனமாக கொண்டவன் -என்று அன் மொழித் தொகையாக கொண்டால்-
நாரங்களில் -சுருதிகளில் ஓதியபடி -அந்தர்யாமியாய் இருப்பவன் -என்று பொருள் படுகிறது .
அந்தர்யாமியாய் இருப்பவனே அதாவது உட் புக்கு நியமிப்பவனே ஆத்மா என்ற லஷணத்தின் படி
நாரங்கள் சரீரங்களாயும் -அவற்றை நியமிக்கும் இடமாக கொண்டவன்  ஆத்மா ஆகவும் ஆகிறான் .
உட் புக்கு நியமிக்கும் பொருள் ஆத்மா என்றும் அங்கனம்நியமிக்க படும் பொருள் சரீரம் என்றும்
முறையே ஆத்மாவுக்கும் சரீரத்துக்கும் லஷனம் உணர்க
.இங்கனம் உயிர் களை உடலாக உடையவன் நாரணம் என்னும் பொருளை எம்பெருமானார் காட்டிலரேல்
யாரே ஆராய்ந்து அறிய வல்லார் -
இனி உலகில் ஜீவாத்மா தன் பயனுக்காகவே உடலை பயன் படுத்திக் கொள்வது போல
பரமாத்மாவும் தனது போகம் அல்லது லீலை என்னும் பயனுக்காகவே எல்லாப் பொருளையும்
உபயோகப் படுத்திக் கொள்வதனால்-உடலுக்கு ஆத்மா போலே உலகிற்கு ஈஸ்வரன் சேஷி யாகிறான் -என்க .
பயன் உறுவது சேஷி என்றும் பயன் உறுத்துவது சேஷம் என்றும் உணர்க .
ஈஸ்வரனுக்கு உயிர்கள் சேஷமாய் இருத்தலின் -அவன் உகப்பாய் நோக்கி
பணி புரிதலே புருஷார்த்தம் ஆயிற்று -என்க .இவை எல்லாம் எம்பெருமானார்
இருளைத் துரந்து காட்ட நாம் கண்டவை -என்க
—————————————————————————————————-

அடியேன் கேள்வி ஞானத்தினால் ஜல்பித்தது

கடல் எல்லையாக கொண்ட-பொய்  நின்ற ஞாலம் -கலி இருள்

கலி ப்ரயுக்த மான அஞான ரூப தமசாலே நெருங்கி வர்த்திக்கிற காலத்திலேயே

/தர்ம சாஸ்திரம் /மிடை-நெருக்குதல் /தேசமும் காலமும்  நீசம்

/மிக்க நான் மறையின் -உளன் சுடர் மிகு சுருதியுள்/

சுடர் ஒளியால்-இரண்டும் ஒரே அர்த்தம் மீமிசை இரட்டிப்பு /அர்த்தம் புரிய

/தீபம் ஒளி ஆச்சா ர்யகளின் ஞானம் என்பதால் /சுடர் விட ஆரம்பித்து அது ஒளி கொடுக்க/

அவ் இருள்-காணும்- சொல்லி கொள்ளாமல்  போயே போனது/

படுத்திய பாடு நினைத்து அவ் இருள்-என்கிறார்

/தானே வாதில் வென்றான்–சந்நியாசி வாதம் வரலாமா ?-/

யாதவ பிரகாசர் முதலானவர் யக்ஜ மூர்த்தி

சாஸ்திர வரம்பு  துர் தசையில்   இருந்தால்  தன் நிலை விட்டாகிலும்  காக்கணும்

-குறிப்பு என -தலையை அறுப்பதே கருமம்  -தொண்டர் அடி பொடி ஆழ்வார் அருளியது போல/

/விவேகம் -ராஜா -சந்நியாசி -வேதாந்த சித்தாந்தம் கூட்டி

-வாதம் -சிஷ்யன் -சங்கல்ப சூர்யோதயம்/நம் போல்வார் இழக்க கூடாது என்று தன் நிலை

/கீதா சார்யானும் தன் அடியார் பீஷ்மர் வாக்கை நிஜம் ஆக்க தானே ஆயுதம் எடுத்தால் போல

/சேதனர் பிரமாணங்களை  கொண்டு  நிருபித்து ஈஸ்வரன் சேஷி-என்று அறியார்களோ என்ன-

/கலி இருட்டை இவர் போக்காமல் இருந்தால் ஆத்மாவுக்கு சேஷி ஈச்வரனே

என்று நிரூபித்து ஒருவரும் அறிவார் இல்லை  என்கிறார்../

/தேவ தாந்திர பஜனம் நிறைய பண்ணி கொண்டே இருக்கிறார்களே /

/அவர் அவர் விதி வழி அடைய நின்றனர்//ஆந்தனையும் சொல்லி திருத்தணும்//

எம்பெருமானார் மிக்க -சர்வ பிரமாண உத்க்ருஷ்டமான  சதுர் வேதத்தின் உடைய .

வேத சப்தம் கொண்டே அவனை அறிய முடியும்/

பிர பல பிரமாணம் /நிரவதிக-சுடர்/ஒளி-தேஜஸ்

/ஸ்வாமி சின்ன ஒளி கொடுக்க இன்று அளவும் ஒளி இட்டு கொண்டு இருகிறதே /

இது கொண்டு ஸ்வாமி அந்த தமசை ஒட்டு இட்டிலர் ஆகில் ஆத்மாவுக்கு சேஷி ஆனவன்

நாராயணன் ஒருவனே என்று அறியாமல் திண்டாடுவோமே -என்கிறார்

,தன்னை ஒழிந்த தடங்கலும் தனக்கு பிரகாரமாக தான் பிரகாரயாய் இருக்கையாலே

நாராயண சப்த வாச்யன் ஆனவன் என்று கொண்டு உற்று  உணர்ந்து

-அனுசந்தித்து  அறிய தக்கார் இல்லை என்கிறார் .

/சுடர் ஒளி-மிக்க ஒளி/

துரத்தல்-ஒட்டுதல்

மிடைதல்-நெருங்குதல் /

அறிந்து அறிந்து தேறி தேறி  உணர்ந்து உணர்ந்து

உணரிலும் இறை நிலை உணர்வு அரிது/

யாதாத்மா ஞானத்துக்கு கலி பிரதி பந்தம்

/எங்கள் மாதவனே-பிறந்தும் பாசுரம்/

/கலி -தோஷ நிதி/பொய் நின்ற ஞானம் ஒரு படி பட இல்லாததால் /

முதல் யுகம் நான்கு  கால்கள்  ஒவ் ஒன்றாக போக  கலியுகம்  ஒரே கால்/

-தர்ம சாம்ராஜ்யம் –கலி சாம்ராஜ்யம் அதற்க்கு எதிர் தட்டு

–டம்பம் வரண ஆஸ்ரம தர்மம் மறைய – வாக்கு ஜாலம் .பணத்துக்கு எதையும் செய்வார் சொரூப நாசம்

.மழை இன்றி பசி தாகம் மிகுந்து ..

-குளிக்காமல் சாப்பிடுவார்கள் ஸ்ரார்த்த கர்மா குறையும்

குள்ளமாக பருத்து கொண்டே இருப்பார்கள் -

நசிக்க  தேகமே பார்த்து ஆத்மா பார்க்காமல் -அதை எதிராஜ சாம்ராஜ்யம் -மிக்க நான்மறை சுடர் மிகு சுருதி நிலை நாட்டி

தீயதே நல்லதாக கொள்பவன் -

மிக்க நான் மறையாளர்கள்

/வூற்றம் உடையாய்-வேதத்தால்– பெரியாய்–சொல்லி முடிக்க முடியாது

பன்னலார்  பவிலும் பரனே உலகினில் தோற்றமாய் நின்ற சுடரே

-விபவம் ..பைலர்-ரிக்  ஜைமினி- சாம சுமந்து-அதர்வண  வைசம்பாயனர்-

யஜுர்/மேல் மேலும் பெருகும் ஒளி-சுடர் மிகும்  சுடர் ஒளி/

அவ் இருளை ..அஞான அந்த காரம் -துரந்திலன் யேல்

–மைத்ரேயர் பராசரால் பெற்றார் /வியாசர் ஜைமினி குரு சிஷ்யர் விரோதம்

/ ஸ்வாமி பின் இல்லை //தெய்வத்தை காட்டி கொடுத்த குரு இடம் நன்றி/

அஞ்சனம் மை சாவி  போல ஞானம் திறந்து விட பிரமத்தை தெரிந்து கொள்கிறோம்/

ஆதியனின் செம்மை உடைய  தழலே -நீர் பசை அற்று போனால் அலர்தாமல்  உலர்துவான்

/ஆரியன் பால் அன்பு இன்றி ..பொங்கு சுடர் வெய்யோன் அனல் உமிழ்ந்து

/ஸ்வ  அபிமானம் இருந்தால் அவன் ஒழிந்து போவான்

/ குரு கடாஷம் இருந்தால் – சும்மணாதே கை விட்டு ஓடி விடுமே

அவர் அவர்  விதி வழி அடைய நின்றனரே

- உதா சீனமாய் பார்த்து கொண்டு இருக்கிறானே-

ஆகாசம் நீர் சமுத்ரம் நோக்கி போகும் யாரை வணங்கினாலும் கேசவன் வணங்குவது போல

. நாட்டினான் தெய்வங்கள் நல்லதோர் உய்யும் வண்ணம்

-தடச்தனாய்..விழுந்தவனை தூக்க கரையிலே இருந்து வேடிக்கை பார்த்து இருக்கிறான் ..

துரந்திலன் யேல்-தனக்கு இல்லை நமக்கு என்று -ஒட்டி .

/உயிர் உடையவன் நாரணன் இருள் போனதால் கண்டதை சொல்கிறார்

/-ஸ்ரீ வைஷ்ணவ பிர பன்ன குலம் கொழுந்து-மூலம் காரணம்/

குலம் வேர்/ ஸ்வாமி கொழுந்து

..குணம் உண்டு-வையம்  விபூதி உண்டு-அன்பே திரு கண்டேன்  மூன்றையும் சேர்த்து

அகல கில்லேன்/உற்று -அத்சவித்து

-சரீர ஆத்மா பாவம் -சாமானாதிகரணம்.. உயிரை உடையவன் நாராயணன் ../உற்று உணர்ந்து – நம்பி மனனம் பண்ணி.

எந்த வித பயன் எதிர் பார்க்காமல் அருளி

-சோபாதிகம்– நிருபாதிகம்//காரணம் இன்றி நிஷ் காரணமாக தான் கொடுக்கிறான்

-காரண விசேஷம் இன்னது என்று அறிய மாட்டாதத காரண விசேஷம்/

கசண்டு அற்ற நெய்யால் தீபம் ஏறிய /

வேத உண்மை பொருளை காட்ட- ஸ்ரீ பாஷ்யம் -அருளி -நிகரில் புகழாய் உலகம் மூன்று உடையாய்

/எத் அண்டம் அண்டாந்தர கோசரம்

/உயிர் களை அனைத்தையும் உடையவன்

/பதிம் விச்வச்ய ஆத்மேச்வரம்

/நிகரில் புகழாய் உலகம் மூன்று உடையாய்

/சர்வ அதிகாரமாய் சர்வ காலத்திலும் சர்வருக்கும்

/ஆழ்வார்கள் அருளி செயல் கொண்டே சூத்தரங்களை ஒருங்க விட்டார்/

———————————————————————————————————————-

திருமலை நல்லான் சக்கரவர்த்தி ஸ்ரீ ராம கிருஷ்ண ஐயங்கார் திருவடிகளே சரணம் .

பிள்ளை லோகம் ஜீயர் திருவடிகளே சரணம் .

திருவரங்கத் தமுதனார் திருவடிகளே சரணம் .

ஆழ்வார் எம்பெருமானார் ஜீயர் திருவடிகளே சரணம்.

அமுத விருந்து -இராமானுஜ நூற்றந்தாதி வியாக்யானம்-58-பேதையர் வேதப் பொருள் இது என்று உன்னி-இத்யாதி ..

November 2, 2012

பெரிய ஜீயர் அருளிய உரை

ஐம்பத்து எட்டாம் பாட்டு -அவதாரிகை -
கீழே பல இடங்களிலும் எம்பெருமானார் பாஹ்ய மத நிரசனம் பண்ணின ஸ்வபாவத்தை
அனுசந்தித்து வித்தரானார் -குத்ருஷ்டி நிரசனம் பண்ணின படியை அனுசந்தித்து
வித்தார் ஆகிறார் இதில் -
பேதையர் வேதப் பொருள் இது என்று உன்னிப் பிரமம் நன்று என்று
ஓதி மற்று எல்லா வுயிரும் அக்தென்று உயிர்கள் மெய் விட்டு
ஆதிப் பிரானோடு ஒன்றாம் என்று சொல்லும் அவ்வல்லல் எல்லாம்
வாதில் வென்றான் எம் இராமானுசன் மெய்ம் மதிக் கடலே – 58- -
வியாக்யானம்
வேதப் பிராமணிய வாதிகளான பாஹ்யரைப் போல் அன்றிக்கே -வேதத்தை பிரமாணமாக
அங்கீகரித்து -வைத்து -ததர்த்த தர்சனத்தில் குத்ருஷ்டிகளாய் இருக்கிற அஞ்ஞர்-
வேதத்தின் உடைய அர்த்தம் இது என்று நிரூபித்து -பிரமமே விலஷணம் என்று
வேதாந்த வாக்யங்களாலே பிரதிபாதித்து -தத் வ்யதிரிக்த சமஸ்த ஜீவர்களும் அந்த பிரமம்
தானே என்று -இப்படி தத்தவ நிர்ணயத்தை பண்ணி -மோஷ நிர்ணயம் பண்ணுகிற அளவிலும் -
ஜீவ வர்க்கம் -தேஹாத் யுபாதி வி நிர்முக்தமானவாறே காரண பூதனான சர்வஸ்மாத் பரனோடே
எகீபவிக்கும் என்று -இப்படிச் சொல்லுகிற அந்த கோஷத்தை எல்லாம் தத்தவ ஜ்ஞான சாகரமாய்
நம்முடைய நாதராய் இருக்கிற எம்பெருமானார் லோக ரஷன அர்த்தமாக வாதம் பண்ணி ஜெயித்து அருளினார் .
இப்படி செய்து அருளுவதே -என்று கருத்து -
ஆதிப்பரன்-என்றது ஸ்வ பஷத்தாலே
அல்லாதவர்கள் இப்படி சொல்லார்கள் இறே -
பிரம அம்சமான ஜீவ வர்க்கம் தேஹாத்யு பாதிவி நிர்முக்தமானவாறே -பிரம ஐக்யத்தைப்ராபிக்கும் என்று இறே
அவர்கள் சொல்வது -
அல்லல்-ஆரவாரம்
அதாவது கோஷம் -
—————————————————————————————————————————-
பிள்ளை லோகம் ஜீயர் அருளிய உரை -
அவதாரிகை -பல இடங்களிலும் -வேத பாஹ்ய சமயங்கள் பூ லோகத்தில் நடையாடாதபடி எம்பெருமானார்
சாஸ்திர முகத்தாலே அவர்களோடு பிரசங்கித்து -அவர்களை சவாசனமாக நிரசித்த வைபவத்தை கொண்டாடினார்
-இதிலே -கட்டப் பொருளை மறைப் பொருள் என்று சொல்கிற குதர்ஷ்டிகளை வேதாந்த வாக்யங்களாலே பிரசங்கம்
பண்ணி ஜெயித்தவருடைய வைன்ஹவத்தை கொண்டாடுகிறார் -
வியாக்யானம் -பேதையர் என்று தொடங்கி -பேதையர் -வேதத்தை பிரமாணம் என்று இசையாத சார்வாகாதிகளுடைய
சம்யச்தரான பாஹ்யரைப் போல் அன்றிக்கே -வேதத்தை பிரமாணமாக அங்கீகரித்து வைத்தும் -அந்த அர்த்த நிரூபணம்
பண்ணுகிற வேளையிலே -அநாதி பாப வாசனா தூஷிதா சேஷ ஷேமூஷிகராய் கொண்டு -வேதத்துக்கு தம் தாமுடைய
குத்ர்ஷ்டி கல்பங்களான-அபார்த்தங்களைச் சொல்லி -அதயாவத் பிரஜா நாதி  புத்திஸ் சாபார்த்ததாமாசி -என்கிறபடியே
தமஸ் பிரசுரராய் போருகிற-சங்கர பாஸ்கர யாதவாதிகளை -பேதையர் -என்று நிர்தேசிக்கிறார் -பேதையர் -அஞ்ஞர் -
வேதப் பொருள் இது என்று உன்னி -வேதாந்தங்களினுடைய தாத்பர்ய அர்த்தம் இதுவே என்று நிரூபித்து -
உன்னுதல் -நிரூபித்தல் -பிரம்மம் நன்று என்று ஓதி -பிரம்மமே சமஸ்த பிரபஞ்ச வி லஷனம் என்று -அந்த வேத
வாக்யங்களாலே பிரதி பாதித்து -சர்வம் கல்விதம் பிரம்மம் -சதேவ சொம்யேத மக்ர ஆஸீத் —  ஏகமேவாத்வதீயம் -
யத்ரத்வச்ய சர்வமாத்மை வாபவத்  -என்கிற விசிஷ்ட ஐக்ய பிரதிபாதகங்களான சுருதி வாக்யங்களுக்கு குத்ர்ஷ்டி
கல்பனமாக -அசேஷ விசேஷ ப்ரத்ய நீக சின்மாத்ர பிரம்மைவ பரமார்த்த -என்று அபார்த்தங்களை சொல்லி -என்றபடி -
மற்று எல்லா உயிரும் அஃது என்று -பிரம்ம அதிரிக்தமான ஜீவ வர்க்கங்கள் அடங்கலும்
அந்த பிரம்மத்தினுடைய பிரதிபிம்ப பூதமாய் இருக்கும் -ஸ்வா ஜ்ஞானத்தாலே ப்ர்தக் பூதமாய்
தோற்றுகிறது இத்தனை என்று -தததிரேகி நாநாவித ஜ்ஞாத்ர்  ஜ்ஜேய தத்  தத் க்ர்தஜ்ஞான
பேதாதி சர்வம் தசமின்னேவ பரிகல்பிதம் மித்யாபூதம் -என்றும் -நிர் விசேஷ சின் மாத்ரம்
ப்ரஹ்மை வசத்யம் -என்றும் -தத்வ நிர்ணயத்தை பண்ணி -என்றபடி -
உயிர்கள் மெய் விட்டு ஆதிப் பரனோடு ஒன்றாம் என்று சொல்லும் -மோஷ நிர்ணயம் பண்ணுகிற அளவிலும்
அப்படிப்பட்ட ஜீவ வர்க்கங்கள் அடங்கலும் தேஹாத் யுபாதி வி நிர்முக்தமானவாறே -பிரம்ம வேத ப்ரம்மைவ பவதி -
பரஞ்சோதி ரூப சம்பந்த்ய ஸ்வேன ரூபேணபி நிஷ்பஷ்யதே -இத்யாதி ஸ்ருதிகளுடைய தாத்பர்யத்தை
அறிய மாட்டாதே -அவற்றுக்கு காரண பூதனான சர்வ ஸ்மாத் பரனோடே ஏகீபவித்து இருக்கும் என்கிற
அபார்த்தத்தை சொல்லும் -அவ்வல்லல் எல்லாம் –  இப்படி சொல்லுகிற குத்ர்ஷ்டிகளுடைய
 சூஷ்க  தர்க்கங்களுடைய தோஷங்களை எல்லாம் -அல்லல்-ஆரவாரம் -அதாவது தோஷம் -ஆதிப் பரனோடு -என்று
குத்ர்ஷ்டிகளுடைய பஷத்தை பார்த்து சொன்ன வார்த்தை அன்று -ஒரு ஜகாத்தையும் -அதுக்கு அவனுடைய
 காரணத்வத்தையும் -சர்வமும் பரார்த்த பூதமாய் -அவற்றுக்கு எல்லாம் பரனாய் இருப்பான் -என்னும்
அத்தையும்

அந்த பஷத்தார் இசையார் இறே -ஆக ஸ்வ -சித்தாந்த அபிப்ப்ராயத்தாலே அருளிச் செய்தார் இத்தனை -
வாதில் வென்றான் -லோக ரஷன அர்த்தமாக வாதம் பண்ணி ஜெயித்து அருளினார் -
சர்வம் கல்விதம் பிரம்ம -என்கிற ஸ்ருதிக்கு -பிரம்மம் சப்தம் சமஸ்த கல்யாண குணாத்மகமான வஸ்துவையும் -
இதம் சப்தமும் -சர்வ சப்தமும்  பரித்ர்ச்யமா நமாய் இருக்கிற -போக்ய -போக உபகரண -போக ஸ்தான -
போக்த்ர்வர்க்க தத்வைவித்யத்தையும் பிரதிபாட கடவதாய் இருக்கையாலே -பிரம்மம் ஒன்றே சத்யம்
தத் வ்யதிரிக்தம் எல்லாம் மித்யாபூதம் -என்கிற சுத்த அத்வைதம் சித்தியாதே -சரீர பூதமாய் இருக்கிற
சேதன அசேதன வர்க்கத்துக்கும் -சரீரியான பிரம்மத்துக்கும் -சரீர சரீரி பாவ நிபந்தனமாக ஐக்யம்
சித்திக்கையாலே -விசிஷ்ட ஐக்யமே  அர்த்தம் என்று சொல்லியும் -
சதேவ சோம்யேத மக்ர ஆஸீத் ஏக மேவ அத்விதீயம் -என்கிற ஸ்ருதிக்கு -அவ்யக்தமஷரே லீயதே
அஷரம் தமசி  லீய தே தம பரதேவ ஏகீ பவதி -என்கிறபடி -கல்பாதியிலே சூஷ்ம சித் அசித் சரீரகனாய் -
ஒருவனே இருந்தான் என்றும் -காணாத மதத்திலே ஒரு கார்யத்தை குறித்து அநேக காரணங்கள் உண்டாய்
இருக்கிறாப் போலே -இந்த ஜகத் ரூப கார்யத்துக்கும் அவித்யை ஒழிய வேறு ஒரு காரனாந்தரம்  வேண்டாதபடி
தானே சர்வவித காரணமாய் இருக்கையாலே -அபிந்ன நிமித்த கோபாதனகாரணமாய் இருக்கும் என்றும்
அஷரார்த்தத்தை பிரதிபாதித்தும்
- யத்ரத்வச்ய சர்வமாத்வைமாத் -என்கிற ஸ்ருதிக்கு -ஜகத்துக்கு தாரகனாயும்-வ்யாபகனாயும் – நியந்தாவாயும் -அந்தர்யாமியாவும் -ஸ்வாமியாவும் -சேஷியாவும் -

இருக்கையாலே -எல்லாம் அந்த பிரம்மமாயே இருக்கும் என்று அர்த்த வரணநம் பண்ணியும் -இன்னமும் அவர்கள்
ஸ்வ ஜ்ஞானத்தாலே -அபாரத்தங்களை சொல்லியும் -உதாஹ்ர்தங்களான-தத்தவமசி – இத்யாதி ஸ்ருதிகளுக்கு எல்லாம்
அயதாவஸ்த்தித்த பதார்த்தங்களை சொல்லியும் -தாம் சொன்ன அர்த்தங்களுக்கு எல்லாம் அநு கூலமாய் இருந்துள்ள  -
போக்தா போக்கியம் ப்ரேரிதாரம் சமத்வா ஜூஷ் டஸ்   ததச்தே நாம்ர்தத்வமேதி ப்ரதகாத்மானம் ப்ரேரிதாரம் சமத்வா -
என்றும் -த்வா ஸூ பர்ணா சயுஜா    சாகாயா சாமானாம் வ்ர்ஷம் பரிஷச்வஜாதே தயோரன்யம் பிப்பலம் சாத்வத்தி
அனஸ்  நன் நன்யோ  அபிசாக் சீதி -என்றும் -நித்ய அநித்யானாம் சேதனஸ் சேதனா  நாம் ஏஹோ பஹூ நாம் யோவிததாதி காமர்ன் -
இத்யாதியான ஜீவ பிரம்மனோர் அத்யந்த பேத பிரதிபாதிக சுருதிகளையும் -
யப்ரத்வ்யாம் திஷ்டன் -யஸ்ய பர்த்வீ சரீரம் -ஏஷ சர்வ  பூதாந்தராத்மா உபஹதபாப்மா திவ்யா தேவ எகோ நாராயணா -
இத்யாதி கடக சுருதிகளையும் உபந்யசித்து -இனி பிரபஞ்ச மித்யாத்வ பிரதிபாதநத்துக்கு பௌ த்தார்த்த சாரங்களான
கேவல துச்தர்க்கங்களை ஒழிய சமீசீன பிரமாணம் ஒன்றும் இல்லை என்று -அத்தை நிரசித்து -
பிரம்மை வேத பிரம்மை பவதி -ச ஏ நாந்  பிரம்ம கமயதி —   ஸ்வேன ரூபேணபி நிஷ்பத்யதே -இத்யாதி ஸ்ருதிகளுக்கு
முக்தி வேளையில் ஐக்யத்தை பிரதிபாதிக்கை – அர்த்தம் என்று சொன்னால்
இமான் லோகான் காமான் நீகாமரூப்ய நுசம்சரண் ,ஏதத் சாம காயன் நாஸ்தே -என்றும் -சகல்வேவம் வர்த்தயன்
யாவதாயுஷம் பிரம்ம லோக மபிசம்பத்யதே -நசபு நராவர்த்ததே  நசபு நராவர்த்ததே  -என்றும் -நிரஞ்சனம் பரமம்
சாம்யம் உபைதி -என்றும் -மமஸா தர்ம்ய மாகதா-என்றும்- போக மாத்ர சாம்ய  லிங்காச்ச -என்றும் -இத்யாதி
அநேக ஸ்ருதி ஸ்மரதி சூத்திர விரோதம் வரக் கடவதாகையாலே -பிரம்ம பூத ப்ரசன்னாத்மா நசோசதி ந கான்ஷதி -
என்கிறபடியே -பிரம்ம சாம்யா பன்னராய் -பிரம்ம பிரகார பூதராய் -சர்வகத்வாத நந்தச்ய ஏவாஹா முபஸ்தித-என்கிறாப் போலே இருக்கிறார்கள் என்றும் -அந்த ஸ்ருதிகளுக்கு அர்த்த நிர்ணயம் பண்ணி -

பஹூ முகமாக பிரசங்கித்து அருளி -அவர்களை ஜெயித்தார் என்றபடி -கூறுமாறு குரு மதத்தொடங்கிய குமாரிலன்
மதமவற்றின் மேல் கொடிய தர்க்க சரம் விட்ட பின் குறுகி மாயவாதியரை வென்றிட -மீறி வாதில் வரு பரற்கு அரன்
மத விலக்கடி கொடி எறிந்து போய்       மிக்க யாதவர் மதத்தை மாய்த்த பெரு வீரர் நாளும் மிக வாழியே –  என்று இந்த
ஆனைத் தொழில் களில் ஈடுபட்டு ஜீயரும் மங்களா சாசனம் பண்ணினார் இறே -எம்மிராமானுசன் -இப்படிப் பட்ட
ஆனைத் தொழில்களை  செய்து அருளினவர் ஆகையாலும் -அத்யந்த பிரதி கூலனாய் விமுகனாய் -அநாதியான
சம்சாரத்திலே அழுந்தி கிடக்கிற என்னை உத்தரிக்கைக்காக அவதரித்து அருளின எம்பெருமானார் உடைய -
மெய்மதிக்கடல் -யதார்த்த ஜ்ஞானம் கடல் போலே அவிச்சின்னமாய் இருக்கும் என்றபடி -அன்றிக்கே
தத்வ ஜ்ஞான சாகரமாய் நம்முடைய நாதராய் இருக்கிற எம்பெருமானார் லோக ரஷன அர்த்தமாக
குத்ர்ஷ்டிகளோடே பிரசங்கம் பண்ணி அவர்களை ஜெயித்து அருளினார் என்று இங்கனே அன்வயிக்கவுமாம் -
இவர் தாமே -வாதியர்காள் உங்கள் வாழ்வு அற்றதே -என்று அருளிச் செய்தார் இறே -இவ் அர்த்தத்தை அபியுக்தரும்
அருளிச் செய்தார் இறே -
————————————————————————————————————————-

அமுது விருந்து

அவதாரிகை
கீழே தம் பேதைமை தீர்ந்தமை கூறினார் -
இங்கே வேதப் பொருள் கூறுவதில் வரும் பேதைமை தீர்ந்தமையைக் கூறுகிறார் .
புறச் சமயங்களை களைந்த ஸ்வபாவம் கீழ்ப் பல கால்  ஈடுபாட்டுடன்
கூறப்பட்டது .குத்ருஷ்டி மதம் களைந்தபடி இங்கே ஈடுபாட்டுடன்
அனுசந்திக்கப் படுகிறது .
பத உரை
பேதையர் -அறிவிலிகள்

வேதப் பொருள் -வேதத்தின் உடைய அர்த்தம்
இது என்று -இது தான் என்று
உன்னி -தீர்மானித்து
பிரமம்-ப்ரஹ்மம்
நன்று -நல்லது -சத் ரூபமாய் -விலஷணம் ஆனது   -
என்று ஓதி-என்று பொருள்படும் என்று வேதாந்த வாக்யங்களால் உபபாதித்து
மற்று எல்லா உயிரும் -பிரமத்தை தவிர்த்து மற்ற எல்லா ஜீவான்மாக்களும்
அஃது என்று -அந்த ப்ரஹ்மம் தான் என்று
உயிர்கள் -ஜீவான்மாக்கள்
மெய் விட்டு -உடல் முதலிய உபாதி நீங்கி
ஆதிப் பரனோடு -காரணமாய் -பரம் பொருளான -ப்ரஹ்மத்தோடு
ஓன்று ஆம் என்று -ஐக்கியம் அடையும் என்று
சொல்லும் அவ் அல்லல் எல்லாம் -சொல்லுகிற அந்த கோஷங்களை எல்லாம்
மெய்ம் மதிக் கடல் -உண்மை அறிவுக் கடலான
எம் இராமானுசன் -எங்கள் நாதரான எம்பெருமானார்
வாதில் -வாதப் போரில்
வென்றான் -ஜெயித்து அருளினார் -
வியாக்யானம்
பேதையர் வேதப் பொருள் இது என்று உன்னி -
வேதத்தை பிரமாணமாக ஏற்காத புற மதத்தவர் போல் அல்லாது -அதனை பிரமாணமாக
ஏற்றுக் கொண்டு இருப்பினும் -அதன் உண்மைப் பொருளைக் காண மாட்டாது -
அறிவிலிகளாய் இருக்கின்றனரே -என்னும் இறக்கம் தோற்ற -பேதையர் -என்கிறார் .
கையிலே விளக்கு இருந்தும் அதனைப் பயன் படுத்த மாட்டாத கண் அற்றவர்களாய் உள்ளனரே -
என்கிறார் ..இது வேதப் பொருள் என்று தாம் கொண்ட கொள்கையை அவர்கள்
வேதப் பொருள்களாக ஆக்குகின்றனர்
.வேதத்தின் பொருளை அவர்கள் சொல்ல வில்லை -
தாங்கள் சொல்வதை அவர்கள் வேதப் பொருளாக ஆக்குகின்றனர் -
செம்மைப் பொருளை அவர்கள் உன்ன வில்லை .
தாங்கள் கற்பித்த பொருளை வேதப் பொருளாக உன்னுகின்ற்றனர் -
தாங்களாக கொண்ட அத்வைத கொள்கை வேதப் பொருளாக தீர்மானிக்கப் பாட்டு
அவர்களால் நிரூபிக்க படுகிறது -என்றது ஆயிற்று .
ஸ்ரீ பாஷ்யத்தில் -
அந்தி கதபத வாக்ய ஸ்வரூப ததர்த்த யாதாத்ம்ய பிரத்யஷாதி சகல பிரமாண
ததிகர்த்தவ்யதாரூப சமீசீ நந்யாய மார்க்காணாம்-என்று
சொல்-வாக்யங்களின் ஸ்வரூபம் பொருளின் உண்மைக் கருத்து ப்ரத்யஷம்
முதலிய பிரமாணங்கள் உணர்த்துவது -அதற்கு உறுப்பான நேரிய  யுக்தி வழிகள்
இவற்றை அறியாதவர்கள் -என்று
மகாசித்தாந்தத் தொடக்கத்தில் அருளி உள்ளதை  அடி ஒற்றி -பேதையர்-என்கிறார் .
அத்வைத மதம் என்பது -
எவ்வித பேதமும் அற்று -அறிவு வடிவமான ப்ரஹ்மம் ஒன்றே உண்மைப் பொருள் ..
நிர் விசேஷம் எனப்படும் அதனைத் தவிர -பிற யாவும் உண்மை இல்லாத பொய்ப் பொருளே
என்னும் கொள்கை உடைத்து .இக் கொள்கையே வேதத்தினால் உணர்த்தப் படுகிறது என்பது
அத்வைத மத ப்ரவர்த்தகர்களுடைய கற்பனை யாகும் -சத்வித்தையில் -ஓதப்படும் ————–
————————————-என்னும் வாக்கியம் த்வைதத்தை ஒதுக்கி தள்ளி அத்வைதத்தை நிலை
நாட்டுவதாக அவர்கள் கருதுகின்றனர் .
த்வைதம்-பேதம் –அத்வைதம்-அபர்த்தம்
————————————————————————————-என்று
வ்யுத்புத்தி சொல்வர் .கண் எதிரே பெயரும் வடிவும் வாய்ந்த பொருள்களாக அமைந்த
இவ்வுலகம் சிருஷ்டி காலத்துக்கு முன்பு பெயரும் வடிவும் இன்றி -
சத்-இருப்பது என்னும் அறிவு பொருள் -ஆகவே இருந்தது .
அது ஒன்றாகவே இருந்தது
தனது காரிய பொருள் வேறு ஒன்றுமே இன்றி இருந்தது -
குடம் உண்டாவதற்கு முன்பு மண்ணோடு குடமாக மாற்றுவிக்கும் குயவன் ஒருவன் இருப்பது போலே
உலகம் உண்டாவதற்கு நிமித்த காரணமாக மற்று ஒரு பொருள் இன்றி இருந்தது -
இவ்வாறு கூறும் சத் வித்யா வாக்யத்தில் -சத் ஏவ -என்பதனால் -சத்தான பொருளைத் தவிர
வேறு அசத்தான பொருள் இல்லை -என்று தோற்றுவதால் -விஜாதீய பேதம் -மரத்துக்கு வேற்றினப்
பொருளாகிய கல் முதலிய பொருள்களினின்றும் வேறுபாடு போலே வேறுபட்ட அசத்தினின்றும்
வேறு பாடு -சத்தாகிய இப்போருளுக்கு இல்லை என்று கொள்ள வேண்டும் .வேறு பொருள் இருந்தால் அன்றோ அதனினும் வேறுபாடு இதன் பால் தோற்றும் -

வேறு பொருள் போய் என்பது கருத்து -
இனி ஏகம் ஏவ -என்பதனால்-சத்தான பொருள் ஒன்றே -
அவ்வினத்தை சேர்ந்த வேறு ஒரு பொருள் இல்லை என்று தோற்றுவதால்-சஜாதீய பேதம் -
ஒரு மரத்துக்கு அவ்வினத்தை சேர்ந்த மற்று ஒரு மரத்தின் நின்றும் வேறுபாடு போலே-சத் -என்னும் அதன்
இனத்தை சேர்ந்த வேறு ஒரு பொருளினின்றும் வேறுபாடு -இப்பொருளுக்கு இல்லை -என்று
கொள்ளல் வேண்டும் .அத்தகைய பொருள் இருந்தால் அன்றோ அதனின்றும்
வேறுபாடு தோற்றும் -அத்தகைய வேறு பொருள் போய் என்பது கருத்து -
இனி அத்விதீயம் -என்பதனால்-இரண்டாம் பொருள் அற்றது -என்று கூறுவதனால் -
ஸ்வகத பேதம் -மரத்தில் உள்ள இலை -பூ -பலம்-என்று பல வெவ்வேறு பொருள்களினின்றும்
மரத்துக்கு வேறு பாடு போலே -தன்னிடம் உள்ள குணம் முதலியவற்றினின்றும்-சத்-என்னும்
பொருளுக்கு வேறுபாடு -இப் பொருளுக்கு இல்லை -என்று கொள்ளல் வேண்டும் .
குணம் முதலியன இருந்தால் அன்றோ அவற்றினின்றும் வேறுபாடு தோற்றும் -
குணம் முதலியன போய் என்பது கருத்து -
இனி ஏகம் என்பது -ஸ்வகத பேதம் இல்லாமையும் -
ஏவ -என்பது சஜாதீய பேதம் இல்லாமையும் -
அத்விதீயம் -என்பது விஜாதீய பேதம் -இல்லாமையும்
கூறுவதாக உரைப்பதும் உண்டு .
உண்மைப் பொருளாகிய கயிற்றில் பொய்ப் பொருளாகிய பாம்பு தோற்றுவது போலே -
உண்மைப் பொருள் ஆகிய -சத் -எனப்படும் ப்ரஹ்மத்தின் இடத்தில் பொய்ப் பொருளாகிய
உலகம் தோற்றுகிறது .இதனை தெளிவாக ——————————————ப்ருஹ் -6 5-7 – – என்னும்
வாக்கியம் பேசுகிறது .இந்த ஆத்மா என்பது யாதொன்று அது தான் உலகம் அனைத்தும் என்கிறது
இந்த வாக்கியம் -இந்தக்கயிறு என்பது -யாதொன்று அது தான் இந்தப் பாம்பு என்னும் சொல் தொடர்
போன்றது இந்த சுருதி வாக்கியம் -

கயிற்றினில் பாம்பின் தோற்றம் அச் சொல் தொடரினால் நீக்கப் படுகிறது
.பிரம்மத்தில் உலகின் தோற்றம் இச் சுருதி வாக்கியத்தால் நீக்கப் படுகிறது -
கயிற்றை கண்டு அறிந்தவனுக்கு பாம்பின் தோற்றம் பாதிக்கப் படுவது போலே
-பிரம்மத்தை சாஷாத் கரித்தவனுக்கு உலகின் தோற்றம் பாதிக்கப் படுகிறது -
படவே பாம்பு போலவே உலகும் பொய்ப் பொருள் என்க -
பாதிக்கப் படும் உணர்வை உண்டு பண்ணும் பொருளையும் –பாதிக்கும் உண்மை உணர்வை உண்டு பண்ணும்
பொருளையும் -குறிக்கும் சொற்களை -அத்யச்ததத்தையும் அதிஷ்டானத்தையும் –கூறும் சொற்களை -
சமாநாதிகரணமாக–வெவேறு தன்மைகளை முன்னிட்டு சொல்லும் பல சொற்கள் சேர்ந்து ஒரு பொருளைக் கூறுவதாக -
வழங்குவது மரபு .இதனை -பாதாயாம் சாமா நாதி கரண்யம் -என்பர் நூல் வல்லோர் -
இனி உலகில் பல்வகைப் பட்ட பொருள்களை உள்ளனவாகப் பார்ப்பவன் -அறியாமையில் இருந்து
மேலும் அறியாமையை அடைகிறான் -என்று ———————————————————ப்ருஹ் – -6 4-19 – என்னும்
உபநிஷத் கூறுவதும் கவனிக்கத் தக்கது .இதனால் பரப்ரம்மத்தை தவிர ஏனைய பொருள்கள் உள்ளன
போல் தோன்றி -உண்மை அறிவினால் -ஒழியும் பொய்ப் பொருள்களே என்பது நன்கு விளங்கும் -
இங்கனம் வேதம் ஓதும் மதம் அத்வைதமே என்று அவர்கள் நிரூபணம் செய்கின்றனர் -என்க -
பிரமம் நன்று என்று –அஃது என்று –
தங்கள் மதம் வைதிகம் என்று நிரூபித்தனர் கீழே -
தத்துவ நிர்ணயம் பண்ணுகின்றனர் இங்கே -
பிரம்ம ஸ்வரூபத்துக்கு லஷணம் -நன்று -என்றுகூறப்படுகிறது -
நன்று -நல்லது -சத்து என்றபடி -சத்து -உள்ளது -அசத்து அல்லாதது -விலஷணம் ஆனது -என்றபடி -
இதனால்———————————-தைத் ஆனந்த வல்லி – 1-1 – -என்கிற சோதக வாக்கியம் கருதப்படுகிறது .
காரணமாய் இருத்தல் பற்றி குற்றம்நேரிடுமோ என்கிற சங்கையை போக்குவதனால் -இந்த வாக்கியம்
சோதக வாக்கியம் எனப்படுகிறது ..காரண வாக்யத்தால் நிர் விசேஷமாக கூறப் பாட்டு இருப்பதற்கு
ஏற்பவும் -எதிர் மறையில் சோதக வாக்யமாய் அமைந்த —————————————————-என்னும் வாக்யத்தில்
அவயவம் அற்றதாயும் -சிருஷ்டி முதலிய செயல் அற்றதாயும் கூறப்பட்டு இருப்பதற்கு ஏற்பவும் இந்த வாக்கியம்
நிர் விசேஷ ப்ரக்ம்மத்தின் லஷணத்தைகூறுவதாக கொள்ளல் வேண்டும் .-செயல் அற்றது என்று கூறுவதால்-
சிருஷ்டி முதலிய செயல்கல்போய்யானவைகளாக கருதப்படல் வேண்டும் .
ஆக -
சத்யம் முதலிய மூன்று சொற்களும் முறையே அசத்தியத்தில் இருந்தும் -ஜடத்தில் இருந்தும் -அளவு பட்டவைகளில் இருந்தும் -
வேறுபட்ட நிர் விசேஷ பிரம்மஸ்வரூபத்தை மட்டும் கூறும் நோக்கம் கொண்டவை என்று உணர்தல் வேண்டும் .
அவித்யையினால் -பிரமத்தில் தோன்றும் பொய்ப் பொருள் என்பது ஜடப் பொருளே -
அறிவுப் பொருள் சாத்தியமானது -
ஆத்ம தத்துவத்தை தவிர மற்றவை அனைத்தும் பொய்யானவையே.
ஜீவாத்மாக்கள் ஒருவருக்கு ஒருவர் வேறு பட்டவர்கள் அல்லர் .
எல்லா உயிர் களும் அந்தப் பரப்ரம்மமே என்கின்றனர் -
அஹமாத்மா குடாகேச சர்வ பூதாசயச்த்தித -கீதை -16 20- -எல்லா பிராணிகள் உடைய
இதயத்திலே இருக்கும் ஜீவாத்மா நானே -என்று கூறும் கண்ணனை தங்களுக்கு சான்று
பகருவதாக அவர்கள் கருதுகின்றனர் -
ஆக
நிர் விசேஷ வஸ்துவே தத்துவம் என்றும்
ஜீவான்மாக்களும் வேறுபடாது அத்தத்துவமாகவே உள்ளனர் என்றும்
தத்துவம் ஒன்றே
என்றும் நிர்ணயம் செய்யப் பட்டதாயிற்று .
உயிர் கள் மெய் விட்டு –பரனோடு ஒக்கும் -
தத்துவ நிர்ணயம் செய்த பிறகு புருஷார்த்தம் நிர்ணயம் -அதாவது -மோஷ நிர்ணயம் -
செய்யப்படுகிறது .சரீர சம்பந்தத்தை அறவே விட்டு -ப்ரக்ம்மத்தொடு ஜீவான்மா ஐக்கியம்
அடைவதே மோஷம் என்று நிர்ணயிக்கிறார்கள் .
—————————————————————————————————-சாந்தோ -8 12-1 – – என்பதை
அடி ஒற்றி மெய் விட்டு -என்கிறார் .
மெய்-சரீரம் -விபரீத இலக்கணை
நன்று ஆன -அதாவது சத்யமான ஆத்மா -அசத்தியமானசரீரத்தின் தொடர்பு அற்றது -என்று
விவேகித்து அறிதலே சரீரத்தை விடுதல்-என்க -
இதனையே —————————————————————சாந்தோ – 8-12 2-என்கிறது சுருதி .
சமுத்தாய என்கிறதற்கு விவேகித்து என்று பொருள் .
சரீர சம்பந்தம் விடுதலே மோஷம் என்க -
பிரித்த உபாதியான சரீரம் விடுபடவே -ஜீவான்மாவும் ப்ரக்ம்மமும் ஒன்றாகி விடுகின்றன .
விவேகி உடனே பரம்ஜோதியோடு  ஓன்று பாட்டு -ஸ்வ ஸ்வரூப ஆவிர்பாவத்தை
பெற்று விடுவதாக அத்வைதிகள் கூறுவது இங்கு உணரத் தக்கது .பிரம்ம ஞானம் எர்ப்பட்டதும் -
அர்ச்சிராதி கதி இன்றி -ஐக்கியம் அடைவதான மோஷம் கிடைத்து விடுகிறது என்பது
அவர்கள் சித்தாந்தம் .பிரம்மத்தை அறிந்தவன் பிரம்மம் ஆகவே ஆகி விடுகிறான் -என்று
——————————————–முண்டகம் – 3-2 9-என்னும் சுருதி ஐக்யத்தை  – மோசமாக ஓதுவதும் காண்க .
இந்த ஸ்ருதியை அடி ஒற்றி -மெய் விட்டு -என்பதற்கு பிரம ஞானத்துடன் சரீர ஆத்ம விவேகம் பண்ணி
என்று பொருள் கொள்ளல் வேண்டும் .
ஆதிப்பரன் -
வ்யவஹார தசையில் காரண வஸ்துவாக கூறப்பட்டதும் -
பர வித்தையினால் அறியப் படுவதுமான -நிர் குண பிரம்மமான பரமாத்மா -என்றபடி -
இனி காரணமாய் அமைந்த பரம புருஷன் என்று தம் சித்தாந்தத்தில் உள்ள வாசனையாலே
அமுதனார் கூறினதாகவுமாம் .

என்று சொல்லும் –வாதில் வென்றான் -
எம்பெருமானாருடைய வாதத் திறமையினால் அத்வைதிகள் ஆரவாரம் ஒடுங்கி வாய் மாண்டு நின்றனர் -
என்றபடி ..இனி ஸ்ரீ பாஷ்ய காரர் அவர்களை வாய் மாளப் பண்ணினதை ஒவ் ஒன்றாககக் கவனிப்போம் .
இந்தப் பாசுரத்தில் அத்வைதிகள் முதலில் கூறியது அத்வைத மதமே வைதிகம் என்பது -
அதனை ஸ்ரீ பாஷ்ய காரர் எளிதில் வென்று விடுகிறார் .
———————என்று தொடங்கும் சத் வித்யா வாக்கியம் மூன்று வகைப் பட்ட பேதமும் இன்றி -
நிர் விசேஷமான பிரம்மம் ஓன்று தான் உள்ளது ..மற்றவை அனைத்தும் பொய் என்பதைக் காட்டாது .
நிர் விசேஷமான வஸ்து ஓன்று இருத்தல் சம்பவிக்கக் கூடியது  ஓன்று அன்று -
ஆதலின் -எந்த பிரமாணமும் அதைக் காட்ட இயலாது -குறிப்பிட்ட சத்வித்யா -வாக்கியம் ஒன்றை அறிந்தால்
அனைத்தையும் அறிந்ததாகும் என்று முன்னர் கூறியதை விளக்கும் வகையில் -
சத் -எனப்படும் பரப்ரம்மம் உலகிற்கு
உபாதான -குடமாக மாறப் போகும் மண் போலக் காரியப் பொருளாய் மாறும் காரணப் பொருள் -காரணமாகவும் -
நிமித்த -மண்ணைக் குடமாக மாற்றும் குயவன் போல காரியப் பொருளாக மாற்றும் பொருளான -காரணமாகவும் -
காட்டி-அந்நிலைக்கு ஏற்ப எல்லாம் அறிந்தமை -எல்லாம் வல்லமை -சத்யா சங்கல்பம் வாய்ந்தமை -
எல்லாவற்றிலும் உள் புக்கு இருத்தல் -நியமித்தல்-முதலிய நற் குணங்கள் உடைமையும் -
உலகு அனைத்தும் அப் பொருளையே ஆத்மாவாககொண்டாமை -யும் பிரதி பாதித்து -
இத்தகைய பிரம்மத்தை ஆத்மாவாக கொண்டவனாக நீ இருக்கிறாய் -என்று
ச்வேதகுதுவுக்கு உபதேசம் செய்யப் புகுந்த இந்த பிரகரணம் நிர் விசேஷமான பிரம்மத்தை சொல்லுவதாக
கூறுவது இசையாது -என்கிறார் ஸ்ரீ பாஷ்ய காரர் .
ஸ்ரீ பாஷ்ய காரர் இங்கனம் அருளிய திரு வாக்கினை சிறிது விளக்குவோம் .
சோதக வாக்கியங்களில் வெறும் அறிவு வடிவமாய் பிரம்மம் உணர்த்தப் படுவதற்கு ஏற்ப -சதேவ -என்பது போன்ற
காரனத்வத்தைக் கூறும் வாக்கியங்கள் நிர் விசேஷ பிரம்மத்தை கூறுவதாக வியாக்யானம் செய்வது நேரியதாகாது .
எதனை கேட்டால்-மனனம் பண்ணினால் -அறிந்தால் -
கேளாததும் -மனனம் செய்யப் படாததும் -அறியப்படததும் -
கேட்டதும் -மனனம் செய்யப்பட்டதும் -நன்கு அறியப்பட்டதும் ஆகுமோ -
அந்த ஆதேசம்-பிரசாசனம் செய்யும் -பிரம்மத்தை கேட்டனையா -என்று ச்வேதகேதுவை நோக்கி தந்தை வினவுகிறான் .
இதனால் காரணப் பொருளான பிரம்மத்தை அறிவதனால்-
காரிய பொருளாகிய அனைத்தும் அறிந்ததாகும் என்று சொல்லப் படுகின்றது .
மண்ணாகிய காரணப் பொருளும் அதன் காரியப் பொருளும் அடுத்து திருஷ்டாந்தமாக
காட்டப் படுவதற்கு ஏற்ப இங்கனம் பொருள் கொள்வதே முறையாகும் .
பிரம்மம் ஒன்றே இருப்பதானால் மற்றை அனைத்தும் தெரிந்தவைகளாகி விட முடியாது .
மண் உருண்டை இருப்பதனால்-அதன் காரியப் பொருள்கள் எல்லாம் தெரிந்தவைகள் ஆகி விடுவது இல்லையே -
காரணப் பொருளினின்றும் வேறுபட்டு -இனி உண்டாகப் போகிறவை -எங்கனம் காரணப் பொருளை
அறிந்த மாதரத்தில் அறியப் பட்டவைகள் ஆகும் -என்று காரியப் பொருள் புதிதாய் உண்டாகிறது என்னும்
வைசேஷிக மதத்தைப் பற்றி கேள்வி எழும் பொழுது விடை இறுக்கப் படுகிறது .
——————————-என்று தொடங்கி -மண்ணின் மாறுபாடான நிலையே குடமாய் இருக்கும் நிலை -
அது புதிதாக உண்டானது அன்று -வடிவும் பெயரும் உபயோகமும் மாறினவே அன்றி பொருள் வேறு பட்டு இலது ..
மண் என்பதே உண்மையானது -குடம் உண்டான பின்பும் -மட்குடம்-என்று தோற்றுவதால் மண் குடமாவது
பிரத்யட்சம் ஆக தெரிகிறது .குடம் என்னும் அறிவும் பெயரும் வேறு பொருளாக ஆக்கி விட மாட்டாது .
நான் சுகம் உள்ளவன் -நான் துக்கம் உள்ளவன் -என்று ஒரே வடிவத்தில் அறிவும் சொல்லும் வேறு பாட்டு உள்ளன .
ஆதலின் சொல்லும் வடிவமும் -குடம் படம் -முதலிய வேறு பட்ட பொருள்களிலும் -
சுகி துக்கி -என்று ஒரே பொருளிலும் கூறப்படுவதால் அவை பொருள்களை வேறு படுத்த மாட்டா -என்கை-
மண் ஒன்றே உண்மையானது -அதன் விகாரமான பொருள்கள் அனைத்தும் பொய் என்பது கருத்தாயின் -
மண் சத்யம் என்று சோழப் பாட்டு இருக்க வேண்டும் -அங்கன் ————–என்னாது ———————————-என்று
மண் என்பதே உண்மை என்று ———–என்று என்னும் சோலை வழங்கியது பயன் அற்றதாகி விடும் .
மேலும் மண்ணின் விகாரங்கள் ஆகிய குடம் முதலியன பொய் ஆனால் -சத் -எனப்படும் பர பிரம்மத்துக்கு
மண்ணை திருஷ்டாந்தமாக காட்டி -அதன் விகாரங்களை பொய் என்பது பொருந்தாது -என் எனின் அவை
உண்மை பொருள்களாக உலகினில் தோன்றுகின்றன -எடுத்துக் காட்டாக காட்டப்படும் பொருளும் -
எத்தனுக்கு எடுத்துக் காட்டு காட்டுகிறோமோ -அந்த பொருளும் ஒரே மாதிரியான தன்மை வாய்ந்தவைகளாக
இருக்க வேண்டும் அன்றோ –சத் -எனப்படும் பொருளே உள்ளது -பிற யாவும் பொய் யானவை என்பார்க்கு
 மண்ணின் விகாரமான குடம் முதலியன உண்மை பொருளாக தோன்றக் கூடாது அன்றோ -
பாரமார்த்திகமான உண்மை அவற்றில் இல்லை -
குடம் முதலியவை பாரமார்த்திகமாக -உண்மை நிலையில் -இல்லாதவைகளே -
வ்யவஹாரத்தில் -உலக நடையில் -உள்ளவைகளாக அவை தோற்றுகின்றன -என்னில்
மண்ணுருன்டையும் பாரமார்த்திகமாக இல்லாததையும் வ்யவஹாரத்தில் உள்ளது ஒன்றாயும் இருத்தலின்
காரணப் பொருள் பாரமார்த்திகமாய் உள்ளதாக கொள்ள இயலாமல் பொய் விடும் .
வ்யவஹாரத்தில் உள்ளதாக காரணப் பொருள் அமைந்தாலே போதும் எனின் -குடம் முதலிய காரியப் பொருள்களும்
வ்யவஹாரத்தில் உள்ள பொருள்களே யாதலின் வேற்றுமை இன்றிப்போம் .
இனி குறிப்பிட்ட குடம் முதலிய மட கலங்களுக்கு மண் காரணம் ஆவது போலே -
பரப்ரம்மம் குறிப்பிட்டவற்றுக்கு காரணமான தன்று -உலகு அனைத்துக்கும் கரணம் என்கிறது —-என்று
தொடங்கும் வாக்கியம் .உலகு அனைத்தும் படைப்புக்கு முன்பு சத்தாகவே -ஒன்றாகவ -பிரித்து ஓன்று இன்றி -இருந்தது
என்கிறது இந்த வாக்கியம் .பின்னர் படைப்பு கூறப்படுதலின் படிப்புக்கு முன்பு என்று பொருள்
உரைக்கப் பட்டது .
இந்த வாக்கியம் மூன்று விதமான பேதமும் இல்லாமையை காட்டாது -
நேர் மாறாக அவை உள்ளமையைக் காட்டுகிறது -
முன்பு என்று காலம் உள்ளமையைக் கூறுவதால்-விஜாதீயமான -வேற்று இனத்தின் -பேதம் உள்ளமை தெரிகிறது .
ஒன்றே என்றமையால்-சஜாதீய -ஒரே இனத்தின் -பேதம் தோன்றுகிறது -
படைப்பைக்கு வேண்டிய அறிவாற்றல் முதலியவை தோற்றுதலின் -ஸ்வகத பேதமும் -குணம் முதலியன
 தன் பால் உள்ளமை -தோன்றுகிறது .
சத் ஏவ -என்பது விஜாதீய பேதம் இல்லாமையையும்
அத்விதீயம் -என்பது ஸ்வகத பேதம் இல்லாமையையும்
ஸ்ருதின் —-முன்பு என்பது கூடாது என்றும் -நிர் விசேஷமாய் அன்றோ பிரம்மம் இருப்பது
இனி சத் ஏவ -என்பது விஜாதீயமான ஆசாத் அன்று என்பதைக் காட்டாதோ எனின் -காட்டும்
ஆயின் விஜாதீயம் என்கிற முறையில் காட்டாது
பின்னையோ எனில் சத்துக்கு விரோதி என்னும் முறையில் காட்டும் என்க -
ஏகம் ஏவ -எனபது தனியே பெயர் வடிவம் தோன்றாத படி -அனைத்தையும் தன்னுள்
ஒடுக்கிக் கொண்ட பிரம்மத்த்தை சொல்லுகிறது -காரண நிலையில் ஒன்றே எனபது மேலே
பல பொருளாகக் கடவேன் -பகுச்யாம் -என்பதற்கு ஏற்ப -பல பொருள்களாக போகிரே ஒரே பொருள்-என்றபடி .
எனவே மண்ணே குடம் முதலிய பல பொருள்கள் ஆவது போலே பிரம்மமே உலகமாக ஆகப் போவதனால்
உலகினுக்கு பிரம்மமுபாதான காரணம் எனபது பெறப்பட்டது .குடமாகிற மண் -கடத்துக்கு உபாதான காரணம்
ஆவது போலே -உலகமாக மாறப் போகிற பிரம்மம் உலகிற்கு உபாதான காரணம் -என்க..
அத்விதீயம் -எனபது மற்று ஒரு பொருள் இல்லாதது -என்றபடி .
ஏகமேவ -என்பதனால் உபாதான காரணம் எனபது தோன்றவே -
மண்ணைக் குடமாக்கும் நிமித்த காரணமாக குயவன் ஒருவன் இருபது போலே
நிமித்த காரணமாக பிரம்மத்தை தவிர -மற்று ஒரு பொருள் உண்டோ என்னும் கேள்வி எழும் போது -
மற்று ஒரு பொருள் இல்லை -என்கிறது அத்விதீயம் -என்னும் சொல் -பிரம்மம் ஒன்றே உபாதான காரணமும்
நிமித்த காரணமும் என்றது ஆயிற்று .-மண் அறிவற்ற பொருள் ஆதலின் அதனைக் குடமாகக
அறிவாளியான குயவன் தேவைப்பட்டான் -பிரம்மம் பலவாகக் கடவேன் என்று சங்கல்பம் செய்யும்
அறிவாளி ஆதலின் -ஆக்குவதற்கு மற்று ஒருவன் தேவை இன்றி -தானே உபாதான காரணமாகவும்
நிமித்த காரணமாகவும் ஆயிற்று என்று உணர்க -சங்கற்பம் செய்வதால் அறிவுடைமையும் -
படைப்பதால் ஆற்றல் உடைமையும் -தொடருகின்றன -.பல பொருள்களாக ஆவதனால்
சத்ய சங்கல்பமும் தெரிகிறது -அந்தர் பகித்ச ———-என்று ஜீவனை உடலாக கொண்டு உட் புக்கு
உள்ளமையாகிய அனுப்ரேவேசம் ஓதப்படுவதனால்-சர்வாந்தரத்வம் தெரிகிறது -
ஜீவனுக்கு உள்ளும் அனுபிரவேசம் அசேதனப் பொருளில் போலே கூறப் படுதலின்
ஜீவனையும் பிரம்மத்தையும் ஒன்றாக கொல்ல வலி இல்லை .———————————என்று
சத்தான பொருளை ஆதாரமாக கொண்டவைகளாக பிரஜைகளைக் கூறுவதனால் -
சர்வத்துக்கும் ஆதாரமாய் இருத்தலும் சொல்லப்படுகின்றது ..இதனாலேயே சர்வ நியமனமும்
சொல்லப்பட்டது ஆகிறது .—————————————————————————————–ப்ருஹ் – 5-8 9- – என்று
நியமனத்தொடு -ஆதாரமாய் இருத்தலும் ஓதப்படுவது காண்க .
இங்கனம் அனைத்துக்கும் ஆதாரமாயும் -நியமிப்பதாயும் -எதனினும் உட் புக்கு இருப்பதையும் -
கூறப்படவே பிரம்மம் உலகினுக்கு ஆத்மா -என்றது ஆயிற்று ———————————–சாத் – 6-8 7– என்று
உலகம் அனைத்தும் பிரம்மத்தை ஆத்மாவாக கொண்ட உடல் எனப்படுவதும் காண்க -
ஆதாரமாய் உட் புக்குநியமிப்பது ஆத்மா என்றும் -ஆதேயமாய் -தாங்கப்படும் பொருளாய் -அங்கனம்
நியமிக்கப் படும் பொருள் உடல் என்றும் உணர்க .
ஆக -தேவன் நான் -மனிதன் நான் -என்னும் இடங்களில் சரீரத்தை சொல்லும் தேவன் முதலிய சொற்கள்
அச் சரீரத்துடன் கூடிய ஆத்மா பர்யந்தம் சொல்லுவது போலே -தத்தவம் அஸி -என்னும் இடத்திலும்
த்வம்-என்னும் சொல் ச்வேதகேதுவின் ஜீவாத்மாவை உடலாக கொண்ட ஆத்மாவாகிய  பிரம்மத்தை சொல்லி -
கீழ்க் கூறிய தன்மைகள் வாய்ந்த பிரம்மமும் உனக்கு ஆத்மாவாய் அமைந்த பிரம்மமும் ஒன்றே என்கிறது .
ஆக சத்வித்யா பிரகரணம் முழுதும் நிர் விசேஷ பிரம்மத்தைப் பற்றியது அன்று -ச விசேஷ பிரம்மத்தைப் பற்றியதே
என்று தேறுகிறது .

கயிற்றில் தோன்றும் பாம்பு போன்றது -பிரம்மத்தினிடம் தோன்றும் உலகம் என்பதும்
பொருந்துவதாய் இல்லை -ஏன் எனில் கயிற்றை பார்ப்பவர்க்கு அமைப்பு ஒத்து இருத்தலின்
கயிற்றில் பாம்பு என்று மருள் -உண்டாகிறது .அது போல பிரம்மத்தை தவிர பார்ப்பவர் தனித்து இல்லாமையாலும் -
ஒப்புமை இன்மையாலும் -ப்ரமம்-மருள்-ஏற்பட வழி இல்லை .
இனி அவித்யா சபளிதமான பிரம்மமே பார்ப்பவராகவும் மருளுக்கு உரிய பொருளாகவும்
பிரமிக்கிறது என்று கொள்ளின் -ஸ்வ பிரகாசமாய் ஒளிரும் அறிவு வடிவமான அது எங்கனம்
அவித்யா சபளிதமாகக் கூடும் -ஞானத்தினால் பாதிக்கப் படுவதாய் அன்றோ அவித்யை உங்களால்
ஒப்புக் கொள்ளப் பட்டது -அறிவு வடிவமான பிரம்மத்தை அவ அறிவினாலேயே அளிவதான அவித்யை
சார்ந்து பிரமிக்க செய்யின் அவித்யை என்றும் அழியாது நிலை நின்று விடும் அன்றோ -
இனி ஸ்வரூப ஞானம் அன்று -ஞான ஸ்வரூபமாய் உள்ளது பிரம்மம் என்னும் அதனைப் பற்றிய
ஞானமே அவித்யைப் போக்க வல்லது என்னில் -அந்த ஞானமும் பிரம்ம ஸ்வரூபத்தை தவிர
வேருபடாமையின் -ஸ்வரூபத்தை பற்றிய ஞானமே அவித்யயை போக்க வல்லது -அன்று -என்று வேறுபாட்டிற்கு
இடம் ஏது-
இனி எங்கு எங்கு அஞ்ஞானம் போக்கடிக்கப் படுகிறதோ -அங்கு எல்லாம் போக்கடிப்பது
ஸ்வரூப ஞானம் அல்லாமல் பிரமாண ஞானமாகவே இருத்தல் பற்றி -இங்கும் பிரமான ஞானமே
அவித்யையை போக்க வல்லது என்று கொள்ளல் வேண்டும் -எனில்-கூறுவோம் .
கயிற்றில் பாம்பு தோன்றும் அஞ்ஞானம் -இது கயிறு -என்கிற பிரமாண ஞானத்தினால் போக்கடிக்கப்
பட வேண்டும் எனபது உண்மையே -கயிறு ஜடப் பொருள் -அது தன்னை தான் காட்டாது -ஆதலின் ஆங்கு பாம்பு
என்கிற ப்ரமம் ஏற்படுவது தகும் -இது கயிறு -என்கிற உண்மை பிரமாண ஞானத்தினால் அது போக்கடிக்கப்
 படுவதுபொருந்துகின்றது .-பிரம்மமோ ஸ்வயம் பிரகாச சைதன்ய ரூபம் ஆதலின் அது பிரகாசியா நிற்க -
அதற்கு முரண்பட்ட ப்ரமம் -மருள்-ஏற்படுவதற்கே சிறிதும் இடம் இல்லை என்று தெளிக்க .
ஞான ஸ்வரூபம் பிரம்மம் -என்கிற ஞானத்துக்கு விஷயமாக பிரம்மத்தைக் கொள்ளின் அது பிரமேயம் -
அறியப்படும் பொருள் -ஆகி விடும் .ஆயின் அதுவும் பொய்ப் பொருளாம் .ஆகவே பிரம்மம் மருளுக்கு ஆஸ்ரயமாய்
இருக்கிறது என்னும் கொள்கையை கை விட்டே ஆக வேண்டும் ..————————————–என்னுமிடத்தில்
அதிஷ்டானத்தையும் அத்த்யாச்த்தத்தையும் சொல்லுகிற சொற்கள் பாதாயாம் சாமா நாதி கரண்யமாக
அமைந்து இருப்பதாக கொளல் ஆகாது .ஆத்மா என்றமையின் -சரீரம் ஆத்மா என்ற தொடர்பு பற்றி
வந்தது சாமாந்யாதிகரண்யம்  என்று கொள்க -
உலகம் உண்மையானது -பொய் என்பதற்கு பிரமாணம் இல்லை .———————————————–எனபது போன்ற
சுருதிகள் பிரமநாத்மகம் அல்லாத பொருள்களே இல்லை என்கின்றனவே யன்றி வேறு பொருள்களே இல்லை
என்று கூற வில்லை .ஆக நிர் விசேஷ பிரம்மமே சத்யம் -மற்றவை அனைத்தும் பொய் -என்னும்
அத்வைத மதமே வேதம் ஓதும் விதிக்க மதம் என்கிற நிரூபணம் தவறு என்று தெளிவுறுத்தப் பட்டது .
இனி அவர்கள் இரண்டாவதாக செய்த தத்வ நிர்ணயத்தையும்  மிக எளிதில் வென்று விடுகிறார் ஸ்ரீ பாஷ்ய காரர் .
காரண வாக்யத்தில் நிர் விசேஷ பிரம்மம் பிரதிபாதிகப் படவில்லை -எல்லாம் அறிதல்-எல்லாம் வல்லமை -முதலிய
எல்லா விசேஷங்களும் வாய்ந்த ச விசேஷ பிரம்மமே பிரதி பாதிக்கப் படுகிறது என்று -முன்னரே நிரூபிக்க பட்ட படியால் -
காரண வாக்யத்தை அடி ஒற்றி ————————————என்கிற வாக்கியம் நிர் விசேஷ பிரம்மத்தை கூறுவதாக
கொள்வது ஏற்ப்பு உடைத்து   ஆகாது   .
இனி ————————————————————–என்கிற எதிர்மறை சோதக வாக்யத்திற்கு ஏற்ப சிருஷ்டி முதலிய
 செயல்களும் குணங்களும்  அற்றதாக ஒப்புக் கொல்ல வேண்டாவோ -எனின் -
பிரகிருதி சம்பந்தத்தால் ஏற்படும் செயல்களும் குணங்களும் அற்றதாக கொல்ல வேண்டுமே அன்றி -
எந்தக் குணமும் எந்த செயலும் அற்றதாக கொள்வதற்கு இடமில்லை .இங்கனம் ஒப்புக் கொள்ளா விடின் -
பிரம்மத்துக்கு நித்யமும் -என்றும் உள்ளமையும் -ஒப்புக் குள்ள முடியாமல் பொய் விடும் .
ச்வேதாச்வதார உபநிஷத்தில் செயல் அற்றது என்று கூறும் இந்தப் பிரகரணத்திலேயே-
பிரம்மம் பிரமனை படைத்ததாகவும் -வேதங்களை அவனுக்கு அளித்ததாகவும் -பிரம்மத்தின் செயல்
கூறப் பட்டு இருப்பது கவனிக்கத் தக்கது .

பிரம்மத்துக்கு குணங்களும் செயல்களும் உண்டு என்னும் வாக்யங்களுக்கும் -இல்லை என்னும் வாக்யங்களுக்கும்
முரண்பாட்டை தவிர்ப்பதற்காக -குணமும் செயலும் உண்டு எனபது பொய் என்றும் -இல்லை எனபது மெய் என்றும்
கொள்வது முறை யாகாது .முரண்பாடு இருந்தால் அன்றோ இங்கனம் தவிர்ப்பது -
குணமும் செயலும் உண்டு எனபது அப்ராக்ருதமானவற்றை -இல்லை எனபது பிரகிருதி சம்பந்தத்தால் வந்த
ஹேய குணங்களையும் -செயல்களையும் என்று சாமான்ய விசேஷ நியாயத்தினால் பாகுபடுத்தினால்
முரண்பாடே இல்லை அன்றோ

ஆக —————————————–என்னும் வாக்கியம் சத்யத்வம் முதலிய வற்றோடு கூடின
ச விசேஷ பிரம்மத்தை சொல்லுகிறது என்று தான் கொள்ளல்   வேண்டும் – நீலம் உத்பலம் என்னும் இடத்தில்
நீலத்வமும் உத்பலத்வமும் என்னும் இவற்றினோடு கூடிய ஒரே பொருள் சொல்லப்படுவது போலே -
சத்யத்வம் ஞானத்வம் முதலியவற்றோடு கூடிய பிரம்மம் என்னும் ஒரே பொருள் சொல்லப் படுகிறது என்று கொள்ள வேண்டும் .
சத்யத்வம் முதலியவை வெவ்வேறு தன்மைகள் ஆயினும் -அவை யனைத்தும் வாய்ந்தது பிரம்மம் என்று ஒரே பொருள் தான் .
ஆதலின் சாமா நாதி கரண்யம் நன்கு பொருந்துகிறது -அசத்தியம் முதலியவற்றின் நின்று வேறுபட்ட ஸ்வரூபம்
கூறப்படுவதாக கொவார்க்கு லஷணை கொள்ள வேண்டி வருகிறது -
இனி ஆன்மதத்துவமும் பிரம்மமும் வேறு பட்டவைகள் அல்ல -ஒரு பொருளே -என்பதும் -
ஆன்மாக்களுக்குள் பேதம் இல்லை -எல்லாம் ப்ரமமே -மருளே -என்பதுவும் ஏற்புடையன அல்ல
என்கிறார் ஸ்ரீ பாஷ்ய காரர் ..————————————————————————————————கட- 2-5 13- – ஸ்வேத -6 13- – என்கிற
சுருதி-ஜீவாத்மாக்கள் நித்தியமாய் இருப்பவர்கள் என்றும் -அவர்கள் பலர் என்றும் -அவர்களுடைய விருப்பங்களை
பிரம்மம் ஒன்றே நிறைவேற்றி வைக்கிறது என்றும் -விதிப்பதால்-
ஜீவான்மக்களுள் பேதமும் -
பிரம்மத்திற்கும் ஜீவான்மக்களுக்கும் பேதமும்
உணர்த்தப் படுகின்றன .இந்த சுருதி வாக்கியம் விருப்பங்களை நிறை வேற்றுவதை மட்டும் விதிப்பதாக
கொள்ளல் ஆகாதா -ஆத்மாக்களுடைய நித்யத்வத்தையும் பன்மையையும் -இந்த ஒரே வாக்யமே
விதிபதாக கொண்டால் வாக்ய பேதம் பிரசங்கிக்கும் -ஒவ் ஒரு நோக்கத்திற்கும் தனி தனி வாக்யங்களாக பிரிக்க நேரிடும் .
ஜீவாத்மாக்கள் பலவாய் இருத்தல் -உலகத்திலே நேரே கண்டு அறிந்தது ஆதலின் -அதனை இந்த சுருதி வாக்கியம்
விதிப்பதாக கொள்ளவது தகாது -தெரியாத விஷயத்தை தெரிவிப்பதால் அன்றோ சாஸ்திரம் பயன் பெறுகிறது .
ஆதலின் விருப்பங்களை நிறைவேற்றுதல் மட்டுமே விதிப்பதாக கொள்வதே தகும் -எனின் -கூறுதும் .தேகத்துடன் கூடிய ஆத்மா பலவாய் இருப்பதை உலகத்தில் நாம் கண்டு அறிந்து உள்ளோமே ஆயினும்

தேக சம்பந்தம் அற்ற பரிசுத்த ஆத்மாக்கள் நித்தியமாய் பலவாய் இருத்தல் நாம் கண்டு அறியாததே -
ஆதலின் அதனை சாஸ்திரம் கொண்டே அறிய வேண்டி இருத்தலின் அதனை இந்த சாஸ்திரம்
 விதித்தே யாக வேண்டும் -என்று அறிக -தேஹத்துடன் கொடிய நிலையில் ஆத்மாக்கள் நித்தியமாய் இருத்தல்-
கூடாது ஆதலின் -நித்யத்துவத்துடன் கூடிய பன்மை-தேக சம்பந்தம் அற்ற பரிசித்த ஆத்மா ஸ்வரூபங்களுக்கு
கூடும் ஆதலின் இங்கே பரி சுத்தமான ஆத்மா ஸ்வரூபங்கள் பல எனபது சொல்லப் பட்டது ஆகிறது .
ஆகவே நித்யர்களாய் -பலராய் உள்ள சேதனர்கள் அனைவருக்கும் விருப்பங்களை பிரம்மம் ஒன்றே
நிறைவேற்றுவதாக அனைத்தையும் சேர விதிப்பதிலேயே இந்த வாக்யத்துக்கு நோக்கம் என்று கொள்ள வேண்டி இருக்கிறது .
இது  —————————-வசிசிஷ்ட விதி எனப்படும் விசிஷ்ட விதிகளில் வாக்ய பேத பிரசங்கம் தோஷம் ஆகாது
இனி அஹமாத்மா குடாகேச சர்வ பூதாசய சத்தித – 18-20 என்று கீதாசார்யன் எல்லா உடல்களிலும்
ஆத்மாவாக தானே இருப்பதாக கூறி உள்ளானே -அதனால் எல்லா ஆத்மாகளுக்கும் ஒருவருக்கு ஒருவர்
பேதம் இல்லாமையும் -பிரம்மத்துக்கும் ஆத்மாக்களுக்கும் பேதம் இல்லாமையும் நன்கு புலப்படுகின்றன
அன்றோ -இங்கன் இருக்க -ஆத்மாக்களுக்குள் ஒருவருக்கு ஒருவர் பேதத்தையும் -பிரம்மத்துக்கும்
ஆத்மாக்களுக்கும் பேதத்தையும் உணர்த்தும் கீழ் சொன்ன சுருதி வாக்யத்தொடு முரண்பாடு இன்றி
கேதாச்சார்யன் கூறியதை எங்கனம் நிர்வஹிப்பது எனில் -கூறுவோம் .
ஜீவனுக்கு அந்தர்யாமியான ஆத்மாவே இருத்தலின் உடலையும் ஆத்மாவையும் ஒன்றாக
வழங்கும் மரபு பற்றி கீதாசார்யனால் அங்கனம் கூறப் பட்டது என்க-
சர்வம் சமாப் நோஷி ததோசி சர்வ -18 40- – என்று மேலே எல்லாவற்றிலும் அந்தர்யாமியாய்
வியாபித்து உள்ளே -ஆதலின் எல்லாப் பொருளுமாய் உள்ளே -என்று பேசப்படுவதும் இங்கு அறியத் தக்கது .
உபநிஷத்திலும் ——————————————————————–என்று வ்யபித்தளால் பிரம்மம்
சேதன அசேதன பொருள்கள் ஆனதாக ஓதப்பட்டு இருப்பதும் உணரத் தக்கது .
மேலும் சர்வ பூதாசய சத்தித -என்று பூத சப்தத்தை இங்கே வழங்கி இருப்பதும் கவனத்திற்கு உரியது .
அச் சொல் உடலை மாதரம் சொல்ல வில்லை -ஆத்ம பர்யந்தமான உடலைக் கொள்கிறது .
————————————–பூதங்கள் அனைத்திற்கும் ஹிம்சை செய்யல் ஆகாது என்னும் இடத்து உள்ள
 பூத சப்தம் போன்றது இங்கு உள்ள பூத சப்தமும் என்று அறிக .அங்கு வேற்று உடம்புக்கு ஹிம்சை இழைத்தல்
இயலாது ஆதலின் ஆத்ம பர்யந்தம் கருதியாக வேண்டும் .இங்கும் அங்கனமே கருத்தின் ஆத்ம பர்யந்தமான தேகத்துக்கு
ஆத்மாவே இருத்தல் கூறப்பட்டது ஆகிறது .இங்கனம் அந்தர்யாமியாய் இருத்தலைப் பொறுத்து
சொன்னதாக கொள்ளாமல்-ஸ்வரூப ஐக்கியம் சொன்னதாக கொண்டால் ———————————————என்று
ஆத்மாக்களைப் பார்க்கிலும் பரமாத்மாவை வேறுபட்டதாக கீதையிலேசொல்வது முரண்படும் என்று உணர்க .
ஆக ஆத்ம தத்வத்தில் பேதம் இல்லாமையால் நிர் விசேஷ சித் மாத்ர பிரம்மம் ஒன்றே உள்ளது
என்று அத்வைதிகள் செய்த தத்துவ நிர்ணயமும் ஸ்ரீ பாஷ்ய காரரால் இவ்வாறு வெள்ளப் பட்டதாயிற்று . இனி மூன்றவதாக அவர்கள் செய்த மோஷ நிர்ணயத்தையும் மிக மிக எளிதில் வென்று விடுகிறார்

ஸ்ரீ பாஷ்ய காரர் .
மோஷம் என்னும்   சொல்லுக்கு விடுதலை எனபது பொருள் ..
.வீடு எனபது அதன்நேர் மொழி பெயர்ப்பு சொல்லாகும் .-எதனின்றும் விடுதலை –
அசித்து பொருளாகிய பிரகிருதி தத்வம் அநாதி காலமாக ஜீவாத்மா தத்துவத்தை கட்டுப் படுத்தி
ஈஸ்வர தத்துவத்தை உணர்ந்து -அதனை நெருங்க ஒட்டாது தடுத்து -வருகின்றது .அத்தடை யினின்றும்
பெறும் விடுதலையே மோஷம் எனப்படுகிறது .
அறிவாளன் ஆகிய ஜீவாத்மாவை ஜடப் பொருளாகிய பிரகிருதி தத்வம் தன்னுள் அகப்படுத்தி -
அறியாமை க்கு உள்ளாக்கி -விடுகிறது .அதாவது பிரகிருதி உடன் கூடிய ஆத்மாவை -இது பிரகிருதி
இது ஆத்மா -என்று பகுத்து உணர முடியாத வண்ணம் செய்து விடுகிறது ..ஆத்மா பிரகிருதி உடன் கூடி இருத்தல் ஆவது -
பிரளய காலத்தில் சூஷ்மமான பிரகிருதி தத்துவத்தில் ஒடுங்கி நிற்றலும்
சிருஷ்டி காலத்தில் பிரக்ருதியின் பரிணாமமான -மாறு பாடான -தேஹத்தொடு ஒன்றி நிற்றலுமாம் .
பிரகிருதி பரிணாமமான தேகத்தை பகுத்து உணராமையின் –தேகமே ஆத்மா -என்னும் விபரீத உணர்வு-மருள்-
ஏற்படுகிறது .ஆத்மாவை பகுத்து உள்ளவாறு இறைவனுக்கு உரியதாய் அவனுக்கு பாரதந்திரமான ஜீவாத்மாவை ச்வதந்திரமாக

காணும் அந்யதா ஞானம் -வேறு வையில் காணும் அறியாமை -ஏற்படுகிறது -இவ்விருவகை அறியாமையும்
அநாத்ம த்யாத்மா புத்திர்யா-என்று ஆத்மா அல்லாத தேஹத்தில் ஆத்மா என்றும் விபரீத உணர்வு என்றும் -
யோந்யதா சந்தமாத்மானம் அந்யதா ப்ரதிபத்யதே -என்று பாரதத்ரியமான ஆத்மாவை வேறு வகையில்
ச்வதந்த்ர்மாகப் பார்த்தல் என்றும் -பிரமாணங்களில் கூறப் பட்டு உள்ளமை காண்க -
இவ் வறியாமைகளால் ஜீவாத்மா   புண்ய பாப ரூபன்களான கர்மங்களை செய்கஈறான் -
அதனால் நல்ல அல்லது கேட்ட சரீரங்களை ஜீவாத்மா மீண்டும் மீண்டும் பெறுகிறான் .அந்நிலையே பந்தம் எனப்படுகிறது .அதனின்றும் விடுதலையே மோஷம் என்க .

ஆத்மா தத்தவத்தை வீடு பெறா வண்ணம் பிநித்தல்பற்றியே சரீரத்தை -யாக்கை -என்பர் தமிழில்
யாத்தல்-பிணித்தல் -
சரீரம் சத்த்வம் ரஜஸ் தமஸ் என்னும் முக் குணங்கள் வாய்ந்து உள்ளமையின் முறையே
ஞான சுகங்களில் பற்றுதலையும் -
புண்ய பாக ரூபமான செயல்களில் பற்றுதலையும் -
கவனிப்பு இன்மை சோம்பல் உறக்கம் -என்னும் இவற்றையும் உண்டு பண்ணி மீண்டும் மீண்டும் பிறந்து -
உழலுமாறு ஜீவாத்மாவை பிணித்துக் கொண்டு இருக்கிறது ..இத்தகைய சரீரத்தின் தொடர்பு அறவே
விட்டு நீங்குதலே மோஷம் எனப்படுகிறது .அந்நிலையே இயல்பானது .இயல்பான அந்நிலையில்
இறைவனைக் கிட்டி நின்று விட்டு பிரியாது அபஹத பாப்மத்வம் முதளியஎட்டு குணங்களுடன்
விண்ணகத்தில் விளங்குகிறான் ஜீவாத்மா   -இதனையே ——————————————————————————-
இந்தஜீவாத்மா இச் சரீரத்தின் நின்றும் மேலே கிளம்பி பரம் ஜோதியான பரமாத்மாவைக் கிட்டி இயல்பான
தன ரூபம் வெளிப்பட்டவன் ஆகிறான் -என்று ஸ்ருதியும் ஓதுகிறது .இதனால் சரீர சம்பந்தம் நீங்கி
மேலே கிளம்பி பரம் ஜோதியான பரமாத்மா உள்ள இடமாகிய பரம பதத்தை அணுகி
இயல்பான தன்மை உடன் ஜீவாத்மா மிளிருவதே -மோஷம்-என்று நன்கு புலப்படுத்த தாயிற்று .
உண்மை இங்கன் இருக்க -அத்வைதிகள் -சத்-உள்ளது -என்றோ ஆசாத் -இல்லது -என்றோ
சொல் ஒண்ணாத தோற அவித்யயை அநாதியாகக் கொண்டு அதனால் ஆத்ம ஸ்வரூபம்
மறைக்கப் படுவது -பந்தம் -என்றும் -அது நெஞ்குவது -மோஷம்-என்றும் சொல்லுகின்றனர் .——————————————————————————————————யஜூ- 2-8 9- – -என்னும் சுருதியை

அவித்யை உள்ளது என்றோ இல்லது என்றோ சொல்லொணாத ஒரு பொருள் என்பதற்கு பிரமாணமாக
அவர்கள் காட்டுகிறார்கள் .-ஒளிரும் அறிவு வடிவமான ஆத்ம ஸ்வரூபம் அவித்யையினால் மறைக்கப் படுவது
எங்கனம் பொருந்தும் -பொன் முதலிய பொருள்கள் வேறு பொருள்கள் கலப்பதனால்-ஒளியை
இழப்பது போன்றது இஃது என்று கூற இயலாது .ஒளியை மழுங்கப் பண்ணும் வேறு பொருளின் கலப்பு
உண்மையில் இல்லை அன்றோ -பின்னியோ எனின் -சபா புஷ்பம் பக்கத்தில் இருக்கும் பொது
ஸ்படிக்கக்கல்  சிவந்து தோற்றுவது போலே -அவித்யையின் சம்பந்தினாலே ஆத்ம ஸ்வரூபத்தில்
தேஹம் தோற்றுகிறது .விவேகித்து பார்க்கும் போது-ச்ப்படிகம் சிவப்பு நிறத்தோடு ஓட்டற்று இயல்பான
வெண்மை உடன் மிளிருவது போலே -விவேக ஞானத்தாலே -தேஹத்தொடு ஓட்டற்று ஒளிரும் ஆத்ம ஸ்வரூபமே
இயல்பான நிலையில் மிளிருகிறது ..இதனையே ——————————–என்று தொடங்கும் சுருதி ஓதுகின்றது
.இந்த ஸ்ருதியில் -சமுத்தாய என்பதற்கு -மேலே கிளம்பி என்று பொருள் கொள்ளல் ஆகாது -
ஏன் எனில் ஆத்ம ஸ்வரூபம் இயற்க்கை நிலையினில் வெளிப்படுவதற்கு -விவேக ஞானம் தான் தேவையே அன்றி
 மேலே கிளம்புதல் அன்று -ஆதலின் சமுத்தாய -என்பதற்கு -பகுத்து அறிந்து -என்று பொருள் கொள்வதே -முறை யாகும் .

இவ்விதமே -உபசம்பந்த்ய -என்பதற்கு -கிட்டி -என்று பொருள் கொள்ளல் ஆகாது .சாஷாத் கரித்து
என்று பொருள் கொள்வதே -தகும் .பிரம்மத்தோடு ஒன்றுவதற்கு ஓர் இடம் தேடித் போக வேண்டிய
அவசியம் இல்லையே -இனி -அர்ச்சிராதி கதியும் -பிரம்ம பிராப்தியும் சாஸ்த்ரங்களில் சொல்லப்
பட்டு உள்ளனவே -எனின் -அவைச குண பிரம்ம  உபாசகர்களுக்கே கூறப் பட்டன .நிர் விசேஷ
பிரம்மத்தை விவேகித்து அறியும் ஞானிகளுக்கு அவை பயன்படா என்று உணர்க ..
விவேகித்து பாராமையாலே ஸ்வரூபம் வெளிப்படாது ச்ப்படிகம் சிவப்பாய் தோற்றி -
விவேகித்த ,மாத்ரத்திலே -அந்த ச்ப்படிகம் இயல்பான வெண்மை வாய்ந்ததாய் வெளிப்படுவது போலே -
விவேகிதுப் பார்த்த மாத்திரத்தில் -முன்பு தேஹமாய் தோற்றிய ஆத்ம ஸ்வரூபம் சைதன்ய ஆகாரமாய் -
இயல்பான நிலையில் வெளிப்படுகிறது ..இதுவே மோஷம் .
தூய்மை படுத்தப் பட்டதும் தன்பால் படிந்தமாக நீங்கி கண்ணாடி இயல்பான நிலையில்
விளங்குவது போல் -ஆத்ம தத்துவம் உபாசனையால் -சம்ச்கரிக்கப் பட்டதும் -திரோதானம் -மறைவு நீங்கி -
மோஷ நிலை-இயல்பான நிலை -ஆத்ம தத்துவத்திற்கு ஏற்படுவதாக கொள்ளுதல் தக்கதாகாது .
ஏன் எனில் உபாசனை ஒரு செயல் ஆதலின் -செயலால் நேரிடும் விகாரம்-மாறுபாடு -அவ ஆத்ம
தத்துவத்துக்கு இசைய வேண்டியதாய் இருத்தலின் -அதனை அநித்யமாய் கொள்ள வேண்டி வரும் . .
உபாசனையால் மோஷம் எனபது பொருந்தாது .-அறியாமையை -ப்ரமத்தை-நீக்க எந்த உபாசனையாலும் இயலாது .
உண்மை அறிவு தான் பிரமத்தை நீக்க வேண்டும் . .அந்த உண்மை அறிவும் ப்ரத்யஷரூபமான வாக்யார்த்த
ஞானம் ஆகவே அமைதல் வேண்டும் .ப்ரத்யஷ ரூபமான பிரமத்தை -தேக -ஆத்மா பிரமத்தை -
ப்ரத்யஷ ஞானம் அல்லது மற்றது போக்க வல்லதாகாதன்றோ -
ஆக ———————-முதலிய வாக்யார்த்த ஞானத்தால் ஏற்படும் ஜீவ பர ஐக்ய சாஷாத் காரமே -
மோஷம் என்கின்றனர் அத்வைதிகள் .ஸ்ரீ பாஷ்ய காரர் இதனையும் எளிதில் வென்று விடுகிறார் .—————————-என்னும் சுருதி

அவர்கள் கொள்ளும் அவித்யைக்கு பிரமாணம் ஆகாது எனபது அவர் திரு உள்ளம்
.அங்கு உள்ள -சத் -அசத் -என்னும் சொற்கள் சித்து அசித்து -என்னும் வ்யஷ்டி சிருஷ்டியில்
காணப்படும் பொருள்கள் பிரளய காலத்தில் அசித்தின் சமஷ்டியாக -தமஸ் -என்று சொல்லப்படும் பொருளில்
ஒடுங்கி கிடந்தமையைச் சொல்லுகின்றனவே அன்றி -அவித்யை உள்ளதும் இல்லதும் அன்று -
அது அநிர்வச நீயம் என்பதைச் சொல்லவில்லை -என்று அவர் கருதுகிறார் .
மேலும் அறிவொளி வடிவமான பிரம்ம ஸ்வரூபம் அவித்யையினால் மறைக்கப் படுவதாக
கூறுவதும் யுக்திக்குப் பொருந்தாது -.அவித்யையினால் அறிவொளி ஒளிராமல் போவது தானே
மறைவு எனப்படுவது -அறிவொளி வடிவமான பிரம்மம் அவித்யையினால் ஒளிராமல் போவான் என் -
ஒளி உண்டாகாமல் அவித்யை தடுக்கிறது -என்ன ஒண்ணாது -ஒளி உண்டு பண்ணத் தக்கதாய்
யல்லாமல் என்றும் உள்ளது ஆதலின் -அங்கன் சொல்ல ஒண்ணாது .இனி இருக்கும் ஒளி -ஞான பிரகாசம் -
நாசப் படுத்தப் படுகிறது -என்று தான் சொல்ல வேண்டும் .அங்கனம் சொல்லின் ஒளி வேறு -ஸ்வரூபம் வேறாக
இல்லாமையின் பிரம்ம ஸ்வரூபத்திற்கே நாசத்தை ஒப்புக் கொண்டதாக ஆகி விடும் .இனி பாஷ்ய காரர் மதத்திலும் அறிவொளி வடிவமாக ஆத்ம ஸ்வரூபம் ஒப்புக் கொள்ளப் பட்டு

இருபினும் -அந்த ஆத்ம ஸ்வரூபத்துக்கு அவித்யையினால் மறைவு ஏற்படுவதாக ஒப்புக்
கொள்ளப் படவில்லை-ஆத்ம ஸ்வரூபம்-அவித்யை-அறியாமை-எனப்படும் பிரமத்துக்கு -விரோதி அன்று .
ஆத்ம ஸ்வரூபத்தின் பால் உள்ள நித்ய தன்மை -அணு அளவு -அவயவம் அற்றவை -முதலியவைகளே
விரோதிகள்-அவைகள் சாஸ்த்ரிரத்தால் அறியத் தக்கனவாய் உள்ளன.-அவைகளே மறைக்கப் படுதலின்
ஆத்ம ஸ்வரூபதுக்கு நாசம் ஏற்பட வழி இல்லை-என்க-நித்ய தன்மை முதலியவை மறைகப்படுதலாவது -
அவை பற்றிய அறிவு வெளிப் படாது இருத்தலே யாம் .
ஸ்ரீ பாஷ்ய காரர் சித்தாந்தத்தில் ஆத்ம ஸ்வரூபம் அறிவு வடிவமாய் இருத்தலோடு
அறிவுடைமையைத் தன் தன்மையாகவும் -கொண்டு இருத்தலின் -தன்மையாய் அமைந்த அறிவு
ஒரு பொருள் ஆதலின் -ஒடுங்களும் விரிதலும் அதனுக்கு ஏற்கும் -என்க
அவித்யை முழுதும் கழிவது -அப்ராக்ருதமான தேசத்தை அடைந்த பிறகு தான் என்று கொள்ளல் வேண்டும் .

————————————என்று தேக சம்பந்தம் நீங்கும் காலத்தை எதிர் பார்ப்பது போலே -தேசத்தை அடைதலையும்
அவித்யா நிவ்ருத்தி எதிர் பார்க்கிறது -என்க .இன்றேல் அர்ச்சிராதி கதியை சொல்லும் சாஸ்திரங்கள்
பயன் அற்றவைகளாய் விடும் ..இனி பகுதி அற்றதாகவும் -நிலை வேறு படாதையும் -நிரம்சமமாயும் ,அவஸ்தா பேதம்
அற்றதாயும் -உள்ள பிரம்மம் போய் அடைய வேண்டிய நிலையை எங்கனம் எய்துதல் கூடும் -எனில் கூறுவோம் .
கிராமத்தை அடைவதற்கான வழி போலே பிரம்மத்தை அடைவதற்காக ஏற்ப்பட்டது அன்று அர்ச்சிராதி கதி .
பின்னியோ எனின் -பிரம்மத்தை அடைவதற்கு -பிரதிபந்தகங்கள் -அடியோடு தொலைவதற்காக.
கதி சாஸ்த்ரத்தை கொண்டு -பிரதிபந்தங்கள் அடியோடு நீங்கி -வித்யை-நிஷ்பன்னம் ஆவது  குறிப்பிட்ட
அப்ராக்ரிருத தேசத்திலே என்று கொள்ளுகிறோம் .ஆழ்வார்கள் இது பற்றியே -தெளி விசும்பு -என்றனர் பரம பதத்தை ..நிர் விசேஷ பிரம்மம் எனப்படும் நிர் குண பிரம்மம் ஓன்று இருப்பது சம்பவியாத

ஓன்று ஆதலின் -நிர் குண பிரம்ம நிஷ்டரான ஞானிகளுக்கு கதி கிடையாது .ச குண பிரம்ம
நிஷ்டருக்கே அர்ச்சிராதி கதி என்று பிரிப்பதற்கு ஆதாரம் ஏதும் இல்லை -என்க .
வள்ளுவனாரும் -கற்றீண்டு மெய்ப் பொருள் கண்டார் தலைப் படுவர் மற்றீண்டு வாரா நெறி -
என்பதனால்-மெய் உணர்ந்த ஞானியர் வாரா நெறி யாகிய அர்ச்சிராதி கதி யில் செல்லுதலை
கூறி -ஸ்ரீ பாஷ்ய காரர் தழுவிய பண்டைய கொள்கையே ஆதரிப்பது இருப்பது -இங்கு அறிதற் பாலது .  .
இனி ————————————————-ப்ருஹ்- 4-4 6- என்று சுருதி நிர் குண நிஷ்டனுக்கு -ஞானிக்கு
சரீரத்தின் நின்றும் மேல் நோக்கிக் கிளம்புதல் இல்லை-என்று ஸ்பஷ்டமாக ஓதுகிறது .——————–என்று
இங்கேயே பிரம்ம அனுபவ ரூபமான முக்தி கிடைப்பதாகவும் சுருதி ஓதுகின்றது .
உத்க்ராந்தியும் -கதியும் -உபாசகனுக்கே ஓதப்படுகின்றன -அவ் உபாசகனுக்கு – உபாசனைக்கு ஏற்ப-
அனுபவித்தற்கு தக்க -பிரம்ம ஸ்வரூபம் பிரம்ம லோகத்திற்கு உட் பட்டதாதலின் -அவனுக்கு
உத்க்ராந்தியும் அர்ச்சிராதி கதியும் தேவைப் படுகின்றன -நிர் குண நிஷ்டனுக்கு அவை தேவை இல்லை யன்றோ -
எனில் -கூறுவோம் -
——————————————என்னும் சுருதி -ஞானிக்கு சரீரத்தில் இருந்து உத்க்ராந்தி இல்லை என்று சொல்ல வில்லை .
சாரீரமான ஜீவாத்மாவை விட்டு பிராணன் பிரிவது இல்லை -என்றே சொல்லுகிறது .ஜீவாத்மாவை விட்டு
பிராணன் பிரியாமையின் -சூஷ்ம சரீரத்துடன் அர்ச்சிராதி கதியில் போவது அவனுக்கு எளிதாகி விடுகிறது -
எனபது சுருதியின் கருத்து ..——————————எனபது உபாசனை வேளையில் ஏற்படும் பிரம்ம அனுபவத்தை
பற்றினதகும் .
ஆகவே ———————————-என்று தொடங்கும் சுருதி வாக்யத்தில் -சமுத்தாய -என்பதற்கு -பகுத்தறிந்து -
என்றுபொருள் கொள்ளுதலும் -உபசம்பத்ய -என்பதற்கு -சாஷாத் கரித்து-என்று பொருள்
கொள்ளுதலும் தேவை அற்றவை ஆகி விடுகின்றன -அவ்வாறு பொருள் கூறுதல்
சொல்லமைதிக்கு முரண் பட்டது ஆகும் .
 -

சர்பாத் சமுத்தாய ரஜ்ஜூம் உபசம்பத்ய -என்னும் சொல் தொடரை -பாம்பையும் கயிற்றையும்
பகுத்து அறிந்து -கையிற்றை நேரே கண்டு -என்னும் பொருளில் வட மொழி அறிந்த ஒருவன் வழங்கிடின் -
அதனை அங்கனம் பொருள் கூறுவோர்  ஏற்ப்பார்களோ -என்பதை நினைத்து பார்க்க வேண்டும் -
மேலும் சரீரத்தில் இருந்து கிளம்பி -என்று தொடங்கும் இவ் விஷயத்திற்கு அங்கேயே ஆகாசத்தில் இருந்து
கிளம்பி வாயு முதலியவை பரம்ஜோதியை அடைந்து தம்நிலையை அடைகின்றன -என்று காட்டும்
 திருஷ்டாந்தங்கள் நமக்கே ஒத்து வரும் -பிறர்க்கு ஒத்து வர மாட்டா -இதனை சிறிது விளக்கிக் காட்டுவோம் .
அசரீரமான -சரீரம் இல்லாத -வாயு முகில் மின்னல் முழங்கும் மேகம் என்னும் இவைகள் -இந்த
ஆகாசத்தின் நின்றும் மேல் கிளம்பி பரம் ஜோதியை அடைந்து -தம் இயல்பான நிலையில்
துலங்குகின்றன -என்று திருஷ்டாந்தம் காட்டப் பட்டு உள்ளது .வாயு முதலியவை -ஆகாசத்தில் இருந்து -
மேலே கிளம்புதல் ஆவது -அவை அவை தம் தம் செயல் புரிவதற்காக மேலே வெளிப்படுதல் -
பரம் ஜோதியை -என்னும் இடத்தில் -பர -என்னும் சொல் -அவ் அவற்றுக்கு காரணமான நிலையைக் குறிக்கிறது .சோதி என்னும் சொல்லோ -காரணப் பொருள்கள் காரியப் பொருள்களை

பிறப்பிப்பத்தின் வாயிலாக -அவற்றை வெளிப்படுத்தும் -நிலையைக் கருதி வழங்கப் பட்டது .
ஆக -காரிய பொருள்களை தோற்றுவிக்கும் காரணப் பொருள்களே -பரம் ஜோதி -என்பதால்
கூறப் பட்டனவாயின -வாயு முதலிய பொருள்கள் காரணப் பொருள்களை அடைந்து -காரியப் பொருளாய் -
அடைந்து -காரியப் பொருளாய் நிற்கும் நிலையை விட்டு -காரணப் பொருளோடு ஒத்த வடிவத்தை
அடைகின்றன .வாயு -சப்த மருத்து -என்னும் கார்யப் பொருளாய் நிற்கும் நிலையை விட்டு
வாயு என்ற காரணப் பொருள் போன்றதாகி விடுகிறது .இங்கனமே மின்னல்-என்பதும் கார்யப் பொருளாய்
நிற்கும் தன்மையை விட்டு -தேஜஸ்-என்னும் காரணப் பொருள் போன்றதாகி விடுகிறது .
முகில் -முழங்கும் மேகம் விஷயத்திலும் -இங்கனே கொள்க -இவ்விதமே ஜீவனும் சரீரத்தில் இருந்து
மேல் கிளம்பி -அர்ச்சிராதி வழியாகப் பரம் ஜோதியான பரமாத்மாவை போன்றவன் ஆகிறான் என்று
த்ருஷ்டாந்தமும் -தார்ஷ்டிந்தாகிகமும் -பொருந்தி உள்ளமை காண்க .
சமுத்தாய -என்பதற்குப் பகுத்தறிந்து -என்று பொருள் கூறும் பிறர்க்கு இந்த திருஷ்டாந்தங்கள் ஒத்து
வர மாட்டாமை தெளிவு .இனி சைதன்ய ஆகாரமான ஆத்ம ஸ்வரூபம் தேஹமாகத் தோற்றும் ப்ரத்யஷ ப்ரமம்

பகுத்தறியும் -சாஷாத் காரத்தாலே தான் நீங்கும் .-அறியாமை எத்தகைத்தோ -அத்தகைத்தாக உண்மை அறிவும்
இருத்தல் வேண்டும் அன்றோ -ஆகவே ——————முதலிய வாக்யார்த்த ஞானத்தாலேயே
சைத்தன்ய ஆத்ம சாஷாத் காரம் ஏற்படுகிறது -என்பதையும் சிறிது கவனிப்போம் -
——————————முதலிய வாக்யன்களால் உண்டாகும் ஐக்ய ஞானம் மோஷ சாதனம் எனபது
பொருந்தாது .——————————————–என்று தொடங்கும் சுருதி வாக்யத்தில் ஜீவாத்மாவையும்
அந்தர் யாமியாய் பிரேரணை செய்யும் பரமாத்வாமையும் வேறாக நினைத்துப் -பரமாத்வாவின்
ப்ரீதிக்கு உரியவனாகி -முக்தி யைப் பெருமவனாக -ஜீவாத்மாவை சொல்லி இருத்தலின் -
அதனோடு முரண் படுதலால்-என்க ..எனவே மோஷத்துக்கு சாதனம் -ஜீவனிலும் தனிப்பட்ட
அந்தர்யாமியான பிரம்மத்தைப் பற்றிய ஞானம் என்று கொண்டால்-எல்லா இடத்திலும் முரண்பாடு இன்றி
பொருள் கொள்ள இயலும் .மேலும் சரீரத்தால்-ஜீவாத்மாவுக்கு ஏற்ப்பட்ட பந்தம் பாதிக்கப் படாமையாலே
பரமார்த்தமானது -அதனை எந்த தத்துவ ஞானமும் போக்கடிக்க முடியாது -பரம புருஷனுடைய
அனுக்ரகத்தாலே -தான் அந்த பந்தத்தில் இருந்து விடுதலை பெற வேண்டும் .பாம்பு கடித்த விஷம் உபாசனையால்-
ப்ரீத்தி கொண்ட கருடனுடைய அனுக்ரகத்தால் நீங்குவது போலே-உபாசனையால் ப்ரீதி கொண்ட பரம
புருஷனுடைய அனுக்ரகத்தாலேயே பந்தம் நீங்குகிறது என்று கள்ள வேண்டும் .
இதனால் உபாசனை மோஷ சாதனம் ஆகாது என்னும் வாதமும் -
உபாசனையால் சம்ச்கரிக்கப்படின் ஆத்ம தத்துவமும் விகாரம் உள்ளதாய் -மாறுபாடு உள்ளதாய் -அநித்யமாம் -
எனபது போன்ற வாதங்களும் -தள்ளுண்டமை காண்க .
இனி —————————————என்னும் வாக்யத்தினால் பிரம்ம ஞானத்தினால் இடையீடு இன்றி பிரம்மமாகவே
ஆவதாக ஓதப்படுதலின் –ஜீவா பிரம்ம ஐக்ய மோஷம் என்று கொள்ள வேண்டி உள்ளதே -எனில்-கூறுவோம் -
சரீரம் ஆத்ம என்னும் தொடர்பு பற்றி-அறியும் ஜீவனும் -அறியப்படும் பிரம்மமும் ஒன்றாக
கூறப்படுகின்றனவே அன்றி -ஸ்வரூப ஐக்கியம் அங்கே கூறப் படவில்லை-எனபது உணரத் தக்கது .
அந்தர்யாமி பிராமணத்தில் -ப்ருத்வி முதலிய அசேதனப் பொருள்களும்
ஆதித்யன் முதலிய அசெதனத்தொடு கூடிய சேதனப் பொருள்களும் –சரீரமாகவே கூறப்பட்டு -
அசேதன கலப்பு நீங்கின பரி சுத்த ஆத்ம ஸ்வரூபமும் சரீரமாக கூறப்படுவதனால்-முக்தி நிலையில்
பரி சுத்த ஆத்ம ஸ்வரூபமும் பிரம்மத்துக்கு சரீரமே என்னும் கருத்து கொண்டு -சரீரத்தையும்
ஆத்மாவையும் ஒன்றாகவே வழங்கியது -வேதம் -என்க .
பிரம்ம ஞானம் எர்ப்பட்டதும் -இடையீடு இன்றி -பிரம்மமாகவே விடுவதாகக் கொள்ளுதலும் தகாது -
———————–என்று ஸ்பஷ்டமாக ஓதுவதற்கு ஏற்ப -பிரம்மத்தின் அனுக்ரகத்தின் வாயிலாகவே பிரம்மம்
ஆகிறான் என்று கொள்ளுதல் வேண்டும் .அந்தர்யாமி ப்ராஹ்மனத்திலும்——————என்று
அந்தர்யாமியான பிரம்மத்தை ஜீவாத்மா அதன் அனுக்ரகம் இன்றி தானே அறிவது இல்லை
என்று கருதப்படல் -காண்க -
ஆக
முக்தியில் ஆத்மா சரீரம் என்கிற பேதம் தவிர்க்க ஒண்ணாது -பரம் ஜோதியான பிரம்மத்தை
அடைந்து -ஸ்வ ஸ்வரூப ஆவீர் பாவம் -அதாவது -தனது இயல்பான -அபஹத பாப்மத்வம் -முதலிய
தன்மைகள் தோன்றி-பிரம்மத்திற்கு சமமான நிலைமையை ஜீவாத்மா அடைதல்
மோஷம் -என்க ——————-என்று பிரம சாம்யாபத்தியை மோசமாக வேதம் ஓதியதும் காண்க .
இனி இந்த சாம்ய ஸ்ருதிக்கு ஏற்ப ————————என்னும் இடத்திலும் -ஏவ என்பதற்கு சாம்யத்தை

பொருளாக கொள்ளலுமாம் .பிரம்மம் போன்று ஆகிறான் -என்றபடி ..ஒப்புமை பொருளில் -ஏவ -எனபது
வேதத்திலேயே வழங்கப் பட்டு உள்ளது ..—————————————————————————எனபது காண்க .
இங்கே மோஷம் சொல்லப் பட வில்லை.ஆகையால் விஷ்ணுவாகவே ஆகி-என்று ஐக்கியம் சொல்லுவதற்கு
இடம் இல்லை .யாகம் செய்பவனுக்கு பலன் சொல்லப்படுகிறது .விஷ்ணு போலே ஜெயிக்கிறான் என்று
தான் பொருள் சொல்லியாக வேண்டும் .
ஆக
சமமான குணத்தோடு இருத்தலே மோஷம்-ஐக்கியம் அன்று -என்று
ஸ்ரீ பாஷ்ய காரர் வாதத்தில் வென்றார் ஆயிற்று .
ஸ்ரீ பாஷ்ய காரர் இங்கனம் -பாஸ்கரர் -யாதவ பிரகாசர் -என்னும் குத்ருஷ்டிகளையும்
வாதில் வென்று உள்ளார் -இவர்கள் இருவரும் பேத அபேத வாதிகள்.
அசித்திக்கும் பிரம்மத்துக்கும் பேத அபேதங்கள் இயல்பானவை -
சித்துக்கும் பிரம்மத்துக்கும் அபேதமே இயல்பானவை -
பேதமோ உபாதியால் வந்தது -இயல்பானது அன்று -இயல்பான முக்தி நிலையில் அபேதமே
ஓதப்படுதலால்-எனபது பாஸ்கர மதம் .
.அசித்துக்கும் பிரம்மத்துக்கும் பேதமும் அபத்தமும் இயல்பாய் அமைந்து இருப்பது போலே
சித்துக்கும் பிரம்மத்துக்கும் கூட பேதமும் அபத்தமும் இயல்பானவையே -இயல்பான முக்தியில்
அபேதம் பொஎ பேதமும் -ஓதப்படுதலால் -எனபது -யாதவ பிரகாசர் மதம் .
பாஸ்கர மதத்தில் ஜீவனுக்கும் பிரம்மத்துக்கும் பேதம் இன்றி -ஐக்கியம் ஒப்புக் கொள்ளப்
படுதலால்-ஜீவனுடைய தோஷங்கள் பிரம்மத்துக்குத் தவிர்க்க ஒண்ணாதவைகளாம் -
யாதவ பிரகாசர் மதத்தில் அசித் துக்கும் பிரம்மத்துக்கும் அபேதம் கொள்ளப் படுவதால்
பிரம்ம ஸ்வரூபம் மாறு படுவதாக ஒப்புக் கொள்ள வேண்டி வரும் .
இவ்வாறு அபேத வாதிகள் அனைவர்கள் உடைய அல்லலையும் வாதில் வென்றார் இராமானுசன் -என்க .
அல்லல் எல்லாம் இராமானுசன் வெல்வதற்கு ஹேது மெய் மதிக் கடலாய் இருத்தலாம் -

மெய்மதிக்கடல்-
தத்துவ ஞானத்திற்கு கடலே இருப்பவர் -மெய் உணர்வு என்றும் குன்றாது -நிலைத்து இருத்தல் பற்றி
கடல் என்கிறார் ,
அறிவு அனைத்தும் -அறிவுக்கு புலனாம் அவை யாவும் -மெய்யே -என்பது -இவர் சித்தாந்தம் ஆதலின் -
எம்பெருமானாரை மெய் மதிக் கடல்-என்கிறார் .சந்நியாசி வாதம் செய்தல் ஆகாது -என்ற நியதி
இருப்பினும் -தமக்கு உள்ள மெய் உணர்வை உலகமும் எய்தி உய்வுற வேண்டும் என்று கருதி -
வதில் வென்றாரே அன்றி -தமக்கு க்யாதி லாப பூஜைகளை -கருதி அன்று என்று உணர்க -
சங்கற்ப சூர்யோதயத்தில் -இரண்டாம் அங்கத்தில் -விவேக மகா ராஜனாலே பிற மதத்தவரை வேரோடு
களைவதற்காக ஏவப்பட்ட -வேதாந்த சித்தாந்தம் எனப்படும் -சன்னி ஈசி -தன் ஆஸ்ரமத்துக்கு இசையாது என்று -
தானே நேராக செய்யாமல்-வாதம் எனப்படும் சிஷ்யனைக் கொண்டு –விஸ்வாமித்ரர் ராமனைக் கொண்டு
அரக்கரை அழிப்பது போலே -குத்ருஷ்டிகளையும் பாஹ்யர்களையும் நிரசிக்க விரும்புவதாக
பேசி இருப்பதால்-எதிரிகளை களைவதில் நோக்கம் கொண்டு நேரேவாதம்செய்வது தகாது -என்க -
அத்தகைய நோக்கம் இன்றி -உலகம் உய்யும் நோக்குடன் வாதில் வென்று மெய் உணர்வை
உலகு எங்கும் பரப்புவதில் -யாதொரு குற்றமும் இல்லை-என்க -பிற மதத்தவரால் உலகில் உள்ளோர்
அனைவரும் அறியாமை இருளினால் அனர்த்தப் படும் பொது -இராமானுசன் -நான்மறை சுடர் ஒளியால் -
அவ்விருளை துரந்திலரேல்-நாராயணனே உயிரை உடையவன் -என்று உற்று உணர்ந்தவர் அறிவார் இல்லை
என்று அடுத்த பாசுரத்தில் பேசுவதால் -உலகம் உய்யும் நோக்குடனே வாதில் வென்றமை தெளிவு .
மெய் மதிக் கடல் இப்படி வாதில் வென்று அருளுவதே -என்று அமுதனார் ஈடுபடுகிறார் .
————————————————————————————————————————————-

அடியேன் கேள்வி ஞானத்தினால் ஜல்பித்தது

வைதிக மதம் என்று சொல்லி / பிரமம் நன்று என்று சொல்லி /

மற்று எல்லா உயிர் களும் அஹது என்று -பிரமம் என்று சொல்லி-

பேத ஞானம் மோகம் தவிர்ந்தால் மோஷம்

/அத்வைதிகள் வாதம்–புருஷார்த்தம் மெய் விட்டு ஆதி பரன் உடன் ஒன்றாம்-

ஐக்யாபத்தி  என்பர் /அல்லல் -வாதில் வென்றார் ஸ்வாமி இவர்களை எல்லாம்

-மெய் மதி கடல் /நாதன் -/பாக்யர் போல அன்றி குதிர்ஷ்டிகள் இவர்கள்/

-வேதம் சரி  என்று சொல்லி -தத் அர்த்த தரிசனத்தில் பார்வை தெரியாதவர்கள்

/தாங்கள் சொல்வதை வேதார்தம் என்பார்கள் /

/பிரமம் சத்யம் பிர பஞ்சம் மித்யை தேகம்-உபாதி-பட்டு  தெரிகிற பிரதி பலிப்பு என்பர்

/தொலைந்தால் ஏக சந்திர ஞானம் என்பர் /

/ஆதி பரனோடு ஒன்றாம் -ஏகி பாவிக்கும்- ஐக்ய பத்தி அடையும்  -ஜீவன் முக்தி -என்பர்

-பல என்று நினைத்து இருந்தது மோகம் /விடு பட்டால் மோஷம்

/தத்வ ஞான சாகரம்-மெய் மதி கடல்

பரமாத்மா ஜீவாத்மா அசித் தத்வங்கள் தெரிந்து உபாயங்களை அருளி வாதம் பண்ணி வென்றார் /

/நமக்காக பேர் உபகாரம் ..ஆதி பரன் என்றது சுய பஷம் .

.ஆதி-காரணத்வம்- காரணம் உண்டு என்றால் காரியம் உண்டு பரனே இருந்தால் .. வாசனை விடாமல் அருளி இருக்கிறார்

கட்ட பொருளை மறை பொருள் என்பார்கள்

..கற்பனைக்குதிரை..தமசால் வந்த அஞ்ஞானம் சங்கர பாஸ்கர யாதவாதிகள்

/பிள்ளாய் பேய் பெண்ணே -பாகவத பிரபாவம் அறியாதவள் பிள்ளாய் /

/அறிந்தும் மறந்து இருப்பவள் பேய் பெண்

/உன்னி- நிரூபித்தல்

/பேத சுருதி– அபேத சுருதி– கடக சுருதி–சேர்த்து வைக்கும்

அபேத சுருதி மட்டும் கொண்டார் சங்கரர்

/பேத சுருதி மட்டும் கொண்டார் மத்வர் /

அனைத்தும் கொண்டார் ஸ்வாமி / / /

/சர்வம் கல் இதம் பிரமம்

/முன்னால் சத்தாகவே இருந்தது

அக்ரா ஆஸீத் சதேவ

/ஏக மேவ ஓன்று  தான் இரண்டாவது இல்லை அத்வதீயம் /

/இரண்டாவதுக்கு அபாவம் -அத்வைதம்

/அசேஷ விசேஷ பிரத்நீயாக சின் மாதரம்/

ஞானம் ஞாதா ஞேயம் மூன்று அறிய படும் பொருள் அறிவு

அறிபவன் எனபது இல்லை ஞானம் மட்டுமே உண்டு

/சஜாதீய பேதம் விஜாதீய பேதம் சுகத  பேதம்

-குணங்கள் இல்லை// திரிவித பேத ராகித்யவம்//

ச்வேதகேது  பிள்ளை உத்தாரகர் -கேட்டார்

-எந்த விஷயம் தெரிந்தால் கேட்காதது எல்லாம் கேட்டது ஆகும்

அறியாதது எல்லாம் அறிந்தது போல ஆகுமோ அதை அறிந்தாயா ?

சத்தாகவே இருந்தது முன் காலத்தில் இருந்தது ஒன்றாக இருந்தது இரண்டாவது இன்றி இருந்தது

-நான்கு வாக்யங்கள்/

மண் அறிந்து மண் பண்டங்கள் அறிந்தவை போல த்ருஷ்டாந்தமும் சொன்னார்

..தத்வமசி ச்வேதகேது /சதேவ -அசத்தாக இல்லை

/ சத்துக்கு  அசத்  விஜதீயம்

/ஏக மேவ- இரண்டாவது இல்லை -சஜாதீய பேதம்/

இரண்டாவது இல்லை சுகத பேதம் இல்லை /

விசிஷ்ட ஐக்ய பிரதி பாதங்கள் /கண்ணால் பார்கிறோமே -

விஷ்ணு சிதீயம் வியாக்யானம் விஷ்ணு புராணம்/

/சர்ப்பம் கயிறு/கயிறே பாம்பை ஏற்று கொண்டது எல்லாம் பிரதி பிம்மம் என்பர்

/உபாதி உண்மை என்பர் பாஸ்கரர்

/பிரமத்தின் அஞ்ஞானம் என்பர் !.

.கற்பிக்க பட்டு இருக்கிறது கற்பனை போனால் சத்யம் ஞானமனந்தம் பிரமம்

-நிஷ்கலம் நிஷ்க்ரியம் நிரஞ்சனம் வாக்கியம்..சத்யம் இது தான் ஒன்றும் கிடையாது

பிரதான வாக்கியம் காரணத்வம் சொல்வதால் அசத்தியம் அன்று சத்தியமும் போல அர்த்தம்.

.விசேஷணம் சொல்ல சொல்ல — வேறு பாடு கொண்டு அவற்றை விட வேறு பட்டது ..

அசத்யத்வம் அற்றவனாய்- விசேஷணம் இதுவும் என்றார் ஸ்வாமி

/அகம் ஆத்மா குடாகேச கீதை சர்வ பூதா/ ஜீவ பர பேதமும் போனது போல/

உயிர் கள் மெய் விட்டு பரனோடு /புருஷார்த்தம்-அஞ்ஞானம் தொலைந்தவாறே-

கிளம்பியவாறே இல்லை-இந்த சரீரம் பொய் என்று அறிந்த பின்

சரீரம் புறப்பாடு சேரும் இடம் ஒத்து கொள்ள கூடாது

/பிரம்மா வேத பிரமம் ஆகிறான்/

வெட்டு வேளாண் போல பிரமம் அறிந்து பிரமமே ஆகிறான்

சேர்ந்த பின்பு இரண்டு ஆகுமே ஸ்வாமி-

/அஷ்ட கல்யாண குணம் மட்டும் அடைகிறான் நம் சம்ப்ரதாயம்

தாத்  பர்யம் அறியாமல் -காரண காரியம் அறியாமல் தப்பான அர்த்தம்.

.ரகு குனர் – ஜட பரதர் உபதேசம்-

/அது அதுவே //அல்லல்-டிண்டிமம் அபாரதம் /வாதில் வென்றார்

/வெற்று பேச்சு/அல்லல் ஆரவாரம் தோஷம் கஷ்டம்

/ஆதி பரன் என்று -பஷத்தார் இசையார் /

/அமுதனார் பஷம் இது/

/சர்வம் கண்ணால் பார்ப்பது பிரமம் இல்லை

புஷ்பம்-போக்ய உபகரணம் போக ஸ்தானம் போக்தா

-இதம் சர்வம்-என்று இதை -சரீரம் என்று சொல்லி

-விட்டு இலக்கினை விடாத இலக்கினை

/விசேஷணம் வஸ்து/பிரமத்துக்கு குணம் இருக்கிறது..

விட்டு விட்டு நிர் விசேஷம்/ என்றார்/

போக்த்ரு வர்க்கம் விவிதம் நிறைய வஸ்து

-சுத்த அத்வைதம் சேராது/விசிஷ்டாத்வைதம்/பிர பஞ்சம் சரீரம் /விட்டு பிரியாமல்

..ஒன்றாக காண படுகிறது// இது இத்தனையும்  சத்தாகவே இருக்கிறது–

கார்ய பிரமம்/ காரண பிரமம்

/தீஷை கடல் ஞாலம் செய்தேனும் யானே என்னும்..

பிரளய காலத்தில் .அக்ரா -முன் ஒரு காலத்தில்/

கால தத்வம் உண்டு/சத்தாகவே ஒன்றாகவ இரண்டாவது இன்றி

/ஸ்தூல சூஷ்ம விசிஷ்ட பிரமம்

/உபாதான காரணம் அவன் தானே/அகற்ற விஜாதீய பேதம் உண்டு

காரணத்வம் சுகத பேதமும் உண்டு

/வாதம் வென்றார் /ஒன்றி கிடக்கும்

ஸ்தூல அவஸ்தை போய் சூஷ்ம அவஸ்தை

/நிறைய காரணம் பரம அணு என்பர்

/அஷர அர்த்தத்தை பிரதி பாலித்தும்/வியாபகன்

-எல்லாமே படைத்தும் காத்தும்  –எல்லாம் அவனே

எல்லா வஸ்துகளையும் சொல்லி

நின்றனர் இருந்தினர் கிடந்தினர் நின்றிலர் -எல்லாம் சொல்லி அவனே ..நியந்தா சேஷி ஸ்வாமி /

ஆத்மா -சரீரம் மெய் /தது அந்த பிரமம் -இருகிறாய் குணங்களை கொண்டு

-உனக்கும் ஆத்மா /துவம் தத் விசேஷணம் விட்டு பார்க்காமல் அசக்தனாய் நாம் – சக்தனாய்-அவன்

- ஓன்று ஆக்க விசேஷணம் கழித்து பேசினார்/

எல்ல வற்றுக்கும் அந்தர் ஆத்மா தன் உனக்கும்

/பிரம்மா ஆத்மா இல்லாத வஸ்து இல்லை

/நிரசித்தார் ./பேத சுருதி போக்தா போக்கியம் பிரேரிதா-தூண்டுபவன் மூன்றும்

/வேறு பட்டவன் அறிந்து மோஷம் போகலாம்

/இரண்டு பறவைகள் பழத்தை சாப்பிட ஒரு  பஷி ஒளி  இழந்து

/மரம் -அசித் சாப்பிட்ட பறவை-ஜீவாத்மா -சாப்பிடாத பறவை-பரமாத்மா /நித்ய அநித்திய

கர்மா -பழம்/அவன் நித்யன் ஒருவன் பிரார்த்திப்பதை கொடுக்கிறான்

/சர்வம் மிருத்திகா மண்ணே உண்மை மண் என்றே உண்மை

பிரம்மா இவ பவதி போல ஆகிறான்

மண்ணும் உண்மை குடமும் உண்மை

/அத்யந்த ஸ்ருதிகள்-நன்றாக பிரித்து கொடுத்தன

/கடக சுருதி- சரீரம் சரீரி-நிறைய ஓன்று /பிர்திவிக்குள் இருந்து செலுத்துகிறான்

/ந ஆத்மா நிவேதா தெரிந்து கொள்ள வில்லை/

/சத்யம் -ஒரு படி பட்ட /இலன் அது உளன் அது

/வேறு பட்டவன் என்பதால் இல்லை என்றும் சொல்லாம்

/பிரசன்ன- புத்தன் தேசிகன் //ஒத்து கொள்ள வாதம் இல்லை உன் இடம்

/பேச நின்ற சிவனுக்கும்/முக்தி வேளையில்

/பிரம்மா வேத பிரமம்/ சொரூப ஆவிர்பாகம்

/ அப்பில் அப்பை சேர்த்தால்  அப்பு ஆகும் /அப்பில் உப்பை சேர்த்தல் குணம் மாறுமே

/நித்ய நிர்விகாரா தத்வம் ஒவ்வாமை ஏழு வழியிலும் கட்டுகிறார் ஸ்வாமி

/ஒன்றாக ஆவது பிரம சூத்தரத்தில் ஐந்தாவது அத்யாயத்தில் இருக்குமோ என்னவோ/

/ தத்வ த்ரயம் காட்டினார்

/ஜகத் வியாபாரம் வர்ஜம்/கூறும்

..கொடிய தர்க்க சரம்– மிக்க யாதவர் மதம் எரித்த .மா முனி அருளிய /

/மெய் விட்டு-விபரீத லஷனை

அநாதி காலம் -யான் ஒட்டி-பிரதி கூலன்–தான் ஒட்டி வந்தான்

நம்மை உத்தரிக்க அவதரித்தார்

மெய் மதி கடல்/எதார்த்த ஞானம் கடல் /தத்வ ஞான சாகரம் ..ஜெயித்தவர்

. ஆத்மா ஐதிகம் மூவரும். ஒன்றாம் முதலாம் என்பார் பாசுரம்

வேத வாதம் என்பர்- வாதம் ஒத்து வராத பொடி பொடியாக பேசித்து பேசும் ஏக கண்டர்கள்

…மனு வியாச போல்வாரும் இதையே அருளினார்-சத்யம் சத்யம் -கேசவனே ஒருவனே பரன்

ஸ்ரீமன் நாராயண  ஒருவனே -

ந பத்தி முக்தி தாதா /முக்தி போக்த என்று அருளினார்களே

கபிலர் -கல்பனா- நாடகம்-போல் – பிரக்ருதியே உண்டு

/சப்த நியமனம் மட்டும் பண்ணி கொண்டு

/யாதவ பிரகாசர் போட்ட முடிச்சு தன்னால் கூட அவிழ்க்க முடியாமல் ஸ்வாமி இடம் சேர்ந்தாரே

/சர்வ சூன்ய வேதம்/பிரசன்ன புதன் ஜல்பங்கள்

-ஜகம் வஞ்சிக்க பட்டது இவர்களால் – தேசிகன்-

ஸ்வாமி நிரசம் பண்ணி வைதிக மதம் நிலை நிறுத்தினார்

கைங்கர்யம் பண்ணுகிறான் கொள்ளுகிறான்/

சாம கானமும் உண்டு போக ஸ்தானமும் உண்டு

/நச புன ஆவர்ததே கால இடம் வித்யாசம் /போகிறான் போவது ஜீவாத்மா தெரிகிறது/

போகம் ஆனந்தம் மாத்ரத்தில்

பிரகாரமாய்– விட்டு பிரியாமல் -அவனை போல ஆனந்தம் அடைகிறான்/

பித்ருகளையும் பார்க்க ஆசை கொண்டல் முடியுமாம்/

சாம்யம் பிரிந்தே அனுபவிகிறார்கள்–

—————————————————————————————————————-

 திருமலை நல்லான் சக்கரவர்த்தி ஸ்ரீ ராம கிருஷ்ண ஐயங்கார் திருவடிகளே சரணம் .

பிள்ளை லோகம் ஜீயர் திருவடிகளே சரணம் .

திருவரங்கத் தமுதனார் திருவடிகளே சரணம் .

ஆழ்வார் எம்பெருமானார் ஜீயர் திருவடிகளே சரணம்.

அமுத விருந்து -இராமானுஜ நூற்றந்தாதி வியாக்யானம்-57-மற்றொரு பேறு மதியாது அரங்கன் -இத்யாதி ..

November 2, 2012
பெரிய ஜீயர் அருளிய உரை
ஐம்பத்து ஏழாம் பாட்டு -அவதாரிகை -
இனி என் வாக்கு உரையாது -என் மனம் நினையாது -என்பான் என் -
விபூதி இதுவாகையாலே அஞ்ஞானம் வரிலோ -என்ன
எம்பெருமானாரை இந்த லோகத்திலே லபித்த பின்பு -விவேகம் இன்றியே -கண்டது ஒன்றை
விரும்பக் கடவ பேதைத் தனம் ஒன்றும் அறியேன் -என்கிறார் .
மற்றொரு பேறு மதியாது அரங்கன் மலரடிக்கா
ளுற்றவரே தனக்குற்றவராய்க் கொள்ளும் உத்தமனை
நற்றவர் போற்றும் இராமானுசனை யின் நானிலத்தே
பெற்றனன் பெற்ற பின் மற்று அறியேன் ஒரு பேதமையே -57- -
வியாக்யானம் -
வேறு ஒரு பிரயோஜனன்களை ஒன்றாக நினையாதே

பெரிய பெருமாளுடைய நிரதிசய போக்யமான திருவடிகளுக்கு அடிமையாகையே பரம புருஷார்த்தம்
என்று -அதிலே ஊன்றி இருக்குமவர்களையே-தமக்கு பந்து பூதராக அங்கீகரிக்கும் உத்தம அதிகாரிகளாய் -
சூசுகத்வ -அவிளம்ப்ய-பலப்ரதத்வ -ஸ்வரூப அநுரூபத் வாதிகளாலே -சர்வ தபச்சுக்களிலும் வைத்துக் கொண்டு -
விலஷண தபச்சான -சரணாகதி தர்மத்திலே நிஷ்டரானவர்கள் -தம்முடைய வைபவத்தையே
சொல்லிப் புகழும்படியான எம்பெருமானாரை இந்த லோகத்திலே லபித்தேன் -
லபித்தற்கு பின்பு இத்தை ஒழிய ப்ராப்த அப்ராப்த விவேகம் பண்ணாதே கண்ட தொன்றிலே
மேல் விழுகைக்கு உறுப்பான ஒரு அஞ்ஞானம் கண்டிலேன் -
ஆதலால் மேலும் உண்டாகக் கூடாது என்று கருத்து–
—————————————————————————————————————————
பிள்ளை லோகம் ஜீயர் அருளிய உரை -
அவதாரிகை -இனி என் வாக்கு உரையாது -என் மனம் நினையாது மற்று ஒன்றையே -என்றீர் -
இருள் தரும் மா ஞாலத்திலே -இந் நாளிலே இந்த நியமம் நிலை நிற்குமோ -என்ன -
சஞ்சலம் ஹி மன-என்று மனச்சு ஒரு விஷயத்தில் தானே சர்வ காலமும் நிற்க மாட்டாது இறே -
ஆகையாலே மற்றொரு காலத்திலே மனச்சு வ்யபிசரித்து அஞ்ஞா நத்தை விளைத்தாலோ என்று
ஆஷேபித்தவர்களைக் குறித்து -நீங்கள் சொன்னதே சத்யம் -ஆகிலும் நான் கீழே இழந்து போன
நாள் போல் அன்று இந் நாள் -இப்போது தம்தாமுடைய பரமை  ஏகாந்த்யத்தாலே ஸ்ரீ ரங்கநாதன் உடைய
பரம போக்யமான திருவடிகளுக்கு அடிமைப் படுக்கையே பரம புருஷார்த்தம் என்று அத்யவசித்து
இருக்குமவர்களையே தமக்கு   பந்து பூதராக அங்கீ கரித்து கொண்டு பிரபன்ன குல உத்தேச்யராய் -
சர்வ தபச்சுக்களிலும் வைத்துக் கொண்டு -வி லஷணமான தபசான சரணாகதி தர்மத்திலே நிஷ்டர் ஆனவர்கள் -
தம்முடைய வைபவத்தை சொல்லி புகழும்படியான எம்பெருமானாரை இந்த லோகத்திலே லபித்தேன் -
ஆன பின்பு ப்ராப்த அப்ராப்த விவேகம் இன்றிக்கே கண்டதொன்றை விரும்பக் கடவதான அஞ்ஞா நமானது
என் இடத்தில் சேரக் கண்டிலேன் -என்கிறார் -

வியாக்யானம் -மற்று ஒரு பேறும் மதியாது -நமாம் துஷ்க்ர்தி நோ மூடா ப்ரபத்யந்தே நராதமா -மாயாயாப
ஹ்ர்தஞான ஆசூரிம் பாவாமாஸ்ரிதா -கலவ் ஜகத்பதிம் விஷ்ணும் சர்வ ஸ்ரஷ்டாரமீச்வரம் -நார்ச்சயிஷ்யந்தி
மைத்ரேய பாஷண்டோபஹதாஜனா -காமைஸ் தைஸ் தைர்  ஹ்ர்தஜ்ஞான ப்ரபத்யந்தே அந்ய தேவதா –என்று
நிஷேதித்த படியே சத்துக்கள் உடைய உபதேசாதிகளாலே தெளிந்து கொண்டு -அனந்யாஸ் சிந்தயந்தோமாம் -
வ்யவசாயாத் மிகா புத்த்திரே கேஹ குரு நந்தன   -மயிஸா நனந்யோகே  ந பக்தி ர வ்யவிசாரிணி -என்கிறபடியே
ததேக நிஷ்டராய் -ஏகாந்தீது விநிஸ் சித்ய தேவதா விஷயாந்தரை பக்தயுபாயம் சமம் க்ருஷ்ண ப்ராப்தவ்
கிருஷ்ண ஏக சாதன -என்னும்படி தேவதாந்திர -மந்த்ராந்தர -பிரயோஜனாந்தரங்களை-ஸ்மரியாத
பரம ஏகாந்த யத்தாலே -மதிக்கை -விரும்புகை-
அரங்கன் மலர் அடிக்கு -ரங்கம் ரங்கமிதி ப்ரூயாத்யோஜநாநாம் -சதைரபி முச்யதே சர்வ பாபேப்யோ -
விஷ்ணு லோகம் ச கச்சதி -இதம் ஹி ரங்கம் த்யஜிதாமி ஹாங்கம்-என்னும்படி பிரசித்த தமமான
ஸ்ரீ ரங்க நகரை தனக்கு இருப்பிடமாக உடையனாய் -அதுவே நிரூபகமாம்படி -எழுந்து அருளி இருக்கிற
ஸ்ரீ ரங்க நாதனுடைய -சர்வே வேதா யத்பதமாமநந்தி  -விஷ்ணோ பதே பரமே மத்வ உத்ச -என்றும் -
கதா புனஸ் சங்க ரதாங்க கல்பக த்வஜார விந்தாகுச வஜ்ராலாஞ்சனம் -திரிவிக்கிரம த்வச் சரணாம்
புஜத்வயம் மதீய மூர்த்தானம் அலங்கரிஷ்யதி -என்றும் கதாஹம் பகவத் பாதாம்  புஜத்வம் சிரஸா சங்கர ஹிஷ்யாமி -
என்றும் சொல்லுகிறபடியே -வேதாந்த வாக்ய சர்வ ஸ்வம்மாய்-நித்ய நிரதிசய போக்யமாய் -சர்வ லஷணோ  பேதமாய் -
அத்யந்த ப்ரார்த்த நீயமாய் -புஷ்ப ஹாச சூகுமாரமாய் -சேவித்தவர்களை அனந்யார் ஹராம்படி பண்ணக் கடவதான
திருவடிகளுக்கு -

ஆள் உற்றவரே -தாசோஹம் வாசுதேவச்ய -லஷ்மீ பர்த்துர் நர ஹரித நோர்த்தா சதா   சச்ய தாஸா -என்றும் -
பொன் ஆழிக்  கை என்னம்மான் நீக்கமில்லா அடியார் -என்றும் சொல்லுகிறபடியே -வழு இலா அடிமைகளில்
அன்வயித்து -முகில் வண்ணன் அடியை அடைந்து அருள் சூடி உய்ந்தவன் -என்றும் ஆதலால் உன்  அடி இணை
 அடைந்தேன் அணி பொழில் திருவரங்கத்து அம்மானே -என்றும் -அதுவே பரம புருஷார்த்தம் என்றும்
அத்யவசித்து இருக்கிற பராங்குச பரகாலாதிகளே -தனக்கு உற்றவராகக் கொள்ளும் -பாந்தவா விஷ்ணு பக்தாஸ்ஸ -
என்றும் -மாதா பிதா யுவதயஸ் தனயா விபூதிஸ் சர்வம் -என்றும் சொல்லுகிறபடியே மாதா பித்ர்ப்ரப்ர்தியான
சர்வ வித பந்துக்களாய் அனுசந்தித்து இருக்குமவராய் -உத்தமனை -கீழ் சொன்ன அதிகாரிகளில் எல்லாரையும்
வைத்துக் கொண்டு -உத்தம அதிகாரியாய் -ஆசார்யராய் –   என்றபடி -நற்றவர் போற்றும் -தவம் -தபசு
நல தவம் -வி லஷணமான தபசு -தஸ்மான் நியாச மேஷாம் தபஸா மதி ரிக்த மாஹூ-என்றும் -
சத் கர்ம நிரதாஸ் சூத்த -சாங்க்ய யோக விதஸ்ததா -நார்ஹந்தி சரணஸ் த்தச்யகலாம் கோடிதமீமபி -என்னும்
சுருதி ச்ம்ர்திகளாலே    -பிரசம்சிக்கப் பட்டதாய் -அர்ஜுனனுக்கு மோஷ உபாயங்களை உபதேசிக்கும் இடத்தில்
முந்துற முன்னம் -கர்ம யோக ஞான யோக பக்தி யோக அவதார ரகஸ்ய புருஷோத்தம வித்யா நாம
சங்கீர்த்தன ரூப இதர உபாயங்களை உபதேசித்தவாறே -அவற்றை கேட்டு சோக விசிஷ்டனானவனைக் குறித்து
அவனுடைய சோகாபநோத நார்த்தமாக உபதேசிக்கப்பட்ட அர்த்தமாய் -அத ஏவ சுகமாய் -அவிளம்ப்ய பல ப்ரதமாய்   -
ஸ்வரூப அநு ரூபமாய் -அத்யந்த வி லஷணமான -சரணாகதி தர்மத்திலே -அத்யபிநிவிஷ்டரான -ஆழ்வான் ஆண்டான் பிள்ளான் -எம்பார் கிடாம்பி ஆச்சான் முதலான முதலிகளும் -லோகத்தாரை உத்தரிப்பிக்கைக்காக அவதரித்த வருடைய
வைபவத்தை அறிந்து -

ந சேத் ராமாநுஜேத்யேஷா     சதுரா சதுரஷரி  காமவஸ்த்தாம் ப்ரபத்யந்தே ஜந்தவோ ஹந்த மாதரசா -என்றும்
புண்யம் போக விகாசாய பாபத்வாந்த ஷயாயச ஸ்ரீ மான் ஆவீர் பூத் பூமவ்   ராமானுஜ திவாகர -என்றும் -
த்ர்ணீ க்ரத விரிஞ்சாதி நிரந்குச விபூதயா-ராமானுஜ   பதாம் போஜ  சமாச்ரயண சாலிந -என்றும்
சத்யம் சத்யம் புனஸ் சத்யம் யதிராஜோ ஜகத் குரு -ச ஏவ சர்வ லோகா நாம் உத்தர்த்தா ந அத்ர சம்சய -என்றும்
குதர்ஷ்டி குஹ நாமுகே நிபதித பரப்ரஹ்மண கரக்ரஹ விசஷணே ஜயதி லஷ்மணோ யம் முனி -என்றும் -
ச்ருத்யக்ர வேத்ய நிஜ திவ்ய குண ஸ்வரூப ப்ரத்யஷ தாமுபக தஸ்த்வி ஹ ரங்கராஜ வச்யஸ் சதாபவதி தே
யதிராஜ  தஸ்மாத் சக்தஸ்ஸ்வ கீய ஜன பாப விமோச நேத்வம் -என்றும்
வாழி எதிராசன் வாழி எதிராசன்    -என்றும் சொல்லிப் புகழும்படி எழுந்து அருளி இருக்கிற -
இராமானுசனை -எம்பெருமானாரை -இந் நானிலத்தே -இருள் தருமமா ஞாலத்திலே -பெற்றனன் -ஆஸ்ரயித்தேன் -
நிழலும் நீரும் இல்லாத மருகாந்தரத்திலே தண்ணீர் பந்தல் பெற்றவன் ஹ்ர்ஷ்டனாப் போலே -இந்த
லோக ஸ்வ பாவத்தை அழிய மாறி என்னை உஜ்ஜீவிப்பிக்கும் விஷயத்தை பெற்றேன் என்று
ஹ்ர்ஷ்டர் ஆகிறார் காணும் -பெற்றபின் மற்று அறியேன் ஒரு பேதமையே -எம்பெருமானாரை ஆஸ்ரயித்த பின்பு
முன்பு அநாதி காலமே தொடங்கி ஆவிர்பூதமாய் இருக்கிற என்னுடைய -தேகாத்ம –  பிரமமும்
ஸ்வ ஸ்வா தந்த்ர்யா பிரமமும்-அந்ய சேஷத்வ பிரமமும் -அநுபாய உபாயத்வ பிரமமும் -எங்கே சென்றது கண்டிலேன் -
மற்று அறியேன் ஒரு பேதமையே -அஞ்ஞானமானது மனசுக்கு தோற்றுகிறது இல்லை -
பிரத்யட்ஷமாக காணப்படுகிறது இல்லை -பிராப்த அப்ராப்த விவேகம் பண்ணாதே -கண்ட ஒன்றிலே மேல் விழுந்து
மண்டிகைக்கு உறுப்பான அஞ்ஞானம் வாசனையோடு போய்த்து என்றபடி -த்யஜபட தூரதரென தான பாபான் -
என்றாப் போலே அஞ்ஞானம் அடங்கலும் தூரதோ நிரச்தம் என்றது ஆய்த்து -
—————————————————————————————————————————-

அமுது விருந்து

அவதாரிகை -
என் வாக்கும் மனமும் மற்று ஒன்றை இனி உரையாது நினையாது என்னும் உறுதி எங்கனம் கூடும் -
இருள் தரும் மா ஞாலம் அன்றோ -
மீண்டும் அறியாமை வாராதோ -என்பாரை நோக்கி
இன் நானிலத்தில் எம்பெருமானாரை நான் பெற்ற பின்பு நன்மை  தீமைகளைப் பகுத்து அறியாது
கண்டதொன்றை விரும்பும் பேதைமை ஒன்றும் அறியேன் -என்கிறார் .
பத உரை -
மற்று ஒரு பேறு -வேறு பயனை
மதியாது -ஒரு பொருளாகக் கருதாமல்
அரங்கன் -பெரிய பெருமாள் உடைய
மலர் அடிக்கு -அழகிய திருவடிகளுக்கு
ஆள் உற்றவரே -ஆட் புக்கு நிலை நிற்பவர்களையே
தனக்கு உற்றவராய் -தமக்கு உறவினராக
கொள்ளும் -ஏற்கும்
உத்தமனை -மிக்க மேன்மை வாய்ந்தவரான
நல் தவர் -நல்ல தவமாம் சரணா கதி தர்மத்தை கை கொண்டவர்கள்
போற்றும் -துதியா நிற்கும்
இராமானுசனை -எம்பெருமானாரை
இன் நானிலத்தே -இந்த உலகத்திலே
பெற்றனன் -பெரும் பேறாக பெற்று விட்டேன்
பெற்ற பின் -பெற்ற பிறகு
‘மற்று -இப் பேற்றைத் தவிர மற்று ஒன்றை விரும்புவதற்கு உறுப்பான
ஒரு பேதைமை -ஒரு அஞ்ஞானம்
அறியேன் -வருவது கண்டிலேன் .
வியாக்யானம்
மற்றொரு –உத்தமனை -
அரங்கன் மலர் அடிக்கே ஆளுகையே பேறு
அடிகள் நிரதிசய போக்யமாய் மலர் போன்று இருத்தலின் ஆளுறுகை பெரும் பேறாயிற்று -
திரு வரங்கத்தில் அரங்கன் திருவடி வாரத்தில் பண்ணும் கைங்கர்யமே பரம புருஷார்த்தம்
மற்ற புருஷார்த்தங்கள் புருஷார்த்தமாக மதிக்கத் தக்கன அல்ல என்று ஆளுற்றவர் கருதுகின்றனர் .
இனி திருவரங்கத்தில் அரங்கனுக்கு ஆளுறுகை தவிர்ந்து பரம பதத்தில் பர வாசுதேவனுக்கு ஆளுறுகை
நேரினும் -அதனையும் மதிக்கிலர் என்னும் கருத்தில் -மற்றொரு பேறு மதியாது -என்று கூறினதாகக்
கொள்ளலலுமாம்-மற்று ஒரு பேறு -பரம பதத்தில் பெரும் பேறு -முக்த ஐஸ்வர்யம் என்றபடி -
இப்படி பொருள் கொள்ளும்போது -மற்று ஒரு பேறும் என்று பிரிக்க -உம்மை உயர்வு சிறப்புப் பொருளது -
சீரிய முக்த ஐஸ்வர்யத்தையும் மதிக்கிலர் என்றது ஆயிற்று -திருவரங்கத்தில் ஈடுபட்டவர்கள்
பரம பதத்தையும் விரும்ப மாட்டார்கள் என்பது கீழ் வரும் ஐதிஹ்யங்களாலே விளங்கும் .
ஆள வந்தார் மகனார் சொட்டை நம்பி -அந்திம தசையிலே முதலிகள்-ஸ்ரீ வைஷ்ணவர்கள் -
அடைய புக்கிருந்து -நீர் நினைத்துக்கிடக்கிறது என் -என்ன -
ஸ்ரீ வைகுண்டத்தில் சென்றால் நம் பெருமாள் உடைய குளிர்ந்த முகம் போலே
ஸ்ரீ வைகுண்ட நாதன் முகம் குளிர்ந்து இருந்தது இல்லை யாகில் -முறித்துக் கொண்டு இங்கு
ஏற ஓடிப் போகும் இத்தனை -என்று கிடக்கிறேன் -என்றார் .
பட்டர் -பெருமாள் பாடே புக்கு இருக்க -பெருமாள் திரு மஞ்சனத்துக்கு ஏறி அருளுகிறவர் -
பட்டரைக் கண்டு -உனக்கு வேண்டுவது என் -என்று கேட்டு அருள -
சேலையைக் கடுக்கி -திருவரையையும் துடைப்பற்றையும் ஒரு கால் காட்டி அருள வேணும் -என்றார் .
பெருமாள்-அஞ்சினாயோ -என்று கேட்டு அருள -ஆடை இல்லாத ஏகாந்த நிலையில் -பெருமாளை சேவித்தால் -
சீக்கிரம் பரம பதத்துக்கு போவார் -என்கிற பிரசித்தியைப் பற்ற -பரம பதம் போவதற்கு அஞ்சினாயோ -
என்று பட்டரை பெருமாள் கேட்டு அருளினார் -என்க ..
நாயந்தே பரம பதம் என் சிறு முறிப்படி அழியும் –எனக்கு வசப்பட்டதே பரம பதம் ஆதலின் அங்குப் போக
நான் அஞ்ச வில்லை -என்றபடி -உம்முடைய குளிர்ந்த திரு முகமும் திரு நாமத் தழும்பும் இழக்கிறேனாக
கருதி அஞ்சா நின்றேன் -என்றார் .இவ்விரண்டி ஐ திஹ்யங்களும் -திரு விருத்தம் – 44- ஆம் பாசுரத்தில் -வ்யாக்யானத்தில்

பெரிய வாச்சான் பிள்ளை காட்டியவைகள் .நாச்சியார் திரு மொழி வ்யாக்யானத்திலும் -
அவராலே -சிறிது மாறு பாட்டு -இவை -நல்லார்கள் வாழும் நளிர் அரங்க நாகணையான் -11 5-என்னும்
இடத்தில் கட்டப் பாட்டு உள்ளன -அவ்விடத்திலேயே -பரம பதம் வரில் செய்வது என் என்று நடுங்குவார்கள்
போலே காணும் அவ்வூரில் திருவரங்கத்தில் -வர்த்திக்கிறவர்கள் – – என்று அவர்
அருளிச் செய்து இருப்பதும் இங்கு அறியத் தக்கது -
அரங்கன் மலர் அடிக்கு ஆளுற்றவர் பரம பத நாதனுக்கு ஆளுருதலையும் பேறாக மதிக்கிலர் -
வான் இளவரசு வைகுந்தக் குட்டன் தானே அவன் -
அரங்கனோ புவனியும் விண்ணுலகும் ஆதும் சோரா மல் ஆள்கின்றவன்
மாகம் -பரம ஆகாசமாம் பரம பதம் -மட்டும் இறைஞ்சும் அது பரம பத நாதன் அடி -
அரங்கனதோ -மாகம் மாநிலம் முழுதும் வந்து இறைஞ்சும் மலரடி .தனக்கு உற்றவராய்க் கொள்ளும் உத்தமனை

அரங்கன் திரு முற்றத் தடியார்களையே தமக்கு உறவினராக கொண்டவர் -எம்பெருமானார் -என்றபடி .
துறக்கும் போதும் ஆண்டானையும் ஆழ்வானையும் துறவாது உறவாக -ஆத்மபந்துவாக -கொண்டவர்
அன்றோ அவர் .
மாதவன்  திருவடிகளை உபாயமாகவும் -உபேயமாகவும்-கொள்ளுமவன் உத்தம அதிகாரி எனப்படுவான் .
எம்பெருமானார் அத்தகைய அதிகாரி ஆதலின் அவரை உத்தமன்-என்கிறார் .
த்வயார்த்த நிஷ்ட்டர் -என்றபடி .
நல் தவர் போற்றும் இராமானுசனை -
த்வயார்த்த  நிஷ்டர் ஆதலின் அத்தகையோர் அவரைப் போற்றுகின்றனர் .
தவம்-சரணாகதி -
தவங்களுக்குள்தனக்கு மேற்பட்டது ஓன்று இல்லாத தவம் ந்யாசம் எனப்படும் சரணா கதி -
என்று வேதம் ஓதுகிறது .ஏனைய தவங்களில் நின்றும் மேம்பாடு தோற்ற -நல் தவம் -என்று விசேஷித்தார் -
நன்மையாவது -எளிதில் கை யாளலாம் படி இருத்தலும் -
காலம் தாழ்த்தாது பயன் அளித்தாலும் -
ஜீவான்ம ஸ்வரூபத்தின் பார தந்த்ரியத்திற்கு இயைந்து இருத்தலும் .
ஏனைய தவங்கள்-சாதனாந்தரங்கள் -அரும் பாடு பாட்டு கைக் கொள்ள தக்கனவாய் உள்ளன .
காலம் தாழ்த்து -அதாவது -பிராரப்த கர்மம் தீர்ந்த பின்னர் பயன் அளிப்பான -
அஹங்காரம் கலந்தவை யாதலின் ஆன்மாவின் பாரதந்த்ரியம் நிலைக்கு இசையாதன -என்றுணர்க -
அத்தகைய நல் தவம் உடையவர்கள் -சரணா கதி நிஷ்டர்கள் -
எம்பெருமானார் தான் சரணா கதியைக் கைக் கொண்டும் -உபதேசத்தாலும் -நூல்களாலும்
உலகினரை சரணா கதி நெறியில் ஒழுகச் செய்தும் -தாம் செய்த சரணா கதியில் செருகி உலகினர்
உய்யுமாறு வரம் பெற்றும் -சரணா கதியை எங்கும் -என்றும் -நிலை நிறுத்தின
பெருதவிக்குத் தோற்று நல் தவத்தவர்கள் எம்பெருமானாரைப் போற்றுகின்றனர் -என்க -
இன் நானிலத்தே –பேதமையே -
பெறற்கு அரிய எம்பெருமானார் ஆகிய பேறும் பேற்றினை இவ்வுலகிலே பெற்று விட்டேன் .
பெற்றனன் என்று கூறி -மீண்டும் பெற்ற பின் என்று அநுவாதம் செய்கையாலே இதனது பெறாப் பேறாம்
தன்மை புலப்படுத்தப் படுகிறது .இப் பேற்றினை பெற்ற பிறகு -தக்கது இது -தகாதது இது -என்று
பகுத்து பாராது கண்ட ஏதேனும் ஒரு பொருளிலே ஈடுபடுகைக்கு உறுப்பான பேதைமை -அறியாமையை நான் -
கண்டிலேன் .என்கிறார் .
பேதமையை பற்றி எதுவுமே அறிந்து கொள்ள முடியாத படி அடியோடு அது ஒழிந்தமையின்
இனி அது தலை காட்டவே முடியாது என்பது கருத்து -
தன இயல்பினை விஷய வை லஷண்யம் மாற்றியது போலே இருள் தரும் மா ஞாலத்தின்
இயல்பையும் மாற்றி விட்டது -என்பது உட் கருத்து–
——————————————————————————————————

அடியேன் கேள்வி ஞானத்தினால் ஜல்பித்தது –

லீலா விபூதி இது ஆகையாலே அஞ்ஞானம் வரிலோ என்ன

-எம்பெருமானாரை இந்த லோகத்திலே லபித்த பின்பு

விவேகம் இன்றியே கண்டது ஒன்றை விரும்ப கடவ -அந்த பேதை தனம் ஒன்றும் அறியேன்.

..மனசு- பந்தமும் மோட்சமும்  வர காரணம்

அடக்கம் /அடக்கும் முறை -அணை தேக்கி சக்தி பெரும் ..இந்த்ரியங்களை அடக்குபவன் ஸ்திர பிரதிக்ஜன்

/அனுபவித்து மேய விட்டால் சக்தி விரயம்.

.ஓடுகிற தண்ணியில் இல்லை அடக்கிய தண்ணீரால் தான் சக்தி

/சஞ்சலம் மனசு.. நின்றவா நில்லாது நெஞ்சு/

நல் தவர் போற்றும் ஸ்வாமி/சரணா கதி நிஷ்டையர்

/இந் நானிலத்தே பெற்றேனே //இறந்த காலம்-

காண வாராய் என்பர் ஆழ்வார்/ மேவினேன் அவன் பொன் அடி மெய்மையே போல

பெற்றனன் -பெற்று விட்டேன்/ மற்று பேறு பேறும் மதியாது

-பாட பேதம்../மலர் அடிக்கு ஆள் என்று உற்றவர்

-கைங்கர்யமே உற்ற வாழ்வு-என்று இருப்பவர் அனைவரும் தனக்கு உற்றவர்..

ஆழ்வார் போல்வாரை ஸ்வாமி உற்றவர் என்கிறார்

ஸ்ரீ ரெங்க வாசிகளை உற்றவர்

உத்தமன்- வாசி-ஆச்சா ர்யர்களுக்கு யேற்றம்

அரங்கன் தொண்டர்களில் உத்தமன்..

பேதைமை தெரியாது நோய் முதலுக்கு மருந்து-நோய் நாடி நோய் முதல் நாடி

காம குரோதம்-கீதையில் அருளிய  உதாரணம் -புகை படியும்/கண்ணாடி அழுக்கு

/குண கர்ம இரண்டாலும் வர்ணம்

/சத்வ ரஜோ தமஸ் குணங்களால் மாறி மாறி இருக்கிறான்

சங்கத்தில் /பற்றுதல் /பேர் ஆசை/ காமம்/ கோபம்/ பகுத்தறிவு போகும்../

காமாதி தோஷங்கள் போக்கி  ஸ்வாமி -

/வேறு  பிரயோஜனங்களை மதியாது-

அரங்கன்-மலர் அடி- நிரதிசய போக்யமான -அடிமை தனமே புருஷார்த்தம்

-தனக்கு பந்துவாக -ஸ்வாமி கொண்டார்

/ மாமான் மகளே பிரகிருதி சம்பந்தம் ஆண்டாள் வேண்டுவது போல/

முதலி  ஆண்டான்  சன்யாசம் கொள்ளும் போதும் விடாமல் இதனால் தான் கொண்டார்/

திரு கோஷ்டியூர் நம்பி அருளியதை ஆத்மா பந்துகள் அனைவர் இடம்

நீக்கமில்லா அடியார்-லஷ்மணன்  கோதில் அடியார்-சத்ருக்னன்  சயமே அடிமை தலை நின்றார்-பரதன்

/வந்து உன்  அடி இணை அடைந்தேன் -கலியன்

/இவர்களே ஆள் உற்றவர் /பேறும் மதியாது..உம் சேர்ந்து

–ஸ்ரீ வைஷ்ணவ பிராப்தி மதியாது திரு பாண் ஆழ்வார் தொண்டர் அடி பொடி ஆழ்வார் சிறிய திருவடி போல்வார்

/அவர்கள் தான் பந்துகள்

-மாதா பிதா என்று சர்வமும் இவர்கள் என்று மதித்து

/ உத்தம அதிகாரிகளாய் //உத்தமன்  – ஸ்வாமி

/ உத்தமனே நல் தவர் போற்றும் ராமானுசன்/

/தவம்-நல் தவம்-கர்ம ஞான பக்தி யோகம் தபஸ்-/சரணா கதி-நல்தவம்

/சுலபம் / அவிலம்பன சீக்கிரம் பலம் தரும்/சொரூப அநுரூப பலம்/சேஷத்வம் பாரதந்த்ரயமே சொரூபம்/

பெற்றனன்  பெற்ற பின்- பெறுவதில் இருக்கும் துர் லப தன்மை -திரும்பி சொல்கிறார்

-நெடு மரம்  கலம் கரை சேர்ந்தால் போல

-பேதைமை-ப்ராப்த அப்ராப்த விவேகம் பண்ணாதே

கண்டதொன்ற்றிலே மேல் விழுகைக்கு உறுப்பான ஒரு அஞ்ஞானம் கண்டிலேன்

..ஆதலால் உண்டாக கூடாது என்று கருத்து

/மத்  பக்தி அவி- விவசாரிணி../இழந்த நாள் போல அன்று இன்று..பரம ஏகாந்த பக்தர்கள்

..அவன் திருவடிகளில் -அடிமை படிதல்-தேறின  ஆழ்வார்கள் தான் -பிர பன்ன குல உத்தேச்யர்-

ஜகத் பதி விஷ்ணு  கண்டும் தெளிய கிலீர்

/காரியம் வியாபகன் நியந்தா ஜகத் பதி

/அனந்யா  சிந்தை யந்தாம்-யோக ஷேமம்  வகாம் அகம்

-கிடைக்காத கிருஷ்ண பிராப்தி கொடுத்து பின்பு அதையே  நிலை நிற்க பண்ணுவான்

மலர் அடி-சர்வ வேதங்களும் இவன் பதத்தையே பேசும்

/வஜ்ர லாஞ்சனதுடன் மதியமூர்தனம்  அலங்கரிஷ்யதி

/வேதாந்த வாக்கியம் நித்ய நிரதிசய போக்யமாய்/

பரத்வ லஷண சூசுகமாய் புஷ்ப காச /சேவிதவர்களை அற்று தீர்க்க வைக்கும் திரு கமல பாதம்

/விவச்யாத்மா புத்தி-மூன்று வித த்யாகங்கள் உடன் கர்ம யோகம் செய்ய செய்ய

சாஷத்காரம்  ஒன்றையே குறி கோளாகா கொண்டு பண்ணனும்

/வேறு எதில் ஆசை வைத்தாலும் தாவி கொண்டு போகும்

..தேவதாந்த்ரங்கள்/ மந்த்ராந்த்ரங்கள்/பலாந்த்ரன்களை விட்டு

நாளும் விழவின் ஒலி-வேறு எதிலும் எண்ணம் போகாது இருக்க

ஸ்ரீ ரெங்கம்  ஸ்ரீ ரெங்கம்  என்று சொன்னால் எங்கு இருந்தாலும் சர்வ பாபங்களும் விடு பட படுகிறான்/

/உபாய உபயமும் துவயதுக்கு  அதிகாரி ஆள் உற்றவரே-

கைங்கர்யமே பரம புருஷார்த்தம்-

/மாதவன் பேர் சொல்லுவதே ஒத்தின் சுருக்கு

/முகில் வண்ணன்  அடியை  அடைந்து அருள் சூடி   உய்ந்தவன்.–ஆழ்வார் .

/ ஸ்வாமி வேழம் /சீயம் /

உத்தமனை..கீழ் சொன்ன அதிகாரிகளில் அரங்கனையும் சேர்த்து

..உத் புருஷன் உத்தர புருஷன் ஆழ்வார்கள் உத்தம புருஷன் ஆச்சார்யர்கள் என்ற படி..

நல் தவம்–சரணா கதி.

.முந்தர முன்னம் கர்ம ஞான பக்தி யோகம் அவதார ரகசியம் புருஷோத்தம விதியை நாம சங்கீர்த்தனம் கேட்டு

சோகா விஷ்டனாய் சோகம் போக்க அருளிய சரம ஸ்லோகம்

சுலபம் சீக்கிர பலம் சொரூப அனுரூபம் அத யந்த விலஷணம்

/லோகத்தை உத்தரிக்க /ஜந்து வாக இருக்கும் நம்மை தூக்கி விட ராமானுஜ திவாகரன்

/வேதாந்தத்தில் உள்ளவன் கண் முன் சேவை சாதிக்க -அந்த அரங்கனே உனக்கு ஆட் பட்டு இருக்க

-வாழி எதிராசன் வாழி எதிராசன் /சொல்லி புகழும்  படி எழுந்து அருளி இருக்கிற ஸ்வாமி யை பெற்றனன்

/திரு விருத்தம் 44 -வ்யாக்யானத்தில் அருளிய ஐ திக்யம்

/பரம பத சேவையும் விரும்ப மாட்டார்கள்-அழகிய மணவாளன் திரு வடிகளே சரணம்

/ஆள வந்தார் குமரன் -சொட்டை நம்பி முதலிகள் சேர்ந்து இருக்க என்ன நினைந்து இருந்தீர்

-பட்டரும்-சேலையை அகற்றி திரு தொடை  சேவை காட்டி அருள-

அஞ்சினாயோ-பரம பத பிராப்தி கிட்டும்-சிறு முறிப்பு அறியும் ஓலை  எழுதி கிட்டும்

உம் உடைய குளிர்ந்த திரு முகமும் வைத்த அஞ்சல் என்ற கையும் சேவை இல்லை என்று ..

தண்ணீர் இல்லாத பாலை வனத்தில் சோலை போல சுவாமியை இந் நானிலத்தே பெற்றனன் .

.தேக ஆத்மா பிரமம்/ சுதந்தரன் என்ற நினைவு

/அந்ய சேஷத்வம்- எங்கு எல்லாம் போய் / அநு உபாயம் /இதை எல்லாம் முன்பு பட்டேன்

அல் வழக்கு ஒன்றும் இல்லா அணி கோட்டியூர் கோன்-

ஆறு வித அல் வழக்கு  காட்டினார்

/ ம காரம் தேக விலஷணம்/

ச்வதந்த்ரன்  ஆய

/உ காரம் அனந்யார்க்க சேஷத்வம் அந்ய

/நம= கண்டதும்  உபாயமில்லை

/நாராயண -அபந்துகளை பந்து /

ஆய -பிரயோஜநான்தரம் விட்டு   அவன் திருவடிகளே என்று இருக்கை

/இவை எல்லாம் வாசனை உடன் ஒழிந்தனவாம்

/விவேக ஞானம் பெற்றேன் ..யம தர்மன் தமர்கள் இடம் ஸ்ரீ வைஷ்ணவர்களே நம் ஸ்வாமி -

- ஸ்ரீ வைஷ்ணவனை பாபம் தட்டாது என்று சொன்னால் போல அஞ்ஞானம் விலகிற்று

பேதைமை- பகுத்தறிவு-அறியேன்-தெரியவே தெரியாது என்கிறார்.

.தெரிந்து விட வில்லை  வாசனையே தெரியவே தெரியாது-ஸ்வாமி திருவடிகளைப் பெற்ற பின்–

——————————————————————————————————————-

திருமலை நல்லான் சக்கரவர்த்தி ஸ்ரீ ராம கிருஷ்ண ஐயங்கார் திருவடிகளே சரணம் .

பிள்ளை லோகம் ஜீயர் திருவடிகளே சரணம் .

திருவரங்கத் தமுதனார் திருவடிகளே சரணம் .

ஆழ்வார் எம்பெருமானார் ஜீயர் திருவடிகளே சரணம்.

அமுத விருந்து -இராமானுஜ நூற்றந்தாதி வியாக்யானம்-56-கோக்குல மன்னரை மூ வெழு கால் -இத்யாதி ..

November 2, 2012
பெரிய ஜீயர் அருளிய உரை
ஐம்பத்தாறாம் பாட்டு -அவதாரிகை
கொண்டலை மேவித் தொழும் குடியாம் எங்கள் கோக்குடி -என்று இவர் சொன்னவாறே -
முன்பும் ஒரோ விஷயங்களில் நின்றால் இப்படி யன்றோ நீர் சொல்லுவது .
இதுவும் அப்படி அன்றோ -என்ன
எம்பெருமானாரை ஆஸ்ரயித்த பின்பு என் வாக்கு மனச்சுக்கள் இனி வேறு ஒரு
விஷயம் அறியாது -என்கிறார் .
கோக்குல மன்னரை மூ வெழு கால்   ஒரு கூர் மழுவால்
போக்கிய தேவனைப் போற்றும் புனிதன் புவனம் எங்கும்
ஆக்கிய கீர்த்தி இராமானுசனை யடைந்த பின் என்
வாக்குரையாது என் மனம் நினையாது இனி மற்று ஒன்றையே -56
வியாக்யானம் -
ஐச்வர்யத்தால் –   ராஜ குளத்தை ப்ராபிக்கை  யன்றிக்கே -ஷத்ரிய குலோத்பவரான ராஜாக்களை
இருபத்தொரு கால் அரசு களை கட்ட -திருவாய் மொழி -9 2-10 – – என்கிறபடியே
இருப்பதொரு கால்-அத்விதீயமாய்க் -கூரியதாய்-இருக்கிற மலுவாலே நிரசித்த -
விரோதி நிரசன பிரயுக்தமான ஔஜ்வல்யத்தை உடைய சர்வேஸ்வரனை -அந்த
குணஜிதராய்க் கொண்டு ஏத்தா நிற்ப்பராய்-ஸ்வ சம்பந்த்தாலே அசுத்தரையும் சுத்தராக்க வல்ல
பரம பாவன பூதராய்-இப்பார் முழுதும் போர்த்தான் புகழ்  கொண்டு – – 52- என்கிறபடியே
லோகம் எங்கும் வ்யாபிக்கும்படி பண்ணின கீர்த்தியை உடைய எம்பெருமானாரை ஆஸ்ரயித்த பின்பு
மேலுள்ள காலம் வேறு ஒரு விஷயத்தை என்னுடைய வாக்கானது கீர்த்தியாது –என்னுடைய மனச்சானது
ச்ம்ரியாது -
போற்றுதல் -புகழ்தல்
புனிதன் -சுத்தன்
காரணங்களுக்கு இவ்விஷயத்தில் அனந்யார்ஹமாம்  படி விளைந்த ப்ராவன்யத்தைக் கண்ட
ப்ரீதி அதிசயத்தாலே -என் வாக்கு -என் மனம் -என்று
தனித் தனியே ஸ்லாகித்து அருளிச் செய்கிறார் .
அடைந்ததற் பின் வாக்குரையாது என் மனம் நினையாது -என்றும் பாடம் சொல்லுவார்கள் .
பரசுராம அவதாரம் அஹங்கார யுக்த ஜீவனை அதிஷ்ட்டித்து நிற்கையாலே முமுஷுக்களுக்கு
அனுபாஸ்யம் அன்றோ -போக்கிய தேவனைப் போற்றும் புனிதன் -என்பான் என்   என்னில் -
அதுக்கு குறை இல்லை -விரோதி நிரசனம் பண்ணின உபகாரத்துக்குத் தோற்று -
ஸ்துதிக்கிற மாத்ரம் ஒழிய -தத் உபாசனம் அல்லாமையாலே .
மன்னடங்க மழு வலங்கை கொண்ட விராம நம்பி -பெரியாழ்வார் திரு மொழி – 4-5 -9 -என்றும்
வென்றி மா மழு ஏந்தி முன் மண் மிசை மன்னரை மூ வெழு கால் கொன்ற தேவா –பெரிய திரு மொழி –4 3-1 – என்றும்
ஆழ்வார்கள் அருளிச் செய்ததும் -விரோதி நிரசன ஸ்வபாவத்துக்கு தோற்றுத் துதித்தது இத்தனை இறே ..
————————————————————————————————————————-
பிள்ளை லோகம் ஜீயர் அருளிய உரை -

அவதாரிகை -கொண்டலை மேவித் தொழும் குடியாம் எங்கள் கோக்குடியே -என்று சொன்னவாறே -நீர் இப்போது
எம்பெருமானாருடைய கல்யாண குணங்களை அனுபவித்து வித்தராய் சொன்னீர் -நீர் விஷயாந்தரங்களை
விரும்பின போது முற்காலத்தில் அப்படியே அன்று சொல்லுவது -ஆகையாலே உமக்கு இது ஸ்வபாவமாய் விட்ட பின்பு
இவரையே பற்றி இருக்கிறேன் என்ற இது நிலை நிற்க கடவதோ என்று சிலர் ஆட்சேபிக்க -அவர்களை குறித்து
நான் துர்வாசனையாலே விஷயாந்தரங்களை விரும்புவதாக யத்நித்தேன் ஆகிலும் என்னுடைய வாக்கும்
மனசும் அவற்றை விரும்ப இசையாதே இருந்தது -என்கிறார் -
வியாக்யானம் -கோக்குல மன்னரை -த்ரேதா யுகத்திலே -கார்த்த வீர்யார்ஜுனன் -என்பான் ஒரு ராஜா
மகா பல பராக்கிரம  சாலி யாய்   ஒருவரும் எதிரி இன்றிக்கே திரிகிற காலத்திலே -ஒரு நாள் ஜமதக்னி
மகரிஷியினுடைய ஆஸ்ரமத்திலே சென்று -பிரசந்காத் ராஜ்ய கர்வத்தாலே -அவனை ஹிம்சித்துப் போக -
அந்த ரிஷி புத்ரனான ஸ்ரீ பரசுராம ஆழ்வான் -அச் செய்தியை கேட்டு மிகவும் குபிதனாய் -தத் ஷணத்திலே
தானே அந்த ராஜாவை கொன்றும் பித்ர்வத  ஜன்யமான கோபம் சமியாமையாலே -ராஜ குலத்தை எல்லாம் நிஷத்ரமாக

பண்ணக் கடவோம் -என்று சங்கல்பித்து பூமியில் உள்ள ராஜாக்களை எல்லாம் சம்ஹரித்து
சிறிது நாள் தபசு பண்ணி கொண்டு போந்து பின்னையும் ஷத்ரிய குலம் உத்பன்னமாய் கொழுந்து விட்டு
படர்ந்தவாறே அத்தைக் கண்டு திரியட்டும் முன்பு போலே நிஷத்ரமாக பண்ணி இப்படி
இருபத்தொரு தலை முறை -ஷத்ரிய ராஜாக்களை எல்லாம் சம்ஹரித்து அவர்களுடைய ரத்தால்
தில தர்ப்பணம் பண்ணினார் என்று பிரசித்தம் இறே -அப்படி ரோஷா விசிஷ்டனாய் நின்ற போது
வேறொரு குலத்தில் பிறந்தார் ராஜ்ஜியம் பண்ணிக் கொண்டு இருந்தாலும் அவர்கள் வழி போகாதே
ஷத்ரிய குல மாத்ரத்தையே சம்ஹரித்த படியை அருளிச் செய்கிறார் -கோக்குல மன்னரை -வேறொரு குலத்தில் பிறந்து
ஐ ச்வர்யத்தாலே ராஜ குலத்தை பிராப்பிக்கை அன்றிக்கே -சாஷாத் ஷத்ரிய குலோத்பவரான ராஜாக்களை -
மூ வெழு கால் – மூ வேழுதரம் -இருபதொருகால் அரசு களை கட்ட -என்கிறபடியே இருப்பதொரு முறை
என்றபடி -ஒரு கூர் மழுவால் -ஆவேச அவதாரமான ஸ்ரீ பரசுராம ஆழ்வானுக்கு நிரூபகமாய் இருக்கையாலே
அத்விதீயமாய் இருப்பதொரு -பர்யாயம்-ஷத்ரியரை சம்ஹரிக்கத் தக்கதான கூர்மை உடைய பரசுவாலே -
போக்கிய தேவனை -விரோதி நிரசன பிரயுக்தமான ஔஜ்வல்யத்தை உடைய சர்வேஸ்வரனை என்றபடி
இப்படிப் பட்ட தொழில்களை எல்லாம் அந்த அவதாரத்தில் பண்ணின கிரீடை யாகையாலே -ஏவம் பிரகாரமான
க்ரீடா யுக்தனை -என்றபடி -போற்றும் -ஆஸ்ரயித்து இருக்கிற மங்களா சாசனம் பண்ணிக் கொண்டு இருக்கிற -போற்றுதல் -புகழ்தல் -விநாசாய ச துஷ்க்ர்தாம் -

என்கிறபடி ஆஸ்ரித விரோதி நிரசன சீலமாகிற குணத்திலே தோற்று ஏத்தா நின்றார்கள் காணும் -
மகா பாராத பாஞ்சராத்ராதிகளாலும் -நம்முடைய பூர்வாச்சார்யர்களாலும் -பிரம ருத்ர அர்ஜுன வியாச
ககுஸ்த ஜாமதக்னியாதிகள் அனுபாச்யர் என்று பஹூ முகமாக    சொல்லி இருக்க
எம்பெருமானார் -பரசுராம ஆழ்வானை ஏத்துகிற இது -சேருமோ என்னில் -அந்த அவதாரம் எம்பெருமானுடைய
அஹங்கார யுக்த ஜீவ ஆவேசம் ஆகையாலே  -அவனாலே செய்யும் அம்சத்துக்கு எம்பெருமானார் ஈடுபட்டு
ஸ்துதித்தார்  என்று சொன்னேன் இத்தனை ஒழிய தத் உபாசனம் பண்ணுகிறார் என்று சொல்லாமையாலே
விரோதம் இல்லை -மன்னடங்க மழு வலங்கை கொண்ட இராம நம்பி -என்றும் -வென்றி மா மழு வேந்தி
முன் மண் மிசை மன்னரை மூ வெழு கால் கொன்ற தேவா -என்றும் -மயர்வற மதிநலம் அருளப் பெற்றவர்
அருளிச் செய்ததும் விரோதி நிரசன ஸ்வ பாவத்துக்கு தோற்று -புனிதன் -பகவத் மங்களா சாசனத்தாலே
பரிசுத்த ஸ்வ பாவராய் -தம்மை ஆஸ்ரயித்தவர்களையும் -ஆத்மசாம்யா வஹத்வாத் -என்று சொல்லப் பட்ட
ஸ்வ சாம்யத்தை உடையராம்படி பண்ண வல்ல பாவனர் -புனிதன் -சுத்தன் -புவனம் ஒக்கும் ஆக்கிய கீர்த்தி -
இப்பார் முழுதும் போர்த்தான் புகழ் கொண்டு -என்கிறபடியே இந்த லோகம் எல்லாம் வ்யாபிக்கும்படி பண்ணின
கீர்த்தியை உடையரான -இராமானுசனை -எம்பெருமானாரை -அடைந்த பின் -ஆஸ்ரயித்த பின்பு -இங்கே
அடைந்தததற் பின் -என்றும் பாடம் சொல்லுவார்கள் -ஆகிலும் அர்த்த பேதம் இல்லை -

இனி மற்று ஒன்றை –மேல் உள்ள காலம் எல்லாம் வேறு ஒரு விஷயத்தை -என் வாக்கு உரையாது
என் மனம் நினையாது –முற் காலத்தில் எல்லாம் அசத்ய பாஷணத்தையும் -அசத் கீர்த்தனத்தையும் -
பண்ணிக் கொண்டு போந்த என் வாக்கானது -எம்பெருமானாரை ஆஸ்ரயித்த பின்பு -அவருடைய
திவ்ய குணங்களையே கீர்த்தியாய் நிற்கும் இத்தனை ஒழிய -வேறு ஒன்றை கீர்த்திக்க மாட்டாது -
முற் காலம் எல்லாம் பாப சிந்தனையே பண்ணிக் கொண்டு போந்த என் மனசானது -அவரை
ஆஸ்ரயித்த பின்பு -அவருடைய திவ்ய குணங்களிலே ஈடு பட்டு சர்வவிதா அவை தன்னை மனனம் பண்ணிக்
கொண்டு இருக்கும் இத்தனை ஒழிய வேறு ஒன்றை ஸ்மரிக்க மாட்டாது என்று அருளிச் செய்தார் ஆய்த்து -
த்ர்ணீ க்ரத விரிஞ்சாதி  நிரந்குச விபூதய -ராமானுஜ பதாம் போஜ சமாச்ரயண ஸாலிந -என்னக் கடவது இறே -
————————————————————————————————————————–

அமுது விருந்து

அவதாரிகை
கொண்டலை மேவித் தொழும் குடி எங்கள் கோக்குடி எனபது நீர் பற்றின ஒவ் ஒரு விஷயத்திலும்
தனித் தனியே உணர்ச்சி வசப்பட்டு பேசினது போனது அன்றோ -அது போலே இதுவும் உணர்ச்சி
வசப்பட்ட பேச்சாய் நிலை நிற்காதே -என்ன -
எம்பெருமானாரை பற்றின பின்பு -மற்று ஒரு விஷயத்தை -என் மனம் பற்றி நினையாது -
என் வாக்கு உரையாது -என்கிறார் .
பத உரை
கோக்குல மன்னரை -ராஜ -ஷத்ரிய குலத்தில் பிறந்த அரசர்களை
மூ ஏழு கால் -இருபத்தொரு தடவை
ஒரு -ஒப்பற்ற
கூர் மழு வால் -கூர்மையான மழு என்னும் ஆயுதத்தினால்
போக்கிய -உலகை விட்டு போகும்படி செய்த
தேவனை-புகழ் பெற்ற சர்வேஸ்வர அவதாரமான பரசுராமனை
போற்றும் -ஏத்தும்
புனிதன் -தூயவரான
புவனம் எங்கும் -உலகம் எங்கும்
ஆக்கிய -பரவும்படி பண்ணின
கீர்த்தி -புகழை உடைய
இராமானுசனை -எம்பெருமானாரை
அடைந்த பின் -ஆஸ்ரயித்த பிறகு
இனி -மேலுள்ள காலம் எல்லாம்
மற்று ஒன்றை -வேறு ஒரு விஷயத்தை
என் வாக்கு -என்னுடைய வாக்கானது
உரையாது -பேசாது
என் மனம் -என்னுடைய நெஞ்சு
நினையாது -நினைவில் கொள்ளாது
வியாக்யானம் -
கோக்குல மன்னரை –போக்கிய தேவனை
உலகினில் ஷத்ரிய பூண்டே இல்லாமல் தொலைத்து விட வேண்டும் என்பதே பரசு ராமனது
நோக்கம் ஆதலின் மன்னரை என்பதோடு அமையாமல் -கோக்குல மன்னரை -என்றார் .
மூ ஏழு கால் -இருப்பதொரு தடவை -ஒரு தலை முறைக்கு ஒரு கால் என்கிற கணக்கில்
இருபத்தொரு கால் உலகினை வலம் வந்து ஷத்ரிய இனத்தவர் அனைவரையும் பரசுராமன் -
கொன்று தள்ளினார் -என்பர்
.இருபத்தொரு கால் அரசு களை கட்ட வென்றி நீண் மழுவா -திரு வாய் மொழி -6 2-10 – – -
என்னும் நம் ஆழ்வார் ஸ்ரீ சூக்தி காண்க -
அஷத்ராமிஹா  சந்த தஷய இமாம் த்விச்சப்தக்ருத்வ ஷிதம்-என்று
ஷத்ரிய பூண்டு இல்லாமல் -மூ வெழு கால் பூமியைச் செதுக்கினான் -என்றார் வேதாந்த தேசிகனும் .
வென்றி நீண் மழு -என்று நம் ஆழ்வாரும் -வென்றி மா மழு -என்று திருமங்கை ஆழ்வாரும்
பாராட்டும்படி ஒப்பற்ற -பெருமை தோற்ற -ஓர் கூர் மழு -என்றார் .
மழு ஒன்றினாலேயே போக்கினமையின் அங்கனம் கூறியது ஆகவுமாம்-
போக்கிய தேவனை -மீலாத படி உலகினின்றும் போக்கினான்
மழுவால் தேவன் போக்கினான் -சங்கல்பத்தால்  அன்று
தேவன் -விளையாட்டு
ஒளி என்னும் பொருள் கொண்ட -திவ் -என்னும் வினையடி யிலிருந்து பிறந்தது இச் சொல் .
தேவன் என்பதற்கு -பகை களைந்த களிப்பினால் வந்த ஒளி படைத்தவன் -என்று பொருள் கொள்க .
இனி அரசு களை கட்டத்தை விளையாட்டாக கொண்டவன் என்று பொருள் கொள்ளலுமாம் .
சர்வேஸ்வரனுக்கு உலகினை அடர்க்கும் அசூரத்தன்மை வாய்ந்த அரசர்களை அழிப்பது
புகரூட்டுவதாகவும் விளையாட்டாகவும் இருக்கிறது என்க-
போற்றும் புனிதன் -
இங்குப் போற்றுதல் வழிபடுதல் அன்று
உலகினுக்கு உதவி புரிந்தமைக்கு தோற்றி நன்றி உடன் புகழுதல்-என்று உணர்க -
பரசுராமனை தெய்வமாக கொண்டு வலி படலாகாது என்று சாஸ்திரங்கள் கூறுவதற்கு ஏற்ப
அங்கனம் உணர்தல் வேண்டும் -
அனர்ச்ச்யா நபி வஷ்யாமி ப்ராதுர் பாவான் யதாக்ரமம் -என்று தொடங்கி
பூஜிக்கத் தகாத அவதாரங்களையும் முறைப்படி சொல்வேன் -என்று தொடங்கி
அர்ஜுனோ தன்வினாம் ஸ்ரேஷ்ட்டோ ஜாமதக்ன்யோ மகான்ருஷி -வில்லாளிகளுள்
சிறந்த கார்த்த வீரியர்ஜுணனும் -பெரிய ருசியான பரசு ராமனும் -என்று பரசு ராமனையும்
எடுத்துள்ளமை காண்க -

பூஜிக்காமைக்கு ஹேது -ஆவிஷ்ட மாத்ராச்தே சர்வே கார்யார்த்தம் அமிதத்யுதே -பகவான் ஒரு காரியத்துக்காக
ஆவேசித்து உள்ளமை மட்டுமே இவர்களிடம் உள்ளது -என்று பகவான் ஒரு காரியத்துக்காக ஆவேசித்து
அவர்கள் இடம் இருப்பினும் அஹங்காரம் வாய்ந்த ஜீவாத்மாக்களாக அவர்கள் இருப்பதே என்று
விஷ்வக் சேன சம்ஹிதையில்  கூறப்பட்டு உள்ளது .இதனால் பரசு ராம அவதாரம் பத்து
அவதாரங்களில் ஓர் அவதாரமாக கருதப் படினும் -இராமன் போலவும் கண்ணன் போலவும்
சாஷாத் அவதாரம் அன்று -அஹங்காரம் வாய்ந்த ஜீவாத்மாவின் இடம் பகவான் ஆவேசித்த அவதாரமே
என்பது -தெளிவு
ஆவேசா அவதாரம் இரண்டு வகைப்படும் .
ஸ்வரூப ஆவேசம் -பகவானுடைய ஆத்ம ஸ்வரூபமே ஒரு கார்யத்துக்காக ஒரு ஜீவான்மாவிடம்
விசேடித்து புக்கு நின்றால் -
சக்தி ஆவேசம் -ஒரு காரியத்தை நிறைவேற்றுவதற்காக ஸ்வரூபத்தால் அன்றி சக்தியைக் கொண்டே
உட்புக்கு நடாத்துதல் -என்பன இவ்விரு வகைகள்
சக்தி ஆவேச அவதாரமாக -கார்த்த வீர்யார்ஜுனன் கருதப்படுகிறான் .
ஆக சாஷாத் அவதாரம்-என்றும் ,ஸ்வரூப ஆவேச அவதாரம் என்றும் -சக்தி ஆவேச அவதாரம் என்றும்
அவதாரங்கள் மூன்று திறத்தனவாம் .
-ஆயினும் சாஷாத் அவதாரம் ஸ்வரூப  ஆவேச அவதாரத்தை விடப் பலம் வாய்ந்தது .
ஸ்வரூப ஆவேச அவதாரம் சக்தி ஆவேச அவதாரத்தை விட பலம் வாய்ந்தது .
ஆதல் பற்றியே இராமன் இடம் பரசுராமனும்
பரசு ராமனிடம் கார்த்த வீர்யார்ஜுணனும் தோல்வி கண்டனர் .
அவதாரங்கள் அனைத்தும் ஒரே தரத்ததனவாயின் வெற்றி தோல்விக்கு இடம் இல்லை அன்றோ .
இவ்விஷயங்கள் -விதிசிவ வியாச ஜாமதக்ன்யார்ஜுன -என்று தொடங்கும் தத்வ தரைய சூர்ணிகை
வ்யாக்யானத்திலும் -என் வில் வலி கண்டு -பெரியாழ்வார் திருமொழி – 3-9 2- – வ்யாக்யானத்திலும்
மணவாள மா முநிகளால் விளக்கப் பாட்டு உள்ளன ..
ஆக .முக்தியை கொருமவர்களுக்கு வழிபாட்டிற்கு உரிய தேவன் ஆகாமையின்
எம்பெருமானார் பரசுராமனை துதித்தனரே யன்றி வழி பட்டிலர் என்று தெளிக-
இங்கனமே பெரியாழ்வார் -மன்னடங்க மழு வலம் கைக் கொண்ட இராமன் –5 4-6 – – – என்றும்
திரு மங்கை ஆழ்வார் – வென்றி மா மழு வேந்தி முன் மண் மிசை மன்னரை மூ  வெழு கால் கொன்ற தேவா -5 6-1 – -
என்றும் அருளிச் செய்தவை விரோதிகளைக் களைந்தமைக்கு தோற்றுத் துதித்தவைகளே என்று கொள்க -
புனிதன் -தூய்மை அற்றவர்களையும் -தன சம்பந்தத்தால் தூயர் ஆக்க வல்ல தூய்மை படைத்தவர் -என்க .
புவனம் எங்கும் ஆகிய கீர்த்தி -
இப்பார் முழுதும் போர்த்தான் புகழ் கொண்டு -என்று கீழ்க் கூறியதை இங்கு நினைக்க
அடைந்த பின் என் வாக்கு –மற்று ஒன்றினையே -
அடைந்த பின் மற்று ஒன்றை என் வாக்கு உரையாது .மனம் நினையாது என்னவே -
அடைவதற்கு முன்பு எந்த விஷயத்தை பற்றி நிற்பினும் மற்று ஒன்றை வாக்கு உரைக்கும் .
மனம் நினைக்கும் என்பதை ஒப்புக் கொண்டார் ஆகிறார் அமுதனார் .
இராமானுசனை அடைந்த பின் அங்கனம் இல்லை -என்கிறார் .
என்னது மாறும் இயல்பே
இராமானுசனை யடைந்த பின் என்னிலை மாறியது .
என் வாக்கையும் மனத்தையும் தன்பால் துவக்க வைத்து -மாறாத நிலையனாக என்னை
மாற்றி விட்டார் -எம்பெருமானார் .
விஷய வை லஷண்யம் அப்படிப் பட்டதாய் இருக்கிறது என்று -கருத்து -
வாக்கும் மனமும் பிறர் திறத்தன வாகாது -
வகுத்த எம்பெருமானார் திறத்தே விளைந்த ஈடுபாட்டுடன் திகழ்வது கண்டு -பேருவகை
கொண்டு உறவு பாராட்டி -என் வாக்கு -என் மனம் -என்று அவற்றை தனித் தனியே
கொண்டாடுகிறார் -
அடைந்ததற் பின் வாக்குரையா தென் மனம் நினையாத் -என்றும் பாடம் உண்டாம் .
பின் என அமைந்து இருக்க -இனி -என்று வேண்டாது கூறினார் -
மேலுள்ள காலம் அனைத்தும் முன் போலே வீணாகாது பயன் பெறச் செய்யும்நோக்கம் தோற்றற்கு-
புறம்புள்ள விஷயத்தில் தமக்கு ஏற்பட்ட வெறுப்பு தோற்ற -மற்று ஒன்றை -என்கிறார் .
ஆவித்யாரண்யா நீ குஹா விஹரன்மாம்கமன பீரமாத்யன் மாதங்க ப்ரதம நிகளம் பாத யுகளம் -
யதிராஜர் இணை யடி அறியாமை யடவிக்குள்ளே விளையாடுகிற என் மனம் என்னும்
மதக் களிற்றுக்கு முதல் விலங்கு ஆகும் -என்று வேதாந்த தேசிகன் தன மனத்தை மற்று ஒரு
இடத்துக்கு போக ஒட்டாது தடுத்து நிறுத்துவதாக கூறியது நினைவு கூரத் தக்கது -
இனி தென்னரங்கன் தொண்டர்கள் அரங்கனை விட்டு எம்பெருமானாரைக் குலாவுவது போலே
என் வாக்கு எம்பெருமானாரை விட்டு மற்று ஒன்றை -தென்னரங்கனை -உரையாது
என் மனம் மற்று ஒன்றை நினையாது -என்னலுமாம்
——————————————————————————————————————–

அடியேன் கேள்வி ஞானத்தினால் ஜல்பித்தது –

குடியாம் எங்கள் கோக்குடி -ஒரோ விஷயங்களில் நின்றால் இப்படி அன்றோ நீர் சொல்லுவது

..இதுவும் அப்படி அன்றோ என்ன- ..எம்பெருமானாரை  ஆச்ரயித்த பின்பு என் வாக்கு மனம்  இனி வேறு ஒரு விஷயம் அறியாது

முன்பு எத்தனித்தேன் ஆகிலும் -துர் வாசனையால்

..விஷயாந்த்ரங்களில் அலைந்து.போனாலும் என் .வாக்கும் மனசும் ஒத்துழைக்காது-

இவற்றை ஸ்வாமி இடம் சமர்பித்து விட்டேன்

–மனமும் கண்ணும் ஓடி–கைவளையும் கனவளையும் காணேன்

–நின்ற சதிர் கண்டு -தசரதன் சொல்லிய படியும்/

இருபத்தோர்  அரசு களை கட்ட-ஒரு-அத்வீதியமாய்  கூரிய மழுவாலே நிரசித்த விரோதி நிரசன

பிரயுக்தமான ஒவ்ஜ்ஜ்வல்யத்தை  உடைய சர்வேஸ்வரனை

அந்த குண ஜிதராய் கொண்டு-குணத்துக்கு  தோற்று- ஏத்தா நிற்பரே–தளிர் புரையும்  திருவடி

தோற்றோம் மட நெஞ்சம் /போற்றும்-

உபாசிக்க வில்லை -குணத்துக்கு தோற்று

புனிதன்-ஸ்வ சம்பந்தத்தால் அசுத்தரையும் சுத்தராக்க வல்ல பரம பாவன பூதராய்

இப் பார் முழுதும் போர்த்தான் புகழ் கொண்டு-52 -என்கிற படி

லோகம் எங்கும் வியாபிக்கும் படி பண்ணின கீர்த்தி உடைய எம்பெருமானாரை ஆச்ரயித்த பின்பு

-மேல் உள்ள காலம் வேறு ஒரு விஷயத்தை என் உடைய வாக்கானது கீர்தியாது /என் உடைய மனச  ஸ்மாரியாது

–என் மனம் என் வாக்குஎன்கிறார் இங்கு -தனி தனியே ப்ரீய அதிசயத்தாலே

-அனந்யார்ஹமாம் படி –ஸ்லாகித்து  அருளி  செய்கிறார் ..

/அடைந்த பின் என் /அடைந்ததற் பின் -என்றும் சொல்வார்

முக்ய-ராமன்  கவ்ன அவதாரங்கள்- ஆவேச -அவதாரம் -சொரூப ஆவேச

-பரசு ராம /  சக்தி ஆவேச -

கார்த்த வீர்ய அர்ஜுனன் போல்வார்கள் ரஜோ குணம் யுக்த ஜீவாத்மா மேல் ஆவேச அவதாரம்

-அர்சனைக்கு தகுந்தவர் இல்லை/

.-துன்பம் வந்தால் தன் பிரஜை களை காத்தான் கார்த்த வீர்ய அர்ஜுனனும்.

.பிரம  ருத்ரன் அக்னி -சக்திக்கு மட்டும்  அதிஷ்டானம் ஆவேசம்

மூன்று பிரிவுகள்./முக்ய அவதாரம் தான் முமுஷுக்களுக்கு உபாசனம்

..மன் அடங்க மழு வலங்கை  கொண்ட ராம நம்பி -பெரி ஆழ்வார் திரு மொழி 4-5-9-

வென்றி மா மழு  ஏந்தி முன் மண் மிசை மன்னரை மூ ஏழு கால் கொன்ற தேவா -திரு வாய் மொழி 4-3-1

/என்று ஆழ்வார்கள் அருளி செய்ததும் விரோதி நிரசன ச்வாபத்துக்கு தோற்று துதித்தனை  இத்தனை இறே

உண்டோ ஒப்பு -மாறி மாறி சொல்வது போல-

கார்த்த வீர்ய அர்ஜுனன் ஆயிரம் கைகளால் -ராவணன் லிங்க பூஜை பண்ண அடித்து கொண்டு போக

–பூச்சி போல  காட்சி பொருளாக வைத்தானே- அங்கதன் சொல்கிறான் இந்த கதையை-ராவணன் இடமே

. வாலி இடுக்கிய கதையையும்..

ராஜ கர்வத்தால் ஜமதக்னி -பிராமணர்-பிறப்பால் பரசுராமன் கோபம்-சத்ரியன்-

பித்ரு அபசாரம்-கோபம்-ராஜ குலத்தை நிஸ் – சத்ரியன் ஆக்க-

சிறிது காலம் தபசு பண்ணி -மீண்டும்-குலம் தழைக்க இவர் கோபம் மீண்டும் பரவி

. 21 தலை முறை /ரோஷ ராமன்-வேற குலத்தவர் வழிக்கு போகாமல்-

கோக்குல மன்னரை-சம்கரிதார்./ஓர் கூர் -நிரூபகமாய் அத்வீதியமாய்

-வடுவாய மழு ஏந்தி உலகம் ஆண்டு

போக்கிய தேவன்-சங்கல்பத்தால் போக்க வில்லை ஆயுதத்தால்

மழுங்காத ஞானமே படையாக ..ஆழியாலும் சங்கல்பத்தாலும் இன்றி யானைக்கு அருளினான்

பரஞ்சோதி-ச்வாபிகம்- விரோதி நிரசன ஜோதிசை சொல்கிறார்

கிரீடை யால் வந்த விளையாட்டு-தேவன்-

போற்றும்-புகழ்தல்..மங்களா சாசனம் பண்ணுதல்

.விநாசாய ச துஷ்க்ருதாம்

நஞ்சீயர் -ஈஸ்வரன் பண்ணிய ஆனை தொழில்கள்  எல்லாம் பாகவத அபசாரம் பொறாததால் தான்

மன் அடங்க மழு வலங்கை கொண்ட- ராம நம்பி

– கொண்ட அழகை கண்டதும் /மா முனி கொணர்ந்த கங்கை-ராமனை கொண்டு வந்தாரே

உன்னுடைய திரு விக்கிரமம் ஓன்று ஒழியாமல் எல்லாம்-சீமாலி செஷ்டிதம்  ஆழ்வார் மட்டுமே அருளிய

–விரோதி நிரசனதுக்கு போற்றுகிறார்கள்

புனிதன்-ஆஸ்ரிதவர்களையும் சுத்தி -மங்களா சாசனம் பண்ணியே பெற்ற சுத்தி-.

சமன் கொள் வீடு தரும் தடம் குன்றமே

-எட்டு குணங்களில்  சாம்யம் அவன் அருளும் மோஷம்

இவர் அடிமை தனம் ஒன்றே கொடுத்து பாவன-

தமர் ஆக்குவர் /அடைந்த பின்-அடைந்ததிர் பின் -வாக்கு உரையாது மனசும் நினையாது

  –பாட கூடாதவரை ஸ்தோத்ரம் பண்ணி கொண்டு இருந்த வாய்

இப் பொழுது திவ்ய குணங்களையே பாடும்/

பாப சிந்தனை கொண்டு இருந்த மனசு-அவரையே நினைந்து இருக்கும்.

காட்டு யானை விலங்கு போட்டு அடைத்தால் போல..

அடைந்த பின்-இனி மற்று ஓன்று நினையாது-

பிரயோஜனம் -காலத்துக்கு /அரங்கன் அடி பற்றி ஸ்வாமி தொண்டர் ஆனது போல இல்லை..சங்கை ச்வாதந்த்ர்யம் இல்லை ..

இனி -காலம் மற்று-வஸ்து இரண்டும் இல்லை

அக்கார கனி உன்னை யானே மேல் உள்ள காலம் வஸ்துவும் வேண்டேன்

மற்று எக்  காலத்திலும் யாதொன்றும் வேண்டேன் போல.

——————————————————————————————————-

திருமலை நல்லான் சக்கரவர்த்தி ஸ்ரீ ராம கிருஷ்ண ஐயங்கார் திருவடிகளே சரணம் .

பிள்ளை லோகம் ஜீயர் திருவடிகளே சரணம் .

திருவரங்கத் தமுதனார் திருவடிகளே சரணம் .

ஆழ்வார் எம்பெருமானார் ஜீயர் திருவடிகளே சரணம்.

அமுத விருந்து -இராமானுஜ நூற்றந்தாதி வியாக்யானம்-55-கண்டவர் சிந்தை கவரும் கடி பொழில் -இத்யாதி ..

November 2, 2012

பெரிய ஜீயர் அருளிய உரை

ஐம்பத்தஞ்சாம்  பாட்டு-அவதாரிகை -
எம்பெருமானார் ஸ்வபாவத்தைக் கண்டு வேதம் கர்வோத்தரமாய் ஆயிற்று என்றார் கீழ் .
இப்படி ஒருவர் அபேஷியாது இருக்கத் தாமே -சகல வேதங்களும் பூமியிலே நிஷ்கண்டமாக
நடக்கும் படி பண்ணின ஔதார்யத்திலெ ஈடுபட்டு அவரை ஆஸ்ரயித்து இருக்கும்  குடி
எங்களை யாள உரிய குடி -என்கிறார் இதில் .
கண்டவர் சிந்தை கவரும் கடி பொழில் தென்னரங்கன்
தொண்டர் குலாவும் இராமானுசனைத் தொகை யிறந்த
பண்டரு வேதங்கள் பார்மேல் நிலவிடப் பார்த்தருளும்
கொண்டலை மேவித் தொழும் குடியாம் எங்கள் கோக்குடியே – -55 -
வியாக்யானம் -
அநந்தா வை வேதா -என்கிறபடியே -ஒரு தொகையில் நில்லாத -அடங்காத -படி -அனந்தமாய்-
உதாத்யாதியான ஸ்வரங்களுக்கு பிரகாசகங்களாய்  இருக்கிற வேதங்களானவை-
பூமியிலே வர்த்திக்கும்படி -பண்ணி யருளின பரம உதாரராய் -
கண்டவர்கள் நெஞ்சை யபஹரியா நிற்பதாய் -
பரிமளத்தை உடைத்தான திருச் சோலைகளை உடைத்தாய் -
தர்சநீயமான கோயிலிலே நித்ய வாசம் பண்ணுகிற பெரிய பெருமாள் திருவடிகளுக்கு
சேஷ பூதரான வர்கள் -அந்த ஸ்வபாவத்துக்கு தோற்று கொண்டாடும்படி -யிருக்கிற
எம்பெருமானாரை -தத் ஸ்வபாவத்திலே ஈடுபட்டு -விஷயாந்தர விமுகராய் -
ஆஸ்ரயித்து இருக்கும் குலம்-தத் சம்பந்திகளே உத்தேச்யர் என்று இருக்கும் எங்களை
ஆள உரிய குலமாய் இருக்கும்
எங்கள் கோக்குடி என்றது -எங்களுக்கு கோவான குடி -என்றபடி -.
கண்டவர் சிந்தை கவரும் -என்ற இது -பெரிய பெருமாளுக்கு விசெஷணம் ஆகவுமாம்-
கடி -மனம்
குலாவுதல்-கொண்டாட்டம்
நிலவுதல்-வர்த்தித்தல்
பண்டரு வேதங்கள் -என்கிற இடத்தில் -பண்டே உள்ளதாய் அரிதாய் இருந்துள்ள வேதங்கள் என்று
வேதங்களினுடைய அநாதித்வத்தையும் – அலப்யத்த்வத்தையும் -சொல்லுகிறதானாலோ என்னில் -
பண்டையருவேதம் -என்று பாடமாயிற்றாகில் அப்படி பொருள் கொள்ளலாம்

பண்டு என்கிற சப்தம் பூர்வ காலத்துக்கு வாசகமாம் இத்தனை யல்லது
 பூர்வ காலீ நமானத்துக்கு வாசகம் ஆகையாலே அப்படிச் சொல்லப்  போகாது .
பண்டை நான்மறை -பெரிய திரு மொழி -4 7-1 -
பண்டைக் குலம்– .பண்டையோமல்லோம்  -பெருமாள் திரு மொழி -9 7- -
பண்டு நூற்றுவர் -பெரியாழ்வார் திரு மொழி – 9-7 -
பண்டுமின்றும் -திருச் சந்த விருத்தம் – -22 -
பண்டொரு நாள் ஆலின் இலை-பெரியாழ்வார் திரு மொழி -1 4-7 – – என்றும்
இத்யாதி ச்த்தலந்களிலே இந்த விபாகம் கண்டு கொள்வது .
————————————————————————————————————————-
பிள்ளை லோகம் ஜீயர் உரை
அவதாரிகை -கீழ்ப் பாட்டிலே வேதமானது எம்பெருமானாருடைய வைபவத்தை கண்டு கர்வித்து
தனக்கு ஒருவரும் லஷ்யம் ஆக மாட்டார்கள் என்று பூ லோகத்தில் சஞ்சரியா நின்றது என்றார் -இதிலே -
அப்படி அந்த வேதங்களை ஒருவர் அபேஷியாது இருக்க தாமே நிஷ்கண்டனமாக ப்ரவர்ப்பித்த
ஔதார்யத்தை உடையராய் -சகல ஜன மநோ ஹரமாய் -பரிமளத்தை உடைய திவ்ய உத்யானங்களாலே
சூழப்பட்டு -தர்சநீயமான கோயிலுக்கு ஸ்வாமியான பெரிய பெருமாளுடைய அடியவரான ஆழ்வார்களை
கொண்டாடுகிற எம்பெருமானார் -இந்த ஸ்வபாவன்களிலே ஈடுபட்டு ஆஸ்ரயித்து இருக்குமவர்களுடைய
குலத்தார் -எங்களை ஆளக்கடவ ஸ்வாமித்வத்தை உடைய குலத்தார் என்கிறார் -
வியாக்யானம் -தொகை இறந்த -வேதங்களை எண்ணப் புக்கால் -அநந்தாவை வேதா -என்கையாலே எண்ணித்
தலைக் கட்டப் போகாது இறே -தொகை -சங்க்யை -இப்படி ஒரு தொகையில் அடங்காதபடி -அனந்தமாய் -
பண் தரு வேதங்கள் -பண் என்று கானமாய் –அது தானும் இங்கு உதாத்தாநுதாத்த ஸ்வரித ப்ரசயாத்மகமாய்-
அந்த சுவரங்களும் சாகா பேதென -பஹூ விதங்களாய் -அவற்றுக்கு பிரகாசகமான வேதங்கள் என்னுதல் -
எல்லார்க்கும் அவ்வவ ஸ்வர பரிஜ்ஞானத்தை கொடுக்க வல்ல வேதங்கள் என்னுதல் -
சமஸ்த்தான் ஜ்ஞாதவ்யார்தம் ச்சவேதய தீதிவேத -என்று ஆராதன அர்த்த்யோ உபாயாத்மகமான
அர்த்தத்தை அபேஷித்தவர்களுக்கு அடைவே அறிவிப்பிக்கும் அதாலே வேதம் என்று பேராய் இருக்கிறது .

பண்டரு வேதங்கள் -என்கிற இடத்தில் பண்டு -என்று பூர்வ காலீ நமாய் –அரு -என்று தெரிய அரியதாய்
இருக்கும் வேதங்கள் என்று பொருள் ஆனாலோ என்னில் -பண்டு என்று கால மாத்ர வாசகம் ஆகையாலே
காலீ நத்தை சொல்ல மாட்டாது -பண்டை -என்றால் காலீ நத்தை சொல்லலாம் -பண்டை நான்மறை –பண்டைக்குலம் -
பண்டையோமல்லோம் -என்று இவை காலீ நத்துக்கு உதாஹரணங்கள் -பண்டு நூற்றுவர் -பண்டொரு நாள் -என்று
இவை பூர்வ கால வாசகத்துக்கு உதாஹரணங்கள் -ஆகையால் பண்டு என்று பதம் பண்ணினாலும் கால பரமாய்
போம் இத்தனை ஒழிய காலீ  நபரம் ஆக மாட்டாது -ஆக பண் தரு என்று பதச் சேதம் பண்ணினால் தான் -
சூசங்கதம் என்று உரையிலே ஜீயரும் அருளிச் செய்தார் இறே-இப்படி இருந்துள்ள  ரிக் யஜூர் சாம அதர்வண
ரூப சதுர் வேதங்களும் -பராசர பாராசர்ய ப்ராசேதச -ஆதி பரம ரிஷிகளாலே அவகாஹிக்கப்பட்ட வேதாந்தங்களும் -
பார்மேல் -மகா ப்ர்த்வியில் -நிலவிடப் பார்த்தருளும்-ஜைன பௌ த்தாதி பாஹ்யரை வேரோடே முடிவித்து-
வேதங்களை ஆசேது ஹிமாசலம்  வ்யாபிக்கும்படி பண்ணியருளின-நிலவுதல் -வர்த்தித்தல் -இவர் தாம் வேத மார்க்க
பிரதிஷ்டாப நாச்சார்யர் -இறே -கொண்டலை -ஜல ஸ்தல விபாகம் அற வர்ஷிக்கும் மேகம் என்னலாம் படி வதாந்யராய் -
கண்டவர் சிந்தை கவரும் -பூகி கண்ட த்வய சசர சந்நிக்த தநீரோப கண்டாமவிர்மோத -ஸ்திமிதசகு
நாநூதித பிரம்ம கோஷாம்  -மார்க்கே மார்க்கே பதிக நிவஹை ரும்ச்யாமா நாபவர்க்காம்  பாடிச்யந்தாம்
புனரபிபுரீம் ஸ்ரீ மதிம் ரங்க தாம்ன-என்கிறபடியே -தன்னைப் பார்க்கிறவர் களுடைய  மனசை அபஹரித்து -
தன் வசமாக்கி பாராது போது -திரும்பவும் காண்கிறது எப்போதோ -என்று ஆகான்க்ஷிக்கும்படிநிற்பதாய் -
கவருகை -க்ரஹிக்கை – கடி பொழில் தென்னரங்கன் -பரிமள பிரசுரங்களான சோலைகளாலே சூழப்பட்டும்
விமான மண்டப கோபுர பிரகார உத்யானங்களாலே நிபிடமாயும் -த்வஜ பதாகாதிகளாலே அலங்க்ருதமாயும்
இருக்கையாலே தர்சநீயமாய் இருக்கிற கோயிலிலே நித்ய வாசம் பண்ணி அதுவே நிரூபகமாம்படி
இருக்கிற திருவரங்க செல்வனாருடைய –கடி -பரிமளம் -கண்டவர் சிந்தை கவரும் கடி -என்று பரிமளத்துக்கு
விசெஷணமாய் சொல்லவுமாம் -அன்றிக்கே -கண்டவர் சிந்தை கவரும் தென்னரங்கன் -என்று பெரிய பெருமாளுக்கு
விசெஷணமாக சொல்லவுமாம் -சர்வ கந்த -என்று சொல்லப்படுகிற வரோட்டை ஸ்பர்சத்தாலே காணும்
அவ்விடத்தே இருக்கும்  திருச் சோலைகளுக்கு  -கடி பொழில் -என்று நிரூபிக்கும் படி பரிமளம் உண்டாவது -
தொண்டர் குலாவும் –கண்டேன் திருவரங்கமே யான் திசை –என்றும் -இனி அறிந்தேன் தென் அரங்கத்தை -என்றும்
தேனார் திருவரங்கம் -என்றும் -பண்டரங்கமே எதுவும் -என்றும் -திட்கொடி மதிள் சூழ் திருவரங்கத்தாய் -என்றும் -
அரங்கத்து அரவணையில் பள்ளி கொள்ளும் கடல் விளங்கு கருமேனி அம்மான் தன்னை கண்ணாரக் கண்டு -என்றும் -
அணி அரங்கத்தே கிடந்தாய் -என்றும் -அரங்கத்தம்மா -என்றும் -அண்டர்கோன் அணி யரங்கன் என் அமுதினைக் கண்ட கண்கள்
மற்று ஒன்றினைக் காணாவே -என்றும் -நின் அடி இணை அடைந்தேன் அணி பொழில் சூழ் அரங்கத்தம்மானே -என்றும்
அவருடைய போக்யதையில் ஈடுபட்டு இருக்கிற பொய்கையார் தொடக்கமான ஆழ்வார்கள் பத்துப் போரையும் -
அன்று எரித்த திருவிளக்கை தன் திரு உள்ளத்தே இருத்தும் -இத்யாதிகளில் சொல்லுகிறபடியே கொண்டாடி நிற்கிற –
அவர்கள் பக்கலிலே எப்போதும் பிரதி பத்தி பண்ணிக் கொண்டு போரா நிற்கிற என்றபடி -குலவுதல் -கொண்டாட்டம்
இராமானுசனை -எம்பெருமானாரை -மேவித் தொழும் குடி -அவருடைய ஸ்வபாவன்களிலே-அத்ய அபிநிவிஷ்ட
சித்தராய்   -விஷயாந்தர அபிமுகராய் -ஆஸ்ரியித்து இருக்கும் அவர்களுடைய -திரு வம்சத்தார் அடங்கலும் -
ஆம் எங்கள் கோக்குடியே – தத் சம்பந்திகளே உத்தேச்யர் என்று இருக்கும் எங்களை அடிமை கொள்ள வல்லவர்களுடைய
திரு வம்சத்தார் ஆவர் -தமக்கு ஒருவருக்குமே அன்றி -தம்முடைய சம்பந்த சம்பந்திகளுக்கு இக் குடி ஒன்றுமே
வகுத்த சேஷி என்று காணும் -இவருடைய பிரதிபத்தி இருக்கும்படி -அன்றிக்கே -எம்பெருமானாருடைய
திருவடிகளில் ஆஸ்ரயித்தவர்கள் எந்தக் குலத்திலே அவதரித்தாலும்  அந்தக் குலமே எங்களை எழுதிக்
கொள்ள வல்ல ச்வாமியாம்  என்று யோஜிக்கவுமாம் -தவத் தாஸ தாஸ கண ந சரம அவதவ்யச சதத்
தாசதைகரசதா விரதாமமாஸ்து  -என்று ஜீயரும் அருளிச் செய்தார் இறே -சாரன்ஜோயதிகஸ் சிதச்திபுவனே
நாதஸ் சயூதச்ய ந-என்று அபியுக்தரும் அருளிச் செய்தார் இறே -குலம் தாங்கும் சாதிகள் நாலிலும்
கீழ் இழிந்து எத்தனை நலம் தான் இல்லாத சண்டாள சண்டாளர் ஆகிலும் -வலம் தாங்கு சக்கரத் தண்ணல்
மணி வண்ணற்கு ஆள் என்று உள் கலந்தார் அடியார் தம் அடியார் எம் அடிகளே -என்றால் போலே
அருளிச் செய்தார் ஆய்த்து -
—————————————————————————————————-

அமுத உரை

அவதாரிகை
நாரணனைக் காட்டிய வேதம் களிப்புரும்படி யாகச் செய்த எம்பெருமானார் உடைய வள்ளன்மையில்
ஈடுபட்டு -அவரை ஆஸ்ரயித்து இருக்கும் குடி எங்களை ஆள்வதற்கு உரிய குடி -என்கிறார் .
பத உரை -
தொகை இறந்த -ஒரு தொகையில் அடங்காத
பண் தரு வேதங்கள்-ஸ்வரங்களை வெளியிடுகிற வேதங்கள்
பார்மேல்-பூமியிலே
நிலவிட -நிற்கும்படியாக
பார்த்தருளும் -செய்தருளும்
கொண்டலை -மேகம் போலே வள்ளன்மை வாய்ந்தவரும்
கண்டவர் -பார்த்தவருடைய
சிந்தை-நெஞ்சை
கவரும் -கொள்ளை கொள்ளும்
கடி பொழில் -மனம் உள்ள சோலைகள் உடைத்தான
தென்னரங்கன் -அழகிய திருவரங்கத்தில் உள்ள பெரிய பெருமாள் உடைய
தொண்டர்-அடியார்கள்
குலாவும் -மகிழ்ந்து கொண்டாடும் படி இருப்பவருமான
இராமானுசனை -எம்பெருமானாரை
மேவி-பொருந்தி
தொழும் குடி   -ஆஸ்ரயித்து இருக்கிற திருக் குலம்
எங்கள் கோக்குடி -எங்களை ஆளும் குலம் ஆகும்
வியாக்யானம்
கண்டவர் –தென்னரங்கன்
சர்வ கந்தன் -எல்லா வாசனையுமாய் இருப்பவன் எனப்படும் அரங்கனும் -இங்கு வசிக்கலாம் படி பொழில்
நல்ல மணம் உடைத்தாய் இருத்தல் பற்றி -கடி பொழில் -என்கிறார் -கண்டவர் யாவராயினும் சரி -
அவர் மனம் சிந்தைக்கு உள்ளாய் இருப்பினும் சரி-அத்தகைய மனத்தையும் கவர்ந்து விடுகிறது
கடி பொழில் -இனி கவரும் தென்னரங்கன் -என்று கூட்டிப் பொருள் கொள்ளலுமாம் .
கண்ண புரத்தம்மானைக் கண்டவர் தன மனம் வழங்குவர்
தென்னரங்கன் கண்டவர் சிந்தை கவருவார்
தொண்டுக்கு பாங்கான இடம் எனபது தோற்ற -லகடி பொழில் தென்னரங்கன் -என்றார் .

தொண்டர் ..இராமானுசன்
அடியார்களுக்கு ஊரோ குடியோ நிரூபகம் இல்லை -தொண்டே நிரூபகம்
தங்கள் சிந்தை கவரும் தென்னரங்கன் உடைய தொண்டர்கள் அவ்வரங்கனை விட்டு
எம்பெருமானாரைக் குலாவுகின்றனர் -அரங்கனை விட அவர்கள் சிந்தையை எம்பெருமானார்
கவர்ந்து விடுகிறார் .அவர்களை அவர் அப்படி ஆனந்தப்படுத்துகிறார் .அவர்கள் தொண்டு பட்ட
அரங்கனே வேதாந்த விழுப் பொருள் என்று ஸ்ரீ பாஷ்யத்தாலே நிரூபித்து வேதம் களிப்புரும்படி
செய்யவே வைதிகர்களான அத் தொண்டர்கள் இவ் எம்பெருமானாரைக் குலாவத் தொடங்கி விடுகின்றனர் ,
நிருபதி ரங்கவ்ருத்தி ரசிகா நபிதாண்ட வயன்
நிகம விமர்ச கேலி ரசிகைர் நிப்ருதைர் வித்ருத
குண பரிணத்த சூக்தி த்ருட கோண விகட்ட நயா
ரடதி திசாமுகேஷூ யதிராஜ யச படஹா-என்று
வேறு ஒரு காரணம் இன்றி ஸ்ரீ ரங்கத்திலே இருப்பதையே ரசித்துக் கொண்டு இருப்பவர்களை
களிக்கூத்தாடும்படி செய்து கொண்டு -வேதத்தை விமர்சனம் செய்தல் ஆகிய விளையாட்டிலே -
ரசிகர்களினாலே ஓர்மையுடன் தாங்கப்படும் குணங்களினாலே-நூல்களினாலே -
கட்டப்பட்ட சூக்திகள் -என்கிற த்ருடமான கொம்பு கொண்டு அடிப்பதனால் -யதிராஜர் உடைய -
புகழ் என்கிற பேரி-திசைகள் அனைத்திலும் ஒலிக்கிறது -என்று வேதாந்த தேசிகன்
யதிராஜ சப்ததியில் -ஸ்ரீ ரங்க வாச ரசிகர்களை எம்பெருமானார் புகழ் கூத்தாடச்
செய்வதாக வருணித்து இருப்பது -இங்கு காணத்தக்கது -
தொகை–கொண்டால்-
வேதங்கள் அனந்தங்கள் ஆதலின் -தொகை இறந்த -என்று விசேஷித்தார்.
உதாந்தம் -அநுதாத்தம் -ஸ்வரிதம் -ப்ரசயம் –   என்று பழ தரப்பட்ட ஸ்வரங்களை
வேதத்தில் உள்ளமையால் -பண் தரு வேதங்கள் -என்றார் .
கருத்து அறியப்படாது போது வேதங்கள் இருந்தும் பயன் இல்லை -அன்றோ
எம்பெருமானார் அவற்றின் கருத்தை ஸ்ரீ பாஷ்யம் முதலிய நூல்களினால்
உலகு எங்கும் பரப்பவே -அவ்வேதங்கள் பார் மேல்  நிலவின ஆயின -
தொகை இறந்த என்றமையின் -சர்வ சாகா ப்ரத்யத்ய ந்யாயம்-சர்வ வேதாந்த ப்ரத்யய ந்யாயம்
முதலியவைகளால் வேதத்தின் கருத்தை இவர் அறிந்தமை தோற்றுகிறது ..
அர்த்தங்களை அறிந்த பின்பே அர்த்தங்களை அறிவிப்பது வேதம் என்னும் காரண இடுகுறிப் பெயர்
அதற்க்கு இசைதலின் வேதங்கள் பார் மேல் நிலவிட -என்றார் .
பார்த்தருளும் என்றமையால்-எம்பெருமானாருக்கு அதில் அருமை இன்மை தோற்றுகிறது .
அறு சமயங்கள் பதைப் பட பார்த்தார் முன்பு -
வேதங்கள் பார்மேல் நிலவிடப் பார்த்தார் இங்கு -
இங்கனம் செய்தது வேறு பயன் கருதி யன்று நீர் நிலம் என்கிற வேறு பாடு இன்றி மேகம் மழை
பொழிவது போலே எல்லாருக்கும் அநந்ய ப்ரயோஜனராய் உபகரித்தமை தோற்ற -கொண்டல்- என்றார் .
மேவித் தொழும் –கொக்குடியே
இத்தகைய உபகாரத்துக்கு தோற்று புறம்பான விஷயங்களை விட்டு ஒழித்து அநந்ய
ப்ரயோஜனராய் எம்பெருமானாரை ஆச்ரயித்தவர்கள் குலம் -எகுலமாயினும் -
அவர் சம்பந்தம் வாய்ந்த அனைவருமே நம்மை யாள்பவர் என்னும் எண்ணம் கொண்ட
எங்களுக்கு ஆட் கொள்வதற்கு உரிய குலமாகும் -என்கிறார் .
கோக்குலம் என்று ஓதுவாரும் உளர் .
—————————————————————————————————

அடியேன் கேள்வி ஞானத்தினால் ஜல்பித்தது

கர்வத்தோடு வேதம்  விடுதலை கிடைத்த கர்வம்- நிஷ்கண்டகமாக நடக்கும் படி-

முள்ளை எடுத்து -சீதை வேதமே வடிவாக வந்த  ராமனுக்கு -முன்பு சென்று எடுத்தால் போல

-அபெஷியாது இருக்க தாமே பண்ணின ஒவ்தார்யம்

-இதில் ஈடு பட்டு அவரை ஆச்ரயித்த்கு இருக்கும் குடி எங்களை ஆள உரிய குடி  என்கிறார் இதில்

…பராசரரை  வள்ளல் என்கிறார் ஆள வந்தார்

..அடியார் அடியார் தம் அடியார் அடியார் தமக்கு அடியார் அடியார் அடியோங்களே –

அக் குடி எந்த குடியாக இருந்தாலும் எனக்கு கோக்குலமே

/கோ -மன்னன்

/தொகை- சாகைகள் பல கொண்ட அனந்தமாய்

/பண் தரு -காட்டி கொடுக்கும்

/பார் மேல்-வேதம் கற்று அதன் படி நடக்க ஸ்வாமி பண்ணி அருள-பார்த்து அருள-

உபநிஷத் -பராசர பாராசர போல்வார் அருளிய

/பார் மேல் நிலவிட பார்த்து அருளிய/வேத மார்க்க பிரதிஷ்டாபனாச்சர்யர் -எளிதாக பண்ணினார் பார்த்து அருளினார்

சங்கல்ப சக்தியால் /கடாஷத்தாலே ராமனுக்கும் ஸ்வாமிக்கும் செயல்.

.சபரி மோஷம் அடைந்தது போல வேதம் பிழைத்தது இவர் கடாஷத்தால்

/கடி-பரிமளம் /கண்டவர் சிந்தை அபகரிக்கும்

/கண்டவர் தம் மனம் வழங்கும் கண்ண புரம் போல

/பார்த்தவர் மட்டும் இல்லை கண்டவர்- உதாசீனர்  உடைய சிந்தையும்  கவரும்..

கண்டவர் சிந்தை கவரும்-ரெங்கமும்/ பெரிய பெருமாளுக்கும் .

கடி- இழுக்குமாம்- கண்டவர் மனம் கவரும் கடி

/தென்-தர்சநீயமான கோவிலிலே நித்ய வாசம் பண்ணுகிற பெரிய பெருமாள் திருவடிகளுக்கு- தொண்டர்-

அடி இல்லாமல் அடியேன் இல்லை

-சேஷ பூதரான அடியார்கள்- ஸ்வாமி ச்வபத்துக்கு தோற்றி ஈடு பட்டு -தொழும் குலம்/

விஷயாந்தர விமுகராய்–ஆச்ரயித்து இருக்கும் குலம்

-தத் சம்பந்திகளே உத்தேசம் என்று இருக்கும் ஆண்களை ஆள உரிய குலமாய் இருக்கும் .

. எங்களுக்கு கோவான  குடி /அரங்கன் அழகை காட்டி சிந்தை கவர்ந்து -இஷ்ட விநியோகம்-ஸ்வாமி திருவடியில் சேர்த்து வைத்தான்

பிராட்டி பூ கொய்ய போக /வேட்டைக்கு அவன் போக- சம்பந்தம் ஆனது போல

//ராமானுஜர் சம்பந்தி தேடி அமுதனார் போய் அடைந்தார்

/கோவான குலம்-

.குலவுதல்-கொண்டாடுதல்/நிலவுதல்-வர்த்தித்தல்/பண்டரு- பண்டே உள்ள அரிதான வேதங்கள்

/அநாதி அல்ப்யத்வம்  இல்லை என்பதால்–பண்டையறு வேதம் —

-பண்டை நான் மறை //பண்டை குலம் //பண்டையோம் அல்லோம்/

/ -என்றும் -பண்டு நூற்றுவர்// பண்டும் இன்றும்// பண்டு ஒரு நாள் ஆல் இலை  வளர்ந்த// -

பண்டை-என்று பண்டை நான் மறை பண்டை குலம் பண்டை யோம் அல்லோம் -

/மேலும்- காலம் மட்டும் சொல்லும்-பண்டு ஒரு நாள் கூற்றத்தின் வாய் வீழ்ந்த

ஆழ்வார்களை கொண்டாடும் ஸ்வாமி தொண்டர் குலாவும் தன்மை /

/தொகை -எண் நிறைந்த -சாகை ஒன்றையும்-முழு  சாக இல்லாமல் – கொண்டால் அர்த்தம் மாறும்–

பேத அபேத கடக்க ஸ்ருதிகள் மூன்றும் உண்டே

//பண்-சுரங்கள் பல விதம் .பாவின் இன் இசை பாடி திரிவனே

//காரண இடு குறி பெயர் தன் உள் இருக்கும் அர்த்தங்களை காட்டி கொடுக்கும்

ஆராதன முறையையும் , ஆராத்யதையும், ஆராதிக்க படும் அவனையும்  காட்டி கொடுக்கும்-

.பண்டு-காலம் மட்டும் தான் சொல்லும்-அந்த காலத்தில்  இருந்த வஸ்து இல்லை

/ மாறனில்-மால் தனில் மிக்கு ஓர் தேவும் வுளதோ

/-எளிதாக பண்ணினார் பார்த்து அருளினார்

/ எடுத்தது கண்டனர் இட்டது கேட்டனர்

/வேதம்-என்றாலே நிலவுதல் காட்டி கொடுக்கும் காரண பெயர்

/கொண்டல்- ஜல ஸ்தல விபாகம் இன்றி பொழிவது போல ..பேசி வரம்பு அறுத்தார் ..

காவேரி விரஜை /சப்தம் சாம கானம்/ போல ..மனசை அபகரித்து

/தெளிவிலா காவேரி-போகும் பொழுதும்  வரும் பொழுதும் கலக்கம்

/பரி மளம்  பிரசுரமான சோலைகள் விமானம் /மண்டபம்/கோபுரம்/ஆர்த்து வண்டு அலம்பும் சோலை/

சோலைகள் தண்ணீர் பாசுரங்களால் குளிர்ந்து

/பலி பீடம் ஹனுமான் பெரிய பெருமாள்-மூவரும் ஒரே உயரத்தில் திருவரங்கத்தில்

/செம் பொன் மாட திரு குறுங்குடி/இதை பார்த்து வர இழுத்தார் போல

/பரி மளம் –/பெரிய பெருமாளுக்கும் அரங்கத்துக்கும் விசேஷணம்//

சர்வ கந்தா -பரி மளமே நிரூபக தர்மம்.

/கண்டேன் திரு அரங்கமே திசை இனி அறிந்தேன்

அரங்கத்து கண்ணாரா கண்டு

அணி அரங்கத்து கிடந்தாய்

மற்று ஒன்றினை காணா-என்று

அருளிய ஆழ்வார்களை -போக்யதையில் ஈடு பட்டு இருக்கும்

-திரு விளக்கை தன் திரு உள்ளத்து இருத்தும்

–குலாவுதல்-கொண்டாட்டம்/மேவி தொழும் குடி

–அபார விச்வாசதுடன் /வேறு ஒன்றை நினைக்காமல்/

ஸ்வாமி மட்டுமே -ஆம் அவர் எங்களுக்கு -குடியாம்-எங்கள்-சம்பந்த சம்பதிகளுக்கும்

..பிரதி பத்தி நம் பேரிலும்..

/எந்த குலத்தில் பிறந்து இருந்தாலும் எங்களை எழுதி கொள்ளலாம்

//தாண்டவம் ஆட வைத்து இருக்கிறார் ஸ்வாமி

-பேரி வாத்தியம்-பறை வாசித்து

-தடி-கயிறு-யஜஸ் தான் பறை

/எட்டு திக்கிலும் ஓசை எழுப்ப

/நிரூபாதிகமாய் ஸ்ரீ ரெங்கத்தில் ஆசை படும் மக்களை தாண்டவம் ஆட வைத்தார்

வேதாந்தம் விமர்சனை பண்ணி ஸ்ரீ சுக்தி  என்னும் தடி கொண்டு

/ரெங்க நாதன் குணங்கள் கயிறு /தேசிகன்-சப்ததியில் அருளியது .

./தொண்டர் குலவும் ஸ்வாமி/தாச தாச கணங்களும்

..சரம தாசனாய் இருந்தாலும் ..அவரே எங்கள் ஸ்வாமி..

/ஸ்வாமி .விஷயம் தெரிந்தவன் தான் எங்கள் ஸ்வாமி

/ குலம் தாங்கு சாதிகள்.. மணி வண்ணன்  உள்  கலந்தார் -.அடியார்

—————————————————————————————————————————

திருமலை நல்லான் சக்கரவர்த்தி ஸ்ரீ ராம கிருஷ்ண ஐயங்கார் திருவடிகளே சரணம் .

பிள்ளை லோகம் ஜீயர் திருவடிகளே சரணம் .

திருவரங்கத் தமுதனார் திருவடிகளே சரணம் .

ஆழ்வார் எம்பெருமானார் ஜீயர் திருவடிகளே சரணம்.

அமுத விருந்து -இராமானுஜ நூற்றந்தாதி வியாக்யானம்-54-நாட்டிய நீசச் சமயங்கள் மாண்டன-இத்யாதி ..

November 2, 2012
பெரிய ஜீயர் அருளிய உரை
ஐம்பது நாலாம் பாட்டு -அவதாரிகை
இப்படி எம்பெருமானார் யதார்த்த ச்த்தாபனம் பண்ணி யருளின ஸ்வபாவத்தைக் கண்டு
பாஹ்ய சமயங்களுக்கும் வேதத்துக்கும் திரு வாய் மொழிக்கும் உண்டான
ஆகாரங்களை அருளிச் செய்கிறார் -
நாட்டிய நீசச் சமயங்கள் மாண்டன நாரணனைக்
காட்டிய வேதம் களிப்புற்றது தென் குருகை வள்ளல்
வாட்டமிலா வண் தமிழ் மறை வாழ்ந்தது மண்ணுலகில்
ஈட்டிய சீலத்து இராமானுசன் தன்னியல்வு கண்டே – 54- -
வியாக்யானம்
ஷூத்ரரான செதனரோடே தம் பெருமையும் -அவர்கள் சிறுமையும் பாராதே -கலந்து பரிமாறி -
பூ லோகத்திலே மேன்மேலும் திரட்டிக் கொண்ட சீல குணத்தை உடையரான
எம்பெருமானார் உடைய ஸ்வபாவத்தைக்   கண்டு  -
ஆதித்ய தர்சனத்தில் அந்தகாரம் நசித்து அம்புஜ ஜாதங்கள்முகம் மலருமா போலே -
ஸ்வ யுக்தி  ச்த்தாபிதங்களாய் -வேத பாஹ்யங்கள் ஆகையாலே -தண்ணிதான சமயங்கள் நசித்தன .
பூர்வ பாகம் ஆராதனா ஸ்வரூபத்தையும்
உத்தர பாகம் ஆராத்ய ஸ்வரூபத்தையும் -சொல்லுகையாலே
வேதைஸ் ச சர்வைரஹமேவ வேத்ய -கீதை -என்கிற உபய விபூதி யுக்தனான
சர்வேஸ்வரனை பிரகாசிப்பித்த வேதம் ஆனது -நமக்கு இனி ஒரு குறை இல்லை -என்று
கர்வித்தது -
சர்வ பிரகார விலஷனமான திரு நகரியை தமக்கு வாசஸ்தானமாக உடையராய்  -
பகவத் அனுபவ பரீவாஹா ரூபமான ஸ்வ உக்திகளை லோகத்துக்கு
உபகரித்து அருளின பரம உதாரரான ஆழ்வார் அருளிச் செய்ததாய் -
பாஹ்ய குத்ருஷ்டிகளால் அவிசால்யம் ஆகையாலே ஒரு குறை இன்றிக்கே இருப்பதாய் -
ஜ்ஞான ப்ரப்ருதி மோஷ அந்தமான சகல பலங்களையும் கொடுக்கும் ஔ தார்யத்தை உடைத்தாய் -
இருக்கிற திராவிட வேதமான திரு வாய் மொழி ப்ராப்த ஐஸ்வர்யம் ஆயிற்று -
களிப்புறுதல்-கர்வித்தல்
வாட்டம்-சங்கோசம்
ஈட்டுதல்-திரட்டுதல்
இயல்வு-ஸ்வபாவம்–
————————————————————————————————————-
பிள்ளை லோகம் ஜீயர் அருளிய உரை
அவதாரிகை –கீழ் எல்லாம் எம்பெருமானார் துர்மத நிரசனம் பண்ணினார் என்றும் -வேதொத்தரணம்
பண்ணினார் என்றும் -ஆழ்வார்களுடைய திவ்ய சூக்திகளிலே தானே அவஹாகித்தார் என்றும் -சொன்னீர் -
ஆன பின்பு -அத்தால் துர் மதங்களுக்கும் -வேதங்களுக்கும் -ஆழ்வாருடைய அருளிச் செயல்களுக்கும் உண்டான
ஆகாரத்தை சொல்ல வேண்டாவோ என்ன -துர் மதங்கள் அடங்கலும் வேரோடு கூட நசித்துப் போனதன -
வேதமானது பூ லோகத்தில் எனக்கு யாரும் நிகர் இல்லை -என்று கர்வித்து இருந்தது -அருளிச் செயல்கள் எல்லாம்
அனைவரும் உஜ்ஜீவிக்கும்படி நித்யாபிவ்ர்த்தங்களாய் கொண்டு இருந்தன -என்கிறார் -
வியாக்யானம் -நாட்டிய நீசச் சமயங்கள் என்று தொடங்கி-மண்ணுலகில் -அஞ்ஞா னத்துக்கு  விளை நிலமான பூ லோகத்திலே -
ஈட்டிய சீலத்து -உபய விபூதி ஐச்வர்யத்தை பெற்ற தம்முடைய மகத்ம்யத்தையும் -லவ்கிகருடைய சிறுமையும் பாராதே -
திருக் கோட்டியூரிலே பால வ்ர்த்த விபாகம் அற எல்லார்க்கும் குஹ்ய தமமாக தாம் பெற்ற சரம ச்லோகார்த்தத்தை வெளி இட்டு -
கொங்கில் பிராட்டியையும் -இரட்டை திருப்பதியில் மாடு மேய்க்கும் பெண் பிள்ளையையும் -மேல் நாட்டுக்கு எழுந்துஅருளும் போது
காட்டிலே ஒரு இடையனையும் -ஊமை முதலானவர்களையும் -நிர்ஹேதுகமாக விஷயீ கரித்து கலந்து  பரிமாறி -
மேல் மேல் என திரட்டிக் கொண்ட சௌசீல்யம் உடையவரான -ஈட்டுதல் -திரட்டுகை -இராமானுசன் -எம்பெருமானார் உடைய -
இயல்வு கண்டு -பிரதிபஷ பிரதி ஷேபகத்வ தர்ம மார்க்க பிரதிஷ்டா பகத்வாதி ச்வபாவங்களைக் கண்டு -இயல்வு  -ஸ்வபாவம்
நாட்டிய நீச சமயங்கள் மாண்டன -சோழ மண்டலத்தில் இருக்கிற திவ்ய தேசங்களில் கோயில்களில் எல்லாம்
நைஷ்யடிம்பரான பாஷாண்டிகள் பிடுங்கிப் போகட்டு -சிவாலயங்களை கட்டுவிக்கும் போது -திரு மங்கை மன்னன் திருவவதரித்து அருளி -
அந்த பாஷாண்டிகளுடனே பிரசங்கித்து –அவர்களை வென்று திவ்ய தேசங்களை கட்டடங்க நிர்வஹித்தார் -ஆள வந்தார்
சோழன் சபையிலே ருத்ர பஷ பாதிகளோடே பிரசங்கித்து -அவர்களை வென்று அந்த ராஜாவாலே அர்த்த ராஜ்யத்தை வென்றார் -
இங்கே அப்படி இன்றிக்கே -இவர் தம்முடைய  காலத்தில் -தானே அவ்யயபதேசன் என்பான் ஒருவன் -சிவாத்பரதரம் நாஸ்தி -என்று
சாசனத்தை எழுதி -இந்த பூ மண்டலத்திலே ஸ்தாபிப்பதாக-அநேக பகவத் பாகவத் ரோகங்களைப் பண்ணி கொண்டு போந்து
நீசரும் மாண்டனர் -என்கிறபடியே -இவறுடைய யத்னம் இன்றிக்கே -இவர் தம்முடைய அதிப்ராத்திமா பிரபாவத்தை கண்ட போதே -கழுத்திலே புண் பட்டு கிரிமி கண்டனாய் நசித்தான் -என்றும்

காளஹஸ்தியில் -நின்றும் சைவர்கள் திரண்டு வந்து திரு வேம்கடமுடையானை தங்களுடைய
கந்த நாயனார் -என்று வழக்கு பிடித்து அக் காலத்திலே-ராஜாவான-யாதவராயனாலேயும் பரிகரிக்க அரிதாம் படி
திருமலையை ஆக்ரமிக்க -அப்போது திருவேம்கடமுடையானுடைய விஷயீ காரத்தாலே எம்பெருமானார்
எழுந்து அருளி -அவர்களை பராஜிதர் ஆக்கினவாறே -அவர்கள் எல்லாரும் தலை அறுப்புண்டு போனார்கள் என்றும் -
மேல் நாட்டிலே பௌத்த சமயத்தார் பிரபலராய் அவ்விடத்திலே ராஜாவும் அவர்களுடைய சிஷ்யனாய் -அத்தேசத்தில்
தத் வ்யதிரிக்தர் இருக்கவும் கூட அரிதாய் போந்து இருந்த காலத்தில் -இவரும் யதார்ச்சிகமாக அத் தேசத்தில் சில நாள்
எழுந்து அருளி இருக்க -அந்த ராஜாவும் இவருடைய வைபவத்தை சேவித்து -அந்த பௌத்தருக்கும் எம்பெருமானாருக்கும்
பிரசங்கம் பண்ணுவித்து -அவர்களுடைய குத்ர்ஷ்டி கல்பனத்தையும் -எம்பெருமானாருடைய

சமீசீன கல்பனத்தையும் கண்டு வித்தனை இவருடைய திருவடிகளில் ஆஸ்ரயித்து-
பட்டாசார்யன் காலத்திலும் நசியாதே வேர் பாய்ந்து இருக்கிற பௌ த்தருடையவும் ஜைனருடையவும்
தலைகளை யறுப் பித்து    அத்தேசத்திலே அப்படிப்பட்ட நீச சமயங்கள் நடையாடாதபடி பண்ணினார்
என்றும் பிரசித்தம் இறே -நாட்டிய -இத்யாதி -ஆதித்ய தர்சனத்தில் அந்தகாரம் நசிக்குமா போலே இவருடைய
வைபவங்களைக் கண்டு பிரமாண தர்க்கங்கள் அன்றிக்கே -ஸ்வ யுத்தி ஸ்தாபிதங்களாய்  -எத்தனை
தரமுடையவராலும் நிவர்திப்பிக்க அசக்யங்களாய் -வேத பாஹ்யங்கள் ஆகையாலே அதி நீசங்களாய்  இருக்கிற
அவைதிக சமயங்கள் எல்லாம் நிர்மூலமாகப் போயின -நாரணனைக் காட்டிய வேதங்கள் களிப்புற்றது –
நாராயண பரப்ரம்ம தத்வம் நாராயணா பர நாராயணா பரஞ்சோதி ராத்மாநாராயணா -பர யச்சகிம் சிஜ்ஜகத்
யஸ்மின் தர்ச்யதே ச்ரூயதேபிவா -அந்தர்பஹிஸ் சதத் சர்வம் வ்யாப்ய நாராயண ஸ்தித -என்றும் -
நாராயணாத் பிரம்மா ஜாயதே -என்று தொடங்கி நாராயண பரத்வத்தை காட்டுகிற வேதமானது
பூர்வோத்தர பாதங்கள் இரண்டிலும் வைத்துக் கொண்டு -பூர்வ பாகம் ஆராதன கர்ம ஸ்வரூப பிரதிபாதகம்
ஆகையாலும் -உத்தர பாகம் ஆராத்ய பிரம்ம ஸ்வரூப உபாய புருஷார்த்த பிரதி பாதகம் ஆகையாலும்
இரண்டுக்கும் ஏக சாஸ்த்ரவத்தைஇவ் எம்பெருமானார் சமர்த்தித்து -ஆசேது ஹிமாசல பிரதிஷ்டை
பண்ணுகையாலே -இனி நமக்கு ஒரு குறைகளும் இல்லை என்று -தேஜிஷ்டமாய் கோயில் சாந்து பூசிக் கொண்டு
இந்த லோகத்தில் நாவலிட்டு சஞ்சரியா நின்றது -களித்தல் -கர்வித்தல் -

தென் குருகை வள்ளல் வாட்டமிலா வண் தமிழ் மறை வாழ்ந்தது -திருவழுதி நாடு என்றும் -
தென் குருகூர் என்றும் -என்கிறபடி தென் தேசத்துக்கு எல்லாம் அலங்கார பூதமாய் -தர்சநீயமான
திரு நகரியை தமக்கு திரு அவதார ஸ்தலமாய் உடையராய் -பகவத் ஸ்வரூப ரூப குண விபூதிகளை
அனுபவிக்க அனுபவிக்க உள்ளடங்காமே தத் அனுபவ பரிவாக ரூபங்களாய்  -மொழி பட்டோடும் கவி
யமுதின் நுகர்ச்சி உறுமோ முழுதுமே -என்று தம்மாலே ச்லாக்கிக்கப் படுமவையான ஸ்வ சூக்திகளை
லோகத்தார் எல்லாருக்கும் சர்வ அதிகாராம் ஆகும் படி உபகரித்தருளும் பரமோதாரரான நம் ஆழ்வாராலே
அருளிச் செய்யப்பட்டதாய் -பாஹ்ய குத்ருஷ்டிகளாலே அவிசால்யம் ஆகையாலே ஒரு குறையும் இன்றிக்கே
இருப்பதாய் -நல்ல பதத்தால் மனை வாழ்வார் கொண்ட பெண்டிர் மக்களே -என்கிறபடி ஐ ஹிக
புருஷார்த்தத்தையும் -நிரல் நிறை ஆயிரத்து இவை பத்தும் வீடே -இவை பத்தும் பிடித்தார் பிடித்தார்
வீற்று இருந்து பெரிய வானுள் நிலாவுவரே -அவாவில் அந்தாதி இப்பத்து அறிந்தார் பிறந்தார் உயர்ந்தே -
என்கிறபடியே ஆமுஷ்மிகமான பரம புருஷார்த்தையும் கொடுக்கக் கடவதான ஔதார்யத்தை உடைத்தாய்
இருக்கிற திராவிட வேதமான திரு வாய் மொழி யானது -சடகோபன் தண் தமிழ் நூல் வாழ -என்கிறபடியே
சமஸ்த பிரபன்ன ஜனங்களும் மங்களா சாசனம் பண்ணும்படி உஜ்ஜ்வலம் ஆய்த்து -வாட்டம் -சங்கோசம் -
———————————————————————————————————————————–

அமுது விருந்து

அவதாரிகை
நற்பொருள் நாட்டிய தன்மை கண்டு -புற மதங்களும் -வேதங்களும் -திருவாய்மொழியும்
அடைந்த நிலைகளை -இதில் அருளிச் செய்கிறார் .
பத உரை -
மண்ணுலகில் -பூ லோகத்திலே
ஈட்டிய -திரட்டிய
சீலத்து -சீல குணம் உடையரான
இராமானுசன் தன் -எம்பெருமானார் உடைய
இயல்வு -ஸ்வபாவத்தை
கண்டு-பார்த்து
நாட்டிய -தங்கள் தங்கள் யுக்தியால் நிலை நாட்டிய
நீசச் சமயங்கள் -கீழ்ப் பட்ட மதங்கள்
மாண்டன -அழிந்தன
நாரணனை-சர்வேஸ்வரனை
காட்டிய -காண்பித்துக் கொடுத்த
வேதம்-வேதமானது
களிப்புற்றது -கர்வம் அடைந்தது
தென்-அழகிய
குருகை-திரு நகரியில் எழுந்து அருளி இருக்கும்
வள்ளல்-வள்ளல் தன்மை வாய்ந்த -நம் ஆழ்வார் அருளிச் செய்த
வாட்டமிலா -ஒரு குறைவும் இல்லாத
வண் தமிழ் மறை -வள்ளல் தன்மை வாய்ந்த திரு வாய் மொழி
வாழ்ந்தது -வாழ்வு பெற்றது .
வியாக்யானம் -
நாட்டிய –சமயங்கள் மாண்டன -
தாமே நிற்கும் தகுதி அற்றவை -பர சமயங்கள் .
அவரவர்கள் தாங்கள் தாங்கள் கற்பித்த யுக்திகளாலே நிலை நிறுத்தப் பட்டவை அவை -
பிரமாண பலத்தாலே நற் பொருளை எம்பெருமானார் நாட்டிய பின்பு
மெய்க்கு எதிரே பொய் போலவும் -கதிரவனுக்கு எதிரே நள்ளிருள் போலவும் -
சமயங்கள் தாமாக மாண்டன ..மாண்டன -என்றமையின் -இனி அவை தலை தூக்க
மாட்டாமை தோற்றுகிறது .
நாரணனைக் காட்டிய வேதம் களிப்புற்றது -
நாரணன் முழு எழ உலகுக்கும் நாதன் -வேத மயன்-திருவாய்மொழி 2-7 2- – – என்றபடி -
நாரணன் உலகு அனைத்திற்கும் நாதன் –உபய விபூதி நாயகன் -என்றபடி -
வேதத்தில் முற்பகுதி -இறைவனுடைய ஆராதனா ரூபமான கர்மத்தையும்
பிற்பகுதி ஆராதிக்கப்படும் இறைவனுடைய ஸ்வரூப ரூபாதிகளையும் காட்டுகையாலே
வேதம் நாராயணனைக் காட்டியதாகக் கூறினார் .முற்பகுதி பிற்பகுதி இரண்டையும் சேர்த்து
ஒரே சாஸ்திரம் என்கிற சித்தாந்தத்தை காட்டி அருளுகிறார் -
நாரணனைக் காட்டிய வேதம் என்கையாலே நாரணனைக் கூறுவதிலேயே வேதத்திற்கு நோக்கம்
என்று தெரிகிறது -வேதைஸ் ச சர்வை அஹமேவ வேத்ய -எல்லா வேதங்களாலும் நானே அறியப்
படுகிறேன் -என்று கீதையில் கண்ணன் அருளிச் செய்ததும் இங்குக் கருதத் தக்கது .
அத்தகைய வேதம் இனி எவராலும் அவப்பொருள் கூறி நம்மைக் குறைப் படுத்த முடியாது என்று
செருக்குக் கொண்டது -என்கிறார் ..வேதாந்த தேசிகன்-
த்ரிவேதீ நிர்வேத ப்ரசமன விநோத  ப்ரணயிநீ-என்று
மூன்று வகைப் பட்ட வேதமும் சோர்வடைவதைப் போக்கடிப்பதைத் தனக்கு விநோதமாக விரும்புவது -
என்று யதிராஜ சப்ததியில் கூறி உள்ளமை காண்க -
தென் குருகை –வாழ்ந்தது
உதார சந்தர்சயன் நிரமமீத புராண ரத்னம்-என்று பராசரர் என்னும் வள்ளல்
எல்லாப் பொருள்களுக்கும் காண்பிப்பதற்காக -புராண ரத்னம் -என்னும் விஷ்ணு புராணத்தை
இயற்றி அருளினார் -என்றபடி-மொழி பட்டோடும் கவி யமுதத்தை உலகிற்கு உபகரித்தமையின்
நம் ஆழ்வாரை வள்ளல்-என்கிறார் .
வேதம் போலே அவப்பொருள் காண்பதற்கு இடம் ஆகாமையின் ஒரு குறையும் இல்லாதது -
என்பது தோன்ற -வாட்டமிலா மறை-என்கிறார் .பொருள் விளங்கும்படி தமிழில் அமைந்தமையின்
வண் தமிழ் மறை -என்கிறார் .வள்ளல் தந்த மறையும் -வண் மறை யாயிற்று -
தமிழ் மறைக்கு வண்மையாவது -ஞானம் முதல் வீடு -வரை எல்லாப் பயன்களையும் அளிக்கும் தன்மை .
கதிரவன் வருகை கண்டதும் -தாமரை மலர்வது போல் -எம்பெருமானார் இயல்வு கண்டதும்
வேதம் களிப்புற்றது .வண் தமிழ் மறை வாழ்வுற்றது -என்க -
மண்ணுலகில் –இயல்வு கண்டே -
சீலம் ஈட்ட வேண்டிய இடம்

மண்ணுலகம் ஆதலின் -மண்ணுலகில் -என்கிறார் .பாமர மக்களிடம் உள்ள சிறுமையையும்
தம்மிடம் உள்ள பெருமையையும் பாராது அவர்களோடு புரை யற கலந்து பரிமாறி கலந்து
இம்மண்ணுலகத்தில் சீலத்தை இராமானுசர் திரட்டிக் கொண்டார் -என்க ..
சீல குணம் வாய்ந்தவராய் எம்பெருமானார் பாமரரோடும் பழகி -அவர்களை ஆட் கொள்ளலின்
நீசச் சமயங்கள் அவர்கள் இடமும் இடம் பெற மாட்டாமல் மாண்டு ஒழிந்தன -என்க -
————————————————————————————————–

அடியேன் கேள்வி ஞானத்தினால் ஜல்ப்பித்தது -

பொறை அற கலந்து ஈட்டிய சீலம் குணம் புகழ்கிறார் இதில் -

எம்பெருமானார் ச்வாபத்தை கண்டு பாஹ்ய சமயங்களுக்கும் வேதத்துக்கும் திரு வாய் மொழிக்கும்

உண்டான ஆகாரங்களை அருளி செய்கிறார்.

./பிரயயோஜனாந்த பரர்  ஷுத்ரர்-சேதனர் உடன்-தன் பெருமையும் அவர்கள் சிறுமையும் பாராதே கலந்து பரிமாறி

பூ லோகத்தில் -அங்கு இல்லை -இங்கேயே -மென் மேலும் திரட்டி கொண்ட சீல  குணத்தை

உடையவரான எம்பெருமான் உடைய ச்வாபத்தை கண்டு

–ஆதித்ய தர்சனத்தில் அந்த காரம் நசித்து அம்புஜ சாதங்கள்-அம்புஜாதிகள்- முகம் மலருமா போலமலர -

பாஹ்ய மதங்கள் -குருஷ்டிமதங்கள்

.ஸ்வ  யுக்தி ச்தாபிதங்களாய் -பேச நின்ற சிவனுக்கும் -யுக்தியால் நிற்க வைத்து இருக்கிறார்கள்-

கற்பனை வளம் மிக்க சமயங்கள்–.சிங்கம் இல்லா காட்டில் நரி போல நிற்க –நீசம்-வேத பாக்கியம் என்பதால் தாழ்வு -

அனைத்தும் மாண்டன- மீண்டும் தலை தூக்காது.

.தர்மம் தலை குனிவு ஏற்பட்டால் அவதரிக்கிறான்– சர்வேஸ்வரன்

அந்த ச்ரமம் இங்கு இல்லை..நாரணனை காட்டிய வேதம் களிப்புற்றது-

பூர்வ பாகம் கர்ம காண்டம்  16 அத்யாயம் ஜைமினி-12 கர்ம 4 தேவதா கண்டம் கடைசி நாலு அத்யாயம் பிரம காண்டம்

..வேதம் தான் ஸ்தாபித்து கொடுத்தது..

எல்லாம் வேற சாஸ்திரம் இல்லை ஒரே சாஸ்திரம்..வேதமும் வேதாந்தமும்  ஓன்று தான்

-ஸ்வாமி- வேததாலே தான் நான் சொல்ல படுகிறேன் -கீதை/

/பூர்வ பாகம்- ஆராதனா ஸ்வரூபத்தையும் உத்தர பாகம் ஆராத்ய ஸ்வரூபத்தையும் சொல்லுகையாலே-

/உபய விபூதி யுக்தன்- வையம்  தகளியா -பேரை சொல்லாமல்-உபய விபூதியும் அருளிய பாசுரம் முதலில்

– முதல் பதிகம் பர பரன்–அன்பே நாரணர்க்கு-

எண் பெரும் நன்னலத்து நாரணர்க்கு என்று இரண்டாம் பத்தில் அருளியது போல

-திரு கண்டேன்- இவரை தவிர வேறு இல்லை

கண்ணன் அல்லால் தெய்வம் இல்லை நம் கண்ணன் கண் இரண்டையும் சேர்த்து ஆழ்வார்/

நாரணனை காட்டிய வேதம்-இவை

–இனி ஒரு குறை இல்லை என்று கர்வித்தது

/தென்- சர்வ பிரகார விலஷனமான திரு நகரி- ஆழ்வார் திரு நகரி-கலியனும் திரு வாலி திரு நகரி-

/வள்ளல்- பகவத் அனுபவ பரிவாக ரூபமான ச்வோக்திகளை லோகத்துக்கு உபகரித்து அருளின/

கருணை வெள்ளம் பீரிட்டு வாய் வெளியே வரும் – வாய் கரை போல

/நாலாயிரமும்  கொடுத்த வள்ளல் ஆழ்வார்

-வாட்டமிலா -ஒருகுறை இன்றிக்கே இருப்பதாய்

-தமிழ் மறைக்கும் வண்மை-ஒவ்தார்யத்தை உடைத்தாய் இருக்கிற திராவிட வேதமான திரு வாய் மொழி

பிராப்த ஐஸ்வர்யம் ஆயிற்று ..வாட்டம்-சங்கோசம் ஈட்டுதல்-திரட்டுதல் களிப்புருதல்-கர்வித்தல்

துர் மதங்கள் வேரோடு நசித்து போயின

அருளி செயல்களும் அபிவிருத்தங்கள் அடைந்தன.

.பிள்ளான் தொடங்கி வ்யாக்யானங்கள் பெருகின .

./மண் உலகில்-இங்கேயா!..அக்ஞானம் விளையும் இடம்

..பொய் நின்ற ஞானம் -பொய்யான உலகம்

பொய்யான ஞானம் அத்வைதம்- இல்லதும் உள்ளதும்

-விகாரம் என்பதால் –சுத்த சத்வ மயம் தானே ஞானம் விளைவிக்கும் .

./ஏறிய சீலம்-கலந்து -உபய விபூதி ஐஸ்வர்யம் பெற்ற பெருமை

.,பாராதே –நம் சிறுமையும் பாராதே

–திரு கோஷ்டியூர் நம்பி இடம் –  சரம ஸ்லோக அர்த்தம் குக்ய தமமாக தான் பெற்றதை அருளியதால்

..இதனால் தானே நம்பி எம்பெருமானாரே என்று  அவரே பட்டாம் சூட்டி அருளினார்

-/மேல் நாட்டு எழுந்து போகும் பொழுது

–கிருமி கண்ட சோழன்- பிள்ளை ஸ்ரீ ராமாயணமும் திரு வாய் மொழியும் இருக்கும் வரை ஸ்ரீ வைஷ்ணவம் அழிக்க முடியாது

-  ஸ்ரீ வைஷ்ணவர் பிரிந்து போக – இடையர்கள் நெற்றியில் இருந்த குறி கண்டு

-நம் வூர் ஸ்ரீ ரெங்கம்- என்ன-எம்பெருமானார் செவ்வனே இருக்கிறாரா ?

திரு மலை நல்லான் சிஷ்யர்கள்-சேர்ந்து தேடி போக

-ஸ்வாமி இவர்கள் தீ பந்தம் பார்த்து வர

-வெள்ளை சாத்தி கொண்டு இருக்கிறார்

-தேனும் தினை மாவும் சமர்ப்பிக்க -ராமானுஜர் சம்பந்தம் உண்டு

-ஆணை இட -காட்டி கொடுக்க

45 பேர் மீண்டும் பிரிய வேடர்கள் தேடி கொண்டு வர

-கொங்கு நாடு-பக்கத்தில் பிராமணர் கொங்கு பிராட்டி இருக்கும் இடம் கூட்டி போக-

சேவிக்க-தொட்டு சாப்பிட மாட்டோம்- ஸ்வாமி சம்பந்தம் உண்டே சாப்பிடலாம்

-கொங்கு பிராட்டி -ஸ்ரீ ரெங்கத்தில் இருந்த பொழுது

-பிச்சை எடுக்கும் பொழுது பெரிய செல்வர்கள் சேவிக்க -ஸ்வாமி இடமே வந்து கேட்டாள்

-என்ன சொத்து வைத்து இருகிறீர் நாம் அறிந்த விஷயம் சில சொல்லி வருகிறேன்

-அவளும் தனக்கு கேட்க்க -ஸ்வாமி துவயம் சொல்லி தர -

கொஞ்சம் நாள் கழித்து வூர் போகசொல்லி கொண்டு –

மந்த மதி-மீண்டும் கேட்டாள் –கதை சொல்லி ஸ்வாமி சம்பந்தம்

-தளிகை பண்ணி-நல்ல ஆடை மாற்றி பெருமாளுக்கு சமர்பித்து

-பாதுகைக்கு கண்டு அருள பண்ண-

/கை விளக்கு கொண்டு -லஷ்மணன் நூபுரம் மட்டும் தெரியும்-ஸ்வாமி திருவடி கண்டு கொண்டாள்

-கலந்து பரிமாறினர்

-சிஷாபத்ரிகை -ஸ்வாமி நாராயணன்  சம்ப்ரதாயம் 1800 வருஷம்-சிஷ்யர்கள்

ஒரு தடவை ஆவது ஸ்ரீ பெரும் புதூர் போய் செவிக்கணும்

ஸ்ரீ பாஷ்யம் கால ஷேபம் கேட்க வேண்டும் -என்றார்களாம்

திரு கோளூர் பெண் பிள்ளை ரகசியம்- வார்த்தை அருளி -புகும் ஊர் போகும் ஊர் ஆனதோ

மாடு மேய்க்கும் பிள்ளை சொல்லிய  அர்த்தம் – கூப்பிடு தூரம்-கேட்டு வித்தர்  ஆனார் ஸ்வாமி

–கூவுதல் வருதல் செய்யாயே -பாசுரம்-காசின வேந்தன் திரு புளிங்குடி

/இடையன் வூமை முதலானவர்க்கும் பாதுகையால்  ஸ்வாமி அருள ஆழ்வான் கண்டு மயங்கினார்

– இவை போல்வன திரட்டி கொண்ட சௌசீல்யம் /

பர பஷ பிரதி பத்தியம் பண்ணி தர்ம பஷம் நிலை நிறுத்திய ஸ்வாபம்

/திரு வேங்கடம் உடையான்-காளகஸ்தி சைவர்கள்-யாதவ ராயன் ராஜாவாலும் தடுக்க முடிய வில்லை

ஸ்வாமி-வென்று அப்பனுக்கு சங்கு ஆழி அளித்தார்

/மேல் நாட்டில்-விட்டல தேவ ராயன்-பெண் பிசாசு -தொண்டனூர் நம்பி சொல்லி பிராமரஜசை ஒட்டி

பௌ த்தர்  உடன் வாத போர்-பிரசங்கம்-பண்ணி வைத்து குதிர்ஷ்ட்டி  கற்பனையை -விரட்டி

–பட்டாச்சார்யர் முன் இருந்த ராஜா/விஷ்ணு வர்தன் பேர் மாற்றி கொண்டான்/

நாராயணனை காட்டிய வேதம்-பரத்வம் சொல்லி

..பிரதிஷ்ட்டை -சேது முதல் ஹிமாலயம் வரை ஞான மார்க்கம் பக்தி மார்கம் பரப்பி

–இனி நமக்கு  ஒன்றும்  இல்லை –கோவில் சாந்து -அடி கீழ் அமர்ந்து

-பிடித்தார் பிடித்தார் பெரிய வானுள் நிலவுவரே பிறந்தார் உயர்ந்தே

-அனைத்தும் கொடுக்கும் /காமரு மானை நோக்கியர்க்கே-

/வாட்ட மிலா -வண் தமிழ் -இரண்டு ஏற்றம்/

வேதம் அர்த்தம் புரிய வைக்கும் வள்ளல்  தன்மை தமிழ் மறைக்கு — /

பிர பன்ன குலமும் மங்களா சாசனம் பண்ணும் படி வாழ்ந்தது ..

———————————————————————————————————–

திருமலை நல்லான் சக்கரவர்த்தி ஸ்ரீ ராம கிருஷ்ண ஐயங்கார் திருவடிகளே சரணம் .

பிள்ளை லோகம் ஜீயர் திருவடிகளே சரணம் .

திருவரங்கத் தமுதனார் திருவடிகளே சரணம் .

ஆழ்வார் எம்பெருமானார் ஜீயர் திருவடிகளே சரணம்.

அமுத விருந்து -இராமானுஜ நூற்றந்தாதி வியாக்யானம்-53-அற்புதன் செம்மை இராமானுசன் -இத்யாதி ..

November 2, 2012
பெரிய ஜீயர் அருளிய உரை
ஐம்பத்து மூன்றாம் பாட்டு -அவதாரிகை .
பார்த்தன் அறு சமயங்கள் பதைப்ப -என்று பாஹ்ய சமயங்களை குலைய பண்ணி -இவ்விபூதியில்
இவர் ஸ்தாபித்த வர்த்தம் ஏது என்ன -
சகல சேதன அசெதனங்களும் சர்வேஸ்வரனுக்கே சேஷம் என்கிற விலஷனமான
அர்த்தத்தை ஸ்தாபித்து அருளினார் -என்கிறார் .
அற்புதன் செம்மை இராமானுசன் என்னை யாளவந்த
கற்பகம் கற்றவர் காமுறு சீலன் கருதரிய
பற்  பல்லுயிர்களும் பல்லுலகி யாவும் பரன தென்னும்
நற் பொருள் தன்னை இந்நானிலத்தே வந்து நாட்டினனே – -53 -
வியாக்யானம் -
என்னை அடிமை கொள்ளுகைக்காக நான் கிடந்த விடம் தேடி வந்த பரம உதாரராய் -
அறிவுடையார் ஆசைப்படும் படியான சௌசீல்யத்தை உடையராய் -அதி மானுஷமான
செயல்களை செய்கையாலே -ஆச்சர்ய பூதராய் ஆஸ்ரிதர் உடைய கௌடில்யதை பார்த்து
கை விடாதே -நீர் ஏறா மேடுகளில் விரகாலே நீர் எற்றுவாரைப் போலே தம்மை
அவர்களுக்கு ஈடாக அமைத்துப் பரிமாறும் ஆர்ஜவ குண யுக்தரான எம்பெருமானார்
நினைக்கப் புக்கால் நினைத்து தலைக் கட்ட -

அரிதாம்படி அசன்க்யாதரான ஆத்மாக்களுக்கும் -அவர்களுக்கு வாசஸ்தானமாய் -அசந்க்யா தமாய்
இருக்கிற சகல லோகங்களும் -சர்வ ஸ்மாத் பரனுக்கே சேஷம் என்கிற சீரிய அர்த்தத்தை
இந்த லோகத்திலே ஒருவர் அபேஷியிதாய் இருக்கத் தாமே வந்து ஸ்தாபித்து அருளினார் .
கற்பகத்தைக் காட்டில் இவர்க்கு விசேஷம் -
அடிமை கொள்ளுகையும் -
இருந்த இடம் தேடி வருகையும்
காமுறுதல்-விரும்புதல்
பற்  பல்லுயிர்கள்-பல பலவான உயிர்கள்
அசந்க்க்யாதரான உயிர்கள் என்றபடி
பல்லுலகில் யாவும் -என்றும் பாடம் சொல்லுவார்கள் -எழுத்தேற்றம் வருகையால் அது சேராது -
ஆனால் பல்லுலகியாவும் -என்றால் எழுத்தேற்றம் வாராதோ என்னில்
உரைக்கின்றனனுமக்கியான் -49-என்கிற இடத்தில் போலவே -
பல்லுலகியாவும் -என்கிற இடத்தில் -இகரமும் குற்றியலிகரமாய் வண்ணம் கெடாமைக்கு
கழிவுண் கையாலே எழுத்தேற்றம் வாராது
நாட்டுதல்-ஸ்தாபித்தல்–
——————————————————————————————————
பிள்ளை லோகம் ஜீயர் அருளிய உரை

அவதாரிகை -பார்த்தான் அறுசமயங்கள் பதைப்ப -என்று பாஹ்ய சமயங்களை குலைய பண்ணினார் என்றும் -
அரங்கன் செய்ய தாளிணை யோடு  ஆர்த்தான் -என்று பரம புருஷார்த்த சாம்ராஜ்யத்தை கொடுத்தார் என்றும் -
சொன்னீர் -அம் மாத்ரமேயோ -அவர் செய்தது என்னில் -அவ்வளவு அன்று -சகல அபேஷிதங்களையும் -
அபேஷா நிரபேஷமாக கல்பகம் போலே கொடுக்குமவராய் -சௌசீல்யம் உடையவராய் -அத்ய ஆச்சரிய பூதராய் -
ஆர்ஜவ குண யுக்தரான எம்பெருமானார் -சகல லோகங்களிலும் இருந்து உள்ள சகல ஆத்மாக்களும் சர்வ
ஸ்மாத் பரனுக்கே சேஷ பூதர் என்று இந்த லோகத்திலே பிரதிஷ்டிப்பித்து அருளினார் -
வியாக்யானம் -என்னை யாள-ஸ்ரீய பதியினுடைய திவ்ய ஆக்ஜ்ஜையாலே -சகல லோக உஜ்ஜீவன
விஷயமாக  அவதரித்தாரே ஆகிலும் -எதிர் சூழல் புக்கு எனைத்தோர் பிறப்பும் எனக்கே அருள் செய்ய -
என்கிறபடியே லோகத்தார் எல்லாரிலும் -நீசனேன் நிறை ஒன்றுமிலேன் -என்கிறபடியே அத்யந்த நிஹினனான
என்னிடத்தில் கிருபை பண்ணி அருளி -அடியேனை அடிமை கொள்ளுகைக்காக -வந்த கற்பகம் -தம்மை ஒருவரை
ரஷிக்கைக்காக அவதரித்தார் என்று காணும் இவர் திரு உள்ளத்தில் ஓடுகிறது -வந்த கற்பகம் -நித்ய விபூதியில் இருந்து
லீலா விபூதிக்கு எழுந்து அருளின கற்பகம் -கல்பகம் போலே அபீஷ்டார்த்த ப்ரதரானவர் -ஜடமாய் ஸ்தாவரமாய்
ஐஹிக புருஷார்த்த மாத்ர ப்ரதமாய் –  ஒரு தேச விசேஷத்தில் தானே நியதமாய் இறே அந்த கல்பகம் இருப்பது -
இந்த கல்பகம் அதில் நின்றும் -அதி விலஷணமாய் -அப்ராக்ருதமாய் –அஜஹத்ரி வர்க்கமபவர்க்க வைபவம் -என்றும்
நலமந்தமில்லதோர் நாடு புகுவீர் -என்றும் -நல்ல பதத்தால் மனை வாழ்வார் கொண்ட பெண்டிர் மக்கள் -என்கிறபடி
ஐ ஹிக ஆமுஷ்மிக சமஸ்த புருஷார்த்தங்களையும் கொடுக்கக் கடவ ஔ தார்யத்தை உடையதாய் -
உபய விபூதியிலும் வியாபித்து இருப்பதாய் -நித்தியமாய் நிற்பது ஓன்று இறே -ஆகையால் -வந்த கற்பகம் -என்று
சாகா சந்திர நியாயேன புத்த்யாரோபத்துக்காக சொன்னார் இத்தனை –நான் கிடந்த இடம் தேடி வந்து
விஷயீ கரித்த இது –  மகா ஒவ்தார்யம்    என்று வித்தராய் காணும் -வந்த கற்பகம் என்கிறார்
கற்றவர் காமுறு சீலன் -சகல சாஸ்திரங்களையும் அப்யசித்தாதாலே ஜ்ஞாநாதிகாராய்-உன்னை ஒழிய

ஒரு தெய்வம் மற்று அறியா மன்னு புகழ்  சேர் வடுக நம்பி -என்று கொண்டாடப்படுகிற வடுக நம்பி கிடாம்பி ஆச்சான்
முதலான முதலிகள் வ்யாமுக்தராய் ஆசைப்ப்படும்படியான ஸ்வபாவத்தையும்-சத்வ்ரத்தியையும் உடையவராய் -
அன்றிக்கே -பெரியவன் தாழ்ந்தவருடன் புரையறக் கலந்து பரிமாறுகை யாகிற சீல குணத்தை உடையவர் -என்றுமாம் -
காமுறுதல் -விரும்புதல் -எம்பெருமானார் கோயிலிலே வாழுகிற காலத்தில் -ஒரு நாள் மாத்யாஹ்ன சமயத்திலே
திருக் காவேரியிலே நீராடித் திரும்பவும் எழுந்து அருளிகிற அளவிலே வழியில் திருக் கோட்டியூர் நம்பி எதிரே
எழுந்து அருள -எம்பெருமானாரும் அந்த மணலிலே சாஷ்டாங்கமாக தண்டன் இட்டு நிற்க -நம்பியும்
அவரைக் கடாஷித்து -எழுந்திரும் -என்று அருளிச் செய்யாதே வெறுமனே இருந்தவாறே -அச் செர்த்தியை
கிடாம்பி ஆச்சான் கடாஷித்து அருளி -நம்பீ இவரைக் கொல்ல நினைத்தீரோ – என்று சீருபாறு செய்து -
மணலிலே சாஷ்டாங்கமாக விழுந்து இருக்கிற எம்பெருமானாரை வாரி எடுத்துக் கொண்டார் -என்று நம் முதலிகள்
கோஷ்டியில் பிரசித்தம் இறே -
அற்புதம் செம்மை -அதி மானுஷங்களான செஷ்டிதங்களை பண்ணுகையாலே -அத்புதராய் -ஆஸ்ரிதருடைய
கௌடில்யத்தை பார்த்து கை விடாதே நீர் ஏறா மேடுகளிலே -விரகாலே நீர் ஏற்றுமா போலே – தம்மை
அவர்களுக்கு ஈடாக அமைத்து பரிமாறும் ஆர்ஜவ குணத்தை உடையவரான -இராமானுசன் -எம்பெருமானார் -
கருதரிய -நினைக்கப் புக்கால் -நினைத்து தலைகாட்ட அரிதாம்படி -பற்பல்  உயிர்களும் -பலபடியான -பல் பல்
என்கையாலே -ஒரு ஜாதியே -அசந்க்யாதமாய் -அப்படிப்பட்ட ஜாதி குலங்களும் -அசந்யாதங்களாய்-
எண் பெருக்கு அந் நலத்து ஒண் பொருள் -என்கிறபடியே -எண்ணிறந்த ஆத்மாக்களும் -பல் உலகியாவும் -
அந்த ஆத்மாக்களுக்கு ஆவாஸ ஸ்தானமாய் –  அசந்க்யாதமாய் -இருக்கிற சகல லோகங்களும் -
பரனது என்னும் -பரபரானாம் -என்கிறபடியே -பிரம்ம ருத்ராதிகளுக்கும் பரனாய் -ஸ்ரீய பதி யானவனுக்கே -
சேஷ பூதம் என்றும் -சர்வே சோபி ச நாத நாகில ஜகத் வ்யாப்தாவ போதாமல  நந்தாகார யுதோப்ய நந்த  சூ குணஸ்
சர்வாத்மாநாம் சாஸிதா தேஹீ தாரண சாசநேசன   முகை -ஸ்வாதீ ந நித்ய ஸ்த்திதி ஸ்வாமீ நித்யம நோக்ய
மங்களவபும் ஸ்ரீ பூமி நீள அதிப -என்கிறபடியே -போக்ய போக உபகரண  போக ஸ்தான போக்த்தர்த்தவங்கள்
எல்லாம் -சர்வ ஸ்மாத் பரனான-நாராயணனுக்கே சேஷ பூதம் என்கிறது -

நற்பொருள் தன்னை -யதாவஸ்தித தசமீசீ நஜ்ஞா நத்தை  -அன்றிக்கே இப்படிப்பட்ட சீரிய அர்த்தத்தை
இந் நானிலத்தே வந்து -இந்த லோகம் எல்லாம் உஜ்ஜீவிக்கைக்காக தாமே வந்து அவதரித்து அருளி -
நாட்டிநானே -ஒருவரும் அபேஷியாது இருக்கச் செய்தே -நிர்ஹேதுகமாக பிரதிஷ்டிப்பித்து அருளினார் -
நாட்டுதல் -ஸ்தாபித்தல் -சிலருக்கு ஒரு காலத்தில்  உபதேசித்து போன மாத்ரமே அன்றிக்கே -லோகத்தார் எல்லாரும்
சர்வ காலமும் அனுபவித்து உஜ்ஜீவிக்கும் படியாக -ஸ்ரீ பாஷ்யாதி முகேன பிரதிஷ்டாபனம் பண்ணி அருளினார்
என்றது ஆய்த்து -யதண்ட மண்டாந்தர கோசரம்  சயத்த சோத்தரான்யவரனா நியா நிச – குணாம் பிரதான புருஷ
பரமபதம் பராத்பரம் பிரமசதேவிபூதையே -என்று ஆள வந்தாரும் அருளிச் செய்தார் இறே -
கல்பத்தைக் காட்டிலும் இவருக்கு விசேஷம் -அடிமை கொள்ளுகையும் -இருந்த இடத்தே வருகையும் -
பல்லுலகில் யாவும் -என்றும் பாடம் சொல்லுவார்கள் -எழுத்து ஏற்றம் ஆகையாலே அது  சேராது -
ஆனால் பல்லுலகியாவும் என்றால் எழுத்து ஏற்றம் வாராதோ என்றால் உரைக்கின்றனனுமக்கியான்
என்கிற இடத்தில் போலே பல்லுலகியாவும் -என்கிற இடத்திலும் இகரம்குற்றியலிகரமாய் வண்ணம்
கெடாமைக்கு வழி உண்டாகையாலே  எழுத்து ஏற்றம் வாராது என்று ஜீயரும் அருளிச் செய்தார் இறே -
—————————————————————————————————————-
அமுது விருந்து -
அவதாரிகை
அறு சமயங்கள் பதைப்ப பார்த்து இவர் இவ்வுலகத்தில் நிலை நாட்டின பொருள்
ஏது என்ன -
எல்லாப் பொருள்களும் சர்வேஸ்வரனுக்கே சேஷம் -என்ற
இந்த நற் பொருளை நிலை நாட்டி யருளினார்-என்கிறார் .
பத உரை
என்னை ஆள வந்த கற்பகம்
கற்பகத்தின் நின்றும் வேறுபாடு -
தோற்ற ஆட் கொள்கையும் -இரப்பாளர் இருக்குமிடம் தேடி வருகையும் -
எம்பெருமானார் ஆகிய  கற்பகத்துக்கு கூறப்பட்டன -
வந்த கற்பகம் -
பெருமாள் கோயிலில் இருந்து ஸ்ரீ ரங்கத்திற்கு எம்பெருமானார் வந்தது தம்மை ஆளுவதற்காகவே
என்று கருதுகிறார் -அமுதனார் -
என்னை-இரக்கவும் அறியாத என்னை -
என்னை யாக்கி எனக்கே தன்னைத் தந்த கற்பகம் -என்னும் நம் ஆழ்வார் திரு வாய் மொழியை
இங்கு நினைவு கூர்க-
வந்த கற்பகம் -
சக்கரவர்த்தி திருமகன் -சமேத்யப்ரதி நன்த்யச -இரப்பாளர்  இடம் வந்தும் கொண்டாடியும் -என்றபடி -
இரப்பாளர் இடம் வந்து கொடுப்பது போலே எம்பெருமானாரும் இரப்பாளனாகிய என்னிடம் வந்து
தன்னையே வழங்கினார்
கற்றவர் காமுறு சீலன் -
புன்மையாளனான என்னை ஆள வந்தமை யின் சீலமுடைமை தோற்றுகிறது -
இத்தகைய சீலம் கற்றவர்களால் விரும்பப் படுகிறதாம் -
கற்றவர் இடம் சீலம் காண்பது அரிது அன்றோ -அது கற்றவர் ஆகிய எம்பெருமானார் இடம்
இருப்பதைக் கண்டு கற்ற மற்றவர்களும் அதனை ஆசைப்படுகிறார்களாம் -
காமம் உறுதல்-காமுறுதல் –காமமுறுதல் என்பதன் மரூஉ
கருதரிய —நாட்டினனே -
கருதரிய பற பல்லுயிர்களும் பல்லுலகியாவும் -
இத்தனை என்று கருதிப் பார்த்து எண்ணித் தலைக் கட்ட முடியாமையின் கருதரிய
பற பல்லுயிர்களும் என்றார் .
சுருதியும் -இறைவன் ஒருவனே -பல -பஹூ-உயிர்களுக்கு  விருப்பத்தை அளிப்பதாக ஓதி உள்ளமை காண்க .
பல்லுலகில் யாவும் -என்றும் பாடம் சொல்லுவார்கள் -அது சரி அன்று
ஓர் அடிக்கு பதினேழு எழுத்து ஆதலின் நேர் பதினாறு என்ற இலக்கணத்தோடு பொருந்தாமையின் என்க .
பல் லுலகியாவும் என்ற பாடத்தில் இகரம் குற்றியலிகரம் ஆதலின்
அது தனி எழுத்தாக எண்ணப்படாது -
பல்லுலகியாவும் -அந்த உயிர் களுக்கு இருப்பிடமான எல்லா உலகங்களும் என்றபடி
பரனது -பிரமன் தொடங்கி எல்லா உயிர் களுக்கும் மேற்பட்டு இருத்தலின் இறைவன் பரன் எனப்படுகிறான் .
நம்மிலும் மேற்பட்டவர்கள் ஆகிய பிரமன் முதலியோர்க்கும் மேற்பட்டவன் என்னும்
கருத்தில் நம் ஆழ்வார் -முழுதுண்ட  பரபரன்-என்றார் .
பர பரன் ஆதலின் -புரம் எரித்ததும் -அமரர்க்கு அறிவு இயந்ததும் பரபரன் செயலே என்று அவர் கருதுகிறார் .
இங்கும் பற பல்லுயிர் கள் என்று பிரமன் உட்பட எல்லா ஆன்மாக்களுக்கும் மேற்பட்டவனாக
பரன் என்று சொல்லுகையாலே நம் ஆழ்வார் கூறிய பரபரனே இங்கு அமுதனாரால் கருதப் படுகிறான் .
அந்தர்யாமியாக எழுந்து அருளி இருந்து புரம் எரித்தல் –முதலிய செயல்களை செய்தது போலே
எல்லாப் பொருள்கள் இடத்திலும் -
நீராய் நிலனாய்..சிவனாய் அயனாய் -என்றபடி அந்தர்யாமியாக அவன் இருத்தலின் சிவன் முதலியோர்
போலே எல்லா பொருள்களும் அவன் இட்ட வழக்காய் உள்ளமை போதரும் .
போதரவே -பொருள்கள் அனைத்தும் -உள் நின்று இறைவனால் நியமிக்க படுதலின்
இறைவனுக்கு உடல் ஆகின்றன -இறைவன் பொருள் அனைத்திற்கும் ஆத்மா ஆகிறான் .
பிரியாது நின்று நியமிக்கும் பொருள் ஆன்மா என்றும்
அங்கனம் நியமிக்கப்படும் பொருள் உடல் என்றும்
ஆன்மாவுக்கும் உடலுக்கும் இலக்கணம் கூறுவர்
அத்தகைய உடல் உயிர் என்னும் தொடர்பே பரனது -என்கிற இடத்தில் -அது -என்கிற
ஆறாம் வேற்றுமை உருபினால் கருதப்படுகிறது ..இத்தொடர்பினை பிரதான பிரதிதந்த்ரார்ர்த்தம் -
பிற மதத்தவரால் ஏற்கப் படாது -நம் மதத்தவரால் மட்டும் ஏற்றுக் கொள்ளப் பட்ட முக்கியமான பொருள்-என்பர் .
அத்தகைய முக்கியமான பொருள் என்பது தோன்ற -நற் பொருள்-என்றார் .
இந்நானிலத்தே -
இந் நற்பொருளை அறிய மாட்டாத இருள் தரும் இவ்வுலகிலே அதனை ஏற்கும்படி ஸ்ரீ பாஷ்யம் முதலிய
நூல்களினாலும் வாதங்களினாலும் -இந் நற்பொருளை நிலை நாட்டினார் -என்க .
இங்கு பற பல்லுயிர் பரனது என்கையாலே
ஜீவான்மாவிற்க்கும் பரமான்விற்கும் உள்ள பேதமும் -
ஜீவான்மாக்களுக்குள் ஒருவருக்கு ஒருவர் உள்ள பேதமும்
காட்டப்படுகின்றன -
பல்லுலகு என்கையாலே -அவ வான்மாக்கள் இருக்கும் இடமாகிய பிரக்ருதியின்
பரிணாமமான அசித்து என்னும் பொருள் கூறப்பட்டது -
பரன் என்கையாலே ஈஸ்வர தத்வம் காட்டப்பட்டது -
ஆக
சித்து -அசித்து -ஈஸ்வரன் -என்கிற தத்வ த்ரயமும்
பரனது -என்னும் இடத்து அது என்றதால் நம்முடைய மதத்திற்கே உரிய
சரீர ஆத்ம பாவ ரூபமான சம்பந்தமும் கட்டப்பட்டன ஆயின .
——————————————————————————————————–

அடியேன் கேள்வி ஞானத்தினால் ஜல்ப்பித்தது -

தத்வ த்ரயம் –சரீர ஆத்மா சம்பந்தம்– சேஷ சேஷி பாவம்

-நல் பொருள் -சேதனங்கள்  அசேதனங்கள் அனைவருக்கும்

-வந்த கற்பகம் -ஐதிகம் ஆமுஷ்யம் இரண்டையும் கொடுக்கும்/

கற்றவர் காமுறு சீலன் -தன்னை கற்றவர் கோஷ்டியில் சேர்க்க வில்லை அமுதனார்

/கற்பகம் தானே வராது-

வடுக நம்பி கிடாம்பி ஆச்சான் போல்வார் என்பர் இந்த கற்றவர் -

-காமம் -கண் தெரியாமல் இருக்கணும்- காதல் கண்ணை மறைக்கணும் இவர்களுக்கு  தான் அப்படி

என்னை அடிமை கொள்வதற்காகவே

நான் கிடந்த -அவஸ்து- வாய் இருந்த இடம் தேடி

-காஞ்சி புரத்தில் இருந்து ஸ்ரீ ரெங்கம் வந்தார்

/பரம பதத்தில் இருந்ததை கற்பகம்- வாகனமும் ஆதி சேஷன் தானே/பரம ஒவ்தாராய்

பரம பதம் -ஸ்ரீ பெரும் புதூர் காஞ்சி ஸ்ரீ ரெங்கம்–ஆகிய  ஸ்தான த்ரயம்

/கற்றவருக்கு சீலம் இருப்பது துர் லபம்- அதனால் காமுறு சீலம்..

/ஜகத்துக்கு ஆச்சர்யர் ..அதி மானுஷ செயல்களை செய்கையாலே ஆச்சர்ய பூதராய்

-அற்புதன்/ செம்மை- ஆஸ்ரிதர் குடில்யம் -குறுக்கு புத்தி -பார்த்து கை விடாமல்

நீரேறா மேடுகளில் விரகாலே நீர் ஏற்றுவாரை போல

தம்மை அவர்களுக்கு ஈடாக அமைத்து பரிமாறும் ஆர்ஜவ குணம் யுக்தரான  எம்பெருமானார்

/நினைக்க புக்கால் நினைத்து தலை கட்ட அரிதாம் படி

எண்ணிக்கை அற்ற  ஆத்மாக்களும்

அவர்களுக்கு வாசஸ் ச்தானமாய் எண்ணிக்கை அற்று இருக்கிற சகல லோகங்களும்

சர்வ ச்மாத்பரனுக்கே சேஷம் என்கிறசீரிய அர்த்தத்தை அருளி .

வண்ணத்து பூச்சிகளே 27 லஷம் வகை உண்டாம் -அரும்  காட்சி அகம் ஒன்றில் மட்டும்

பற்பல்  உயிர் கள்-பல பல வான உயிர் கள் /எண்ண முடியாத ஜாதி கூட்டங்களையும் எண்ண முடியாது

கற்று கறவை கணங்கள் பல போல்

/சகல சேதனங்களும் அசேதனங்களும்  சர்வேஸ்வரனுக்கே சேஷம் என்கிற விலஷனமான அர்த்தம்

/ -விட்டு பிரியாதவை அனைத்தும் -

முழுது உண்ட பர பரன் -பிரளயத்தில் அவற்றை ரஷித்து -ஒன்றுமே  தன்னை விலக்காத ஸ்திதி  என்பதால் -

-மனிசர்க்கு தேவர் போல தேவர்க்கும் தேவாவோ

.நினைக்கு தலை கட்ட முடியாமல் -கருதரிய /பல் பல் ஜாதி -கூட்டங்களும் அநேகம்

-எண் பெரும் நன்னிலத்து ஒண் பொருள் ஈரிலே
 ஜீவாத்மா அநேகர்
.ஜீவாத்மா தங்களுக்குளே அநேகர்
 -பல் உலகி ஆவும்- சகல லோகக்ங்களும்அசித் சொல்லி
போக்கியம் போகோ உபகரணங்கள் போத்று வர்க்கம் போக்ய ஸ்தானம்
 /பரனது-பரர்களுக்கும் பரன் -ஈஸ்வரன் சர்வேஸ்வரன் /ஸ்ரீ ய பதிக்கே  சேஷ பூதன்
 ஸ்வதர சமஸ்த வஸ்து விசேஷணன்/
சாசனம் ஆத்மா சேஷி தரிக்கிறான்-அசந்கேயங்கள் அனைத்தும் //நாராயணனுக்கே சேஷ பூதம் /
நிகில ஜகத் உதயம் விபவம் லயம் லீலா -விவித விசித்திர அனந்த/
/திரு வுள்ளம் படி நடக்கும் பிரகிருதி  சித் காலம் எல்லாம் /த்ரி விதம் -

இது தான் நல்  பொருள்

சுரர் அறி நிலை ..விண் முதல் முழுவதும் வரன் முதலாய் அவை முழுதுண்ட பர பரன்

/புரம் ஒரு மூன்று எரித்து அமரர்க்கு அறிவு ஈந்து

, அரன் அயன் என உலகு அழித்து  அமைத்து உளன்

-இவன் ஒருவனே உளன்

வச படாமல் ஸ்ருஷ்டித்தும் அளித்தும் பண்ணுவான்/

சரீர ஆத்மா பாவமும் பரனது என்று

-நீராய் நிலனாய் போல.இது தான் நல் பொருள்

/நாரயனனனே நமக்கே பறை..தருவான்.-சுருக்கமாக – ஆண்டாள் காட்டியதையே திருப்பாவை ஜீயராகிய ஸ்வாமி

/இந்த லோகத்திலே ஒருவர் அபேஷியாது இருக்க தாமே  வந்து இவற்றை  ஸ்தாபித்து அருளுகிறார்

/அடிமை கொள்ளுகையும் இருந்த இடம் தேடி வருகையும் கற்பகத்தை காட்டிலும் இவருக்குவிசேஷம்

/காமுறுதல்- விரும்புதல்

//நாட்டுதல் -ஸ்தாபித்தல்

அனைத்தையும் கொடுக்கும் அவராய்-கற்பகம் போல

/குழைந்தைக்கு என்ன  தேவை என்று தாய் போல ஸ்வாமி க்கு தெரியும்

/..சௌசீல்யம் ஆச்சர்ய சேஷ்டிதம் ஆர்ஜவம் நேர்மை உடையவர்

/நாட்டினார்/கற்பகம் வள்ளல் மறைத்து வைக்காமல் வெளி இட்டார்

/அஞ்ஞானம் போக்கி இந் நானிலத்தே வந்து நாட்டியத்தால்  சௌசீல்யம்

/ ஆச்சர்யம் -இங்கு வந்து நாட்டிய செயல்/

ஆர்ஜவம்-தத்வ த்ரயம் சொல்லி ஏக தத்வம் போன்றவற்றை

சாஸ்திரம் ஒத்து கொண்ட நல் பொருளை நாட்டினார்

/நம்பியை தென் குறுங்குடி நின்ற அச் செம்பொன்னே திகழும் திரு மூர்த்தியை

உம்பர்வானவர் ஆதி  அம் சோதியை

எம்பிரானை -என் சொல்லி நான் மறப்பேன்

என்னை முனிவதீர் -அன்னைமீர்கள் பாசுரத்திலும்

அவன் பூரணன் இல்லை என்று அகலுவேனோ

அசந்நிகதன் என்று அகலுவேனோ

அழகன் இல்லை என்று அகலுவேனோ

மேன்மை இல்லை என்று அகலுவேனோ

உபாகாரம் செய்தவன் இல்லை என்று அகலுவேனோ -ஆழ்வார்

இது போல  அனைவரும் இருக்கும் படி  ஸ்வாமி அவன் ஸ்வரூப ரூப குணம் விபோதிகள் விளக்கி அருளினார்/

எதிர் சூழல் புக்கு எண்ணிறந்த   அருள் எனக்கே செய்தாய்

-நீசனேன் நிறை ஒன்றும் இலேன்-இருந்தும் .என்னை ஆள வந்த

-ஒருவன் தான் -அபீஷ்ட வரதன்-காரபன்காடு ஷேத்ரத்தில்

தேச விசேஷத்திலே மட்டும்/சைதன்யம் உள்ளவர்- ஐதிக புருஷார்த்தம் மட்டும் கேட்டு பெற்று

ஐஸ்வர்யம் கைவல்யம் பகவத் லாபார்த்தி -எழுவார் விடை கொள்வார் -நீள் கழல் பிரியாமல் வைகலும் இருப்பவர்

ஐதிக ஆமுஷ்யக சமஸ்த புருஷார்த்தங்களும்  வழங்குவன்

–நலம் அந்தம் இல்லாத நாடு புகுவீர்

நல்ல பதத்தால் மனை வாழ்வார் இரண்டும்

/பிள்ளை உறங்கா வல்லி தாசர்-விபீஷணன் சரணாகதி  கட்டம் கேட்டு அச்சம் கொள்ள

ஸ்வாமி அருளிய ஐதீகம்.-குரு பரம்பரை விசேஷம்

அது ராமர் கோஷ்டி இது ராமானுஜர் கோஷ்டி

நாம் .கிடந்த இடத்துக்கு தேடி வந்தார்

.வந்த கற்பகம்

திரு கமல பாதம் வந்து ஒரு ஆழ்வார் கண்ணில்-அங்கு உறையூரில்

இங்கு அனைவருக்கும்.

.என்னை ஆக்கி எனக்கே தன்னை தந்த கற்பகம்

-மாதவனும் கொடுக்காத திருவடிகளை ஸ்வாமி கொடுத்தார்

இரப்பாளி இருக்கும் இடம் போய் கொடையாளி கொடுக்கணும்.

கீதை கண்ணன் அர்ஜுனன் இருக்கும் இடத்தில் வந்தகு அருளியது போல

/கற்றவர் காமுறு சீலன்-ஞானாதிகர் உன்னை ஒழிய  ஒரு  தெய்வம் மற்று அறியா வடுக நம்பி தன் நிலையை /

கலங்கின திரு உள்ளதோடு தத் விருத்தி உடையவர் நன் நடை -அன்ன பட்ஷி போல -இவரும் ஹம்சம் தானே

ராஜ ஹம்சம் நன் நடத்தை ஸ்வாபம்/
/சீலம்-புரை அற கலந்தாரே/ காமுறுதல்..திரு கோஷ்டியூர் நம்பியை மணல் பாங்கில் சேவிக்கும்
 பொழுது  -நம்பி இவரை கொல்ல நினைத்தீரோ-  என்ற கிடாம்பி ஆச்சானனை வாரி எடுத்தாரே
. கொண்ட பெரும் காதலுக்கு பத்திமை .நூல் வரம்பு இல்லை
/அற்புதம் -பிரம்மா ராஜசை ஒட்டினாரே
/ஆயிரம் பேரை ஒரே சமயத்தில் வாதாடி/
/ஆஸ்ரிதர் நேர் மாறி இருந்தாலும் யாதவ பிரகாசரை கை கொண்டாரே/
அவர்களுக்கு தகுந்தவாறு தாழ்ந்து நீராடும் குணம் பெரிய நம்பி குமாரர் திருத்தி பண்ணி கொண்டது செம்மை-ஆர்ஜிதம்.
நீர் என்னை விட்டாலும் நாம் உம்மை விடோம் -என்று சொல்லி திருத்தி பணி கொண்டாரே
./ /ஜகத் சரீரம் சர்வம் /சீரிய அர்த்தம் /தாமே வந்து அருளி நாட்டினார்

-பிரதிஷ்டை பண்ணி-ஸ்தாபித்தார்.சிலருக்கு ஒரு காலத்தில் உபதேசித்து போகாமல்-கீதாசார்யன் போல அன்றிக்கே -

அடிமை கொள்கையும் இருந்த இடத்தே வருகையும் கற்பகம் விட ஏற்றம் ஸ்வாமிக்கு

என்னை ஆள வந்த கற்பகம்

-தன்னையும் விடாமல்  கை கொண்டதை அருளி கொண்டு வருகிறார்–

——————————————————————————————————-

திருமலை நல்லான் சக்கரவர்த்தி ஸ்ரீ ராம கிருஷ்ண ஐயங்கார் திருவடிகளே சரணம் .

பிள்ளை லோகம் ஜீயர் திருவடிகளே சரணம் .

திருவரங்கத் தமுதனார் திருவடிகளே சரணம் .

ஆழ்வார் எம்பெருமானார் ஜீயர் திருவடிகளே சரணம்.

அமுத விருந்து -இராமானுஜ நூற்றந்தாதி வியாக்யானம்-52-பார்த்தான் அறு சமயங்கள் பதைப்ப -இத்யாதி ..

November 2, 2012
பெரிய ஜீயர் அருளிய உரை
ஐம்பத்து இரண்டாம் பாடு -அவதாரிகை
என்னை ஆள வந்து இப்படியில் பிறந்தது -என்று ஒருவராலும் என்னை ஆள வரியனான
என்னை ஆளுகைக்காக வந்து அவதரித்தார் என்றீர் .
இவர் தாம் இப்படி அகடிதகடநா சமர்த்தரோ என்ன -அவர் செய்த அகடிதகடனங்களை
அருளிச் செய்கிறார் .
பார்த்தான் அறு சமயங்கள் பதைப்ப இப்பார் முழுதும்
போர்த்தான்  புகழ்  கொண்டு புன்மையினேன் இடைத்தான் புகுந்து
தீர்த்தான் இருவினை தீர்த்து அரங்கன் செய்ய தாள் இணையோடு
ஆர்த்தான் இவை எம் மிராமானுசன் செய்யும் அற்புதமே –52-
வியாக்யானம் -
வேத பாஹ்யங்களான ஷட் சமயங்களும் நடுங்கும்படியாக கண்டார் .
இந்தப் பூமி எங்கும் தம்முடைய திவ்ய கீர்த்தியாலே மூடி விட்டார்
அநாத்ம குணங்களை நிரூபகமாக உடையனாய் இருக்கிற என் பக்கலிலே   என்னுடைய
அர்த்தித்வாதி நிரபேஷமாக தாமே புகுந்து -
யத் பிரம கல்ப நியுதா நுபவேப்ய நாச்யம்-வைகுண்ட ஸ்தவம் -59 – என்கிறபடியே
கால தத்வமுள்ளதனையும் அனுபவித்தாலும் -தொலையாது என்னும்படியான மகா பாபங்களை
போக்கினார் -இப்படி பாபங்களைப் போக்கி -பெரிய பெருமாள் உடைய அழகிய திருவடிகளோடு
சம்பந்தித்தார் -எங்களுக்கு நாதரான எம்பெருமானார் செய்து அருளின ஆச்சர்யங்கள் இவை -
அற்புதம்-அத்புதம்
அதாவது அகடிதகட நா பிரயுக்தமான ஆச்சர்யம்
பதித்தல்-துடித்தல்
போர்த்தல்-மூடுதல்
இருமை-பெருமை
ஆர்த்தல்-பந்தித்தல்–
———————————————————————————————————–
பிள்ளை லோகம் ஜீயர் அருளிய உரை
அவதாரிகை -என்னை ஆள வந்து இப்படியில் பிறந்தது -என்று ஒருவராலும் ஆள அரிய என்னை
ஆள வந்து அவதரித்தார் என்று அவரைக் கொண்டாடா நின்றீர் -இந்த அவதாரத்திலே உம்மை ஒருவரையே
ஆளா நின்றாரோ என்ன -முதல் முன்னம் உத்தேசித்து அவதரித்தது என்னை ஆளுக்கைக்காகவே -ஆகிலும்
இவர் அவதரித்துஅருளி -அவைதிக சமயங்களாலே நசித்துப் போன லோகங்களை எல்லாம் சகிக்க மாட்டாதே -
அந்த அவைதிக மதங்களை நசிப்பித்து -தம்முடைய கீர்த்தியாலே லோகங்கள் எல்லாவற்றிலும் வியாபித்து -
க்ரூர பாவியான என் பக்கலிலே பிரவேசித்து -என்னுடைய பாபங்கள் எல்லாம் நசித்துப் போகும்படி பண்ணி -
பின்பு பெரிய பெருமாள் உடைய அழகிய திருவடிகளோடு சம்பந்திப்பித்தார் -இப்படி ஒரு கார்யத்தை உத்தேசித்து
அநேக கார்யங்களை செய்தார் -இப்படி இந்த எம்பெருமானார் செய்து அருளும் ஆஸ்ரயன்களைக் கண்டீரே
என்று வித்தார் ஆகிறார்
வியாக்யானம் -பார்த்தான் அறு சமயங்கள் பதைப்ப -அறு சமயங்கள் -பௌ த்த சாருவாக சாக்ய உலூக்ய பாசுபத காணா பத்யங்கள்
என்கிற வேத பாஹ்ய சமயங்கள் ஆறும் என்னுதல் – -அன்றிக்கே -அனுஷ்டான  தசையிலே அத்யந்த துக்க ரூபங்கள் ஆனவை
என்னுதல் -பதைப்ப பார்த்தான் -இப்படிப் பட்ட வேத பாஹ்ய சமயங்கள் எல்லாம் நிர்மூலமாக போம்படி அவற்றை
கடாஷித்தார் -பதைத்தல் -துடித்தல் -திக்சவ்தாபத் தஜைத்ரத் வஜபடபவ நச்பாதி நிர்த்தூத தத் தத் சித்தாந்த ச்தோம கூலச்த
பகவிகம நவ்யக்தசத் வர்த்த நீகா -என்று அபியுக்தரும் அருளிச் செய்தார் இறே -இப்பார் முழுதும் போர்த்தான் புகழ் கொண்டு -
லோகம் எல்லாம் நிச்சபத்னமாகப் பண்ண வே தமக்கு எல்லாம் கைவசம் ஆய்த்து -இப்படிப்பட்ட பூமி எங்கும் பண்டித பாமார சாதாரணமாக தம்மைக் கொண்டாடும்படி தம்முடைய கீர்த்தியை சர்வ திக்கிலும் வ்யாபித்தார் -

போர்த்தல் -மூடுதல் -புன்மையின் இடை – -வந்தேறியான பாபங்கள் ஒன்றும் இன்றிக்கே -வேம்பு முற்ற கைப்பு மிகுவது போலே -
என்கிறபடியே நாள் தோறும் என்னால் தீரக் கழியச் செய்யப்பட்டவையாய்  -பாபாநாம்வா -என்றும் -தேத்வகம் புஞ்சதேபாப -
என்றும் சொல்லுகிறபடியே -அந்த பாபங்களே ஒரு வடிவாக உடையவன் ஆகையாலே அத்யந்த பாபியான என் இடத்திலே -
தான் புகுந்து -அடியேன் ஒரு சாதனா அனுஷ்டானம் பண்ணாதே இருக்கச் செய்தேயும் –அர்த்தியாதே இருக்கச் செய்தேயும் -
தத் உபய நிரபேஷமாக தாமே நிர்ஹேதுகமாக வந்து பிரவேசித்து  –இருவினை -இரண்டு வகைப்பட்ட வினை -புண்ய பாபங்கள்
என்றபடி -அன்றிக்கே -இருமை -பெருமையாய் -யத் பிரம கல்ப நியுதா நுபவேப்ய நாச்யம் தத் கில்பிஷம் ஸ்ர்ஜதி ஜந்து ரிஹஷனார்த்தே -
என்றும்– பாபானாம் பிரதமோச்ம்யஹம் -என்றும் -மயிதிஷ்டதி துஷ்க்ர்தாம் பிரதானே -என்றும் அஹமசம்ய பராதசக்ரவர்த்தி -என்றும்
அனுபவ பிராயசித்தங்களாலும் -எத்தனைஎனும் தரம் உடையவராலும் நிவர்திப்பிக்க அரியதான என்னுடைய மகா பாபங்களை -என்றபடி-
தீர்த்தான் -இவற்றை அநாயாசேன மணலிலே எழுதின எழுத்தை துடைப்பாரைப்  போலே துடைத்தார் –  வானோ மறிகடலோ
மாருதமோ தீயகமோ கானோ ஒருங்கிற்று கண்டிலமால் -என்றும் -சும்மனாதே கை விட்டோடி  தூறுகள் பாய்ந்தனவே -
என்றும் சொல்லுகிறபடி வாசனையோடு போக்கினார் என்றபடி -
தீர்த்து -அந்தப்படி ரஷணம் பண்ணி ஆறி கை வாங்கி இருக்கை அன்றிக்கே -இப்படி பாபங்களை எல்லாம் போக்கி -
அரங்கன் -எட்டா நிலமான பரம பதத்தில் போய் ஆஸ்ரயி என்றும் –யோக மார்கத்தில் அந்தர்யாமியை ஆஸ்ரயி என்றும்
இப்படி அநேகங்களானவற்றை உபதேசித்து போருகை அன்றிக்கே -அத்யந்த சுலபராய் கொண்டு -நான் இருந்த இடத்தில்
இருக்கிற பெரிய பெருமாள் உடைய -செய்ய தாளிணையோடு ஆர்த்தான் -அரங்கத்தம்மான் திருக்கமல பாதம் -
என்கிறபடியே -தர்சநீயமாய் -பாவனத்வ போக்யங்களுக்கு பரஸ்பர சதர்சமான திருவடிகளோடு சம்பந்திப்பித்தார் -
சேஷ சேஷி பாவ சம்பந்தத்தை அறிவிப்பித்தார்    -என்றபடி –ஆர்த்தல் -பந்தித்தல் இவை எல்லாம் ராமானுசன் செய்யும் அற்புதமே -இவ்வளவும் சொன்னவை எல்லாம் எங்களுக்காக அவதரித்து

அருளின எம்பெருமானார் செய்தருளும் அற்புத காரியங்கள் -அற்புதம் -அத்புதம் -பித்ர்வாக்ய பரிபாலனம் பண்ண
வேண்டும் என்று காட்டுக்கு போய் அவ்வளவோடு நில்லாதே -ராஷசரை எல்லாம் சம்ஹரித்து -திரு வணை
கட்டுவித்து -மகா ராஜருக்கும்  ஸ்ரீ விபீஷண ஆழ்வானுக்கும் ஸ்வ ச்வராஜ்யங்களைக் கொடுத்தான் -போந்த
சக்கரவர்த்தி திருமகனைப் போலே -ஓன்று செய்ய என்றுஒருப்பட்டு -அநேகமான அதி மானுஷ செஷ்டிதங்களை
பண்ணி அருளினார் காணும் இவரும்  – இப்படி இறே மகா புருஷர்கள் படி இருப்பது -கா புருஷர்கள் ஆனால்
உபக்ரமத்திலே அநேக பிரகல்பங்களைச் சொல்லி -கார்ய சமயம் வந்தவாறே -வருந்தியும் அல்பமாகிலும்
செய்ய மாட்டார்கள் -என்றது ஆய்த்து -
————————————————————————————————
அமுது விருந்து
அவதாரிகை
ஒருவராலும் ஆள முடியாத என்னை ஆண்டதுபோலே -இன்னும் பல
பொருந்தாவற்றையும் பொருந்த விடும் திறமை -எம்பெருமானார் இடம் உண்டு என்கிறார் .
பத உரை -
அறு சமயங்கள்-ஆறு மாதங்கள்
பதைப்ப -நடுங்கும்படியாக
பார்த்தான்-நோக்கினார்
இப்பார் முழுதும் -இம்மண்ணுலகம் எங்கும்
புகழ் கொண்டு –தம் கீர்த்தியாலே
போர்த்தான் -மூடினார்
புன்மையினேன் இடை -குற்றமுடையவனாகிய என்னிடத்திலே
தான் புகுந்து -தாமே வந்து புகுந்து
இரு வினை-பெரிய பாபங்களை
தீர்த்தான் -நீக்கினார்
தீர்த்து -இவ்வாறு தீ வினைகளை அகற்றி
அரங்கன் -பெரிய பெருமாள் உடைய
செய்ய -அழகிய
தாள் இணையோடு -திருப் பாதங்களோடே
ஆர்த்தான் -பிணைத்தார் -
எம் இராமானுசன் -எம் தலைவரான எம்பெருமானார்
செய்யும்-செய்திடும்
அற்புதம் இவை -வியத்தகு செயல்கள் இவை
வியாக்யானம் -
பார்த்தான் அறு சமயங்கள் பதைப்ப -
ஆறு சமயங்களும் தம்முள் ஒன்றுக்கு ஓன்று முரண்பட்டுக் போரிடவனவாயினும்
வைதிக மதத்தை எதிர்ப்பதில் அவையாவும் கருத்து ஒன்றிக் கூடுவன -
எம்பெருமானார் ஏறிட்டுப் பார்த்த உடன் திரண்ட அவை யாவும் பதைத்னவாம்
இப்பார் -போர்த்தான்
கற்றார் மாற்றார் என்ற வேறு பாடின்றி உலகம் அனைத்தும் இவர் புகழ் பரவியது என்றபடி -
அறு சமயங்கள் பதைப்பப் பார்த்தமையால் உண்டான புகழ் ஆதலின் அந்த
சமயங்கள் பரவிய உலகம் அனைத்திலும் அப் புகழ் பரவியது என்க -
புன்மையினேன் இடை –ஆர்த்தான்
இப்படியில் பிறந்து -தன்னை ஆண்ட விதத்தை அருளிச் செய்கிறார் -
நன்மையால் மிக்க நான் மறையாளர்கள் புன்மையாக கருதிய தன்னை -
அன்னையாய் அத்தனாய் நம் ஆழ்வார் ஆண்ட தன்மையை மதுர கவிகளும்
அருளி செய்தார் -தம்மிடம் புன்மையே மிக்கு இருத்தலின் -அதனையே தமக்கு நிரூபகமாக -
புன்மையினேன் -என்கிறார்.புன்மையினேன் இடைப் புகுந்து -என்றமையால்-வாத்சல்யம் -தோற்றுதலின் -
அன்னையாய் ஆண்டமை கூறப்பட்டதாயிற்று -.இரு வினை தீர்த்தமையின் அத்தனாய் ஆண்டமை
கூறப்பட்டதாயிற்று .தான் புகுந்து -என்றமையின் -நிர்ஹெதுகத்வம் -காண்பிக்க பட்டதாயிற்று -
சாதன அனுஷ்டானம் இன்றி புகுந்தமை கூறப் பட்டதாயிற்று -
புன்மையினேன் இடைத்தான் புகுந்து என்று -புன்மை இல்லாது புகுந்தமைக்கு ஹேது வேறு இல்லை
என்பது தோன்ற அருளிச் செய்ததனால் -புன்மையாகக் கருதுவராதலின் என்னை யாண்டிடும் தன்மையான் -
என்ற பொருள் காண்பிக்க பட்டதாயிற்று -புகுந்து என்ற சொல் நயத்தாலே -எம்பெருமானாரையும் வர ஒட்டாது
தடுக்க வல்ல புன்மையின் திண்மை தோற்றுகிறது -
இருவினை -மகா பாபம்-புண்ய பாபங்கள் ஆகவுமாம் -
தீர்த்தன் தீர்த்து -என்று மீண்டும் கூறுவதால் -ஒரு அரிய செயல் செய்து முடித்தமை தோற்றுகிறது -
இதனால் அநிஷ்ட நிவ்ருத்தி கூறப் பட்டது .இனி அரங்கன் செய்ய தாள் இணையோடு ஆர்த்தான்
என்று இஷ்ட ப்ராப்தி கூறப் படுகிறது
.ஈஸ்வரன் சார்ந்த இரு  வல் வினைகளும் சரித்து-
மாயப் பற்று அறுத்து -
தீர்ந்து
தன்பால் மனம் வைக்கத் திருத்தி
தன் அடியார்க்காக வீடு திருத்துவான் -
எம்பெருமானாரோ -இவ்வமுதனாரை புன்மையினர் ஆதலின் அரங்கன் செய்ய தாள்
இணையோடு ஆர்த்து வைத்தார் .
———————————————————————————————————————-
அடியேன் கேள்வி ஞானத்தினால் ஜல்பித்தது -

ஸ்வாமி செய்த அகடிதகடனந்களை அருளி செய்கிறார்.

.பார்த்தான்–தீர்க்க கடாஷம்

-அறு சமயங்கள் பதைப்ப-நடுங்கும் படி கண்டார்

-புகழை பெரியவர் சிறுவர் வாசி இன்றி தம் உடைய திவ்ய கீர்தியாலே போர்த்தார்

-ரஷிக்க போர்த்து கொள்வது போல மூடுதல்

-அநாத்ம குணங்களை நிரூபகமாக உடையவனாய் இருக்கிற என் பக்கலிலே என் உடைய

அர்தித்வாதி -நிரபெஷமாக தாமே புகுந்து

-கால தத்வம் உள்ளது அளவும்  அனுபவித்தாலும் தொலையாத மகா பாபங்களை போக்கினார்

-அநிஷ்டம் தொலைத்து மீண்டும்  அழுக்கு வராமல் இருக்க-இஷ்டம் பிராப்தி .

.போக்கி பெரிய பெருமாள் அழகிய திருவடிகள் உடன் சம்பந்த்திதார்

பிரமாணம் =அறிவின் ஊற்று -பிரத்யட்ஷம் அனுமானம் வேத சப்தம்

-வேத பாஹ்யங்கள்  ஆறு சமயங்கள்.

-சாந்தி சமம் தமம் இல்லாத புன்மையன்

-வெளி உள் இந்த்ரியங்கள் அடக்க தெரியாத-

இதையே சொரூப தர்மம்-

என் இடை =என் இடத்தில்/

அறம் பொருள் காமம் ஆர் ஆர்  இவற்றின் இடை அதனை எய்துவார் மூன்றின் உள்ளே -போல /

/தானே வந்து கை கொண்டார்..

/அரங்கன் உடன் ஆர்த்தான்/ தாள் இணை உடன் ஆர்த்தான்/

செய்ய தாமரை தாள் இணை வாழியே அழகிய மணவாளன்

/ஆர்த்தான் சம்பத்திதான் விடு பட முடியாமல் ..

-இது தான் பெரிய அகடிதகட கார்யம்

-அர்சைக்கு ஏற்றம்- ஸ்வாமி திருவடியில் வைத்து கொள்ளாமல் ஆச்சார்யர் பகவான் திருவடியில் சேர்த்தான்

..எம் ராமானுசன்-நாதர் செய்யும் ஆச்சர்ய செயல்கள்..

/இப் பார் முழுதும் போர்தான்- என் ஒருவரை மட்டும் இல்லை என்று நேராக சொல்லாமல் .

.அவதரித்தது என்னை ஆளுகைக்கு தான்

–கருட சேவை சேவிக்க பொழுது போனால் போது ஏற்ற கால் வாங்குவது போல இவை எல்லாம் பண்ணினாராம்..

வந்தது அமுதனாரை கை பிடித்து தூக்க தான்

/கீர்த்தியால் வியாபித்து அவைதிக சமயம் பதிக்கும் படி பண்ணி

/குரூர பாபியான என் இடத்தில் வந்து பாபங்களை நசித்து பெரிய பெருமாள் திரு அடிகளில் சேர்த்தார்

..சாருவாக சாக்யன்-ஜெயின்-பாசுபத -உலுக்ய காணபத்யம்  ஆறு என்ற எண்ணிக்கை மட்டும் இல்லை -

/அனுஷ்டான தசையில் அறுக்கும்-

சிரம படுத்தும் சமயங்கள் /பதஞ்சலி-ஆதி சேஷன் அவதாரம் என்பர்

/.கோவிலிலே கைங்கர்யங்களில்  புகுத்தி வைத்தார்

/வேதாந்த  கொடி நட்டார்/

சங்கரர் கர்வம் -பாணாசுர யுத்தம் அங்கு-அத்வைதம்  நிரசனம் இங்கு/

சு பலது உத்க்ருது யாதவ பிரகாசர் கீழ் குலம்  புக்க வராக கோபாலர்

/அவரோபிதமான் -அ பார்த்தான் அர்ஜுனன் விரோதிகளின் இறக்கினான் /வேட்யங்களுக்கு விரோதிகளை இவர் இறக்கினார்/

புகழ்  கொண்டு பண்டித பாமர வாசி அற -முதலி ஆண்டானை கொண்டு திரு அடி தீர்த்தம் சாதித்து

ஊமையை தம் திருவடி பலத்தால்-பரம பதம் கொடுத்து

புன்மையினேன் இடை /வந்தேறி யான பாபங்கள் இன்றி ச்வாபிகா பாபங்கள் வேம்பு முற்ற கைப்பு கூடுவது போல

/ஜன்ம கூட  கூட பாபங்கள் அதிகரித்து

/அத்யந்த பாபி-அன்பேயோ போல பாபமே வடிவு எடுத்தால் போல

/சாதனம் அனுஷ்டிக்க வில்லை பிராத்திக்கவும் இல்லை.

.நிர்கேதுமாக தானே வந்தார்..பிரவேசித்தார்

.புகுந்து-கூட்டத்தில் புகுவது போல

.புன்மை திடம் ஸ்வாமியே புகுந்து வரும் படியான திண்மை/

இரு பருத்த புண்யம் பாபம்

/தீர்த்தார்– மணலில் கோடு அழிப்பது  போல

/வானோ மரி கடலோ .. சும்  எனாதே கை விட்டு ஓடி தூறுகள் பாய்ந்தனவே

/அன்னையாய் அத்தனாய்  வாத் சல்யம் காட்டி

நல் வழி-புன்மையின் இடை புகுந்தது அன்னை போல ஆளும் தன்மை

இருவினை தீர்த்து தாள் இணை சேர்த்தான் தந்தை

— நன்மையால் மிக்க நான் மறை ஆளர்கள் புன்மையாக கருதுவர்

-கை விட்டதே காரணம்–இது தான் ஹேது..

/தானே புகுந்து-நிர்கேதுகமாக -இல்லை புன்மையே பாபத்தையே ஹேதுவாக கொண்டு

தீர்த்து தன் பால் மனம் வைக்க

-அவனும்..புகுந்த பின்பு ஆறி  கை வாங்கி இருக்கை அன்றிக்கே-

அரங்கன்-செய்ய தாள் இணை..எட்டா நிலம் இல்லை-ஏரார் முயல் விட்டு காக்கைபின் போவதே

/யோக மார்க்கத்தால் அந்தர்யாமி /அத்யந்த சுலபர்

– இருந்த இடத்தில் இருக்கிற அரங்கன்-திரு கமல பாதம் -செய்ய தாள் இணை- சேர்க்கை

பாவனத்வம் போக்யத்வம்/ உபாய உபேயம் போல

–பித்ரு வாக்ய பரி பாலன் என்று போய்- ராஷசர்களை முடித்து -திரு சேது   கட்டுவித்து

மகாராஜருக்கும் விபீஷணனுக்கும் தமத அரசை வழங்கி-அதி மானுஷ சேஷ்டிதம் செய்து..

சரவல லோக சரண்யன் -என்பதை மறந்து கிடந்தேன் ..ஒழிக்க ஒழியாத சம்பந்தம்

சேர்த்தார் சேஷ சேஷி பாவத்தை அறிவிப்பித்தார்

இருந்த இடத்தில் இருக்கிற அரங்கன்-திரு கமல பாதம் -செய்ய தாள் இணை- சேர்க்கை

பாவனத்வம் போக்யத்வம்/ உபாய உபேயம் போல-

——————————————————————————————–

திருமலை நல்லான் சக்கரவர்த்தி ஸ்ரீ ராம கிருஷ்ண ஐயங்கார் திருவடிகளே சரணம் .

பிள்ளை லோகம் ஜீயர் திருவடிகளே சரணம் .

திருவரங்கத் தமுதனார் திருவடிகளே சரணம் .

ஆழ்வார் எம்பெருமானார் ஜீயர் திருவடிகளே சரணம்.

அமுத விருந்து -இராமானுஜ நூற்றந்தாதி வியாக்யானம்-51-அடியைத் தொடர்ந்து எழும் ஐவர் கட்காய் -இத்யாதி ..

November 2, 2012
பெரிய ஜீயர் அருளிய உரை
ஐம்பத்தோராம் பாட்டு -அவதாரிகை
எம்பெருமானார் இந்த லோகத்தில் அவதரித்து அருளிற்று என்னை யடிமை கொள்ளுகைக்காக -
வேறு ஒரு ஹேதுவும் இல்லை -என்கிறார்.
அடியைத் தொடர்ந்து எழும் ஐவர் கட்காய் அன்று பாரதப்போர்
முடியப் பரி நெடும் தேர் விடும் கோனை முழுது உணர்ந்த
அடியர்க்கு அமுதம் இராமானுசன் என்னை யால வந்திப்
படியில் பிறந்தது மற்றில்லை காரணம் பார்த்திடிலே –51 -
வியாக்யானம் -
க்ருஷ்ணாஸ்ரயா க்ருஷ்ணபலா கிருஷ்ண நாதாச்ச பாண்டவா -பாரதம்-த்ரோண- 183- – என்கிறபடியே
திருவடிகளை பின் சென்று -கர்வோத்தரராய் இருக்கிற பாண்டவர்களுக்காகாத் துர்வர்க்கமடைய
அங்கே திரண்டு இவர்கள் தனிப்பட்டு -தன்னை ஒழிய வேறு துணை அற்று இருக்கிறவன்று -
பாரத சமரத்திலே அவர்கள் பிரதி பஷம் முடியும் படி -ஆடிய மா நெடும்தேர் -திருவாய் மொழி – 6-8 9- -
என்கிறபடியே குதிரை பூண்ட நெடிய தேரை நடத்தின சர்வேஸ்வரனை ஆஸ்ரித பஷபாதம் -
ஆஸ்ரித பாரதத்ர்யம் -ஆஸ்ரித விரோதி நிரசனம் -முதலான சர்வ ச்வபாவங்களையும் அறிந்து
அவவவ ச்வபாவங்களுக்கு தோற்று எழுதிக் கொடுத்து இருக்கும் அவர்களுக்கு போகய பூதரராய் இருக்கும்
எம்பெருமானார் இந்தப் பூமியில் வந்து அவதரித்து -என்னை ஆளுகைக்காக -
ஆராயில் வேறு ஒரு காரணம் இல்லை -
எழுச்சி -கிளப்பும் -அதாவது -நாம் கிருஷ்ண ஆஸ்ரயர் -என்கிற ஒவ்த்தத்யம்
படி-பூமி–
———————————————————————————————————————
பிள்ளை லோகம் ஜீயர் அருளிய உரை

அவதாரிகை -பால்யமே பிடித்து -மாதுலேயன் என்று நினையாதே ரஷகன் என்றே அத்யவசித்து இருக்கிற
பஞ்ச பாண்டவர்களுக்கு பிரதி பஷம் அழியும்படி சாரத்தியம் பண்ணின கிர்ஷ்ணனுடைய ஆனைத்
தொழில்கள் எல்லாம் தெளிந்த ஸ்வரூப ஞானம் உடைய ஸ்ரீ வைஷ்ணவர்களுக்கு ஆராவமுதாய்
இருக்கும் எம்பெருமானார் -இந்த பாப பிரசுரமான பூ லோகத்திலே -அவதரித்தது -ஆராய்ந்து பார்த்தால் -
என்னை ஆளுகைக்காகவே என்று நிச்சிதமாய்த்து இத்தனை ஒழிய வேறு ஒரு ஹேது இல்லை என்கிறார் -
வியாக்யானம் -அடியைத் தொடர்ந்து எழும் -பால்யமே பிடித்து -வியாசர் குந்தி மார்கண்டேயன் முதலானவர்கள்
 உடைய உக்தி விசெஷங்களாலும் -ஆபத்து வந்த போதெல்லாம் உதவி ரஷித்த படியாலும் -க்ர்ஷ்ணனை
மாதுலேயன் என்று நினைக்கை அன்றிக்கே -தங்களை ரஷிக்கும் பரதத்வம் என்று அத்யவசித்து -
கிர்ஷ்ண ஆஸ்ரய கிருஷ்ணா பலா கிருஷ்ணா நாதஸ பாண்டவ -என்கிறபடியே அவன் திருவடிகளை ஆஸ்ரயித்து
ருத்ரேந்த்ராதிகளை வென்று -காலகேய ஹிடிம்ப ஜராசந்தாதிகளை சம்கரித்து லோகத்திலே
தங்களுக்கு ஒருவரும் சதர்சர் இல்லை என்று கர்வோத்தராய் இருந்த ஔத்தத்யம் -ஐவர்கட்கா -தர்ம
பீமார்ஜுன நகுல சகதேவர் என்று ஐந்து பேரான பஞ்ச பாண்டவர்களுக்காக அன்று -துரி யோதனன் இடத்தில்
பஷ பாதத்தால் கர்ண சல்யாதி துர்வர்க்கம் எல்லாம் திரண்டு -இந்த பாண்டவர்களும் தனிமைப் பட்டு
தன்னை ஒழிய வேறு ஒரு துணை இன்றிக்கே இருக்கிற சமயத்திலே -பாரத போர் முடிய -உபய சேனையிலும் -பரத வம்சத்தாரில் பரிமிதரானாலும் துர்வர்க்கங்கள் இந்த உபய சேனையிலும்

அந்வயித்து யுத்தம் பண்ணினார்கள் ஆகையாலே அந்த யுத்தத்துக்கு பாரத யுத்தம் என்று பேராய் இருக்கிறது -
அப்படிப்பட்ட உபய சேனையிலும் திரண்டு இருக்கிற பதினெட்டு அ ஷோகிணி  பலத்துக்குமாக  பாண்டவர்கள் ஐவரரும்  சேஷித்து அவர்களுக்கு பிரதி பஷ பூதரான மற்றப் பேர் எல்லாரும் முடியும்படி

பரி நெடும் தேர் விடும் கோனை -ஆடிய மா நெடும் தேர் -என்கிறபடி ச்வேதாச்வங்களாலே பூனப்பட்டு -
சர்வாலன்க்ர்தமாய் –தேவதா ப்ரசாதத்தாலே வந்ததாகையாலே திவ்யமாய் மகத்தான திருத் தேரை
 தான் சாரதியாய் நடத்தி தன்னுடைய சர்வ ஸ்வாமித்வம் சர்வருக்கும் தெரியும்படி இருக்கிற கிருஷ்ணனை தத்ர பாண்டவாநாம் குருணாம் ச யுத்தே ப்ராரப்தே பகவான் புருஷோத்தம சர்வேஸ்வர ஜகது

பக்ர்திமர்த்ய ஆஸ்ரித வாத்சல்ய விவச பார்த்தம் ரதினம் ஆத்மாநஞ்ச சாரதிம் சர்வலோக சாஷிகம் சகார-
என்று கீதா பாஷ்யத்திலே இவ் அர்த்தத்தை எம்பெருமானார் அருளிச் செய்தார் இறே -.இந்த க்ர்ஷ்ணன்
யது குலத்திலே அவதரித்தாலும் –   ஸ்ரீ ருக்மிணி பிராட்டி யினுடைய சுயம்வரதுக்காக குண்டின புரத்துக்கு
ஏற எழுந்து அருளின போது -இந்த்ரன் தேவ ஜாதிகையிலே ஒரு சிம்காசனத்தை அனுப்பி வைத்து
க்ர்ஷ்ணனை ராஜாவாகும்படிஅந்த சிம்காசனத்திலே எழுந்து அருளப் பண்ணுவித்து -திரு அபிஷேகம்
பண்ணிவித்தான் என்று பிரசித்தம் இறே -ஆகா ராஜா என்னக் குறை இல்லை -இப்படிப் பட்டவனை -
முழுது உணர்ந்த அடியர்க்கு-ஸ்வரூப ரூப குண விபூதிகளையும் ஏஷ நாராயணஸ்  ஸ்ரீ மான் ஷீரார்ணவ
நிகேதன -நாக பர்யங்க முத்ஸ்ரஜ்ய ஹ்யாகதோ மதுராம்புரிம் -என்கிறபடியே சர்வ ஸ்மாத் பரனாயும்
அஜகத் ஸ்வபாவனாயும் வந்து அவதரித்து   -உபசம்காசர்வாத்மன் ரூபமே தச்சதுர்புஜம் -என்று பிதாவானவன்
பிரார்த்திதவாறே ப்ராக்ரதரைப்  போலே இருந்தபடியையும் -யமுனா நதியைக் கால் நடையாக பண்ணினதும் -
ஓர் அபலை கையிலே கட்டுண்டு அடி உண்டதும் -பூதனா சகட யமாளார்ஜுன உரிஷ்ட ப்ரலம்ப தேனுக காளிய
கேசி குவலயாபீட சாணூர கம்சாதிகளாகிற ஆஸ்ரித விரோதிகளைக் கொன்றதும் -அக்ரூர மாலாகாராதிகளை
அனுக்ரகித்ததும் -கோவர்த்தன உத்தரணாத்ய    அதி மானுஷ திவ்ய செஷ்டிதங்களைப் பண்ணினதும் -
பாண்டவர்களுக்கு பரதந்த்ரனாய் கழுத்திலே ஓலை கட்டிக் கொண்டு தூத்யம் பண்ணினதும் -காலாலே ஏவிக்
கார்யம் கொள்ளும்படியான சாரத்யத்தைச் செய்ததும் -விஸ்வரூபத்தை தர்சிப்பததும் -அர்ஜுன வ்யாஜேன லோக
உபகார அர்த்தமாக அத்யாத்ம சாஸ்த்ரத்தை வெளி இட்டதும் -முதலானவற்றையும் அறிந்தவர்களாய் -அவ் வவ
ஸ்வ பாவங்களுக்கு தோற்று -தங்களை எழுதிக் கொடுத்து சேஷத்வ  ஸ்வரூபத்தில் நிஷ்டரான ஆழ்வான் ஆண்டான்
பிள்ளான் எம்பார் முதலானவர்களுக்கு -அமுதம் -ஸ்வரூப உஜ்ஜீவனத்தை பண்ணுமவர் ஆகையால் நித்ய அபூர்வராய்
ரசிக்குமவரான -இராமானுசன் -எம்பெருமானார் -என்னை யாள வந்து -பரம பதத்திலே பரி பூர்ண அனுபவம் நடவா நிற்க -

அத்தைக் காற்கடைக் கொண்டு -அதில் நின்றும் அடியேனை அடிமை கொள்ளுக்கைக்காக எழுந்து அருளி -
இப்படியில் -பகவத் ஸ்வரூப திரோதா நகரீம் விபரீத ஞான ஜநநீம் ஸ்வ விஷயா யாச்ய போக்ய புத்தர் ஜநநீம் -
என்னும்படியான ப்ராக்ருத பூமியிலே -பிறந்து -ஸ்ரீ மான் ஆவிர்பூதவ் பூமவ் -என்கிறபடியே அவதரித்து அருளினது -
என்னை யாள -அஹ மச்ப்யபராத சக்ரவர்த்தி -என்றும் பாபானாம் பிரதமோச்ம்யஹம்-என்னும்படியான
அடியேனை ரஷிக்கவே ஆய்த்து –  மற்று இல்லை காரணம் பார்த்திடிலே -பின்னையும் இவ் அவதாரத்துக்கு மூலம்
எது என்று ஆராய்ந்து பார்த்தால் வேறு ஒரு காரணம் இல்லை என்று அருளிச் செய்தார் ஆயிற்று -

————————————————————————————————————-

அமுது விருந்து

அவதாரிகை
என்னை அடிமை கொள்வதற்காகவே எம்பெருமானார்
அவதாரம் செய்து அருளினார் -என்கிறார்
பத உரை -
அடியை தொடர்ந்து -திருவடிகளை உபாயமாக பற்றி கொண்டு அதன் வழியே பின்பற்றிச் சென்று
எழும் -எழுச்சியை பெரும்
ஐவர்கட்காய்-பஞ்ச பாண்டவர்களுக்காக
அன்று -அக்காலத்திலே
பாரதப் போர் -மகா பாரத யுத்தத்திலே
முடிய -எதிரிகள் நாசம் அடையும்படியாக
பரி-குதிரைகள் பூட்டிய
நெடும் தேர் -பெருமை வாய்ந்த தேரை
விடும் -செலுத்தும்
கோனை-சர்வேஸ்வரனை
முழுது உணர்ந்த -முழுவதும் தெரிந்து கொண்ட
அடியர்க்கு -அறிந்த அந்தந்த தன்மைகளுக்கு தோற்று அடிமை யானவர்களுக்கு
அமுதம் -இனியராய் இருக்கும்
இராமானுசன் -எம்பெருமானார் -
இப்படியில் -இந்த பூமியில்
வந்து பிறந்தது -வந்து அவதாரம் செய்து
என்னை ஆழ -என்னை ஆளுகைக்காக
பார்த்திடில் -ஆராய்ந்து பார்த்தல்
மற்று -வேறு காரணம்
இல்லை-ஏதும் இல்லை
வியாக்யானம்
அடியைத் தொடர்ந்து எழும் ஐவர்கட்காய் -
அடியைத் தொடர்ந்ததனால் ஐவர் எழுந்தனர் -
தொடராமையால் மற்றையோர் அனைவரும் முடிந்தனர் -
கச்சத் தவமே நம் சரணம் சரண்யம் புருஷர்ஷபா -புருஷ ஸ்ரேஷ்டர்களே இந்தக் கண்ணனை
சரணம் அடையுங்கோள்-என்று மார்கண்டேயன் உபதேசிக்க  -அதன்படியே -
த்ரவ்பத்யா சஹிதாஸ்  சர்வே நமச்சக்ரூர் ஜனார்த்தனம் -என்று
அனைவரும் த்ரவ்பதியோடு கூடினவர்களாய் கண்ணனை சரண் அடைந்தனர் -
பாண்டவர்கள் ஐவரும் கண்ணனை சரண் அடைந்தமை காண்க -
ஐவர்கட்காய் -என்றதனால் -ஐவர்கள் கையாலாய்த் தன்னை நினைத்துக் கண்ணன் இழி தொழில்
செய்தமை தோற்றுகிறது -
நாடுடை மன்னர்க்குத் தூது செல்னம்பிக்கு -என்றதும் காண்க -
ராஜ்யமுடையார் பாண்டவர்களே -நாம் அவர்களுக்கு ஏவல்  செய்து நிற்கிறோம் என்று ஆயிற்று அவன்
நினைத்து இருப்பது -என்பது அவ்விடத்திய- 6-8 3- – –  ஈடு .பாண்டவர்கள் தங்களைக் கண்ணன் அடிமைகளாக
நினைத்து இருக்க -இவன் அவர்களுக்குத் தன்னை யடிமையாகக் காணும் நினைத்து இருப்பது .
அன்று –தேர் விடும் கோனை -
கையில் ஆயுதம் எடேன் -என்று பிரதிக்ஜை செய்து இருப்பதால்
தேரை விட்டுத் தேர்க் காலாலே சேனையைத் தூளாக்கினான் .
ஸ்வாமி நம் ஆழ்வாரும்
 -குரு நாடுடை ஐவர்கட்காய் ஆடிய மா நெடும் தேர்ப்படை நீர் எழச் செற்ற பிரான் -திருவாய் மொழி – 6-8 3-
என்றார் .ஆயுதம் எடாமைக்கு அனுமதி பண்ணுகையாலே தேர்க் காலாலே  -சேனையைத் துகள் ஆக்கினான் -
என்பது ஆங்கு உள்ள ஈட்டு ஸ்ரீ சூக்தி .
மகதி சயந்த நேச்த்திதவ் -பெரிய தேரில் இருப்பவர்கள்-என்றதற்கு ஏற்ப நெடும் தேர் -எனப்பட்டது -
தேர் விடும் கோனை
தேர்விடும் -என்பதால் சௌலப்யமும்
கோனை -என்பதால் பரத்வமும் புலன் ஆகின்றன
முழுது உணர்ந்த –இராமானுசன்
ஐவர்கட்காய் என்று ஆஸ்ரித பஷ பாதமும்
தேர் விடும் -என்று ஆஸ்ரித பாரதந்திரியமும்
முடிய விடும் என்று விரோதி நிரசன சாமர்த்தியமும்
முழுதும் -என்பதனால்-உணர்த்தப்படுகின்றன -
அவதார ரகஸ்யத்தை அறிந்து -எம்பெருமான் ச்வபாவங்களுக்கு தோற்று உள்ள அடியர்
அமுதம் போல் இராமானுசனை அனுபவிக்கின்றனர் .ஆதலின் இவர் ப்ராக்ருதராய் இருத்தல் கூடாது .
அமுதம் திவ்யம் அன்றோ-
ஆகையால் -இவ்வமுதம் இப்படியில் பிறப்பதற்கு காரணம் அதன் கருமம் அன்று
பின்னை ஏன் பிறந்தது
என்னை யாளவே என்கிறார்
இந்தப்பாட்டில் -எம்பெருமானார் என்னை விஷயீகரிக்க முடியாமையால்-அவன் திருவடிகளில்
எனக்கு ஈடுபாடு இல்லை -எனக்காகவே அவதரித்து -விஷயீ கரித்தமையால்
எம்பெருமானார் திருவடிகளே எனக்கு விலஷனமாய்த் தோற்றுகின்றன என்று
அமுதனார் கருதுவதாகத் தோற்றுகிறது .
———————————————————————————————————————-

அடியேன் கேள்வி ஞானத்தினால் ஜல்ப்பித்தது -

அவதாரத்துக்கு ஹேது -பயன்- கர்ம இல்லை ..கை பிடித்து உத்தாரணம் பண்ண தான்

நாம் கர்மம் அடியாக  பிறக்க -/ஸ்வாமியோ  -நம் கர்ம தீர அவதாரம்

நானும் பிறந்து நீயும் பிறக்க வேணுமா-கண்ணன்-அர்ஜுனன் கீதையில்

அமர்த்தம்-அனுபவத்துக்கும் உஜ்ஜீவனதுக்கும் -பிராப்ய பிராபகம்.

பரி- குதிரை பூட்டிய தேர் வெள்ள புரவி-ஆயுதம் எடுக்காமல் தேர் ஒட்டியே முடித்தான்

கிருஷ்ண ஆஸ்ரய கிருஷ்ண பல கிருஷ்ணா நாதச்ச பாண்டவ

-திருவடிகளை பின் சென்று..மார்கண்டேயர் சரண் அடைய சொன்னதும் திரௌபதி உடன் நமச் கரிக்க

-நமஸ்காரமே சரணாகதி-

எழும்-கர்வோத்தராய் இருக்கிற -கர்வம் அடைந்து -கண்ணனை பற்றிய பலம்

-இவர்கள் தனிமை பட்டு தன்னை ஒழிய வேறு துணை அற்று இருக்கிற அன்று -

ஆடிய மா நெடும் தேர்-திருவாய்மொழி-6-8-9

விசயற்க்காய்–தேரை நடாத்தின-சர்வேஸ்வரன்

-கோன்-ராஜா-முழுது உணர்ந்த-

ஆஸ்ரித பஷ பாதம்-ஐவர்கட்காய்–ஆஸ்ரித பார தந்த்ர்யம்-தேர் விடும் கோன்-

ஆஸ்ரித விரோதி நிரசனம்-பாரத போர் முடிய

முதலான சர்வ ச்வாபவங்களையும் அறிந்து /அடியவர்- அதற்க்கு தோற்று எழுதி கொடுத்து இருக்கும் அவர்கள்

போக்ய பூதர் திரு மாலே  நானும் உனக்கு  பழ அடியேன்-என்று பிரதம  பர்வ நிஷ்டியர் போல்

பார்த்திடில்- ஆராயில் மற்று  வேற காரணம் இல்லை..

எழுச்சி-கிளப்பும் படி-

ரஷகன் /-ஈஸ்வரன் செய்த ஆனை தொழில்கள்  எல்லாம் இவர்களுக்கு –ஆஸ்ரிதர்க்காகவே -நஞ்சீயர்

ஞான விஷயம் பார்த்த சாரதி/அனுபவம் ராமானுசர் -என்று இருக்கிற ஸ்ரீ வைஷணவர்கள்

படியில்- பாபமே உள்ள பூ  உலகத்தில்

–என்னை ஆள .

.பால்யம் பிடித்து வியாசர் குந்தி மார்கண்டேயர்  போல்வரே சொல்லி சொல்லி

..சகே யாதவா அடே -சிறு பேர் இட்டு /தெரியாமல் அறியாத பிள்ளைகளோம் அன்பினால்

சகஸ்ரநாம யுத்தம் கேட்டதும் யுதிஷ்டிரன் ஆகாசத்தில் தேட

பீஷ்மர் அருகில் உள்ள வாசுதேவனை காட்டி இவன் தான் அவன் என்றாரே

உக்தி விசெஷத்தாலும் ஆபத்து  வந்த போது எல்லாம் உதவி ரஷித்த படியாலும்

- பர தெய்வம் என்று நம்பிக்கை பண்ணி

ருத்ரன் இந்த்ராதிகளை வென்று

..சிவன் முடி மேல் தான்  இட்டவை கண்டு -பார்த்தன் தான் இட்ட புஷ்பங்களையே கண்டு தெளிந்தானே

கர்வம் விஞ்சி -அடியை தொடும் எழும்- தொழுது எழும்-தொழுதால் எழலாம்

–ஐவர்கட்காய்- கை ஆளாகி -நாடு உடை மன்னருக்கு தூது செல்  நம்பி

-குண  பூர்ணம் இட்ட பணியாளன் போல நடந்தானே

-ஐந்து பேரான பஞ்ச பாண்டவர்/ இது நூற்றுவர் வீய சொன்னது அது

-திரு வாய் மொழி- ஐ ஐந்து முடிக்க/-

ஐந்து பேரை தொடுவது இல்லை என்று பீஷ்மர் பிரதிக்ஜை பண்ணினதே  இவர்கள் கண்ணன் இடம் இருந்ததால்

பஷ பாதமே தப்பு இல்லை

-அவன் பெருமையே ஆஸ்ரித பஷ பாதமாய் இருப்பதே ..

குரு  நாடு உடை ஐவர்கட்காய் ஆடிய மா நெடும் தேர் படை நீர் எழ –தான் தேர் ஒட்டி

மற்ற தேர் போகும் படி தேர் நடாத்தினான்

சர்வ அலங்க்ருதனாய்  -கீதாசார்யனே அலங்காரம்

-சர்வ ஸ்வாமித்வம் தெரியும் படி இருந்தான்.

.தேர் விடும்- சௌலப்யம் கோன்-பரத்வன்/

-பக்தி சாஸ்திரமே கீதை -பகவான் புருஷோத்தமன் சர்வேஸ்வரன் ஆஸ்ரித வாத்சல்ய வடிவுடன்

-அஸ்தான சினேகா கருணை தர்ம அத்தர்ம வியாகுலம் -மூன்று தோஷங்களையும் பச்சை ஆக்கி கொண்டு

தூத்வ சாரத்யங்கள் செய்தும் உபதேசித்தும் ரஷித்து-

அனைவரும் பார்க்க -கோன்- எது குலத்தில் அவதரித்தாலும்-

ருக்மிணி குண்டினபுரம் – இந்த்ரன் தேவ சாதியிலே சிம்காசனம் அனுப்பி வைத்து -

-ராமனுக்கு தேர் அனுப்பியது போல-திரு அபிஷேகம் செய்தது பிரசித்தம் அதனால் கோன்.

.சொரூப ரூப குண விபூதிகளையும்/ பரத்வன் /முழுது உணர்ந்த -அப்ராக்ருதன் -

கடியன் கொடியன் நெடிய மால் ..ஆகிலும்  கொடிய என் நெஞ்சு அவன் என்றே கிடக்குமே

மதுரா புரிம்- வந்தவன்   ஸ்ரீ மான் நாராயண-நாக பர்யங்கம் விட்டு -என்று உணர்ந்த

-முழுது உணர்ந்து- விபூதி- தனக்காக இட்ட வேஷத்தை தன்னை கொண்டு

பாராத அவனை கொண்டு பார்த்து அச்சம்  அடைய மாசுசா சொல்லி அதை தீர்த்து தீர்த்து..

சொரூபம் ஒன்றும் குறையாமல் அவதரித்தான் என்று உணர்ந்த

..ரூபம் சதுர் புஜம் –மாதா -பிதா பிரார்த்தித வாறே -பிறந்த ஷணமே  கேட்டு மறைத்து கொண்டானே

பேணும் கால் பேணும் உருவாகும் -

..யமுனா நதியை கால் நடையை தாண்டியதும்

யசோதை கையால் கட்டு பட்டதையும்

பூதனா சகட -கம்சன்-ஆஸ்ரித விரோதிகளை கொன்றதும்.

மாலா  காரர் அக்ரூரரை போல்வாருக்கு காட்டியும்

கோவர்த்தனம் ஆதி மானுஷ  திவ்ய செயல்களை செய்ததும்

கழுத்தில் ஓலை கட்டி கண்டு காலால் ஏவி  கொள்ளும் படி பண்ணி செய்ததும்.

விஸ்வரூபம் காட்டியும், பார்த்தன் வ்யாஜமாய் -அருளினான் அவ் அறு மறையின் பொருள் கொடுத்தும்-

ஒவ் ஒரு செஷ்டிதங்களுக்கும் தெரிந்து எழுதி கொடுத்தார்கள்.-

ஆழ்வான் ஆண்டான் பிள்ளான் எம்பார் போல்வார்../மறைந்து வளர்ந்தாய்

ஆயர் குலத்தினில்  தோன்றும் அணி விளக்கு

-விட்டில் பூச்சி போல விழுந்தார்கள்

..ராச கிரீடை விரகம் அடைந்த பொழுது உன் திருவடி பட்ட ரஜஸ் தேடி போனார்களே

அதில் ஒரு துவளாக இருக்க ஆசை கொண்டார் ஆழ்வான்

/அமிர்தம் -நித்ய அபூர்வம் //பரி பூர்ண அனுபவம்  நடவா இருக்க -

அத்தை கால் கடை கொண்டு என்னையே ஆள் கொள்ள வந்தாரே..அவதரித்து அருளினீர்-

அபராத சக்கரவர்த்தி-என்னை கொள்ள -வேறு காரணம் இல்லை

..கண்ணனால் தூக்க முடியாத அமுதனாரை ராமானுசர் தூக்கினரே

-அவன் பிறந்து ஐஞ்சு பேரை ரஷித்தான்..அவன்  ஞானம் ஒன்றுக்கே விஷயம்.. அனுபவத்துக்கு விஷயம் ஸ்வாமி.

.ஸ்வாமி இந்த லோகத்தில் அவதரித்து -திவ்யம்- அமுதம்- அருளிற்று என்னை அடிமை கொள்ளுகைக்காக

வேறு ஒரு ஹேதுவும் இல்லை..

——————————————————————————————————

திருமலை நல்லான் சக்கரவர்த்தி ஸ்ரீ ராம கிருஷ்ண ஐயங்கார் திருவடிகளே சரணம் .

பிள்ளை லோகம் ஜீயர் திருவடிகளே சரணம் .

திருவரங்கத் தமுதனார் திருவடிகளே சரணம் .

ஆழ்வார் எம்பெருமானார் ஜீயர் திருவடிகளே சரணம்.

அமுத விருந்து -இராமானுஜ நூற்றந்தாதி வியாக்யானம்-50-உதிப்பனவுத்தமர் சிந்தையுள் ஒன்றலர் நெஞ்சம் -இத்யாதி ..

November 2, 2012
பெரிய ஜீயர் அருளிய உரை
ஐம்பதாம் பாட்டு -அவதாரிகை -
தென்னரங்கன் கழல் சென்னி வைத்து தானதில் மன்னும் -என்று
எம்பெருமானாற்கு பெரிய பெருமாள் திருவடிகளில் உண்டான ப்ராவண்யா அதிசயத்தை
அனுசந்தித்தார் கீழ் -
அந்த பிரசங்கத்திலே தமக்கு உத்தேச்யமான எம்பெருமானார் திருவடிகளை
அனுசந்தித்து -தத் ஸ்வபாவ அனுசந்தானத்திலே வித்தராகிறார் -இதில் -
உதிப்பனவுத்தமர் சிந்தையுள் ஒன்றலர் நெஞ்சம் அஞ்சிக்
கொதித்திட மாறி நடப்பன கொள்ளை வன் குற்றம் எல்லாம்
பதித்த வென் புன் கவிப்பாவினம் பூண்டன பாவு தொல்சீர்
எதித்தலை நாதன் இராமானுசன் தன் இணை யடியே – – 50-
வியாக்யானம் -
திசை யனைத்தும் ஏறும் குணன் -என்கிறபடியே சர்வ திக்கிலும் பரவி இருப்பதாய் -
ஸ்வரூப அனுபந்தி யாகையாலே -பழையதாய் இருந்துள்ள கல்யாண குணங்களை உடையராய் -
எதிகளுக்கு தலைவராய் -நாத பூதராய் -இருக்கும் எம்பெருமானார் உடைய
சேர்த்தி அழகை உடைத்தாய் இருந்துள்ள திருவடிகள் ஆனவை -
அநந்ய ப்ரயோஜனராய்  -அநந்ய சாதனராய் -இருக்கும் உத்தம அதிகாரிகள் உடைய
திரு உள்ளங்களிலே -எல்லையில் சீர் இள நாயிறு இரண்டு போலே -திருவாய் மொழி -8 5-5 – –  என்கிறபடியே
ஆதித்யன் உதித்தால் போலே பிரகாசியா நிற்கும் தன்மையை உடையன .
பாஹ்ய குத்ருஷ்டிகளான பிரதி பஷ பூதருடைய ஹ்ருதயமானது -பீதமாய்-அந்த பய அக்நியாலே -
பரிதபிக்கும் படி பரஸ்பரம் மாறி இட்டு நடவா நிற்கும் தன்மையை உடையன -
சம்ருத்தமாய் பிரபலமாய் இருந்துள்ள தோஷங்கள் எல்லாம் சேர அழுத்தி வைக்கப்பட்ட என்னுடைய
புல்லிய கவிகள் ஆகிற -சந்தஸ்  சமூஹததை அணிந்து கொண்டன -
இவற்றின் உடைய தன்மை இருக்கும் படி என் என்று கருத்து -
இனத்தின் வகையான கலித்துறை யாகையாலே -பாவினம் -என்கிறார் ஆகவுமாம்-
ஒன்றலர் -சத்ருக்கள்
பாவுதல்-பரம்புதல்–
—————————————————————————————————————
பிள்ளை லோகம் ஜீயர் அருளிய உரை

அவதாரிகை -தென்னரங்கன் கழல் சென்னி வைத்து தான் அதில் மன்னும் -என்று எம்பெருமானாருக்கு
பெரிய பெருமாள் திருவடிகளில் உண்டான ப்ராவண்யத்தை அனுசந்தித்தார் கீழ் -இதில்
அந்த பிரசங்கத்தில் தமக்கு உத்தேச்யரான எம்பெருமானார் திருவடிகளை அனுசந்தித்து -
அவற்றினுடைய ஸ்வரூப ஸ்வபாவன்களை அடைவே அருளிச் செய்து கொண்டு -வித்தார் ஆகிறார் -
வியாக்யானம் -பரவு தொல் சீர் -பரவுகை -பரம்புகை -திசை யனைத்தும் ஏறும் குணன் -என்று இவர்
தாமே அருளிச் செய்தபடி -சகல திக்குக்களிலும் வ்யாப்தங்களாய் -வந்தேறி யன்றே -ச்வபாவிகங்களாய்
இருந்துள்ள கல்யாண குணங்களை வுடையவராய் -எதித் தலை நாதன் -அருளாள பெருமாள் எம்பெருமானார்
எம்பார் தொடக்கமான ஏழு நூறு ஜீயர்களுக்கும் வகுத்த சேஷியாய் -அவர்களுக்கு ஸ்வரூப உபாய புருஷார்த்தங்களை
தத் யாதாம்ய பர்யந்தமாக உபதேசித்து அருளி -அவ் வழியாலே அவர்களுக்கு தலைவராய் -நாத பூதராய்
இருந்துள்ள -இராமானுசன் -எம்பெருமானார் -தன் இணை யடியே -இச் சம்சார சேதனரை அதில் நின்றும்
நிவர்த்திப்பிக்கைக்கும் -அனுபாவ்யமாய்க் கொண்டு ரசிப்பிக்கைக்கும் -இத் திருவடிகளோடு ஒத்து இருப்பார்க
 உண்டோ என்று ஆராய்ந்து பார்த்தால்  -வேத புருஷனாலும் சொல்லப்பட்ட பிரபாவத்தை உடைய சர்வேஸ்வரனும் -
பிராப்யம் உண்டோ இல்லையோ என்று சம்சயிக்க வேண்டும்படி பண்ணக் கடவன் ஆகையாலும் -
ஸ்ரீ பரத ஆழ்வானுக்கு இரங்காதே போன படியாலும் -இவ் உபாயத்துக்கு ஒப்பாக மாட்டாது -
நிஸ் சம்சய பிரதிபாதகமாய் அந்ய யோகவ்ய வச்சேதகமாய் இருந்துள்ள  பிரமாண பலத்தாலே இவ் உபாயம்
அதிலும் ஸ்ரேஷ்டமாய்த்து இருப்பது -ஆகையாலே அந்த அதிசயத்துக்கு ஒன்றுக்கு ஒன்றே -சதர்சமாய் இருக்கிற
இரண்டு திருவடிகளும் -என்றபடி -

உதிப்பன உத்தமர் சிந்தையுள் -உத்தமராவார் -அதம மத்யமரான வேத பாஹ்யரும் -வைதிகராய் கொண்டு
சாமான்ய தர்மத்திலே தானே மண்டி இருக்குமவர்களுக்கும் -அவர்களுடைய நிஷ்டைக்கும் பிரதிபடராய் -
பரம வைதிகரான -விசேஷ சாஸ்திர ஏக நிஷ்டராய் -முமுஷுக்களாய் இருக்குமவர்கள்  -
உத்க்ருஷ்டராய் -அநந்ய சாதனராய் -அநந்ய ப்ரயோஜனராய் இருக்கும் உத்தம அதிகாரிகள் -என்றபடி -
அன்றிக்கே -இது சரம பர்வ பிரதிபாதாக சாஸ்திரம் ஆகையாலும் -முமுஷுக்களிலும் -ஏகாந்திகளிலும் -
பரம ஏகாந்திகளிலும் வைத்துக் கொண்டு -உத்தமர் பரம  ஏகாந்திகள் ஆகையாலும் -இவ்விடத்திலே
உத்தமர் என்றது -பரம ஏகாந்திகளை சொன்னபடி என்னவுமாம் -சிந்தையுள் -அவர்களுடைய திரு உள்ளங்களிலே
உதிப்பன -எல்லையில் சீர் இள நாயிறு இரண்டு போல் -என்கிறபடி சக்ரவாள பர்வதத்தில் இரண்டு ஆதித்யர்கள்
சேர உதித்தால் போலே -சத்துக்களுடைய திரு உள்ளங்களிலே எம்பெருமானார் உடைய இரண்டும் எப்போதும்
உதித்து பிரகாசியா நிற்கும் தன்மையை உடையன -கீழ்ச் சொல்லப்பட்ட அத்யாவச்ய ரஹீதர்க்கு ஒருக்காலும்
பிரகாசிக்கிறனவல்ல-இப்படிப்பட்ட பிராவண்ய அதிசயம் உடையவர்களுக்கே பிரகாசிக்கும் என்றபடி -
யதீந்திர நாத -சிஷ்டாக்ர கணய ஜன சேவ்ய பவத் பதாப்ஜே -என்று இறே ஜீயரும் அருளிச் செய்தது அஜடா சயோதயம் யதிராஜ சந்த்ரம் -என்று அபியுக்தரும் அருளிச் செய்தார் இறே -

ஒன்றலர்   நெஞ்சம் அஞ்சிக் கொதித்திட மாறி நடப்பன -ஒன்றலர் -என்றது பாஹ்ய குத்ர்ஷ்டிகள் தொடக்கமான
பிரதி பஷிகளை -அவர்களுடைய ஹ்ருதயமானது சூர்யோதத்திலே திவா பீதங்கள் பயப்படுமா போலே -
ஷிப்த ப்ரத்யர்த்தி த்ர்ப்தி-என்னும்படியான அவர் திருவடிகள் தன் உதயத்தால் பீதமாய்-ஆதித்யனுடைய தேஜசாலே
அவை பரிதபிக்குமா போலே -ஸ்வ தேஜச்சாலே பரிதபிக்கும்படி ஆதித்யன் இவற்றுக்கு பிரதிபடனாய் கொண்டு -
சர்வ திக்குகளிலும் பரஸ்பரம் மாறி நடவா நிற்கும் தன்மையை உடையன –  இத்தால் பாஹ்ய குத்ருஷ்டிகளை -நிரசிக்கைக்காக -வேம்கடாசலத்துக்கும் யாதவாசலத்துக்கும்

சாரதாபீடம் முதலான ஸ்தலங்களுக்கும் இவர் எழுந்து அருளின படியை அருளிச் செய்தார் ஆய்த்து -
கொள்ளை வன் குற்றம் எல்லாம் பதித்த -சர்வதா சர்வ பிரகாரத்தாலும் பண்ணப்பட்டவை யாகையாலே -
ச்மர்த்தங்களாய் பிரபலங்களாய் இருந்துள்ள தோஷங்கள் எல்லாம் திரட்டி ஒரு குப்பலாக வைக்கப்பட்ட -
என் புன் கவி பாவினம் -கவி பாடுகைக்கு தகுதியான ஞானமும் -காவ்ய லஷண பரி ஜ்ஞானமும் இல்லாத
என்னுடைய கவி யாகையாலே -புல்லியதாய் -அசமீசீனமான கவியாகிற சந்தஸ் சமூகத்தை –பாட்டுக்களை
என்றபடி -அன்றிக்கே அநேக சந்தஸ் சூக்களோடே கூடின  கலித்துறை யாகையாலே -பாவினம் -என்றார் ஆகவுமாம் -
பூண்டன -இவனுடைய அஞ்ஞானத்தாலே சொன்ன சொல்லுக்கள் அன்றோ -இவை என்று அவற்றில் ஒரு
குறைகளும் பாராதே -கலம்பகன் மாலையை அலங்கரித்துக் கொள்ளுவாரைப் போலே இவற்றை
அலங்கரித்து கொண்டன -இவற்றினுடைய தன்மை இருக்கும்படி என் என்று வித்தராகிறார் காணும் -
  —————————————————————————————————————–

அமுது விருந்து

அவதாரிகை
எம்பெருமானாருக்கு பெரிய பெருமாள் திருவடிகளில் உண்டான ஈடுபாடு முன் பாசுரத்தில்
கூறப்பட்டது .
இங்கு தமக்கு உத்தேச்யமான எம்பெருமானார் திருவடிகளின் ஸ்வபாவத்தை
அனுசந்தித்து ஈடுபாடுகிறார் .
பத உரை
பரவு -பரவுகின்ற
தோல்-பழையதான
சீர்-குணங்களை உடையராய்
எதி-துறவிகளுக்கு
தலை -தலைவராய்
நாதன் -எனக்கு நாதனாய் இருக்கும்
இராமானுசன் தன் -எம்பெருமானார் உடைய
இணை -ஒன்றுக்கு ஓன்று ஒப்புடைய
அடி-திருவடிகள்
உத்தமர் -உயர்ந்தவர்களுடைய
சிந்தை-மனத்துள்
உதிப்பன –தோன்றுவன
ஒன்றலர் -சேராதவருடைய
நெஞ்சம் -உள்ளம்
கொதித்திட -கொதிக்கும்படி
மாறி -ஒன்றுக்கு ஓன்று மாறி அடி இட்டு
நடப்பன -நடந்து செல்வன
கொள்ளை-மிக
வன் -வலிமையான
குற்றம் எல்லாம் -தோஷங்கள் அனைத்தும்
பதித்த -பதித்து வைக்கப்பட்ட
என் -எனது
புன் கவி -அற்பக் கவி யாகிற
பா இனம் -பா இனத்தை
பூண்டன -ஏற்றன -
வியாக்யானம் -
உதிப்பன உத்தமர் சிந்தையுள் -
உத்தமர் -மாதவான்க்ரி த்வயோபாய மாதவான்க்ரி பிரயோஜன ச உக்த மோதிகாரீ ஸ்யாத்-என்று
ஸ்ரீய பதியினுடைய இரு திருவடிகளையும் உபாயமாக கொண்டவனும் -அத்திருவடிகளையும் உபேயமாகக் கொண்டவனும் -
உத்தம அதிகாரி யாவான் -எனப்படும் உத்தம அதிகாரிகள் உடைய  திரு உள்ளத்தில் தோன்றி பிரகாசிக்கும் தன்மை உடையன
எம்பெருமானார் இணை யடிகள் என்றபடி -
பிள்ளை லோகம் ஜீயர் -
வேத பாஹ்யர் -அதமர் -பரம வைதிகர் ஆகிய சாமான்ய நிஷ்டர் மத்த்யமர் -
பரம வைதிகராய் விசேஷ சாஸ்திர நிஷ்டராய் முமுஷூ வானவர் உத்தமர் என்று கூறுகிறார் -
உதிப்பன என்றமையால் -திருவடிகளுக்கு சூர்ய சாம்யம் தோற்றுகிறது -
இள நாயிறு இரண்டு போலே -திருவாய் மொழி – 8-5 5- -என்று திருப்பாதத்தை -உதிக்கும் சூர்யன்
போன்றதாக திருவாய் மலர்ந்து இருப்பது இங்கு அனுசந்திகத் தக்கது -
ஒன்றலர் —மாறி நடப்பன -
ஒன்றலர் –சேராதவர்கள் -அவர்கள் ஆகிறார் குத்ருஷ்டிகளும் பாஹ்யர்களும்
பிரதி பஷ நிரசனத்துக்கு எம்பெருமானார் செய்த திருவேம்கட யாத்திரை முதலியன இங்கு நினைக்கத் தக்கன -
நடந்த நடையிலே யஞமூர்த்தி அஞ்சித் தோற்றமை உலகம் அறிந்ததே -
கொள்ளை –பாவினம் பூண்டன
பாவினம் -பாக்களின் கூட்டம்
கலித்துறை யாகையாலே பாவினம் என்கிறார் ஆகலுமாம்-
உதிப்பன -என்று போக்யதையும்
நடப்பன  -என்று ரஷகத்வமும்
பூண்டன -என்று குணம் உடைமையும் தோற்றுகின்றன
பரவு –இணை யடியே
வேறு ஒப்பற்ற ஒன்றுக்கு ஓன்று இணையம் படியான சேர்த்தி அழகு கண்டு -இணையடி -என்கிறார் .
நின்ற மா  மருது இற்று வீழ நடந்தநின்மலன் நேமியான் என்றும்
வானவர் கை தொழும் இணைத் தாமரை யடி எம்பிரான் -பெரிய திருமொழி -1 8-3 – – என்று
திருமங்கை மன்னன் அசுரா வேசத்தாலே ஒன்றலராய் நின்ற மருது இற்று வீழ -நடந்த கண்ணன் அடிகளை
இணைத் தாமரை அடியாகக் கூறினார் .அவ்வடிகளும் ஒப்பாகா எம்பெருமானார் இணை அடிகளுக்கு .
அங்கு இருவர் இற்று வீழ்ந்தனர் -
இங்கே பலர் அஞ்சிக் கொதிக்கின்றனர் -
தாமரையும் ஒப்பாகாமையால் -இணை தாமரை அடி -என்று இலர் -
பாவு தொல் சீர் கண்ணா என்பரம் சுடரே -திருவாய் மொழி – 3-2 7- -என்றார் நம் ஆழ்வார் பிரதம பர்வதத்தை -
இவர் சரம பர்வதத்தை -பாவு தொல் சீர் எதித் தலை நாதன் -என்கிறார்.
எம்பெருமானார் சீர் சத்ரு கோஷ்டியிலும் பிரசித்தமாய் இருத்தல் பற்றி -பாவு தொல் சீர் -எனப்பட்டது.
உலகம் அளந்த -தென்னரங்கன் -போன்னடியிலே ஈடுபட்டார் எம்பெருமானார் .
இவ்வமுதனார் அவ்வெம்பெருமானார் இணை யடிகளில் ஈடுபட்டுப் பேசுகிறார் .
அச்சுதனுடைய இரண்டு திருவடித் தாமரைகள் ஆகிற பொன்னில் -வ்யாமொஹம் உடைய
எம்பெருமானார் திருவடிகளை ஆழ்வான் ஆஸ்ரயித்தால் போன்று இருக்கிறது இது -
————————————————————————————————————————————

திருமலை நல்லான் சக்கரவர்த்தி ஸ்ரீ ராம கிருஷ்ணா ஐயங்கார் திருவடிகளே சரணம் .

பிள்ளை லோகம் ஜீயர் திருவடிகளே சரணம் .

திருவரங்கத் தமுதனார் திருவடிகளே சரணம் .

ஆழ்வார் எம்பெருமானார் ஜீயர் திருவடிகளே சரணம்.


Follow

Get every new post delivered to your Inbox.

Join 68 other followers