திருவாய்மொழி வியாக்யானம் -ஈடு -1-9-11–ஸ்ரீ M.A V .சுவாமிகள் ..

November 4, 2012

உச்சியுள் ளேநிற்கும் தேவ
தேவற்குக் கண்ண பிரானுக்கு
இச்சையுள் செல்ல உணர்த்தி
வண்குரு கூர்ச்சட கோபன்
இச்சொன்ன ஆயி ரத்துள்
இவையும்ஓர் பத்துஎம் பிராற்கு
நிச்சலும் விண்ணப்பம் செய்ய
நீள்கழல் சென்னி பொருமே.

பொ-ரை : திருக்குருகூரில் அவதரித்த வள்ளலாரான ஸ்ரீசடகோபர், தமது உச்சியுள்ளே எழுந்தருளியிருக்கின்ற, தேவர்கட்கு எல்லாம் தேவனான கண்ணபிரானுக்கு, அக் கண்ணபிரான் தம்மிடத்து வைத்துள்ள விருப்பத்தைத் தாம் அறிந்த தன்மையை அவன் திருவுள்ளத்திலே படும்படி உணர்த்தி, இவ்வாறு உணர்த்திய கருத்தோடு அருளிச்செய்த ஆயிரம் திருப்பாசுரங்களுள் ஒப்பற்ற இப்பத்துத் திருப்பாசுரங்களையும் இறைவன் திருமுன்னர் ஒருகால் கூறின், அவ்விறைவனுடைய நீண்ட திருவடிகள் கூறுகின்றவர்களுடைய தலைகளில் எப்பொழுதும் சேர்ந்திருக்கும்.

வி-கு : ‘கண்ணபிரானுக்குச் சொல்ல உணர்த்திச் சொன்ன இவையும் ஓர்பத்து’ எனக் கூட்டுக. கூட்டி ‘இப்பத்தையும் எம்பிராற்கு விண்ணப்பம் செய்ய நீள்கழல் நிச்சலும் சென்னி போரும்’ என இயைக்க. ‘நிச்சல்’ என்பது, ‘நித்தல்’ என்பதன் போலி.ஈடு : முடிவில், ‘இத்திருவாய்மொழியை எம்பெருமானுக்கு விண்ணப்பம் செய்ய, அவர்கள் தலைகளிலே எம்பெருமான் திருவடிகள் நாடோறும் சேரும்,’ என்கிறார்.

தேவ தேவன் உச்சியுள்ளே நிற்கும்-இனி, ‘எங்கே போவதாக இருந்தான்?’ என்னில், ‘அமரர் சென்னிப் பூவான தான் என் சென்னிக்கு அவ்வருகு ‘கந்தவ்ய பூமி இல்லை’ என்று என் உச்சியுள்ளே வசிக்கின்றான். ‘அயர்வு அறும் அமரர்கள் அதிபதியாய் இருக்கும் இருப்பையும் நினைந்திலன்,’ என்பார், ‘தேவ தேவன் உச்சியுள்ளே நிற்கும்’ என்கிறார். இனி, அவ்வருகு போக்கு இல்லை என்பார், ‘உள்ளே நிற்கும்’ என்கிறார் எனலும் ஒன்று. இனி, இத்தொடரைப் பிரித்துக் கூட்டாது, உள்ளவாறே கொண்டு, ‘என் உச்சியுள்ளே நிற்கையாலே தேவ தேவன் ஆனான்’ என்று பொருள் கூறலுமாம். கண்ணபிராற்கு – உபகாரத்தைச் செய்யும் கிருஷ்ணனுக்கு. இச்சை உள் செல்ல உணர்த்தி-சர்வேஸ்வரனுக்குத் தம் பக்கல் உண்டான இச்சையைத் தாம் அறிந்தபடியை அவன் திருவுள்ளத்தில் படும்படி உணர்த்தி. வண் குருகூர்ச் சடகோபன் – சர்வேஸ்வரனுக்கு அறிவித்த அளவே அன்றி, சம்சாரிகளும் அறியும்படி செய்த உதாரரான ஆழ்வார். இச்சொன்ன ஆயிரத்துள் இவையும் ஓர் பத்து – இந்த எண்ணத்தோடு அருளிச் செய்த ஆயிரத்திலும் இவையும் ஓர் பத்து. எம்பிராற்கு விண்ணப்பம் செய்ய, நீள்கழல் சென்னி பொரும்-தனக்குப் பாங்கான சமயத்தில் ஒருகால் விண்ணப்பம் செய்ய, நாள்தோறும் ஆசை சிறிது உடையார் இருந்த இடத்திலே செல்ல வளரும் திருவடிகள் சென்னியோடே சேரும் இப்படிப் பொறுக்கப் பொறுக்கவும், இழவு மறக்கவும் அனுபவித்த உபகாரகன் ஆதலின் 1‘எம்பிரான்’ என்கிறார்.2ஆழ்வார் கிரமத்திலே ‘உச்சியுளானே’ என்ற பேறு. இது கற்றார்க்கு முதலடியிலே உண்டாம். பொரு என்பது ஒப்பு; ஒப்பாவது – சேர்தல்; ஆக, பொரு என்பதற்குச் சேர்தல் என்பது பொருளாம். ‘உச்சியுள்ளே நிற்கும்’ என்றதனால், இவர் பெற்றதுவே பேறாகக் கடவது.3முதற்பாட்டில், ‘என்னுடைய எல்லையிலே வந்து நின்றான்’ என்றார்; இரண்டாம் பாட்டில், ‘அது பொறுத்தவாறே அருகே நின்றான்’ என்றார்; மூன்றாம் பாட்டில், தம்முடன் கூட நின்றான் என்றார்; நான்காம் பாட்டில், ‘ஒக்கலையில் வந்து நின்றான்’ என்றார்; ஐந்தாம் பாட்டில், ‘நெஞ்சிலே வந்து புகுந்தான்’ என்றார்; ஆறாம் பாட்டில், ‘தோளிலே வந்திருந்தான்’ என்றார்; ஏழாம் பாட்டில் ‘நாவிலே வந்து புகுந்தான்’ என்றார்; எட்டாம் பாட்டில், ‘கண்ணுள்ளே நின்றான்’ என்றார்; ஒன்பதாம் பாட்டில், ‘நெற்றியிலே நின்றான்’ என்றார்; பத்தாம் பாட்டில், ‘திருமுடியிலே நின்றான்’ என்றார்; முடிவில், பலம் சொல்லித் தலைக்கட்டினார். இனி, தம்முடனே பொறுக்கும்படி கலக்கையாலே அவனைத் தலைமேற் கொண்டார் எனலுமாம்.

1. ‘கண்ணபிரான்’ என்ற இடத்தில் எல்லாப்பொருள்கட்கும் செய்யும்
உபகாரத்தையும், ‘எம்பிரான்’ என்கிற இடத்தில், தமக்குச் செய்த
உபகாரத்தையும் தெரிவித்தபடி.

2. பகவானுடைய அங்கீகாரத்தைக்காட்டிலும், ஆழ்வாருடைய அபிமானத்துக்கு
ஆதிக்கியம் உண்டு என்பதனைத் தெரிவிக்கிறார், ‘ஆழ்வார்’ என்று
தொடங்கும் வாக்கியத்தால்.

3. இதனால், இது கற்றார்க்குப் பலத்தில் பேதம் இல்லை; ‘இவர்க்கு உள்ள
பலமே பலம்’ என்கிறார்.

தலையில் நாள் தோறும் சேரும் திருவடிகள் பலன் சொல்லி தலை காட்டுகிறார்
உச்சி உள்ளே நிற்கும் பேராமல்
அமரர் சென்னி பூதான் என் சென்னிக்கு
தேவ தேவன் -உச்சியில் நின்ற படியால் தேவதேவன் ஆனான் -வாடி இருந்தவன் பிரகாசம் அடைந்து -
புகார் தெரியும்
உள் உள்ளே நிற்கும்
உபகார சீலன் கண்ணா பிரான்
இச்சை உள் செல்ல உணர்த்து
எம்பெருமானுக்கு உள்ள இச்சையை உணர்த்தி
வண்மை  மிக்க சர்வேச்வரனுக்கு அறிவித்த அளவு இன்றிக்கே சம்சாரிகளுக்கும் கொடுத்த வள்ளன்மை
நிச்சலும் விண்ணப்பம் செய்ய -நிச்சலும் நீள் கடல் சென்னி
ஒரு தடவைசொல்ல
பாங்கான சமயத்தில் ஒரு கால் சொன்னாலே போரும்
அஹம் ஸ்மராமி வராக சரம ஸ்லோகம் பாலே அவன் நாள் தோறும் சென்னிக்குள் வந்து அமருகிறான்
ஆசா லேசம் உள்ளவர் இடம் செல்ல வளரும் படியான திருவடிகள்
சாத்மிக இழவு மறக்கவும்
முதல் அடியே உண்டாம்
போரும் சேரும்
இவர் பெற்றே இதுவே பேறாகும்
பாட்டுகள் தோறும் அருளிய அர்த்தம் சுருங்க சொல்லி
சாத்மிக்க கலந்து -

திருவாய்மொழி நூற்றந்தாதி

        இவைஅறிந்தோர் தம்மளவில் ஈசன்உவந் தாற்ற
அவயவங்கள் தோறும் அணையும்-சுவையதனைப்
பெற்றுஆர்வத் தால்மாறன் பேசினசொல் பேசமால்
பொற்றாள்நம் சென்னி பொரும்

இவை அறிந்தோர் -தம் அளவில்
ஆர்ஜவ குணத்தை அறிந்தவர்
கலந்தது தம் பேறாக நினைத்து கலந்தான் என்பதை அறிந்தவர்கள்-
ஈசன் உவந்து அற்ற -அவயவங்கள் தோறும் அணைந்த சுவைபெற்ற ஆழ்வார் ஆர்வத்தால் பேசின பேச்சு
நாம் சொல்ல –மால் பொன் தாள் -பொற்றாமரை தம் தலையில் வந்து நிற்கும்

நம் ஜீயர் திருவடிகளே சரணம்

நம்பிள்ளை திருவடிகளே சரணம்
பெரியவாச்சான் பிள்ளை திருவடிகளே சரணம்
வாதி கேசரி அழகிய மணவாள ஜீயர் திருவடிகளே சரணம்
வடக்கு திருவீதி பிள்ளை திருவடிகளே சரணம்
ஆழ்வார் எம்பெருமானார் ஜீயர் திருவடிகளே சரணம்.

முமுஷுபடி சுருக்கம் -சரம ஸ்லோக பிரகரணம் –ஸ்ரீ M.A.V.ஸ்வாமிகள் ….

November 4, 2012

திரு மந்த்ரம் ஸ்வரூபம் தெரிவிக்கும்

த்வயம் உபாயம் உபயம் இரண்டும் காட்டும்
திரு மந்த்ரம் விவரிக்கும் த்வயமும் சரம ஸ்லோகமும்
விதி ரகசியம் சரம ஸ்லோகம் -அனுஷ்டான ரகசியம் த்வயம்
விதி முதலா அனுஷ்டானம் முதலிலா -அறிந்து கொள்ள /-எப்படி சரணம்
உபாயாந்திர பரித்யாகம் -பற்றும் பற்றும் உபாயமில்லை -த்வயம் விஷயம் விஸ்தாரமாக  இங்கே காட்டும் -
இதின் அர்த்தம்கேட்க எம்பெருமானார் 18 தடவை -உயர்ந்த ரகசியம் -
சரத்தை இல்லாதவர் -தப்பாக புரிந்து கொண்டு விபரீதம் -விடுகை நேராக விடுதல் இல்லை -நினைவு தான் விட வேண்டும் -
பக்தி இல்லாதவனுக்கு சொல்லாதே பொறாமை இருப்பவனுக்குசொல்லாதே கேள்வி செல்வம் இல்லாதவனுக்கு சொல்லாதே
எம்பெருமானார் ஆசை உடையார்க்கு தான் வழங்கினார்-18 தடவைபரிட்ஷை மட்டும் விட்டார் -
சரம ஸ்லோகம் -சரம உபாய பிரகாசமான ஸ்லோகம் என்பதால் -
ஸ்ரீ கிருஷ்ணன் கீழே உபாய விசேஷங்களை உபதேசிக்க -அவை துஸ் சககங்கள் என்றும்
ஸ்வரூப விரோதிகள் என்றும் நினைத்து சோகா விஷ்டனான அர்ஜுனனைக் குறித்து -
மாசுச -சொல்லியதால் சோகப் பட்டான் தெரிகிறது -
அவனுடைய சோக நிவ்ருத்த்யர்த்தமாக இனி இதுக்கு அவ்வருகு இல்லை என்னும் படியான சரம உபாயத்தை
அருளிச் செய்கையாலே சரம ஸ்லோகம் என்று இதுக்கு பேராய் இருக்கிறது -
பரதந்த்ரமாய் இருப்பதே ஸ்வரூபம் -அனுஷ்டிக்க மட்டும் கஷ்டம் இல்லை -ஸ்வரூப விரோதி
த்வயம் இரண்டு வாக்கியம் இது ஒரே வாக்கியம் -பூர்வ அர்த்தம் முதல் பாதி -இரண்டும் சேர்ந்து தான் ஸ்லோகம்
இதில் பூர்வ அர்த்தத்தாலே அதிகாரி  க்ருத்யத்தை அருளிச் செய்கிறான் -
உத்தர அர்த்தத்தாலே உபாய க்ருத்யத்தை அருளிச் செய்கிறான் -
அதிகாரி க்ருத்யமாவது -உபாய பரிக்ரகம் -அத்தை சாங்கமாக விதிக்கிறான் -பரிகிறகை -பற்றுதல்-
சாங்கம் -அங்கங்களுடன் விதிக்கிறான் -
சித்தமாக இருக்கிறான் -நாம் கேட்டு தான் -செய்ய வேண்டுமா உள்ளுவார் உள்ளத்தில் உடன் இருந்து அறுதி
ஆறு காரணங்கள் பின் சொல்கிறார் விலக்காமை வேண்டுமே
ராக ப்ராப்தமான உபாயம் தானே வைதமானால் கடுக பரிக்ரகிக்கைக்கு உடலாய் இருக்கும் இறே -
ராக ப்ராப்தம் -ஆசை இருப்பதை -விதித்தால் -
இரண்டு வருஷம் காத்து ஸ்ரீ வைஷ்ணவ சென்னை universiti கிட்டியது ஸ்வாமிக்கு
இதில் பூர்வ அர்த்தம் ஆறு பதம் -
சர்வ தரமான் -எல்லா தர்மங்களையும்
தர்மமாவது -பல சாதனமாய் இருக்குமது
இங்கு சொல்லுகிற தர்ம சப்தம் திருஷ்ட பல சாதனங்களை சொல்லுகை அன்றிக்கே
மோஷ பல சாதனங்களை சொல்லுகிறது
அவைதான் -சுருதி ஸ்ம்ருதி விஹிதங்களாய்–பலவாய் இருக்கையாலே -பஹூ வசன பிரயோகம் பண்ணுகிறது
அவை யாவன -கர்ம ஞான பக்தி யோகங்களும்
அவதார ரகஸ்ய ஜ்ஞானம் -புருஷோத்தம விதியை தேச வாசம் திரு நாம சங்கீர்த்தனம் திரு விளக்கு எரிக்கை
திரு மாலை எடுக்கை  தொடக்கமான உபாய புத்த்யா செய்யும் அவையும் -
உபாய புத்த்யா -முக்கிய அர்த்தம் -இங்கே வைத்தார்
ஜன்மகர்ம மே திவ்யம் -அவதார ரகஸ்ய ஞானம் -திரு நாராயண புரம் வாசம் -செய்ய வேண்டும்
மோஷ சாதனம் இது என்ற -நினைவு தான் போகணும்
சரத்தை வந்த பின்பு உறுதி பக்குவம் வந்த பின்பு சொல்ல வேண்டியதால் ரகசியம் -

சர்வ சப்தத்தால் அவவவ சாதனா விசேஷங்களை அனுஷ்டிக்கும் இடத்தில் அவற்றுக்கு யோக்யதா பாத கங்களான
நித்ய கர்மங்களைச் சொல்லுகிறது
பகவத் கைங்கர்யம் என்று -சம்ஸ்காரம் செய்யும் பொழுதும் ஸ்ரீ ச்வர்ன்னம் இட்டு கொண்டு திரு நாராயண புரம் அனுஷ்டானம்
ஆக்ஜ்ஜா கைங்கர்யம் -விதித்த -அனுக்ஜ்ஜா கைங்கர்யம் அவன் ப்ரீதிக்கு -இரண்டும்
ஆக சுருதி ஸ்ம்ருதி சோதி தங்களாய் -நித்ய நைமித்திகாதி ரூபங்க ளான கர்ம யோகாத்யுபாயங்களை-என்றபடி
இவற்றை தர்மம் என்கிறது -பிரமித்த அர்ஜுனன் கருத்தாலே

பரித்யஜய
வினை எச்சம் -விட்டு விட்டு  -நன்றாக விட்டு விட்டு பரி -வாசனை ருசி இன்றி
த்யாகமாவது -உக்தோ உபாயங்களை அனுசந்தித்து சூக்தி கையிலே ராஜாத புத்தி பண்ணுவாரைப் போலவும்
விபரீததி சா கமனம் பண்ணுவாரைப் போலேயும் அனுபாபயங்களிலே உபாய புத்தி பண்ணினோம் என்கிற புத்தி விசெஷத்தொடே த்யஜிக்கை
முத்து சிப்பி -வெள்ளி -நினைத்தது போல்
பரி என்கிற உப சர்க்கத்தாலே பாதகாதிகளை விடுமா போலே ருசி வாசனைகளோடும்
லஜ்ஜை யோடும் கூட மறுவலிடாதபடி விட வேணும் என்கிறது
பாபம் பாதகம் அனுபவித்தே கழிக்க முடியும்
பாபம் பிராயச்சித்தம் செய்து களிக்கலாம்
ல்யப்பாலே -ஸ்நாத்வா புன்ஜீத என்னுமா போலே உபாயாந்தரங்களை விட்டே பற்ற வேணும் என்கிறது
குளித்து விட்டே உண்ண வேண்டும் நிர்பந்தம் -
சசால சாபஞ்ச முமோச வீர என்கிறபடியே இவை அனுபாயங்களான மாதரம் அன்றிக்கே கால் கட்டு என்கிறது
ஆசை வைத்தால் -அவை உன்னை மேலே பலிக்க வேண்டிய விஷயம் இழக்க வலி வகுக்கும்
வெறும் கை வீரன் -ராவணன் -கை வில்லை போட்டான் -பெருமாள் யுத்தம் நிறுத்தி இன்று போய் நாளை வா சொல்லி -
condithioanal optional இரண்டு -தென் ஆச்சார்யா சம்ப்ரதாயம் -விட்டு விட்டே பற்ற வேண்டும்
சக்ரவர்த்தியைப் போலே இழகைக்கு  உறுப்பு
சாஷாத் தர்மம் ராமனை விட்டு தன சத்யா வாக்கு பரிபாலனம் ஆபாச தர்மம் கால் கட்டு
சர்வ தர்மங்களையும் விட்டு -என்று சொல்லுகையாலே சிலர் அதர்மங்கள் புகுரும் என்றார்கள்
அது கூடாது -அதர்மங்களை செய் என்று சொல்லாமையாலே
தன்னடையே சொல்லிற்று ஆகாதோ என்னில்
ஆகாது தர்மசப்தம் அதர்ம நிவ்ருத்தியை காட்டாமையாலே
காட்டினாலும் அத்தை ஒழிந்தவற்றை சொல்லிற்றாம் இத்தனை

தன்னையும் -ஈஸ்வரனையும் -பலத்தையும் -பார்த்தால் அவை புகுர வழி இல்லை
அதிகாரி பார்த்தாலே -வாராதே -
கதவை அடைத்து கால ஷேபம் செய்வார் -எப்படி விடுவது -பின்பு சொல்வர் -அதை கேட்க்காமல் போக கூடாது
காம்யார்த்த அனுஷ்டானம் கூடாது -
அகர்த்னே பிரதிவாதம் விட்டால் பாபம் அதை செய்ய வேண்டும் -
மாகாளைய தர்பணம் -12 மாசம் -இல்லையே மேலையார் செய்வனகள் செய்வோம்
மாமின் அர்த்தம்
மாம் -சர்வரஷகனாய் -உனக்கு கையாலே -உன்னிசைவு பார்த்து -
உன் தோஷத்தை போக்யமாக கொண்டு
உனக்கு புகலாய்
 நீர் சுடுமா போலே செர்ப்பாரை பிரிக்கும் போதும் விட மாட்டாதே ரஷிக்கிற என்னை
தன் அடியார் பாசுரம் -பிராட்டி பிரிக்க முயன்றாலும் -ஏன் அடியார் அது செய்யார் -
இத்தால் பர வியூகங்களையும் -தேவேதாந்த்ர் யாமித்வத்தையும் தவிர்க்கிறது -
அர்ஜுனனுக்கு கண்ணன் நமக்கு அர்ச்சை -
தர்ம சம்ச்தாபனம் பண்ணப் பிறந்தவன் தானே -சர்வ தர்மங்களையும் விட்டு என்னைப் பற்று -என்கையாலே
சாஷாத் தர்மம் தானே என்கிறது
இத்தால் விட்ட சாதனங்களில் ஏற்றம் சொல்லுகிறது
அதாவது ஆறு வித்யாசம் சொல்கிறான் இங்கே
1சித்தமாய் -அவை சாதனம் -பண்ணின பின்பு பலன் அவன் கொடுப்பான் -இவனோ சித்தம்
2பரம சேதனமாய் -அவை அசேதனம் -
3சர்வ சக்தியாய் -
4நிரபாயமாய் -அவற்றில் அபாயம் தப்பாக செய்து பிரம ரஜஸ் ஆக்க வைக்கும்
5ப்ராப்தமாய் -அவை அப்ராப்தம் -இவன் ஸ்வாமி
6சஹாயாந்தர நிரபேஷமாய் இருக்கை -வேறு சகாயம் -எதிர்பார்க்காதவன் -
அவை – செய்வதால் அவன் ப்ரீதி கொண்டு அவன் பலன் கொடுக்க வேண்டும்  -
மற்ற உபாயங்கள் சாத்தியங்கள் ஆகையாலே ஸ்வரூப சித்தியில் செதனனை அபேஷித்து இருக்கும்
அசெதனன்க்களுமாய் அசக்தங்களுமாய் இருக்கையாலே கார்ய சித்தியில் ஈஸ்வரனை அபேஷித்து இருக்கும்
இந்த உபாயம் அவற்றுக்கு எதிர் தட்டாய் இருக்கையாலே  இதர நிரபேஷமாய் இருக்கும்
இசைவித்து நம்மை தாளிணையில் சேர்த்து கொள்வான் இறே
இதிலே வாத்சல்ய ச்வாமித்வ சௌசீல்ய சௌலப்ய-ஆகிய குணா விசேஷங்கள் நேராக பிரகாசிக்கிறது
கையும் உழவு கோலும்    -பிடித்த சிறு வாய்க் கயிறும் -சேனா தூளி தூ சரிதமான திருக் குழலும்
தேருக்கு கீழே நாற்றின திருவடிகளுமாய் நிற்கிற சாரத்திய வேஷத்தை -மாம் -என்று காட்டுகிறான் .
தனக்கு அடிமை பட்டது -தான் அறியா விடிலும் — மனத்து அடைய வைப்பதாம் மாலே

ஏரியாம் வண்ணம் -சாதனம் அன்று -பெய்த மழையை தக்க வைக்க யோக்யதை உண்டாக்கி கொள்கிறோம் -
அதிகாரி சம்பம்பத்து உண்டாக்கி கொடுக்கும் -
கண்டா கர்ணன் தம்பிக்கும் பேறு கிடைத்தது -பகவத் கிருபை ஒன்றே சாதனம் -
மாம் -சௌலப்யம் -கரையினை துவர் உடுக்கை -பீதாம்பரம்
சிறு வாய் கயிறு -கடி வாளம் -கிரீடம் இன்றி திரு குழல் சேனா தூளி தூ சரிதமான திரு குழல்
ஏக சப்தார்த்தம்
ஏக்கம் -அவதாராணத்தாலே-
மாம் ஏவயே பிரபத்யந்தே  –என்னையே சரணம் -மாயை கடக்கிறார்கள் -
தமேவ சாத்தியம் -
த்வமே உபாய பூதோ பவ -
ஆறு எனக்கு நின் பாதமே சரணாகத் தந்து ஒழிந்தாய்
என்னை மட்டுமே பற்று -ரகஸ்யம்
ஞான பிரானை அல்லால் இல்லை நான் கண்டது நல்லதுவே
ஐ திஹ்யம் -திரு கோஷ்டியூர் நம்பி மீண்டும் திரு கோயிலுக்கு வந்து -
திரு முடு குறையில் மேற்கு பக்கம் சன்னதி – ஏகாந்தம்
திரு பணி செய்வான் உறங்கி கிடக்க -சொல்லாமல் -அம்முறை தவிர்ந்து பிற்றை முறை உபதேசித்தார்
வெயிலே ஆழ்வான் அகத்தில் எழுந்து அருளி கை பிடித்து அமுது செய்பவரை இழுத்தி உபதேசம் செய்தார் எம்பெருமானார்
ஏக சப்தம் சாதனா நைரபேஷ்யம்
பற்றவும் வேண்டும் -பற்றுதல் உபாயம் இல்லை என்கிற உறுதி வேண்டும் -நினைவை விட்டு பற்ற வேண்டும்
இத்தால் வராஜ ச்வீகாரத்தில் உபாய பாவம் தவிர்கிறது -குஹ்ய அர்த்தம் -இது தான்
அடை செய் -இந்த செயலும் உபாயம் இல்லை -பற்றுகிற பற்றதுலும் உபாயம் இல்லை
சரணாகதி அசேதனம் தானே -பலன் கொடுப்பது அவன் தானே
ச்வீகாரம் தானும் அவனாலே வந்தது -
சிருஷ்டி -அவதார்யாதி முகத்தாலே பண்ணின கிருஷி பலம் -ருசி விளைத்து
உணர்வில் உள்ளே இருத்தினேன் -அதுவும் அவனது இன்னருளே -
அதுவும் அவனது இன்னருளே -மருவி தொழும் மனமே தந்தாய் -
இத்தை ஒழியவும் தானே கார்யம் செய்யும் என்று நினைக்கக் கடவன்
அல்லாத போது உபாய நைரபேஷ்யம் ஜீவியாது -நிரபேஷன் -எதையும் எதிர் பார்க்காமல் உபாயமாக இருக்கிறான்
-இது சர்வ முக்தி பிரசங்க பரி ஹாரார்த்தம் -புத்தி சமாதார் நாரத்தம் சைதன்ய கார்யம் -ராக பிராப்தம்
ஸ்வரூப நிஷ்டம் அப்ரதிஷேததத் யோதகம் -
கீழ் தானும் பிறருருமான நிலையைக் குலைத்தான்
இங்கு தானும் இவனுமான நிலையை குலைக்கிறான்
அவனை இவன் பற்றும் பற்று அஹங்கார கர்ப்பம் -அவத்யகரம் -
அவனுடைய ச்வீகாரமே ரஷகம்
மற்றை உபாயங்களுக்கு நிவ்ருத்தி தோஷம் -இதுக்கு பிரவ்ருத்தி தோஷம்
விற்ற வேண்டா
நிவ்ருத்தி கீழே சொல்லிற்று
உபகார ஸ்ம்ருதியும் சைதன்யத்தாலே வந்தது -உபாயத்தில் அந்தர்பவியாது
பிதா புத்ரனுக்கு எழுத்து வாங்குவது போல் இதை உபாயம் என்ற நினைவு
லஷண வாக்கியம் -அகிர் புத்தை சம்ஹிதை வாக்கியம் -
காளி தாசன் ரகுவம்சம் -ரகு ராஜா யுத்தம் போக -சைன்யம் பார்த்து பயந்து கீழே விழ -
அபநீய சிரச்த்தா சேஷாக சரணம் -க்ரீடம்கீழே போட்டு கீழே விழுந்தார்
முயல் குட்டி கதை பார்த்தோமே பட்டர் -நஞ்சீயர் வார்த்தை -ஸ்வரூபம் இது -
பரத ஆழ்வானுக்கு 14 வருஷம் அப்புறம் பலித்தது -உடனே பலிக்கவில்லை -
அவன் திரு உள்ளமே உபாயம் -
தும் ஏவ மே உபாய பூதோ பவ பிரார்த்தனா மதி சரணாகதி -லஷண வாக்கியம் -
சொன்ன வாக்கியம் உபாயம் இல்லையே -நீயே உபாயம் ஆவாய் -
கண்டா கர்ணன் -தன் இடம் -உன் இடமும் ப்ரீத்தி இல்லாத -தம்பிக்கு துவேஷம் தான் உண்டு -நான் அபிமானித்து இருக்கிறேன்
மோஷம் கொடு -கேட்டு அவனுக்கும் வாங்கி கொடுத்தான்
பண்ணினால் பலன் கிடைக்காமல் போகலாம் பண்ணாதவனுக்கும் பலன் கொடுப்பான் -
ஆறு காரணம் –சரணா கதி நாம் பண்ண வேண்டும்
1சர்வ முக்தி -பிரசங்கம் பரிகார அர்த்தம் –இச்சை வேண்டுமே -வாரி கொண்டு கூட்டி போக சக்தி உண்டு -
ருசி இருந்தால் தான் இவனுக்கும் ரசிக்கும் அவனுக்கும் ரசிக்கும் -
2புத்தி சமாதா நாரத்தம் -இத்தனை நாள் கை கழுவி -கை விட மாட்டான்
3சைதன்ய கார்யம்
4ராக பிராப்தம்
5  ஸ்வரூப   நிஷ்டம்
6அப்ரதிஷேதத் யோதகம் -
தானும் இவனுமான நிலை -குலைக்கிறான் -மாம் ஏக -
நினைவு அஹங்காரம் -அவத்ய கரம் தோஷம்
ஆச்சார்யா அபிமானமே உத்தாரகம் அக்னி ஸ்பர்சம் காலம் கொண்டு மோதிரம் செய்து கொள்வது போல்
யம தானம் வாங்கி கொண்டு -தோஷம் வந்தாலும் -
அவனுடைய ச்வீகராமே ரஷகம் -உறுதி வேண்டும் -
சேதன பிரவ்ருத்தி யாலே ஸ்வரூப சித்தை மற்றைய உபாயாந்தரங்களுக்கு
இதுக்கு நிவ்ருத்தி -பகவத் பிரவ்ருத்தி சாதனம் ஸ்வ பிரவ்ருத்தி  நிவ்ருத்தி -
 தரவ்பதி   லஜ்ஜை விட்டாள் பிள்ளை திரு நறையூர் அரையர் சரீரம் விட்டார் -
பிராட்டி -சொல்லிக் கொள்ளாமல் ஓட -பதறி -திரும்பி வந்ததும் -நாராயணா சப்தம் -
உதவ போனேன் திரும்பி அடித்தான் வந்து விட்டேன் -கதை போல் -
நினைவை மாற்றி கொள் செயலை மற்ற வேண்டாம் -ஆயுஷ் ஹோமம் -
பின்பு அழகிய பெருமாள் ஜீயர் ஆழி எழ நெய்  குடித்ததை சேவிக்க
நம் பிள்ளைக்கு அடிமை செய்ய சரீரம் வேண்டுமே
வைத்தியன் வைத்யோ நாராயண ஹரி நினைவுடன் ஔ ஷதம் கொள்ள வேண்டும்
சிற்ற வேண்டா சிந்திப்பே அமையும்
சரண சப்தார்த்தம்
சரணம் -உபாயமாக
இந்த சரண சப்தம் ரஷிதாவையும் க்ருஹத்தையும் உபாயத்தையும் காட்டக் கடவதே ஆகிலும்
இவ்விடத்தில் உபாயத்தையே காட்டுகிறது
கீழோடு சேர வேண்டுகையாலே -லிங்காயத்து அர்த்தம் நிச்சயம்
வ்ரஜ சப்தார்தம்
 வ்ரஜ -புத்தி பண்ணு
கத்யர்த்தமாவது புத்தி அர்த்தமாய் அத்வவசி என்றபடி
வாசிக்க காயிகங்களும் இதுக்கு அபெஷிதங்கலாய் இருக்க செய்தேயும்
ஞாநான் மோஷம் ஆகையாலே மானசமான அனுஷ்டானத்தை சொல்லுகிறது
ஆக -
1த்யாஜ்யம் சொல்லி -சர்வ தரமான்
2த்யாக பிரகாரம் சொல்லி பரித்யஜ்ய ருசி வாசனை
3பற்றப்படும் உபாயம்  சொல்லி -மாம் -சௌலப்யம்
-4-உபாக நைரபேஷ்யம் -ஏகம்
4சரணம் உபாயத்வம் சொல்லி
6வ்ரஜ உபாய ச்வீகாரம் சொல்லி
பகவத் ஆக்ஜ்ஜையாய் கைங்கர்ய ரூபமாய் வரும்
சாஸ்திரம் -அவன் கட்டளை -பகவத் ப்ரீதி-கைங்கர்யம் மூலமே வரும்
அடுத்து உத்தர அர்த்தம் -அவன் க்ருத்யம்-சொல்லும் -
————————————————————————————————————————————
-அஹம் பதார்த்தம்

242-அஹம் -
243-ஸ்வ க்ருத்யத்தை அருளிச் செய்கிறான்
244-சர்வஞ்ஞனாய் சர்வ சக்தியாய்  பிராப்தனான நான்
245–இவன் கீழ் நின்ற நிலையம் மேல் போக்கடியும் அறிகைக்கும்
           அறிந்த படியே செய்து தலைக்கட்டுகைக்கும்
            ஏகாந்தமான குண விசேஷங்களையும் தன பேறாகச் செய்து தலைக்கட்டுகைக்கு ஈடான
           பந்த விசேஷத்தையும் காட்டுகிறது -
246–தனக்காக கொண்ட சாரத்திய வேஷத்தை அவனை இட்டு பாராதே தன்னை இட்டுப் பார்த்து அஞ்சின
         அச்சம் தீர தானான தன்மையை -அஹம் -என்று காட்டுகிறான்
247-கீழில் பாரதந்த்ரியமும் இந்த ஸ்வா தந்த்ர்யத்தின் உடைய எல்லை நிலம் இறே
பரத்வம் சொல்லப்படுகிறது கீழே மாம் எளிமையை சொல்லி
அநிஷ்ட நிவ்ருத்தி இஷ்ட பிராப்தி -அறியும் சக்தி ஞானம்
கொடுக்க வேண்டிய சக்தி -
பிராப்தன் -வகுத்த சேஷி -
ஜன்மம் விவாகம் மரணம் -ஏற்கனவே நிச்சயம் -ஸ்லோகம் சொல்லும்
தன் பேறாக -குழந்தை உண்டால் தாய் தந்தை மகிழ்வது போல் -வியாதி தீர்ந்தது தன் பேரு -
அது போல் பிராப்தன் -
கீழ் நிலை அறிந்து மேல் போக்கடி அறிந்து -அளிக்கும் சக்தி பந்த விசேஷம் -
நாராயண -திரு மந்திர -த்வய-உத்தர பூர்வ – மாம் அஹம் -வெவேற அர்த்தம் -காட்டுமே -
அர்ஜுனன் -தனக்கா கொண்ட சாரத்திய வேஷத்தை -வெளி வேஷம் பார்த்து -உள்ள உள்ள பரத்வம்
அறியாத -விருப்பத்தால் ஆக்கிக் கொண்ட வேஷம் -அவன் மேன்மை பாராதே அஞ்சின அச்சம் தீர
பரத்வம் அஹம் காட்டுகிறான்
ஸ்வா தந்த்ரயத்தில் எல்லையால் -தான் அப்படி பார தந்த்ர்னாய்-கை ஆளாய் தாழ விட்டு கொண்டான்
எதையும் பண்ண கூடிய நிரந்குச ஸ்வா தந்த்ர்யம் உள்ளவன் -
——————————————————————————————————–
த்வாவின் அர்த்தம்

248–த்வா -அஞ்ஞனாய்-அசக்தனாய் அப்ராப்தனாய் -என்னையே உபாயமாக பற்றி இருக்கிற உன்னை -
அஞ்ஞனாய் -நமக்கு வேண்டியது நாம் அறியோமே -கீழ் நிற்கிற நிலையம் மேல் போக போகிற நிலை

ஆல மரம் அடியில் படுத்த -விதை சின்னது
பூசணி கொடி தரையிலோ பரவ பெரிய காய் -பஞ்ச தந்திர கதை -
தூங்க -காற்று அடிக்க -விதை மேல் விழ -தீர்க்க சிந்தனை உடன் ஈஸ்வரன் சிருஷ்டி
தொட்டது எல்லாம் தங்கம் -ஆகாரம் தீர்த்தம் கட்டிக் கொண்ட அனைவரும் தங்கம் ஆக
எது நல்லது அறியாதவன்
விருப்ப-உறினும் தொண்டர்க்கு வேண்டும் இதம் அல்லால்
திருப் பொழிந்த மார்பன் அருள் செய்யான் -
-நெருப்பை விடாதே குழவி விழ வருந்தினாலும்
தடாதே ஒழியுமோ தாய் -ஞான சாரம் – 19- -
கேட்காமாலே வியாதி -ஹித புத்தி தந்தை போல்
ஆர பெரும் துயரே செய்திடினும் அன்பர்கள் பால்
வேரிச் சரோருகை கோன் மெய் நலமாம் -தேரில்
பொருத்தர்க்கு அரிது எனினும் மைந்தன் உடல் புண்ணை
அறுத்தற்கு இசை தாதை அற்று -ஞான சாரம் -21 -
செடி நட்டு -மழை-உனக்கே தெரியும் கேட்டது எல்லாம் கிடைத்தாலும் -நீதி கதை
மரம் வைத்தவன் தண்ணீர் விடுவானே சர்வேஸ்வரன்-நாம் மரம் தானே
மங்களா சாசனம் செய்வதே -க்ருத்ர்யம் -
ஆரத்தி -குறை -தீர்க்க -ஆலத்தி குழந்தை க்கு எடுப்பது போல் -
பல்லாண்டு –அன்றி – உலகு அளந்தாய் சிற்றம் சிறு காலே -மூன்றும்சொல்லி கர்ப்பூரம் -மங்களாசாசனம்

 அப்ராப்தன் -பிராதி இல்லாததில் கை வைக்க கூடாது -சுரஷணம் -
———————————————————————————–
சர்வ பாப சப்தார்த்தம்
249—சர்வ பாபேப்ய -மத் ப்ராப்தி பிரதி பந்தகங்கள் என்று யாவையாவை சில பாபங்களைக் குறித்து அஞ்சுகிறாய்
                                 அவ்வோ பாபங்கள் எல்லாவற்றிலும் நின்றும்
250–பொய் நின்ற ஞானமும் பொல்லா ஒழுக்கும் அழுக்கு உடம்பும்
                                    என்கிறபடியே அவித்யா கர்ம சானனா ருசி பிரகிருதி
                                       சம்பந்தகளை சொல்லுகிறது
251—த்ருண ச் சேத கண்டூய நாதிகளைப் போலே பிரகிருதி வாசனையாலே
                                    அனுவர்த்திக்குமாவை என்ன -லோகா பவத பீதியாலும்
                                   கருணையாலும் கலக்கத்தாலும் செய்யுமவை என்ன
                                      எல்லாவற்றையும் நினைக்கிறது
252–உன்மத்த பிரவ்ருத்திக்கு க்ராம ப்ராப்தி போலே த்யஜித்த உபாயங்களிலே இவை அனவிதங்களாமோ
                                     என்று நினைக்க வேண்டா
253–கலங்கி உபாயபுத்த்யா பண்ணும் பிரபத்தியும் பாதகத்தொடு ஒக்கும்எல்ல பாபங்கள் -அடைய தடையாக எத்தை எல்லாம் என்று நீ நினைக்கிறாயோ

பயப்படுதுமே இவை -போக்குகிறேன் -
பிரகிருதி சம்பந்தம்
அவித்யை -கர்ம -வாசனை -தொடர்பு பழக்கம் -ருசி -ஆசை-உலக தொடர்பு -
இங்கு விட்டு போனால் தான் நன்மை
கர்மங்கள் கூட பாபங்களில் சேரும் -
இஷ்ட விரோதி அநிஷ்ட ஹேது பாபம்-உத்தேச்ய விரோதி பாப சப்தம்
மோஷ பிரகரணம் -பாபம் -மோஷம் கிடைக்காதது
சு பிரவ்ருத்தி செய்பவை எல்லாம் பாபம் -
சர்வ பாபேப்யோ -சொல்லி
துரும்பு நறுக்குகை –தினவு சொரிகை –அபுத்தி பூர்வகமாக செய்பவையும் -பாபம் சப்தம்
லோக அபவாத பீதி -செய்யா விடில் லோகம் அபவாதம் சொல்லுமே
நாம் செய்யா விடில் -லவ்கிகர் -விடுவாரே என்ற கருணையாலும்
ரஜோ தம குணங்களால் கலங்கி செய்பவையும்
பித்ரு லோகம் இருந்து வருவதாக ஆவாகனம் -சாமான்ய சாஸ்திரம்
மோஷம் போனவன் ந புன ஆவர்த்ததே –லோக அபவாத பீதி -
பண்ணவும் வேண்டும் பாபமாக நினைக்க வேண்டும் -அதையும் விடுவிக்கிறான் -
சாதனா புத்தி உடன் செய்யாமல் -செய்தாலும் -அது சாதனமாக வித்திதாலும்
பைத்திய காரன் -கிராமம் போக அபிப்ராயம் இன்றி -போனாலும் போகிறான் -
தானே வந்தது போல் -அதில் இருந்தும் விடுவிக்கிறான்
த்யஜித்த உபாயம் -பிரபத்தியும் உபாயம் என்று பண்ணினால் அதுவும் பாபம்
  புன பிரபத்தியும் பாபம் -மீண்டும் மீண்டும் செய்தால் -விசுவாசம் இன்றி -

ஆச்சார்யா உச்சாரண அநு உச்சாரணம் சொல்லி த்வயம் மந்த்ரம் சொன்ன பின்பு
வேறு கர்த்தவ்யம் இல்லை நமக்கு
சரணா கதி மற்று ஓர் சாதனத்தைப் பற்றில்
அரணாகாது அஞ்சனை தன் சேயை -முரண் அழிய
கட்டியது வேறு ஒரு கயிறு கொண்டு ஆர்ப்ப அதன் முன்
விட்ட படை போல் விடும் -ஞான சாரம் -28 -
———————————————————————————————————————
மோஷ யிஷ்யாமியின் அர்த்தம்
254–மோஷயிஷ்யாமி -முக்தனாம்படி பண்ணக் கடவேன்
255–ணி ச்சாலே -நானும் வேண்டாம் -நீயும் வேண்டா அவை
                        தன்னடைவே விட்டு போம் காண்-என்கிறான்
மோஷயாமி -சொல்லாமல் -

மோஷ இஷ்யாமி –விடு பட்டவனாக ஆகும் படி செய்கிறேன்
ணி-ச்சால் -
முஞ்ச -முஞ்சதி விடுவிக்கிறான் -மோஷயாமி -
விசேஷ அர்த்தம்

 

256–என்னுடைய நிக்ரஹபலமாய் வந்தவை -நான் இரங்கினால்
                       கிடக்குமோ -என்கை
257–அநாதி காலம் பாபங்களைக் கண்டு நீ பட்ட பாட்டை அவை தாம்
                            படும்படி பண்ணுகிறேன்
258-இனி உன் கையிலும் உன்னைக் காட்டித் தாரேன்
                       என்னுடம்பில் அழுக்கை நானே போக்கிக் கொள்ளேனோ
கர்மணி active passive voice

ணி –ச்சாலே தன்னடைவே விட்டு போகும்
நானும்வேண்டாம் நீயும் வேண்டாம் -பிரயத்தனம் ஒன்றும் வேண்டாம் -
சர்வ பாபேப்யோ -விடு பட்டவனாக ஆவாய்
கோபத்தால் வந்தவை -
பாபமே பண்ணி இருந்தாலும் கோபிக்கா விடில்
குழந்தை கண்ணாடி உடைத்து -வஸ்து போனாலும் -தாய் தந்தை கோபிக்கா விடில் -
அழ துக்கம் -பந்து கொண்டு உடைக்க காரணம்-அறியாமல் செய்தாய் -இனி பண்ணாதே -
அதுவே சந்தோசம் விட்டு விட்டாரே -அதே காரணம்தான் ஆனந்தம் அடைய
துக்கம் காரணம் பந்து கொண்டு உடைத்து -தப்பு கோபம் தான்
கார்யம் பலன் இல்லை ஈஸ்வரன் கோபமேபாபம்
சாஸ்திர ஆக்ஜ்ஜை -
நிஹ்ராக பலநாள் வந்தவை -உணர்ந்து -பிரபத்தி செய்து -அவன் இரக்கம் பட்டதும் -இருக்குமோ
காலை மிதித்தவன் -sorry சொன்னதும் that is all right சொல்லுவது போல் -
வானோ மறி கடலோ – மாருதமோ தீயகமோ
தானே ஒதுங்கிற்று -ஆன் ஈன்ற கன்று -விளாம் பழம் கன்று பட்ட பாடு படும் பாபங்கள்
மருங்கில் உள்ள பாபங்கள் போல் -போகுமே -பெரிய திருவந்தாதி பாசுரம் -
பாபம் கண்டு நீ பட்ட பாட்டை அவை படும் -
 ராஜ குல சம்பந்தம் வந்த பின்பு -

என் உடம்பில் அழுக்கை நானே போக்கி கொள்வேன்
நீ சரீரம் -என் பொறுப்பு -
—————————————————————————————-
மாஸூச வின் அர்த்தம்
259-மாஸூச -நீ உன் கார்யத்திலே அதிகரியாமையாலும்
                       நான் உன் கார்யத்தில் அதிகரித்துக் கொண்டு போருகையாலும் உனக்கு
                              சோக நிமித்தம் இல்லை காண் -என்று அவனுடைய சோக நிவ்ருத்தியை
                                  பண்ணிக் கொடுக்கிறான்
260-நிவர்த்தாக ஸ்வரூபத்தை சொல்லி நிவர்த்யங்கள் உன்னை வந்து
                             மேலிடாது என்று சொல்லி -உனக்கு சோக நிமித்தம்
                         இல்லை காண் -என்கிறார்
261-எத்தினால் இடர் கடல் கிடத்தி ஏழை நெஞ்சமே -என்கிறான்
-262பாபங்களை நான் பொறுத்துப் புண்யம் என்று நினைப்பிடா நிற்க
                               நீ சோ கிக்க கடவையோ
சோக நிவ்ருத்தி பண்ணிக் கொடுக்கிறான் -

நிவர்த்தக ஸ்வரூபத்தை சொல்லி -அஹம்
நிவர்த்யங்கள் உன்னை மேலிடாது என்று சொல்லி
சோக நிமித்தம் இல்லை
அத்தனாகி அன்னையாகி -பாசுரம்
பல் பிறவி ஒழித்து நம்மை ஆள் கொள்வான் முத்தனார் முகுந்தனார் நம் இடம் மேவினார்
எத்தினால் இடர் கிடத்தி
இதே அர்த்தம் சொல்லும் -
——————————————————————————————–
உய்யக் கொண்டார் விஷயமாக உடையவர் அருளிச் செய்த வார்த்தையை ஸ்மரிப்பது

பக்தி நிஷ்டர் -இவர் -பக்தி யோகமும் பாப கோஷ்டியிலே சேருமே
அர்த்தம் அழகு தான்
பக்தி யோகம் விட்டு பிரபத்தி
வித்வான் ஆகையால் அர்த்தத்துக்கு இசைந்தாய்
பாஹ்ய ஹானி என்பதால் அனுஷ்டனத்துக்கு இசைய வில்லை -
சாஸ்திர வாக்கியம் -விட சொல்வது -ஈஸ்வர ஸ்வா தந்ர்யத்தில் நோக்கு -
விட்டவனுக்கு கிடைக்குமா -
சாஸ்திரங்கள் எல்லாம் ஒரு தலையும் தான் ஒரு தலையும் -
சவாசனமாக விடுத்து
தானே -எம்பெருமானே -சரம ஸ்லோகமே -
சு பிராப்தி பண்ணி கொடுக்கும் ஈஸ்வரனின் ஸ்வா தந்த்ர்யம் இத்தால் வெளிப்படுகிறது
mercy pettion -உண்டே கிருபை காட்டி விடுவிக்க -கருணை மனு -கேள்வி கேட்கிறோமா -
அனுவாத கோடியிலே -வங்கி புரத்து நம்பி வார்த்தை -அனுஷ்டிக்க வேண்டும் -
அதுக்கு காரணம் மேல் காட்டுகிறார்
அர்ஜுனன் -துணிந்த விஷயம் -வங்கி புரத்து நம்பி
புறம்பு பிறந்தது எல்லாம் இவன் நெஞ்சை சோதிக்கைக்காக -
வேத புருஷன் -கொண்டி பசு திமிராக திரியும் -தடி கட்டி விடுவாரை போலே
அஹங்கார மம காரங்களால் வந்த களிப்பு அற்று ஸ்வரூப ஞ்ஞானம் பிரக்கைக்காக
சந்நியாசி முன்புள்ளவற்றை விடுமா போலே -இவ்வளவு பிறந்தவன் இவற்றை விட்டால் குற்றம் வாராது -
இவன் தான் இவை தன்னை நேராக விட்டிலன்
கைங்கர்யத்தில் புகும் கர்மம் -சாதனமாக ஆகாமல்
ஜ்ஞானம் ஸ்வரூப பிரகாசத்திலே புகும் –
பக்தி பிராப்ய ருசியிலே புகும் -அனவரதம் த்யாநிப்பது -
பிரபத்தி ஸ்வரூப யாதாம்ய ஜ்ஞானத்திலே புகும் –உள்ள படி அறிந்து -நினைவு தொடர்ந்து
ஒரு பலத்துக்கு அரிய வழியையும் -எளிய வழியையும் உபதேசிக்கையாலே
இவை இரண்டையும் ஒழிய பகவத் பிரசாதமே உபாயமாக கடவது -
பேற்றுக்கு வேண்டுவது -விலக்காமையும் இரப்பும் -
சக்கரவர்த்தி திரு மகன் பாபத்தொடு வரிலும் அமையும் என்றான்
இவன் புண்யத்தை பொகட்டு வர வேணும் என்கிறான்  ஆஸ்திகனாய் இவ் வர்த்தத்தில் ருசி விச்வாசங்கள் உடையனாய்

உஜ்ஜீவித்தல் -நாஸ்திகனாய் நசித்தல் ஒழிய நடுவில் நிலை இல்லை -
என்று பட்டர் எம்பார் அருளிச் செய்த வார்த்தை -
ஆஸ்திக நாஸ்திகனை ஒரு நாளும் திருத்த முடியாது -
விவாசாயம் இல்லாதவனுக்கு இதில் அன்வயம் ஆமத்தில் போஜனம் போலே
மாந்தம் வியாதி பசி அடைத்து இருப்பவனுக்கு போஜனம் நாசம் விளைவிக்கும்
விட்டு சித்தர் கேட்டு அதன் படி இருப்பார் -என்கிறபடி அதிகாரிகள் நியதர் -
அவர் – திரு வரங்க செல்வனார் மெய்ம்மை பெரு வார்த்தை -
வார்த்தை அறிபவர் -மாயவர்க்கு ஆள் அன்றி ஆவரோ -நடந்த நல் வார்த்தை
கற்பார் – ராம பிரானை அல்லால் மற்றும் கற்பரோ -aகேசவர்க்கு -வார்த்தை அறிபவர் இறுதி பாசுரம்
கொஞ்சம் கொஞ்சமாக கூட்டி கொண்டு
சரம ஸ்லோக அர்த்தம்
பெரும் துன்பம் வேர் அற நீக்கி -இந்த சரம ஸ்லோக அர்த்தம் சொல்ல வந்த பாசுரம் -அனுசந்தேயம் -
பிள்ளை லோகாசார்யர் திருவடிகளே சரணம் -
ஆழ்வார் எம்பெருமானார் ஜீயர் திருவடிகளே சரணம் -

அமுத விருந்து -இராமானுஜ நூற்றந்தாதி வியாக்யானம்-முன்னுரை –

November 3, 2012

ஸ்ரீ .

ஸ்ரீமதே ராமானுஜாய நம.
அப்பன் திருவடிகளே சரணம் .

மீனே ஹஸ்தஸ முத்பூதம் ஸ்ரீ ரெங்காம்ருத மாச்ரயே

கவிம் பிரபன்ன காயத்ரியா கூரேச பத சம்ஸ்ரிதம் -

அரிது அரிது மானிடராய் பிறத்தல் அரிது –

மானிடராய் பிறந்தாலும் -அலர்மேல் மங்கை உறை மார்பனாகிய -எல்லா வுலகும் படைத்து அளித்துக் காக்கும்  -ஸ்ரீ மன் நாராயணன் இடம் பக்தி பூணுதல் அதனினும் அரிது -

-அப்படியே வண் புகழ் நாரணன் திண் புகழ் பாடிவழிபட்டாலும் அவனிடம் அல்பமும் அஸ்திரமுமான ஐஹிக  பலன்களை அபெஷிக்கிறார்களே  தவிரஅழிவில்லாத பேரின்பம் தரும் மோஷத்தை அபேஷித்தல் அதனினும் அரிது -

அப்படியே மோஷத்தைஅபேஷித்தாலும் -கர்ம ஞான பக்தி -பிரபக்திகளை அவனை அடைவதற்கு உபாயமாக கொள்ளுகிறார்களேதவிர அவனையே உபாயமாக கொள்ளுதல் அதனினும் அரிது -

ஸ்வ யத்னம் தவிர்ந்து பகவத் பார தந்த்ர்யம்பிறப்பதே அரிது என்றால் -பாகவத பாரதந்த்ர்யம் பிறத்தல் அரிதினும் அரிது -

இத்தகைய சிறந்தபுருஷார்த்தத்தை அறுதி இட்டு உறுதியாக விளக்குவது -எம்பெருமானார் தரிசனம் -ஆகும் -

ஆசார்ய அபிமானமே உத்தாரகம் என்பதை அறுதி இட்டு அருளுகிறார் அமுதனார்

அமுதம் அமரகட்கு ஈந்த நிமிர் சுடர் ஆழி நெடுமால் -அமுதிலும் ஆற்ற இனியன் -
அவன் அடி இணைகளை  உள் கலந்தார்க்கு ஓர் அமுது  -
அத் தூய அமுதைப் பருகிப் பருகிப் மாயப் பிறவி மயர்வு அறுத்தவர் மகிழ் மாறன் .
அவர் தொண்டர்க்கு அமுது உண்ணச்  சொல்  மாலைகள் சொன்னார் -
அத் தொண்டர் யார் ?-மந்திர ரத்ன அனுசந்தான சந்தத ஸ்புரிதாதரம்  -மந்திர ரத்னமாகிய த்வயத்தை விடாது
அனுசந்திப்பதால் எப்பொழுதும் அசையும் திரு வுதடுகளைப் பெற்றவர் -என்று அழகிய மணவாள மா முனிகளால்
பரிவுடன் போற்றப் படுவர் ஸ்வாமி எம்பெருமானார் –அவரே அன்று பாரத போர் முடிய பரி நெடும் தேர் விடும் கோனை
முழுது உணர்ந்த அடியார்க்கு அமுதம் -
அவ் அமுதம் திருவரங்கத்து அமுதனார்க்கு ஆரா வமுது -
அந்த அமுதம் அருளிய பிரபன்ன காயத்ரியை ஒழிவில் காலம் எல்லாம் அனுசந்த்த்திதவர் ஆழ்வார் திருநகரி
ஸ்ரீ உ வே வித்வான் திரு மலை நல்லான் சக்ரவர்த்தி ராம கிருஷ்ண ஐயங்கார் சுவாமி -
அமுதனார் அருளிய இராமானுச நூற்றந்தாதியாம் அமுதை  இ ராமானுஜர் அடியார்களாகிய நம் அனைவரையும் நிரதிசய ஆனந்த கடலில் அழுத்த –அமுத விருந்து -என்ற திவ்ய நூலை அருளி உபகரித்த மகா வள்ளல் ஆவார் -
ஆரா அமுதனை அருந்திய ஆழ்வார் -அருளிய அமுதை அருந்திய இராமானுசனை அருந்தி —அமுதனார் வெளி இட்டு
அருளிய இராமானுச நூற்றந்தாதியாம் அமுதை —இ ராமானுஜர் அடியார்களாகிய நம் அனைவரும் அருந்தி
நிரதிசய ஆனந்த கடலில் –அமுத விருந்து -மூலம் -குள்ள குளிர நீராட போதுவீர் போதுமினோ -

திரு மகள் கேள்வனான சர்வேஸ்வரனுடைய ஸௌ ஹார்த்தம் மூலமாகவே ஆச்சார்ய சம்பந்தம்சேதனன் ஒருவனுக்கு உய்வதற்கு வாய்ப்பாக சொல்லப்படுகிறது -

ஈஸ்வர சம்பந்தம் பந்த மோஷங்கள் இரண்டுக்கும் பொதுவாக இருக்கும்-

ஆச்சார்ய சம்பந்தம் மோஷத்துக்கே ஹேதுவாய் இருக்கும்-

-பகவல்லாபம் ஆசார்யனாலே -ஆச்சார்ய லாபம் பகவானாலே—

உபகார்ய வஸ்து கௌ ரவத்தாலே ஆசார்யனைக் காட்டில் மிகவும் உபகாரகன் ஈஸ்வரன் .–

ஸ்வ   அபிமானத்தாலே ஈஸ்வர அபிமானத்தை குலைத்து கொண்டால் ஆச்சார்ய அபிமானம்  ஒழிய கதி இல்லை ஆச்சார்ய அபிமானமே உத்தாரகம் -பக்தியில் அசக்தனுக்கு பிரபத்தி -பிரபத்தியில் அசக்தனுக்கு ஆச்சார்ய அபிமானம்—இது பிரதமம் ஸ்வரூபத்தை பல்லவிதமாக்கும் பின்பு புஷ்பிதமாக்கும் -அநந்தரம் பல பர்யந்தமாக்கும்–

ஆச்சார்ய அபிமான நிஷ்டர்கள் அறிய வேண்டியவை அனைத்தும் விரிவாக விளக்கிக் காட்டும்–பிரபந்தம் இராமானுச நூற்றந்தாதி

பேறொன்று –மற்ற சரண் அன்றி -45 – எம்பெருமானாரை பற்றுகையே பிரபத்தி -அவர் திரு வடிகளில் கைங்கர்யமே புருஷார்த்தம் -என்றும் -

-கையில் கனி -104 – எம்பெருமானார் திரு மேனி அழகை அனுபவிப்பதே அடைய வேண்டிய பெரும் பேறு -பரம ப்ராப்யம் -என்றும்-

-செழும் திரைப் பாற்கடல் -105 -இராமானுசனை தொழும் பெரியோர் எழுந்து இரைத்து ஆடும் இடமே   போய் சேர வேண்டிய பரம பதம் என்றும்-

–இன்புற்ற சீலத்து – 107-உன் தொண்டர்கட்கே என்னை ஆக்கி அங்கு ஆட்படுத்து என்று அவர்  அடியார்க்கு அடிமை செய்தாலே பரம புருஷார்த்தம் என்றும்

எம்பெருமானார் முன்பே அருளிச் செய்து அவர் ஏற்று அருளுகையாலே இதனையே முக்கிய  பிரமாணமாக கொண்டனர் நம் பூர்வர்கள் .

நம் மணவாள மா முனிகளும் ஆர்த்தி பிரபந்தத்தில் -49 -

நந்தா நரகத்து அழுந்தாமை வேண்டிடில் நானிலத்தீர்

எந்தாதை யான  எதிராசனை நன்னும் என்றுமவன்

அந்தாதி தன்னை அனுசந்தியுமவன் தொண்டருடன்

சிந்தா குலம் கெடச் சேர்ந்திடும் முத்தி பின் சித்திக்குமே– -

மனக்கலக்கம் கெட்டு சம்சாரம் நீங்கி முக்தி அடைய இராமானுச நூற்றந்தாதியை-அனுசந்திக்க

இராமானுச அடியார்கள் நமக்கு எல்லாம் அறிவுறுத்தி அருளுகிறார்-

எந்தாதை கூரேசர் இணை யடியோன் வாழியே

எழில் மூங்கில் குடி விளங்க இங்கு வந்தான் வாழியே

நந்தாமல் எதிராசர் நலம் புகழ்வோன் வாழியே

நம் மதுரகவி நிலையை நண்ணினான் வாழியே

பைந்தாம அரங்கர் பதம் பற்றினான் வாழியே

பங்குனியில் அத்த நாள் பாருத்தித்தோன் வாழியே

அந்தாதி நூற்றெட்டும் அருளினான் வாழியே

அணி அரங்கத்தமுதனார் அடி இணைகள் வாழியே -

பூர்வாசார்யர்கள் அனைவரும் ஒருமிக்க தம் சிஷ்யர்களுக்கு -எம்பெருமானார்–திருவடிகளே தஞ்சம் என்று பற்றும் கோள் -என்று உபதேசித்த தஞ்சமான அர்த்தத்தை  யதார்த்தமாகவே தஞ்சமாக கொண்ட ஆச்சார்ய புருஷர் -ஆழ்வார் திரு நகரிஸ்ரீ உ வே வித்வான் திருமலை நல்லான் சக்கரவர்த்தி ராம கிருஷ்ண ஐயங்கார் ஸ்வாமி –  அமுதனார் அருளிய இராமானுச நூற்றந்தாதியாம் அமுதை அடியார்களாகிய நமக்கு விருந்திட்டு அக மகிழச்  செய்ய –அமுத விருந்து –என்ற திவ்ய நூல்திரு வல்லிக் கேணி ஸ்ரீ பார்த்த சாரதி திருவடிவாரத்தில் வெளி இடப்பட்டது –

நம் மணவாள மானிகள் அருளிச் செய்த வியாக்யானமும் பிள்ளை லோகம் ஜீயர் அருளிச் செய்த வியாக்யானமும்  சேர்த்து இந்த அமுத விருந்துடன் -அடியார்கள் ஆனந்தமாக அனுபவிக்க -அடியேன்   ஆசார்யர் கோவில் கந்தாடை அப்பன் ஸ்வாமி திருவடி கைங்கர்யமாக சமர்ப்பிப்பதில்  பெரு ஆனந்தம் அடைகிறேன் -இத்துடன் ஸ்ரீ  உ வே -வேளுக்குடி கிருஷ்ணன் சுவாமிகள்  விரிவாக அருளிச் செய்த கால ஷேப உரையின் கேள்வி ஞானம்மூலம்  அல்ப ஞானம் கொண்டு அடியேன் ஜல்பித்ததும் சேர்த்து இத்துடன் சமர்ப்பிக்கிறேன் -

இவை அனைத்தும் அடியேன் -blog -http://thiruvonum.wordpress.com
கடந்த வருஷம் ஐப்பசி திருவாதிரை அன்று வெளி இட்டு அடியேன் ஆசார்யர் நியமனம் நிறைவேற்ற பெற்றேன்
-எடுத்து  அளிப்பதிலும் அடியேனின் அல்ப ஞானத்தால் குற்றங்கள் மலிந்து இருந்தாலும்  அடியார்கள் அடியேனை ஷமித்து குற்றங்களை தெரிவிக்கும் படி விண்ணப்பித்து கொள்கிறேன்  -

ஸ்ரீ ராமனின் கைங்கர்யத்தில் இழிந்த அணில்களின் உடம்பில் பட்ட மண் துகள் போலே   அடியேனும் நம் இராமானுசன் கைங்கர்யத்தில் இழிய ஆசை கொண்டு இதை சமர்ப்பிக்கிறேன் -

அடியேன் ஆசார்யர் கிருபைவிசேஷத்தாலும்

அடியேனுடைய தாய் மாமா ஸ்ரீ உ வே ராம கிருஷ்ணா ஐயங்கார் கடாஷத்தாலும்

மாமாவும் அத்திம்பேருமான ஸ்ரீ உ வே k .s . நரசிம்ஹ ஸ்வாமிகள் ஆசீர்வாதத்தாலும்

இந்த முயற்சியில் இறங்கி-ஐப்பசி திருவாதிரை யான இன்று  சமர்ப்பிக்க பெரும் பாக்கியம் அடைகிறேன்  -

அடியேன் ராமானுஜ தாசன் கஸ்துரி திருவேங்கடத்தான் -

அமுத விருந்து -இராமானுஜ நூற்றந்தாதி வியாக்யானம்–108-அங்கயல் பாய் வயல் தென்னரங்கன் அணியாக மன்னும்-இத்யாதி -..

November 3, 2012
பெரிய ஜீயர் அருளிய உரை
நூற்று எட்டாம் பாட்டு -அவதாரிகை -
நிகமத்தில்
இப்ப்ரபந்த ஆரம்பத்திலே
-இராமானுசன் சரணார விந்தம் நாம் மன்னி வாழ -1 – என்ற ப்ராப்யம்
தமக்கு யாவதாத்மபாவியாம்படி கை புகுருகையும் -
அந்த ப்ராப்ய ருசி ரூப பக்தி பௌஷ்கல்யமே  தமக்கு அபேஷிதமாகையாலே -
தத் உபய சித்யர்த்தமாக ஸ்ரீ ஆகையாலே -
தேன் அமரும் பூ மேல் திரு நமக்கு என்றும் சார்வு -மூன்றாம் திருவந்தாதி-100 -
என்கிறபடியே சர்வாத்மாக்களுக்கும் என்றும் ஒக்க சார்வாய் -சம்பத் ப்ரதையான
பெரிய பிராட்டியாரை ஆஸ்ரயிப்போம்-என்கிறார் .
அங்கயல் பாய் வயல்   தென்னரங்கன் அணியாக மன்னும்
பங்கய மா மலர்ப் பாவையைப் போற்றுதும் பத்தி யெல்லாம்
தங்கிய தென்னத் தழைத்து நெஞ்சே நம் தலை மிசையே
பொங்கிய கீர்த்தி இராமானுசனடிப் பூ மன்னவே – – 108
வியாக்யானம் -
நெஞ்சே -பக்தி தத்வமானது நிரவசேஷமாக -நம் அளவிலே குடி கொண்டது என்னும்படி
சம்ருத்தமாய் விஸ்ருதையான கீர்த்தியை உடைய ரான எம்பெருமானார் உடைய
திருவடிகள் ஆகிற செவ்விப் பூ -
மயிர் கழுவிப் பூ சூட விருப்பாரைப் போலே எப்போதோ என்று
ஆசைப் பட்டு இருக்கிற நம் தலை மேலே நித்ய வாசம் பண்ணும்படியாக -
செங்கயல் பாய் நீர்த் திருவரங்கம் -திரு வாய் மொழி -7 2-1- -என்கிறபடியே
ஜல சம்ருதியாலே அழகிய கால்கள் உகளா நின்றுள்ள -வயல்களை உடைத்தாய் -
தர்சநீயமான கோயிலையே தமக்கு நிரூபகமாக உடைய ரான பெரிய பெருமாளுடைய
அழகிய திரு மார்விலே -இறையும் அகலகில்லேன் -திரு வாய் மொழி -6 10-10 – என்று நித்ய வாசம்
பண்ணா நிற்பாளாய்–ஸ்லாக்கியமான தாமரைப் பூவை பிறப்பிடமாக வுடையாளாய் -
நிரூபாதிக ஸ்த்ரீத்வத்தை வுடையாளான
ஸ்ரீ ரங்க நாச்சியாரை ஆஸ்ரயிப்போம் ..
போற்றுதல் -வணங்குதல் புகழ் தலுமாம்
அடியில் பூ மன்னு மாது – 1-என்றார் –இங்கே பங்கய மா மலர் பாவை -108- என்றார்
அங்கே பொருந்திய – – என்றார் –இங்கு -அணி யாகமன்னும் — – என்றார்
அங்கு -இராமானுசன் உன் சரணாரவிந்தம் நாம் மன்னி வாழ -1- – என்றார்

இங்கு -தலை மிசையே இராமானுசனடிப் பூ மன்ன – 108- என்றார் .
அங்கு நெஞ்சே – 1- என்று திரு உள்ளத்தையும் கூட்டிக் கொண்டு உபக்ரமித்தார் -
இங்கு –நெஞ்சே – 108- என்று திரு உள்ளத்தோடு கூட அனுசந்தித்து தலைக் கட்டினார் .
இத்தால்
ப்ராப்ய ருசி வ்ருத்தியும்–
ப்ராப்ய சித்தியும் ஆகிற  -
ஸ்வரூப அநு ரூப சம்பத் சித்திக்கடி -
சகல ஆத்மாக்களுக்கும் -தத் தத் அதிகார அநு குணமாக அபேஷித்த சம்பத் விசேஷங்களை
ஸ்வ கடாஷ விசெஷங்களாலே உண்டாக்கி யருளும் -
பெரிய பிராட்டியார் என்றும் -
ப்ராப்யம் தான் ஆசார்ய சரணாரவிந்தம் -என்றும் -
அத்ரபரத்ர சாபி நித்யம் -ஸ்தோத்ர ரத்னம் – 2- என்கிறபடியே
யாவதாத்மம் விச்லேஷம் அற்று இருக்கை என்றும் -
இதுக்கு அதிகாரிகளும் இந்த ப்ராப்யத்தில் சஹ்ருதயமான ப்ராவண்யம் உடையவர்கள் என்றும் சொல்லிற்றாயிற்று  -
—————————————————————————————————————————————-
பிள்ளை லோகம் ஜீயர் அருளிய உரை -
 -ஸ்ரீ மதே ரம்ய ஜாமாத்ர முநயே  விததே நம
யச்மர்திஸ்  சர்வ ஸித்தீ நாமந்தராய நிவர்ரணே -
அவதாரிகை -நிகமத்தில் -கீழ் இரண்டு பாட்டிலும் எம்பெருமானார் தம்மை நிர்ஹெதுகமாக
அபிமானித்து தம்முடைய திரு உள்ளத்திலே எழுந்து அருளி இருந்து நித்ய வாசம் பண்ணுகிற
படியையும் -அநந்தரம் தமக்கு ததீய பர்யந்தமாக ப்ரேமம் பிறந்து -அவர்கள் விஷயத்தில் அசேஷ சேஷ
வ்ர்த்திகளும் பண்ணிக் கொண்டு போரும்படி என்னை கடாஷித்து அருள வேணும் என்று தம்முடைய
அபிமத்தை அருளிச் செய்து -இப்பாட்டிலே -எம்பெருமானார் திருவடிகள் ஆகிற செவ்விப்பூவை
நம்முடைய தலை மேலே கலம்பகன் மாலை அலங்கரிப்பாரைப் போலே அலங்கரித்து ஸ்தாவர
பிரதிஷ்டையாக நிறுத்தி அருளினார் ஆகையாலே -அந்த பரிக்ரஹா அதிசயத்தை கொண்டு திவ்ய தம்பதிகளான
 ஸ்ரீ -ஸ்ரீயபதிகளை    மங்களா சாசனம் பண்ணுவோம் என்று பக்தி தத்வம் எல்லாம் தன்னளவிலே
குடி கொண்டது என்னும்படி அத்ய அபி வர்த்தமான தம்முடைய திரு உள்ளத்தோடு கூடி
பலத்தை சொல்லித் தலைக் கட்டுகிறார் -
வியாக்யானம் -நெஞ்சே -

இப் பிரபந்த ஆதியிலே தமக்கு உசாத் துணையாக தம்முடைய மனசைக் கூட்டிக் கொண்டு -
எம்பெருமானார் உடைய திரு நாமத்தை சொல்லுவோம் வா என்று -உத்யோகித்தபடியே செய்து -
அத்தாலே தமக்கு பலித்த அம்சத்தை -இருவர் கூடி ஒரு கார்யத்தை பண்ண ஒருப்பட்டு -அது தலைக்
கட்டினவாறே அதிலே ஒருவன் தனக்கு தோழனான இரண்டாம் அவனுக்கு அந்த செய்தியை சொல்லுமா போலே
இவரும் தமக்கு சகாவான திரு உள்ளத்தை சம்போதித்து சொல்லுகிறார் -அடியிலே நெஞ்சு என்னும் திரு உள்ளத்தைக்
கூட்டிக் கொண்டு உபக்ரமித்தார் ஆகையாலே -இங்கே நெஞ்சே என்று தம் திரு உள்ளதோடு கூடி
அனுபவித்து தலை கட்டுகிறார் -பத்தி எல்லாம் தங்கிய தென்னத்து தழைத்து நெஞ்சே -பக்தி சப்த வாச்யம் எல்லாம்
ஏக ரூபமாய் கொண்டு உன்னளவிலே சேர்ந்து குடி கொண்டு இருந்தது என்னும் படி சம்ர்த்தமாய்
இருக்கிற நெஞ்சே -போந்தது என் நெஞ்சு என்னும் பொன் வண்டு -உனதடிப் போதில் ஒண் சீராம்
தெளி தேன் உண்டு அமர்ந்திட வேண்டி நின்பால் -என்று இவர் தாமே தம்முடைய திரு உள்ளம்
பக்த பரிதம் என்னும் இடத்தை கீழே அருளிச் செய்தார் இறே -அன்றிக்கே -பக்தி எல்லாம் தங்கிய தென்னத்து தழைத்து -என்கிற இத்தை எம்பருமானார் திருவடிகளுக்கு

விசேஷணம் ஆக்கவுமாம்- -பக்தி எல்லாம் தங்கிய தென்னத்து தழைத்து -சஹ்யத்தில் ஜலம் எல்லாம்
கீழே குதித்து ஒரு மடுவாகத் தங்கினால் போலே -என்னுடைய பக்தி ரசம் எல்லாம் பரம பக்தி ரூபமாய்க் கொண்டு
பரி பக்குவமாய் படிந்து -எம்பெருமானார் திருவடிகளிலே தங்கிற்று -என்னும் படி தழைத்து இருக்கிற -
பொங்கிய கீர்த்தி –ஏய்ந்த பெரும் கீர்த்தி -என்கிறபடியே பரம பதத்தின் அளவும் வளர்ந்து கொண்டு ஓங்கி இருக்கிற
கீர்த்தியை உடையரான -இராமானுசன் -எம்பெருமானாருடைய -
உபக்ரமத்திலே -பல்கலையோர் தாம் மன்ன வந்த இராமானுசன் -என்கிறார் ஆகையாலே -இங்கு பொங்கிய கீர்த்தி
இராமானுசன் -என்கிறார் -அடிப்பூ–கீழ் சொன்ன தழைப் பதோடு  கூடி இருக்கிற  எம்பெருமானாருடைய
திருவடித் தாமரைகள் -அடியிலே சரணாரவிந்தம் -என்கிறார் ஆகையாலே -இங்கே அடிப்பூ என்கிறார் -
மன்னவே -யாவதாத்மபாவி  ஸூபிரதிஷ்டமாய் இருக்கையாலே –அம் கயல் பாய் வயல் தென்னரங்கன்
அணி யாகம் மன்னும் -செங்கயல் பாய் நீர்த் திருவரங்கத்தாய் -என்கிறபடியே உபய காவேரி களினுடையவும்
ஜல சம்ர்த்தியாலே வளர்ந்த மத்ச்யங்கள் உகளா நின்றுள்ள -கேதாரங்களாலே சூழப்பட்டு -அத்யந்த
தர்சநீயமான -அரங்கத்துக்கு நிர்வாஹனாய் -அத்தையே நிரூபகமாக உடையரான -பெரிய பெருமாளையும் -
அவர் தம்முடைய அழகிய திரு மார்பிலே அலங்கார பூதையாய் -இறையும் அகலகில்லேன் -என்றும் அப்ரமேயம் ஹிதத் தேஜோ யச்யஸா ஜனகாத்மஜா -என்கிறபடியே பிரபையும் ப்ரபாவனையும் போலே -

அப்ர்தக் சித்தையாய்-ஸ்வரூப நிரூபகையாய் -கொண்டு நித்ய வாசம் பண்ணுமவளாய்  –
உபக்ரமத்திலே -பொருந்திய மார்பன் -என்றார் ஆகையாலே -இங்கே மன்னும் -என்கிறார் -
அம் -அழகு கயல்-மத்ஸ்யம் -பாய்தல்-சலித்தல் வயல்-கழனி அணி -அலங்காரம் -ஆகம்-மார்பு
மன்னுதல் -பொருந்துதல் -பங்கய மா மலர் பாவையை -தாமரை மலரிலே பெரிய பிராட்டியார் அவதரிக்கையாலே
அத்தை கடாஷித்து அதற்கு ஒரு மகத்வத்தை சொல்லுகிறார் – அப்படிப்பட்ட தாமரைப்பூவை பிறப்பிடமாகவும்
நிரூபகமாவும் உடையவளாய் -பால்ய யவன மத்யச்தையான ஸ்ரீ ரெங்க நாயகியாரையும் -அலர்மேல் மங்கை
என்னக் கடவது இறே -பாவை -ஸ்திரீ -அடியிலே பூ மன்னு மாது என்றார் ஆகையாலே இங்கு
பங்கய மாமலர் பாவையை -என்கிறார் -போற்றுதும் -இப்படி இருந்துள்ள திவ்ய தம்பதிகளை -
மங்களா சாசனம் பண்ணுவோம் -போற்றுதல்-புகழ்தல் -ஆசார்யன் சிஷ்யனை திருத்துவது -
சூழ்ந்து இருந்து ஏத்துவர் பல்லாண்டு -என்கிறபடியே -பகவத் விஷயத்திலே யாவதாத்மா பாவியாக
மங்களா சாசனம் பண்ணிக் கொண்டு போருகை -இறே -உகந்து அருளின நிலங்களிலே
ஆதர அதிசயமும் -மங்களா சாசனமும் சதாசார்ய பிரசாதத்தாலே வர்த்திக்கும்படி பண்ணிக்
கொண்டு போர்க் கடவன் -என்று ஸ்ரீ வசன பூஷணத்திலே பிள்ளையும் அருளிச் செய்தார் இறே -
ஆக இத்தாலே -எம்பெருமானார் தம்முடைய நிர்ஹெதுக  பரம கிருபையாலே பரகத ஸ்வீகார பாத்ரனான
பின்பு -அதற்கு பலமாக  -இப்படி மங்களா சாசன பரராய் இருந்தோம் என்று -தாம் பெற்ற பேற்றை
தம் திரு உள்ளத்தை குறித்து அருளிச் செய்து -இப்பிரபந்தத்தை தலை கட்டி அருளினார் ஆய்த்து -
—————————————————————————————————————————————–

அமுது விருந்து -

அவதாரிகை
இந்தப் பிரபந்தத்தைப் பூர்த்தி செய்பவராய்த்

தொடங்கும் போது -இராமானுசன் சரணாரவிந்தம் நாம் மன்னி வாழ -
என்றுதாம் அருளிச் செய்த பேறுதமக்கு ஆத்மா உள்ள அளவும் கைப்படவும் -
அப் பேற்றினைப் பெறும் வேட்கை வடிவமான பக்தி தழைக்கவும் -விரும்பி
அவ் விரண்டும் தமக்கு கை கூடுவதற்காக  –
ஸ்ரீ தேவி யாதலின் -
அனைவராலும் ஆச்ரயிக்கப் படுவாளாய் -
அதனுக்கு ஏற்ப -தேன் அமரும் பூ மேல் திரு நமக்கு என்றும் சார்வு -மூன்றாம் திருவந்தாதி – 100-
என்றபடி உயரினம் அனைத்துக்கும் சார்வகிச் செல்வம் அளிப்பவளான
பெரிய பிராட்டியாரை ஆஸ்ரயிப்போம்
என்று அமுதனார் தம் நெஞ்சை நோக்கிக் கூறுகிறார் .
பத உரை -
நெஞ்சே -மனமே
பக்தி யெல்லாம் –பக்தி யானது முழுதும்
தங்கியது என்ன -நம்மிடமே குடி கொண்டு விட்டது என்று சொல்லும்படி
தழைத்து -செழித்து
பொங்கிய -விரிவடைந்த
கீர்த்தி -புகழ் வாய்ந்த
இராமானுசன் -எம்பெருமானார் உடைய
அடிப்பூ-திருவடிகளாகிற மலர்
நம் தலை மிசை -நம்முடைய தலையின் மீது
மன்ன-பொருந்தி எப்பொழுதும் இருக்கும் படியாக
அம் கயல் -அழகிய மீன்கள்
பாய் -பாய்கிற
வயல் -வயல்களை உடைய
தென் அரங்கன் -அழகிய திரு வரங்கத்தின் கண் உள்ள பெரிய பெருமாள் உடைய
அணி ஆகம் -அழகிய திரு மார்பிலே
மன்னும் -எப்பொழுதும் பொருந்தி இருப்பவளும் -
பங்கயம் -தாமரை என்னும்
மா மலர் -சீரிய பூவிலே பிறப்பினை உடையவளுமான
பாவையை -பெண் மணியான ஸ்ரீ ரங்க நாச்சியாரை
போற்றுதும் -ஆஸ்ரயிப்போம்
வியாக்யானம் -
அம் கயல் –போற்றுதும் -
நெஞ்சே பக்தி யெல்லாம் தங்கியது –என்னத் தழைத்து -நம் தலை மிசை -அடிப் பூ மன்ன பாவையைப் போற்றுதும் -
என்று கூட்டிப் பொருள் கொள்க -
திருவரங்கத்தில் நீர் வளம் மிக்கு இருத்தலின் வயல்களிலும் நீர் வற்றாமையினால்
அழகிய மீன்கள் -ஓங்கு பெரும் சென்னலூடு கயல் உகள -திருப்பாவை – 3- என்றபடி
உகளா நிற்கின்றன .செங்கயல் பாய் நீர்த் திருவரங்கம் -என்றார் நம் ஆழ்வாரும் .
தென்னரங்கன் அணி ஆக்கத்தில் இறையும் அகலகில்லாது மகிழ்ந்து மன்னி உறைகிறாள் -பாவை
வயல்களிலே நீரை விட்டு அகலகில்லாது களித்து உகளா நிற்கின்றன -கயல்கள் -
ஜலான் மத்ஸ்யா விவோத்திரு தெவ்-என்று மீனின் இயல்பு கொண்ட வளாகப் பிராட்டியும்
கூறப்படுவது காண்க .
நீர் உளது எனின் உளது மீன்
மார்பு உளது எனின் உழல மா மலர்ப் பாவை
நாரத்தை நீரை பற்றி உள்ளன கயல்கள்
நாராயணனைப் பற்றி உள்ளால் பங்கயப் பாவை . அணி யாகம் மன்னும் -என்கையாலே பகவானை

ஸ்ரயதே -ஆஸ்ரயிக்கிறாள் என்னும் பொருளும்
போற்றுதும் -என்கையாலே சேதனர்கள் ஆகிற நம்மாலே ஆஸ்ரயிக்கப் படுகிறாள்
என்னும் பொருளும் ஸ்ரீ சப்தத்துக்கு காட்டப் பட்டன -இதனால் சேதனர்கள் உடைய விருப்பத்தை
இறைவனைக் கொண்டு நிறைவேற்றித் தரும் தன்மை -புருஷகாரமாய் இருக்கும் தன்மை
பிராட்டி இடம் உள்ளமை உணர்த்தப் படுகிறது ..
தாமரையைப் பிறப்பிடமாக உடையவள் அதனை விட்டுமார்பிலே மன்னி விட்டாள் -
இதனை விட்டு இனி அகலாள்
அதற்கு ஹேது மார்பின் அழகுடைமை
இது தோற்ற அணி ஆகம் -என்றார் .
பாவை பதுமை போல கணவனுக்கு பர தந்திரையாய் இருத்தல் பற்றி -பெண்களுக்கு உவம ஆகு பெயர் -

தென்னரங்கனை போற்றிடில் ஸ்வ தந்த்ரன் ஆதலின் -ஒரு கால் நம்மை உதறித் தள்ளவும் கூடும் -
பாவையைப் போற்றிடிலோ -உதறித் தள்ள வழி இல்லை -
பகவானுக்கு பர தந்த்ரையாய் -அவனுக்கு குறை நேராதவாறு நடந்து கொள்வாள்
ஆதலின் -போற்றுதல் பயன் பெற்றே தீரும் -என்பது கருத்து .
பக்தி யெல்லாம் தங்கியது என்னத் தழைத்து -
இங்கே பக்தி என்பது பேற்றினைப் பெறற்கு சாதனமாகக் கைக் கொள்ளும் சாதனா பக்தி யன்று -.
போஜனத்திற்கு பசி போலே பேற்றினைத் துய்த்துதற்கு -தேவைப் படுகின்ற வேட்கை யாகும் -
இது ப்ராப்ய ருசி -எனப்படும் -
அந்த ப்ராப்ய ருசி எந்த விதம் யெல்லாம் வர வேண்டுமோ -எவ்வளவு வர வேண்டுமோ -
அவ்விதம் அவ்வளவு -முழுவதும் நிறைவேற வேண்டும் .
பிராப்ய ருசி முழுதும் நம்மிடம் குடி புகுந்து விட்டது -என்று சொல்லலாம்படி
தழைத்து இருக்க வேண்டும் -என்று அமுதனார் ஆசைப் படுகிறார்
இவர்க்கு பிராப்யம்   -எம்பெருமானார் அடிப்பூ மன்னுதல் -
அதனுக்கு ஏற்ப பூரணமாக ப்ராப்ய ருசியை வேண்டுகிறார் .
தழைத்து மன்ன -என இயைக்க -
பசித்து உண்ண -என்பது போன்றது இது -
நெஞ்சே -பேற்றினைப் பெற அவாவுகின்ற நெஞ்சே
போந்தது என் நெஞ்சு என்னும் பொன் வண்டு உனதடிப் போதில்
ஒண் சீராம் தெளிதேன் உண்டு அமர்ந்திட வேண்டி -100 – என்று இப் பேற்றின்
சுவையைத் துய்ப்பதற்கு -தம் நெஞ்சு முற்பட்டதை முன்னரே கூறினார் அன்றோ -
நெஞ்சே சரணாரவிந்தம் நாம் மன்னி வாழ -என்று தொடங்கினவர்
நெஞ்சே நம் தலை மிசை அடிப்பூ மன்ன -என்று முடிக்கிறார் .
நம் தலை மிசை –அடிப்பூ மன்ன
நம் தலை மிசை -தலை குளித்து பூசூட விரும்புவர் போன்று
சரணாரவிந்தம் எப்போதோ என்று ஆசைப் பட்டு கிண்டு இருக்கிற
நம் தலையிலே -என்றபடி ..பொங்கிய கீர்த்தி -பரந்த புகழ் -திக்குற்ற கீர்த்தி -என்றார் முன்னம் -

அடிப்பூ நம் தலைமிசை மன்ன –மன்னும் பாவையைப் போற்றுதும் -என்கிறார் -
தான் அணி யாகத்தில் மன்னி இருப்பது போலே நம் தலை மிசை அடிப்பூ மன்னி இருக்கும்படி
செய்வதற்காக பாவையை ஆஸ்ரயிப்போம் என்கிறார் .
போற்றுதல்-ஆஸ்ரயித்தல்-புகழுதலும் ஆம் -
உயரினங்கள் அனைத்துக்கும் தம் தம் தகுதிக்கு ஏற்ப -கோரும் அவ்வச் செல்வங்களை -
தன அருணோக்தங்களால்   உண்டாக்கி -அளிக்க வல்லவளான பிராட்டியே
சரம பர்வ நிஷ்டர் -
தம்தகுதிக்கு ஏற்ப கோரும்
ப்ராப்ய ருசி எனப்படும் -பக்தியின் வளப்பமும்
ப்ராப்யமான -அடிப்பூவுமாகிற செல்வங்களை
தந்து அருளால் வேண்டும் என்பதையும் -
சரம பர்வ நிஷ்டருக்கு ப்ராப்யம் ஆசார்ய சரணாரவிந்தம் என்பதையும் -
அது -அதர பரத்ர சாபி நித்யம் யதீய சரணவ் சரணம் மதியம் -ஸ்தோத்ர ரத்னம் -3 -
இங்கும் பரம பதத்திலும் எவருடைய திருவடிகள் என்றும் எனது சரணாம் -என்றபடி
பிரிவின்றி நிரந்தரமாய் உள்ளதொன்று என்பதையும்
இத்தகைய பேற்றினில் மிக்க ஈடுபாடு உடையோர் ஆசார்ய நிஷ்டைக்கு அதிகாரிகள்
என்பதையும் இங்கே அமுதனார் காட்டி அருளினார் ஆயிற்று -

முதல் பாசுரத்தில் தொடங்கிய வண்ணமே -இந்த பாசுரத்திலும் முடித்து இருக்கும் அழகு

கண்டு களிக்கத் தக்கது .-
பூ மன்னு மாது தொடக்கத்தில் வருகிறாள் -
பங்கய மா மலர் பாவை முடிவிலே வருகிறாள் .
அங்கே மார்பிலே போருந்தினவல் வருகிறாள்
இங்கே அணி யாகத்திலே மன்னுமவள்  வருகிறாள் .
அங்கே மன்னி வாழ சரணாரவிந்தம் வருகிறது -
இங்கே மன்ன அடிப்பூ முடியிலே அடியிட வருகிறது -
இரண்டு இடங்களிலும் நெஞ்சு பாங்காய் அமைகிறது .
இராமானுசன் சரணாரவிந்தம் -நம் தலை மிசை மன்ன -மலர் சூடி
மங்கள வாழ்க்கை பெற்று -நிரந்தரமாக வீற்று இருப்பதற்கு -மங்கள வடிவினளான
மலர் மகளை போற்றிடுவோம் என்பது
இந்தப் பிரபந்தத்தின் திரண்ட பொருளாகும் -குருகூரன் மாறன் அடி பணிந்துய்ந்த குருவரன் தான்

தரு கூரன் பார்ந்த திருமலை நல்லவன் தந்தனனால்
குருகூரர் நாதன் சரண் சேரமுதன் குலவு தமிழ்
முருகூரந்தாதி யமிழ்தினை இப்பார் முழுதுக்குமே – -
குருவரன் -சிறந்த ஆசாரினாகிய எம்பெருமானார் -
கூரன்பு -மிக்க அன்பு
ஆர்தல் -நிறைதல்
திருமலை நல்லவன் -திரு மலை நல்லான்
குருகூர் நாதன்-குருவான கூரத் ஆழ்வான்
அமுதன் -திருவரங்கத் தமுதனார்
குலவுதல்-கொண்டாடுதல் -பழகுதலுமாம்
முருகு -மணம் -தேனுமாம் -
நல்லவன் அமிழ்தினை இப்பார் முழுதுக்கும் தந்தனன் -என்று கூட்டி முடிக்க -
————————————————————————————————————————————————

அடியேன் கேள்வி ஞானத்தினால் ஜல்பித்தது

பிர பந்தம் ஆரம்பத்திலே -ராமானுசன் சரணார விந்தம் நாம் மன்னி வாழ -என்ற பிராப்யம் தமக்கு

யாவ தாத்மபாவி ஆம்படி கை புகுருகையும்

அந்த பிராப்ய ருசி ரூப பக்தி புஷ்கல்யமுமே தமக்கு அபேஷிதம் ஆகையாலே

தத் உபய சித்த அர்த்தமாக ஸ்ரீயாகையாலே தேன் அமரும் பூ மேல் திரு -நமக்கு என்றும் சார்வு -என்கிற படியே

சர்வ ஆத்மாகளுக்கும் என்றும் ஒக்க சார்வாய் சம்பத் பிரதையான பெரிய பிராட்டியாரை ஆச்ரயிப்போம் என்கிறார்

சாஸ்திரம் கொடுத்து அவதரித்து ஆழ்வார்களை கொடுத்து ஆச்சர்யர்களை அவதரிப்பித்து

-நம்மை சேர்த்து கொள்ள அவன் படும் பாடு

/குரு பரம்பரை-/சித்தி த்ரயம் ஸ்தோத்ர ரத்னம் சதுச்லோகி-ஆளவந்தார் அருளி

/ஸ்ரீ வைஷ்ணவம் கோவில்- பொய்கை ஆழ்வார் ஆரம்பித்து

-பஞ்ச ஆச்சார்யர்கள் மூலம்-இளையாழ்வார் லஷ்மண முனி உடையவர் எம்பெருமானார்

கோவில் அண்ணன் ஸ்ரீ பாஷ்யகாரர் -கரிய மாணிக்கம் சந்நிதியில்- ஆ முதல்வன் கடாஷம் -

எம்பெருமானார் தரிசனம்-நம் பெருமாள் பேர் இட்டுநாடி வைத்தார்  -அவர் வளர்த்த அந்த செயல் அறிக்கைக்காக

/ஈன்ற தாய்/அவன் பிறந்தும் செய்து முடிக்காததை பலன் சேர செய்தாரே/

உப்பு நீரை மேகம்-ச்வாதந்த்ரம்-ஆழ்வார் -மேகம் பருகி -நாத முனிகள் மலை/

அருவிகள் உய்ய கொண்டார் மணக்கால் நம்பி/ ஆளவந்தார் ஐந்து வாய்க்கால்/

ஸ்வாமி ஏரி-74 மதகுகள்-மூலம் நம்மை அடைய

/1017 செய்ய திரு ஆதிரை சித்திரை/பங்குனி உத்தரம்

-சீத ராம திரு கல்யாணம்- பெரிய பிராட்டியார் மாதர் மைதிலி-ஏக சிம்காசன சேர்த்தி

-கத்ய த்ரயம்-அகில ஜகன் மாதரம் அஸ்மின் மாதரம்-

பர பக்தி பர ஞான பரம பக்தி -

மாம் குருஷ்வ-அச்துதே-சாமை பொறுத்தோம்-சம்பந்தம் உள்ளோர் அனைவருக்கும் மோட்ஷம்

-உண்மைதானா உறுதி-ராமனுக்கு இரண்டாவது வார்த்தை இல்லை

/இந்த அரங்கத்து இனிது இரு நீ என்று -துவயம் அர்த்தம் அனுசந்தித்து கொண்டு

/சிந்தை செய்யில்- நல் தாதை -பிள்ளை என்று சம்பந்தம் ஒத்து கொண்டால் கிட்டும்

/சம்பந்த ஞானமே வேண்டும்/ஓர் ஆண் வழியாய் உபதேசித்தார் முன்னோர் /

சீர் உடை பள்ளி கூடம்-வரை அறை உள் படுத்த வெளி வேஷம்

/த்வாரகா  ஈசன்-முத்தரை சாதிக்க பட்டவர்களை உள்ளே விட சொல்லி போனானே-

ஆகமத்திலே உண்டு/ வளை   ஆதி விபூஷணம் போல–

பர சம்பந்த வேதனம் சக்கராதி  வேதனம்/பஞ்ச சமாச்ரண்யம் /தாஸ்ய நாமம் -

ஆச்சர்ய பரம்பரை -பாஞ்சராத்ர ஆகமம்-ஆமாறு அறியும் பிரானே அணி அரங்கத்து

-கால சக்கரத்தாய்-ராமானுஜ திவாகரன்-விஷ்ணு லோக மணி மண்டப மார்க்க தாயி

-ஸ்வாமி கை  நீட்டி காட்டும் இடமே- திருபுரா தேவி-காளி சான் மூலை காட்டினாலும் விழுவோம்/

திவ்ய தேச கைங்கர்யம்

/ நவ ரத்னம் போல கிரந்தங்கள் /

சிஷ்யர்களுக்கு வூட்டி பல முகம்

/கலியும் கெடும் போல சூசிதம் -கண்டோம் கண்டோம் கண்டோம்-ஆழ்வார் 5105 வருஷம் முன்பு அருளினாரே

–பவிஷ்யதாசார்யர்-ராமானுஜ சதுர் வேத மங்கலம் -சேர்த்தி திரு மஞ்சனம் ஆழ்வார் உடன்/

108 தடவை திருநாமம் சொல்லி பக்தி வளர்ந்து சம்பந்தம் பெற

/பூ மன்னு மாது பொருந்திய மார்பன்-கண் முன்னே லஷ்மி வல்லபன் உத்தரம்

-அதனால் பிராட்டி சம்பந்தத்துடன் ஆரம்பிக்கிறார்

பூ மன்னிய மார்பன் -மார்பன் புகழ் மலிந்த பா/

மாறன் அடி பணிந்து உய்ய்ந்தவன் /நாம் மன்னி வாழ சொல்லுவோம் அவன் நாமங்களே /

முதல் 7 பாசுரங்கள் அவதாரிகை

14 பாசுரங்கள் வரை ஆழ்வார் சம்பந்தம்-பொய்கை ஆழ்வார் தொடக்கி-விளக்கை திரு உள்ளத்தே இருத்தும்/

–ஆளவந்தார் வரை-இணை அடியாம் ஸ்வாமி என்று அருளி-ஏகலைவன் போல

21 பாசுரம்/ 24 காரேய்  கருணை சீரே //திரு வாய் மொழி க்காக  4 பாசுரங்கள் வேழம்

/வலி மிக்க சீயம் ராமானுசன்

-கலியன்/ராமாயணம் என்னும் பக்தி வெள்ளம் குடி கொண்ட கோவில்/

தமிழ் பற்று/ அடையார் கமலத்து பஞ்ச ஆயுத அம்சம்/

பாவனம்-32/42/52 பாசுரங்களால்

/தந்த அரங்கனும் தந்திலன் தான் அது தந்து-வள்ளல் தனம்

/போக்கியம் -பொன் வண்டு தேன் உண்டு அமர்ந்து

/காமமே -கண்ணனுக்கு புருஷார்த்தம்-/பர மத கண்டனம் பல பாசுரங்கள்/

திருவிலே  தொடங்கி  திருவிலே முடிக்கிறார்/

திரு கண்டேன்- தேன் அமரும் பூ மேல் திரு -நமக்கு என்றும் சார்வு – திரு பேய் ஆழ்வார் போல

/ஸ்ரீ ரெங்க ராஜ மகிஷி-தத் இங்கித பராந்கீதம்

/காந்தச்தே புருஷோத்தம /ஸ்ரீ ஒற்றை எழுத்தே பாட முடியாதே

/கடாஷத்தாலே பர பிரமத்தையே ஆக்க வல்லவள்

/பிறந்தகம் விட்டு புகுந்தகம்  மன்னி  ரட்ஷிக்க ஸ்ரீ ரெங்க நாச்சியாராக

– அஞ்சலி ஒன்றாலே-எல்லாம் கொடுத்து பின்பும் கொடுக்க ஒன்றும் இல்லை என்றி வெட்க்கி தலை குனிந்து

-/இராமனுசன் அடி பூ மன்னவே-இராமனுசன் சரணார விந்தம் நாம் மன்னி வாழ-

ஆத்ம உள்ள அளவும்-நித்யமாக–பிராப்ய ருசி ரூப பக்தி-கைங்கர்யம் பண்ண இன்பம் வர-

இந்த இரண்டும் நிரம்ப–நமக்கு சார்வு-புகல்  இடம்- அவள் தானே

வரத வல்லபை -பெரும் தேவி தாயார்–அலர்மேல் மங்கை-ஸ்ரீ ரெங்க  நாச்சியார் -கண் கண்ட  நாச்சியார்

நெஞ்சே- ஆரம்பித்தார்-முடிக்கிறார்- கொண்டாடுகிறார்

-பற்று அற்ற நெஞ்சு ஆத்மாவை உயர்த்தும் -

பக்தி -சாதனா பக்தி  இல்லை -இல்லை-பிராப்ய ருசி

-போஜனத்துக்கு பசி போல-எல்லாம் வந்து குடி கொண்டதாம்

-தழைத்து- செடி தழைத்தால்- மன்ன -பூ-செடி தான் பக்தி- பூ முளைக்கும்-

அதை தலையில் சூடி கொள்ளலாம் /பொங்கிய கீர்த்தி-விஸ்ருதையான கீர்த்தி-உடையவர்-

யோக சூத்திரம்-உத்சவம் அமைத்து நமக்கு காட்டி கொடுத்த கீர்த்தி

- எண் திசையும் பரவி உள்ளது/மயிர்  கழுவி பூச்சூட இருப்பாரை போல

/பூவிலே மன்னு  மாது- மன்னி கிடப்பி இருகிறவளை பற்றி

/ஜல ச்ம்ர்தியால் அழகிய காவேரியால் சூழ பட்ட அரங்கத்தில்- அவன் உடைய  /

அணி ஆகத்தில் மன்னி இருகிறவள்

/மரு மகனை பார்க்கும்  ஆசை /கலகத்தில்-பார்த்ததும்- பிரியும் கலக்கம்

/விஷ்ணு பாதம் பட்ட ஒன்றே கொண்ட கங்கை பார்த்து சிரிகிராளாம்-

வீதி கழுவி-புறப்பாடுக்கு /புனிதம் ஆகி /மணல் மேட்டில் உயர்த்தி காட்டுகிறாள்-வைபவம்

/தரிசிநீயமான அரங்கம் – தென் அரங்கம்- அரங்கம் வைத்தே அவனுக்கு ஏற்றம்

ஸ்ரீயபதி-அவளாலே அவனுக்கு ஏற்றம்

/ஓங்கு பெரும் செந்நெல் வூடு கயல் உகள-

யானை போல மீன்- பெருத்து கொழுத்து–செங்கயல் பாய் நீர் திரு அரங்கத்தாய்

-நீரை நம்பிய மீன்-நாரத்தை பற்றியது வாழ அயனத்தை பற்றியவள் வாடுகிறாளே-

கங்குலும் பகலும் கண் துயில் அறியாள்/

/தாராய -வண்டு உழுது வைக்கிறதாம்-அகல் அகம்–இறையும் அகலகில்லேன்

-வாமனன் இரக்கும் பொழுதும் இறங்கவில்லை

/அமுதினில் வந்த பெண் அமுதத்தை கொண்டு உகந்த -நமக்காக ஏறி அமர்ந்தாள்

/பாவை-அவனுக்கு வாச படுத்து-உவமை ஆகு பெயர்

- இவள் குணத்துக்கு -உவமை-பர தந்த்ரையை பற்றினால் உதர மாட்டாள்/ஸ்வ  தந்த்ரனை பற்றினால் உதறுவான்/

ஸ்ரியதே- அணி ஆகம் மன்னும்/ போற்றுதும்-ஸ்ராயதே /பூ மன்னு பங்கய மா மலர் பாவை பொருந்திய அணி ஆகம்

/தலை மிசையே அவர் பற்றினார் இதில் நாம் மன்னி வாழ ஆரம்பித்தார்/

நெஞ்சே- கூப்பிட்டார் நெஞ்சு உடனே சொல்லி  தலை கட்டுகிறார் -

இத்தால் பிராப்ய சித்தியும்-அடி பூ மன்ன – –பிராப்ய ருசியும் -பக்தி-  இரண்டையும் கேட்கிறார்

//கடாஷங்களாலே விரும்பியது எல்லாம் கொடுப்பாள்

/-சரம பர்வம்-ஆச்சர்ய சாரணர விந்தம் -அவள் இடம் கேட்கிறார்

/இதுவும் உபாயமாகவே இல்லை-

வடுக நம்பி பால் காய்ச்சும் பொழுது அரங்கனை -உங்கள் பெருமாளை நீங்கள் சேவித்து கொள்ளுங்கள்

எம் பெருமானுக்கு கைங்கர்யமே எனக்கு முக்கியம்  என்றது போல

/அங்கும் சென்று ஆச்சர்ய கைங்கர்யமே தோள் மாறாமல்/பிரிவே அற்று இருக்கையே பிரார்த்திக்கிறார்

/ஆச்சர்ய திருவடிகளே பிராப்யம் /

திருவடிகளாகிற செவ்வி பூவை தலையிலே -கலம்பகன் மாலை போல அலங்கரித்து

ஸ்தாவர பிரதிஷ்ட்டையாக- இளையவர்க்கு அளித்த மௌலி எனக்கும் அருள் -விபீஷணன் பிரார்த்தித்து போல

/-திவ்ய தம்பதிகளுக்கு இத்துடன் மங்களாசாசனம் பண்ணுகிறார்

/பக்தி பிராப்ய ருசி யால் பண்ணிய தம் நெஞ்சு-கூடி கொண்டே போகும் பக்தி

/உசா துணை மனம் -பலித்த அம்சத்தை -சொல்வது போல நெஞ்சுக்கு உரைக்கிறார்

பக்தி சப்தம் எல்லாம் ஏக ரூபமாய் கொண்டு நெஞ்சு அளவில் குடி கொண்டு இருந்தது

/நெஞ்சு வண்டு -தேனை பருகி  அமர்ந்திட சென்று இருந்து

/பக்தி தங்குவது அடி பூ இடம்-மடுவாக மலை நீர் தங்குவது போல

பரம பக்தி ரூபமாய் பரி பக்குவமாய்

/பர பக்தி பூ பர ஞானம் காய் பரம பக்தி -கனி/

/பொங்கிய கீர்த்தி-பரம பதம் அளவும் போன கீர்த்தி

/வூமை திரு பாற்கடல்  அளவும் உள்ள பெருமையை வந்து சொன்னானே

-பல்கலையோர் தாம் மன்ன வந்த ராமானுசன்- தொடங்கினார்-பொங்கிய கீர்த்தி இதில்

-அடி பூ-தழைத்து பூ பூத்தது/ சரணாரவிந்தம்-ஆரம்பித்து அடி பூவில்

/உபய காவேரி இருப்பதால் அழகிய கயல் மீன்

/வேழ போதகமே தாலேலோ- தேவகி-தானை போல இருக்கிறான்-அன்று குட்டி /அது போல மீன்கள்/

அலங்கார பூதையாய் இருக்கிறாள்

/பிரபை -பாஸ்கரென போல பிரியாதவள்

/சொரூப நிரூபகை /பொருந்திய மார்பன்/மன்னு -இங்கு /

பங்கய மா மலர்-பிறப்பிடம் என்பதால் கொண்டாடுகிறார்

/ பாவை-பால்ய யௌவனம் சாந்தி-/பூ மன்னு மாது-பங்கய  மா மலர் பாவை

/போற்றுதல்-மங்களா சாசனம்–

சூழ்ந்து இருந்து ஏத்துவர் பல்லாண்டு-

திவ்ய தேசங்களில் ஆதரவும் பிராவண்யமும் சதா ஆச்சர்யர் பிரசாதத்தால் கிட்டி வர்த்திக்க கடவன்

/ நிர்ஹெதுகமாக பரகத ச்வீகாரம்-வந்து அருளி நெஞ்சில் இடம் கொண்டதுக்கு இதுவே பலன்

/சரணார விந்தம் நாம் மன்னி வாழ -அடி பூ மன்ன -பலன் பாவையை போற்றுவதே என்கிறார்–

——————————————————————————————————————————–

திருமலை நல்லான் சக்கரவர்த்தி ஸ்ரீ ராம கிருஷ்ண ஐயங்கார் திருவடிகளே சரணம் .

பிள்ளை லோகம் ஜீயர் திருவடிகளே சரணம் .

திருவரங்கத் தமுதனார் திருவடிகளே சரணம் .

ஆழ்வார் எம்பெருமானார் ஜீயர் திருவடிகளே சரணம்..

அமுத விருந்து -இராமானுஜ நூற்றந்தாதி வியாக்யானம்–107-இன்புற்ற சீலத்து இராமானுச என்றும் எவ்விடத்தும் -இத்யாதி ..

November 3, 2012
பெரிய ஜீயர் அருளிய உரை
நூற்று ஏழாம் பாட்டு -அவதாரிகை
இப்படிதம் பக்கலிலே வ்யாமோஹத்தை பண்ணா நிற்கிற
எம்பெருமானார் உடைய திரு முகத்தைப் பார்த்து -
தேவரீருக்கு விண்ணப்பம் செய்ய வேண்டுவது ஓன்று உண்டு -என்று
தம்முடைய அபேஷிதத்தை விண்ணப்பம் செய்கிறார் -
இன்புற்ற சீலத்து இராமானுச என்றும் எவ்விடத்தும்
என்புற்ற நோய் உடல் தோறும் பிறந்திறந்து எண்ணரிய
துன்புற்றுவீயினும் சொல்லுவது ஓன்று உண்டு உன் தொண்டர்கட்கே
அன்புற்று இருக்கும்படி என்னை யாக்கி யங்கு யாட்படுத்தே – – – 107- -
வியாக்யானம் -
எத்தனையேனும் தண்ணியனான என்னுடைய ஹ்ருதயத்திலே வந்து புகுந்து -
அது தன்னைப் பெறாப் பேறாக நினைத்து -
ஆநந்த நிர்பரராய் -எழுந்து அருளி இருக்கிற சௌசீல்யத்தை உடையவரே -
இப்படி இருக்கிற தேவரீருக்கு விண்ணப்பம் செய்ய வேண்டுவது-ஒரு கார்யம் உண்டு -
அது ஏது என்னில் -
ஐயார் கண்டமடைக்கிலும் நின் கழல் எய்யாது ஏத்த –என்னுமா போலே -திரு வாய் மொழி -2 9-3 – -
தோற்புரையே போமதன்றியிலே  அஸ்த்திகதமாய் இன்று நலிய கடவ
வியாதிகளுக்கு பாஜனமான சரீரங்கள் தோறும் -ஜநிப்பது மரிப்பதாய் -
அசந்க்யேய துக்கங்களை அனுபவித்துமுடியிலும்
சர்வ காலத்திலும் -சர்வ தேசத்திலும் -தேவரீருக்கு அனந்யார்ஹ்ராய் இருக்கும்
அவர்களுக்கே மாறுபாடுருவின ச்நேஹத்தை உடையேனாய்  இருக்கும்படியாக செய்து
என்னை அவர்கள் திருவடிகளிலே அடிமையாம்படி பண்ணி யருள வேணும் .
இதுவே அடியேனுக்கு புருஷார்த்தம் -என்று கருத்து .
இன்பு -சுகம்
சீலமாவது -பெரியவன் தண்ணியன் உடன் புரையறக் கலக்கும் ஸ்வபாவம்
என்பு -எலும்பு
துன்பு -துக்கம் -
————————————————————————————————————————–
பிள்ளை லோகம் ஜீயர் அருளிய உரை -
அவதாரிகை -கீழ்ப் பாட்டிலே எம்பெருமானார் தம்முடைய திரு உள்ளத்திலே புகுந்து நிரதிசய ப்ரீதி யோடு கூட
நித்ய வாசம் பண்ணா நின்றார் -என்று தம் அளவிலே அவர் பண்ணின விஷயீ காரத்தை அனுசந்தித்து – இதிலே
அப்படி பட்ட வியாமோஹத்தையும் நிரவதிக சௌசீல்யத்தையும் உடையவரே என்று சம்போதித்து -
அஸ்திகதமாய் நின்று நலிய கடவ வியாதிகளுக்கு பாஜநமான சரீரங்கள் தோறும் ஜநிப்பது மரிப்பதாய் கொண்டு -
அசந்க்யேயமான துக்கங்களை அனுபவித்து உரு மாய்ந்து முடியிலும் -சர்வ தேச சர்வ கால சர்வ அவச்தைகளிலும்
தேவரீருக்கு அனந்யார்ஹராய் இருக்குமவர்கள் பக்கலிலே அதி வ்யாமுக்தனாய் -அவர்களுக்கு க்ரய விக்ரய அர்ஹனாய்
கொண்டு அடிமைப் படும் படி அடியேனைப் பண்ணி அருள வேண்டும் என்று தம்முடைய அபேஷிதத்தை விண்ணப்பம்
செய்கிறார் -
வியாக்யானம் -இன்புற்ற சீலத்து இராமானுசா -திரு வேம்கட முடையானுக்கும் திரு குறும்குடி நம்பிக்கும்
திரு இலச்சினையும் -ஸ்ரீ பாஷ்யதையும் பிரசாதித்த ஆசார்யராகவும் -செல்லப் பிள்ளைக்கு பிதாவாயுமாய் இருக்கிற
தேவரீருடைய மதிக்கையும் -அத்யந்த பாபிஷ்டனான என்னுடைய தண்மையையும் பாராதே -என்னை
தேவரீருக்கு அவ்வருவாக எண்ணி -என்னுடைய ஹிருதயத்திலே வந்து புகுந்து -அது தன்னையே பெறா பேறாக நினைத்து -
ஆனந்த நிர்பரராய் எழுந்து அருளி இருக்கிற சௌசீல் யத்தை உடைய எம்பெருமானாரே -இன்பு -ஸூ கம்
சீலமாவது பெரியவன் தண்ணியரோடு  புரை யறப்  பரிமாறும் ஸ்வாபம் -இப்போதாக காணும் இவருடைய
சீலம் அமுதனாருக்கு வெளியாகத் தொடங்கிற்று -

சொல்லுவது ஓன்று உண்டு -சர்வஞ்ஞாரான தேவரீருக்கு விண்ணப்பம் செய்ய வேண்டுவது ஓன்று உண்டு -
நத்வே வாஹம் -என்று தொடங்கி- கர்ம ஞான பக்திகளை பரக்க உபதேசித்து கொண்டு போந்து -சர்வ குஹ்ய தமம்
பூய ஸ்ருணுமே பரமம் வச -என்று  உபதேசிக்கும் போது கீதச்சர்யன் அருளிச் செய்தால் போலே இவரும் -
இராமானுசா  இது என் விண்ணப்பமே -என்கிறபடியே இவ்வளவும் தம்முடைய அபிநிவேசம் எல்லாம் விண்ணப்பம் செய்து
இப்பாட்டிலே தம்முடைய அபேஷிதத்தை நிஷ்கரிஷித்து அருளிச் செய்கிறார் -அங்கு சேஷி உடைய உக்தி -
இங்கு சேஷ பூதனுடைய அபேஷிதம் -ஒரு பிரயோஜனம் உண்டு என்றீர் அது என் என்ன -என்புற்ற நோயுடல் தோறும்
பிறந்து இறந்து எண்ணரிய துன்புற்று -நோய் -வியாதி -அதாகிறது -ஆத்யாத்மிகாதி துக்கங்கள் -அந்த நோயானது
அந்தர்பஹிந்திரிய வியாபார ரூப ஸ்வ க்ரத கர்ம பலம் ஆகையாலே தோற்புரையே போம்  அது அன்றிக்கே -
அஸ்திகதமாய் கொண்டு இருக்கையாலும் ஆத்மா நாசகம் ஆகையாலும் -என்புற்ற -என்று விசேஷிக்கிறார் -
என்பு -எலும்பு -உறுகை  -அத்தைப் பற்றி நிற்கை -உடல் தோறும் -அப்படி அஸ்திகதங்களாய்  கொண்டு நலியக்
கடவ வியாதிகளுக்கு பாஜநமான சரீரம் தோறும் -துர்வார துரித மூலம் துஸ்தர துக்காநாம் பந்த நீ ரந்தரம்வபு -
என்னக் கடவது இரே -அன்றிக்கே – நோயெல்லாம் பெய்ததோர் ஆக்கை -என்கிறபடியே அந்த வியாதி
தானே உருக் கொண்டு இருக்கிற -தேவ திர்யக் மனுஷ்ய ஸ்தாவர ரூபமான சரீரங்கள் என்று என்ணுதல் -
ஜன்ம பரம்பரைகள் தோறும் -என்றபடி-பிறந்து இறந்து என்ற இது மற்ற அவஸ்த தாந்தரங்களுக்கும் உப லஷணம் -
இறப்பு -நாசம் -பிறந்து இறந்து எண்ணற்ற துன்புற்று வீயினும் -அவ்வவ ஜன்மங்களிலே ஜநிப்பது

மரிப்பது தொடக்கமான அவஸ்தா சப்தகத்திலும் விரலை மடக்கி ஓன்று இரண்டு என்று எண்ணப் புக்கால்
அது கால தத்வம் உள்ள அளவும் எண்ணினாலும் எண்ணித் தலைக் கட்ட அரிதான துக்கங்களை ஒன்றும்
பிறிகதிர் படாதபடி அனுபவித்து முடியிலும் -போற்றலும் சீலத்து இராமானுச -என்கிறபடியே தேவரீர் உடைய
சீல குணத்தை அளவிட்டு சொல்லினும் -இஸ் சரீர அனுபந்தியான துக்கத்தை அளவிட்டு சொல்ல
ஒண்ணாது என்கிறார் காணும் -துன்பு -துக்கம் -என்றும் -எல்லா காலத்திலும் -எவ்விடத்தும் -எல்லா
இடத்திலும் -உன் தொண்டர் கட்கே -பந்த மோஷங்கள் இரண்டுக்கும் பொதுவாய் இராதே மோஷ
பிரதான தீஷிதராய் அன்றோ -இவ்வளவாக திருத்தி என்னுடைய ஹிருதயத்திலே புகுந்து நித்ய
வாசம் பண்ணா நிற்கிற தேவரீருக்கு அனந்யார்ஹா சேஷமாய் இருக்கும் அவர்களுக்கே -
அவதாரணத்தாலே -அந்யயோக வ்யவச்சேதம் பண்ணுகிறார் -உனக்கே நாம் ஆட செய்வோம் –
தனக்கே யாக எனைக் கொள்ளும் ஈதே —  ஆறேனக்கு நின் பாதமே சரணாக தந்து ஒழிந்தாய் – என்றும்
தமேவசாத்யம் புருஷம் பிரபத்யே -என்றும் பிரதம பர்வத்தில் சொல்லுகிறபடியே -
குருரேவ பரம்  பிரம்ம -என்றும் -உபாய உபேயே பாவேன தமேவ சரணம் வ்ரஜேத் -என்றும்
தேவு மற்று அறியேன் -என்றும் தீதில் சரணா கதி தந்த தன் இறைவன் தாளே அரணாக மன்னுமது -
என்றும் சரம பர்வத்தில் சொல்லுகிறபடியே சொல்லுவித்தார் -இறே -அன்புற்று இருக்கும் படி -நிரவதிக
பிரேம யுக்தனாய் இருக்கும்படி -அன்பு -ச்நேஹம் -என்னை ஆக்கி -தேவரீருக்கு கிருபா விஷய பூதன்  ஆகும் படி
 என்னைப் பண்ணி -அங்கு ஆள்படுத்தே -பவதீயர் திருவடிகளில் விஷயமான எல்லா அடிமைகளிலும் அன்வயித்து
க்ர்த்தார்த்தனாம் படி பண்ணி அருள வேணும் என்கிறார் -ஐயார் கண்டம் அடைக்கிலும் நின் கழல் நீங்காது  ஏத்த
அருள் செய் எனக்கே என்று இப்படியே ஆழ்வாரும் அருளிச் செய்தார் இறே -
——————————————————————————————————————–

அமுது விருந்து

அவதாரிகை
தன்னுடைய மேன்மையைப் பாராது -எனது தண்ணிய இதயத்து உள்ளே இன்பமாய்
இடம் கொண்டு இருக்க வேண்டுமானால் -எம்பெருமானாருக்கு என் மீது எவ்வளவு வ்யாமோஹம்
இருக்க வேண்டும் என்று -அவரது வ்யாமோஹத்திலும் சீல குணத்திலும் தாம்     ஈடுபட்டமை தோற்ற -
அவரை விளித்து -
தாம் ஒரு விண்ணப்பம் செய்யப் போவதாகச் சொல்லி -
எத்தகைய துன்பம் நேரும் காலத்திலும் தேவரீர் தொண்டர்கட்கு அன்புடன் நான்
ஆட்படும்படி யாக அருள் புரிய வேண்டும் என்று தமக்கு வேண்டியதை
விண்ணப்பம் செய்கிறார் .
பத உரை -
இன்புற்ற -தண்ணிய என் இதயத்தில் இடம் பெற்று ஆனந்தம் அடைந்த
சீலத்து -பழகும் இயல்பு வாயந்துள்ள
இராமானுச -எம்பெருமானாரே
சொல்லுவது -தேவரீரிடம் விண்ணப்பம் செய்வது
ஓன்று உண்டு -ஒரு விஷயமிருக்கிறது
அது யாது எனில் -
என்பு உற்ற நோய் -எலும்பைப் பற்றி நின்று வருத்தும் நோய்கள் உடையதான
உடல் தோறும் -ஒவ்வொருசரீரத்திலும்
பிறந்திறந்து -பிறப்பதும் சாவதுமாய்
எண் அறிய -எண் இல்லாத
துன்பு உற்று -துன்பம் அடைந்து
வீயினும் -ஒழிந்தாலும்
என்றும் -எக் காலத்திலும்
எவ்விடத்தும் -எல்லா இடத்திலும்
உன் தொண்டர்கட்கே -தேவரீருடைய அடியார்களுக்கே
அன்புற்று இருக்கும்படி -அன்பு உடையேனாய் இருக்கும்படியாக
ஆக்கி -செய்து
என்னை-அடியேனை
அங்கு -அவ்வடியார்கள் திறத்திலே
ஆட்படுத்து -அடிமையாம்படி பண்ணி யருள வேணும்
வியாக்யானம் -
இன்புற்ற சீலத்து இராமானுச

மிகத் தண்ணியனான எனது இதயத்துள்ளே  இருப்பதை பெறாப் பேறாக கருதி  இன்பத்துடன்
எழுந்து அருளி வுள்ளமையால் -என்னிடம் உள்ள வ்யாமோஹம் வெளிப்படுகிறது
.இந்த வ்யாமோஹம் எவ்வளவு குற்றங்கள் நிறைந்து இருந்தாலும்  -அவற்றை நற்றமாக தோற்றும்படி
செய்து விடுகிறது .சர்வேஸ்வரன் சேதனர்கள் இடம்   உள்ள வ்யாமொஹத்தாலே அவர்களோடு மிகப்
புல்லிய இதயத்திலே குற்றம் தோற்றாமல் அது நற்றமாக தோன்ற எழுந்து அருளி இருப்பது போன்றது இதுவும் -என்க-
அனைவருக்கும் ஈசானன் மத்தியில் இதயத்தில் கட்டை விரல் அளவினனாய் எழுந்து அருளி உள்ளான் .
ஈச்வரனே இருப்பதால் அருவருப்பதில்லை -என்னும் உபநிஷத்தும்
தத பூத பவ்ய ஈச்வரத்வாதேவ  வாத்சல்யாதிசயாத் தேக கதாநபி தோஷான் போக்யதயா பச்யதீத்யர்த்த  -என்று
ஆகையினாலே முற்காலத்தவருக்கும் பிற்காலத்தவருக்கும் ஈச்வரனே இருப்பதனாலேயே வாத்சல்யம் மிக்கதனால்
தேஹத்தில் உள்ள தோஷங்களையும் போக்யமாகப் பார்க்கிறான் -என்று பொருள் .
ஸ்ரீ வேதாந்த தேசிகனும் -
ஔதன்வதே   மதி சத்மனி பாசாமானே ச்லாக்க்யே ச திவ்ய சதனே தமஸ  பரஸ்தாத்
அந்த களேபரமிதம் சூஷிரம் சூசூஷ்மம் கரீச கதமா தர்ண ஸ்பதம் தே -வரதராஜ பஞ்சாசத் – 21-
திருப்பாற்கடலின் கண் உள்ள பெரிய இல்லம் இலங்கிக் கொண்டு இருக்கும் போது -
பிரகிருதி மண்டலத்துக்கு அப்பால் கொண்டாடத் தக்க அப்ராக்ருதமான திரு மாளிகையும்
துலங்கிக் கொண்டு இருக்கும் போது -சரீரத்துக்கு உள்ளே மிகவும் நுண்ணிய இந்தப்
பொந்து-அத்திகிரிப் பெருமாளே -எப்படி நீ ஆதரிக்கும் இடம் ஆயிற்று -
என்று அருளிய ஸ்லோகமும் நினைவிற்கு வருகின்றன -
இறைவனும் தம் இதயத்தில் இடம் தேடி வரும்படியான ஏற்றம் வாய்ந்த எம்பெருமானார் -
தமது மென்மையை-மேன்மையை – நோக்காது -மிகத் தாழ்ந்தவனான எனது இதயத்து உள்ளே -
பதிந்து உரையும்படியாக -என்னோடு பழகினால் -அந்த சீல குணத்தை என் என்பது -என்று
வ்யாமோஹம் -அதானாலாய வாத்சல்யம் சீலம் -என்னும் குணங்களில் ஈடுபட்டு
இன்புற்ற சீலத்து இராமானுச -என்று விளிக்கிறார் .
தாம் சீரிய புருஷார்த்தத்தை பெற விண்ணப்பிக்கப் போவது வீணாகாது -பயனுறும் -என்னும்
தமது துணிபு தோன்ற இங்கனம் விளிக்கின்றார் -என்று அறிக -சீலமாவது-பெரியவன் சிறியவனோடு
வேற்றுமை தோன்றாமல் பழகுதல் -மிக்க சீலமல்லால் உள்ளாதென்நெஞ்சு- 2- என்று முதலில்
சீல குணத்தில் ஈடுபட்டவர் முடிவிலும் ஈடுபடுகிறார் .

என்றும் எவ்விடத்தும் —அங்கு ஆட்படுத்து -
தாம் அறுதி இட்டு இருக்கிற புருஷார்த்தத்தை திரு உள்ளத்திலே இறுதியாகப் படும்படி செய்து
கார்யத்தை நிறைவேற்றிக் கொள்வதற்காக நயந்து -சொல்லுவது ஓன்று உண்டு -என்கிறார் .
இரந்து உரைப்பது உண்டு -திரு சந்த விருத்தம் – 101- என்று எம்பெருமானிடம் திரு மலிசைப் பிரான்
விண்ணப்பித்தது போலே விண்ணப்பிக்கிறார் ..
எத்தனை கஷ்டம் நேர்ந்தாலும் சித்தம் சிதறாது தேவரீர் தொண்டர்கள் இடம் அன்பு மாறாமல்
அவர்களுக்கே அடிமை செய்யும்படியான நிலைமையை அடியேனுக்கு அளித்து அருள வேணும் -
என்று புருஷார்த்தத்தை வடி கட்டி அபேஷிக்கிறார் .
என்புற்று நோய் உடல் தோறும்
தோல் அளவோடு நில்லாது எலும்பைப் பற்றி நின்று வாட்டும் தாபம் -ஷயம் முதலிய
வியாதிகளுக்கு இடமான ஒவ்வொரு சரீரத்திலும் -என்றபடி -
நோயெல்லாம் பெய்ததோர் ஆக்கை -பெரிய திரு மொழி – 9-7 7- – என்றார் திரு மங்கை மன்னனும் .
நோய்களினால் நலிவு விரும் உடல் வாய்ந்த பிறப்புக்கள் தோறும் -என்றது ஆயிற்று -
தேவரீர் தொண்டர்கட்கே அன்புற்று ஆட்படுத்தப் பெறுவேன் ஆயின்
நோய்களினால் நலிவுறும் பல பிறப்புக்கள் நேரினும் நல்லதே -என்று கருத்து -
பிறந்து இறந்து எண்ணரிய -துன்புற்று வீயினும்
பிறப்பு இறப்புகளை சொன்னது ஏனைய
இருத்தல் -மாறுபடுதல்-வளர்த்தல் தேய்தல் என்னும் விகாரங்களுக்கும் உப லஷணம்.
ஆக பொருள்களுக்கு உள்ள ஆறு விகாரங்களும் கூறப் பட்டன .ஆகின்றன .
இனி அவஸ்தாசப்தகம் எனப்படும்
கர்ப்பம் ஜன்மம்  .பால்யம் யவ்வனம் வார்த்தகம் மரணம் நரகம் என்னும் இவைகளைக்
கூறப்பட்டனவாகக் கொள்ளலுமாம் .
இந்த விகாரங்களுக்கு உள்ளாவதோடு எண்ணற்கு அரிய துன்பங்களால் தாக்கப்பட்டு படு
நாசத்துக்கு உள்ளாக்கும் நிலை ஏற்படினும் ஏற்படுக -தேவரீர் தொண்டர்கட்கே அன்பனாய்
அடிமை யாக்கப் பெறின் அவைகளும் ஏற்கத் தக்கனவே -என்கிறார் .
இறத்தல் சரீரத்திற்கு நேருவது

வீதல் ஆத்மாவுக்கு நேரிடும் உழலுதலாகிற படு நாசத்தை கூறுகிறது -என்று வேற்றுமை அறிக
-.நான் பிறப்பு இறப்பு வேண்டாம் .துன்புற்று வீதல் ஆகாது என்று தேவரீர் இடம் விண்ணப்பிக்கிறேன்
அல்லேன் -எத்தகைய நிலை ஏற்படினும் தேவரீர் தொண்டர்கட்கே அடிமை செய்யும் படி அருள் புரிய
வேணும் -என்று விண்ணப்பிக்கிறேன் என்றார் ஆயிற்று -
பிராணன் பிரியும் போது கபம் தொண்டையை அடைக்கும் காலத்தும் -நின் கழல் எய்யா தேத்த அருள்
செய் எனக்கே  -திருவாய் மொழி -2 9-3 – என்று நம் ஆழ்வார் பிரார்தித்ததை இங்கு நினைவு கூர்க–
எம்பெருமானார் தொண்டர்கட்கே ஆட்பட்டோருக்கு – உடல் தோறும் பிறந்து இறந்து
துன்புற்று வீதல் நேரவே மாட்டா -நேரினும் ஆட்படும் இன்பத்தை நோக்க அவைகள் இருந்த இடம் தெரியாமல்
மறைந்து ஒளியும் என்க -
என்றும் எவ்விடத்தும் -
இந்த காலம் இந்த இடம் என்கிற வரையறை இன்றி  ஆட்படுத்தப்பட வேணும் -என்க
உன் தொண்டர்கட்கே
இன்னார் இணையார் என்று இல்லை -
தேவரீர் தொண்டர்களாய் இருத்தலே வேண்டுவது
தேவரீருக்கு பிரியும் தொண்டினையே குறிக் கோளாக கொண்டவர்களுக்கே என்னை
ஆட்படுத்த வேணும் . அன்புற்று இருக்கும் படி -

அங்கனம் ஆட்படுதல் நிலை நின்று முதிர்ந்த அன்பினால் ஆயதாய் இருத்தல் வேண்டும் .
என்னை யாக்கி அங்கு ஆட்படுத்து -
அன்புடையவனாய் இருக்கும்படியும் செய்ய வேணும் -
ஆட்செய்யும்படியாகவும் பண்ண வேணும்
இரண்டும் வேண்டிப் பெற வேண்டிய புருஷார்த்தங்கள் ஆகும் எனக்கு -என்பது கருத்து -
அன்பின் பயனாய் அடிமை தானே அமையாதோ-எனின் -
இவன் அடிமைசெய்திடுக -என்று தேவரீர் இரங்கி தந்ததாய் இருத்தல் வேண்டும் என்கிறார் -
உன் அடியார்க்கு ஆட்படுத்தாய் -திரு பள்ளி எழுச்சி – 10- என்னும் தொண்டர் அடிப் பொடியார்
திருவாக்கினை இங்கு நினைவு கூர்க -
தொண்டர்கட்கே –ஆட்படுத்து -
உனக்கே  நாமாட் செய்வோம் -திருப்பாவை – 29- என்று ஆண்டாளும்
தனக்கேயாக எனைக் கொள்ளுமீதே -திருவாய் மொழி -2 -9 -4 – என்று நம் ஆழ்வாரும்
போலப் புருஷார்த்தத்தை நிஷ்கர்ஷித்துத் -தொண்டர்கட்கே ஆட்படுத்து -என்கிறார் .
முன்னைய பாசுரங்களில் முன்னிலையாகப் பேசி வந்த நம் ஆழ்வார்
புருஷார்த்தத்தை நிஷ்கர்ஷிக்கும் போது மட்டும் எம்பெருமான் திரு முகத்தை நோக்கி
முன்னிலையில் கூறாது -தனக்கேயாக -என்றது -
முகத்தை நோக்கில் புருஷார்த்தத்தில் கொண்ட துணிவு அவ் அழகினால் குலைவுறும்
என்று கவிழ்ந்து இருந்தமையினால் என்று ரசமாக பணிப்பர் ஆச்சார்யர்கள் -
ஆண்டாள் அங்கன் அன்றிப் புருஷார்த்தத்தை நிஷ்கர்ஷிக்கும் போது அதனில் ஊன்றி
நிற்பவள் ஆதலின் -புருஷார்த்தத்தில் தான் கொண்ட துணிவு குலைவுறுமோ என்னும்
அச்சம் ஏற்பட வழி இல்லாமையால் -கோவிந்தன் முகத்தை நோக்கி -
உனக்கே நாம் ஆட்செய்வோம் -என்று நிஷ்கர்ஷம் செய்து அருளினாள் -
அமுதனாரோ -பிரதம பர்வத்தில் ஆண்டாள் நிஷ்கர்ஷித்தது போல சரம பர்வத்தில் எம்பெருமானார்
திரு முகத்தை நோக்கி -உன் தொண்டர்கட்கே ஆட்படுத்து -என்று நிஷ்கர்ஷிக்கிறார் .
தொண்டர்கட்கே அன்பும் -ஆட்படுதலும் உபயோகப் படுவனவாய் அமைய வேண்டும் .
தொண்டர்கட்கும் பிறர்க்குமாக ஒண்ணாது
தொண்டர் கட்கே யாக வேணும்
தொண்டர்கட்கும் எனக்குமாக ஒண்ணாது
தொண்டர்கட்கே யாக வேணும் என்பது அமுதனார் செய்யும் புருஷார்த்த நிஷ்கர்ஷமாகும் .
————————————————————————————————————————

அடியேன் கேள்வி ஞானத்தினால் ஜல்ப்பித்தது

ஷட் பாவ விகாரம்/அஸ்தி பிறக்கிறது மாறுதல் வளர்ந்து தேய்ந்து  முடிதல்/

சம்சார சேற்றில் அழுந்தி சுக துக்கம் ஆத்மா அனுபவிக்கிறது/

அநிஷ்டம் இஷ்டம் மாறும் எடுத்து கொண்ட சரீரம் படி

/ஏழு  அவஸ்தை –கற்ப ஜன்ம பால்யம் யௌவனம்…மூப்பு மரண நரகம்

-ஏழு எருதுகள் கொம்பு தான் இரட்டை கர்ம ஒவ் ஒன்றிலும்

-முறித்தால்- நப் பின்னை திரு கல்யாணம் போல ஜீவாத்மாவை கொள்கிறான் /

/தலை குப்புற சம்சாரத்தில் விழுகிறான்ஞானம் தொலைத்து சடம் வாயு மூடி கொண்டு

/கரு விருத்த குழி நீத்த பின்- ஒரு குழி விட்டு வேறு குழி விழுகிறோம்

/அடியார்க்கு என்னை ஆட் படுத்தாய்-தொண்டர் அடி பொடி ஆழ்வார் கேட்டதற்கு

திரு பாண் ஆழ்வாருக்கு அடியார்க்கு என்னை ஆட் படுத்த விமலன்-ஒருவர் தானே ஆழ்வார்கள்

/அது போல ஸ்வாமி அடியார்கள் இடம் ஆட படுத்த வேண்டுகிறார்

-பிரகலாதனும் வரம் கேட்காத வரம் கொள்வான் அன்று

-குற்றேவல் கொள்ள வேண்டும்/என்பிலாத இழி பிறவி எய்தினாலும் நின் கண் அன்பு மாறாமல் வேண்டும் என்றான்/

எறும்பி  அப்பா  வரவர முனி சம்பந்திகளின் சம்பந்தம் வேண்டும் என்றார்
/ஆழ்வாரும் அடியார் அடியார்-ஏழு தடவை பின் அடியவன்
கள்ளார்  -குறையால் பிரான் அடி கீழ் இரண்டாம் பாசுரம்/
 இன்புற்ற சீலத்து இராமனுசன்//மிக்க சீலம் அல்லால் அங்கும் சொல்லி
/ஆண்டாலளும்   பரமன் அடி பாடி ஆரம்பித்து அடியே போற்றி முடித்தாள்-அடி விடாத சப்ராதயம்
/ஆக்கு அங்கு ஆட படுத்து /கைங்கர்யமும் பண்ண வை என்கிறார் இரண்டும்–மனசாலும் கா யிக   வியாபாரமும் /
எம்பெருமானார் உடைய திரு முகத்தை பார்த்து விண்ணப்பம் செய்கிறார் /அடியேன் செய்யும் விண்ணப்பமே
-ஆரம்பத்தில் ஆழ்வார் சொல்ல இறுதியில் முகில் வண்ணன் அடி சேர்த்து கொண்டான் எல்லா பிர பந்தங்களும் பெற்று கொண்டு
/ இங்கு ஸ்வாமி இடம் சொன்னதும் முடித்து கொடுத்தார்
/சீலம் ராமனுக்கு பட்டர்-இன்புற்ற சீலம்- ஆனந்தத்துடன்
/வன்னானுக்கும் செருப்பு தைகிரவனுக்கும் தயிர் விர்கிறவள் ஊமை- பிரசித்தம்
-அமுதனார் தன உள்ளம் வந்ததையே சீலம் என்கிறார் /
இதயத்தின் உள்ளே வந்தது/ இன்பம்- புகுந்து ஆனந்தம் அடைந்தார் .இது கிடைக்க பெற்றதே என்று மகிழ்ந்தாராம்
 /வேங்கடம் வந்து அவன் மகிழ்ந்தது போல /பெறா பேறாக நினைந்து கொண்டாராம் -ஆனந்த நிர்பரராய் இருக்கிற ஸ்வாமி /
தோஷ போக்யத்வம் -வாமனன் சீலன் இராமனுசன் /சீலம் இருப்பதால் தான்-இன்புற்ற சீலத்து ராமாநுச  சொல்லுவது ஓன்று உண்டு/
 அம்பரமே தண்ணீரே சோறே  சொல்லி  ஆண்டாள் கண்ணனை கேட்டாளே
/சொல்வது ஓன்று உண்டு சொல்லி உடனே சொன்னார்/ ஆண்டாள்-யாம் வந்த காரியம் ஆராய்ந்து அருள்
 -அசமயத்தில் சொல்லும் அசடு அல்லள்-பரதன் போல சிஷ்யன் தாசன் ஏதாவது வைத்து கொள் திரும்பி வா என்றான்
/கைங்கர்ய பிரார்த்தனை சரணா கதி பண்ணிய பின்பு தானே கறவை கள்   பாசுரத்தில்
/ எல்லீரும் மோட்ஷம் பெற்றால் வீடில் இடம் இல்லை பல நீ காட்டி படுப்பான்
-பிரதி பர்வத்தில் அவனை பரி பக்குவமாக ஆக்கி பின்பு தான் காரியம்
/இரந்து உரைப்பது ஓன்று உண்டு/ஐயார் கண்டம் அடைக்கிலும் நின் கழல் எய்யாது ஏத்த –திரு வாய் மொழி-2-9-3 என்னுமா போல
 ,கபம் அடைத்தாலும் -வாதம் பித்தம் கபம் மூன்றும் சேர்ந்து -என்புற்ற  நோய்-உடல் -வியாதிகளுக்கு பாஜனமான சரீரங்கள் தோறும்
- தேவ திர்யக்  ஜங்கம யோனிகள் தோறும் -ஜனிப்பதும் மரிப்பதுமாய் ,அசந்கேயமாய் துக்கங்களை அனுபவித்து முடியிலும்
,சர்வ காலத்திலும் சர்வ தேசத்திலும்,,தேவரீருக்கு அனந்யார்கராய் இருக்கும் அவர்களுக்கே
/ஏ காரம்-/மாம் ஏக -தானும் பிறரும் ஆன நிலையை குலைத்தான்-
சர்வ தரமான்-அவனே உபாயம்- /தானும் இவனும் ஆன நிலையை குலைத்தான் இங்கு
-இங்கு ஒருவனையே–செய்தது நான் என்று ச்வீகாரத்தில் உபாய புத்தி கூடாது-அது அஹங்கார ஜனகமாய் இருக்குமே
 நான் பற்று வித்து கொண்டேன்-என்கிறான்/
உள்ளுக்குள் இருக்கும் விரோதி இதில் தவிர்கிறான்
/தனக்கே ஆக எனை கொள்ளும் ஈதே /இங்கு பிராப்யத்துக்கு -உனக்கே ஆட் செய்ய /

அன்பன் -அனைவருக்கும் அவன்

/ ஸ்ரீவைஷ்ணவர்களுக்கு அன்பன் ஆழ்வார்/

மதுரகவி ஆழ்வார் ஆழ்வாருக்கு

/கடல் சூழ்ந்த மண் உலகம் வாழ என்கிறோம்

/அன்பு உற்று -அவ்விவசார பக்தி -அடிமை ஆகும்பண்ணும்படி ஞானம் கொடுத்து -இன்பு-சுகம் /

அநந்த கிலேச பாஜனம்-சரீரம்

நித்ய பிரளம்-நாம் மரிப்பது

/நைமித்திக  பிரளயம்-மூன்று லோகம் முடிவதால்

/பிராக்ருத பிரளயம்/அதியந்திக்க பிரளயம்-நாம் முக்தர் ஆவது/

/கிரய விக்ரயம் -அசித் போல பாரதந்த்ர்யம்-அடிமை கொள்வது

/எம் தம்மை விற்கவும் பெறுவார்களே- கேசவன் வாங்கலையோ/கண்ணன் வாங்கலையோ/

/செல்ல பிள்ளைக்கு பிதா-அப்பனுக்கு சங்கு  ஆழி அளித்து -சங்கு அடையாளம் திருந்த கண்டேன்-ஆழ்வார்

/திரு குருங்குடி நம்பிக்கி ஸ்ரீ பாஷ்யம் அளித்தும்-வட்ட பாறை-வடுகா-வைஷ்ணவ நம்பி-கர்ப கிரகத்தில் ஆசனம் இன்றும்-

ஸ்ரீ பாஷ்யத்தின் செழுமிய பொருளை அருளினார்

பக்தியாலே மோஷம் ஜகத் காரணன் -விரோதம் தவிர்த்து /உபாசனமமே உபாயம்,கைங்கர்யமே பிராப்யம்/

சமுத்திர ராஜன் இடம் விழுந்து பலிக்க வில்லை /மர்மம் தெரிவித்தார் தத்வ தரிசினி வசனம்

/ஆற்ற படைத்தான் மகனே-செல்ல பிள்ளை-வள்ளல் பெரும் பசுக்கள்-

ராமனின் சர வர்ஷம் போல-பெரிய திருமலை நம்பி -திருவேங்கடத்தான்-நடாதூர் அம்மாள்- தேவ பிரான் /என்றும் கொள்ளலாம்

/கோவில் பிள்ளாய் இங்கே போதராய்

/தாழ்ச்சியை மதியாது -உள்ளத்தை வேண்டி-என்னை  அவ் அருவாக எண்ணி-இன்புற்ற சீலம்-

இவர் உடைய சீலம் அமுதனாருக்கு வெளிட்டு பிரகாசித்தது

/சர்வ குஹ்ய தமம் கீதாசார்யன்  இறுதியில் அருளியது போல-

இப் பொழுது செய்த விண்ணப்பம்-அமுதனார் இங்கு அருளுகிறார்-

பக்தி ஆசை பிரேமம் எல்லாம் இது வரை சொல்லி-பிராதிகிறார் சேஷ பூதனின் அபெஷிதம்/

அங்கு உபதேசம் விதி இங்கு விண்ணப்பம்  பிரார்த்தனை

/நானே நாநாவித நரகம் புகும் பாபம் பண்ணி ஆத்ம நாசம் உண்டாகி

– கர்ம பலன் அனுபவிக்க-நோய் எல்லாம் புகுவதோர் ஆக்கை பெற்று

/பல் பல் யோனிகள்-ஜன்ம பரம்பரை/மரம் சுவர் மதிள்–  மருமைக்கே வெறுமை பூண்டு

அறம் சுவராகிய அரங்கனுக்கு ஆட் செய்யாது இருக்கிறீர்களே

/கற்ப ஜன்ம –ஏழுக்கும் உபலஷனம்/

ஆத்மா வீயினும்–தாழ்ந்து போகும் சரீரம் தான் அழியும் ஆத்மாவுக்கு  -சொரூப நாசம்/பிறி  கதிர் படாத படி அனுபவித்தாலும்-

/சீலத்து ராமானுச-போற்ற அரும்-என்றும் -எவ் விடத்தும்-உன் தொண்டர்கட்க்கே-உன்-பந்த மோஷங்கள் இரண்டுக்கும் ஹேது அவன்

-உமக்கே அற்று தீர்ந்து -அயோக/அந்ய யோக

/விவசெதம் ராமன் வில்லாளியே ராமனே வில்லாளி போல

/உனக்கே நாம் ஆட் செய்வோம்-ஆண்டாள் நேராகா சொல்ல /தனகேயாக எனை கொள்ளும் ஈதே எனக்கே கண்ணனை நான் கொள்ளும் சிறப்பே

-நேராக சொல்லவில்லை-பயம்-கைங்கர்யம் பண்ண முடியாது அழகில் தோற்று-உன் தொண்டர்கட்க்கே அன்புற்று இருக்கும் படி

/யார் எனக்கு நின் பாதமேசரணாக  தந்து ஒழிந்தாய்-ஆழ்வார்

/தமேவ சரணம் விரஜெது-பிரதம பர்வத்தில்

–தேவு மற்று அறியேன்/ சரணாகதி அருளியவன் தாளே அரணாக மன்னும் அது

/பிரேம யுக்தனாய் -அன்பு-ஆக்கி ஆட் படுத்து என்று பிரார்த்திக்கிறார்–

———————————————————————————————————————————

திருமலை நல்லான் சக்கரவர்த்தி ஸ்ரீ ராம கிருஷ்ண ஐயங்கார் திருவடிகளே சரணம் .

பிள்ளை லோகம் ஜீயர் திருவடிகளே சரணம் .

திருவரங்கத் தமுதனார் திருவடிகளே சரணம் .

ஆழ்வார் எம்பெருமானார் ஜீயர் திருவடிகளே சரணம்..

அமுத விருந்து -இராமானுஜ நூற்றந்தாதி வியாக்யானம்–106-இருப்பிடம் வைகுந்தம் வேங்கடம் மாலிரும் சோலை -இத்யாதி

November 3, 2012
பெரிய ஜீயர் அருளிய உரை
நூற்றாறாம் பாட்டு -அவதாரிகை -
இப்படி இவர் தமக்கு -தம் பாக்கள் உண்டான அதி மாத்திர ப்ராவண்யத்தை   கண்டு -
எம்பெருமானார் -இவர் திரு உள்ளத்தை மிகவும் விரும்பி யருள -
அத்தைக் கண்டு உகந்து அருளிச்
செய்கிறார் .
இருப்பிடம் வைகுந்தம் வேங்கடம் மாலிரும் சோலை யென்னும்
பொருப்பிடம் மாயனுக்கென்பர் நல்லோர் -அவை தன்னொடும் வந்
திருப்பிடம் மாய  னிராமானுசன்     மனத்துன்றவன் வந்
திருப்பிடம் என் தனி  தயத்துள்ளே தனக்கின்புறவே – – 106- -
வியாக்யானம்-
ஸ்வரூப ரூப குண விபூதிகளால் – ஆச்சர்ய பூதனான சர்வேச்வரனுக்கு வச்தவ்ய தேசம்
ஸ்ரீ வைகுண்டமும் -வடக்குத் திரு மலையும் -திரு மால் இரும் சோலை என்று பிரசித்தமான -திருமலை யாகிற -
ஸ்த்தலமுமாக-வைகுந்தம் கோயில் கொண்ட -திருவாய் மொழி – 8-6 5- வேங்கடம் கோயில் கொண்டு -திருவாய்
மொழி – 2-1 7- அழகர் தம் கோயில் -திருவாய்மொழி – -2 9-3 – என்று சொல்லா நிற்பவர்கள்
பகவத் தத்வத்தை சாஷாத் கரித்து இருக்கிற    விலஷணரானவர்கள் –
அப்படி பட்டு இருந்துள்ள சர்வேஸ்வரன் -அழகிய பாற்கடலோடும் -பெரிய திருமொழி 5-2 10– என்கிறபடியே
அந்த ஸ்த்தலங்கள் தன்னோடே  கூட வந்து எழுந்து அருளி இருக்கிற ஸ்த்தலம்
என்னுடைய ஹ்ருதயத்துக்குள்ளே -
————————————————————————————————————————————-
பிள்ளை லோகம் ஜீயர் அருளிய உரை -

அவதாரிகை -திருவடிகளை ஆஸ்ரயித்த மகாத்மாக்கள் -அவர் தம்முடைய குண அனுபவ ஜனித
ஹர்ஷ பிரகர்ஷத்தாலே  களித்து சசம்ப்ர்ம ந்ர்த்தம் பண்ணும் இடம் தமக்கு வாசஸ்தானம் என்று கீழ்ப்
பாட்டில் அருளிச் செய்து -இப்பாட்டிலே -வேத -தத் உப பிரமனாதிகளாலே பரிசீலனத்தை பண்ணி இருக்குமவர்கள்
சர்வேஸ்வரனுக்கு உகந்து அருளின நிலங்களாக சொல்லுகிற -ஸ்ரீ வைகுண்டம் வட திருமலை    தென் திருமலை
தொடக்கமான திவ்ய தேசங்களோடு கூட எம்பெருமானாருடைய திரு உள்ளத்திலே அவன் மிக விரும்பி
வர்த்திக்குமா போலே –இப்போது -அந்த திவ்ய தேசங்களோடும் – அந்ததிவ்ய தேசங்களுக்கு நிர்வாஹனான
சர்வேச்வரனுடனும் கூட வந்து எம்பெருமானார் தாமும் நிரதிசய சுகமாக எழுது அருளி இருக்கிற ஸ்தலம்
தம்முடைய திரு உள்ளம் என்று அனுசந்தித்து பிரீதர் ஆகிறார் -
வியாக்யானம்-வைகுந்தம் -அவ்யாஹதளம் கல்பம் வஸ்து லஷ்மி தரம் விது -என்கிறபடியே சமஸ்த சங்கல்ப்பங்களும்
மாறாதே செல்லுக்கைக்கு உடலான தேசமாய் -நலமந்த மில்லதோர் நாடு -என்று ஸ்லாக்கிக்கப் படுமதான
ஸ்ரீ வைகுண்டமும் -அன்றிக்கே -தர்ம பூத ஞானத்துக்கு திரோதானம் இல்லாத  தேசம் என்னுதல் -
வேங்கடம் -கண்ணாவான் என்றும் மண்ணோர் விண்ணோர்க்கு தண்ணார் வேம்கட விண்ணோர் வெற்பு -என்றும்
பரன் சென்று சேர்  திரு வேங்கட மா மலை -என்றும் சொல்லுகிறபடியே -இரண்டு பிரஜையை பெற்ற
மாதாவானவள் இருவருக்கும் முலை கொடுக்க பாங்காக நடுவே கிடைக்குமா போலே –நித்ய சூரிகளுக்கும்
நித்ய சம்சாரிகளுக்கும் ஒக்க முகம் கொடுக்கைக்காக -அவன் நின்று அருளின திரு மலையும் மாலிரும் சோலை என்னும் பொருப்பிடம் -புயல் மழை வண்ணர் புரிந்துறை கோயில் -என்றும் -

வலம் செய்யும் வானோர் மாலிரும் சோலை -என்றும் -கிளர் ஒளி சேர் கீழ் உரைத்த பேறு கிடைக்க
வளர் ஒளி மால் சோலை மழை -என்றும் சொல்லுகிறபடியே -திருமால் இரும் சோலை என்னும்
பேரை உடைத்தாய் -ஆழ்வார் பிராரத்து அருளின படியே உகந்து வர்திக்கைக்கு ஏகாந்த ஸ்தலம்
என்று அவன் விருப்பத்தோடு வர்த்திக்கிற தென் திருமலை ஆகிய ஸ்தலமும் -பொருப்பு -பர்வதம்
இருப்பிடம் -ஆவாஸ ஸ்தானம் -மாயனுக்கு -யதோ வாசோ நிவர்த்தந்தே அப்ராப்ய மனஸா சஹா -என்றும்
நமே விதுஸ் ஸூ ர கணா-என்றும் -பிரபவன்ன மகர்ஷய  -என்றும் -யவர்க்கும் சிந்தைக்கும் கோசரம் அல்லன் -
என்றும் சொல்லுகிற படியே அசிந்த்ய ஸ்வபாவனாய்-ததை ஷத பஹூச்யாம் பிரஜாயேயேதி-என்றும்
தான் ஒரு உருவாய் தனி வித்தாய் -என்றும் -சொல்லுகிறபடியே சர்வ காரண பூதனாய் -ஸ்வரூப ரூப
குண விபூதிகளால் ஆச்சர்ய பூதனான சர்வேஸ்வரனுக்கு -நல்லோர் -மகாத்மா ந சதுமாம் பார்த்த
தைவீம் ப்ரகர்தி மாஸ்திதா -பஜன்த்ய நன்ய மனசொஜ்ஞாத்வா பூதாதி மவ்யயம் -என்கிறபடியே பரா வரதத்வயா
தாத்ம்ய விதக்ரே ஸ்ரரான மக ரிஷிகள் -என்பர் -சொல்லுவார்கள் -வைகுண்டேது  பார் லோகே  ஸ்ரீ யா சார்த்தம்
ஜகத்பதி -ஆச்தே விஷ்ணுர சிந்த்யா த்மா பக்தைர்    பாகவதஸ் சஹா -இத்யாதியாலே பிரதிபாதிப்பர் -என்றபடி
அன்றிக்கே -நல்லோர் -மயர்வற மதி நலம் அருளப் பெற்ற ஆழ்வார்கள் அருளிச் செய்வார்கள் என்றுமாம் -
அயர்வறும் அமரர்கள் அதிபதி -என்றும் -திரு மால் வைகுந்தம் என்றும் -தெண்ணல் அருவி  மணி பொன் முத்து

அலைக்கும் திரு வேம்கடத்தான் -என்றும் -வளர் ஒளி மாயோன் மருவிய கோயில்  வளர் இளம் பொழில் சூழ்
மால் இரும் சோலை -என்றும் -விண் தோய் சிகரத் திருவேங்கடம் -என்றும் -சீராரும் மால் இரும் சோலை -என்றும் -
வேங்கடத்து மாயோன் -என்றும் -விரை திரை நீர் வேங்கடம் -என்றும் -மங்குல் தோய் சென்னி வட வேங்கடத்தான் -என்றும் -
வெற்பு என்று இரும் சோலை வேங்கடம் -என்றும் இத்யாதிகளாலே அருளிச் செய்வார்கள் -என்றபடி -
அவை தன்னொடும் -அந்த வைகுண்டம் வேங்கடம் மால் இரும் சோலை தொடக்கமான திவ்ய தேசங்களோடு கூட
வந்து -அழகிய பாற்கடலோடும் -என்கிறபடியே அந்த திவ்ய தேசங்களில் -அவரைப் பெறுகைக்கும்
ஜகத் ரஷணம் பண்ணுகைக்கும் -உறுப்பாகையாலே அந்த கிருதக்ஜ்ஜையாலும் தனக்கு பிராப்யரான
இவர் தம்முடைய ப்ரீதி விஷயங்கள் ஆகையாலும்   -அவற்றை பிரிய மாட்டாதே -அந்த திவ்ய தேசங்களோடு கூடே தானே  வந்து -
மாயன் -சுவையன் என்னும்படி நிரதிசய போக்யனான சர்வேஸ்வரனுக்கு – ஜ்ஞாநீத்வாத் மைவமே மதம் -என்று
அவன் தானே சொல்லும்படி -தாரகராய் இருக்குமவர் -அன்றிக்கே -ஏன் நின்ற யோனியுமாய் பிறந்தாய் -என்கிறபடி
சர்வேஸ்வரன் தானே வந்து உபகரித்து -படாதன பட்டு -உபதேசித்தாலும் திருந்தாத ப்ராக்ருத ஜனங்களை எல்லாம்
அனாயாசேன திருத்திப் பணி கொண்ட ஆச்சர்ய பூதர் -என்னுதல் -இராமானுசன் -இப்படிப் பட்ட எம்பெருமானாருடைய -
மனத்து -திரு உள்ளத்திலே வாசஸ்தானமாக எழுந்து அருளி இருந்தார் -என்றபடி -இன்று-அடியேனை
அந்தரங்கராக கைக் கொண்ட இப்போது -என் தன் இதயத்து உள்ளே – தம்முடைய திரு உள்ளம் போல் பக்தி ரச
சந்துஷிதமாய் -நிச்ச்சலமாய் – விஷய விரக்தமாய் -இருக்காய் அன்றிக்கே -கஷ்கமாய் -சஞ்சலமாய் -விஷய சங்கியான -
என்னுடைய ஹ்ருதயத்திலே -தனக்கு இன்புறவே -அந்த எம்பெருமானார் தமக்கு -யமைவைஷ வர்நுந்தேதேலப்ய –   என்னும்படி நிரவதிக பிரீதி யோடு

எழுந்து அருளி இருக்கும் இடம் –காமினி உடம்பில் அழுக்கை காமுகன் உகக்குமா போலே என் பாக்கள்
வ்யாமோஹத்தாலே என் ஹ்ர்தயத்தை விட்டு மற்று ஒன்றை விரும்பார் என்றபடி -உச்சி உள்ளே நிற்கும் -
என்னும் படி சர்வேஸ்வரன் ஆழ்வார் திரு முடிக்கு அவ்வருகு போக்கு இல்லை என்று அங்கே தானே
நின்றால் போலே எம்பெருமானாரும் இவர் திரு உள்ளத்துக்கு அவ்வருகே போக்கு ஓன்று இல்லை என்று திரு உள்ளமாய் -
அங்கே தான் ஸ்தாவர பிரதிஷ்டையாக எழுந்து அருளி இருந்தார் காணும் -
——————————————————————————————————————————–

அமுது விருந்து -

அவதாரிகை -

இப்படித் தம்பால் எல்லை கடந்த ஈடுபாட்டினை கண்ட எம்பெருமானார் -
அமுதனாருடைய திரு உள்ளத்தை மிகவும் விரும்பி யருள -அதனை நோக்கி -
அக மகிழ்ந்து அருளிச் செய்கிறார் .
பத உரை -
நல்லோர் -நல்லவர்
மாயவனுக்கு -ஆச்சர்யப் படும் தன்மை வாய்ந்தவனான சர்வேச்வரனுக்கு
இருப்பிடம்-குடி இருக்கும் இடம்
வைகுந்தம் -ஸ்ரீ வைகுண்டமும்
வேங்கடம் -திரு வேங்கடமும்
மால் இரும் சோலை -திரு மால் இரும் சோலை
யென்னும் -என்று உலகினரால் வழங்கப்படும்
பொருப்பு இடம் -திருமலையாகிற இடமும்
என்பர் -என்று சொல்வார்கள்
நாயன் -அந்த ஆச்சர்யப் படத்தக்க சர்வேஸ்வரன்
அவை தன்னொடும் -அந்த இடங்களோடு கூட
வந்து -எழுந்து அருளி
இருப்பிடம் -குடி கொண்ட இடம்
இராமானுசன் மனத்து -எம்பெருமானார் திரு உள்ளத்திலே
அவன் -அந்த எம்பெருமானார்
இன்று -இப்பொழுது
வந்து -எழுந்து அருளி
தனக்கு இன்புற -தமக்கு இன்பம் உண்டாக
இருப்பிடம் -வசிக்கும் இடம்
என் தன் இதயத்து உள்ளே -என்னுடைய இதயத்துக்கு உள்ளேயாம் .
வியாக்யானம் -
இருப்பிடம் –என்பர் நல்லோர் -
எம்பெருமான் சாந்நித்யம் கொண்டு அருளும் மூன்று திவ்ய ஸ்தலங்கள்  இங்கே பேசப்படுகின்றன .-
முதலாவதாகப் பேசப்படுவது ஸ்ரீ வைகுண்டம் .இது பிரகிருதி மண்டலத்துக்கு அப்பால் உள்ளது .
முக்தி பெற்றோர் போய்ச் சேரும் இடமானது .-வைகுண்டம் என்பதுவடமொழி பெயர் -
வி குண்டருடைய இடம் வைகுண்டம் -விகுண்டர் -மழுங்காத ஞானம் உடையவர்களான நித்ய சூரிகள் -
இவர்களுடைய இடம் ஆதலின் வைகுண்டம் -என்ப-
அடியார் நிலாகின்ற வைகுந்தம் -திரு விருத்தம் -என்பர் நம் ஆழ்வார் .
வைகுண்ட நாடு அவர்கள் உடையதாய் இருத்தல் பற்றியே நித்ய சூரிகள்
விண்ணாட்டவர்-எனப்படுகின்றனர் மாயன் இந்த வைகுந்தத்திலே நித்ய சூரிகள் கண் வட்டத்திலே
இருந்து தன்னை மேவினவர்களுக்கு வீவில் இன்பம் தந்து கொண்டு இருக்கிறான் .
இரண்டாவதாக பேசப்படுவது வேங்கடம்
நித்ய சூரிகளிடையே விளங்கா நிற்கும் மாயன் -சம்சாரிகளையும் விடமாட்டாத
வாத்சல்யத்தாலே -அங்கு நின்று வந்து இறங்கிய இடம் வேங்கடம் .
விண்ணவர் கோன் விரையார் பொழில் வேங்கடவன் -என்றார் பாண் பெருமாள் .
நித்ய சூரிகளுக்கும் சம்சாரிகளுக்கும்  ஒக்க அருள் புரியும் நோக்கத்துடன் இரண்டு
குழந்தைகளுக்கு இடையே கிடந்தது பாலூட்டும் தாய் போலே -தரையிலும் இறங்காமல் -
விண்ணகத்திலும் தங்காமல் -இடையே வேங்கடம் எனப்படும் வடமா மலையின் உச்சியாய்
விளங்குகிறான் அம்மாயன் -வானோர்க்கும் மண்ணோர்க்கும் வைப்பு -என்றும்
கண்ணாவான் என்றும் மண்ணோர் விண்ணோர் க்குத் தண்ணார் வேங்கட விண்ணோர்
 வெற்பனே -திருவாய் மொழி -1 8- 3- என்றும் இருவருக்கும் பொதுவாக கூறப்பட்டமை நோக்குக -
வைகுந்தத்தின் நின்றும் திரு வேங்கடத்துக்கு வந்து தன்னை அடைந்தார் திறத்து தன் வாத்சல்யத்தை
காட்டி -கொண்டு இருக்கும் -அம் மாயன் -உகப்பின் மிகுதியால் சரண் அடையாதவர் இடத்தும்
வ்யாமோஹம் வாய்ந்தவனாய் -வலுவிலே பிடித்து இழுத்து ஆட் கொள்ள வேண்டும் யென்னும் கருத்துடன் -
திரு மால் இரும் சோலையில் கோயில் கொண்டான் -மலயத்வஜ பாண்டியன் கங்கை நீராடப் போகும் போது -
தானே அவனை வலுவில் இழுத்து -நூபுர கங்கையிலே நீராட செய்து -தன்பால் ஈடுபடும்படி செய்ததாக
சொல்லப் படுவதில் இருந்து இவ் உண்மையை  உணரலாம் ..
தென்னன் திரு மால் இரும் சோலை  -திருவாய் மொழி – 10-7 3- -என்று நம் ஆழ்வாரும்
தென்னன் கொண்டாடும் தென் திரு மால் இரும் சோலையே -பெரியாழ்வார் திருமொழி – 4-2 7- என்று
பெரியாழ்வாரும் இந்த பாண்டியனைப் பற்றி குறிப்பிட்டு உள்ளார்கள் -கூரத் ஆழ்வான் –  இந்த
பாண்டியன் விருத்தாந்தத்தை சிறிது விளக்கமாக அருளிச் செய்கிறார்
இதமிமே ஸ்ருணுமோ மலயத்த்வஜம் ந்ருபமிஹா ச்வயமேவஹி சுந்தர சரண சாத்க்ருதவாநிதி
தத்வயம் வனகிரீச்வர ஜாதமநோரதா -சுந்தர பாஹூஸ்தவம் -125 -எனபது அவர் திரு வாக்கு
திரு மால் இரும்சோலைக்கு ஈஸ்வரனாகிய அழகரே – மலயத்த்வஜா பாண்டியனை  தானாகவே இங்கே
திருவடிக்கு ஆளாக்கி கொண்ட விருத்தாந்தத்தை நாங்களும் கேள்விப் படுகிறோம் -ஆகையினால் எங்கள்
விருப்பம் அந்த முறையில் நிறை வேறப் பெற்றவர்களாக ஆகி விட்டோம் -
இந்த பாண்டியன் வரலாற்றினாலே உயிர் இனங்களை உறு துயரினின்றும் தானாகவே காப்பதற்கு
என்றே எம்பெருமான் மிக்க அன்புடன் இங்கே எழுந்து அருளி இருக்கிறான் எனபது புலனாகும் .
இங்கு -மன்பதை மறுக்கத் துன்பம் களைவோன் அன்புதுமேயே யிரும் குன்றத்து இருந்தான்  -பரிபாடல் -15 51- 52- -
யென்னும் பரிபாடலும் -மால் இரும் சோலை தன்னைக் கருதி உறைகின்ற கார்க்கடல் வண்ணன் அம்மான் தன்னை -யென்னும்
பெரியாழ்வார் திருமொழி யும் -4 2-11 –காணத் தக்கன -
திரு மால் இரும் சோலை யென்னும் பெயர் அழகார்ந்ததும் -சோலைகள் நிறைந்துதுமான
மாலின் -அடியாரிடம் வ்யாமோஹம் கொண்டவனின் -பெருமை வாய்ந்த மலை யென்னும் பொருள் கொண்டது .
திரு மால் இரும் சோலை மலை யென்னும் இப் பெயரே தனி இனிமை வாய்ந்தது -
அதன் மகிமை நாடு எங்கும் பரவியது -விரும்பும்பயனைத் தர வல்லது -
இதனைச் சொல்வது விரும்பிய பயனுக்கு விதைப்பதாகும் -விளைவை -பயனை -உடனே எதிர்பார்க்கலாம்
என்கிறது பரி பாடல் -
சிலம்பாறு அணிந்த சீர் கெழு திருவில்
சோலை யொடு தொடர்  மொழி மாலிரும் குன்றம்
தாம் வீழ் காமம்  வித்து பு விளைக்கும்
நாமத் தன்மை நன் கனம்படி எழ
யாமத் தன்மையில் வையிரும் குன்றத்து – 15- 22-26 -
அழகு பொருந்திய திரு யென்னும் சொல்லோடும்
சோலை யென்னும் சொல்லோடும்
மால் இரும் குன்றம் யென்னும் சொல் தொடர்ந்த மொழி யாகிய திரு மால் இரும் சோலை மலை யென்னும்
நாமத்தினது பெரும் தன்மை நன்றாக பூமியின் கண் பரக்க – மகளிரும்மைந்தரும்  தாம்
வீழ் காமத்தைவித்தி விளைக்கும் யாமத்தியல்பை உடைய இவ்வையிரும் குன்றத்து எனக் கூட்டுக -
எனபது பரிமேல் அழகர் உரையாகும் .
பயன் கருதாது இப்பெயரை நம் ஆழ்வார் கூறினமையில் வீடு பேரு பெற்றனர் -என்பர் .’
பெயருக்கு உள்ள இத்தகைய பிரசித்தி தோற்ற -மால் இரும் சோலை -யென்னும் பொருப்பு
என்று அருளிச் செய்தார் -பொருப்பிடம் -பொருப்பாகிற இடம்- இரு பெயரொட்டுப் பண்புத் தொகை -
வைகுந்தம் வேங்கடம் பொருப்பிடம் யென்னும் இவற்றில் உம்மைகள் தொக்கன -
மாயனுக்கு -ஸ்வரூபம் ரூபம் குணம் விபூதி -அனைத்திலும் வியக்கத்தக்கவனான சர்வேஸ்வரனுக்கு
மாயனுக்கு வைகுந்தமும் -வேங்கடமும்-பொருப்பிடமும்  இருப்பிடம் -என இயைக்க -
என்பர் நல்லோர் -
இம் மூன்று திவ்ய தேசமும் மாயன் கோயில் கொண்டுள்ள இடமாக சொல்லா நிற்பார் -நல்லவர்கள் என்றபடி ..
நல்லவர்கள் சர்வேஸ்வரனை சாஷாத்காரம் செய்ய வல்ல ஆழ்வார்கள் -
வைகுந்தம் கோயில் கொண்ட -திருவாய் மொழி – -8 6-5 – -
வேங்கடம் கோயில் கொண்டு – பெரிய திரு மொழி – 2-1 7- -
அழகர் தம் கோயில் -திருவாய் மொழி – 2-10 2- – என்று ஆழ்வார்கள் கோயிலாக இம் மூன்றினையும்
குறிப்பிட்டு உள்ளமை காண்க -
இம் மூன்று இடங்களையும் ஒக்க எடுத்தது மாயனுக்கும் அடியார்களுக்கும் இன்பம் பயப்பதாய்
ப்ராப்யம் -பேறாகப் பெறத் தக்கது -பிராப்யமாய் ஆம் இடமாய் இருத்தல் பற்றி -என்க-
வைகுண்டத்தில் போலே வேங்கடத்தில் நித்ய சூரிகள் அடிமையினை ஏற்பதோடு அமையாமல் -
நீணிலத்தில் உள்ளார் அடிமையினையும் ஏற்று முக்த அநுபூதியை மாயன் வழங்கிக் கொண்டு இருப்பதால் -
அதுவும் பிராப்ய பூமி ஆயிற்று என்க -அடிமையில் விடாய் கொண்டவர்கள் மலையேறி வருந்தாது
 நினைத்த போதே அடிமை செய்யலாம்படி -அம்மாயன் வந்து மலை அடிவாரத்தில் அடிமையினை
எதிர்பார்த்து இருக்கும் இடம் திரு மால் இரும் சோலை மலை ..நம் ஆழ்வார் தாம் வடிகட்டின அடிமையை
உடனே பெற்றாக வேண்டும் படியான விடாய் கொண்டு -காலக் கழிவு செய்யேல் -என்று ஆத்திரப்
படுவது கண்டு -சரீரம் நீங்கும் வரை அடிமை செய்ய காத்து இருக்க இவரால் இயலாது என்று
சரீரத்தோடேயே- நினைத்த கணத்திலேயே அடிமை கொள்ள இந்த இடம் சால ஏகாந்த ஸ்த்தலமாய்
இருந்தது என்று -திரு மால் இரும் சோலை மலையிலே எழுந்து அருளின நிலையைக் காட்டி
பகவான் அவரை அனுபவிப்பித்து இனியர் ஆக்கினான் -என்று அருளிச் செய்வர் எம்பெருமானார் .
கிளர் ஒளி ஈட்டு அவதாரிகை -காண்க .

அவை தன்னொடும் வந்து இருப்பிடம் மாயன் இராமானுசன் மனத்து
அர்ச்சிராதி வழியே வந்து உடலம்நீங்கினவர்க்கு அடிமை செய்ய பாங்கான இடம் என்று வைகுந்தத்தையும் -
போவான் வழி கொண்டு -சிமயம் -சிகரம் -வந்தடைந்த நீணிலத்தில் உள்ளார்கட்கும்
அடிமைத் தொழில் பூண்பதற்கு பாங்கான இடம் என்று திரு வேங்கடத்தையும்
போவான் வழிக்  கொள்வதற்கும் -சிகரத்தில் ஏறுவதற்கும் -திறன் அற்றார்க்கும் விடாய்த்த உடனே
உடலோடு அடிமை செய்வதற்கு பாங்கான இடம் என்று திரு மால் இரும் சோலை மலையையும்
தனக்கு கோயில்களாக கொண்டது போலே -
மாயன் -எம்பெருமானார் இதயத்தையும் தனக்கு கோயிலாக கொண்டான்
இவ்விடம் ஒரே காலத்தில் பல்லாயிரம் பேர்கள் ஆட்பட்டு அடிமை புரிவதற்கு -பாங்காக அமையும்
எனபது மாயனது அவா -ஆயின் ஏனைய இடங்கள் போன்றது அன்று எம்பெருமானார் உடைய இதயம்
வேங்கடத்தை இடமாக கொண்ட போது -த்யக்த்வா வைகுண்டம் உத்தமம் -சீரிய வைகுண்டத்தை விட்டு -
என்றபடி .வைகுண்டத்தை துறந்தான் -இங்கனமே திரு மால் இரும் சோலை யை இடமாக கொள்ளும் போது
ஏனைய இரண்டினையும் விட வேண்டியதாயிற்று .இம் மூன்று இடங்களிலுமே இருப்பவன்
மாயன் ஒருவனே -ஆயின் இடங்கள்  வெவ்வேறு பட்டன .அவ்வவ இடங்களிலே வாசம் பண்ணினதன் பயன்
இவர் இதயத்தில் வாசம் பண்ண வேண்டியதாயிற்று ..அங்கனம் வாசம் பண்ண வரும் போது -
தான் கோயில் கொண்டு இருந்த மூன்த்றிடங்களையும் கூடவே கொணர்ந்து இங்கே குடி புகுந்தானாம் அம் மாயன் -
ஏனைய இடங்கள் அவன் இருப்பதற்கே போதுமானவை -
மற்ற இடங்களைக் கொணர்ந்தால் இடம் போதாது -
எம்பெருமானாரிதயமோ இன்னும் எத்தனை இடங்களோடு வந்தாலும் இடம் கொடுக்கும் .
அவ்வளவு விசாலமானது -இது போன்ற இதயம் இருப்பிடம் என்னாது -இதயத்து இருப்பிடம் -என்ற அழகு பாரீர் -
வைகுந்தம் முதலியன இருப்பிடமாயின
எம்பெருமானார் இதயத்தில் ஒரு பகுதி அவற்றோடு மாயன் இருப்பதற்கு இடம் ஆயிற்று -என்றபடி -
மேலும் பூதத் ஆழ்வார் தமது உள்ளத்தை -திரு மால் இரும் சோலை மலை -திரு வேங்கடம்
இவற்றைப் போலே கோயில் கொள்ளக் கருதியதை அறிந்து பகவானே  நீ என் உள்ளத்தில் குடிபுக
பாலாலயமாகக் கொண்ட திருப்பாற்கடலை கை விட்டு விடாதே என்று
வெற்பு என்று இரும் சோலை வேங்கடம் என்று இவ் இரண்டும்
நிற்பு என்று நீ மதிக்கும் நீர்மைபோல் -நிற்பென்று
உளம் கோயில் உள்ளம் வைத்து உள்ளினேன் வெள்ளத்து
இளம் கோயில் கை விடேல் என்று – -54 –  யென்னும்
பாசுரத்தில் வேண்டிக் கொண்டதற்கு ஏற்ப பெரியாழ்வார் திரு உள்ளத்திலே
அழகிய பாற்கடலோடும் -5 -2 10- -புகுந்து பள்ளி கொண்டது போலவும்
கோயில்கொண்டான்  திருக் கடித்தானத்தை கோயில் கொண்டான் அதனோடும் என்நெஞ்சகம் -
திரு வாய் மொழி -8 6-5 – – என்றபடி நம் ஆழ்வார் திரு உள்ளத்தில் திருக் கடித்தானத்தோடு கோயில்
கொண்டது போலவும் -எம்பெருமானார் திரு உள்ளத்திலும் அந்த வைகுந்தம் முதலிய வற்றோடு
எழுந்து அருளி இடம் கொண்டான் -என்க .
பொருந்தாதவற்றையும் பொருந்த விட வல்ல மாயன் ஆதலின் -அளவிடற்கரிய
த்ரிபாத் விபூதியான வைகுந்தத்தையும் இதயத்துக்கு உள்ளே அடக்க வல்லனாயினான் -என்னலுமாம்
இன்று அவன் வந்து இருப்பிடம் –தனக்கின்புற -
இன்று -ஈடுபாடு உடையவனாக்கி -என்னை ஆட் கொண்ட இன்று -
அவன் வைகுந்தம் முதலிய வற்றோடு மாயனை இதயத்திலே ஓர் இடத்திலே ஒதுக்கி வைத்து கொண்டு
 இருக்கிற எம்பெருமானார்  .
அத்தகைய எம்பெருமானார் தாம் இன்புறும்படி -தாமே வந்து -என் தன் இதயத்துக்கு உள்ளே இடம் கொண்டார்
என்கிறார் -இத்தகைய இதயம் படைத்த பீடு -தோன்ற -என் தன் -இதயம் -என்கிறார் -
மாயன் இருப்பிடம் எம்பெருமானார் இதயத்திலே
அந்த எம்பெருமானார் இருப்பிடம் என்னுடைய இதயத்துக்கு உள்ளே -என்றது கவனிக்கத் தக்கது -
இதனால் எம்பெருமானாரிதயத்திலும் அமுதனார் இதயம் இடம் உடைத்தாய் உள்ளமை
புலன் ஆகின்றது அன்றோ

 கீழ் இரண்டு பாட்டுக்களாலே எம்பெருமானார் திரு மேனி குணங்களின் அனுபவம் இன்றேல்
ப்ராப்யமான வைகுந்தம் சேரினும் கால் பாவி நிற்க மாட்டேன் என்றும் -
எம்பெருமானாரைத் தொழும் பெரியவர் களிக் கூத்தாடும் இடமே தனக்கு பிராப்யமான இடம்
என்றும் சர்வேஸ்வரனோடு ஒட்டு அறுத்து பேசினவர் -
இங்கே பிராப்யமான இடத்தோடு மாயனையும் தன்னோடு சேர்த்துக் கொண்டு எம்பெருமானார்
தன் இதயத்துக்கு உள்ளே எழுந்து அருளி இருப்பதாக அருளிச் செய்து இருப்பது கவனத்திற்கு உரியது .
ஆசார்ய சம்பந்த்தினுடைய மகிமை -
 இவர் கால் பாவ மாட்டேன் என்று ஒதுக்கின இடமும் -
ஆசார்யனோடும்
அவன் உகந்த ஈச்வரனோடும்
தானாகவே  இவரை நாடி வருகிறது -
ஆசார்யன் உகந்த இடமும் -அவன் உகந்த எம்பெருமானும் ஆசார்யன் முக மலர்ச்சிக்காக
நெஞ்சார ஆதரிக்கத் தக்க எய்தி விடுவதை இது புலப் படுத்து கிறது .
இதனால் ஆசார்யனைப் பற்றுகை -பகவானை பற்றுவதினின்றும் வேறு பட்டது அன்று -
பேற்றினை எளிதில் தர வல்லது எனபது தெளிவாகின்றது -
இங்கே -ஈஸ்வரனை பற்றுகை கையைப் பிடித்து கார்யம்கொள்ளுமோபாதி
ஆசார்யனைப் பற்றுகை காலைப் பிடித்து கார்யம் கொள்ளுமொபாதி –47 –  யென்னும்
ஸ்ரீ வசன பூஷணமும் அதன் வியாக்யானமும்  சேவிக்கத் தக்கன ..
———————————————————————————————————-

அடியேன் கேள்வி ஞானத்தினால் ஜல்பித்தது

இப்படி இவர் தமக்கு தம் பக்கல் உண்டான அதிமாத்ர ப்ராவண்யத்தை கண்டு ,

எம்பெருமானார் இவர் திரு உள்ளத்தை மிகவும் விரும்பி அருள ,அத்தை கண்டு உகந்து அருளி செய்கிறார்

ஸ்வரூப ரூப குண விபூதிகளால் ஆச்சர்ய பூதனான சர்வேச்வரனுக்கு வஸ்தவ்ய தேசம்

ஸ்ரீ வைகுண்டமும் ,வடக்கு திருமலையும் திரு மால் இரும் சோலை என்று பிரசித்தமான திரு மலை ஆகிற ஸ்தலமுமாக

—வைகுந்தம் கோவில் கொண்ட -திரு வாய் மொழி 8-6-5/

வேங்கடம் கோவில் கொண்டு -பெரிய திரு மொழி 2-1-7-

அழகர் தம் கோவில் திரு வாய் மொழி 2-9-3

/என்று சொல்லா நிற்பவர்கள் பகவத் தத்தவத்தை சாஷாத் கரித்து இருக்கிற விலஷணர் ஆனவர்கள்

..அப் படி பட்டு இருந்துள்ள சர்வேஸ்வரன் அழகிய பாற்கடலும் பெரிய திருமொழி 5-2-10 என்கிற படியே

அந்த ஸ்தலங்கள் தன்னோடு கூட வந்து எழுந்து  அருளி இருக்கிற ஸ்தலம் என் உடைய ஹ்ருதயத்துக்குள்ளே

மாறன் அடி பணிந்து உய்ந்தவன் -ஸ்ரீ ராமானுசம் வாங்கி கொண்டீர்களா- ஆழ்வார் திரு நகரில்-மற்ற இடங்களில் மதுர கவி ஆழ்வார் /

/முதலி ஆண்டான் ஸ்வாமி திருவடிகள்-திரு மலையில் மட்டும் அனந்தாழ்வான்

/திரு நகரி- கலியன்- திருமேனி-குறையல் பிரான் அடி கீழ் விள்ளாத அன்பு உடையவனை-அங்கும் சேவித்து கொள்ளலாம்

/அபிமான பங்கமாய்-ஆண்டாள் / அபிமான துங்கன்-பெரி ஆழ்வார்

/பெரியவர் திருவடியில் ஒதுங்கினவர் ஸ்வாமி என்றே அருளி இருக்கிறார் அமுதனார்

/அஷ்டாதச ரகசியம்  விளைந்த இடம் காட்டு அழகிய சிங்கர் சந்நிதியில் அரங்கேற்றம்

/ஸ்வாமி நுழைந்ததும்- பல ராமானுசன் நுழைந்ததும் அன்று -எழல் உற்று மீண்டு இருந்து -போல எழுந்தார்கள்

அதனால் இந்த கடைசி  மூன்றும் சாத்து முறை பாசுரங்கள் ஆயின

/ஆடி பாடி ராமானுசா என்று இரைஞ்சும் இடமே

-வகுத்த இடம்/ பாட்டு கேட்க்கும் இடமும் கூப்பிடு இடமும்  குதித்த இடமும்  ஊட்டும் இடமும்

வளைத்த இடங்களும் எல்லாம் வகுத்த இடமே-ஆச்சர்ய  அபிமானமே உத்தாரகம்

/ உன்னை ஒழிய மற்று அறியாத வடுக நம்பி நிலை தா -மா முனிகள்

/நெஞ்சை கொண்டாடுகிறார் இதில்

/அமுதனார் திரு உள்ளத்தில்– தானான– தமர் உகந்த– தான் உகந்த–எல்லா திருமேனிகளையும் சேவிக்கலாம்/

/மூவர் வர-ஸ்வாமி திரு உள்ளத்தில் மூவர் இருக்க

/மாயன்-ஸ்ரீ வைகுண்டம்- திருவேங்கடம்- திரு மால் இரும்சோலை-மூன்றும்

/அவை தன்னோடும் மாயன் ராமானுசன் -சேஷி சேஷ ராமானுசன்-இருவரும் மாயன்-

நீக்கமற  நிறைந்தவன்- வியாபகன் பொற்குன்றத்தில் சேவை-மாயன்

/ஸ்வாமி-அவனால் திருத்த படாத மக்களை திருத்தினார்

/திரு மழிசை சொல்லி பை நாக பாம்பு அணையை சுருட்டி கொண்டான்

/ இங்கு ஸ்வாமி சொல்லாலாமலே -திவ்ய தேசங்களை எல்லாம் எடுத்து கொண்டு

-அவை தன்னோடும்-மனத்து வந்தார்கள்

/திரு பேர் நகரான்-ஸ்வாமித்வம் காட்டிய இடம்-திருமால் இரும் சோலை- ஆழ்வார் மனம் -பேரென் என்று /

அயோத்தியை சித்ர கூடம் ஜடாயு சிறகு அடியில் வாழ ஆசை பட்டான் ராமன்/

/சத்ய லோகம் அயோதியை ஸ்ரீ ரெங்கம்

/மதுரை கோகுலம் த்வாரகை

/அது போல இங்கும் அமுதனார்- ஸ்வாமி திரு உள்ளம் புகுந்தது இதற்க்கு தான்

/வாராயோ என்று அவை தன்னோடும் –இன்று-/நெஞ்சமே நீள் நகராக -

/ஸ்ரீவைகுண்ட விரக்தாய-கல்யாண குணங்கள்-பகல் விளக்கு பட்டு இருக்கும்-

ஷமை தப்பே பண்ணாதவர் இடம் காட்ட முடியாது தயா/அமிர்தம் உண்டு களித்து இருக்கிறார்கள்

/ இளம் கோவில் கைவிடேல் என்று பிராத்திக்க வேண்டும்படியாய் இருக்குமே

உச்சி உள்ளே இருத்தும்-பெரியோரை உள்ளத்தில்  வைப்பதே தீ மனம் கெடுக்க வழி

/ஆனந்தம் பிரதம ரூபம்- அனந்தன்/ அடுத்து லஷ்மணன்/ பல ராமன்- கைங்கர்யம் இருவரும்- சேஷ சேஷி பாவம் மாறாது

/கலி யுகத்தில் அவர்களே   ஸ்வாமி

/ஸ்ரீ வைகுண்டம்-சென்றால் குடையாம்-தானே எல்லா கைங்கர்யம்/

வேங்கடம் சேஷாத்ரி மலையே /அஹோபிலம் நடு

ஸ்ரீ  ஷீராப்தி  பைம் தலைய அனந்தன் ஆடும் இடம்-

ஆதிசேஷ மலை திரு மால் இரும் சோலை என்பர்/

மாயன்- ஸ்வரூப ரூப குண விபூதிகளால் ஆச்சர்ய பூதன் சர்வேஸ்வரன்/

–ஜகத் வியாபார வர்ஜம்- நிறைய சிரமம் திரு மந்த்ரத்தில் பிறந்து துவயத்தில் வளர்ந்து -இருப்பதே உத்தேசம்

/வேர்த பொது குளித்து பசித்த பொழுது சாப்பிட்டு  -பட்டர்  திருவடிகளில் இருந்தால் மோட்ஷம் கிட்டாதோ-அனந்தாழ்வான்-நஞ்சீயர்

/திருநாமத்துக்கு தனி வைபவம்/திரு மால் இரும் சோலை என்ன நெஞ்சில் புகுந்தான்- ஆழ்வார்

திரு வேங்கடம் இல்லாத சீர்/மால் வாழும் குன்றம்-பரிபாடல் உண்டு

/விகுண்டர்- குண்ட-தடை/தடை இல்லாத ஞானம் நலம் இல்லாத நாடு என்பதால்

-ஸ்ரீ வைகுண்டம் இருந்து திரு மலை வழியாக  /வடக்கு வாசல் வழியாக புகுந்து ஸ்ரீ ரெங்கத்தில் சயனித்தான்

/சம்சாரம் கிழங்கு எடுத்தால் அல்லது கிளம்ப மாட்டேன் என்று சயனித்து கொண்டு இருக்கிறான்

தென்னல் உயர் பொற்பும் வட வேங்கடமும்

/விண்ணவர் கோன் விரையார் பொழில் வேங்கடவன்

/மால் இரும் சோலைஎன்பர்  /நல்லோர்-ஆழ்வார்கள்

/அனந்யார்க்க சரணர்களுக்கு-நித்யர் மட்டும் கைங்கர்யம்

/காடும் வானரமும்-அனைவரும் கைங்கர்யம்-சௌலப்யம்-

பொது அறிந்து வானரங்கள்  பூம் சுனை புக்கு-முதலை இங்கு -புல் பூண்டு கூட அடிமை செய்ய தான் இங்கு

-சுமந்து -விஷ்வக் சேனரும்   குரங்கும் //மலையத்வஜ பாண்டியன் விமுகன்- கூப்பிட்டு சேவை சாதித்தார் -

வனகிரீச்வரன்-குழல் அழகர் கொப்பூழில் எழில் அழகர் –என் அரங்கத்து இன் அமுதர் /

2-10கிளர் ஒளி இளமை கெடுவதன் முன்னம் வளர் ஒளி மாயோன் மருவிய கோவில்

/ஸ்ரீ வைகுண்டம் ஆசை பட்டார் ஆழ்வார் /கீழ் உரைத்த பேறு- தனக்கே ஆக எனை கொள்ளும் ஈதே -2-9 கேட்டார்-

கைங்கர்யம் பண்ண /பிராப்யம் நிஷ்கரித்தார்/அழ ஆரம்பித்தார்

-1௦௦௦ பாசுரம் பாட வேண்டுமே இருக்கிற இடத்தில் ஞாலதூடே பார்த்து

திரு மால் இரும் சோலை வர சொன்னார் கைங்கர்யம் பண்ண இருள் தரும் மா ஞாலம் -ஆழ்வார் சொல்ல

- அங்கு நித்யர் அங்கும் அனுபவிக்க முடியவில்லை என்று தான் /பிராப்யத்தை

/கால கழிவு செய்யேல் என்றார்- கொடுத்தார் ஆழ்வாருக்கு/

அழகிய பாற் கடலோடு ..-பரவி கின்றான் விஷ்ணு சித்தன்

/பரம பிராப்யம் ஸ்வாமி திரு உள்ளம்/ உகந்து அருளிய திவ்ய தேசங்கள் -எல்லாம் பிராப்யம்-

பிரயோஜனம் ஸ்வாமி திரு உள்ளம் அடைய /

தபஸ் பண்ணுகிறானாம் எல்லா இடங்களிலும் ஸ்வாமி உள்ளம் போக

/அறியாதன அறிவித்த அத்தா-க்ருத்க்ஜன் -அதனால் தான் அவை தன்னோடும் வந்து இருந்தானாம்

/திரு கடித்தானமும் என் உடை சிந்தையும்- ஆழ்வார் சாத்தியம்-சாதனம்-க்ருதக்ஜா கந்தம்

/இன்று-அவர் வந்து தமக்கு இன்புற -இன்பமாக உகந்துஅருள அமுதனார் இதயத்துக்குள்ளே

/நீதி வானவர் சேஷத்வம் தெரிந்தவர்கள் வாழும் ஸ்ரீ வைகுண்டம்-நலம் அந்தம் இல்லாத நாடு

/நித்ய சங்கல்பம் நடக்கும் இடம்/தர்ம பூத ஞானம் மாயையால்-பிரக்ருதியால்-மறைக்காத இடம்

/மித்யை பொய் இல்லை/தெளி விசும்பு திரு நாடு/

பரம் சென்று சேர் திருவேங்கடம்/கண்ணாவான் -ரஷகன்-விண் ணோர்க்கும்    மண்ணோர்க்கும்

வராக ஷேத்ரம் தான் அது-

சென்று சேர்-இருவருக்கும் பால் கொடுக்க நித்ய சூரிகளுக்கும் நித்ய சம்சாரிகளுக்கும்

/ மால் இரும் சோலை என்னும் பொருப்பிடம்-திரு நாம வைபவம்  தோன்ற-

நன்மை என்று பெயர் இடலாம் படி -மடி மாங்காய் இட்டு-ஓன்று பத்தாக்கி நடாத்தி கொண்டு போகும்-

/புயல் மழை /திரு மால் இரும் சோலை -தொடர் மொழி-இரும் குன்றம் நாமதன்மை -பரி பாடல்

-சிலம்பாறு அணிந்த- நூபுர கங்கை

-புயல் மழை வண்ணர் புகுந்து உறை கோவில்

-பயன் அல்ல செய்து பயன் அல்ல நெஞ்சே

-பரத்வம் விபவம் செவிக்காதே

-மேகம்-பொய் வர்ஷிக்கும்/ நின்றே கொட்டும் மேகம் அழகர்

/மயல் மிகும் -அவனுக்கும் நமக்கும் பைத்தியம் பிடிக்கும்

-த்யாஜ்ய தேக வியாமோகம்

-கேசவா என்ன கெடும் இடர் ஆயின எல்லாம் கெடும் என்றா

ர்-வான் ஏற வழி தந்த  வாட்டாற்றான் -

நெஞ்சே நரகத்தை நகு/வஞ்ச கள்வன் மா மாயன் நெஞ்சையும் உள் கலந்து தானே ஆய நின்றான் அழகர்

/திரு மேனி -உன் மாமாயை மங்க ஒட்டு

-தன்னை கண்டால் பாம்பை கண்டால் போல இருக்கும் சரீரம்

/பாம்போடு ஒரு கூரையில் வர்தித்தது போல இருக்கிறோம்/மயல் மிகு பொழில்  சூழ் மால் இரும் சோலை/

பின்னை கொல் நிலா மா மகள் கொல் திரு  மகள் கொல் பிறந்திட்டாள்/

/ வேர் மண் பற்று கழியாது  போல ஞானியை திரு மேனியோடு ஆதரிக்கும்

/கீழ் உரைத்த பேறு கிடைக்க -/மாயன்- பொருந்தாததை பொருந்த வைத்தவன்-எவர்க்கும் சிந்தைக்கு  கோசரம் அல்லன்–

அவன் இங்கே வர்த்திகிரானே/சுத்தமான பக்தியாலே கிட்ட முடியும்

/ஜகத் காரணம் சங்கல்ப்பதாலே பண்ணும் மாயன்/தான் ஓர் உருவே தனி வித்தாய்/நல்லோர் சொல்வார்கள்-

ஆதி ஆனந்தம் அற்புதமாய -பர அவர விவேகம் தெரிந்தவர்கள்

/வைகுண்டே பரே லோக -ஜகத் பதி- பாகவத சக- லிங்க புராண ஸ்லோகம்

/நடுவாக வீற்று இருக்கும் நாயகன் /நல்லோர்- தத்வ ஞானிகள் / ஆழ்வார்கள்/

சீராரும் மால் இரும் சோலை என்னும்/

அயர்வறும் அமரர்கள் அதிபதி/

திரு மால் இரும் சோலை திரு பாற்கடலே என்றும்

தென் நல்  அருவி மணி ஒண் முத்து அலைக்கும் என்றும்

/விண்  தோய் சிகரத்து திரு வேங்கடம்/

வேங்கடத்து மாயன் என்னும்/

வெற்பு என்னும் இரும் சோலை வேங்கடம்//அவை தன்னோடும் -ஸ்வாமி நெஞ்சம் நீள் நகரமாக இருந்ததால்/

எதிராஜரே எம்பெருமானார் சத்யம் கூரத் ஆழ்வான்

/அருளாள பெருமாள் எம்பெருமானார் தம் மடத்தை இடித்தார்/

வந்து- திரு கமல பாதம் வந்து/ வந்து அருளி என் நெஞ்சம் இடம் கொண்டான்

- பரகத ச்வீகாரம்/பெருகைக்கும்  ஜகத் ரஷகத்துக்கும் திவ்ய தேசம்

/வைகுண்டம் வேங்கடம் ஸ்வாமிக்கும் ப்ரீதி விஷயம் தானே/

சேஷ மாயன் சுவையன் திருவின் மணாளன்-ரசிக தன்மை கத்துண்டு/

தாரகன்- ஸ்வாமி ஞானி ஆத்மை மே  மதம்/என்னது உன்னதாவி  உன்னது என்னதாவி /

மாயனான கண்ணனை தாங்கும் மாயன் ஸ்வாமி

/மண் மிசையோனிகள்- நண்ணரும் ஞானம் தலை கொண்டு நாரணர்க்கு ஆள் ஆக்கின மாயம்/

அண்ணல் இராமானுசன் தோன்றிய அப் பொழுதே -ஆனதே- மாயம்/அனாயாசனே திருத்தினாரே/

இன்று அந்தரங்கராக கை கொண்டு-..இனி தம் உள்ளத்துக்கும் ஸ்வாமி உள்ளத்துக்கும் வாசி

-பக்தி ரசம் நிரம்பி நிஸ் சலமாய் ஸ்வாமி திரு உள்ளம் விஷயம் ஒன்றிலும் தீண்டாமல்/

உலர்ந்து நில்லவா நில்லாத நெஞ்சு விஷய சஞ்சீவ- தனக்கு இன்புறவே வந்தார்-இதற்க்கு என்றே காத்து இருந்தார்-

நிரவதிக ப்ரீதி உடன் வந்தாராம்/அவராக ஆசை பட்டு -தன் ஆனந்தத்துக்கு-நான் பிரார்த்திக்காமல்

- காமுகன் காதலி உடம்பின் அழுக்கை விரும்புமா போல -/

பாசி தூரத்து கிடந்த பாற் மகள்க்கு –மான மிலா பன்றியாம்-உபமானம் அபிமானம் இரண்டும் இல்லாத

/பகவான் விட ஸ்வாமி ஏற்றம்/ ஸ்வாமி மனசுக்கு வந்தது விட

அமுதனாருள்ளதுக்கு வந்தது உசந்தது-எங்கும் பக்க நோக்கு அறியாமல் /

பொலிந்த நின்ற பிரான் ஆழ்வாரை நாவில் உளானே உச்சி உள்ளே வந்தாரே

திரு முடி சேவை இன்றும் உண்டு /போக இடம் இல்லை என்று ஸ்தாவர பிரதிஷ்ட்டையாக இருந்தார்

அது போலே எம்பெருமானாரும்  இனி பேரென் என்று  அமுதனாரின் நெஞ்சுக்குள் இருந்தார்–

————————————————————————————————————————————————-

திருமலை நல்லான் சக்கரவர்த்தி ஸ்ரீ ராம கிருஷ்ண ஐயங்கார் திருவடிகளே சரணம் .

பிள்ளை லோகம் ஜீயர் திருவடிகளே சரணம் .

திருவரங்கத் தமுதனார் திருவடிகளே சரணம் .

ஆழ்வார் எம்பெருமானார் ஜீயர் திருவடிகளே சரணம்..

அமுத விருந்து -இராமானுஜ நூற்றந்தாதி வியாக்யானம்–105-செழும் திரைப் பாற்கடல் கண்டுயில்மாயன் -இத்யாதி ..

November 3, 2012
பெரிய ஜீயர் அருளிய உரை
நூற்றஞ்சாம் பாட்டு -அவதாரிகை
எல்லாரும் சம்சாரம் த்யாஜ்யம் பரம பதம் உபாதேயம் என்று அறுதி இட்டு
வஸ்தவ்யதேசம்  அதுவே என்று அங்கே போக ஆசைப்படா நிற்க -
நீர் பரம பதத்தையும் சம்சாரத்தையும் சஹபடியா நின்றீர் -
உமக்கு வஸ்தவ்ய தேசமாக நீர் தாம் அறுதி இட்டு இருப்பது எது -என்ன
அருளிச் செய்கிறார் -
செழும் திரைப் பாற்கடல் கண்டுயில்மாயன் திருவடிக் கீழ்
விழுந்திருப்பார் நெஞ்சில் மேவு நன்ஞானி நல் வேதியர்கள்
தொழும் திருப்பாதன் இராமானுசனைத் தொழும் பெரியோர்
எழுந் திரைத்தாடுமிடம் அடியேனுக் கிருப்பிடமே – – -105 – -
வியாக்யானம் -
அழகிய திரைகளை வுடைத்தான திருப்பாற் கடலிலே -
கடலோதம் காலலைப்ப கண் வளரும் -திருவந்தாதி – 16- என்கிறபடியே
துடைகுத்த உறங்குவாரைப் போலே -அத்திரைகளானவை திருவடிகளை அநு கூலமாக அசைக்க
கண் வளரா நிற்பானாய் – உறங்குவான் போல் -திருவாய்மொழி -5 4- 11- – யோகு செய்கிற
ஆச்சர்யத்தை உடையவனான சர்வேஸ்வரனுடைய குணத்தில் ஈடுபட்டு –ஜிதந்தே -என்று
திருவடிகளின் கீழே விழுந்திருந்த ஸ்வபாவத்துக்கு ஒருகாலும் சலனம் அற்று இருக்கிற
கலக்கமில்லா நல் தவ முனிவரும் -திருவாய் மொழி -8-3 10–   இது ஒரு ஞான வைபவமே
என்று இத்தையே பல காலும் ஸ்லாகித்துக் கொண்டு போருகையாலே -அவர்கள் நெஞ்சிலே
மேவப்பட்ட விலஷணமான ஜ்ஞானத்தை உடையவராய் -பரம வைதிகரானவர்கள்
ப்ராணாமாத்ய அநு வர்த்தங்களைக் பண்ணா நின்றுள்ள திருவடிகளை வுடையரான
எம்பெருமானாரை
நித்யாஞ்சலி புடாஹ்ருஷ்டா -பார மோஷ -என்கிறபடியே சதா அனுபவம் பண்ணா நின்று உள்ள
வைபவத்தை உடையவர்கள் -அவ் அனுபவ ஜனித ஹர்ஷ பிரகர்ஷத்தாலே உடம்பு இருந்த இடத்தில் இராதே
கிளர்ந்து கடல் இரைத்தால் போலே  இரைத்துக் கொண்டு சசம்பிரம வியாபாரங்களை பண்ணும் இடம்
அவர்கள் அடியானான எனக்கு வஸ்த்வ்ய தேசம்
செழுமை -அழகு பெருமையுமாம்
பாற்கடல் பள்ளி  கொள் மாயன் -என்றும் பாடம் சொல்லுவர்–
———————————————————————————————————————————-
பிள்ளை லோகம் ஜீயர் அருளிய உரை -

அவதாரிகை -கீழே -எம்பெருமானார் தமக்கு பண்ணி அருளின உபகாரத்தை அனுசந்தித்து
மகா உதாரரான எம்பெருமானாரே -என்று அவரை சம்போதித்து-தேவரீர் சுலபனான கிரிஷ்ணனை
கரதலாமலகமாக பண்ணிக் கொடுத்தாலும் –அவன் நித்ய வாசம் பண்ணுகிற பரம பதத்தை கொடுத்தாலும் -
அவனுக்கு கிரீடாகந்துக ஸ்தாநீயமான இந்த லீலா விபூதியைக் கொடுத்தாலும் -தேவரீர் உடைய திவ்ய மங்கள விக்ரக
அனுபவம் ஒழிய அவற்றில் ஒன்றும் எனக்கு வேண்டுவது இல்லை -ஆகையால் இவ் அனுபவம் எனக்கு எப்போதும்
நடக்கும்படி கிருபை பண்ணில் தரிப்பன் –  இல்லை யாகில் ஜலாதுத்தர்த்த மத்ஸ்யம் போலே தரிக்க மாட்டேன் என்ன -
அத்தைக் கேட்டவர்கள் -ஜ நிம்ருதி துரித நிதவ் மே  ஜகதி ஜிஹா சாந்த்ரஜாம் பிதா பவத -பவ நு ச ந பசி பரஸ்மின் நிரவதிகா
நந்த நிர்ப்ப ரெலிப்ச – என்கிறபடியே லோகத்தார் எல்லாரும் சம்சாரம் த்யாஜ்யம் என்றும் -பரம பதம்
உபாதேயம் என்றும் -அறுதி இட்டு அங்கெ போக ஆசைப்படா நிற்க -நீர் இவ்விரண்டையும் சஹ படித்து சொன்னீர் -
இனி உமக்கு வஸ்தவ்ய தேசமாக அறுதி இட்டு இருப்பது என் என்று கேட்க -திருப்பாற் கடலிலே
கண் வளர்ந்து அருளின சர்வேஸ்வரனுடைய குணங்களில் ஈடுபட்டு -கலக்கமில்லா நல் தவ முனிவராலே
விரும்பப்பட்ட வி லஷண ஞானத்தை உடையரான -பரம வைதிகராலே –  தொழுது முப்போதும் -என்கிறபடியே
அநவரதம் சேவிக்கப் படா நின்றுள்ள திருவடிகளை உடைய எம்பெருமானாரை -தேவும் மற்று அறியேன் -
என்று சதா அனுபவம் பண்ணிக் கொண்டு இருக்குமவர்கள் எழுது அருளி இருக்குமிடம் அவர்கள் அடியேனான
எனக்கு வஸ்தவ்ய தேசம் என்று கீழே தாம் சொன்ன ப்ராப்யத்தை நிஷ்கர்ஷித்து அருளுகிறார் -
வியாக்யானம் -

செழும் திரை பாற்கடல் கண் துயில் மாயன் -செழும் என்றது -திரைக்கு விசெஷணம் ஆகவுமாம்-கடலுக்கு
விசெஷணம் ஆகவுமாம் –திரைக்கு விசெஷணம் ஆனபோது -செழுமை -அழகியதாய் -பால் கிளருமா போலே
ஒன்றுக்கு ஒன்றாக திரண்டு வருகிற இவற்றினுடைய சமுதாய சோபையை சொன்னபடி –   கடலுக்கு
விசெஷணம் ஆன போது-செழுமை -பெருமையாய் -நளி நீர் கடலைப் படைத்து தன் தாளும் தோளும் முடிகளும்
சமனிலாத பல பரப்பி -என்கிறபடி -சர்வேஸ்வரனுக்கு இடங்கை வலங்கை கொண்டு கண் வளருகைக்கு
ஈடான பரப்பை உடைய கடல் என்றபடி -அன்றிக்கே -செழுமை மாயவனுக்கு விசெஷணம் ஆகவுமாம் -
இப்படிப் பட்ட திரு பாற் கடலிலே -கடலோதம் கால் அழைப்ப கண் வளரும் -என்கிறபடி துடைகுத்த
உறங்குவாரைப் போலே -திரைகளானவை திருவடிகளை அனுகூலமாக அலைக்க – ஊஞ்சலிலே
கண் வளருமவனைப் போலே -கண் வலரா நிற்பானாய் -உறங்குவான் போலே யோகு செய்கிற -ஆச்சர்யத்தை
உடையனான சர்வேஸ்வரன் -ஏஷ நாராயணஸ் ஸ்ரீ மான் -ஷீரார்ணவ நிகேதன -என்றும் -வெள்ளத்தரவில்
துயில் அமர்ந்த வித்தினை -என்றும் சொல்லுகிறபடி அநந்த அவதார கந்தமாய்க் கொண்டு  திருப்பாற்
கடலிலே கண் வளர்ந்து அருளுகிற சர்வேஸ்வரன் -என்றபடி -செழும் திரை பாற்கடல் பள்ளி கொள் மாயன் -
என்றும் பாடம் சொல்லுவார்கள் -திருவடிக் கீழ் விழுந்து இருப்பார் -பாற் கடலான் பாதம் வழுவா வகை நினைந்து -
என்கிறபடியே அப்படிப் பட்ட சர்வேஸ்வரனுடைய கல்யாண குணங்களை அனுபவித்து -அவற்றிலே
ஈடுபட்டு -உன் அடிக் கீழ் அமர்ந்து புகுந்தேனே -என்றபடி -அவனுடைய திருவடிகளின் கீழே நிழலும் அடி தாறும்
போலே பிரியாதே விழுந்து இருக்குமவர்களான – கலக்கமிலா நல் தவ முனிவராலே –நெஞ்சில் மேவும்
நல் ஞானி -இது ஒரு ஞான வைபவமே என்று இத்தையே பலகாலும் அவர்கள் ஸ்லாகித்துக் கொண்டு -
போருகையாலே அவர்கள் நெஞ்சிலே வைக்கப்பட்ட ஞான வைலஷன்யத்தை உடையவராய் -
மேவுதல் -விரும்புதல் -

நல் வேதியர் -பரம வைதிகர் ஆனவர்கள் -தொழும் திருப் பாதன் -லஷ்மணாய முநயே தஸ்மை நமஸ் குர்மஹே-
என்றும் –தஸ்மை ராமானுஜார்யாய நம  பரம யோகினே -என்றும் –  பிரமாணம் லஷ்மண முநி ப்ரதி க்ர்ஹ்ணா து மாமாம் -
என்றும் -ராமானுஜம் யதிபதிம் ப்ரணமாமி மூர்த்த்நா-என்றும் சொல்லுகிறபடியே பிரணமாத்ய அனுவர்த்தனந்களை
பண்ணா நின்றுள்ள திருவடிகளை உடையனான -இராமானுசனை -எம்பெருமானாரை -தொழும் பெரியோர் -
நித்யாஞ்சலி புடா ஹ்ர்ஷ்டா -என்றும் -புணர்த்தகையனராய் –  என்றும் -கைகள் கூப்பிச் சொல்லீர் -என்றும் -
சொல்லுகிறபடியே சர்வ காலமும் சேவித்துக் கொண்டு இரா நின்றுள்ள பெருமையை உடையவர்கள் -
எழுந் திரைத்தாடுமிடம்  -அவ அனுபவ ஜநிதமான ஹர்ஷம் உந் மஸ்தகமாய்    -அத்தாலே
உடம்பு இருந்த இடத்தில் இராதே கிளர்ந்து கடல் இரைத்தால் போல் இரைத்துக் கொண்டு -
சசம்ப்ரம வியாபாரங்களை பண்ணுமிடம்-அடியேனுக்கு இருப்பிடமே -தன்னை உற்றாட் செய்யும் தன்மையினோர்
மன்னு தாமரைத் தாள் தன்னை உற்றாட்  செய்ய என்னை உற்றான் -என்கிறபடியே அவர்களுக்கு
சரமாவதி தாசனான அடியேனுக்கு வஸ்தவ்ய தேசம் -சிரீதரன் தொல் புகழ் பாடி கும்பிடு
நட்டமிட்டாடி கோகுகட்டுண்டு உழலுகிற -பிரதம பர்வ நிஷ்டரைப் போலே -இச் சரம பர்வதத்திலும்
எழுந்து இரைத்து ஆடுமவர்கள் இருக்குமிடம் அடியேனுக்கு இருப்பிடம் என்கிறார் -
யா வைகுண்ட கதா ஸூ தாரச புஜாம் ரோசேத நோ சேதசே-என்றும் -வாஸ ஸ்தானம்  ததிஹ க்ர்தி
நா பாதி வைகுண்ட கல்பம் –என்றும் -வஸ்தவ்யம் ஆசார்ய சந்நிதியும் -என்னக் கடவது இறே-
——————————————————————————————————————————————————–

அமுது விருந்து

அவதாரிகை
எல்லாரும் தோஷம் நிறைந்த சம்சாரத்தை அருவருத்து -பரம பத்திலே
போய் இருக்க ஆசைப்படா நிற்பர் -நீரோ -சம்சாரத்தையும் பரம பதத்தையும்
ஓன்று போலேபேசா நின்றீர் -எங்கு இருப்பினும் சரியே என்றீர் .
நீர் போய் இருக்க ஆசைப்படும் இடம் தான் எது -அதனை சொல்லீர் -என்ன -
அடது தன்னை அருளிச் செய்கிறார் -
பத உரை -
செழும் திரைப் பாற்கடல் -அழகிய அலைகளை உடைய திருப்பாற் கடலிலே
கண்துயில் மாயன் -உறங்குகிறவன் போல் உள்ள ஆச்ச்சரியப் படத்தக்க சர்வேஸ்வரனுடைய
திருவடிக் கீழ் -திருவடிகளின் கீழே
விழுந்து இருப்பார் -மாயன் குணத்திற்கு தோற்று விழுந்து -அந்நிலை யினிலே நிலை நிற்பவர்களான முனிவர்களுடைய
நெஞ்சில் -உள்ளத்தில்
மேவும் -பொருந்தி உள்ள
நல் ஞானி -நல்ல ஞானத்தை உடையவரும்
நல் வேதியர்கள் -சீரிய வைதிகர்கள்
தொழும் திருப்பாதன் -தொழுகின்ற திருவடிகளை உடைய வருமாகிய
இராமானுசனை -எம்பெருமானாரை
தொழும் பெரியோர் -தொழுது கொண்டு இருக்கும் பெரியவர்கள்
யெழுந்து -களிப்பின் மிகுதியால் கிளம்பி
இரைத்து-ஆரவாரம் செய்து
ஆடும் இடம் -கூத்தாடுகின்ற இடம்
அடியேனுக்கு -அன்னார் அடியானான எனக்கு
இருப்பிடம் -குடி இருக்கும் இடமாகும் .
வியாக்யானம் -
செழும் திரை — மேவு நன் ஞானி
தனக்கு எம்பெருமானார் உபதேசித்த நன் ஞானம் -பாற்கடல் கண் துயிலும் மாயன் குணங்களிலே  ஈடுபட்டு -
அதன் கண்ணே நிலை நிற்கும் -ரசிகர்களான சனகாதி முனிவர்களாலும் -எம்பெருமானாருக்கு வாய்த்த
இந்த சாஸ்திர தாத்பர்ய ஞானத்தின் சீர்மை இருந்தபடி என் -என்று
நெஞ்சார எப்பொழுதும் கொண்டாடும்படி உள்ளதாம் -அத்தகைய ஞானம் வாய்ந்தவர்
எம்பெருமானார் -என்கிறார் .
எம்பெருமான் கண் துயிலும் திருப்பாற் கடலிலே அலைகள் செழுமை வாய்ந்து உள்ளன -
செழுமை -அழகு -பெருமையுமாம் -
கோலக் கருமேனி செங்கண் மால்  திரு மேனியைத் தீண்டப் பெற்ற
பெரும் களிப்பினால் -கைகளைத் தூக்கி ஆரவாரத்துடன் ஆடுவது போன்று உள்ளது அந்தக் கடல் .
அங்கே போய் மாயனை வழி படுகின்றனர் பிரம்ம பாவனையில் நிற்பவர்களான சனகாதி முனிவர்கள் -
தன்னிடம் வந்து பள்ளி கொண்ட பரமனை கடல் தன் அலைகள் ஆகிற கைகளாலே
திருவடிகளை அலைத்து -ஊஞ்சலில் ஆட்டி உறங்கும்படி -செய்வதனால்
எம்பெருமான் கண் துயில்வதாக தோற்றுகிறது -பக்தர்களுக்கு -
கடலோதம் தம் கால் அலைப்ப கண் வளரும் -முதல் திருவந்தாதி – 13-  என்றார் பொய்கை ஆழ்வாரும் .
உண்மையில் உறங்குகிறானா அவன் -
அவனுறங்கி விட்டால் உலகின் கதி என்னாவது -மாயன் அல்லனோ -
பொய் உறக்கம் கொள்கிறான் -உறங்குவான் போல் உலகு உய்யும் வழியை யோசனை செய்கிறான் -
உறங்குவான் போல் யோகு செய்வதாக கூறுகிறார் திருவாய் மொழியில் நம் ஆழ்வார் -
நித்ராசி ஜாகர்யயா -விழிப்புடன் உறங்குகின்றாய் -ஸ்ரீ ரங்கராஜ ஸ்தவம் -என்று பட்டர் அருளிச் செய்த படி -
உலகினை காக்கும் விஷயத்தில் விழிப்புடன் உறங்குகின்ற ஆச்சர்யத்தில் ஈடுபட்டு -
ஜிதந்தே புண்டரீகாஷா -தாமரைக் கண்ணனே உன் அழகுக்கு தோற்றோம் -என்றபடி
குணத்திற்கு தோற்று திருவடிகளிலே விழுகிறார்கள் அந்த சனகாதி முனிவர்கள் -
இது ஒரு நாள் நிகழும் நிகழ்ச்சி யன்று -
பாற்கடலான் பாதம் வழுவா வகை நினைந்து வைகல் தொழுவாரை -நான்முகன் திருவந்தாதி – 89-
என்றபடி நாள் தோறும் நடை பெரும் நிகழ்ச்சியாகும் -ஆகவே வரும் போதெல்லாம்
வியக்கத்தக்க குணத்திற்கு தோற்று திருவடிக் கீழ் விழுவதும் அவர்கட்கு மாறாத இயல்பாகி விட்டது -
இது தோற்ற -மாயன் திருவடிக் கீழ் விழுந்திருப்பார் -என்று அருளிச் செய்தார் -
மாயன்-ஆச்சர்யப் படத் தக்கவன்
பாற்கடல் பள்ளிகொள் மாயன் -என்றும் ஒரு பாடம் உண்டு
இங்கனம் மாயன்குனத்திற்கு தோற்று திருவடிக் கீழ் வீழ்தலின் இருப்பு உடையார் உள்ள -
சனகாதி முனிவர்கள் -மயர்வற மதிநலம் அருளப் பெற்ற நம் ஆழ்வாரால் -
கலக்கமில்லா நல் தவ முனிவர் -திருவாய் மொழி – 8 3-10 – என்று போற்றப்படும்
ஏற்றமுடைய தங்களது நெஞ்சிலே எம்பெருமானாருடைய நல் ஞானம்
மேவுதற்கும் இடம் ஏற்பட்டு விடுகிறதாம் -பல காலும் அவர்கள் எம்பெருமானார் உடைய நல் ஞானத்தை
கொண்டாடிப் பேசுகையாலே -அவர்கள் நெஞ்சிலே அந்த ஞானம் இடம் கொண்டமை தெரிகிறது .
நூல்களிலே சனகாதி முனிவர்  பேச்சுக்களாய்வரும் இடங்களிலே சரம பர்வ விஷயமாக
எம்பெருமானார் அழித்த ஞானமே பலகாலும் கொண்டாடப் பட்டுள்ளமையைக் கண்டு
அமுதனார் இங்கனம் கூறுகிறார் -என்க -
மேவு நல் ஞானி எம்பெருமானது குணத்தை ரசித்து அனுபவிக்கும் நெஞ்சிலும் இந்த நல் ஞானம்
ரசிக்க தக்கதாய் இருத்தலின் பலகால் கொண்டாடும்படி இடம் பெறுகிறது .
மேவுவது விசெஷனமான ஞானம்
அதனை உடையவன் ஞானி அல்லன் .
நல் வேதியர்கள் தொழும் திருப்பாதன்

வேதியர்களான சனகாதி முனிவர்கள்  நெஞ்சில் எம்பெருமானாருடைய ஞானம் மாத்ரம்  மேவுகிறது -
நல் வேதியர்களோ அந்த ஞானத்தை தங்கள் அனுஷ்டானத்தில் கொண்டு எம்பெருமானார் பாதங்களை
தொழுகின்றனர் -நல வேதியர் -வேதத்தின் தாத்பர்யப் பொருளை உணர்ந்து -சரம பர்வத்தில் நிலை நிற்பவர்கள் .
மாயன் திருவடிக் கீழ் விழுமவர் வேதியர்
எம்பெருமானாரை தொழுமவர் நல வேதியர் என்றது ஆயிற்று -
மாயன் திருவடிக் கீழ் வேதியர் விழுந்து இருப்பார் .
விழும் திருவடிகளை உடைய மாயனோ கண் துயில்பவன் .
எம்பெருமானார்பாதத்தை தொழுது பணி  புரிபவராய் இருப்பர் நல் வேதியர் .
தொழப்படும் எம்பெருமானாரோ -காதலுற்றார்க்கும் உண்டோ கண்கள் துஞ்சுதலே -திரு விருத்தம் – 98-
என்றபடி கண் துயிலாதவர் .
இராமானுசனை தொழும் பெரியார் –இருப்பிடம்
எப்பொழுதும் இமையோர்கள் குழாம் -நித்யாஞ்சலி ப்டாஹ்ருஷ்டா -எப்பொழுதும் கை
கூப்பினவர்களாய் களிப்புடையவர்களாக -என்றபடி தொழுவது -சூழ்வது-பிரதஷிணம் செய்வது -
முதலிய செய்து -பரம பத நாதனை வழி படுவது போலே -எம்பெருமானாரை தொழுவது -சூழ்வது -
முதலியன செய்து எப்பொழுதும் அனுபவித்து கொண்டே இருக்கும் பெருமை வாய்ந்த பெரியோர்கள் -
அவ் அனுபவத்தால் உண்டான களிப்பு -உள்  அடங்காது  -இருந்த படியே இருக்க ஒண்ணாது
கிளர்ந்து எழுந்து ஆரவாரங்களைப் பண்ணிக் கொண்டு -பிரதம பர்வத்தில் -கும்பிடு நட்ட மிட்டாடி -
திருவாய் மொழி – 3-5 3- என்றபடி -கூத்தாடுகின்ற இடம் -அவர்களது அந்நிலைக்கு அடிமை பட்டு விட்டவனாகிய
எனக்கு வாழும் இடம் ஆகும் -என்கிறார் .
அடியார்கள் குழாம் களுடன் அனுபவித்தற்கு வைகுந்தத்தில் வாழ -ஏனையோர் விரும்புவது போலே -
தொழும் பெரியோருடன் எம்பெருமானாரை அனுபவிப்பதற்கு அவர் எழுந்து அருளி உள்ள இடமே
எனக்கு பேறான மோஷ பூமி -என்றது ஆயிற்று .
———————————————————————————————————————————————-

அடியேன் கேள்வி ஞானத்தினால் ஜல்பித்தது

 

எல்லாரும் சம்சாரம் த்யாஜ்யம் பரம பதம் உபாதேயம் என்று அறுதி இட்டு

வஸ்தவ்ய  தேசம் அதுவே என்று அங்கே  போக ஆசை படா நிற்க ,நீர் பரம பதத்தையும் சம்சாரத்தையும் சஹபடியா நின்றீர்

–உமக்கு வஸ்தவ்ய தேசமாக நீர் தாம் அறுதி இட்டு இருப்பது எது என்ன அருளி செய்கிறார் இதை

இச்சுவை தவிர அச்சுவை வேண்டேன் என்றார் தொண்டர் அடி  பொடி ஆழ்வார்/

-பிறவி வேண்டேன் -உபய விபூதியும் வேண்டேன்/அரங்கமே வஸ்தவ்ய தேசம்  என்றார்

//ஈடும் ..ஆடும்.பாடும் என் நா அவன் -ஆழ்வார்/ஸ்வாமி வைபவம்

-நல் வேதியர்கள் தொழும் திரு பாதம் படைத்தவர்

/உறங்குவான் போல் யோகு செயும் -மாயன்- ஆஸ்ரித சேஷ்டிதன்-திருவடி கீழ் விழுந்து இருப்பார்- சனக – சனத்குமாரர் போன்ற முனிவர்கள்

-மேவும்-விரும்பும்-ஞானி ஸ்வாமி/பிள்ளை ஊமை செவிடன்- திரு பாற்கடல் போய் வந்து பேசிய வார்த்தை-கேட்டு இருக்கிறோம்

/பிரத்யட்ஷ பிரமாணம் இது  மேவு நல் /ஞானம் என்று கொண்டு-அந்த ஞானம் படைத்த ஞானி ஸ்வாமி நமக்கு உபதேசித்தார்

/சரம பர்வ நிஷ்ட்டையே //மகா பாரத சாரத்வாத்/ரிஷி அனைவராலும் பாட பட்டது /வியாசரால் தொகுக்க பட்டது

பீஷ்மரால் உரைக்க பட்டது கீதையின் அர்த்தம் ஒத்து போகும் -உபாதேய தமம் சகஸ்ரநாமம் /

திரண்ட பொருள்-துஷ்யந்தச ரமச்யச்த ஆடி பாடி இதுவே எனக்கு ப்ரீதி என்கிறான்

சததம் கீர்த்தனம் என்றான் அந்த ஞானி எனக்கு வேண்டியவன் அவனுக்கு புத்தி யோகம் கொடுக்கிறேன் – என்னை அடைகிறான்

/அது போல இங்கும் செழும் பொருள்/பாத்ம புராணம்-பாகவத பிரபாவம்-

பக்தி அழ நாரதர் தேட-சனக சனத்குமாரர் சொல்லியது-மகத்த பாத ரஜஸ் தலையால் தரிப்பதே பேறு என்றார்களே

-இதுவே திரண்ட பொருள் கபிலரும் தேவ பூதைக்கு அருளியது-

சாது சங்கமமும் பாத ராஜசே பாபம் போக்கும் என்றார்/

அஜா மலன்-யமனும் இதை சொல்வான் அவதூத சண்டாசியும் இதையே சொல்வா

ர்/எழுதி வைத்தார்கள் /அனுஷ்டித்து உள்ளம் கை நெல்லி  கனி போல ஸ்வாமி கொடுத்தார்

/பிரகாச படுத்திய பெருமை ஸ்வாமிக்கே//வேதியர்கள் சன சனத்குமாரர்.

/நல் வேதியர் ஞானம் கனிந்து  பக்தி மார்க்கத்தில் வந்த நல் வேதியர்கள்-

கூரநாத  குருகேசர் பிள்ளான் எம்பார் ஆண்டான் கிடாம்பி  ஆச்சான் வகுட நம்பி போல்வார்

அங்கு உற்றேன் அல்லேன் இங்கு உற்றேன் அல்லேன்-ஆழ்வார்/ தவிக்கிறார்/

அமுதனார் கதறவில்லை இதே இருப்பிடம் என்கிறார்/எது இருப்பிடம் என்று தைரியமாக அருளுகிறார் இதில்./

/பகவத் வைபவம் சொல்லி -ஸ்வாமி திரு உள்ளம் மகிழ

-அழகிய திரைகளை உடைத்தான திரு பாற்கடலிலே -கடலோதம் கால் அலைப்ப கண் வளரும்-என்கிற படியே

துடைகுத்த உறங்குவாரை போல அத் திரைகள் ஆனவை திருவடிகளை அனுகூலமாக அசைக்க கண் வளரா நிற்பானாய்

-உறங்குவான் போல் -திரு வாய் மொழி 5-4-11-யோகு செய்கிற ஆச்சர்யத்தை உடையவன் ஆன சர்வேஸ்வரன் உடைய குணத்தில் ஈடு பட்டு

-பைய துயின்ற பரமன்-தூங்கும் பொழுதும் பரமன் இவன்

–ஜிதந்தே- -ரிஷிகேச- இந்தரியங்களை ஜெயிக்க பண்ணுபவர்- என்று திருவடிகளில் கீழே விழுந்து இருந்த

-வசத்தில் இன்றி விழுந்து -விழுந்து இருப்பார்- என்றுமே-

வழுவா வகை நினைந்து வைகல் தொழுவார்

-நித்ய படி-ச்வபாவத்துக்கு  ஒரு காலும்  சலனம் அற்று இருக்கிற கலக்கம் இல்லா நல் தவ முனிவரும்

-இது ஒரு ஞான வைபவமே -திரு வாய் மொழி 8-3-10-

/இத்தையே பலகாலும் ஸ்லாகித்து கொண்டு போருகையாலே-இத்தையே-ஞானம்-என்று

அவர்கள் நெஞ்சில் மேவப் பட்ட விலஷனமான ஞானத்தை உடையராய் பரம வைதிகரான அவர்கள்

பிரனாமாத்ய அனுவர்தன்களை பண்ணி நின்று உள்ள திருவடிகளை  உடைய எம்பெருமானாரை

-நித்ய அஞ்சலி புடாஹ்ருஷ்டா -என்கிற படியே —சதா அனுபவம் பண்ணா நின்று உள்ள வைபவத்தை உடையவர்கள்

அவ அனுபவ ஜனிதஹர்ஷா பிரகர்ஷத்தாலே உடம்பு இருந்த இடத்தில் இராதே கிளர்ந்து கடல் இறைத்தால் போலஇரைத்து கொண்டு

-நீள் ஓதம் வந்து அலைக்க-மன்னாதன் திருவடிகளை திரு வல்லி கேணி /

மேவுவது ஞானம் ஞானி அல்ல

/உண்டோ  கண்கள் துஞ்சுதல் -அநிமிஷரையும் உறகல் உறகல் என்பார் பெரி ஆழ்வார்

/–கண் துயில்  மாயன் / கண் வளரும்  கடல் வண்ணன் கமல கண்ணன்

/விழித்து இருக்கும் ஸ்வாமி யை பற்றனும்/தொழும்- நமஸ்காரம் போன்ற வற்றை பண்ணி கொண்டு இருக்கும் பெரியோர்

-அனுபவித்து ஆடி பாடி சம்ப்ரம வியாபாரங்களை பண்ணி கொண்டு அவர்கள் அடியவன் ஆன எனக்கு

-வச்த்தவ்ய தேசம் /செழுமை-அழகு-பெருமை  / அலைக்கு கடலுக்கு மாயனுக்கு கொண்டு/பாற்கடல் பள்ளி கொள் மாயன் -பாட பேதம் /

 

ஆழ்வான் ஆண்டான் போல்வார் இறைந்து ஆடும் இடமே வச்தவ்யம்

/செழும்-அழகு பெருமை ஆச்சர்யம் / தரிக்காமல் இருக்க -ஜலான் துக்ருதம் மீன் போல துடிப்பேன்-

/மெய்யில் பிறங்கிய சீரை அனுபவிக்க-இடம்-

ஒழுவில்  காலம் எல்லாம் பிரார்த்தித்த ஆழ்வாருக்கு திரு மலை காட்டினது போல

-நலம் அந்தம் இல் நாடு போக ஆசை  பட்டார்-வானவரும் அங்கு முழுவதும் அனுபவிக்க முடியாமல் இங்கு வருவார் என்று காட்டி கொடுத்தார்

-அங்கு எங்கு எங்கு கலங்கினார் ஆழ்வார்/இங்கு -,

அமுதனாருக்கு கலக்கம் இல்லை/ ஞானம் மட்டும் இருந்த சன சனத் குமராதிகள் /சேவித்து கொண்டு இருப்பவர்கள் -உபாயமாக/

அனுபவித்து கொண்டு இருப்பவர்கள் ஆழ்வான் ஆண்டான் போல்வார் ஆக மூவரையும் சொன்னார் இதில்

//செழுமை அலைக்கு அழகாய்// கடலுக்கு பெருமையாய்நளி நீர் கடல் படைத்து -

- தான் ஓர் பெரு நீர் தன் உள்ளே தோற்றி -

-நாராயண -நார-நீர் -இருப்பிடம்-பராசரர்

-மனத்துள்ளான் மா கடல் நீர் உளான்  மலராள் தனத்து உள்ளான் -

புண்டரீகர் இக் கடலை இறைத்தாரே திரு கடல் மல்லையில்

—தாளும் தோளும்முடியும்  சமன் இலாது  பல பரப்பி-கடல் படைத்தான்

/செழுமை-மாயனுக்கு -ஆஸ்ரித சேஷ்டிதமே//கும்ப கர்ணன் -தொடை தட்டுவது போல உறங்குவாய்

/தொடை குத்துவாரை போல-திரைகள் ஊஞ்சலில் கண் வளருகிறான் உறங்குவான் போல் யோகு செய்கிறான்

-மாயன்-வெள்ளத்து அரவில் துயில் அமர்ந்த வித்து- மூலம் திரு பாற்கடல் நாதன்.

அவதாரங்களுக்கு காரண -கண் வளர்ந்து அருளுகிற சர்வேஸ்வரன்

-சேரா சேர்க்கை மாயன்/பாற்கடலான் பாதம் வழுவா வகை நினைந்து-

சதா நிஷ்ட்டை/ அடி கீழ் அமர்ந்து புகுந்து -நிழலும் அடிதாரும் போல -பிரியாத -கலக்கம் இல்லாத சனத் சனத்குமாரர்கள்

/பர பரன் என்றே தெரிந்து எளியவன் என்று தெரியாமல்

/சரம பர்வ ஆசார்ய நிஷ்ட்டை -ஞானம் -வேதியர் தொழும்-தஸ்மை -பரம யோகினே -பிரணாமி லஷ்மண முனி /

தொழும் பெரியோர் /கைகள் கூப்பி சொல்லி/பறவைகளை/

புணர்த்த கையினராய்  அடியேனுக்கு போற்றுமினே-

/நித்ய அஞ்சலி /எழுந்து இரைத்து ஆடும் இடம்/ உன்மத்தகமாய்-மேல் மேலும் எழுந்து /

திருவடிகள் பட்ட  இடம்/சரமாவதி தாசனாக /கும்பிடு நட்டம் ஆடி -ரசம் உண்டு

-இவர்கள் இருக்கும் இடமே ஸ்ரீ வைகுண்டம்/

பாட்டு கேட்கும் இடம் –கூப் பாடு கேட்கும் இடம் வளைத்த இடம் குதித்த இடம் எல்லாம் வகுத்த இடமே

இது அன்றோ எழில் ஆலி என்றான்/பரகால  நாயகி இருக்கும் இடமே –திருவடி தாமரையே என்று காட்டினானாம் -

/இங்கு அமுதனார்  ஸ்வாமி யை தொழும் பெரியோர் எழுந்து இரைத்து ஆடும் இடமே அடியேனுக்கு இருப்பிடம் என்கிறார்

———————————————————————————————————————-

திருமலை நல்லான் சக்கரவர்த்தி ஸ்ரீ ராம கிருஷ்ண ஐயங்கார் திருவடிகளே சரணம் .

பிள்ளை லோகம் ஜீயர் திருவடிகளே சரணம் .

திருவரங்கத் தமுதனார் திருவடிகளே சரணம் .

ஆழ்வார் எம்பெருமானார் ஜீயர் திருவடிகளே சரணம்..

அமுத விருந்து -இராமானுஜ நூற்றந்தாதி வியாக்யானம்–104-கையில் கனி என்னக் கண்ணனைக் காட்டித் தரிலும் -இத்யாதி ..

November 3, 2012

பெரிய ஜீயர் அருளிய உரை

நூற்று நாலாம் பாட்டு -அவதாரிகை
உபதேச ஜ்ஞான லாப மாத்ரம் ரசிக்கிற படி கண்டால் -பகவத் விஷயத்தை
சாஷாத் கரித்தீர் ஆகில் உமக்கு எப்படி ரசிக்கிறதோ என்று -எம்பெருமானாருக்கு
கருத்தாகக் கொண்டு -பகவத் விஷயத்தை விசதமாகக் காட்டித் தரிலும் -
தேவரீர் திரு மேனியில் பிரகாசிக்கிற குணங்கள் ஒழிய  நான் வேண்டேன் -
இதுக்கு ஈடான பிரசாதத்தை செய்து அருளில் இரண்டு விபூதியிலும்
கால் பாவுவன் -அல்லது தரியேன் -என்கிறார்
கையில் கனி என்னக் கண்ணனைக் காட்டித் தரிலும் உன்தன்
மெய்யில் பிறங்கிய சீரன்றி வேண்டிலன் யான் நிரயத்
தொய்யில் கிடக்கிலும் சோதி விண் சேரிலும் இவ்வருள் நீ
செய்யில் தரிப்பன் இராமானுச என் செழும் கொண்டலே – – -104 -
வியாக்யானம் -
விலஷணமான மேகம் போலே பரமோதாரராய்
அது தன்னை எங்களுக்கு பிரகாசிப்பித்தது அருளினவரே –
ஆஸ்ரித சுலபனான சர்வேஸ்வரனை உள்ளங்கை நெல்லிக் கனி போலே
சாஷாத் கரிப்பித்து தரிலும் தேவரீருடைய திவ்ய விக்கிரகத்தில் பிரகாசிக்கிற
ஸௌந்தர்யாதி குணங்கள் ஒழிய நான் வேண்டேன் -
சம்சார கர்த்தமத்தில் முழுகி -அழுந்திக் கிடக்க்கவுமாம் -
சுத்த சத்வ குணம் -குண மயம் -ஆகையாலே -நிரவதிக தேஜோ ரூபமான
பரம பதத்தை ப்ராபிக்க்கவுமாம் -தேவரீருடைய திரு மேனி குணத்தையே
அனுபவித்து இருக்கை யாகிற இதுக்கு உறுப்பான பிரசாதத்தை
தேவரீர் செய்து அருளில் ஏதேனும் ஓர் இடத்திலும் கால் பாவி நிற்பன் -
அல்லாத போது தரிக்க மாட்டேன் -என்று கருத்து .
பிறங்குதல்-பிரகாசம்
நிரயம்-விடியா வெந்நரகம் -திருவாய் மொழி-2-9-7 – என்கிற சம்சாரம்
தொய்யில் -சேறு
தொய்யில் என்கிற இடத்தில் ஏழாம் வேற்றுமை குறைந்து கிடக்கிறது -
நிரயத் தொய்யில் கிடக்கிலென் சோதி விண் சேரிலென் -என்று பாடமாகில்
சம்சாரத்தில் கிடக்கில் என் -பரம பதத்தில் போகில் என் -
இவை இரண்டும் கொண்டு எனக்கு கார்யம் இல்லை .
சம்சாரத்தின் உடைய தோஷத்தையும் பரம பதத்தின் உடைய வைலஷணயத்தையும்
அனுசந்தித்து இத்தை விட்டு அத்தைப் பெற விருக்கிறேன் அல்லேன் .
இவ் வனுபவத்தை தேவரீர் தரில் சம்சாரத்திலும் தரிப்பன்
இது இல்லையாகில் பரம பதத்திலும் தரியேன் -என்கை-
———————————————————————————————————————-
பிள்ளை லோகம் ஜீயர் அருளிய உரை -
அவதாரிகை -கீழ்ப் பாட்டில் தத்வ ஹித புருஷார்த்த தத்  யாதாம்ய ஞானத்தை சுவ்யக்தமாம்படி
உபதேசித்தார் என்று இவர் இனியராய் இருந்தவாறே -அத்தைக் கண்டு உபதேச மாத்ரத்துக்கே  இப்படி
இனியராய்க் கொண்டு ரசித்து இருந்தீர் –பகவத் விஷயத்தை சாஷாத் கரிக்கும்படி பண்ணிக்
கொடுத்தோம் ஆகில் எப்படி ரசித்து இனியராக கடவீரோ என்று எம்பெருமானாருக்கு கருத்தாக
நினைத்து -தேவரீர் சகல ஜன மநோ ஹாரி -திவ்ய செஷ்டிதங்களைப் பண்ணிக் கொண்டு  போந்த
கிரிஷ்ணனை கரதலாமலகமாக காட்டித் தரிலும் தேவரீர் உடைய திவ்ய மங்கள விக்ரகத்திலே பிரகாசியா நின்றுள்ள
கல்யாண குணங்களை ஒழிய அடியேன் வேறு ஒரு விஷயத்தை வேண்டேன் என்ன -இவன் இப்படி
மூர்க்கு பேசலாமோ என்று சீறிப்பாறு செய்து அடியேனை சம்சாரமாகிற நரகத்தில் விழப் பண்ணினாலும் -
நம்மையே பற்றி இருக்கிறான் இறே என்று -கிருபையாலே -நிரவதிக தேஜோ ரூபமான பரம பதத்திலே
கொண்டு போய் சேர்த்திடிலும்-வர்ஷூ கவலாஹம் போலே பரம உதாரரான எம்பெருமானாரே -தேவரீர் உடைய
திவ்ய மங்கள விக்ரகத்தை அனுபவிக்கைக்கு உடலான நிர்ஹெதுக பரம கிருபையாலே தேவரீர்
செய்து அருளின விபூதி த்வயத்திலும் வைத்துக் கொண்டு -ஏதேனும் ஓர் இடத்தில் கால் பாவி நின்று
தரிப்பன் – இல்லை யாகில் தரிக்க மாட்டேன் என்று ஸ்வ ப்ராப்யத்தை நிஷ்கர்ஷித்து அருளுகிறார் -
எம் செழும் கொண்டல் -ஒரு பாட்டம் மழை குறைச்சலாய் இருந்தால் முகம் வாடிக் கிடக்கும்

பயிர் போலே -வித்யா நயா சில்பனை புணம் – என்கிறபடியே -செருப்புக்குத்த க்கற்றனவோபாதியான
சாச்த்ரங்களையே அப்யசித்துக் கொண்டு போந்து -சாவித்யா யாவிமுக்யதே -என்கிற தத்வ
ஞானத்தை பிராபிக்க பெறாதே  -வாடினேன் வாடி -என்கிறபடியே உஜ்ஜீவன ஹேது அன்றிக்கே
முகம் வாடி கிடக்கிற எங்களுக்கு ஒரு பாட்டம் மழை பொழிந்தால் போலே வி லஷணமான தம்
திருவடிகளில் சம்பந்தத்தை உண்டாக்கி -ஞான உபதேசம் பண்ணி ஜீவனத்தைக் கொடுத்து -
சத்தையை உண்டாக்கினவர் ஆகையாலே -செழும் கொண்டல் -என்கிறார் -தூமஜ்யோ திச்சலில மருதாம்
சந்நிபாதத்தாலே உண்டானதாய் ப்ராக்ருதமாய் அபேஷித்தவர்களுக்கு வர்ஷியாதே   -அபேஷியாத
சமுத்ராதிகளிலே வர்ஷித்து கொண்டு போருகிற மேகம் போல் அன்றிக்கே -தத்வ யாதாம்ய ஞானங்களிலே
தலைவராய் -அபேஷா நிரபேஷமாக -லோகத்தாரை எல்லாம் உஜ்ஜீவிப்பிக்க கடவோம் என்று
தீஷித்து கொண்டு -அவதரித்த கல்யாண குண வைலஷன்யத்தை உடையவர் ஆகையாலே
செழும் கொண்டல் -என்கிறார் -இராமானுசா -இப்படிப் பட்ட எம்பெருமானாரே -
கையில் கனி யன்ன கண்ணன் காட்டித் தரிலும் -பத்துடை அடியவர்க்கு எளியவன் -என்கிறபடியே
ஆஸ்ரித பாரதந்த்ர்யனாய்க் கொண்டு -தூத்ய சாரத்யங்கள் பண்ணுகையும் – கண்ணிக் குரும் கையிற்றால்
கட்டுண்டான் காணேடி -என்கிறபடியே -ஒரு அறுதல் கயிற்றால் கட்டுண்டும் அடி உண்டும் இருக்கையும் -
கொற்றக் குடையாக ஏத்தி நின்ற கோவர்த்தனத்து என்னை உய்த்திடுமின்  -என்கிறபடியே
கோவர்த்தன உத்தாராணம் பண்ணுகையும் -திண்ணன் வீடு முதல் முழுதுமாய் -என்கிறபடியே
சர்வ ஸ்மாத் பரனுமாகிய ஆச்சர்ய குண செஷ்டிதங்களை உடையனான கிரிஷ்ணனை உள்ளம் கை
நெல்லிக் கனி போல் சாஷாத் கரிப்பித்து தரிலும் -உன் தன் மெய்யில் பிறங்கிய சீர் அன்றி வேண்டிலன் யான் -
பதிம் விச்வச்ய -என்றும் -தேவாநாம் தானவா நாஞ்ச சாமான்ய மதிதைவதம் –என்றும் -உலகுக்கு ஓர்
முந்தைத் தாய் தந்தை –  என்றும் சொல்லுகிறபடியே எல்லாருக்கும் பொதுவானவன் விஷயத்தில்
சக்தன் ஆனேனோ -அனந்யார்ஹா நிஷ்டர்க்கே ஸ்வாமியான தேவரீர் பக்கலில் அன்றோ
நான் சக்தன் ஆனது -எப்போதும் பிரீதி விஷயமான  வஸ்துவிலே அன்றோ ருசி பிறப்பது  -
ஆகையாலே என்னுடைய ப்ரீதி விஷயமான தேவரீர் திவ்ய மங்கள விக்கிரகத்தில் பிரகாசிக்கிற
சௌந்தர்யா லாவண்யாதி குணங்களை ஒழிய வேறுஒன்றை நான் அபெஷியேன் – அத்தை
பிரசங்கிப்பதும் செய்யேன் -பிறங்குதல்-பிரகாசித்தல் -அது என் -சர்வ சமாஸ்ரயநீயனான சர்வேஸ்வரன்
ப்ராப்யன் என்றும் சேதனரான நீர் ப்ராப்தா என்றும் -ப்ராப்யச்ய ப்ரம்மணோ  ரூபம் -இத்யாதி சாஸ்த்ரன்களிலே
சொல்லா நிற்க செய்தே -நீர் இங்கனே சொல்லக் கூடுமோ என்னில் -ப்ராப்யனான சர்வேஸ்வரன் நித்யனாய் -
எனக்கு அந்தராத்மாவாய் இருக்கச் செய்தேயும் -அநாதி காலம் பிடித்து இவ்வளவும் நான் சம்சாரத்தின் உடைய
கரை கண்டு கொண்டேன் அல்லேன் -நான் இன்று தேவரீரை லபித்த பின்பு கரை மரம் சேரப் பெற்றேன் -
ஆகையால் தேவரீரே எனக்கு பிராப்யம் என்று கருத்து – அன்றிக்கே கிருஷ்ணன் தூத்ய சாரத்யங்களை பண்ணும் தசையில் -தன்னுடைய விஸ்வ ரூபத்தை

அனுகூல பிரதி கூல விபாகம் அற-தர்சிப்பித்த அளவிலும் –திருத் தேர் தட்டில் இருந்து -தத்வ ஹித
புருஷார்த்தங்களை உபதேசித்த அளவிலும் -ஒருவருக்கு ஆகிலும் முமுஷை ஜனித்ததில்லை -
தேவரீரை சேவித்த மாத்ரத்திலே ஊமைக்கு  முமுஷை பிறந்தவாறே தேவரீர் உடைய விக்ரக வை லஷன்யத்தை
சாஷாத் கரிப்பித்து அருளி அவன் தனக்கு வீட்டை அப்போதே கொடுத்து அருளிற்று என்னும்
இச் செய்தியை ஆழ்வான் கேட்டு அருளி -இனி நமக்கு பேறு கிடையாது ஆகாதே என்று தம்மை வெறுத்துக்
கொண்டார் என்று பிரசித்தம் இறே -இப்புடைகளாலே பகவத் விஷயத்துக்கும் தேவரீருக்கும் நெடு வாசி உண்டாகையாலே
இப்படி அத்யவசித்தேன் என்றார் என்னவுமாம் -அங்கனும் அன்றிக்கே -சுலபனான சர்வேஸ்வரனை காட்டித்
தரிலும் -அவன் தண்டதரன் ஆகையாலே -என் தண்மையை பார்த்து விபரீதனாய் இருப்பான் -ஆகையால்
தேவரீர் அபிமானமே உத்தாரகம் என்று அத்யவசித்து இருந்தேன் -
நாராயணோ பிவிகிர் திம் குரோ பிரச்யுதஸ் யதுர்புத்தே கமலம் ஜலாத பேதம் சோஷயதிரவிர்  ந போஷயதி -
என்னக் கடவது இறே -அன்றிக்கே -பிராப்யன் அவனே யாகிலும் அவனை அனுபவிக்கும் போது -
பகவத் வந்தனம் ச்வாத்யம் குரு வந்தன பூர்வகம் -ஷீரம் சர்கரயா  யுக்தம் ஸ்வததே ஹி விசேஷத -
என்கையாலே ரசிகரான நமக்கு ஆச்சார்யா விக்ரகத்தை முன்னிட்டு கொண்டே இறே இருக்க அடுப்பது -
அப்படியே அடியேனும் தேவரீர் உடைய விஷயீ காரத்தாலே இந்த வாசி அறிந்தேன் -ஆகையால்
தேவரீர் திவ்ய விக்ரகத்தொடே கூடிஅனுபவிக்குமது ஒழிய -தனியே அவனை அனுபவிக்க இசைந்தேன்
அல்லேன் என்கிறார் என்னவுமாம் -இவன் இப்படி ஸ்வரூப அனுரூபமாக ஸ்வா தந்த்ர்யத்தை ஏறிட்டு கொண்டான்
என்று தேவரீர் சீறி அருளி என்னை -நிரயத் தொய்யில் கிடக்கிலும் -விடியா வென் நரகான   சம்சார
கர்த்தமத்திலே அழுந்திக் கிடக்கும் படி பண்ணவுமாம் -தொய்யில் -சேறு -நிரயம் என்றது -துக்க கரத்வத்தாலே
சம்சாரத்தை சொல்லுகிறது -அன்றிக்கே நம்முடையவன் அன்றோ என்று தேவரீர் கிருபை செய்து அருளி என்னை
சோதி விண் சீரிலும் -சுத்த சத்வ மயமாகையாலே நிரவதிக தேஜோ ரூபமான பரம பதத்தில் கொண்டு
போய் செர்க்க்கவுமாம் -நிரயத் தொய்யில் கிடக்கில் என் -சோதி விண் சேரில் என் -என்று பாடமான போது
சம்சாரத்தில் இருக்கில் என் -பரம பதத்தில் போய் சேரில் என் -அவை இரண்டும் கொண்டு எனக்கு
கார்யம் இல்லை என்று பொருளாக கடவது -நிரயத் தொய்யில் இத்யாதிகளுக்கு -நான் சம்சார கர்த்தமத்தில்
மூழ்கிக் கிடக்க்கவுமாம் -சுத்த சத்வ மயம் ஆகையாலே நிரவதிக தேஜோ ரூபமான பரம பதத்தை
ப்ராபிக்க்கவுமாம் என்றும் பொருளாகவுமாம் -இவ் அருள் நீ செய்யில் தரிப்பன் -தேவரீர் உடைய திவ்ய விக்ரக குணங்களான சௌந்தர் யாதிகளை -முற்றூட்டாக அனுபவித்துக் கொண்டு இருக்கைக்கு உடலான நிர்கேதுக கிருபையை பொட்டு என

செய்தனில் தரிப்பேன் -இவ் அனுபவத்தை தேவரீர் தரில் சம்சாரத்திலும் தரிப்பன் -இல்லையாகில்
பரம பதத்திலும் தரியேன் -என்கிறார் காணும் -தரியேன் இனி உன் சரணம் தந்து என் சன்மம் களையாயே -களைவாய் துன்பம் களையாதுஒழி வாய் களை கண் மற்று இலேன் – என்றும் -நதேஹம் ந பிராணான் ந சக சுகமே சேஷாபி

லஷிதம் ந சாத்மா நான்யத்கி மபிதவ சேஷத் வபி பவாத் –பஹிர்ப் பூதன் நாத ஷனமபி சஹேயாது
சததா வினர்சந்தத் சத்யம் மதுமதன விஜ்ஞாப நமிதம் -என்றும் -நரகும் ச்வர்க்கவும் நாண் மலராள்
கோனைப் பிரிவும் பிரியாமையும் -என்று பிரதம பர்வத்தில் ஆழ்வாரும்    ஆளவந்தாரும் அருளாள
பெருமாள் எம்பெருமானாரும் அனுசந்தித்தாப் போலே அமுதனாரும் சரம பர்வத்தில் அனுசந்தித்தார் ஆய்த்து -
———————————————————————————————————————————————-
அமுது விருந்து -
அவதாரிகை -
உபதேசித்த ஞானமே இப்படி ரசிக்கும்படி இருப்பின் -நேரே கண்ணனைக்
காட்டிக் கொடுத்து விட்டால் எங்கனம் நீர் ரசிப்பீரோ -என்று
எம்பெருமானாருக்கு கருத்தாகக் கொண்டு -கண்ணனை நன்றாக காட்டித்
தந்தாலும் -தேவரீர் திரு மேனியில் விளங்கும் குணங்களை
ஒழிய நான் வேண்டேன் -இந்நிலையினுக்கு ஏற்றவாறு அருள் புரிந்தால் -
சம்சாரத்திலும் பரம பதத்திலும் கால் பாவி நிற்பன் -
இன்றேல் தரித்து இருக்க வல்லேன் அல்லேன் -என்கிறார் .
பத உரை -
எம் செழும் கொண்டல் -எங்களுக்கு தன் வன்மையை வெளிப்படுத்தி

செழுமை வாய்ந்த மேகம் போல் -விரும்புமவற்றை பொழியு மவரான
இராமானுச -எம்பெருமானாரே
கண்ணனை -எளிமை வாய்ந்த எம்பெருமானை
கையில் கனி என்ன -உள்ளங்கை யில் உள்ள நெல்லிக் கனி போலே
காட்டித் தரிலும் -நேரே காணுமாறு செய்து கொடுத்தாலும்
உன் தன் -தேவரீருடைய
மெய்யில் -திரு மேனியில்
பிறங்கிய -விளங்கிய
சீர் அன்றி -குணங்களைத் தவிர
யான் வேண்டிலேன் -நான் விரும்ப மாட்டேன்
நிரயத் தொய்யில் -நரகச் சேற்றிலே
கிடக்கிலும் -கிடந்தாலும்
சோதி -ஒளி மயமான
விண் -பரம பதத்தில்
சேரிலும் -சேர்ந்தாலும்
இ அருள் -இந்த மெய்யில் பிறங்கிய சீரை அனுபவிப்பதற்கு உறுப்பான அருளை
நீ செய்யில் -தேவரீர் செய்து அருளினால்
தரிப்பன் -தரித்து இருப்பேன் -
வியாக்யானம் -
கையில் —-காட்டித் தரிலும் -
கண்ணன் -கிருஷ்ணன்
எல்லாருடைய நெஞ்சையும் இழுக்கிறவன்
அத்தகைய பேர் அழகனை கையில் கொடுத்து அனுபவிக்க சொன்னாலும் வேண்டேன் -என்கிறார் -
கண்ணன் -கறுப்பன்
இருள் அன்ன மா மேனி எனக்கு வேண்டாம் -
உத்யத்தி நேசனி பமுல்லச தூர்த்த்வ புண்டரம் ரூபம் தவாஸ்து எதி ராஜ த்ருசோர் மமாக்ரே -என்று
உதிக்கும் சூர்யனை ஒத்ததும் திரு மண் காப்பு துலங்குவதுமான தேவரீர் திரு மேனி
எதிராஜரே -என் கண் எதிரே தோன்றுக -என்றபடி உதிக்கும் கதிரவனை ஒத்த
திருமேனியையே நான் அனுபவிக்க வேண்டும் -என்கிறார் -
திரு மகள் கேள்வனாய் பெருமை உடையவனாய் இருப்பினும் கையில் கனி
என்ன காட்டித் தருவதற்கு பாங்காய் -கை யாளாய்-எளிமைப்பட்டு
இருத்தல் தோன்றக் -கண்ணன் -என்கிறார் -
கண்ணன் -எளிமையில் கையாளானவன்-
திரு விருத்தம் -63 -ஆம் பாசுரத்தில் கண்ணன் திருமால் -என்பதற்கு
ஸ்ரீய பதி யாகையால்  ஆஸ்ரிதருக்கு கையாள் ஆனவன் -என்று ஆசார்யர்கள் வியாக்யானம்
செய்து இருப்பது காண்க .
எங்கும் உளன் கண்ணன்
கண்ட கண்ட எல்லா இடமும் தனக்கு இருப்பிடமாக கொண்டவன் கண்ணன்
எங்கும் உள்ள வ்யாபகனான கண்ணனை கையில் கனியைப் போலே உள்ளங்கையில்
அடக்கி அனுபவிக்கக் கொடுத்தாலும் நான் வேண்டேன் -என்கிறார் .
உன் தன் மெய்யில் பிறங்கிய சீர் அன்றி வேண்டிலன் யான் -
உன் தன் மெய் -தேவரீருடைய அசாதாரணமான திரு மேனி -அப்ராக்ருத திருமேனி -என்றபடி -
அதனில் பிறங்கிய சீர்
பிறங்குதல் -பிரகாசித்தல்
சீர் -அழகு
மென்மை முதலிய குணங்கள் -
கண்ணன் தன் ஸௌ ந்தர்யத்தை அக்ரூரர் மாலாகாரர் முதலியவர்களுக்கு வெளிப்படுத்தியது போலே
வெளிப்படுத்த வேண்டாம் -தாமே அவை பிரகாசிக்கின்றன -இதனால் சிஷ்யன் ஆசார்யனுடைய
திருமேனியையே சுபாஸ்ரயமாக கொண்டு பேணி ஆதரித்தல் வேண்டும் -என்னும்
நுண் பொருளை அமுதனார் உணர்த்தினார் ஆயிற்று -
நிரய —செய்யில் தரிப்பன் -
நிரயம் -நரகம் -சம்சாரத்தை நரகம் என்கிறார்
நிரயோய ஸ்த்வயா விநா-ராம உன்னை விட்டுப் பிரிந்து இருப்பதே நரகம் -
என்று சீதா பிராட்டி கூறினது போலே பகவானுடைய அனுபவத்தை விட்டுப்
பிரிந்து இருக்கும் இடம் ஆதலின் சம்சாரம் நரகமாக சொல்லப்படுகிறது -
விடியா வெம் நரகம் -திருவாய் மொழி – 2-7 7- என்று நம் ஆழ்வாரும் சம்சாரத்தை நரகமாக
திருவாய் – மலர்ந்து அருளினார்
தொய்யில் -சேறு
தொய்யில் கிடக்கிலும் -தொய்யிலின் கண் கிடக்கிலும்
வண் செற்று அள்ளல் பொய் நிலம் -திரு விருத்தம் -100 -
என்றபடி சம்சார நரக சேற்றிலே தப்ப ஒண்ணாதபடி அழுந்திக் கிடந்தாலும் -என்றபடி -
தேவரீர் திரு மேனியின் குணங்களை அனுபவிக்கும் வாய்ப்பு எனக்கு கிடைக்குமாயின்
சம்சார சேற்றிலும் வருந்திக் கொண்டு இராது கால் பொருந்தி தரித்து இருப்பேன் -என்பது கருத்து -
சோதி விண் சேரி லும் -
பிரகிருதி மண்டலம் போலே சத்த்வம் ரஜஸ் தமஸ் என்னும் முக்குணங்கள் வாய்ந்ததாய் அல்லாமல்
சுத்த சத்வமாய் -ஒளி மயமாய் -உள்ளமை பற்றி -பரம ஆகாசம் எனப்படும் பரம பதத்தை
சோதி விண் -என்கிறார் . அங்குச் சென்றாலும்  தேவரீர் திரு மேனிக் குணங்களை அனுபவிக்கும் வாய்ப்பினை
எனக்கு கிடைக்கச் செய்தால் அள்ளல் இல்லாத இன்ப வெள்ளத்தில் அங்குத் திளைக்காது -
தேவரீர் திரு மேனிக் குணங்களையே அனுபவித்து கால் பாவித் தரித்து இருப்பேன் -என்பது கருத்து -
நிரயத் தொய்யில் கிடக்கிலென் சோதி விண் சேரிலென் -என்றும் ஒரு பாடம் உண்டு
.வானுயர் இன்பமே எய்திலென் மற்றை நரகமே எய்திலென் -திருவாய் மொழி -என்னும் நம் ஆழ்வார்
ஸ்ரீ சூக்தி யடி ஒற்றியது இந்தப்பாடம் -
சம்சாரத்திலேயே கிடந்தால் என்ன
பரம பதத்திற்குப் போனால் என்ன -
எனக்கு இவற்றால் ஒரு தீமையோ அன்றி நன்மையோ இல்லை -
இரண்டும் ஒரே மாதிரிதான் -
தொய்யில் என்று சம்சாரத்தை விடுகிலேன்
சோதி விண் என்று பரமபத சீர்மை கண்டு விரும்பப் பற்ற கிலேன் -
எம்பெருமானார் திரு மேனிக் குணங்களை அனுபவிக்க பெறின் சம்சாரத்திலும் தரித்து இருப்பேன் -
அவ அனுபவம் பெறாவிடில் பரம பதத்திலும் தரித்து இருக்க மாட்டேன் -என்றது ஆயிற்று -
எம் செழும் கொண்டல் -
இதனால் எம்பெருமானாருடைய வண்மையை அனுசந்தித்தார் ஆயிற்று .
அவரது வண்மை இன்றித் தாம் உய்வதற்கு வேறு வழி இல்லாமையினாலே
அதனையே அமுதனார் மீண்டும் மீண்டும் அனுசந்திக்கிறார் .
இவ்வருள் செய்வதற்குதன்பால் தகுதி எதுவும் இல்லை -
தம் வண்மை கொண்டே இவ்வருள் புரிதல் வேண்டும் -என்பது கருத்து -
செழும் கொண்டல் -
ஏனைய கொண்டல்கள் தாம் கொண்ட நீரைப் பொழிந்த பின்னர் செழுமை நீங்கி
வெளுத்துப் போம் -எம்பெருமானாரோ எவ்வளவு பொழிந்தாலும்  கொண்ட கருணை
குறை வுறாமையால் செழுமை மாறாது பண்டைய வண்ணமே நிற்றலால்
செழும் கொண்டல்போன்றவராகக் கூறப் படுகிறார் .
————————————————————————————————————————–

அடியேன் கேள்வி ஞானத்தினால் ஜல்பித்தது

ஆளவந்தார்  இடம் கீதை ஞானம் கொடுத்து ருசி பிறப்பித்து அரங்கனை காட்டி தந்தால் போல

-உபதேச ஞான லாப மாதரம் ரசிகிறபடி கண்டால் ,பகவத் விஷயத்தை சாஷாத் கரிதீராகில் உமக்கு

எப்படி ரசிகிறதோ என்று எம்பெருமானாருக்கு கருத்தாக கொண்டு பகவத் விஷயத்தை விசதமாக காட்டி தரிலும்

தேவரீர் திரு மேனியில் பிரகாசிக்கிற குணங்கள் ஒழிய நான் வேண்டேன் /

/இதுக்கு ஈடான பிரசாதத்தை செய்து அருளில் இரண்டு விபூதி யிலும் கால் பாவுவன் அல்லது தரியேன் என்கிறார்

/..எம்மா வீடு திறமும் செப்பம்-பிரசங்கிக கூட வேண்டாம் /

/சிற்றம்  சிறு காலே போல இந்த பாசுரம்

–பறை பேதி வாத்தியம் கொண்டு வைத்தான்-பொருள் கேளாய்-பெற்று கொள்பவர் சொல்வதை கொடுக்கிறவன் கேட்க வேண்டும்-

இன்று பறை கொள்வான் அன்று காண்-உனக்கே நாம் ஆட் செய்வோம் -என்றாள் ஆண்டாள் /

// எம்மா வாட்டு திறமும் செப்பம்.. அம்மா அடியேன் வேண்டுவது ஈதே

/உன் செம்மா பாதம் தலையில் வைக்க வேண்டும் -ஆழ்வார்

/சொரூபம் காட்டி தர உம் ரூபமே  போதும்/ரூப குணமே சிறந்தது -அர்ச்சைக்கே ஏற்றம்

–பக்தர் நெஞ்சில் ரூபத்துடன் வ்யாபிகிறான்- மெய்யில் பிறங்கிய சீர் /

/கிடக்கில் என் சேரில் என் என்ற பாட பேதம்

/லஷ்மணன் -முதல் படி –கட்டில் வைத்தால் என் காட்டில் வைத்தால் என்-பரதன் நிலை போல

/சீதை போல-நரகம் சொர்க்கம் எது கேட்டு விளக்கினாளே–சார்ந்து இருந்தால் காடே சொர்க்கம் பிரிந்தால் நாடே நரகம்/

அது போல  ஸ்வாமி உம் சீரை அனுபவித்து கொண்டால் நரகமும்-சொர்க்கம் தான்//

இல்லை என்றால் சோதி விண் கூட நரகம் போல் தான் /பிராப்ய நிஷ்கர்ஷம் பண்ணுகிறார்-இத்தால் -

செழுமை மாறாத கொண்டல்/கருணை குறையாத -விலஷனமான மேகம்

-கண்ணனை காட்டி கொடுத்தாரே கொண்டல்–சீரை காட்டியது செழும் கொண்டல்

/போய் போய் வர்ஷிப்பது போல ஸ்வாமியும் /நான் இருந்த இடத்தில் வந்து காட்டி கொடுத்தீரே

/அமலன் ஆதி  அடியார்க்கு ஆட் படித்தி என்று காட்டி கொடுத்த பிரான் போல எங்களுக்கு பிரகாசிப்பித்தது அருளின உபகாரரரே

/எம் செழும் கொண்டல்-ஆஸ்ரித சுலபன்-முந்தானையில் கொள்ளலாம் படி மாணிக்க கல்/

ஸ்ரீயபதியாய்-காட்டி தரிலும்-எங்கும் உளன் கண்- அவனே சர்வ வியாபகன்-

அதை கூட காட்டி தருவீரகில்-கூட-பிரமம் அவன் -அவனையே காட்டி தந்தால்-சீரே பெரிசு-என்பதால்

/சாஷாத் கரிப்பித்து தரிலும் -அடைய அறிய பக்தி -ஸ்வாமி தான் பக்தி/

கீழ் பாசுரத்தில் நரசிம்ஹர் கீர்த்தி-பின் வாசல் தெள்ளி சிங்கர்

இங்கு கிருஷ்ண பக்தி -முன் வாசல்/தேவரீர் உடைய திவ்ய விக்கிரகத்தில் பிரகாசிக்கிற சௌந்தர்யாதி குணங்கள்

-ரிஷிகள் போல்வார் சொரூப குணங்கள்/பகத் பக்தர்களுக்கு உசந்த குணம் காட்டுவான்-

விக்ரக குணம்/ ஆழ்வான் போல்வாருக்கு சொரூப குணம்/

மற்று ஒண்டும் வேண்டேன்/ உன்னால் அல்லால் யாவராலும் ஒன்றும் வேண்டேன்

-தேவு மற்றுஅறியேன்//ரூபம் கண்ணன் விட ஸ்வாமி படி எடுத்து காட்டும் படி அல்லவே

//அன்னைமீர்காள் என்னை முனிவது திரு குறுங்குடி நம்பியை நான் கண்ட பின்/என் நெஞ்சினால் நோக்கி -ஆழ்வார் கேட்டது போல /

கண்ணன் கருப்பு கண்ணன் என்னும்  கரும் தெய்வம்/

இவர் ராமானுஜ திவாகரன்/

ஆயர் குலத்திளினில் தோன்றும் அணி விளக்கு அச்சுத  பானு-

மெய்யில் பிறங்கிய சீர் திரு மேனி கருப்பு தானே -என்றார்/இதனால் மெய்யில் பிறங்கிய சீர் -ரூப

/அவன் இருள் அன்ன மா மேனி-/சீர் பிரகாசிக்காது ஆங்கு/

மாலா காரருக்கும் அக்ரூரர் காட்ட வேண்டி இருந்ததே

/இங்கு சங்கை இன்றி தானே பிரகாசிக்கும் சீர்/

வன் சேற்று அள்ளல்- நிரயத் தொய்யில்-விடியா வென் நரகம்- பாபம் கூடி கொண்டே இருக்கும் இங்கு

–தேஜோ ரூபமானபரம பதத்தை பிராபிக்க்கவுமாம்-தேவரீர் உடைய திரு மேனி குணத்தையே அனுபவிக்க

-இதற்கும் தேவரீர் தான் பிராசதம் செய்து அருள வேண்டும்-

/பிறந்க்தல்-பிரகாசம் //இந்த அனுபவத்தை தேவரீர் தரில் சம்சாரத்திலும் தரிப்பேன்

/இது இல்லையாகில் பரம பதத்திலும் தரியேன் என்கை

பொழிந்ததால் செழும் கொண்டல்

/மனசு பயிர்-முகம் வாடி ஆத்மா ஞானம் இன்றி /முக்தி கொடுக்கும் ஞானம் இன்றி-வாடினேன் வாடி என்று இருந்து

/ஆத்மாவை வெய்யில் வைத்த நமக்கு ஒரு பாட்டம்  மழை பெய்து

-சம்பந்த ஞானம் உணர்த்தி ஞான ஜீவனம் கொடுத்து சத்தை உண்டாக்கி

-கூடினேன் கூடி குளிர்ந்து ஆத்மாவை நிழலில்வைத்து

/தன் திருவடிகளில் சேர்த்து கொண்டு -செழும் கொண்டல்-அபேஷியயையும் உருவாக்கி பொழிகிறார்

/பத்துடை எளியவன் தூது போனது

/கண் நுண் சிறு தாம்பால் கட்டு உண்டு /அடி உண்டு -எள்கு நிலை -அஞ்சு நோக்கும்

/கொற்ற குடையாக கோவர்த்தனம் உதரணம் பண்ணியும்

-குறை ஒன்றும் இல்லா கோவிந்தா

-ஆகிஞ்சன்யம் -கோவிந்தா பட்டாபிஷேகம் பண்ணி கொண்டாயே-அகம் பாந்தவ ஜாதி சௌலப்ய சூசுகம்-கண்ணன் என்பதற்கு இது வரை

-திண்ணன் வீடு முதலாய் எல்லாம் தருபவன் -பரனுமாய் -தரிலும்- உம்மை தொகைக்கு-பெருமை

/உன் தன் -ஸ்வாமி திருமேனி காட்டி/அவன் அனைவருக்கும் பொது-பதிம் விச்வச்ய-உலகுக்கோர் முந்தை தாய் தந்தை/

-அதில் இல்லை/அனந்யார்கம்-தேவரீர் -பக்கலில்-எப்பொழுதும் ப்ரீதி உம் இடம் தானே /அத்தை பிரசங்கிபதும்-எம்மா வீட்டு திறமும் – செப்பம்-ஆழ்வார் -செய்யேன்

பிராப்யம் பெருமாள் தானே- உன் தன் பிறங்கிய சீர் சொல்லலாமோ

-அநாதி கால சம்சாரத்தில் உழன்று இருக்கிறேன்-என் உடன் சேர்ந்து அவனும் கிடக்கிறான்

/- கொண்டு கண்டேன் அல்லேன்- எங்கு இருக்கிறோம் தெரியவில்லை

/ ஸ்வாமி அவதரித்த அன்றே கரை  மரம் சேர பெற்றேன்- தேவரீரே பிராப்யம் என்கிறார் அமுதனார் /

விஸ்வரூபம் காட்டி- அநு கூலருக்கும் பிரதி கூலருக்கும் கீதை உபதேசம் பண்ணியும்

ஒருவருக்கும் ஆகிலும் முமுஷை ஜனித்தது இல்லை–அர்ஜுனன் போன்றவருக்கும் கூட தேவரீரை செவித்தவாறே

ஊமைக்கு தெரிந்து விக்ரகதோடே காட்டி வீட்டையும் கேட்காமல் கொடுத்து அருளினீர்

ஆழ்வான் கேட்டு அருளி பேறு இழந்தோம் என்றாரே/

நெடு வாசி//பெருமான் என் தண்மை பார்த்து தண்டிப்பான் என்று பயம்

/ நாராயணன் -சோஷயதி-அலர்த்த கடவ ஆதித்யனும் உலர்துவான் தண்ணீரில் இல்லாத தாமரையை

//உன் சம்பந்தத்தால் தான் கிட்டும்/நீர் சொல்கிற படியே வந்தாலும்-குழந்தைக்கு பால் சக்கரை போல நீர் -ஆச்சார்யர் வேண்டும்-

-இது அவர் படி பேசினாலும் -சம்பந்தம் வேண்டும் என்று காட்டுகிறார்/

ஆள வந்தார் சேவை கிடைக்க வில்லை என்று அரங்கனை சேவிக்காமல் போனீரே

-உம் படி தான் நடந்தேன்/என்கிறார் அமுதனார்

ஸ்வாதந்த்ரம் -சீறி அருளி சம்சாரத்தில் அழுத்தி  வைத்தாலும்/

வான் உளர் இன்பம் எய்தில் என் மற்றை நரகம் எய்தில் என்

-நிரயம்-சீதா வாக்கியம்–நரகம்-சம்சாரம்/கிருபை செய்து அருளி சோதி விண்  செரிலும்-சுத்த சத்வ மயம்

-இவ் அருள் நீ செய்யில் தரிப்பன்/ சீரை முற்றூட்டாக அனுபவிக்க கொடுத்தால்-தரியேன்

இனி உன் சரணம் தந்து சன்மம் கழியாயே

/களைவாய் துன்பம் ..களை கண் மற்று இலேன்

–ந தேகம் ந பிராணன் சேஷ அபிலேஷகம் நாசா ஆத்மாநாம் -ஆளவந்தார்-சேஷத்வம் அடிமை தனம் இருந்தால் வேண்டும்/

நரகமும்  சுவர்க்கமும்  மலர் கோன் பிரிவதும் பிரியாததும் –அருளால பெருமாள் எம்பெருமானார் -

பிரதம பர்வம் அருளியது போல அமுதனார்/

நிரயம்-நரகம் /வென் நரகம்-சம்சாரம்/இங்கு கிடக்கிலும் -அதையே சொல்வேன்

-உன் தன் மெய்யில் பிறங்கிய சீர் அன்றி வேண்டிலன் யான்

/சோதி விண் செரிலும் உன் தன் மெய்யில் பிறங்கிய சீர் அன்றி வேண்டிலன் யான்

/எதை செய்தாலும் இதே -மற்றை காட்டி மயக்கேல்/இதை கொண்டே தரிப்பேன்-

கால் பாவுவேன் எங்கும் –இதுவே புருஷார்த்தம்

—————————————————————————————————————————————–

திருமலை நல்லான் சக்கரவர்த்தி ஸ்ரீ ராம கிருஷ்ண ஐயங்கார் திருவடிகளே சரணம் .

பிள்ளை லோகம் ஜீயர் திருவடிகளே சரணம் .

திருவரங்கத் தமுதனார் திருவடிகளே சரணம் .

ஆழ்வார் எம்பெருமானார் ஜீயர் திருவடிகளே சரணம்..

அமுத விருந்து -இராமானுஜ நூற்றந்தாதி வியாக்யானம்–103-வளர்ந்த வெங்கோப மடங்க லொன்றாய்-இத்யாதி ..

November 3, 2012
பெரிய ஜீயர் அருளிய உரை
நூற்று மூன்றாம் பாட்டு -அவதாரிகை
இப்படி சர்வ கரணங்களும் தம் பக்கலிலே ப்ரவண மாகைக்கு உறுப்பாக
எம்பெருமானார் தம்முடைய ஔ தார்யத்தாலே உமக்கு உபகரித்த
அம்சத்தை சொல்லீர் -என்ன
என்னுடைய கர்மத்தை கழித்து -
அழகிய ஜ்ஞானத்தை விசதமாகத் தந்து அருளினார் -என்கிறார் .
வளர்ந்த வெங்கோப மடங்க லொன்றாய் அன்று வாளவுணன்
கிளர்ந்த பொன்னாகம் கிழித்தவன் கீர்த்திப் பயி ரெழுந்து
விளைந்திடும் சிந்தை யிராமானுசன் என்தன் மெய்வினைநோய்
களைந்து நன்ஞானம் அளித்தனன் கையில் கனி என்னவே – – 103 -
முனைத்த சீற்றம் விண் சுடப்போய்-பெரிய திரு மொழி – 1-7 7- – என்கிற படியே அநு கூலரான
தேவர்களும் உட்பட வெருவி நின்று பரிதபிக்கும்படி -அத்யந்த அபிவிருத்தமாய்
அதி  க்ரூரமான-நரசிம்ஹமாய் -சிறுக்கன் மேலே அவன் முழுகின வன்று -
வயிறழல  வாளுருவி வந்தான் -என்கிறபடியே சாயுதனாய்க் கொண்டு எதிர்ந்த
ஹிரன்யாசுரனுடைய மிடியற வளர்ந்த ஸ்வர்ண வர்ணமான சரீரத்தை
அஞ்ச வெயிறி லகவாய் மடித்ததென்-முதல் திருவந்தாதி – 93- என்கிறபடியே
மொறாந்த முகத்தையும் நா மடிக் கொண்ட உதட்டையும் -குத்த முறுக்கின கையையும் கண்டு -
விளைந்த பய அக்நியாலே பரிதப்தமாய் பதம் செய்தவாறே -
வாடின கோரையை கிழித்தால் போலே அநாயாசேன கிழித்து பொகட்டவனுடைய
திவ்யகீர்த்தி யாகிய பயிர்
உயர் நிலத்தில் -உள் நிலத்தில் – பயிர் ஓங்கி வளருமா போலே யெழுந்து சபலமாம் படியான
திரு உள்ளத்தை உடையராய் இருக்கிற எம்பெருமானார் -என்னுடைய சரீர அனுபந்தி கர்ம பலமான
துக்கங்களைப் போக்கிக் கரதலாமலகம் போலே சுலபமாய் -சூவ்யக்தமுமாய் -இருக்கும்படி
விலஷணமான ஜ்ஞானத்தை தந்து அருளினார் -
இது இறே கீழ்ச் சொன்ன ப்ராவண்யத்துக்கு அடியாக எம்பெருமானார் எனக்கு பண்ணின
உபகாரம் என்று கருத்து -
மடங்கல்-சிம்ஹம்
கிளர்ந்த பொன்னாகம் -என்றது மாற்று எழும்பின பொன் போன்ற சரீரம் என்னவுமாம்–
—————————————————————————————————————————–
பிள்ளை லோகம் ஜீயர் அருளிய உரை -

அவதாரிகை -கீழ்ப் பாட்டிலே தம்முடைய சர்வ கரணங்களையும் எம்பெருமானார் தம் விஷயத்தில்
அதி பிரவனராகும்படி பண்ணி -அனிதர சாதாரணமாகத் தம்முடைய ஔ தார்யத்தை தம்மிடையே
வர்ப்பித்து அருளினார் -என்று சொல்லி வித்தரானவாறே    -ஆகஇப்படி சர்வ கரணங்களும் தம் விஷயத்திலே
யதி ப்ரவனராம் படி ஈடு படுகைக்கு உடலாக அவருடைய ஔ தார்யத்தாலே இன்னமும் உமக்கு
உபகரித்தமை ஏதாகிலும் உண்டோ என்ன -இதிலே -அத்யந்த கோபோவிஷ்டமாய் -அத்விதீயமான
நரசிம்ஹா அவதாரத்தை கொண்டாடி -ஸ்வ ஆஸ்ரிதரான தேவதைகளுடைய ஸ்தானங்களை
ஆக்கிரமித்து -லோகத்தை எல்லாம் பாதிக்கைக்காக கடக ஹஸ்தனாய் தனிக் கோல் செலுத்திக் கொண்டு திரிகிற
ஹிரன்யாசுரனுடைய ஸ்வரூபமான சரீரத்தை துரும்பைக் கிழிக்குமா போலே  அனாயேசென கிழித்துப் போகட்ட
சர்வேச்வரனுடைய திவ்ய கீர்த்தியை தம்முடைய திரு உள்ளத்திலே எம்பெருமானார் உடைய –
ஆத்யாத்மிகாதி   துக்கங்களை வாசனையோடு ஒட்டி விட்டு -கரதலாமலகமாக -தத்வ ஹித புருஷார்த்த
யாதாம்ய ஞானத்தை கொடுத்து அருளினார் என்கிறார் -
வியாக்யானம் -வளர்ந்த வெம் கோபம் மடங்கல் ஒன்றாய் -அஸ்மின் ஷனே மகா சப்த ஸ்தம்பேஸ் சம்ஸ்ருயதே ப்ர்சம் – சம்வர்த்தாச -நிசன்காத -ரவவத் ச்புடிதாந்த்ரம்

தேன சபதே மஹதா தைத்ய ஸ்ரோத்ரா விகாதினா -சர்வே நிபாதிதா பூமவ் சின்ன மூலா இவத்ருமா -
பிப்யந்தி சகலா தேவா மேநிரைவை ஜகத் ஷயம்-தாம் ச்தூணாம் –  சதாபித்வா வி நிஷ்க்ராந்தோ  மஹா ஹரி -
சகார ஸூ மஹா நாதம் லயாச நிபயஸ்வனம் -தேன நாதேன மஹதா தாரகா பதிதா புவி  நரசிம்ஹா வபுராஸ்தாய
தத்ரை வாவிர பூத்தரி –  அநேக கோடி ஸூ ரய அக்நி தேஜஸா மகாதாவ்ருத முகே பஞ்சா நப்ரக்ய சரீரே மானுஷா க்ருதி -
 தம்ஷ்ட்ராக ராள வதன ஸ்த்ர்யா ஷஸ்த்ரி   சடோத்ர்த -என்றும் -அம் கண் ஞாலம் அஞ்ச அங்கு ஓர் ஆள் அரியாய் -
என்றும் -முனைத்த சீற்றம் விண் சுடப்போய் -மூ வுலகும் பிறவும் அனைத்து -என்றும் -மஞ்ச வாள் அரியாய்   -என்றும் -
எரித்த பைம் கண் இலங்கு  பேழ் வாய் -என்றும் சொல்லுகிறபடியே -மனுஷர்களோடு தேவர்களும் வாசி யற
அனைவரும் வெருவி விபரிதவிக்கும் படி -அத்யந்த அபி வ்ர்த்தமாய் -அத்யந்த பயங்கரமாய் -அத்யந்த க்ரூரமாய் -
அத்யந்த அசஹ்யமாய் இருந்துள்ள சீற்றத்தை உடையதாய் அத்விதீயமான அனல் உமிழா நிற்கிற மூன்று கண்களையும்
மோறாந்த முகத்தையும் நாலு திக்குக்கும் ஏறிட்ட உதட்டையும் -மேல் ஒரு வடிவையும் கீழ் ஒரு வடிவையும்
உடைத்தான நரசிம்ஹமாய் -

மடங்கல் -சிம்ஹம் -அன்று -தேவ திர்யங் மனுஷ்யேஷூ ச்தாவரேஷ்வபி ஜந்துஷூ வ்யாபதிஷ்டதி
சர்வத்ர பூதேஷ்வபி மகத் ஸூ ச     இதி பிரஹ்லாத வனம் ஸ்ருத்வா தைத்ய பதிஸ் ததா உவாச ரோஷதாம்
ராஷ பர்த்சயன்  ஸ்வசூதம் முஹூ  அசவ்சர்வதகோ விஷ்ணு  ரபிசேத்பரம புமான் ப்ரத்யஷம் தர்சச்வாத்ய
பஹூபி கிம்ப்ரலாபிதை இத்யுக்த்வா சஹசாதைத்ய பிரசாதாத் ஸ்தம்பமாத்மான தாடாயாமா சஹச்தேன
ப்ரஹ்லாத இதமப்ரவீத் -அஸ்மின் தர்சயமே விஷ்ணும் யதிசர்வக தோபவேத் -அந்ய தாத்வம் வதிஷ்யாமி
மித்யாவாக்ய ப்ரலாபினம் -என்றும் -எங்கும் உளன் கண்ணன் என்ற மகனைக் காய்ந்து இங்கு இல்லையால் என்று
இரணியன் தூண் புடைப்ப -என்றும் சொல்லுகிறபடியே -தன் படிகளை அடைய வெளி இட்ட சிறுக்கன்
மேலே அவன் முறுகி தூணை தன் காலால் உதைத்த அன்று -வாள் அவுணன்  கிளர்ந்த பொன் ஆகம் கிழித்தவன் -இத்யுக்த்வா சஹசா கட்க மாதாயதிதி ஜேஸ்வர -

என்றும் -வயிறு அழல வாளுவி வந்தானை – என்றும் சொல்லுகிறபடியே -கட்க ஹஸ்தனாய் கொண்டு எதிர்ந்த
ஹிரன்யாசுரனுடைய -இந்திரன் உள்ளிட்ட தேவர் குழாம் எல்லாம் பாதித்து -அவர்களுடைய ஸ்தானங்கள்
அடங்கலும் ஆக்கிரமித்து -அவர்களுடைய ஹவிர்பாகங்களை பலாத்காரென பறித்துக் கொண்டு
பஷிக்கையாலே மிடியற வளர்ந்து -நிறம் பெற்று ஸ்வர்ணம் போல் இருக்கிற சரீரத்தை -
எவ்வும் வெவ வேல் பொன் பெயரோனே தலனின்னுயிரை வவ்வி ஆகம் வள்ளுகிரால்
வகிர்ந்த வம்மானதிடம் -என்றும் -அவுணன் உடல் -என்றும் -இடந்திட்ட இரணியன் நெஞ்சை இருபிளவாக
முன் கீண்டாய் -என்றும் -சொல்லுகிறபடியே கூரிய நகங்களாலே -அனாயாசேன -ஆட்டின்
குடலை கிழித்தால் போலே இரு பிளவாக கிழித்து பொகட்டவனுடைய —கிளர்ந்த பொன்னாகம்
என்றது மாற்று எழும்பின பொன் போன்ற சரீரம் -என்னவுமாம் -
கீர்த்தி -திவ்ய கீர்த்தி யாகிற  சஹச்ர சீர்ஷா புருஷ சஹஸ்ராஷஸ் சஹச்ர பாத் -சபூமிம் விச்வதொவ்ர்த்வா -அத்யதிஷ்டத்த்வ

சாந்குலம் -புருஷ ஏவேதம் சர்வம் யத்பூதம் யச்ச பவ்யம் உதாம்ர்த்தத்வச்யே சான யதஹ் நே நாதி
ரோஹதி -ஏதாவா நஸ்ய மஹிமா-என்றும் -யச்ச கிஜ்ஜிஜ் ஜத்யச்மிந்தர் ஸ்யதே ஸ்ரூய தேபிவா
அந்தர் பஹிஸ் சதத் சர்வம் வ்யாப்ய நாராயண ஸ்தித  -என்றும் -வேதாஹமேதம் புருஷம்
மகாந்தம் ஆதித்ய வர்ணம் தமஸ பரஸ்தாத் தமேவ வித்வா நம்ரத இஹபவதி நான்ய பந்தா
அயநாய வித்யதே -என்றும் -வேத புருஷனால் பிரதிபாதிக்கப் பட்ட அப்ரதிம பிரபாவம் -
என்றபடி -பயிர் எழுந்து விளைந்திடும் சிந்தை -ஸூ ஷேத்ரத்தில் விரை விரைத்தால்  ஓங்கி வளர்ந்து
சம்ர்த்தியாய் பல பர்யந்தமாக விளையுமா போலே -அழகிய சிங்கருடைய கீர்த்தி யாகிற பயிர்
நித்ய அபிவ்ர்த்தமாய் -லோகம் எல்லாம் வியாபித்து -பல பர்யந்தம் ஆகும்படிக்கு  ஈடான
வீரத்தை உடைத்தான திரு உள்ளத்தை உடைய -இராமானுசன் -எம்பெருமானார் -
இவருக்கு அழகிய சிங்கர் திரு ஆராதனம் ஆகையாலே இப்படி அருளிச் செய்கிறார் -
என் தன் மெய் வினை நோய் களைந்து -கர்ம பிரம்மம் பரம் வித்தி -என்றும் பிரக்ர்த்தே கிரியமாணா
நி குணை கர்மாணி சர்வச -என்றும் சொல்லுகிறபடி   அநாதி அவித்யா கர்ம வாசன ருசி பிரக்ர்தி சம்பத்தாலே -பத்தும் பத்தாக பண்ணப்பட்ட

துஷ் கர்ம பலமான துக்கங்களை நிவர்திப்பித்து -கையிலே கனி யன்னவே -நல் ஞானம் அளித்தனன் -
சர்வ குஹ்ய தமம் பூயா ஸ்ருணுமே பரமம் வச இஷ்டோசி மே த்ரட இதி ததோ வஹ்யாமி தே ஹிதம் -
என்கிறபடியே -கீழ் சொன்ன ப்ராவன்யத்து உடலான தத்வ ஹித புருஷார்த்த தத் யாதாம்ய
ஞானத்தை கையிலே கனி போலே சுலபமாய் சுவ்யக்தமாய் இருக்கும்படி உபதேசித்து
அருளினார் என்றது ஆய்த்து -
————————————————————————————————————————-

அமுது விருந்து

அவதாரிகை
எம்பெருமானார் தம் வண்மையினால் உமக்கு மட்டும் கரணங்கள் அனைத்தும்
தாமே தம்மிடம் ஈடுப்படும்படியாக உபகரித்தது எவ் வழியாலே என்பாருக்கு
என் கருமத்தை நீக்கி உபகரித்து அருளினார் -என்கிறார் .
பத உரை -

வளர்ந்த -எல்லை கடந்து மிகுந்த
வெம்கொபம் -கொடிய கோபம் கொண்ட
ஓன்று மடங்கல் ஆய் -ஒப்பற்ற சிங்க உருவாக்கி
அன்று -அக்காலத்திலே
வாள் அவுணன் -வாள் ஏந்திய -ஹிரண்ய -அசுரனுடைய
கிளர்ந்த -பருத்து வளர்ந்த
பொன் ஆகம் -பொன் நிறம் வாய்ந்த உடலை
கீண்டவன் -கிழித்த நரசிம்ஹப் பெருமாளுடைய
கீர்த்திப் பயிர் -புகழாகிற பயிர்
யெழுந்து -மேலும் ஓங்கி வளர்ந்து
விளைந்திடும் -பலித்திடும்
சிந்தை -உள்ளம் படைத்த
இராமானுசன் -எம்பெருமானார்
என் தன் -என்னுடைய
மெய் வினை -சரீரத்தின் தொடர்பினாலாய கர்மங்களின் பயனான
நோய் -துன்பங்களை
களைந்து -போக்கி
கையில் கனி என்ன -கையில் உள்ள கனி என்னலாம் படி
நல ஞானம் -நல்ல அறிவை
அளித்தனன் -தந்து அருளினார் -
வியாக்யானம் -
வளர்ந்த –கீந்தனன் -
சீற்றமில்லாதான் என்று பாடப் பெறும் சீதை மணாளனாம் எம்பெருமானும் -ஒரு கால் மிக்க சீற்றம் கொண்டான் -
ஜிதக்ரோதன் -கோபத்தை வென்றவன் -போர் களத்திலே அநு கூலர்களான தேவர்களும் கூட
அஞ்சும்படி கோபத்திற்கு உட்பட்டவன் ஆனான் .உயிரையும் உடலையும் -இக்கரையும் அக்கரையுமாக பிரித்த
பாபியான ராவணனை நேரே கண்டும் கோபம் கொண்டிராத ராம பிரான் -அந்த ராவணனால் புண் படுத்தப் பட்ட
பக்தனாகிய அனுமானிக் கண்டதும் -கோபத்துக்கு உள்ளானான் அன்றோ -
தன் திறத்து புரியும் அபராதங்களைப் பொறுப்பவனாயினும்-தன் அடியார் திறத்து புரியும்
அபராதத்தை பொறுக்கிலாதவன் – எம்பெருமான் என்பது இதனால் நன்கு வெளிப்படுகின்றது  அன்றோ -

நரசிம்ஹப் பெருமாளும் இது போல் இரணியன் எண்ணிறந்த அபராதங்களை தம் திறத்து
புரிந்ததை பொறுப்பினும்-தம் அடியான் ப்ரஹலாதன் திறத்து அவன் புரியும் அபராதத்தை பொறுக்க
கிலாது -வரம்பின்றி -வளர்ந்த வெம் கோபத்திற்கு உட்பட்டார் -இரணியனும் ஏனைய அசுரர்களும்
மாத்திரமின்றி -அநு கூலர்களான தேவர்களும் அஞ்சி நடுங்கும்படி கோபம் பெருகினமையின்
அது வரம்பின்றி வளர்ந்தது என்க -
முனைத்த சீற்றம் விண் சுடப்போய் மூவுலகும் பிறவும் அனைத்தும் அஞ்ச ஆள் அரியாய் –பெரிய திருமொழி – 1-7 7- -
என்று திரு மங்கை மன்னன் விண்ணகமும்சுடும்படி சீற்றம் முனைந்து இருந்ததாக அருளிச் செய்தது
இங்கு அனுசந்திக்கத் தக்கது .
அநு கூலர்கள் உட்பட தபிக்கும்படி இருத்தலின் கோபம் வெங்கியதாயிற்று -
மடங்கல் ஒன்றாய் -
ஒரு மடங்கலாய் -என்று மாற்றுக
பெருமை-ஒப்பற்றமை -நரம் கலந்த சிங்கம் -
உலகில்வேறு ஓன்று இல்லாமையின் இது ஒப்பற்றதாயிற்று -
அன்று வாள் அவுணன் கில்கர்ந்த பொன்னாகம் கிழித்தவன் -
அன்று -ப்ரஹலாதனைப் பெற்ற தகப்பன் அடர்த்த அன்று -
வாள் அவுணன்-வாளை உடைய அவுணன் -
மடங்கலைக்  கண்டதும் -வாளை உறையிலிருந்து உருவி மடங்கலோடு  போரிட வந்த அவுணன் -என்றபடி
வயிறழல வாள் உருவி வந்தானை -முதல் திருவந்தாதி -95 – என்றார் பொய்கை ஆழ்வாரும் .

கிளர்ந்த பொன்னாகம் கீண்டவன்

பொன்னிறம் கொண்டது அவன் சரீரம் -அடது பற்றியே அவன் ஹிரண்யன் -எனப்படுகிறான் பொன் பெயரோன் மார்பிடந்த -முதல் திருவந்தாதி -23 -என்பர் பொய்கையாரும் .தடை இன்றி மேலும்மேலும் வளர்ந்து வந்த அவனது ஆகம் சிங்கத்தின் எயிறு இலக வாய் மடுத்து நிற்கும் நிலை கண்ட அச்சம் என்னும் நெருப்பினாலே வாட்டப் பெற்று பதமானவாறே நாரைக் கிழிப்பது போலே எளிதில் கிழித்தனன் -என்க – கீர்த்திப் பயிர் யெழுந்து விளைந்திடும் சிந்தை இராமானுசன்

நரசிம்ஹப் பெருமாளுடைய இந்தக்கீர்திகள் -எம்பெருமானார் திரு உள்ளம் ஆகிற நன்செய்யுள் பயிராகி -
ஓங்கி வளர்ந்து விளைகின்றனவாம் -சிங்கப் பிரான் கீர்த்திகள் பெருமை -பரத்வம் -
ஆபத்திலே பக்தனுக்கு தோன்றி உதவுதல் -எல்லாப் பொருள்களிலும் உட்புக்கு நியமிக்கும்
அந்தராத்மாவாய் உள்ள தண்மை -சீற்றம் -அந்நிலையிலேயே அருளுதல் -முதலியவை பல பல -
அவைகளை எல்லாம் தம் திரு உள்ளத்திலே நினைந்து நினைந்து நாள் தோறும் பேணுகிறார்
எம்பெருமானார் -அவர் நெஞ்சுப் பெறும் செய்யுள் பேணப்படும் கீர்த்திப் பயிர்கள்
பெரியனவாய் யெழுந்து விளைந்து விடுகின்றன -சிங்கப் பிரானுடைய குண அனுசந்தானத்தின்
விளைவு தான் எனக்கு அளித்த நல் ஞானம் என்பது அமுதனார் கருத்து .
எம்பெருமானார் சிந்தையிலே விளையும் கீர்த்திப் பயிர்களிலே சிலவற்றை இந்தப்
பாசுரத்திலே அமுதனார் காட்டுகிறார் .
முதலாவதாக காட்டுவது -வளர்ந்த வெம் கோபம் -என்பது -
சிங்கப் பிரான் சீற்றம் அடியார்கட்கு தினம் தோறும் சிந்தித்ததற்கு  உரியது -
அதுவே நமக்கு  வுய்வுபாயமுமாகும்
மேவி எரி வுருவமாகி இரணியனது ஆகம் தெரி உகிறால் கீண்டான் சினம் -மூன்றாம் திருவந்தாதி – 42-
என்னும் பேயாழ்வார் ஸ்ரீ சூக்தியையும்
அருளன்று நமக்கு உத்தேச்யம் -ஆஸ்ரித விரோதிகள் பக்கம் அவனுக்கு உண்டான சினம் உத்தேச்யம் -
அச் சினத்தை தெரி -அனுசந்தி -என்று பெரிய வாச்சான் பிள்ளை அதனுக்கு அருளிச் செய்த வ்யாக்யானத்தையும் காண்க -
பிரகலாதனுடைய பகைவனான இரணியன் பாக்கள் உண்டான சினம் அடியார்களது மனத்தை மிகவும்
 ஈடுபடுத்த வல்லது .

ஏனைய குழந்தைகளுக்கு போல் அல்லாமல் நரசிம்ஹப் பெருமாள் வெளிப்படும் பொழுதே
பிரபல பாலரிஷ்டமாய் இரணியன் கையிலே வாளை வுருவி எடுத்துக் கொண்டு
குழந்தையை முடிப்பதற்கு முடிகினான் கோபத்தினாலே -அதை நினைத்தால் தற்காலத்தில்
நடப்பது போல் தொடருகிறது அடியார்கட்கு -என்ன ஆகும் -ஐயோ என்று வயிறு எரிகிறது -
நல்ல வேளை குழந்தை விழித்து கொள்கிறது -விழியினால் அனலை சொரிகிறது -
வாள் வுருவி வந்தவனும் அஞ்சும் படியாக -பூவினும் மெல்லியதும் அழகியதுமான
திருச் சக்கரம் ஏந்தும் கையினாலே -செய்ய திருவடியிலே மடியிலே -அவனைப்
பிடித்து வைத்து -அழகிய நகங்களினாலே அவனை அழித்து விடுகிறது அக் குழந்தை -
அழித்த பிறகும் கூட அதன் சீற்றம் மாற வில்லை -எயிறு -பல் -தெரிய வாயை மடுத்துக் கொண்டு
இன்னமும் இருக்கிறதே இக் குழந்தை -என்ன காரணம் -என்று அவதரித்த கோலத்துடன் நேரே காட்சி தரும்
நரசின்ஹா பெருமாளையே நோக்கி வினவுகிறார் பொய்கை ஆழ்வார் ..அவரது அனுபவம் இதோ இந்தப் பாடலில்
வெளியாகிறது -
வயிறழல வாளுருவி வந்தானை யஞ்ச
எயிறிலக வாய் மடுத்த தென்னீ-பொறி உகிரால்
பூவடியை யீடளித்த பொன் ஆழிக் கையா நின்
சேவடி மே லீடழியச் செற்று- – 63-
இரணியனை முடித்த பின்னும் சீற்றம் மாறாது ஒழிவதே -

சங்கல்ப்பதாலேயோ திரு வாழி யாலேயோ -அவனை முடித்தாள் ஆகாதோ
ஆத்திரம் தீர நகத்தினால் முடித்ததோடு அமையாமல் பிணத்தைப் பார்த்ததும்
நா மடித்து கோபத்தைக் காட்டுவதே -இஃது என்ன கோபமோ -என்று
ஈடுபடுகிறார் பொய்கையார் .
தன் திறத்து மட்டும் அபசாரப் பட்டு இருப்பின் -அவனை முடித்ததும் சீற்றம் மாறி இருக்கும் .
அடியானாகிய பிரகலாதன் இடத்தில் அபசாரப் பட்டமையால் -அவனை முடித்த பின்பும்
சீற்றம் அடங்கின பாடு இல்லை -என்று உணர்க .இதனால் ஆத்திரம் அடங்க மாட்டாத அளவில்
அடியார் இடம் எம்பெருமானுக்கு உள்ள பரிவுடைமை புலனாகிறது -இந்த பொய்கையார் பாசுர
வ்யாக்யானத்தில் -சரணா கதிக்கு தஞ்சமான தனமாவது ஆஸ்ரித அர்த்தமாக ஹிரண்யனைப் பற்றப்
பண்ணும் சீற்றம் -என்னும் பெரியவாச்சான் பிள்ளை அருளிச் செய்து இருப்பதுய் இங்கு அனுசந்திக்கத் தக்கது .
இங்கனம் பொய்கை யாழ்வார் ஈடுபட்ட சீற்றத்தை எம்பெருமானாரும் தம் திரு உள்ளத்தே இருத்தி
வளர்ந்த வெம் கோபம் -கீர்த்திப் பயிரை விளைந்திடச் செய்தார் -என்க .
மடங்கலானதும் ஒரு கீர்த்தி
பிரமன் கொடுத்த வரத்திற்கு ஏற்ப -அவன் படைப்புக்குள் அடங்கும் பிராணிகளில் ஒன்றாகாது -
தனிப்பட்ட நரம் கலந்த சிங்கமானது -பிரமன் வரத்தை மெய்யாக்கின கீர்த்தி படைத்தது அன்றோ -
பிரமன் படைப்புக்குள் ஆகாதாயினும் பொருந்தின அழகிய சிங்கமானது பிரமனுக்கும்
மேற்பட்ட பரமன் இவன் என்னும் கீர்த்தியை பறை சாற்றுகின்ற தன்றோ -
அன்று மடங்கலானதும் -எங்கும் உளன் என்னும் பிரகலாதனை மெய்யனாக்கிக் காப்பாற்றியதனாலும்
எங்கும் வியாபித்து இருப்பதை ப்ரத்யட்ஷமாக காட்டியதனாலும் அவனது கீர்த்தியை
புலப்படுத்துவதாகும் .
வாள் அவுணன் கிளர்ந்த பொன்னாகம் கிழித்ததும் -
அடியார் அச்சத்தை அகற்றி அவனது எல்லை இல்லா வல்லமையை விளக்கி
வலிமை வாய்ந்த அடியார் பகையையும் அழித்து தரும் ஆற்றலை காட்டுவதனால்
கீர்த்தி வாய்ந்ததாகும் .
இவை எம்பெருமானார் திரு உள்ளத்தில் பயிராய் வளர்ந்து விளைகின்றன -
அதாவது இந்த குண அனுசந்தானங்கள் எம்பெருமானாருக்கும் பலித்து -
அவரைச் சார்ந்த எனக்கும் பயன்படுகின்றன -சரணா கதற்கு தஞ்சமான தனமாக
அனுசந்தித்த சீற்றம் -என் மெய் வினை நோயாம் இரணியனை களைவதற்கும் பயன்படுவதாயிற்று -
இங்கனம் அடியார்களைக் காக்கும் திறம் -பரத்வம் -முதலிய பிறவும்
சரண்யனுக்கு வேண்டிய குணங்களாய் அனுசந்திக்கப்பட்டு அச்சம் இன்றி நிறை வுடன் தெள்ளிய அறிவினராய்
வாழும்படி பலித்து -அவரைச் சார்ந்த எனக்கும் நல் ஞானமாய் பயன்படுகின்றன .
என் தன் மெய் வினை நோய் —கனி என்னவே
மெய் -சரீரம் -மாறுபட்டு அளித்தால் பற்றி விபரீத இலக்கணை
மெய் வினை -சரீர சம்பந்தத்தால் வரும் கர்மம்
அக் கர்மத்தின் பலனான துன்பங்கள் மெய்   வினை நோய் எனப்படுகின்றன -
நல் ஞானம் -
நரசிம்கனே -வன் பகை மாற்றித் தெள்ளறிவுடன் வாழ்விப்பவன் -என்பது ஞானம்
அங்கனம் வாழ்பவரே நமக்கு நல்லன நீக்கி நல்லன நல்குவர் என்னும் துணிவு நல் ஞானம் -என்க
இத்தகைய நல்ல ஞானம் மிக எளிதாக விளங்கும்படி கை இலங்கு நெல்லிக் கனி போலே
தந்து அருளினார் -என்கிறார் .என்னவே -கரணங்களும் ஈடுபடும்படியான ஆர்வம் விளையுமாறு
கர்மங்களை நீக்கிக் பண்ணின உபகாரம் இது என்பது கருத்து ஆயிற்று ..
———————————————————————————————————————————-

அடியேன் கேள்வி ஞானத்தினால் ஜல்ப்பித்தது -

ஒவ்தார்யத்தாலே ஸ்வாமி எதை கொடுத்து அருளினார் என்ன

– அடியேன் உடைய கர்மத்தை கழித்து அழகிய ஞானத்தை விசதமாக தந்து அருளினார் என்கிறார்

எந்த வழியில் இந்தரியங்கள் போகிறதோ அதே வழியில்  சென்று மாற்ற

–பிள்ளை பேகணியாமல் மண் தின்ன விட்டு பிரதி ஒவ்ஷதம் இடும் மாதா போல

-கர்ம பூமி-ஜன்மம்- மேலும் கர்மம் சேர்த்து -பூர்வ ஜன்ம கர்ம வாசனை

இந்த ஜன்மத்தில்/புண்யம் பண்ணி இருந்தால் புண்ணியம் பண்ண வைக்குமாம்

/வாசனை பலம்/பிரமத்துக்கு விஷம புத்தி இல்லை -வைஷன்ம்யம் இல்லை-கர்மாவை அபேஷித்து இருப்பதால் என்கிறார் ஸ்வாமி

/கர்மமே இல்லையே பிரளய காலத்தில் -நாம ரூப விவேகம் இன்றி இருக்கிறானே -என்பான் பூர்வ பஷி

/உபபத்யச -கர்மாவும் அநாதி -ஈஸ்வரன் திரு உள்ளத்தில் ப்ரீதி அப்ரீதி ரூபத்துடன் ஒட்டி கொண்டு இருக்கும்

/ஞானம் அவித்யையால் மூட பட்டு மீண்டும் கர்மம்  சேர்கிறான்

//உடைக்க -காமாதி தோஷ கரம்- ஸ்வாமி திருவடிகளில் பற்றிஒழிக்க வேண்டும்/

/வாசனையை வெட்டி விடுகிறார்/அஞ்ஞானம் விலகி ஞானம் தலை எடுக்கும்

/ அணை கதவை திறந்தால் தானே ஜலம் வருவது போல

மனிச சிம்ஹம்-நரசிம்கர்-அழகிய சிங்கர் சேராத இரண்டை சேர்த்தார்-

/நரசிம்கரையும் கீதாச்சர்யரும் கலந்தது ஸ்வாமி//

ஹிரண்ய கசிபு-அஞ்ஞானம் /பிரகலாதனுக்கு அருளியது -ஞானம்

/உகிரால் தான் முடித்தான்-உகிரே ஸ்வாமி /பஞ்ச ஆயுதங்களும்  சேர்ந்து தானே ஸ்வாமி

/நரசிங்கர்  பண்ணினதை -கீதாசார்யன் போல உபதேசித்து–எடுத்து சொல்லும் தன்மை-இரண்டையும் அருளினவர் ஸ்வாமி-

நல் ஞானம் மெய் ஞானம் இரண்டு பாடங்கள்

/கீண்டவன் கிழிந்தவன் பாட பேதங்கள்/

/கையில் கனி- தெரியும் படி கை இலங்கு நெல் கனி/

ஞானம் கொடுத்தால்- -பெருமாள் வைபவம்//தன் வைபவம் கொடுத்து நல் ஞானம்/

லஷ்மி நாதன்- மேகம் ஆழ்வார் பருகி-உப்பு கழித்து -ச்வாதந்த்ரம் கழித்து -அருளியது போல /

/சிருக்கனுக்கு முடித்த கீர்த்தி  சேராதவை சேர்த்தி கீர்த்தி

-பயிர் போல-நிலம் தான் ஸ்வாமி சிந்தை/எழுந்து விளைந்தது இங்கு//என் நெஞ்ச  என்னும் பெரு செய்யுள் ஈர பயிர் விளைவித்து -ஆழ்வார் /

உமி களைந்து அரிசி கொடுப்பது போல அஞ்ஞானம் போக்கி ஞானம் கொடுத்தார்

/ நாரதத்வம் -மனிசனின் அஞ்ஞானம் கெடுப்பவர் -ஞானம் கொடுப்பவர் நாரதர்

/தன்னையே சேர்க்க அவனால் முடியாது–தாழ் சடையும் -பார்த்து கலங்குவார் வையத்தில்

/சங்கர நாராயண ரூபம் சேர்த்து சிக்கி கொண்டான் அவன்

/அவுணன் உடல் கீண்ட-ஆகமும் கிளர்ந்து எழுந்து வந்ததாம்

/மடங்கல்/வளர்ந்த வெம் கோப -ஒரு மடங்கலாய்- அத்வீதியன்-

/முளைந்த சீற்றம் விண் சுட போய்- பெரிய திரு மொழி 1-7-7-

புனிதன் இடம்- -கோபம் தேவர்களை தவிக்க–விளைந்த சீற்றம் விண் வெதும்ப

-அடியார் அபசாரம் பட்டதால் -கண் மூடி கோபம் அநு கூலர் பிரதி கூலர் வாசி அற கோபம் எங்கும் போகும்/

/மூவுலகும் ஆள் அரியாய்-ஆண் அரியாய் இல்லை-லோகத்து ஆள் போல இல்லை -இரண்டும் கலந்து -

புறப்பட்டது சீயம் விண்ணை முட்டும் வளர்ந்தது

-மடங்கல் வளர்ந்த வெம்கொபம்/ திரு மேனியும் கோபமும் வளர்ந்ததாம்

/மயர்வற -மெய்வினை நோய் களைந்து /மதி நலம் அருளினான்-நல் ஞானம் அளித்தனன்/

சிருக்கன் மேலே அவன் முளிகின அன்று- பாகவத அபசாரம் போராமையாலே ஆனை தொழில்கள்  செய்தான்/

வயிறு அழல வாள் உருவி வந்தான்/

பிறந்த குழந்தை நரசிம்கன்-தூங்கி இருந்த குழந்தை ஆனந்தமாக பிரகலாதன் புகழ கேட்டு தூங்கி கொண்டு இருந்தானாம்

–வயிறு பிடிக்கும் படி வாள் உருவி வந்தானே

-வரத்தில் சிரத்தை -வரம் கொடுத்த அவன் மேல் வைக்க வில்லை

/கிளர்ந்த மிடியற வளர்ந்த -கிள்ள -அஞ்ச எயிர் இலக வாய் மடித்த்தது என்- சிங்க பல்லை பார்த்ததும் அஞ்சினானாம்

-நாக்கை மடித்தால்-குழந்தை தகப்பனை கொன்றோமே நாக்கை மடித்தானாம் கோபம் என்று தேவதாந்த்ரங்கள் நினைந்தார்களாம்/

/மொறார்ந்த முகத்தையும்,நா மடி கொண்ட உதட்டையும் குத்த முறுக்கின கையையும் கொண்டு விளைந்த பய அக்நியாலே பரி தப்தமாய் பதம் செய்தவாறே

-வாடின கோரை கிழித்தால் போல -அநாயாசேன கிழித்து பொகட்டவன் உடைய திவ்ய கீர்த்தி ஆகிற பயிர்

,உயர் நிலத்தில்-உள் நிலத்தில்-  பயிர் ஓங்கி வளருமா போல எழுந்து சபலமம் படியான திரு உள்ளத்தை உடையவர்

-சினத்தினால்.. மனத்துக்கு இனியான்/

/வெம்கொபம் கீர்த்தி போல /ஆண்டாள் காட்டிய வழியில் -அங்கு ராமன் பற்றி இங்கு நரசிம்ஹர் பற்றி /

மெய் வினை-சரீரம் அனுபந்தி-கர்ம பலமாக- மெய்-சத்யம்-இலக்கணை- மங்களவாரம் செவ்வாய் கிழமை/-துக்கங்களை போக்கி

தத் சேதன அசேதன விசிஷ்ட்ட பிரமம்

–துவம்-உனக்கும்-அஸி-விட்டு இலக்கினை விடா இலக்கினை சேர்த்து அத்வைதம் சொன்னார் நிர் குண பிரமம் பிராந்தியால் ஜீவாத்மா என்றார்/

மெய் -விட்டு இலக்கினை/நோய் களைந்து -துக்கம்-கர்மம் தொலைத்தால் அடுத்து ஐந்து பாசுரம் பாட முடியாதே

கரதலாமலகம்-சுலபம்-கையில் கனி போல சுலபமாயும் -சுவ்யக்தமாய் விலஷனமான ஞானம் கொடுத்தார்

-ஞானம்-நரசிம்ஹர் பற்றிய ஞானம் ///நல் ஞானம்—அவரை திரு உள்ளத்தில் கொண்ட ஸ்வாமி  பற்றிய ஞானம்

ஏற்றி இருப்பாரை  வெல்லுமே மற்றவரை சாத்தி இருப்பவர் தவம் -ஆழ்வார்

ஜித குரோத -குணம் என்றும் குன்றம் ஏறி நின்றவன் வெகுளி = கோபம் தாங்க முடியாது

/ வளர்ந்த கோபம்- ராமன் கோப வசம் ஹனுமானை அடித்ததும்

/ஞானிகளுக்கு நரசிம்கனின் கோபமே உத்தேசம்/கொண்ட  சீற்றம் ஓன்று உண்டு

-அதை நம்பி-தூணில் இருந்து வந்த சப்தம் கேட்டதுமே திதி பிள்ளைகள்- அசுரர்கள் விழுந்தார்கள் /

/நூறு நூறாக தூண்  உடைந்ததாம் – ஆழ்வாரை -ரிஷி முனி  க்ராந்திகாரி- தூர பார்வை–சிரித்தது செங்கட்சீயம்–

இப்பொழுது தான் மேட்டு அழகிய சிங்கர் சிரித்தாராம்-நம் சடகோபரை பாடினாயோ/

-அளந்திட்ட தூணை அவன் தட்ட  ஆங்கே அப் பொழுதே  தோன்றிய –சிங்க உருவாக

/அம் கண் ஞாலம் அஞ்ச ஆங்கு ஓர் ஆள் அரியாய்

/முனைந்த சீற்றம் விண் சுட போய் /

/எரிந்த பைம்கண்-பசுமையாய் இருக்கிற கண்- வெருவ நோக்கி -/மடங்கல்-சிம்ஹம்

/1 பிரகிருதி– 6 மகான் அகங்காரம் பஞ்ச தன்மாத்ரை  இவை பிரகிருதி விக்ருதிகள் பிறக்கும் பிறப்பிக்கும்/

/அடுத்த 16 பிறக்கும் பிறப்பிக்காது-விக்ருதி இவை

/எங்கும் உளன் கண்ணன்-இது ஆயிற்று  இவன் செய்த குற்றம் –

பிள்ளை யை சீறி வெகுண்டு / அவனை தங்கள்  மகன் என்று ஆழ்வார்கள் கொண்டாடுவார்கள்

/தெளி சிங்கம்- சிருக்கன் குரலுக்கு வந்து அருளிய தெளிவு

/வயிர் அழல வாள் உருவி வந்தானை அஞ்ச எயறு இலக வாய் மடுத்தது என்ன

—பொன் ஆழி கையா–பிறந்த குழந்தை க்கு அடியார்கள் வயிறு பிடிக்க

–திரு பிரிதி-சக்கரத்துடன் சேவை/

/பூவடிவை  ஈடளிக்க -போட்டு கொண்டாயே/

பரியனாகி வந்த அவுணன்

/பொன் பெயரோன் -யிடம் திட்டு இரு பிளவாக முன் கீண்டாய்/

கீர்த்தி-திவ்ய கீர்த்தி /வ்யாப்தி ஏக தேசம் –கோபம் பிரசாதம்–  பரத்வமும் உபகாரத்வமும் –சேர்த்து பிரமனுக்கு விஞ்சிய பரமன்/

-ஓலை புறத்தில் மட்டும்  தெரிந்து கொள்ளாமல் பிரத்யட்ஷமாக காட்டிய-ஆற்றல் உடன் முடித்தான்- பெருமை

/வீரத்தை கொண்டு-வெட்டி களைய /திரு ஆராதன பெருமாள் லஷ்மி நரசிம்ஹர் பெருமாள் தான் ஸ்வாமிக்கும்

/சிங்க பிரானின் குண அனுசந்தானமே  கொண்டு அருளினார்/-தனம் சினமே-/குஹ்ய தமம் உபதேசித்தான்

——————————————————————————————————————————————-

திருமலை நல்லான் சக்கரவர்த்தி ஸ்ரீ ராம கிருஷ்ண ஐயங்கார் திருவடிகளே சரணம் .

பிள்ளை லோகம் ஜீயர் திருவடிகளே சரணம் .

திருவரங்கத் தமுதனார் திருவடிகளே சரணம் .

ஆழ்வார் எம்பெருமானார் ஜீயர் திருவடிகளே சரணம்..

அமுத விருந்து -இராமானுஜ நூற்றந்தாதி வியாக்யானம்–102-நையும் மனமுன் குணங்களை வுன்னி -இத்யாதி ..

November 3, 2012
பெரிய ஜீயர் அருளிய உரை -
நூற்று இரண்டாம் பாட்டு -அவதாரிகை -
இப்படி பாவனத்வ அனுசந்தானமும் அசஹ்யமாம்படி -பரம போக்யபூதரான -எம்பெருமானார்
விஷயத்தில் -தம்முடைய அந்தக் கரணத்தொடு-பாஹ்ய கரணங்களோடு  -வாசி யற-
அதி மாத்திர ப்ரவண மாய்ச் செல்லுகிற படியைச் சொல்லி -
இந்த பூமிப் பரப்பு எல்லாம் கிடக்கச் செய்தே தேவரீர் ஔ தார்யம் என் பக்கலிலே
வர்த்திக்கைக்கு ஹேது என் -என்கிறார் -
நையும் மனமுன் குணங்களை வுன்னி என் நா விருந்தெம்
ஐயன் இராமானுசன் என்று அழைக்கும் அருவினையேன்
கையும் தொழும் கண் கருதிடும் காணக் கடல் புடை சூழ்
வையமிதனில் உன் வண்மை என்பால் என் வளர்ந்ததுவே – – 102- -
வியாக்யானம் -
மனச்சானது தேவரீருடைய குணங்களை அனுசந்தித்து தன்னிலே கிடந்தது நையா நின்றது -
என்னுடைய நா வானது ஒருபடிப்பட இருந்து தேவரீருடைய நிருபாதிக பந்துத்வத்தையும் -
திரு நாமத்தையும் சொல்லிக் கூப்பிடா நின்றது -இப்படி இருக்க உரிய கரணங்களை
அநாதி காலம் அப்ராப்த விஷயங்களுக்கு சேஷமாக்கின மகா பாபியான என்னுடைய
கையும் எப்போதும் தேவரீர் விஷயமாக அஞ்சலி பந்தத்தை பண்ணா நின்றது -
கண்ணானது சர்வ காலத்திலும் தேவரீரை காண்கையாலே மநோ ரதியாய் நின்றது -
கடலாலே சுற்றும் சூழப் பட்டு இருந்துள்ள இந்த பூமியிலே இப் பரப்பில்
உள்ளவர்கள் எல்லாம் கிடக்க -தேவரீருடைய ஔ தார்யம் என் பக்கலிலே வளர்ந்தது
என் கொண்டு
அழைத்தல் -கூப்பிடுதல்
கண் கருதிடும் என்று சேதன சமாதியாலே சொல்லுகிறது .
————————————————————————————————————
பிள்ளை லோகம் ஜீயர் அருளிய உரை -

அவதாரிகை -கீழ்ப் பாட்டிலே -எம்பெருமானாருடைய போக்யதையில் ஈடு பட வேண்டி இருக்க -அப்படி இராதே -
அவருடைய பாவனத்தைக் கொண்டாடினது -அவரை அனுசந்தித்து சிதிலராய் இருக்குமவர்களுக்கு
அசஹ்யமாய் இருக்கும் என்று சொல்லி -இதிலே -அவர்கள் விஷயத்தால் குற்றம் தீரும்படி
அந்த கரணத்தொடு பாஹ்ய கரணங்களோடு வாசி யற -எல்லாம் எம்பெருமானார் பக்கலிலே
அதி மாத்ர ப்ராவன்யத்தாலே சக்தங்களாய் ஆழம்கால் பட்டன என்று சொல்லா நின்று கொண்டு -
இந்த பூ லோகத்தில் இருக்கும் எல்லா சேதனரும் இருக்கச் செய்தே -தேவரீருடைய திவ்ய ஔ தார்யம்
என் ஒருவன் பக்கலிலும் கிளர்ந்து வருகைக்கு ஹேது என் என்று -அவர் தம்மையே கேட்கிறார் -
வியாக்யானம் -நையும் மனம் வுன் குணங்களை வுன்னி -எபிஸ் ச சசி வைஸ் ஸார்த்தம் -என்கிறபடியே
மநோ ரதித்துக் கொண்டு வந்த ஸ்ரீ பரத ஆழ்வானுடைய மநோ ரதம் விபலமாய் போருகைக்கு உறுப்பாகையாலும் -
அனந்யா ராகவேணாஹம்-என்ற பெரிய பிராட்டியை காட்டிலே விட உறுப்பாகையாலும் -குணைர் தாஸ்ய முபாகத  -
என்ற இளைய பெருமாளை த்யஜிக்கைக்கு ஹெதுவாகையாலும் -சர்வேஸ்வரனின் கல்யாண குணங்கள்
கட்டடங்க  ஆஸ்ரிதர்களுக்கு அவிஸ்ரம்ப ஜனகங்களாய்  இருக்கும் -அப்படி அன்றிக்கே – பிரதி கூல்யத்திலே முறுகி
லீலா விபூதியில் கிடக்கிற சேதனர் எல்லாரையும்  உத்தரிப்பிக்க வேணும் என்று தீஷித்துக் கொண்டு
அவதரித்து அருளின தேவரீர் உடைய சௌசீல்ய சௌலப்ய வாத்சல்யாதி கல்யாண குணங்களை
என் மனசானது அனுசந்தித்து -அத்யந்த அபிநிவிஷ்டமாய் -தன்னிலே கிடந்தது சிதிலமாகா நின்றது
ஆஹ்லாத ஸீ த நேத்ராம்பு புளகீ க்ரத காத்ரவான்  -சதா பர குணா விஷ்ட -என்று சேதனாய் இருக்குமவன்

படும் பாட்டை படா நின்றது என்றார் -அசேதனமான மனச்சு கூட உருகும்படி காணும் இவர் கல்யாண
குணங்களுடைய போக்யத்தை இருப்பது -என் நா இருந்து எம் ஐயன் இராமானுசன் என்று அழைக்கும்
அரு வினையேன் -என்றத்தை -காகாஷி ந்யாயத்தாலே -பூர்வ உத்தர பதங்களோடு அந்வயித்து கொள்வது -
என் நா -என்னுடைய ஜிஹ்வை யானது -அநாதி காலம் பிடித்து இவ்வளவாக விஷயாந்தரன்களிலே
சக்தையாய் கொண்டு போந்து – அசத் கீர்த்தன காந்தார பரிவர்த்த பாம் ஸூ லை -யான என்னுடைய ஜிஹ்வையானது -
இருந்து -தேவரீருடைய கல்யாண குணங்களை அனுபவித்து -அவற்றிலே அத்யந்த அபிநிவிஷ்டையாய்
ஒருப்படிப்பட  இருந்தது -இவ் வாகாரத்தை பிறப்பித்த தேவரீருக்கும் கூட அசைக்கப் போகாத படி நீர்வஞ்சி போலே
ஏகாரமாய் கொண்டு இருந்து என்னுதல் -எம் ஐயன் -அசந்நேவசபவதி -என்கிறபடியே அசத் கல்ப்பனாய் கிடந்த அடியேனை -
சந்தமேனம் ததோவிது -என்னும்படி ஒரு வஸ்து ஆகும்படி கடாஷித்த உபகாரத்தை அனுசந்தித்து -சஹி வித்யாதஸ்தம் ஜநயதி -
என்றும் – குரூர் மாதா குரூர் பிதா -என்றும் -அன்று நான் பிறந்திலேன் பிறந்த பின் மறந்திலேன் -என்றும் -மாதா பிதா யுவதயஸ்
தனயா விபூதிஸ் சர்வம் -என்றும் -தந்தை நல் தாய் தாரம் -என்றும் பிரமாண சஹஸ்ரத்தாலே சொல்லப்பட்ட
பந்த விசேஷத்தை உட் கொண்டு -நமக்கு நிரூபக பந்து பூதரானவர் -என்று தேவரீருடைய பாந்தவத்தையும் -
இராமானுசன் -சக்ரவர்த்தி திரு மகனுக்கு அநுஜராய்    அவதரித்த போது -நச சீதா த்வயா ஹீநா

நசா ஹமபிராகவா   -முஹூர்த்த மபிஜீவாவோ ஜலான் மத்ஸ்யா விவோத்த்ர்வ்–என்றும்
பிராட்டியை போலே அனந்யார்ஹராய் இருக்கையும்   பாகவத் ப்ரத்வேஷியான மேகநாதனை நிரசிக்கையும் -
முதலான கல்யாண குணங்களில் ஈடுபட்டு -அவற்றுக்கு பிரகாசமான இத் திரு நாமத்தையும் -
என்று அழைக்கும் -மடுவின் கரையில் ஸ்ரீ கஜேந்திர ஆழ்வான் பெரும் மிடறு செய்து ஓலம் இட்டால் போலே
சொல்லிக் கூப்பிடா நின்றது -அழைத்தல் -கூப்பிடுதல் -தஸ் யுபிர் முஷி தேனிவ யுக்தமா க்ரந்தி தும்ப்ர்சம் -
என்று பகவத் விஷயத்தில் அத் திரு நாமம்  மறந்த போதாய்த்து கூப்பிட அடுப்பது -இங்கு அப்படி அன்றிக்கே
அனுசந்தித்து கொண்டு இருந்த போதும் கூப்பிட வேண்டுகிறது -புணரா நின்ற மரம் ஏழு அன்று எய்த ஒரு வில்
வலவாவோ -புணரேய் நின்ற மரம் இரண்டின் நடிவே போன முதல்வாவோ -என்று அதீத காலங்களில் பண்ணின
அபதானங்களை அனுசந்தித்து பெரும் மிடறு செய்து கூப்பிட்டார் இறே ஆழ்வாரும் -தேவரீர் உடைய குணா
அனுபவ ஜநிதையான ப்ரீதி தலை மண்டை இட்டு அடவு கெட கீர்த்தனம் பண்ணா நின்றது -என்றபடி -
அருவினையேன் கை தொழும் –நானே நாநாவித நரகம் புகும் பாவம் செய்தேன் -பாவமே செய்து பாவி யானேன் -
என்றும்

ந நிந்திதம் கர்தமதஸ்தி லோகே சஹச்ர  சோயம் நம யாவ்யதாயி -என்றும் -யாவச் சயச் சதுரிதம்
சகலச்ய  ஜந்தோ ஸ்தாவஸ் சதத்ததி கஞ்சம மாஸ்தி சத்யம் -என்றும் சொல்லுகிறபடியே
அநாதி காலம் பிடித்து தேவரீருக்கு உரித்தான இக் கரணங்களைக் கொண்டு அப்ப்ராப்த
விஷயங்களுக்கே உரித்தாக்கி அத்தாலே அத்யந்த க்ரூர பாபங்களைப் பண்ணின என்னுடைய
கையும் இப்போது தேவரீருடைய கல்யாண குணங்களிலே சக்தமாய் தேவரீரைக் குறித்து
அஞ்சலி பந்தத்தைப் பண்ணா நின்றது -பத்தாஞ்சலி புடா ஹ்ர்ஷ்டா நம இத்யேவ வா தி ந
என்னும்படியான ஸ்வேதா த்வீப வாசிகளோடு தோள் தீண்டி யானார் காணும் இவரும் -

கண் கருதிடும் காண -இவ்வளவும் விஷயாந்தரத்தை காண கருதின என்னுடைய கண்ணானது -
உன் தன் மெய்யில் பிறங்கிய சீர் -என்கிறபடியே அனுபாவ்யங்களான கல்யாண குணங்களால் பிரகாசியா நிற்கிற
தேவரீர் உடைய திவ்ய மங்கள விக்ரகத்தை பார்க்க வேணும் என்று மநோ ரதியாய் நின்றது – கதாத்ர ஷ்யா மஹே ராஜன் ஜகத
க்லேச நாசனம் –  என்றும் -காணுமாறு அருளாய் -என்றும் -காண வாராய் -என்றும் -கதா நு சாஷாத் கரவாணி சஷூஷா-
என்றும் நேத்ர சாத்குரு  கரீச சதா -என்றும் -பகவத் விஷயத்தில் ஸ்ரீ பரத ஆழ்வானும் -ஆழ்வாரும் -ஆச்சார்யர்களும் -
அருளிச் செய்தால் போலே இவரும் அருளிச் செய்கிறார் -ரூபம் தவாஸ் து யதிராஜ த்ர்சோர் மமாக்ரே -எண்ணக்
கடவது இறே -அசேதனமான கண்ணை கருதிடும் -என்னக் கூடுமோ என்னில் – காமார்த்தா ஹி பிரதி க்ர்பனா
சேதனா சேதநேஷூ -என்று சொன்னால் போலே பிரேம பாரவச்யத்தாலே சேதன சமாதியாக சொல்லத் தட்டு இல்லை இறே -
கடல் புடை சூழ் வையம் இதனில் -கடல்களுடைய புடைகளால் சூழப்பட்ட இந்த பூமிப் பரப்பு எல்லாம் வியாபித்து இருக்கிற
சமஸ்த சேதனரும் உண்டாய் இருக்க -உன் வண்மை -சமஸ்த சேதனரையும் உத்தரிப்பிக்கைக்காக தீஷிதராய்வந்து அவதரித்த
தேவரீர் உடைய ஔ தார்யம் என்னை மாத்ரம் இப்படி ஈடுபடும் பண்ணுகை அன்றிக்கே என்னுடைய கரணங்களும்
தனித் தனியே ஈடுபடும் பண்ணின தேவரீர் உடைய ஔ தார்யம் -என்றபடி

என்பால் என் வளர்ந்ததுவே -அடியேன் ஒருவன் இடத்திலும் மேன்மேலும் கிளர்ந்து அபி வ்ர்த்தமாய்
செல்லா நின்றது -இதுக்கு ஹேது என்ன -நான் அஞ்ஞன் ஆகையால் அறிய மாட்டேன் -அறிக்கைக்கு
ஏதேனும் நான் ஆர்ஜித்த கைம்முதல் உண்டோ -அது இல்லாமை அறிந்து அன்றோ அடியேன் தேவரீரை கேட்பது -
தேவரீர் சர்வஞ்ஞர் -தேவரீர் அறிந்தது ஏதேனும் உண்டாகில் அத்தை அருளிச் செய்ய வேணும் என்ன -
இதற்க்கு எம்பெருமானார் ஒரு மாற்றமும் சொல்லக் காணாமையாலே நிர்ஹெதுகமாக இப்படி ஔ தார்யத்தை
பண்ணினார் என்று வித்தர் ஆகிறார் -இந்த திருவரங்கத் தமுதனார் பாட்டுத் தோறும் எம்பெருமானாரின் வண்மையை கொண்டாடுகிறது போஜனரசம் அறிந்த ஸூ குமாரன் பிடி தோறும் நெய்யை அபேஷிக்கிறாப் போலே காணும்–
——————————————————————————————-
அமுது விருந்து -
அவதாரிகை–இங்கனம் தூய்மைப் படுத்துபவர் என்பது கூடப் பொறுக்க ஒணாத படியான
இனிமை வாய்ந்த எம்பெருமானார் திறத்து -தம் உட் காரணமும் -புறக் கரணங்களும்
எவ்வித பாகுபாடும் இன்றி -தாமே மிகவும் ஈடுபட்டு இருப்பதைச் சொல்லி -
இப்பரந்த உலகினிலே அனைவரும் இருக்க -தேவரீருடைய வள்ளல் தனம்
என் மீது வளருவதற்கு ஹேது என்ன -என்று எம்பெருமானாரிடமே வினவுகிறார் .
பத உரை -
மனம் -நெஞ்சு
உன் குணங்களை -தேவரீர் குணங்களை
உன்னி -நினைத்து
நையும் -நிலை குலையும்
என் நா -என்னுடைய நாக்கு
இருந்து -நிலை மாறாமல் ஒருபடிப்பட இருந்து
எம் ஐயன் -எங்களுடைய தலைவன்
இராமானுசன் என்று -எம்பெருமானார் என்று
அழைக்கும் -கூப்பிடும்
அரு வினையேன் -கொடிய பாபம் செய்த என்னுடைய
கையும் -கைகளும்
தொழும் -கூப்பின வண்ணமாய் இருக்கும்
கண் காணக் கருதிடும் -கண்கள் தேவரீரைக் காண விரும்பிக் கொண்டு இருக்கும்
கடல்-கடலாலே புடை -நான்கு பக்கங்களிலும்
சூழ் -சூழப்பட்ட
வையம் இதனில் -இந்தப் பூமியில்
உன் வண்மை -தேவரீருடைய வள்ளன்மை
என்பால்-குறிப்பிட்டு என்னிடத்திலே
வளர்ந்தது என் -மிக்கு இருப்பது என்ன காரணத்தினால் -
வியாக்யானம் -
நையும் மனம் உன் குணங்களை எண்ணி -
இதனால் உட் கரணமாகிய மனம் ஈடுபட்டமை கூறப்பட்ட படி -
மனம் முதலிய கருவிகளை கர்த்தாவாக கூறியது -அவை அமுதனாரை எதிர்பாராது -
தாமாகவே எம்பெருமானார் திறத்து –பள்ள மடையாய் பாய்வதை காட்டுகிறது -
உன் குணங்களை -
தேவரீர் திரு மேனியைப் பற்றிய சௌந்தர்யம் முதலிய குணங்களை -
மேற் கூறப்படும்மற்றைக் கரணங்கள் திரு மேனியைப் பற்றியனவாகவே அமைதலின்
இதுவும் அங்கனமே யாகக் கடவது -இந்தப் பாசுரத்தை அடியொற்றி -இந்நிலையினை
மணவாள மா முனிகளும் –நித்யம் யதீந்திர தவ திவ்யவபுஸ் ஸ்மிருதவ் மே சக்தம் மநோ பவது -
யதிராஜ விம்சதி -4 -என்று அருளிச் செய்து இருப்பது இங்கு அறிவுறத் தக்கது ..
உன் மெய்யில் பிறங்கிய சீர்  அன்றி வேண்டிலன் யான் – 104- என்பர் மேலும் .
இனி திருமேனியினுடைய-அப்ராக்ருதமான தன்மையைக் காட்டிக் கொடுத்த -
கருணை-வண்மை -முதலிய பண்புகளையும் சேர்த்துக் கூறலுமாம் -
தன்னை நயந்தாரை தான் முனியும் எம்பெருமானிலும்
கனியும் எம்பெருமானார் உடைய சிறப்பைக் கருதி -உன் குணங்கள் -என்றார் .
என் நா விருந்து எம் ஐயன் இராமானுசன் என்று அழைக்கும் -
சொலப் புகில் வாய் அமுதம் பரக்கும் -43 -திரு நாமம் ஆதலின் ருசி கண்ட என் நா சொல்லி முடித்தோம் என்று
ஒய்வுறாது-ஒருபடிப்பட இருந்து இராமானுசன் -என்னும் திருநாமத்தை சொன்ன வண்ணமாய்
இருக்கும் -என்றபடி .
திரு நாமம் எவர் சொன்னாலும் இனிக்கும் -இதற்க்கு மேல் உறவு முறையும் அமைந்து விட்டாலோ
கேட்க வேண்டியது இல்லை -இவ்வினிமையோடு அவ்வினிமையும் சேர்ந்து பேரின்பம் பல்கா
நிற்கும் அன்றோ -ஆகவே என் நா எம்பெருமானார் உடன் உள்ள உறவையும் அவர் திரு நாமத்தையும்
ஒருபடிப்ப்டச் சொல்லிக் கொண்டே இருக்கிறது -என்கிறார் .
எம் ஐயன் -
எங்களுடைய தகப்பன் -
துளப விரையார் கமழ நீண்முடி   எம் ஐயனார் -அமலனாதி பிரான் – 7- என்றது காண்க -
அறிவுஊட்டி ஆளாக்கினவர் ஆதலின் ஐயன் எனப்பட்டார் -
சாஹிவித்யாதச்தம் ஜனாதி -அந்த ஆசார்யன் அன்றோ வித்யையினால் அந்த சிஷ்யனைப்
பிறப்பிக்கிறான் -என்று வித்யையினால் ஞானப் பிறப்பு அளிக்கும் ஆசார்யனைத் தந்தையாகச்
சொல்வதைக் காண்க -
அறியாதன அறிவித்த அத்தா -திரு வாய் மொழி – 2-3 2- என்று நம் ஆழ்வாரும்
ஆசார்யனை உடையவன் -ஸ்வாமி –என்னும் சம்பந்த்தத்தை இட்டுப் பார்க்கிறார் .
ஏனைய தந்தை முதலியவர்களின் உறவு எற்பட்டமையின் குலையும்
ஆசார்யனாம் தந்தை வுடன் உண்டான உறவோ அங்கன் அன்றி நிரந்தரமாக
நிற்பது -என்று அறிக
அரு வினையேன் கையும் தொழும்
அருவினையேன் -எம்பெருமானார் திறத்து பயன்பட வேண்டிய கருவிகளை இதுகாறும் தகாத
விஷயத்திலே செலுத்தி -மகா பாபியானேனே -என்று தம்மை நொந்து கொள்கிறார் .
கையும் தொழும் -
நா அழைப்பதோடு சேர்த்து கையும் தொழும்
உம்மை இறந்தது தழீ இயது
இராமானுசன் என்னும் நாம சங்கீர்த்தனம் பண்ணும் போதே கைகளும் கூம்பின -
மகர்ஷே கீர்த்த நாத்தச்ய பீஷ்ம ப்ராஞ்சலி ரப்ரவீத் -மகரிஷியான அந்த வியாசருடைய பெயரை
சத்யவதி சொன்னதனால்   பீஷ்மர் கை கூப்பினவராய் பேசலானார் -என்னும் சிஷ்டாசாரத்தின் படி
நாம சங்கீர்த்தனம் கைகள் கூம்பின என்க -
இன்றும்குருகூர் சடகோபன் -என்று திருவாய்மொழி ஓதும் பெரியவர்கள் கை கூப்புவதை
கானா நிற்கிறோம் அன்றோ -
நா ஒருபடிப்பட இருந்துய் அழைக்கவே கையும் எப்பொழுதும் தொழா நிற்கும் -என்று அறிக
கண் கருதிடும் காண -
உன் கணங்களை என்றும் -உன் வண்மை என்றும் நேரே நின்று பேசுபவர் கண் காணக் கருதும்
என்பது இன்று போல் என்றும் காணக் கருதும் என்னும் கருத்துடைத்து -
இனி கை தொழும் -என்றது போலே கண் காணும் -என்னாது
காணக் கருதும் -என்றது குறிக் கொள்ளத் தக்கது -
நேரே காணும் காலத்திலும் -கண்ட கண்கள் பனி யரும்புதிருமாலோ என் செய்கேன் -திரு மாலை 18- -
என்றபடி -ஆனந்தத்தினால் கண்ணீர் சொருதளால் காண முடியாமை பற்றிக் கண் காணக்
கருதுவதாகக் கூற வேண்டியது ஆயிற்று -என்க -
தன் கருத்தை தன் கருவியாகிய கண்ணின் மீது ஏற்றி -கண் கருதிடும் -என்றார் -உபசார வழக்கு -
இதனால் எம்பெருமானார் இடத்தில் தமக்கு உள்ள ஆர்வ மிகுதியை காட்டினார் ஆயிற்று -
ரசிகரான தம்மைப் போலே தனியாகத் தம் கருவிகளும் ஆர்வமுடையனவாம்படி எம்பெருமானார்
விஷயத்தில் உட் புக்கபடி இது -
உன்னை மெய் கொள்ளக் காணக் கருதும் என்கண்ணே -திரு வாய் மொழி – 3-8 4- – என்னும்
நம் ஆழ்வார் ஸ்ரீ சூக்தியை இங்கே நினைவு கூர்க-
கடல் புடை சூழ் —வளர்ந்தது
சுற்றும் கடல் சூழ்ந்த இந்த நிலப் பரப்பிலே எத்தனை பேர்கள் இல்லை -
அவர்களுக்கு இத்தகைய ஈடுபாட்டினை விளைவிக்காது எனக்கு மட்டும்
மட்டற்ற ஈடுபாட்டினை விளைவிக்கும்படியான வள்ளன்மை வளம்
பெற்றதற்கு என்ன காரணமோ என்கிறார் ..
——————————————————————————————————————————-
அடியேன் கேள்வி ஞானத்தினால் ஜல்பித்தது
ஸ்வாமி உடைய ஒவ்தார்யதுக்கு இந்த பாசுரம்
/வானமா மாலை பெருமாள் ஆழ்வாருக்கு காட்டி கொடுத்த குணம்
/பராசரர் ஒவ்தார்யம் ஆளவந்தார் சொல்ல -தத்வ ஹித புருஷார்த்தம் அருளியதால்
 /மதுரகவி ஆழ்வார் ஆழ்வாரின் வண்மை சொன்னது போல -நால்வர் அனுபவம்
/இந்த்ரியங்கள் ஸ்வாமி அனுபவிக்க பண்ணிய வண்மை /
கை நா மனம் கண் நான்கும் /பாவனத்வ அனுசந்தானும் அசக்யமாம் படி பரம போகய பூதரான எம்பெருமானார் விஷயத்தில் ,அந்த காரணத்தோடு
-உள்  இந்த்ரியங்கள்-மனசு-பாஹ்ய காரணங்களோடு வாசி அற  அதி மாத்திர பிரவணமாய் செல்லுகிற படியை சொல்லி ,
இந்த பூமி பரப்பு எல்லாம் கிடக்க செய்தே தேவரீர் ஒவ்தார்யம் என் பக்கலிலே வர்திக்கைக்கைக்கு  ஹேது என் என்கிறார்
-இருந்து வளர்ந்து கொண்டே இருக்கும் பிராவண்யம்
/நந்தா விளக்கே -பரி மள ரெங்கனை சேவிக்க பாரிப்பு உடன் -சென்ற கலியன் ஆண் பாவனையில் -வூடா – நிற்க -
இப்படி செய்ததே நானே- இது போதாது- சிந்தையில் இருப்பதே ஒவ்தார்யம் தானே

உணர்வில் உம்பர் ஒருவனை-உணர்வில் அவனை நிருத்தினேன் அதுவும் அவனது இன் அருளே

/வளர்ந்து கொண்டு இருக்கும் பிராவண்யம்/கையும் தொழும்- உம்மை தொகை

-விநயம் -நான்  பாட தானே கை தொழுதது

/குணம்-சொரூப ரூப செஷ்டிதங்கள் குணம்

/நா இருந்து-எப் பொழுதும்/ஐயன்-சம்பந்தம் /கண் காணும் என்று சொல்லாமல் கருதிடும்

/ கண்டால் -பனி அரும்பு -கருத தான் முடியும்

/காரேய் கருணை முன்பு சொல்லி இதில் வண்மை குணம் அருளுகிறார் /

/மனசால் ஆத்மாவை தூக்கி விட வேண்டுமே -முதலில் மனம் நினைக்க வேண்டும்

/உன் குணம்-பகவான் குணம் என்று இன்றி-விசேஷித்து அருளுகிறார்/

விட்டு பிரிந்தால் தாங்க முடியாது-பரதனை-பிரிகிறான்/ராமன் /

/பிரிவேன் என்று சொல்லி பெரிய நம்பி திரு குமாரரை ஸ்வாமி தாமே சென்று-

நீர் விட்டாலும் உம்மை விட மாட்டேன் என்று சொல்லிய இவரையும் ஸ்வாமி குணம்

/மனம் நையுமா அசேதனம் தானே- ஸ்வாமி நினைந்து இருப்பதால் சிறந்த மனசு என்று தானாகவே

-ஸ்வதந்திர -இது கண்டு பரவ- நா இருந்து-ஒரு படி இருந்து-இரட்டை நா இல்லை

/இரு கரையர் இல்லை -மாறாமல் ஸ்வாமி ஒருவரையே பாடும்

/நித்யம் யதீந்திர தவ ஸ்மித-மா முனிகள்/

/ஐயன்- நித்ய நிருபாதிக பந்துத்வத்தையும் திரு நாமத்தையும் சொல்லி

/ சொல புகில் வாய் அமுதம் பிறக்கும்/ கமழ்  நீள்   முடி எம் ஐயனார் அணி அரங்கனார் /

இப்படி இருக்க-இன்று சம்பந்த ஞானம் பிறந்த பின்பு

- உரிய கரணங்களைஅநாதி காலம் அப்ராப்த விஷயங்களுக்கு சேஷம் ஆக்கின மகா பாபியான

-அரு வினையேன்–இத்தனை நாளும் அரங்கனுக்கு கைங்கர்யம் பண்ணி கொண்டு இருந்தார்/

-இதுவே அரு வினையேன்/கொடு மா வினையேன்-ஆழ்வார் சொல்லி கொண்டாரே

–என் உடைய கையும் எப்போதும் தேவரீர் விஷயமாக அஞ்சலி பந்தத்தை பண்ணா நின்றது/

திரு மேனி கண்டாலே சத்வ குணம் வளரும்/பாவியேன் ஒரு நாள் காண நீ வாராயே பிரார்தித்தாரே ஆழ்வாரும்

விபவம் விட்டு வர முடியவில்லை ஆழ்வாரால் //

-அன்று தேர் கடாவிய பெருமாள் கழல் காண்பது என் கொலோ-என்கிறார்

அதை தாண்டி அர்சைக்கு வந்தார் கலியன் /

/மதுர கவி ஆழ்வார்– ஆழ்வார் அன்றி தேவு மற்று அறியேன் என்றார் /

/இழந்த காலம் நினைத்து மேல் விழுந்து அனுபவிக்க எல்லா காரணங்களும் செல்கின்றன

/நா இருந்து சதா -எல்லா கரணங்களுக்கும் சேர்த்து அர்த்தம்

/கண்ணானது சர்வ காலத்திலும் தேவரீரை காண்கையிலே மநோ ரதியா நின்றது

/பெரும் கேளலார்புண்டரீகம் ..நம் மேல் ஒருங்கே பிரள வைத்தார்-மாறன் சொல் வேராகவே விளையும் வீடு

/வைகுந்தன்  என்றும்  தோணி/ஸ்வாமி திருகண்களும் அமுதனார் மேல்

- கடல் புடை-சுற்றும்- சூழ் வையம் -இதினில் -அமுதனார் பக்கலிலே வளர்த்தது

.. அழைத்தல்- கூப்பிடுதல்- உபாயமாக இல்லை கஜேந்த்திரன் போல/

மேவினேன் -அமுதூரும் என் நாவுக்கே- இறந்த காலம்- கிடைத்து விட்டது அனுபவிக்கும் பொழுது ஆனந்த குரல்/கூப்பாடு

கண் கருதும் சக்தி- சேதன சமாதியாலே -சொன்னது -சேஷத்வம் ஞானம்

/சித்தம் சித் ஆய  அல்லேன் என்று நீங்க- பத்திமை நூல் வரம்பு இல்லை

–ஒவ் ஒன்றும் உள்ளது எல்லாம் தான் விரும்ப -கரணங்கள் மற்ற காரணங்களின் வியாபாரம் கேட்டதே ஆழ்வாருக்கு-

அவன் சங்கல்பித்தான்- /தேஜஸ் பார்த்தது-சித்தா இது-நிமித்த காரணம் -சங்கல்பம் என்பதால்

/உபாதான காரணம் -விசிஷ்ட வஸ்து சக காரி-ஞான சக்தி இருப்பதால்

//தேஜசை சரீரம் ஆக கொண்ட பிரமம்/ ஆகாசம் சரீரமாக கொண்ட பிரமம் ஆகும்

-அசித்க்கு சைதன்யம் இல்லை/ஆழ்வார்களுக்கு  தான் பத்திமை நூல் வரம்பு இல்லை

/தீ மனம் கெடுத்து மருவி தொழும் மனம் கொடுத்தார்கள் ஆழ்வான் போல்வார்/

மனன அக மலம் அருத்து-மலர் மிசை -குற்றம் தீர்ந்த மனசால் கூட  பகவானை தெரிந்து கொள்ள முடியாது

ஸ்வாமி யை தெரிந்து கொள்ள குற்றம் போனால் போதும்

//ஒவ்தார்யம் தாய்க்கும் மகனுக்கும்தம்பிக்கும்  இவருக்கும் இவர் அடி பணிந்த சுவாமிக்கும்

-ஐந்து வண்மை தனம் உண்டு- எல்லாம் பலராமானுசன் இடம் வந்தது

-சொல் என்ன சொன்னானே 700 ஸ்லோககங்களும் -மூலையில் உள்ள ரத்னங்களை எல்லாம் நடு முத்தத்தில் போட்டு-

நெஞ்சு பதன் பதன் என்று சொல்ல கொடுக்கும் பொழுது பார்த்து கொடு என்கிறான் அர்ஜுனன் இடம்/

அனந்யா ராகவேய -பாஸ்கராய பிரபை என்று -அருளிய பிராட்டியைகூட  பிரிந்தானே ராமன்-

.பாதுகை மேலும் கீழும் ஸ்பர்சத்தால் பருத்து நடுவில் இளைத்தது-பரதன் உடன் திரும்பித்தே

-குண ஹானி- பிரணய கலகம்-கொண்டு திரும்பி போனதாம்

/லோக நாதன் புரா சுக்ரீவன் நாதம் இச்சதி தம்பி ஊரார் சொன்னாலும் நான்  குணத்துக்கு தோற்ற அடிமை–

அவனையும் விட்டாரே-ராமன்-சரயுவில் அவன் முன் போக பின்பு பெருமாள் போனதால்

/ஆயிரம்  ராமர் உனக்கு ஒப்பார் என்று சொல்ல கூடிய பரதனை விட்டு விட்டு காட்டுக்கு போனாரே-

அப்படி அநு கூலர்களை கூட விட்ட ராமன் போல  அன்றிக்கே-

/பிரதி கூலத்தில் மூழ்கி இருக்கும் நம்மை  உஜ்ஜீவிக்க தீஷை கொண்டு அவதரித்து அருளிய ஸ்வாமி -

குற்றமே குணமாக கொண்ட ஸ்வாமி-.அத்யந்த மேல் மேல் எழுந்த காதல் உடன்

-மனசும் சித்தாய் -கல்லும் உருகும் போல -ஈரும் வெம் ஈரியார் -ஆவி உலர்ந்தது என்கிறார் ஆழ்வார்

/ந சாஸ்திரம்- அனுபவம் பெற்றதை அருளிவார்கள் ஆழ்வார்கள் /

ச்தொத்ரமே  அவன்/ நா -சப்தம்- ஆனந்தம் -எல்லாம் அவனது -இவனை விட்டு வேறு ஏதோ பேசி திரிந்தது -விஷயாந்தரங்களில் திரிந்தது

-அவளுக்கும் மெய்யன் இல்லை-இங்கும் ஒரு படி படாமல் -சஞ்சலம் மனசின் ச்வாபம்

/இன்று- தேவரீர்  மேல் ஒருபடி -நீரே அசைக்க முடியாமல்-

தன அடியார் திறத்து தாமரையாள் ஆகிலும்  சீதை குலைக்குமேல் அசைத்து பார்த்தாலும் அசைய முடியாது இருந்தது

/ஐயன்- அசத் ஆக இருந்த அடியேனை வச்துவாகும் படி கடாஷித்த ஸ்வாமி

/உபகாரத்தை அனுசந்தித்து -ஞான பிறவி கொடுத்து /

அன்று நான் பிறந்திலேன் பிறந்த பின் மறந்திலேன்

- நின்றதும் இருந்ததும் கிடந்ததும்  என் நெஞ்சுள்ளே

/தந்தை நல தாய் தாரம் -எல்லாம் -ஆச்சார்யர்-

நிருபாதுக பந்து காரணம் இன்றி /அறியான அறிவித்தா அத்தா/

அத்தா அரியே /அத்தன் அரங்கன் /ராமானுசன்-ராமனுக்கு அனுஜனாய் பிறந்த பொழுது

-மீன் நீர் பசை இருக்கும் வரை தான் -அற்று  தீர்ந்து இருக்கையும்

-இருக்கும் நிலையை நினைந்து -குணங்கள் நினைந்து -ஓலம் இட்டு கூப்பிட்டு கொண்டு இருந்தது/-

மறந்த பொழுது -இந்த்ரியங்கள் -பாசம் அறுக்க -கூப்பிட்ட குரல் இல்லை/

அனுசந்தித்து கொண்டே கூப்பிடுவது இது -போக்யதிவத்தால் –புணராய் நின்ற வலவாவோ -முதல்வாவோ- என்று கூப்பிட்ட படி/ஓ ஓ உலகினது இயற்க்கை

-ஏழும் எய்தாய் ஸ்ரீதரா -சந்தேகம் பட்ட சுக்ரீவனுக்கு அருளினாய் சந்தேகம் படாமல் உன்னை நினைந்து இருக்கும் அடியேனுக்கு அருளாய் என்கிறார் ஆழ்வார்

-ராமானுசன் நெஞ்சே சொல்லுவோம் நெஞ்சே என்று ஆரம்பித்தார்-இதுவே பயன்-புருஷார்த்தம் -

ஆர்த்தி பிர பந்தம்/உபாயமாக யதிராஜ விம்சதி மா முனிகள் அருளியது போல கூப்பிடா நின்றது

———————————————————————————————————————————

-

திருமலை நல்லான் சக்கரவர்த்தி ஸ்ரீ ராம கிருஷ்ண ஐயங்கார் திருவடிகளே சரணம் .

பிள்ளை லோகம் ஜீயர் திருவடிகளே சரணம் .

திருவரங்கத் தமுதனார் திருவடிகளே சரணம் .

ஆழ்வார் எம்பெருமானார் ஜீயர் திருவடிகளே சரணம்..


Follow

Get every new post delivered to your Inbox.

Join 68 other followers