அமுத விருந்து -இராமானுஜ நூற்றந்தாதி வியாக்யானம்–106-இருப்பிடம் வைகுந்தம் வேங்கடம் மாலிரும் சோலை -இத்யாதி

November 3, 2012
பெரிய ஜீயர் அருளிய உரை
நூற்றாறாம் பாட்டு -அவதாரிகை -
இப்படி இவர் தமக்கு -தம் பாக்கள் உண்டான அதி மாத்திர ப்ராவண்யத்தை   கண்டு -
எம்பெருமானார் -இவர் திரு உள்ளத்தை மிகவும் விரும்பி யருள -
அத்தைக் கண்டு உகந்து அருளிச்
செய்கிறார் .
இருப்பிடம் வைகுந்தம் வேங்கடம் மாலிரும் சோலை யென்னும்
பொருப்பிடம் மாயனுக்கென்பர் நல்லோர் -அவை தன்னொடும் வந்
திருப்பிடம் மாய  னிராமானுசன்     மனத்துன்றவன் வந்
திருப்பிடம் என் தனி  தயத்துள்ளே தனக்கின்புறவே – – 106- -
வியாக்யானம்-
ஸ்வரூப ரூப குண விபூதிகளால் – ஆச்சர்ய பூதனான சர்வேச்வரனுக்கு வச்தவ்ய தேசம்
ஸ்ரீ வைகுண்டமும் -வடக்குத் திரு மலையும் -திரு மால் இரும் சோலை என்று பிரசித்தமான -திருமலை யாகிற -
ஸ்த்தலமுமாக-வைகுந்தம் கோயில் கொண்ட -திருவாய் மொழி – 8-6 5- வேங்கடம் கோயில் கொண்டு -திருவாய்
மொழி – 2-1 7- அழகர் தம் கோயில் -திருவாய்மொழி – -2 9-3 – என்று சொல்லா நிற்பவர்கள்
பகவத் தத்வத்தை சாஷாத் கரித்து இருக்கிற    விலஷணரானவர்கள் –
அப்படி பட்டு இருந்துள்ள சர்வேஸ்வரன் -அழகிய பாற்கடலோடும் -பெரிய திருமொழி 5-2 10– என்கிறபடியே
அந்த ஸ்த்தலங்கள் தன்னோடே  கூட வந்து எழுந்து அருளி இருக்கிற ஸ்த்தலம்
என்னுடைய ஹ்ருதயத்துக்குள்ளே -
————————————————————————————————————————————-
பிள்ளை லோகம் ஜீயர் அருளிய உரை -

அவதாரிகை -திருவடிகளை ஆஸ்ரயித்த மகாத்மாக்கள் -அவர் தம்முடைய குண அனுபவ ஜனித
ஹர்ஷ பிரகர்ஷத்தாலே  களித்து சசம்ப்ர்ம ந்ர்த்தம் பண்ணும் இடம் தமக்கு வாசஸ்தானம் என்று கீழ்ப்
பாட்டில் அருளிச் செய்து -இப்பாட்டிலே -வேத -தத் உப பிரமனாதிகளாலே பரிசீலனத்தை பண்ணி இருக்குமவர்கள்
சர்வேஸ்வரனுக்கு உகந்து அருளின நிலங்களாக சொல்லுகிற -ஸ்ரீ வைகுண்டம் வட திருமலை    தென் திருமலை
தொடக்கமான திவ்ய தேசங்களோடு கூட எம்பெருமானாருடைய திரு உள்ளத்திலே அவன் மிக விரும்பி
வர்த்திக்குமா போலே –இப்போது -அந்த திவ்ய தேசங்களோடும் – அந்ததிவ்ய தேசங்களுக்கு நிர்வாஹனான
சர்வேச்வரனுடனும் கூட வந்து எம்பெருமானார் தாமும் நிரதிசய சுகமாக எழுது அருளி இருக்கிற ஸ்தலம்
தம்முடைய திரு உள்ளம் என்று அனுசந்தித்து பிரீதர் ஆகிறார் -
வியாக்யானம்-வைகுந்தம் -அவ்யாஹதளம் கல்பம் வஸ்து லஷ்மி தரம் விது -என்கிறபடியே சமஸ்த சங்கல்ப்பங்களும்
மாறாதே செல்லுக்கைக்கு உடலான தேசமாய் -நலமந்த மில்லதோர் நாடு -என்று ஸ்லாக்கிக்கப் படுமதான
ஸ்ரீ வைகுண்டமும் -அன்றிக்கே -தர்ம பூத ஞானத்துக்கு திரோதானம் இல்லாத  தேசம் என்னுதல் -
வேங்கடம் -கண்ணாவான் என்றும் மண்ணோர் விண்ணோர்க்கு தண்ணார் வேம்கட விண்ணோர் வெற்பு -என்றும்
பரன் சென்று சேர்  திரு வேங்கட மா மலை -என்றும் சொல்லுகிறபடியே -இரண்டு பிரஜையை பெற்ற
மாதாவானவள் இருவருக்கும் முலை கொடுக்க பாங்காக நடுவே கிடைக்குமா போலே –நித்ய சூரிகளுக்கும்
நித்ய சம்சாரிகளுக்கும் ஒக்க முகம் கொடுக்கைக்காக -அவன் நின்று அருளின திரு மலையும் மாலிரும் சோலை என்னும் பொருப்பிடம் -புயல் மழை வண்ணர் புரிந்துறை கோயில் -என்றும் -

வலம் செய்யும் வானோர் மாலிரும் சோலை -என்றும் -கிளர் ஒளி சேர் கீழ் உரைத்த பேறு கிடைக்க
வளர் ஒளி மால் சோலை மழை -என்றும் சொல்லுகிறபடியே -திருமால் இரும் சோலை என்னும்
பேரை உடைத்தாய் -ஆழ்வார் பிராரத்து அருளின படியே உகந்து வர்திக்கைக்கு ஏகாந்த ஸ்தலம்
என்று அவன் விருப்பத்தோடு வர்த்திக்கிற தென் திருமலை ஆகிய ஸ்தலமும் -பொருப்பு -பர்வதம்
இருப்பிடம் -ஆவாஸ ஸ்தானம் -மாயனுக்கு -யதோ வாசோ நிவர்த்தந்தே அப்ராப்ய மனஸா சஹா -என்றும்
நமே விதுஸ் ஸூ ர கணா-என்றும் -பிரபவன்ன மகர்ஷய  -என்றும் -யவர்க்கும் சிந்தைக்கும் கோசரம் அல்லன் -
என்றும் சொல்லுகிற படியே அசிந்த்ய ஸ்வபாவனாய்-ததை ஷத பஹூச்யாம் பிரஜாயேயேதி-என்றும்
தான் ஒரு உருவாய் தனி வித்தாய் -என்றும் -சொல்லுகிறபடியே சர்வ காரண பூதனாய் -ஸ்வரூப ரூப
குண விபூதிகளால் ஆச்சர்ய பூதனான சர்வேஸ்வரனுக்கு -நல்லோர் -மகாத்மா ந சதுமாம் பார்த்த
தைவீம் ப்ரகர்தி மாஸ்திதா -பஜன்த்ய நன்ய மனசொஜ்ஞாத்வா பூதாதி மவ்யயம் -என்கிறபடியே பரா வரதத்வயா
தாத்ம்ய விதக்ரே ஸ்ரரான மக ரிஷிகள் -என்பர் -சொல்லுவார்கள் -வைகுண்டேது  பார் லோகே  ஸ்ரீ யா சார்த்தம்
ஜகத்பதி -ஆச்தே விஷ்ணுர சிந்த்யா த்மா பக்தைர்    பாகவதஸ் சஹா -இத்யாதியாலே பிரதிபாதிப்பர் -என்றபடி
அன்றிக்கே -நல்லோர் -மயர்வற மதி நலம் அருளப் பெற்ற ஆழ்வார்கள் அருளிச் செய்வார்கள் என்றுமாம் -
அயர்வறும் அமரர்கள் அதிபதி -என்றும் -திரு மால் வைகுந்தம் என்றும் -தெண்ணல் அருவி  மணி பொன் முத்து

அலைக்கும் திரு வேம்கடத்தான் -என்றும் -வளர் ஒளி மாயோன் மருவிய கோயில்  வளர் இளம் பொழில் சூழ்
மால் இரும் சோலை -என்றும் -விண் தோய் சிகரத் திருவேங்கடம் -என்றும் -சீராரும் மால் இரும் சோலை -என்றும் -
வேங்கடத்து மாயோன் -என்றும் -விரை திரை நீர் வேங்கடம் -என்றும் -மங்குல் தோய் சென்னி வட வேங்கடத்தான் -என்றும் -
வெற்பு என்று இரும் சோலை வேங்கடம் -என்றும் இத்யாதிகளாலே அருளிச் செய்வார்கள் -என்றபடி -
அவை தன்னொடும் -அந்த வைகுண்டம் வேங்கடம் மால் இரும் சோலை தொடக்கமான திவ்ய தேசங்களோடு கூட
வந்து -அழகிய பாற்கடலோடும் -என்கிறபடியே அந்த திவ்ய தேசங்களில் -அவரைப் பெறுகைக்கும்
ஜகத் ரஷணம் பண்ணுகைக்கும் -உறுப்பாகையாலே அந்த கிருதக்ஜ்ஜையாலும் தனக்கு பிராப்யரான
இவர் தம்முடைய ப்ரீதி விஷயங்கள் ஆகையாலும்   -அவற்றை பிரிய மாட்டாதே -அந்த திவ்ய தேசங்களோடு கூடே தானே  வந்து -
மாயன் -சுவையன் என்னும்படி நிரதிசய போக்யனான சர்வேஸ்வரனுக்கு – ஜ்ஞாநீத்வாத் மைவமே மதம் -என்று
அவன் தானே சொல்லும்படி -தாரகராய் இருக்குமவர் -அன்றிக்கே -ஏன் நின்ற யோனியுமாய் பிறந்தாய் -என்கிறபடி
சர்வேஸ்வரன் தானே வந்து உபகரித்து -படாதன பட்டு -உபதேசித்தாலும் திருந்தாத ப்ராக்ருத ஜனங்களை எல்லாம்
அனாயாசேன திருத்திப் பணி கொண்ட ஆச்சர்ய பூதர் -என்னுதல் -இராமானுசன் -இப்படிப் பட்ட எம்பெருமானாருடைய -
மனத்து -திரு உள்ளத்திலே வாசஸ்தானமாக எழுந்து அருளி இருந்தார் -என்றபடி -இன்று-அடியேனை
அந்தரங்கராக கைக் கொண்ட இப்போது -என் தன் இதயத்து உள்ளே – தம்முடைய திரு உள்ளம் போல் பக்தி ரச
சந்துஷிதமாய் -நிச்ச்சலமாய் – விஷய விரக்தமாய் -இருக்காய் அன்றிக்கே -கஷ்கமாய் -சஞ்சலமாய் -விஷய சங்கியான -
என்னுடைய ஹ்ருதயத்திலே -தனக்கு இன்புறவே -அந்த எம்பெருமானார் தமக்கு -யமைவைஷ வர்நுந்தேதேலப்ய –   என்னும்படி நிரவதிக பிரீதி யோடு

எழுந்து அருளி இருக்கும் இடம் –காமினி உடம்பில் அழுக்கை காமுகன் உகக்குமா போலே என் பாக்கள்
வ்யாமோஹத்தாலே என் ஹ்ர்தயத்தை விட்டு மற்று ஒன்றை விரும்பார் என்றபடி -உச்சி உள்ளே நிற்கும் -
என்னும் படி சர்வேஸ்வரன் ஆழ்வார் திரு முடிக்கு அவ்வருகு போக்கு இல்லை என்று அங்கே தானே
நின்றால் போலே எம்பெருமானாரும் இவர் திரு உள்ளத்துக்கு அவ்வருகே போக்கு ஓன்று இல்லை என்று திரு உள்ளமாய் -
அங்கே தான் ஸ்தாவர பிரதிஷ்டையாக எழுந்து அருளி இருந்தார் காணும் -
——————————————————————————————————————————–

அமுது விருந்து -

அவதாரிகை -

இப்படித் தம்பால் எல்லை கடந்த ஈடுபாட்டினை கண்ட எம்பெருமானார் -
அமுதனாருடைய திரு உள்ளத்தை மிகவும் விரும்பி யருள -அதனை நோக்கி -
அக மகிழ்ந்து அருளிச் செய்கிறார் .
பத உரை -
நல்லோர் -நல்லவர்
மாயவனுக்கு -ஆச்சர்யப் படும் தன்மை வாய்ந்தவனான சர்வேச்வரனுக்கு
இருப்பிடம்-குடி இருக்கும் இடம்
வைகுந்தம் -ஸ்ரீ வைகுண்டமும்
வேங்கடம் -திரு வேங்கடமும்
மால் இரும் சோலை -திரு மால் இரும் சோலை
யென்னும் -என்று உலகினரால் வழங்கப்படும்
பொருப்பு இடம் -திருமலையாகிற இடமும்
என்பர் -என்று சொல்வார்கள்
நாயன் -அந்த ஆச்சர்யப் படத்தக்க சர்வேஸ்வரன்
அவை தன்னொடும் -அந்த இடங்களோடு கூட
வந்து -எழுந்து அருளி
இருப்பிடம் -குடி கொண்ட இடம்
இராமானுசன் மனத்து -எம்பெருமானார் திரு உள்ளத்திலே
அவன் -அந்த எம்பெருமானார்
இன்று -இப்பொழுது
வந்து -எழுந்து அருளி
தனக்கு இன்புற -தமக்கு இன்பம் உண்டாக
இருப்பிடம் -வசிக்கும் இடம்
என் தன் இதயத்து உள்ளே -என்னுடைய இதயத்துக்கு உள்ளேயாம் .
வியாக்யானம் -
இருப்பிடம் –என்பர் நல்லோர் -
எம்பெருமான் சாந்நித்யம் கொண்டு அருளும் மூன்று திவ்ய ஸ்தலங்கள்  இங்கே பேசப்படுகின்றன .-
முதலாவதாகப் பேசப்படுவது ஸ்ரீ வைகுண்டம் .இது பிரகிருதி மண்டலத்துக்கு அப்பால் உள்ளது .
முக்தி பெற்றோர் போய்ச் சேரும் இடமானது .-வைகுண்டம் என்பதுவடமொழி பெயர் -
வி குண்டருடைய இடம் வைகுண்டம் -விகுண்டர் -மழுங்காத ஞானம் உடையவர்களான நித்ய சூரிகள் -
இவர்களுடைய இடம் ஆதலின் வைகுண்டம் -என்ப-
அடியார் நிலாகின்ற வைகுந்தம் -திரு விருத்தம் -என்பர் நம் ஆழ்வார் .
வைகுண்ட நாடு அவர்கள் உடையதாய் இருத்தல் பற்றியே நித்ய சூரிகள்
விண்ணாட்டவர்-எனப்படுகின்றனர் மாயன் இந்த வைகுந்தத்திலே நித்ய சூரிகள் கண் வட்டத்திலே
இருந்து தன்னை மேவினவர்களுக்கு வீவில் இன்பம் தந்து கொண்டு இருக்கிறான் .
இரண்டாவதாக பேசப்படுவது வேங்கடம்
நித்ய சூரிகளிடையே விளங்கா நிற்கும் மாயன் -சம்சாரிகளையும் விடமாட்டாத
வாத்சல்யத்தாலே -அங்கு நின்று வந்து இறங்கிய இடம் வேங்கடம் .
விண்ணவர் கோன் விரையார் பொழில் வேங்கடவன் -என்றார் பாண் பெருமாள் .
நித்ய சூரிகளுக்கும் சம்சாரிகளுக்கும்  ஒக்க அருள் புரியும் நோக்கத்துடன் இரண்டு
குழந்தைகளுக்கு இடையே கிடந்தது பாலூட்டும் தாய் போலே -தரையிலும் இறங்காமல் -
விண்ணகத்திலும் தங்காமல் -இடையே வேங்கடம் எனப்படும் வடமா மலையின் உச்சியாய்
விளங்குகிறான் அம்மாயன் -வானோர்க்கும் மண்ணோர்க்கும் வைப்பு -என்றும்
கண்ணாவான் என்றும் மண்ணோர் விண்ணோர் க்குத் தண்ணார் வேங்கட விண்ணோர்
 வெற்பனே -திருவாய் மொழி -1 8- 3- என்றும் இருவருக்கும் பொதுவாக கூறப்பட்டமை நோக்குக -
வைகுந்தத்தின் நின்றும் திரு வேங்கடத்துக்கு வந்து தன்னை அடைந்தார் திறத்து தன் வாத்சல்யத்தை
காட்டி -கொண்டு இருக்கும் -அம் மாயன் -உகப்பின் மிகுதியால் சரண் அடையாதவர் இடத்தும்
வ்யாமோஹம் வாய்ந்தவனாய் -வலுவிலே பிடித்து இழுத்து ஆட் கொள்ள வேண்டும் யென்னும் கருத்துடன் -
திரு மால் இரும் சோலையில் கோயில் கொண்டான் -மலயத்வஜ பாண்டியன் கங்கை நீராடப் போகும் போது -
தானே அவனை வலுவில் இழுத்து -நூபுர கங்கையிலே நீராட செய்து -தன்பால் ஈடுபடும்படி செய்ததாக
சொல்லப் படுவதில் இருந்து இவ் உண்மையை  உணரலாம் ..
தென்னன் திரு மால் இரும் சோலை  -திருவாய் மொழி – 10-7 3- -என்று நம் ஆழ்வாரும்
தென்னன் கொண்டாடும் தென் திரு மால் இரும் சோலையே -பெரியாழ்வார் திருமொழி – 4-2 7- என்று
பெரியாழ்வாரும் இந்த பாண்டியனைப் பற்றி குறிப்பிட்டு உள்ளார்கள் -கூரத் ஆழ்வான் –  இந்த
பாண்டியன் விருத்தாந்தத்தை சிறிது விளக்கமாக அருளிச் செய்கிறார்
இதமிமே ஸ்ருணுமோ மலயத்த்வஜம் ந்ருபமிஹா ச்வயமேவஹி சுந்தர சரண சாத்க்ருதவாநிதி
தத்வயம் வனகிரீச்வர ஜாதமநோரதா -சுந்தர பாஹூஸ்தவம் -125 -எனபது அவர் திரு வாக்கு
திரு மால் இரும்சோலைக்கு ஈஸ்வரனாகிய அழகரே – மலயத்த்வஜா பாண்டியனை  தானாகவே இங்கே
திருவடிக்கு ஆளாக்கி கொண்ட விருத்தாந்தத்தை நாங்களும் கேள்விப் படுகிறோம் -ஆகையினால் எங்கள்
விருப்பம் அந்த முறையில் நிறை வேறப் பெற்றவர்களாக ஆகி விட்டோம் -
இந்த பாண்டியன் வரலாற்றினாலே உயிர் இனங்களை உறு துயரினின்றும் தானாகவே காப்பதற்கு
என்றே எம்பெருமான் மிக்க அன்புடன் இங்கே எழுந்து அருளி இருக்கிறான் எனபது புலனாகும் .
இங்கு -மன்பதை மறுக்கத் துன்பம் களைவோன் அன்புதுமேயே யிரும் குன்றத்து இருந்தான்  -பரிபாடல் -15 51- 52- -
யென்னும் பரிபாடலும் -மால் இரும் சோலை தன்னைக் கருதி உறைகின்ற கார்க்கடல் வண்ணன் அம்மான் தன்னை -யென்னும்
பெரியாழ்வார் திருமொழி யும் -4 2-11 –காணத் தக்கன -
திரு மால் இரும் சோலை யென்னும் பெயர் அழகார்ந்ததும் -சோலைகள் நிறைந்துதுமான
மாலின் -அடியாரிடம் வ்யாமோஹம் கொண்டவனின் -பெருமை வாய்ந்த மலை யென்னும் பொருள் கொண்டது .
திரு மால் இரும் சோலை மலை யென்னும் இப் பெயரே தனி இனிமை வாய்ந்தது -
அதன் மகிமை நாடு எங்கும் பரவியது -விரும்பும்பயனைத் தர வல்லது -
இதனைச் சொல்வது விரும்பிய பயனுக்கு விதைப்பதாகும் -விளைவை -பயனை -உடனே எதிர்பார்க்கலாம்
என்கிறது பரி பாடல் -
சிலம்பாறு அணிந்த சீர் கெழு திருவில்
சோலை யொடு தொடர்  மொழி மாலிரும் குன்றம்
தாம் வீழ் காமம்  வித்து பு விளைக்கும்
நாமத் தன்மை நன் கனம்படி எழ
யாமத் தன்மையில் வையிரும் குன்றத்து – 15- 22-26 -
அழகு பொருந்திய திரு யென்னும் சொல்லோடும்
சோலை யென்னும் சொல்லோடும்
மால் இரும் குன்றம் யென்னும் சொல் தொடர்ந்த மொழி யாகிய திரு மால் இரும் சோலை மலை யென்னும்
நாமத்தினது பெரும் தன்மை நன்றாக பூமியின் கண் பரக்க – மகளிரும்மைந்தரும்  தாம்
வீழ் காமத்தைவித்தி விளைக்கும் யாமத்தியல்பை உடைய இவ்வையிரும் குன்றத்து எனக் கூட்டுக -
எனபது பரிமேல் அழகர் உரையாகும் .
பயன் கருதாது இப்பெயரை நம் ஆழ்வார் கூறினமையில் வீடு பேரு பெற்றனர் -என்பர் .’
பெயருக்கு உள்ள இத்தகைய பிரசித்தி தோற்ற -மால் இரும் சோலை -யென்னும் பொருப்பு
என்று அருளிச் செய்தார் -பொருப்பிடம் -பொருப்பாகிற இடம்- இரு பெயரொட்டுப் பண்புத் தொகை -
வைகுந்தம் வேங்கடம் பொருப்பிடம் யென்னும் இவற்றில் உம்மைகள் தொக்கன -
மாயனுக்கு -ஸ்வரூபம் ரூபம் குணம் விபூதி -அனைத்திலும் வியக்கத்தக்கவனான சர்வேஸ்வரனுக்கு
மாயனுக்கு வைகுந்தமும் -வேங்கடமும்-பொருப்பிடமும்  இருப்பிடம் -என இயைக்க -
என்பர் நல்லோர் -
இம் மூன்று திவ்ய தேசமும் மாயன் கோயில் கொண்டுள்ள இடமாக சொல்லா நிற்பார் -நல்லவர்கள் என்றபடி ..
நல்லவர்கள் சர்வேஸ்வரனை சாஷாத்காரம் செய்ய வல்ல ஆழ்வார்கள் -
வைகுந்தம் கோயில் கொண்ட -திருவாய் மொழி – -8 6-5 – -
வேங்கடம் கோயில் கொண்டு – பெரிய திரு மொழி – 2-1 7- -
அழகர் தம் கோயில் -திருவாய் மொழி – 2-10 2- – என்று ஆழ்வார்கள் கோயிலாக இம் மூன்றினையும்
குறிப்பிட்டு உள்ளமை காண்க -
இம் மூன்று இடங்களையும் ஒக்க எடுத்தது மாயனுக்கும் அடியார்களுக்கும் இன்பம் பயப்பதாய்
ப்ராப்யம் -பேறாகப் பெறத் தக்கது -பிராப்யமாய் ஆம் இடமாய் இருத்தல் பற்றி -என்க-
வைகுண்டத்தில் போலே வேங்கடத்தில் நித்ய சூரிகள் அடிமையினை ஏற்பதோடு அமையாமல் -
நீணிலத்தில் உள்ளார் அடிமையினையும் ஏற்று முக்த அநுபூதியை மாயன் வழங்கிக் கொண்டு இருப்பதால் -
அதுவும் பிராப்ய பூமி ஆயிற்று என்க -அடிமையில் விடாய் கொண்டவர்கள் மலையேறி வருந்தாது
 நினைத்த போதே அடிமை செய்யலாம்படி -அம்மாயன் வந்து மலை அடிவாரத்தில் அடிமையினை
எதிர்பார்த்து இருக்கும் இடம் திரு மால் இரும் சோலை மலை ..நம் ஆழ்வார் தாம் வடிகட்டின அடிமையை
உடனே பெற்றாக வேண்டும் படியான விடாய் கொண்டு -காலக் கழிவு செய்யேல் -என்று ஆத்திரப்
படுவது கண்டு -சரீரம் நீங்கும் வரை அடிமை செய்ய காத்து இருக்க இவரால் இயலாது என்று
சரீரத்தோடேயே- நினைத்த கணத்திலேயே அடிமை கொள்ள இந்த இடம் சால ஏகாந்த ஸ்த்தலமாய்
இருந்தது என்று -திரு மால் இரும் சோலை மலையிலே எழுந்து அருளின நிலையைக் காட்டி
பகவான் அவரை அனுபவிப்பித்து இனியர் ஆக்கினான் -என்று அருளிச் செய்வர் எம்பெருமானார் .
கிளர் ஒளி ஈட்டு அவதாரிகை -காண்க .

அவை தன்னொடும் வந்து இருப்பிடம் மாயன் இராமானுசன் மனத்து
அர்ச்சிராதி வழியே வந்து உடலம்நீங்கினவர்க்கு அடிமை செய்ய பாங்கான இடம் என்று வைகுந்தத்தையும் -
போவான் வழி கொண்டு -சிமயம் -சிகரம் -வந்தடைந்த நீணிலத்தில் உள்ளார்கட்கும்
அடிமைத் தொழில் பூண்பதற்கு பாங்கான இடம் என்று திரு வேங்கடத்தையும்
போவான் வழிக்  கொள்வதற்கும் -சிகரத்தில் ஏறுவதற்கும் -திறன் அற்றார்க்கும் விடாய்த்த உடனே
உடலோடு அடிமை செய்வதற்கு பாங்கான இடம் என்று திரு மால் இரும் சோலை மலையையும்
தனக்கு கோயில்களாக கொண்டது போலே -
மாயன் -எம்பெருமானார் இதயத்தையும் தனக்கு கோயிலாக கொண்டான்
இவ்விடம் ஒரே காலத்தில் பல்லாயிரம் பேர்கள் ஆட்பட்டு அடிமை புரிவதற்கு -பாங்காக அமையும்
எனபது மாயனது அவா -ஆயின் ஏனைய இடங்கள் போன்றது அன்று எம்பெருமானார் உடைய இதயம்
வேங்கடத்தை இடமாக கொண்ட போது -த்யக்த்வா வைகுண்டம் உத்தமம் -சீரிய வைகுண்டத்தை விட்டு -
என்றபடி .வைகுண்டத்தை துறந்தான் -இங்கனமே திரு மால் இரும் சோலை யை இடமாக கொள்ளும் போது
ஏனைய இரண்டினையும் விட வேண்டியதாயிற்று .இம் மூன்று இடங்களிலுமே இருப்பவன்
மாயன் ஒருவனே -ஆயின் இடங்கள்  வெவ்வேறு பட்டன .அவ்வவ இடங்களிலே வாசம் பண்ணினதன் பயன்
இவர் இதயத்தில் வாசம் பண்ண வேண்டியதாயிற்று ..அங்கனம் வாசம் பண்ண வரும் போது -
தான் கோயில் கொண்டு இருந்த மூன்த்றிடங்களையும் கூடவே கொணர்ந்து இங்கே குடி புகுந்தானாம் அம் மாயன் -
ஏனைய இடங்கள் அவன் இருப்பதற்கே போதுமானவை -
மற்ற இடங்களைக் கொணர்ந்தால் இடம் போதாது -
எம்பெருமானாரிதயமோ இன்னும் எத்தனை இடங்களோடு வந்தாலும் இடம் கொடுக்கும் .
அவ்வளவு விசாலமானது -இது போன்ற இதயம் இருப்பிடம் என்னாது -இதயத்து இருப்பிடம் -என்ற அழகு பாரீர் -
வைகுந்தம் முதலியன இருப்பிடமாயின
எம்பெருமானார் இதயத்தில் ஒரு பகுதி அவற்றோடு மாயன் இருப்பதற்கு இடம் ஆயிற்று -என்றபடி -
மேலும் பூதத் ஆழ்வார் தமது உள்ளத்தை -திரு மால் இரும் சோலை மலை -திரு வேங்கடம்
இவற்றைப் போலே கோயில் கொள்ளக் கருதியதை அறிந்து பகவானே  நீ என் உள்ளத்தில் குடிபுக
பாலாலயமாகக் கொண்ட திருப்பாற்கடலை கை விட்டு விடாதே என்று
வெற்பு என்று இரும் சோலை வேங்கடம் என்று இவ் இரண்டும்
நிற்பு என்று நீ மதிக்கும் நீர்மைபோல் -நிற்பென்று
உளம் கோயில் உள்ளம் வைத்து உள்ளினேன் வெள்ளத்து
இளம் கோயில் கை விடேல் என்று – -54 –  யென்னும்
பாசுரத்தில் வேண்டிக் கொண்டதற்கு ஏற்ப பெரியாழ்வார் திரு உள்ளத்திலே
அழகிய பாற்கடலோடும் -5 -2 10- -புகுந்து பள்ளி கொண்டது போலவும்
கோயில்கொண்டான்  திருக் கடித்தானத்தை கோயில் கொண்டான் அதனோடும் என்நெஞ்சகம் -
திரு வாய் மொழி -8 6-5 – – என்றபடி நம் ஆழ்வார் திரு உள்ளத்தில் திருக் கடித்தானத்தோடு கோயில்
கொண்டது போலவும் -எம்பெருமானார் திரு உள்ளத்திலும் அந்த வைகுந்தம் முதலிய வற்றோடு
எழுந்து அருளி இடம் கொண்டான் -என்க .
பொருந்தாதவற்றையும் பொருந்த விட வல்ல மாயன் ஆதலின் -அளவிடற்கரிய
த்ரிபாத் விபூதியான வைகுந்தத்தையும் இதயத்துக்கு உள்ளே அடக்க வல்லனாயினான் -என்னலுமாம்
இன்று அவன் வந்து இருப்பிடம் –தனக்கின்புற -
இன்று -ஈடுபாடு உடையவனாக்கி -என்னை ஆட் கொண்ட இன்று -
அவன் வைகுந்தம் முதலிய வற்றோடு மாயனை இதயத்திலே ஓர் இடத்திலே ஒதுக்கி வைத்து கொண்டு
 இருக்கிற எம்பெருமானார்  .
அத்தகைய எம்பெருமானார் தாம் இன்புறும்படி -தாமே வந்து -என் தன் இதயத்துக்கு உள்ளே இடம் கொண்டார்
என்கிறார் -இத்தகைய இதயம் படைத்த பீடு -தோன்ற -என் தன் -இதயம் -என்கிறார் -
மாயன் இருப்பிடம் எம்பெருமானார் இதயத்திலே
அந்த எம்பெருமானார் இருப்பிடம் என்னுடைய இதயத்துக்கு உள்ளே -என்றது கவனிக்கத் தக்கது -
இதனால் எம்பெருமானாரிதயத்திலும் அமுதனார் இதயம் இடம் உடைத்தாய் உள்ளமை
புலன் ஆகின்றது அன்றோ

 கீழ் இரண்டு பாட்டுக்களாலே எம்பெருமானார் திரு மேனி குணங்களின் அனுபவம் இன்றேல்
ப்ராப்யமான வைகுந்தம் சேரினும் கால் பாவி நிற்க மாட்டேன் என்றும் -
எம்பெருமானாரைத் தொழும் பெரியவர் களிக் கூத்தாடும் இடமே தனக்கு பிராப்யமான இடம்
என்றும் சர்வேஸ்வரனோடு ஒட்டு அறுத்து பேசினவர் -
இங்கே பிராப்யமான இடத்தோடு மாயனையும் தன்னோடு சேர்த்துக் கொண்டு எம்பெருமானார்
தன் இதயத்துக்கு உள்ளே எழுந்து அருளி இருப்பதாக அருளிச் செய்து இருப்பது கவனத்திற்கு உரியது .
ஆசார்ய சம்பந்த்தினுடைய மகிமை -
 இவர் கால் பாவ மாட்டேன் என்று ஒதுக்கின இடமும் -
ஆசார்யனோடும்
அவன் உகந்த ஈச்வரனோடும்
தானாகவே  இவரை நாடி வருகிறது -
ஆசார்யன் உகந்த இடமும் -அவன் உகந்த எம்பெருமானும் ஆசார்யன் முக மலர்ச்சிக்காக
நெஞ்சார ஆதரிக்கத் தக்க எய்தி விடுவதை இது புலப் படுத்து கிறது .
இதனால் ஆசார்யனைப் பற்றுகை -பகவானை பற்றுவதினின்றும் வேறு பட்டது அன்று -
பேற்றினை எளிதில் தர வல்லது எனபது தெளிவாகின்றது -
இங்கே -ஈஸ்வரனை பற்றுகை கையைப் பிடித்து கார்யம்கொள்ளுமோபாதி
ஆசார்யனைப் பற்றுகை காலைப் பிடித்து கார்யம் கொள்ளுமொபாதி –47 –  யென்னும்
ஸ்ரீ வசன பூஷணமும் அதன் வியாக்யானமும்  சேவிக்கத் தக்கன ..
———————————————————————————————————-

அடியேன் கேள்வி ஞானத்தினால் ஜல்பித்தது

இப்படி இவர் தமக்கு தம் பக்கல் உண்டான அதிமாத்ர ப்ராவண்யத்தை கண்டு ,

எம்பெருமானார் இவர் திரு உள்ளத்தை மிகவும் விரும்பி அருள ,அத்தை கண்டு உகந்து அருளி செய்கிறார்

ஸ்வரூப ரூப குண விபூதிகளால் ஆச்சர்ய பூதனான சர்வேச்வரனுக்கு வஸ்தவ்ய தேசம்

ஸ்ரீ வைகுண்டமும் ,வடக்கு திருமலையும் திரு மால் இரும் சோலை என்று பிரசித்தமான திரு மலை ஆகிற ஸ்தலமுமாக

—வைகுந்தம் கோவில் கொண்ட -திரு வாய் மொழி 8-6-5/

வேங்கடம் கோவில் கொண்டு -பெரிய திரு மொழி 2-1-7-

அழகர் தம் கோவில் திரு வாய் மொழி 2-9-3

/என்று சொல்லா நிற்பவர்கள் பகவத் தத்தவத்தை சாஷாத் கரித்து இருக்கிற விலஷணர் ஆனவர்கள்

..அப் படி பட்டு இருந்துள்ள சர்வேஸ்வரன் அழகிய பாற்கடலும் பெரிய திருமொழி 5-2-10 என்கிற படியே

அந்த ஸ்தலங்கள் தன்னோடு கூட வந்து எழுந்து  அருளி இருக்கிற ஸ்தலம் என் உடைய ஹ்ருதயத்துக்குள்ளே

மாறன் அடி பணிந்து உய்ந்தவன் -ஸ்ரீ ராமானுசம் வாங்கி கொண்டீர்களா- ஆழ்வார் திரு நகரில்-மற்ற இடங்களில் மதுர கவி ஆழ்வார் /

/முதலி ஆண்டான் ஸ்வாமி திருவடிகள்-திரு மலையில் மட்டும் அனந்தாழ்வான்

/திரு நகரி- கலியன்- திருமேனி-குறையல் பிரான் அடி கீழ் விள்ளாத அன்பு உடையவனை-அங்கும் சேவித்து கொள்ளலாம்

/அபிமான பங்கமாய்-ஆண்டாள் / அபிமான துங்கன்-பெரி ஆழ்வார்

/பெரியவர் திருவடியில் ஒதுங்கினவர் ஸ்வாமி என்றே அருளி இருக்கிறார் அமுதனார்

/அஷ்டாதச ரகசியம்  விளைந்த இடம் காட்டு அழகிய சிங்கர் சந்நிதியில் அரங்கேற்றம்

/ஸ்வாமி நுழைந்ததும்- பல ராமானுசன் நுழைந்ததும் அன்று -எழல் உற்று மீண்டு இருந்து -போல எழுந்தார்கள்

அதனால் இந்த கடைசி  மூன்றும் சாத்து முறை பாசுரங்கள் ஆயின

/ஆடி பாடி ராமானுசா என்று இரைஞ்சும் இடமே

-வகுத்த இடம்/ பாட்டு கேட்க்கும் இடமும் கூப்பிடு இடமும்  குதித்த இடமும்  ஊட்டும் இடமும்

வளைத்த இடங்களும் எல்லாம் வகுத்த இடமே-ஆச்சர்ய  அபிமானமே உத்தாரகம்

/ உன்னை ஒழிய மற்று அறியாத வடுக நம்பி நிலை தா -மா முனிகள்

/நெஞ்சை கொண்டாடுகிறார் இதில்

/அமுதனார் திரு உள்ளத்தில்– தானான– தமர் உகந்த– தான் உகந்த–எல்லா திருமேனிகளையும் சேவிக்கலாம்/

/மூவர் வர-ஸ்வாமி திரு உள்ளத்தில் மூவர் இருக்க

/மாயன்-ஸ்ரீ வைகுண்டம்- திருவேங்கடம்- திரு மால் இரும்சோலை-மூன்றும்

/அவை தன்னோடும் மாயன் ராமானுசன் -சேஷி சேஷ ராமானுசன்-இருவரும் மாயன்-

நீக்கமற  நிறைந்தவன்- வியாபகன் பொற்குன்றத்தில் சேவை-மாயன்

/ஸ்வாமி-அவனால் திருத்த படாத மக்களை திருத்தினார்

/திரு மழிசை சொல்லி பை நாக பாம்பு அணையை சுருட்டி கொண்டான்

/ இங்கு ஸ்வாமி சொல்லாலாமலே -திவ்ய தேசங்களை எல்லாம் எடுத்து கொண்டு

-அவை தன்னோடும்-மனத்து வந்தார்கள்

/திரு பேர் நகரான்-ஸ்வாமித்வம் காட்டிய இடம்-திருமால் இரும் சோலை- ஆழ்வார் மனம் -பேரென் என்று /

அயோத்தியை சித்ர கூடம் ஜடாயு சிறகு அடியில் வாழ ஆசை பட்டான் ராமன்/

/சத்ய லோகம் அயோதியை ஸ்ரீ ரெங்கம்

/மதுரை கோகுலம் த்வாரகை

/அது போல இங்கும் அமுதனார்- ஸ்வாமி திரு உள்ளம் புகுந்தது இதற்க்கு தான்

/வாராயோ என்று அவை தன்னோடும் –இன்று-/நெஞ்சமே நீள் நகராக -

/ஸ்ரீவைகுண்ட விரக்தாய-கல்யாண குணங்கள்-பகல் விளக்கு பட்டு இருக்கும்-

ஷமை தப்பே பண்ணாதவர் இடம் காட்ட முடியாது தயா/அமிர்தம் உண்டு களித்து இருக்கிறார்கள்

/ இளம் கோவில் கைவிடேல் என்று பிராத்திக்க வேண்டும்படியாய் இருக்குமே

உச்சி உள்ளே இருத்தும்-பெரியோரை உள்ளத்தில்  வைப்பதே தீ மனம் கெடுக்க வழி

/ஆனந்தம் பிரதம ரூபம்- அனந்தன்/ அடுத்து லஷ்மணன்/ பல ராமன்- கைங்கர்யம் இருவரும்- சேஷ சேஷி பாவம் மாறாது

/கலி யுகத்தில் அவர்களே   ஸ்வாமி

/ஸ்ரீ வைகுண்டம்-சென்றால் குடையாம்-தானே எல்லா கைங்கர்யம்/

வேங்கடம் சேஷாத்ரி மலையே /அஹோபிலம் நடு

ஸ்ரீ  ஷீராப்தி  பைம் தலைய அனந்தன் ஆடும் இடம்-

ஆதிசேஷ மலை திரு மால் இரும் சோலை என்பர்/

மாயன்- ஸ்வரூப ரூப குண விபூதிகளால் ஆச்சர்ய பூதன் சர்வேஸ்வரன்/

–ஜகத் வியாபார வர்ஜம்- நிறைய சிரமம் திரு மந்த்ரத்தில் பிறந்து துவயத்தில் வளர்ந்து -இருப்பதே உத்தேசம்

/வேர்த பொது குளித்து பசித்த பொழுது சாப்பிட்டு  -பட்டர்  திருவடிகளில் இருந்தால் மோட்ஷம் கிட்டாதோ-அனந்தாழ்வான்-நஞ்சீயர்

/திருநாமத்துக்கு தனி வைபவம்/திரு மால் இரும் சோலை என்ன நெஞ்சில் புகுந்தான்- ஆழ்வார்

திரு வேங்கடம் இல்லாத சீர்/மால் வாழும் குன்றம்-பரிபாடல் உண்டு

/விகுண்டர்- குண்ட-தடை/தடை இல்லாத ஞானம் நலம் இல்லாத நாடு என்பதால்

-ஸ்ரீ வைகுண்டம் இருந்து திரு மலை வழியாக  /வடக்கு வாசல் வழியாக புகுந்து ஸ்ரீ ரெங்கத்தில் சயனித்தான்

/சம்சாரம் கிழங்கு எடுத்தால் அல்லது கிளம்ப மாட்டேன் என்று சயனித்து கொண்டு இருக்கிறான்

தென்னல் உயர் பொற்பும் வட வேங்கடமும்

/விண்ணவர் கோன் விரையார் பொழில் வேங்கடவன்

/மால் இரும் சோலைஎன்பர்  /நல்லோர்-ஆழ்வார்கள்

/அனந்யார்க்க சரணர்களுக்கு-நித்யர் மட்டும் கைங்கர்யம்

/காடும் வானரமும்-அனைவரும் கைங்கர்யம்-சௌலப்யம்-

பொது அறிந்து வானரங்கள்  பூம் சுனை புக்கு-முதலை இங்கு -புல் பூண்டு கூட அடிமை செய்ய தான் இங்கு

-சுமந்து -விஷ்வக் சேனரும்   குரங்கும் //மலையத்வஜ பாண்டியன் விமுகன்- கூப்பிட்டு சேவை சாதித்தார் -

வனகிரீச்வரன்-குழல் அழகர் கொப்பூழில் எழில் அழகர் –என் அரங்கத்து இன் அமுதர் /

2-10கிளர் ஒளி இளமை கெடுவதன் முன்னம் வளர் ஒளி மாயோன் மருவிய கோவில்

/ஸ்ரீ வைகுண்டம் ஆசை பட்டார் ஆழ்வார் /கீழ் உரைத்த பேறு- தனக்கே ஆக எனை கொள்ளும் ஈதே -2-9 கேட்டார்-

கைங்கர்யம் பண்ண /பிராப்யம் நிஷ்கரித்தார்/அழ ஆரம்பித்தார்

-1௦௦௦ பாசுரம் பாட வேண்டுமே இருக்கிற இடத்தில் ஞாலதூடே பார்த்து

திரு மால் இரும் சோலை வர சொன்னார் கைங்கர்யம் பண்ண இருள் தரும் மா ஞாலம் -ஆழ்வார் சொல்ல

- அங்கு நித்யர் அங்கும் அனுபவிக்க முடியவில்லை என்று தான் /பிராப்யத்தை

/கால கழிவு செய்யேல் என்றார்- கொடுத்தார் ஆழ்வாருக்கு/

அழகிய பாற் கடலோடு ..-பரவி கின்றான் விஷ்ணு சித்தன்

/பரம பிராப்யம் ஸ்வாமி திரு உள்ளம்/ உகந்து அருளிய திவ்ய தேசங்கள் -எல்லாம் பிராப்யம்-

பிரயோஜனம் ஸ்வாமி திரு உள்ளம் அடைய /

தபஸ் பண்ணுகிறானாம் எல்லா இடங்களிலும் ஸ்வாமி உள்ளம் போக

/அறியாதன அறிவித்த அத்தா-க்ருத்க்ஜன் -அதனால் தான் அவை தன்னோடும் வந்து இருந்தானாம்

/திரு கடித்தானமும் என் உடை சிந்தையும்- ஆழ்வார் சாத்தியம்-சாதனம்-க்ருதக்ஜா கந்தம்

/இன்று-அவர் வந்து தமக்கு இன்புற -இன்பமாக உகந்துஅருள அமுதனார் இதயத்துக்குள்ளே

/நீதி வானவர் சேஷத்வம் தெரிந்தவர்கள் வாழும் ஸ்ரீ வைகுண்டம்-நலம் அந்தம் இல்லாத நாடு

/நித்ய சங்கல்பம் நடக்கும் இடம்/தர்ம பூத ஞானம் மாயையால்-பிரக்ருதியால்-மறைக்காத இடம்

/மித்யை பொய் இல்லை/தெளி விசும்பு திரு நாடு/

பரம் சென்று சேர் திருவேங்கடம்/கண்ணாவான் -ரஷகன்-விண் ணோர்க்கும்    மண்ணோர்க்கும்

வராக ஷேத்ரம் தான் அது-

சென்று சேர்-இருவருக்கும் பால் கொடுக்க நித்ய சூரிகளுக்கும் நித்ய சம்சாரிகளுக்கும்

/ மால் இரும் சோலை என்னும் பொருப்பிடம்-திரு நாம வைபவம்  தோன்ற-

நன்மை என்று பெயர் இடலாம் படி -மடி மாங்காய் இட்டு-ஓன்று பத்தாக்கி நடாத்தி கொண்டு போகும்-

/புயல் மழை /திரு மால் இரும் சோலை -தொடர் மொழி-இரும் குன்றம் நாமதன்மை -பரி பாடல்

-சிலம்பாறு அணிந்த- நூபுர கங்கை

-புயல் மழை வண்ணர் புகுந்து உறை கோவில்

-பயன் அல்ல செய்து பயன் அல்ல நெஞ்சே

-பரத்வம் விபவம் செவிக்காதே

-மேகம்-பொய் வர்ஷிக்கும்/ நின்றே கொட்டும் மேகம் அழகர்

/மயல் மிகும் -அவனுக்கும் நமக்கும் பைத்தியம் பிடிக்கும்

-த்யாஜ்ய தேக வியாமோகம்

-கேசவா என்ன கெடும் இடர் ஆயின எல்லாம் கெடும் என்றா

ர்-வான் ஏற வழி தந்த  வாட்டாற்றான் -

நெஞ்சே நரகத்தை நகு/வஞ்ச கள்வன் மா மாயன் நெஞ்சையும் உள் கலந்து தானே ஆய நின்றான் அழகர்

/திரு மேனி -உன் மாமாயை மங்க ஒட்டு

-தன்னை கண்டால் பாம்பை கண்டால் போல இருக்கும் சரீரம்

/பாம்போடு ஒரு கூரையில் வர்தித்தது போல இருக்கிறோம்/மயல் மிகு பொழில்  சூழ் மால் இரும் சோலை/

பின்னை கொல் நிலா மா மகள் கொல் திரு  மகள் கொல் பிறந்திட்டாள்/

/ வேர் மண் பற்று கழியாது  போல ஞானியை திரு மேனியோடு ஆதரிக்கும்

/கீழ் உரைத்த பேறு கிடைக்க -/மாயன்- பொருந்தாததை பொருந்த வைத்தவன்-எவர்க்கும் சிந்தைக்கு  கோசரம் அல்லன்–

அவன் இங்கே வர்த்திகிரானே/சுத்தமான பக்தியாலே கிட்ட முடியும்

/ஜகத் காரணம் சங்கல்ப்பதாலே பண்ணும் மாயன்/தான் ஓர் உருவே தனி வித்தாய்/நல்லோர் சொல்வார்கள்-

ஆதி ஆனந்தம் அற்புதமாய -பர அவர விவேகம் தெரிந்தவர்கள்

/வைகுண்டே பரே லோக -ஜகத் பதி- பாகவத சக- லிங்க புராண ஸ்லோகம்

/நடுவாக வீற்று இருக்கும் நாயகன் /நல்லோர்- தத்வ ஞானிகள் / ஆழ்வார்கள்/

சீராரும் மால் இரும் சோலை என்னும்/

அயர்வறும் அமரர்கள் அதிபதி/

திரு மால் இரும் சோலை திரு பாற்கடலே என்றும்

தென் நல்  அருவி மணி ஒண் முத்து அலைக்கும் என்றும்

/விண்  தோய் சிகரத்து திரு வேங்கடம்/

வேங்கடத்து மாயன் என்னும்/

வெற்பு என்னும் இரும் சோலை வேங்கடம்//அவை தன்னோடும் -ஸ்வாமி நெஞ்சம் நீள் நகரமாக இருந்ததால்/

எதிராஜரே எம்பெருமானார் சத்யம் கூரத் ஆழ்வான்

/அருளாள பெருமாள் எம்பெருமானார் தம் மடத்தை இடித்தார்/

வந்து- திரு கமல பாதம் வந்து/ வந்து அருளி என் நெஞ்சம் இடம் கொண்டான்

- பரகத ச்வீகாரம்/பெருகைக்கும்  ஜகத் ரஷகத்துக்கும் திவ்ய தேசம்

/வைகுண்டம் வேங்கடம் ஸ்வாமிக்கும் ப்ரீதி விஷயம் தானே/

சேஷ மாயன் சுவையன் திருவின் மணாளன்-ரசிக தன்மை கத்துண்டு/

தாரகன்- ஸ்வாமி ஞானி ஆத்மை மே  மதம்/என்னது உன்னதாவி  உன்னது என்னதாவி /

மாயனான கண்ணனை தாங்கும் மாயன் ஸ்வாமி

/மண் மிசையோனிகள்- நண்ணரும் ஞானம் தலை கொண்டு நாரணர்க்கு ஆள் ஆக்கின மாயம்/

அண்ணல் இராமானுசன் தோன்றிய அப் பொழுதே -ஆனதே- மாயம்/அனாயாசனே திருத்தினாரே/

இன்று அந்தரங்கராக கை கொண்டு-..இனி தம் உள்ளத்துக்கும் ஸ்வாமி உள்ளத்துக்கும் வாசி

-பக்தி ரசம் நிரம்பி நிஸ் சலமாய் ஸ்வாமி திரு உள்ளம் விஷயம் ஒன்றிலும் தீண்டாமல்/

உலர்ந்து நில்லவா நில்லாத நெஞ்சு விஷய சஞ்சீவ- தனக்கு இன்புறவே வந்தார்-இதற்க்கு என்றே காத்து இருந்தார்-

நிரவதிக ப்ரீதி உடன் வந்தாராம்/அவராக ஆசை பட்டு -தன் ஆனந்தத்துக்கு-நான் பிரார்த்திக்காமல்

- காமுகன் காதலி உடம்பின் அழுக்கை விரும்புமா போல -/

பாசி தூரத்து கிடந்த பாற் மகள்க்கு –மான மிலா பன்றியாம்-உபமானம் அபிமானம் இரண்டும் இல்லாத

/பகவான் விட ஸ்வாமி ஏற்றம்/ ஸ்வாமி மனசுக்கு வந்தது விட

அமுதனாருள்ளதுக்கு வந்தது உசந்தது-எங்கும் பக்க நோக்கு அறியாமல் /

பொலிந்த நின்ற பிரான் ஆழ்வாரை நாவில் உளானே உச்சி உள்ளே வந்தாரே

திரு முடி சேவை இன்றும் உண்டு /போக இடம் இல்லை என்று ஸ்தாவர பிரதிஷ்ட்டையாக இருந்தார்

அது போலே எம்பெருமானாரும்  இனி பேரென் என்று  அமுதனாரின் நெஞ்சுக்குள் இருந்தார்–

————————————————————————————————————————————————-

திருமலை நல்லான் சக்கரவர்த்தி ஸ்ரீ ராம கிருஷ்ண ஐயங்கார் திருவடிகளே சரணம் .

பிள்ளை லோகம் ஜீயர் திருவடிகளே சரணம் .

திருவரங்கத் தமுதனார் திருவடிகளே சரணம் .

ஆழ்வார் எம்பெருமானார் ஜீயர் திருவடிகளே சரணம்..

அமுத விருந்து -இராமானுஜ நூற்றந்தாதி வியாக்யானம்–105-செழும் திரைப் பாற்கடல் கண்டுயில்மாயன் -இத்யாதி ..

November 3, 2012
பெரிய ஜீயர் அருளிய உரை
நூற்றஞ்சாம் பாட்டு -அவதாரிகை
எல்லாரும் சம்சாரம் த்யாஜ்யம் பரம பதம் உபாதேயம் என்று அறுதி இட்டு
வஸ்தவ்யதேசம்  அதுவே என்று அங்கே போக ஆசைப்படா நிற்க -
நீர் பரம பதத்தையும் சம்சாரத்தையும் சஹபடியா நின்றீர் -
உமக்கு வஸ்தவ்ய தேசமாக நீர் தாம் அறுதி இட்டு இருப்பது எது -என்ன
அருளிச் செய்கிறார் -
செழும் திரைப் பாற்கடல் கண்டுயில்மாயன் திருவடிக் கீழ்
விழுந்திருப்பார் நெஞ்சில் மேவு நன்ஞானி நல் வேதியர்கள்
தொழும் திருப்பாதன் இராமானுசனைத் தொழும் பெரியோர்
எழுந் திரைத்தாடுமிடம் அடியேனுக் கிருப்பிடமே – – -105 – -
வியாக்யானம் -
அழகிய திரைகளை வுடைத்தான திருப்பாற் கடலிலே -
கடலோதம் காலலைப்ப கண் வளரும் -திருவந்தாதி – 16- என்கிறபடியே
துடைகுத்த உறங்குவாரைப் போலே -அத்திரைகளானவை திருவடிகளை அநு கூலமாக அசைக்க
கண் வளரா நிற்பானாய் – உறங்குவான் போல் -திருவாய்மொழி -5 4- 11- – யோகு செய்கிற
ஆச்சர்யத்தை உடையவனான சர்வேஸ்வரனுடைய குணத்தில் ஈடுபட்டு –ஜிதந்தே -என்று
திருவடிகளின் கீழே விழுந்திருந்த ஸ்வபாவத்துக்கு ஒருகாலும் சலனம் அற்று இருக்கிற
கலக்கமில்லா நல் தவ முனிவரும் -திருவாய் மொழி -8-3 10–   இது ஒரு ஞான வைபவமே
என்று இத்தையே பல காலும் ஸ்லாகித்துக் கொண்டு போருகையாலே -அவர்கள் நெஞ்சிலே
மேவப்பட்ட விலஷணமான ஜ்ஞானத்தை உடையவராய் -பரம வைதிகரானவர்கள்
ப்ராணாமாத்ய அநு வர்த்தங்களைக் பண்ணா நின்றுள்ள திருவடிகளை வுடையரான
எம்பெருமானாரை
நித்யாஞ்சலி புடாஹ்ருஷ்டா -பார மோஷ -என்கிறபடியே சதா அனுபவம் பண்ணா நின்று உள்ள
வைபவத்தை உடையவர்கள் -அவ் அனுபவ ஜனித ஹர்ஷ பிரகர்ஷத்தாலே உடம்பு இருந்த இடத்தில் இராதே
கிளர்ந்து கடல் இரைத்தால் போலே  இரைத்துக் கொண்டு சசம்பிரம வியாபாரங்களை பண்ணும் இடம்
அவர்கள் அடியானான எனக்கு வஸ்த்வ்ய தேசம்
செழுமை -அழகு பெருமையுமாம்
பாற்கடல் பள்ளி  கொள் மாயன் -என்றும் பாடம் சொல்லுவர்–
———————————————————————————————————————————-
பிள்ளை லோகம் ஜீயர் அருளிய உரை -

அவதாரிகை -கீழே -எம்பெருமானார் தமக்கு பண்ணி அருளின உபகாரத்தை அனுசந்தித்து
மகா உதாரரான எம்பெருமானாரே -என்று அவரை சம்போதித்து-தேவரீர் சுலபனான கிரிஷ்ணனை
கரதலாமலகமாக பண்ணிக் கொடுத்தாலும் –அவன் நித்ய வாசம் பண்ணுகிற பரம பதத்தை கொடுத்தாலும் -
அவனுக்கு கிரீடாகந்துக ஸ்தாநீயமான இந்த லீலா விபூதியைக் கொடுத்தாலும் -தேவரீர் உடைய திவ்ய மங்கள விக்ரக
அனுபவம் ஒழிய அவற்றில் ஒன்றும் எனக்கு வேண்டுவது இல்லை -ஆகையால் இவ் அனுபவம் எனக்கு எப்போதும்
நடக்கும்படி கிருபை பண்ணில் தரிப்பன் –  இல்லை யாகில் ஜலாதுத்தர்த்த மத்ஸ்யம் போலே தரிக்க மாட்டேன் என்ன -
அத்தைக் கேட்டவர்கள் -ஜ நிம்ருதி துரித நிதவ் மே  ஜகதி ஜிஹா சாந்த்ரஜாம் பிதா பவத -பவ நு ச ந பசி பரஸ்மின் நிரவதிகா
நந்த நிர்ப்ப ரெலிப்ச – என்கிறபடியே லோகத்தார் எல்லாரும் சம்சாரம் த்யாஜ்யம் என்றும் -பரம பதம்
உபாதேயம் என்றும் -அறுதி இட்டு அங்கெ போக ஆசைப்படா நிற்க -நீர் இவ்விரண்டையும் சஹ படித்து சொன்னீர் -
இனி உமக்கு வஸ்தவ்ய தேசமாக அறுதி இட்டு இருப்பது என் என்று கேட்க -திருப்பாற் கடலிலே
கண் வளர்ந்து அருளின சர்வேஸ்வரனுடைய குணங்களில் ஈடுபட்டு -கலக்கமில்லா நல் தவ முனிவராலே
விரும்பப்பட்ட வி லஷண ஞானத்தை உடையரான -பரம வைதிகராலே –  தொழுது முப்போதும் -என்கிறபடியே
அநவரதம் சேவிக்கப் படா நின்றுள்ள திருவடிகளை உடைய எம்பெருமானாரை -தேவும் மற்று அறியேன் -
என்று சதா அனுபவம் பண்ணிக் கொண்டு இருக்குமவர்கள் எழுது அருளி இருக்குமிடம் அவர்கள் அடியேனான
எனக்கு வஸ்தவ்ய தேசம் என்று கீழே தாம் சொன்ன ப்ராப்யத்தை நிஷ்கர்ஷித்து அருளுகிறார் -
வியாக்யானம் -

செழும் திரை பாற்கடல் கண் துயில் மாயன் -செழும் என்றது -திரைக்கு விசெஷணம் ஆகவுமாம்-கடலுக்கு
விசெஷணம் ஆகவுமாம் –திரைக்கு விசெஷணம் ஆனபோது -செழுமை -அழகியதாய் -பால் கிளருமா போலே
ஒன்றுக்கு ஒன்றாக திரண்டு வருகிற இவற்றினுடைய சமுதாய சோபையை சொன்னபடி –   கடலுக்கு
விசெஷணம் ஆன போது-செழுமை -பெருமையாய் -நளி நீர் கடலைப் படைத்து தன் தாளும் தோளும் முடிகளும்
சமனிலாத பல பரப்பி -என்கிறபடி -சர்வேஸ்வரனுக்கு இடங்கை வலங்கை கொண்டு கண் வளருகைக்கு
ஈடான பரப்பை உடைய கடல் என்றபடி -அன்றிக்கே -செழுமை மாயவனுக்கு விசெஷணம் ஆகவுமாம் -
இப்படிப் பட்ட திரு பாற் கடலிலே -கடலோதம் கால் அழைப்ப கண் வளரும் -என்கிறபடி துடைகுத்த
உறங்குவாரைப் போலே -திரைகளானவை திருவடிகளை அனுகூலமாக அலைக்க – ஊஞ்சலிலே
கண் வளருமவனைப் போலே -கண் வலரா நிற்பானாய் -உறங்குவான் போலே யோகு செய்கிற -ஆச்சர்யத்தை
உடையனான சர்வேஸ்வரன் -ஏஷ நாராயணஸ் ஸ்ரீ மான் -ஷீரார்ணவ நிகேதன -என்றும் -வெள்ளத்தரவில்
துயில் அமர்ந்த வித்தினை -என்றும் சொல்லுகிறபடி அநந்த அவதார கந்தமாய்க் கொண்டு  திருப்பாற்
கடலிலே கண் வளர்ந்து அருளுகிற சர்வேஸ்வரன் -என்றபடி -செழும் திரை பாற்கடல் பள்ளி கொள் மாயன் -
என்றும் பாடம் சொல்லுவார்கள் -திருவடிக் கீழ் விழுந்து இருப்பார் -பாற் கடலான் பாதம் வழுவா வகை நினைந்து -
என்கிறபடியே அப்படிப் பட்ட சர்வேஸ்வரனுடைய கல்யாண குணங்களை அனுபவித்து -அவற்றிலே
ஈடுபட்டு -உன் அடிக் கீழ் அமர்ந்து புகுந்தேனே -என்றபடி -அவனுடைய திருவடிகளின் கீழே நிழலும் அடி தாறும்
போலே பிரியாதே விழுந்து இருக்குமவர்களான – கலக்கமிலா நல் தவ முனிவராலே –நெஞ்சில் மேவும்
நல் ஞானி -இது ஒரு ஞான வைபவமே என்று இத்தையே பலகாலும் அவர்கள் ஸ்லாகித்துக் கொண்டு -
போருகையாலே அவர்கள் நெஞ்சிலே வைக்கப்பட்ட ஞான வைலஷன்யத்தை உடையவராய் -
மேவுதல் -விரும்புதல் -

நல் வேதியர் -பரம வைதிகர் ஆனவர்கள் -தொழும் திருப் பாதன் -லஷ்மணாய முநயே தஸ்மை நமஸ் குர்மஹே-
என்றும் –தஸ்மை ராமானுஜார்யாய நம  பரம யோகினே -என்றும் –  பிரமாணம் லஷ்மண முநி ப்ரதி க்ர்ஹ்ணா து மாமாம் -
என்றும் -ராமானுஜம் யதிபதிம் ப்ரணமாமி மூர்த்த்நா-என்றும் சொல்லுகிறபடியே பிரணமாத்ய அனுவர்த்தனந்களை
பண்ணா நின்றுள்ள திருவடிகளை உடையனான -இராமானுசனை -எம்பெருமானாரை -தொழும் பெரியோர் -
நித்யாஞ்சலி புடா ஹ்ர்ஷ்டா -என்றும் -புணர்த்தகையனராய் –  என்றும் -கைகள் கூப்பிச் சொல்லீர் -என்றும் -
சொல்லுகிறபடியே சர்வ காலமும் சேவித்துக் கொண்டு இரா நின்றுள்ள பெருமையை உடையவர்கள் -
எழுந் திரைத்தாடுமிடம்  -அவ அனுபவ ஜநிதமான ஹர்ஷம் உந் மஸ்தகமாய்    -அத்தாலே
உடம்பு இருந்த இடத்தில் இராதே கிளர்ந்து கடல் இரைத்தால் போல் இரைத்துக் கொண்டு -
சசம்ப்ரம வியாபாரங்களை பண்ணுமிடம்-அடியேனுக்கு இருப்பிடமே -தன்னை உற்றாட் செய்யும் தன்மையினோர்
மன்னு தாமரைத் தாள் தன்னை உற்றாட்  செய்ய என்னை உற்றான் -என்கிறபடியே அவர்களுக்கு
சரமாவதி தாசனான அடியேனுக்கு வஸ்தவ்ய தேசம் -சிரீதரன் தொல் புகழ் பாடி கும்பிடு
நட்டமிட்டாடி கோகுகட்டுண்டு உழலுகிற -பிரதம பர்வ நிஷ்டரைப் போலே -இச் சரம பர்வதத்திலும்
எழுந்து இரைத்து ஆடுமவர்கள் இருக்குமிடம் அடியேனுக்கு இருப்பிடம் என்கிறார் -
யா வைகுண்ட கதா ஸூ தாரச புஜாம் ரோசேத நோ சேதசே-என்றும் -வாஸ ஸ்தானம்  ததிஹ க்ர்தி
நா பாதி வைகுண்ட கல்பம் –என்றும் -வஸ்தவ்யம் ஆசார்ய சந்நிதியும் -என்னக் கடவது இறே-
——————————————————————————————————————————————————–

அமுது விருந்து

அவதாரிகை
எல்லாரும் தோஷம் நிறைந்த சம்சாரத்தை அருவருத்து -பரம பத்திலே
போய் இருக்க ஆசைப்படா நிற்பர் -நீரோ -சம்சாரத்தையும் பரம பதத்தையும்
ஓன்று போலேபேசா நின்றீர் -எங்கு இருப்பினும் சரியே என்றீர் .
நீர் போய் இருக்க ஆசைப்படும் இடம் தான் எது -அதனை சொல்லீர் -என்ன -
அடது தன்னை அருளிச் செய்கிறார் -
பத உரை -
செழும் திரைப் பாற்கடல் -அழகிய அலைகளை உடைய திருப்பாற் கடலிலே
கண்துயில் மாயன் -உறங்குகிறவன் போல் உள்ள ஆச்ச்சரியப் படத்தக்க சர்வேஸ்வரனுடைய
திருவடிக் கீழ் -திருவடிகளின் கீழே
விழுந்து இருப்பார் -மாயன் குணத்திற்கு தோற்று விழுந்து -அந்நிலை யினிலே நிலை நிற்பவர்களான முனிவர்களுடைய
நெஞ்சில் -உள்ளத்தில்
மேவும் -பொருந்தி உள்ள
நல் ஞானி -நல்ல ஞானத்தை உடையவரும்
நல் வேதியர்கள் -சீரிய வைதிகர்கள்
தொழும் திருப்பாதன் -தொழுகின்ற திருவடிகளை உடைய வருமாகிய
இராமானுசனை -எம்பெருமானாரை
தொழும் பெரியோர் -தொழுது கொண்டு இருக்கும் பெரியவர்கள்
யெழுந்து -களிப்பின் மிகுதியால் கிளம்பி
இரைத்து-ஆரவாரம் செய்து
ஆடும் இடம் -கூத்தாடுகின்ற இடம்
அடியேனுக்கு -அன்னார் அடியானான எனக்கு
இருப்பிடம் -குடி இருக்கும் இடமாகும் .
வியாக்யானம் -
செழும் திரை — மேவு நன் ஞானி
தனக்கு எம்பெருமானார் உபதேசித்த நன் ஞானம் -பாற்கடல் கண் துயிலும் மாயன் குணங்களிலே  ஈடுபட்டு -
அதன் கண்ணே நிலை நிற்கும் -ரசிகர்களான சனகாதி முனிவர்களாலும் -எம்பெருமானாருக்கு வாய்த்த
இந்த சாஸ்திர தாத்பர்ய ஞானத்தின் சீர்மை இருந்தபடி என் -என்று
நெஞ்சார எப்பொழுதும் கொண்டாடும்படி உள்ளதாம் -அத்தகைய ஞானம் வாய்ந்தவர்
எம்பெருமானார் -என்கிறார் .
எம்பெருமான் கண் துயிலும் திருப்பாற் கடலிலே அலைகள் செழுமை வாய்ந்து உள்ளன -
செழுமை -அழகு -பெருமையுமாம் -
கோலக் கருமேனி செங்கண் மால்  திரு மேனியைத் தீண்டப் பெற்ற
பெரும் களிப்பினால் -கைகளைத் தூக்கி ஆரவாரத்துடன் ஆடுவது போன்று உள்ளது அந்தக் கடல் .
அங்கே போய் மாயனை வழி படுகின்றனர் பிரம்ம பாவனையில் நிற்பவர்களான சனகாதி முனிவர்கள் -
தன்னிடம் வந்து பள்ளி கொண்ட பரமனை கடல் தன் அலைகள் ஆகிற கைகளாலே
திருவடிகளை அலைத்து -ஊஞ்சலில் ஆட்டி உறங்கும்படி -செய்வதனால்
எம்பெருமான் கண் துயில்வதாக தோற்றுகிறது -பக்தர்களுக்கு -
கடலோதம் தம் கால் அலைப்ப கண் வளரும் -முதல் திருவந்தாதி – 13-  என்றார் பொய்கை ஆழ்வாரும் .
உண்மையில் உறங்குகிறானா அவன் -
அவனுறங்கி விட்டால் உலகின் கதி என்னாவது -மாயன் அல்லனோ -
பொய் உறக்கம் கொள்கிறான் -உறங்குவான் போல் உலகு உய்யும் வழியை யோசனை செய்கிறான் -
உறங்குவான் போல் யோகு செய்வதாக கூறுகிறார் திருவாய் மொழியில் நம் ஆழ்வார் -
நித்ராசி ஜாகர்யயா -விழிப்புடன் உறங்குகின்றாய் -ஸ்ரீ ரங்கராஜ ஸ்தவம் -என்று பட்டர் அருளிச் செய்த படி -
உலகினை காக்கும் விஷயத்தில் விழிப்புடன் உறங்குகின்ற ஆச்சர்யத்தில் ஈடுபட்டு -
ஜிதந்தே புண்டரீகாஷா -தாமரைக் கண்ணனே உன் அழகுக்கு தோற்றோம் -என்றபடி
குணத்திற்கு தோற்று திருவடிகளிலே விழுகிறார்கள் அந்த சனகாதி முனிவர்கள் -
இது ஒரு நாள் நிகழும் நிகழ்ச்சி யன்று -
பாற்கடலான் பாதம் வழுவா வகை நினைந்து வைகல் தொழுவாரை -நான்முகன் திருவந்தாதி – 89-
என்றபடி நாள் தோறும் நடை பெரும் நிகழ்ச்சியாகும் -ஆகவே வரும் போதெல்லாம்
வியக்கத்தக்க குணத்திற்கு தோற்று திருவடிக் கீழ் விழுவதும் அவர்கட்கு மாறாத இயல்பாகி விட்டது -
இது தோற்ற -மாயன் திருவடிக் கீழ் விழுந்திருப்பார் -என்று அருளிச் செய்தார் -
மாயன்-ஆச்சர்யப் படத் தக்கவன்
பாற்கடல் பள்ளிகொள் மாயன் -என்றும் ஒரு பாடம் உண்டு
இங்கனம் மாயன்குனத்திற்கு தோற்று திருவடிக் கீழ் வீழ்தலின் இருப்பு உடையார் உள்ள -
சனகாதி முனிவர்கள் -மயர்வற மதிநலம் அருளப் பெற்ற நம் ஆழ்வாரால் -
கலக்கமில்லா நல் தவ முனிவர் -திருவாய் மொழி – 8 3-10 – என்று போற்றப்படும்
ஏற்றமுடைய தங்களது நெஞ்சிலே எம்பெருமானாருடைய நல் ஞானம்
மேவுதற்கும் இடம் ஏற்பட்டு விடுகிறதாம் -பல காலும் அவர்கள் எம்பெருமானார் உடைய நல் ஞானத்தை
கொண்டாடிப் பேசுகையாலே -அவர்கள் நெஞ்சிலே அந்த ஞானம் இடம் கொண்டமை தெரிகிறது .
நூல்களிலே சனகாதி முனிவர்  பேச்சுக்களாய்வரும் இடங்களிலே சரம பர்வ விஷயமாக
எம்பெருமானார் அழித்த ஞானமே பலகாலும் கொண்டாடப் பட்டுள்ளமையைக் கண்டு
அமுதனார் இங்கனம் கூறுகிறார் -என்க -
மேவு நல் ஞானி எம்பெருமானது குணத்தை ரசித்து அனுபவிக்கும் நெஞ்சிலும் இந்த நல் ஞானம்
ரசிக்க தக்கதாய் இருத்தலின் பலகால் கொண்டாடும்படி இடம் பெறுகிறது .
மேவுவது விசெஷனமான ஞானம்
அதனை உடையவன் ஞானி அல்லன் .
நல் வேதியர்கள் தொழும் திருப்பாதன்

வேதியர்களான சனகாதி முனிவர்கள்  நெஞ்சில் எம்பெருமானாருடைய ஞானம் மாத்ரம்  மேவுகிறது -
நல் வேதியர்களோ அந்த ஞானத்தை தங்கள் அனுஷ்டானத்தில் கொண்டு எம்பெருமானார் பாதங்களை
தொழுகின்றனர் -நல வேதியர் -வேதத்தின் தாத்பர்யப் பொருளை உணர்ந்து -சரம பர்வத்தில் நிலை நிற்பவர்கள் .
மாயன் திருவடிக் கீழ் விழுமவர் வேதியர்
எம்பெருமானாரை தொழுமவர் நல வேதியர் என்றது ஆயிற்று -
மாயன் திருவடிக் கீழ் வேதியர் விழுந்து இருப்பார் .
விழும் திருவடிகளை உடைய மாயனோ கண் துயில்பவன் .
எம்பெருமானார்பாதத்தை தொழுது பணி  புரிபவராய் இருப்பர் நல் வேதியர் .
தொழப்படும் எம்பெருமானாரோ -காதலுற்றார்க்கும் உண்டோ கண்கள் துஞ்சுதலே -திரு விருத்தம் – 98-
என்றபடி கண் துயிலாதவர் .
இராமானுசனை தொழும் பெரியார் –இருப்பிடம்
எப்பொழுதும் இமையோர்கள் குழாம் -நித்யாஞ்சலி ப்டாஹ்ருஷ்டா -எப்பொழுதும் கை
கூப்பினவர்களாய் களிப்புடையவர்களாக -என்றபடி தொழுவது -சூழ்வது-பிரதஷிணம் செய்வது -
முதலிய செய்து -பரம பத நாதனை வழி படுவது போலே -எம்பெருமானாரை தொழுவது -சூழ்வது -
முதலியன செய்து எப்பொழுதும் அனுபவித்து கொண்டே இருக்கும் பெருமை வாய்ந்த பெரியோர்கள் -
அவ் அனுபவத்தால் உண்டான களிப்பு -உள்  அடங்காது  -இருந்த படியே இருக்க ஒண்ணாது
கிளர்ந்து எழுந்து ஆரவாரங்களைப் பண்ணிக் கொண்டு -பிரதம பர்வத்தில் -கும்பிடு நட்ட மிட்டாடி -
திருவாய் மொழி – 3-5 3- என்றபடி -கூத்தாடுகின்ற இடம் -அவர்களது அந்நிலைக்கு அடிமை பட்டு விட்டவனாகிய
எனக்கு வாழும் இடம் ஆகும் -என்கிறார் .
அடியார்கள் குழாம் களுடன் அனுபவித்தற்கு வைகுந்தத்தில் வாழ -ஏனையோர் விரும்புவது போலே -
தொழும் பெரியோருடன் எம்பெருமானாரை அனுபவிப்பதற்கு அவர் எழுந்து அருளி உள்ள இடமே
எனக்கு பேறான மோஷ பூமி -என்றது ஆயிற்று .
———————————————————————————————————————————————-

அடியேன் கேள்வி ஞானத்தினால் ஜல்பித்தது

 

எல்லாரும் சம்சாரம் த்யாஜ்யம் பரம பதம் உபாதேயம் என்று அறுதி இட்டு

வஸ்தவ்ய  தேசம் அதுவே என்று அங்கே  போக ஆசை படா நிற்க ,நீர் பரம பதத்தையும் சம்சாரத்தையும் சஹபடியா நின்றீர்

–உமக்கு வஸ்தவ்ய தேசமாக நீர் தாம் அறுதி இட்டு இருப்பது எது என்ன அருளி செய்கிறார் இதை

இச்சுவை தவிர அச்சுவை வேண்டேன் என்றார் தொண்டர் அடி  பொடி ஆழ்வார்/

-பிறவி வேண்டேன் -உபய விபூதியும் வேண்டேன்/அரங்கமே வஸ்தவ்ய தேசம்  என்றார்

//ஈடும் ..ஆடும்.பாடும் என் நா அவன் -ஆழ்வார்/ஸ்வாமி வைபவம்

-நல் வேதியர்கள் தொழும் திரு பாதம் படைத்தவர்

/உறங்குவான் போல் யோகு செயும் -மாயன்- ஆஸ்ரித சேஷ்டிதன்-திருவடி கீழ் விழுந்து இருப்பார்- சனக – சனத்குமாரர் போன்ற முனிவர்கள்

-மேவும்-விரும்பும்-ஞானி ஸ்வாமி/பிள்ளை ஊமை செவிடன்- திரு பாற்கடல் போய் வந்து பேசிய வார்த்தை-கேட்டு இருக்கிறோம்

/பிரத்யட்ஷ பிரமாணம் இது  மேவு நல் /ஞானம் என்று கொண்டு-அந்த ஞானம் படைத்த ஞானி ஸ்வாமி நமக்கு உபதேசித்தார்

/சரம பர்வ நிஷ்ட்டையே //மகா பாரத சாரத்வாத்/ரிஷி அனைவராலும் பாட பட்டது /வியாசரால் தொகுக்க பட்டது

பீஷ்மரால் உரைக்க பட்டது கீதையின் அர்த்தம் ஒத்து போகும் -உபாதேய தமம் சகஸ்ரநாமம் /

திரண்ட பொருள்-துஷ்யந்தச ரமச்யச்த ஆடி பாடி இதுவே எனக்கு ப்ரீதி என்கிறான்

சததம் கீர்த்தனம் என்றான் அந்த ஞானி எனக்கு வேண்டியவன் அவனுக்கு புத்தி யோகம் கொடுக்கிறேன் – என்னை அடைகிறான்

/அது போல இங்கும் செழும் பொருள்/பாத்ம புராணம்-பாகவத பிரபாவம்-

பக்தி அழ நாரதர் தேட-சனக சனத்குமாரர் சொல்லியது-மகத்த பாத ரஜஸ் தலையால் தரிப்பதே பேறு என்றார்களே

-இதுவே திரண்ட பொருள் கபிலரும் தேவ பூதைக்கு அருளியது-

சாது சங்கமமும் பாத ராஜசே பாபம் போக்கும் என்றார்/

அஜா மலன்-யமனும் இதை சொல்வான் அவதூத சண்டாசியும் இதையே சொல்வா

ர்/எழுதி வைத்தார்கள் /அனுஷ்டித்து உள்ளம் கை நெல்லி  கனி போல ஸ்வாமி கொடுத்தார்

/பிரகாச படுத்திய பெருமை ஸ்வாமிக்கே//வேதியர்கள் சன சனத்குமாரர்.

/நல் வேதியர் ஞானம் கனிந்து  பக்தி மார்க்கத்தில் வந்த நல் வேதியர்கள்-

கூரநாத  குருகேசர் பிள்ளான் எம்பார் ஆண்டான் கிடாம்பி  ஆச்சான் வகுட நம்பி போல்வார்

அங்கு உற்றேன் அல்லேன் இங்கு உற்றேன் அல்லேன்-ஆழ்வார்/ தவிக்கிறார்/

அமுதனார் கதறவில்லை இதே இருப்பிடம் என்கிறார்/எது இருப்பிடம் என்று தைரியமாக அருளுகிறார் இதில்./

/பகவத் வைபவம் சொல்லி -ஸ்வாமி திரு உள்ளம் மகிழ

-அழகிய திரைகளை உடைத்தான திரு பாற்கடலிலே -கடலோதம் கால் அலைப்ப கண் வளரும்-என்கிற படியே

துடைகுத்த உறங்குவாரை போல அத் திரைகள் ஆனவை திருவடிகளை அனுகூலமாக அசைக்க கண் வளரா நிற்பானாய்

-உறங்குவான் போல் -திரு வாய் மொழி 5-4-11-யோகு செய்கிற ஆச்சர்யத்தை உடையவன் ஆன சர்வேஸ்வரன் உடைய குணத்தில் ஈடு பட்டு

-பைய துயின்ற பரமன்-தூங்கும் பொழுதும் பரமன் இவன்

–ஜிதந்தே- -ரிஷிகேச- இந்தரியங்களை ஜெயிக்க பண்ணுபவர்- என்று திருவடிகளில் கீழே விழுந்து இருந்த

-வசத்தில் இன்றி விழுந்து -விழுந்து இருப்பார்- என்றுமே-

வழுவா வகை நினைந்து வைகல் தொழுவார்

-நித்ய படி-ச்வபாவத்துக்கு  ஒரு காலும்  சலனம் அற்று இருக்கிற கலக்கம் இல்லா நல் தவ முனிவரும்

-இது ஒரு ஞான வைபவமே -திரு வாய் மொழி 8-3-10-

/இத்தையே பலகாலும் ஸ்லாகித்து கொண்டு போருகையாலே-இத்தையே-ஞானம்-என்று

அவர்கள் நெஞ்சில் மேவப் பட்ட விலஷனமான ஞானத்தை உடையராய் பரம வைதிகரான அவர்கள்

பிரனாமாத்ய அனுவர்தன்களை பண்ணி நின்று உள்ள திருவடிகளை  உடைய எம்பெருமானாரை

-நித்ய அஞ்சலி புடாஹ்ருஷ்டா -என்கிற படியே —சதா அனுபவம் பண்ணா நின்று உள்ள வைபவத்தை உடையவர்கள்

அவ அனுபவ ஜனிதஹர்ஷா பிரகர்ஷத்தாலே உடம்பு இருந்த இடத்தில் இராதே கிளர்ந்து கடல் இறைத்தால் போலஇரைத்து கொண்டு

-நீள் ஓதம் வந்து அலைக்க-மன்னாதன் திருவடிகளை திரு வல்லி கேணி /

மேவுவது ஞானம் ஞானி அல்ல

/உண்டோ  கண்கள் துஞ்சுதல் -அநிமிஷரையும் உறகல் உறகல் என்பார் பெரி ஆழ்வார்

/–கண் துயில்  மாயன் / கண் வளரும்  கடல் வண்ணன் கமல கண்ணன்

/விழித்து இருக்கும் ஸ்வாமி யை பற்றனும்/தொழும்- நமஸ்காரம் போன்ற வற்றை பண்ணி கொண்டு இருக்கும் பெரியோர்

-அனுபவித்து ஆடி பாடி சம்ப்ரம வியாபாரங்களை பண்ணி கொண்டு அவர்கள் அடியவன் ஆன எனக்கு

-வச்த்தவ்ய தேசம் /செழுமை-அழகு-பெருமை  / அலைக்கு கடலுக்கு மாயனுக்கு கொண்டு/பாற்கடல் பள்ளி கொள் மாயன் -பாட பேதம் /

 

ஆழ்வான் ஆண்டான் போல்வார் இறைந்து ஆடும் இடமே வச்தவ்யம்

/செழும்-அழகு பெருமை ஆச்சர்யம் / தரிக்காமல் இருக்க -ஜலான் துக்ருதம் மீன் போல துடிப்பேன்-

/மெய்யில் பிறங்கிய சீரை அனுபவிக்க-இடம்-

ஒழுவில்  காலம் எல்லாம் பிரார்த்தித்த ஆழ்வாருக்கு திரு மலை காட்டினது போல

-நலம் அந்தம் இல் நாடு போக ஆசை  பட்டார்-வானவரும் அங்கு முழுவதும் அனுபவிக்க முடியாமல் இங்கு வருவார் என்று காட்டி கொடுத்தார்

-அங்கு எங்கு எங்கு கலங்கினார் ஆழ்வார்/இங்கு -,

அமுதனாருக்கு கலக்கம் இல்லை/ ஞானம் மட்டும் இருந்த சன சனத் குமராதிகள் /சேவித்து கொண்டு இருப்பவர்கள் -உபாயமாக/

அனுபவித்து கொண்டு இருப்பவர்கள் ஆழ்வான் ஆண்டான் போல்வார் ஆக மூவரையும் சொன்னார் இதில்

//செழுமை அலைக்கு அழகாய்// கடலுக்கு பெருமையாய்நளி நீர் கடல் படைத்து -

- தான் ஓர் பெரு நீர் தன் உள்ளே தோற்றி -

-நாராயண -நார-நீர் -இருப்பிடம்-பராசரர்

-மனத்துள்ளான் மா கடல் நீர் உளான்  மலராள் தனத்து உள்ளான் -

புண்டரீகர் இக் கடலை இறைத்தாரே திரு கடல் மல்லையில்

—தாளும் தோளும்முடியும்  சமன் இலாது  பல பரப்பி-கடல் படைத்தான்

/செழுமை-மாயனுக்கு -ஆஸ்ரித சேஷ்டிதமே//கும்ப கர்ணன் -தொடை தட்டுவது போல உறங்குவாய்

/தொடை குத்துவாரை போல-திரைகள் ஊஞ்சலில் கண் வளருகிறான் உறங்குவான் போல் யோகு செய்கிறான்

-மாயன்-வெள்ளத்து அரவில் துயில் அமர்ந்த வித்து- மூலம் திரு பாற்கடல் நாதன்.

அவதாரங்களுக்கு காரண -கண் வளர்ந்து அருளுகிற சர்வேஸ்வரன்

-சேரா சேர்க்கை மாயன்/பாற்கடலான் பாதம் வழுவா வகை நினைந்து-

சதா நிஷ்ட்டை/ அடி கீழ் அமர்ந்து புகுந்து -நிழலும் அடிதாரும் போல -பிரியாத -கலக்கம் இல்லாத சனத் சனத்குமாரர்கள்

/பர பரன் என்றே தெரிந்து எளியவன் என்று தெரியாமல்

/சரம பர்வ ஆசார்ய நிஷ்ட்டை -ஞானம் -வேதியர் தொழும்-தஸ்மை -பரம யோகினே -பிரணாமி லஷ்மண முனி /

தொழும் பெரியோர் /கைகள் கூப்பி சொல்லி/பறவைகளை/

புணர்த்த கையினராய்  அடியேனுக்கு போற்றுமினே-

/நித்ய அஞ்சலி /எழுந்து இரைத்து ஆடும் இடம்/ உன்மத்தகமாய்-மேல் மேலும் எழுந்து /

திருவடிகள் பட்ட  இடம்/சரமாவதி தாசனாக /கும்பிடு நட்டம் ஆடி -ரசம் உண்டு

-இவர்கள் இருக்கும் இடமே ஸ்ரீ வைகுண்டம்/

பாட்டு கேட்கும் இடம் –கூப் பாடு கேட்கும் இடம் வளைத்த இடம் குதித்த இடம் எல்லாம் வகுத்த இடமே

இது அன்றோ எழில் ஆலி என்றான்/பரகால  நாயகி இருக்கும் இடமே –திருவடி தாமரையே என்று காட்டினானாம் -

/இங்கு அமுதனார்  ஸ்வாமி யை தொழும் பெரியோர் எழுந்து இரைத்து ஆடும் இடமே அடியேனுக்கு இருப்பிடம் என்கிறார்

———————————————————————————————————————-

திருமலை நல்லான் சக்கரவர்த்தி ஸ்ரீ ராம கிருஷ்ண ஐயங்கார் திருவடிகளே சரணம் .

பிள்ளை லோகம் ஜீயர் திருவடிகளே சரணம் .

திருவரங்கத் தமுதனார் திருவடிகளே சரணம் .

ஆழ்வார் எம்பெருமானார் ஜீயர் திருவடிகளே சரணம்..

அமுத விருந்து -இராமானுஜ நூற்றந்தாதி வியாக்யானம்–104-கையில் கனி என்னக் கண்ணனைக் காட்டித் தரிலும் -இத்யாதி ..

November 3, 2012

பெரிய ஜீயர் அருளிய உரை

நூற்று நாலாம் பாட்டு -அவதாரிகை
உபதேச ஜ்ஞான லாப மாத்ரம் ரசிக்கிற படி கண்டால் -பகவத் விஷயத்தை
சாஷாத் கரித்தீர் ஆகில் உமக்கு எப்படி ரசிக்கிறதோ என்று -எம்பெருமானாருக்கு
கருத்தாகக் கொண்டு -பகவத் விஷயத்தை விசதமாகக் காட்டித் தரிலும் -
தேவரீர் திரு மேனியில் பிரகாசிக்கிற குணங்கள் ஒழிய  நான் வேண்டேன் -
இதுக்கு ஈடான பிரசாதத்தை செய்து அருளில் இரண்டு விபூதியிலும்
கால் பாவுவன் -அல்லது தரியேன் -என்கிறார்
கையில் கனி என்னக் கண்ணனைக் காட்டித் தரிலும் உன்தன்
மெய்யில் பிறங்கிய சீரன்றி வேண்டிலன் யான் நிரயத்
தொய்யில் கிடக்கிலும் சோதி விண் சேரிலும் இவ்வருள் நீ
செய்யில் தரிப்பன் இராமானுச என் செழும் கொண்டலே – – -104 -
வியாக்யானம் -
விலஷணமான மேகம் போலே பரமோதாரராய்
அது தன்னை எங்களுக்கு பிரகாசிப்பித்தது அருளினவரே –
ஆஸ்ரித சுலபனான சர்வேஸ்வரனை உள்ளங்கை நெல்லிக் கனி போலே
சாஷாத் கரிப்பித்து தரிலும் தேவரீருடைய திவ்ய விக்கிரகத்தில் பிரகாசிக்கிற
ஸௌந்தர்யாதி குணங்கள் ஒழிய நான் வேண்டேன் -
சம்சார கர்த்தமத்தில் முழுகி -அழுந்திக் கிடக்க்கவுமாம் -
சுத்த சத்வ குணம் -குண மயம் -ஆகையாலே -நிரவதிக தேஜோ ரூபமான
பரம பதத்தை ப்ராபிக்க்கவுமாம் -தேவரீருடைய திரு மேனி குணத்தையே
அனுபவித்து இருக்கை யாகிற இதுக்கு உறுப்பான பிரசாதத்தை
தேவரீர் செய்து அருளில் ஏதேனும் ஓர் இடத்திலும் கால் பாவி நிற்பன் -
அல்லாத போது தரிக்க மாட்டேன் -என்று கருத்து .
பிறங்குதல்-பிரகாசம்
நிரயம்-விடியா வெந்நரகம் -திருவாய் மொழி-2-9-7 – என்கிற சம்சாரம்
தொய்யில் -சேறு
தொய்யில் என்கிற இடத்தில் ஏழாம் வேற்றுமை குறைந்து கிடக்கிறது -
நிரயத் தொய்யில் கிடக்கிலென் சோதி விண் சேரிலென் -என்று பாடமாகில்
சம்சாரத்தில் கிடக்கில் என் -பரம பதத்தில் போகில் என் -
இவை இரண்டும் கொண்டு எனக்கு கார்யம் இல்லை .
சம்சாரத்தின் உடைய தோஷத்தையும் பரம பதத்தின் உடைய வைலஷணயத்தையும்
அனுசந்தித்து இத்தை விட்டு அத்தைப் பெற விருக்கிறேன் அல்லேன் .
இவ் வனுபவத்தை தேவரீர் தரில் சம்சாரத்திலும் தரிப்பன்
இது இல்லையாகில் பரம பதத்திலும் தரியேன் -என்கை-
———————————————————————————————————————-
பிள்ளை லோகம் ஜீயர் அருளிய உரை -
அவதாரிகை -கீழ்ப் பாட்டில் தத்வ ஹித புருஷார்த்த தத்  யாதாம்ய ஞானத்தை சுவ்யக்தமாம்படி
உபதேசித்தார் என்று இவர் இனியராய் இருந்தவாறே -அத்தைக் கண்டு உபதேச மாத்ரத்துக்கே  இப்படி
இனியராய்க் கொண்டு ரசித்து இருந்தீர் –பகவத் விஷயத்தை சாஷாத் கரிக்கும்படி பண்ணிக்
கொடுத்தோம் ஆகில் எப்படி ரசித்து இனியராக கடவீரோ என்று எம்பெருமானாருக்கு கருத்தாக
நினைத்து -தேவரீர் சகல ஜன மநோ ஹாரி -திவ்ய செஷ்டிதங்களைப் பண்ணிக் கொண்டு  போந்த
கிரிஷ்ணனை கரதலாமலகமாக காட்டித் தரிலும் தேவரீர் உடைய திவ்ய மங்கள விக்ரகத்திலே பிரகாசியா நின்றுள்ள
கல்யாண குணங்களை ஒழிய அடியேன் வேறு ஒரு விஷயத்தை வேண்டேன் என்ன -இவன் இப்படி
மூர்க்கு பேசலாமோ என்று சீறிப்பாறு செய்து அடியேனை சம்சாரமாகிற நரகத்தில் விழப் பண்ணினாலும் -
நம்மையே பற்றி இருக்கிறான் இறே என்று -கிருபையாலே -நிரவதிக தேஜோ ரூபமான பரம பதத்திலே
கொண்டு போய் சேர்த்திடிலும்-வர்ஷூ கவலாஹம் போலே பரம உதாரரான எம்பெருமானாரே -தேவரீர் உடைய
திவ்ய மங்கள விக்ரகத்தை அனுபவிக்கைக்கு உடலான நிர்ஹெதுக பரம கிருபையாலே தேவரீர்
செய்து அருளின விபூதி த்வயத்திலும் வைத்துக் கொண்டு -ஏதேனும் ஓர் இடத்தில் கால் பாவி நின்று
தரிப்பன் – இல்லை யாகில் தரிக்க மாட்டேன் என்று ஸ்வ ப்ராப்யத்தை நிஷ்கர்ஷித்து அருளுகிறார் -
எம் செழும் கொண்டல் -ஒரு பாட்டம் மழை குறைச்சலாய் இருந்தால் முகம் வாடிக் கிடக்கும்

பயிர் போலே -வித்யா நயா சில்பனை புணம் – என்கிறபடியே -செருப்புக்குத்த க்கற்றனவோபாதியான
சாச்த்ரங்களையே அப்யசித்துக் கொண்டு போந்து -சாவித்யா யாவிமுக்யதே -என்கிற தத்வ
ஞானத்தை பிராபிக்க பெறாதே  -வாடினேன் வாடி -என்கிறபடியே உஜ்ஜீவன ஹேது அன்றிக்கே
முகம் வாடி கிடக்கிற எங்களுக்கு ஒரு பாட்டம் மழை பொழிந்தால் போலே வி லஷணமான தம்
திருவடிகளில் சம்பந்தத்தை உண்டாக்கி -ஞான உபதேசம் பண்ணி ஜீவனத்தைக் கொடுத்து -
சத்தையை உண்டாக்கினவர் ஆகையாலே -செழும் கொண்டல் -என்கிறார் -தூமஜ்யோ திச்சலில மருதாம்
சந்நிபாதத்தாலே உண்டானதாய் ப்ராக்ருதமாய் அபேஷித்தவர்களுக்கு வர்ஷியாதே   -அபேஷியாத
சமுத்ராதிகளிலே வர்ஷித்து கொண்டு போருகிற மேகம் போல் அன்றிக்கே -தத்வ யாதாம்ய ஞானங்களிலே
தலைவராய் -அபேஷா நிரபேஷமாக -லோகத்தாரை எல்லாம் உஜ்ஜீவிப்பிக்க கடவோம் என்று
தீஷித்து கொண்டு -அவதரித்த கல்யாண குண வைலஷன்யத்தை உடையவர் ஆகையாலே
செழும் கொண்டல் -என்கிறார் -இராமானுசா -இப்படிப் பட்ட எம்பெருமானாரே -
கையில் கனி யன்ன கண்ணன் காட்டித் தரிலும் -பத்துடை அடியவர்க்கு எளியவன் -என்கிறபடியே
ஆஸ்ரித பாரதந்த்ர்யனாய்க் கொண்டு -தூத்ய சாரத்யங்கள் பண்ணுகையும் – கண்ணிக் குரும் கையிற்றால்
கட்டுண்டான் காணேடி -என்கிறபடியே -ஒரு அறுதல் கயிற்றால் கட்டுண்டும் அடி உண்டும் இருக்கையும் -
கொற்றக் குடையாக ஏத்தி நின்ற கோவர்த்தனத்து என்னை உய்த்திடுமின்  -என்கிறபடியே
கோவர்த்தன உத்தாராணம் பண்ணுகையும் -திண்ணன் வீடு முதல் முழுதுமாய் -என்கிறபடியே
சர்வ ஸ்மாத் பரனுமாகிய ஆச்சர்ய குண செஷ்டிதங்களை உடையனான கிரிஷ்ணனை உள்ளம் கை
நெல்லிக் கனி போல் சாஷாத் கரிப்பித்து தரிலும் -உன் தன் மெய்யில் பிறங்கிய சீர் அன்றி வேண்டிலன் யான் -
பதிம் விச்வச்ய -என்றும் -தேவாநாம் தானவா நாஞ்ச சாமான்ய மதிதைவதம் –என்றும் -உலகுக்கு ஓர்
முந்தைத் தாய் தந்தை –  என்றும் சொல்லுகிறபடியே எல்லாருக்கும் பொதுவானவன் விஷயத்தில்
சக்தன் ஆனேனோ -அனந்யார்ஹா நிஷ்டர்க்கே ஸ்வாமியான தேவரீர் பக்கலில் அன்றோ
நான் சக்தன் ஆனது -எப்போதும் பிரீதி விஷயமான  வஸ்துவிலே அன்றோ ருசி பிறப்பது  -
ஆகையாலே என்னுடைய ப்ரீதி விஷயமான தேவரீர் திவ்ய மங்கள விக்கிரகத்தில் பிரகாசிக்கிற
சௌந்தர்யா லாவண்யாதி குணங்களை ஒழிய வேறுஒன்றை நான் அபெஷியேன் – அத்தை
பிரசங்கிப்பதும் செய்யேன் -பிறங்குதல்-பிரகாசித்தல் -அது என் -சர்வ சமாஸ்ரயநீயனான சர்வேஸ்வரன்
ப்ராப்யன் என்றும் சேதனரான நீர் ப்ராப்தா என்றும் -ப்ராப்யச்ய ப்ரம்மணோ  ரூபம் -இத்யாதி சாஸ்த்ரன்களிலே
சொல்லா நிற்க செய்தே -நீர் இங்கனே சொல்லக் கூடுமோ என்னில் -ப்ராப்யனான சர்வேஸ்வரன் நித்யனாய் -
எனக்கு அந்தராத்மாவாய் இருக்கச் செய்தேயும் -அநாதி காலம் பிடித்து இவ்வளவும் நான் சம்சாரத்தின் உடைய
கரை கண்டு கொண்டேன் அல்லேன் -நான் இன்று தேவரீரை லபித்த பின்பு கரை மரம் சேரப் பெற்றேன் -
ஆகையால் தேவரீரே எனக்கு பிராப்யம் என்று கருத்து – அன்றிக்கே கிருஷ்ணன் தூத்ய சாரத்யங்களை பண்ணும் தசையில் -தன்னுடைய விஸ்வ ரூபத்தை

அனுகூல பிரதி கூல விபாகம் அற-தர்சிப்பித்த அளவிலும் –திருத் தேர் தட்டில் இருந்து -தத்வ ஹித
புருஷார்த்தங்களை உபதேசித்த அளவிலும் -ஒருவருக்கு ஆகிலும் முமுஷை ஜனித்ததில்லை -
தேவரீரை சேவித்த மாத்ரத்திலே ஊமைக்கு  முமுஷை பிறந்தவாறே தேவரீர் உடைய விக்ரக வை லஷன்யத்தை
சாஷாத் கரிப்பித்து அருளி அவன் தனக்கு வீட்டை அப்போதே கொடுத்து அருளிற்று என்னும்
இச் செய்தியை ஆழ்வான் கேட்டு அருளி -இனி நமக்கு பேறு கிடையாது ஆகாதே என்று தம்மை வெறுத்துக்
கொண்டார் என்று பிரசித்தம் இறே -இப்புடைகளாலே பகவத் விஷயத்துக்கும் தேவரீருக்கும் நெடு வாசி உண்டாகையாலே
இப்படி அத்யவசித்தேன் என்றார் என்னவுமாம் -அங்கனும் அன்றிக்கே -சுலபனான சர்வேஸ்வரனை காட்டித்
தரிலும் -அவன் தண்டதரன் ஆகையாலே -என் தண்மையை பார்த்து விபரீதனாய் இருப்பான் -ஆகையால்
தேவரீர் அபிமானமே உத்தாரகம் என்று அத்யவசித்து இருந்தேன் -
நாராயணோ பிவிகிர் திம் குரோ பிரச்யுதஸ் யதுர்புத்தே கமலம் ஜலாத பேதம் சோஷயதிரவிர்  ந போஷயதி -
என்னக் கடவது இறே -அன்றிக்கே -பிராப்யன் அவனே யாகிலும் அவனை அனுபவிக்கும் போது -
பகவத் வந்தனம் ச்வாத்யம் குரு வந்தன பூர்வகம் -ஷீரம் சர்கரயா  யுக்தம் ஸ்வததே ஹி விசேஷத -
என்கையாலே ரசிகரான நமக்கு ஆச்சார்யா விக்ரகத்தை முன்னிட்டு கொண்டே இறே இருக்க அடுப்பது -
அப்படியே அடியேனும் தேவரீர் உடைய விஷயீ காரத்தாலே இந்த வாசி அறிந்தேன் -ஆகையால்
தேவரீர் திவ்ய விக்ரகத்தொடே கூடிஅனுபவிக்குமது ஒழிய -தனியே அவனை அனுபவிக்க இசைந்தேன்
அல்லேன் என்கிறார் என்னவுமாம் -இவன் இப்படி ஸ்வரூப அனுரூபமாக ஸ்வா தந்த்ர்யத்தை ஏறிட்டு கொண்டான்
என்று தேவரீர் சீறி அருளி என்னை -நிரயத் தொய்யில் கிடக்கிலும் -விடியா வென் நரகான   சம்சார
கர்த்தமத்திலே அழுந்திக் கிடக்கும் படி பண்ணவுமாம் -தொய்யில் -சேறு -நிரயம் என்றது -துக்க கரத்வத்தாலே
சம்சாரத்தை சொல்லுகிறது -அன்றிக்கே நம்முடையவன் அன்றோ என்று தேவரீர் கிருபை செய்து அருளி என்னை
சோதி விண் சீரிலும் -சுத்த சத்வ மயமாகையாலே நிரவதிக தேஜோ ரூபமான பரம பதத்தில் கொண்டு
போய் செர்க்க்கவுமாம் -நிரயத் தொய்யில் கிடக்கில் என் -சோதி விண் சேரில் என் -என்று பாடமான போது
சம்சாரத்தில் இருக்கில் என் -பரம பதத்தில் போய் சேரில் என் -அவை இரண்டும் கொண்டு எனக்கு
கார்யம் இல்லை என்று பொருளாக கடவது -நிரயத் தொய்யில் இத்யாதிகளுக்கு -நான் சம்சார கர்த்தமத்தில்
மூழ்கிக் கிடக்க்கவுமாம் -சுத்த சத்வ மயம் ஆகையாலே நிரவதிக தேஜோ ரூபமான பரம பதத்தை
ப்ராபிக்க்கவுமாம் என்றும் பொருளாகவுமாம் -இவ் அருள் நீ செய்யில் தரிப்பன் -தேவரீர் உடைய திவ்ய விக்ரக குணங்களான சௌந்தர் யாதிகளை -முற்றூட்டாக அனுபவித்துக் கொண்டு இருக்கைக்கு உடலான நிர்கேதுக கிருபையை பொட்டு என

செய்தனில் தரிப்பேன் -இவ் அனுபவத்தை தேவரீர் தரில் சம்சாரத்திலும் தரிப்பன் -இல்லையாகில்
பரம பதத்திலும் தரியேன் -என்கிறார் காணும் -தரியேன் இனி உன் சரணம் தந்து என் சன்மம் களையாயே -களைவாய் துன்பம் களையாதுஒழி வாய் களை கண் மற்று இலேன் – என்றும் -நதேஹம் ந பிராணான் ந சக சுகமே சேஷாபி

லஷிதம் ந சாத்மா நான்யத்கி மபிதவ சேஷத் வபி பவாத் –பஹிர்ப் பூதன் நாத ஷனமபி சஹேயாது
சததா வினர்சந்தத் சத்யம் மதுமதன விஜ்ஞாப நமிதம் -என்றும் -நரகும் ச்வர்க்கவும் நாண் மலராள்
கோனைப் பிரிவும் பிரியாமையும் -என்று பிரதம பர்வத்தில் ஆழ்வாரும்    ஆளவந்தாரும் அருளாள
பெருமாள் எம்பெருமானாரும் அனுசந்தித்தாப் போலே அமுதனாரும் சரம பர்வத்தில் அனுசந்தித்தார் ஆய்த்து -
———————————————————————————————————————————————-
அமுது விருந்து -
அவதாரிகை -
உபதேசித்த ஞானமே இப்படி ரசிக்கும்படி இருப்பின் -நேரே கண்ணனைக்
காட்டிக் கொடுத்து விட்டால் எங்கனம் நீர் ரசிப்பீரோ -என்று
எம்பெருமானாருக்கு கருத்தாகக் கொண்டு -கண்ணனை நன்றாக காட்டித்
தந்தாலும் -தேவரீர் திரு மேனியில் விளங்கும் குணங்களை
ஒழிய நான் வேண்டேன் -இந்நிலையினுக்கு ஏற்றவாறு அருள் புரிந்தால் -
சம்சாரத்திலும் பரம பதத்திலும் கால் பாவி நிற்பன் -
இன்றேல் தரித்து இருக்க வல்லேன் அல்லேன் -என்கிறார் .
பத உரை -
எம் செழும் கொண்டல் -எங்களுக்கு தன் வன்மையை வெளிப்படுத்தி

செழுமை வாய்ந்த மேகம் போல் -விரும்புமவற்றை பொழியு மவரான
இராமானுச -எம்பெருமானாரே
கண்ணனை -எளிமை வாய்ந்த எம்பெருமானை
கையில் கனி என்ன -உள்ளங்கை யில் உள்ள நெல்லிக் கனி போலே
காட்டித் தரிலும் -நேரே காணுமாறு செய்து கொடுத்தாலும்
உன் தன் -தேவரீருடைய
மெய்யில் -திரு மேனியில்
பிறங்கிய -விளங்கிய
சீர் அன்றி -குணங்களைத் தவிர
யான் வேண்டிலேன் -நான் விரும்ப மாட்டேன்
நிரயத் தொய்யில் -நரகச் சேற்றிலே
கிடக்கிலும் -கிடந்தாலும்
சோதி -ஒளி மயமான
விண் -பரம பதத்தில்
சேரிலும் -சேர்ந்தாலும்
இ அருள் -இந்த மெய்யில் பிறங்கிய சீரை அனுபவிப்பதற்கு உறுப்பான அருளை
நீ செய்யில் -தேவரீர் செய்து அருளினால்
தரிப்பன் -தரித்து இருப்பேன் -
வியாக்யானம் -
கையில் —-காட்டித் தரிலும் -
கண்ணன் -கிருஷ்ணன்
எல்லாருடைய நெஞ்சையும் இழுக்கிறவன்
அத்தகைய பேர் அழகனை கையில் கொடுத்து அனுபவிக்க சொன்னாலும் வேண்டேன் -என்கிறார் -
கண்ணன் -கறுப்பன்
இருள் அன்ன மா மேனி எனக்கு வேண்டாம் -
உத்யத்தி நேசனி பமுல்லச தூர்த்த்வ புண்டரம் ரூபம் தவாஸ்து எதி ராஜ த்ருசோர் மமாக்ரே -என்று
உதிக்கும் சூர்யனை ஒத்ததும் திரு மண் காப்பு துலங்குவதுமான தேவரீர் திரு மேனி
எதிராஜரே -என் கண் எதிரே தோன்றுக -என்றபடி உதிக்கும் கதிரவனை ஒத்த
திருமேனியையே நான் அனுபவிக்க வேண்டும் -என்கிறார் -
திரு மகள் கேள்வனாய் பெருமை உடையவனாய் இருப்பினும் கையில் கனி
என்ன காட்டித் தருவதற்கு பாங்காய் -கை யாளாய்-எளிமைப்பட்டு
இருத்தல் தோன்றக் -கண்ணன் -என்கிறார் -
கண்ணன் -எளிமையில் கையாளானவன்-
திரு விருத்தம் -63 -ஆம் பாசுரத்தில் கண்ணன் திருமால் -என்பதற்கு
ஸ்ரீய பதி யாகையால்  ஆஸ்ரிதருக்கு கையாள் ஆனவன் -என்று ஆசார்யர்கள் வியாக்யானம்
செய்து இருப்பது காண்க .
எங்கும் உளன் கண்ணன்
கண்ட கண்ட எல்லா இடமும் தனக்கு இருப்பிடமாக கொண்டவன் கண்ணன்
எங்கும் உள்ள வ்யாபகனான கண்ணனை கையில் கனியைப் போலே உள்ளங்கையில்
அடக்கி அனுபவிக்கக் கொடுத்தாலும் நான் வேண்டேன் -என்கிறார் .
உன் தன் மெய்யில் பிறங்கிய சீர் அன்றி வேண்டிலன் யான் -
உன் தன் மெய் -தேவரீருடைய அசாதாரணமான திரு மேனி -அப்ராக்ருத திருமேனி -என்றபடி -
அதனில் பிறங்கிய சீர்
பிறங்குதல் -பிரகாசித்தல்
சீர் -அழகு
மென்மை முதலிய குணங்கள் -
கண்ணன் தன் ஸௌ ந்தர்யத்தை அக்ரூரர் மாலாகாரர் முதலியவர்களுக்கு வெளிப்படுத்தியது போலே
வெளிப்படுத்த வேண்டாம் -தாமே அவை பிரகாசிக்கின்றன -இதனால் சிஷ்யன் ஆசார்யனுடைய
திருமேனியையே சுபாஸ்ரயமாக கொண்டு பேணி ஆதரித்தல் வேண்டும் -என்னும்
நுண் பொருளை அமுதனார் உணர்த்தினார் ஆயிற்று -
நிரய —செய்யில் தரிப்பன் -
நிரயம் -நரகம் -சம்சாரத்தை நரகம் என்கிறார்
நிரயோய ஸ்த்வயா விநா-ராம உன்னை விட்டுப் பிரிந்து இருப்பதே நரகம் -
என்று சீதா பிராட்டி கூறினது போலே பகவானுடைய அனுபவத்தை விட்டுப்
பிரிந்து இருக்கும் இடம் ஆதலின் சம்சாரம் நரகமாக சொல்லப்படுகிறது -
விடியா வெம் நரகம் -திருவாய் மொழி – 2-7 7- என்று நம் ஆழ்வாரும் சம்சாரத்தை நரகமாக
திருவாய் – மலர்ந்து அருளினார்
தொய்யில் -சேறு
தொய்யில் கிடக்கிலும் -தொய்யிலின் கண் கிடக்கிலும்
வண் செற்று அள்ளல் பொய் நிலம் -திரு விருத்தம் -100 -
என்றபடி சம்சார நரக சேற்றிலே தப்ப ஒண்ணாதபடி அழுந்திக் கிடந்தாலும் -என்றபடி -
தேவரீர் திரு மேனியின் குணங்களை அனுபவிக்கும் வாய்ப்பு எனக்கு கிடைக்குமாயின்
சம்சார சேற்றிலும் வருந்திக் கொண்டு இராது கால் பொருந்தி தரித்து இருப்பேன் -என்பது கருத்து -
சோதி விண் சேரி லும் -
பிரகிருதி மண்டலம் போலே சத்த்வம் ரஜஸ் தமஸ் என்னும் முக்குணங்கள் வாய்ந்ததாய் அல்லாமல்
சுத்த சத்வமாய் -ஒளி மயமாய் -உள்ளமை பற்றி -பரம ஆகாசம் எனப்படும் பரம பதத்தை
சோதி விண் -என்கிறார் . அங்குச் சென்றாலும்  தேவரீர் திரு மேனிக் குணங்களை அனுபவிக்கும் வாய்ப்பினை
எனக்கு கிடைக்கச் செய்தால் அள்ளல் இல்லாத இன்ப வெள்ளத்தில் அங்குத் திளைக்காது -
தேவரீர் திரு மேனிக் குணங்களையே அனுபவித்து கால் பாவித் தரித்து இருப்பேன் -என்பது கருத்து -
நிரயத் தொய்யில் கிடக்கிலென் சோதி விண் சேரிலென் -என்றும் ஒரு பாடம் உண்டு
.வானுயர் இன்பமே எய்திலென் மற்றை நரகமே எய்திலென் -திருவாய் மொழி -என்னும் நம் ஆழ்வார்
ஸ்ரீ சூக்தி யடி ஒற்றியது இந்தப்பாடம் -
சம்சாரத்திலேயே கிடந்தால் என்ன
பரம பதத்திற்குப் போனால் என்ன -
எனக்கு இவற்றால் ஒரு தீமையோ அன்றி நன்மையோ இல்லை -
இரண்டும் ஒரே மாதிரிதான் -
தொய்யில் என்று சம்சாரத்தை விடுகிலேன்
சோதி விண் என்று பரமபத சீர்மை கண்டு விரும்பப் பற்ற கிலேன் -
எம்பெருமானார் திரு மேனிக் குணங்களை அனுபவிக்க பெறின் சம்சாரத்திலும் தரித்து இருப்பேன் -
அவ அனுபவம் பெறாவிடில் பரம பதத்திலும் தரித்து இருக்க மாட்டேன் -என்றது ஆயிற்று -
எம் செழும் கொண்டல் -
இதனால் எம்பெருமானாருடைய வண்மையை அனுசந்தித்தார் ஆயிற்று .
அவரது வண்மை இன்றித் தாம் உய்வதற்கு வேறு வழி இல்லாமையினாலே
அதனையே அமுதனார் மீண்டும் மீண்டும் அனுசந்திக்கிறார் .
இவ்வருள் செய்வதற்குதன்பால் தகுதி எதுவும் இல்லை -
தம் வண்மை கொண்டே இவ்வருள் புரிதல் வேண்டும் -என்பது கருத்து -
செழும் கொண்டல் -
ஏனைய கொண்டல்கள் தாம் கொண்ட நீரைப் பொழிந்த பின்னர் செழுமை நீங்கி
வெளுத்துப் போம் -எம்பெருமானாரோ எவ்வளவு பொழிந்தாலும்  கொண்ட கருணை
குறை வுறாமையால் செழுமை மாறாது பண்டைய வண்ணமே நிற்றலால்
செழும் கொண்டல்போன்றவராகக் கூறப் படுகிறார் .
————————————————————————————————————————–

அடியேன் கேள்வி ஞானத்தினால் ஜல்பித்தது

ஆளவந்தார்  இடம் கீதை ஞானம் கொடுத்து ருசி பிறப்பித்து அரங்கனை காட்டி தந்தால் போல

-உபதேச ஞான லாப மாதரம் ரசிகிறபடி கண்டால் ,பகவத் விஷயத்தை சாஷாத் கரிதீராகில் உமக்கு

எப்படி ரசிகிறதோ என்று எம்பெருமானாருக்கு கருத்தாக கொண்டு பகவத் விஷயத்தை விசதமாக காட்டி தரிலும்

தேவரீர் திரு மேனியில் பிரகாசிக்கிற குணங்கள் ஒழிய நான் வேண்டேன் /

/இதுக்கு ஈடான பிரசாதத்தை செய்து அருளில் இரண்டு விபூதி யிலும் கால் பாவுவன் அல்லது தரியேன் என்கிறார்

/..எம்மா வீடு திறமும் செப்பம்-பிரசங்கிக கூட வேண்டாம் /

/சிற்றம்  சிறு காலே போல இந்த பாசுரம்

–பறை பேதி வாத்தியம் கொண்டு வைத்தான்-பொருள் கேளாய்-பெற்று கொள்பவர் சொல்வதை கொடுக்கிறவன் கேட்க வேண்டும்-

இன்று பறை கொள்வான் அன்று காண்-உனக்கே நாம் ஆட் செய்வோம் -என்றாள் ஆண்டாள் /

// எம்மா வாட்டு திறமும் செப்பம்.. அம்மா அடியேன் வேண்டுவது ஈதே

/உன் செம்மா பாதம் தலையில் வைக்க வேண்டும் -ஆழ்வார்

/சொரூபம் காட்டி தர உம் ரூபமே  போதும்/ரூப குணமே சிறந்தது -அர்ச்சைக்கே ஏற்றம்

–பக்தர் நெஞ்சில் ரூபத்துடன் வ்யாபிகிறான்- மெய்யில் பிறங்கிய சீர் /

/கிடக்கில் என் சேரில் என் என்ற பாட பேதம்

/லஷ்மணன் -முதல் படி –கட்டில் வைத்தால் என் காட்டில் வைத்தால் என்-பரதன் நிலை போல

/சீதை போல-நரகம் சொர்க்கம் எது கேட்டு விளக்கினாளே–சார்ந்து இருந்தால் காடே சொர்க்கம் பிரிந்தால் நாடே நரகம்/

அது போல  ஸ்வாமி உம் சீரை அனுபவித்து கொண்டால் நரகமும்-சொர்க்கம் தான்//

இல்லை என்றால் சோதி விண் கூட நரகம் போல் தான் /பிராப்ய நிஷ்கர்ஷம் பண்ணுகிறார்-இத்தால் -

செழுமை மாறாத கொண்டல்/கருணை குறையாத -விலஷனமான மேகம்

-கண்ணனை காட்டி கொடுத்தாரே கொண்டல்–சீரை காட்டியது செழும் கொண்டல்

/போய் போய் வர்ஷிப்பது போல ஸ்வாமியும் /நான் இருந்த இடத்தில் வந்து காட்டி கொடுத்தீரே

/அமலன் ஆதி  அடியார்க்கு ஆட் படித்தி என்று காட்டி கொடுத்த பிரான் போல எங்களுக்கு பிரகாசிப்பித்தது அருளின உபகாரரரே

/எம் செழும் கொண்டல்-ஆஸ்ரித சுலபன்-முந்தானையில் கொள்ளலாம் படி மாணிக்க கல்/

ஸ்ரீயபதியாய்-காட்டி தரிலும்-எங்கும் உளன் கண்- அவனே சர்வ வியாபகன்-

அதை கூட காட்டி தருவீரகில்-கூட-பிரமம் அவன் -அவனையே காட்டி தந்தால்-சீரே பெரிசு-என்பதால்

/சாஷாத் கரிப்பித்து தரிலும் -அடைய அறிய பக்தி -ஸ்வாமி தான் பக்தி/

கீழ் பாசுரத்தில் நரசிம்ஹர் கீர்த்தி-பின் வாசல் தெள்ளி சிங்கர்

இங்கு கிருஷ்ண பக்தி -முன் வாசல்/தேவரீர் உடைய திவ்ய விக்கிரகத்தில் பிரகாசிக்கிற சௌந்தர்யாதி குணங்கள்

-ரிஷிகள் போல்வார் சொரூப குணங்கள்/பகத் பக்தர்களுக்கு உசந்த குணம் காட்டுவான்-

விக்ரக குணம்/ ஆழ்வான் போல்வாருக்கு சொரூப குணம்/

மற்று ஒண்டும் வேண்டேன்/ உன்னால் அல்லால் யாவராலும் ஒன்றும் வேண்டேன்

-தேவு மற்றுஅறியேன்//ரூபம் கண்ணன் விட ஸ்வாமி படி எடுத்து காட்டும் படி அல்லவே

//அன்னைமீர்காள் என்னை முனிவது திரு குறுங்குடி நம்பியை நான் கண்ட பின்/என் நெஞ்சினால் நோக்கி -ஆழ்வார் கேட்டது போல /

கண்ணன் கருப்பு கண்ணன் என்னும்  கரும் தெய்வம்/

இவர் ராமானுஜ திவாகரன்/

ஆயர் குலத்திளினில் தோன்றும் அணி விளக்கு அச்சுத  பானு-

மெய்யில் பிறங்கிய சீர் திரு மேனி கருப்பு தானே -என்றார்/இதனால் மெய்யில் பிறங்கிய சீர் -ரூப

/அவன் இருள் அன்ன மா மேனி-/சீர் பிரகாசிக்காது ஆங்கு/

மாலா காரருக்கும் அக்ரூரர் காட்ட வேண்டி இருந்ததே

/இங்கு சங்கை இன்றி தானே பிரகாசிக்கும் சீர்/

வன் சேற்று அள்ளல்- நிரயத் தொய்யில்-விடியா வென் நரகம்- பாபம் கூடி கொண்டே இருக்கும் இங்கு

–தேஜோ ரூபமானபரம பதத்தை பிராபிக்க்கவுமாம்-தேவரீர் உடைய திரு மேனி குணத்தையே அனுபவிக்க

-இதற்கும் தேவரீர் தான் பிராசதம் செய்து அருள வேண்டும்-

/பிறந்க்தல்-பிரகாசம் //இந்த அனுபவத்தை தேவரீர் தரில் சம்சாரத்திலும் தரிப்பேன்

/இது இல்லையாகில் பரம பதத்திலும் தரியேன் என்கை

பொழிந்ததால் செழும் கொண்டல்

/மனசு பயிர்-முகம் வாடி ஆத்மா ஞானம் இன்றி /முக்தி கொடுக்கும் ஞானம் இன்றி-வாடினேன் வாடி என்று இருந்து

/ஆத்மாவை வெய்யில் வைத்த நமக்கு ஒரு பாட்டம்  மழை பெய்து

-சம்பந்த ஞானம் உணர்த்தி ஞான ஜீவனம் கொடுத்து சத்தை உண்டாக்கி

-கூடினேன் கூடி குளிர்ந்து ஆத்மாவை நிழலில்வைத்து

/தன் திருவடிகளில் சேர்த்து கொண்டு -செழும் கொண்டல்-அபேஷியயையும் உருவாக்கி பொழிகிறார்

/பத்துடை எளியவன் தூது போனது

/கண் நுண் சிறு தாம்பால் கட்டு உண்டு /அடி உண்டு -எள்கு நிலை -அஞ்சு நோக்கும்

/கொற்ற குடையாக கோவர்த்தனம் உதரணம் பண்ணியும்

-குறை ஒன்றும் இல்லா கோவிந்தா

-ஆகிஞ்சன்யம் -கோவிந்தா பட்டாபிஷேகம் பண்ணி கொண்டாயே-அகம் பாந்தவ ஜாதி சௌலப்ய சூசுகம்-கண்ணன் என்பதற்கு இது வரை

-திண்ணன் வீடு முதலாய் எல்லாம் தருபவன் -பரனுமாய் -தரிலும்- உம்மை தொகைக்கு-பெருமை

/உன் தன் -ஸ்வாமி திருமேனி காட்டி/அவன் அனைவருக்கும் பொது-பதிம் விச்வச்ய-உலகுக்கோர் முந்தை தாய் தந்தை/

-அதில் இல்லை/அனந்யார்கம்-தேவரீர் -பக்கலில்-எப்பொழுதும் ப்ரீதி உம் இடம் தானே /அத்தை பிரசங்கிபதும்-எம்மா வீட்டு திறமும் – செப்பம்-ஆழ்வார் -செய்யேன்

பிராப்யம் பெருமாள் தானே- உன் தன் பிறங்கிய சீர் சொல்லலாமோ

-அநாதி கால சம்சாரத்தில் உழன்று இருக்கிறேன்-என் உடன் சேர்ந்து அவனும் கிடக்கிறான்

/- கொண்டு கண்டேன் அல்லேன்- எங்கு இருக்கிறோம் தெரியவில்லை

/ ஸ்வாமி அவதரித்த அன்றே கரை  மரம் சேர பெற்றேன்- தேவரீரே பிராப்யம் என்கிறார் அமுதனார் /

விஸ்வரூபம் காட்டி- அநு கூலருக்கும் பிரதி கூலருக்கும் கீதை உபதேசம் பண்ணியும்

ஒருவருக்கும் ஆகிலும் முமுஷை ஜனித்தது இல்லை–அர்ஜுனன் போன்றவருக்கும் கூட தேவரீரை செவித்தவாறே

ஊமைக்கு தெரிந்து விக்ரகதோடே காட்டி வீட்டையும் கேட்காமல் கொடுத்து அருளினீர்

ஆழ்வான் கேட்டு அருளி பேறு இழந்தோம் என்றாரே/

நெடு வாசி//பெருமான் என் தண்மை பார்த்து தண்டிப்பான் என்று பயம்

/ நாராயணன் -சோஷயதி-அலர்த்த கடவ ஆதித்யனும் உலர்துவான் தண்ணீரில் இல்லாத தாமரையை

//உன் சம்பந்தத்தால் தான் கிட்டும்/நீர் சொல்கிற படியே வந்தாலும்-குழந்தைக்கு பால் சக்கரை போல நீர் -ஆச்சார்யர் வேண்டும்-

-இது அவர் படி பேசினாலும் -சம்பந்தம் வேண்டும் என்று காட்டுகிறார்/

ஆள வந்தார் சேவை கிடைக்க வில்லை என்று அரங்கனை சேவிக்காமல் போனீரே

-உம் படி தான் நடந்தேன்/என்கிறார் அமுதனார்

ஸ்வாதந்த்ரம் -சீறி அருளி சம்சாரத்தில் அழுத்தி  வைத்தாலும்/

வான் உளர் இன்பம் எய்தில் என் மற்றை நரகம் எய்தில் என்

-நிரயம்-சீதா வாக்கியம்–நரகம்-சம்சாரம்/கிருபை செய்து அருளி சோதி விண்  செரிலும்-சுத்த சத்வ மயம்

-இவ் அருள் நீ செய்யில் தரிப்பன்/ சீரை முற்றூட்டாக அனுபவிக்க கொடுத்தால்-தரியேன்

இனி உன் சரணம் தந்து சன்மம் கழியாயே

/களைவாய் துன்பம் ..களை கண் மற்று இலேன்

–ந தேகம் ந பிராணன் சேஷ அபிலேஷகம் நாசா ஆத்மாநாம் -ஆளவந்தார்-சேஷத்வம் அடிமை தனம் இருந்தால் வேண்டும்/

நரகமும்  சுவர்க்கமும்  மலர் கோன் பிரிவதும் பிரியாததும் –அருளால பெருமாள் எம்பெருமானார் -

பிரதம பர்வம் அருளியது போல அமுதனார்/

நிரயம்-நரகம் /வென் நரகம்-சம்சாரம்/இங்கு கிடக்கிலும் -அதையே சொல்வேன்

-உன் தன் மெய்யில் பிறங்கிய சீர் அன்றி வேண்டிலன் யான்

/சோதி விண் செரிலும் உன் தன் மெய்யில் பிறங்கிய சீர் அன்றி வேண்டிலன் யான்

/எதை செய்தாலும் இதே -மற்றை காட்டி மயக்கேல்/இதை கொண்டே தரிப்பேன்-

கால் பாவுவேன் எங்கும் –இதுவே புருஷார்த்தம்

—————————————————————————————————————————————–

திருமலை நல்லான் சக்கரவர்த்தி ஸ்ரீ ராம கிருஷ்ண ஐயங்கார் திருவடிகளே சரணம் .

பிள்ளை லோகம் ஜீயர் திருவடிகளே சரணம் .

திருவரங்கத் தமுதனார் திருவடிகளே சரணம் .

ஆழ்வார் எம்பெருமானார் ஜீயர் திருவடிகளே சரணம்..

அமுத விருந்து -இராமானுஜ நூற்றந்தாதி வியாக்யானம்–103-வளர்ந்த வெங்கோப மடங்க லொன்றாய்-இத்யாதி ..

November 3, 2012
பெரிய ஜீயர் அருளிய உரை
நூற்று மூன்றாம் பாட்டு -அவதாரிகை
இப்படி சர்வ கரணங்களும் தம் பக்கலிலே ப்ரவண மாகைக்கு உறுப்பாக
எம்பெருமானார் தம்முடைய ஔ தார்யத்தாலே உமக்கு உபகரித்த
அம்சத்தை சொல்லீர் -என்ன
என்னுடைய கர்மத்தை கழித்து -
அழகிய ஜ்ஞானத்தை விசதமாகத் தந்து அருளினார் -என்கிறார் .
வளர்ந்த வெங்கோப மடங்க லொன்றாய் அன்று வாளவுணன்
கிளர்ந்த பொன்னாகம் கிழித்தவன் கீர்த்திப் பயி ரெழுந்து
விளைந்திடும் சிந்தை யிராமானுசன் என்தன் மெய்வினைநோய்
களைந்து நன்ஞானம் அளித்தனன் கையில் கனி என்னவே – – 103 -
முனைத்த சீற்றம் விண் சுடப்போய்-பெரிய திரு மொழி – 1-7 7- – என்கிற படியே அநு கூலரான
தேவர்களும் உட்பட வெருவி நின்று பரிதபிக்கும்படி -அத்யந்த அபிவிருத்தமாய்
அதி  க்ரூரமான-நரசிம்ஹமாய் -சிறுக்கன் மேலே அவன் முழுகின வன்று -
வயிறழல  வாளுருவி வந்தான் -என்கிறபடியே சாயுதனாய்க் கொண்டு எதிர்ந்த
ஹிரன்யாசுரனுடைய மிடியற வளர்ந்த ஸ்வர்ண வர்ணமான சரீரத்தை
அஞ்ச வெயிறி லகவாய் மடித்ததென்-முதல் திருவந்தாதி – 93- என்கிறபடியே
மொறாந்த முகத்தையும் நா மடிக் கொண்ட உதட்டையும் -குத்த முறுக்கின கையையும் கண்டு -
விளைந்த பய அக்நியாலே பரிதப்தமாய் பதம் செய்தவாறே -
வாடின கோரையை கிழித்தால் போலே அநாயாசேன கிழித்து பொகட்டவனுடைய
திவ்யகீர்த்தி யாகிய பயிர்
உயர் நிலத்தில் -உள் நிலத்தில் – பயிர் ஓங்கி வளருமா போலே யெழுந்து சபலமாம் படியான
திரு உள்ளத்தை உடையராய் இருக்கிற எம்பெருமானார் -என்னுடைய சரீர அனுபந்தி கர்ம பலமான
துக்கங்களைப் போக்கிக் கரதலாமலகம் போலே சுலபமாய் -சூவ்யக்தமுமாய் -இருக்கும்படி
விலஷணமான ஜ்ஞானத்தை தந்து அருளினார் -
இது இறே கீழ்ச் சொன்ன ப்ராவண்யத்துக்கு அடியாக எம்பெருமானார் எனக்கு பண்ணின
உபகாரம் என்று கருத்து -
மடங்கல்-சிம்ஹம்
கிளர்ந்த பொன்னாகம் -என்றது மாற்று எழும்பின பொன் போன்ற சரீரம் என்னவுமாம்–
—————————————————————————————————————————–
பிள்ளை லோகம் ஜீயர் அருளிய உரை -

அவதாரிகை -கீழ்ப் பாட்டிலே தம்முடைய சர்வ கரணங்களையும் எம்பெருமானார் தம் விஷயத்தில்
அதி பிரவனராகும்படி பண்ணி -அனிதர சாதாரணமாகத் தம்முடைய ஔ தார்யத்தை தம்மிடையே
வர்ப்பித்து அருளினார் -என்று சொல்லி வித்தரானவாறே    -ஆகஇப்படி சர்வ கரணங்களும் தம் விஷயத்திலே
யதி ப்ரவனராம் படி ஈடு படுகைக்கு உடலாக அவருடைய ஔ தார்யத்தாலே இன்னமும் உமக்கு
உபகரித்தமை ஏதாகிலும் உண்டோ என்ன -இதிலே -அத்யந்த கோபோவிஷ்டமாய் -அத்விதீயமான
நரசிம்ஹா அவதாரத்தை கொண்டாடி -ஸ்வ ஆஸ்ரிதரான தேவதைகளுடைய ஸ்தானங்களை
ஆக்கிரமித்து -லோகத்தை எல்லாம் பாதிக்கைக்காக கடக ஹஸ்தனாய் தனிக் கோல் செலுத்திக் கொண்டு திரிகிற
ஹிரன்யாசுரனுடைய ஸ்வரூபமான சரீரத்தை துரும்பைக் கிழிக்குமா போலே  அனாயேசென கிழித்துப் போகட்ட
சர்வேச்வரனுடைய திவ்ய கீர்த்தியை தம்முடைய திரு உள்ளத்திலே எம்பெருமானார் உடைய –
ஆத்யாத்மிகாதி   துக்கங்களை வாசனையோடு ஒட்டி விட்டு -கரதலாமலகமாக -தத்வ ஹித புருஷார்த்த
யாதாம்ய ஞானத்தை கொடுத்து அருளினார் என்கிறார் -
வியாக்யானம் -வளர்ந்த வெம் கோபம் மடங்கல் ஒன்றாய் -அஸ்மின் ஷனே மகா சப்த ஸ்தம்பேஸ் சம்ஸ்ருயதே ப்ர்சம் – சம்வர்த்தாச -நிசன்காத -ரவவத் ச்புடிதாந்த்ரம்

தேன சபதே மஹதா தைத்ய ஸ்ரோத்ரா விகாதினா -சர்வே நிபாதிதா பூமவ் சின்ன மூலா இவத்ருமா -
பிப்யந்தி சகலா தேவா மேநிரைவை ஜகத் ஷயம்-தாம் ச்தூணாம் –  சதாபித்வா வி நிஷ்க்ராந்தோ  மஹா ஹரி -
சகார ஸூ மஹா நாதம் லயாச நிபயஸ்வனம் -தேன நாதேன மஹதா தாரகா பதிதா புவி  நரசிம்ஹா வபுராஸ்தாய
தத்ரை வாவிர பூத்தரி –  அநேக கோடி ஸூ ரய அக்நி தேஜஸா மகாதாவ்ருத முகே பஞ்சா நப்ரக்ய சரீரே மானுஷா க்ருதி -
 தம்ஷ்ட்ராக ராள வதன ஸ்த்ர்யா ஷஸ்த்ரி   சடோத்ர்த -என்றும் -அம் கண் ஞாலம் அஞ்ச அங்கு ஓர் ஆள் அரியாய் -
என்றும் -முனைத்த சீற்றம் விண் சுடப்போய் -மூ வுலகும் பிறவும் அனைத்து -என்றும் -மஞ்ச வாள் அரியாய்   -என்றும் -
எரித்த பைம் கண் இலங்கு  பேழ் வாய் -என்றும் சொல்லுகிறபடியே -மனுஷர்களோடு தேவர்களும் வாசி யற
அனைவரும் வெருவி விபரிதவிக்கும் படி -அத்யந்த அபி வ்ர்த்தமாய் -அத்யந்த பயங்கரமாய் -அத்யந்த க்ரூரமாய் -
அத்யந்த அசஹ்யமாய் இருந்துள்ள சீற்றத்தை உடையதாய் அத்விதீயமான அனல் உமிழா நிற்கிற மூன்று கண்களையும்
மோறாந்த முகத்தையும் நாலு திக்குக்கும் ஏறிட்ட உதட்டையும் -மேல் ஒரு வடிவையும் கீழ் ஒரு வடிவையும்
உடைத்தான நரசிம்ஹமாய் -

மடங்கல் -சிம்ஹம் -அன்று -தேவ திர்யங் மனுஷ்யேஷூ ச்தாவரேஷ்வபி ஜந்துஷூ வ்யாபதிஷ்டதி
சர்வத்ர பூதேஷ்வபி மகத் ஸூ ச     இதி பிரஹ்லாத வனம் ஸ்ருத்வா தைத்ய பதிஸ் ததா உவாச ரோஷதாம்
ராஷ பர்த்சயன்  ஸ்வசூதம் முஹூ  அசவ்சர்வதகோ விஷ்ணு  ரபிசேத்பரம புமான் ப்ரத்யஷம் தர்சச்வாத்ய
பஹூபி கிம்ப்ரலாபிதை இத்யுக்த்வா சஹசாதைத்ய பிரசாதாத் ஸ்தம்பமாத்மான தாடாயாமா சஹச்தேன
ப்ரஹ்லாத இதமப்ரவீத் -அஸ்மின் தர்சயமே விஷ்ணும் யதிசர்வக தோபவேத் -அந்ய தாத்வம் வதிஷ்யாமி
மித்யாவாக்ய ப்ரலாபினம் -என்றும் -எங்கும் உளன் கண்ணன் என்ற மகனைக் காய்ந்து இங்கு இல்லையால் என்று
இரணியன் தூண் புடைப்ப -என்றும் சொல்லுகிறபடியே -தன் படிகளை அடைய வெளி இட்ட சிறுக்கன்
மேலே அவன் முறுகி தூணை தன் காலால் உதைத்த அன்று -வாள் அவுணன்  கிளர்ந்த பொன் ஆகம் கிழித்தவன் -இத்யுக்த்வா சஹசா கட்க மாதாயதிதி ஜேஸ்வர -

என்றும் -வயிறு அழல வாளுவி வந்தானை – என்றும் சொல்லுகிறபடியே -கட்க ஹஸ்தனாய் கொண்டு எதிர்ந்த
ஹிரன்யாசுரனுடைய -இந்திரன் உள்ளிட்ட தேவர் குழாம் எல்லாம் பாதித்து -அவர்களுடைய ஸ்தானங்கள்
அடங்கலும் ஆக்கிரமித்து -அவர்களுடைய ஹவிர்பாகங்களை பலாத்காரென பறித்துக் கொண்டு
பஷிக்கையாலே மிடியற வளர்ந்து -நிறம் பெற்று ஸ்வர்ணம் போல் இருக்கிற சரீரத்தை -
எவ்வும் வெவ வேல் பொன் பெயரோனே தலனின்னுயிரை வவ்வி ஆகம் வள்ளுகிரால்
வகிர்ந்த வம்மானதிடம் -என்றும் -அவுணன் உடல் -என்றும் -இடந்திட்ட இரணியன் நெஞ்சை இருபிளவாக
முன் கீண்டாய் -என்றும் -சொல்லுகிறபடியே கூரிய நகங்களாலே -அனாயாசேன -ஆட்டின்
குடலை கிழித்தால் போலே இரு பிளவாக கிழித்து பொகட்டவனுடைய —கிளர்ந்த பொன்னாகம்
என்றது மாற்று எழும்பின பொன் போன்ற சரீரம் -என்னவுமாம் -
கீர்த்தி -திவ்ய கீர்த்தி யாகிற  சஹச்ர சீர்ஷா புருஷ சஹஸ்ராஷஸ் சஹச்ர பாத் -சபூமிம் விச்வதொவ்ர்த்வா -அத்யதிஷ்டத்த்வ

சாந்குலம் -புருஷ ஏவேதம் சர்வம் யத்பூதம் யச்ச பவ்யம் உதாம்ர்த்தத்வச்யே சான யதஹ் நே நாதி
ரோஹதி -ஏதாவா நஸ்ய மஹிமா-என்றும் -யச்ச கிஜ்ஜிஜ் ஜத்யச்மிந்தர் ஸ்யதே ஸ்ரூய தேபிவா
அந்தர் பஹிஸ் சதத் சர்வம் வ்யாப்ய நாராயண ஸ்தித  -என்றும் -வேதாஹமேதம் புருஷம்
மகாந்தம் ஆதித்ய வர்ணம் தமஸ பரஸ்தாத் தமேவ வித்வா நம்ரத இஹபவதி நான்ய பந்தா
அயநாய வித்யதே -என்றும் -வேத புருஷனால் பிரதிபாதிக்கப் பட்ட அப்ரதிம பிரபாவம் -
என்றபடி -பயிர் எழுந்து விளைந்திடும் சிந்தை -ஸூ ஷேத்ரத்தில் விரை விரைத்தால்  ஓங்கி வளர்ந்து
சம்ர்த்தியாய் பல பர்யந்தமாக விளையுமா போலே -அழகிய சிங்கருடைய கீர்த்தி யாகிற பயிர்
நித்ய அபிவ்ர்த்தமாய் -லோகம் எல்லாம் வியாபித்து -பல பர்யந்தம் ஆகும்படிக்கு  ஈடான
வீரத்தை உடைத்தான திரு உள்ளத்தை உடைய -இராமானுசன் -எம்பெருமானார் -
இவருக்கு அழகிய சிங்கர் திரு ஆராதனம் ஆகையாலே இப்படி அருளிச் செய்கிறார் -
என் தன் மெய் வினை நோய் களைந்து -கர்ம பிரம்மம் பரம் வித்தி -என்றும் பிரக்ர்த்தே கிரியமாணா
நி குணை கர்மாணி சர்வச -என்றும் சொல்லுகிறபடி   அநாதி அவித்யா கர்ம வாசன ருசி பிரக்ர்தி சம்பத்தாலே -பத்தும் பத்தாக பண்ணப்பட்ட

துஷ் கர்ம பலமான துக்கங்களை நிவர்திப்பித்து -கையிலே கனி யன்னவே -நல் ஞானம் அளித்தனன் -
சர்வ குஹ்ய தமம் பூயா ஸ்ருணுமே பரமம் வச இஷ்டோசி மே த்ரட இதி ததோ வஹ்யாமி தே ஹிதம் -
என்கிறபடியே -கீழ் சொன்ன ப்ராவன்யத்து உடலான தத்வ ஹித புருஷார்த்த தத் யாதாம்ய
ஞானத்தை கையிலே கனி போலே சுலபமாய் சுவ்யக்தமாய் இருக்கும்படி உபதேசித்து
அருளினார் என்றது ஆய்த்து -
————————————————————————————————————————-

அமுது விருந்து

அவதாரிகை
எம்பெருமானார் தம் வண்மையினால் உமக்கு மட்டும் கரணங்கள் அனைத்தும்
தாமே தம்மிடம் ஈடுப்படும்படியாக உபகரித்தது எவ் வழியாலே என்பாருக்கு
என் கருமத்தை நீக்கி உபகரித்து அருளினார் -என்கிறார் .
பத உரை -

வளர்ந்த -எல்லை கடந்து மிகுந்த
வெம்கொபம் -கொடிய கோபம் கொண்ட
ஓன்று மடங்கல் ஆய் -ஒப்பற்ற சிங்க உருவாக்கி
அன்று -அக்காலத்திலே
வாள் அவுணன் -வாள் ஏந்திய -ஹிரண்ய -அசுரனுடைய
கிளர்ந்த -பருத்து வளர்ந்த
பொன் ஆகம் -பொன் நிறம் வாய்ந்த உடலை
கீண்டவன் -கிழித்த நரசிம்ஹப் பெருமாளுடைய
கீர்த்திப் பயிர் -புகழாகிற பயிர்
யெழுந்து -மேலும் ஓங்கி வளர்ந்து
விளைந்திடும் -பலித்திடும்
சிந்தை -உள்ளம் படைத்த
இராமானுசன் -எம்பெருமானார்
என் தன் -என்னுடைய
மெய் வினை -சரீரத்தின் தொடர்பினாலாய கர்மங்களின் பயனான
நோய் -துன்பங்களை
களைந்து -போக்கி
கையில் கனி என்ன -கையில் உள்ள கனி என்னலாம் படி
நல ஞானம் -நல்ல அறிவை
அளித்தனன் -தந்து அருளினார் -
வியாக்யானம் -
வளர்ந்த –கீந்தனன் -
சீற்றமில்லாதான் என்று பாடப் பெறும் சீதை மணாளனாம் எம்பெருமானும் -ஒரு கால் மிக்க சீற்றம் கொண்டான் -
ஜிதக்ரோதன் -கோபத்தை வென்றவன் -போர் களத்திலே அநு கூலர்களான தேவர்களும் கூட
அஞ்சும்படி கோபத்திற்கு உட்பட்டவன் ஆனான் .உயிரையும் உடலையும் -இக்கரையும் அக்கரையுமாக பிரித்த
பாபியான ராவணனை நேரே கண்டும் கோபம் கொண்டிராத ராம பிரான் -அந்த ராவணனால் புண் படுத்தப் பட்ட
பக்தனாகிய அனுமானிக் கண்டதும் -கோபத்துக்கு உள்ளானான் அன்றோ -
தன் திறத்து புரியும் அபராதங்களைப் பொறுப்பவனாயினும்-தன் அடியார் திறத்து புரியும்
அபராதத்தை பொறுக்கிலாதவன் – எம்பெருமான் என்பது இதனால் நன்கு வெளிப்படுகின்றது  அன்றோ -

நரசிம்ஹப் பெருமாளும் இது போல் இரணியன் எண்ணிறந்த அபராதங்களை தம் திறத்து
புரிந்ததை பொறுப்பினும்-தம் அடியான் ப்ரஹலாதன் திறத்து அவன் புரியும் அபராதத்தை பொறுக்க
கிலாது -வரம்பின்றி -வளர்ந்த வெம் கோபத்திற்கு உட்பட்டார் -இரணியனும் ஏனைய அசுரர்களும்
மாத்திரமின்றி -அநு கூலர்களான தேவர்களும் அஞ்சி நடுங்கும்படி கோபம் பெருகினமையின்
அது வரம்பின்றி வளர்ந்தது என்க -
முனைத்த சீற்றம் விண் சுடப்போய் மூவுலகும் பிறவும் அனைத்தும் அஞ்ச ஆள் அரியாய் –பெரிய திருமொழி – 1-7 7- -
என்று திரு மங்கை மன்னன் விண்ணகமும்சுடும்படி சீற்றம் முனைந்து இருந்ததாக அருளிச் செய்தது
இங்கு அனுசந்திக்கத் தக்கது .
அநு கூலர்கள் உட்பட தபிக்கும்படி இருத்தலின் கோபம் வெங்கியதாயிற்று -
மடங்கல் ஒன்றாய் -
ஒரு மடங்கலாய் -என்று மாற்றுக
பெருமை-ஒப்பற்றமை -நரம் கலந்த சிங்கம் -
உலகில்வேறு ஓன்று இல்லாமையின் இது ஒப்பற்றதாயிற்று -
அன்று வாள் அவுணன் கில்கர்ந்த பொன்னாகம் கிழித்தவன் -
அன்று -ப்ரஹலாதனைப் பெற்ற தகப்பன் அடர்த்த அன்று -
வாள் அவுணன்-வாளை உடைய அவுணன் -
மடங்கலைக்  கண்டதும் -வாளை உறையிலிருந்து உருவி மடங்கலோடு  போரிட வந்த அவுணன் -என்றபடி
வயிறழல வாள் உருவி வந்தானை -முதல் திருவந்தாதி -95 – என்றார் பொய்கை ஆழ்வாரும் .

கிளர்ந்த பொன்னாகம் கீண்டவன்

பொன்னிறம் கொண்டது அவன் சரீரம் -அடது பற்றியே அவன் ஹிரண்யன் -எனப்படுகிறான் பொன் பெயரோன் மார்பிடந்த -முதல் திருவந்தாதி -23 -என்பர் பொய்கையாரும் .தடை இன்றி மேலும்மேலும் வளர்ந்து வந்த அவனது ஆகம் சிங்கத்தின் எயிறு இலக வாய் மடுத்து நிற்கும் நிலை கண்ட அச்சம் என்னும் நெருப்பினாலே வாட்டப் பெற்று பதமானவாறே நாரைக் கிழிப்பது போலே எளிதில் கிழித்தனன் -என்க – கீர்த்திப் பயிர் யெழுந்து விளைந்திடும் சிந்தை இராமானுசன்

நரசிம்ஹப் பெருமாளுடைய இந்தக்கீர்திகள் -எம்பெருமானார் திரு உள்ளம் ஆகிற நன்செய்யுள் பயிராகி -
ஓங்கி வளர்ந்து விளைகின்றனவாம் -சிங்கப் பிரான் கீர்த்திகள் பெருமை -பரத்வம் -
ஆபத்திலே பக்தனுக்கு தோன்றி உதவுதல் -எல்லாப் பொருள்களிலும் உட்புக்கு நியமிக்கும்
அந்தராத்மாவாய் உள்ள தண்மை -சீற்றம் -அந்நிலையிலேயே அருளுதல் -முதலியவை பல பல -
அவைகளை எல்லாம் தம் திரு உள்ளத்திலே நினைந்து நினைந்து நாள் தோறும் பேணுகிறார்
எம்பெருமானார் -அவர் நெஞ்சுப் பெறும் செய்யுள் பேணப்படும் கீர்த்திப் பயிர்கள்
பெரியனவாய் யெழுந்து விளைந்து விடுகின்றன -சிங்கப் பிரானுடைய குண அனுசந்தானத்தின்
விளைவு தான் எனக்கு அளித்த நல் ஞானம் என்பது அமுதனார் கருத்து .
எம்பெருமானார் சிந்தையிலே விளையும் கீர்த்திப் பயிர்களிலே சிலவற்றை இந்தப்
பாசுரத்திலே அமுதனார் காட்டுகிறார் .
முதலாவதாக காட்டுவது -வளர்ந்த வெம் கோபம் -என்பது -
சிங்கப் பிரான் சீற்றம் அடியார்கட்கு தினம் தோறும் சிந்தித்ததற்கு  உரியது -
அதுவே நமக்கு  வுய்வுபாயமுமாகும்
மேவி எரி வுருவமாகி இரணியனது ஆகம் தெரி உகிறால் கீண்டான் சினம் -மூன்றாம் திருவந்தாதி – 42-
என்னும் பேயாழ்வார் ஸ்ரீ சூக்தியையும்
அருளன்று நமக்கு உத்தேச்யம் -ஆஸ்ரித விரோதிகள் பக்கம் அவனுக்கு உண்டான சினம் உத்தேச்யம் -
அச் சினத்தை தெரி -அனுசந்தி -என்று பெரிய வாச்சான் பிள்ளை அதனுக்கு அருளிச் செய்த வ்யாக்யானத்தையும் காண்க -
பிரகலாதனுடைய பகைவனான இரணியன் பாக்கள் உண்டான சினம் அடியார்களது மனத்தை மிகவும்
 ஈடுபடுத்த வல்லது .

ஏனைய குழந்தைகளுக்கு போல் அல்லாமல் நரசிம்ஹப் பெருமாள் வெளிப்படும் பொழுதே
பிரபல பாலரிஷ்டமாய் இரணியன் கையிலே வாளை வுருவி எடுத்துக் கொண்டு
குழந்தையை முடிப்பதற்கு முடிகினான் கோபத்தினாலே -அதை நினைத்தால் தற்காலத்தில்
நடப்பது போல் தொடருகிறது அடியார்கட்கு -என்ன ஆகும் -ஐயோ என்று வயிறு எரிகிறது -
நல்ல வேளை குழந்தை விழித்து கொள்கிறது -விழியினால் அனலை சொரிகிறது -
வாள் வுருவி வந்தவனும் அஞ்சும் படியாக -பூவினும் மெல்லியதும் அழகியதுமான
திருச் சக்கரம் ஏந்தும் கையினாலே -செய்ய திருவடியிலே மடியிலே -அவனைப்
பிடித்து வைத்து -அழகிய நகங்களினாலே அவனை அழித்து விடுகிறது அக் குழந்தை -
அழித்த பிறகும் கூட அதன் சீற்றம் மாற வில்லை -எயிறு -பல் -தெரிய வாயை மடுத்துக் கொண்டு
இன்னமும் இருக்கிறதே இக் குழந்தை -என்ன காரணம் -என்று அவதரித்த கோலத்துடன் நேரே காட்சி தரும்
நரசின்ஹா பெருமாளையே நோக்கி வினவுகிறார் பொய்கை ஆழ்வார் ..அவரது அனுபவம் இதோ இந்தப் பாடலில்
வெளியாகிறது -
வயிறழல வாளுருவி வந்தானை யஞ்ச
எயிறிலக வாய் மடுத்த தென்னீ-பொறி உகிரால்
பூவடியை யீடளித்த பொன் ஆழிக் கையா நின்
சேவடி மே லீடழியச் செற்று- – 63-
இரணியனை முடித்த பின்னும் சீற்றம் மாறாது ஒழிவதே -

சங்கல்ப்பதாலேயோ திரு வாழி யாலேயோ -அவனை முடித்தாள் ஆகாதோ
ஆத்திரம் தீர நகத்தினால் முடித்ததோடு அமையாமல் பிணத்தைப் பார்த்ததும்
நா மடித்து கோபத்தைக் காட்டுவதே -இஃது என்ன கோபமோ -என்று
ஈடுபடுகிறார் பொய்கையார் .
தன் திறத்து மட்டும் அபசாரப் பட்டு இருப்பின் -அவனை முடித்ததும் சீற்றம் மாறி இருக்கும் .
அடியானாகிய பிரகலாதன் இடத்தில் அபசாரப் பட்டமையால் -அவனை முடித்த பின்பும்
சீற்றம் அடங்கின பாடு இல்லை -என்று உணர்க .இதனால் ஆத்திரம் அடங்க மாட்டாத அளவில்
அடியார் இடம் எம்பெருமானுக்கு உள்ள பரிவுடைமை புலனாகிறது -இந்த பொய்கையார் பாசுர
வ்யாக்யானத்தில் -சரணா கதிக்கு தஞ்சமான தனமாவது ஆஸ்ரித அர்த்தமாக ஹிரண்யனைப் பற்றப்
பண்ணும் சீற்றம் -என்னும் பெரியவாச்சான் பிள்ளை அருளிச் செய்து இருப்பதுய் இங்கு அனுசந்திக்கத் தக்கது .
இங்கனம் பொய்கை யாழ்வார் ஈடுபட்ட சீற்றத்தை எம்பெருமானாரும் தம் திரு உள்ளத்தே இருத்தி
வளர்ந்த வெம் கோபம் -கீர்த்திப் பயிரை விளைந்திடச் செய்தார் -என்க .
மடங்கலானதும் ஒரு கீர்த்தி
பிரமன் கொடுத்த வரத்திற்கு ஏற்ப -அவன் படைப்புக்குள் அடங்கும் பிராணிகளில் ஒன்றாகாது -
தனிப்பட்ட நரம் கலந்த சிங்கமானது -பிரமன் வரத்தை மெய்யாக்கின கீர்த்தி படைத்தது அன்றோ -
பிரமன் படைப்புக்குள் ஆகாதாயினும் பொருந்தின அழகிய சிங்கமானது பிரமனுக்கும்
மேற்பட்ட பரமன் இவன் என்னும் கீர்த்தியை பறை சாற்றுகின்ற தன்றோ -
அன்று மடங்கலானதும் -எங்கும் உளன் என்னும் பிரகலாதனை மெய்யனாக்கிக் காப்பாற்றியதனாலும்
எங்கும் வியாபித்து இருப்பதை ப்ரத்யட்ஷமாக காட்டியதனாலும் அவனது கீர்த்தியை
புலப்படுத்துவதாகும் .
வாள் அவுணன் கிளர்ந்த பொன்னாகம் கிழித்ததும் -
அடியார் அச்சத்தை அகற்றி அவனது எல்லை இல்லா வல்லமையை விளக்கி
வலிமை வாய்ந்த அடியார் பகையையும் அழித்து தரும் ஆற்றலை காட்டுவதனால்
கீர்த்தி வாய்ந்ததாகும் .
இவை எம்பெருமானார் திரு உள்ளத்தில் பயிராய் வளர்ந்து விளைகின்றன -
அதாவது இந்த குண அனுசந்தானங்கள் எம்பெருமானாருக்கும் பலித்து -
அவரைச் சார்ந்த எனக்கும் பயன்படுகின்றன -சரணா கதற்கு தஞ்சமான தனமாக
அனுசந்தித்த சீற்றம் -என் மெய் வினை நோயாம் இரணியனை களைவதற்கும் பயன்படுவதாயிற்று -
இங்கனம் அடியார்களைக் காக்கும் திறம் -பரத்வம் -முதலிய பிறவும்
சரண்யனுக்கு வேண்டிய குணங்களாய் அனுசந்திக்கப்பட்டு அச்சம் இன்றி நிறை வுடன் தெள்ளிய அறிவினராய்
வாழும்படி பலித்து -அவரைச் சார்ந்த எனக்கும் நல் ஞானமாய் பயன்படுகின்றன .
என் தன் மெய் வினை நோய் —கனி என்னவே
மெய் -சரீரம் -மாறுபட்டு அளித்தால் பற்றி விபரீத இலக்கணை
மெய் வினை -சரீர சம்பந்தத்தால் வரும் கர்மம்
அக் கர்மத்தின் பலனான துன்பங்கள் மெய்   வினை நோய் எனப்படுகின்றன -
நல் ஞானம் -
நரசிம்கனே -வன் பகை மாற்றித் தெள்ளறிவுடன் வாழ்விப்பவன் -என்பது ஞானம்
அங்கனம் வாழ்பவரே நமக்கு நல்லன நீக்கி நல்லன நல்குவர் என்னும் துணிவு நல் ஞானம் -என்க
இத்தகைய நல்ல ஞானம் மிக எளிதாக விளங்கும்படி கை இலங்கு நெல்லிக் கனி போலே
தந்து அருளினார் -என்கிறார் .என்னவே -கரணங்களும் ஈடுபடும்படியான ஆர்வம் விளையுமாறு
கர்மங்களை நீக்கிக் பண்ணின உபகாரம் இது என்பது கருத்து ஆயிற்று ..
———————————————————————————————————————————-

அடியேன் கேள்வி ஞானத்தினால் ஜல்ப்பித்தது -

ஒவ்தார்யத்தாலே ஸ்வாமி எதை கொடுத்து அருளினார் என்ன

– அடியேன் உடைய கர்மத்தை கழித்து அழகிய ஞானத்தை விசதமாக தந்து அருளினார் என்கிறார்

எந்த வழியில் இந்தரியங்கள் போகிறதோ அதே வழியில்  சென்று மாற்ற

–பிள்ளை பேகணியாமல் மண் தின்ன விட்டு பிரதி ஒவ்ஷதம் இடும் மாதா போல

-கர்ம பூமி-ஜன்மம்- மேலும் கர்மம் சேர்த்து -பூர்வ ஜன்ம கர்ம வாசனை

இந்த ஜன்மத்தில்/புண்யம் பண்ணி இருந்தால் புண்ணியம் பண்ண வைக்குமாம்

/வாசனை பலம்/பிரமத்துக்கு விஷம புத்தி இல்லை -வைஷன்ம்யம் இல்லை-கர்மாவை அபேஷித்து இருப்பதால் என்கிறார் ஸ்வாமி

/கர்மமே இல்லையே பிரளய காலத்தில் -நாம ரூப விவேகம் இன்றி இருக்கிறானே -என்பான் பூர்வ பஷி

/உபபத்யச -கர்மாவும் அநாதி -ஈஸ்வரன் திரு உள்ளத்தில் ப்ரீதி அப்ரீதி ரூபத்துடன் ஒட்டி கொண்டு இருக்கும்

/ஞானம் அவித்யையால் மூட பட்டு மீண்டும் கர்மம்  சேர்கிறான்

//உடைக்க -காமாதி தோஷ கரம்- ஸ்வாமி திருவடிகளில் பற்றிஒழிக்க வேண்டும்/

/வாசனையை வெட்டி விடுகிறார்/அஞ்ஞானம் விலகி ஞானம் தலை எடுக்கும்

/ அணை கதவை திறந்தால் தானே ஜலம் வருவது போல

மனிச சிம்ஹம்-நரசிம்கர்-அழகிய சிங்கர் சேராத இரண்டை சேர்த்தார்-

/நரசிம்கரையும் கீதாச்சர்யரும் கலந்தது ஸ்வாமி//

ஹிரண்ய கசிபு-அஞ்ஞானம் /பிரகலாதனுக்கு அருளியது -ஞானம்

/உகிரால் தான் முடித்தான்-உகிரே ஸ்வாமி /பஞ்ச ஆயுதங்களும்  சேர்ந்து தானே ஸ்வாமி

/நரசிங்கர்  பண்ணினதை -கீதாசார்யன் போல உபதேசித்து–எடுத்து சொல்லும் தன்மை-இரண்டையும் அருளினவர் ஸ்வாமி-

நல் ஞானம் மெய் ஞானம் இரண்டு பாடங்கள்

/கீண்டவன் கிழிந்தவன் பாட பேதங்கள்/

/கையில் கனி- தெரியும் படி கை இலங்கு நெல் கனி/

ஞானம் கொடுத்தால்- -பெருமாள் வைபவம்//தன் வைபவம் கொடுத்து நல் ஞானம்/

லஷ்மி நாதன்- மேகம் ஆழ்வார் பருகி-உப்பு கழித்து -ச்வாதந்த்ரம் கழித்து -அருளியது போல /

/சிருக்கனுக்கு முடித்த கீர்த்தி  சேராதவை சேர்த்தி கீர்த்தி

-பயிர் போல-நிலம் தான் ஸ்வாமி சிந்தை/எழுந்து விளைந்தது இங்கு//என் நெஞ்ச  என்னும் பெரு செய்யுள் ஈர பயிர் விளைவித்து -ஆழ்வார் /

உமி களைந்து அரிசி கொடுப்பது போல அஞ்ஞானம் போக்கி ஞானம் கொடுத்தார்

/ நாரதத்வம் -மனிசனின் அஞ்ஞானம் கெடுப்பவர் -ஞானம் கொடுப்பவர் நாரதர்

/தன்னையே சேர்க்க அவனால் முடியாது–தாழ் சடையும் -பார்த்து கலங்குவார் வையத்தில்

/சங்கர நாராயண ரூபம் சேர்த்து சிக்கி கொண்டான் அவன்

/அவுணன் உடல் கீண்ட-ஆகமும் கிளர்ந்து எழுந்து வந்ததாம்

/மடங்கல்/வளர்ந்த வெம் கோப -ஒரு மடங்கலாய்- அத்வீதியன்-

/முளைந்த சீற்றம் விண் சுட போய்- பெரிய திரு மொழி 1-7-7-

புனிதன் இடம்- -கோபம் தேவர்களை தவிக்க–விளைந்த சீற்றம் விண் வெதும்ப

-அடியார் அபசாரம் பட்டதால் -கண் மூடி கோபம் அநு கூலர் பிரதி கூலர் வாசி அற கோபம் எங்கும் போகும்/

/மூவுலகும் ஆள் அரியாய்-ஆண் அரியாய் இல்லை-லோகத்து ஆள் போல இல்லை -இரண்டும் கலந்து -

புறப்பட்டது சீயம் விண்ணை முட்டும் வளர்ந்தது

-மடங்கல் வளர்ந்த வெம்கொபம்/ திரு மேனியும் கோபமும் வளர்ந்ததாம்

/மயர்வற -மெய்வினை நோய் களைந்து /மதி நலம் அருளினான்-நல் ஞானம் அளித்தனன்/

சிருக்கன் மேலே அவன் முளிகின அன்று- பாகவத அபசாரம் போராமையாலே ஆனை தொழில்கள்  செய்தான்/

வயிறு அழல வாள் உருவி வந்தான்/

பிறந்த குழந்தை நரசிம்கன்-தூங்கி இருந்த குழந்தை ஆனந்தமாக பிரகலாதன் புகழ கேட்டு தூங்கி கொண்டு இருந்தானாம்

–வயிறு பிடிக்கும் படி வாள் உருவி வந்தானே

-வரத்தில் சிரத்தை -வரம் கொடுத்த அவன் மேல் வைக்க வில்லை

/கிளர்ந்த மிடியற வளர்ந்த -கிள்ள -அஞ்ச எயிர் இலக வாய் மடித்த்தது என்- சிங்க பல்லை பார்த்ததும் அஞ்சினானாம்

-நாக்கை மடித்தால்-குழந்தை தகப்பனை கொன்றோமே நாக்கை மடித்தானாம் கோபம் என்று தேவதாந்த்ரங்கள் நினைந்தார்களாம்/

/மொறார்ந்த முகத்தையும்,நா மடி கொண்ட உதட்டையும் குத்த முறுக்கின கையையும் கொண்டு விளைந்த பய அக்நியாலே பரி தப்தமாய் பதம் செய்தவாறே

-வாடின கோரை கிழித்தால் போல -அநாயாசேன கிழித்து பொகட்டவன் உடைய திவ்ய கீர்த்தி ஆகிற பயிர்

,உயர் நிலத்தில்-உள் நிலத்தில்-  பயிர் ஓங்கி வளருமா போல எழுந்து சபலமம் படியான திரு உள்ளத்தை உடையவர்

-சினத்தினால்.. மனத்துக்கு இனியான்/

/வெம்கொபம் கீர்த்தி போல /ஆண்டாள் காட்டிய வழியில் -அங்கு ராமன் பற்றி இங்கு நரசிம்ஹர் பற்றி /

மெய் வினை-சரீரம் அனுபந்தி-கர்ம பலமாக- மெய்-சத்யம்-இலக்கணை- மங்களவாரம் செவ்வாய் கிழமை/-துக்கங்களை போக்கி

தத் சேதன அசேதன விசிஷ்ட்ட பிரமம்

–துவம்-உனக்கும்-அஸி-விட்டு இலக்கினை விடா இலக்கினை சேர்த்து அத்வைதம் சொன்னார் நிர் குண பிரமம் பிராந்தியால் ஜீவாத்மா என்றார்/

மெய் -விட்டு இலக்கினை/நோய் களைந்து -துக்கம்-கர்மம் தொலைத்தால் அடுத்து ஐந்து பாசுரம் பாட முடியாதே

கரதலாமலகம்-சுலபம்-கையில் கனி போல சுலபமாயும் -சுவ்யக்தமாய் விலஷனமான ஞானம் கொடுத்தார்

-ஞானம்-நரசிம்ஹர் பற்றிய ஞானம் ///நல் ஞானம்—அவரை திரு உள்ளத்தில் கொண்ட ஸ்வாமி  பற்றிய ஞானம்

ஏற்றி இருப்பாரை  வெல்லுமே மற்றவரை சாத்தி இருப்பவர் தவம் -ஆழ்வார்

ஜித குரோத -குணம் என்றும் குன்றம் ஏறி நின்றவன் வெகுளி = கோபம் தாங்க முடியாது

/ வளர்ந்த கோபம்- ராமன் கோப வசம் ஹனுமானை அடித்ததும்

/ஞானிகளுக்கு நரசிம்கனின் கோபமே உத்தேசம்/கொண்ட  சீற்றம் ஓன்று உண்டு

-அதை நம்பி-தூணில் இருந்து வந்த சப்தம் கேட்டதுமே திதி பிள்ளைகள்- அசுரர்கள் விழுந்தார்கள் /

/நூறு நூறாக தூண்  உடைந்ததாம் – ஆழ்வாரை -ரிஷி முனி  க்ராந்திகாரி- தூர பார்வை–சிரித்தது செங்கட்சீயம்–

இப்பொழுது தான் மேட்டு அழகிய சிங்கர் சிரித்தாராம்-நம் சடகோபரை பாடினாயோ/

-அளந்திட்ட தூணை அவன் தட்ட  ஆங்கே அப் பொழுதே  தோன்றிய –சிங்க உருவாக

/அம் கண் ஞாலம் அஞ்ச ஆங்கு ஓர் ஆள் அரியாய்

/முனைந்த சீற்றம் விண் சுட போய் /

/எரிந்த பைம்கண்-பசுமையாய் இருக்கிற கண்- வெருவ நோக்கி -/மடங்கல்-சிம்ஹம்

/1 பிரகிருதி– 6 மகான் அகங்காரம் பஞ்ச தன்மாத்ரை  இவை பிரகிருதி விக்ருதிகள் பிறக்கும் பிறப்பிக்கும்/

/அடுத்த 16 பிறக்கும் பிறப்பிக்காது-விக்ருதி இவை

/எங்கும் உளன் கண்ணன்-இது ஆயிற்று  இவன் செய்த குற்றம் –

பிள்ளை யை சீறி வெகுண்டு / அவனை தங்கள்  மகன் என்று ஆழ்வார்கள் கொண்டாடுவார்கள்

/தெளி சிங்கம்- சிருக்கன் குரலுக்கு வந்து அருளிய தெளிவு

/வயிர் அழல வாள் உருவி வந்தானை அஞ்ச எயறு இலக வாய் மடுத்தது என்ன

—பொன் ஆழி கையா–பிறந்த குழந்தை க்கு அடியார்கள் வயிறு பிடிக்க

–திரு பிரிதி-சக்கரத்துடன் சேவை/

/பூவடிவை  ஈடளிக்க -போட்டு கொண்டாயே/

பரியனாகி வந்த அவுணன்

/பொன் பெயரோன் -யிடம் திட்டு இரு பிளவாக முன் கீண்டாய்/

கீர்த்தி-திவ்ய கீர்த்தி /வ்யாப்தி ஏக தேசம் –கோபம் பிரசாதம்–  பரத்வமும் உபகாரத்வமும் –சேர்த்து பிரமனுக்கு விஞ்சிய பரமன்/

-ஓலை புறத்தில் மட்டும்  தெரிந்து கொள்ளாமல் பிரத்யட்ஷமாக காட்டிய-ஆற்றல் உடன் முடித்தான்- பெருமை

/வீரத்தை கொண்டு-வெட்டி களைய /திரு ஆராதன பெருமாள் லஷ்மி நரசிம்ஹர் பெருமாள் தான் ஸ்வாமிக்கும்

/சிங்க பிரானின் குண அனுசந்தானமே  கொண்டு அருளினார்/-தனம் சினமே-/குஹ்ய தமம் உபதேசித்தான்

——————————————————————————————————————————————-

திருமலை நல்லான் சக்கரவர்த்தி ஸ்ரீ ராம கிருஷ்ண ஐயங்கார் திருவடிகளே சரணம் .

பிள்ளை லோகம் ஜீயர் திருவடிகளே சரணம் .

திருவரங்கத் தமுதனார் திருவடிகளே சரணம் .

ஆழ்வார் எம்பெருமானார் ஜீயர் திருவடிகளே சரணம்..

அமுத விருந்து -இராமானுஜ நூற்றந்தாதி வியாக்யானம்–102-நையும் மனமுன் குணங்களை வுன்னி -இத்யாதி ..

November 3, 2012
பெரிய ஜீயர் அருளிய உரை -
நூற்று இரண்டாம் பாட்டு -அவதாரிகை -
இப்படி பாவனத்வ அனுசந்தானமும் அசஹ்யமாம்படி -பரம போக்யபூதரான -எம்பெருமானார்
விஷயத்தில் -தம்முடைய அந்தக் கரணத்தொடு-பாஹ்ய கரணங்களோடு  -வாசி யற-
அதி மாத்திர ப்ரவண மாய்ச் செல்லுகிற படியைச் சொல்லி -
இந்த பூமிப் பரப்பு எல்லாம் கிடக்கச் செய்தே தேவரீர் ஔ தார்யம் என் பக்கலிலே
வர்த்திக்கைக்கு ஹேது என் -என்கிறார் -
நையும் மனமுன் குணங்களை வுன்னி என் நா விருந்தெம்
ஐயன் இராமானுசன் என்று அழைக்கும் அருவினையேன்
கையும் தொழும் கண் கருதிடும் காணக் கடல் புடை சூழ்
வையமிதனில் உன் வண்மை என்பால் என் வளர்ந்ததுவே – – 102- -
வியாக்யானம் -
மனச்சானது தேவரீருடைய குணங்களை அனுசந்தித்து தன்னிலே கிடந்தது நையா நின்றது -
என்னுடைய நா வானது ஒருபடிப்பட இருந்து தேவரீருடைய நிருபாதிக பந்துத்வத்தையும் -
திரு நாமத்தையும் சொல்லிக் கூப்பிடா நின்றது -இப்படி இருக்க உரிய கரணங்களை
அநாதி காலம் அப்ராப்த விஷயங்களுக்கு சேஷமாக்கின மகா பாபியான என்னுடைய
கையும் எப்போதும் தேவரீர் விஷயமாக அஞ்சலி பந்தத்தை பண்ணா நின்றது -
கண்ணானது சர்வ காலத்திலும் தேவரீரை காண்கையாலே மநோ ரதியாய் நின்றது -
கடலாலே சுற்றும் சூழப் பட்டு இருந்துள்ள இந்த பூமியிலே இப் பரப்பில்
உள்ளவர்கள் எல்லாம் கிடக்க -தேவரீருடைய ஔ தார்யம் என் பக்கலிலே வளர்ந்தது
என் கொண்டு
அழைத்தல் -கூப்பிடுதல்
கண் கருதிடும் என்று சேதன சமாதியாலே சொல்லுகிறது .
————————————————————————————————————
பிள்ளை லோகம் ஜீயர் அருளிய உரை -

அவதாரிகை -கீழ்ப் பாட்டிலே -எம்பெருமானாருடைய போக்யதையில் ஈடு பட வேண்டி இருக்க -அப்படி இராதே -
அவருடைய பாவனத்தைக் கொண்டாடினது -அவரை அனுசந்தித்து சிதிலராய் இருக்குமவர்களுக்கு
அசஹ்யமாய் இருக்கும் என்று சொல்லி -இதிலே -அவர்கள் விஷயத்தால் குற்றம் தீரும்படி
அந்த கரணத்தொடு பாஹ்ய கரணங்களோடு வாசி யற -எல்லாம் எம்பெருமானார் பக்கலிலே
அதி மாத்ர ப்ராவன்யத்தாலே சக்தங்களாய் ஆழம்கால் பட்டன என்று சொல்லா நின்று கொண்டு -
இந்த பூ லோகத்தில் இருக்கும் எல்லா சேதனரும் இருக்கச் செய்தே -தேவரீருடைய திவ்ய ஔ தார்யம்
என் ஒருவன் பக்கலிலும் கிளர்ந்து வருகைக்கு ஹேது என் என்று -அவர் தம்மையே கேட்கிறார் -
வியாக்யானம் -நையும் மனம் வுன் குணங்களை வுன்னி -எபிஸ் ச சசி வைஸ் ஸார்த்தம் -என்கிறபடியே
மநோ ரதித்துக் கொண்டு வந்த ஸ்ரீ பரத ஆழ்வானுடைய மநோ ரதம் விபலமாய் போருகைக்கு உறுப்பாகையாலும் -
அனந்யா ராகவேணாஹம்-என்ற பெரிய பிராட்டியை காட்டிலே விட உறுப்பாகையாலும் -குணைர் தாஸ்ய முபாகத  -
என்ற இளைய பெருமாளை த்யஜிக்கைக்கு ஹெதுவாகையாலும் -சர்வேஸ்வரனின் கல்யாண குணங்கள்
கட்டடங்க  ஆஸ்ரிதர்களுக்கு அவிஸ்ரம்ப ஜனகங்களாய்  இருக்கும் -அப்படி அன்றிக்கே – பிரதி கூல்யத்திலே முறுகி
லீலா விபூதியில் கிடக்கிற சேதனர் எல்லாரையும்  உத்தரிப்பிக்க வேணும் என்று தீஷித்துக் கொண்டு
அவதரித்து அருளின தேவரீர் உடைய சௌசீல்ய சௌலப்ய வாத்சல்யாதி கல்யாண குணங்களை
என் மனசானது அனுசந்தித்து -அத்யந்த அபிநிவிஷ்டமாய் -தன்னிலே கிடந்தது சிதிலமாகா நின்றது
ஆஹ்லாத ஸீ த நேத்ராம்பு புளகீ க்ரத காத்ரவான்  -சதா பர குணா விஷ்ட -என்று சேதனாய் இருக்குமவன்

படும் பாட்டை படா நின்றது என்றார் -அசேதனமான மனச்சு கூட உருகும்படி காணும் இவர் கல்யாண
குணங்களுடைய போக்யத்தை இருப்பது -என் நா இருந்து எம் ஐயன் இராமானுசன் என்று அழைக்கும்
அரு வினையேன் -என்றத்தை -காகாஷி ந்யாயத்தாலே -பூர்வ உத்தர பதங்களோடு அந்வயித்து கொள்வது -
என் நா -என்னுடைய ஜிஹ்வை யானது -அநாதி காலம் பிடித்து இவ்வளவாக விஷயாந்தரன்களிலே
சக்தையாய் கொண்டு போந்து – அசத் கீர்த்தன காந்தார பரிவர்த்த பாம் ஸூ லை -யான என்னுடைய ஜிஹ்வையானது -
இருந்து -தேவரீருடைய கல்யாண குணங்களை அனுபவித்து -அவற்றிலே அத்யந்த அபிநிவிஷ்டையாய்
ஒருப்படிப்பட  இருந்தது -இவ் வாகாரத்தை பிறப்பித்த தேவரீருக்கும் கூட அசைக்கப் போகாத படி நீர்வஞ்சி போலே
ஏகாரமாய் கொண்டு இருந்து என்னுதல் -எம் ஐயன் -அசந்நேவசபவதி -என்கிறபடியே அசத் கல்ப்பனாய் கிடந்த அடியேனை -
சந்தமேனம் ததோவிது -என்னும்படி ஒரு வஸ்து ஆகும்படி கடாஷித்த உபகாரத்தை அனுசந்தித்து -சஹி வித்யாதஸ்தம் ஜநயதி -
என்றும் – குரூர் மாதா குரூர் பிதா -என்றும் -அன்று நான் பிறந்திலேன் பிறந்த பின் மறந்திலேன் -என்றும் -மாதா பிதா யுவதயஸ்
தனயா விபூதிஸ் சர்வம் -என்றும் -தந்தை நல் தாய் தாரம் -என்றும் பிரமாண சஹஸ்ரத்தாலே சொல்லப்பட்ட
பந்த விசேஷத்தை உட் கொண்டு -நமக்கு நிரூபக பந்து பூதரானவர் -என்று தேவரீருடைய பாந்தவத்தையும் -
இராமானுசன் -சக்ரவர்த்தி திரு மகனுக்கு அநுஜராய்    அவதரித்த போது -நச சீதா த்வயா ஹீநா

நசா ஹமபிராகவா   -முஹூர்த்த மபிஜீவாவோ ஜலான் மத்ஸ்யா விவோத்த்ர்வ்–என்றும்
பிராட்டியை போலே அனந்யார்ஹராய் இருக்கையும்   பாகவத் ப்ரத்வேஷியான மேகநாதனை நிரசிக்கையும் -
முதலான கல்யாண குணங்களில் ஈடுபட்டு -அவற்றுக்கு பிரகாசமான இத் திரு நாமத்தையும் -
என்று அழைக்கும் -மடுவின் கரையில் ஸ்ரீ கஜேந்திர ஆழ்வான் பெரும் மிடறு செய்து ஓலம் இட்டால் போலே
சொல்லிக் கூப்பிடா நின்றது -அழைத்தல் -கூப்பிடுதல் -தஸ் யுபிர் முஷி தேனிவ யுக்தமா க்ரந்தி தும்ப்ர்சம் -
என்று பகவத் விஷயத்தில் அத் திரு நாமம்  மறந்த போதாய்த்து கூப்பிட அடுப்பது -இங்கு அப்படி அன்றிக்கே
அனுசந்தித்து கொண்டு இருந்த போதும் கூப்பிட வேண்டுகிறது -புணரா நின்ற மரம் ஏழு அன்று எய்த ஒரு வில்
வலவாவோ -புணரேய் நின்ற மரம் இரண்டின் நடிவே போன முதல்வாவோ -என்று அதீத காலங்களில் பண்ணின
அபதானங்களை அனுசந்தித்து பெரும் மிடறு செய்து கூப்பிட்டார் இறே ஆழ்வாரும் -தேவரீர் உடைய குணா
அனுபவ ஜநிதையான ப்ரீதி தலை மண்டை இட்டு அடவு கெட கீர்த்தனம் பண்ணா நின்றது -என்றபடி -
அருவினையேன் கை தொழும் –நானே நாநாவித நரகம் புகும் பாவம் செய்தேன் -பாவமே செய்து பாவி யானேன் -
என்றும்

ந நிந்திதம் கர்தமதஸ்தி லோகே சஹச்ர  சோயம் நம யாவ்யதாயி -என்றும் -யாவச் சயச் சதுரிதம்
சகலச்ய  ஜந்தோ ஸ்தாவஸ் சதத்ததி கஞ்சம மாஸ்தி சத்யம் -என்றும் சொல்லுகிறபடியே
அநாதி காலம் பிடித்து தேவரீருக்கு உரித்தான இக் கரணங்களைக் கொண்டு அப்ப்ராப்த
விஷயங்களுக்கே உரித்தாக்கி அத்தாலே அத்யந்த க்ரூர பாபங்களைப் பண்ணின என்னுடைய
கையும் இப்போது தேவரீருடைய கல்யாண குணங்களிலே சக்தமாய் தேவரீரைக் குறித்து
அஞ்சலி பந்தத்தைப் பண்ணா நின்றது -பத்தாஞ்சலி புடா ஹ்ர்ஷ்டா நம இத்யேவ வா தி ந
என்னும்படியான ஸ்வேதா த்வீப வாசிகளோடு தோள் தீண்டி யானார் காணும் இவரும் -

கண் கருதிடும் காண -இவ்வளவும் விஷயாந்தரத்தை காண கருதின என்னுடைய கண்ணானது -
உன் தன் மெய்யில் பிறங்கிய சீர் -என்கிறபடியே அனுபாவ்யங்களான கல்யாண குணங்களால் பிரகாசியா நிற்கிற
தேவரீர் உடைய திவ்ய மங்கள விக்ரகத்தை பார்க்க வேணும் என்று மநோ ரதியாய் நின்றது – கதாத்ர ஷ்யா மஹே ராஜன் ஜகத
க்லேச நாசனம் –  என்றும் -காணுமாறு அருளாய் -என்றும் -காண வாராய் -என்றும் -கதா நு சாஷாத் கரவாணி சஷூஷா-
என்றும் நேத்ர சாத்குரு  கரீச சதா -என்றும் -பகவத் விஷயத்தில் ஸ்ரீ பரத ஆழ்வானும் -ஆழ்வாரும் -ஆச்சார்யர்களும் -
அருளிச் செய்தால் போலே இவரும் அருளிச் செய்கிறார் -ரூபம் தவாஸ் து யதிராஜ த்ர்சோர் மமாக்ரே -எண்ணக்
கடவது இறே -அசேதனமான கண்ணை கருதிடும் -என்னக் கூடுமோ என்னில் – காமார்த்தா ஹி பிரதி க்ர்பனா
சேதனா சேதநேஷூ -என்று சொன்னால் போலே பிரேம பாரவச்யத்தாலே சேதன சமாதியாக சொல்லத் தட்டு இல்லை இறே -
கடல் புடை சூழ் வையம் இதனில் -கடல்களுடைய புடைகளால் சூழப்பட்ட இந்த பூமிப் பரப்பு எல்லாம் வியாபித்து இருக்கிற
சமஸ்த சேதனரும் உண்டாய் இருக்க -உன் வண்மை -சமஸ்த சேதனரையும் உத்தரிப்பிக்கைக்காக தீஷிதராய்வந்து அவதரித்த
தேவரீர் உடைய ஔ தார்யம் என்னை மாத்ரம் இப்படி ஈடுபடும் பண்ணுகை அன்றிக்கே என்னுடைய கரணங்களும்
தனித் தனியே ஈடுபடும் பண்ணின தேவரீர் உடைய ஔ தார்யம் -என்றபடி

என்பால் என் வளர்ந்ததுவே -அடியேன் ஒருவன் இடத்திலும் மேன்மேலும் கிளர்ந்து அபி வ்ர்த்தமாய்
செல்லா நின்றது -இதுக்கு ஹேது என்ன -நான் அஞ்ஞன் ஆகையால் அறிய மாட்டேன் -அறிக்கைக்கு
ஏதேனும் நான் ஆர்ஜித்த கைம்முதல் உண்டோ -அது இல்லாமை அறிந்து அன்றோ அடியேன் தேவரீரை கேட்பது -
தேவரீர் சர்வஞ்ஞர் -தேவரீர் அறிந்தது ஏதேனும் உண்டாகில் அத்தை அருளிச் செய்ய வேணும் என்ன -
இதற்க்கு எம்பெருமானார் ஒரு மாற்றமும் சொல்லக் காணாமையாலே நிர்ஹெதுகமாக இப்படி ஔ தார்யத்தை
பண்ணினார் என்று வித்தர் ஆகிறார் -இந்த திருவரங்கத் தமுதனார் பாட்டுத் தோறும் எம்பெருமானாரின் வண்மையை கொண்டாடுகிறது போஜனரசம் அறிந்த ஸூ குமாரன் பிடி தோறும் நெய்யை அபேஷிக்கிறாப் போலே காணும்–
——————————————————————————————-
அமுது விருந்து -
அவதாரிகை–இங்கனம் தூய்மைப் படுத்துபவர் என்பது கூடப் பொறுக்க ஒணாத படியான
இனிமை வாய்ந்த எம்பெருமானார் திறத்து -தம் உட் காரணமும் -புறக் கரணங்களும்
எவ்வித பாகுபாடும் இன்றி -தாமே மிகவும் ஈடுபட்டு இருப்பதைச் சொல்லி -
இப்பரந்த உலகினிலே அனைவரும் இருக்க -தேவரீருடைய வள்ளல் தனம்
என் மீது வளருவதற்கு ஹேது என்ன -என்று எம்பெருமானாரிடமே வினவுகிறார் .
பத உரை -
மனம் -நெஞ்சு
உன் குணங்களை -தேவரீர் குணங்களை
உன்னி -நினைத்து
நையும் -நிலை குலையும்
என் நா -என்னுடைய நாக்கு
இருந்து -நிலை மாறாமல் ஒருபடிப்பட இருந்து
எம் ஐயன் -எங்களுடைய தலைவன்
இராமானுசன் என்று -எம்பெருமானார் என்று
அழைக்கும் -கூப்பிடும்
அரு வினையேன் -கொடிய பாபம் செய்த என்னுடைய
கையும் -கைகளும்
தொழும் -கூப்பின வண்ணமாய் இருக்கும்
கண் காணக் கருதிடும் -கண்கள் தேவரீரைக் காண விரும்பிக் கொண்டு இருக்கும்
கடல்-கடலாலே புடை -நான்கு பக்கங்களிலும்
சூழ் -சூழப்பட்ட
வையம் இதனில் -இந்தப் பூமியில்
உன் வண்மை -தேவரீருடைய வள்ளன்மை
என்பால்-குறிப்பிட்டு என்னிடத்திலே
வளர்ந்தது என் -மிக்கு இருப்பது என்ன காரணத்தினால் -
வியாக்யானம் -
நையும் மனம் உன் குணங்களை எண்ணி -
இதனால் உட் கரணமாகிய மனம் ஈடுபட்டமை கூறப்பட்ட படி -
மனம் முதலிய கருவிகளை கர்த்தாவாக கூறியது -அவை அமுதனாரை எதிர்பாராது -
தாமாகவே எம்பெருமானார் திறத்து –பள்ள மடையாய் பாய்வதை காட்டுகிறது -
உன் குணங்களை -
தேவரீர் திரு மேனியைப் பற்றிய சௌந்தர்யம் முதலிய குணங்களை -
மேற் கூறப்படும்மற்றைக் கரணங்கள் திரு மேனியைப் பற்றியனவாகவே அமைதலின்
இதுவும் அங்கனமே யாகக் கடவது -இந்தப் பாசுரத்தை அடியொற்றி -இந்நிலையினை
மணவாள மா முனிகளும் –நித்யம் யதீந்திர தவ திவ்யவபுஸ் ஸ்மிருதவ் மே சக்தம் மநோ பவது -
யதிராஜ விம்சதி -4 -என்று அருளிச் செய்து இருப்பது இங்கு அறிவுறத் தக்கது ..
உன் மெய்யில் பிறங்கிய சீர்  அன்றி வேண்டிலன் யான் – 104- என்பர் மேலும் .
இனி திருமேனியினுடைய-அப்ராக்ருதமான தன்மையைக் காட்டிக் கொடுத்த -
கருணை-வண்மை -முதலிய பண்புகளையும் சேர்த்துக் கூறலுமாம் -
தன்னை நயந்தாரை தான் முனியும் எம்பெருமானிலும்
கனியும் எம்பெருமானார் உடைய சிறப்பைக் கருதி -உன் குணங்கள் -என்றார் .
என் நா விருந்து எம் ஐயன் இராமானுசன் என்று அழைக்கும் -
சொலப் புகில் வாய் அமுதம் பரக்கும் -43 -திரு நாமம் ஆதலின் ருசி கண்ட என் நா சொல்லி முடித்தோம் என்று
ஒய்வுறாது-ஒருபடிப்பட இருந்து இராமானுசன் -என்னும் திருநாமத்தை சொன்ன வண்ணமாய்
இருக்கும் -என்றபடி .
திரு நாமம் எவர் சொன்னாலும் இனிக்கும் -இதற்க்கு மேல் உறவு முறையும் அமைந்து விட்டாலோ
கேட்க வேண்டியது இல்லை -இவ்வினிமையோடு அவ்வினிமையும் சேர்ந்து பேரின்பம் பல்கா
நிற்கும் அன்றோ -ஆகவே என் நா எம்பெருமானார் உடன் உள்ள உறவையும் அவர் திரு நாமத்தையும்
ஒருபடிப்ப்டச் சொல்லிக் கொண்டே இருக்கிறது -என்கிறார் .
எம் ஐயன் -
எங்களுடைய தகப்பன் -
துளப விரையார் கமழ நீண்முடி   எம் ஐயனார் -அமலனாதி பிரான் – 7- என்றது காண்க -
அறிவுஊட்டி ஆளாக்கினவர் ஆதலின் ஐயன் எனப்பட்டார் -
சாஹிவித்யாதச்தம் ஜனாதி -அந்த ஆசார்யன் அன்றோ வித்யையினால் அந்த சிஷ்யனைப்
பிறப்பிக்கிறான் -என்று வித்யையினால் ஞானப் பிறப்பு அளிக்கும் ஆசார்யனைத் தந்தையாகச்
சொல்வதைக் காண்க -
அறியாதன அறிவித்த அத்தா -திரு வாய் மொழி – 2-3 2- என்று நம் ஆழ்வாரும்
ஆசார்யனை உடையவன் -ஸ்வாமி –என்னும் சம்பந்த்தத்தை இட்டுப் பார்க்கிறார் .
ஏனைய தந்தை முதலியவர்களின் உறவு எற்பட்டமையின் குலையும்
ஆசார்யனாம் தந்தை வுடன் உண்டான உறவோ அங்கன் அன்றி நிரந்தரமாக
நிற்பது -என்று அறிக
அரு வினையேன் கையும் தொழும்
அருவினையேன் -எம்பெருமானார் திறத்து பயன்பட வேண்டிய கருவிகளை இதுகாறும் தகாத
விஷயத்திலே செலுத்தி -மகா பாபியானேனே -என்று தம்மை நொந்து கொள்கிறார் .
கையும் தொழும் -
நா அழைப்பதோடு சேர்த்து கையும் தொழும்
உம்மை இறந்தது தழீ இயது
இராமானுசன் என்னும் நாம சங்கீர்த்தனம் பண்ணும் போதே கைகளும் கூம்பின -
மகர்ஷே கீர்த்த நாத்தச்ய பீஷ்ம ப்ராஞ்சலி ரப்ரவீத் -மகரிஷியான அந்த வியாசருடைய பெயரை
சத்யவதி சொன்னதனால்   பீஷ்மர் கை கூப்பினவராய் பேசலானார் -என்னும் சிஷ்டாசாரத்தின் படி
நாம சங்கீர்த்தனம் கைகள் கூம்பின என்க -
இன்றும்குருகூர் சடகோபன் -என்று திருவாய்மொழி ஓதும் பெரியவர்கள் கை கூப்புவதை
கானா நிற்கிறோம் அன்றோ -
நா ஒருபடிப்பட இருந்துய் அழைக்கவே கையும் எப்பொழுதும் தொழா நிற்கும் -என்று அறிக
கண் கருதிடும் காண -
உன் கணங்களை என்றும் -உன் வண்மை என்றும் நேரே நின்று பேசுபவர் கண் காணக் கருதும்
என்பது இன்று போல் என்றும் காணக் கருதும் என்னும் கருத்துடைத்து -
இனி கை தொழும் -என்றது போலே கண் காணும் -என்னாது
காணக் கருதும் -என்றது குறிக் கொள்ளத் தக்கது -
நேரே காணும் காலத்திலும் -கண்ட கண்கள் பனி யரும்புதிருமாலோ என் செய்கேன் -திரு மாலை 18- -
என்றபடி -ஆனந்தத்தினால் கண்ணீர் சொருதளால் காண முடியாமை பற்றிக் கண் காணக்
கருதுவதாகக் கூற வேண்டியது ஆயிற்று -என்க -
தன் கருத்தை தன் கருவியாகிய கண்ணின் மீது ஏற்றி -கண் கருதிடும் -என்றார் -உபசார வழக்கு -
இதனால் எம்பெருமானார் இடத்தில் தமக்கு உள்ள ஆர்வ மிகுதியை காட்டினார் ஆயிற்று -
ரசிகரான தம்மைப் போலே தனியாகத் தம் கருவிகளும் ஆர்வமுடையனவாம்படி எம்பெருமானார்
விஷயத்தில் உட் புக்கபடி இது -
உன்னை மெய் கொள்ளக் காணக் கருதும் என்கண்ணே -திரு வாய் மொழி – 3-8 4- – என்னும்
நம் ஆழ்வார் ஸ்ரீ சூக்தியை இங்கே நினைவு கூர்க-
கடல் புடை சூழ் —வளர்ந்தது
சுற்றும் கடல் சூழ்ந்த இந்த நிலப் பரப்பிலே எத்தனை பேர்கள் இல்லை -
அவர்களுக்கு இத்தகைய ஈடுபாட்டினை விளைவிக்காது எனக்கு மட்டும்
மட்டற்ற ஈடுபாட்டினை விளைவிக்கும்படியான வள்ளன்மை வளம்
பெற்றதற்கு என்ன காரணமோ என்கிறார் ..
——————————————————————————————————————————-
அடியேன் கேள்வி ஞானத்தினால் ஜல்பித்தது
ஸ்வாமி உடைய ஒவ்தார்யதுக்கு இந்த பாசுரம்
/வானமா மாலை பெருமாள் ஆழ்வாருக்கு காட்டி கொடுத்த குணம்
/பராசரர் ஒவ்தார்யம் ஆளவந்தார் சொல்ல -தத்வ ஹித புருஷார்த்தம் அருளியதால்
 /மதுரகவி ஆழ்வார் ஆழ்வாரின் வண்மை சொன்னது போல -நால்வர் அனுபவம்
/இந்த்ரியங்கள் ஸ்வாமி அனுபவிக்க பண்ணிய வண்மை /
கை நா மனம் கண் நான்கும் /பாவனத்வ அனுசந்தானும் அசக்யமாம் படி பரம போகய பூதரான எம்பெருமானார் விஷயத்தில் ,அந்த காரணத்தோடு
-உள்  இந்த்ரியங்கள்-மனசு-பாஹ்ய காரணங்களோடு வாசி அற  அதி மாத்திர பிரவணமாய் செல்லுகிற படியை சொல்லி ,
இந்த பூமி பரப்பு எல்லாம் கிடக்க செய்தே தேவரீர் ஒவ்தார்யம் என் பக்கலிலே வர்திக்கைக்கைக்கு  ஹேது என் என்கிறார்
-இருந்து வளர்ந்து கொண்டே இருக்கும் பிராவண்யம்
/நந்தா விளக்கே -பரி மள ரெங்கனை சேவிக்க பாரிப்பு உடன் -சென்ற கலியன் ஆண் பாவனையில் -வூடா – நிற்க -
இப்படி செய்ததே நானே- இது போதாது- சிந்தையில் இருப்பதே ஒவ்தார்யம் தானே

உணர்வில் உம்பர் ஒருவனை-உணர்வில் அவனை நிருத்தினேன் அதுவும் அவனது இன் அருளே

/வளர்ந்து கொண்டு இருக்கும் பிராவண்யம்/கையும் தொழும்- உம்மை தொகை

-விநயம் -நான்  பாட தானே கை தொழுதது

/குணம்-சொரூப ரூப செஷ்டிதங்கள் குணம்

/நா இருந்து-எப் பொழுதும்/ஐயன்-சம்பந்தம் /கண் காணும் என்று சொல்லாமல் கருதிடும்

/ கண்டால் -பனி அரும்பு -கருத தான் முடியும்

/காரேய் கருணை முன்பு சொல்லி இதில் வண்மை குணம் அருளுகிறார் /

/மனசால் ஆத்மாவை தூக்கி விட வேண்டுமே -முதலில் மனம் நினைக்க வேண்டும்

/உன் குணம்-பகவான் குணம் என்று இன்றி-விசேஷித்து அருளுகிறார்/

விட்டு பிரிந்தால் தாங்க முடியாது-பரதனை-பிரிகிறான்/ராமன் /

/பிரிவேன் என்று சொல்லி பெரிய நம்பி திரு குமாரரை ஸ்வாமி தாமே சென்று-

நீர் விட்டாலும் உம்மை விட மாட்டேன் என்று சொல்லிய இவரையும் ஸ்வாமி குணம்

/மனம் நையுமா அசேதனம் தானே- ஸ்வாமி நினைந்து இருப்பதால் சிறந்த மனசு என்று தானாகவே

-ஸ்வதந்திர -இது கண்டு பரவ- நா இருந்து-ஒரு படி இருந்து-இரட்டை நா இல்லை

/இரு கரையர் இல்லை -மாறாமல் ஸ்வாமி ஒருவரையே பாடும்

/நித்யம் யதீந்திர தவ ஸ்மித-மா முனிகள்/

/ஐயன்- நித்ய நிருபாதிக பந்துத்வத்தையும் திரு நாமத்தையும் சொல்லி

/ சொல புகில் வாய் அமுதம் பிறக்கும்/ கமழ்  நீள்   முடி எம் ஐயனார் அணி அரங்கனார் /

இப்படி இருக்க-இன்று சம்பந்த ஞானம் பிறந்த பின்பு

- உரிய கரணங்களைஅநாதி காலம் அப்ராப்த விஷயங்களுக்கு சேஷம் ஆக்கின மகா பாபியான

-அரு வினையேன்–இத்தனை நாளும் அரங்கனுக்கு கைங்கர்யம் பண்ணி கொண்டு இருந்தார்/

-இதுவே அரு வினையேன்/கொடு மா வினையேன்-ஆழ்வார் சொல்லி கொண்டாரே

–என் உடைய கையும் எப்போதும் தேவரீர் விஷயமாக அஞ்சலி பந்தத்தை பண்ணா நின்றது/

திரு மேனி கண்டாலே சத்வ குணம் வளரும்/பாவியேன் ஒரு நாள் காண நீ வாராயே பிரார்தித்தாரே ஆழ்வாரும்

விபவம் விட்டு வர முடியவில்லை ஆழ்வாரால் //

-அன்று தேர் கடாவிய பெருமாள் கழல் காண்பது என் கொலோ-என்கிறார்

அதை தாண்டி அர்சைக்கு வந்தார் கலியன் /

/மதுர கவி ஆழ்வார்– ஆழ்வார் அன்றி தேவு மற்று அறியேன் என்றார் /

/இழந்த காலம் நினைத்து மேல் விழுந்து அனுபவிக்க எல்லா காரணங்களும் செல்கின்றன

/நா இருந்து சதா -எல்லா கரணங்களுக்கும் சேர்த்து அர்த்தம்

/கண்ணானது சர்வ காலத்திலும் தேவரீரை காண்கையிலே மநோ ரதியா நின்றது

/பெரும் கேளலார்புண்டரீகம் ..நம் மேல் ஒருங்கே பிரள வைத்தார்-மாறன் சொல் வேராகவே விளையும் வீடு

/வைகுந்தன்  என்றும்  தோணி/ஸ்வாமி திருகண்களும் அமுதனார் மேல்

- கடல் புடை-சுற்றும்- சூழ் வையம் -இதினில் -அமுதனார் பக்கலிலே வளர்த்தது

.. அழைத்தல்- கூப்பிடுதல்- உபாயமாக இல்லை கஜேந்த்திரன் போல/

மேவினேன் -அமுதூரும் என் நாவுக்கே- இறந்த காலம்- கிடைத்து விட்டது அனுபவிக்கும் பொழுது ஆனந்த குரல்/கூப்பாடு

கண் கருதும் சக்தி- சேதன சமாதியாலே -சொன்னது -சேஷத்வம் ஞானம்

/சித்தம் சித் ஆய  அல்லேன் என்று நீங்க- பத்திமை நூல் வரம்பு இல்லை

–ஒவ் ஒன்றும் உள்ளது எல்லாம் தான் விரும்ப -கரணங்கள் மற்ற காரணங்களின் வியாபாரம் கேட்டதே ஆழ்வாருக்கு-

அவன் சங்கல்பித்தான்- /தேஜஸ் பார்த்தது-சித்தா இது-நிமித்த காரணம் -சங்கல்பம் என்பதால்

/உபாதான காரணம் -விசிஷ்ட வஸ்து சக காரி-ஞான சக்தி இருப்பதால்

//தேஜசை சரீரம் ஆக கொண்ட பிரமம்/ ஆகாசம் சரீரமாக கொண்ட பிரமம் ஆகும்

-அசித்க்கு சைதன்யம் இல்லை/ஆழ்வார்களுக்கு  தான் பத்திமை நூல் வரம்பு இல்லை

/தீ மனம் கெடுத்து மருவி தொழும் மனம் கொடுத்தார்கள் ஆழ்வான் போல்வார்/

மனன அக மலம் அருத்து-மலர் மிசை -குற்றம் தீர்ந்த மனசால் கூட  பகவானை தெரிந்து கொள்ள முடியாது

ஸ்வாமி யை தெரிந்து கொள்ள குற்றம் போனால் போதும்

//ஒவ்தார்யம் தாய்க்கும் மகனுக்கும்தம்பிக்கும்  இவருக்கும் இவர் அடி பணிந்த சுவாமிக்கும்

-ஐந்து வண்மை தனம் உண்டு- எல்லாம் பலராமானுசன் இடம் வந்தது

-சொல் என்ன சொன்னானே 700 ஸ்லோககங்களும் -மூலையில் உள்ள ரத்னங்களை எல்லாம் நடு முத்தத்தில் போட்டு-

நெஞ்சு பதன் பதன் என்று சொல்ல கொடுக்கும் பொழுது பார்த்து கொடு என்கிறான் அர்ஜுனன் இடம்/

அனந்யா ராகவேய -பாஸ்கராய பிரபை என்று -அருளிய பிராட்டியைகூட  பிரிந்தானே ராமன்-

.பாதுகை மேலும் கீழும் ஸ்பர்சத்தால் பருத்து நடுவில் இளைத்தது-பரதன் உடன் திரும்பித்தே

-குண ஹானி- பிரணய கலகம்-கொண்டு திரும்பி போனதாம்

/லோக நாதன் புரா சுக்ரீவன் நாதம் இச்சதி தம்பி ஊரார் சொன்னாலும் நான்  குணத்துக்கு தோற்ற அடிமை–

அவனையும் விட்டாரே-ராமன்-சரயுவில் அவன் முன் போக பின்பு பெருமாள் போனதால்

/ஆயிரம்  ராமர் உனக்கு ஒப்பார் என்று சொல்ல கூடிய பரதனை விட்டு விட்டு காட்டுக்கு போனாரே-

அப்படி அநு கூலர்களை கூட விட்ட ராமன் போல  அன்றிக்கே-

/பிரதி கூலத்தில் மூழ்கி இருக்கும் நம்மை  உஜ்ஜீவிக்க தீஷை கொண்டு அவதரித்து அருளிய ஸ்வாமி -

குற்றமே குணமாக கொண்ட ஸ்வாமி-.அத்யந்த மேல் மேல் எழுந்த காதல் உடன்

-மனசும் சித்தாய் -கல்லும் உருகும் போல -ஈரும் வெம் ஈரியார் -ஆவி உலர்ந்தது என்கிறார் ஆழ்வார்

/ந சாஸ்திரம்- அனுபவம் பெற்றதை அருளிவார்கள் ஆழ்வார்கள் /

ச்தொத்ரமே  அவன்/ நா -சப்தம்- ஆனந்தம் -எல்லாம் அவனது -இவனை விட்டு வேறு ஏதோ பேசி திரிந்தது -விஷயாந்தரங்களில் திரிந்தது

-அவளுக்கும் மெய்யன் இல்லை-இங்கும் ஒரு படி படாமல் -சஞ்சலம் மனசின் ச்வாபம்

/இன்று- தேவரீர்  மேல் ஒருபடி -நீரே அசைக்க முடியாமல்-

தன அடியார் திறத்து தாமரையாள் ஆகிலும்  சீதை குலைக்குமேல் அசைத்து பார்த்தாலும் அசைய முடியாது இருந்தது

/ஐயன்- அசத் ஆக இருந்த அடியேனை வச்துவாகும் படி கடாஷித்த ஸ்வாமி

/உபகாரத்தை அனுசந்தித்து -ஞான பிறவி கொடுத்து /

அன்று நான் பிறந்திலேன் பிறந்த பின் மறந்திலேன்

- நின்றதும் இருந்ததும் கிடந்ததும்  என் நெஞ்சுள்ளே

/தந்தை நல தாய் தாரம் -எல்லாம் -ஆச்சார்யர்-

நிருபாதுக பந்து காரணம் இன்றி /அறியான அறிவித்தா அத்தா/

அத்தா அரியே /அத்தன் அரங்கன் /ராமானுசன்-ராமனுக்கு அனுஜனாய் பிறந்த பொழுது

-மீன் நீர் பசை இருக்கும் வரை தான் -அற்று  தீர்ந்து இருக்கையும்

-இருக்கும் நிலையை நினைந்து -குணங்கள் நினைந்து -ஓலம் இட்டு கூப்பிட்டு கொண்டு இருந்தது/-

மறந்த பொழுது -இந்த்ரியங்கள் -பாசம் அறுக்க -கூப்பிட்ட குரல் இல்லை/

அனுசந்தித்து கொண்டே கூப்பிடுவது இது -போக்யதிவத்தால் –புணராய் நின்ற வலவாவோ -முதல்வாவோ- என்று கூப்பிட்ட படி/ஓ ஓ உலகினது இயற்க்கை

-ஏழும் எய்தாய் ஸ்ரீதரா -சந்தேகம் பட்ட சுக்ரீவனுக்கு அருளினாய் சந்தேகம் படாமல் உன்னை நினைந்து இருக்கும் அடியேனுக்கு அருளாய் என்கிறார் ஆழ்வார்

-ராமானுசன் நெஞ்சே சொல்லுவோம் நெஞ்சே என்று ஆரம்பித்தார்-இதுவே பயன்-புருஷார்த்தம் -

ஆர்த்தி பிர பந்தம்/உபாயமாக யதிராஜ விம்சதி மா முனிகள் அருளியது போல கூப்பிடா நின்றது

———————————————————————————————————————————

-

திருமலை நல்லான் சக்கரவர்த்தி ஸ்ரீ ராம கிருஷ்ண ஐயங்கார் திருவடிகளே சரணம் .

பிள்ளை லோகம் ஜீயர் திருவடிகளே சரணம் .

திருவரங்கத் தமுதனார் திருவடிகளே சரணம் .

ஆழ்வார் எம்பெருமானார் ஜீயர் திருவடிகளே சரணம்..

அமுத விருந்து -இராமானுஜ நூற்றந்தாதி வியாக்யானம்–101-மயக்கு மிருவினை வல்லியிற் பூண்டு-இத்யாதி ..

November 3, 2012
பெரிய ஜீயர் அருளிய உரை
நூற்றோராம் பாட்டு -அவதாரிகை -
இப்படி எம்பெருமானாருடைய போக்யதையிலே நெஞ்சு வைத்தவாறே
முன்பு இவ் விஷயத்தில் தாம் பண்ணின பாவனத்வ அனுசந்தானம்
அவத்யமாய்த் தோற்றுகையாலே-நான் தேவரீருடைய பாவனத்வத்தை
பெசினதானவிது தேவரீர் போக்யதையை அனுசந்தித்து இருக்குமவர்களுக்கு
அவத்யம் என்று சத்துக்கள் சொல்லுவார்கள்-என்கிறார் .
மயக்கு மிருவினை வல்லியிற் பூண்டு  மதி மயங்கித்
துயக்கும்  பிறவியில் தோன்றிய வென்னைத் துயரகற்றி
உயக்கொண்டு நல்கு மிராமானுச என்ற துன்னை வுன்னி
நயக்கு மவர்க்கி திழுக்கென்பர் நல்லவ ரென்று  நைந்தே – – 101- – -
வியாக்யானம்
அறிவு கேட்டை விளைக்குமதாய் -புண்ய பாப ரூபத்தாலே இருவகைப் பட்டு இருந்துள்ள

கர்மமாகிற பாசத்தாலே -கட்டுண்டு அறிவு கலங்கி -மனை திரிவை விளைப்பதான -ஜன்மத்திலே
வந்து ஜனித்த என்னை -கர்ம பலமான துக்கங்களைப் போக்கி -உஜ்ஜீவிக்கும்படி கைக் கொண்டு -
என்னளவிலே ச்நேஹத்தைப் பண்ணி -அருளினவரே -
என்று தேவரீர் உடைய பாவனத்தை பேசினாதான இது -
தேவரீரை அனுசந்தித்து சிதிலராய்  சர்வ காலமும் விருப்பத்தை பண்ணுமவர்களுக்கு -
தண்மை என்று சொல்வார்கள் -சத்துக்களானவர்கள் .
நல்லவர் என்று தேவரீருக்கு ச்நேஹிகளானவர்கள்-என்னவுமாம் .
இரு வினை வல்லியைப் பூண்டு  -என்று பாடம் ஆயிற்றாகில் -
இருவகைப் பட்ட கர்மம் ஆகிற படத்தை கழுத்துப் புக்க வாயோடு போலே
கழற்ற ஒண்ணாதபடி ஸ்வார்ஜனத்தால் ஏறிட்டு கொண்டேன் -என்று பொருளாக கடவது .
மயக்குகை -மதி மயங்க பண்ணுகை
துயக்குகையாவது -மனம் திரிவைப் பண்ணுகை
துயக்கு -மனம் திரிவு
நயக்குகை -விரும்புகை
மயக்கும் இரு வினை -என்று தொடங்கி-உயக்கொண்டு நல்குமிராமானுஷ -என்கிறதிது-
உன்னை  உன்னி நைந்து என்றும் நயக்குமவர்கு இழுக்கு என்பர் நல்லவர் -என்று அந்வயம் -
அதவா
உயக் கொண்டு நல்கும் இராமானுசன் என்றதிது-உன்னை அனுசந்தித்து விரும்பும்
ஸ்வபாவராய் இருப்பார்க்கு தண்மை என்று சொல்லா நிற்ப்பர்கள் சத்துக்கள்
.இதில் அசஹதையாலே சர்வகாலமும் சிதிலராய்க் கொண்டு -என்னவுமாம் ..
——————————————————————————————————————————
பிள்ளை லோகம் ஜீயர் அருளிய உரை -
அவதாரிகை -கீழ்ப் பாட்டிலே எம்பெருமானாருடைய போக்யதையிலே -அருவினையேன் வன் நெஞ்சு -
என்னும்படியான தம்முடைய திரு உள்ளமானது -ஈடு பட படியைச் சொல்லி -இப்பாட்டுக்கு கீழ் பல
இடங்களிலும் -தீதில் இராமானுசன் -என்றும் -தூயவன் -என்றும் -எங்கள் இராமானுசன் -என்றும்
தாம் அனுபவித்த பாவநத்வத்தை ஸ்மரித்து -இந்த போக்யதைக்கும் -அந்த பாவனத்வத்துக்கும் -
நெடு வாசி உண்டாகையாலும் -இப்படி இருந்துள்ள இவ்விஷயத்துக்கு அது அவத்யமாய்தலைக்
 கட்டுவதாலையாலும் அப்போது அத்தை தப்பைச் சொன்னோம் -அத்தாலே அவர்க்கு என் பக்கல்
ப்ரீதி மட்டமாய் போகிறதோ என்று திரு உள்ளம் புண்பட்டு -இதிலே -பந்தாயா விஷயா சங்கி -என்னும்படியான
மனசை உடையனான -தீர கழிய செய்த துஷ் கர்மத்தாலே -ஜன்ம பரம்பரைகளில் தட்டி திரியா நிற்கிற என்னை
அந்த துஷ் கர்ம பலமான ஜன்ம பரம்பரையாகிற துக்கத்தைப் போக்கி உஜ்ஜீவிக்கும் படி கைக் கொண்டு
கிருபை பண்ணியருளின எம்பெருமானாரே என்று -தேவரீர் உடைய பாவநத்வத்தை கீழ் பல இடங்களிலும்
நான் சொன்ன இது  -தேவரீரை அனுசந்தித்து நீர்ப் பண்டம் போலே சிதிலமாய் போமவர்களுக்கு
அவத்யமாய் என்று ஞானாதிகரானவர்கள் சர்வ காலமும் சொல்லுவார்கள் என்று எம்பெருமானாரைப்
பார்த்து விண்ணப்பம் செய்கிறார் -
வியாக்யானம் -மயக்கும் இருவினை வல்லியில் பூண்டு -தத்வ ஹித புருஷார்த்த -தத் யாதாதம்ய ஞான
விரோதிகளாய் -வைஷயிக வ்யாமோகத்தை உண்டாக்க கடவதாய் -பொன் விலங்கு போலவும்
இரும்பு விலங்கு போலவும் ப்ராப்தி பிரதிபந்தங்களாய் கொண்டு -புண்ய பாப ரூபத்தாலே இருவகைப்
பட்டு இருக்கிற கர்மமாகிற பாசத்தாலே கட்டுண்டு -கழுத்திலே புக்க வாயோடு போலே கழிக்க
ஒண்ணாதபடி காணும் ஆத்மாவை இக்கர்மா  ஆனது ஆவரித்து கொண்டு இருக்கும் படி -மயக்குகி யாவது
மதி மயங்கப் பண்ணுகை -இரு வினை வல்லியைப்  பூண்டு -என்கிற பாடமான போது -இரு வகைப்
பட்ட கர்மமாகிறபாசத்தை ச்வார்ஜநத்தாலே ஏறிட்டு கொண்டு என்று பொருளாக கடவது -
மதி மயங்கி துயக்கும் பிறவியில் தோன்றிய என்னை -அஞ்ஞானே நாவ்ர்தம் ஜ்ஞானம் தேன முஹ்யந்தி ஜந்தவ -
என்கிறபடியே  -அத்தாலே மதி எல்லாம் உள் கலங்கி -மனம் திரிவாகிற சம்சயத்தை பிறப்பிக்குமதான ஜன்ம
 பரம்பரைகளிலே தோள் மாறிப் பிறந்து சர்வ லோக சாஷிகமாக சம்சரித்து போந்த என்னை
துயக்கு -மனம் திரிந்து -அதாவது சம்சயம் –மயங்குகை -கலங்குகை -
துயர் அகற்றி உய்யக் கொண்டு நல்கும் -கர்ப்ப ஜன்மாத்யவஸ்தா ஸூ துக்கமத்யந்த துச்சகம் -என்கிறபடியே
கேட்ட போதே நடுங்கும்படியான -கர்ப்ப ஜென்மாதி துக்கத்தை வாசனையோடு ஒட்டி -ஆத்மா நாத்மா
விவேகத்தையும் -த்யாஜ்ய உபாதேய விவேகத்தையும் -ஸ்வ பர சம்பந்த விவேகத்தையும் -அடைவே
உண்டாக்கி -உஜ்ஜீவிக்கும்படி கைக் கொண்டு என்னளவிலே அநிதரசாதாரனமான ச்நேஹத்தை பண்ணி யருளின
இராமானுசா என்றது -எம்பெருமானாரே என்று பரம பாவந ராக   நான் சொன்ன இது – உன்னை உன்னி நயக்குமவர்க்கு -
 குரு ரேவ பர ப்ரம்மா குருரேவ பரம் தனம் -குருரேவ பர காம -குருரேவ பராயணம் -

த்யாயேஜ் ஜபேன் நமேத் பக்த்யா பஜே   தப்யர்ச்ச யேத்முதா–உபாயோபேய  பாவேன தமேவ
சரணம் வ்ரஜேத் –யஸ்ய தேவோ பராபக்திர் யதா தேவோ ததா குரவ்-என்கிறபடியே கரண த்ரயத்தாலும்
தேவரீர் பக்கல் த்ரட அத்யாவச்யத்தை பெற்று  தேவரீரை அனுசந்தித்து அதி ப்ரீதராய் இருக்குமவர்களுக்கு -
நயக்குகை -விரும்புகை -
இது இழுக்கு -நாள் தோள் அமுதே -ஆரா அமுதே -என்னுமா போலே -இராமானுசன் எனக்கு ஆராமுதே -
அடியேற்கு இன்று தித்திக்கும் -என்னும்படியான நிரவதிக அதிசய ரசத்தை யாவதத்மா பாவியாக அனுபவித்து
பிரீதனாய் இருக்க வேண்டி இருக்க -அப்படி செய்யாதே சம்சார நிவர்த்தகத்வ மாத்ர உபகாரத்தை சொன்ன இது
அவத்யம் என்று -நல்லவர் என்றும் நைந்தே -வாசா யதீந்திர மனசா வபுஷாச யுஷ்மத் பாதார விந்த யுகளம்  -
பஜதாம் குருணாம்–கூராதிநாத குருகேச முகாத்யுபும்சாம் -என்கிறபடியே தேவருடைய போக்யதையை

சர்வ காலமும் அனுபவித்துக் கொண்டு போந்து நீர்ப்பண்டம் போலே சிதிலராய் இருந்த ஆழ்வான் பிள்ளான்
முதலான முதலிகள் -என்வர் -சொல்லுவார்கள் -அன்றிக்கே -உன்னை உன்னி நைந்து என்றும் நயக்குமவர்க்கு
இது இழுக்கு என்பர் நல்லவர் -என்று அன்வயிக்க்கவுமாம் -அப்போது தேவரீரை அனுசந்தித்து சிதிலராய்
சர்வ காலமும் விருப்பத்தை பண்ணுமவர்களுக்கு தண்மை என்றும்    சொல்லுவார்கள் சத்துக்களானவர்கள் -
என்றபடி -நல்லவர் என்றது -தேவரீருக்கு ஸ்நேகி யானவர் என்றுமாம் -தேவரீர் உடைய போக்யதையை அனுசந்தித்து
மாதா பிதா யுவதயஸ் தனயா விபூதிஸ் சர்வம்யதே வநியமே நமதன்வயானாம் -என்றும் -அத்ர பரத்ரா சாபி நித்யம் யதீய
சரணவ்  சரணம் மதீயம் -என்றும் -ராமானுஜச்ய சரணவ் சரணம் ப்ரபத்யே -என்றும் -சொல்லுகிற படியே
தேவரீரை சர்வ  பந்துவாக அனுசந்தித்து இருக்குமவர்களுக்கு –கநிஷ்டன் ஜ்யேஷ்டா  அனுவர்த்தனம்
பண்ணாது ஒழிந்தால் அவனுக்கு அது குற்றமாய் தலைக் கட்டுமா போலே -அவர்களைப் பின் சென்று கொண்டு
இப்படி சொன்னேன் ஆகையால் அவத்யமாய் தலைக் கட்டும் என்றது ஆய்த்து–
————————————————————————————————————————-
அமுது விருந்து
அவதாரிகை
இங்கனம் எம்பெருமானார் உடைய போக்யதையிலே நெஞ்சு படிந்ததும் -முன்பு தாம்
அவர் திறத்து பண்ணின -பாவனர் -தூய்மை படுத்துமவர் -என்னும் பாவனை குற்றமாகப் பட -
எம்பெருமானாரை நோக்கி தேவரீரது போக்யதையிலே ஈடுபட்டு இருப்பவர்களுக்கு
நான் -பாவனர் -என்னும்பாவனையுடன் பேசினது  குற்றமாக தோன்றும் என்று -
நல்லவர்கள் சொல்லுவார்கள் என்கிறார் .
பத உரை -
மயக்கும் -அறிவு கேட்டினை உண்டு பண்ணும்
இரு வினை -புண்யம் பாபம் என்னும் இருவகைப் பட்ட கர்மங்கள் ஆகிற
வல்லியின் -பாசத்தாலே
பூண்டு -கட்டப்பட்டு
மதி மயங்கி -அறிவு கலங்கி
துயக்கும் -மனத் திரிவை உண்டு பண்ணும்
பிறவியில் -பிறப்பிலே
தோன்றிய என்னை -பிறந்த என்னை
துயர் -துன்பங்களை அகற்றி -போக்கி
உயக் கொண்டு -உய்யும்படி ஏற்றுக் கொண்டு
நல்கும் -விருப்பத்துடன் இருக்கும்
இராமானுச என்றது இது -எம்பெருமானாரே என்று சொன்னதான இது
நைந்து -தேவரீர் இடம் ஏற்பட்ட ஈடுபாட்டினால் நைவுற்று
என்றும் -எப்பொழுதும்
நயக்குமவர்க்கு -விருப்பம் உடையவர்களாய் இருப்பவர்களுக்கு
இழுக்கு என்பர் -குற்றமாம் என்று சொல்லுவார்கள்
நல்லவர்-நல்லவர்கள் -
வியாக்யானம் -
மயக்கும் இருவினை வல்லியில் பூண்டு
வல்லியின் -வல்லியினால்
பூண்டு -செயப்பாட்டு வினை எச்சம்
வல்லியைப் பூண்டு என்றும் பாடம் உண்டு -அப்பொழுது தானாகவே கர்ம பாசத்தை தன்பால்
ஏறிட்டு கொண்டு என்று பொருள் ஆகிறது .தானே தனக்கு நன்மையைத் தேடிக் கொள்பவன் போலே
தானே தன்னை கர்ம பாசத்தால் கட்டிக் கொண்டு -அதனைக் கழற்ற வலி தெரியாது தீமையை
ஏறிட்டு கொண்டபடி -
உண்டு கழிக்க விரும்பினவன் -உண்ணும் பொது கழுத்தில் புகுந்த வாயோடு கீழ் இழியவோ
அன்றி மேல் வரவோ மாட்டாமையால் -அதனை கழற்ற ஒண்ணாது -கஷ்டத்தை
தானே ஏறிட்டு கொள்வது போன்றது இது என்பர் ஆசார்யர்கள் .
பெண்டிரால் சுகங்கள் உய்ப்பான் பெரியதோர் இடும்பை பூண்டு -திரு மாலை — -5 -
என்னும் இடத்து பெரியவாச்சான் பிள்ளை -பூண்டு என்றது -கழுத்தில் புக்க வாயோடு போலே
தன்னால் கழற்ற ஒண்ணாது இருக்கை –  என்று வியாக்யானம் செய்து இருப்பது காண்க .
அதனை அடி ஒற்றி மண வாள மா முனிகள் இங்கே -இருவகைப்பட்ட கர்மமாகிற
பாசத்தை கழுத்துக்கு புக்க வாயோடு போலே கழற்ற ஒண்ணாதபடி ஸ்வார்ஜநத்தால்-
தான் தேடிக் கொள்வதால் -ஏறிட்டுக் கொண்டேன் என்று பொருளாக கடவது -என்று உரைத்தார் ..
மயக்கும் இருவினை -சப்தாதி விஷயமான சிற்றின்பங்களை பேரின்பங்களாக காட்டி
மயங்கச் செய்வன-புண்ய பாப ரூபமான கர்மங்கள் -என்றபடி .
மதி மயங்கி -மயக்கும் வினைகளால் கட்டுண்ட படியால் மதி மயங்கிற்று -என்க.
மதி மயக்கம் -புத்தி கலக்கம்
தயக்கம் பிறவி -மனம் திரிவுறும்படி செய்யும் பிறப்பு .
மனம் திரிவுறுதலாவது – ஒன்றிலே மனம் துணிந்து -நிலை நில்லாமை -அதாவது ஐயப்பாடு
துயரகற்றி -கர்ம பலன்களாக வரும் துன்பங்களைப் போக்கி
உயக் கொண்டு நல்கும் இராமானுச என்றது இது -
உய -உய்ய -உஜ்ஜீவிக்கும்படியாக
கொண்டு -கைக் கொண்டு
தன்னைச் சேர்ந்தவனாக ஏற்றுக் கொண்டு -என்றபடி
நல்குதல்-அன்பு புரிதல்
கொண்டதற்கு வேறு எதுவுமே ஹேது அன்று -அன்புடைமையே ஹேது .-என்றது ஆயிற்று .
கர்ம சம்பந்த்தினாலாய துயரை அகற்றிக் கொண்டது என்பது -
பொல்லா ஒழுக்கினாலாகிய அழுக்கை நீக்கித் தன்னுடையவனாக  ஆக்கிக் கொண்டமையை -கூறினபடி -
இதனால் எம்பெருமானாருடைய பாவனத்வத்தை -தூய்மை படுத்தும் இயல்பை -சொன்னதாயிற்று .
தூயவன் தீதில் இராமானுசன் மாயும் என்னாவியை வந்து எடுத்தான் – 42- என்றும்
புன்மையினேன் இடைத்  தான் புகுந்து தீர்த்தான் இருவினை -52 – என்றும்
பலகால் எம்பெருமானாருடைய பாவனத்வத்தை இவர் தானே அனுசந்தித்தையும் நினைவு கூர்ந்து
அவை அனைத்தையும் சேரப் பிடித்து -என்றது இது -என்கிறார் .
உன்னி உன்னி நயக்குமவர்க்கு –என்றும் நைந்து
உன்னு உன்னி நைந்து என்றும் நயக்குமவர்க்கு -என்று இயையும்.
உண்ணுதல்-நினைத்தால்
உன்னை -நீண்ட பொன் மேனியும்
பற்பம் எனத் திகழ் பைம்கழலும்
பல்லவம் ஏய் விரலும்
பைந்துவராடை பதிந்த மருங்கு அழகும்
முப்புரி நூலோடு மேவிய மொய்யகலமும்
முன் கையில் ஏந்திய முக்கோல் தன் அழகும்
துளசி மணி மாலையும் -தாமரை மணி மாலையும் -இழக்கும் கழுத்து அழகும் -
முன்னவர் தந்திடு மொழிகள் நிறைந்த முறுவல் நிலா அழகும்
கற்பகம் ஏய்ந்து கருணை பொழிந்திடும் கண் முகங்களின் அழகும்
காரிசுதன் கழல் சூடிய முடி யழகும்-
வாயந்துள்ள தேவரீரை -எப்பொழுதும் இதயத்தில் உள்ளதாம்படி யான போக்யதை
 நிறைந்த தேவரீரை-என்றபடி .
உன்னி நைந்து -
நினைந்து நைந்து -திருவாய்மொழி -1-5 2- – – என்றபடி நெஞ்சு நினைந்து உடலம் நெக்குண்டு போனபடி
என்றும் நயக்குமவர்க்கு -
போக்யதையின் மிகுதியால் அப்பொழுதைக்கு அப்பொழுது இனித்து இருத்தலின் -
நாயக்குமவர் எப்பொழுதும் நாயக்கின்ற்றனர் -என்க .
நயக்குமவர்க்கு   இழுக்கு -
போக்யதையில் ஈடுபட்டவர்களுக்கு பாவனத்வத்தை பற்றிப் பேசுவது
இழுக்காகாகத் தோற்றும் -என்றபடி
எடுத்த எடுப்பில் தோன்றுவது போக்யதை
தூய்மை எய்திய பின்னர்த் தெரிந்து கொள்வது பாவனத்வம்
போக்யதை காரணம் இன்றி அனுசந்திக்கப் படுவது
பாவனத்வம் -தூய்மைப் படுத்தும் காரணத்தை  முன்னிட்டு அனுசந்திக்கப் படுவது -
சாணிச் சாறு தூய்மைப் படுத்துவது -ஆதலின் அது தூயது
ஆயின் அதனிடம் போக்யதை இல்லை -
அமுதம் இனியது போக்யதை வாய்ந்தது
ஆயின் அதனிடம் பாவனத்வம் இல்லை
எம்பெருமானார் இடமோ பாவனத்வம் -போக்யத்வம் -இரண்டுமே உள்ளன
ஆயினும் இவற்றுள் அமுதம் போலே இனியர் என்றே அனுபவிப்பது நன்று-
சாணிச்சாறு போலே பாவனர் என்று அனுபவிப்பது ஏதமே என்பது -நயக்குமவர்கள் கருத்தாகும் -
நம் ஆழ்வார் -இனிய எம்பெருமானை -கைவல்ய நிஷ்டர்கள் போக்யதை முன்னிட்டு பாராமே
அறவனை ஆழிப்படை அந்தணனை -திரு வாய் மொழி 1-7 1- -என்று தூய்மை படுதுபவனாக
பார்ப்பதை குறை கூறியது  – போன்றது இஃது என்க -
என்பர் நல்லவர் -
நல்லவர் -சத்துக்கள் -அன்புடையோர் -என்னலுமாம்
இனி
என்றும்  நசிந்து என்பர் நல்லவர் -என்று இயைந்து உரைத்தலுமாம் -
அப்பொழுது உயக் கொண்டு நல்கும் இராமானுச -என்ற இதனை சஹிக்க மாட்டாமையாலே
எல்லாக் காலத்திலும் நைந்து கொண்டே உன்னை நயக்குமவர்க்கு இழுக்கு என்பர்
நல்லவர் -என்றபடி
————————————————————————————————————————

அடியேன் கேள்வி ஞானத்தினால் ஜல்பித்தது

ஸ்வாமி உடைய போக்யதையில் நெஞ்சு வைத்தவாறே

, முன்பு இவ் விஷயத்தில் தாம் பண்ணின பாவனத்வ அனுசந்தானம் அவத்யமாய் தோற்றுகையாலே,

ஸ்வாமி உடைய பாவனத்வதை பேசினதானவிது ஸ்வாமி போக்யதையை அனுசந்த்திது இருக்கும் அவர்களுக்கு

அவத்யம் என்று சத்துக்கள் சொல்லுவார்கள்

/ அண்ணிக்கும் அமுதூரும் என் நாவுக்கு என்று போக்யத்வம்- சொல்லி

மேவினேன் அவன் பொன் அடி மெய்மையே –பாவனத்வம்

/நிர்ஹேதுகமாக போக்யத்வம் கொடுத்து பரகதமாக ஆச்சார்யர் நம்மை கொள்ளுவதால்

42/32/தூயவன் தீதில் வந்து எடுத்து அளித்த ராமானுசன் என்று முன் எல்லாம் சொன்னார்/

இது சொன்னது தப்பு என்று ஆழ்வான்  ஆண்டான்  எம்பார் போல்வார் சொல்லி கொடுத்தார்

/அமுதம் சொல்லி  அடுத்து சாணம்  போல் பாவனத்வம் -வேலை செய்தது என்று இறக்கி சொல்ல கூடாது

உன் தன்னை சிறு பேர் அழைத்தனவும் சீறி அருளாதே என்கிறாள் ஆண்டாள்

/அர்ஜுனனும் மயா பிரமித்தா -சகா சொல்லி-பிதாச லோக த்ரய -புரிந்து கொண்டேன் என்றான்/

விருந்தாய் இருப்பவரை மருந்து என்று சொல்லி கூப்பிடலாமா ?

ஒழிவில் காலம் எல்லாம் உடனே மன்னி- இழந்த காலத்துக்கும் சேர்த்து கேட்டாரே ஆழ்வார்/

மறக்கும் படியாக கைங்கர்யம்/ முன்பு மருந்தாய் இருந்த தன்மை மறந்து விருந்தை அனுபவிக்கனும்..

இது இழுக்கு-எது- மயக்கும் இரு வினை வல்லியில் -பாச கயிறு-பூண்டு மதி மயங்கி துயக்கும் பிறவியில் தோன்றிய என்னை

-துயர் அகற்றி உய கொண்டு நல்கும் ராமானுச !-என்று இவர் கூப்பிட்டது

-வாயார பாவனத்வம் பேசினது- 32/42/பாசுரங்களில்-இது அவத்யம்-உன்னை வுன்னி நினைத்து அனுபவிக்கும்

-நைந்து நயக்கும் அவர்க்கு இழுக்கு என்பர் நல்லவர்-ஆழ்வான்ஆண்டான் போல்வார்

/நல்லவர்களே நைந்து சொல்கிறார் என்று கொள்ளலாம்

சரீரம் ரட்ஷனத்துக்கும் ஸ்வாமி இடம் போவார்

-நாள் செல்ல செல்ல ஆத்மாவுக்கு போக்கியம் என்று உணர வைப்பார் ஸ்வாமி

/அறிவு கேட்டை விளக்குமதாய் புண்ய பாப ரூபத்தாலே இருவகை பட்டு

-பெரியதோர்  இடும்பை பூண்டு-தொண்டர் அடி பொடி-கழுத்தோடு இருக்கும் வாயோடு பூண்டு

–வல்லியில் பூண்டு- வல்லியினாலே பூண்டு-செய பாட்டு வினை எச்சம்-

பாச கயிறால்-துயக்கும் பிறவி-மனம் திரிவை விளைப்பதான ஜன்மத்திலே-

வந்து உதித்த என்னை-கர்ம பலமான துக்கங்களை போக்கி-

கர்மம் போக்கி-இல்லை-பாடி கொண்டு இருக்கிறாரே-உஜ்ஜீவிக்கும் படி கை கொண்டார்

-நல்கும்-என் அளவில் சிநேகம் பண்ணி அருளினார்-என்று-

தேவரீரின் பாவனத்வம் பேசினாதான இது

-தேவரீரை அனுசந்தித்து சிதிலராய் சர்வ காலமும் –போய்கதையே  அனுபவித்து முடிக்காமல் இருப்பார்கள்-

விருப்பத்தை பண்ணுமவர்களுக்கு தண்மை-இழுக்கு- என்று  சொல்லுவார்கள் சத்துக்கள் ஆனவர்கள்

–சிநேகம் படைத்தவர்கள் -ஆழ்வார் ஆண்டான் போல்வார்கள்-

//பட்டர் தம்மை திட்டியவருக்கு சம்பாவனை கொடுத்தாரே- தன்னை பற்றி தாம் பேச நேரம் இன்றி இவர் காரியம் பண்ணினதால்

–நைந்து நைந்து உள் கலங்கி உருகி-ஆழ்வார் /

/வல்லியை பூண்டு-பாட  பேதம்-பாசத்தை கழுத்து புக்க வாயோடு போல கழற்ற ஒண்ணாத படி

-யானை பானை உள் குடிக்க போக -தானே வெளியில் வர உடைக்க -அது பூண்டு கொண்டதாம்/

சென்று இரண்டு கூறாக முதலையை ஆக்கி யானையை ரட்ஷித்தானே-

இருவினை கழற்ற நமக்கு  தெரியாது-அவன் இடம் விட்டால் முதலை கீறி ரட்ஷிதது  போல ரட்ஷிப்பான்

/தீதில் சீர்-42- நம் குற்றம் போக்கும்- அவன் கண்களால் அமலங்களாக விளிக்கும்

– சஷுசா சொவ்ம்யேன  பூதத்மா ரகு   நந்தன -சபரி வார்த்தை- போக்யத்வம் பாவனத்வம் ராமன் என்றாள்-

/32-எளிவரும் இயல்வினன்- தப்பை செய்தேன் தப்பை சொன்னேன்-

ஸ்வபாவமே  சௌலப்யம்–நெஞ்சு -நம் பக்கல் சிநேகம் குறைந்து-

அபராத ஷாமானம் -பண்ணி கொள்கிறார் இதில்/என்றும்-நல்லோர் உபதேசிப்பார்கள்/

என்றும் நைந்து என்றும் கொள்ளலாம் //ஸ்வாமி நேராக விளித்து இதை அருளுகிறார்/

மயக்கும்- தத்வ ஹித புருஷார்த்த -யாதாத்மிக ஞானம் அறியாத மயக்கம்

/பொன் இரும்பு விலங்குகள்/பிராப்திக்கு பிரதி பந்தகம் இரண்டும்/

தேவ ஆத்மா விவேக -அஞ்ஞானம் -ஆத்மா ஞானத்தை மூடி ஆவலிம்பித்து இருப்பது  போல/மதி எல்லாம் உள் கலங்கி-

சர்வ லோக சாஷியாக ஜன்மம் பல எடுத்து

-கார்ப ஜன்ம துக்கம்-திருமாலை அவதாரிகை பெரிய வாச்சான் பிள்ளை விபரித்து அருளி இருக்கிறார்/

/வாசனை உடன் ஒட்டி/தேக ஆத்மா விவேக ஞானம் கொடுத்து விட வேண்டிய பற்ற வேண்டிய ஞானமும்,

ஜீவ-பரமாத்மா ஞானமும் அடைவே கொடுத்து உஜ்ஜீவிக்க அருளி,

அபார சிநேகம் கொண்டு -/உன்னை உன்னி நயக்கும் அவர்

-குருவே பர பிரமம் பர தனம் பர காமம் பர பிராப்யம்

-உபாய உபேய பாவன–கரண த்ரயத்தாலும் -அனுசந்தித்து

-நயக்குதல்- விரும்புதல்-இன்று தித்திக்கும் ஆரா அமுதே- சொல்லி இருக்கிறேன்-

நால் தோள் அமுதே –  எனது உயிரே   -சரணாகதி ஆரா அமுதே நின் பால் அன்பையே சொல்லி சரண் அடைந்தால் போல/

/நீர் பண்டமாய் நைந்து நல்லவர்கள் சொல்கிறார்கள்

–அனுபவிப்பவர்கள் பலர் பார்த்து -மாதா பிதா யுவதய தானாக விபூதி சர்வம்-வகுளாபிராமம்

-இங்கும் அங்கும் ஆச்சார்யர் கைங்கர்யமே -சர்வ வித பந்துவாக -அத்யவசித்து  இருப்பவர்கள்

-ஜேஷடர் செய்த வழி கனிஷ்டர் போகணும்- பின் சென்று-நான் செய்யும் தப்பு அவர்கள் தலையில் விழும்

கரு முக மாலையை சூடி மகிழாமல் சும்மாடு வைப்பாரை போலே

/அவத்யம் ஆகும் ஆழ்வான் போல்வாருக்கு -இனி பாவனத்வம் பேசாமல் போக்யத்வமே என்று இருப்பேன்-என்கிறார்

சரம நிலையில் இது சரம நிலை-போக்யத்துக்கே ஸ்வாமி திருவடி பற்றுவது

இந்த நிலை வருவதற்கு 101 பாசுரம் வேண்டி இருக்கிறது..

———————————————————————————————————————————-

திருமலை நல்லான் சக்கரவர்த்தி ஸ்ரீ ராம கிருஷ்ண ஐயங்கார் திருவடிகளே சரணம் .

பிள்ளை லோகம் ஜீயர் திருவடிகளே சரணம் .

திருவரங்கத் தமுதனார் திருவடிகளே சரணம் .

ஆழ்வார் எம்பெருமானார் ஜீயர் திருவடிகளே சரணம்..

அமுத விருந்து -இராமானுஜ நூற்றந்தாதி வியாக்யானம்–100-போந்த தென் நெஞ்சு என்னும் பொன் வண்டு-இத்யாதி ..

November 3, 2012
பெரிய ஜீயர் அருளிய உரை
நூறாம் பாட்டு -அவதாரிகை
இப்படி தாம் உபதேசிக்கக் கேட்டு க்ருதார்த்தமாய் -தம்முடைய திரு உள்ளம் -
எம்பெருமானார் திருவடிகளிலே போக்யத அனுபவத்தை ஆசைப் பட்டு
மேல் விழுகிற படியை கண்டு -அதின் ஸ்வபாவத்தை அவர்க்கு விண்ணப்பம் செய்து -
இனிவேறு ஒன்றைக் காட்டி தேவரீர் மயக்காது ஒழிய வேணும் -
என்கிறார் .
போந்த தென் நெஞ்சு என்னும் பொன் வண்டு உனதடிப் போதில்  ஒண் சீ
ராம்  தெளி தேனுண்டமர்ந்திட வேண்டி நின் பாலதுவே
ஈந்திட வேண்டும் இராமானுச இதுவன்றி யொன்றும்
மாந்தகில்லாது இனிமற்றொன்று காட்டி மயக்கிடலே – – 100- -
வியாக்யானம்
என்னுடைய மனசாகிற அழகிய வண்டு -தேவரீருடைய திருவடிகள் ஆகிற பூவிலே
சைத்ய மார்த்த்வ ஸௌரப்யாதி கல்யாண குணங்கள் ஆகிற நிர்மலமான மதுவைப்
பானம் பண்ணி –அங்கெ நித்ய வாசம் பண்ண வேணும் என்று தேவரீர் பக்கலிலே வந்தது -
அதி இச்சித்ததை ஒழிய மற்றொன்றைக் கொடாதே -அத்தையே தேவரீர் கொடுத்து அருள வேணும் .
மற்றொன்றை கொடுத்தருளிற்றாகிலும் -அம்ருதாசிக்குப் புல்லை இட்டால் மிடற்றுக்கு
கீழே இழியாதாப் போலே ஈது ஒழிய வேறு ஒன்றையும் புஜிக்க  மாட்டாது -
தேவரீர் நினைத்தால் அதுவும் செய்விக்கலாம் -
இனி வேறொன்றைக் காட்டி மயங்கப் பண்ணாது ஒழிய வேணும் .
அன்பாலதுவே ஈந்திட வேண்டும் -என்றும் பாடம் சொல்லுவர்
அப்போது என்னுடைய ஹ்ருதயம் தேவரீருடைய திருவடிகளில் போக்யத அனுபவ அர்த்தமாக
அங்கெ போந்தது -சிநேக பூர்வமாக அத்தையே கொடுத்தருள வேணும் -என்றபடி
போது -புஷ்பம்
மாந்தல்-உண்டல்
மயக்கம் -மோஹம்–
—————————————————————————————————————————
பிள்ளை லோகம் ஜீயர் அருளிய உரை -
அவதாரிகை -கீழ்ப் பாட்டில் பிராப்தி நிமித்தமாக தளரா நின்ற தம்முடைய நெஞ்சினாரைக் குறித்து நாம்
சரம பர்வமானவரை ஒருக்கால் தொழு தோமாகில் நம்மை நம் வசத்தே காட்டிக் கொடார் என்று உபதேசித்து தேற்றி -
பூ லோகத்திலே பாஹ்ய குத்ருஷ்டிகள் வியாபித்து  -லோகத்தாரை எல்லாரையும் அழிக்கப் புக்கவாறே    -வேத
மார்க்க பிரதிஷ்டாபன முகேன -அவர்களை எல்லாரையும் ஜெயித்து -தமக்க கல்பக ஸ்த்தாநீயராய் இருந்த படியை
சொன்னவாறே -ஸ்ரீ ருக்மிணி பிராட்டியார்  கிருஷ்ணனுடைய வைபவத்தை கேட்டு அவனை வரிக்க வேணும் என்று
துடித்தால் போலே -இவருடைய திரு உள்ளமானது எம்பெருமானார் உடைய திருவடித் தாமரைகளில் உள்ள
மகரந்தத்தை வாய் மடுத்து பருகுவதாக பிர்யன்காயமாநமாய் இருக்கிறபடியை கடாஷித்த எம்பருமானார் உடன்
அதனுடைய தசையை விண்ணப்பம் செய்து -இனி வேறு ஒரு விஷயத்தை காட்டி என்னை  தேவரீர் மயக்காது ஒழிய
வேணும் என்கிறார் -
வியாக்யானம் -போந்தது என் நெஞ்சு என்று தொடங்கி-இராமானுசா -எம்பெருமானாரே –என் நெஞ்சு என்னும் பொன் வண்டு -
தேவரீர் செய்து அருளின மகா உபகாரகங்களை அனுசந்தித்துக்  கொண்டு இருக்கிற அடியேனுடைய மனசாகிற
ஷட் பதம் -பொன் வண்டு என்றது -தாம் மந்திர ரத்னத்தை அனுசந்தித்து கொண்டு இருக்குமவர் ஆகையாலே -
சகலம் காலம் த்வயேன ஷிபன் -என்றும் -மந்திர ரத்ன அனுசந்தான சந்தஸ்புரிதாதாம்-என்றும் சொல்லுகிறபடியே
சர்வ தேச சர்வ கால சர்வ அவச்தைகளிலும் அனுசந்திக்கப்படுமது ஆகையாலே -லஷ்மீ சஷூ ர நுத்யான தத்சாருப்ய
முபேயுஷே நமோஸ்து மீ நவ புஷே -என்று அபி யுக்தரும் அருளிச்செய்த படியே -தத்க்ரது ந்யாயத்தாலே ஷட் பதமான
மந்திர ரத்னத்தை அனவரதம் அனுசந்தித்து கொண்டு போகிற தம்முடைய மனசுக்கும் ஷட்பதத்வம் உண்டாக
ப்ராப்தம் ஆகையாலே -சர்வ வி லஷணமான வண்டு -என்றபடி -இவர் எப்போதும் ஷட் பதத்தையே  காணும் கொண்டாடுவது -
உனதடிப்போதில் ஒண் சீராம் தெளி தேனுண்டு அமர்ந்திட வேண்டி நின்பால்-பாபக்ரியச்ய சரணம்
பகவத் ஷமைவ -சாதச்வயைவ கமலார மனேர்த்தி தாயத் ஷேமச்ச ஏவ ஹீய தீந்திர பாவச் ச்ரிதாநாம் -
என்கிறபடியே சமஸ்த சேதனரையும் -உத்தரிக்கைக்காக திருவரங்க செல்வனாருடைய -திருப் பொலிந்த
திருவடிகளிலே -ஸ்ரீ ரெங்க நாச்சியார் முன்னிலையாக சரணா கதி பண்ணி யருளின தேவரீர் உடைய
திருவடி தாமரைப் பூவிலே -சைத்ய மார்த்த்வ ஸௌ கந்தியாதிகளாகிற நிர்மலமான மகரந்தத்தை பானம் பண்ணி -
உன் அடிக் கீழ் அமர்ந்து புகுந்தேனே -என்னுமா போலே நிழலும் அடி தாறும் போலே – இருக்கக் கோலி தேவரீர் சகாசத்திலே
போந்தது – ப்ராபித்தது -குரு பதாம் புஜம் த்யாயேத்  -என்கிறபடியே தேவரீர் திருவடிகளை த்யானம் பண்ணி நின்றது -என்றபடி -
ஒண் சீர் -அழகிய சீர் -நின் பால் என்றது -தேவரீர் திருவடிகளில் என்றபடி -பால் -இடம் -அதுவே ஈந்திட வேண்டும் -சஞ்சலமான
என்னுடைய மனசு இச்சித்து நின்றவற்றை ஒழிய மற்று ஒன்றை காட்டாதே அத்தையே கொடுத்து அருள வேணும் -
தேவரீர் உடைய சரணார விந்த மகரந்தத்தை அனுபவத்தையே -ப்ராசதித்து அருள வேணும் என்று அபேஷித்து காணும்
இப்படி விண்ணப்பம் செய்கிறார் -விஷ்ணோ பதே பரமே மத்வ உத்ச -ரசம் ஹ்யேவாயம் லப்த்வா நந்தீ பவதி – சர்வ கந்த சர்வ ரச -
உன் தேனே மலரும் திருப்பாதம் -என்றும் தவாம்ர்த்த ச்யந்திநி பாத பங்கஜ -என்றும் சொல்லுகிறபடியே இது ஒழிய
பரம போக்யமாய் இருப்பதொரு மது வேறு உண்டு -அத்தைக் கொடுக்கிறோம் என்னில் -இது அன்றி ஒன்றும் மாந்த கில்லாது -
ஈதே இன்னும் வேண்டுவது எந்தாய் -என்கிறபடியே எங்களுக்கு ரசிப்பது தேவரீர் உடைய திருவடிகளில் மகரந்தமே ஆகையாலே அத்தை ஒழிய வேறு ஒன்றை கொடுத்து அருளிற்று ஆகில் -அமிர்தாசிக்கு புல்லை இட்டால் மிடற்றுக்கு கீழே
இழியாதா போலே -என் நெஞ்சு என்னும் பொன் வண்டு அத்தை புஜிக்க மாட்டாது – ஆகையாலே அதுவே ஈந்திட வேண்டும் என்கிறார் -அன்பால் அதுவே ஈந்திட வேண்டும் -என்ற பாடமான பொது -சினேகா பூர்வகமாக அத்தையே கொடுத்து அருள வேண்டும் என்றபடி–அன்பால் -சிநேகம் –மாந்தல் -உண்டல்

 இனி மற்று ஓன்று காட்டி மயக்கிடிலே -இப்படியான பின்பு வேறு ஒரு விஷயத்தை காட்டி
மோகிப்பிக்க வேண்டா -மயக்கம் -மோகம் -பகவத் விஷயத்தை என்று சொல்ல அருவருத்து மற்று ஓன்று காட்டி -
என்று சொல்லுகிறார் காணும் -மாந்த கில்லாது -தேவரீர் நினைத்தால் அதுவும் செய்யலாம் இறே -ஆகிலும்
என் மனசு அந்த பிரசங்கத்துக்கு இசையாது -ஆபிமுக்க்யத்தை கொண்டு இறே தேவரீர்  கார்யத்தை செய்ய ஒருப்படுவது -
ஸ்திதேர  விந்தே மகரந்த நிர்ப்பரே மதுவ்ரதே நே ஷூ ரகம் ஹி வீ ஷதே – என்று இவ் வர்த்தத்தை தேவரீர் திரு உள்ளம்
பற்றி இல்லையோ -தவாம்ர்தஸ் யந்தி நி பாத பங்கஜே நிவே சிதாத்மா கதமன்யதிச்சதி -என்று இவ்வர்த்தத்தை
பிரத பர்வத்தில் பரமாச்சார்யாரும் அனுசந்தித்தார் இறே -இனி மற்று ஓன்று காட்டி மயக்கிடிலே -மற்று ஒரு விஷயத்தை
பிரசங்கிப்பதும் செய்ய வேண்டா என்கிறார் -பல நீ காட்டிப் படுப்பாயோ இன்னம் கெடுப்பாயோ -நெறி காட்டி  நீக்குதியோ-என்று
நம் ஆழ்வாரும் இவ்வர்த்தத்தை பிரதம பர்வத்தில் அனுசந்தித்து அருளினார் இறே -
—————————————————————————————————————————–
அமுது விருந்து
அவதாரிகை -
இங்கனம் தேற்றப் பெற்ற நெஞ்சு -எம்பெருமானார் திருவடிகளிலே இன்பம் நுகர விழைந்து மேல் விழ
அதனது இயல்பினை -எம்பெருமானாருக்கு விண்ணப்பம் செய்து
தேவரீர் வேறு ஒன்றினைக் காட்டி மயக்காது ஒழிய வேணும்
என்கிறார் .
பத உரை -
இராமானுச -எம்பெருமானாரே -
என் நெஞ்சு என்னும் -என்னுடைய மனம் எனப்படும்
பொன் வண்டு -அழகிய வண்டு
உனது அடிப் போதில் -தேவரீருடைய திருவடியாகிற பூவிலே
ஒண் சீராம் -நற்குணங்கள் ஆகிற
தெளிதேன்-தெளிவான தேனை
உண்டு -பருகி
அமர்ந்திட வேண்டி -பொருந்தி அங்கேயே இருப்பதற்கு விரும்பி
நின்பால்-தேவரீர் இடம்
போந்தது -வந்தது
அதுவே -அது விரும்பின அந்த திருவடிப் பூவினையே
ஈந்திட வேண்டும் -கொடுத்தருள வேணும்
இது அன்றி -இந்த திருவடி பூவினைத் தவிர
ஒன்றும் -வேறு ஒன்றையும்
மாந்த கில்லாது -அனுபவிக்க மாட்டாது
இனி -நெஞ்சினுக்கு இந்நிலை ஏற்பட்ட பிறகு
மற்றொன்று -வேறொன்றை
காட்டி-காண்பித்து
மயக்கிடல் -மயங்கப் பண்ணாது ஒழிய வேணும்
வியாக்யானம் -
போந்தது –மாந்த கில்லாது
வண்டிகள் சபலமானவை -
தேன் நுகருவதர்க்காக பூக்கள் உள்ள இடம் நாடி அலைவன -
அதனாலேயே அவை ப்ரமரம்-சுற்றுவது சஞ்சரீகம் -அலைந்து கொண்டு இருப்பது -என்று பேர் பெற்றன -
அவை தேன் நிறைந்த தாமரைப் பூவை அடைந்திடின்  அதனைத் தவிர ஏனைய மலர்களை கண் எடுத்து
பார்க்குமா -அது போலேஎன் நெஞ்சும் சபலமானது -
இன்பம் நுகர கிடைக்கும் இடம் எல்லாம் தேடி அலைவது -
அது எம்பெருமானார் திருவடிகளில் உள்ள மென்மை -குளிர்ச்சி மணம் அழகு -என்னும்
இவற்றை நிரம்ப கண்டு -இன்பம் நுகர -அதனை அடைந்த பின்னர் -மற்ற இன்பம் நுகரும் இடங்களை
நுகர விரும்புமா என்கிறார் -
வண்டுக்கு தேன் தான் உணவு அது வன்றி மற்றொன்றை அது உட் கொள்ளாது -
மதுவ்ரதம் என்று அதனால் வடமொழியில் அதனை வழங்குகிறார்கள் -
நெஞ்சு என்னும் வண்டும் எம்பெருமானார் திருவடி மலரில்
உள்ள குணங்கள் என்னும் தேனை உணவாகக் கொண்டு உள்ளது
-மற்றொன்றை அது உணவாகக் கொள்ளாது .
வந்து தேன் நிறைந்த தாமரையில் -தேனை உண்டு அதனின்றும் நகராது -அங்கேயே அமர்ந்து விடுகிறது
நெஞ்சு என்னும் வண்டும் -இன்பம் நுகர்ந்து நகராமல் அங்கேயே அமர்ந்திட வேண்டி
எம்பெருமானார் திருவடித் தாமரையை வந்து அடைந்தது -இங்கு
தவாம்ருத ச்யந்தினி பாத பங்கஜெநிவே தாத்மா கதமன்ய திச்சதி
ச்த்திதேரவிந்தே மகரந்த நிர்ப்பரே மதுவ்ரதோ நே ஷூரகம் ஹிவீ ஷதே -ஆழ வந்தார் ஸ்தோத்ரம் – 27-
உன் அமுதம் ஒழுகும் திருவடித் தாமரையில் படியும்படி செய்யப்பட மனத்தை உடையவன்
மற்றதை எங்கனம் விரும்புவான் -வண்டு தாமரை தேன் நிறைந்ததாய் இருக்கும் போது முள்ளிப்பூவை
கண் எடுத்தும் பாராது அன்றோ -என்பது நினைவுறத் தக்கது .
உணவுள்ள நல்ல இடத்தில் வந்து சேர்ந்தமையின்-தம் நெஞ்சை -பொன் வண்டு -என்று
கொண்டாடுகிறார் .பொற் கற்பகம் பூத்த அடிப்போதில் வந்து சேருவதும் பொன் வந்தாய் இருப்பது
மிகவும் பொருந்துகிறது அன்றோ -
ஷட் பதமான ஆறு பதங்களைக் கொண்ட  -த்வய மந்த்ரத்தை த்யானம் பண்ணிப் பண்ணி நெஞ்சும் ஷட்பதம்
ஆறு கால் உடைய -வண்டு ஆயிற்று -லஷ்மியினுடைய மீன் போன்ற கண்ணை த்யானம் பண்ணிப் பண்ணி
பகவான் தானே மீன் ஆனது போலே என்று ரசமாக பணிப்பர் பிள்ளை லோகம் ஜீயர் -
போந்தது என் நெஞ்சு என்னும் பொன் வந்து -என்று முந்துறப் போந்தமை
கூரினமையினால் முந்துற்ற நெஞ்சு வாய்ந்தமை தோற்றுகிறது -
உண்டு அமர்ந்திட வேண்டி -என்றமையின் இதற்கு முன்பு நல்ல உணவு கிடைக்காமல்
அலைந்து உழன்றமை தோற்றுகிறது .
நின்பால் போந்தது -என்று இயைக்க
இனி அன்பால் என்றும் பாடம் உண்டு
அப்பொழுது அன்பால் ஈந்திட வேண்டும் என்று இயைப்பது -அன்பால்-அன்போடு
அதுவே ஈந்திட வேண்டும் -விரும்பின அதனையே கொடுத்தருளினால் அன்றோ
புருஷார்த்தத்தை தந்தது ஆகும் -என்பது கருத்து .
குரு பாதாம் புஜம் த்யாயேத் –என்றபடி ஆசார்யன் திருவடித் தாமரையை த்யானம் செய்தல் வேண்டும் .
என்னும் கட்டுப் பாட்டிற்காக அன்றி -தானாகவே என் நெஞ்சு அவாவுடன்
எம்பெருமானார் திருவடி மலரில் உள்ள குணங்களுக்கு ஈடுபட்டு இடைவிடாது நினைத்து இருக்க
முற்பட்டு விட்டது .அந்த குண அனுபவத்திலேயே மேலும் மேலும் திளைத்துக் கொண்டு
இருக்குமாறு எம்பெருமானார் தான் அருள் புரிய வேண்டும் என்று அவரிடம் அதனைப்
பிரார்த்தித்தார் ஆயிற்று -
இதுவன்றி ஒன்றும்மாந்த கில்லாது -
விரும்பின இத் தெளி தேன் அன்றி வேறு ஒன்றையும் இந்தப் பொன் வண்டு
உணவாக உட் கொள்ள மாட்டாது -தேன் உண்ணும் வண்டு மற்று ஏதுனும் உண்ணுமா
அம்ருதம் உண்பவர்களுக்கு புல்லிட்டுக் கட்டாயப் படுத்தினால் கழுத்துக்கு கீழே இறங்கி விடுமா -
இனி மற்று ஒன்றை காட்டி மயக்கிடல்
தெளி தேன் அன்றி உண்ணாத   -இயல்பினை அறிந்த பின்னும் தேவரீர் நினைத்தால் மற்று ஒன்றை
இது நல்ல தெளி தேன் என்று காட்டி மயக்கி உட் புகும்படி ஊட்ட முடியும் -
அங்கனம் செய்து அருளாது ஒழிய வேணும் -என்கிறார் .
தெளி தேனுக்கு மாற்றாக காட்டும்மற்று ஓன்று மது சூதநனின்
தேனே மலரும் திருப்பாதம் -என்பது அமுதனார் உட் கருத்து .
எம்பெருமான் திருவடிகளின் இனிமையை உணர்த்தி என்னை மயக்கி விடக் கூடாது என்கிறார் .
நம் ஆழ்வார் -எம்பெருமானை -சிற்றின்பம் பல நீ காட்டிப் படுப்பாயோ -திரு வாய் மொழி -6 9-9 –
என்கிறார் .இவர் எம்பெருமானாரை மற்று ஓன்று காட்டி மயக்கிடல் என்கிறார் -எம்பெருமான் காட்டும் சிற்றின்பம் பல
எம்பெருமானார் காட்டுவதோ பேரின்பமான எம்பெருமான் என்னும் மற்று ஓன்று -
இதனால் தமது சரம பர்வ நிஷ்டையை வெளி இட்டு அருளினார் ஆயிற்று .
அனந்யார்க்க சேஷத்வம் -எம்பெருமானாருக்கு அன்றி மற்று ஒருவருக்கு உரியர் ஆகாமை -
அநந்ய சரணத்வம் -எம்பெருமானார் அன்றி வேறு உபாயம் இன்மை
அநந்ய போக்யத்வம் -எம்பெருமானாரே நீ யன்றி வேர் ஒருவரையும் அனுபவிக்கத்தக்கவராக கொள்ளாமை
என்னும் ஆகார த்ரயமும் தன் பால் அமைந்து உள்ளமையை இங்கு அமுதனார் காட்டும் அழகு
ரசித்து அனுபவிக்கத் தக்கதாய் உள்ளது .
உனது அடிப் போதில் அமர்ந்திட -என்றமையின் -சேஷத்வம் தெரிகிறது
உனது அடிப் போதில் என்னவே அமைந்து இருக்க -நின் பால் -என்று மிகை படக் கூறியது
மற்றவர் பால் போதராது -நின்பாலே போந்து அமர்ந்திடலை வலி வுறுத்துவதால்
மற்றவருக்கு உரியர் ஆகாமை காட்டிற்று
அதுவே ஈந்திட வேண்டும் என்பதனால் எம்பெருமானாரே இன்பம் தரும் உபாயம் என்பது பெற்றோம்
உண்டு அமர்ந்திடப் போனது தானாகவோ அன்றிப் பிறர் மூலமாகவோ அல்லாமல்
எம்பெருமானாராலேயே அதனைப் பெற வேண்டி இருத்தலின் அவரன்றி வேறு உபாயம் இன்மை
தோற்றுகிறது .
இதுவன்றி ஒன்றும் மாந்த கில்லாது -என்று வெளிப்படையாகவே எம்பெருமானார் அன்றி வேறு போக்கியம்
இல்லாமை சொல்லப் படுகிறது ..
 ———————————————————————————————————————-

அடியேன் கேள்வி ஞானத்தினால் ஜல்பித்தது

திருவடி தான் பங்கஜம்/ சீர் தேன் பெருக மனம் ஆன வண்டு-சஞ்சல புத்தி- முன் உற்ற நெஞ்சு

/மற்று ஒன்றில் கண் போகாமல் திசை திருப்பாமல் இருக்க ஸ்வாமி இடம் பிரார்த்திக்கிறார்

/சக்தி உண்டு உமக்கு -இருவருக்கும் லாபம்/ சேதன லாபம் உமக்கு ஆச்சர்ய லாபம் எனக்கு

/நெஞ்சு என்று பொன் வண்டு-உன் அடி போதில்-  ஒண் சீராம் தெளிந்த தேன் உண்டு-

ஸ்வாதந்த்ரம் அவன் இடம்-.குடித்து அமர்ந்திட வேண்டி-பேராமல்-நின் பால் போந்தது –வந்து கிட்டியது/

கேட்டதை கொடுத்து விடவேண்டும்/இது அன்றி ஒன்றும் மாந்த கில்லாது-இனி மற்று ஓன்று காட்டி மயக்காதே

-மாயம் செய்யேல் என்னை திரு ஆணை

-20 தரும் இனி இனி என்று  கதறினார்-ஆழ்வாரும் /இனி நான் போகல் ஒட்டேன்  ஒன்றும் மாயம் செய்யாதே

//மற்று- நா கூசி-பெயரையும் சொல்லாமல் -

அழகிய மணவாளன் திருவடி பொன் அரங்கம் எனில் மயலே பெருகும்- காண்டகு தோள் அண்ணல் கழல்/

நீர்மையினால் அருள் செய்தான் தன் சரண் தந்திலன் தான் அது தந்து -சொல்லி விட்டேன்-அதனால் காட்டி மயக்காதீர் என்கிறார்

/போக்கியம் இதில் –அடுத்த பாச்ரம் -௧௦௧- பாவனத்வம் அருளுவார்

/ அண்ணிக்கும் அமுதூரும் -போக்யத்வம் சொல்லி மேவினேன் அவன் பொன் அடி பாவனத்வம்-அருளியது போலே இங்கும்

ஆவலிப்பு-ரஷிக்கும் சொல்லி இச் சுவை-போக்யத்வம்-தொண்டர் அடி பொடி-பிரதம பர்வம்

-உபாயமாக அவனை பற்றனும் ஆச்சார்யர் அனுபவம் கொடுத்து உபாயம் புரிய வைக்கிறார்

மா முனிகள் ஸ்வாமி வண்டுஎன்பர்/ பெருமாள் வண்டு ஆழ்வார் என்பர்

/வண்டு-சஞ்சலம் /ரெங்க ராஜ.சரணாம் புஜ பராங்குச பதாம் புஜ .. ராஜ ஹம்சம்   ஸ்ரீ பட்டார் பிரான் பரகால -முகாப்ய மித்திரன்

- ஆழ்வார் ஆண்டாள் பெரியாழ்வார் கலியன்  -பற்றுகிறார்  -கூரேசர் இவரை பற்றுகிறார்

/ வண்டு மறு பெயர்-மது விரதம் பிரமரம் சஞ்சரிகம்

-சுகர் 7 நாள் சொன்னார்  பர்ஷித்க்கு -ஞான பசி- வயிற்று பசிக்கு கோபசு  பால் கறக்கும் நேரம் கூட நிற்க மாட்டார்

/பொன் வண்டு-ஸ்வாமி திருவடி  தேன் குடிக்க போனதால் பொன்-சீரார் செந்நெல்- திரு குடந்தை

/ ஏரார் இடை- கண்ணன் இடை கட்டி கொண்டு கடையாதே என்பானாம்

/சீரார் வளை ஒலிப்ப–சங்கு முன்கை தங்கு- பிரியாமல் இருந்ததால் வளையல்கள் தங்கித்தாம் -அதனால் வந்த சீர்மை

காமரு சீர் அவுணன்-வாமனன் கண்டதால் வந்த சீர்மை மாவலிக்கு

திருப்தி இல்லை/ போக சக்தி -மாறுவதற்கு -விதி -வேற கதி இல்லை என்று

/விதி பிராப்தம் ராக பிராப்தம்/ சாஸ்திரம் விதித்தால் தொடங்கி போக்யத்தால் அங்கே இருக்க வேண்டும்/

பொன் கற்பகம் எம் ராமானுசன்-மனசு வண்டு-கருப்பு தான்- இதை பொன் ஆக்கினார்/

ஓங்கி உலகு அளந்த உத்தமன்-ஓங்கி பெரும் செந்நெல் போல -அவன் திருவடி கீழ் இருந்த செந்நெலும் ஓங்கி இருந்தது

/அங்கும் இங்கும்-கண்டு அனுபவிக்க வேண்டும்

/நிர்ஹெதுக கிருபை /போக்யத்தில்  மேல் விழுந்த வண்டு –

என் நெஞ்சு-முன்புற்ற நெஞ்சு -என்பதால் மம காரம்- மமகாரம் விட்டவரின் மம காரம்- ஸ்வாமி இடம் போனதால் /

பட்டர் வைராக்கியம் உபதேசித்து திரு மேனி அலங்காரம்- கோவில் ஆழ்வார் என்ற நினைவால் /

/அழகிய வண்டு/ஒண் சீராம்-உயர்ந்த குணம்-

/அம்பன்ன  கண்ணாள் யசோதை தன் சிங்கம்-காரியம் குணம் காரணத்தில் இருக்க வேண்டும்-

பூவிலே சைத்யம்-குளிர்ந்து  – மார்த்வம்-மிருதுவாகி  நறுமணம்- என்கிற

-தேன்-ஓடி வர -தெளி- நிர்மலமான -ஊடி உசா துணை-நெஞ்சினாரும் அங்கு ஒழிந்தாரே

-கடல் கொண்ட கண் போல தசரதன் கண்-நெஞ்சினாரும்-மரியாதை -மகர நெடும் குழை காதர் இடம் சேர்ந்ததால்/

மடகிளியை வணங்கினாள் போல/

நீர் இருக்க -என் நெஞ்சம் -தூது விட்ட பிழை யார் இடம் -என்னையும் மறந்து தன்னையும் மறந்தது/வருதல் இன்றியே

–வார் இருக்கும் முலை மடந்தை இருக்கும் இடம் வைத்தானே /ஒழிந்தார்-வசவு அங்கு என் நெஞ்சு கொண்டாடுகிறார் இங்கு

/நித்ய வாசம் /அமர்ந்து இருக்க வேண்டி- திரியாமல்/அன்பால் அதுவே ஈந்திட -பாட பேதம்

-சினேக பூர்வமாக கொடுத்து அருள வேணும் /மாந்தல்-உண்டல்

/ஸ்ரீ ருக்மிணி பிராட்டி -உபன்யாசம் கேட்டு ஸ்ரீ கிருஷ்ணன் குணங்கள் கேட்டு மனம் படிந்தது போல-

அமுதனார் செப்ப மனம் -ராஷச விவாகம் அங்கு-வரிக்க துடித்தாள் போல இதுவும் தேனை குடிக்க போனது/

/ஷட் பதம்-அருகால சிருவண்டே–வேகமாக போகும் வீசும் சிறகால் பறக்கும்

/தலையால் தரிக்க -முழுவதும் தாங்க- ஆச்சார்யர் பத்னி புத்திரன் திருவடிகள் ஆரும்//மந்திர ரத்னம்-ஆறு  பதம்-/

உதடு துவயம் சொல்லி துடித்து கொண்டே இருக்கும்

/மனசும் ஷட் பதம் ஆனதாம் அதை நினைந்து கொண்டே இருப்பதால்

/கயல் விழியை பார்த்து கொண்டே அவன் மீன் அவதாரம் எடுத்தானாம்தேசிகன்-

ஷட் பதம் அனுசந்தித்தி கொண்டு போருகிற மனசு -சர்வ விலஷணமான வண்டு

/இவர் எப்பொழுதும் ஷட் பதம் கொண்டாடுவதால்- ஸ்வாமி துவயம் கொண்டாடி கொண்டு இருப்பதால்

-உனதடி போதில் ஒண் சீராம்-தெளி தேன் -பாபம் போக்க –யதீந்த்ரர் திருவடி பற்றினால்-

அவர் பண்ணினதால் -திரு அரங்க செல்வனாரின் திரு பொலிந்த சேவடி

-ஸ்ரீ ரெங்க நாச்சியார் முன் நிலையில் -பண்ணி அருளிய தேவரீரின் திரு வடிகளில்

-உன் அடி கீழ் அமர்ந்து புகுந்தேனே -அலவன்-நள்ளி-சிக்கி கொண்ட -வூடும் நறையூர்

-இங்கு அமர்ந்து இட வேண்டி-நிழலும் அடி தாரும் போல இருக்க கோரி-

அடி கீழ் அமர்ந்து புகுந்து -தென் திரு அரங்கம் கோவில் கொண்டானே என்று கங்குலும் பகலும் திருவாய் மொழி அருளுகிறார்

/தேவரீர் திருவடிகளை நினைப்பது கடமை/விதித்தால் இல்லை அனுபவித்து கொண்டு இச்சித்து இருந்தது /அதுவே ஈந்திட வேண்டும்//

சரணாரவிந்த மகரந்தம் அபேஷித்து–வேறு ஒன்றும் -சர்வ கந்த சர்வ ரச

-தேனே மலரும் திரு பாதம் பொருந்துமாறு /அத்தை கொடுக்கவா-என்னில்

-இது அன்றி -ஈதே இன்னும் வேண்டிவது ஈதே -

அமிர்தாசகிக்கு புல்லை இடுமினா போல /மிடற்றுக்கு கீழ் இழியாது நெஞ்சு புஜிக்காது/

இனி மற்று ஓன்று காட்டி மயக்காதே- மோகிக்காதீர்-பகவத் விஷயம்- மற்று ஒன்றினை காணா-திவ்ய தேசங்கள் எல்லாம் கழித்தார்

/கற்ப்பார் ராமனை அல்லால் மற்றும் கற்பரோ/-இங்கு கண்ணனை கழிக்கிறார்

உன் அடியார் எல்லாரோடும் -ஆழ்வாரை கூட கழித்தார் -ஒக்க எண்ணி இருத்தீர்  அடியேனை-கலியன் திரு இந்தளூர் பாசுரத்தில்

- மலையாள ஊட்டு போல அவர்

-கதம் அந்ய கச்சதி–சிற்றின்பம் பல நீ காட்டி படுப்பாயோ-ஆழ்வார்/நெறி காட்டி நீக்குதியோ-சரம பர்வ நிஷ்ட்டை

-சிறந்த நெறி /ஓம் நமோ நாராயண  அநந்யார்க்க சேஷத்வம் அநந்ய சரண்யன் அநந்ய போகன் -ஸ்வாமி இடம் அமுதனார்

/உனது அடி போதில் அமர்ந்திட வேண்டி –   சேஷத்வம் நின் பால் போந்து-

அநந்யார்க்க சரண்யம் ஆக பற்றினார் இத்தால்

/ஏக மேவ மற்று ஓன்று இல்லை போல -/  ஈந்திட வேண்டும்

– இது அன்றி ஒன்றும் மாந்தகில்லாது -அநந்யார்க்க போக்யத்வம்

-பிராப்யம் சொல்ல வந்த திரு மந்த்ரம் அர்த்தத்தை இதில் அருளினார்

—————————————————————————————————————————————————–

திருமலை நல்லான் சக்கரவர்த்தி ஸ்ரீ ராம கிருஷ்ண ஐயங்கார் திருவடிகளே சரணம் .

பிள்ளை லோகம் ஜீயர் திருவடிகளே சரணம் .

திருவரங்கத் தமுதனார் திருவடிகளே சரணம் .

ஆழ்வார் எம்பெருமானார் ஜீயர் திருவடிகளே சரணம்..

அமுத விருந்து -இராமானுஜ நூற்றந்தாதி வியாக்யானம்–99-தற்கச் சமணரும் சாக்கியப் பேய்களும்-இத்யாதி

November 3, 2012

பெரிய ஜீயர் அருளிய உரை

தொண்ணூற்று ஒன்பதாம் பாட்டு -அவதாரிகை -
நம்மை நம் வசத்தே விடுமே -மனமே நையேல் -என்றவாறே -
ஆனாலும் -ஜ்ஞான வ்யவசாயங்களை பங்கிக்கும் பாஹ்ய குத்ருஷ்ட்டி பூயிஷ்டமான
 தேசம் அன்றோ -என்ன -எம்பெருமானார் அவதரித்த பின்பு -
அவர்கள் எல்லாரும் நஷ்டர் ஆனார்கள் என்கிறார் -
தற்கச் சமணரும் சாக்கியப் பேய்களும் தாழ் சடையோன்
சொற் கற்ற சோம்பரும் சூனியவாதரும் நான் மறையும்
நிற்கக் குறும்பு செய் நீசரும் மாண்டனர் நீணிலத்தே
பொற் கற்பகம் எம்மிராமானுச முனி  போந்த பின்னே – – 99- -
வியாக்யானம் -
தருக்கினால் சமண்  செய்து -பெரிய திரு மொழி -2 2-7 – – என்கிறபடியே -தர்க்க சாமர்த்த்யத்தாலே
ஸ்வ மத பரிபாலனம் பண்ணுகிற ஆர்ஹதரும் -
சமணரும் சாக்கியரும் -திரு வாய் மொழி -4-10 4- என்று அவர்களை எண்ணினால் இரண்டாம்
விரலுக்கு விஷயமாம் படி -அவர்களோடு தோள் தீண்டியாய் — பேய் போலே விடுதல் -பற்றுதலை
அறியாதே -பிடித்ததை பிடித்துக் கொண்டு நிற்கிற பௌத்தரும் -
தன்னை ஈஸ்வரன் என்று லோகம் ஆராதிக்க வேணும் என்று -அதுக்கு ஈடாக -தீர்க்க ஜடாதரனாய்க் கொண்டு
சாதனம் அனுஷ்டித்து -பகவத் அனுமதியாலே -மோஹா சாஸ்திரங்களைப் ப்ரவர்த்திப்பித்த -
ருத்ரனுடைய  வசனமான ஆகமத்தை அதிகரித்து இருக்கிற தாமசரான சைவரும் -
பிரமாண பிரமேய ப்ரமாதாக்களான இவை மூன்றும் இல்லை என்று சர்வ சூன்ய வாதம் பண்ணுகிற
மாத்த்யாமிகரும் -இவர்களைப் போல் அன்றிக்கே
ருகாதி பேதத்தாலே நாலு வகைப் பட்டு இருந்துள்ள வேதத்தை பிரமாணமாக அங்கீ கரித்து வைத்து -
திஷ்டத்சூ வேதேஷூ -என்கிறபடியே அது நிற்கச் செய்தே -அத்தோடு ஒரு சம்பந்தம் இல்லாத
அபார்த்தங்களைச் சொல்லி -மூலையடியே நடத்துகிற ப்ரஹீனரான குத்ருஷ்டிகளும் -
ச்ப்ருஹநீயமான -கல்பகம் போலே -பரமோதாரராய்-அது தன்னை நமக்கு பிரகாசிப்பித்தது அருளின
எம்பெருமானார் மகாப்ருதிவியிலே எழுந்து அருளின பின்பு -முடிந்து போனார்கள் .
ஸ்ரீ பாஷ்ய முகேன-தத் மதங்களை பங்கித்து – அசத் கல்பம் ஆக்குகையாலே -அவர்கள் நஷ்டர் ஆனார்கள்
என்று கருத்து -
சாக்கியர் என்றது -சாக்யர் -என்றபடி
மாத்யாமிகரும் சார்க்க வர்க்கத்திலேயாய் இருக்க பிரித்து எடுத்தது தந் மத க்ரௌர்ய விசேஷத்தைப் பற்ற -
—————————————————————————————————————–
பிள்ளை லோகம் ஜீயர் அருளிய உரை

அவதாரிகை -கீழ்ப் பாட்டிலே எம்பெருமானாரை ஆஸ்ரயித்த பின்பு -நம்மை நம் வசத்தே விடுமே -என்று
இவர் மகா விச்வாசத்தொடே சொன்னவாறே -அது சத்யம் -ஆனாலும் -சமயக் ஞானமும் -தத்
அனுரூபமான அனுஷ்டானமும் -இவ்விரண்டையும் அடைவே அறிவிப்பிக்க கடவதான
வேதம் நடையாடாதபடி  -அத்தை மூலை யடியே நடப்பித்துக் கொண்டு உபத்ராவாதிகளான
பாஹ்ய குத்ருஷ்டிகள்  தனிக்கோல் செலுத்தும் தேசம் என்பது என்ன -சமஸ்த புருஷார்த்த
பிரதத்வத்தாலே -கற்பகம்-என்று சொல்லப்படுகிற எம்பெருமானார் இந்த மகா பிர்த்வியில்
அவதரித்த பின்பு அப்படிப்பட்ட நீச சமய நிஷ்டர் எல்லாரும் சமூலகமாக நஷ்டமாய் போனார்கள் -என்கிறார் -
வியாக்யானம் -தற்கச் சமணரும் – தருக்கினால் சமண  செய்து -என்கிறபடியே பிரமாண அநு குணங்களாய்
இருந்துள்ள தர்க்கங்களால் அன்றிக்கே -ஸ்வ அபிநிவேச அநு குணங்களான தர்க்கங்களாலே ஒரு மதத்தை
கல்பித்து -அத்தை பரிபாலித்து கொண்டு போருகிற ஆர்ஹதரும் -அன்றிகே -தற்க  சமணரும் -பரமாணு
காரண வாதிகளாய் -பாஷாண கல்பா முக்தி -என்றும் சொல்லுகிற நையாயி கவை சேஷிகர்களும்
வேத வைதிக பிரத்வேஷிகளுமான ஜைனரும் என்றுமாம்   -சமணரும் என்றது ஷபனகர் என்றபடி -
நையாயிகரும்  வைசேஷிகரும்-தற்க்க பிரதான வாதிகள் ஆகையாலே தற்கர் என்று அவர்களை
நிர்தேசிக்க தட்டில்லை – சாக்கியப் பேய்களும் -வேத பாஹ்யரை என்னும் போது இரண்டாம் விரலுக்கு விஷயமாம் படி

ஆர்ஹதரோடு தோள் தீண்டியாய்-த்யாஜ்ய உபாதேய விவேக லேசம் இன்றிக்கே
க்ரஹீத க்ர்தஹிகளான பௌ த்தரும் –சாக்கியர் என்றது சாக்யர் என்றபடி -
ஜைனர் ஆகிறார்கள் -அங்கீ க்ர்த்யது சப்தபங்கி குஸ்ரிதம் ச்யாதஸ்தி நாஸ்த்யாதிகாம் விச்வம் த்வத்
விபவம் ஜகஜ்ஜி நமதே நேகாந்த மாச ஷதே –    என்கிறபடி கார்ய காரண ரூபேண ஜகத்து பின்னாபின்னமாயும்
நித்யா நித்தியமாயும் -சத்யா சத்தியமாயும் இருக்கும் -என்றும் -ச்வேதே ஹமா நாஹ்யாத் மநோமோஹாத்
தேஹாபிமாநின –  க்ர்மீகீடாதி பர்யந்தம் தேக பஞ்சரவர்த்தினா -என்கிறபடியே ஆத்மாக்கள் -ஸ்வ ஸ்வ கர்ம
அனுகுணமாக சரீரத்தினுடைய பரிணாமத்தையே தங்களுக்கும் பரிணாமாக கொண்டு இருப்பார்கள் -என்றும் -
பிராணி ஜாத மஹிம் சந்த மநோ வாக் காய  கர்மபி -திகம்பராஸ் சரந்தஏவ யோகினோ
பிரம சாரிணா–மயூரபிஞ்ச ஹச்ஸ்தாச்தே க்ர்தவீராச நாதிகா –   பானிபாத்ரேஷூ புஞ்சானா
லூனகேசாச்த  மவ்நின-சதா ஷபன காசர்யா க்ர்தமந்தார துராசதா -குருபதிஷ்ட மார்கேன
ஜ்ஞான கர்ம சமுச்சயாத் -மோஷோ பந்த விரக்தச்ய   ஜாயதே புவி கச்யசித் -என்கிறபடி
மல தாரண ஹிம்சாதிகளாலும் ஆத்மா ஞானத்தினாலும் பிரக்ர்தி விநிர்முக்தராய் ஊர்த்த்வ  கதியை
ப்ராபியா நிற்கை மோஷம் என்றும் வேதாந்த விருத்தார்த்தங்களை வாய் வந்த படி பறக்க
சொல்லுமவர்கள் -சமணர் என்றது சார்வாகரையும் கூட்டி -ஈட்டிலே இவரையும் சேரப் பிடித்து இறே எடுத்தது
அவர்கள் ஆகிறார்கள் -பிரதிவ்யாப ச்தேஜோ வர்யுரிவிதி தத்வானி -என்கிறபடியே -பிரதிவ்யாதி பூத
சதுஷ்டயமே தத்வம் -ஆகாசாதி பூதாந்தரம் இல்லை -என்றும் தேப்யஸ் சைதன்ய கிண்வாதிப்யோமதசக்திவத் -
என்றும்-

க்ரமுகபல தாம்பூல தளாவயவாதி ஷூ பிரத்யேக வித்யமா நச்யாபி ராகச்யோ வாவயவி நிசம்யோக
விசேஷாத்தே    ஹாரம் பக பரமாணு சம்ச்லேஷ விசேஷா தேவ தேக சைதன்யா விர்ப்பாவோ நா நுபன்ன -
என்றும் சொல்லுகிறபடியே ஸூரா பூரித சரம பஸ்த்ரிகையை ஆதபத்திலே வைத்தால் -சலனாதி விகாரங்கள்
தன்னடையே தோற்றுமா போலேயும் –   வெற்றிலையும் பாக்கையும்     சுண்ணாம்பையும் சேரப் பிடித்து
மெல்லும் அளவில் ஒரு விசேஷம் பிறக்குமா போலேயும் -அந்த ப்ரிதி வியாதி பூதங்களுடைய கூட்டரவிலே
 சைதன்யம் என்று ஒரு தர்மம் பிறக்கும் என்றும் -

ப்ரத்யஷ சம்யமேவாதி நாஸ்த்ய த்ரஷ்ட த-   அதர்ஷ்டவாதி பிச்சாபி நாத்ர்ஷ்டம் த்ர்ஷ்டமுச்ச்யதே -
க்வாபித்ரஷ்ட ம த்ர்ஷ்டஞ்சே தத்தர்ஷ்டம் ப்ரவதேகதம் -நித்யாத்ர்ஷ்டம் கதம் சத்ச்யாத் சச்சஸ்ரின்காதி
சந்நிபம் -ந கல்ப்யன் சுக  துக்காப்யாம் தர்மாதர்மவ்பரைரிஹா -ஸ்வபாவேந ஸூ கீ  துக்கீ
பவேன்னான்யத்தி காரணம் -நிசிசக்ரே யேத் கோவாகொகிலாங்க பிரகூஜயேத் –   ஸ்வபாவ வ்யதிரேகென
வித்யதே நாச்ய காரணம் –   இஹலோகாத்பரோ நான்ய ஸ்வ ச்வர்கொஸ்தி நார்கோ நவா – என்கிறபடியே
ப்ரத்யஷ த்ர்ஷ்டமான அர்த்தமே உள்ளது -வேறு ஒன்றும் இல்லை -அந்த சைதன்யத்துக்கு உண்டான
ஸூ க துக்கங்களே ஸ்வர்க்க நரகங்கள் -வேறு சில புண்ய பாபங்களும் -அவற்றால் உண்டான
தர்மாதர்மங்களும் இல்லை என்றும் -மோஷச்து மரண ம பிராண சம்ஜ்ஞவாயு நிவர்த்தனம் -
அதஸ் தத்தர்த்தன்   நாயாசம் கர்த்துர் மதி பண்டித -என்கிறபடியே அதனுடைய புரிவாகிற
மரணமே மோஷம் -அவ்வருகு ஒன்றும் இல்லை -என்று ஸ்ருதி விருத்த பிரக்ரியையை ஆக்கிரமித்து
சொல்லுமவர்கள் -
நையாயிக வைசெஷிகர் ஆகிறார் -ப்ரத்யஷ அனுமான உபமான சப்தா பிரமாணா நி -என்றும் -

த்ரிதா பிரமாணம் ப்ரத்யஷ அனுமான ஆகமாதிதி -த்ரி ப்ரேதை பிரமானைஸ்து –  ஜகத்க்ர்த் தரவகம்யதே -
தஸ்மாத் ததுக்த கர்மாணி குர்யாத் தஸ்யை வதர்ப்த்யே பக்த்யைவசார்ச்ய நீயோ ஸௌபகவான் பரமேஸ்வர
தத் பிரசாத ந மோஷஸ் ஸ்யாத் காணோ பரமாத்மக-காணோ பரமேத்யாத்மா -பாஷாணவத வஸ்த்தித -
என்றும் சொல்லுகிறபடியே -பிரத்யஷாதிகள் நாலும் கூட  பிரமாணம் என்றும் -சப்தம் அனுமான வித்யா பிரமாணம் ஆகையாலே -பிரத்யஷாதிகள் மூன்றுமே பிரமாணம் என்றும்-

ஜகத்துக்கு உபாதான காரணம் பரமாணுக்கள் -ஆநுமானி கேஸ்வரன்  நிமித்தகாரணம் என்றும் -
சம்சாரம் அநாதி -ஈச்வராவ்பாஸ்தியாலே சுக துக்க ஞானங்கள் நசித்து -பாஷாண கல்பனாய்
இருக்கை மோஷம்     யென்றும் உத்ப்ரேஷிக்குமவர்கள் -
தாழ் சடையோன் சொல் கற்ற சோம்பரும் -தன்னை ஈஸ்வரன் என்று பிரமித்து லோகம் எல்லாம்
ஆராதிக்க வேண்டும் என்று -அதுக்கு தகுதியாக தீர்க்க ஜடையைத் தரித்து கொண்டு -சாதனா
வேஷத்தோடு இருந்து -மோஹா சாஸ்தராணி காராய -என்கிறபடியே -பகவத் அனுமதியாலே மோஹா சாஸ்த்ரத்தை
பிரவர்த்திப்பித்த ருத்ரனுடைய  வசனமான ஆகமத்தை அதிகரித்து போந்து -அதி தாமசராய் இருக்கும் பாசுபதரும் -
பௌ த்தரை எடுத்த உடனே பாசுபதரை எடுத்தது -அவர்களோபாதி  இவர்களும் வேத பாஹ்யர் என்னும் இடம்  தொற்றுக்கைக்காக -

பிரதான காரணத்வா வுப்யுகம சாம்யாத் சாம்க்ய நிராச நந்தர பாவித்வே பாசூபத நிராசச்ய
ப்ராப்தே பிசதவ் கதா ஆர்  ஹதம நிராஸா நந்தரம் தத் பிரதிஷேப தச்யாத் யந்த வேத பாஹ்ய
த்வஜ்ஞாப நாயக்ர்தா -என்று சுருதி பிரகாசார்யரும் -பத்யுர சமாஞ்ஜச்யாத்  -என்கிற அதிகரனத்துக்கு சங்கதி
சொல்லும் பொழுது அருளிச் செய்தார் இறே-அவர்கள் ஆகிறார் -பிரதானம் ஜகத்து உபாதான காரணம் -
ஆகம சித்த ஈஸ்வரன் நிமித்த காரணம் -என்றும் -முத்ரி காஷாட் கதத் வஜ்ஜ பரமுத்ரா விசாரத பாகாச நஸ்த
மாத்மானம் த்யாத்வா நிர்வாணம் ர்ச்சதி -கண்டிகாருசி கஞ்சசைவ குண்டலஞ்ச

சிகாமணி -பச்மயஞ்ச்ஜோப வீதஞ்ச முத்ராஷட்கம் பிரசஷதே -ஆபிர் முத்ரித தேஹச்து
நபய இஹா ஜாயதே -ருத்ராஷ கங்கணம்  ஹஸ்தே ஜடா சைகா சமஸ்தகே -காபாலம் பஸ்ம
நா ஸ்நானம் த்யானம் பிரணவ பூர்வகம் தீஷா பிரவேசமா த்ரேன ப்ராஹ்மானோ பவதி
தத் ஷனாத்-காபாலம் வ்ரதமாஸ்த்தாய யதிர்பவதி மாநவ-என்றும்     சர்வஜ்ஜ ருத்ர ப்ரகோத்த தாஷர  ராசியான ஆகமத்திலே சொல்லுகிறபடி முத்ரிகாஷட்க தாரண

பாகாச நஸ்தாத்மா த்யான ஸூ ர கும்பஸ்தாபச்த தேவதார்ச்ச்சனா  மூடாச்சார ச்மச்சான பசம ஸ்நான
பிரணவ பூர்வ கத்யா நாதி கர்ம அனுஷ்டானத்தாலே -பசுபதி சாரூப்யத்தை பெருகை மோஷம் ஆகிறது என்றும்
ஸ்ருத்யந்த விருத்தார்தங்களை அத்யந்தம் ஆதரித்து சொல்லுமவர்கள் -
சூனிய வாதரும் -சூன்யமே ததுவ்வம் என்று சொல்லுகிற மாத்யாமிகரும் சாக்ய வர்க்கத்திலேயாய் இருக்க
பிரித்து எடுத்தது தந் மத க்ரௌர்யத்தைப் பற்ற –பௌத்த மத ப்ரவர்த்தகர் -வைபாஷிகன் என்றும் -
ஸௌ த்ராந்திகன் என்றும் -யோகாசுரன் என்றும் -மாத்யமிகன் -என்றும் நாலு வகை பட்டு இருப்பார் இறே -
இவர்களுள் முதலில் சொன்ன மூவர்ர்க்கும் ஸ்வாப்யுபதகமாய் விஜ்ஞான ரூபமாய் இருக்கிற
வஸ்துவினுடைய ஷணிகத்வம் சாமானமாய் இருக்கும் –  பூத பௌ திகங்களும் சித்த சைத்தன்யங்களையும்
ஒழிய வேறு சில ஆகமாதிகளை அவர்கள் அங்கீ கரித்தது இல்லை -இவர்களிலே வைபாஷிகன் ஆனவன்
பரமாணு சன்காதாத்மகமாய் பிரதிஷ சித்தமாய் கொண்டு இருக்கும் ஜகத்து என்றும் -தத் விஷய ஞானம் ஷணிகம் என்றும் -
ஞான விஷயமான பாஹ்யார்த் தங்கள் எல்லாம் உத்பத்தி விநாசங்கள் உடன்  கூடி இருக்கும் என்றும் -
ஷணிக விஞ்ஞான சந்தானமே ஆத்மா என்றும் -இதில் ச்த்திரத்வ புத்தி சம்சாரம் -அச்த்திரத்வ புத்தி மோஷம்
என்றும் சொல்லுமவன் -ஸௌ த்ராந்திகன் ஆகிறான் -ஞானத்தில் ஸ்வ ஆகாரத்தை சமர்ப்பித்து -நஷ்டமே போந்த வர்த்தங்கள்

எல்லாம் ஞானகதமான நீலாத்ய ஆகாரத்தாலே அனுமேயங்களாய்  இருக்கும் என்றும் -அர்த்தவைசித்த்ரயகர்தம்
ஞானவைசித்ரியம் என்றும் அனுமான சித்தம் ஜகத் -தத் விஷய ஞானம் ஷணிகம் -அந்த ஷணிக விஞ்ஞானம் தானுமே
ஆத்மா -இதில் ச்த்திரத்வ புத்தி சம்சாரம் அச்த்திரத்வ புத்தி மோஷம் என்றும் சொல்லுமவன் -
யோகாசாரன் ஆகிறான் -அர்த்தங்களைப் போலே சாகாராங்களாய்  இருந்துள்ள ஞானங்களும் ஸ்வ மேயவிசித்தரங்களாய்
இருக்கையாலே -அர்த்தவைசித்யர்த்தத்தாலே ஞான வைசித்ரியம் சொல்ல ஒண்ணாது என்றும் ஞானமே உள்ளது
பாஹ்யார் தங்கள் ஒன்றுமே இல்லை என்றும் -அந்த ஞானம் ஷணிகம் என்று அறிகை மோஷம் என்றும் சொல்லுமவன் -
யோகாசாரோ ஜகாத பல பத்யந்திர ஸௌத்ராந்திகஸ்து  ஈவைசித்ரியாத நுமதி பதம் வக்தி ஸௌ த்ராந்தி கஸ்து
ப்ரத்யஷம் தத் ஷணிக  மிதே ரெங்கநாத திரையோ பஞ்ச்ஞாநாத் மகத்வ ஷன பு மூகேத சஷி தாந்தத் ஷிபாமா -என்று
சந்க்ரகேன இம் மூவருடைய மதங்களையும் உபன்யாசித்து அருளினாரே பட்டரும் – மாத்யாமிகன் ஆகிறான் -பிரமாணமும் பிரமேயமும் பிரமாதாவும் இவை உண்டு என்று அறிவது ப்ரமம்-

சூன்ய வாதம் ஒன்றுமே சுகத்துக்கு பராகாஷ்டை என்றும் -கீழ் சொன்ன மூவரும் சித்த சைதன்யங்கள் உண்டு
என்றும் -ஷணிக விஞ்ஞானம் உண்டு என்றும் -சிஷ்யனுடைய பிரதிபத்தி ஸௌ கர்யார்த்தமாக சொன்னார்கள்
இத்தனை என்றும் -நசன் நாசன் நசதசத் நசாப்ய நுபயாத்மகம் -சதுஷ்கோடி விநிர்முக்தம் தத்வம் மாத்யமிகோவிது -
என்கிறபடியே சத்தும் இன்றிக்கே அசத்தும் இன்றிக்கே -சத் அசத்தும்  இன்றிக்கே -சத் அசத் விலஷணமும் இன்றிகே -
இந் நாலு கோடியிலும் உத்தீர்ணமாய் இருப்பது ஒன்றே தத்வம் என்றும் சூன்யத்தில் சூன்யம் என்று அறிகையே
மோஷம் என்றும் உத்ப்ரேஷிக்குமவன் -

நான் மறையும் நிற்க குறும்பு செய் நீசரும் -அந்த பௌ த்தாதிகளைப் போல் அன்றிக்கே -ரிகாதி பேதென
நாலு வகைப்பட்டு இருந்துள்ள வேதங்களை பிரமாணமாக அங்கீ கரித்து வைத்தும் – அவற்றுக்கு உப பிரமண
உப ப்ரக்மிதங்களான தாத்பர்ய விஷய பூதார்த்தங்களைச் சொல்லாதே -சர்வார்த்தான் விபரீதான்ஸ்ஸபுத்திச்சா
பார்த்ததாமசீ -என்கிற தாமச புத்தியாலே -விபரீதார்த்தங்களை கற்பித்து     -அவற்றை மூலை அடியே நடப்பித்து
லோகத்தாரை தம் தாமுடைய துஸ் தர்க்கத்தாலே மோஹிப்பித்து-பிபேத் யல்ய ஸ்ருதாத்  வேதோமாமயம் பிரத்யஷ்யதி -
என்கிறபடியே வேத பிரதாரகர் ஆகையாலே -எதி ப்ரஹீனரான மாயாவாதிகளும் – குறும்பு செய் நீசர் என்றது -
சங்கர பாஸ்கர யாதவர்கள் மூவரையும் சேரப் பிடித்து –அம மூவருக்கும் பிரமாணம் பிரமேயம் ஒன்றாய் இருக்கும் இறே -
சங்கரன் ஆகிறான் -சதேவ சோம்யே தமக்ர ஆஸீத்  ஏகமேவாத்மதீயம் -என்கையாலே
நிர்விசேஷ சின் மாத்ரமே பிரம்மம் -என்றும் -ஏவம் ஜாக்ரத் பிரபன்ஜோயம் மயிமாயா விஜ்ம்ர்மித -
என்கையாலே -இந்த பரிதர்சயமானமாய் இருந்துள்ள ஜகத்து மாயா கல்ப்பிதமாய் மித்யா பூதமாய்
இருக்கும் என்றும் -இந்த்ரோ மாயோ புரு ரூப ஈதியதே -என்கையாலே அந்த பிரம்மம் தானே மாயாசபளிதமாய்
கொண்டு -பிரமிக்கை சம்சாரம் என்றும் -இத்தை கட்டி கொள்ளவும் சொல்லுகையாலே தத்வம்பதசேதி
வஸ்த்துக்களுடைய ஐ க்ய  பாவனையாலே  -அந்த ப்ரமம் போகை-மோஷம் -என்றும் சொல்லுமவன் -
பாஸ்கரன் ஆகிறான் -அவித்யோ பப்ப்ரக்மிதம்  பிரம்ம ஜீவ இத்யபிதீயதே -என்கையாலே
அந்த பிரம்மம் தானே புத்தி இந்திரியாதி ரூபமாய் -சத்தியமாய் இருந்துள்ள -உபாதியோட்டை
சம்சர்க்கத்தாலே ஜீவ பாவத்தை பஜித்து -பிரமித்து கொண்டு போருகைசம்சாரம் ஜகத்து சத்யம் என்றும் -
சத்யமான பந்தத்துக்கு ஜ்ஞான மாத்திர நிவர்த்தயம் கூடாது ஆகையாலே -வித்யாஞ்சா வித்யாஞ்சா யஸ் தத்வே
தோபயம்சஹா –வித்யயாம்ருத்யம் தீர்த்தவா வித்யயாம்ரத் தமஸ் நுதே -என்கையாலே -ஸ்வ வர்ணாஸ்ரம
தர்மோ பேதமாய்     வேதமாய் -தத்வமஸி – இத்யாதி வாக்ய ஜன்ய ஞான பூர்வகமாய் இருந்துள்ள உபாசனாத்மாக
ஞானத்தாலே அந்த உபாதி நசித்தவாறே -கடத்வம் சே கடகாசோ நபின்னோ நபசாயதா -என்று கடாத்யுபாதி நாச
அநந்தரம் தத்வ சின்னமான ஆகாசத்துக்கு மகா ஆகசத்தொடே ஏகி பாவம் உண்டாகிறது போலே உபஹிதாம்சமான
ஆத்மாவுக்கு அனுபஹிதாம்சமான பிரம்மத்தோடு ஏகி பாவம் மோஷம் ஆகிறது என்று சொல்லுமவன் – யாதவன் ஆகிறான் -அத பிரம்மம் தானே சத்தியமாய் -பாரமார்த்திகமாய் -ஸ்வ ஸ்வாத் பின்னமான

சிதசித் விச்வகாத்மாக பிரபஞ்சமானது -ஸ்வ ஸ்வாத் பின்னம் என்று பிரமிக்கைசம்சாரம் -
வித்யாஞ்சா வித்யாஞ்சா -என்றும் உபாப்யாமே வபஷாப்யாம் யதாகே பஷணாம் கதி -ததைவ
ஞான கர்மப்யாம்ப்ராப்ய தே பிரம்ம சாஸ்வதம் -என்றும் சொல்லுகையாலே ஞான கர்ம சமுச்ச்யத்தாலே
அந்த பேத ஞானம் நசித்துப் போகை மோஷம் என்று சொல்லுமவன் -இந்த மதங்கள் எல்லாம் ஸ்வ அஞ்ஞாதி
லங்கணம் பண்ணிப் போருகிற அசூர ராஷசாதிகள் மோகிபபைக்காக-தானாயும் ருத்ரனைக் கொண்டும்
சர்வேஸ்வரன் ப்ரவர்த்திப்பிதவை இறே -இவ்வர்த்தம் -புத்தோ நாம மு நிர்ப்பூதாய மோஷ இஷ்யாமி
மானவான் தத பஸ்சாத் பவிஷ்யந்தி முண்டா காஷாய வாசச -தேஷா மல்பதரோதர்ம இஹலோகே பரத்ரச -
தேஷாம் தத்தஞ்ச புக்தஞ்ச பஸ்மி பவந்தி  காஷ்டவத் -விப்ராஸ் ஸ்ராத் தேஷ்வதாச்யந்தி மயிபுத் தத்வமாகத -
அல்பதோ யாஸ்த தோமேகா – அல்ப சச்யா வசுந்தரா -அல்ப ஷீராச்த தோகாவ -அல்ப வித்யாசா பிராமணா -
நிவர்த்த யஞ்ச  ஸ்வாத்யாய பிண்டோதக விவர்ஜிதா -அனன்யா   எஷ் வதீயந்தே ப்ரக்மனோ  ஸௌ சவர்ஜிதா அக்னி ஹோத்ராச்ச நச்யந்தி குரு பூஜா பரண ச்யாதி-பிராமணாஸ்  சர்வ யக்ஜேஷு பிரசாந்தி சத தஷிணா

தத் பிரஜா பிரளயம் யார்ந்தி காலக தர்மேன சோதிதா  நஸ்ருன் வந்தி பித்து புத்ரா நச்துஷா நச ஹோதரா
ந ப்ர்த்தயா ந களத்ரபாணி பவிஷ்யத் யதயோத்தரம் -என்று மகா பாரதத்தில் மோஷ தர்மத்திலும் சர்வேஸ்வரன்
தானே சொன்னான் இறே   ருத்ரன் ஏகாதசி தர்மத்தை பரக்க சொல்லிக் கொண்டு போந்து அத்திவசத்திலே பாஷாண்டிகளுடனே

சல்லாப சகவாசாதிகள் பண்ண ஒண்ணாது என்று பிரசன்காத் சொல்லக் கேட்ட பார்வதி யானவள் -ஆகில்
நீர் அவர்களுடைய இந்த நிஹித சிஹ்னங்களை தரித்து கொண்டு இருப்பான் என் –  என்று கேட்க -
நமுசாத்யாம ஹாதைத்யா புரஸ்வயாம் புவேந்த்ரே -என்று தொடங்கி அந்த ராஷசர்கள் விஷ்ணு பக்தராய் இருந்து வைத்ததே
தத் பக்தரான இந்த்ராதிகளை பாதித்து -அவர்களுடைய ஸ்தானங்களை ஆக்ரமித்த வாறே அவர்களுடைய சர்வேஸ்வரன்
ஆன ஸ்ரீ மன் நாராயணன் -பக்கலிலே சென்று சரணம்புகுந்து தங்களுக்கு வந்த ஆபத்தை விண்ணப்பம் செய்யக் கேட்டு -
அந்த ராஷசர்கள் ஸ்வ பக்தராய் ஸ்வ அஞ்ஞாதி லங்கனம் பண்ணினார் ஆகையாலே அவர்களுக்கு தன்னளவிலே
 விப்ப்ரபத்தியை பிறப்பித்து பின்பு அவர்களை சம்ஹரிக்க கடவோம் என்று நினைப்பிட்டு -இத்யா கர்ணயா ஹரேர் வாக்கியம் தேவோ நாம பயார்த்தினாம் -நான்ஸ்வ வ்ர்த்தான்விதி

த்வாத்மாமஹா புருஷோத்தம -ஸ்ரீ பகவான் உவாச -த்வஞ்ச ருத்ர    மகா பாஹோ மோஹோநார்த்தம்
ஸூ ரத்விஷாம் பாஷண்டா சரணம் தர்மம் குருஷ்வ  ஸூ ர சத்தம -தாமஸா நி   புராணா நி
ரசயச்வசதான் பிரதி -மோகனா நிச சாஸ்தராணி த்வம் குருஷ்வ  மகா மாதே -என்று சொல்லிக்
கொண்டு போந்து -வம்சதாம் ஸ ச மகாமுனி -தவ சக்த்யா சமா விச்ய குருஸ் வஜ கதோ ஹிதம்
கதயன் சேவதேவிப்ரா தாமஸ நிஜ கத்ரயே  -புராணா நிச சாஸ்தராணி த்வத் பரேநேப பிரமஹித -
தாதாபா சுபதாம் சாஸ்திரம் த்வமே குரு ஸூ வ்ரத-கங்கா ள ந்ஜ்சைவபாஷண்ட மகா சை வாதிபேதித -
அவலம்ப்ய மதம் சமயக் வேத பாஹ்யாத் விஜோத்தமா -பஸ்மாதி தாரணாஸ் சர்வே    பபூவுஸ்தே
ந சம்சய –த்வாம் பரத்வே ந சம்சந்தி சர்வ சாஸ்த்ரேஷூ தாமஸ  -அஹமப்ய வதாரேஷு த்வாஞ்ச ருத்ர மகா பாலா -
தாமஸ நாம்  மோஹா நாரத்தம்  பூஜயாமி யுகே யுகே —மதமேத வஷ்டப்ய ரதன்யேவன சம்சய -என்று இப்படி
நியமித்து  அவர்கள் விஸ்வசிக்கைக்காக நீ அந்த சிஹ்னங்களை தரித்து கொண்டு இருக்க வேணும்
என்று சொன்னவாறே -நான் தரித்து கொண்டு இப்படியே இரா நின்றேன் என்று அவளுக்கு பிரத் யுத்தரம் சொல்லி – ப்ரதமம் ஹிமையைவோக்தம் சைவம் பாஸூ பதாதிகம் -மத்ஸ் சக்த்யாவேசி தைர் விப்ரை -

சம்ப்ரோக்த்தா நிதத பரம் -மாயாவாத மசஸ் சாஸ்திரம் பிரசன்னம் பௌ த்யமுச்ச்யதே -மயைவகதிதம்
தேவி கலவ் ப்ராஹ்மன ரூபிணா -அபார்த்தம் சுருதி வாக்யானாம் தர்சிதம் லோக கர்ஹிதம் -கர்ம
ஸ்வரூபவத்யாஜ்யம்யத் அத்ரைவ பிரதிபாத்யே -சர்வ கர்ம பர்ப்ரஷ்டம் விகரம ஸததம்ததுச்யதே
பாச ஜீவயோரைக்யம் மயாத்  பிரதிபாத்யே    ப்ரம் ஹனேப்ய ப்ரம்ரூபம் நைர்குண்யம் வஷ்யதேமையா
சர்வச்ய ஜகதோ   பார்த்த மோகனார்த்தம் கலவ் யுகே வேதார்த்த மன் மகா சாஸ்திரம் மாயா வாதம
வைதிகம்  மயைய வஷ்யதே தேவி அஸ்தாம் நாச காரணாத் என்ற பின்பு -ருத்ரன் தானே சொன்னான் என்று பாத்ம உத்தர காண்டத்திலே உமா மகேச்வர

சம்வாதத்திலும் -பரக்க சொல்லப் பட்டது இறே -இப்படி பாஹ்ய சமயங்களையும் குத்ருஷ்டி
சமயங்களையும் எடுத்தது -சான்க்யர் யோகிகள் பாட்டர் ப்ரபாகரர் எகாயனர் ஐவருக்கும்
உப லஷணம் -ஈட்டுக் காரர் இவ் ஐந்து மதங்களையும் எடுத்தார் இறே -அவர்களோடு ஒக்க
சாம்க்ய யோகிகள் ஆகிறார் -சதேவ சொம்யேத மகர ஆஸீத் -என்றும்  -சத்வம் ரஜஸ் தம இதி குணா
பிரகிருதி சம்பவா -என்றும் -சொல்லுகையாலே -சத்வர ஜஸ்த மோ மயமாய் சச் சப்த வாச்யமான
பிரதானமே ஜகத் காரணம் என்கிறது என்றும் -அஹங்காரவி மூடாத்மா கர்த்தா ஹமிதி மந்யதே -
என்கையாலே ஆத்மாவுக்கு கர்த்த்ரத்வம் பிரக்ரிதி சம்சர்க்காயத்தம் இத்தனை ஒழிய ச்வாபாவிக்கம்
அன்று என்றும் -பிரக்ருதே க்ரிய மானானி –  என்கையாலே அந்த பிரக்ருதிக்கே கர்த்ரத்வம் உள்ளது என்றும்
பிரகிருதி புருஷ வி லஷணாய் கொண்டு வேறு ஒரு ஈஸ்வரன் இல்லை என்றும் -அந்த பிரக்ருதியோடு
ஆத்மாவுக்கு உண்டான அநாதி சம்பந்தம் சம்சாரம் என்றும் -பிரகிருதி புருஷ விவேகமே மோஷம் என்றும்
சொல்லுமவர்கள் -பாட்ட பிராபகர் ஆகிறார்கள் –ஆத்மானோ பகவ ப்ரோக்தா நின்யாஸ் சர்வ கதாஸ் ததா -
அந்யைர் மதி மதாம் ஸ்ரேஷ்ட தத்வா லோக நதத் பரை -என்றும் -புத்தீந்த்ரிய சரீரேப்யோ பின்ன ஆத்மா  விபுர்த்ருவ –நா நா பூத பிரதி ஷேத்ர மர்த்ஞ்சா ஞானே ஷூ பாசதே -என்றும் சொல்லுகையாலே

ஆத்மாக்கள் நித்தியராய் -அநேகராய் – சர்வகதராய் -சரீராதி வி லஷணராய் இருப்பர் என்றும் – பத்த்யதே சஹிலோகஸ்
துயகாம்ய பிரதிஷித்த க்ரத் -காம்ய கர்மாணி குர்வாணை ரகாம்யகர்மா நுரூபத – ஜனித்வைவோப போக்தவ்யம்
புன காம்ய பலம் நரை -க்ர்மிகீடா தி ரூபேண ஜனித்வாது நிஷித்த க்ரத் நிஷித்த பல போகிச்யாதி தோயோ நரகம் வ்ரஜேத் -
என்கையாலே காம்ய நிஷித்த ரூபமான அநாதி கர்மத்தை அனுஷ்டித்து சம்சரிக்கிரார்கள் என்றும்  யதாத்ய ஜகதோ புத்தி ததா காலாந்த ரேஷ்வபி -பிரவாஹோ நித்ய எவைஷா க கர்த்தேதி  சகேச  ந ந -

என்கையாலே ஜகத்து பிரவாஹா ரூபன நித்யம் என்றும் -நதேவதா சதுர்த்யந்த விநியோத்ருதே பரா -
என்கையாலே -சதுர்த்த்யந்த விநியோகாதிரிக்தமாய் கொண்டு வேறு ஒரு தேவதா விசேஷம் இல்லை என்றும் -
வெதைக விஹிதம் கர்ம மோஷதம் ந பரந்தத -என்கையாலே -வைதக விஹிதமாய் பலாபிசந்தி விதுரங்களாய்
கொண்டு அனுஷ்டிக்கப்பட்ட யக்ஜ்ஜாதிகளாலே ஆத்மாவினிடத்தில் இருந்து ஒரு அப்போர்வம் பிறந்து
அத்தாலே உண்டான கர்ம பந்த நிவ்ருத்தி பூர்வாக கேவல ஆத்மா ப்ராப்தியே மோஷம் ஆவது என்றும் சொல்லுவார்கள் -
ஏகாநயர் ஆகிறார் -த்வத் ப்ரியம் லோக நாதம் -என்கிறபடி மிதுன சேஷத்வத்தை அங்கீ கரியாதே நி ஸ்ரீ க பிரம்ம
சேஷத்வத்தை அங்கீ கரித்துக் கொண்டு -சக்தி பிஸ் சேவிதா நித்யம் ஸ்ர்ஷ்டி

ஸ்தித்யாதி பிரபா -த்வத்ரிம்சத் சதசாஹஸ் ரஸ்ர்ஷ்டி சக்தி ப்ரவர்த்தாம் வ்ர்தாதத் விகுணா பிஸ்ய திவ்யா பிஸ்திதி
சக்திபி நாதாதச்வி  விகுணா பிஸ்ய யுக்தா சசம்ஹ்ருத சக்திபி -நாயிகா சர்வ சக்தினாம் சர்வ சக்தி மகேஸ்வரி -ஏக்கம்
தத் பிரம்மம் பஹ்ம ஷாட் குணிய அஸ்தி மிதம் மஹ பாவ  பாவ மதி தஸ்ய சக்தி ரேஷா நபாயி நீ தத் தர்மதர்மதீ
திவ்யாக்ஜ்ஜ்யோத் ச்நேவ ஹி மதிதிதே -நைவ சக்த்யாவி நாகஸ் சித் பக்தி மா நாஸ்தி காரணம் -என்றும் லஷ்மி
தந்த்ரத்தில் சொல்லுகையாலே சக்தி வி லஷணமாய் இருக்கிற லஷ்மி இல்லை என்றும்  -ஸ்ர்ஷ்டி ஸ்த்தியாதி
பரிமித சக்தி பரிவேஷ்டிதையான ஸ்ரீ என்கிற பிரதான சக்தியோடேயும் மற்றும் அபூர்ணங்களான சக்தியோடேயும்
அந்த பிரம்மம் விசிஷ்டமாய் இருக்கும் என்றும் சொல்லுமவன் -நீணிலத்தே

இப்படி பல வகைப்பட்டு இருந்துள்ளது -வேத பாஹ்யருக்கும் குத்ருஷ்டிகளுக்கும் நடை
யாடுக்கைக்கும் ஈடான பரப்பை உடைத்தான மகா ப்ரித்வியிலே -நீட்சி -பரப்பு -பொற் கற்பகம் -
ச்ப்ர்ஹநீயமான கற்பகம் போலே பரம உதாரராய் -பொற் கற்பகம் என்று விசெஷிக்கையாலே -
ப்ராக்ருதமாய் -ஜடமாய் -அர்த்த காம பரர்கு மாத்ரமே -ஸ்பர்ஹீநீயமாய் இருக்கிற கல்பகம்
போலே அன்றிக்கே -அப்ராக்ருதமாய் -ஸ்வ பிரகாசமாய் -சர்வருக்கும் ச்ப்ர்ஹநீயமாய் -அபேஷா
நிரபேஷமாக உஜ்ஜீவன அர்த்தங்களை ஸ்ரீ பாஷ்யாதி முகேன – ஆசந்த்ரார்த்தமாக கொடுத்து
உபகரிக்கை யாகிற -மகா ஔதார்யத்தை உடையரான -வி லஷண கல்பகம் என்றபடி -இக் கல்பகம்
கொடுக்கிற பல பரம்பரை வி லஷணமாய் இருக்கிறாப் போலே காணும் இதுவும் வி லஷணமாய்
இருக்கிறபடி -எம் இராமானுசன் -லோகம் எல்லாம் ஒரு தலையாயும் -அதி பிரதி கூலனான நான்
ஒரு தலையுமாய் இருக்கச் செய்தே -என்னை ஒருவனையே உஜ்ஜீவிப்பைக்காக மனனம் பண்ணிக் கொண்டு
இருக்கிற எம்பெருமானார் -போந்த பின்பு -எழுந்து அருளின பின்பு -மாண்டனர் -துர் மத நிஷ்டர்  எல்லாரும்
முடிந்து போனார்கள் -ஸ்ரீ பாஷ்ய முகேன தந் தந் மதங்களை பங்கித்து அசத்கல்ப்பம் ஆக்குகையாலே அவர்கள்
நஷ்டர்கள் ஆனார் -என்றபடி -

சாருவாத மத நீறு செய்து சமணக் கடல் கொளுத்தியே -சாக்கிய கடலை வற்றுவித்தி -மிக சாங்கியக் கிரி
முறித்திட -மாறுசெய்திடு கணாத வாதியர்கள்  வாய்த கரத்தற மிகுத்து மேல் -வந்த பாசுபதர் சிந்தியோடும் -
வகை வாது செய்த வெதிராசனார் -கூறுமா குரு மதத்தோடு ஓங்கிய குமாரிலன் மதமவற்றின் மேல் கொடிய
தர்க்க சரம் விட்ட பின்பு குறுகு மத வாதியரை வென்றிட -மீறி வாதில் வரும் பாற்கரன் மத விலக்கடி
கொடி எறிந்து  போய்  மிக்க யாதவர் மதத்தை மாய்த்த பெரு வீரர் நாளும் மிக வாழியே -என்று
பர பஷ பிரதி ஷேபனே பிரகாரத்தை அனுசந்தித்து அத்தால் வந்த வீர ஸ்ரீ க்கு மங்களா சாசனம்
பண்ணி அருளினார் இறே -நம்முடைய ஜீயரும் -காதா தாதா கதா நாம் களதிகம நிகாகா பிலீக்வாபி லீநா
ஷீணா காணாத  வாநீத்ருஹின ஹரகிரஸ் ஸௌ ர பன்னார பந்தே -ஷாமா கௌ மாரிலோக்திர்ஜகதி
குரு மதம் கௌ ரவாத் தூரவாந்தம் காசன் காசன் கராதேர்பஜதி எதிபதவ்  பத்ரவேதீம் த்ரி வேதீம் -என்று
இவ் அர்த்தத்தை அபியுக்தரும் அருளிச் செய்து அனுசந்தித்தார் இறே -
———————————————————————————————————————-

அமுது விருந்து

அவதாரிகை
நம்மை நம் வசத்தே விடுமே -மனமே நையல் -என்று மனத்தை தேற்றினார் -கீழ் .
நம் வசத்தில் விட மாட்டார் என்னும் நம்பிக்கை குலையாமல் இருக்க வேண்டாமா -
பாஹ்யர்களும் குத்ருஷ்டிகளும் நிறைந்த இவ் உலகத்திலே அவர்களது செர்க்கையாலே
அது குலைந்து விடில் என் செய்வது என்று -தம் மனம் தளர -
எம்பெருமானார் அவதரித்த பின்பு அவர்கள் அழிந்து ஒளிந்தனர் -தளரற்க-என்கிறார் .
பத உரை -
தற்கச் சமணரும் -தர்க்கம் செய்யும் திறமையினால் தங்கள் மதத்தைக் காப்பவர்களான ஜைனர்களும்

சாக்கியப் பேய்களும் -பேய் போலே பிடித்த பிடியை விடாத பௌத்தரும்
தாழ் சடையோன் -தாழ்ந்த சடை உடையவனாகிய பசுபதியினுடைய
சொல் -சொல்லாகிய சைவ ஆகமத்தை
கற்ற -கற்றவர்களான
சோம்பரும் -சோம்பலுக்கு காரணமான தமோ குணம் வாய்ந்த சைவர்களும்
சூனிய வாதரும் -சூன்யமே தத்தவம் என்று வாதம் புரியும் மாத்யாமிக மதத்தவரும்
நான்மறையும் நிற்க -நான்கு வகைப்பட்ட வேதங்களும் பிரமாணங்களாக ஏற்கப் பட்டவைகளாய் இருந்த போதும்
குறும்பு செய் நீசரும் -தவறான பொருள்களை தம் இஷ்டப்படி கற்பனை செய்யும் ஈனர்களான குத்ருஷ்டிகளும்
பொற் கற்பகம் -விரும்பத் தக்க கற்பக விருஷம் போன்ற வாளால் தனம் வாய்ந்த
எம் இராமானுச முனி -எங்களுடைய எம்பெருமானார் ஆகிய முனிவர்
நீள் நிலத்தே -நீண்ட இவ் உலகத்திலே -
போந்த பின் -எழுந்து அருளின பின்பு
மாண்டனர் -நசித்து விட்டனர் .
வியாக்யானம் -
தற்கச் சமணரும் -

பிரமாணத்துக்கு ஒத்து வராது -வெறும் தர்க்க பலத்தாலே தங்கள் கொள்கைகளைக் காப்பவர்களான ஜைனர்களும் -
என்றபடி -தருக்கினால் சமண் செய்து -பெரிய திரு மொழி -2-3-7 – -என்றார் திரு மங்கை மன்னனும் ..
உலகில் உள்ளவைகளாக நாம் காணும் பொருள்களை உள்ளவைகளும் அல்ல -இல்லாதவைகளும் அல்ல -
என்று முரண்பட்ட தன்மைகளை ஒரு பொருளின் இடத்திலேயே -அவர்கள் தர்க்க பலத்தினாலே
ஸ்தாபிக்கின்றனர் -
தர்க்கம் என்பது  எதுகை நயம் பற்றி -தற்கம் என்று ஆயிற்று .
ஷபனகர்-சமணர் எனப்படுகின்றனர் -
சாக்கியப் பேய்கள் -
வேதத்தை பிரமாணமாக ஏற்காத நிலையில் அவர்களுக்கு ஒத்தவர்களான பௌ த்தர்கள் பேசப்படுகின்றனர் -
சாக்கியர் -பௌத்தர்-சமணமும் சாக்கியமும் -திருவாய் மொழி -4 10-4 -என்று சமணரை அடுத்து  சாக்கியரை
நம் ஆழ்வார் அருளிச் செய்தார் .அவர்களில் பலர் தள்ளுவதும் -கொள்ளுவதும் -தாம் அறியாது-குருவான புத்தர்
உபதேசித்ததையும் -மீறித் தாம் கொண்ட கொள்கைகளை விடாப்பிடியாக பிடித்துக் கொண்டு
இருத்தலின் -பேய் -எனப்பட்டனர் .
புத்தர் -தம் சிஷ்யர்களுக்கு சர்வம் சூன்யம் -என்று முதலில் உபதேசித்தார் .
நால்வகைப்பட்ட பாவனை -இடையறா நினைப்பு -யினால் பரம புருஷார்த்தத்தை பெறுதல் வேண்டும்
என்றும் உபதேசித்தார் -இவ் உபதேசங்களைக் கேட்டவர்களில் சிலர் நான்கு வகைப் பட்ட பாவனையை ஏற்று -
சர்வமும் சூன்யம் என்னில் -வெளியில் உள்ள பொருள்கள் போலே உள்ளே உள்ள ஞானமும் சூன்யமாக
நேரிடும் – அங்கனம் ஆயின் உலகமே குருடாக்கி விடுமே -என்று வெளியில் உள்ள பொருள்களை மட்டும்
உலகை -மட்டும் சூன்யம் என்று இசைந்து -ஜ்ஞானத்தை உள்ளதாக கொண்டு -குருவினிடும் கேள்வி கேட்டு
தாம் பிடித்த பிடியை விடாது நிலை நிறுத்திக் கொண்டனர் -இவர்கள் யோகாசாரர் எனப்பட்டனர் -
குருவினிடம் கேள்வி -யோகம்-கேட்டமையினாலும் -அவர் சொன்ன நால் வகைப்பட்ட பாவனையை
ஏற்று ஆசார -அனுஷ்டானத்தில் -கொண்டமையினாலும் இவர்கள் யோகாசாரர் எனப்பட்டனர் -
நால்வகைப் பட்ட பாவனைகள் ஆவன -
எல்லாம் ஷணிகம் ::-துக்கம் ஸ்வ லஷணம் .சூன்யம் என்னும் நினைப்புக்கள் -ஷணிகமாவன
ஷன நேரத்தில் அழிவன -இந்த பாவனையினால் நிலையானவை என்னும்ப்ரமம் தொலைகின்ற்றது -
எல்லாம் துக்கம் என்னும் பாவனையினால் இன்புறுத்துமவைகள் என்னும் ப்ரமம் தவிருகிறது .ஸ்வ லஷணம்
என்னும் பாவனை யாவது எல்லாம் ஷணத்தில் அழியுமவை யாதலின் இன்ன பொருள் மாதிரி என்று
திருஷ்டாந்தமாக மற்றொரு பொருளைக் காட்ட இயலாமையின் -பொதுத் தன்மை இன்றி
ஒவ்வொரு பொருளும் -தன் தனக்கு என்று தனித் தன்மை வாய்ந்தது -என்று நினைத்தலாம் -
இதனால் பொதுவான தன்மை வாய்ந்தது என்னும் ப்ரமம் நீங்குகிறது -.சூன்யம் என்னும் பாவனையால்
சத்யமான -உண்மையான -பொருள் என்னும் ப்ரமம் ஒழிகின்றது -
மற்றும் சிலர் அறிபவனும் -அறியப் படுமவைகளுமான வெளிப் பொருள்கள் இல்லை -என்பது ஏற்புடைத்தன்று -
அவை உண்மையில் இல்லையாயின் -வித விதமான அறிவுகள் எங்கனம் ஏற்படக்கூடும் -
உண்மைப் பொருளாக கொல்லப்பட்ட அறிவின் விசித்திர தன்மையினால் அறியப்படும் பொருள்களும்
உண்மையில் உண்டு என்பது அனுமானத்தால் தெரிகின்றது என்றனர் -இவர்கள் ஸௌத்ராந்திகர்
எனப்படுகின்றனர் -குரு சொன்ன சூத்ரத்திற்கு அனுமானத்தால் உலகு அறியப்படுவது என்னும்
முடிவைப் பற்றி -கொண்டு நிற்பவர்கள் என்றபடி -இனி சூத்ரம் எது பர்யந்தம் போகுமோ என்று
கேட்டமையின் -இவர்களுக்கு அப் பெயர் எற்பட்டதாகவுமாம் -சூத்ராந்தம் ப்ருச்சந்தீதி ஸௌத்ராந்திகா -என்று
இதற்கு வ்யுத்பத்தி கண்டு கொள்க -ப்ருச்ச தவ் சூஸ்நாதாதிப்ய-என்னும் வார்த்திகத்தின் படி -டக் -பிரத்யயம்
வந்தது என்று அறிக -.
வேறு சிலர் -பொருள்கள் அனுமானத்தாலே அறியப்படுவன என்று கூறுவது தவறு -
பிரத்யஷமே இல்லை என்பார்க்கு -அதன் மூலமாக வர வேண்டிய அனுமானம் எங்கனம் பொருள்களை
உள்ளவைகளாக சாதிக்க இயலும் -பிரத்யஷத்தால் ஹேது சாத்தியங்களுக்கு வ்யாப்தியை கிரஹிக வேண்டாமோ -
நேரே கண்டு அறியும் -லோக அனுபவத்திற்கும் -அது முரண் பட்டது -எங்கனம் அனுபவ பலத்தாலே வெளிப் பொருள்கள்
ஒப்புக் கொள்ளப் படுகின்றனவோ -அங்கனமே ப்ரத்யஷ அனுபவத்தாலே -வெளிப் பொருள்கள் ப்ரத்யஷ பிரமாணத்திற்கு -
புலனாவன என்பதையும் ஒப்புக் கொள்ள வேண்டும் என்கின்றனர் -இவர்கள் உள் உள்ள ஞானமும் வெளிப் பொருள்களும்
பிரத்யஷத்திற்கு புலனாய் இருக்க -சிலருக்கு வைராக்கியம் உண்டாவதற்காக முதலில் எல்லாம் சூன்யம் என்று
உபதேசித்தார் குரு -ஞானத்தை மட்டும் உண்மையானது என்று கொண்டு பிடிவாதத்துடன் -வாதாடுபவர்க்கு ஞானம் தவிர
மற்றவை சூன்யம் என்றார் .ஞானத்தைப் போலே வெளிப் பொருள்களும் உண்டு என்று அடம் பிடிப்பார்க்கு -
வெளிப் பொருள்களும் உள்ளனவே யாயினும் -அவை அனுமானத்தினாலேயே அறியப்படுவன -என்றார் .இது விருத்தமான
பேச்சு என்றனர் ..இதனால் இவர்கள் -வைபாஷிகர் -என்று பேர் பெற்றனர் -வெளிப் பொருள்களும் பிரத்யஷமாக உள்ளனவே
என்பது தவிர ஸௌ த்ராந்திகர்களுக்கும் இவர்களுக்கும் வேறு பாடு இல்லை .
இம் மூன்று திறத்தவர்களான பௌ த்தர்களும் குருவின் உபதேசத்தை முழுமையாக ஏற்காமல்
தங்கள் பிடிவாதப் பேயினால் ஆட்டப்படுதலின் -சாக்கியப் பேய்கள் -என்றார் .
இம் மூவருக்கும் எல்லாம் ஷணத்தில் அழிபவை என்பதிலும் -அவ வண்ணமான ஞானமே ஆத்மா
என்பதிலும் கருத்து வேறுபாடு இல்லை ..ஆதலின் இம் மூவரும் ஒன்றாக எடுத்துப் பேசப்படுகின்றனர் -
பட்டரும் -யோகாசாரோ ஜகத பல பத்யத்ர ஸௌ த்ராந்திக ஸ்தத் தீவை சித்ர்யாதனுமிதிபதம்  வக்தி
வைபாஷிகச்து ப்ரத்யஷம் தத்  ஷணிகயதி தே ரங்கநாதா த்ரயோபி ஜ்ஞானாத்மத்வ  ஷணபிதுறதே
சஷதே  தான் ஷிபாம –  ஸ்ரீ ரங்க ராஜ ஸ்தவம் – -உத்தர சதகம் – 8- என்று
பௌ த்தர்கள் நால்வரில் யோகாசாரன் -உலகினை இல்லை என்று மறைக்கிறான் -
ஸௌ த்ராந்திகன் அவ் உலகினை ஞானத்தினுடைய விசித்திர தன்மையினாலே அனுமானத்தினாலே
அறியத் தக்கதாகச் சொல்லுகிறான் –வை பாஷிகனோ -பிரத்யஷமான அவ் உலகினை ஷணத்தில்
அழிவதாக கொள்கிறான் -அந்த மூவரும் ஞானத்தையே ஆத்மாவாகவும் -ஷணத்தில் அழிவதாகவும்
சொல்லுகின்றனர் -அவர் மூவரையும் தள்ளுகிறோம் -என்று இம்மூவரையும் சேர எடுத்து
கண்டிக்கத் தக்கது காணத் தக்கது ..
தாழ் சடையோன் சொல் கற்ற சோம்பரும் -
தாழ் சடை -வினைத் தொகை –நீண்ட சடையை உடையவனாகிய ருத்ரன் -என்றபடி -
சடை தவக் கோலத்தை காண்பிக்கிறது -தன்னை ஈஸ்வரன் என்று உலகம் ஆராதிக்க வேணும் என்று தவக் கோலத்துடன் தவம் செய்து இறைவனிடம் வரம் கேட்டு -அவன் அனுமதி பெற்று -மோக சாஸ்திரம் ஆகிய சைவ ஆகமத்தை இயற்றி
நடத்தினதாக பிரமாணங்கள் கூறுவது இங்கே அறியத் தக்கது .
தாழ் சடையோன் சொல்-சைவ ஆகமம் .
அதனை கற்றனரே யன்றி -அதனை இயற்றினவன் தவக் கோலத்தைக் கொண்டு உண்மையை
அறியப் பெற்றிலரே -என்கிறார் .அங்கனம் அறியாமைக்கு ஹேது அவர்கள் சோம்பராய் இருத்தலே -
சோம்பர் -சோம்பலை உடையவர் -சோம்பலுக்கு காரணமான தமோ குணம் வாய்ந்தவர் -என்றபடி -உபசார வழக்கு .
மாறுபட்ட உணர்வைத் தருவது -தமோ குணம் -என்க
சூனிய வாதிக்கும் சாக்கிய பேய்களுக்கும் இடையே சைவரை எடுத்தது
பௌ த்தர்களில் உள் பிரிவுகள் பல ஒன்றுக்கு ஓன்று முரண் பட்டவைகளாய் இருப்பினும்
வேதத்திற்கு அவை அனைத்தும் முரண்பட்டவை என்னும் தன்மையை முன்னிட்டு
எவ்விதம் அவை அனைத்தும் புறக்கணிக்கப் படுகின்றனவோ -அவ்விதமே சைவ ஆகம
கொள்கைகளும் வேதத்திற்கு முரண் பட்டவைகளாய் இருத்தலின் புறக்கணிக்கத் தக்கனவே
என்பதை புலப்படுத்துகிறது .
.உலகமாக மாறும் உபாதான காரணம் பிரகிருதி தத்வம்
நிமித்த காரணம் ஆகமத்தாலே சித்தித்த ஈஸ்வரன் என்பது சைவ ஆகம கொள்கை -
உபாதான காரணமும் -நிமித்த காரணமும் -வேதத்தில் சித்தித்த பரப் பிரம்மமாம் நாராயணனே
என்பது வேதத்தின் கொள்கை -
வேத வியாச பகவானும் பிரகிருதி தத்தவத்தை உபாதான காரணமாக  ஒப்புக் கொண்டு உள்ள -
சாங்கிய மதத்தை கண்டித்தும் -அக் கொள்கையினையே உடைய பாசுபத மதத்தை
கண்டிக்காமல் விட்டு -முற்றிலும் வேதத்துக்கு புறம்பான வர்களான பௌத்த ஜைன
மதங்களைக்  கண்டித்த பிறகு -பாசுபத மதத்தை கண்டிப்பது -பௌத்த ஜைன மதங்கள் போன்று
முற்றிலும் வேதத்துக்கு புறம்பானது பாசுபத மதம் என்பதை உய்த்து உணர வைக்கிறது .
இவ் விஷயம் ஸ்ருத பிரகாசிகையில் தெளிவாக உள்ளது ..
கள்ள வேடத்தைக் கொண்டு புத்தனாய் மோஹா சாஸ்த்ரத்தை ப்ரவர்த்தித்தது போன்றதே -
ருத்னனுக்கு அனுமதி அளித்து அவன் மூலமாக சைவ ஆகமத்தை ப்ரவர்த்திப்பித்ததும்  என்பது பௌத்த
மத்தத்தவர் இடையே சைவரை வைத்து பேசிய அமுதனார் கருத்தாகும் .
சூனிய வாதியரும்
எல்லாம் சூன்யமே என்று வாதம் புரிபவரும் பௌத்தர்களே-இவர்கள் மாத்த்யமிகர் -எனப்படுகின்றனர் .
சிறந்த சீடர்களிடம் -யோகம் -ஆசாரம் -என்னும் இரு செயல்களும் இருத்தல் வேண்டும் -
யோகமாவது -மேலும் விஷயங்களை தெரிந்து கொள்வதற்காக குருவினிடம் கேள்வி கேட்பது .
ஆசாரமாவது -குரு சொன்னதைக் கேட்டு அதன்படி ஒழுகுதல் .குரு முதலில் சொன்ன சர்வசூன்யக் கொள்கையை
ஏற்று அதன்படி ஒழுகினமையின் உத்தம சீடர்கள் ஆயினர் .ஆயினும் மேலும் விஷயம் அறிந்து கொள்ள கேள்வி
கேட்காமையினால் அவர்கள் அதமர்கள் ஆகி விட்டனர் .
ஒழுகினமையினால் உயர்வும் -கேள்வி கேளாமையினால் தாழ்வும் இவர்களிடம் சேரவே
நடுத்தரமான நிலையினை இவர்கள் எய்தினவர்கள் ஆகிறார்கள் –ஆகவே மாத்த்யமிகர் -
நடுத்தர நிலையினோர் -என்று இவர்கள் பேர் பெற்றனர் ..
மாத்த்யமிகர்கள் இங்கனம் கருதுகிறார்கள் -
சூன்யம் என்பதே முடிவான கொள்கை -புத்தர் உபதேசித்த ஷணிகம் துக்கம் ஸ்வ லஷணம் சூன்யம் -
என்னும் பாவனைகள் நான்கும் இம் முடிவு நிலை எய்துவதற்கே யாம் -நிலை நிற்பது இன்பம் தருவது
பொதுவான இன்னதன்மைத்து -சாத்தியமானது என்னும் ப்ரமம் நீங்குவதற்காக நான்கு பாவனைகள்
உபதேசிக்கப் பட்டன ..உண்மையில் ஒரு பொருளையும் இன்னது என்று சொல்ல இயலாது -
சத் -என்னவும் முடியாது -சத் இல்லாத அசத் என்னவும் ஒண்ணாது -
சத்தும் அசத்துமானது என்று கூருவதர்க்குமியலாது
சத் அசத் என்னும் இப் பொருள்களிலும் வேறு பட்டது என்பதற்கும் இடம் இல்லை
குடம் முதலிய பொருள்கள் இயல்பினில் -சத் -உள்ளபோர்ல் -ஆயின் -அவற்றை குயவன் மண் கொண்டு
உண்டு பண்ண வேண்டிய அவசியம் இல்லை .இனி இயல்பினில் -அசத் -இல்லாத பொருள் -ஆயின்
அப்பொழுதும் குயவன் உண்டுபண்ண வேண்டிய அவசிமில்லை ..ஆகாசத் தாமரையை யார் உண்டு பண்ணுகிறார்கள் -
மேலும் ஆகாசத் தாமரை கண்ணுக்கு தோற்றுவது இல்லை –இவைகளோ தோற்றுகின்றன
ஆகவே குடம் முதலிய பொருள்கள் இயல்பினில் சத் ஆனவை என்பதற்கோ -அசத் ஆனவை
என்பதற்கோ வலி இல்லை -முரண்படுதலின் சத்தாகவும் அசத்தாகவும் உள்ளன என்ன ஒண்ணாது -இனி
சத்தும் அசத்தும் இல்லாத தனிப் பட்ட பொருள் கள் என்பது -அத்தகைய பொருள்கள் எங்கணும் காணாமையாலே
கூடாததாம் -ஆகவே உலகில் உள்ள குடம் முதலிய பொருள்களைப் பற்றி வ்யவஹாரங்கள் ஸ்வப்ன உலகில் நடக்கும்
வ்யவஹாரங்கள் போன்றவைகளே .சூன்யமே தத்தவம் -
அறிவும் அறியப்படுமவையும் அறியுமவனும்-எல்லாம் சூன்யமே -அந்நிலையினை எய்துதலே முக்தி .
மாத்த்யமிக மதத்தைப் பற்றி பட்டார் -ஸ்ரீ ரெங்கராஜ ஸ்தவத்தில் சுருங்க கூறி அம்மதம் கூறு கூறாக
கண்டிக்கத் தக்கது -என்கிறார் .
நசதசதுபயம்வா நோப யஸ்மாத் பஹிர்வா ஜகதிதி நகிலைகாம் கோடி மாடீ கதேதத் இதி நிருபதி
சர்வம் சர்விகாதோ நிஷேதன் வரத சூகதபாசச்சோர லாவம் விலாவ்ய -உத்தர சதகம் – – 6- என்று
வரம் தரும் அரங்கனே -உலகமானது சத்தாகவும் இல்லை -அசத் ஆகவுமில்லை-சத்தும் அசத்துமாகவும் இல்லை -
சத் அசத் என்னும் இரண்டிற்கும் புறம்பான தாகவும் இல்லை -ஆகையினால் அவ் உலகம் கீழ் சொன்ன நான்கினில்
ஒரு பொருளின் வகையிலும் சேர வில்லை யன்றோ -இங்கனம் இங்கே  இப்பொழுது என்னும் வரையறை
இன்றி யாதும் இல்லை என்று மறுக்கும் கீழ் மகனான புத்தன் திருடனைப் போலே கூறு படுத்தி
துண்டிக்கத் தக்கவன் -என்பது அவரது திரு வாக்கு .
யோகாசாரன் முதலியோர்களை தள்ளுகிறோம் என்றார் .
மாத்த்யாமிகனையோ துண்டிக்க வேண்டும் என்கிறார் -
இங்கே இப்பொழுது இது -என்று எல்லாம் குறிப்பிடாமல் கண்ணை மூடிக் கொண்டு எல்லாம் சூன்யம்
என்பது ஏனைய பௌ த்தர் மூவரும் புரியும் குற்றத்திலும் மிகக் கொடியதாக தோற்றுதலின்
ஆத்திரத்துடன் மாத்த்யாமிகரைக் கூறாக துண்டிக்க வேண்டும் என்கிறார் .
அமுதனாரும் சாக்கிய பேய்களிலும் சூன்ய வாதரின் கொடுமை மிகுந்து இருத்தலின்
அது தோன்ற பிரித்து அருளிச் செய்தார் -என்க .
சாக்கிய பேய்களுக்கும் சகிக்க ஒண்ணாமையாலே அன்றோ  அவைகளாலே சூன்ய வாதம்
குருவான புத்தரிடமே ஏற்க ஒண்ணாது என்று மாற்றப் பட்டது -
நான் மறையும் நிற்க குறும்பு செய் நேசரும் -
இதனால் குத்ருஷ்டிகளை சொன்னபடி
புற மத்ததவாரகிய ஜைன பௌத்தர்கள் தங்களுக்கு  வழி காட்டும் பிரமான நூல் ஓன்று இல்லாமையினால்
தங்கள் மனம்போன போக்கில் கொள்கைகளை வகுத்துக் கொண்டனர் -குத்ருஷ்டிகளோ அங்கன் அன்றிக்கே உண்மை
யல்லது ஓதாத வேதங்கள் நான்கினையும் வழி காட்டும் பிரமாண நூலாக கொண்டு இருந்தும்
அந்த பிரமாணத்திற்கு கட்டுப் படாமல் -தங்கள் மனம் போன போக்கிலே தாமே வகுத்துக் கொண்ட
கொள்கைகளை நான்மறைகளும் நவில்வதாக -தாம் தமது விருப்பப்படி கூறும் பொருளை
வேதத்தின் மீது திணிக்கின்றனரே-அந்தோ இஃது என்ன பரிதாபம் -என்று வருந்துகிறார் .
பிழைக்கும்  வழி இல்லாமையால் புற மதத்தினர் அழிகின்றனர் -.
அது இருந்தும் பயன் படுத்திக் கொள்ளாமல் -அவ் வழியினைத் தூர்த்து -இதுவே அவ் வழி என்று
புது வழியை கற்பித்து அழிகின்ற குத்ருஷ்டிகள் நிலைமை மிகவும் வருந்த பாலதன்றோ -
குறும்பு செய்தல்-மறையின் உண்மைப் பொருளை கொள்ளாது தன் மனம் போன படி வலிந்து உரை கூறல் .
நீசர் -தாழ்ந்தவர்கள்
நிறம் கிளர்ந்த கரும் சோதி நெடும் தகையை நினையாதார் நீசர் தாமே -பெரிய திரு மொழி -11 6-8 – -
என்றபடி கருமை வாய்ந்த திரு மேனியையும்
இயல்பாய் அமைந்த பெரும் தன்மையான ஞான பல கிரியைகளையும்
நான் மறைப் பொருளாக கொள்ளாமையினால் குத்ருஷ்டிகளை -நீசர் -என்றார் .
குத்ருஷ்டிகள் பிரம்மத்திற்கு வடிவம் குணங்கள் முதலியன உண்மையில் இல்லை
என்ற தாம் கொண்ட பொருளை வேதத்திற்கு பொருளாக கற்ப்பித் தலினால்
அவர்கள் குறும்பு செய் நீசர் ஆயினர் -என்க -
மாண்டனர் நீணிலத்தே —-பொற் கற்பகம் போந்த பின்னே –
நீணிலத்தே போந்த பின் -என்று இயைக்க -
நீள் நிலம் -நீண்ட பெரிய பூமி
புற மதத்தவருக்கும் குத்ருஷ்டிகளுக்கும் இடம் தரத் தக்க பரப்புடமை இங்கே கருதப்படுகிறது .
கற்பகம் -கற்பக வ்ருஷம் போன்றவர் -வள்ளல் -என்றபடி
விண் தலத்திலே அசையாது இருப்பது கற்பக வ்ருஷம்
விண்ணவரான எம்பெருமானார் நீநிலத்தை நோக்கி திரும்பாதவர்
விண் உலகில் அசையாது இருந்த கற்பகம் கண்ணனால் நீணிலதிற்கு வந்தது
அது வந்தது கருதிய காதலிக்காக -
விண்ணவரான எம்பெருமானாராம் கற்பகம் வின்னூரில் உள்ள கண்ணனால் இன் நீணிலத்தே வந்தது
இது வந்தது உயிர் இனம்  மறையின் உண்மைப் பொருளை பெற்று உய்வதற்காக
கற்பகம் வந்து  நீணிலத்திலே நல்ல பொருளை தருகிறது .
பொன் -பொன் போலே விரும்பத் தக்கது
கற்பகம் -உவம ஆகு பெயர்
எம் இராமானுச முனி -மறைப் பொருள் வழங்கும் வள்ளன்மை தம்பால் உள்ளதை
நமக்குக் காட்டிக் கொடுத்த எம்பெருமானார் -என்றபடி -
போந்த பின் மாண்டனர் -என்று முடிக்க
எம்பெருமானார் நீணிலத்தில் ஸ்ரீ பாஷ்யம் அருளிச் செய்து -
அதனில் அந்த அந்த மதங்களைக் கண்டித்து -
அவற்றை இருக்கும் இடம் தெரியாதபடி
மறைய செய்து அருளினார் -என்பது கருத்து .
மற்ற மதத்தவர் இருக்கும் இடம் தெரியாது மறைந்து ஒளிந்தனர் ஆதலின்
இந்நிலை குலையாது -மனமே தளரற்க -என்றார் ஆயிற்று .
———————————————————————————————————————————————————

திருமலை நல்லான் சக்கரவர்த்தி ஸ்ரீ ராம கிருஷ்ண ஐயங்கார் திருவடிகளே சரணம் .

பிள்ளை லோகம் ஜீயர் திருவடிகளே சரணம் .

திருவரங்கத் தமுதனார் திருவடிகளே சரணம் .

ஆழ்வார் எம்பெருமானார் ஜீயர் திருவடிகளே சரணம்..

அமுத விருந்து -இராமானுஜ நூற்றந்தாதி வியாக்யானம்–98-இடுமே இனிய சுவர்க்கத்தில் -இத்யாதி ..

November 3, 2012
பெரிய ஜீயர் அருளிய உரை
தொண்ணூற்று எட்டாம் பாட்டு -அவதாரிகை -
இப்படி எம்பெருமானார் செய்த உபகாரத்தை பேசினவாறே-இவர் திரு உள்ளமானது -
நிருபாதிக பந்துவான ஈஸ்வரன் அநாதி காலம் ஸ்வர்க்க நரக  கர்ப்பங்களிலே
தட்டித் திரிய விட்டு இருந்தது -கர்மத்தை கடாஷித்து அன்றோ -
பிரகிருதி சம்பந்தம் கிடக்கையாலே துர் வாசனை மேலிட்டு
விபரீதங்களிலே போகவும் யோக்யதை உண்டே -
இன்னும் ப்ராப்தி பர்யந்தம் ஆனால் இறே என்று தளர -
எம்பெருமானார் தன்னை சரணம் என்றால் -அப்படி ஒன்றிலும் விட்டுக் கொடார்
ஆகையாலே ப்ராப்தி நிமித்தமாக நீ கிலேசிக்க வேண்டா -என்கிறார் .
இடுமே இனிய சுவர்க்கத்தில் இன்னும் நரகிலிட்டுச்
சுடுமே யவற்றைத்  தொடர்தரு தொல்லைச் சுழல் பிறப்பில்
நடுமே யினி நம் இராமானுசன் நம்மை நம் வசத்தே
விடுமே சரணமென்றால் மனமே நையல் மேவுதற்கே – – -98 – -
வியாக்யானம் -
தம்மை உத்தரிப்பிக்கைக்காக வந்து அவதரித்த எம்பெருமானார் -
தேவரே சரணம் -என்று ஓர் உக்தி மாதரம் பண்ணினால் -பிரகிருதி வச்யருக்கு
சப்தாதி போக விஷயங்களாலே இனிதாக தோற்றி இருக்கும் ஸ்வர்க்கத்திலே இட்டு வைப்பாரோ -
தம் திருவடிகளைப் பற்றின பின்பும் நரகத்திலே இட்டு வைத்து தபிப்பிப்பரோ -
அந்த ஸ்வர்க்க நரக அனுபவத்துக்கு ஈடான கர்மம் ஜென்மத்துக்கு உருப்பாகையாலே -
அவற்றை அநுசரித்து கொண்டு இருப்பதாய் -அநாதியாய் -வளைய வளைய வரா நின்றுள்ள
ஜன்மத்திலே நிறுத்துவரோ -
மேலுள்ள காலம் நம்மை நம்முடைய ருசி அநு குணமாக விடுவரோ -ஆனா பின்பு ப்ராப்தி நிமித்தமாக
நெஞ்சே சிதிலமாகாதே கொள் -
மேவுதல்-பொருந்துதல் -அதாவது ப்ராபித்தல்
சோற்றுக்கு கரையாதே கொள் -என்றால் சோறு நிமித்தமாக கரையாதே கொள் -என்னுமா போலே
மேவுதற்கு நையல் -என்றது மேவுதல் நிமித்தமாக -என்றபடி
நடுதல்-ஸ்த்தாபித்தல்–
—————————————————————————————————————————–
பிள்ளை லோகம் ஜீயர் அருளிய உரை -

அவதாரிகை -இப்படி எம்பெருமானார் தம்முடைய சர்வ உத்கர்ஷ்டமான அதிகாரத்திலே மூட்டின
உபகாரத்தை அனுசந்தித்து ஹ்ர்ஷ்டரானவாறே -இவருடைய திரு உள்ளமானது -நீர் இப்படி சொன்னீரே யாகிலும் -
சர்வ நியந்தாவான சர்வேஸ்வரன் -அநாதி காலம் தொடங்கி -தத் தத் கர்ம அனுகுணமாக பலத்தை
கொடுப்பதாக சங்கல்பித்துக் கொண்டு இருக்கிறான் ஒருவன் ஆகையாலே -இவ்வளவும் ஸ்வர்க்க நரக
கர்ப்பங்களிலே இடைவிடாது அடைவே தட்டித் திரிய விட்டு இருந்து -நம்முடைய கர்மத்தை
கடாஷித்து அன்றோ -அக் கர்மங்களை உண்டாக கடவதான பிரகிருதி சம்பந்தம் நமக்கு இன்னும் கிடைக்கையாலே
துர்வாசனை மேலிட்டு திரும்பவும் நிக்ரஹத்துக்கு உடலான  துஷ்கர்மங்களிலே அன்வயிக்கவும் -யோக்யதை
உண்டே -ப்ராப்தி பர்யந்தம் ஆனால்  இறே -நீர் இப்படி நிர்பரராய் சொல்லக் கூடுவது என்று தளரா நிற்க -
எம்பெருமானார் தம்மை சரணம் என்றால் அப்படி ஸ்வர்க்க நரகாதிகள் ஒன்றிலும் விட்டுக் கொடுக்கும்
ஸ்வபாவர் அல்லர் ஆகையாலே -இனி பிராப்தி நிமித்தமாக நீ கிலேசிக்க வேண்டாம் என்கிறார் -
வியாக்யானம் -மனமே -இப்படி அதி சங்கை பண்ணா நிற்கிற நெஞ்சே -எம் இராமானுசன் -சாஷான் நாராயணோ தேவ க்ர்த்தவா மர்த்த்யமயீம் தநும் -மக்னா நுத்தரதே லோகன்  காருண்யாஸ் சாஸ்திர பாணி நா -

என்றும் -பாபத்வாந்த ஷயாயச -ஸ்ரீ மான் ஆவிரபூத் பூமவ் ராமானுஜ திவாகர -என்றும் சொல்லுகிறபடியே
எங்களுடைய முன்னை வினை பின்னை வினை யார்த்தம் என்று மூன்று வகைப் பட்டு இருக்கிற வினைத் தொகை
அனைத்தும் நசிப்பித்து -சம்சார கர்த்தத்தில் நின்றும் உத்தரிப்பிக்க வேணும் என்று தீஷித்துக் கொண்டு -
இக்கொடு உலகத்தில் திருவவதரித்து அருளின எம்பெருமானார் -
சரணம் என்றால்-ராமானுஜச்ய சரணவ் சரணம் பிரபத்யே -என்றும் சரணமேமி ராமானுஜம் -என்றும் -
இராமானுசா உன் சரணே கதி -என்றும் -மூலே நிவேச்ய மஹதாம் நிகமத்ருமாணாம் முஷ்ண ந ப்ரதாரக பயம்
த் ர்த  நைக தண்ட -ரங்கேச பக்த ஜன மானஸ ராஜ ஹம்ஸோ  ராமானுஜஸ் சரணமஸ்து முநிஸ் ஸ்வயந்ர – என்றும்

ராமானுஜாய முநயே நம உக்தி மாதரம் காமாதுரோபிகுமதி  கலயன்ன பீஷணம் -யாமாம நந்திய மிநாம்
பகவஜ் ஜாநாநாம் தாமேவவிந்தித கதிம் தமஸ பரஸ்தாத் –  என்கிறபடியே- தேவரீரே சரணம் -என்கிற ஒரு
உக்தி மாத்ரத்தை பண்ணினால் -
இனிய ஸ்வர்க்கத்தில் -பிரகிருதி வச்யராய் இருப்பார்க்கு -சப்தாதி போக விஷயங்களாலே அத்யந்தம்
போக்யமாய் தோற்றுகிற ஸ்வர்க்கத்திலே -இனிமை -போக்யதை -ஸ்வர்க்கமாவது -த்ரைவித்யாமாம்
சோம பர பூத பாபா -யஜ்ஞை ரிஷட் வாஸ்வர்காதிதம் ப்ரார்த்தயந்தே -தே புண்யமாசாத்யா ஸூ ரேந்த்ரலோகம்
அஸ் நந்தி திவ்யான் திவிதேவ போகான் –தேதம் புக்த்வா ஸ்வர்க்க லோகம் விசாலம் ஷீணே புன்யே
மர்த்த்யலோகம் விசந்தி -என்கிறபடியே -நச்வரமாய் சோபாதிகமாய் இருப்பதொரு     ஸூ க விசேஷம்
இறே இப்படி பட்ட ஸ்வர்க்கத்தில் –இடுமே -இட்டு வைப்பாரோ -தந்தும் கேன சம்பின்னம் -இத்யாதிப்படியே அதுக்கு இதோபி விலஷனமாய் இருந்ததே ஆகிலும் -முமுஷுக்கு நரக கல்பமாயும் -பிரதி கூலமாயும் இறே இருப்பது – தேவேந்திர த்வாதி கம்பதம் ஏதேவைநிரயாஸ் ததாஸ் த்தா நஸ்ய பரமாந்தமான –ஷேத்ராணி மித்ராணி தனானி நாத புத்ராச ச தாரா பஸவொக்ரஹாநித்வத் பாத பத்ம ப்ரவனாத்மாவர்த்தேர்ப்பவந்தி  சர்வே பிரதி கூல ரூபா -என்னக் கடவது இறே     பல நீ காட்டிப் படுப்பாயோ இன்னம் கெடுப்பாயோ  -போர வைத்தாய் புறமே -நெறி காட்டி நீக்குதியோ -

அற்ப சராசரங்கள் அவை சுவைத்து அகன்று ஒழிந்தேன் -கூவிக் கொள்ளும் காலம் இன்னம் குறுகாதோ -
என்று ப்ராக்ர்த்த ஸூ கத்தை கட்டடங்க பிரதி கூலமாகவும் ஸ்வரூப நாசககமாகவும் நம் ஆழ்வார்
அனுசந்தித்து அருளினார் இறே -
இன்னும் நரகில் இட்டு சுடுமே -உபாய உபேய பாவேன தத்வதஸ் சர்வே  தேசிகை -ஸூ நிச்சிதான்க்ரி பத்மாய -
என்கிறபடியே –   தன திருவடிகளையே உபாயம் உபேயம் என்று அத்யவசித்து -அனந்யார்ஹராய் போன பின்பு
கேட்ட உடனே அஞ்சும்படி -அதி துஸ் சகங்களான ரௌவராதி நரகங்களிலே விழ விட்டு தஹிப்பிப்பாரோ
கர்ச்ச்ரென   தேஹான் நிஷ்க்ராந்திம் யாம் யகிங்கர தர்சனம் -யாத நாதேக சம்பந்தம் யாம்யபாசைஸ் ச கர்ஷணம் -
உக்ர மார்க்க கதின்லேசம் யமச்ய புர தஸ்திதம்–தன்னி யோகேன தாயாதா யாதனாச்ச சகஸ்ரசா   -ஸ்ருத்வாஸ்
ம்ர்த்வாச தூயேஹம் தத் ப்ரேவேச பயாகுல -என்றும் -கடும் சொலார் கடியார் காலனார் தமரால் படுவதோர்
கொடுமிறைக்கு அஞ்சி – என்றும் -எண்ணிறந்த துன்பம் தரு நிரயம் பல -என்றும் சொல்லப்பட்ட நரகங்களிலே சென்று
துக்கப்ப்படும்படி உதாசீனராய் இருப்பாரோ -என்றபடி அவற்றை தொடர் தரு தொல்லை சுழல் பிறப்பில் சுடுமே -கர்ம பிரம்மோத் த்பவம் வித்தி -என்கிறபடி -

அந்த ஸ்வர்க்க நரகாதிகளுக்குஈடான புண்ய பாப் ரூப கர்மார்ஜனத்துக்கு -பிரம சப்த வாச்யமான சரீரம்
ஹேதுவாய் இருக்கையாலே  அத்தை அனுசரித்து கொண்டு இருப்பதாய் -தொன் மாயப் பல் பிறவி -
என்கிறபடி -அநாதியாய் -ஏவம் சம்சர்த்தி சக்ரச்தே ப்ராம்ய மானே ஸ்வ  கர்மபி -என்றும் -மாறி மாறி
பல பிறப்பும் பிறந்து -என்றும் சொல்லுகிறபடி -சக்ரம் போல் சுழன்று வாரா நின்றுள்ள ஜன்ம பரம்பரைகளில்
நிறுத்துவாரோ -அவற்றில் அன்வயிக்கும்படி பிரவர்த்திப்பிப்பாரோ என்றபடி -நடுதல் -ஸ்தாபித்தல் -
இனி நம்மை நம் வசத்தே விடுமே -எம்பெருமானார் திருவடிகளுக்கு நிழலும் அடிதாறும் போல் அத்யந்த
பரதந்த்ரராய் போந்த நம்மை மேல் உள்ள காலம் எல்லாம் ஸ்வ தந்த்ரராக்கி -நம்முடைய ருசி அனுகுணமாக
ச்வைர சம்சாரிகளாய் போகும்படி விட்டு விடுவாரோ -எம்பெருமானார் திருவடிகளை ஆஸ்ரயித்து-
தனக்கே யாக எனைக் கொள்ளும் ஏதே -என்னும்படியான நிஷ்கர்ஷத்தைப் பெற்ற   அடியோங்களை -
அப்ராப்தமானவை ஒன்றும் தட்டாதபடி பண்ணி அருளுவார் -என்று கருத்து
த்ர்ணீ க்ரத விரிஞ்சாதி நிரம்குச விபூதய -ராமானுஜ பதாம் போஜ  சமாஸ்ரயண சாலி ந -என்றும்
மதன கதனைர் நக்லிச்யந்தே யதீஸ்வர சம்ஸ்ரயா -என்னக் கடவது இறே -மேவுதற்கு -அடியார் குழாம் களை உடன்
கூடுவது என்று கொலோ – என்றும் -ராமானுஜச்ய வசக பரிவர்த்தி ஷீய -என்றும் சொல்லுகிறபடியே -நம்மால்
பிரதி பாதிக்க படுகிற ப்ராப்தி நிமித்தமாக -நையல் -சிதிலமாகாதே கொள் -மேவுதல் -பொருந்துதல் -அதாவது ப்ராபித்தல் -
சோற்றுக்கு கரையாதே கொள் என்றால் -சோறு நிமித்தமாக கரையாதே கொள் என்னுமா போலே
மேவுதற்கு நையேல் என்றது -மேவுதல் நிமித்தமாக நையல் வேண்டா -என்றபடி -ந புக்தம் ஷீயதே கர்ம கல்ப கோடி சதைரபி -அவசியம் அனுபோக்தவ்யம் க்ர்தம் கர்ம ஸூ பா ஸூ பம் -

என்கிற சாஸ்த்ரத்தை உட் கொண்டு சர்வேஸ்வரன் சம்சாரத்தில் மூட்டும் ச்வாபவனாய் விட்டாப் போலே
எம்பெருமானாரும் தம் சாஸ்திர மரியாதையை உட் கொண்டு உதாசீனராய் இருப்பாரோ என்று அதி சங்கை
பண்ணின நெஞ்சைக் குறித்து -எம்பெருமானாரை ஆஸ்ரயித்த பின்பும் -பிரபன்னராய் -சரம பர்வ நிஷ்டராய் இருக்கும்
நம்மை உபாசகரைப் போலே ப்ராப்ய அவசான பர்யந்தம் சம்சார வெக்காயம் தட்டும்படி காட்டிக் கொடார் -என்றது ஆய்த்து -
மனமே நையல் மேவுதற்கே -என்று சேதன சமாதியால் அருளிச் செய்கிறார் -அசித்தை கூட திருத்தும் படி காணும்
இவர் உபதேசம் இருப்பது -நகலு பாகவதாய மவிஷயம்கச்சந்தி -பரிஹர மது ஸூ தன பிரபன்னான் பிறப்பு ரஹமன்ய நிர்னாம் -த்யஜபட தூரதரென தானபாபான் -என்னக் கடவது இறே -எத்தினால் இடர்க்கடல் கிடத்தி ஏழை நெஞ்சமே – என்று
இவ்வர்த்தத்தை பிரதம பர்வத்தில் திரு மழிசைப் பிரானும் அருளிச் செய்தார் இறே -
—————————————————————————————————————————————

அமுது விருந்து

அவதாரிகை
தம் அடியார் திருவடிகளை அடைந்து ஆட் செய்யும் படியான உயர்ந்த நிலையினை எம்பெருமானார்
தமக்கு உதவினதைக் கூறியதும் -அமுதனார் திரு உள்ளம்-
இயல்பினில் அண்ணிய உறவினனான  இறைவன் நெடும் காலமாக ஸ்வர்க்கத்திலும் நரகத்திலும் -கர்ப்பத்திலும் -
நிலை இல்லாமல்திரிந்து உழலும் படி விட்டு இருந்தது கர்ம சம்பந்தத்தினால் அன்றோ -
கர்மத்திற்கு ஏற்ப வந்த சரீர சம்பந்தம் நீங்காமையாலே-கர்ம வாசனை மேலிட்டு மீண்டும் கர்மங்கள்
புரிந்து திரிந்து உழலும் நிலை ஏற்படின் என் செய்வது -எம்பெருமானார் உதவியதற்கு நாம் மகிழ்வது
அந்தமில் பேரின்பத்து  – எம்பெருமானார் அடியாரோடு இருத்தல் ஆகிய பேறு கிட்டும் அளவு ஆனால் அன்றோ
என்று மிகவும் தளர்வுற
அதனை நோக்கி எம்பெருமானார் சரணம் -என்றவரை திரிந்து உழலும்படி விட்டுக் கொடுக்க மாட்டார்
நீ பேறு கிடையாதோ என்று வருந்த வேண்டாம் -என்கிறார் .
பத உரை -
நம் இராமானுசன் -நம்முடைய எம்பெருமானார்

சரணம் என்றால் -சரணம் என்று ஒரு வார்த்தை சொல்லி விட்டால்
இனிய -பிறருக்கு அனுபவித்தற்கு தக்கதாய் தோன்றுகிற
ஸ்வர்க்கத்தில் -ஸ்வர்க்க லோகத்தில்
இடுமே -அனுபவிக்கும்படி விட்டு இருப்பாரோ
இன்னும் -அவரைப் பற்றின பின்பும்
நரகில் -நரகத்தில் இட்டு வைத்து
சுடுமே -தபிக்கும்படி செய்வாரோ
அவற்றை -அந்த ஸ்வர்க்க நரகங்களை
அனுபவிப்பதற்கு ஈடான கர்மம் பிறப்பினுக்கு உறுப்பாகையாலே
தொடர் தரு -தொடர்ந்து வருகிற
தொல்லை -பழையதான
சுழல் பிறப்பில் -சுழன்று சுழன்று வாரா நிற்கும் பிறப்புகளிலே
நடுமே -நடுவாரோ -அதாவது நிற்கும் படி செய்வாரோ
இனி -நம்மை ஏற்றுக் கொண்ட பிறகு மேலுள்ள காலம் எல்லாம்
நம்மை நம் வசத்தே -நம்மை நம்முடைய இஷ்டப்படி நம் வசத்திலே
விடுமே -ஸ்வ தந்த்ரிரமாய் நடக்க விடுவாரோ
மனமே -நெஞ்சே
மேவுதற்கு -பேற்றினை அடைதளுக்காக
நையல் -வருந்து நைந்து போகாதே .
வியாக்யானம் -
இடுமே இனிய ஸ்வர்க்கத்தில் -
சரணம் என்றால் -என்பதனை -இந்த வாக்யத்திலே கூட்டிக் கொள்க -
எம்பெருமானாரை சரண் அடைவது முக்திகாக -
மீண்டும் பண்டைய வாசனை தலை எடுத்து அதனுக்கு மாறாக இனியது என்று பாமர மக்கள்
மயங்கிக் கொண்டுஇருக்கிற ஸ்வர்க்கத்தை எய்தி இன்பம் துய்க்க -விரும்பிப் புண்ணியம்
பண்ணிச் சரணடைந்த அவனே சுவர்க்கத்திற்கு குடி யிருக்க முர்ப்படும்படி விட்டு வைக்க
மாட்டார் எம்பெருமானார் -என்றபடி ..கர்மங்களை வாசனை என்னும் வேரோடே களைந்து எரிந்து
விட்டமையின் அந்நிலை ஏற்படுவதற்கு வழியே இல்லாமல் போய் விடுகிறது -எனபது கருத்து .
ஸ்வர்க்கம் முக்தி நெறிக் கண் நிலை நில்லாதவாறு வல்லாரையும் அல்லாரையும் இனியது எனத் தோன்றித்
தன்பால் வீழ்ந்து அழுந்தி மாயுமாறு மயக்க வல்லதாதலின் -அதனை முந்துற கூறினார் .இனிய ஸ்வர்க்கம் என்று
அதன் கொடுமை தோற்றக் கூறினபடி -வாயில் இட்டால் ரசித்து பின்னர் முடியும்படி செய்யும் விஷம் போன்றது ஸ்வர்க்கம் என்கவிஷம் எனபது முன்னரே தெரிந்தால் வாயில் இடாது தப்பிப் பிழைக்கலாம் .

துன்பம் தரு நரகு என்றால் அதனில் விழாது தப்பிப் பிழைக்கலாம் .இனியது என்று முகப்பிலே தோன்றும்
ஸ்வர்க்கமோ -பிரம்மானந்தம் பெற ஒட்டாது செய்து முடித்தே விடும் என்க .இடித்தல் -வைத்தல் .
இன்னும் நரகில் இட்டுச் சுடுமே -
இன்னும் -சரணம் என்றதற்குப்  பிறகும்
நரகத்திலே போட்டு தபிக்கும்படி செய்வாரோ
எம்பெருமானார் சரணம் -என்று சொன்னதும் கர்மங்கள் வாசனையோடு களையப் படுதலின்
மீண்டும் பாப்பம் செய்து நரகத்தில் விழுந்து தபிக்க வழி இன்றி செய்து வருகிறார்
எம்பெருமானார் -எனபது கருத்து .
அவற்றைத் தொடர் தரு தொல்லை சுழல் பிறப்பில் நடுமே -
கீழ் சொன்ன ஸ்வர்க்க நரகங்களைத் தொடர்ந்து வருவன பிறப்புக்கள் .
ஸ்வர்க்கத்தில் இன்பத்திற்கு ஈடான புண்ணியமும்
நரகில் தபித்தற்கு ஈடான பாபமும் -அவற்றை அடுத்து வரும் பிறப்பிற்கு உறுப்பாய் இருத்தலின் -
அவற்றைத் தொடர் தரு பிறப்பு -என்றார் .
கர்மம் அடியாக ஏற்படும் பிறப்பு அநாதி யாதலின் -தொல்லைப் பிறப்பு -என்றார் .
கர்மத்தினால் ஓய்வின்றி மாறி மாறிப் பிறப்பு வந்த வண்ணமாய் இருத்தலின் -சுழல் பிறப்பு -என்றார் .
சுழல் பிறப்பு -வினைத் தொகை -
துரிதபவந ப்ரேரிதே ஜன்ம சக்ரே -கர்மமாகிற பாபம் என்னும் காற்றினால் சுழலுகின்ற பிறப்புச் சக்கரம் -ஸ்ரீ ஸ்துதி -
என்றார் வேதாந்த தேசிகன்
சுழன்று கொண்டே யிருக்கும் அத்தகைய பிறப்புச் சக்கரத்தில் அகப்பட்டுச் சுழலும்படி விட்டு
விடுவாரோ -என்றபடி-நடுதல்-நிறுத்துதல்
நாற்று நடுதல் -என்னும் வழக்குக் காண்க .
இனி நம்மிராமானுசன் நம்மை நம் வசத்தே விடுமே -
நம் இராமானுசன் -நம்மை கை தூக்கி விட வேணும் என்பதற்காகவே அவதரித்த எம்பெருமானார் .
வீடளிப்பான் மண்ணின் தலத்து உதித்தவர் -என்றபடி -
மோஷத்திற்கு மட்டும் ஹேதுவானவர் -பந்தத்துக்கு உள்ளாகும்படி நம்மை நம் வசத்தே விடுவாரோ -
எனபது கருத்து -
இனி நம் வசத்தே விடுமே -
எதிர்காலத்தில் நம் விருப்பப் படி நடக்க விடுவாரோ -
நம்மை -இதற்கு முன்பு விருப்பப்படி ஸ்வ தந்தரமாக நடந்து பாழ் படுத்திக் கொண்டவர்களான -நம்மை
கீழ்க் கூறியபடி ச்வர்க்கத்திலும் -நரகத்திலும் -;பிறப்பிலுமாக -நாம் மாறி மாறி திரிந்து கொண்டு
இருந்தது -மனம் போனபடி ஸ்வ தத்ரமாக நாம் நடந்து கொண்டமையால் -அதனுக்கு இடம் தாரார் -என்றபடி .
இதனால் ஈச்வரனிலும் ஆசார்யர் ஆகிற எம்பெருமானாருக்கு உள்ள வேறுபாடு தோற்றுகிறது-அவன் கர்மத்திற்கு
தக்கவாறும் நடாத்துகிறவன் -எம்பெருமானாரோ கிருபைக்கு தக்கவாறு மட்டும் நடாத்துவார் -
அதனால் தன் கருணைக்கு ஏற்ப -அவித்யை கர்மம் முதலியவற்றை   .அடியோடு ஒழிப்பவ னாய் இருப்பினும்
கேட்ப்பார் அற்ற ஸ்வ தந்த்ரனாதலின் -நம் கர்மத்திற்கு ஏற்ப அவன் நடாத்த புகின் நம் நிலைமை
என் ஆவது -ஸ்வர்க்கத்தில் போடுவானோ -நரகத்தில் போட்டு தபிக்க செய்வானோ -கர்மத்தில்
சுழல விடுவானோ -என்று மனம் நைதற்கு  இடம் உண்டு -மேலும் அவற்றிலே திரிந்து உழலுதற்கு
காரணமான வினைகளை ஈட்டிக் கொள்ளுமாறு ஸ்வ தந்தரத் தன்மையை தந்து விடுவானோ என்று
பயப்பட்டு நைய வேண்டியது ஆகிறது .எம்பெருமானாரோ அவன் போல சுவர்க்கத்தில் இட மாட்டார் -
நரகில் இட்டு சுட மாட்டார் =சுழல் பிறப்பில் நட மாட்டார் -அந்நிலை ஏற்படும் படி   நம்மை
ஸ்வ தந்தரமாக நம் இஷ்டப்படி   விட மாட்டார் -ஆகவே நெய்வதற்கு இடம் எது -என்கிறார் .ஸ்வ தந்த்ரனான ஈஸ்வரனைப் பற்றினார்க்கு -மீண்டும் ஸ்வ தந்த்ரதன்மையைத்

தந்து -கர்ம பந்தத்துக்கு உள்ளாக்கி விடுவானோ -ஸ்வ தந்த்ரனான அவன் -என்று அஞ்சி
நைவதற்கு இடம் உண்டு ..கர்மங்கள் தொலைக்கப் பட்டு இருந்தாலும் அவை கிளறுவதற்கு
ஹேதுவான தேக சம்பந்தம் இன்னும் நீங்காமையின் அஞ்சி நைதல் தவிர்க்க ஒண்ணாதாயிற்று.
ஈஸ்வரனுக்கும் தம் ஆசார்யனுக்கும் பரதந்த்ரர் ஆகிய எம்பெருமானாரோ  -ஸ்வ தந்த்ர்ய தன்மையை தந்து
கர்ம பந்தத்துக்கு உள்ளாகும்படி விட்டு விட மாட்டார் ..பரதந்த்ரர் ஸ்வ தந்த்ரம் தர மாட்டார் அன்றோ -
தேக சம்பந்தம் உள்ள வரையிலும் புத்தி பூர்வகமான -தெரிந்து வேண்டும் என்றே புரியுமவையான -
பாபங்களில் இறங்க ஒண்ணாதவாறு கண் காணித்து காத்து அருளுவார் -என்பதுகருத்து -
இங்கு -எம்பெருமானார் சம்பந்தம்  உடையவனாய் இருந்து வைத்தும்அரங்க மாளிகை -என்பான் ஒருவன் -
விஷய ப்ரவண னாய்  வர்திக்கக் கண்டுபஹூச -பலகாலும் சிஷித்து கீதா  அத்யாயங்களை-பதினெட்டும்
ஓதுவித்து –அதில் அர்த்தம் நெஞ்சில் படுத்தி -ஊண்  உறக்கமும் அறியாதே   -வீத ராகனாய் -ஆசை அற்றவனாய் -
கிருபா பரதந்திர -அருளுக்கு உட்பட்டவனாம் படி -அருளினாரே -என்று எம்பருமானார்
தம் சம்பந்தம் உடையாரை அவர்கள் வசத்தே விடாமைக்கு உதாஹரணமாய்-வி லஷண மோஷ அதிகாரி
நிர்ணயத்தில் காட்டி இருப்பது -காணத்தக்கது ..

ஸ்வ தந்த்ரனை உபாயமாக தான் பற்றின போது இறே பிரசங்கம்  –பயம் அபயம் -இரண்டும்
மாறி மாறி நடப்பது -தான் உள்ளது -என்னும் ஸ்ரீ வசன பூஷண ஸ்ரீ சூக்தியும் -
பரதந்திர ச்வரூபனாய் மோஷ ஏக ஹேதுவான ஆசார்யனை உபாயமாக பற்றில் இப் பிரசங்கம்
இல்லை -சதத நிர்ப் பரனாய்   இருக்கலாம் என்று கருத்து -என்னும் மணவாள மா முனிகள்
வியாக்யானமும் அறியத் தக்கன .
சரணம் என்றால் -
சரணம் அடைந்தால் என்றபடி -மனம் வாக்கு உடல் என்னும் மூன்று கரணங்களும் சரண்
அடைவதற்கு தேவை இல்லை – அம மூன்றுக்குள் மிக எளிதான வாக்கு ஒன்றே போதும் -
அதாவது எம்பெருமானார் திருவடிகளே சரணம் -என்று சொன்னாலே போதும் -
எம்பெருமான் கைவிடாமல் இருப்பதற்கு -என்னும் கருத்துடன் -சரணம் என்றால்-என்கிறார் .
இதனை எம்பெருமான் திறத்து-சரணா கதி என்னும் சொல்லை சொன்ன என்னை -நான் மகா
பாபியாய் இருப்பினும் ஈஸ்வரனாகிய நீ உபேஷிப்பது தகாது என்னும் பொருள்பட -
பாபீ யசோபி சரணாகதி சப்த பாஜோ நோபே ஷணம் மாமா தவோசிதம் ஈச்வரஷ்ய – என்று
இவர் ஆசார்யரான  கூரத் ஆழ்வான் அருளிச் செய்து உள்ளமை -காண்க -பெரியோர்கள் இது பற்றியே
ஸ்ரீ மதே ராமானுஜாய நம -என்று சொல்லியோ எழுதியோ தங்கள் பணியைத் தொடக்கி
இடையூறு இன்றி முடிப்பதைக் காண்கிறோம் .
இவ்விடத்தில்
ராமானுஜாய முநயே நம உக்திமாத்ரம்  காமாது நுரோபி குமதி கலயன் ந பீ ஷணம்
யாமாம நந்தி யமி நாம் பகவஜ்ச நா நாம் தாமேவ விந்ததி கதிம் தமஸ பரஸ்தாத் -
புத்தி கெட்டவனாய்-காமத்தினால் பீடிக்கப் பட்டவனாய் -இருப்பினும்
ராமானுஜாய நம -என்னும் சொல்லை மட்டும் அடிக்கடி சொல்லுமவன் -
பகவானைச் சேர்ந்தவர்களான யோகியர் பிரகிருதி மண்டலத்திற்கு அப்பால் உள்ள
எந்த மோஷத்தையேபெறுவதாக ஒதுகின்றனரோ அந்த மோஷத்தை  அடைகிறான் –என்னும்
ராமானுஜ அஷ்டக ஸ்லோகம் அனுசந்திக்கத் தக்கது .
மனமே நையல் மேவுதற்கு -
சோற்றுக்கு நையாதே எனின் சோறு கிடைப்பது பற்றி வருந்தாதே -அது கிடைப்பது உறுதி என்று பொருள் படுவது போலே
மேவுதல்-பேற்றினைப் பெறுதல் பற்றி நையாதே -என்றது பேரு கிடைப்பது பற்றி வருந்தாதே
அது கிடைப்பது உறுதி என்று பொருள் பட நின்றது .
நையல்-எதிர்மறை வியங்கோள் வினை முற்று
பேற்றுக்காக வருந்தாது நிம்மதியாய் இரு என்று மனத்தை தேற்றினார் -ஆயிற்று .
——————————————————————————————————————————

அடியேன் கேள்வி ஞானத்தினால் ஜல்பித்தது -

இடுமே-இட மாட்டார்/இன்னும் -திருவடிகளை பட்ட பின்பு

தபிப்பிபரோ ? அவற்றை-சவர்க்க நரக அனுபவத்துக்கு ஈடான கர்மம் -ஜென்மத்துக்கு உறுப்பாகையாலே

அவற்றை அனுசரித்து கொண்டு இருப்பதாய்

–தொடர் தரு-தொல்லை சுழல் பிறப்பில்-அநாதியாய், வளைய வளைய வாரா நின்று உள்ள ஜன்மத்திலே நிருத்துவரோ ?/

மேல் உள்ள காலம் நம்மை நம் உடைய ருஷ்ய அனுகுணமாக விடுவரோ ?

ஆன பின்பு பிராப்தி நிமித்தமாக நெஞ்சே சிதிலமாகாதே கொள்/

மேவுதல்- பொருந்துதல்

நடுதல்-ஸ்தாபித்தல்

//சர்வ நியந்தா சர்வேஸ்வரன்-அவன் அவன் கர்மா தீனமாக சொர்க்கம் நரகம் கர்ப்பம் கொடுக்க சங்கல்பம் கொண்டவன் தானே

-நடத்தையும் அப்படி தானே இது வரை/ பிரகிருதி சம்பந்தம் இன்னும் உண்டே/துர் வாசனை வரும்–கர்ம தூண்டுமே

எம்பெருமானாரை சரணம் என்றால் –ஸ்வாமி நம்மை அப்படி விட்டு கொடுக்க மாட்டார்

-பிராப்தி நிமித்தமாக கிலேசிக்க வேண்டாம் என்கிறார்

/சரணம் சொல்ல  பிரயத்தனம் பண்ணி மேலே சரணம் சொன்ன பின்பு எல்லாம் பண்ணுவார்/

ஸ்வாபம் ஸ்வாமிக்கு இது /

மனமே-இப்படி அதி சங்கை பண்ண வேண்டாம்

-நமக்கு அருள /நேராக சொன்னால் கேட்டு கொள்ள  மாட்டோம் என்று /

ஆச்சார்ய அவதாரம் பெருமாள்-சாஸ்திரமும்  கையுமாக -ஸ்வாமியோ சஸ்த்ரமும்கையுமாக-

/கருணையால்/ராமானுஜ திவாகரன்-ஞானம் மலர -அஞ்ஞானம் விலகி

/முன்னை வினை-சஞ்சிதகர்ம   பின்னை -ஆகாமி கர்ம -வினை ஆரப்தம்  கர்ம – மூன்றையும் முடிக்க தீஷை-கொண்டு இருக்கிறார் ஸ்வாமி

/செடியாய வல் வினைகள் தீர்க்கும் திரு மாலே

/தமர்கள் வல் வினையை கூட்ட நாசம் செய்கிறான்

/கர்ம-ஜன்ம-கர்ம சுழல்-அவன் சத்ய சங்கல்பம்

/ஸ்வாமி கர்ம தொலைத்து மோட்ஷம் கொடுக்க தீஷை கொண்டு இருக்கிறார்

-கங்கணம் கட்டி கொண்டு/உபதேசத்தாலே திருத்தி

-கொடு உலகம் காட்டேல்-ஆழ்வார் பிரார்த்திக்க ஸ்வாமி  யை பிறப்பித்தார்

-உத்தாரணம் பண்ணவே அவதரித்தார்..இது ஒன்றே அவதார பலன்/ராமனுஜம் சரணே கதி

/ரென்கேச    பக்த ஜன-ஆழ்வார்-மானச ராஜ ஹம்சம்-ஸ்வாமி-/

ராமானுஜாய முனயே நம உக்தி மாதரம்– காமாதி துமதி தோஷங்களை போக்கி அருளிவாறே

தமசில் உழன்ற  இருக்கும் ஒருவன்-ராமனுஜன் சரணம் என்று சொல்லி -தமசை காட்டிலும் உயர்ந்த பரம பதம் அடைகிறான்

/சரணாகதி சப்தம் மட்டும் பார்த்து-கை விட மாட்டார்

/அரங்கம் ஆளி-ஐதீகம்/பிரகிருதி வசம் பட்டவன்-

சுவர்க்கம் -இந்திர லோகம்-ஜோதிஷ்ட ஹோமம் பண்ணி-போகம் அனுபவிக்க

-புண்யம் குறைந்து -செலவழிக்க வந்தோம் என்று புரிந்து கொண்டு-மீண்டும் வந்து பிறந்து-

பயம் தீராமல்-அழிய கூடிய -காரணத்தால் வந்த இடம்- இடுமே -

நரக கல்பம் போல சொர்க்கம் முமுஷுக்கு/
 இதுவே -பிரதி கூல- தமம்–ஸ்ரீ வைகுண்டம் நினைவே வராமல் இருப்பதால்
//பிரதி கூலம்-சம்சாரம்-ஸ்ரீ வைகுண்டம் நினைவு இருக்கும்/
/ பிரதி கூலதரம்- நரகம்  //பல நீ காட்டி படுப்பாயோ-இந்திரியங்களை   அலைக்க பண்ண
/போர வைத்தாய் புறமே// நெறி காட்டி நீக்குவாயோ /
அல்ப சாரங்கள் அவை சுவைத்து அகன்று ஒழிந்தேன்
//கூவி கொள்ளும் காலம் இன்னும் குறுகாதோ/
//ஈஸ்வரன் கர்மத்தை பார்ப்பார் ஸ்வாமி கிருபையை பார்ப்பார்//
/ ஸ்வாமி சேஷ பூதர் பாரதந்த்ரர்-நமக்கு  அவற்றையும் கொடுப்பார்/
 ஈஸ்வரன் ச்வதந்த்ரன் நமக்கும் ச்வதந்தர்யம் கொடுத்து நம்மை நம் வசம் வைக்க பண்ணுகிறான்
//ஸ்வாமி நம்மை  அவர் வசம் கொள்வார்
/இன்னும்-உபாயம் உபேயம் என்று அநந்யார்க்கர் ஆன பின்பு
-திட விசுவாசம் கொண்ட பின்பு //
கேட்க கூட பயம் நரகம்-ஸ்வாமி அங்கு செலுத்துவர் என்று சொல்லுவது
 32 நரகம் படுத்தும் பல  வித க்ரூரம்/ வென் நரகம் சேரா வகை
// கடும் சொலார் கடியார்
-நிரயம்-நரகம்-துரித பவனம்பிரேரிதே-
ஜன்மம் -சக்கரம்
-புண்ய பாபம் காற்று -சுவர்க்கம் நரகம் ஈடு-
 தொடர் தரு தொல்லை-அநாதியாய்
-ஜன்ம பரம்பரையிலும் நட்டு வைக்க மாட்டார்/
 நம்மை நம் வசத்தில் விட மாட்டார்/சரணம் சொன்ன உடன் -கண்ட வழியில் போக விட மாட்டார்
-ஹிதம் என்று ஸ்வாமி கண்ட வழியில்-தனக்கே ஆக எனை கொள்ளும் ஈதே -போல
ஸ்வாமி அடியோங்களை-அப்ராப்தம் ஓன்று தட்டாமல் பண்ணி அருளுவார்/
/மற்ற எல்லாம் புல் தானே ஸ்வாமி பதாம் புஜம் பற்றிய பின்பு
/காம க்ரோதோ லோப மத ஆட பட மாட்டோம்/
 மேவுதல்- அடியார் குழாம்  களை  உடன் கூடுவது என்று கொலோ
-இது தான் மேவுதல்-மோட்ஷம் என்று இல்லை/மேவுதலுக்கு நைதல் என்றால் மேவுதல் நிமித்தமாக நைய வேண்டாம் /
/அனுபவித்து தீர்க்க முடியாத கர்மா -சாஸ்திரம் பார்த்து ஈஸ்வரன்/
 மதுசூதனன் அடியாரை விட சொல்லி –நமனும் தம் தமரை கூடி- சாதுவராய் போதுமின் என்றார்

-ஸ்ரீ வைஷ்ணவர்களே எனக்கு பரர

பாபம் தட்டாது/நமன் தமரால் ஆராய பட்டு அறியார் கண்டீர்

/-அரவணை மேல் பேர் ஆயற்கு    ஆட் பட்டார் பேர் -பெயரை வைத்து கொண்டாலே போதும்-

எத்தினால் இடர் கெட கிடத்தி /

/இறந்த குற்றம் எண்ண வல்லானே

//மாசுச- என் நெஞ்சமே-மதுர கவி/ மனமே நையல் மேவுதற்கு-

சரம பர்வ நிஷ்ட்டையில்-உள்ள நம்மை-சம்சார வெக்கையில் காட்ட மாட்டார் ஸ்வாமி
-உபாசனம் படி -பக்தி-யோகம்-பிரகிருதி சம்பந்தத்தால் இடையூறு-பிர பன்னனுக்கு எதோ உபாசனம் பலன் இல்லை
- இருந்தாலும்-உபாசனமே திருவடிகள் தான் இங்கு -
பிராப்யம் கிடைக்கும் வரையில் காத்து இருக்க வேண்டாம்-அறிவிப்பே அமையும்-ஒரே கர்த்தவ்யம்
/அசித்தை கூட-மனசை- திருத்துவார் ஸ்வாமி-அதனால் மனசுக்கு சொல்லுகிறார்–
————————————————————————————————————————

திருமலை நல்லான் சக்கரவர்த்தி ஸ்ரீ ராம கிருஷ்ண ஐயங்கார் திருவடிகளே சரணம் .

பிள்ளை லோகம் ஜீயர் திருவடிகளே சரணம் .

திருவரங்கத் தமுதனார் திருவடிகளே சரணம் .

ஆழ்வார் எம்பெருமானார் ஜீயர் திருவடிகளே சரணம்..

அமுத விருந்து -இராமானுஜ நூற்றந்தாதி வியாக்யானம்–97-தன்னை வுற்றாட் செய்யும் தன்மையினோர்-இத்யாதி ..

November 3, 2012
பெரிய ஜீயர் அருளிய உரை
தொண்ணூற்றேழாம் பாட்டு -அவதாரிகை -
இப்படி எம்பெருமானார் தம்மள வன்றிக்கே-அங்குத்தை க்கு  அனந்யார்ஹராய் இருப்பார்
உத்தேச்யர் என்று இருக்கைக்கு இந்த ருசி உமக்கு வந்த வழி தான் என் என்ன -அதுவும்
எம்பெருமானார் தம்முடைய கிருபையாலே வந்தது என்கிறார் .
தன்னை வுற்றாட் செய்யும்    தன்மையினோர் மன்னு தாமரைத் தாள்
தன்னை வுற்றாட் செய்ய என்னை வுற்றானின்று தன் தகவால்
தன்னை வுற்றாரன்றித் தன்மை வுற்றாரில்லை என்றறிந்து
தன்னை உற்றாரை இராமானுசன் குணம் சாற்றிடுமே – – -97 -
வியாக்யானம்
தம்மை பற்றி இருப்பார் உண்டு இத்தனை ஒழியத்
தம்மைப் பற்றி இருக்குமவர்களைக் குண கீர்த்தனம் பண்ணுகை யாகிற ஸ்வபாவத்தில்
உற்று இருப்பார் ஒருவரும் இல்லை என்று திரு உள்ளம் பற்றி -
தம்மை ஒழிய விஷயாந்தரம் அறியாதபடி பற்றித் தமக்கு அடிமை செய்கையே
ஸ்வபாவமாக உடையராய் இருக்குமவர்களுடைய
பரஸ்பரம் பொருந்தியும் -பரம போக்யமுமாய் இருக்கிற திருவடிகளை
தத் வ்யதிரிக்தங்கள் ஒன்றும் அறியாத படி பற்றி -இவர்களுக்கு தம்மை அடிமை
செய்யும்படியாக எம்பெருமானார் தம்முடைய கிருபையால் இன்று என்னை
அங்கீ கரித்து அருளினார் -
தன்மை -ஸ்வபாவம்
மன்னுதல் -பொருந்துதல்
தன்னை வுற்றார் அன்றித் தன்னை வுற்றாரை குணம் சாற்றிடும் தன்மை வுற்றார் இல்லை
என்று அறிந்து தன்னை உற்றாட்   செய்யும் தன்மையினோர் மன்னு
தாமரைத் தாள் தன்னை வுற்றாட் செய்ய
இராமானுசன் தன் தகவால் இன்று என்னை வுற்றான் –என்று-அந்வயம் .-.
———————————————————————————————————————————————
பிள்ளை லோகம் ஜீயர் அருளிய உரை -
அவதாரிகை -கீழ்ப் பாட்டிலே எம் இறைவர் -இராமானுசனை உற்றவரே -என்று சர்வம் யதேவ நியமே ந மதந்வயாநாம் -
என்றால் போலே எம்பெருமானாரை- தேவு மற்று அறியேன் -என்று பற்றி இருப்பாரே -தமக்கு உறு துணை -என்று இவர்
சொன்ன வாறே -உமக்கு அவர்தம் அளவில் அன்றிக்கே -அங்குத்தைக்கு -நிழலும் அடிதாரும் போலே -அனந்யார்ஹராய்
இருப்பாரும் கூட உத்தேச்யர் என்று இருக்கைக்கு ஈடான இந்த ருசி வந்த வழி தான் ஏது என்ன -திக்குற்ற கீர்த்தி -
என்னும்படியான இவர் தம்முடைய வைபவத்தை -கண்களால் கண்டும் செவிகளால் கேட்டும் -தம் பக்கலிலே
அடிமைப்படுவாரை இத்தனை ஒழிய -தமக்கு அனந்யார்ஹராய் இருப்பார் -பிறர்க்கு அடிமைப் படுவார் கிடக்க
தக்கார் என்று திரு உள்ளமாய் -முந்துற முன்னம் தம்முடைய சம்பந்தி சம்பந்திகள் பக்கலிலே என்னை
அடிமைப்படுத்தினர் ஆகையாலே -இந்த ருசி அடியேனுக்கு அவருடைய கிருபையாலே வந்தது -என்கிறார் -
வியாக்யானம் -தன்னை உற்றார் அன்றி -கலவ் கஸ் சித் பவிஷ்யதி – என்று நாரத பகவான் சொல்லுகையாலும் -பாகவத புத்ரனான ஊமை -

இவர் தம் பிரபாவத்தை கட்டடங்க வெளி இட்டு -அங்கனே திரோஹிதன் ஆகையாலும் -
யாதவ பிரகாசர் இவரை வஞ்சிப்பதாக மணி கர்னிக்கைக்கு  அழைத்துக் கொண்டு போகிற போது
கோவிந்த பெருமாள் அச் செய்தியைக் கேட்டு -வித்யாடவியிலே அறிவித்தவாறே -அங்கே இவர் தனிப்பட்டு
இருக்க -அவ்வளவிலே பெருமாள் தாமே இவருக்கு வழி துணையாக வந்து -ஒரு ராத்ரியிலே தானே இவர் தம்மை -
ஒளி மாடங்கள் சூழ்ந்து அழகாய கச்சித் திருப்பதியிலே சேர்த்தார் என்று சொல்லுகையாலும் -இவருக்கு
திருக் கச்சி நம்பி முகமாக சமஸ்த அர்த்தங்களையும் பேர் அருளாளர் வெளி இட்டார் என்கையாலும் -
திக்விஜயார்த்தமாக தத் தேசங்களிலே சென்று -சைவ மாயாவாத  ஜைன பௌதாதிகள் உடம் சஹஸ்ரமுகமாக
பிரசங்கித்து -அவர்களை பக்னர் ஆக்கினார் என்கையாலும் -வேங்கடாசல யாதவாச்சலங்களை நிர்வஹித்தார்
என்கையாலும் -இச் செய்திகளை அடைவே  கண்டும் கேட்டும்  லோகத்தார் எல்லாரும் வித்தராய் அலசாம் ப்ரதிபேதரே -என்றால் போலே தம்மை ப்ராப்யமாகவும் பிராபகமாகவும் அத்யவசித்து -

ஆஸ்ரயித்து இருப்பார் உண்டு இத்தனை ஒழிய –தன்னை உற்றார் குணம் சாற்றிடும் தன்மை உற்றார் இல்லை
என்று அறிந்து -தன்னை உற்றார் -தம்முடைய ஸ்வரூப ரூப குண விபவங்களை உள்ளபடி  தெளிந்து இருக்கும்
அவர்கள் –அன்றிக்கே –சம்பந்தி சம்பந்திகள் அளவிலே கிருபை அதிசயித்து இருக்கிற தம்முடைய ஸ்வபாவத்தை
உள்ளபடி தெளியப் பெற்றவர்கள் என்னுதல் -அமுதனார் தம்முடைய சம்பந்தி சம்பந்திகள் விஷயத்தில் -கிருபை
பண்ண விரும்புவதும் -அந்த ஸ்வபாவத்தை உள்ள படி அறிகைக்கு உத்தேச்யர் என்று இறே -எம்பெருமானார் உடைய
ஸ்வபாவம் -தம்மை ஆஸ்ரயித்து இருக்குமவர்களை காட்டில் -ஸ்வ சம்பந்த சம்பந்திகள் விஷயத்தில் கிருபை
அதிசயித்து செல்ல வேண்டும்படியாய் இருக்கும் -ஆகையால் இறே -த்வத் தாஸ தாஸ கண ந சரமாவதவ் யஸ் ஸ்வத்தா
சதைகரசதா விரதாமமாஸ்து -என்று ஜீயரும் பிராரத்து அருளினார் இறே -இப்படிப் பட்ட ஸ்வபாவத்தை அறிந்து ஆஸ்ரயித்தார் உடைய

குணம் சாற்றிடும் தன்மை உற்றார் -எம்மை நின்றாளும் பரமரே -நம்மை அளிக்கும் பிராக்களே -
தம் அடியார் அடியார் தமக்கு அடியார் அடியார் தம் அடியார் அடியோங்களே –சிறு மா மனிசராய்
என்னை ஆண்டார் இங்கே திரியவே –தொண்டர் சேவடி செழும் சேறு  என் சென்னிக்கு அணிவனே -
கடல் மலை தலை சயனம் ஆர் எண்ணு நெஞ்சுடையார் அவர் எம்மை ஆள்வாரே -தண் சேறை எம்பெருமான்
தாள் தொழுவார் காணும் என் தலை மேலாரே -என்று பிரதம பர்வ நிஷ்டரான ஆழ்வார்கள் ததீய விஷயத்தில்
அருளிச் செய்த குணாதிக்யத்தை இட்டு ஸ்தோத்ரம் பண்ணுகை யாகிற   ஸ்வபாவத்தை உடையராய் இருப்பார் -
தன்மை -ஸ்வபாவம் -சாற்றுதல் -பிரகாசமாக சொல்லுதல் -இல்லை என்று அறிந்து -தத்ராபி துர்லபம் மன்யே வைகுண்டே ப்ரிய தர்சனம் -என்னுமா போலே இது

தான் துர்லபம் -விஷய ப்ரவனனுக்கு அத்தை விட்டு பகவத் விஷயத்திலே வருகைக்கு உள்ள அருமை போல்
அன்றிக்கே -பிரதம பர்வதத்தை விட்டு -சரம பர்வதத்திலே வருகைக்கு உள்ள வருமை -என்றும் சொல்லுகிறபடியே
மேட்டுமடையான இவ் அத்யாவச்யத்தை உடையவர் ஒருவரும் இல்லை என்று அறிந்து -இல்லை என்று திரு உள்ளம்
பற்றி -என்றபடி -இந்த சூஷ்ம அர்த்தத்தை தெளிந்து இருக்குமவர் இவர் ஒருவரே என்று இருக்கிறார் காணும் அமுதனார் -
இராமானுசன் -எம்பெருமானார் -தம்முடைய பூர்வ அவதாரத்தில் வெளி இட மாட்டாத அர்த்தத்தை காணும்
இப்போது வெளி இடத் தொடங்கினார் -தன் தகவால் -சாவித்ரீ முக்தாநாம் சகல ஜகதேன ப்ரச மனீ கரீ யோபிஸ் தீர்த்த ரூபசித

ரசயா முன முகை நிருச்செதாநிம் நேதாமபி சமாலாப்வயதிமாம் யதர்ச்சா விஷேபாத்
யதிபதி தயாதி வ்யதடி நீ -என்கிறபடி கரை கட்டா காவேரி போலே பெருகி வருகிற
தம்முடைய பரம கிருபையாலே -இக் கிருபை பூர்வ அவதாரத்தில் ராம சௌந்தர் யத்தாலே அமுக்குண்டு
நிற்க்கையாலே இவ் அர்த்தத்தை    வெளி இட மாட்டாதே இருந்தார் என்றபடி –    தன்னை உற்று ஆள் செய்யும் தன்மையினோர் -வாசா யதீந்திர மனசா வபுஷாச யுஷ்மத்

பாதார விந்த யுகளம் பஜதாம் குருணாம் -என்றும் -நித்யம் யதீந்த்ரம் தவ திவ்ய வாபஸ் ச்ம்ரத்தொமே
சக்தம் மனோபவது  வாக் குண கீரத்த நேசவ்-க்ர்த்யஞ்ச்ச  தாஸ்ய கரணந்து –  கரத்வயச்ய
வ்ர்த்யந்தே  ரேச்து விமுகம்  கரண த்ரயஞ்ச -என்றும் -நித்யம் யதீந்திர தவ திவ்ய பதாப்ஜ சேவா -
என்றும் சொல்லுகிறபடி -தம்மை ஒழிய வேறு ஒரு விஷயாந்தரம் அறியாதபடி -ஆஸ்ரயித்து -
கரண த்ரயத்தாலும் தமக்கு சகல வித கைங்கர்யங்களும் பண்ண வேணும் என்னும் ஸ்வபாவத்தை
உடையராய் இருக்குமவர்கள் -தன்மையினோர் -ஸ்வபாவம் உடையோர் மன்னு தாமரைத்தாள் தன்னை உற்றாள் செய்ய என்னை உற்றான் இன்று -

த்ர்ணீ கர்த விரிஞ்சாதி நிரந்குச விபூதய -ராமானுஜ பதாம் போஜ  சமாச்ரயண சாலி ந-என்றும் -
ராமாநுஜார்ய சரண த்வந்த்வ கைங்கர்ய வ்ர்த்தய-சர்வாவச்தாஸூ   சர்வ ர ஸூ -தாரக போஷகாஸ் சமே -என்றும்
சொல்லுகிறபடி -இப்படி சர்வ பிரகாரத்தாலும் ஸ்லாக நீயராய் இருக்குமவர்கள் -உண்ணும் சோறு
பருகும் நீர் தின்னும் வெற்றிலை யும் எல்லாம் கண்ணன் எம்பெருமான் -என்று ஆழ்வார் அத்யவசித்தால் போலே
தமக்கு தாரகாதிகளாக அத்யவசித்து -கம்பீராம்பஸ் சமுத்பூதமாய் -செவ்வி பெற்று இருக்கிற செந்தாமாரை போலே
அதி ஸூ குமாரங்களாய் -ஒன்றுக்கு ஓன்று போலியாய் -பொலிந்து என்றும் அத்யந்த போக்யங்களாய் இருக்கிற
அவருடைய திருவடிகளை -தத் தாஸ தைகர சதா விரதாமமாஸ்து -என்றபடியே வழு இலா அடிமை
செய்ய வேண்டும் என்னும் மநோ ரத்தத்தையும் – மம  மத் பக்த பக்தேஷூ  ப்ரீதிரப்யதி காபவேத் –தஸ்மான்
மத் பக்த பக்தாஸ்ஸ  பூஜ நீயா விசேஷத -என்ற அவனுடைய ஊற்றத்தை போன்ற ஊற்றத்தையும் உடையராய்
கொண்டு -மற்றொரு பேறும் மதியாதபடி பற்றினார் -மநோ ரதித்த படியே -அவர்களுக்கு வழு இலா அடிமை செய்ய வேண்டும்படியாக அடியேனை இன்று திருத்தி

அங்கீ கரித்து அருளினார்-மன்னுதல்-பொருந்துதல் -இவ் அங்கீகாரம் முன்பு உண்டாய்
இருந்ததுஓன்று அல்ல –இன்று உற்றான் -அத்யமே சபலம் ஜன்ம ஸூ ப்ரபாதாசமே நிசா -
என்கிறபடி விடியா வென் நரகம் அற்றுப் போய் இன்று நல் வீடு உண்டாக தொடங்கிற்று -என்கிறார்   –
——————————————————————————————————————————————————-
  அமுது விருந்து -
அவதாரிகை
இப்படி எம்பெருமானார் அளவோடு நில்லாது -அவர் தம்மை உற்றவர்
அபிமானத்திலே நிஷ்டை ஏற்படும் படியான விருப்பம் -
எவ்வாறு உமக்கு வந்தது என்பாரை நோக்கி அதுவும்
எம்பெருமானார் கிருபையினாலே வந்தது -என்கிறார் -
பத உரை -
தன்னை உற்றார் அன்றி -தம்மை பற்றி இருப்பவர்கள் உள்ளார்களே தவிர
தன்னை உற்றாரை -தம்மை பற்றி இருப்பவர்களை
குணம் சாற்றிடும் -குணங்களை உலகறிய சொல்லி பரவும்
தன்மை உற்றார் -ஸ்வபாவம் நிறைந்தவர்
இல்லை என்று அறிந்து -ஒருவரும் இல்லையே என்று திரு உள்ளம் பற்றி
தன்னை உற்று -தம்மைப் பற்றி
ஆட் செய்யும் -அடிமை புரியும்
 தன்மையினோர் -ஸ்வபாவம் உள்ளவர்களுடைய
மன்னு -ஒன்றுக்கு ஓன்று பொருந்தி உள்ள
தாமரை -தாமரைமலர் போலே மிக்க அழகு -போக்யதை -வாய்ந்த
தாள் தன்னை -திருவடிகளை -
உற்று -பற்றி நின்று
ஆட் செய்ய -அடிமை செய்யும் படியாக
இராமானுசன் -எம்பெருமானார்
தன் தகவால் -தம்முடைய கிருபையினாலே
இன்று என்னை உற்றான் -இன்று என்னைப் பற்றி -ஏற்று அருளினார் .
வியாக்யானம் -
எல்லாரும் என்னை ஆஸ்ரயிக்கிரார்கள் தவிர
என்னை ஆஸ்ரயித்து உள்ளவர்களை ஆஸ்ரயித்து -அவர்கள் குணங்களை உலகு அறியப் பேசுகிறவர்
எவருமே இல்லையே -என்னும் குறைபாடு எம்பெருமானார் திரு உள்ளத்திலே நெடும் காலமாய் இருந்தது -
அக்குறை பாட்டினை என்னை இன்று தன்னை ஆஸ்ரயித்தவர்களை ஆஸ்ரயித்து
அவர்கள் திருவடிகளிலே ஆட் செய்யும் படி செய்ததனால் -அவர் தீர்த்துக் கொண்டார் என்றபடி -
தம்மை ஆஸ்ரயித்தவர்களை உற்று ஆட் செய்யும்படி செய்தது கட்டாயப் படுத்தியதனால் அன்று -
அதில் போக்யதையை காட்டி விரும்பும் படி செய்ததனாலேயே என்னும் கருத்து தோன்ற
மன்னு தாமரைத் தாள் -என்றார் .
தன் தகவால் -
தன் மனக்குறை தீர என்னை இந்த உயர்ந்த நிலைக்கு தேர்ந்து எடுக்க காரணம் -தனது கிருபையே -
என்கிறார் .தகவு -கிருபை
இனி ஆட் செய்ய -என்பதற்கு குணம் சாற்றிடல் ஆகிய அடிமை செய்ய என்னும் பொருள் கொண்டு
தன்னயுற்றாரை குணம் சாற்றிடும் தன்மை உற்றார் இல்லையே என்னும் குறை தீருவதற்காக
என்னை குணம் சாற்றி -ஆட் செய்ய -ஏற்று அருளினார் -என்னவுமாம் -
என்னை -
குணம் சாற்றிடும் -துதிக்கும் -தன்மை-இயல்பாய் அமைந்த உணர்ச்சி ஊட்டும் கவித் திறமை -
வாய்ந்த -அமுத கவியாய -என்னை -என்றபடி .
தன்னை ஆஸ்ரயித்தவர்களைப் பற்றி கவி பாடும் தன்மை வாய்ந்தவர் எவரும் இல்லையே என்று குறை பட்டு -
அமுதனாரை கொண்டு -ஆழ்வான் விஷயமாக கவி பாடச் செய்து கேட்கலாம் என்று
அமுதனாரை ஆழ்வான் திருவடிகளிலே -ஆஸ்ரயித்து ஆட் செய்யும் படி அங்கீ கரித்து அருளினார்
எம்பெருமானார் -ஆயின் அமுதனார் ஆழ்வானுக்கு ஆட் செய்தாரே அன்றி –கவி பாடி -ஆழ்வான் குணம் சாற்றி -
எம்பெருமானாரைக் கேட்ப்பிக்க வில்லை -காரணம் ஆழ்வான் எம்பெருமானார் விஷயமாக கவி பாடக்
கட்டளை இட்டாரே  யன்றி தன் விஷயமாக கவி பாட சற்றும் இசைய வில்லை -
அதனால் எம்பெருமானாரைப் பற்றிய பாடல்களில் இடை இடையே அவரைக் குறிப்பிடுவது தவிர
தனியே கவி பாடுவது -அமுதனாருக்கு இயலாதாய் ஆயிற்று -.எம்பெருமானார் தம் ஆசார்யர் ஆகிய
 பெரிய நம்பிகள் நியமனப்படி -அவர் விஷயமாக அல்லாமல்-பரமாச்சார்ய விஷயமாக -யத்பதாம் போரு ஹத்த்யான -
என்னும் ஸ்லோகத்தை அருளிச் செய்தது போலே அமுதனாரும் பரமாசார்ய விஷயமாக இந்த
பிரபந்தத்தை அருளிச் செய்தார் -என்க -
தன்னை உற்றாரை குணம் சாற்றிடும் தன்மை உற்றார் -என்று இயைக்க
சாற்றிடும் -என்பது வினை முற்று அன்று -பெயர் எச்சம்
அது தன்மை என்னும் பெயரோடு முடிகிறது .
தன்னை உற்றார் அன்றி தன்னை உற்றாரை குணம் சாற்றிடும் தன்மை உற்றார் இல்லை -
என்று அறிந்து
தன்னை உற்று ஆட் செய்யும் தன்மையினோர் மன்னு தாமரைத்தாள் -தன்னை உற்று ஆட் செய்ய
இராமானுசன் தன் தகவால் இன்று என்னை உற்றான் -என்று கொண்டு கூட்டி முடிக்க -
இனி உற்றான் என்பதைப் போலே –சாற்றிடும் என்பதையும் வினை முற்றாக கொண்டு –
இரண்டு வாக்யங்களாக பிரித்து -பொருள் கூறலாமோ என்று தோன்றுகிறது .
அப்பொழுது கடைசியில் உள்ள சாற்றிடும் என்பதை மூன்றாம் அடியில் உள்ள -தன்மை -
என்பதோடு கூட்டி வலிந்து உரை கூறும் இடர்ப்பாடு இல்லை .மூன்றாம் அடியில் உள்ள தன்மை -
என்பதற்கு -தம் அடியார்க்கு அடியாராய் இருக்கும் ஆத்மாவினது இயல்பான தன்மை -என்று பொருள்
கொள்ளல் வேண்டும் ..தனக்கு அடியார்கள் உளரே அன்றி தன் அடியார்க்கு அடியாராம் இயல்பான
நிலைமையை எய்தினவர் ஒருவரும் இல்லையே -என்று இனி -
தன் அடியார்களுக்கு அடியார் ஆவதற்கு உறுப்பாக தன்னை உற்றாரை குணம் சாற்றிடுவார்
எம்பெருமானார் -என்று இப் பொழுது பொருள் ஆயிற்று ..புதிதாய் வருமவர்களிடம் தம் அடியார்களை
ஆஸ்ரயிப்பதற்கு விருப்பம் ஏற்ப்படும் வகையில் -அவ் அடியார்களை நாடறிய புகழ்ந்து உரைப்பர்
எம்பெருமானார் -என்பது கருத்து .,ராமானுசன் -என்பது இரண்டு வாக்யங்களுக்கும் ஒரே  எழுவாய் -
தன் தகவால் -என்பதனை -காகாஷி ந்யாயத்தாலே -முன்வாக்யத்திலும்
பின் வாக்யத்திலும் கூட்டிக் கொள்ளல் வேண்டும் .தன் தகவால் உற்றான் என்றும்
தன் தகவால் தன்னை உற்றாரை குணம் சாற்றிடும் -என்றும் உரைக்க -
இதனால் தன் அடியார் குணத்தை தானே சாற்றிடுதல் தகுமா என்னும் வினாவிற்கும் விடை
இறுத்ததாகிறது .–சீரியதான அடியார்க்கு அடிமை என்னும் இயல்பான நிலையில்
வருமவர்களை அமர்த்தல் வேண்டும் -என்னும் கிருபையினாலே அவர்களுக்கு ருசி
உண்டாகுவதற்க்காக-சாற்றிடுதலின் இது தகாதது அன்று -என்க .
இனி உலகை உய்வித்தலாம் தமது பணியில் -தன் அடியார்களை ஊக்குவித்து -
அடியார்க்கு அடியார்களை பெரும் மகிழ்வின் மிகுதியினாலேயே தன் அடியார்களை
கொண்டாடுதலும் தகும் -என்க -
தான் வளர்த்த கிளி -தன்னால் கற்ப்பிக்க பட்ட திரு நாமத்தை விவேகத்துடன் சமயத்துக்கு ஏற்ப -
உஜ்ஜீவிப்பித்த படி -தோற்றுமாறு –அடைவே சொல்லக்கேட்டு -தரித்து -
வளர்த்ததனால் பயன் பெற்றேன் வருக -திரு நெடும் தாண்டகம் – -14 – என்று
பரகால நாயகி -தான் கற்பித்த கிளையை கொண்டாடினது போலே
எம்பெருமானாரும் தாம் கற்பித்த சீடர்கள் தாம் வழங்கிய கல்வி கொண்டே உலகினை உய்வித்தலாம்
தமது பணியிலே -உரு துணையாய் நிற்றலையும் -தம் அடியார்க்கு அடியார் -தமக்கு கிடைத்தமையையும்
கண்டு மகிழ்ந்து -கற்பித்த தலினால் பயன் பெற்றேன் -என்று கற்ப்பிக்க பட்ட சீடர்களைக் கொண்டாடினார்
என்று அறிக .
தன்னை உற்றாரைக் கொண்டாடுவது ஆஸ்ரயிப்பவர்க்கு-அடியார்க்கு அடிமையில் விருப்பம்
உண்டாவதற்கும் -தான் கற்ப்பித்தது உயிர் களை உய்விப்பதில் பயன் பட்டமையினாலும் -
அடியார்க்கு அடியார் கிடைத்தமையினாலும்- உண்டான வரை கடந்த    மகிழ்ச்சிப் பெருக்கின்
போக்கு வீட்டிற்காகவும் -என்றது ஆயிற்று .
முதல் வாக்யத்தால் எம்பெருமானார் தம்மை ஆழ்வான் திருவடிகளில் ஆஸ்ரயிப்பித்ததும்
இரண்டாம் வாக்யத்தால் -இறாய்க்காமல் ஆசார்யன் ஆணைக்கு ஆட் பட்டு ஆழ்வான் தமக்கு
ஆசார்யனாகி -அவ் எம்பெருமானாராலே கொண்டாடப் பட்டதும்  -குறிப்பால் உணர்த்தப் படுகின்றன .
மணவாள மா முனிகள் கொண்டு கூட்டி ஒரே வாக்யமாக உரை அருளிச் செய்து உள்ளார் .
அவர் தம் திரு உள்ளம் -தன்மை -என்பது எம்பெருமானார் ஆகிற தம் அடியார்க்கு அடியார் ஆகிற
ஸ்வபாவம் என்னும் பொருளைக் கொடுக்காது -என்பதோ வேறு யாதோ தெரிகிலம்
அறிஞர்கள் அருள்கூர்ந்து உணர்த்துமாறு அடி பணிந்து வேண்டுகிறோம் .
ஆசார்ய சார்வ பௌமராகிய மணவாள மா முனிகள் திரு உள்ளத்துக்கு முரண்பாடு இல்லை எனில்
நிர்வாஹச்ய நிர்வஹா ந்தரா தூஷகத்வம் -ஒறு நிர்வாஹம் -ஒருவகையில் பொருள் உரைத்தல் -
மற்ற நிர்வாஹத்தை -வேறு வகையில் பொருள் உரைத்தலை -குற்றம் கூறி கடிந்தது ஆகாது -
என்கிற கணக்கில் கொள்ளவேண்டும் என்று பிரார்த்திக்கிறோம் .
————————————————————————————————————————

அடியேன் கேள்வி ஞானத்தினால் ஜல்பித்தது

தான் போலும் என்று எழுந்தான் தரணி ஆளன் -அது கண்டு பொருத்து இருப்பான் அரக்கர் தங்கள் கோன் போலும் என்று எழுந்தான்

–ராவணன் வார்த்தை -இது வரை-ராமன் அகங்கரித்தான் என்று ராவணன் நினைவால்

-குன்றம் அன்ன இருபது தோள் துணித்தான் -/

அது போல பிரித்து அர்த்தம் கொள்ள வேண்டும்

–ஆழ்வான் திருவடிகளில் சேர ஸ்வாமி கிருபை தான்

–தன் அடியார் குணம்  சாற்றிட //அறியா காலத்து அடிமை கண் அன்பு செய்வித்து அறியா மா மாயத்துஅடியேனை வைத்த்தாயால்

/வருத்தம் தொனி இல்லை- ஆனந்த பிரகரணம் தானே இது

-சுக துக்கங்கள் மாறி மாறி நடக்கையும் ஆழ்வாருக்கும் கலியனுக்கும்-

எனது ஆவி யார் யான் யார்- ஆனந்தமாய் பாடுகிறார்

/மாற்றி அர்த்தம் கொள்ள ஸ்வாமி நிர்வாகம்

/தன்னை உற்றார் குணம் சாற்றிட  வைத்தார்/இந்த ருசி ஸ்வாமி யால் தான் வந்தது /

/அனந்த் தாழ்வானையும்   அருளாள பெருமாள் எம்பெருமானார் இடம் சேர்த்தார் ஸ்வாமி

/அண்ணன் ஸ்வாமி-பொன் அடி கால் ஜீயர்- திருவடிகளில் சேர்க்க -

அப்பாச்சியார்-அண்ணாவோ-மா முனிகள் -முதலி ஆண்டான் சம்பந்தம் பெற ஆசை கொண்டு

/குணம் சாற்றிடும் தன்மை ச்வாபம்

அமுதனாரை ஆழ்வான் திருவடி சேர சொல்லி/ ஆழ்வானை கொண்டாடிய வியாக்யானம்//குணம் சாற்றிடும் தன்மை படைத்தவர்-பெயர் எச்சம்-

தன்னை உற்றார் அன்றி   தன்னை உற்றாரை  குணம் சாற்றிடும்தன்மை உற்றார் இல்லை என்று அறிந்து

தன்னை உற்று ஆட் செய்யும் தன்மை யினோர் மன்னு தாமரை தாள்  தன்னை உற்று ஆட் செய்ய

ராமானுசன் தன் தகவால்  இன்று என்னை உற்றான் –என்று அந்வயம்

ஆள் செய்கை -முக்கியம்- உடல் வருந்தி  கைங்கர்யம் பண்ண வேண்டும்

..மன்னு-பரஸ் பரம் பொருந்தி -தாமரை- போக்யமாய் இருக்கிற தாள்கள்

-ஆழ்வான் தாள்களை விட வேறு விஷயாந்தரங்களில் போகாமல் -உற்று-அங்கீ கரித்து

-தகவு-கிருபையால் -அருளினார்

/ மாதா பிதா ..சர்வம் எதேவ–ஆளவந்தார்

-தேவு மற்று அறியேன்-மதுர கவி ஆழ்வார் போல

அமுதனார்- அவர் தம் அளவு அன்றிக்கே -ஆழ்வான் திருவடிகளில் சேர்ந்தது

-வடுக நம்பி நிலை தாண்டி-நிழலும் அடி தாரும் போல இருப்பவரே உத்தேசர்

–திக்குற்ற கீர்த்தி -ஸ்வாமி கண்ணால் கண்டும்

/தம் அடியவர் களுக்கு அடியவராய் சேர்க்க ஆள் பிடிக்க -/பட்டர்-

அரங்கன் திரு கண்கள் நாடு பிடிக்க கூடினது போல

-2பரத்வம் /20 வியூகம்/200 விபவம்/ 2000 அந்தர்யாமி/ 200000 அர்ச்சை/ 2000000 ஸ்வாமி/20000000  ஆழ்வான்  போல்வாருக்கு /

திக்குற்ற கீர்த்தி-வூமை /யாதவ பிரகாசர்/ யக்ஜா மூர்த்தி வாதத்துக்கு -பேர் அருளாளனே உதவி

ஆறு  வார்த்தை பெற்ற விருத்தாந்தம்

திக் விஜயம் -அரு சமய செடி அருததையும்

/திவ்ய தேச கைங்கர்யங்கள்

வரதனே வழி துணையாக வந்து ஸ்வாமி காஞ்சி கூட்டி கொண்டு போனானே /

தொண்டனூர் ஆயிரம் திரு முகத்தால் அருளி

/வெங்கடாசல யாதவாசலம் நிர்வாகித்து

-கீர்த்தியால் அனைவரும் சேர

/சொரூபம் ரூபம் குணம் விபூதி அறிந்தவரை /ஸ்வாமி திருவடி அடைவதே சொரூபம் என்று நினைந்து கொண்டு இருப்பவர்கள்/

தன்மை- அடியாரை பற்றுவத்தை ஸ்வாபம் என்று அறிந்து

-ஆழ்வான் குணங்களை ஸ்வாமியே சாற்றிடும்

-வினை முற்றாக கொண்டு/ராமன் சொல்வதை கேட்காமல் லஷ்மணன் இருத்தல் போல இன்றி-

பரதன் போல ஸ்வாமி சொன்னதை ஏற்று கொண்டு-

குருவி தலையில் பனங்காய்  என்று இறாய்க்காமல்-.

/தன்னை உற்றார் குணம் சாற்றிடும் தன்மை-ஸ்வாமி உடைய இந்த ஸ்வாபம்

-அறிந்த அமுதனார்–சம்பந்தி சம்பந்திகள் கூட இதை அறிந்து ஸ்வாமி கிருபை பெருகும்

/தாச தாச குணம் ஏக ரசமாய் இருக்க மா முனிகளும் அருளினார்/

/சிஷ்யனை ஆச்சார்யர் புகழலாமா

-வளர்த்ததனால் பயன் பெற்றேன் வருக என்று மட கிளியை வணங்கினால் போல

கற்பிததனால் பயன் பெற்றேன் என்கிறார் ஸ்வாமி/

–ஆனந்தம் போக்கு வீடாக -மது வனத்தை வானரங்கள் துவம்சம் பண்ணினது போல-

அமுதனார்- கிடைத்ததும் ஆழ்வான் குணம் சாற்றினார் /

/ அடியார்க்கு அடியார் கிடைத்தார் என்று

/எம்மை  நின்று ஆளும்பரமரே

/சிறு மா மனிசரே என்னை ஆண்டார் இங்கே திரிந்தாரே

/நம்மை அளிக்கும் பிராக்களே

/அடியார்-அடியார் தம் அடியார் அடியார் தங்கள் அடியார் அடியார் -அடியோங்களே

/ கடல் சயனம்-அவர் எம்மை ஆழ்வாரே-/என் தலை மேலாரே /சாற்றுதல்-பிரகாச படுத்துதல் -எண் திசை அறிய இயம்புதல் /

உலக இன்பம் குற்றம் பார்த்து பகவானை பற்றுவர்/

பந்த மோட்ஷ ஹேது  என்று ஆச்சார்யர் பக்கல்  போக/

கைங்கர்யம் அவருக்கு பண்ணினால் தான் ஆச்சர்யருக்கு உகக்கும் என்று அவர் அடியவர் போக

- மேட்டு-நிலம் ஏற்றுவது துர் லபம்/சூஷ்ம அர்த்தத்தை அறிந்தவர் ஸ்வாமி ஒருவரே

சபரி-தர்மம் அறிந்தவள்

-வால்மீகி/அடியார்க்கு அடியார் என்று சத்ருக்னன் இருந்த நிலை ஸ்வாமி இன்று வெளி இடுகிறார்

-ராம சௌந்தர்யத்தில் அமுக்குண்டு இருந்ததால் அன்று இந்த குணம் காட்ட முடியவில்லை/

/கிருபையாலே உற்றாரை குணம் சாற்றுகிறார்

கிருபையால் என்னை அடியவர்க்கு ஆள் படுத்தினார்

கங்கா பிரவாகம் போல கிருபை/தேசிகன்-

முத்துகளை உருவாக்கும் முக்தர்களை

/ஜனம் பாபம் போக்கும்/யமுனை சரஸ்வதி தீர்த்தம் சேரும்- ஆளவந்தார் நாத முனிகள் சொல்வதும் இங்கு சேரும்/

தீர்த்தர் இங்கு/வற்றாது இரண்டும்

/மேடு கொந்தளித்து வாரி அடிக்கும்- நாம் மேடு பணியாமல் -வணங்கா முடி- கொந்தளித்து என்னையும் அழுத்தும்

/கம்பீராம்புச -மன்னு தாமரை தாள்கள்-

பொலிந்து போக்யமாய் -கட்டாய படுத்தி அனுபவிக்க வேண்டிய திரு வடிகள் இல்லை

/வழு இலா அடிமை செய்ய வேண்டும் என்ற மனோ ரதம் வளர்த்து கொண்டு

மத் -பக்த பகதேசு- அவன் வூற்றம்  போலஅமுதனார்-

கவி பாடவும் ஆள் செய்யவும் -உற்று -கவி பாட ஆள் செய்ய -7  பாசுரம் அருளி-

கூரத் ஆழ்வானுக்கு ஆனந்தம் என்று மீதி  பாசுரங்களால் ஸ்வாமி  கீர்த்தி அருளி

–ஆள் செய்வது கூரத் ஆழ்வான் இடம் /

அவர் இங்கு அனுப்ப இவர் அங்கு அனுப்ப/மன்னுதல்-பொருந்துதல்…

விடியா வென் நகரம் அற்று  போய் நல் வீடு பெற்ற

.அக்ரூரர் போல இன்று தான் கிட்டியது

இன்று தொட்டு எழுமை எம்பெருமான் குன்ற  மாட திரு குருகூர் நம்பி ஏற்ற அருளினான் போல/

———————————————————————————————————————

திருமலை நல்லான் சக்கரவர்த்தி ஸ்ரீ ராம கிருஷ்ண ஐயங்கார் திருவடிகளே சரணம் .

பிள்ளை லோகம் ஜீயர் திருவடிகளே சரணம் .

திருவரங்கத் தமுதனார் திருவடிகளே சரணம் .

ஆழ்வார் எம்பெருமானார் ஜீயர் திருவடிகளே சரணம்..


Follow

Get every new post delivered to your Inbox.

Join 68 other followers