அமுத விருந்து -இராமானுஜ நூற்றந்தாதி வியாக்யானம்-13-செய்யும் பசும் துளாவத் தொழில் மாலையும்-இத்யாதி ..

November 2, 2012

பெரிய ஜீயர் உரை

பதின் மூன்றாம் பாட்டு

அவதாரிகை

ஸ்ரீ தொண்டர் அடி பொடி ஆழ்வார் திருவடிகளை ஒழிய மற்று ஒன்றில்

ஆதாரம் அற்று இருக்கும் எம்பெருமானார் திருவடிகளே எனக்கு ப்ராப்யம் -என்கிறார் -

 

செய்யும் பசும் துளாவத் தொழில் மாலையும் செம் தமிழில்

பெய்யும் மறைத் தமிழ் மாலையும் பேராத சீர் ரங்கத்

தய்யன் கழல்க்கு அணியும் பரன் தாள் அன்றி ஆதரியா

மெய்யன் இராமானுசன் சரணே கதி வேறு எனக்கே – 13-

 

மிக்க சீர்த் தொண்டரான -பெரிய திரு மொழி -11 1-9 – தம்மாலே செய்யப்பட்டதாய் -

தம்முடைய கர ஸ்பர்சத்தாலே வந்த புதுக் கணிப்பு எல்லாம் நிறத்திலே காணலாம்படி இருக்கிற திருத் துழாயாலே

வகுப்புண்டாய்ச் சமைத்த திரு மாலையையும் -ச்வார்த்த ப்ரகாசகமான தமிழிலே உண்டாக்கப் பட்டதொரு வேதம் என்னலாம்

ஆன தமிழ் தொடையையும் -வீடில் சீர் -திருவாய் மொழி -4 10-2 – – என்கிறபடியே நித்ய சித்தமான

கல்யாண குணங்களை உடையராய் கொண்டு ஐயனே அரங்கனே -திருமாலை – 39- என்னும்படியே

பரம பந்துத்வம் தோற்ற கோயிலிலே கண் வளர்ந்து அருளுகிற பெரிய பெருமாள் உடைய திருவடிகளுக்கு

சாத்துமவராய் -சேஷத்வ காஷ்டையில் நிற்கையாலே சேஷத்வத்துக்கும் தமக்கு மேற் பட்டார் இல்லை

என்னும்படி இருக்கிற ஸ்ரீ தொண்டர் அடி  பொடி ஆழ்வார் உடைய திருவடிகளை ஒழிய விரும்பாத

சத்யா சீலரான எம்பெருமானார் உடைய திருவடிகளே எனக்கு விசேஷித்து ப்ராப்யம் -

பெய்தால்-உண்டாக்குதல்

பெறாமை -நீங்காமை

———————————————————————————

பிள்ளை லோகம் ஜீயர் அருளிய உரை
அவதாரிகை -கீழ்ப் பாட்டிலே திரு மழிசை ஆழ்வார் உடைய சம்பந்தத்தை இட்டு எம்பெருமானாரைக் கொண்டாடி -
இப்பாட்டில் -தாம் முந்துற முன்னம் தொண்டு பட்ட -பெரிய பெருமாள் திருவடிகளில் அதி ப்ரவண ராய்   -
மற்றுமோர் தெய்வம் உண்டே -என்று அவரை ஒழிந்த எம்பெருமான்களை விரும்பாத -பாதிவ்ரத்யத்தை உடையரான
ஸ்ரீ தொண்டர் அடிப் பொடி ஆழ்வார் உடைய திருவடிகள் ஒழிய வேர் ஒன்றில் ஆதாரம் அற்று இருக்கிற எம்பெருமானார்
திருவடிகளே  எனக்கு பிராப்யம் என்கிறார் -
வியாக்யானம் -செய்யும் பசும் துளபத்  தொழில் மாலையும் -மிக்க சீர் தொண்டரான தம்மாலே -
வைஜயந்தீ வனமாலை என்றும் கலம்பகன் மாலை என்றும் அனுபோக்தாக்களாலே உல்லேக்கிக்கும் படி
சந்தர்ப்பிக்கப் பட்டதாய் -தம்முடைய கர ச்பர்சத்தாலே வந்த புதுக் கணிப்பு எல்லாம் நிறத்திலே காணலாம் படியான
பசுமை உடைத்தான -திருத் துழாயாலே வகுப்புண்டாய் சமைத்த திரு மாலையும் -தொடை யொத்த துளபமும் கூடையும்
 பொலிந்து தோன்றிய தோள் தொண்டர் அடிப் பொடி என்னும் இவர் தம்மை தாமே நிரூபித்து கொள்ள வல்லவர் இறே -
செந்தமிழ் பெய்யும் மறைத் தமிழ் மாலையும் -அருமறைகள் போலே தரை வர்ணிக அதிகாரமாய் இருக்கை அன்றிக்கே
பெண்ணுக்கும் பேதைக்கும் அதிகரிக்கலாம் படி சர்வாதிகாரமாய் -அந்யோன்யோ பமதர்த்த வாக்யங்களாலே
பிரம்மத்தை விநாசிப்பித்தும்-ஸ்வ அர்த்தத்தை அறிவதற்கும் நுரவஹாகங்களாயும் இருக்கை அன்றிக்கே
சார தம அர்த்த பிரகாசமாய் -த்ரமிட பாஷையாலே நிர்மிக்கப்பட்ட -திரு வேதம் என்று நிரூபிக்கும்படியாய்
இருப்பதாய் திரு மாலை என்னும் பேரை உடைத்தான தமிழ் மாலையும் -பெய்தல்-உண்டாக்குதல்

பேராத சீர் அரங்கத்து ஐயன் -பராஸ்ய சக்திர் விவிதை வஸ்ருயதே ஸ்வாபாவி கீஜ்ஞா நபலக்ரியாச -என்றும்
யஸ் சர்வஜ்ஞஸ்      சர்வவித் -என்றும் -நித்யஸ் சத்யோ நிஷ் களங்கோ நிரஞ்சனோ நிர்விகல்போ நிராக்யாத
அச்சுதோ தேவ ஏகோ நாராயணா  -என்றும் –ஈறில வண் புகழ்  நாரணன் -என்றும் -சொல்லுகிறபடியே
ஹேயப் பிரதிபடங்களாய் நித்யங்களாய்  இருக்கிற கல்யாண குணங்களை உடையவனாய் -
மாதா பிதா ப்ராதா நிவாசஸ் சரண சூக்ர்த் கதி -என்றும் -பிதாசி லோகஸ்ய சராசரஸ்ய -என்றும் -
பிதா ப்ராதா சமாதாச மாதவ -என்றும் -தாயாய் தந்தையாய் -என்றும் -சொளுகிறபடி சர்வ வித பந்துவாய்
தோற்றும் படி கோயிலிலே கண் வளர்ந்து அருளின பெரிய பெருமாள் -
ஐயனே அரங்கனே என்று இவரும் தம் பிரபந்தத்திலே அருளிச் செய்தார் இறே
அரங்கத்து ஐயன் -அந்த ஸ்தலத்தை இட்டு அவர் தம்மை நிரூபிக்க வேண்டும்படி காணும் இவர் தமக்கு
அதிலே ப்ராவண்யா அதிசயம் இருப்பது -பேராமை -நீங்காமை -அப்படி பட்டவருடைய கழற்கு அணியும் -
திருவடிகளுக்கு அலங்காரமாக  சமர்ப்பித்த -பரன் -சேஷத்வத்துக்கு தமக்கு மேற்பட்டார் இல்லை என்னும்படி
அதனுடைய சரம அவதியிலே -நிற்கையாகிற அதிகாரத்தை -பெற்று உத்கர்ஷ்டரான ஸ்ரீ தொண்டர் அடிப் பொடி
ஆழ்வார் உடைய -தொண்டர் அடிப் பொடி என்னும் அடியனை அளியன் என்று அருளி உன் அடியார்க்கு ஆட்படுத்தாய் -
என்று சேஷத்வத்தின் உடைய சரம அவதியை இறே இவர் பிரார்த்தித்தது -தாள் அன்றி -திருவடிகளை ஒழிய -
இவர் கோடியான ஆழ்வார்கள் உடையவும் -பெரிய முதலியார் தொடக்கமான பிரபன்னர் உடையவும்
திருவடிகளை ஒழிய -என்றபடி -ஆதரியா மெய்யன் -வேறொரு சாதனாந்தர நிஷ்டரை விரும்பாத சத்ய சீலரான -
யதாத்ர்ஷ்டார்த்த வாதித்வம் -சத்ய சீலத்வம் -சர்வேஸ்வரனுடைய ஸ்வரூப ரூப குண விபூதிகளை – தாம்
அவனுக்கு பர்யங்கமாய் இருக்கிற தசையிலே -கண்டபடியே அவதாரத்திலே ஸ்ரீ பாஷ்யத்தை அருளிச் செய்த
சத்ய சீலர் ஆகையாலே –மெய்யன் -என்கிறார் .-இராமானுசன் -எம்பருமானாருடைய -சரணே கதி வேறு எனக்கே -
திருவடிகளே -என்கிற அவதாரணத்தாலே -அநந்ய கதித்வம் சொல்லிற்று -எனக்கே -வேறு ஒரு க்ரியா விசேஷத்தை
பண்ண மாட்டாத -அகிஞ்சனான அடியேனுக்கு -திருவடிகளே விசேஷித்து -உபாயமும் உபேயமும் -என்றபடி -
உபாய உபேய பாவேன தத்வதஸ்  சர்வ தேசிகை-சூநிச்சிதான்க்ரி பத்மாய யதிராஜாய மங்களம் –  என்னக் கடவது இறே -
—————————————————————————–

அமுது விருந்து

அவதாரிகை
தொண்டர் அடிப் பொடி ஆழ்வார் திருவடிகளை ஒழிய மற்று ஒன்றில் ஆதரம் அற்று இருக்கும்
எம்பெருமானார் திருவடிகளே நமக்கு ப்ராப்யம் -என்கிறார் -
பத உரை -
செய்யும் -செய்யப்படும்
பசும் துளவம் -வாய்ந்த திருத் துழாயிலான
தொழில் -வெளிப்பாட்டை -அதாவது -தக்கவாறு அமைப்புடைய
மாலையும் -திரு மாலையும்
செம் தமிழில் -செம்மையான தமிழ் மொழியில்
பெய்யும் -செய்யப்படும்
மறை -வேதமான
தமிழ் மாலையும் -திரு மாலை-திருப் பள்ளி எழுச்சி என்னும்தமிழ் பா மாலையும்
பெறாத -நீங்காது -இயல்பாய் அமைந்த
சீர் -நற் குணங்களை உடையனான
அரங்கத்து ஐயன் -திருவரங்கத்தில் கண் வளர்ய்ம் பெரிய பெருமாள் உடைய
கழற்கு -திருவடிகட்கு
அணியும் -அலங்காரம் செய்யும்
பரண் -மிக சிறந்த தொண்டர் அடி பொடி ஆழ்வார் உடைய
தாள் அன்றி -திருவடிகளைத் தவிர
ஆதரியா -ஆதரிக்காத
மெய்யன் -மெய்மையை உடையவரான
இராமானுசன் -எம்பெருமானார் உடைய
சரணே -திருவடிகளே
எனக்கு -எனக்கு
வேறு கதி -தனிப்பட்டு பெறத் தக்கதாம் -அதாவது ப்ராப்யமாம் .
வியாக்யானம் -
செய்யும் மறைத் தமிழ் மாலையும் -
தொண்டர் அடிப் பொடி ஆழ்வார் இருவகை மாலைகளை அரங்கத்து ஐயனுக்கு சமர்ப்பிக்கின்றார் -
ஒருவகை -திரு துழாய் மாலை
மற்று ஒரு வகை -தமிழ் மாலை
ஆண்டாளும் அரங்கனுக்கு பா மாலையும் பூ மாலையும் சமர்பித்து உள்ளாள்-
ஆயின் அப்பூ மாலை அவளால் தொடுக்கப் பட்டது அன்று -சூடி சமர்பிக்கப் பட்டது தான் -
திருத் துழாய் மாலையோ தொண்டர் அடி பொடி ஆழ்வார் தம் கையினாலேயே தொடுத்தது -
ஆதலின் -செய்யும் துலாபா மாலை -என்றார் -
திருத் துழாய் அடியிலே பிறந்து திருத் துழாய் போலே பிறப்பே தொடங்கி ஞானம் மணம் கமழும்
ஆண்டாளை திரு துழாயோடு உண்டான தொடர்பாலும் ஒப்புமையாலும் மிக இனியவளாக
கருதி அவள் சூடிய பூ மாலையை அரங்கன் தலையாலே தாங்குவான் ஆயின் -நேரே திருத் துழாய்
மாலையை தொண்டர் அடி பொடி ஆழ்வார் மிக்க ஆதரத்துடன் கையாலே தொடுத்து -சமர்பித்தது அரங்கனுக்கு
எவ்வளவு இனியதாக இருக்கும் என்பதை நாம் சொல்ல   வல்லோம் அல்லோம் –   இத்தகைய துழாய் மாலையை
அரங்கன் கழற்கு அணிவிக்கிறார் ஆழ்வார் -அம்மாலை என்ன ஆயிற்று என்பதை நாம் அறிகிலோம் -
திருத் துழாய் சம்பந்தம் பெற்றவள் தந்த மாலை தழை மேல் ஏறியது -இது சாஷாத் திருத் துழாய் மாலை -
அதற்க்கு மேல் தன் பால் ஆதரம் பெருகி ஆழ்வார் தம் கைப்பட தொடுத்து சமர்ப்பித்தது -
அதற்க்கு மேல் அரங்கனை  பிரிந்து வருந்துவோர் -அரும் துயரைப் போக்கி -கண் உறங்கப் பண்ணுவதும் அதுவே -
முதன்முதல் இருந்து மறைந்து போன அவர்களது மாந்தளிர் நிறம் மறுபடியும் பளிச்சிட செய்வதும் அதுவே -இத்தகைய
சிறப்பு வாய்ந்த திருத் துழாய் மாலையை கீழ் சொன்ன பூ மாலையோடு ஒப்பத் தலை மேல் தாங்கினால் போதுமா -
என்ன செய்வது என்று ஒன்றும் தோன்றாது -ஆழ்வார் தாம் தொண்டர் ஆனமை க்கு தேர்ப கழலில் அணிவித்ததும்
அவர் பத்தி கண்டு மயங்கிக் கிடக்கிறான் போலும் ஐயன் அரங்கத்திலே -இனி ஆழ்வார் இடம் உள்ள மதிப்பினால்
மாற்றாது அங்கனமே கழலில் அணிந்து இருந்தான் ஆகவுமாம்-
இனி கழலில் அணிந்தது உப லஷணமாய்-தோள் இணை மேலும் -திருவாய் மொழி -1 9-7 – -என்ற பாசுரப்படி அந்த அந்த
அவயவங்களிலே புனைந்தான் ஆகலுமாம் -
திருமங்கை ஆழ்வார் -பிரிவால் வருந்தும் தலைவி நிலை எய்தி -தொண்டர் அடி பொடி ஆழ்வார் போல்வார் அருகு இருந்து
திருத் துழாய் சமர்ப்பிக்க -அவ வாசனையை வண்டு கொண்டு வந்து ஊதினால் கண்கள் உறங்கும் -முதன் முதல் இருந்த
எனது நிறம் மீண்டும் வரும் என்னும் கருத்துப்பட அருளி செய்யும் பாசுரம் இங்கு அனுசந்திக்க தக்கது -
கெண்டை ஒண் கணும் துயிலும் என் நிறம்
பண்டு பண்டு போல் ஒக்கும் மிக்க சீர்த்
தொண்டர் இட்ட பூம் துளவின் வாசமே
வண்டு கொண்டு வந்தூதுமாகிலே -பெரிய திருமொழி  -11 1-9 – -
இங்கு மிக்க சீர்த் தொண்டர் எனபது -தமக்கு ஒரு பயன் [கருதாது -பரிவுடன் அரங்கனை பரிந்து
காப்பவரைக் குறிக்கிறது -பூம் துளவு அவர் இட்டதாயின் வருந்த வேண்டியது இல்லை -
பிரிந்து வருந்தும் தலைவிக்கு தான் இன்பம் காண வில்லையே என்பதனால் அன்று ஏக்கம் -
தான் பிரிந்த நிலையில் தலைவனை அருகில் இருந்து பாதுகாப்பார் யாரும் இல்லையே
என்பதனால் ஆயது அது -மிக்க சீர் தொண்டர் பக்கத்தில் இருப்பது தெரிந்தால் அவ் ஏக்கம்
நீங்குகிறது என்க-அத்தகைய மிக்க சீர் தொண்டர் தொண்டர் அடிப் பொடி ஆழ்வாரே என்று கொள்ளல் தகும் -
பூத் துளவு இடுபவர் அவர் தானே -திரு மங்கை ஆழ்வார் அரணாக அரங்கனுக்கு மதிள் கட்டும் போதும் -
தொண்டர் அடி பொடி ஆழ்வார் திருமாலை கட்டும் இடத்தை இடிக்காது -ஒதுக்கிக் கட்டினார் -என்று
கூறப் படுவதும் காண்க -அவர் கையால் தொடுத்தது என்னும் கருத்துடன் -செய்யும் துளவ மாலை -என்கிறார் அமுதனார் -
துளவத் தொண்டைய தொல் சீர்த் தொண்டர் அடிப் பொடி -திரு மாலை – 45- என்று திருத் துழாய் தொண்டையே
தமக்கு நிரூபகமாக இவரே சொல்லுகையாலும் -தொடை யொத்த துளவமும் கூடையும் பொலிந்து தோன்றிய
தொல் தொண்டர் அடிப் பொடி -திருப் பள்ளி எழுச்சி -என்று பெருமாள் திரு அவயவத்துக்கு தக்கவாறு
 அமைந்ததிருத் துழாய் மாலையுடன் கூடையைக் தமக்கு அடையாளமாக இவரே கூருகையாலும் -துளவ மாலை -என்றார் -
ஏனையோர் மாலை தொடுக்கும் போது அவர் கைப்பட்டுத் திருத் துழாய் வாடும் -இவ் ஆழ்வார் கைப் படினோ-
புதுக் கணிக்கிறது திருத் துழாய் -அதற்க்கு காரணம் அரங்கனுக்கு அணி செய்ய திருத் துழாய் வடிவத்தில்
நித்ய சூரியே வந்து இருப்பதால் -தனக்கு தொண்டு பட்ட ஆழ்வார் உடைய திருக் கரம் பட்டதும் புத்துணர்ச்சி
ஏற்பட்டு புதுக் கணிப்பு உண்டாகிறது -அது பசுமை நிறத்தாலே வெளிப்படுகிறது -அது தோன்ற -பசும் துளவ மாலை -என்கிறார் -
எம்பெருமானுடைய ஆடை ஆபரணம் ஆயுதம் மாலை இவை எல்லாம் அறிவற்ற பொருள்கள் அல்ல -
நித்ய சூரிகளே இவ்வடிவுகளில் பணி புரிகின்றனர் -எனபது நூல் கொள்கை -ஆதலின் திருத் துழாய் மிக்க சீர் தொண்டர்
திருக் கரம் பட்டதும் -புதுக் கணித்தல் கூடும் -என்க -
இவ்விடத்தில் -திரு மாலை எடுத்தால் திருக் குழலுக்கும் மார்வுக்கும் அளவாய் இருக்கை -திரு மாலை யாயும் -திருப்
பரிவட்டமாயும் -நிற்கிறார் சேதன வர்க்கம் இறே-என்று திருப்பள்ளி எழுச்சி யில் -தொடை யொத்த துளவமும் -என்னும்
பகுதிக்கு பெரிய வாச்சான் பிள்ளை அருளிய வியாக்யானம் அறிய   தக்கது -
தொழில் மாலை -
நடுவில் பருத்தும் -வர வர சிறுத்தும் வேலைத் திறன் தோற்ற சமைத்த மாலை -என்றபடி -
அரங்கனுக்கு இவர் துளவ மாலை அணிவித்தாலும் இவர் செய்வது அரங்கன் தொண்டு அன்று -துளவத் தொண்டே -
அதாவது திருத் துழாய் ஆழ்வாருக்கு புரியும் தொண்டே எனபது அறிய தக்கது -
துளவத் தொண்டரே -இவர் -துளவத் தொண்டாய் -என்று இவர் கூறிக் கொள்வது காண்க -
திருத் துழாய் ஆழ்வாருக்கு புரியும் தொண்டு அவருக்கு ஆள் பட்ட தொண்டர் அனைவருக்கும்
புரியும் தொண்டாய் தலைக் கட்டும் -தலைக் கட்டடவே -தொண்டர் அடிமையில் எல்லை நிலையில்
வந்து அபிமானம் அற்ற நிலையில் -அடிப் பொடியாக தம்மை சொல்லிக் கொள்கிறார் -
இங்கு துளவ மாலை அணியும் பணி கூறவே தன்னடைவே தொண்டர் அடிப் பொடி ஆழ்வார்
எனபது போதரும் -திரு மாலை கடைசி பாசுர வியாக்யானம் காண்க -
துளவ மாலையை பற்றிக் கூறப்பட்டது -இனி தமிழ் மாலையை பற்றிக் கூறப்படுகிறது -
திருத் துழாயால் ஆவது அம்மாலை -இம்மாலை செம் தமிழால் ஆவது -
செம் தமிழ் ஆவது -தெளிவாக தன் பொருளை காட்டும் சொல் -
அத்தகைய சொல்களை கொண்டு செய்யப்பட்டது -தமிழ் மாலை
பெய்தால்-செய்தல்
வேலைப்பாடு அமைந்தது துளவ மாலை -இது மறை தமிழ் மாலையாய் அமைந்தது -
மறையின் குருத்தின் பொருளையும் செம் தமிழையும் ஒன்றாக திரித்தி பாடினார் -பொய்கை ஆழ்வார் -
நான் மறை செம் பொருளை செம் தமிழால் அளித்தார் பாண் பெருமாள்-
இவரோ மற்று ஒரு பாஷையாய் இராது தமிழாகவே ஆகி விட்ட வேதம் என்னும்படியான
 தமிழ் மாலையை தொடுத்து அளிக்கிறார் -
தம் சொற்களை மலராகவும் -தமது நூலை மாலையாகவும் ஆழ்வார்கள் பல இடங்களில் அருளி செய்து உள்ளனர் -
நறிய நன் மலர் நாடி நன் குருகூர் சடகோபன் சொன்ன -என்றார் நம் ஆழ்வார்
இதில் சொற்களை நறிய நன் மலர்களாக குறிப்பிட்டு இருப்பது காண்க -
நூலை சங்கத் தமிழ் மாலை -என்றால் ஆண்டாள்பேராத சீர் அரங்கத்து ஐயன் -

பேராத -நீங்காத
சீர் -கல்யாண குணங்கள்
வீடில் சீர்ப் புகழ் ஆதிப் பிரான் -என்றார் நம் ஆழ்வாரும்
நீங்காமல் என்றும் உள்ளவையையாய் இருத்தற்கு ஹேது -இயல்பாய் அமைந்தமை -
ஞான சக்திகள் ஸ்வபாவிகங்கள்-என்றது வேதமும் -
எளிமைப்பட்ட அர்ச்சை நிலையிலும் -பரதவ நிலை மாறாமல் இருப்பது பற்றி -பேராத சீர் -என்றதுமாம் -
காவேரீ விரஜா ஸேயம்
வைகுண்டம் ரங்க மந்திரம்
ச வாசூதேவோ பகவான்
ப்ரத்யஷம் பரமம் பதம் -என்று
காவேரியே விரஜை யாறு -ஸ்ரீ ரங்க விமானம் ஸ்ரீ வைகுண்டம் -ஸ்ரீ ரங்க நாதன் பர வாசுதேவன் -
ஆக கண் எதிரே தோன்றும் பரம பதம் -எனபது காண்க -
வடிவுடை வானோர் தலைவனே -திருவாய்மொழி – 7-2 10-என்று நம் ஆழ்வார் அரங்கனை நித்ய சூரிகளின்
தலைவனாகக் கூறுகிறார் -தமேவமத்வா பரவாசூதேவம் ரங்கேசயம் ரரஜவதர்ஹநீயம்-என்று
திரு வரங்கத்தில் பள்ளி கொண்ட பர வாசுதேவனை ராஜ உபசாரத்துக்கு உரியவனாக நினைத்து
தொண்டர் அடி போடி ஆழ்வார் திருப் பள்ளி எழுச்சி பாடுகிறார் -
இனி சீர் ரங்கம் என்பதை ஸ்ரீ ரங்கமாக கொண்டு -அத் திரு வரங்கத்துக்கு -பேராத – என்பதை
ஆடை மொழி யாக்கலுமாம் -பேராத -நகராத
திரு அயோத்யையில் இருந்து ஸ்ரீ விபீஷண ஆழ்வான் ஸ்ரீ ரங்க விமானத்தை எழுந்து அருளப் பண்ணிக்
கொண்டு போகும் பொழுது இங்கு காவேரிக் கரையிலிருந்து விபீடணற்கு பெறாமல் இருந்தது பிரசித்தம் -
இனி சத்ய லோகத்தில் இருந்தும் -அயோத்திக்கும் -அங்கு இருந்து விபீடணன் மூலம் காவிரி ஆற்று இடை க்கும்
பேர்ந்து வந்தது போலே -இங்கு இருந்து வேறு ஓர் இடத்துக்கு எக்காலத்தும் பெறாமல் இருத்தல்
பற்றி -பேராத சீர்ரங்கம் -என்றார் ஆகவுமாம்-
இங்கு -சத்யால்லோகாத் சகல மகிதாத் சத்தா நதொவாரகூனாம்
சங்கே மாதஸ் சமதிக குணம் சைகதம் சஹ்ய ஜாயா
பூர்வம் பூர்வம் சிரபரிசிதம் பாதுகே யத்த்ய சந்த்யா
நீதோ நாத சததி மிதரன் நீயதே நத்வா நசவ்-பாதுகா சகஸ்ரம் – 53-   என்று
தாயே பாதுகையே -அனைவரும் போற்றும் சத்ய லோகத்தை பார்க்கிலும் -ரகு மகாராஜன் வம்சத்தவர்க்கு
உறைவிடமான அயோத்யைப் பார்க்கிலும் -காவேரியின் மணல் திடர் மிகவும் சிறப்பு உற்றது என்று நினைக்கிறேன்
ஏன் எனில் நெடு நாட்கள் பழகின முந்தின இடத்தை விட்ட உன்னால் ஸ்ரீ ரங்க நாதன் இந்த மணல்

திடருக்கு எழுந்து அருள பண்ணப் பட்டான் -இவ் ரங்கநாதன் இங்கு இருந்து வேறு ஓர் இடத்துக்கு
எழுந்து அருள பண்ணப் பட வில்லை -என்னும் ஸ்ரீ வேதாந்த தேசிகன் ஸ்ரீ சூக்தி அனுசந்திக்க தக்கது -
அரங்கத்து ஐயன் -ஐயனே அரங்கனே -திரு மாலை – 33- என்று தொடர் அடிப் பொடி ஆழ்வார் அருளியதையே முன் பின்னாக மாற்றி

-அரங்கத்து ஐயன் – என்று அருளி செய்கிறார் அமுதனார் -பெரியவாச்சான் பிள்ளை -நிருபாதிக பந்து -
இயல்பாய் அமைந்த -பந்து என்று ஐயன் என்பதற்கு வியாக்யானம் அருளினார் -அதனையே இங்கும் கொள்க -
பரண் -
எல்லோரிலும் மேம்பட்டவர் -தொண்டர் அடிப் பொடியாய் -உன் அடியார்க்கு ஆள் படுத்தாய் -என்று
அந் நிலைமையை வேண்டி செஷத்வத்தினுடைய எல்லையிலே நிலை நிற்கையாலே  செதனரில்
இவரிலும் மேற்பட்டவர் யாரும் இல்லை என்க-
செஷித்வத்தின் எல்லை நிலையில் இருந்து தனக்கு மேற்பட்டவர் இல்லாமையாலே
எம்பெருமானை -பரண் -எனபது போலே -செஷத்வத்தின் எல்லையில்  இருந்து  தனக்கு
மேம்பட்டவர் இல்லாமையாலே தொண்டர் அடிப் போடி ஆழ்வாரை -பரண் -என்கிறார் -
செஷியினுடைய பரத்வத்துக்கு சங்கு சக்கரங்கள் அடையாளங்கள்-
ஆழியும் சங்கும் உடைய நாங்கள் அடிகள் -என்பது காண்க -
செஷத்வத்தின் எல்லையில் இருக்கும் இவ் ஆழ்வார் உடைய பரத்வத்துக்கு அடையாளம்
துவளக் கூடை -கூடையும் பொலிந்து தோன்றிய தோள் -திரு பள்ளி எழுச்சி -10 -என்பது காண்க -
பரண் தாள் அன்றி ஆதரியா மெய்யன்
தொண்டர் அடிப் போடி ஆழ்வார் திருவடிகளைத் தவிர மற்று எதைனையும் விரும்பாதவராம்
எம்பெருமானார் -ஆழ்வார் தொடர்களுடைய அடிப் பொடியை ஆதரித்து அதனையே தனக்கு
நிரூபகமாக கொண்டார் -எம்பெருமானார் அடிப் பொடியின் அடியை அன்றி -ஆதரியாதவர் ஆனார் -
தாயின் கொங்கைகளில் அன்றி வெறும் எங்கும் கண் வையாத குழந்தை போலே -ஆழ்வார்கள் அடிகளில் அன்றி
வேறு எங்கும் கண் வையாதவர் எம்பெருமானார் -என்க
இனி பரனாக ஆழ்வாரையே கொண்டமையின் -அவன் தாள் அன்றி பரன் என்று பேர் கொண்ட எம்பெருமான்
 தாள்களையும் ஆதரியார் -என்னுமாம் -ஆழ்வார்கள் அனைவரும் ஒரே சமஷ்டியாய் -ஒரே தரத்தினராய் இருத்தலின் -
அவர்கள் திருவடிகளையும் -அவர்கள் தந்த ஞானத்தால் உய்ந்த அவர்களுடைய சீடரான
நாதமுனி முதலிய ஆசார்யர்கள் உடைய திருவடிகளையும் எம்பெருமானார் ஆதரிப்பது இதற்கு முரண் படாது -என்க -
மெய்யன்
உண்மை கூறுபவர் -
காண்பது அனைத்துமுன்மை என்று கண்டவற்றை மாற்றாது உரைப்பவர் -
காண்பது அனைத்தும் சத்தியமே என்று வேதம் அறிந்தவரான இவர் கொள்கை -
எனவே காண்பதை இல்லை என்னும் பொய் உரையை சாஹிக்காதவர் -என்க
பரன் தாள் அன்றி ஆதரியாதது போலே மெய்யை அன்றி ஆதரியாதவர் எம்பெருமானார் -என்க -
பொய்யை சுரக்கும் பொருளை துரந்து மெய்யைப் புரக்கும் இராமானுசன் -79 என்பர் மேலும் -
சரணே கதி  வேறு எனக்கு -
சரண்-திருவடிகள்
ஏ-பிரி நிலையின் கண் வந்தது
சரண் அல்லாதது எனக்கு கதி அன்று -என்றதாயிற்று -
கதி -பேறு
கம்யதே -பெறப்படுகிறது -இதி -என்கிற காரணத்தால் கதி -பேறு என்க
வேறு கதி -தனி சிறப்புற்ற பேறு
எம்பெருமானுடைய திருவடி -பேறு
ஆச்சார்யராம்  எம்பெருமானாருடைய திருவடியோ-சிறப்பு வாய்ந்த வேறு பேறு -என்று உணர்க -
திருத் துழாய் ஆழ்வாருக்கு ப்ராப்யம் அரங்கத்து ஐயன் திருவடி -
அணிவிப்பவரான ஆழ்வாருக்கு பிராப்யம் திரு துழாய் ஆழ்வாருக்கு அடிமை புரிவதால் உகக்கும்
தொண்டர்கள் அடி
எம்பெருமானாருக்கு ப்ராப்யம் பரஞான ஆழ்வாருடைய திருவடி
அமுதனார்க்கு ப்ராப்யம் ஆசார்யரான எம்பெருமானார் திருவடி-என்றது ஆயிற்று
——————————————————————————————————–
அடியேன் கேள்வி ஞானத்தினால் ஜல்பித்தல் –

பதின்மர் பாடும் பெருமாள் பெயர் கொடுத்தவர்-இவர்

அரங்கனையே பாடி ….இரண்டு மாலைகள்.. துளசி மாலையும் செந்தமிழ் பெய்யும் மறை பா மாலை.

. பேராத  அசைக்க முடியாத சீர் அரங்கத்து அய்யன் கழலுக்கு அணிய .

.–பரன்  தொண்டர் அடி பொடி  ஆழ்வார்  தான் பரன் என்கிறார் அமுதனார் இங்கே

-முதலில் விப்ர  நாராயணன்–ஆக இருந்தவர் ததீய பரன்- ஆனார் அடிமையிலே இவரே பரன்-

அவர் தாள் அன்றி -ஆதரியாத மெய்யன்-

.சீர் அரங்கத்து ஐயனை கூட விட்டு ..

கொல்லி காவலன் பெரிய  ஆழ்வார் ஆண்டாள் திரு மங்கை அடுத்து. தானே இவர்

.இங்கு இடை பட்டு- இவரை  அருளிய காரணம்.-ஏது என்றால்-

திரு மழிசை ஆழ்வார் சம்பந்தம் அருளிய பின்பு -

.இடம் கொண்ட கீர்த்தி -ஸ்ரீமன் நாராயணனே பரன்- நான் முகனை நாராயணன் படைத்தான்-

…நாவை  உறையில் இடாதவர் அவர்

திரு இல்லா தேவரை -தேரேன்மின் தேவு .

எம்பெருமான் உண்டு உமிழ்ந்த  எச்சில் தெய்வங்கள் என்பர் மற்றவர்களை

–உண்மையை சத்யம்-அருளினார் சாக்கியம்  கற்றோம் சமணம் கற்றோம்.

.இதை நினைவில் வைத்து…கத்தி போல கூர்மை இன்றி-பேசினவரை நினைவில் கொண்டு

அது போலே இவரும் பேசிய காரணத்தால்

- சிலையினால் இலங்கை செற்ற தேவனே தேவன்

-கற்றினம் மேய்த்த எந்தை –கழல் இணை பணிமின்

ஆங்கே தலையை … அறுப்பதே கருமம் கண்டாய்-

அருளியவரை சேர்க்க தெளிவாக அருளினார் .

.பதிவிரதை பூர்த்தி- அரங்கனுக்கே ஆட்பட்ட ஆழ்வார் -

.அர்ச்சா விசேஷத்தில் – மட்டும் பூர்ண ஆசை.

முனியே நான்முகனே – போலே சங்கை இன்றி அருளிய திருமாலை

.மறந்தும் புறம்  தொழா மாந்தர் என்பதற்கு சிறந்த எடுத்துக் காட்டு -

.மார்கழி கேட்டை-அவதார நட்ஷத்ரம் -மண்டங்குடி அவதார ஸ்தலம்

-இளைய புன்  கவிதை ஏலும்  எம்பிராற்கு இனிய வாறே

-சேஷத்வ காஷ்ட்டையில் ..அடியவர்களில் தலைவன் -பரன்.

.ஸ்ரீ தொண்டர் அடி பொடி  ஆழ்வார் சீர்மை இதனால் தான் ..

…இப் படி பட்ட கோஷ்ட்டியில்  உள்ளவர் திரு வடிகள்- அன்றி-

விருத்தமான விபரீதமான திருவடிகளில் ஆதாரம் இல்லை.

. செய்யும்.துளவ ..சீர் தொண்டர் என்று இவரே சொல்லி கொள்கிறாரே எதனால்

- -சீராயிற்று தொண்டர் அடி பொடி  ஆகும் தன்மை .

.பசும் துளவம்-புது கணிப்பு..

நாம் தொட்டால் கை பட்டு வாடும் இவர் கர ஸ்பர்சத்தால்  புது கணிப்பு ஏற்படும்.

.கற்று கறவை -கறவை மாடு  இருக்கணும் இல்லை கன்று குட்டி இருக்கணும்என்று இல்லை

இங்கே கற்று கறவை என்றது -கன்றாக இருக்கும் பொழுதே கறக்கும் படி -=-குழந்தை ஞானம்-

கிருஷ்ண கர ஸ்பர்சத்தால்   கன்றாக இருக்கும் பொழுதே கறவை மாடு ஆனது போல..

பசும் துளவ மலை இதனால்

தொழில் மாலை-சரியாக கட்டினார்.

…மேலே பருத்து கீழே வர  வர  சிறுத்து -நேர்த்தியாக   இருந்து

. அரங்கன் சொவ்குமார்யத்துக்கு போட்டி போட்டு– தோற்று சிறிதாகி   திருவடியில் அடங்கிற்றாம் ..

செந்தமிழ்–அர்த்தம் தானே தெரிவிக்கும் தமிழ்

-ஸ்வார்த்த  பிரகாசமான தமிழ்- .மறை தமிழ் மாலை ..

முன்பு .பொய்கையார்  -மறையின் குருத்தின் பொருளையும் செம் தமிழ் தன்னையும் கூட்டி ஒன்றைத் திரித்து  ..என்றார்

-இரண்டும் தெரியும். சேர்ந்து எரிந்தாலும்..அது போல் இங்கும்

சீரிய நான் மறை செம் பொருளை செம்  தமிழால் -அளித்தார்.

.செம் பொருள் சுருக்கம் கொடுத்தார்

நம் ஆழ்வார்  எய்தற்கு அறிய மறைகளை -செய்ய வந்தார்-

ஆயிரம் சாகை கொண்ட வேதம் பார்த்து அதையே கொடுத்தார் .

.இங்கு பெய்யும் மறை தமிழ்  மாலை

மூட  நெய்  பெய்து முழங்கை  போலே -.பெய்தால்  சிறந்த -மூலமே இது– போல.

.இயல்பு இன்றி வேதம் என்னலாம் படி.

.வீடில் சீர்

-நித்ய சீர் கொண்ட அரங்கன்

-பேராத சீர் அரங்கத்து  அய்யன்–இவர்.. ஐயனே அரங்கனே- ஆழ்வார் -பந்துவத்வம் தோற்ற

மெய்யன்-இராமனுசன்- தாளே கதி .

.இது வரை -அடியார் அடியார்க்கு காதல் செய்வது என்றார்..எதற்கு..மற்றை ஆழ்வார் பரனை பற்றியவர்கள்.

இவரோ தொண்டர் அடி பொடிகள். நேராக கொண்டார் அமுதனார்

..மெய்யன் -சத்ய சீலன்-சத்யம் காண்மின் -தொண்டர் அடி சிலையினால் இலங்கை செற்ற தேவன்..-விசேஷ ப்ராப்யம் சுவாமி சரண் .

ராமானுஜர்  -அமுதனார் -ஆழ்வார் மூவரும் பதி விரதை

.. முறையே -ஆழ்வாரையும் -சுவாமியையும் அரங்கனையும் மட்டுமே என்று இருந்தவர்கள்-

.-பூமி பிராட்டி காதில் பிறந்த வால்மீகி–அருளிய ஸ்ரீ ராமாயணம் ஏற்றம்

பூமி பிராட்டி யே நேராக   வந்த ஏற்றம் ஆண்டாளுக்கு -

அவள் சூடி கொடுத்த மாலையை – வ்யாவர்த்திகிறார்..இங்கு-

பெரி ஆழ்வார் கட்டியதை தான் சூடி களைந்து கொடுத்தாள் -இவரோ தானே செய்த என்றம் இவருக்கு .

.துழாய் சம்பந்தத்தால் உகந்தான் ஆண்டாள் சூடிய மாலை.-அந்த துளவதுக்கே தொண்டு புரிந்தவர் இவர்

அது போல் இவருக்கும் ஏற்றம்

புது கணிப்பு தளிர்கிறது இவர் கர ஸ்பர்சம்  பட்டதால்

தளிர்  புரையும் திருவடி -போலே

நித்ய சூரிகள் தானே இந்த புஷ்பங்கள்-கைங்கர்யம்  செய்ய இங்கே வந்தவை இந்த ரூபத்திலே

. கர ஸ்பர்சம் பெற்று புது கணிப்பு பெற்றதாம்

.தொடை யத்த துளவமும் கூடையும் பொலிந்து தோன்றும் தோள்

.சேஷி பரன் சேஷ பரன். சேஷி ராமனுஜன் பல ராமனுக்கு சேஷ ராமானுஜன்

..சங்கு சகரம் சேஷிக்கு  அடையாளங்கள்

துளவ மாலையும்  கூடையும் இவருக்கு அடையாளங்கள்

ஸ்வரூபம் இவர்களுக்கு .. தாராயினும் வேராயினும் வாட்டம்  தணிய வீசீர்..

மிக்க  சீர் தொண்டர் இட்ட -திரு மங்கை ஆழ்வார்

.பிரிந்த பகவானின் வாட்டம் தணிய வீசணும்

. இவருக்கு இல்லை ..முக்ய ஆனந்தம் அவனுக்கு

..மற்ற நம் காமங்கள்  மாற்று என்பதே பிரபல விரோதி – களை அறுக்கை

-நறிய நன் மலர் நாடி–ஆத்ம புஷ்பம் -சமர்பஈகும் அதிகாரம் அனைவருக்கும் உண்டே

பெண்ணுக்கும் பேதைக்கும் சர்வ அதிகாரிக்கும் இவர் பிரபந்தம்

சார தம அர்த்தம் காட்டி கொண்டு -பெரிய அர்த்தம்–திரு மாலை தமிழ் மாலை -அரு மறை போல

–திரு வேதம் என்று-திருவை சேர்த்தார்

..அரங்கத்து ஐயன்  கழல்க்கு அணிய

-ஈரில வண் புகழ் நாராயணன் .-பராசச்ய சக்தி -பரா அசய சக்தி மிகவும் மேம் பட்ட சக்தி இவன் உடையது.

.பல படிகளால் சொல்ல பட்டது

ஞான பல ஐஸ்வர்யம் வீர்ய  சக்தி தேஜஸ் –படிகளால்..சத்யம் ஞானம் ஆனந்தம் பிரம

முடிவு சொல்ல முடியாத கல்யாண குணங்கள்..அரங்கத்து அய்யனுக்கும்

-.வண்  புகழ் நாரணன் சொல்லி ஆதி  நடுவில் இறுதியில் நாராயணன் சொல்லி

சீதை ராமன் நாராயணனுக்கு திரு ஆராதனம் பண்ணி-பேராத சீர் அரங்கன்

அய்யன் =பந்து மாதா பிதா …குரு.தாயை தந்தையாய் முற்றுமாய் பெரிய பெருமாள்

-அய்யனே அரங்கனே -அரங்கத்து அய்யன் என்றே சொல்லி நிரூபக தர்மம்

..ஸ்ரீ ரெங்கத்தில் இருக்கும் ஆசை ரங்கனுக்கும்   உண்டு..

இங்கு இருப்பதே சீர்மை..பேராமை -நீங்காமை

பேராத சீர் படைத்த அய்யன் -ரெங்கநாதன்/ரெங்கத்தை விட்டு பேராத அய்யன் சீர்மை படைத்தவன்

வேர் பற்றான திவ்ய தேசம் –.காவேரி வந்தும் அங்கு உள்ள சீர்மை பேராத சீர்

..பர வாசுதேவம் தானே அரங்கனாக இங்கு -

அளப்பரிய ஆரமுது அரங்கம் மேய அந்தணனை

..வடிவுடை  வானோர் தலைவனே அரங்கத்து அய்யன்.

.ஆண்டாள் கொடுத்ததை தோளில்-தொண்டர் அடி-திரு அடியில்-விக்கிரகத்துக்கு உப லஷணம்.

திரு மேனி முழுவதும்..தன்  மார்பின் மேலும் சுடர் முடி மேலும்…

.அடியார்க்கு என்னை ஆட் படுத்தாய் கேட்டார்..அடியார்க்கு என்னை ஆட் படுத்த விமலன் பேசித்தே பேசும் ஏக கண்டர்

அடிசியோம் உன் குற்றேவல் பெற . ஆழ்வார் கோஷ்ட்டி

.. சாச்த்ரத்தால் கண்ட மெய்யன்-சுடர் மிகு    சுருதியுள் உளன்

-குணம் எல்லாம் வேதத்தில் உள்ளது உயர்வே பரன் படியை தான் கண்டு  உயர் வேதம் கொண்டு உரைத்து

ஆதரியாத மெய்யன்-சத்ய சீலத்வம்.

.யதா த்ருஷ்டா –கிமேகம் தெய்வதம் லோகே- வேதத்திலே-கண்டவை காட்டும் தமிழ் தலைவன்.

.தான் பர்யங்கமான தசையிலே கண்டார் படுக்கைக்கு தெரியும்

..சொரூபம் ரூபம் குணம் விபூதி../சரணே கதி-அநந்ய கதித்வம்-போக்கிடம் இல்லை

.எனக்கே- அகிஞ்சனுக்கு -கை முதல் இல்லை .ராமானுஜர் திரு வடியே உபாயம்.

.திரு குடந்தை வான மா மலை இரண்டு பதிகங்களில் சொன்னதை இரண்டு வார்த்தையால்.

.உபாயமும் உபயமும் சுவாமி திருவடிகளே..

———————————————————————————————

திருமலை நல்லான் சக்கரவர்த்தி ஸ்ரீ ராம கிருஷ்ண ஐயங்கார் திருவடிகளே சரணம் .

பிள்ளை லோகம் ஜீயர் திருவடிகளே சரணம் .

திருவரங்கத் தமுதனார் திருவடிகளே சரணம் .

ஆழ்வார் எம்பெருமானார் ஜீயர் திருவடிகளே சரணம் .

அமுத விருந்து -இராமானுஜ நூற்றந்தாதி வியாக்யானம்-12-இடம் கொண்ட கீர்த்தி மழிசைக்கு இறைவன்-இத்யாதி ..

November 2, 2012

பெரிய ஜீயர் அருளிய உரை

பன்னிரண்டாம் பாட்டு -அவதாரிகை -

திரு மழிசை பிரானுடைய திருவடிகளுக்கு ஆவாசமான திரு உள்ளத்தை உடைய எம்பெருமானாரை

ஆஸ்ரயித்து இருப்பார்க்கு ஒழிய ச்நேஹியாதவர்கட்கே நான் ச்நேஹித்து இருப்பது -என்கிறார்

 

இடம் கொண்ட கீர்த்தி மழிசைக்கு இறைவன் இணை அடிப் போது

அடங்கும் இதயத்து இராமானுசன் அம் பொன் பாதம் என்னும்

கடம் கொண்டு இறைஞ்சும் திரு முனிவர்க்கு அன்றி காதல் செய்யாத்

திடம் கொண்ட ஞானியர்க்கே அடியேன் அன்பு செய்வதுவே -12 -

 

பூமி  எங்கும் வ்யாப்தையான குண வத்தா ப்ரதையை உடையரான திரு மழிசைப் பிரான் உடைய

சேர்த்தி அழகை உடைத்தான திருவடிகள் ஆகிற செவ்விப் பூக்கள் தன்னுள்ளே அடங்கும்படியான

திரு உள்ளத்தை உடையராய் இருக்கிற எம்பெருமானார் உடைய விலஷணமாய் -சர்வ சமாஸ்ரயநீயமான

திருவடிகளை சர்வ காலத்திலும் ஸ்வரூப ப்ராப்தம் என்று நினைத்து வணங்குகை ஆகிற சம்பத்தை உடையராய்

தத்விஷய மனன சீலராய் இருக்கும் அவர்கள் ஒழிய ச்நேஹத்தைப் பண்ணாத த்ருட தர ஜ்ஞான யுக்தர்க்கே அடியேன்

ச்நேஹத்தை பண்ணுவது -

கடம்-கடன் ப்ராப்தம்

திடம் -த்ருடம்

கொள்கை -உடைத்தாகை

———————————————————————-

பிள்ளை லோகம்ஜீயர் அருளிய உரை
அவதாரிகை -கீழ் நாலு பாட்டாலும் -ஆழ்வாருடைய சம்பந்தத்தை இட்டு எம்பெருமானாரை அனுபவிக்கும்
பிரகரணம் ஆகையாலே -முதல் ஆழ்வாரோடு சம காலராய் -பேயாழ்வார் உடைய பிரசாதத்தாலே
தத்வ ஹித புருஷார்த்த யாதாம்ய ஜ்ஞானரான திரு மழிசை ஆழ்வாருடைய பரஸ்பர சதர்சமான
திருவடிகளை தம்முடைய திரு உள்ளத்தில் நிறுத்திக் கொண்ட எம்பெருமானாருடைய பரம போக்யமான
திருவடிகளை ஆஸ்ரயித்தவர்களுக்கு ஒழிய வேறு ஒருவருக்கு விதேயமாகாத த்ரட அத்யவசாய பரரான
ஜ்ஞாநிகளுக்கு அடியேன் பக்தனாக நின்றேன் -என்கிறார்-.
வியாக்யானம் -
இடம் கொண்ட கீர்த்தி -பூமி எங்கும் வ்யாப்தமான குணவத்தா பிரதையை உடைய   மகாத்ம்யத்தை
சோதிப்பதாக ருத்ரன் -பார்வதி சமேதனாய் கொண்டு வந்து அனேகமாக சம்வாதித்து இவருடைய
பிரபாவத்தைக் கண்டு ஆச்சர்யப் பட்டு போனான் -காஞ்சி நகரத்திலே ஒரு வ்ர்த்த ஸ்திரீ சில நாள்

அனுவர்த்தனம் பண்ணினவாறே -அவளுக்கு யவ்வன  சௌந்தர் யாதிகளைக் கொடுத்தார் என்றும்
அப்படியே இவ் ஆழ்வார் உடைய நகரத்தில் நின்றும் சூத்திர உபத்வ வயாஜேன தஷிண திக்கேற போகத் தொடங்க
அக் காலத்திலேயே அங்கெ பள்ளி கொண்டு அருளின எம்பெருமானும் இவருடன் எழுந்து அருளுவதாக
புறப்பட -அவரும் அதைக் கண்டு -அவ்விடத்திலே தானே இருக்க வேணும் என்று அருளிச் செய்ய
அப்படியே அந்த எம்பெருமானும்  இவர் சொன்னபடி செய்து -சொன்ன வண்ணம் செய்த பெருமாள் -என்று
சர்வ லோக பிரசித்தமாக கொண்டு -அதுவே நிரூபகமாம் படி இருந்தான் -என்றும் சோழ மண்டலத்திலே
ஒரு அக்ரஹாரத்திலெ இவர் எழுந்து அருள -வீதியிலே அத்யயனம் பண்ணுகிற சில பிராமணர்கள் -
இவரைக் கண்டு அத்தை நிறுத்தி -இவர் புறம்பே சென்றவாறே -அந்த பிராமணருக்கு தரவே தெரியாது போக -
இது என்ன ஆச்சர்யம் என்று இவரைப் போய் அழைக்க -இவரும் கருப்பு நெல்லை எடுத்து உகிராலே உரிக்க -
அத்தை கண்ட அந்த பிராமர்களுக்கு மேல் தோன்றிற்று என்றும் -பிரசித்தம் இறே -இவ் அர்த்தங்களை எல்லாம்
அனுசந்தித்து -இடம் கொண்ட கீர்த்தி -என்கிறார் .
இடம் கொண்ட கீர்த்தி -நிற்பதுமோர் வெற்பகத்து –என்கிற பாசுரப்படியே -சர்வ திக்குகளிலும் வ்யாப்யதையான
கீர்த்தியை உடையரான -மழிசை க்கு  இறைவன் -திரு மழிசை என்கிற திவ்ய தேசத்துக்கு ஸ்வாமி யாய் -
அதுவே நிரூபகமாக உடையரான திரு மழிசைப் பிரான் உடைய –இணை அடிப் போதுகள்  –   பரம போக்யமாய் -
பரஸ்பர சதர்சமான திருவடிகளாகிற பத்மங்கள் -போது -பத்மம் -
அடங்கும் இதயத்து -அணுவான மனசிலே மகத்தான அத்திருவடிகள் அடங்கும்படி
அமைத்து கொள்ளுகிற ஹ்ருதய பிரதேசத்தை உடையரான -இராமானுசன் -எம்பெருமானாருடைய -
அம் பொற் பாதம் என்றும் -சௌந்தர் யத்துக்கு கொள்கலம் ஆகையாலே -அதி வி லஷணமாய்-
ஸ்பர்ஹநீயம் ஆகையாலே  -சர்வருக்கும் சமாஸ்ரயநீயமாய் இருக்கிற திருவடிகளை -சர்வ காலத்திலும் -
கடம் கொண்டு இறைஞ்சும் -நசம்சயச்து தத் பக்த பரிசர்ய ரதாத்மனாம் -என்றும் -குருரேவ பரப்ரம்ம  -என்றும் -
நீக்கமில்லா யடியார் தம் அடியார் அடியார் எம் கோக்கள் அவர்களுக்கே குடிகளாய் செல்லும் நல்ல கோட்பாடே -
என்றும் சொல்லுகிறபடியே -பிராப்யம் என்று அத்யவசித்து ஆஸ்ரயிக்கும் -கடம் -பிராப்யம்
கொள்கை -அத்யவசிக்கை -திரு முனிவர்க்கன்றி காதல் செய்யா -இப்படிப் பட்ட நிரவதிக சம்பத்தை
உடையராய் கொண்டு -அதில் உபகார ச்ம்ர்தியால் -அத்தையே மனனம் கொண்டு இருக்கிற ஞானாதிகர் -
 த்ரணீ க்ரத விரிஞ்சாதி நிரன்குச விபூதய  ராமானுஜ பதாம் போஜ சமாச்ரயண சாலின -என்னும்படி
யானவர்களுக்கு ஒழிய மற்று ஒருவருக்கு -சுருதி ஸ்மரதி இதிஹாச புராணங்களிலே -அதி ரகஸ்யமான
சரம பர்வ விஷயத்தில் பண்ணப்படும் ஸ்தோத்ரத்தை பண்ணாத   -
திடம் கொண்ட ஞாநியர்க்கே -த்ரட அத்யாவச்யத்தை கொண்ட ஞாநாதிகற்கே   -திடம் -த்ர்டம் -கொள்கை -உடைத்தாகை
ஒரு நாள் வரையில் அழகிய மணவாளர் வாகனத்துடன் எம்பெருமானார் மடத்தருகே எழுந்து அருள -
எம்பெருமானாரும் திரு வீதி எழுந்து அருளி -அவரை திருவடி தொழுது –மடத்திலே எழுந்து அருள
-வடுக நம்பி அவரை திருவடி தொழாதே அங்கே தானே இருக்கையாலே -அத்தை கடாஷித்து -
நம் பெருமாளை சேவிக்க ஏன் காணும்  வரவில்லை  -என்ன -அவரும் -தேவரீருடைய பெருமாளை சேவிக்கப் போனால்
அடியேனுடைய பெருமாளுக்கு காய்ச்சின பால் பொங்கிப் போனாலோ -என்றார் -என்று பிரசித்தம் இறே -
கிருமி கண்டன் உபத்ரவத்துக்காக -எம்பெருமானார் மேல் நாட்டுக்கு எழுந்து அருளின பின்பு
ஆழ்வான் அந்த பையலுடைய சதச்சிலே புகுந்து -அங்கு உண்டான குத்ருஷ்டிகளை ஜெயித்து
மீண்டும் கோயிலுக்கு எழுந்து அருளி அங்கு இருக்கிற காலத்தில் -ஒரு நாள் பெரிய பெருமாளை
சேவிக்க கோயிலுக்கு உள்ளே எழுந்து அருள -திருக் கோயில் த்வாரத்திலே இருக்கிற ராஜபடர்
இவரைப் பார்த்து -ராமானுஜர் சம்பந்தம் உடையார் ஒருவரை யாகிலும் கோயிலுக்கு உள்ளே புக விட வேண்டா -
என்ற ராஜ சாசனத்தை சொல்ல -வேறே சிலர் -அப்படியே ஆகிலும் இவர் ஞானாதிகர் உள்ளே புகுர விடும் கோள்
என்ன -இவரும் அவர்களுடைய உக்தி பிரத்யுக்திகளை கேட்டருளி -தம்மை போர வெறுத்து  -உடனே நாலடி
பிறகாலித்து -எம்பெருமானார் சம்பந்தத்துக்கு புறம்பான இந்த ஞானாதிக்யமும் இந்த பகவத் சேவையும்
நமக்கு வேண்டா -என்று அன்று முதலாக கொண்டு -எம்பெருமானார்  திரும்பவும் கோயிலுக்கு எழுந்து
அருளுகிற பர்யந்தமும்  -பெரிய பெருமாளை -திருவடி தொழாதே -இருந்தார் என்றும் பிரசித்தம் இறே -
இப்படிப் பட்ட த்ரட அத்யாவச்ய யுக்தரான ஞானாதிக்கருக்கு என்றபடி -
அடியேன் அன்பு செய்வதுவே -அடியேன் -இப்படி ததீய பர்யந்தம் சேஷ ஏக ஸ்வரூபனான நான் -
அன்பு செய்வதுவே -சிநேகத்துக்கு சக்தனாய் இருப்பது -என்கிறார் -
வாசா யதீந்திர மனசா வபுஷாச யுஷ்மத் பாதார விந்த யுகளம் பஜதாம் குருணாம்
கூராதி நாத குருகேச முகாத்யபும்சாம்  பாதானுசிந்தன பரஸ் சததம் பவேயம் -என்று
ஜீயரும் பிரார்த்தித்தார் -இறே
——————————————————————————–

அமுது  விருந்து

அவதாரிகை -
திரு மழிசைப் பிரான் திருவடிகளுக்கு உறைவிடமான திரு உள்ளத்தை உடைய
எம்பெருமானாரைப் பற்றும் திருவாளரை ஒழிய மற்றவரை விரும்பாத உறுதிப்பாடு
வாய்ந்த ஞாநியரையே தாம் விரும்புவதாக கூறுகிறார் -
பத உரை -
இடம் கொண்ட -உலகத்தை தனக்கு உள்ளே கொண்ட -அதாவதுஉலகு எங்கும் பரவிய
கீர்த்தி -புகழ் படைத்த
மழிசைக்கு இறைவன் –  திரு மழிசைக்கு தலைவரான திரு மழிசைப் பிரான் உடைய
இணை -ஒன்றுக்கு ஓன்று இணைந்து சேர்த்தி அழகு வாய்ந்த
அடிப்போது -திருவடிகள் ஆகிற மலர்கள்
அடங்கும் -தனக்குள் அடங்கும்படியான
இதயத்து -இதயம் வாய்ந்தவரான
இராமானுசன் -எம்பெருமானார் உடைய
அம் பொன் பாதம் -அழகிய பொன் போன்ற திருவடிகளை
என்றும் -எக்காலத்திலும்
கடம் கொண்டு -கடைமையாக நினைத்துக் கொண்டு
இறைஞ்சும் -வழி  படும்
திரு -செல்வம் படைத்த
முனிவருக்கு அன்றி -மறப்பற உள்ளத்தில் உள்ளும் அவர்களுக்கு அல்லாது
காதல் செய்யா -மற்றவர்களுக்கு அன்பு செலுத்தாத
திடம் கொண்ட -திண்மை வாய்ந்த
ஞானியர்க்கே -ஞானம் உள்ளவர்களுக்கே
அடியேன் -அடிமை இன்பம் நுகரும் நான்

அன்பு செய்வது -பக்தி செய்வது
இடம் கொண்ட கீர்த்தி மழிசைக்கு இறைவன் -
இடம் -உலகம் -திரு மழிசைப் பிரான் உடைய கீர்த்தி இடம் அடங்கத் தன்னுள் கொண்டு இருக்கும்
படி கொண்ட கீர்த்தி என்பர் மேலும் -
கீர்த்தி வியாபித்து இருப்பது –உலகம் -வியாபிக்க படுவது -கீர்த்தி -பெரிது -உலகம் -சிறிது -
கீர்த்தி யாவது உலகினர் அனைவருக்கும் குணம் உடைமை தெரியும் படியாய் அமைதல் -
மகா விஷ்ணு போன்றது பக்தரான திரு மழிசை பிரான் கீர்த்தியும்
விஷ்ணு வ்யாபிப்பான் -இவர் கீர்த்தியும் எங்கும் உளதாய் இருக்கிறது
இடம் என்று பொதுப்பட சொல்லுகையாலே இவ் உலகினையும் சரி -விண் உலகினையும் சரி -
இவர் கீர்த்தி எல்லா இடங்களையும் தன்னுள் கொண்டமை புலனாகிறது -
காக்கும் இயல்பினன் கண்ண பெருமான் -
உயிர் இனங்கள் காக்கப் படும் இயல்வினவே
ஆதலின் கண்ணனால் அன்றிப் பிறராலும் -ஏன் -தன்னாலுமே -இவ் உயிர் -ஆன்ம தத்துவம் -
காக்கப்பட இயலாது என்னும் தெள்ளிய அறிவு -ஸ்வரூப ஞானம் -திரு மழிசைப் பிரானுக்குப் போலே
வேறு ஒருவருக்கும் ஏற்ப்பட வில்லையாம் -அதனால் இவருக்கு ஒப்பாவார் இவ் உலகில் எவருமே இலர் ஆயினர் -
இனி விண் உலகில் -பரம பதத்தில் -இத்தகைய தெள்ளிய அறிவு படைத்தவர் உளரோ என்று பார்க்கும் அளவில் -
தெளி விசும்பில் உள்ளவர் அத்தகைய தெள்ளிய அறிவு படைத்தது இருந்தாலும் -இருள் தரும் மா ஞாலத்தில்
இருந்து அத்தகைய தெளிவை அவர்கள் பெற்றிலரே -இந்நில உலகில் இருந்தும் அத்தகைய தெளிவு பெற்று விளங்கும்
இவருக்கு அவர்கள் எங்கனம் ஒப்பவராக இயலும் -
இனி உபய விபூதி நாயகனான எம்பெருமான் இவருக்கு ஒப்பாவானோ என்று பார்த்தால்-
அவனை ரஷிப்பவன் வேறு ஒருவன் இல்லாமையின் அவனுக்கு அவனுக்கு இத்தகைய ஸ்வரூப ஞானம்
ஏற்பட வழியே இல்லை யாதலின் அவனும் ஒப்பாகான் -
ஆக இவ் உலகில் உள்ளவர்களும் -
இவ் உலகிலும் விண் உலகிலும் உள்ள எம்பெருமானும்
விண்ணில் உள்ளவர்களும் ஒப்பாகாமையால் -ஒப்பற்ற தெள் அறிவு படைத்த புகழ் இவர்
ஒருவருக்கே -இரண்டு உலகுகளிலும் பரவி ஓங்கி இருக்கிறது -இருக்கவே -என் மதிக்கு -
ஸ்வரூப ஞானத்துக்கு விண் எல்லாம் சேர்ந்தாலும் தக்க விலை யாகுமோ என்று கேட்கிறார் -
திரு மழிசைப் பிரான் -அவரது பாடலில் அவரது பெருமிதத்தை நாம் காண முடிகிறது -
இதோ அவரது பாடல்
எனக்கு ஆவார் ஆர் ஒருவரே எம்பெருமான்
தனக்காவான் தானே மற்று அல்லால் -புனக்காயா
வண்ணனே உன்னைப் பிறர் அறியார் என் மதிக்கு
விண்ணெல்லாம் உண்டோ விலை -நான் முகன்திருவந்தாதி – 5-
எனக்கு ஆவார் -எனக்கு ஒப்பாவார்
தானே தனக்கு அல்லால் -தனக்குத் தானே ஒப்பாவான் அன்றி எனக்கு ஒப்பாகான் என்றபடி -
என் மதி -என்னும் இவருடைய மதியைத் -துய்ய மதி -என்று மணவாள மாமுனிகள் போற்றிப்
புகழுகிறார் உபதேச ரத்ன மாலையிலே -
இதனால் மண்ணகம் விண்ணகம் இரண்டையும் தன்னுள் கொண்டதாக திரு மழிசைப் பிரான்
கீர்த்தி விளங்குகிறதன்றோ  -இதனையே இடம் கொண்ட கீர்த்தி என்கிறார் அமுதனார் -
புகழ் மழிசை ஐயன் -எனபது உபதேச ரத்ன மாலை -
இனி -இடம் கொண்ட கீர்த்தி -விரிவடைந்த கீர்த்தி எனினுமாம்
இவர் சொன்னபடி எம்பெருமான் தான் இருக்கும் இடத்தைக் கொண்டமையால் வந்த கீர்த்தி என்னலுமாம் -
இடம்-இருக்கும் இடம்
மணி வண்ணா நீ கிடக்க வேண்டும் பைந்நாகப் பாய் படுத்துக்கொள் -என்று இவர் சொன்ன படி
திரு வெக்காவில் எம்பெருமான் மீண்டும் இடம் கொண்டு -சொன்ன வண்ணம் செய்த பெருமாள்-என்று
பேர் பெற்று விளங்கும்  ஐதிஹ்யம்  காண்க -
இனி எம்பெருமான் தான் கோயில் கொண்டு உள்ள ஊரகம் பாடகம் திரு வெக்கா என்னும்
தளங்களை விட்டு -இவர் திரு உள்ளத்திலே இடம் கொண்டமையால் வந்த கீர்த்தியை சொல்லலுமாம் -
நின்றதும் -இருந்ததும் -கிடந்ததும் -என் நெஞ்சுளே -திருச் சாந்த விருத்தம் -64 -என்றது காண்க
இனி இடம் கொண்ட கீர்த்தியை -மழிசைக்கு   அடை ஆக்கலுமாம் -
உலகும் மழிசை யும் புகழ்க் கோலால் தூக்க உலகு தன்னை வைத்தெடுத்த  பக்கத்தினும்
மழிசையை   வைத்து எடுத்த பக்கமே வலிதான புகழ் உடைமை திரு மழிசைக்கு கூறப்
பட்டதாகிறது – உலகின் மகிமைகளை எல்லாம் தன்னுள் கொண்டது திரு மழிசை -என்க-
மஹீசார ஷேத்ரம் மழிசை எனப்படுகிறது -
இணை அடிப் பொது அடங்கும் இதயம் -
ஒரு சிறிய மலரிலே இரண்டு பெரிய மலர்கள் அடங்குகின்றன -
இதய மலர் சிறிது –இணை அடிப் போதுகள் பெரியன-
அழகிய இரண்டு திருவடிகளையும் இதயத்திலே வைத்து த்யானம் செய்கிறார் எம்பெருமானார் -என்றபடி .
அம பொன் பாதம் -
தங்கப்  பாத்தரத்தை எவர் தீண்டினும் மாசு படாது -
எம்பெருமானார் பாதத்தை எவர் பற்றினாலும் குற்றம் அன்று -
சர்வ சமாஸ்ரயநீயம்-என்ற படி
கடம் கொண்டு இறைஞ்சும் திரு முனிவர் -

கடம் கொண்டு -கடைமையாக நினைத்து
தவிர்க்க ஒணாது இயல்பாக நாம் செய்ய வேண்டிய செயல் என்ற எண்ணம் வாய்ந்து -என்றபடி -
இறைஞ்சும் திரு -இறைஞ்சுதலே திரு என்க-
எம்பெருமானாரை இறைஞ்சுதலே செல்வம் என்றது ஆயிற்று -
எம்பெருமானை இறைஞ்சுதலும் செல்வமே யாயினும் -கஜாந்தம் ஐஸ்வர்யம் -என்று
யானையைக் கட்டித் தீனி போடுவதை இறுதியாகக் கொண்டது ஐஸ்வர்யம் -எனபது போலே
ஆசார்யன் அளவும் இறைஞ்சுதல் சென்றால் தான் செல்வம் ஆகும் -என்க -
முனிவர் -
எம்பெருமானாரையே இடை விடாது மனனம் பண்ணும் இயல்பினர் -
எம்பெருமானார் இதயத்திலே மழிசைக்கு இறைவன் இணை அடிப் போதுகளையே
த்யானிப்பது போலே – இத் திருவாளர்கள் இராமானுசன் அம் பொன் பாதத்தையே நினைந்த
வண்ணம் இருக்கின்றனர் -என்க -
காதல் செய்யாத் திடம் கொண்ட கனையார் -
காதல்-அன்பு
திடம்-வட சொல்
த்ருடம்-உறுதிப் பாடு
முனிவர்க்குக் காதல் செய்யும் ஞானியர்க்கு என்றிலர் -
முனிவர் திறத்துக் காதலினும் அல்லாதார் திறத்துக் காதல் செய்யாமையே குறிக்கோளாக
கொண்டமை தோற்றற்கு-மறந்தும் புறம் தொழா மாந்தர் -எனபது போலே இதனையும் கொள்க ..
இக்கருத்தை வெளிப்படுத்துகிறது -திடம் கொண்ட -என்று ஞானத்துக்கு இட்ட ஆடை மொழி -
திரு முனிவர் இடம் உள்ள ஞானம் -
அம்முனிவருக்கு காதல் செய்பவர் இடம் உள்ளது அதனினும் சீரிய த்ருட  ஞானம்  -
முனிவர்க்கு அன்றிக் காதல் செய்யாதவர் இடம் உள்ளது -அதனினும் சிறந்த த்ருட தர ஞானம் என்க -
அடியேன் அன்பு செய்வது
அடியேன் -எல்லை நிலம் பர்யந்தம் அடிமையின் சுவை அறிந்த நான் -
அன்பு செய்வது -பக்தன் ஆவது
செய்வதுவே
குற்றியலுகரம் வகர வுடம்படுமெய் பெற்று வந்தது -
——————————————————————————————–
அடியேன் கேள்வி ஞானத்தினால் ஜல்பித்தல் -

பக்திசாரர்-தை மகம்-மகி சாரஷேத்ரம்

மழிசைக்கு  இறைவன்.. அடி .போது அடங்கும் இதயத்து ராமானுசன்

…கடம்-பிராப்தம் இறைஞ்சும் திரு- இதுவே செல்வம் .

திடம் கொண்ட ஞானியர் ராமானுசர் பக்தர் பக்தர்களுக்கு அன்பு செய்ய -ஆழ்வான்  பிள்ளான் பக்தர்களுக்கு .

.-அவர்களுக்கு அடியேன் அன்பு செய்வதுவே

..திடம்- அத்யாவசம் பகவானுக்கு என்று இன்றி அடியவர்களுக்கு  முனிவர்க்கு அன்றி காதல் செய்யாது திடம் கொண்டவர்

. ஏ காரம்….கீர்த்தி ஜகத்தை மிஞ்சும்…அருள் கண்டீர் இவ் உலகினில் மிக்கதே போலே -

-அவா சூழ்ந்து ..தத்வ த்ரயத்தை விட பெரியது

..சுவாமி திருவடி கிட்டினால் அனைவரின் அருளும் கிட்டும்

ராமானுஜர் தர்சனம்..கீர்த்தி எங்கும் இடம் கொண்டது..

பூமி பரப்பு அளவும் பரந்து இருக்க -

விபூதி கேட்ட அர்ஜுனன்- ஆதித்யரில் விஷ்ணு. கூட்டம் கூட்டமாக எடுத்து தலைவன் தான் என்கிறான்.

.சார ஷேத்ரம் இது..குணத்தால் ஏற்பட்ட பிரபை

.சேர்த்தி அழகை  உடைய திருவடி தாமரைகள்..அடங்கும்-

தனக்குள்ளே அடங்கும் படி திரு உள்ளம் கொண்ட எம்பெருமானார்-அம் பொன்-அங்கு அழகு

-இங்கு பொன் யாரும் எடுத்து ஆளலாம் பொன் கிண்டி  போல.. .என்றும் கடம் கொண்டு இறைஞ்சும்-

சொரூப பிராப்தம் என்று கடமை என்று .துயர் அடி ..தொழுது எழு -

-  இறைஞ்சுகையே    திரு ..முனி- மனன சீலர்

…அவர்களுக்கே அன்பு செய்யும் ஞானியர்

… கீர்த்தியை .பரம சிவன் சோதிக்க  வந்தார் -திரும்பி பார்க்க வில்லை

..வாழ்  நாளை மாற்ற முடியுமா– வூசி பின் நூல் போக விட முடியுமா -கேலிக்கு கேட்க

-நெற்றி கண் கால் கட்டை விரல் கண்ணை திறந்து.-பக்தி சாரர் பெயர் வழங்க பெற்றார்

.நம் புவியில் 4700 இருந்தான்  வாழியே.

மயிலையில் .பவள காரன்வேணு கோபாலன் கோவில் சந்நிதியில் ஆஸ்தானம்..

சக்கர  அம்சம்-பக்தி சாரர்..பேர் பெற்ற கீர்த்தி..

ராஜா யவன பிராயம்  சௌந்தர்யம் திரும்ப கணி கண்ணன் -நிழல் பிடித்து இழுத்தார்

 யோக மகாத்மயம் நிறைய உண்டு.
சொன்ன வண்ணம் செய்த பெருமாள்
-இடம்  கொண்ட கீர்த்தி இது தான்..
திரு வெஹ்ஹா இடம் கொண்டான்
-பெரும் புலியூர் அடிகள் -வேதம் விட்ட இடம் கருப்பு நெல் கிழித்து போட்டு காட்டினாரே
–நீயும் உன் பை நாக பாயை சுருட்டி கொள் ..
-கிடந்த நாள் கிடந்த்தி-எழுந்து இருந்து பேசு வாழி கேசனே -அர்த்த சயனம்-ஆரா அமுத ஆழ்வார் திரு மழிசை பிரான்
–என் மதிக்கு விண்ணெல்லாம் உண்டோ  விலை–என்று இவரே பாடும் படியான கீர்த்தி
 காக்கும் இயல்பினான் கண்ண பிரான்..-ரஷகன் இவன் தெரிந்தவர் -
காக்க பாடுபவனுக்கு தான் ஞானம் நித்யர் ஈஸ்வரன் பக்தர் தெரியாது
…ஜகம் அளவும் வ்யாப்த்தம் அடைந்த கீர்த்தி..
நின்றதும் இருந்ததும்  இடந்ததும் என் நெஞ்சு உள்ளே -இடம் கொண்ட/
 இடம் கொண்ட கீர்த்தி மழிசை க்கு  சேர்த்து.புலவர் தூக்க இது தானே உசர்ந்தது..
துய்ய மதி-புகழ் மழிசை அய்யன் மா முனிகள் அருளினாரே..
இடம் கொண்ட கீர்த்தி..பக்திசாரர் நிரூபகம் அசாதாரண லஷணம்-இடம் கொண்ட கீர்த்தி மழிசை க்கு  இறைவன்..இணை அடி பொது பத்மம் அடங்கும் இதயம்..
-பெரிய மதி- திரு மேனி- திரு வடி களை  மனசுக்குள் அடக்கி-
ஆச்சர்ய கடாஷம் -திரு கோஷ்டியூர் நம்பி- அணுவில் மகத்தை அடக்கிய எம்பெருமானாரின் அகடிகதடா சாமர்த்தியம்.
. பொன் பாதம் அனைவரும் பற்றும் படி..சொவ்ந்தர்யதுக்கு கொள்  களம் -
அதிகாரம் ஆசை பொன் …என்றும்-சர்வ காலத்திலும் .கடமை -கைங்கர்யம்
 . நீக்க மில்லா அடியார் அடியார்..அவர்களுக்கே குடி கொண்டு ஆட செய்யும் -கொண்டு
-பிராப்தம் என்று கொண்டு..இறைஞ்சும் -என்கிற செல்வம்..
முனிவர்கள்- சுவாமியே நினைந்து கொண்டு…அன்றி இருப்பார்க்கு காதல் செய்யாது..
 .சரம பர்வ  நிஷ்ட்டை-திடம் கொண்ட ஞானிக்கு அன்பு செய்து.
.வடுக நம்பி பால் காய்ச்சி கொண்டு- உம் பெருமாளை நீர் பார்த்துங்கோ என் பெருமாளை நான் பார்க்க வேண்டாமோ.
வடுக நம்பி நிலை எனக்கு தா எதிராசா -மா முனிகள் .
 கிருமிகண்ட சோழன்-பையலை -கூரத் ஆழ்வானை கோவில் போக விடுத்து சுவாமி சம்பந்தம் அற்று போக மறுத்தார்…
ஆத்மா குணம் ஆச்சர்ய சம்பந்தத்துக்கு இடை சுவர் என்றால் நம் பெருமாள் சேவை வேண்டாம்
–இப் படி பட்ட .ஞானியர்க்கே .அடியேன்  அன்பு செய்வதுவே
-இதுவே இவருக்கு சொரூப நிரூபக தர்மம்-.
————————————————————————————-

திருமலை நல்லான் சக்கரவர்த்தி ஸ்ரீ ராம கிருஷ்ண ஐயங்கார் திருவடிகளே சரணம் .

பிள்ளை லோகம் ஜீயர் திருவடிகளே சரணம் .

திருவரங்கத் தமுதனார் திருவடிகளே சரணம் .

ஆழ்வார் எம்பெருமானார் ஜீயர் திருவடிகளே சரணம் .

அமுத விருந்து -இராமானுஜ நூற்றந்தாதி வியாக்யானம்-11-சீரிய நான் மறைச் செம் பொருள்-இத்யாதி ..

November 2, 2012

பெரிய ஜீயர்  அருளிய உரை -

பதினோராம்  பாட்டு -அவதாரிகை -

திருப் பாண் ஆழ்வார் திருவடிகளை சிரஸா வஹிக்கும் எம்பெருமானாரைத் தங்களுக்கு

அபாஸ்ரயமாகப் பற்றி இருக்கும் அவர்களுடைய கார்ய வை லஷண்யம் இந்த லோகத்தில்

என்னால் சொல்லித் தலைக் கட்ட ஒண்ணாது-என்கிறார் -

 

சீரிய நான் மறைச் செம் பொருள் செம் தமிழால் அளித்த

பாரியிலும் புகழ்ப் பாண் பெருமாள் சரணாம் பதுமத்

தாரியல் சென்னி யிராமானுசன் தன்னைச் சார்ந்தவர் தம்

காரிய வன்மை என்னால் சொல்ல ஒண்ணாது இக்கடலிடத்தே – 11- -

 

பகவத் ஸ்வரூப ரூப குண விபூதிகளை உள்ளபடி பிரதிபாதிக்கையால் வந்த சீர்மையை உடைத்தாய்

ருகாதி பேதத்தாலே நாலு வகை பட்டு இருந்துள்ள வேதத்தின் உடைய ஸ்வ ரசமான அர்த்தத்தை

நடை விளங்கு தமிழால்( -பெருமாள் திருமொழி -1 – 10- )-உபகரித்து அருளின வராய்-

பூமியில் வர்த்தியா நின்று உள்ள கீர்த்தியை உடைய திருப் பாண் ஆழ்வார் திருவடிகள் ஆகிற

தாமரைப் பூவாலே அலங்க்ருதமான திரு முடியை உடைய எம்பெருமானாரை

அபாஸ்ரயமாக பற்றி இருக்கும் அவர்களுடைய அநுஷ்டான வை லஷண்யம்

இந்த கடல் சூழ்ந்த பூமியில் என்னால் சொலித் தலைக் கட்ட ஒண்ணாது

இக்கடல் இடத்தே இராமானுசன் தன்னைச் சார்ந்தவர் -என்று அன்வயித்து -

பகவத் சமாஸ்ரயனத்துக்கு கூட இசைவார் இல்லாத இந்த லோகத்திலே -அதனுடைய எல்லை

நிலத்துஅளவும் வந்து எம்பருமானாரை ஆஸ்ரயிக்க பெற்றவர்கள் -என்னவுமாம் -

பாரியல் -என்ற இடத்தில் இயல்தல் -நடத்தல்

தாரியல்-என்கிற இடத்தில் இயல்தல்-அலங்கரித்தல்

தார்-பூ

காரியம் -க்ருத்யம்

காரியல்   வண்ணம் -என்று பாடமான பொது -காரிநிடைய இயல்வி உடைத்தான ஒவ்தார்யம் -என்கை

அதாவது ஜல ஸ்தல விபாகம் பாராதே அது வர்ஷிக்குமா போலே -சர்வ விஷயமாக

எம்பெருமானாருடைய திவ்ய குணங்களை வர்ஷிக்கை -

———————————————————————————————

பிள்ளை லோகம் ஜீயர் அருளிய உரை

அவதாரிகை -இவ்வளவாக மூன்று பாட்டாலும் -முதல் ஆழ்வார்கள் மூவருடைய சம்பந்தத்தை உடைய
எம்பெருமானாரை கொண்டாடி -இப்பாட்டிலே -தமக்கு இவ்வளவாம் அதிகாரம் உண்டாகும்படி -முதல் அடியிலே
தம்மை விஷயீ கரித்த பெரிய பெருமாளுடைய திருவடிகளிலே –திரு அவதாரமே பிடித்து -இடைவிடாதே -
நிரவதிக பிரவண ராய் -இசைகாரர் -என்று நம் ஆழ்வாரால் கொண்டாடப் பட்ட   மகா வைபவத்தை உடையரான -
திருப் பாண் ஆழ்வார் திருவடித் தாமரைகளிலே -நிரவதிக பிரவண ரான -எம்பெருமானாரை ஆஸ்ரயித்த வருடைய
அனுஷ்டானம் -இந்த மகா ப்ரித்வியிலே -என்னால் சொல்லித் தலைக் கட்ட போகாது -என்கிறார் -
வியாக்யானம் -
சீரிய நான் மறைச் செம் பொருள் –சாஹி ஸ்ரீ ரம்ர்தாசதாம்  -என்று சத்துக்களுக்கு சம்பத்தாய் -ரிக் யஜுஸ் சாம அதர்வண ரூபேண
நாலு வகைப் பட்டு இருக்கிற -வேதங்களில் வைத்துக் கொண்டு -அசாரம் -அல்ப சாரம் –  சாரம் -சார தரம் -த்யஜேத் -
பஜேத் சார தர -சாஸ்திர -ரத்னா கர இவாம்ர்தம் -அனுப்யச்ய-மகாத்ப்யஸ் ச சாஸ்த்ரேப்யோ-என்றும் -
சுருதி பத விபரீத ஷ்வேவகல்ப ஸ்ருதவ்ச பிரகிருதி புருஷ யோக பிரபாக சோனதத்ய-ததிஹா விபுதகுப்த
ம்ர்த்யு பீதாவி     சின்வந்த்யுபு நிஷதம்ர்தாப்த்தே ருத்ம சாரமார்யா –   என்றும் சொல்லுகிறபடியே -
உபாதேய -சார தமமாய் -இருந்துள்ள திரு மந்த்ரத்தின் உடைய பிரக்ருதியான -பிரணவத்தினுடைய -
அவயவங்களான -அகார உகார மகாரங்களுடைய அர்த்த விசேஷங்களை செந்தமிழால்-

அமலனாதி பிரான் என்றும் -உவந்த உள்ளத்தனாய் -என்றும் -மந்தி பாய் வட வேங்கட மா மலை என்றும் -
தம்முடைய பிரபந்த ஆதி யான மூன்று பாட்டுக்களுடைய முதல் அடியிலே -சார தம அர்த்த விசேஷ பிரதி பாதங்களாய் இருக்கையாலே
சகல வேத சாரம் என்று -ச்லாக்கிக்கப் படுகிற -அஷரத்தையும் கூட்டி சந்தர்ப்பித்த பிரபந்தத்தாலே -
அளித்த -சர்வரையும் ரஷித்து அருளினவராய் -
பாரியலும் புகழ் -அகண்டமான பூ மண்டலத்தில் வியாபித்த கல்யாண குணங்களும் கீர்த்தியையும் உடையவராய்
இயலுதல்-நடத்தல் -
பாண் பெருமாள்-இசைகாரர் -என்கிறபடியே -தந்த்ரீ லயைகளை அடைவே அறிந்து -ஏதத் சாமகாயன்  நாஸ்தே -
என்றால் போலே -பெரிய பெருமாளுக்கு உகப்பாம் படி -இனிதாகப் பாடுமவர் ஆகையாலே -அந்த இசையை
நமக்கு -நிரூபகமாக உடையவராய் -மகானுபாவரான -திருப் பாண் ஆழ்வாருடைய -
சரணாம் பதுமத் தாரியல் சென்னி -குரு பாதம் புஜாத்யாதேத்   -பவத் பதாப்ஜே ஹ்ர்ஷ்டாச்து நித்யமனுபூய மமாச்யபுத்தி -
என்றும் சொல்லுகிறபடியே -போக்ய தமமான  பாத பத்மத்தாலே -கிரீடாதி சிரோ பூஷனங்களாலே -தம்தாமுடைய
சிரச்சுக்களை -அலங்கரித்து கொள்ளுவாரைப் போலே -அலங்கரிக்கப்பட்ட -உத்தம அங்கத்தை உடையவராய் -
இராமானுசன் தன்னை -இப்படி ததீய ப்ராவண்யா சீமா பூமியான எம்பெருமானாரை
சார்ந்தவர் தம் -ஆபாஸ்ரயமாய் பற்றி இருக்குமவர்களுடைய
காரிய வண்மை-சமயநியத யாசா சாதுவ்ர்த்யா -என்கிறபடியே சம்ப்ரதாய சித்தமாக கொண்டு -
கர்த்தவ்யம் ஆசார்ய கைங்கர்யமும் –  பகவத் கைங்கர்யமும் -என்று உபதேசிக்கப்பட்ட அனுஷ்டான
சவ்ஷ்டவம் -சர்வ பிரபன்ன ஜனங்களுக்கும் இது ஒன்றுமே கர்த்தவ்யம் என்று தெரியும்படி
வெளிச் செறிப்பாக பண்ணினவர்கள் ஆகையாலே -அவர்களுடைய இப்படிப்பட்ட ஔ தார்யத்தை -என்றபடி .
என்னால் சொல்ல ஒணாது இக்கடலிடதே -
சதுச்சமுத்திர பரிவேஷ்டிதமான பூலோகத்திலே அவர்களுடைய பிரபாவத்தை உள்ளபடி அறிய மாட்டாதே
என்னால் சொல்லி தலைக் கட்ட அரிதாய் இருக்கும் -பதுமத்தார் -தாமரை புஷ்பம் -இயல்தல் -அலங்கரித்தல்
கார்யம் -க்ர்த்தயம்–இக்கடலிடத்தே -என்கிற   வாக்யத்தை -இராமானுசன் தன்னைச் சார்ந்தவர் தம் -என்கிற
வாக்யத்தோடு கூட்டி அன்வயித்த போது -பகவத் சமாஸ்ரயனத்துக்கும் கூட இசைவார் இல்லாத இருள்
தரும் மா ஞாலத்திலே -அதனுடைய எல்லை நிலமான எம்பெருமானார் திர்ருவடிகளை ஆஸ்ரயிக்க பெற்றவர்களுடைய
பிரபாவம் என்னால் சொல்லி தலைக் கட்ட அரிதாய் இருக்கும் என்றபடி .
காரியல்வண்மை -என்ற பாடமான போது –  கார் வர்ஷூகவலாகம்-அதினுடைய இயலாவது ஜல ஸ்தல
விபாகம் பாராதே ஏக ரூபமாக வர்ஷிக்கை -வண்மை -அம் மேகம் போலே  சர்வ விஷயமாகவும்
எம்பெருமானாருடைய திவ்ய குணங்களை வர்ஷிக்கை யாகிற ஔ தார்யத்தை -என்றபடி ..

இராமானுசன் தம்மை சார்ந்தவர் தம் காரிய வண்மை -என்றது
போதாயன வ்ர்த்தியை  ச்க்ரத்தர்சனத்தாலே ஆநு பூர்வியாக  கிரஹித்தும்
கிருமிகண்டன்  சதச்சிலே சென்று குத்ரிஷ்டிகளை பிரசங்க முகத்தாலே ஜெயித்தும் நிர்வாஹராய் இருந்துள்ள ஆழ்வானும்
எம்பெருமானார் மேல் நாட்டில்  -திக்விஜயம் பண்ணி யருளி கோயில் ஏற எழுந்து அருளிய போது -
மார்க்கத்திலே ஒரு அக்ரஹாரத்திலெ-மாயாவாதிகள் வித்வான்கள் அநேகம் பேர் திரண்டு இருக்க -
அவர்களை கடாஷித்து -எல்லாரையும் ஸ்ரீ வைஷ்ணவராம்படி  திருத்த வேணும் என்று திரு உள்ளம் பற்றி -
ஆண்டானை கடாஷித்து -நீர் போய் அவர்களை ஸ்நானம் பண்ணுகிற துறையிலே நித்யம் ஸ்ரீ பாதத்தை
விளக்கிக் கொண்டு வாரும் -என்று அருளிச் செய்ய -அவரும் அப்படியே பண்ண -பின்பு அத் தீர்த்த பானத்தாலே
அந்த மாயாவாதிகள் எல்லாருக்கும் துர் வாசனை போய் -ஆபி முக்கியம் பிறந்து -எம்பெருமானார்
திருவடிகளிலே ஆஸ்ரயித்தார்கள் -என்று குரு பரம்பரா ப்ரபாவத்தில் சொல்லப்பட்ட
முதலி ஆண்டானும் -சகல வேதாந்த சாரமான திருவாய் மொழிக்கு வியாக்யானம் பண்ணின பிள்ளானும் -
திரு வேங்கடமுடையான் விஷயமாக -ஒழுவில் காலம் எல்லாம் உடனாய் மன்னி வழுவிலா அடிமை செய்ய வேண்டும் -
என்று ஆழ்வார் பிரார்த்தித்து அருளின கைங்கர்யங்களைப் பண்ணிக் கொண்டு போந்து -தாமாக ஒரு தடாகம்
நிர்மாணம் பண்ணுகிற போது -திருவேங்கடமுடையான் தாமாகவே தம்மோடு ஒக்க மண் தட்டை சுமந்து கொண்டு
வந்து சகாயம் பண்ணும்படி அப்ரதிமப்ரபாவரான அனந்த்தாழ்வானும்  -ஒரு நாள்  வரையில் எம்பெருமானாருடைய
கோஷ்டிக்கு போரும்படியாக ததீயாராதனம் பண்ணின பருத்தி கொல்லை  யம்மாள் தேவிகள் முதலானவர்களுடைய
பிரபாபத்தை பாசுரம் இட்டு சொல்லப் போமோ -வாசாமகோசரம்  -என்றபடி -
—————————————————————————————————

அமுது விருந்து

திருப் பாண் ஆழ்வார் திருவடிகளைத் தலையால் தாங்கும் எம்பெருமானாரைச் சார்வாக கொண்டவர்கள் உடைய

அனுஷ்டானத்தின் சிறப்பு இவ்வுலகில் என்னால் சொல்லித் தலைக் கட்ட ஒண்ணாது என்கிறார் -

பத உரை -

சீரிய -சிறப்பு வாய்ந்த

நான் மறை -நான்கு வகைப் பட்ட வேதத்தினுடைய

செம் பொருள்-நேரிய பொருளை

செம் தமிழால் -செவ்விய தமிழ் நூலினாலே

அளித்த -அருளிச் செய்த

பாண் பெருமாள் -திருப் பாண் ஆழ்வார் உடைய

பதுமத்தார் -தாமரைப் பூ

இயல்-அலங்கரிக்கிற

சென்னி -திரு முடியயுடைய

இராமானுசன் தன்னை -எம்பெருமானாரை

சார்ந்தவர் தம் -பற்றி நிற்பவர்களுடைய

காரிய வன்மை -நெறிப்பட ஒழுகும் மாட்சியை

இக்கடல் இடத்து -இந்த கடல் சூழ்ந்த உலகத்தில்

என்னால் சொல்ல ஒண்ணாது -என்னால் சொல்லித் தலைக் கட்ட இயலாது

சீரிய நான்மறைச் செம் பொருள் -

ருக் யஜுர் சாம அதர்வணம் -என்று வேதம் நான்கு வகை பட்டது எங்க -

அந்த வேதத்துக்கு சீர்மையாவது -

பரம் பொருளின் ஸ்வரூபம் -ரூபம்-குணம்-விபூதி -இவைகளை உள்ளபடி விளங்க வைத்தல்-

ஸ்வரூபம் பகவானது திவ்யாத்ம தத்துவம்

ரூபம் –அவனது மாசூணாச் சுடர் உடம்பு
குணம்-ஆன்ம தத்துவத்தைப் பற்றி நிற்கும் அறிவு -ஆற்றல்-கருணை முதலிய பண்புகளும் –சுடர் உடம்பை பற்றி நிற்கும்
அழகு மென்மை இளமை முதலியவைகளும்
விபூதி -பரம பதமும் -இவ் உலகங்களுமாகிய இறைவனுடைய சொத்து -
இனி பிரத்யட்ஷம்  -அநுமானம்-எனப்படும் ஏனைய பிரமாணங்களை விட -யாராலும் ஆக்கப்படாது -சொல் வடிவமாய் அமைந்த
மறை சிறந்த பிரமாணமாய் இருத்தலைச் சீர்மையாகக் கொள்ளலுமாம் -சுடர் மிகு சுருதி -என்று
நம் ஆழ்வார்   அருளியதும் காண்க
செம் பொருள் –பண்புத் தொகை -செம்மையான பொருள் என்று விரிக்க -
பொருளுக்கு செம்மையாவது -போக்கிலேயே  இடர்படாது விளங்குதல் -ஸ்வ ராசர்தம்-என்பர் வட மொழியில் -செம் தமிழால் பாண் பெருமாள்-நான்கு வகைப்பட்ட மறைகளும் வட மொழியில் கூறும் செம் பொருளை செம் தமிழ் அமைத்தஒரு திவ்ய பிரபந்தத்தாலே அருளி செய்தார் திருப் பாண் ஆழ்வார் -நால் வகையில் விரிந்து கிடக்கும்வட மொழி மறைகளில் நாம் உணர வேண்டிய செவ்விய பொருளை செம் தமிழால் அமைந்த பத்துப் பாட்டுக்களே கொண்ட

அமலனாதி பிரான் -என்னும் திவ்ய பிரபந்தத்தாலே காட்டி அருளி பேருதவி புரிந்தவர் திருப் பாண் ஆழ்வார் -என்க-

வேதியர் தாம் விரித்து உரைக்கும் விளைவுக்கு எல்லாம் விதையாகும் இது வென்று விளம்பினோமே – என்று

வேதாந்த தேசிகன் முனி வாஹன போகத்தில் அனுபவித்து அறிந்து பேசுவதை இங்கு நினைவு கூறுக -

செம் தமிழ்

பொருள் விளங்கும் நடையிலே அமைந்த தமிழ் செம் தமிழ் எனப்படும் -

நடை விளங்கு தமிழ் மாலை -எனபது பெருமாள் திருமொழி – 1-11 -

பார் இயலும் புகழ்

இயலுதல் -நடத்துதல் –அதாவது புகழ் பூமியில் பரவுதல் -

அரும்பாடு பட்டு பெற வேண்டிய பொருள் ஆகிய வேதத்தின் செம் பொருளை -எல்லாருக்கும் புரியும்படி -சுருக்கமாக -

செம் தமிழால்   -அளித்தமைபற்றி இப் புகழ் பாரினில் இயல்கின்றது என்க -

அமலனாதி பிரான் -என்கிற முதல் பாசுரத்திலே -

ஆதி -என்று காரணமான பரமாத்மா ஸ்வரூபமும்

விண்ணவர் கோன் -என்பதனால் நித்ய சூரிகள் சேவிக்கும் பர ரூபமும் -

வேம்கடவன் -என்பதனாலும் -அரங்கத்தம்மான் -என்பதனாலும் அர்ச்சாரூபமும் -

அமலன் நிமலன் -முதலிய சொற்களினால் ஹேய ப்ரத்ய நீகத்வம் -மாசு நீக்கித் தூய்மை படுத்துதல் -முதலிய குணங்களும்

கமல பாதம் -என்பதனால் திரு மேனிக்கு உண்டான அழகும்  மென்மை குளிர்ச்சி முதலிய குணங்களும்

நீதி வானவன் -என்பதனால் -பரம பதமாகிய நித்ய விபூதி செல்வமும்

அடியார்க்கு என்னை ஆள் படுத்த -என்பதனால் லீலா விபூதி என்னும் இவ் உலக செல்வமும்

சேரச் சொல்லப் பட்டு உள்ளமை காண்க -

பாண் பெருமாள்-

ஆழ்வார்கள் பதின்மருள் குலசேகரரும் பானருமே -பெருமாள் -என்று நூல்களில் வழங்கப் படுகின்றனர் -குலசேகரர்

அருளி செய்த திருமொழி -பெருமாள் திருமொழி -என்று வழங்கப் படுவது காண்க

-இங்கே அமுதனார் -பாண் பெருமாள்-என்று வழங்குகிறார் திருப் பாண் ஆழ்வாரை -

இவரை அடி ஒற்றி இவர் குலத்தவரான ஐயங்கார் திருவரங்கத் தந்தாதியில் -அருள் பாண் பெருமாள் -என்கிறார் -

வேதாந்த தேசிகன் முனி வாஹன போகத்தில் -கண்ணனையே கண்டு உரைத்தக கடிய காதல் பாண் பெருமாள் -என்று

அருளி இருப்பதும் அறியத் தக்கது -பாணர் குலத்தினில் சேர்ந்தவர் ஆதலால் இவருக்கு பாணர் -என்ற பெயர் ஏற்ப்பட்டது -என்பர்

பாண்-இசைப் பாட்டு -அதனைப் பாடுதலின் பாணர் எனப் பட்டோர் அக்குலத்தினர் -கையில் யாழ் ஏந்தி இசைத்து வள்ளல்கள் இடம்

பரிசு பெறுவது இவர் தம் தொழில் -இனிது தூது இசைத்து தலைவின் ஊடல் நீக்கி பிரிவாற்றாத தலைவனஈனைத்து இன்புறச் செய்வதும்

இவர்கள் தொழிலாம்

-பாணனார் திண்ண மிருக்க இனி இவள் நாணுமோ -பெரிய திரு மொழி – 8-2 2- – என்னும் திரு மங்கை மன்னன் திரு வாக்கும் -

தலை மகன் பிரிந்தால் எதிர் தலையிலே உண்டான மறத்தைப் போக்கி சேர விடுகைக்காக பாணனை கொடுத்து வர விடும் -

அவர்களும் இந் சொற்களாலே அவர்கள் நெஞ்சிலேமறத்தைப் போக்கி சேர விடுவார்கள்-என்று பெரிய வாச்சான் பிள்ளை

அதனுடைய வியாக்யானமும் இங்கு அறிய தக்கன -திருமங்கை மன்னன் திரு வாக்கில் பாணன் -என்னாது பாணனார் -என்று

சிறப்பு தோற்ற அருளி செய்து இருப்பது குறிக் கொள்ளத் தக்கது -

உலகியலில் சேர்த்து வைக்கும் பாணன் அல்லன் இங்கே குரிப்பிடுமவன் -

ஆன்ம இயலில் தலைவன் ஆகிற பரமாத்மாவோடு தலைவியாகிய ஜீவாத்மாவை சேர்த்து வைக்கும் ஆசார்யனே இங்கு

பாணனார் -என்று குறிப்பிடப் படுகிறான் எனபது திருமங்கை மன்னன் திரு உள்ளக் குறிப்பு -

இத் திருமங்கை மன்னனுக்கு ஆசார்யன் திரு நறையூர் நம்பி -ஆகவே -பாணனார் -என்று தாய்ப் பேச்சில்

குறிப்பிட படுபவர் திரு நறையூர் நம்பியே -இதனை கடைசி அடியில் -நன்று நன்று நரையூரர்க்கே -என்று தாய்

வெளிப்படையாக சொல்லுகிறாள்-பெரிய வாச்சான் பிள்ளை இதனையும் தெளிவாக -தம் வ்யாக்யானதிலே காட்டி உள்ளார் -

இங்கு பாணனார் ஆகிறார் சேதனருக்கு ஸ்வா தத்ரியத்தால் வந்த மறத்தைப் போக்கி -சேஷத்வ ஞானத்தை உணர்த்தி சேர விடும்

ஆசார்யன் இரே -பாணனார் -என்கிறாள் காணும் இவள் -எனபது வியாக்யான ஸ்ரீ சூக்தி -

நம் பாண் பெருமாள் பாணர் குளத்திலே பிறந்தவர் அல்லர் -உறையூரில் நெல் கதிரில் தோன்றி பாணர் குலத்தான் ஒருவனால்

வளர்க்கப் பட்டார் -அம்மரபுக்கு ஏற்ப கையிலே யாழ் ஏந்தி -அரங்க செல்வனாரை பாண் பாடி பரிசில் பெற்றார் -

இவர் பெற்ற பரிசில் மோஷம் – அமலனாதி பிரானில் முதன்முதலாக மோஷம் கொடுப்பவன் என்னும் கருத்துடன் -அமலன் -

என்கிறார் -வேதாந்த தேசிகன் -அமலன் -என்கிறது மல பிரதிபடன் -என்றபடி -இத்தால் மோஷ ப்ரதத்வம் சொல்லிற்று ஆயிற்று -

என்று முனி வாஹன போகத்திலே அருளி செய்துள்ளமை காண்க -பெருமாள் திருவடி வாரத்தில் கையும்வீனையுமாய் நின்று

பாண் பாடிப் பரிசிலாகப் பெருமாளோடு இரண்டற ஒன்றி விட்டமை பற்றி ஐவரும் பெருமாள் ஆயினார் போலும் -

இனி நான் மறை செம் பொருளை செம் தமிழால் அளித்து செதனருக்கு ஸ்வா தத்ரியத்தால் வந்த மறத்தை போக்கி -

சேஷத்வ ஞானத்தை உணர்த்தி -பரமாத்மாவோடு சேர விடும் ஆசார்யனைப் பற்றி -பாண் பெருமாள்-என்கிறார் ஆகலுமாம் -

சரணாம் பதுமத்தாரியல் சென்னி -

பாணனார் ஆசார்யர் ஆதலின் -அவர் திருவடிகளை தலையால் தாங்குகிறார் எம்பெருமானார் -

லோக சாரங்க மகா முனிகள் தோளினாலே தாங்கினார் நம் பாணரை -

எம்பெருமானாரோ தலையிலே வைத்து கொண்டாடுகிறார் -அவரை -

நம் பாணனார் கண்ணின் உள்ள அரங்கத் தம்மான் திருக் கமல பாதங்கள்

எம்பெருமானார் சென்னியை அலங்கரித்தன -நம் பாண் பெருமாள் சரணாம் பதுமம் -

சரண் ஆம் பதுமத்தார் -திருவடி யாகிய தாமரைப் பூ

தார் -பூ

இயலுதல்-அலங்கரித்தல்

துறவியும் பூணும் தாமரைப் பூ இது -

இராமானுசன் தன்னை சார்ந்தவர் தம் காரிய வண்மை -

அரங்கத் தம்மான் தன்னைக் காட்ட பட்டினால் கண்டு வாழ்ந்தார் பாணர் -

பாணர் அடி முதல் முடி வரை தாம் கண்டதை பாட்டினால் காட்ட -எம்பெருமானார் கண்டு -

பிறருக்கும் அரங்கத் தம்மானுடைய அவ் அரும் கட்சியை அப் பாட்டினாலேயே காட்டிக் கொடுத்தார் -

அரங்கனை தமக்கு காட்டிய பாணர் சரணங்களை தலை மேல் புனைந்தார் எம்பெருமானார் -

அத்தகைய எம்பெருமானார் பாணர் பாட்டினாலேயே அரங்கனை காட்டித் தருதலின் -ஆசார்யராகிய அவரையே

தமக்கு சார்வாக கொண்டனர் சில சால்புடையோர் -அவர்கள் அங்கனம் கொண்டதோடு ஆச்சார்யா அபிமான நிஷ்டையில்

வழுவாது -ஒழுகி நிலை நிற்றல் அமுதனாருக்கு மிக்க வியப்பும் நயப்பும் தருகிறது -

காரியம்-அனுஷ்டானம் -அதாவது ஆச்சார்யா அபிமான நிஷ்டை வழுவாது ஒழுகுதல்-

வண்மை-ஒவ்தார்யம் -சிறப்பு என்றபடி -

வள்ளன்மையை சொல்லாது

ஈறில வண்  புகழ் நாரணன் -திருவாய் மொழி 1-2 10- – -என்னும் இடத்தில் போலே சீர்மையைக் குறிக்கிறது

எம்பெருமானார் பாணர் பாட்டால் அரங்கனைக் காட்டக் கண்ட அவர் சிஷ்யர்கள் வழியாக

பின்புள்லாரும் கண்டு உகந்தமை வேதாந்த தேசிகன் திரு வாக்கால் நமக்கு புலன் ஆகிறது -

பா வளரும் தமிழ் மறையின் பயனே கொண்ட

பாண் பெருமாள் பாடியதோர் பாடல் பத்தில்

காவலுனும் கணவனுமாய் கலந்து நின்ற

காரணனைக் கருத்துற நான் கண்ட பின்பு -முனி வாஹன போகம் -எனபது அவர் தம் திரு வாக்கு -

இதில் தமிழ் மறையின் பயனே கொண்ட -என்பதனால் குரு முகமாய் அறிய வேண்டிய ப்ரபந்தம்

எனபது காட்டப் பட்டது ஆயிற்று -பாடல் பத்தில் கருத்துறக் கண்டமை கூறவே பாண் பாட்டால் குரு முகம் ஓதியவர்

காண்பது புலனாதல் காண்க -

காரியல் வண்மை -என்றுமொரு பாடம் உண்டு

அப்பொழுது காரினுடைய இயல்பை உடைத்தான வள்ளன்மை என்று பொருள் படும் .அதாவது

மேகம் நீர் நிலம் என்ற வேறுபாடு இன்றி மழை பொழிவது போலே எம்பெருமானாரை சார்ந்தவர்களும்

வேண்டுபவர் வேண்டாதவர்  என்ற வேறு பாடு இன்றி எம்பெருமானார் திவ்ய குணங்களை பொழியும் வள்ளன்மை -என்றபடி -

என்னால் சொல்ல ஒண்ணாது இக் கடல் இடத்தே -

காரிய வண்மையை தெரிந்து கொண்டேனே அன்றி -அதனை என்னால் சொல்லித்

தலைக் கட்ட இயலாது என்கிறார் -இயலாமை இவர் குறை அன்று -காரிய வண்மையின் சீர்மை

அப்படி பட்டது –கடல் இடம் -கடலை உடைய உலகம் -கடல் சூழ்ந்த பூமி -என்றபடி

கடல் இடத்தே சொல்ல ஒண்ணாது என்று யையும்

இனி இக்கடல் இடத்தே இராமானுசன் தன்னை சார்ந்தவர் என்று பொருள் கொள்ளலுமாம்

அப்பொழுது பகவானை பற்றுவதற்கு கூட இசைவார் இல்லாத இவ் உலகிலே அதனுடைய

எல்லை நிலத்தளவும் வந்து எம்பெருமானாரைப் பற்றி நிற்கும் பெற்றிமை வாய்ந்தவர்கள் என்றது ஆயிற்று -

——————————————————————————————

அடியேன் கேள்வி ஞானத்தினால் ஜல்பித்தல் –

அடுத்து திரு மழிசை அருளாமல் பாண் ஆழ்வார் சம்பந்தத்தை  அருளுகிறார்.

இதற்க்கு முக்கிய காரணம் உண்டே   பார்ப்போம் -

.உபதேச ரத்ன மாலையில் மதுர கவி ஆண்டாள் எம்பெருமானார் ..சேர்த்து  அருளுகிறார்.

.ஆச்சர்ய அபிமானம் குறிக்க இவர்களை  ஒன்றாக சேர்க்க மா முனிகள் சேர்த்தார்..

ஆச்சார்யா ஹிருதயத்தில் நாயனார் ஆழ்வாருக்கு காட்டிய திருக் கல்யாண குணங்கள் அருளும் கட்டத்தில் -

-வியூக சௌகாரதம் திரு அரங்கத்தில் -திரு வாளன் திரு பதி பிரதானம்.

.முதலில் சொன்னார் வேர் பற்று என்பதால்

நிகரில் பாசம் வைத்த வாத்சல்யம்–திருவேங்கடம்

உபய பிரதானம் கோவில் பரே  சப்தம் பொலியும் -பொலிந்து நின்ற பிரான் என்பதால் இந்த சப்தம்

வைஷ்ணவ வாமனத்தில் லாவண்யம்

…கோவில் திருமலை /தெற்கு திரு மலை-ஆஸ்ரித தேக வியாமோகம் எளிமை-பெருமை சொல்லி கொண்டு வரும் பிரகாரம் சேராது –

அது போல் இங்கும்  .பெயரையும் வூரையும் பல ஸ்ருதியும் இன்றி அருளிய ஐவரையும் சொல்ல வந்தவர் -

-முதல் மூவரும் -திரு மழிசை ஆழ்வாரும்   திரு பாண் ஆழ்வாரும்.-அயோநிஜராக தோன்றினார்

நெல் கதிரில் தோன்றி .மூவரும் போல…அதனால் நால்வரையும் சேர்த்தார்.

.இந்த வாசி அறிவதற்காக திரு மழிசை ஆழ்வாரை  அப்புறம் பாடினார்

கார்த்திகை ரோகிணி உறையூரில் -திரு பாண் பெருமாள்-

சரணாம்-பதுமத்தா -கார் இயல்  வண்மை மேகம் போன்ற வண்மை/இக் கடல் இடத்தே / சுவாமி  சிரசால் வகிக்கிறார்

பொற் கிண்டியில் தண்ணீர் -யாரும் தொடலாம் எப் பொழுதும் தொடலாம்

-மூன்றாம் திரு அந்தாதி..தண்ணீர்..

..சீரிய -பகவத் ஸ்வரூப ரூப குண விபூதிகளை உள்ள படி பிரதி பாதிக்கையாலே வந்த சீர்மை.

.செம் பொருள்- சர்வ ரசமான அர்த்தத்தை செந்தமிழால் – நடை விளங்கு தமிழ் மாலை-

சொரூப -அமலன் விமலன் நிமலன் நிர்மலன்

ரூபம்திரு கமல பாதம் /

-குணம்-ஆதி-காரணத்வம்  பிரான் உபகாரம்

விபூதி அடியார்க்கு ஆட் படுத்தல் லீலா  நீதி வானவன் விண்ணவர் கோன் நித்ய விபூதி.

.பார் இயல்  பூமியிலே  நடத்தல்..தார் இயல் புஷ்பத்தை அணியாக கொண்டது

பகவத் சமாஸ்ரயணத்துக்கு கூட இசைவார் இல்லாத இந்த லோகத்திலே

அதன் உடைய எல்லை நிலத்து அளவும் வந்து எம்பெருமானாரை ஆஸ்ரயிக்க  பெற்றவர்கள்

..கார் இயல் -நாலூரானுக்கும்  கூட அருளிய கூரத் ஆழ்வான் போல்வார்கள்

-ஜல ஸ்தல விபாகம் பாராதே வர்ஷிக்கும் வள்ளல் தன்மை கார் இயல்.

.பார் இயல் -பூமியிலே  நடத்தல் ..தார் இயல்-பூவால் அலங்கரித்தல்

..காரியம்-கருத்தியம்

..இசை காரர் -ஆழ்வாரால் /பலேய்   தமிழர் இசை காரர்  பத்தர்.க்ரமத்தால் ஒக்கும்

….திரு பாண் ஆழ்வாரை சொன்னது ..என்னால் சொல்ல ஒண்ணாது-

எளியவன் இல்லை -ராமானுஜர் ஏற்றம் சொல்ல வந்த -என்னாலும் கூட சொல்ல ஒண்ணாது…

.7 பாசுரம் ஆழ்வான் திருவடி பற்றிய பின்பு  அப்புறம் என்னால் -வாழ்ச்சி  தானே

–சீரிய நான் மறை செம் பொருள்–அமல னாதி பிரான்-முனி வாகன போகம்

-வேதியர் தாம் விரித்து உரைக்கும்  எல்லாம் விதை இது என்கிறார்

பழ மறையின் பொருள் என்கிறார் தேசிகன்

..சத்துகளின் சம்பத் அந்தணர் மாடு..

சீர்மை ஆவது சார தமம் -திரு மந்த்ரம் த்ய்வயம் சரம ஸ்லோகம்

—அசாரம் அல்ப சாரம்  /சாரம் /சார தரம் விட்டு -பிரணவத்தை விளக்க அருளிய பிரபந்தம் இது என்பதால் வந்த சீர்மை

அ  உ    ம காரம் -அமலன் உவந்த மந்தி

-பிர  பந்த ஆதி முதல் பாசுரம் அடிகளால் – சார தம அர்த்த  விரித்து

காரணனை கண்ணுற கண்ட வைத்து காவலனுமாய் கணவனுமாய் காரணனை.ஆதி

பெருமாள்  இவரும் குலேசேகரரும்..-இசை காரர்-நம் பாடுவான் போல…

பாணனார் திண்ணமாய் இருக்க தலை மகள் சேர்த்து வைப்பார்கள்-திரு மங்கை ஆழ்வார்

…ச்வாதந்த்ர்யம் கழித்து பெரிய பெருமாள் இடம் சேர்ப்பார்

கடக க்ருத்யமும் ஆச்சார்யர் -பாணனாரும்–போகய தமமான பாத பங்கயம்

–கிரீட மகுட சூடாவதம்ச பேர் அரசே விசும்பரசே என்னை ஆளும் அரசே.

-அது போல ஸ்வாமியும் தார் இயல் -சார்ந்தவர் தம் காரிய வண்மை- சம்ப்ரதாயம் படி அனுஷ்டானம்-   பாகவத கைங்கர்யம்…

பார்  இயல் பாரிலே நடை மாடும்

..கார் இயல் வண்மை -ஜல ஸ்தல விபாகம் பார்க்காமல் சர்வருக்கும்

..பற்று கொம்பு போல கொண்டவர் காரிய வண்மை அனுஷ்டானம் /கார் மேகம் போன்ற வண்மை .

-சர்வ விஷயமாக எம்பெருமானார் உடைய திவ்ய குணங்களை வர்ஷிக்கை…

இக் கடல் இடத்தே இராமனுசன் தன்னை சார்ந்தவர் என்று அன்வயித்து.

.காரிய வண்மை ஆழ்வான்-/போதான வருத்தி சக்ருது தரிசனத்தால் சொல்லி.

கிரிமி கண்டன் சதஸ் சென்று  நம் தர்சனத்துக்கு தம் தர்சனத்தையே த்யாகம் செய்த வண்மை

காரிய வண்மை முதலி ஆண்டான்-திருவடி தீர்த்தால்  திரு நாராயண புரத்தில் திருத்தி செய்தது

கடாஷ லேசத்தால் – திரு குருகை பிரான் பிள்ளான் இன்பம் மிகு ஆறாயிரம் அபிமான புத்திரன்

. மருமகன் சகோதரி சந்நியாசி!- -பகவத் பக்தர்- பந்து இல்லை-விடாமல் ஸ்வாமி கொண்டாரே

அனந்தாழ்வான்-புஷ்ப கைங்கர்யம்-மண்வெட்டி எறிந்தாரே திருவேம்கடம் உடையான் தாடை மேலே

/பருத்தி கொல்லை அம்மாள் -நக்னை- தன உத்தரீயம் எறிந்து-ததீயாரதனம்  ச்வீகரித்தாரே ஸ்வாமி அவள் இடம்

-ஸ்ரீ வைஷ்ணவ வண்ணாத்தான் -அபராதம் தனியனுக்கு /

திரி புரா தேவி -வார்த்தைகள் அருளி

இது போல பல காரிய வண்மை

———————————————————————————

திருமலை நல்லான் சக்கரவர்த்தி ஸ்ரீ ராம கிருஷ்ண ஐயங்கார் திருவடிகளே சரணம் .

பிள்ளை லோகம் ஜீயர் திருவடிகளே சரணம் .

திருவரங்கத் தமுதனார் திருவடிகளே சரணம் .

ஆழ்வார் எம்பெருமானார் ஜீயர் திருவடிகளே சரணம் .

அமுத விருந்து -இராமானுஜ நூற்றந்தாதி வியாக்யானம்-10-மன்னிய பேரிருள் மாண்ட பின்– இத்யாதி ..

November 2, 2012
பெரிய ஜீயர் உரை
பத்தாம் பாட்டு
அவதாரிகை
பேயாழ்வார் திருவடிகளை ஸ்துதிக்கும் ஸ்வபாவரான எம்பெருமானார்
விஷயத்திலே சிநேக யுகதர் திருவடிகளை சிரசா வஹிக்குமவர்கள்
எல்லா காலத்திலும் சீரியர் என்கிறார் -
மன்னிய பேரிருள் மாண்ட பின் கோவலுள் மா மலராள்
தன்னோடு மாயனைக் கண்டமை காட்டும் தமிழ்த் தலைவன்
பொன்னடி போற்றும் இராமானுசற்கு அன்பு பூண்டவர் தாள்
சென்னியில் சூடும் திரு உடையார் என்றும் சீரியரே – 10-
பேர்க்கப் பேராத படி நின்ற அஞ்ஞானம் ஆகிற மகா அந்தகாரம் ஆனது -முற்பாடரான ஆழ்வார்கள்
இருவரும் ஏற்றின திரு விளக்காலே நிச் சேஷமாக பொன் பின்பு –நீயும் திரு மகளும் -முதல் திருவந்தாதி -89 -
என்கிற பாட்டின் படியே திருக் கோவலூரிலே -திரு மகளாருடனே கிருஷ்ண அவதாரத்திலே
ஆஸ்ரித பவ்யத்தை அடங்கலும் தோற்றும்படி வந்து நின்ற சர்வேஸ்வரனை
சாஷாத் கரித்த பிரகாரத்தை  -திருக் கண்டேன் -இத்யாதியாலே தர்சிப்பித்த தமிழுக்கு
தலைவரான பேய் ஆழ்வாருடைய  ச்ப்ருஹநீயமான திருவடிகளை புகழும்
ஸ்வபாவரான எம்பெருமானார் விஷயத்தில் பிரேமத்தை தங்களுக்கு ஆபரணமாக
தரித்து இருக்குமவர்களுடைய திருவடிகளை -செவ்விப் பூ சூடுவாரைப் போலே
தங்கள் சிரச்சிலே தரிக்கும் சம்பத்தை உடையவர்கள் சர்வ காலத்திலும் சீரியர் -
போற்றுதல் -புகழ்தல்
அன்பு பூண்டவர் என்றது -அன்பிலே பூட்சியை உடையவர்கள்
அதிலே ஊன்றி இருக்குமவர்கள் என்னவுமாம் .
—————————————————————————————————-
பிள்ளை லோகம் ஜீயர் அருளிய உரை

அவதாரிகை  –  கீழ் இரண்டு பாட்டாலும் பொய்கை யாழ்வார் பூதத் தாழ்வார் ஆகிற இருவராலும் எடுக்கப் பட்ட
பரி பூர்ண தீபமான திவ்ய பிரபந்தங்கள் இரண்டாலும் -லோகத்திலே ஒருவராலும் பரிகரிக்க அரிதாம் படி
வ்யாப்தமாய் நின்ற அஞ்ஞானம் ஆகிற அந்தகாரம் நசித்த பின்பு
தாம் திருக் கோவலூரில் வீற்று இருந்த ஸ்ரீ ய பதியை சாஷாத் கரித்து -அந்த லாபத்தை எல்லார்க்கும் திவ்ய பிரபந்த
ரூபேண -உபதேசிக்கும் பேய் ஆழ்வாருடைய ச்ப்ர்ஹநீயமான   திருவடிகளை ஸ்துதிக்கிற எம்பெருமானார்
விஷயமான ப்ரீதியாலே பரிஷ்கரிக்க பட்டவர்களுடைய ஸ்ரீ பாதங்களை தம்தாமுடைய தலை மேல் தரிக்கும்
சம்பத்தை உடையவர்கள் சர்வ காலத்திலும் ஸ்ரீ மான்கள் -என்கிறார் .
வியாக்யானம் -
மன்னிய பேர் இருள் -தத்வ ஞாநேனவினா -மற்று ஒன்றால் போக்குகைக்கு அரியதாய் -ஆத்மாவைப் பற்றிக்
கிடக்கிற அஞ்ஞானம் ஆகிற அந்தகாரம் -அவிவேக கநாந்த திந்முகே பஹூதாசந்தத துக்க வர்ஷிணி பகவன் பவதுர்பினே -
என்று சொல்லுகிற இருளானது -மாண்ட பின் -இந்த பேய் ஆழ்வாருக்கு  முன்னேஞான தீபத்தை     எடுத்தருளின
பொய்கை ஆழ்வார் பூதத் ஆழ்வார் ஆகிற இருவராலேயும் நசிப்பித்த பின்பு
குசப்த்த ஸ்த்வன்தகாரச்யாத்
ரூ சப்தத ஸ்தன் நிரோதக      -அந்தகார நிரோதித்வாத் குரு ரித்யபிதீயதே –  என்னும்படி
அஞ்ஞான அந்தகாரத்தை சவாசனமாக போக்கின பின்பு கோவலுள் மா மலராள் தன்னொடும் -

ஒண் டொடியாள் திரு மகளும் நீயுமே நிலா நிற்ப -என்றும்
அகலகில்லேன் இறையும்என்று அலர்மேல் மங்கை உறை மார்பா -என்றும்
ருக்மிணீ க்ரிஷ்ணஜனநீ -என்கிறபடியே புருஷகார பூதையான -பெரிய பிராட்டியார் உடனே -
மாயனை -கிருஷ்ணனாய்  அவதரித்து -ஸ்வ ஆஸ்ரிதரான பாண்டவர்களுக்கு கழுத்திலே ஓலையைக்  கட்டிக்
கொண்டு போந்த  தவ்த்யமும் -அர்ஜுனன் தன் காலாலே ப்ரேரிக்க பண்ணின சாரத்தியம் ஆகிற நிஹீன க்ர்த்தயங்களை பண்ணுகையும்

ஆயுதம் எடேன் என்று ஆயுதம் எடுக்கையும் -பகலை இரவாக்கையும் -கோவர்த்தன உத்தாரணம் பண்ணுகையும் -
அர்ஜுனனை நித்ய விபூதிக்கு அருகே கொண்டு போகையும் -அவனுக்கு சரம உபாயத்தை உபதேசிக்கையும் -அகிரா
இவ் ஆச்சர்ய குணங்களை உடையனனான சர்வேஸ்வரனை -
ஆயனை -ஆயனாரை -என்னவுமாம்   -கீழ்ச் சொன்ன குண செஷ்டிதங்களை உடையனான கிருஷ்ணனை -என்னவுமாம் -
கண்டமை -அவ் அந்தகாரத்தை போக்கின -ஞான தீபத்தாலே தாம் சாஷாத் கரித்து
அந்த தாழ்ச்சிப் பிரகாரத்தை எல்லாம்
காட்டும் -திருக் கண்டேன் பொன் மேனி கண்டேன் திகழும் அருக்கன் அணி நிறமும் கண்டேன்
செருக் கிளரும் பொன் ஆழி  கண்டேன் புரி சங்கம் கைக் கண்டேன் என் ஆழி வண்ணன் பால் இன்று -
என்று தொடங்கி தாம் இட்டருளின திவ்ய பிரபந்தத்தாலே காட்டி யருளும் -
தமிழ்த் தலைவன் -பாலேய்  தமிழர் என்றும் -இன் கவி பாடும் பரம கவிகள் –என்றும்
மயர்வற மதி நலம் அருளப் பெற்ற நம் ஆழ்வாராலே கொண்டாடப்பட்ட -திராவிட சாஸ்திர
ப்ரவர்த்தகரில் மூல பூதரான பேய் ஆழ்வார் உடைய
பொன்னடி போற்றும் -பிரபன்ன ஜனங்களுக்கு எல்லாம் ச்ப்ர்ஹநீயமான திருவடிகளை
மங்களா சாசனம் பண்ணுகிற -சேஷத்வ அநு ரூபமாக -அடிமை தொழில் செய்கை தவிர்ந்து -
ச்ப்ர்ஹநீயம் ஆகையாலே பிரேம பரவசராய் கொண்டு மங்களா சாசனம் பண்ணத் தொடங்கினார் காணும் -
போற்றுதல்-புகழ்தல் -இராமானுசற்கு -எம்பெருமானார் விஷயமான அன்பு பூண்டவர் தாள்-ப்ரீதியை தங்களுக்கு ஆபரணாம் படி அலங்கரித்து கொண்ட

மகாத்மாக்களுடைய திருவடியை -
சென்னியில் சூடும் -தம்தாமுடைய சிரச்சிலே செவ்விப் பூவை சூடுவாரைப் போலே தரிக்கும்
திரு வுடையார் -சது நாகவரஸ் ஸ்ரீமான் -லஷ்மனோ லஷ்மி சம்பன்ன -அந்தரிஷகதஸ் ஸ்ரீ மான் -
என்கிற சம்பத்துக்கு சீமா பூமியான சம்பத்தை வுடையவர்கள் -
என்றும் சீரியரே -ததீய ப்ராவன்யத்தை உடையார் ஆகையாலே -அவர்கள் கால தத்வம் உள்ள அளவும்
ஸ்ரீ மான்கள் -ஸ்ரீ மத்பாகவாத அர்ச்சானாம் பகவத பூஜா விதேருத்தம -ஸ்ரீ விஷ்னோரவம நநாத் குருதர -
ஸ்ரீ வைஷ்ணவோல்லன்கனம்-தீர்த்த அச்யுத பாத ஜாத்குரு தர -தீர்த்த ததீயாங்கிரிஜா தாஸ்மான் நித்ய
மதந்த்ரி தீப    வசதா தே ஷாம சமாராதனே -என்றும்
தஸ்மாத் குரு தரம் ப்ரோக்த ததீயாராதனம் நர்ப மம மத் பக்த பக்தேஷூ ப்ரீதி ப்யதி காபவேத்
தஸ்மாத் மத் பக்த பக்தாச பூஜா நீயா விசேஷத -என்றும்
திருமால் அடியார்களை பூசிக்க நோற்றார்கள் -என்று ஆழ்வாரும் அருளிச் செய்தார் இறே
அப்படியே வாசா யதீந்திர -என்று தொடங்கி -பாதானுசிந்தநபர சத்ததபவேயம் -என்று
இது ஒன்றையே பார்த்து அருளினார் ஜீயரும் .
————————————————————————–
அமுத உரை
அவதாரிகை
பேய் ஆழ்வார் -இருள் நீங்கியதும் -தாம் கண்ட இறைக் காட்சியினைத் தம் திவ்ய பிரபந்தத்தால் காட்டும்
வள்ளன்மைக்காக-அவர் திருவடிகளைப் போற்றும் எம்பெருமானார் திறத்து அன்புடையார் திருவடிகளை
தலையில் சூடும் திருவாளர்கள் எல்லா காலத்திலும் சிறப்புடையோர் ஆவர் என்கிறார் -
பத உரை -
மன்னிய -நிலை நின்ற
பேர் இருள் -அறியாமை என்னும் பெரிய இருள்
மாண்ட பின் -ஒழிந்த பிறகு
கோவலுள்-திருக் கோவலூரில்
மா மலராள் தன்னோடும் -மலரில் தோன்றிய பெரிய பிராட்டியாரோடு கூட
ஆயனை -இடையனான ஆயனார் என்னும் எம்பெருமானை
கண்டமை -தாம் பார்த்தமையை
காட்டும் -தம் திவ்ய பிரபந்தத்தால் காட்டிக் கொடுக்கிற
தமிழ் தலைவன் -தமிழுக்கு தலைவரான பேய் ஆழ்வார் உடைய
பொன்னடி -பொன் போலே விரும்பத் தக்க திருவடிகளை
போற்றும் புகழும் இயல்பினரான
இராமானுசனுக்கு -எம்பெருமானார் திறத்து
அன்பு பூண்டவர் -பக்தியை அணியாக கொண்டவர்களுடைய
தாள் -திருவடிகளை
சென்னியில் -தலையில்
சூடும் -சூட்டிக் கொள்ளும்
திரு உடையார் -செல்வம் படைத்தவர்கள்
என்றும் -எப்பொழுதும்
சீரியர் -சிறப்புடையார் ஆவர்
மன்னிய பேரிருள் மாண்ட பின் -

அநாதி காலமாகப் புறத்தே உள்ள பொருளைப் பற்றியும் இதயத்தே உள்ள பொருளைப் பற்றியும்
ஏற்பட்ட அறியாமை என்னும் இருள் இதுகாறும் நிலைத்து நின்றமை பற்றி -மன்னிய இருள் –என்றார் -
எக்காரணத்தாலும் அசைக்க முடியாத திண்மை வாய்ந்து இருத்தலின் -பேரிருள் -என்றார் -
பேராத திண்மை வாய்ந்த இந்தப் பெரிய இருள் -பொய்கையாரும் பூதத்தாரும் ஏற்றிய
விளக்கின் ஒளியால் பேர்ந்து ஒழிந்தது -பேரிருள் முன்பு பண்புத் தொகையாய்ப் பெருமை
வாய்ந்து இருந்தது-இப்பொழுது அந்தப் பேரிருள் வினைத் தொகையாய் பேர்கின்ற இருளாய் மாண்டது -
இவ்விருளுக்கு ஆதி  இல்லை -அந்தம் உண்டு -மன்னிய இருள் ஆதி இல்லாதது -பேர்கின்ற இருள் அந்தம் உள்ளது -
இருளை மாண்டதாகக் கூறவே மீண்டு வாராது அடியோடு ஒழிந்தமைபெற்றாம்-
கொவளுள் –கண்டமை காட்டும் -
திருக் கோவலூரில் முதல் ஆழ்வார்கள் ஆகிய இம் மூவரும் சிறியதோர் இடை கழியில்
மழைக்காக ஒரு நாள் இரவில் நெருங்கி நிற்கும் பொது எம்பெருமான் தானும் பிராட்டியுமாக வந்து -
நீயும் திருமகளும் நின்றாயால்
குன்று எடுத்துப்  பாயும் பனி மறைத்த பண்பாளா -வாசல்
கடைகழியா உள் புகாக் காமரு பூம் கோவல்
இடை கழியே பற்றி இனி   -முதல் திருவந்தாதி – 86-
-

என்றபடி உள் புகாமலும் வெளி ஏறாமலும் இவர்களை நெருக்கி-உராய்ந்து -பேரின்பம் எய்தி -
மெய்ம்மறந்து நிற்கப் –பொய்கையாரும் பூதத்தாரும் விளக்கு ஏற்ற -இருள் நீங்கியதும்
பேயாழ்வார் கண்டு மகிழ்ந்து -தாம் கண்ட காட்சியை -
திருக் கண்டேன் பொன் மேனி கண்டேன் -திகழும்
அருக்கன் அணி நிறமும் கண்டேன் -செருக்கிளரும்
பொன்னாழி கண்டேன் புரி சங்கம் கைக் கண்டேன்
என்னாழி வண்ணன் பால் இன்று -
என்று தொடங்கும் தம் திவ்ய பிரபந்தத்தால் காட்டுகிறார் -என்க-
ஆயன் -இடையனாகப் பழகும் பண்புடன் அவதரித்தவன் -திருக் கோவலூர் எம்பெருமான் அப்பண்பு தோன்ற
எழுந்து அருளி இருத்தலின் -ஆயனார் -என்றுபேர் பெற்றான் என்க -
மா மலராள் தன்னோடும் ஆயனை
மா மலராளோடு கூடியதனால் -இகழ்வு பாராது ஆவினை மேய்க்கும் ஆயனாக காட்சி தருகிறான் சர்வேஸ்வரன் -
மாதவோ பக்தவத்சல -மலராள் கொழுநன் ஆதலின் பக்தர்கள் இடம் வாத்சல்யம் -குற்றமும்
நற்றமாய்த் தோற்றும் பண்பு -உடையவன் ஆகிறான் -என்னும்சகஸ்ரநாமம் காண்க -
நம் ஆழ்வார் -பூவினை மேவிய தேவி மணாளனைப் புன்மை எள்காது ஆவினை மேய்க்கும் வல்லாயனை -என்று
திரு விருத்தம் -89 –   என்று தேவி மணாளன் ஆதலின் புன்மை எள்காது –ஆவினை மேய்க்கும் வல்லாயன் ஆனதாக
அருளி செய்து இருப்பது இங்கு நினைத்தற்கு உரியது -
கண்டமை சொல்லும் என்னாது -காட்டும் என்கிறார் -
ஆழ்வார் சொல்லும் திறம் கேட்பதாக மட்டும் அமையாமல் நேரே பார்ப்பதாக இருப்பது தோன்ற
சிறந்த கவிதை -விஷயங்களை கண் எதிரே கொணர்ந்து நிறுத்தும் -என்ப -
இதனால் தமிழ் தலைவனுடைய தமிழ் -வண் தமிழாய் அமைந்து உள்ளமையைப் புலப் படுத்தினார் ஆயிற்று -
வண்  தமிழ் நூற்க நோற்றேன் -என்றார் நம் ஆழ்வாரும்-
அவ்விடத்துக்கு அமைந்த ஈட்டு ஸ்ரீ சூக்தி –4 5-10 – – இங்கு நினைவு கூரத் தக்கது -
வண்  தமிழ் ஆவது பழையதாக செய்தவை இவர் பேச்சாலே -இன்று செய்த செயல் ஸ்பஷ்டமாயிருக்கை -
சிர நிர் வ்ருத்தம ப்யேதத் ப்ரத்யஷ மிவ தர்சிதம் -பால காண்டம் -என்று
நெடும் காலத்துக்கு முன்பு இது நிகழ்ந்து இருந்தும் நேரில் நிகல்வுது போலே காட்டப் பட்டது -
கண்டவாற்றால் -என்று பிரத்யட்ஷமாய் இருக்கிறது இறே-ஈட்டு ஸ்ரீ சூக்தி இங்கு
ஸ்ரீ வேதாந்த தேசிகன் -ரத்னா வளியில் – -
பிரத்யக் ப்ரத்யஷ யேந்ந ப்ரதி நிய தர மா சந்நிதானம் நிதானம் -என்று
லஷ்மி நித்ய சான்னிந்த்யம் செய்யும் வைத்த மா நிதியை உள் கண்ணுக்கு புலன் ஆக்கும் -என்று
திருவாய் மொழியை ப்ரத்யக் தத்த்குவத்தையும் பிரத்யட்ஷமாக காட்டுவதாக
அருளி செய்து இருப்பதும் இங்கு அறியத் தக்கது -
கம்பன் சடகோபர் அந்தாதியில் -
செய்யோடருவிக் குருகைப் பிரான் திரு மாலை நங்கள்
கை யோர் கனி எனக் காட்டித் தந்தான் -என்பதும் காண்க -
தமிழ்த் தலைவன் -
மா மலராளோடும் ஆயனாம் பரதத்துவத்தையும் காட்டும்படி வண்தமிழில் கவி பாடும் வல்லமை
படைத்துள்ளமை பற்றி திரு நாமம் குறிப்பிடாமல் பேரு மதிப்பு தோற்ற -தமிழ்த் தலைவன் -என்கிறார் .
தமிழ் மொழி இவர் இட்ட வழக்காம்படி வசப்பட்டு உள்ளது எனபது கருது -
இதனால் அமுத கவியாகிய ஆசிரியர் கவி அமுதத்தை மாந்தி நுகர்ந்து இன்புற்றமை வெளிப்படுகிறது -
பொன்னடி போற்றும் -
உலகமளந்த பொன்னடியில் ஈடுபாடு மட்டுப்பட்டு -
தமிழ்த் தலைவன் பொன்னடியில் மிகவும் ஈடுபட்டுப் போற்றுகிறார் எம்பெருமானார் -
அச்சுதன் பதாம் புஜமாம் பொன் மீது வ்யாமோஹம் கொண்டு மற்றவைகளை தருணமாக
மதிக்கும் எம்பெருமானார் -தமிழ்த் தலைவன் பொன்னடியைப் போற்றுகிறார் -
இப்போது மா மலராளோடு கூடி ஆயனாய் எளிமை பட்ட பரம் பொருளைக் காட்டித் தந்த
பரம உபகாரம் அங்கனம் போற்றும்படி செய்கிறது -
மது நின்ற தண்  துழாய்  மார்வன் பொது நின்ற பொன் அம் கழலே தொழுமின் -மூன்றாம் திருவந்தாதி -89 -
 என்று உபதேசிக்கிறார் பேய் ஆழ்வார் -அங்கனம் உபதேசித்து எம்பெருமானைக் காட்டும் தமிழ்த் தலைவன்
பொன்னடிகளைப் போற்றுகிறார் எம்பெருமானார் -பொன் போலே எல்லோராலும் விரும்ப தக்கது
ஆதலானும் -பொன் கிண்டியில் தண்ணீர்  அந்தணர் அந்தியர் அந்நியர் என்கிற வேறுபாடு இன்றி
பயன் படுவது போலே எல்லோரும் காணும் வண்ணம் அமைந்த வண்  தமிழ் நூலால் காட்டி உபகரித்தலின்
அதிகாரி நியமம் இல்லாமல் பயன் படுதலானும் திருவடி போற்றத் தக்கது என்பார் -பொன்னடி என்றார் -
அடி திருமேனிக்கு உப லஷணமாய்-பேய் ஆல்வாரைக் கருதுகிறது -
பொன் கிண்டி போன்றவர் பேய் ஆழ்வார் -தண்ணீர் போன்றது மூன்றாம் திருவந்தாதி -என்று உணர்க -
அன்பு பூண்டவர் -
பேய் ஆழ்வாரைப் போற்றும் இராமானுசன் திறத்து கொண்ட அன்பு -ஆசார்ய பக்தி -
மூன்றாம் திருவந்தாதியில் பேய் ஆழ்வார் காட்டும் ஆயனைக் காணச் செய்து -
பிரம வித்துக்களாய்க் குழையும் வாண் முகம் வாய்ந்து பொலி உறச் செய்தலின்
 பொலிவு ஊட்டும்  அணியாக உருவகம் செய்யப் படுகிறது -
பூண்டவர் என்பதால் அன்பு பூணும் அணி எனபது பெறப்படும் -
தெய்வத்தின் இடத்தில் போலே குருவினிடத்திலும் எவனுக்கு பக்தி உள்ளதோ
அவனுக்கு பொருள் பிரகாசிக்கும் எனபது சாஸ்திரம் -
இனி ஞான பக்தி வைராக்யங்களை ஆன்ம தத்துவத்துக்கு அணிகளாக வருணிக்கும் மரபு பற்றி
அன்பு பூண்டவர் -என்றார் என்னலுமாம் -
இனி அன்பு பூண்டவர் -என்றது அன்பிலே பூட்சியை உடையவர்கள்-அதிலே ஊன்றி இருக்குமவர்கள்
என்னலுமாம் -என்று மணவாள மா முனிகள் உரைத்து இருப்பதும் இங்கு அறியத் தக்கது -
தான் சென்னியில் சூடும் திரு உடையார் -
நாட்டிலே திரு உடை மன்னர் சென்னியில் முடி சூடுவர் -
எம்பெருமானார் உடைய அடியார் அடியார் ஆகிய திரு உடை மன்னரோ -சென்னியிலே அடி சூடுவர் –
முன்னவர் சென்னியில் சூடிய முடி யாவர்க்கும் அடங்காத சுதந்தரத்தின் சீர்மையை தெரிவிக்கும் -
பின்னவர் சூடிய அடியோ -இயல்பாக அமைந்தது பரி போகாது நிலை நிற்கும் பாரதந்திரியம் என்னும்
செல்வம் உடைமையை தெளி உறக் காட்டும் -
பகவானுக்கும் அவனை சார்ந்தவருக்கும் பர தந்த்ரமாய் இருத்தல் ஜீவான்மாவுக்கு இயல்பாய் அமைந்த செல்வம் என்க -
பார தந்திரியமாவது பகவானுக்கும் அடியாருக்கும் உள் பட்ட வடிவமும் இருத்தலும் இயங்குதலும் வாய்ந்து இருத்தல் -
ஸ்வ தந்திரனான இராம பிரான் முடி சூடி அரசு அமர்ந்தான் -
அவன் தம்பி பரதன் -தன் பார தந்திரியம் பறி போகாமல் காப்பதற்காக அவ விராம பிரான் அடி சூட அவாவுகின்றான் -

யாவன் சரணவ் ப்ராது பார்த்திவ வ்யஞ்ச நான்விதவ்
சிரஸா தார யிஷ்யாமி   நமே சாந்திர் பவிஷ்யதி -என்று
அரசர்க்கு உரிய சங்கு சக்கரம் முதலிய அடையாள ரேகைகள் உடன் கூடின உடன் பிறந்தான் -
இராம பிரான் -உடைய திருவடிகளை தலையாலே தாங்காத வரையிலும் ஏன் தாபம் தீராது -
என்னும் பரதனது பேச்சாலே அவனது அவாவினை அறிகிறோம் -
வாங்கு சிலை இராமன் தம்பி யாங்கவன்
அடி பொறை யாற்றி னல்லது
முடி பொறை யாற்றலன் படி பொறை குறித்தே -என்னும்
பலம் தமிழ் பாடல் இங்கு நினைவுறல் பாலது   -
இராமன் தம்பி அவ் இராமனுடைய   திருவடிகலாகிற பாரத்தை சுமக்க வல்லனே அன்றி
முடியாகிய பாரத்தை பூமியை தாங்குவதற்காக சுமக்க வல்லன் அல்லன் -என்கிறது இப் பாடல் -
அரசு அமர்ந்தான் அடி சூடும் அரசை யல்லால்
அரசாக எண்ணேன் மற்றரசு தானே -என்று குலசேகர பெருமாள் அருளியதும் இங்கு அறியத் தக்கது -
பரதனும் குலசேகரப் பெருமாளும் சூடிய அடிமுடி -பகவான் திறத்து அவர்கட்க்கு உள்ள பாரதந்திரிய
செல்வத்தை புலப்படுத்தும் -நீள் முடியாய் – பகவத் கைங்கர்ய சாம்ராஜ்யம் அவர்கள் கைப் பட்டு இருப்பதைக்
காட்டுகிறது -
அமுதனார் காட்டும் அவர்கள் சென்னியில் சூடிய அடிமுடியோ -
பகவானைக் காட்டித் தரும் ஆசார்யனான எம்பெருமானார் அளவோடு நில்லாது -
அவர்க்கு அன்பு பூண்டவர் திறத்தும் அவர்கட்கு உள்ள பார தந்திரிய செல்வதை புலப்படுத்தும்
-துளங்கு நீள் முடியாய் -பாகவத கைங்கர்யத்தின் முடிவு எல்லையாய் -பரம புருஷார்த்தமான
 ஆசார்ய பக்த கைங்கர்ய சாம்ராஜ்யமே -அவர்கள் கைப் பட்டு இருப்பதைக் காட்டுகிறது -
திரு உடையார் -
திரு -செல்வம்
பாரதந்திரியமே செல்வம் -என்க -

பரமனைப் பயிலும் திரு -பரதன் போல் வாராது
அதன் முழு வளர்சியாலான பாகவத பாரதந்திரியத்தின் முடிவு எல்லை அளவும் செல்லும்
ஆசார்ய பக்த பாரததிரியம் எனப்படும் திரு -இராமானுசற்கு அன்பு பூண்டவர் தாள் சென்னியில் சூடும் அவரது
என்றும் சீரியரே
எக்காலத்திலும் சிறந்தவர்களே
பரமனைப் பயிலும் திருவுடையாரினும் இராமானுசற்கு அன்பு பூணும் திரு உடையாரினும்
சிறந்தவர்கள் -என்றபடி -
சென்னியில் சூடும் திரு உடையாரே நிலை நின்ற மிகப் பெரும் செல்வத்தர் எனபது கருத்து -பரமனைப் பயிலும் திரு -அவன் அடியார் அளவும் படராமையின் அளவு பட்டு சிறுத்தது -

இராமானுசற்கு அன்பு பூணும் திரு -தம்மை முதன்முதலில் தத்தவ உணர்வை ஊட்டி திருத்தி -
ஆயனைக் காட்டித் தரும் மகோ உபகாரத்தை முன்னிட்டு நேர்ந்ததையும் –
-அடியார் அனைவரையும் இன்புருத்துவதாயும் -அமைதலின் –
பரமன் அடியார் அளவும் படர்ந்து பெருமை பெற்று இருப்பினும் -
இராமானுசற்கு அன்பு பூண்டவர் -ஆசார்யன் அடியார் அளவும் –வளராமையின் முழு வளர்ச்சியை பெற்று இலது -
அன்பு பூண்டவர் தாள் சென்னியில் சூடும் திருவோ -இனிப் படர வேண்டிய மேல் எல்லை வேறு இல்லாமையின்
முழு வளர்ச்சி பெற்ற பெரும் செல்வம் ஆகின்றது என்று உணர்க -
பகவத் பாரததிரியம் -செல்வம்
பாகவத பாரததிரியமாம் -ஆச்சார்யா பாரதந்த்ரியம் -பெரும் செல்வம் -
ஆச்சார்யா பக்த பாரதந்திரியம் மிகப் பெரும் செல்வம் -
என்றது ஆயிற்று -
ஏனைய திரு உடையார் போல் அல்லாது-இனி மேலும் பெற வேண்டிய செல்வம்
இல்லாமையின் இந்நிலையிலேயே நிலை நிற்றல் பற்றி என்றும் சீரியர் -என்கிறார்
————————————————————————————————-

அடியேன் கேள்வி ஞானத்தினால் ஜல்பித்தது

தமிழ் தலைவன் பொன் அடி போற்றும் இராமனுசன்/ராமானுசர்க்கு அன்பு பூண்டவர் தாள் சென்னியில் சூடும் திரு உடையார்/

மாயன் இல்லை– ஆழ்வார் இல்லை– ஸ்வாமி இல்லை –ஸ்வாமி மீது அன்பு பூண்டவர் இல்லை —அன்பு பூண்டவர் தாள் சென்னியில் சூடுபவர்

–எல்லா காலத்திலும் சீரியர்

-மதுர கவி ஆழ்வார் -ததீய சேஷத்வம் அசைக்க ஒண்ணாதது….மன்னிய -பேர்த்து எடுக்க முடியாத

-பேர் இருள்-மகா அந்தகாரம்–மாண்ட  பின்-முதல் இரண்டு ஆழ்வார்களால் இருட்டு போனது.

.நிஸ்சேஷமாக போன பின்பு

-இன்கவி பாடும் பரம கவிகள்- – முதல் ஆழ்வார்கள் அவதாரத்துக்கு முன்பு பண்பு தொகை

-பேர் இருள் பெயர்க்க முடியாத ..இப்  பொழுது -வினை தொகை பெயர்க்க படுகிற இருள்..–மாண்ட பின் -திரும்பி வராது ..-சவாசனமாக போனது-

நீயும் திரு மகளும் -இடை கழியில் –கோவலூரில்  ஆயன் மாயன்-கற்புடை மட கன்னி காவல் பூணுகிறாள்

-தம்பி வளைகாரி–ஹாரத்தி எடுத்து மங்களா சாசனம்  பண்ணி காவல் பூணுகிறாள்

அதனால் ஆயன்- திரு விக்ரமனுக்கு தங்கை இல்லை.

.இடையன் -கன்னம்- இடை களியில் வந்து நின்றவன் -இடையன்-இடை பட்டவன் -நெருக்கு உகந்தவன் -ஆஸ்ரித பவ்யன்-

ஆயன்- போற்றும் படி வந்து நின்ற சர்வேஸ்வரனை-

மா முனிகள்- மனுஷ்யச்ய பராத்பரன்  என்பர்

-கஞ்சனை முடிக்க  -ஆதி அம்  ஜோதி உருவை அங்கு வைத்து-

மா மலராள் தன்னோடு ஆயனை -மாதவ பக்தசல -போல -மாமாயன் -மாதவன் -வைகுந்தன் -போலே

கண்டமை-சாஷாத்கரித்த –தமிழ் தலைவன்..

தமிழ் தலைவன் இவருக்கு நிரூபக பெயர் –

தமிழ் இவர்  இட்ட  வழக்காய் இருக்கும்

தமிழ் தலைவன்..பாலேய் தமிழன்/ இன் கவி பாடும் பரம கவிகள்
-திராவிட சாஸ்திர பிரவர்தகரில் -தமிழ் ஆழ்வாருக்கு தொண்டு புரிந்தது.
என்னை உம் திவ்ய ஸ்ரீ சூக்திகளுக்குள் சேர்த்து கொள்ளும் என்று கெஞ்சி நிருகின்றனவாம்

-பொன் அடி போற்றும்-புகழும் ஸ்வாபம்-ஸ்வாமி

அன்பு பூண்டவர்-ஆபரணம் அணிந்து அழகு -இட்டு பார்கிறார்கள்

-… பூண்டவர்-வூற்றம் படைத்தவர்கள்

–தாள்களை சென்னியில் சூடும் திரு -சம்பத்தை உடையவர்கள்.

.தெய்வீ சம்பத் ஆசூரி சம்பத் இரண்டையும் விளக்குகிறான் கீதாசார்யன்

-அவர்கள் அபிப்ராயத்தால் இத்தையும்  சம்பத் .என்றே பெயர் சூட்டும்படி இருக்கும்

ஆயன் திருவடி சூடினாலும் விபத்து தான்..

சில காலத்தில் தான் சீரியர் பரதன் 14 வருஷம்.

ஆழ்வாரும்  ஒரு வினாடி வூழி போல

.10 மாசம் சீதையே பிரிய நேர்ந்ததே

பகல் பொழுது கோபிகள் பிரிந்து -மாடு மேய்க்க போனவன் வரும் வரை -காலை பூசல் மாலை பூசல் பதிகம் -

10 வருஷம் தேவகி பிரிந்து இருந்தாள்

பரி பூர்ண தீபம் இரண்டு திரு அந்தாதிகள்

-தள்ள முடியாத அஞ்ஞானம் போனது.

.இருட்டு விலகி -பகல் கண்டேன் நாரணனை கண்டேன்.

-யோ நித்ய -அச்சுதன் திருவடி தவிர மற்ற எல்லாம் புல்-

அப்புறம் காட்டி கொடுத்த பின்பு .தமிழ் தலைவன் பொன் அடி-

ஸ்ரீ வைஷ்ணவ லாபமே பேய் ஆழ்வார்  மூலம் தானே.

விஷ்ணுவால் வைஷ்ணவன் ஆக முடியாது

ஸ்ரீ தேவியால் ஸ்ரீ வைஷ்ணவன் ஆக முடியாதே

பூமா தேவி நீளா தேவி நித்யர் ஆழ்வார் ஆசார்யர் நம் போல்வார் தானே மிதுனத்தில் கைங்கர்யம்

செய்து ஸ்ரீ வைஷ்ணவர் என்று பட்டம் பூண்டு மகிழலாம்

.தத்வ ஞானம் ஒன்றாலே போக்க முடியும் அஞ்ஞானம்

-துக்க வர்ஷிணிஅந்த காரம் =கு விரட்டுபவன் குரு –கோவலளுள்  மா மலராள் தன்னோடும் இருக்கும் அந்த பராத்பரன்

விரோதி போனால் தான் -அநிஷ்டம்  தீர்ந்து இஷ்டம் பெற வேண்டும்

அடிமை ஓம் நம-நடுவில்-நாராயண – திரு மந்த்ரம்-அர்ச்சனையில் மட்டும் நம கடைசியில் -

அநிஷ்டம்  தொலைந்தால் தானே இஷ்டம் பிறக்கும் என்று காட்ட -

தனக்கு தான் ரஷணம் எண்ணம் போன பின்ப தான்

இத்தை எல்லாம் தான்  மன்னிய பேர் இருள் மாண்ட பின்பு என்கிறார் -

பின்பு  இஷ்ட பிராப்தி -தாம் மா மலராள்  தன்னோடு மாயனை கண்டு..

புருஷ காரம் பூதை உண்டே.. அவளும் .நின் ஆகத்து இருப்பதும்  அறிந்தும்

இங்கே –மூன்று  உம்மை தொகை-

ஆகிலும்  ஆசை விடாளால் ..நிச்சயம் நடக்கும்..என்ற உறுதி உண்டே அவளும் நின் ஆகத்தில் இருப்பது கண்ட பின்பு

திரு மகளும்  நீயும் நிலா நிற்ப கண்ட சதிர் கண்டு சிற்றின்பம் ஒட்டேன் -ஆழ்வார்..

பூவினை மேவிய தேவி மணாளனை ….ஆவினை மேய்க்கும் ஆயனை.-மாயனை.-ஆஸ்ரித பவ்யன்

சௌலப்யம் காட்டிய இடங்களின்  பட்டியல்

-சாரத்வம்அர்ஜுனன் காலால் வழி காட்ட தேரை கொண்டு போய் நிறுத்தி காட்டினான்

-கழுத்தில் ஓலை கட்டி கொண்டு இன்னார் தூது என்று நின்றான்-

பகலை இரவாக்கின ஆழி கொண்டு மறைத்து

-ஆயுதம் எடேன் என்று சொல்லி ஆயுதம் எடுத்ததும்.

-சத்ய சங்கல்பன்-.ஆஸ்ரித குணங்கள்..கேசவச்ய ஆத்மா -அர்ஜுனன் பெற்றான்.

.கோவர்த்தன -குன்றம் எடுத்ததும்.–நானும் உங்களில் ஒருவன் என்றதும் -

. நித்ய விபூதி அருகே  வைஷ்ணவனையும் அர்ஜுனனையும் தேரையும் கொண்டு போனதும்..

ஸ்ரீ தேவியும் காண ஆசைப் பட்ட ஸ்ரீ கிருஷ்ணன் வடிவழகு

 நிரந்குச ச்வாதந்த்ரம் -இதை நம்பி தான் நாம் இருக்கிறோம்..பீதி வேண்டாம் பிரீதி வேணும்.
ஸ்ரீ ராமனின் சத்யமும் ஸ்ரீ கிர்ஷ்ணனின்  பொய்யுமே நமக்கு தஞ்சம்
உபநிஷத் அர்த்தங்களை நடு முற்றத்திலே கொட்டி விட்டு பதன் பதன் என்று அர்ஜுனன் இடம்
இவற்றை கண்ட பேர் இடம் சொல்லாதே என்றானே
ஆஸ்ரிதன் மேல் கொண்ட பஷ பாதம் தானிது
-ஆயனார் மடம்.-கண்டமை–சாஷாத் கரித்த செஷ்டிதங்களை கண்டமை..
-கண்டமை காட்டும்- சொல்லும் இல்லை-நேராக காட்டிக் கொடுக்கிறாரே தம் திருவந்தாதியில்

இங்கு ஆச்சார்யா ஹிருதயம் -முதல் சூரணை

-அறிவிலா மனிசர் உணர்வு என்னும் சுடர் விளக்கு ஏற்றி

பிறங்கு இருள் நீங்கி மேல் இருந்த நந்தா வேத விளக்கை கண்டு நல்லதும் தீயதும்

விவேகிக்கைக்கு மறையாய் விரிந்த துளக்கமில் விளக்கில் கொளுத்தின ப்ரதீபமான

கலைகளை நீர்மையினால் அருள் செய்தான்

பிறங்கு இருள் நிறம் கெட என்றும்

பின் இவ் உலகினில் பேர் இருள் நீங்க என்றும்
என்று சொல்லுகிற படியே மிகுந்த அஞ்ஞான அந்த காரம் போய்
மேல் இருந்த நந்தா விளக்கை கண்டு
வேதார்த்த விழுப் பொருளின் மேல் இருந்த விளக்கு என்றும்
நந்தா விளக்கு என்றும்
வேத விளக்கினை என்றும்
சொல்லுகிற படியே
மறையார் விரிந்த விளக்கை என்றும்
துளக்கமில் விளக்கமாய் என்றும்வேதாந்த விழுப் பொருளின் மேல் இருந்த விளக்கு-பெரிய ஆழ்வார்
நந்தா விளக்கே -திரு மங்கை ஆழ்வார்
மிக ஞான மூர்த்தியாய வேத விளக்கினை கண்டு -நம் ஆழ்வார்
மூன்றையும் சேர்த்து மேல் இருந்த நந்தா வேத விளக்கை கண்டு -
இவை அன்றே நல்ல இவை அன்றே தீய -நம் ஆழ்வார்
சதச்தீச விவேக்தும் -பட்டர்
மிக்கானை மறையாய் விரிந்த விளக்கை -திரு மங்கை ஆழ்வார்
தோன்று சோதி மூன்றுமாய் துளக்கமில் விளக்கமாய்   -திரு மழிசை ஆழ்வார்
இந்த சூர்ணையில்
ஞானம் ஒரு விளக்கு
எம்பெருமானை ஒரு விளக்கு
 அ காரம் ஒரு விளக்கு
சாஸ்திரம் ஒரு விளக்கு-பிரதீபமான -(மானம் பிரதீபமிவ காருணிகோ ததாதி -பட்டர் )
கலைகளை -விசேஷ்யம் -கலைகளும் வேதமும் நீதி நூலும் -என்றும் -
பன்னு  கலை நால் வேதம்-என்றும் திரு மங்கை ஆழ்வார் மறையாய் விரிந்த விளக்கு-எம்பெருமானை பெரிய வாச்சான் பிள்ளை வியாக்யானம்

இவர் சகல வாக்குக்கும் வித்தான அ காரத்தை சொல்லி சாமாநாதி கரண்யா நிதானத்தினால்
எம்பெருமான் பொருள் படுகிறான்

.பொன் அடி  போற்றும்.

.வண்  தமிழ் நூற்க நோற்றேன்- ஆழ்வார்-பழைய தாக செய்தவை இவர் பேச்சாலே இன்று செய்ததாக நடக்கிற படி காட்டும்
–தர்ம வீர்யேன -வால்மீகி பார்த்து சொன்னார்..பிரமன் அருளால் கண்டமை ஸ்ரீ ராமாயணமாக அருளினார்
,நம் ஆழ்வாரும்  பாதுகையும்  பராத் பரனை நம் முன் நேராக கொணர்ந்து காட்டும்..
.திரு மாலை நன்கு ஓர்  கை இலங்கு நெல்லி  கனி என்று காட்டி கொடுத்தான் -கம்பர்..
 சொல்லும் தமிழால் காட்ட கூடிய திறமை ஆழ்வாருக்கு ../
பொன் அடி போற்றும்-
 அச்சுத பதாம் புஜம் தாண்டினார் உலகம் அளந்த பொன் அடி விட்டு இங்கு வந்தார்..
 போற்றும்–கைங்கர்யம் பண்ணனுமே ஸ்தோத்ரம்
-பொன் அடி என்பதால் தனக்கே ஆக எனை கொள்ளும் ஈதே நேராக பார்க்காமல் அருளினார் ஆழ்வார்
பார்த்தல் போற்ற தான் முடியும்.
.-அன்பு ஆபரணமாக அலங்கரித்து கொண்டு இருக்கும்  மகாத்மா களின் திருவடி அரசு அமர்ந்தான் அடி சூடும் அரசு
…ராமானுஜர் பக்தர் அடி சூடுவது
…இவர்கள் திரு உடையர்கள்.
. லஷ்மணன் -சம்பத் விபீஷணன் ஸ்ரீமான் கஜேந்திரன்- ஸ்ரீ மான் போல
….திரு மால் அடியார்களை பூஜிக்க நோற்றார்
–ஆச்சார்யர் அடியவர் திருஅடி சூடி செல்வம் பெற வேண்டும்
—————————————————————————————

திருமலை நல்லான் சக்கரவர்த்தி ஸ்ரீ ராம கிருஷ்ண ஐயங்கார் திருவடிகளே சரணம் .

பிள்ளை லோகம் ஜீயர் திருவடிகளே சரணம் .

திருவரங்கத் தமுதனார் திருவடிகளே சரணம் .

ஆழ்வார் எம்பெருமானார் ஜீயர் திருவடிகளே சரணம் .

அமுத விருந்து -இராமானுஜ நூற்றந்தாதி வியாக்யானம்-9-இறைவனைக் காணும் இதயத்து இருள் கெட -இத்யாதி ..

November 2, 2012

பெரிய ஜீயர் அருளிய உரை -

ஒன்பதாம் பாட்டு -
பூதத் ஆழ்வார் திருவடிகளைத் தம் திரு உள்ளத்திலே வைத்து அனுபவிக்கும் ர்ம்பெருமானார்
திவ்ய குணங்களைச் சொல்லும் அவர்கள் -வேதத்தை ரஷித்து-லோகத்திலே பிரதிஷ்டிப்பிக்கும்
அவர்கள் என்கிறார் -
இறைவனைக் காணும் இதயத்து இருள் கெட ஞானம் என்னும்
நிறை விளக்கு ஏற்றிய பூதத் திருவடி தாள்கள் நெஞ்சத்து
உறைய வைத்து ஆளும் இராமானுசன் புகழோதும் நல்லோர்
மறையினைக் காத்து இந்த மண்ணகத்தே மன்ன வைப்பவரே – 9-
வகுத்த செஷியான அவனை சாஷாத் கரிக்கைக்கு உப கரணமாக ஹ்ருதயத்தை
பற்றிக் கிடக்கிற அஞ்ஞான அந்தகாரமானது -நசிக்கும்படியாக -அன்பே தகளியா -என்று
தொடக்கி -ஞானச் சுடர் விளக்கு ஏற்றினேன் -என்று பரஞ்ஞானம் ஆகிற பரிபூர்ண தீபத்தை
பிரகாசிப்பித்த ஸ்ரீ பூதத்தார் ஆகிற ஸ்வாமி உடைய திருவடிகளை திரு உள்ளத்திலே
நிரந்தர வாசம் பண்ணும்படியாக வைத்து அனுபவிக்கும் எம்பெருமானாருடைய
கல்யாண குணங்களை ச்தொச்சாரணம் பண்ணும் சத்துக்கள் ஆனவர்கள் -
பாஹ்ய குத்ருஷ்டிகளால் ஒழிக்க ஒண்ணாதபடி வேதத்தை ரஷித்து இந்த
லோகத்திலே சூப்ரதிஷ்டதமாக வைக்கும் அவர்கள் –
——————————————————————————————-
பிள்ளை லோகம் ஜீயர் அருளிய உரை

அவதாரிகை -கீழ்ப் பாட்டிலே பொய்கை யாழ்வார் சம்பந்தத்தாலே -சர்வோ நாதரான
எம்பெருமானார் தமக்கு   ஸ்வாமி என்று அருளிச் செய்தது -இப்பாட்டிலே
சர்வ ஸ்வாமியான சர்வேஸ்வரனை காண்கைக்கு சர்வர்க்கும் உபகரணமாய்
இருந்துள்ள ஹ்ருதயம் -அஞ்ஞான அந்தகாரத்தாலே மோஹித்து போகையாலே -அத்தை நசிப்பதாக பர ஞானம் ஆகிற
பரி பூர்ண தீபத்தை ஏற்றி அருளின -பூதத் ஆழ்வாருடைய திருவடிகளை மனசிலே வைத்துக் கொண்டு
அனுபவிக்கிற எம்பெருமானார் உடைய கல்யாண குணங்களை அனுசந்தித்து -
சத்துக்களானவர்கள் இந்த லோகத்திலே   சகல வேதங்களையும் பாஹ்ய குத்ருஷ்டிகளால்
அழிக்க ஒண்ணாதபடி ரஷித்து சூபிரதிஷ்டமாக வைக்க வல்லவர்கள்-என்கிறார் .
வியாக்யானம் -
இறைவனை -சர்வ லோகத்துக்கும் ஸ்வாமியானவனை
காணும் -தர்சனம் பண்ணுகைக்கு உபகரணமான
இதயத்து -ஹ்ருதயத்தை பற்றி கிடக்கிற
இருள் கெட -சர்வேஸ்வரனுக்கு இருப்பிடமான ஹ்ருதய ஸ்தானம் இறே -அவனை அறிய கடவ
ஞானத்துக்கு பிரசரனத்வாரம் -இந்த ஞானத்துக்கு வாரகமாய் -இவர்களுடைய -பூர்வ கர்ம வாசனையாலே
வந்து இருப்பதொரு அஞ்ஞானம் உண்டு -
அது கெட -யாதாத்ம்ய ஜ்ஞானபாத்யமான அஞ்ஞான அந்தகாரம் வாசனையோடு நசிக்கும்படியாக -
 ஞானம் என்னும் நிறை விளக்கு -பர ஞானம் ஆகிற பரிபூர்ண தீபத்தை

ஏற்றிய -அன்பே தகளியா ஆர்வமே நெய்யாக இன்புருகு சிந்தை இடு திரியா நன்புருகி ஞான சுடர்
விளக்கு ஏற்றினேன் நாரணற்கு -என்று தம்முடைய பக்தியை தகளியாக பண்ணி -அபிநிவேச அதிசயத்தை நெய்யாக்கி
பகவத் அனுபவ ஆனந்தத்தாலே உருகிக் கிடக்கிற மனசை திரியாக்கி -நாராயணனுக்கு பர ஞானம்
ஆகிற பரி பூர்ண தீபத்தை ஏற்றினேன் நான் -என்று தொடங்கி -தாம் இட்டு அருளின
திவ்ய ப்ரபந்தம் ஆகிற பரி பூர்ண தீபத்தை ஏற்றி -சர்வர்க்கும் உபகாரமாகும்படி பிரகாசிப்பித்த
பூதத்  திருவடி தாள்கள் -பூதத் தாழ்வார் என்கிற ஸ்வாமி களுடைய திருவடிகள் -
அம் தமிழால் நற் கலைகள் ஆய்ந்து உரைத்த ஆழ்வார்கள் இவ் உலகு  இருள் நீங்க வந்து உதித்த -
என்று ஜீயர் அருளிச் செய்தார் இறே -
நெஞ்சத்து உறைய வைத்தாளும் -தம்முடைய மனசிலே நிரந்தர வாசம் பண்ணும்படியாக வைத்து
சர்வ காலமும் அனுபவித்துக் கொண்டு இருக்கிற
ஆளுகை -எதேஷ்ட விநியோக அர்ஹ்யமாம் படி -விநியோகம் கொள்ளுகை
இராமானுசன் -எம்பெருமானாருடைய
புகழோதும் -கல்யாண குணங்களை சதா உச்சாரணம் பண்ணும்
நல்லோர் -கலியும்  கெடும் கண்டு கொண்மின் -என்று அருளிச் செய்த நம் ஆழ்வார்
அவ் ஆழ்வாருடைய ப்ரசாதத்தாலே லபித்த பவிஷ்யதாசார்யா விக்ரகத்தை -தம்முடைய காலம்
எல்லாம் ஆராய்ந்து கொண்டு போந்த  ஸ்ரீ மன் நாத முனிகள் -இவர் அவதரித்த பின்பு இவருடைய
கல்யாண குணங்களை கேட்டு அருளி -வித்தராய் -திருப் புற்றுக்கு கிழக்காக
கரிய மாணிக்க பெருமாள் திரு முன்பு -இவரைக்  கடாஷித்து -ஆ முதல்வன் -என்று பிரார்த்தித்து அருளின
ஆளவந்தார் போல்வாரான சத்துக்கள் -மறையினைக் காத்து -பிபேத் அல்ப ஸ்ருதாத் வேத -என்று சொல்கிறபடி அல்ப ஸ்ருதரான பாஹ்ய குத்ருஷ்டிகளாலே -

கலங்காதபடி வேதத்தை எல்லாம் ரஷித்து -
அவர்கள் தான் யார் என்னில் -
ஸ்ருதியை சாதனம் ஆக்கின ஆழ்வான் தொடக்கமானவரும்
மறையினை -என்று பொதுவாக சொல்லுகையாலே திராவிட வேதத்துக்கு பிற்காலத்திலே
அல்ப ஸ்ருதரான குத்ருஷ்டிகளாலே அழிவு வாராதபடி -அத்தை வியாக்யானம் பண்ணி யருளின
பிள்ளான் தொடக்கமானாரும் -என்றபடி -அவர்கள் செய்தது அவ்வளவே அன்று காணும் -
இந்த மண்ணகத்தே மன்ன வைப்பரே -
விரோதி பூயிஷ்டமான இந்த மகா ப்ர்த்வியிலேயே -அவ்விரண்டையும் சூபிரதிஷ்டமாம்படி
ப்ரவர்த்திப்பித்துக் கொண்டு போந்தார்கள்-என்கிறார் .
—————————————————————————————
அமுத விருந்து -

அவதாரிகை -
பூதத்தாழ்வார் திருவடிகளைத் தம் திரு உள்ளத்திலே வைத்து அனுபவிக்கும் எம்பெருமானார் கல்யாண
குணங்களை சொல்லும் அவர்கள் -வேதத்தை காப்பாற்றி நிலை நிறுத்தும் அவர்கள் என்கிறார் -
பத உரை -
இறைவனை-செஷியான எம்பெருமானை
காணும் -காண்பதற்கு கருவியான
இதயத்து -நெஞ்சத்தின் கண் உள்ள
இருள் -அறியாமை என்னும் இருள்
கெட -ஒழியும்படி
ஞானம் என்னும் -பர -சிறந்த -ஞானம் என்னும்
நிறை விளக்கு -நிறை உற்ற விளக்கை
ஏற்றிய -எரிந்து ஒளிரும்படி செய்த
பூதத் திருவடி -பூதத்தாழ்வார் ஆகிய பெரியவருடைய
தாள்கள்-திருவடிகள்
நெஞ்சத்து -உள்ளத்தில்
உறைய -நிலை நிற்கும் படி
வைத்து -அனுசந்தித்துக் கொண்டு
ஆளும் -அனுபவிக்கிற
இராமானுசன் -எம்பெருமானார் உடைய
புகழ்-கல்யாண குணங்களை
ஓதும் -சொல்லிக் கொண்டு இருக்கும்
நல்லோர் -நல்லவர்களை
மறையினை -வேதத்தை
காத்து -காப்பாற்றி
இந்த மண்ணகத்தே -இந்த நில உலகில்
மன்ன -நிலை நிற்கும்படி
வைப்பவர் -வைப்பவர்கள் ஆவர்
இறைவனைக் காணும் இதயத்து இருள் கெட -
புறக் கண்ணால் காணும் புறப் பொருளைப் பற்றிய -அறியாமையை -மாற்ற விளக்கு எரித்தார் பொய்கை ஆழ்வார் -
நெஞ்சு என்னும் உள் கண்ணால் உள் பொருளாகிய பிரத்யக் தத்துவமான ஜீவான்மையும் பற்றிய இருளை -
அறியாமையை -கெடும்படியாக விளக்கு ஏற்றி வைக்கிறார் பூதத்தாழ்வார் -
சுத்தமான மனத்தால் ஆன்ம தத்துவத்தைக் காணலாம் என்றது உபநிஷதம் -
காணும்  இதயம் -காணும் கண் எனபது போலக் காண்பதற்குக் கருவியான இதயம் என்றபடி -
இதயத்து இருள் -இதயத்தின் உள்ள பொருளைப் பற்றிய அறியாமை என்றபடி –
ஏற்றினது நிறை விளக்குஆதலின் இருள் மீள வழி இல்லை -என்பார் -கெட -என்றார்
ஞானம் என்னும் நிறை விளக்கு ஏற்றிய -
நிறை விளக்கு என்பதற்கு ஏற்ப ஞானம் -அதாவது பர ஞானம் -என்று கொள்க -
பர ஞானம் ஆவது -காணாத ஏக்கம் தீரக் கண்டு இன்புறும் வேட்கை முதிர்ச்சியால் ஏற்படும் சாஷாத் காரம் -
நிறை விளக்கு நேரே பொருள்களை தெளியக் காட்டுவது போலப் பர ஞானமும் –ஜீவ பரமான்ம தத்துவங்களை
நேரே தெளியக் காட்டுகின்றது என்க-
ஆன்மாவைப் பற்றிய அறியாமையை ஒழித்த பர ஞானம் கதிரவன் போலப் புலனாம் பொருளை
முழுதும் உள்ளபடி காட்டுகிறது -என்னும்பொருள் கொண்ட -ஜ்ஞானே நது ததஜ்ஞானம் ஏஷாம் நாசித மாத்மன
தேஷாமாதித் யாவத் ஞானம் பிரகாசயதி தத்பரம் -என்னும் கீதா ஸ்லோகம் இங்கு நினைவுக்கு வருகிறது -
பர ஞானம் ஆவது சுருக்கம் இன்றி ஞானம் விரிந்து கிடத்தலால் பொருளைக் காட்டுவதில்
அளவு படாமை -என்பது கீதா பாஷ்ய சந்த்ரிகை -
ஞான சுடர் விளக்கு ஏற்றினேன் -என்னும் பூதத்தாழ்வார் திரு வாக்கை -ஞானம் என்னும் நிறை
விளக்கு ஏற்றிய -என்று அமுதனார் பொருளோடு அச் சொல்லாலே பொன்னே போல் போற்றிக் கையாளுகிறார் -
சுடர் விளக்கு -என்பதை -நிறை விளக்கு -என்கிறார் -
விளக்கு ஏற்றுதல்-இரண்டாம் திருவந்தாதி திவ்ய ப்ரபந்தம் அருளி செய்தல் -

இறைவனைக் காணும் இதயத்து இருள் கெட -
புறக் கண்ணால் காணும் புறப் பொருளைப் பற்றிய -அறியாமையை -மாற்ற விளக்கு எரித்தார் பொய்கை ஆழ்வார் -
நெஞ்சு என்னும் உள் கண்ணால் உள் பொருளாகிய பிரத்யக் தத்துவமான ஜீவான்மையும் பற்றிய இருளை -
அறியாமையை -கெடும்படியாக விளக்கு ஏற்றி வைக்கிறார் பூதத்தாழ்வார் -
சுத்தமான மனத்தால் ஆன்ம தத்துவத்தைக் காணலாம் என்றது உபநிஷதம் -
காணும்  இதயம் -காணும் கண் எனபது போலக் காண்பதற்குக் கருவியான இதயம் என்றபடி -
இதயத்து இருள் -இதயத்தின் உள்ள பொருளைப் பற்றிய அறியாமை என்றபடி –
ஏற்றினது நிறை விளக்குஆதலின் இருள் மீள வழி இல்லை -என்பார் -கெட -என்றார்
ஞானம் என்னும் நிறை விளக்கு ஏற்றிய -
நிறை விளக்கு என்பதற்கு ஏற்ப ஞானம் -அதாவது பர ஞானம் -என்று கொள்க -
பர ஞானம் ஆவது -காணாத ஏக்கம் தீரக் கண்டு இன்புறும் வேட்கை முதிர்ச்சியால் ஏற்படும் சாஷாத் காரம் -
நிறை விளக்கு நேரே பொருள்களை தெளியக் காட்டுவது போலப் பர ஞானமும் –ஜீவ பரமான்ம தத்துவங்களை
நேரே தெளியக் காட்டுகின்றது என்க-
ஆன்மாவைப் பற்றிய அறியாமையை ஒழித்த பர ஞானம் கதிரவன் போலப் புலனாம் பொருளை
முழுதும் உள்ளபடி காட்டுகிறது -என்னும்பொருள் கொண்ட -ஜ்ஞானே நது ததஜ்ஞானம் ஏஷாம் நாசித மாத்மன
தேஷாமாதித் யாவத் ஞானம் பிரகாசயதி தத்பரம் -என்னும் கீதா ஸ்லோகம் இங்கு நினைவுக்கு வருகிறது -
பர ஞானம் ஆவது சுருக்கம் இன்றி ஞானம் விரிந்து கிடத்தலால் பொருளைக் காட்டுவதில்
அளவு படாமை -என்பது கீதா பாஷ்ய சந்த்ரிகை -
ஞான சுடர் விளக்கு ஏற்றினேன் -என்னும் பூதத்தாழ்வார் திரு வாக்கை -ஞானம் என்னும் நிறை
விளக்கு ஏற்றிய -என்று அமுதனார் பொருளோடு அச் சொல்லாலே பொன்னே போல் போற்றிக் கையாளுகிறார் -
சுடர் விளக்கு -என்பதை -நிறை விளக்கு -என்கிறார் -
விளக்கு ஏற்றுதல்-இரண்டாம் திருவந்தாதி திவ்ய ப்ரபந்தம் அருளி செய்தல் -பூதத் திருவடி தாள்கள்-

பெரியோர்களைத் திருவடிகள் என்று மதிப்பு தோன்றக் கூருவதுமரபு -
வட மொழியிலும் தந்தையை -தாதபாதா-என்றும்
குருவை-ஆசார்யபாதர் -என்றும் வழங்குவது உண்டு -
திரு மங்கை ஆழ்வார் -உம் தம் அடிகள் முனிவர் – என்று யசோதை கண்ணனைப் பார்த்து
பேசும் பொது தந்தையாகிய நந்த கோபரை -அடிகள் -என்று குறிப்பிடுவதாக காட்டி உள்ளார் -
உங்கள் முதலியார் சீறுவர் கிடீர் – என்பது அத் திருமொழிக்கு பெரிய வாச்சான் பிள்ளை அருளிய வியாக்யானம் -
நம் ஆழ்வார் -மலர் மகள் விரும்பும் நமரும் பெறலடிகள் -என்று எம்பெருமானை குறிப்பிடுகிறார் -
அடிகள்-ஸ்வாமிகள் என்பது வியாக்யானம் -
உயர்வு பன்மையில் வரும் இச் சொல் ஒருமையிளும்வருவது உண்டு -
என் பிழைத்தாள் திருவடியின் தகவினுக்கு -என்று நம் ஆழ்வாரும்
திருவடி தன் நாமம் மறந்தும் –  என்று திரு மலிசைப் பிரானும் -ஒருமையில் வழங்கியது போல்
அமுதனாரும் -பூதத் திருவடி -என்கிறார்
ஆழ்வார் என்பதும் அடிகள் என்பதும் ஒரே பொருள் கொண்டவை என்பது அமுதனார் கருத்து -
பூதம் -என்னும் சொல்லுக்கு பிரம ஞானம் பெற்று சத்தை -உண்மையில் இருத்தல்-பெற்றது என்பது பொருள் -
பிரம ஞானம் இல்லாதவன் இருந்தும் இல்லாதவனாகிறான் என்றும் -
பிரம ஞானம் உள்ளவன் உண்மையில் இருப்பவன் ஆகிறான் -என்றும்
வேதம் ஓதுவது இங்கு அறியத் தக்கது -
பிரம ஞானி யானவன் தனக்கு ஒரு பயனை இனி பெற வேண்டாதவனாயினும்
உலகம் புனிதம் அடைவதற்காக நாடு எங்கும் சஞ்சரித்துக் கொண்டு இருப்பான் -
அங்கனம் சஞ்சரிக்கும் அவர்களைப் பூதங்கள் -என்னும் சொல்லாலே வழங்குவது பண்டைய மரபு -
விஷ்ணோர் பூதா நிலோ கா நாம்பாவ நாய சரந்திஹி -என்று விஷ்ணுவின் பூதங்கள் உலகங்களை
புனிதம் ஆக்குவதற்கு சஞ்சரிக்கிறார்கள் அன்றோ -என்று பாகவத்திலும் -
கடல் வண்ணன் பூதங்கள் மண் மேல்  இரியப் புகுந்து இசை பாடி யாடி யூழி தரக் கண்டோம் –என்றும்
மாதவன் பூதங்கள் மண் மேல் இரியப் புகுந்து இசை பாடி எங்கும் இடம் கொண்டனவே -என்றும்
இவ்வாறே திருவாய் மொழியிலும் வழங்கி உள்ளமை காணத் தக்கது -
இம்முறையில் சஞ்சாரம் செய்து கொண்டு இருந்தமையின் பூதம் என்னும் பெயர் ஆழ்வாருக்கு
வழங்கல் ஆயிற்று -இறைவனை -பிரமம்-என்று மிக பெருமை தோற்ற வழங்குவது போலே
பூதம் -என்று நபும்சக லிங்கத்தில் வழங்கலாயினர் -
முதல் ஆழ்வார்கள் மூவரும் நாடு எங்கும் நடமாடிக் கொண்டு இருந்தவர்களே ஆயினும்
ஒருவர் பொய்கையார் -என்றும்
மற்று ஒருவர் பெயார் என்றும்
அவதரித்த இடத்தை பொறுத்தும் பக்தி பரவசத்தை பொறுத்தும் முறையே பேர் பெற்று விட்டமையால்
இடைப் பட்ட இவருக்கே சஞ்சரித்தலால் வரும் -பூதம் -என்னும் பெயர் உரித்தாயிற்று என்க -
மேலும் உலகு அனைத்தும் தான் அலைந்து புனிதம் ஆக்குவதோடு அமையாது -
பிறரையும் அங்கன் திருத்திப் புனிதம் ஆக்கும்படி உபதேசிப்பவர் இந்த ஆழ்வாரே -
ஆதல் பற்றியும் -பூதத்தார் -என்னும் பெயர் இவருக்கே பரவல் ஆயிற்று என்க -
பண்டிப் பெரும் பதியை யாக்கிப் பழி பாவம்
கொண்டு இங்கு வாழ்வாரைக் கூறாதே -எண் திசையும்
பேர்த்தகரம் நான்குடையான் பேரோதிப் பேதைகாள்
தீர்த்தகர ராமின் திரிந்து -என்பது இவரது உபதேசம் -
அறிவிலிகளே -வரும் பொருள்களை எல்லாம் ஏற்கும் பெரு நகரைப் போலத்
தம் வயிற்றைப் பெருக்கிப் பழிக்கும் பாவத்துக்கும் இடமாகி வாழும் சுய நலக்காரர்களை
புகழ்ந்து உழலாமல் -த்ரி விக்கிரம அவதாரத்தில் திசை எட்டும் முட்டும்படி விம்மி வளர்ந்த
நான்கு தோள்கள் படைத்த எம்பெருமான் திரு நாமங்களை ஓதிக் கொண்டே உலகு எங்கும்
திரிந்து புனிதம் ஆக்குகங்கள் -என்பது இப்பாசுரத்தின் பொருள் -
தீர்த்தக்காரர் -சுத்தமாக்குகிறவர்
திரிந்து தீர்த்த கரர் ஆமின் -திரிவதனால் உங்கள் பாத தூளி பட்டுப் புனிதம் ஆகும்படி செய்யுங்கள் -என்பது கருத்து -
நாதனை நரசிங்கனை நவின்று எத்துவார்கள் உழக்கிய பாத தூளி படுதலால் இவ் உலகம் பாக்கியம் செய்ததே -என்று
பெரியாழ்வார் திரு பூதத் திருவடி தாள்கள்-

பெரியோர்களைத் திருவடிகள் என்று மதிப்பு தோன்றக் கூருவதுமரபு -
வட மொழியிலும் தந்தையை -தாதபாதா-என்றும்
குருவை-ஆசார்யபாதர் -என்றும் வழங்குவது உண்டு -
திரு மங்கை ஆழ்வார் -உம் தம் அடிகள் முனிவர் – என்று யசோதை கண்ணனைப் பார்த்து
பேசும் பொது தந்தையாகிய நந்த கோபரை -அடிகள் -என்று குறிப்பிடுவதாக காட்டி உள்ளார் -
உங்கள் முதலியார் சீறுவர் கிடீர் – என்பது அத் திருமொழிக்கு பெரிய வாச்சான் பிள்ளை அருளிய வியாக்யானம் -
நம் ஆழ்வார் -மலர் மகள் விரும்பும் நமரும் பெறலடிகள் -என்று எம்பெருமானை குறிப்பிடுகிறார் -
அடிகள்-ஸ்வாமிகள் என்பது வியாக்யானம் -
உயர்வு பன்மையில் வரும் இச் சொல் ஒருமையிளும்வருவது உண்டு -
என் பிழைத்தாள் திருவடியின் தகவினுக்கு -என்று நம் ஆழ்வாரும்
திருவடி தன் நாமம் மறந்தும் –  என்று திரு மழிசை  பிரானும் -ஒருமையில் வழங்கியது போல்
அமுதனாரும் -பூதத் திருவடி -என்கிறார்
ஆழ்வார் என்பதும் அடிகள் என்பதும் ஒரே பொருள் கொண்டவை என்பது அமுதனார் கருத்து -
பூதம் -என்னும் சொல்லுக்கு பிரம ஞானம் பெற்று சத்தை -உண்மையில் இருத்தல்-பெற்றது என்பது பொருள் -
பிரம ஞானம் இல்லாதவன் இருந்தும் இல்லாதவனாகிறான் என்றும் -
பிரம ஞானம் உள்ளவன் உண்மையில் இருப்பவன் ஆகிறான் -என்றும்
வேதம் ஓதுவது இங்கு அறியத் தக்கது -
பிரம ஞானி யானவன் தனக்கு ஒரு பயனை இனி பெற வேண்டாதவனாயினும்
உலகம் புனிதம் அடைவதற்காக நாடு எங்கும் சஞ்சரித்துக் கொண்டு இருப்பான் -
அங்கனம் சஞ்சரிக்கும் அவர்களைப் பூதங்கள் -என்னும் சொல்லாலே வழங்குவது பண்டைய மரபு -
விஷ்ணோர் பூதா நிலோ கா நாம்பாவ நாய சரந்திஹி -என்று விஷ்ணுவின் பூதங்கள் உலகங்களை
புனிதம் ஆக்குவதற்கு சஞ்சரிக்கிறார்கள் அன்றோ -என்று பாகவத்திலும் -
கடல் வண்ணன் பூதங்கள் மண் மேல்  இரியப் புகுந்து இசை பாடி யாடி யூழி தரக் கண்டோம் –என்றும்
மாதவன் பூதங்கள் மண் மேல் இரியப் புகுந்து இசை பாடி எங்கும் இடம் கொண்டனவே -என்றும்
இவ்வாறே திருவாய் மொழியிலும் வழங்கி உள்ளமை காணத் தக்கது -
இம்முறையில் சஞ்சாரம் செய்து கொண்டு இருந்தமையின் பூதம் என்னும் பெயர் ஆழ்வாருக்கு
வழங்கல் ஆயிற்று -இறைவனை -பிரமம்-என்று மிக பெருமை தோற்ற வழங்குவது போலே
பூதம் -என்று நபும்சக லிங்கத்தில் வழங்கலாயினர் -
முதல் ஆழ்வார்கள் மூவரும் நாடு எங்கும் நடமாடிக் கொண்டு இருந்தவர்களே ஆயினும்
ஒருவர் பொய்கையார் -என்றும்
மற்று ஒருவர் பெயார் என்றும்
அவதரித்த இடத்தை பொறுத்தும் பக்தி பரவசத்தை பொறுத்தும் முறையே பேர் பெற்று விட்டமையால்
இடைப் பட்ட இவருக்கே சஞ்சரித்தலால் வரும் -பூதம் -என்னும் பெயர் உரித்தாயிற்று என்க -
மேலும் உலகு அனைத்தும் தான் அலைந்து புனிதம் ஆக்குவதோடு அமையாது -
பிறரையும் அங்கன் திருத்திப் புனிதம் ஆக்கும்படி உபதேசிப்பவர் இந்த ஆழ்வாரே -
ஆதல் பற்றியும் -பூதத்தார் -என்னும் பெயர் இவருக்கே பரவல் ஆயிற்று என்க -
பண்டிப் பெரும் பதியை யாக்கிப் பழி பாவம்
கொண்டு இங்கு வாழ்வாரைக் கூறாதே -எண் திசையும்
பேர்த்தகரம் நான்குடையான் பேரோதிப் பேதைகாள்
தீர்த்தகர ராமின் திரிந்து -என்பது இவரது உபதேசம் -
அறிவிலிகளே -வரும் பொருள்களை எல்லாம் ஏற்கும் பெரு நகரைப் போலத்
தம் வயிற்றைப் பெருக்கிப் பழிக்கும் பாவத்துக்கும் இடமாகி வாழும் சுய நலக்காரர்களை
புகழ்ந்து உழலாமல் -த்ரி விக்கிரம அவதாரத்தில் திசை எட்டும் முட்டும்படி விம்மி வளர்ந்த
நான்கு தோள்கள் படைத்த எம்பெருமான் திரு நாமங்களை ஓதிக் கொண்டே உலகு எங்கும்
திரிந்து புனிதம் ஆக்குகங்கள் -என்பது இப்பாசுரத்தின் பொருள் -
தீர்த்தக்காரர் -சுத்தமாக்குகிறவர்
திரிந்து தீர்த்த கரர் ஆமின் -திரிவதனால் உங்கள் பாத தூளி பட்டுப் புனிதம் ஆகும்படி செய்யுங்கள் -என்பது கருத்து -
நாதனை நரசிங்கனை நவின்று எத்துவார்கள் உழக்கிய பாத தூளி படுதலால் இவ் உலகம் பாக்கியம் செய்ததே -என்று
பெரியாழ்வார் திரு மொழி – 4-4 6– என்பதும் காண்க -
இந்த உபதேசப் பாசுரத்தில் -பேர்த்தகரம் நான்குடையான் பேரோதித் திரிந்து தீர்த்த கரர் ஆமின் -என்னும் 

சொல் தொடர் மிகவும் சுவை உடைத்து -
திசை அளப்பான் எண் திசையும் பேர்த்தகரம் நான்குடையான் திரு மேனி சம்பந்தத்தால் உலகம் தூயதா கிலது -
அதனை அவன் பேரோதித் திரிந்து அவனினும் பெரியோர்களாகிய நீங்கள் உங்கள் பாத தூளியினால்
புனிதம் ஆக்குங்கள் -என்று பாகவதர்களின் சிறப்பை உணர்த்திச் சுவை தருவதுதைத் துய்த்து இன்புறுக -
தாள்கள் நெஞ்சத்து உறைய வைத்து ஆளும் -
தானும் திரிந்து -பிறரையும் திரியச் சொன்ன பூதத்தாழ்வார் திருவடிகள் எம்பெருமானார்
நெஞ்சத்தில் பெற முடியாதபடி உறைந்தன -அங்கனம் உறையும் படி அன்புடன் பேணி
வைத்துக் கொண்டார் எம்பெருமானார் -ஆழ்வார் உபதேசத்துக்கு செவி சாய்த்து திரிந்து
தீர்த்த காரராக எம்பெருமானார் முற்படவே -ஆழ்வார் திருவடிகள் தமக்கு பணி இன்மையின்
அவர் நெஞ்சகத்திலேயே  உறைந்து விட்டன -அவற்றை அங்கனம் உறையும்படி ஆழ்வார்
சொல் படி நடக்கும் எம்பெருமானார் தம் நெஞ்சத்தில் வைத்து ஆளுகிறாராம்  -ஆளுதல்-அனுபவித்தல் -
இதனால் திருவடிகளின் போக்யதை புலன் ஆகிறது -மறவாமல் ஆழ்வார் திருவடிகளை இனிது
அனுசந்தித்துக் கொள்கிறார் எம்பெருமானார் -என்றபடி
புகழோதும் –வைப்பவரே -
ஆழ்வார் சொல் படி நடந்து அவர் ஏற்றிய நிறை விளக்கினால் உலகத்தார் உடைய இதயத்து இருள்
கெடும்படி செய்தலின் அக இருளை நீக்கும் லோக குரு ஆகிறார் எம்பெருமானார் -
பாடித் திரிவனே -என்றபடி அவர் புகழை ஓதுகின்றனர் -திருந்தின நல்லோர் -
அவர்கள் வேதத்தை பாதுகாத்து நிலை பெறச் செய்கிறார்களாம்
வேதத்தின் பொருளாகிய இறைவனினும் அதன் உள் பொருளாம் ஆசார்யனை மிக விரும்பி
புகழ் பாடுதலின் -பிறர் வேதத்துக்கு கூறும் அவப் பொருள்களைப் களைந்து அதனைப்
பாது காத்தவர்கள் ஆகிறார்கள் நல்லோர் –
அவர்கள் தங்களை சார்ந்தவர்களையும் உள் பொருளைப் பற்றி நிற்கும்படி  செய்து வருதலின்
அந்த வேதத்தை காத்ததோடு அமையாமல் -நிலை நிற்கவும் செய்கிறார்கள் -என்றபடி -
-இவ் இருள் தரும் மா ஞாலத்தில் இது செயற்கு அறிய செயல் என்பது தோன்ற -இந்த மண்ணகத்தே -என்றார் -
முழுமை வாய்ந்த ஆசார்யர் எம்பெருமானாரே -
ஆதலின்  அவரே வேதத்தின் உள் பொருள் -
அவரைப் பற்றி நிற்றலே வேத மார்க்கம் என்றும்
மற்றவர்களை அங்கனம் பற்றி நிற்க செய்தாலே வேத மார்க்கத்தை பிரதிஷ்ட்டாபனம் செய்தல் -நிலை நிறுத்துதல் -
என்றும் சம்ப்ரதாயம் வல்லோர் கருதுகின்றனர் -
ஆகையால் ஸ்ரீ மத் வேத மார்க்க பிரதிஷ்டாப நாசாரியர் என்று எம்பெருமானார் சம்பந்தம் உடைய
ஆசார்ர்யர்களை இன்றும் உலகில் வழங்கி வருகிறார்கள் -
இதனையே அமுதனார் -நல்லோர் மறையினைக் காத்து மன்ன வைப்பவர் -என்பதனால்
அருளி செய்கிறார் என்பது உணரத் தக்கது
—————————————————————————–

–அடியேன் கேள்வி ஞானத்தினால் ஜல்பித்தல்

நிறை விளக்கு -பர ஞானம்

..பூத திருவடி -ஆழ்வார்

அவர் தாள்கள் நினத்து உறைய வைத்து

ஆளும் அனுபவிக்கும் இராமனுசன் புகழ் ஓதும் நல்லோர்கள்- ஆழ்வார் தொடக்கம் மா முனி வரை.

.வேத சங்கை நீக்கி மனத்து அகத்தே  மன்ன வைப்பரே . வேதத்தை .ரஷித்து .

.வகுத்த சேஷி-இறைவன்.

.காணும் -சாஷாத் கரிக்கைக்கு -தர்சன -பர ஞானம்.

ஞான தர்சன பிராப்தி அவஸ்தை பர பக்தி பர ஞான பரம பக்தி

அறிந்து கண்டு அடைதல் /உபகரணமான ஹ்ருதயத்தை பற்றி கிடக்கிற அஞ்ஞான அந்த காரம் ஆனது நசிக்கும் படியாக

–பரிபூர்ண தீபத்தை பிரகாசிப்பித்த –தான் கண்டதுடன் நிற்க வில்லை   நமக்கு காட்டினார்.-பேரென் என்று உறைய வைத்தார்

-ஆளும் -அனுபவித்து

-புகழ் -கல்யாண குணங்களை

-ஓதும்-சதா உச்சாரணம் பண்ணும்

…பாக்ய குதிர்ஷ்டிகளால் அழிக்க  ஒண்ணாத படி ரஷித்து -

வேதத்தின்  பொருள் ராமானுஜ சரணவ்  சரணம் பிரபத்யே –ஆச்சர்ய அபிமானமே  உத்தாரகம்

வேதாந்தம் அறுதி இடுவது ஸ்ம்ருதி இதிகாச புராணங்களாலே என்று -தொடங்கி

ஆச்சார்யா அபிமானம் தான் பிரதமம் ஸ்வரூபத்தை பல்லவிதம் ஆக்கும்

பின்பு புஷ்பிதம் ஆக்கும் -அநந்தரம் பல பர்யந்தம் ஆக்கும் -என்று ஸ்ரீ வசன பூஷணம் ஸ்ரீ சுக்தி முடிக்குமே -அது போலே

சர்வ ஸ்வாமி-இறைவன்..-இருள் கெட -ஸ்மிர்த்தி நினைவு மறத்தல்

அவன் ஆதீனம்..ஊற்று வாயில் இருக்கிறானே..

குகா பிரதிஷ்டா -ஜீவாத்மாவும் பரமாத்மாவும்.

வேதம் ஓதுவதால்….பிரகரண துவாரமே ஹ்ருதயம்..-அறிந்தவன் மோஷம் அடைந்தவன் ஆகிறான்.

இறைவனை காணும் இதயம்..பூர்வ கர்ம வாசனையால் வந்த அஞ்ஞானம் மூடி கொள்கிறது ஞானத்துக்கு விகாசம் இன்றி  தடுப்பதால்.

.மோகிகிறார்கள்-அதை கெடுக்க -ஞான தீபத்தால் தமசை அகற்றி -

நிறை விளக்கு ஏற்றிய ..மணிக்கு ஒளி வூட்ட முடியாது

..கிணறு வெட்டினால் ஜலம் உருவாக்க முடியாது ..புகுத்த முடியாது .இருக்கிற ஜலம் உபயோகிக்கலாம்

அஞ்ஞானம் விலக தானே  ஞானம் பிரகாசிக்கும்..

பக்தி-தகளி

ஆர்வம்-நெய்

உருகின மனசை- திரி.

.நாரணர்க்கு ஏத்தினார்..

பூதம்-பெரிய- பிரமம் போல-அடிகள் என்றே ஆழ்வாரை சொல்லி -

- உன் தம் அடிகள்

முனிவர் /மலர் மகள் விரும்பும் அடிகள்/

திருவடி நாமம் மறந்தும் புறம் தொழா மாந்தர் -போலே

மாதவன் பூதங்கள்மலிய புகுந்து – ..விஷ்ணுர் பூதங்கள் பாவனம் பண்ண சுத்தி திரிகின்றன

-எங்கும் தீர்தகராய் திரிந்து

–நாதனை நரசிங்கனை ஏற்றி தொழுவார் உளற்றிய – திரிந்து ..முதல் மூவரும்  தீர்த்த காரர்கள் .. ..

இருள் நீங்க வந்து உதித்த ஆழ்வார்கள் .

.உறைய -திரிந்து உபதேசம் பண்ண- இனி வியாபாரம் இல்லை என்று இருந்தாராம்

..ஆழ்வார்களை கண்ணன் எழுப்ப அவன் தூங்க ஆண்டாள் அவனை எழுப்புகிறாள்..

-கிடந்தது உமிழ்ந்து அளந்து ….பார் என்னும் மடந்தை மால் செய்யும் மால் -அனுபவிகிறானே அது போல..

இது தானே ஆளுகை

புகழ் ஓதும் நல்லோர்- -கலியும் கெடும் கண்டு கொண்மின் என்று அருளி செய்த ஆழ்வார் போல்வார்

-காலம் எல்லாம் ஆராய்ந்து கொண்டு போந்த -ஆராதித்து இல்லை முற் பட்டவர் என்பதால்-

-அவதரித்த பின்பு கல்யாண குணங்களை கேட்டு  அருளி கரிய மாணிக்க பெருமாள்  சன்னதியில்

ஆம் முதல்வன் என்று கடாஷித்த ஆளவந்தார் போலவர் -

ரெங்கநாதன் -உடையவர் பட்டம் சாத்தியது போல அர்ச்சா ஸ்ரேஷ்டமான  ஸ்ரீ ரெங்க ராஜனும்

சீட்டு எழுதி கொடுத்த மோர் காரிக்கு மோஷம் கொடுத்த திரு வேங்கடத்தானும்

யஞ்ச மூர்த்தியை வாதத்தில் ஸ்வாமி வெல்ல தேவ பிரான்  உதவிய விருத்தாந்தம்

ஆல வட்டம் சாதித்த திரு கச்சி நம்பிகளுக்கும் நீர் வீசினீர் நான் பேசினேன் -சரியாக போனது -

ஸ்வாமி  திரு முடி சம்பந்தத்தால் மோஷம் செல்லலாம் என்று சாதித்த தேவாதி ராஜன்

பிள்ளை மடியில் இருந்து எதிராஜ சம்பத் குமரன் பெயரை வைத்து கொண்டு -

அழகர் சிஷ்யர்களை கூப்பிட பெரிய நம்பி வர்க்கம் வராமல்  இருக்க

தசரதன் ராமனை தன் பிள்ளை போல நினைத்தீரோ.என்று அருளிய திரு மால் இரும் சோலை அழகரும்

.கிடாம்பி ஆச்சான்–  ஆள வந்தார் ஸ்தோத்ர ரத்னத்தில் அசக்தன் அநாதன்- நைச்ய பாவனை அனுசந்திக்க  அழகர்

ஸ்வாமி அவதாரத்துக்கு பின்பு யாரும் அநாதன் இல்லை -நாதனாக அவர் இருக்கிறபடியால் -என்றாரே .

திரு குறுங்குடி ..நம்பி தானே சிஷ்யன் வைஷ்ணவ நம்பி என்று பெயர் பெற ஆசை கொண்டானே

இப்படி பட்டோர் நல்லோர் -

வீராணம் ஏரி -ஜகமே வாழ்ந்து போம்-ஆராய்ந்தார் நாத முனிகள்..

-ஆளவந்தாரும் -தானும் கடாஷித்து ஐந்து ஆச்சார்யர் மூலம்-அடைவே அனைத்தும் வழங்கி

பெரிய நம்பி- ஸ்வாமி கோஷ்டியில் வருவதை கண்டு சேவிக்க -ஆளவந்தார் என்று நினைத்து சேவிக்க

ஆச்சார்யர் திரு உள்ளம் உகக்க செய்வதே கர்த்தவ்யம்..

திரு கோஷ்டியூர் நம்பியும் -உகந்து எம்பெருமானார் என்ற திரு நாமம் சாத்தி -

ஆழ்வார் திரு அரங்க பெருமாள் அரையரும்  கொள்ளை கொண்டு போக வந்த கண்ணனே நீர்

இப்படி நல்லோர் பட்டியல் நீண்டு கொண்டே போகும்

-திரு மாலை ஆண்டான் -ஆழ்வான் ஆண்டான் பிள்ளான் ஆழ்வான்-போல்வாரும்

ராமானுஜர் திருவடிகளே உபாயம் /பட்டரும் சாதித்தார் நம்ஜீயருக்கு

..வேதம் காத்த நல்லோர்கள்..-ஆழ்வான் தொடக்கம் -

வேதம் -நாதன் தேடி அலைய-மறையினை காத்தார்.ஆழ்வான்  ஸ்ரீ சூக்திகள் வதத்துக்கு மங்கள சூத்திரம் போலே -

.வியாக்யானம் அருளிய பிள்ளான்- போல்வாரும்

மறை என்பதால் திவ்ய பிரபந்தம் ரஷித்தார்-காத்து -மன்ன வைப்பவர் இந்த மண்ணகத்தே ..

-இருள் தரும் மா ஞாலத்திலே .நான்முகன் பெற்ற நாட்டுளே  நற் பாலுக்கு உய்த்தனன்

உய்தனன் இங்கேயே பண்ணினானே..

புகழ் ஓதும் நல்லோர் இருந்ததால் .வேத மார்க்க   பிரதிஷ்டாபனாச்சர்யர் என்று பட்டம்  இத்தால் வந்தது

—————————————————————————————-

திருமலை நல்லான் சக்கரவர்த்தி ஸ்ரீ ராம கிருஷ்ண ஐயங்கார் திருவடிகளே சரணம் .

பிள்ளை லோகம் ஜீயர் திருவடிகளே சரணம் .

திருவரங்கத் தமுதனார் திருவடிகளே சரணம் .

ஆழ்வார் எம்பெருமானார் ஜீயர் திருவடிகளே சரணம் .

அமுத விருந்து -இராமானுஜ நூற்றந்தாதி வியாக்யானம்-8 -வருத்தும் புற இருள் மாற்ற-இத்யாதி ..

November 2, 2012
பெரிய ஜீயர் அருளிய உரை –
எட்டாம் பாட்டு -
 1-முதலிலே எம்பெருமானார் திரு நாமங்களைச் சொல்லுவோம் வா -என்று தம் திரு உள்ளத்தைக் குறித்து அருளி செய்து -
2-அநந்தரம்-தம்முடைய திரு உள்ளம் எம்பெருமானாருடைய சீலம் குணம் ஒழிய மற்று ஓன்று அறியாது இருக்கிறித்படியை பேசி -
3-அநந்தரம் -தம்முடைய திரு உள்ளம் தமக்கு பண்ணின உபகாரத்தை அனுசந்தித்து -அதன் காலிலே விழுந்து -
4-அநந்தரம் -தம்முடைய திரு உள்ளத்தின் உடைய அச்தைர்யத்தைச் சொல்லி -இன்னமும் உமக்கு இது நிலை நின்றவாறு என்-
என்றவர்களைக் குறித்து -எம்பெருமானார் தம்முடைய விஷயீகார தார்ட்யத்தைத் தர்சிப்பதவர் ஆகையாலே
நமக்கு ஒரு ஹானி யும் இல்லை -என்று
5-அநந்தரம் -தத் விஷய ஸ்தோத்ர பிரவ்ருத்தர் ஆனவர் -லாஷாணிகர் நிந்திக்கில் செய்வது என் என்று
நிவ்ருத்த உன்முகராய்-மீளவும் தாம் – எம்பெருமானார் அளவில் ப்ராப்ய புத்தி இல்லாதவர்
நிந்தித்தார்கள் ஆகில் ஸ்துதியாம் இத்தனை –தத் விஷய பிரேம யுக்தர்-இவருடைய பிரேம க்ருதம் அன்றோ -
என்று இதில் தோஷ தர்சனம் பண்ண மாட்டார்கள் -என்று ப்ரவ்ருத்த உன்முகராய் -
6-அநந்தரம் -அந்த ப்ரேமம் தன்னை நிரூபித்த இடத்தில் அதுவும் தமக்கு -விஷய அனுரூபமாக
போராமையாலே -தமக்கு ஸ்தோத்ர அதிகாரம் இல்லாமையை சொல்லி ஷேபித்து-
7-அநந்தரம் -ஆழ்வான் திருவடிகளில் சம்பந்த பலத்தை அனுசந்தித்து -இது உண்டான பின்பு
நமக்கு அசக்ய அம்சம் ஒன்றும் இல்லை -என்று சமாஹிதராய் நின்றார் கீழ் -
இனி மேல் எல்லாம் ஸ்தோத்ரம் பண்ணுகிறார் –
பொய்கை ஆழ்வார் அருளி செய்த திவ்ய பிரபந்தத்தை திரு உள்ளத்திலே வைத்து கொண்டு இருக்கும்
பெருமையை உடைய எம்பெருமானார் எங்களுக்கு நாதன் என்கிறார் -
 வருத்தும் புற இருள் மாற்ற எம் பொய்கைப் பிரான் மறையின்
குருத்தின் பொருளையும் செம்தமிழ் தன்னையும் கூட்டி ஒன்றத்
திரித்து அன்று எரித்த திரு விளக்கைத் தன திரு உள்ளத்தே
யிருத்தும் பரமன் இராமானுசன் எம் இறையவனே -8 -
பீஷ்ச்மாத்வாத பவதே பீஷோதேதி சூர்யா –இத்யாதிப் படியே -பகவத் ஆக்ஜா அனுசாரிகளாய் இருக்கிற
வஸ்துக்களிலே ஸ்வ தந்திர புத்தியைப் பண்ணுவித்து -அவ் விஷயமான  பாதகத்வ பிரதிபத்தியாலே
சேதனரை வருந்த பண்ணுமதாய்-ப்ரத்யக்கான ஆத்மாவும் -தத் அந்தராத்மாவான ஈஸ்வரனும் -
போல் அன்றிக்கே -சஷூர் விஷயமாக கொண்டு -புறம்பே தோற்றுவிக்கிற விபூதியை விஷயீ கரித்து
இருக்கும்   -அஞ்ஞான அந்தகாரத்தை போக்கும்படியாக -பிரபன்ன குல உத்தேச்யராய் பரம உபகாரகரான
பொய்கையார் -வேதாந்தினுடைய அர்த்தத்தையும் -
நடை விளங்கு தமிழான சொல்லையும் -
கூட்டித் தன்னிலே சேரும் சம்பந்திப்பித்து திரு விடை கழியிலே -சர்வேஸ்வரன் வந்து -
நெருக்கின பொது -வையம் தகளியா -முதல் திரு வந்தாதி – 1-என்று தொடங்கி பிரகாசிப்பித்த
திரு விளக்கை தம்முடைய திரு உள்ளத்தில் வைத்து கொண்டு இருக்கும் நிரதிசய பிரபாவரான
எம்பெருமானார் எங்களுக்கு நாதர் -
—————————————————————————————————————————————————————————–
பிள்ளை லோகம் ஜீயர் அருளிய உரை
அவதாரிகை -
முதலிலே எம்பெருமானார் உடைய திரு நாமங்களை சொல்லுவோம்  -என்று தம் திரு உள்ளத்தை
குறித்து அருளிச் செய்து -அநந்தரம் -தம்முடைய திரு உள்ளம் எம்பெருமானார் உடைய சீல குணத்தில்
ஆழம் கால் பட்டு -மற்றொரு விஷயத்தை அறியாத படியை கண்டு ஆச்சர்யப்பட்டு -அநந்தரம் -
தம்முடைய திரு உள்ளம் ததீய பர்யந்தமாக தம்மை சேர்த்த மகா உபாகாரத்துக்கு தோற்று -
அதன் காலிலே விழுந்து -அநந்தரம் -எம்பெருமானார் தம்மை நிர்ஹேதுகமாக விஷயீ கரித்த
ராஜ குல மகாத்ம்யத்தை பிரகடியா நின்று கொண்டு -தமக்கு ஒரு  குறை யும்   இல்லை என்று
தம்முடைய ஸ்த்தைர்யத்தை யருளிச் செய்து -அநந்தரம் -தத் விஷய ஸ்தோத்ரத்தில்   ப்ரவர்த்தரானவர் -
அதுக்கு சகியாத பிரதி கூலரை நிந்தித்தார் ஆகில் செய்வது என் என்று -நிவர்த்யுன்முகராய் -மீளவும்
தாமே எம்பெருமானார் அளவிலே -ப்ராப்ய புத்தி இல்லாதார் நிந்தித்தார்கள் ஆகிலும் –அதுவே நமக்கு
ஸ்துதியாம் அத்தனை -தத் விஷய பிரேம யுகதர் -இவருடைய ப்ரீதி ப்ரேரிக்க வந்த சொல் அன்றோ என்று -
இதில் தோஷ தர்சனம் பண்ண மாட்டாதே -இது தன்னை குணமாகவே நினைப்பவர்  என்று  சமாஹிதராய் -
ஸ்தோத்ரம் பண்ண ஒருப்பட்டு -அநந்தரம் -இப்படியானாலும் அந்த ப்ரேமம் தன்னை நிரூபித்த இடத்திலும்
அது தமக்கு விஷய அநு குணமாக போராமையாலும் -அப்படியே விஷய அநு குணமாக -சொல்ல
அரிதாக வாகையாலும் -தமக்கு ஸ்தோத்ர அதிகாரம் இல்லை என்று சொல்லி ஆஷேபித்து -அநந்தரம்
தமக்கு உண்டான ஆழ்வான் திருவடிகளின் சம்பந்தத்தை அனுசந்தித்த பின்பு தமக்கு அசக்யாம்சம்
ஒன்றும் இல்லை என்று -சமாஹித  மனசகராய் கிறார் -கீழ்.
இவ்வளவும் ஸ்தோத்ர உத்போகாதம் –இனி மேல் எல்லாம் ஸ்தோத்ரம் பண்ணுகிறார்   .
லோகத்தாருடைய அஞ்ஞான அந்தகாரத்தை நிவர்திப்பித்து -
அவர்களுக்கு ஹேய உபாதேய விவேகத்தை  உண்டாக்கி -உபகரிப்பதாக
ஞான தீபத்தை எடுத்து பொய்கை ஆழ்வார் அருளிச் செய்த திவ்ய பிரபந்தத்தை -தம்முடைய
திரு உள்ளத்திலே சூபிரதிஷ்டிதமாம்படி வைத்த பெருமை உடையரான எம்பெருமானார்
நமக்கு நாதர் என்கிறார் -
வியாக்யானம்
வருத்தும் புற இருள் மாற்ற -வருத்தும் -என்கிறது இருளுக்கு விசேஷணம்-வருத்தத்தை பண்ணக்
கடவதான இருள் என்றபடி – புற விருள் -பாஹ்ய விஷய ப்ராவன்யத்துக்கு உடலான அஞ்ஞானம் ..
அது தான் லோகத்தில் வருத்தங்களைப் பண்ணக் கடவதாய் இருக்குமே -நிஷித்த விஷயங்களில்
சந்தனானவன் அவனுக்கு அவற்றை பெறும் போதும் -பெற்ற பின்பும் -ஐ ஹிக ஆமுஷ்மிகங்களிலும்
சில துக்கங்கள் உண்டு இறே -ஒரு வேச்யா சந்தனானவன் –அவளுக்கு ஒரு வியாதி ப்ராப்தமாய்
பிராண சம்சயம் வந்தவாறே -இவள் பிழைத்தால் ஆகில் நான் அக்னி பிரவேசம் பண்ணுகிறேன்
என்று சூத்திர தேவதை காலில் விழுந்து -அப்படியே செய்தான் என்று லோக பிரசித்தம் இறே -
சில ஐ ஹிக பலங்களைக் குறித்து சூத்திர தேவதைகளை ஆராதிக்கப் போனால் -
ஆட்டை அறுத்து தா என்றும் -உன் தலையை அறுத்து தா என்றும் -செடிலாட்டம் பண்ணச் சொல்லியும் -
அதி கோரமான பூஜைகளை அபேஷிக்க -அப்படியே அவனும் பண்ணிக் கண்டு போவான் இறே -
 ராவணன் தன் தலைகளை அறுத்து ருத்ரனை ஆராதித்தான் என்றும் பிரசித்தம் இறே -

ராஜாவுக்கு ஒருவன் புத்ரனைக் கொடுத்து -அந்த புத்ரனை விநாசம் பண்ணி -யாகம் பண்ண
வேண்டும் என்று சொல்ல -அந்த ராஜாவும் அப்படியே பண்ணி அபதானம் பிரசித்தம் இறே -
மோத்தூளன ஜடாதாரண மலலேபன சூராகும்பச்ஸ்தாபன நக்னத்வோர்த்த்வ பாஹூத்வாதி ரூபமான
வருத்தத்தை த்ர்ஷ்டத்திலும் -நரக அனுபவ ரூபமான வருத்தத்தை ஆமுஷ்மிககத்திலும் -பண்ணக்
கடவதாய் இறே -பாஹ்ய விஷய ப்ராவன்யத்துக்கு உடலான அஞ்ஞானம் இருப்பது -
புற இருள் -பிரத்யஷமான ஆத்மாவையும் -தத் அந்தர்யாமியான ஈஸ்வரனையும் போல் அன்றிக்கே -
அவ் இருவரிலும் காட்டிலும் -பாஹ்யராய் -பிரகிருதி வித்தராய் -அபரிசுத்தராய் -சர்வேஸ்வரனாலே
பிராப்தமான ஐஸ்வர்யத்தை பெற்றும் -ரஜஸ் தமோத்ரேகத்தாலே-அத்தை மறந்தும் -
அஹங்கார க்ரச்தராய் போருகிற  சாமான்ய தேவதைகளை சூத்திர பலங்களுக்காக ஆராதித்தவாறே -
சாபேஷரானவர்களை யாசிக்கப் பண்ணும் அஞ்ஞான அந்தகாரம் என்னவுமாம் -
மாற்ற -அத்தை சாவசனமாக போக்குகைக்காக -
எம் பொய்கைப் பிரான் -தம் ஒருவர் பொருட்டு அன்றிக்கே -தம்முடைய சம்பந்தி சம்பந்திகள் பொருட்டும்
வந்து அவதரித்தார் என்று காணும் இவருடைய அபிநிவேசம் -எம் பொய்கை -என்னுடைய
கோடியானபிரபன்ன ஜனங்களுக்காக –காஞ்சி நகரத்திலே -பொய்கை என்னும் பேரை உடைத்தான -புண்டரீக சரஸ்சிலே – அவதரித்து -அது தன்னையே நிரூபகமான திரு நாமமாக உடையரான அஞ்ஞான அந்தகார நிவர்த்தகமாய் -ப்ரதீபம் போலே தத்வார்த்த பிரகாசமாய் இருக்கிற

திவ்ய பிரபந்தத்தை நிர்மித்து உபகரித்த உபகாரகர் -
மறையின்குருத்தின் பொருளையும் -வேதாந்த அர்த்தங்களையும்
செந்தமிழ் தன்னையும் -இவருடைய பிரபந்தத்துக்கு செம்மையாவது -தத்வ ஹித புருஷார்த்தங்களை
அடைவே பிரதிபாதிக்கும் அளவில் -ஆதி மத்திய அவசானங்களிலே ஏக ரூபமாய் இருக்கை -
தமிழ் தன்னையும் -திராவிட ரூபமான திவ்ய ப்ரபந்தம் தன்னையும்
கூட்டி -வேதாந்த அர்த்தங்களையும் -நடை விளங்கு தமிழான சொல்லையும் -
தன்னிலே சேரும்படி சந்தர்ப்பமாக்கி
ஒன்றத் திரித்து -அவ் இரண்டையும் ஒன்றுக்கு ஓன்று சேரும்படி ஒப்புவித்து
அன்று -திருக் கோவலூரிலே-ஒரு ராத்திரி அந்தகாரத்திலே முதல் ஆழ்வார்கள் மூவரும் வந்து -
அதி சங்குசிதமான ஒரு திரு இடை கழியிலே-ஒருவரை ஒருவர் அறியாமல் நிற்க -
இவர்களை சம்ச்லேஷிக்கைக்காக -ஆயனார் வந்து மூவர் நடுவிலும் புகுந்து
அவர்களை நெருக்கின சமயத்திலே
எரித்த திரு விளக்கை -வையம் தகளியாய் வார்கடலே நெய்யாக வெய்ய கதிரோன் விளக்காக -என்று

சதுர்தச புவநாத்மகமான லோகம் எல்லாம் தகளியாகப் பண்ணியும் -
ஜல தத்தவத்தை எல்லாம் ஒருபடியாக கொண்ட சப்த சமுத்ரன்களை நெய்யாகப் பண்ணியும்
தீஷன கிரணனான சூர்யனை விளக்காக சேர்த்தும்
லோகத்தில் இருந்த பதார்த்தங்கள் என்றும் பிறி கதிர் படாதபடி எல்லாவற்றையும் பிரகாசிக்கும் படி
இட்டு அருளின திவ்ய பிரபந்த ரூப தீபத்தை என்றபடி – தம் திரு உள்ளத்தே இருத்தும் –அத் தீபத்தை சிநேக நிர்பரமான தம்முடைய திரு உள்ளத்திலே
ஸ்தாவர பிரதிஷ்டையாம்படி நிறுத்த வல்ல
பரமன் -என்று சொல்லப்படும் படி பெருமை உடையரான இராமானுசன் -எம் பெருமானார்
எம் இறைவனே  -எம் நாதனே -ஸ்வாமி என்றபடி
————————————————————————————————————————————————————————————–
அமுத விருந்து –
கீழ் ஏழு பாட்டுக்களும்  முக உரையாய் அமைந்தன -
அவைகளும் எம்பெருமானார் பெருமையை புலப்படுத்துவன வாய் அமைதலின்
துதிகளாகவே கொள்ளத்தக்கன -இனி துதியை தொடங்குகிறார் -
எம்பெருமானார் பெருமைகளில் ஆழ்வார்கள் சம்பந்தமே சிறந்து விளங்குவது ஆதலின்
அதனைப் பேச முற்பட்டு பொய்கை ஆழ்வார் அருளி செய்த திவ்ய பிரபந்தத்தை தம்
சிந்தையிலே அனுசந்தித்து கொண்டே இருக்கும் பெருமையை கூறி -
அத்தகைய எம்பெருமானார் எங்களுக்கு இறைவர் -என்கிறார் -
பத உரை -
வருத்தும் -வருத்தத்தை உண்டு பண்ணும்
புற இருள் -புறத்தே -வெளியே -உள்ள பொருள்களை பற்றிய அறியாமையை
மாற்ற -போக்க
எம் பொய்கை பிரான் -எங்களுடைய பொய்கை ஆழ்வார் என்னும் உபகாரகர்
மறையின் குருத்தின் -வேதாந்தனுடைய
பொருளையும் -அர்த்தத்தையும்
செம் தமிழ் தன்னையும் -செவ்விய தமிழ் சொல்லையும்
கூடி -இணைத்து
ஒன்ற -ஒன்றாய் சேரும்படியாக
திரித்து -திரியாக்கி
அன்று -திருக் கோவலூர் இடை கழியிலே நெருக்குண்ட வேளையில்
எரித்த -எறியும் படி செய்த
திரு விளக்கை -வையம் தகளியா என்று தொடங்கும் திவ்ய ப்ரபந்தம் ஆகிய திரு விளக்கை
இருத்தும் -வைத்து கொண்டு இருக்கும்
பரமன் -பெருமை வாய்ந்தவரான
இராமானுசன் -எம்பெருமானார்
எம் இறைவன் -எங்களுக்கு தலைவர் ஆவார் -
வருத்தும் புற இருள் மாற்ற -
இருள் எனபது இருட்டு போலப் பொருள்களை உள்ளவாறு அறிய ஒட்டாத அஞ்ஞானத்தை -
மேல் பாசுரத்தில் -இதயத்து இருள் -என்று இதயத்தில் உள்ள உள் பொருளைப் பற்றி பேசுவதால்
இங்கு வெளியே உள்ள கட்புலனாகும் பொருளைப் பற்றி இருளைப் -புற இருள் -என்று கொள்ளல் வேண்டும் -
பொய்கையார் எரித்த திரு விளக்குக்குப் போவது இருட்டு அன்று -
புறத்தே உள்ள பொருளைப் பற்றிய இருள் என்று தான் கொள்ளல் வேண்டும் -
அறியாமை-உள்ளே இருக்கும் ஆத்மாவினிடத்தில் உள்ளதே அன்றி -புறத்தே இருத்தற்கு உரியது ஆகாது -
இங்கனம் இதயத்து இருள் -என்னும் இடத்திலும் அறியாமை இதயத்தில் இருப்பது அன்று -
இதயத்தில் உள்ள ஜீவ பரமாத்மாக்களைப் பற்றிய அறியாமையே அது என்று கொள்ள வேண்டும் -
கொள்ளவே கண்ணுக்கு புலனாகும் அசேதனப் பொருளைப் பற்றிய அறியாமை -புற இருள் -என்றும் -
நெஞ்சு என்னும் உள் கண்ணுக்கு புலனாகும் ஜீவான்மையையும் -அதனுள் உள்ள பரமான்மாவையும்
பற்றிய அறியாமை அக இருள் -அதாவது -இதயத்து இருள்-என்றும் கூறப் பட்டது ஆகிறது -
கட்புலனாகும் கதிரவன் முதலிய பொருள்களை இறைவன் ஆணைக்கு உள்பட்டு இயங்கும்
அவையாய் இருப்பினும் -தாமாகவே இயங்கும் சுதந்திரப் பொருள்களாக கொள்வதே புற இருள் -என்க-
காற்று இறைவனுக்கு பயந்து வீசுகிறது -சூர்யன் பயந்தே உதிக்கிறான் -என்று வேதம் ஓதுகிறது -
அறியாமைக்கு உள் பட்டவர்கள் இறைவன் ஆணை இன்றிச் சுதந்திரமாக காற்று முதலிய வற்றால்
கேடு நேருவதாக கருதி வருந்துகின்றனர் -அங்கனம் வருந்துவதற்குப் புற இருள் காரணமாய் இருத்தல்
பற்றி -வருத்தும் புற இருள் -என்கிறார் -
பொய்கை ஆழ்வார் பூமியை நெய் உடைய விளக்கின் அகலாகவும் -கடலை நெய்யாகவும் -
கதிரவனை விளக்காகவும் -தாம் கண்டு -அவற்றை இறைவனால் படைக்கப் பட்டு அவன்
ஆணைக்கு உள்பட்ட பொருள்களாக காட்டி -புற இருளை போக்கடித்து விடுகிறார் -
தகளி போலே ஒருவனால் ஆக்கப் பட்டு இருத்தல் வேண்டும் -என்று வையமும் தன்னைப்
படைத்தானைக் காட்டுகிறது -கடல் நீர் பெருக்கு வந்து சேரினும் -சேராவிடினும் -தந் நீர்மை குன்றாது
இருத்தலானும் -கரை கடவாது கட்டுப் பட்டு இருத்தலானும் -ஒருவனால் ஆக்கப் பட்டு அவன்
ஆணைக்கு உள்பட்டு இருப்பது தெரிகிறது -கதிரோன் காலம் கடவாது உதித்தளால் ஒருவன்
கட்டளையை கடவாமல் இருப்பது தெரிகிறது -விளக்கு -தன்னையும் காட்டி -பிற பொருளையும் காட்டுவது போலே
இந்த விளக்கு -தன்னைப் படைத்து ஆணைக்கு உள்படுத்திய இறைவனையும் காட்டுகிறது -
காட்டவே படைக்கப் பட்டவைகள் படைத்தவனுக்கு உரியவை -தாமாகவே இயங்கும் திறன் அற்றவை -
ஆகவே -இறைவன் ஆணை இன்றி எந்தப் பொருளும் நமக்கு கேடு பயப்பன அல்ல -என்னும் தெளிவு
நமக்கு பிறக்கிறது –பிறக்கவே எந்தப் பொருளினாலும் நேரும் கேடு பற்றி வருந்துவதற்கு இடம்
இல்லாமல் போய் விடுகிறது -இதனை சொல்லுகிறார் -வருத்தும் புற இருள் மாற்ற -என்று
என் பொய்கை பிரான் -
பொய்கையில் அவதாரம் செய்தமை பற்றி பொய்கை ஆழ்வார் என்று பேர் பெற்றார் -
இருள் மாற்ற -செம் தமிழில் -வேதாந்த பொருளை -தந்து உபகரித்தலின்-பிரான்-எனப்பட்டார் -
பிரான்-உபகாரகன்
அவ் உபகாரத்தின் பயனைத் துய்த்தலின் -பிரபன்ன குலத்தவர் அனைவரையும்
தம்மோடு சேர்த்து கொண்டு -எம் -பொய்கைப் பிரான் என்று நன்றி தோற்றக் கூறுகிறார்
மறையின் –திரு விளக்கை -
மறை-வேதம் -அதன் குருத்து -உபநிஷதம்
மரத்தில்  குருத்து போலே -வேத மரத்தில் உண்டான -குருத்து முக்கியப் பகுதியான வேதாந்தம் -என்க -
வேதத்தின் பிரிவுகள் உலகில் -சாகை -கிளை -களாகப் பேசப் படுதலின் வேதம் மரமாக உருவகம்
செய்யப் படுகிறது -
மகாதோ வேத வ்ருஷச்ய மூல பூதஸ் சநாதன
ஸ்கந்த பூதா ருகா த்யாஸ் தே சாகாபூதாஸ் ததாபரே -கீதை -15 1- –   என்று கிருத யுக வேதம்
பிரிவு படாத ஒரே வேதம் ஆதலின் பெரிய மரமாகவும் -கிருத யுக தர்மத்தை கூறும்
பகுதி மூலமாகவும் -அதாவது -வேராகவும்-ருக் முதலானவை அடித் தண்டாகவும் -
மற்றவை கிளைகளாகவும் -கூறப் படுவதும் இங்கு நினைவுறத் தக்கது -
செம் தமிழ் -
செம்மையான தமிழ் -
தமிழுக்கு செம்மையாவது -எளிதில் பொருள் விளங்கும் படி யாய் இருத்தல் -
மறையின் குருத்தின் பொருளையும் -செம் தமிழ் தன்னையும் -ஒன்றாய் இணைத்து -
திரியாக்கி எடுத்ததாகக் கூறுவதின் கருத்து –வடமொழி வேதத்தின் பொருள் வேறு மொழியினால்
பேசப்படுகிறது என்று தோற்றாமல்-முதல் திருவந்தாதி -என்னும் செம்தமிழ் வடிவமாகவே
வேதம் அமைந்து இருக்கிறது என்று தோன்றுகிறது என்னவுமாம் -
பூதத் தாழ்வார் தம் விளக்குக்கு திரியாக சிந்தையை உருவகம் செய்தது போலே
பொய்கை ஆழ்வார் திரியாக எதையும் உருவகம் செய்ய வில்லை -
அமுதனார் மறைக் குருத்தின் பொருளையும் செம் தமிழையும் ஒன்றாய்  திரியாகத் திரித்து -
அவ் விளக்குக்குத் திரியை உபயோகப் படுத்தினதாக நயம் படக் கூறுகிறார் -
தம் உள்ளத்தே இருத்தும் பரன் -
கண்ணன் மனோவிருத்திக்கு விஷயமாய் இருந்து கொண்டு தன்னைப் பற்றிய ஞானம்

ஆகிற ஒளிரும் விளக்கினால் அஞ்ஞானம் என்னும் கர்மத்தால் விளைந்த இருளைப்
போக்கடிப்பதாக கீதையில் – 10-11 கூறுகிறான் -அஹம் அஞ்ஞானம் தம நாசயாம் யாத்மா பாவச்த்த
ஞாநதீபேன- பாஸ்வதா -என்பதுகீதை
எம்பெருமானார் பொய்கை ஆழ்வார் ஏற்றின திவ்ய ப்ரபந்தம் என்னும் பிரகாசிக்கும் விளக்கை
அணையாதபடி தன் அகத்தே வைத்து -மற்றவர்க்கும் அந்நிலையை உண்டாக்கி இருளைக் கடிகிறார்-
தன் திரு உள்ளத்தே -என்னாது -தம் -என்று பன்மையில் கூறினமை யால் தம்மை சேர்ந்தவர்களுடைய
திரு உள்ளத்திலும் இருதித்தினமை புலனாகிறது -ஆகவே இருளைப் போக்கும் குருவாதலின்
எம்பெருமானாரை-பரமன் -என்கிறார் -
குருரேவ பரம் பிரம -குருவே பரம் பொருள் -என்றபடி -எம்பெருமானாரே பரமனாயினார் -என்க -
எம் இறைவன் -
தம்மைப் போன்ற சரம பர்வ நிஷ்டர்களையும் சேர்த்து -எங்களுக்கு இறையவன் -என்கிறார் -
—————————————————————————————————————————————————————————–
அடியேன் கேள்வி ஞானத்தினால் ஜல்பித்தல்

7  பாசுரம் வரை அவதாரிகை .

முதலில் திரு உள்ளத்தை குறித்து அருளி செய்து/சுவாமியின் சீல  குணம் ஒழிய வேறு ஒன்றில் இலாது இருக்கிற படியை பேசி/அதன் காலில் விழுந்து/ஸ்வாமியே தரிக்க வைத்தால் தமக்கு ஹானி ஒன்றும் இல்லை என்று /நிவ்ருதராயும் பிரவ்ருத்ய உன்முகராயும்/விஷய அனுப ரூபமாக பக்தி இல்லை என்று ஷேபித்து /ஆழ்வான் சம்பந்தத்தால் அசக்யாம்சம்  ஒன்றும் இல்லை ..சமாகிதராய் ஸ்தோத்ரம் பண்ண ஆரம்பிக்கிறார் இதுகாரம்..இவை என்று மா முனிகள் தொகுத்து  வியாக்யானம் அருளியது நோக்குக

இனி ஸ்தோத்ரம் அருள ஆரம்பிக்கிறார் ஆழ்வார்கள் சம்பந்தம் சொல்லி முதலில் -

.பொய்கை ஆழ்வார் ஐப்பசி திரு வோணம்  காஞ்சி பொற் தாமரை குளம் பொற் கால் இட்டு அவதாரம்..

திரு உள்ளத்தே இருத்தும் பரன்  இராமனுசன் -எம் இறைவனே..

அன்று எரித்த -மறையின் குருத்தின் பொருளையும் செந்தமிழ் தன்னையும் கூட்டி ஒன்ற திரித்து அன்று எரித்த திரு விளக்கு

-இடை களி விளக்கை வைத்து தான் கிரந்தம் பண்ணினார்..

குருத்து வேதாந்தம் தமிழ் ஆக்க தான் ஆழ்வார்கள்.

.எய்தற்கு அறிய மறைகளை செந்தமிழ் தன்னால் -வேதாந்த தேசிகனே அருளும் படி -

புற -வெளி இருள்  இல்லை வெளி விஷயங்களை பற்றிய தவறாக ஞானம் அஞ்ஞானம் போக்க

–சூர்யன் வேலை வெளி இருள் கெட – ..அடுத்து இறைவனை காணும் இதயத்து இருள் கெட என்பர்

–பரமாத்மா ஜீவாத்மா பற்றிய அஞ்ஞானம் .பிரத்யட்ஷம் அனுமானம் பிரமாணம் ஆகாது என்றாலும்

பொய்கையார் அருளியது வேதம் அருளுவதற்கு அனுரூபமான பிரத்யட்ஷம் கொண்டே

பரமனை காட்டுகிறார் -பர பக்தி முதல் நிலையை -

.பராக் அர்த்தம் புற அருள்-  மற்றவரால் அறிய பட வேண்டும் பிரத்யக் அர்த்தம் -ஸ்வயம் பிரகாசம் தன்னை தானே ஒளி  இட்டு காட்டும்.

வருத்தும் புற இருள்  -விஷயாந்தரங்கள் ..நந்தனம் – உதித்தாலும் அச்தமித்தாலும்.

.பகவத் விஷயங்களை நினைக்காமல் -பழுதே பல காலம் போயின

.வருத்துகிற அஞ்ஞானம் போக்க -உபகாரம் பண்ணினார் பொய்கை ஆழ்வார்-வருத்தும்-பொய் நின்ற ஞானம் -பொய்யான விஷயம் பற்றிய ஞானம்

-ஆசை உண்டாகி வருத்தம் கொடுக்கும்..இவ் உலகத்திலும் நரகத்திலும் வருத்தம்.

.–இவ் உலக பலனை  குறித்து – ஆட்டை அறுத்து தா கோரமான பூஜை..

சத்யம் சத்யம் ந தெய்வம் கேசவாதி பரம்…அவனை போல் பர தெய்வம் வேறு இல்லையே இது சத்யம்

. கள் இறைச்சி கொண்டு ஆட..செடில் ஆட்டம் -தீர்ப்பாரை யாம் இனி-இளம் தெய்வம் அன்று -பெரும் தெய்வத்தால் நோவு பட்டாள்

—ராவணன் தன் தலை அறுத்து ருத்னனை ஆனந்த படுத்தி வரம் பெற்றானே

முள் குத்தினாலும் சர்வேஸ்வரன் வருந்த– சரீரம் தானே இவனுக்கு என்பதால்.

வேய் மரு தோள் இணை மெலியுமாலோ- ஈஸ்வர பிரக்ருதிக்கு கரைவார் இங்கு இல்லை

..பிதா முன் நின்றாலே போதுமே ..தேவத்தாந்திர பஜனம் கூடாது என்று பல காட்டுகிறார் .

.எது சரி என்று அவன் நினைகிறானோ அதை கொடுப்பான்

..அந்த திரு விளக்கை தன் திரு உள்ளத்தே இருத்தும் பரமன் ..ராமனுசரே நாதன் என்கிறார் ..

ஸ்வதந்திர புத்தியை பண்ணுவித்து -அசித் தத்வங்கள் வருத்தும்

- பிரத்யக்கானா ஆத்மாவும் தத் அந்தர் ஆத்மாவான ஈசவரனும் போல் அன்றிக்கே

-கண்ணால் பார்க்க வல்ல வெளி விஷயங்கள் பற்றிய அஞ்ஞானம் போக்கும்

-எம்-பிர பன்ன குல-என்று நம்மையும் சேர்த்து கொள்கிறார் இங்கே

உதேச்யராய் பரம உபகாரர் ஆன பொய்கையார்

–வேதாந்தின் அர்த்தத்தையும் நடை விளங்கு தமிழான சொல்லையும் கூட்டி

-சொன்னாலே அர்த்தம் விளங்கும்–ஒன்ற -சேரும் படியாக சம்பந்தத்திது

- .திரித்த திரு விளக்கு ..அன்று-இடை கழியிலே நெருக்கின பொழுது-

கரும்பை பிழிந்து -எரித்த திரு விளக்கை

வேதாந்த தேசிகன் அருளியது போல் மூன்று முதல் ஆழ்வார்களும் பல் சக்கரம் போலேயும்

கண்ணன் தான் நெருக்கு உகந்த பெருமான் -கரும்பு

இடையிலே அகப்பட வெளியில் நமக்கு கிடைத்ததோ கருப்பம் சாறு போல மூன்று திருவந்தாதிகளும்

நாம் அனுபவிக்க ஆரா அமுதம் இவை தானே -

-பரமன் -ஒப்பு சொல்ல முடியாத பெருமை கொண்டவர்

…அஞ்ஞான அந்தகாரம் போக்கி

தன்னை போல நம்மை ஆக்க இவன் இருக்க வேறு எங்கு போகணும்.

.ரஜோ தமோ குணா தெய்வம் ஆராதிக்காமல் -வியாபாரம் பேசும் இவை-.மாற்ற

-எம்-சம்பந்திகள் அடைவிலும் -பொய்கை  பிரான் – பிறந்த பொய்கையே அது தன்னையே நிரூபக தர்மமாக கொண்டு

–என் திரு மகள் போல எம்  பொய்கை…பிரான்=உபகரித்தார்.

.மறையின் குருத்து -தீபத்தை ஒத்த ஞானம் ..வேதம் வ்ருஷம் போலே

.சாகை கிளைகள் ..குருத்து -

வேழ போதகம் அன்னவன் தாலோ  தாலேலோ- தெய்வ தேவகி-

யானை குட்டி-இன்று யானை போல இருக்கிறான் அன்று யானை குட்டி.-என்று அறிந்து -அந்த கீதாசார்யானோ

. தத்வ ஹித புருஷார்த்தங்களை ஆதி மத்திய அவதானத்தில்

..கர்ம யோகம் சொல்லி ஞான யோகம் சொல்லி பக்தி யோகம் ஆத்மா சாஷாத்காரம் சொல்லி

சரணாகதி அங்க பிரபத்தி சொல்லி கீதாசார்யன் போல அன்றிக்கே

செந்தமிழ்-ஏக ரூபம்-–சேராத இரண்டையும் -நடை விளங்கு தமிழையும் உபநிஷத்தின் பொருளையும் ஒரு சேர விட்டி..

ஆயனார் நெருக்கின பொழுது .-தகளி  ஜகம் –சமுத்ரம் நெய் சூர்யன் விளக்கை ஏற்றி

-திவ்ய பிரபந்த ரூபமான விளக்கு

-புற இருளை -வையம் நிர்வகிக்க கர்த்தா வேணுமே-காரணத்தை த்யானம் பண்ணனும்..

கடல் ஆர்ப்பரித்தாலும்  கரை தாண்டி வராது ந்யமிக்க -ந்யந்த்ருத்வம் அகப் படுத்த சக்தன் உண்டு.

. கதிரவனையே விளக்காகா ஆழ்வார் வைக்க பிறபித்த அவனின் சக்தி தெரியுமே

-ஈச்தத்வம் -தம்-தன்னை போல அடியவர்கள் திரு உள்ளத்தில் நிறுத்த படும் படி -ஸ்தாவர பிரதிஷ்ட்டையாக்கினார்

அறிவாகிற மை கொண்டு திறக்கிறான்..சத் குரு

.பரமன்-மேம்பட்டவன்-

அஞ்ஞானம் போக்கி -மூன்று வித அஞ்ஞானமும் -அஞ்ஞானம் அந்யதா ஞானம் விபரீத ஞானம் -

தேக ஆத்மா விபாகம்/ஆத்மா அவன் ஒருவனுக்கே சேஷம் /அவன் ப்ரீதி கார்ய கைங்கர்யமே புருஷார்த்தம் என்று உணர்த்தி

அகம் -பாபம் போக்கி

தனக்கு நிகர் ஆக்கி

ஜன்மம் போக்கி

மோஷம் கொடுத்து

கடாஷத்தாலே ஆக்குபவன் பரமன்..

எங்கள்  நாதன்

-மணி ரத்னம் பாதுகை தயை தான் ரத்னம்

சூர்யனால் போக முடியாத இருளை பார்வையால் போக்குவான் மணி பாத ரஷை ஆழ்வார்..

———————————————————————————————————————————————————————————————

திருமலை நல்லான் சக்கரவர்த்தி ஸ்ரீ ராம கிருஷ்ண ஐயங்கார் திருவடிகளே சரணம் .

பிள்ளை லோகம் ஜீயர் திருவடிகளே சரணம் .

திருவரங்கத் தமுதனார் திருவடிகளே சரணம் .

ஆழ்வார் எம்பெருமானார் ஜீயர் திருவடிகளே சரணம் .

அமுத விருந்து -இராமானுஜ நூற்றந்தாதி வியாக்யானம்-7 -மொழியைக் கடக்கும் பெரும் புகழான்- இத்யாதி ..

November 2, 2012
ஏழாம் பாட்டு -
பெரிய ஜீயர் உரை -
அவதாரிகை -
இப்படி தம்முடைய அயோக்யதையை பார்த்து -நமக்கு இது துச்சகம் -என்று மீள நினைத்தவர் -
ஆழ்வான் திருவடிகளில் சம்பந்தமுண்டான பின்பு எனக்கு அசக்ய அம்சம் ஒன்றும் இல்லை -என்று
 ஸ்தோத்ரத்திலே  பிரவ்ருத்தர் ஆகிறார் -
மொழியைக் கடக்கும் பெரும் புகழான் வஞ்ச முக்குறும்பாம்
குழியைக் கடக்கும் நம் கூரத் ஆழ்வான் சரண் கூ டிய பின்
பழியைக் கடத்தும் இராமானுசன் புகழ் பாடி எல்லா
வழியைக் கடத்தல் எனக்கு இனி யாதும் வருத்தம் அன்றே -7-
பேச்சுக்கு நிலம் இல்லாத பெரிய புகளை உடையராய் -ஆத்ம அபஹாரத்தை விளைப்பதாய் –
தனித் தனியே பிரபலமாய்க் கொண்டு மூலை அடியே நடத்துவதான -
அபிஜன
வித்யா
வ்ருத்தங்கள்-ஆகிற படு குழியைக் கடந்து இருப்பாராய்-
நமக்கு நாதரான கூரத் ஆழ்வான் உடைய திருவடிகளை ஆஸ்ரயித்த பின்பு
பழி போலே அவஸ்யம் அனுபோக்த்யமான பாப கர்மங்களிலே மக்னர் ஆகாதபடி
நிஸ்தரிப்பிக்கும் எம்பெருமானார் உடைய திவ்ய குணங்களை ப்ரீதி ப்ரேரிரிதராய் கொண்டு
பாடி ஸ்வரூபம் அனுரூபம் இல்லாத மார்க்கங்களை தப்புகையாலே எனக்கு இனி ஒன்றும்
அருமை இல்லை -
குழியைக் கடத்தும் -என்று பாடம் ஆன போது தம்முடைய அபிமான அந்தர்பூதரையும்
இப் படு குழியில் விழாமல் கடத்தும் அவர் -என்கை -
எம் கூரத்   ஆழ்வான்   -என்றும் பாடம் சொல்லுவார்கள்-
————————————————————————————————————————————————————
பிள்ளை லோகம் ஜீயர் அருளிய உரை–
அவதாரிகை -கீழ்ப் பாட்டிலே ஞான பக்த்யாத்யா அனுபவ ரூபமான தம்முடைய அயோக்யதையை
நினைத்து பிரபந்த ஆரம்பத்திலே பிற்காலித்து-இப்பாட்டிலே
ஆழ்வான் திருவடிகளின் சம்பந்தம் ஆகிய ராஜ குல மகாத்ம்யத்தை அனுசந்தித்து -
இப் பிரபந்த உத்யோகம் கடினம் அல்ல   சுலபமாயே யாய் இருக்கும் என்று
அதிலே ஒருப்படுகிறார் .
வியாக்யானம் -
மொழியைக் கடக்கும் பெரும் புகழான் -ஒரு சப்தத்தை இட்டு வர்ணிக்க அரியதாய் -நித்ய அபிவ்ர்த்யங்களாய்
கொண்டு -பரம பதத்தளவும் பெருகி வருகிற கல்யாண குணங்களை உடையவன் -
வஞ்ச முக்குறும்பாம் -வஞ்சக ஹேதுக்களாய்-ததீய விஷயத்திலே ஸ்வ சாம்ய புத்திகளையும்
ஸ்வ ஸ்மின் ஆதிக்ய புத்திகளையும் பிறப்பித்து -ஸ்வரூப நாசங்களாய்  இருந்துள்ள  -
அபிஜன வித்யா வ்ர்த்தங்கள் ஆகிற அஹங்கார த்ரயமும் -ஜகத் பிரதாரகங்களான இம் மூன்றும் ஆகிற
குழியை கடத்தும் -தம்முடைய அபிமான அந்தர் பூதரை அந்த படு குழியில் விழாதபடி தம்முடைய
உபதேசத்தாலே -தத்வ ஹித புருஷார்த்த யாதாம்ய ஞானத்தை பிறப்பித்து -அதில் நின்றும்
கடத்துமவன் -கடத்துகை -தாண்டுவிக்கை -
குழியைக் கடக்கும் -என்று பாடமான போது -இம் மூன்றுமாகிய படு குழியை கடந்து இருக்குமவர்
என்றபடி -நம் கூரத் ஆழ்வான் -நம்முடைய கூரத் ஆழ்வான்   -இவரை உத்தரிப்பிக்கைக்கு காணும்
அவருடைய அவதாரம் -ஆகையால் இறே நம் கூரத் ஆழ்வான் என்கிறார் .கூரம் என்னும் திவ்ய தேசத்துக்கு
நிர்வாஹரான ஸ்வாமி உடைய திரு நாமத்தை வஹித்தவர் -எம் கூரத் ஆழ்வான் -என்றும் பாடம் சொல்லுவார்கள் .
சரண் கூடிய பின் -இப்படிப் பட்ட வைபவத்தை உடையரான -ஆழ்வான் உடைய திருவடிகளை -
ஆஸ்ரயித்த பின்பு -இப்படிப் பட்ட ராஜ குல மகாத்ம்யத்தை நான் பெற்ற பின்பு -பழியை கடத்தும் -இவ்வளவாக நான் மூலை யடியே நடந்து போகையாலே வந்தேறி யாய்  -

லோக கர்ஹிதமாய் -தம்முடைய குண கீர்த்தனம் பண்ணுகைக்கு விரோதியான என்னுடைய
பாபத்தை சவாசனமாக நிவர்திப்பிக்கீம் -இராமானுசன் -எம்பெருமானார் உடைய -
புகழ் பாடி -ஏய்ந்த பெரும் கீர்த்தி இராமானுச முனிவன்
தமிழ் மறைகள் ஆயிரமும் மொய்ம்பால் வளர்த்த இதத்தாய் -இராமானுசன் என்னும்படியான
அவருடைய கல்யாண குணங்களை -இப் ப்ரபந்தம் முகேன கீர்த்தனம் பண்ணி -
அல்லா வழியை கடத்தல் -என்னுடைய அபத ப்ரவர்தியை தப்புகை – அன்றிக்கே -கர்ப்ப
யாம்ய தூமாதிகளை ஆக்ரமிக்கையால் என்னுதல் -
எம்பெருமானார் உடைய திருவடிகளைக் கிட்டி அனுபவிக்கையில் -என்றபடி -
எனக்கு இனி யாதும் வருத்தம் அன்றே -எனக்கு இனி -இப்படி எம்பெருமானார் உடைய
கைங்கர்யத்தில் அதி கரித்து க்ர்தார்த்தனான எனக்கு -இத்தனை நாளும் சில உபத்ரவம்
உண்டாய் இருந்தாலும் -இன்று முதலாக மேலுள்ள காலம் எல்லாம்
யாதும் -எந்த விஷயத்திலே யாகிலும்
வருத்தம் அன்றே -அசாத்தியமானது இல்லை
அல்லா வழியை என்று -அம் மார்க்கங்கள் அதி ஹேயங்கள் ஆகையாலே -திருப் பவளத்தாலே
இன்னது என்று நிர்தேசிக்க அருவருத்து -சாமான்யேன அருளிச் செய்கிறார் .
அல்லா வழியை கடத்தல்  எனக்கு இனி யாதும் வருத்தம் அன்றே -
சகல பாப விமோஷன பூர்வகமான பரம பதத்தை  பெருகையிலும் இவருக்கு ஒரு
கண் அழிவு இன்றிக்கே -அத்யந்த சுலபமாய் காணுமிருப்பது -
வைகுந்த மா நகர் மற்றது கையதுவே -என்னக் கடவது இறே -
—————————————————————————————————————————————————————————-
அமுது விருந்து
அவதாரிகை
துதிக்கத் தகுதி இன்மையின் எனக்குத் துதித்தல் அரிய செயல் என்று மீண்டவர் -இப் பொழுது -
ஆழ்வான் திருவடி சம்பந்தம் உண்டான பின்பு தகுதி இன்மை அப்படியே நிற்குமோ ?
அது நீங்கி விட்டமையின் எனக்கு அரியது ஒன்றும் இல்லை என்று மீண்டும் துதிக்க இழிகிறார் -
பத உரை -
மொழியைக் கடக்கும் -பேசி முடிவு கட்ட முடியாதபடி பேச்சிற்கு அப்பால் பட்ட
பெரும் புகழான் -பெரிய புகழ் வாய்ந்தவரும்
வஞ்சம்-வஞ்சிக்கிற –அதாவது -ஏமாற்றுகிற
முக்குறும்பாம் -மூன்று குற்றங்கள் ஆகிற
குழியை -விழப் பண்ணுகிற குழியை
கடக்கும் -விழாமல் தப்பை கடந்து சென்றவரும் ஆகிய
நம்-நமக்கு ஸ்வாமி யான
கூரத்து  ஆழ்வான் -கூரம் என்னும் ஊரை சேர்ந்த கூரத் ஆழ்வான் உடைய
சரண்-திருவடிகளை
கூடிய பின் -அடைந்ததற்குப் பிறகு
பழியை-பழி போல் அனுபவித்தே தீர வேண்டிய பாபச் செயலை -அதனில் விழுந்து விடாத படி -
கடத்தும் -தாண்டுவிக்கும்
இராமானுசன் -எம்பெருமானார் உடைய
புகழ்-குணங்களை
பாடி-துதித்து
அல்லா வழியை -தகாத வழிகளை
கடத்தல்-விழாது தப்பி செல்லுதல்
எனக்கு -பாடிய எனக்கு
யாதும் -ஒன்றும்
வருத்தம் அன்று -அரியதாகாது
மொழியைக் கடக்கும் பெரும் புகழான் -
தான் ஆஸ்ரயித்த ஆழ்வானை வணங்குகிறார் -
புகழ்-குணம்
ஆழ்வான் இடம் உள்ள குணங்கள் மொழியை கடந்து உள்ளன
-பெருமை வாய்ந்தனவுமாயும்  உள்ளன -
இதனை அடி ஒற்றி யதிராஜ விம்சதியில்
வாசா மகோசர மகா குணா -பேச்சுக்கு நிலம் ஆகாத பெரும் குணம் -வாய்ந்தவர் கூரத் ஆழ்வான் -
என்கிறார் மணவாள மா முனிகள் -
வானிட்ட கீர்த்தி வளர் கூரத் ஆழ்வான் -என்பர் பிள்ளை பெருமாள் ஐயங்கார் -
மொழியைக் கடந்தமை -மனத்தைக் கடந்தமைக்கும் உப லஷணம்
பரப் பிரமத்தின் உடைய ஆநந்த குணம் வாக்குக்கும் மனத்துக்கும் எட்டாதது என்று உபநிஷத் கூறுகிறது
அது போன்றவைகளே மற்றைக் குணங்களும்
அத்தகைய குணங்கள் பர பிரமத்திற்க்கே உரியவைகளாய் இருக்க -ஆழ்வானை மொழியைக்
கடக்கும் பெரும் புகழானாக வருணிப்பது  எங்கனம் பொருந்தும் எனில் -கூறுதும் -
பர பிரமத்தின் உடைய ஆனந்தம் சம்சார விஷய அனுபவங்களில் பற்று அற்ற ஸ்ரோத்ரியனுக்கும்
உண்டு என்று அவ் உபநிஷத்தே ஓதி இருத்தலின் -பர ம்ரமத்தின் ஆனந்தமும் மற்றைக் குணங்களும்
பற்று அற்ற ஸ்ரோத்ரியான ஆழ்வானுக்கும் உண்டு என்று உணர்க -பிரமத்தை ஒக்க அருள் பெற்றவர் ஆழ்வான் என்க-
நான் பெற்ற பேறு நாலூரானும் பெற வேண்டும் -என்று பகைவர் திறத்தும் காட்டும் கிருபை
முதலிய ஆழ்வான் குணங்கள் எவரால் அளந்து பேச முடியும் ?
ஆசார்யரான எம்பெருமானார் தம் கருணை முழுவதற்கும் கொள்கலமாய் மேல் ஓங்கும் தன்மை
ஆழ்வானுக்கு உரிய தனிப் பெருமையாய் அவர் பெருமையை மொழிக்கு எட்டாதது ஆக்கி விடுகிறது -
அடியார்கள் பலர் இருப்பினும் எம்பெருமான் அருள் முழுவதும் ஆழ்வாருக்கே உரித்தாய்த்து போலே -
சீடர்கள் பலர் இருப்பினும் எம்பெருமானார் அருள் முழுதும் ஆழ்வானுக்கே உரித்தாய்த்து என்க -
பலர் அடியார் முன்பருளிய பாம்பணை அப்பன் –  என்னும் இடத்து பகவத் விஷய வ்யாக்யானத்தில் காட்டப் பட்ட
ஐதிஹ்யத்தால்  இவ் உண்மையை   உணர்க -ஸ்ரீ பாஷ்ய நூல் இயற்ற எம்பெருமானார்க்குப் பேருதவியாய் இருந்து
அதனை ஈடு படுத்திக் கொடுத்து அவர் அருளுக்கு இலக்கானமை ஆழ்வானுக்கே உரிய பெரும் புகழாம்-
அக்ர்யம் யதீந்திர சீஷ்யாணாம் ஆத்யம் வேதாந்த வேதினாம் -எம்பெருமானார் சீடர்களில்  முன் நிற்பவர் -
வேதாந்தம் அறிந்தவர்களில் முதல்வர் -என்பது காண்க -
-வஞ்ச முக்குறும்பாம் குழியைக் கடக்கும்

வஞ்ச முக்குறும்பு -வஞ்சத்தை விளைக்கின்ற முக்குறும்பு என்று விரிக்க -
இரண்டாம் வேற்றுமை வுருபும் பயனும் உடன் தொக்க தொகை -
வஞ்சம்-வஞ்சனை -ஏமாற்றம் -அதாவது ஒரு பொருளை மற்று ஒரு பொருளாகவோ அன்றி
மற்று ஒரு விதமாகவோ காண்பது -
ஆன்மா அல்லாத உடல் என்னும் பொருளை மற்று ஒரு பொருளான ஆத்மவாகக் காண்பதும் -
இறைவனுக்கு பரதந்த்ரமாக இருக்கும் ஆன்மா என்னும் பொருளை ஸ்வ தந்த்ரமாய் மற்று ஒரு
விதமாக காண்பதும் வஞ்சமாம் என்க-
இந்த வஞ்சத்தை விளைப்பன மூன்று குறும்புகள்
குறும்பு -குற்றம் -அதாவது அஹங்காரம் -
அஹங்காரம் என்று ஒரு சொல்லால் குறிப்பிடப் படினும் ஒன்றை ஓன்று எதிர்பாராது தனித்தனியே
வஞ்சத்தை விளைத்தலின் குறும்புகள் மூன்று வகைப் பட்டன -
குலத்தால் வரும் அஹங்காரம் –கல்வியால் வரும் அஹங்காரம் –நடத்தையால் வரும் அஹங்காரம்
என்பன அம்மூன்று வகைகள் -இவற்றை குழியாக உருவகம் செய்கிறார் -தம்முள் அகப்பட்டாரை அதோகதிக்கு
உள்ளாக்கி மேலான நிலையை அடைய ஒட்டாமல் செய்தல் பற்றி -
குல செருக்கு –தன்னை மேம்பட்டவனாயும் -பாகவோத்தமர் உள் பட ஏனையோரைக் கீழ் மக்களாகவும்
கருதச் செய்து தேஹாத்மா அபிமானத்தை விளைத்து அதோகதிக்கு உள்ளாக்குகிறது -
கல்விச் செருக்கு -அங்கனமே மற்றவரை தாழ்வாக நினைக்க செய்து தன்பால் அந்தர்யாமியாய்
எழுந்து அருளு உள்ள எம்பெருமானை அறிகிலாத் தன்மையில் -அசேதனப் பொருளோடு ஒப்ப ஓதப்படும்
தன்னை -ஆத்மா ஸ்வரூபத்தை -பேர் அறிவாளனாகவும் அதனால் எல்லாம் செய்ய வல்லவனாகவும்
 மதிக்க செய்து இறைவனுக்கே பர தந்த்ரனாகிய தன்னை ஸ்வ தந்த்ரனாக மயங்கப் பண்ணி
அதோகதிக்கு உள்ளாக்குகிறது -
நடத்தை -அதாவது -ஒழுக்கத்தால் -வரும் செருக்கு -தானே உயர்ந்தவன் -ஏனையோர் இழுக்கமுற்றவர்
என்று எண்ணச் செய்து இருமையிலும் தாமே உறு பயனைப் பெற வல்லவன் என்று பர தந்த்ரனாகிய
தன்னை ஸ்வ தந்த்ரனாக மயங்க செய்து அதோகதிக்கு உள்ளாக்குகிறது -
ஆழ்வான் உயர் குலத்தினராயும் -கல்வியில் கரை கண்டவராயும் -நல் ஒழுக்கம்
வாய்ந்தவரையும் இருப்பினும் -இவற்றால் வரும் செருக்குக்கு இடம் தராமையின்
இக் குழிகளைக் கடந்தவர் என்கிறார் -

நம் கூரத் ஆழ்வான்

என்னும் இவ் இடத்தில் உள்ள சொல் தொடரில் -கூரம் என்பதால் குலச் சிறப்பும்
அறிவில் ஆழம் உடைமையைக் காட்டும் ஆழ்வான் என்பதால் கல்விச் செருப்பும் -
இரட்டுற மொழிதலால் அச் சொல்லாலேயே அறிவின் பயனைய இறை அனுபவத்தில் ஆழம்
உற்றமை தோற்றுதலால் அறிவுக்கு தக்க படி  ஒழுகுதலும் தோன்றுகின்றன -
பின்பற்ற தக்க நாதனாம் உறவு முறையைக் காட்டும் நம் -என்பதால் -அந்த ஒழுக்கத்தின் சிறப்புத்
தோன்றுவதும் காண்க -வேதம் ஓதிய ஸ்ரோத்ரியனாகவும்   –  பிரம்மத்தில் நிஷ்டை உடையவனாகவும் -
அதாவது ஞானமும் அனுஷ்டானமும் உள்ளவனாகக் குரு இருத்தல் வேண்டும் என்கிறது வேதம் -
இதனால் ஆசார்யனுக்கு வேண்டிய லஷணம் ஆழ்வான் இடம் அமைந்து இருப்பதாக காட்டினார் ஆயிற்று -
ஆபஸ்தம்பர் -அபிஜன வித்யா சமுதேதம் சமாஹிதம்சம்   ச்கர்தாரம் ஈப்சேத்–என்று
குடிப்பிறப்பு கல்வி இவைகளோடு கூடினவனும் -மனத்தில் ஓர்மை உடையவனுமான ஆசார்யனைப் பெற விரும்புக -
என்று இம்மூன்றும் ஆசார்யனுக்கு உரியனவாகக் கூறி இருப்பது கவனிக்கத் தக்கது -
மனத்தின் ஒர்மையை கூறினார் ஆபஸ்தம்பர் -ஒழுக்கம் உடைமையைக் கருதுகிறார் இங்கு ஆசிரியர் -
ஓர்மைப் படும் மனத்தை அடகினார்க்கு அல்லது ஒழுக்கம் வாய்க்க்தாதலின் ஒழுக்கம் உடைமையில்
ஒர்மைப்படும் படியான மன அடக்கம் அடங்கும் என்க -எமது நல் ஒழுக்கத்தை பின் பற்றுக -என்று
உபநிஷத்தில் சிஷ்யனை நோக்கி ஆசார்யன் கூறுவதும் இங்கே நினைக்க தக்கது -
சரண் கூடிய பின் -என்று அடுத்துக் கூறுவதற்கு ஏற்பவும் முக்குறும்பை கடந்தமையை -
அதாவது -செருக்கு அற்று -குளம் கல்வி ஒழுக்கம் -ஆகிய இம்மூன்றும் உடைமையை ஆசார்ய
லஷணமாக வியாக்யானம் செய்வது நேர்மை உடையதாகும் -
மணவாள மா முனிகள் -அபிஜன வித்யா வ்ருத்தங்கள் ஆகிற  படு குழியை -என்று உரை அருளி உள்ளார் -
சிலர் வ்ருத்ததுக்கு-ஒழுக்கத்துக்கு -பதில் செல்வதை சேர்ப்பார் -ஆழ்வானும் ஸ்ரீ வைகுண்ட ஸ்தவத்தில்
வித்யா தன அபிஜன ஜன்ம மதேன -என்று செல்வா செருக்கை தான் கூறி உள்ளார் -ஒழுக்கத்தை சொல்லவில்லை  -
ஆயினும் இவ்விடத்தில் செல்வச் செருக்கை சொல்லுவது ஏற்ப்புடைதாகுமா எனபது சிந்தித்ததற்கு உரியது -
பொன் வட்டில் தனை எறிந்த புகழுடன் ஸ்ரீ ரங்கத்தில் உஞ்ச விருத்தி பண்ணிக் கொண்டு இருக்கும் போது அன்றோ
அமுதனார் ஆழ்வான் சரண் கூடியது -ஸ்ரீ வைகுண்ட ஸ்தவத்தில் நைச்ய அனுசந்தானமாக கூறியது
பழைய நிலையை பொறுத்ததாகும் -
குழியைக் கடத்தும்
என்றும் ஒரு பாடம் உண்டு -அப்போது தம் சரண் கூடினாரையும் இப்படு குழியில்
விழாமல் தண்டு விப்பார் எனபது பொருள்
எம் கூரத் ஆழ்வான் -
என்று பாடம் ஓதுவாரும் உண்டு
கூரத்   ஆழ்வான் -
கூரம் என்னும் ஊரைச்  சேர்ந்த ஆழ்வான் –
அவதாரம் செய்த ஊராதலின் அதனையும் சேர்த்து அனுசந்திக்கிறார் -
ஏகாந்திகளை கிராம குலாதிகளால் குறிப்பிடலாகாது-எனபது வைகுந்தமாகும் தம்மூரெல்லாம் -
எனப்படும் பெருமை வாய்ந்த ஆழ்வான் போல்வார் இடத்தில் இல்லை என்க -தம் அவதாரத்தாலே
அவ்வூரையும் வைஷ்ணவ ஸ்தலம் ஆக்கும் வீறு படைத்தவர் அல்லரோ அவர் -
கூரத் ஆழ்வான் என்பதை கூராதி நாதா -என்று மொழி பெயர்க்கிறார் மணவாள மா முனிகள்.
ஆழ்வான் என்பதற்கு தலைவன் என்று பொருள் கொண்டார் போலும் அவர் .
உண்மை அறிவிலும் -இறை அனுபவத்திலும் -மேம்பட்ட நிலையில் உள்ளவர்களை ஆழ்வார்கள் என்பர் -
வயற்றிலே பிறந்தவளாயினும் ராஜ மகிஷியாகப் பட்டம் கட்டினால் ஆழ்வார் என்று இரே சொல்லுவது -
என்பர் பெரிய வாச்சான் பிள்ளை –திரு நெடும் தாண்டகம் -11 – பாட்டு வ்யாக்யானத்தில் ..
மதி நலம் அருளப் பெற்ற ஆழ்வார்களைப் போலே அருளி செயல்களில் ஆழ்ந்த அறிவும் அனுபவமும்
வாய்ந்துள்ளமை பற்றி ஆழ்வான் -என்று பின்னர் பலர் வழங்கப் பட்டனர் -
ஆழ்வானது குலம் பெருமை வாய்ந்தது -
இறை உணர்வும் அனுபவமும் இக்குலத்துக்கு பரம்பரையாக வரும் சொத்து -
இவருடைய தந்தையாரும் மதிநலம் அருளப் பெற்ற ஆழ்வார்களைப் போன்று இறை அனுபவத்தில்
திளைப்பவராக இருந்தார் -இப்பொழுது தந்தையும் மகனுமாக இரண்டு கூரத் ஆழ்வார்கள் ஆயினர்.
வேற்றுமை தெரிவதற்காக தந்தையைக் கூரத் ஆழ்வார் என்றும் மகனைக் கூரத் ஆழ்வான் என்றும்
வழங்கி வந்தனர் .
ஆழ்வான் இளமையில் தன தாயை இழக்க -இவரது பாகவத லஷணத்தை கண்ட தந்தையான ஆழ்வார் -மறு மணம்
புரிந்து கொண்டால் மகனுக்கு தீங்கே பாகவத அபசாரமாக முடியும் என்று மறுமணம் செய்து கொள்ளாமலே இருந்தாராம் -
பாகவத அபசாரம் நேராமைக்காக இல்லறம் நடத்த வாழ்க்கை துணை இல்லாமலும் துறவு பூனாமலும் அவர் இருந்து
ஆழ்வானைப் பேணினார் -பாகவதரைப் பேணும் விசேஷ தர்மத்துக்காக சாமான்ய தர்மத்தை துறந்த
மகா பாகவதோத்தமர் அவர் -
ஆழ்வானது இயற் பெயர் ஸ்ரீ வத்ஸ சிஹ்ன மிஸ்ரர்   -எனபது -
திரு மறு மார்பன் -என்றபடி -
சரண் கூடிய பின் -
சரண்-திருவடிகள்
கூடுதல்-சேர்த்தல்
திருவடிகளை பற்றிய பின் என்றபடி
கூடிய பின் எனக்கிது யாதும் வருத்தமன்று என்று கூட்டுக
பழியைக் கடத்தும் இராமானுசன்
பழி -பாவம்
பழி அஞ்சிப் பாத் தூண் உடைத்தாயின் -குறள்-இல்வாழ்க்கை -என்னும் இடத்திலும்
பாவம் என்னும் பொருளில் பழி என்னும் சொல் வழங்கப் பட்டுள்ளமை காண்க -
செயற்பாலதொரு மரனே ஒருவற்கு உயர்பாலதோரும் பழி -திரு குறள்-அறன் வலி வுறுத்தல் -
என்னும் இடத்தில் அறனுக்குஎதிர் சொல்லாக பழி என்னும் சொல் வழங்கப் பட்டு உள்ளது அறன் -நல் வினை

பழி -தீ வினை
பழிக்கப் படுவதனைப் பழி என்றார் -என்பர் பரிமேல் அழகர்
மணவாள மா முனிகள் பிராரப்த கர்மத்தையும் தொலைக்க வல்லவர் என்னும் கருத்துப் பட
 பழியை உவமை ஆகு பெயராக கொண்டு -பழி போலே அவஸ்யம் அனுபோக்தவ்யமான -
அனுபவித்தே தீர வேண்டிய -பாப கர்மங்கள்-என்று உரை அருளி உள்ளார் -
தீச் செயலில் முழுகி அழுந்தாதபடி கை தூக்கி விடுதலின் -பழியைக் கடத்தும் இராமானுசன் -என்றார் -
சக்தஸ் ஸ்வ கீய ஜன பாப விமோசன த்வம் -என்று -தன்னை சேர்ந்த மக்களின் பாபங்களைப்
போக்குவதில் வல்லவர் தேவரீர் -என்றார் மணவாள மா முனிகளும் -யதிராஜ விம்சதியில் -
இனி பழி பாவம் கையகற்றி -இரண்டாம் திருவந்தாதி – -20 -என்னும் இடத்தில் போலே
காரணம் இன்றி வரும் நிந்தையை பழி என்னலுமாம் –பாவம் செய்யா விடினும் செய்ததாக ஏறிட்டு கூறும்
அபவாதம் பழி என்க –அப்பழி என்னும் குழியில் விழுந்து உழலாது தன்னை அண்டினவர்களைக்
காப்பாற்றுகிறாராம் எம்பெருமானார் -பெரும்பாலும் ஒழுக்க நெறியினின்றும்  பிறழ்ந்தார்கே   பழி
நேரிடக் கூடும் -இழுக்கத்தின் எய்துவர் எய்தா பழி -என்றார் வள்ளுவனாரும்–
 இயல்பாகவே ஒழுக்கம் கெட்டவர்கள் ஒரு குறிப்பிடப் பட்ட பாவம் செய்யா விடினும்
பகைமையாலோ -வேறு ஏதுக்களினாலோ பிறர் அதனை அவர் மீது ஏறிடின்-ஒக்கும் என்று உலகம்
ஒப்புகிறது -அத்தகைய பழி யினுக்கும் உள்ளாகாது தம்மை அண்டி னோரைக் காத்து விடுகிறாராம்
எம்பெருமானார் -முன்பு எத்தகைய நிலையில் இருந்தாலும் எம்பெருமானாரை பற்றினவர்கள் நெறி தவற கில்லார்
எனபது உலகம் கண்டு அறிந்த உண்மை யாதலின் அவரை அண்டினவர்களுக்கு பழி எய்தாது என்க -
ஆசாரே ஸத்தாபயத்யபி -என்றபடி ஒழுக்கத்தில் நிலை நிறுத்துவது ஆசார்யன் கடமை அன்றோ -
நம்மை நம் வசத்தே விடுமே சரணம் என்றால் -என்றபடி சரண் அடைந்த வரை அவர்கள் இஷ்டப்படி
நடக்குமாறு விட்டுக் கொடுக்காதவர் எம்பெருமானார் என்க -
புகழ் பாடி
புகழ் -குணம்
குணங்களை அனுபவிப்பது உள் அடங்காது பாட்டாக வெளிப்பட்ட படி
அல்லா வழியைக் கடத்தல்
அல்லாத வழி அல்லா வழி
ஈறு  கெட்ட எதிர் மறைப் பெயர் எச்சம் நல் வழி அல்லாதது அல் வழி
இராமானுசன் புகழ் பாட அவர் இவன் பழியைக் கடத்தவே அப்பழி அடியாக நேரும்

அல் வழியைக் கடப்பது அமுதனாற்கு எளிதாகி விடுகிறது -
எனக்கு இனி யாதும்வருத்தம் அன்றே
எனக்கு -சரண் கூடிப் புகழ் பாடி அல் வழியைக் கடக்கும் தகுதி வாய்ந்த எனக்கு
சரண் கூடும் போது தாம் ஒரு பொருளாகத் தோற்றாமையின் தம்மைக் கண்டிலர் -
அதனால் -நான் -சரன்கூடிய பின் -என்றிலர் கீழே -
இப்பொழுது தாம் ஒரு பொருளாகி விட்ட படியால் எனக்கு வருத்தம் அன்று -என்கிறார்
இனி
சரண் கூடிப் பாடிப் பழியைக் கடந்த பின் .
பழியை-பாபத்தை -கடக்கவே மதியின்மையும் பக்தியின்மையும் நீங்கி நல்ல நெஞ்சாகி
விட்ட படியால் அல்லா வழியை எளிதில் கடந்து விடுகிறார் -
முழுதும் பெரும் கீர்த்தியை மொழிந்திட முடியாவிடினும் இயன்ற அளவு
களிப்புடன் பாடி உயர்வு  பெற முற்படுகிறேன் என்றார் ஆயிற்று -
—————————————————————————————————————————————————————

அடியேன் கேள்வி ஞானத்தால் ஜல்பித்தல்

மொழியை கடக்கும் ராஜ குல மகாத்மயம் உண்டு

-ஆழ்வான் சம்பந்தம் கிடைத்த பெருமை.

.உயிர் ஆன  பாசுரம் . இது இந்த பிரபந்தத்துக்கு

.ஆச்சார்யர் சிஷ்யர் இருக்கும் முறை ஆழ்வான் காட்டி கொடுக்கிறார்

..இவருக்கு  ஆசார்ய சிஷ்ய லஷண பூர்த்தி இரண்டுமே உண்டு ..

.திரு வடி  கிட்டிய பலம்..அல்லா வழி-கடத்தல்-இனி வருத்தம் இல்லை என்கிறார் இத்தால் -

. கார்ப யாமய பூமாதி   .மூன்று சம்பந்தம் இல்லை ..சரண் கூடிய பிற்பாடு.

நம் கூரத் ஆழ்வான் ..வாசகத்துக்கு அப்பால் பட்ட பெரும் புகழ்

அனைத்து கல்யாண குணங்களுக்கும்  கொள்கலம்

முக் குறும்பு அபிஜன வித்யா செல்வ -பெரிய குழி விழாமல்

-வாசா மகோசரம் மகா குணம்  ..இதையே மா முனிகள் கொண்டாடுகிறார் -

.நைச்ய பாவம் சொல்லி கொண்டவர் கள் நம் பூர்வர்கள் -

சீதன வெள்ளாட்டி – முதலி ஆண்டான் சென்றாரே

. ஏகாங்கி-யாக சென்றாரரே  ஆழ்வான்-

பெரிய திரு மலை நம்பி -நானே நீசன் -இங்கு உள்ளாரிலும் அதனால் வந்தேன் -

ஸ்வாமி- தானே கடைசியில் தீர்த்தம் வாங்கி கொண்டாரே திரு நாராயண புரத்தில்

ஆச்சார்யர்கள் அனைவருக்கும்  ஸ்வாமி திரு வடியில் சேர்க்கும் பாலம் போல் தான்

..மொழியை கடக்கும் பெரும் புகழ் என்பதால் மேலே பாசுரம் ஆழ்வான் மேல்  பாட முடியாது .இந்த பிரபந்தத்திலே

சரண் கூடிய பின்பு .அசக்யாம்சம் -செய்ய முடியாதது ஒன்றும் இல்லை

மொழி -வாக்கும் மனசுக்கும் -நிலம் இல்லாத படி

வஞ்ச= ஏமாற்றும்/ஆத்மா  அபகாரம் தூண்டும்  இவை மூன்றும் –தனி தனியே பிரபலம்

படு குழியை -மா முனிகள்..அபி ஜன வித்யா அனுஷ்டானங்கள் என்கிறார் -

–பழியை-பாபத்தை  கடக்கும்–அவசியம் அனுபவித்தே தீர்க்க வேணும்..

கர்ம -பாப புண்யங்கள்.. அவற்றை தாண்டி விடுகிறார்

..பாடி- ப்ரீதி ப்ரேரிதராய் கொண்டு பாடி..  ப்ரீதி தூண்ட .

.அல்லாத வழியை-ஸ்வரூப  அனுரூபம் அல்லாத வழியை

-தப்புகை-.குழியை கடத்தும் கடக்கும்-இரண்டு பாடமும் உண்டு

எம் நம் கூரத் ஆழ்வான் -இரண்டு பாடமும் உண்டு

ஒரு சப்தம் இட்டு சொல்ல முடியாது

-படி எடுத்து சொல்லும் படி அல்ல ராமன் அழகன் என்றாரே கம்ப நாட்டு ஆழ்வாரும்

.நித்யமும் வளருகிற கீர்த்தி-பரம பதத்தளவும் பெருகி உள்ள கீர்த்தி

-ரகஸ்ய  த்ரயம் 20 சப்தங்களை விளக்க விம்சததி அமைத்தார்

3 + 6 + 11 ../14th ஸ்லோகம் இந்த பாசுரத்தின் விளக்கம்.

.வசா கோசர மகா குணவ் என்கிறார் இதில் -

ஆழ்வான் என்று இவர் அருளி செயலில் ஈடுபட்டதை மெச்சி நம் ஆழ்வானோ என்று

உகந்து எம்பெருமானாரே சாத்திய திருநாமம் -

ஆழ்வார்களை போல ஆழங்கால் பட்டவர்..பக்தி பார்வசதாலே ஆச்சார்யர் ஞான ஆதிக்யத்தாலே இடை பட்டு ஆழ்வான் ..

தாம் பெற்ற பேறு நாலூரனுக்கும்  வரதன் இடம் கேட்டு பெற்று கொடுத்த மகா குணம் உண்டே -

அடியேன் உள்ளான் -ஞாதவ்யமா சேஷத்வமா ஆத்மாவுக்கு முக்கிய குணம் -

ஸ்ரீ பாஷ்யம் எழுதி அருளிய பொழுது ஸ்வாமி இடமே  வாதாடி -

சிறிது நாள் அவர் மடத்தில் வெளியில் இருந்து-பின் உள்ளே சென்று – ஸ்வாமி தாள் விலகாமல் இருந்த மகிமை

-உடையவர் உடமையை எங்கு வைத்தால் என்?-என்றாரே

சிஷ்ய லஷண பூர்த்தி/ ஸ்ரீ பாஷ்யம் எழுத சக காரியம்

..எங்கள் ஆழ்வான் எழுதியதும் ஆழ்வான் போல இருகிறதே என்றார்

பாம்பின் வாயில் தவளை இருந்து கதற அதையும் ரஷகன் இருப்பதை இதுவும் உணர்ந்ததே என்றார் ஆழ்வான் .

பாகவதர்களை மதித்து – -சு சாம்ய புத்திகளை- சமம் என்று கூட நினைக்க கூடாது ..

ஞானி எண்ணம் வர சேஷத்வம் குறைந்து  விட கூடாது -

அனுஷ்டானம் நன்றாக இருக்கிறது என்று எண்ணாமல் கர்ம பண்ணத்தான் நாம்– கர்ம பலத்துக்கு அவனே அதிகாரி.

என்று உணர வேண்டும்

. பலத்துக்கும் ஹேது நாம் இல்லை ..செய்யாமை  இல்லை..-நாம் தான் செய்கிறோம் என்ற  நினைவு தான் கூடாது ..

எதிர் பொங்கி மீதளிக்கும் கன்றுகள் போல் எம்பெருமானார் சிஷ்யரில் பிரதான கூரத் ஆழ்வான் போல்வார் -

–- குழியை கடத்தும் ..அன்றிக்கே கடந்தும் ..

-பிரமம்  போல பெரியவன் தன்னை அண்டியவரையும் பெரிய வனாக ஆக்குபவன்

..நம்-இவரை-அமுதனாரை – உத்தரிக்க தானே ஆழ்வான் அவதாரம்.

. ஆழ்வாரும் கடல் கடைந்தது கஜேந்திர மோஷம் எல்லாம் அவருக்கு என்று அருளியது போல

பாம்பணை மேல் பாற்கடலுள் பள்ளி யமர்ந்ததவும்
காம்பணை தோல் பின்னைக்கா ஏறு உடன் எழ செற்றதுவும்
தேம்பணைய சோலை மராமரம் ஏழு எய்ததுவும்
பூம்பிணைய தண்  துழாய் பொன் முடியம் போரேறே –திருவாய் மொழி -2-5-7-

வேத  மாதா வுக்கு மங்கள சூத்திரம் போல ஆழ்வான்  அருளிய ஸ்ரீ சூக்திகள் எல்லாம் -

பாவங்களை கடக்கும்-ராமானுஜர் பெருமை ஆழ்வான் சரண் அடைந்த  தன் பின்பேச முயல்கிறார் இனி மேல்

எம்பெருமானாரே தனது …உத்தரீயம்  மேலே போட்டு கூத்தாடினாரே கூரத் ஆழ்வான் சம்பந்தம் உடைய

அனைவருக்கும் பரம பதம் நிச்சயம் என்று அருளிய பின் -

..வழி இல்லா வழி -அல்லா  வழி -வாயால் அதை சொல்ல  கூடாது

பேதை பாலகன் அது ஆகும் போல.-அருவருத்து -

-எனக்கு இனி யாதும் வருத்தம் அன்றே

..கீழ் நான் சரண் கூடிய பின்-என்று சொல்ல விலை

சத்தானது இப்பொழுது தான்..அசத்தாக கிடந்தார் முன்பு.

சகல பாப விமோசன பூர்வகமாக பரம பதத்தை பெறுவதிலும் கண் அழிவு இன்றி சுலபமான

-வைகுண்ட மா நகர் கையில் . மதுரகவி சொன்ன சொல் .வைகுந்தம் காண்மினே

என்று ஆசார்ய அபிமானமே உத்தாரகம் என்று காட்டி அருளிய மகா குணம் உண்டே ..

—————————————————————————————————————————————————————————–

திருமலை நல்லான் சக்கரவர்த்தி ஸ்ரீ ராம கிருஷ்ண ஐயங்கார் திருவடிகளே சரணம் .

பிள்ளை லோகம் ஜீயர் திருவடிகளே சரணம் .

திருவரங்கத் தமுதனார் திருவடிகளே சரணம் .

ஆழ்வார் எம்பெருமானார் ஜீயர் திருவடிகளே சரணம் .

அமுத விருந்து -இராமானுஜ நூற்றந்தாதி வியாக்யானம் -6-இயலும் பொருளும் இசையத் தொடுத்து இத்யாதி ..

November 2, 2012

பெரிய ஜீயர் உரை

அவதாரிகை
பத்தி ஏய்ந்த வியல்விதென்று என் பாவினக் குற்றம் காண கில்லார்  -என்றார் கீழ்.
அந்த பக்தி தான் தமக்கு உண்டோ என்று பார்த்த இடத்தில் -அதவும் விஷய அனுகுணமாக
தமக்கு இல்லாமையாலே ஸ்தோத்ர யுக்தரான தம்மை கர்ஹிக்கிறார் -
இயலும் பொருளும் இசையத் தொடுத்து ஈன் கவிகள் அன்பால்
மயல் கொண்டு வாழ்த்தும் இராமானுசனை மதியின்மையால்
பயிலும் கவிகளில் பக்தி இல்லாத வென்பாவி நெஞ்சால்
முயல்கின்றனன் அவன் தன பெரும்கீர்த்து மொழிந்திடவே  – 6 -
சப்தமும் –  அர்த்தமும் பொருந்தத்தொடுத்த் விலஷனரான கவிகள்
பிரேமத்தாலே அறிவு இழந்து ஏத்தா நின்று உள்ள எம்பெருமானாரை  -
பிரதிபாதகத்வேன செறிந்து இருப்பதான கவிகளில் பக்தி இன்றிக்கே இருக்கிற
என்னுடைய பாபிஷ்டமான மனச்சாலே-அவருடைய நிரவதிக கீர்த்தியை
பேசுவதாக அறிவு கேட்டாலே உத்சாஹியா நின்றேன் .இப்படி துச்சக பிரவ்ருதியிலே
இழிந்த மூர்கனான நான் இனி எத்தை செய்யேன் என்று கருத்து -
பாவி நெஞ்சால் அவன் தன் பெரும் கீர்த்தி மொழிந்திட -என்றது இப்படி இருந்துள்ள
மனச்சொடு கூடிக் கொண்டு அவருடைய கீர்த்தியை பேசுவதாக என்கை
பயிலுதல் -செறிதல்
முயல்தல் -உத்சாஹித்தல்
————————————————————————————————————————————
பிள்ளை லோகம் ஜீயர் அருளிய உரை
அவதாரிகை -கீழில் பாட்டிலே மந்த மதிகள் -பழி சொன்னார்கள் ஆகில் -அதுவே தமக்கு பூஷணம் என்றார் -
இப்பாட்டிலே -என்னைப் பார்த்து -கீழ்ப்பாட்டிலே  ப்ரஸ்துதரான அஞ்ஞர் சொல்லும் பழிக்கு ஒரு படி
சமாதானம் பண்ணிக் கொண்டு போன தாம் -
என்னைப்பார்த்தால் -சர்வ லோக பிரசித்தரான எம்பெருமானார் உடைய வைபவத்துக்கு தகுதியாய்
இருந்துள்ள பக்தி பிரேமங்களில் ஒன்றாகிலும் என் பக்கலிலே இல்லை -ஆனாலும் -அவர் தம்மை
ஏத்துவதாக உத்சாஹியா நின்றேன் -எத்தனை சாஹசம் பண்ணத் தொடங்கினேன் என்று – கர்ஹிக்கிறார் -
வியாக்யானம் -
இயலும் -சப்தமும்–பொருளும் -அர்த்தமும் -சமுச்சயத்தாலே ராகமும் -இசைய -பொருந்தும்படி
தொடுத்து -பிரதிபாதகத்துக்கும் -பிரதி பாத்யத்துக்கும் -ஒரு குறை இல்லாதபடி சந்தர்ப்பித்து -
ஈன் -அவதரிப்பித்து -பிரபந்த நிர்மாணம் பண்ணுகிற கவிகள் -விலஷணமான கவிகள் -
அன்பால்-பிரேம பிரகர்ஷத்தாலே -மயல் கொண்டு -அறிவு அழிந்து -ஞான விபாக கார்யமான
அஞ்ஞானம் தலை எடுத்து
வாழ்த்தும் -

வாழி எதிராசன் வாழி எதிராசன் வாழி எதிராசன் என வாழ்த்துவார்
வாழி என வாழ்த்துவார் வாழி என வாழ்த்துவார் வாழி என வாழ்த்துவார்
தாழ் இணையில் தாழ்த்துவார் விண்ணோர் தலை –என்றும் -
அறு சமய செடி யதனை அடி அறுத்தான் வாழியே -என்று தொடங்கி
அதில் மிகு நல் பெரும் பூதூர் அவதரித்தான் வாழியே -என்றும்
சீராரும் எதிராசார் திருவடிகள் வாழி -என்று தொடங்கி
இனி திருப்போடு எழில் ஞான முத்தரை வாழியே -என்றும் -
வாழியரோ தக்கோர் பரவும் தடம் சூழ் பெரும் பூதூர் முக்கோல் பிடித்த முனி -என்றும்
இப்படி அவர்களாலே மங்களா சாசனம் பண்ணப்படும் -இராமானுசனை -எம்பெருமானாரை
மதி இன்மையால் -அவருடைய கல்யாண குண வைபவத்தை அறியாமல்
பயிலும் –அடைவு கெடச் சொல்லும்
கவிகள்-கவனங்களிலே -பாட்டுக்களில்
அன்றிக்கே -பயிலும் கவிகள்-எம்பெருமானாருடைய கல்யாண குணங்களையே
சர்வ காலமும் அனுபவியா நிற்கும் ஆழ்வான் ஆண்டான் எம்பார் தொடக்கமானார்
திறத்திலே என்னவுமாம்

பக்தி இல்லாத -சம்யஜ்ஞானம் இல்லாவிடிலும் மூட பக்தி  தானே என் மனசிலே உண்டோ என்னில் –
அந்த பக்தியும் என் மனசில் இல்லை -
பாவி நெஞ்சால்-ஞான பக்தியாதிகள் இன்றிக்கே ஒழிந்தாலும்-மனச்சு பரி சுத்தமானால்
க்ரமேன இவற்றை உண்டாக்கிக் கொள்ளலாம் இறே – அந்த சுத்தி இல்லாமையாலே என் மனசு
அத்யந்தம் பாபிஷ்டமாய்த்து இருப்பது -இப்படிப் பட்ட மனசிலே
அவன்தன்பெரும் கீர்த்தி மொழிந்திடவே
அவன்தன் -அடையார் கமலத்தலர் மகள் கேள்வன்
கை யாழி என்னும் -படையோடு நாந்தகமும்  படர் தண்டும் ஒண் சாரங்க வில்லும்
புடையார் புரி சங்கமும் இந்தப் பூதலம் காப்பதற்கு என்று இடையே இராமானுச முனி யாயின
இந் நிலத்தே -என்று தம்மாலேயும் -
ஆன்ற தமிழ் மறைகள் ஆயிரமும் ஈன்ற முதல் தாய் சடகோபன் -மொய்ம்பால் வளர்த்த
இதத்தாய் இராமானுசன் -என்று மற்று உள்ள ஆசார்யர்களாலும் கொண்டாடப்பட்டு பிரசித்தரான வருடைய -
பெரும் கீர்த்தியும் -அவருடைய கீர்த்தியும் அவருக்கு உறுதியாக காணும் இருப்பது
ஏய்ந்த பெரும் கீர்த்தி –எண் திசையும் ஏத்தும் எதிராசன் -என்கிற படியே
மகா தனமான கீர்த்தியை
மொழிந்திடவே -ஞான பக்திகள் இல்லாத என் மனசிலே -வாசா கைங்கர்யமாக -க்ரந்தீகரித்து
சமர்ப்பிக்க கடவேன் என்று -முயல்கின்றனன் -உத்சாஹியா நின்றேன்
எத்தனை சாஹசம் பண்ணா நின்றேன் என்று ஸ்வ நைச்யத்தை அனுசந்திக்கிறார் ஆய்த்து -
—————————————————————————————————————————————————

அமுது உரை

அன்பர் பக்தி பாட்டு என்று என் பாவினக் குற்றம் காணகில்லார் .
ஆதலின் புகழ் முழுதும் உள் பொதியத் துதிப்பேன் என்று ஊக்கம் மிக்கவராய் முற்பட்டுத் துதிக்கப் பட
வேண்டிய எம்பெருமானாருடைய ரூப குணாதிகளிலே நாட்டம் செலுத்தினார் -அவை எம்பெருமானார்
அருளால் அளவிடற்கு  அரியனவாய் விரிந்து கிடந்தமை தெரிந்தது இவர்க்கு .
பீடு வாய்ந்த இவற்றை பற்றிப் பாடுவதற்கு ஏற்ற பக்தி தம்மிடம் உண்டோ என்று பார்த்தார் .
பாட வேண்டிய விஷயமோ மிகப்பெரியது .
பாடுவதற்கு வேண்டிய பக்தியோ இல்லை என்று சொல்லலாம்படி மிக சிறியது  .
அங்கனம் இதனைஆராய்ந்து என் நெஞ்சம் இதனில் ஈடுபட்டது என்று தம்மை இகழ்ந்து
துதுப்பதினின்றும் மீளுகிறார் -
பத உரை -
என் கவிகள் -இனிய கவி வாணர்கள்
இயலும் -சொல்லும்
பொருளும் -அச் சொல்லின் பொருளும்
இசைய -பொருந்தும்படி
தொடுத்து -வரிசைப் படுத்தி
அன்பால்-அன்பினாலே
மயல் கொண்டு -மயங்கி
வாழ்த்தும் -பல்லாண்டு பாடும்
இராமானுசனை -எம்பெருமானாரை
பயிலும் -பேசி செறிந்து இருக்கும்
கவிகளில் -பாடல்களில்
பக்தி இல்லாத -பக்தி இல்லாமல் இருக்கிற
என் பாவி நெஞ்சால்-எனது கொடிய நெஞ்சால்
அவன் தன் -அவ் எம்பெருமானாரை சேர்ந்த
பெரும் கீர்த்தி -பெரும் புகளை
மொழிந்திட -பேசி விடுவதாக
மதி யின்மையினால்-அறிவு இல்லாதபடியால்
முயல்கின்றனன்    -முயற்சி செய்து கொண்டு இருக்கிறேன்
இனிய கவிஞர்கள் கூட நேரே நின்று பேச இயலாது –அன்பினால் மயங்கி வாழ்த்த தொடங்கி

விடுகின்றனரே –அத்தகைய எம்பெருமானார் புகழையோ பக்தி இல்லாத நான் பேசத் துணிவது ?
இது சாஹசச் செயல் அன்றோ எனபது கருத்து ..இதனில் துணிந்து இறங்கிய நான்
 செய்யத் துணியாத செயல் உண்டோ -எனபது குறிப்பு எச்சம் -
இயலும் பொருளும் இசையத் தொடுத்து -
அந்தந்த இடத்தில் கூறப்படும் பொருளுக்கு ஏற்ப சொற்கள் -இன்புற அமையும் ஈன் கவிகள்
தம் கவிதைகளிலே –இன் கவி பாடும் பரம கவிகளான முதல் ஆழ்வார்கள் கவிதைகளிலே
இதனை நாம் காணலாம் –பெருகு மத வேழம் -என்று தொடங்கும் பாசுரத்தை நாம் இதற்க்கு
உதாரணமாக கொள்ளலாம்-ஊடல் கொண்ட பிடிக்கு -அது திரும்பும் பக்கம் எல்லாம் தான் போய் முன் நின்று
பெருகு மத வேழம் இள மூங்கிலை அருகில் இருந்த தேனில் கலந்து ஊடல் தீர்க்க கொடுப்பதற்காக
கெஞ்சி கை நீட்டி கொண்டே இருப்பதாக கூறும் பொருளுக்கு ஏற்ப அங்கெ சொற்கள் அமைந்து
இருக்கும் அழகு அறிந்து இன்புறத் தக்கது -ஊடலின் வன்மை   தோன்ற பிடிக்கு முன் நின்று நீட்டும்
என்னும் சொல் தொடரில் வல் எழுத்து மிக்கும் –கெஞ்சிக் கொடுக்கும் பாவம் துலங்க இரு கண் இள
மூங்கில் வாங்கிப் பெருகு மத வேழம் அருகு இருந்த தேன் கலந்து –என்னும் சொல் தொடரில்
மெல் எழுத்து மிக்கும் அமைந்துள்ள அழகு கண்டு இன்புறுக-
குற்றம் இன்றி அழகு வாய்ந்த சொற்களும் பொருள்களும் இயைந்து நிற்றலே காவியத்தின் இலக்கணமாம் -
சமத்க்ருதி ஜனக சப்தார்த்த காவ்யம் என்பர் -வட நூலார் -மனத்துக்கு இன்பம் பயக்கும் சொல் பொருள் காவியம் -என்றபடி ..
தொடுத்து என்னும் சொல் -வல்லவன் மாலையில் பூத் தொடுப்பது போலச் சொற்கள் யையும் படி
கோப்பதை கூறுகிறது ..-நறிய நல் மலர் நாடி -என்று நம் ஆழ்வாரும் சொற்களை மலராக கூறினமை காண்க -
இப்பாசுரத்திலே சொல் என்னும் பொருளில் இயல் என்னும் சொல்லை அமுதனார் தொடுத்து இருப்பதைக் காண்க .
இச் சொல் அன்றி வேறு எந்தச் சொல்லை வழங்கினும் இங்கு இசையாமை காண்க .
ஈன் கவிகள் அன்பால் மையல் கொண்டு வாழ்த்தும் இராமானுசன் –
கேட்கும் பொழுதே சுவை ததும்ப பாடும் அவர்கள் ஈன் கவிகள்..
.இன் கவிகள் என்பதன் நீட்டல் விகாரம் .-இனி ஈனுகின்ற கவிகள் என்று வினை தொகை
ஆகலுமாம் ..-ஈனுதல்-உண்டு பண்ணுதல் -அதாவது அழிவற்ற காவிய உலகினைப் படைத்தல் .
ஈன் கவிகள் ஆழ்வான் போன்றவர்கள்..அவர்கள் எம்பெருமானாரை பாடுகின்றனர் ..
வள்ளல்களை ஏனைய கவிகள் செல்வம் பெறுவதற்காக பாடுவதைப் போலே அவர்கள் பாடவில்லை-
அன்பினாலே பாடுகின்றனர் -ஏனையோர்களை செல்வம் பாடுவிக்கிறது ..
அன்பு பாடுவிக்க திருமாலை பாடினர் ஆழ்வார்கள் என்னும் கவிகள்–
அவ் அன்பினால் அவர்கள் அதிகம்  கலங்கி விட வில்லை.
ஆகையால் அவாவில் அந்தாதிகள் ஆயிரம் பாட முடிந்தது .
உலகம் படைத்தான் கவியாய அவர்கள் உலகம் படைத்தவன் புகழ் மேல
மருள் இன்றி தெருள் கொள்ள சொன்னது ஆயிரம்.
ஈன் கவிகளாகிய ஆழ்வான் போல்வார்களோ -அன்பு பாடுவிக்க -எம்பெருமானாரை பாடினர் -
அவ் அன்பு மேன்மேல் பெருகா நின்று ஆழ்வார்களைப் போல் பாடி முடிக்க இயலாமல் செய்து விடுகிறது .
மயல் கொண்ட அவர்கள் ஆசார்யனாய் தம்மை காத்து அருளும் எம்பெருமானாரை தாம்
காப்பதாக கருத தொடங்கி விடுகின்றனர் -தொடங்கவே -குழந்தைகளை பெற்றோர்
ஆசீர்வதிப்பது போலே வாழ்த்த தலைப் படுகின்றனர் -அன்பு படுத்தும் பாடு இது –
தொடங்கின புகழ் பாட்டை வாழ்த்துப் பாட்டாக தலைக் கட்ட செய்கிறது .அது.
எம்பெருமானாரை ஆர்த்தி உடன் துதிக்க புகுந்த மணவாள மா முனிகளை இவ் அன்பு
தொடக்கத்திலேயே வாழ்த்திக் கொண்டு போய் நிறுத்தும் விசித்திரம் இங்கு நினைவிற்கு வருகிறது -
வாழி எதிராசன் வாழி எதிராசன்
வாழி எதிராசன் என வாழ்த்துவார் -வாழி என
வாழ்த்துவார் வாழி என வாழ்த்துவார் தாள் இணையில்
தாழ்த்துவார் விண்ணோர் தலை -ஆர்த்தி பிரபந்தம்
இங்கே அன்பு பெருகிப் பரம பக்தியால் மயங்கி வாழ்த்துச் சுழியில் அகப்பட்டு
அடியார் அடியார் அடியார் தம் வாழ்த்துவரை ஆழ்ந்து ஒருவாறு வெளிப்பட்டு தெளிந்து
திரும்பி விடும் அதிசயம் கவனிக்க தக்கது -பெரியோரை சிறியோர் வாழ்த்தும் போது மயங்கி
தானே யாக வேண்டும் .ஆகையால் -மயல் கொண்டு வாழ்த்தும் -என்கிறார்
மயல் கொண்டவர்கள் கவிகள் -கட்குப் புலன் ஆகாதவையும் அறிவுக் கண் கொண்டு
காண வல்லார் அல்லீரோ கவிகள் ? அத்தகைய அறிஞர்க்கு மயக்கம் எங்கனம் பொருந்தும் ?
இதற்க்கு விடை அளிக்கிறது -அன்பால்-என்பது-
அன்பினால் வந்த மயக்கம் -வினைப் பயனால் வந்தது அன்று என்பது குறிப்பு -
பயிலும் கவிகளில் -
இராமானசனைப் பயிலும் கவிகளில் என்று கூட்டுக -
கவி இங்கே கவிதை -பாட்டு
ஈன் கவிகள் என்னும் இடத்தில் கவிகள் என்றது கவி புனைபவர் என்றபடி -
இன் கவி பாடும் பரம கவிகள் -என்னும் இடத்தில் இரு பொருளினும் கவி என்னும் சொல்
வழங்கப் பட்டுள்ளமை காண்க -
மதியின்மையினால்-
மதியின்மையினால் முயல்கின்றனன்-என்று இயையும்–ஈன் கவிகளே மயங்கும் போது
நான் இதனில் இறங்குவது அறியாமையினாலே தானே என்கிறார் .
இனி -பெரும் கீர்த்தி மொழிந்திட என்று மேலே சொல்லுவதால் -அளவற்ற கீர்த்தி யை என் பேச்சினால்
அளவு படுத்த முயல்வது அறியாமையினால் அன்றோ ? என்னலுமாம்.
இனி வாழ்த்தும் இரமானுசனைக் கீர்த்திமை பாட முயல்வது அறியாமையாலே -என்னலுமாம்-
இனி பக்தி உள்ள நெஞ்சினால் அன்றிப் பக்தி இல்லாத பாவி நெஞ்சால் முயல்வது அறியாமையாலே
என்றது ஆகலுமாம் -
மதியின்மை வெட்கம் இன்மைக்கும் உப லஷணம் -மஹ்யம் ந மோஸ்து கவயே நிரபத்ரபாய -என்று
வெட்கம் கேட்ட கவியான எனக்கு நமஸ்காரம் -என்று ஆளவந்தார் ஸ்ரீ சூக்தியை நினைவு கூர்க -
பக்தி இல்லாத என் பாவி நெஞ்சால்-
பக்தி இருந்தால் பெரும் கீர்த்தியை மொழிந்திட நெஞ்சு இடம் தந்து இராது
அது இன்மையால் முயல வேண்டியது ஆயிற்று
நெஞ்சில் பக்தி இல்லாமைக்கு ஹேது அது பாவியாய் இருத்தல்
ஆள் என்பது ஓடு என்னும் பொருளில் வந்ததாக கொண்டு நெஞ்சோடு என்னலுமாம் ..
ஈன் கவிகள் அன்பினால் வாழ்த்துவர்
பக்தி இல்லாத நெஞ்சுடன் கூடிய யானோ -பெரும் கீர்த்தியை மொழிந்திட முயல்கின்றேன் -
அன்பினாலான மயல் ஈன் கவிகள் உடையது -
இயல்பான அறியாமை என்னது -
வாழ்த்தல் அன்பினால் ஆகிய மயலால் வந்தது
மொழிந்திட முயலுதல் பக்தி இல்லாத நெஞ்சுடன் கூடிய என் அறியாமையால் வந்தது -என்றபடி -
அவன் தன் பெரும் கீர்த்தி -
அவன் கீர்த்தி என்னாது அவன் தன் கீர்த்தி -என்றது -எம்பெருமானார் ஒருவர்க்கே பெரும் கீர்த்தி
சொந்தமானது என்றபடி-
பெரும் கீர்த்தி -பேசி அளவிட முடியாத கீர்த்தி
திக்குற்ற கீர்த்தி என்பர் பின்னும் இவரே
ஏய்ந்த பெரும் கீர்த்தி இராமானுச முனி -என்றதும் காண்க -
முன்னர்ப் பேரியல் நெஞ்சு-என்று கொண்டாடப் பட்ட நெஞ்சு -இப் பொழுது
பக்தி இல்லாத என் பாவி நெஞ்சு -என்று இகழ்ந்து உரைக்கப் படுகிறது -பூரியர் தொடர்பை நீக்கிச்
சீரிய பேரு உடையார் அடிக் கீழ் சேர்த்தது பேரியல் வாகத் தோன்றி முன்னர் அங்கனம் கூறினார் -
எம்பெருமானாரோடு அன்றி அன்பர் அளவும் செலுத்தும் பக்தியும் எம்பெருமானார் பெருமையை
பார்க்கும் பொழுது ஒரு சரக்காக தோற்றாமையாலே பக்தி இல்லாத பாவி நெஞ்சு -என்கிறார் இங்கு -
வயிறிலாள் என்னும் இடத்தில் போலே பக்தி இல்லாமை சொற்ப பக்தி என்னும் கருத்தில் கூறப்பட்டது -
தகுதி அற்ற தான் மொழிந்திட முற்பட்டதன் மூலம் -பக்தி இல்லாத நெஞ்சாலும் பேசும் திறத்தது
எம்பெருமானார் பெருமை -என்னும் இழுக்கை தேடித் தருதலின் நெஞ்சைப் பாவி என்கிறார் -
இது அமுதனார் நைச்ய அநு சந்தானம்செய்த்து கொண்ட படி -
——————————————————————————————————————————————————
அடியேன் கேள்வி ஞானத்தினால் ஜல்பித்தல்
சாகச செயல் என்று கை வாங்குகிறார்மீண்டும் கலக்கம் ஆசை வளர வளர -
தன்னை பார்க்கில்-விலகி- அவரை பார்க்கில் உந்த-
இது யாவதாத்மா பாவி -ஞானம் வளர விலகி பக்தி வளர பாட-ஆழ்வார்கள் போலே  -பலம் தேற  மீண்டும் வருவார்..ஈன கவிகள் -இன் கவிகள் பெற்று எடுக்கும் கவிகள் –ஆழ்வான் பிள்ளான் போல்வார்கள்தஞ்சமாக பற்றுகையும் பேறு  தப்பாது என்று துணிந்து இருக்கையும் பேற்றுக்கு துவரிக்கையும் போல..

சப்தம் கேட்கும் பொழுதே ஆனந்தம் பூர்வாசார்யர் வியாக்யான சொல் -இசைய தொடுத்தார்கள்..கோர்த்து இல்லை

தொடுத்து-ரத்னம் கோர்த்தல் புஷ்பம் தொடுத்தல் போலே -கவிகள் புனைந்து -

நறிய நன் மலர் நாடி -ஆழ்வார்.

.ஸ்ரீ வசன பூஷணம் -கோர்தாரே-பூர்வர்கள் அருளிய வசனங்கன்களைக் கொண்டே -உடைக்க முடியாது

ஆச்சார்ய ஹிருதயமும் அப்படியே ஸ்ரீ சூக்திகளை கொண்டே புனையப் பட்ட பிரபந்தம்

பாசுரப்படி ஸ்ரீ ராமாயணமும் அப்படியே அருளி செயல் ஸ்ரீ சூக்திகள் கொண்டு புனைய பட்டது

இயலும் பொருளும் இசைய தொடுத்து -சொல்லும் பொருளும் பொருந்தும் படி வரிசைப் படுத்தி

–வாக் அர்த்தம் போல  பார்வதியும் சிவனும் -உள்ளார்கள்– என்றானே – காளிதாசன்

இசையும் -சங்கீதமும் அமைத்து .

.ஈன் கவிகள்..பெருகு மத வேழம் -முன் இன்று நீட்டும்

-கொடுக்கும் தரும் என்று சொல்லாமல் -நீட்டும் என்றது

தடுத்து மறுத்து முன் நின்று-இரு கண் இள மூங்கில் வாங்கி-

இங்கு ஆழ்வார் வல்லினம் முன்பு சொல்லி மெல்லினம் பின்பு அருளியது ஈன் கவிகள் திறம் என்க -

இயல் =சொல் .

அன்பால் மயல் -பைத்தியம் கொண்டு-பித்து பிடித்து .

. வாழ்த்தும்-ராமனுசனை..அவன் தன் பெரும் கீர்த்தி-மொழிந்தடவே-

மதி  இன்மையால் முயல்கின்றனன் –பக்தி இல்லாத என் பாவி நெஞ்சால் .

அன்பும் காதலும் இருந்ததால் வாழ்த்தினார்கள் அவர்கள்

…நானோ கீர்த்தி சொல்ல வந்தேனே

-வாழி எதிராசன் வாழி எதிராசன்- மா முனிகள் /அறிவு கனிந்த அன்பால்-

பெரிய ஆழ்வார் ஜடாயு போல்வார் பொங்கும் பரிவால்பல்லாண்டு ஸ்ரீமான் அருளியது போல்

வேண்டிய வேதங்கள் ஓதி விரைந்து கிளி அறுத்தான்

-கண்டதும் சேவித்து  பல்லாண்டு என்றாரே

-ஜடாயு-ஆயுஷ்மான்-முதலில்..பிராணன் போய் கொண்டு இருக்கும் பொழுது .

.இயம் சீத   மம சுதா தர்ம சாரித வர்தந்தாம் -சொல்ல வந்தவர் நடுவில் -பத்ரந்தே–ஜனகன் -

. பிரேமத்தின் கார்யம் -தட்டு மாறி கிடக்கும்

- காயம் பட்ட உடம்பை காட்ட வந்த ரிஷிகளும் சக்கரவர்த்தி திருமகனை கண்டதும் -

மங்களானாம் – உண்ண வந்து வாயை மறந்தார்களே

அன்பால் -பிரேமத்தால்.. மயல் கொண்டு -அறிவு அழிந்து

அறிவு முதிர முதிர பக்தி வரும்– பக்தி மிக அறிவு அழியும்.

ரஷகனை ரஷிக்க பாரிப்பார்கள் – ஞான முதிர்ந்த நிலை-மயல் கொண்டு-ஞானம் கனிந்து தானே பக்தி..

அல்லாதாருக்கு சத்தா சம்ருத்திகள் தர்சன அனுபவ கைங்கர்யங்களாலே

இவர்க்கு மங்களா சாசனத்தாலே -ஸ்ரீ வசன பூஷண ஸ்ரீ சுக்தி 257- -

–பெரும் கீர்த்தி மொழிய வர மாட்டார்கள்..

..அறு சமய செடி அறுத்து வைத்தான்  வாழியே–இயல் சாத்து பல்லாண்டு ..பாடி கொண்டு இருக்கிறோம் நாமும்

இதிலே என் மதி இன்மை தெரியும்

.கீர்த்தி இல்லை பெரும் கீர்த்தி சொல்ல வந்த பெரும் அறிவின்மை

-பத்தி ஏய்ந்த இயல்பு என்றோமே -இல்லை -நிந்தித்து கொள்கிறார்

-பக்தி உண்டு கொஞ்சம் தான் -ஆனால் –பாட வந்த விஷயத்துக்கு அனுகுணமான  பக்தி இல்லை.

அர்ஜுனன் .காண்டீபம்  கீழ போட-வாயை மூடவில்லை-கீதாசார்யன்  700 ஸ்லோகங்கள்  பாட வேண்டி இருந்தது  அங்கு

–இங்கு ஆழ்வான்  கீர்த்தியால் அடுத்த பாசுரம் தொடங்கி  வருத்தம் நீங்க பட்டார்

-– வாய் முதல் அப்பன் நாவில் இன் கவி தந்தான்-ஆழ்வார்

–பயிலும் கவிகள் -அவர்கள்-ஆழ்வான் பிள்ளான் போல்வார்  அருளிய கவிகள்

. மேலும் எனக்கு  பக்தி யும்  இல்லை- பாவி நெஞ்சு என்பதால்-மனக் குற்ற மாந்தர் பார்த்தார்

முன்பு பக்தி இவர் இடம் இருந்தால் போல இருந்தது

..இங்கு ஈன கவிகள்  அன்பால் -பயிலும் கவிகள் -பார்த்த பின் தன இடம் அவ்வளவு  பக்தி இல்லை என்று உணர்ந்தார்

பேர் இயல் நெஞ்சு முன்பு-எம்பெருமானார் அடியார்கள் உடன் சேர்த்ததால்

இப்பொழுது என்  பாவி நெஞ்சால் -எம்பெருமானார் பெரும் கீர்த்தி பார்த்து அதை பாட முயலுவதால்

–அவன் தன்  பெரும் கீர்த்தி- அவருக்கே உருத்தாகிய பெரும் கீர்த்தி நிரவதிக கீர்த்தியை

–அறிவு கேட்டாலே -அவர்கள் பக்தியால் இருந்த அறிவை அழித்து

-பயிலும்=-செறிதல் ..நெஞ்சால்= நெஞ்சோடு

லஜ்ஜை இல்லாத எனக்கு நமஸ்காரம் ஆளவந்தார் 7 th ஸ்லோகம் போலே

-பெருமை கடலின் திவலை கூட பிரம்மாதி கூட பேசி கடக்க முடியாது -

அதை பாட வந்த தாழ்ந்த என்னை நானே வணங்கி கொள்ளவேணும்..

மகிமையை ஸ்தோத்ரம் பண்ண வந்த -கீர்த்தி மொழிந்திடவே முயல்கின்றேன்.

.வில வற சிரித்திட்டேனே -திரு மாலை – 31 பாசுரத்தில்-உன்னுடன்  சேர மாட்டேன் என்கிறார்.

.பிரிக்க முடியாத தத்வம் என்று உணராமல் ஓட பார்த்தேனே ..

…கவிகள்-பாசுரமும் கர்த்தாவும்.-இரண்டு  பொருளும் ஒரே சொல்லில் உண்டே

.மூட  பக்தி கூட இல்லாத பாவி நான் -

..மனச சுத்தியும் இல்லை பாவி நெஞ்சு.காரியமும் இல்லை காரணமும் இல்லை.

.அவன் தன்-அவருக்கே உரிய கீர்த்தி

பஞ்ச ஆயுதங்களே வந்து  அவதரித்து

ஆதி சேஷன் தானே

பார்த்த சாரதியே தானே

இதனால் தான் அவன் தன் -

-மதி இன்மையால்- பெரும் கீர்த்தியை முயல் கின்றேன்-குறைத்திடவே

..ஈன் கவிகள் பாட முடியாத -நான் மதி  இன்மையால்..பாட முயலவா

-இதனால் தான் மதி  இன்மை

–பிரசித்தர்-பெரியவர்

பெரும் கீர்த்தி- பெரிய கோவில்  பெரிய பெருமாள் -பெரிய  பிராட்டியார்

பெரிய தளிகைபெரிய  திருநாள் எல்லாம் ஸ்ரீ ரெங்கத்தில்..அது போல் பெரும் கீர்த்தி -

தன்னுடைய அனைத்தும் எம்பெருமானாருக்கு அருளி -உடையவர் -பட்டமும் சாத்தி

-பள்ளி கொண்டு அருளி இருக்கின்றானே

எண் திசையும் அறிய இயம்புகேன்-என்கிறார் ஆழ்வார் பெருமையை மதுர கவி ஆழ்வார்

.சுவாமியை  பார்த்துண்டே இருக்கணும் -அனுபவித்து பேச முடியாது -மதி இன்மை -வாசிக கைங்கர்யமாக பேசினேன்

–மதி இல்லை பெரும் கீர்த்தி  மொழிந்திட பக்தி இன்மை பாவி- சேர்த்து சேர்த்து பார்த்து அர்த்தம் கொள்ள வேண்டும் .

——————————————————————————————————————————————————————————-

திருமலை நல்லான் சக்கரவர்த்தி ஸ்ரீ ராம கிருஷ்ண ஐயங்கார் திருவடிகளே சரணம் .

பிள்ளை லோகம் ஜீயர் திருவடிகளே சரணம் .

திருவரங்கத் தமுதனார் திருவடிகளே சரணம் .

ஆழ்வார் எம்பெருமானார் ஜீயர் திருவடிகளே சரணம் .

அமுத விருந்து -இராமானுஜ நூற்றந்தாதி வியாக்யானம் -5-எனக்கு உற்ற செல்வம் இராமானுசன் இத்யாதி ..

November 1, 2012

பெரிய ஜீயர் உரை -

அவதாரிகை -

இப்படி எம்பெருமானார் உடைய விஷயீகார தார்ட்யத்தை அருளி செய்த அநந்தரம் -

அவர் திரு நாமங்களை சொல்லுவோம்  -என்று முன்பு உபக்ரமித்த படியே ஸ்தோத்ரம் பண்ணுவதாக

உத்யோகித்தவர் -அதில் நிரவத்யமாக செய்கை அரிது ஆகையாலே லாஷணிகர் நிந்திப்பார்களே

என்று நிவ்ருத்ய உன்முகராய் -மீளவும் தாமே சித்த சமாதானம் பண்ணிக் கொண்டு  பிரவ்ருத்தர் ஆகிறார் -

எனக்கு உற்ற செல்வம் இராமானுசன் என்று இசையகில்லா

மனக்குற்ற மாந்தர் பழிக்கில் புகழ் அவன் மன்னிய சீர்

தனக்குற்ற அன்பர் அவன் திரு நாமங்கள் சாற்றும் என் பா

இனக்குற்றம் காணகில்லார் பத்தி ஏய்ந்த இயல்விது என்றே -5 -

எனக்கு ஸ்வரூப அனுரூபமான சம்பத்து எம்பெருமானார் என்று இசையாத மநோ தோஷத்தை உடைய

மனுஷ்யர் -நிந்தித்தார்கள் ஆகில் அது ஸ்துதியாம் இத்தனை -

அவருடைய நித்ய சித்த கல்யாண குணங்களுக்கு தகுதியான பிரேமத்தை உடையவர்கள் -

பக்தி யோடு கூடின பிரவ்ருத்தியை உடையது -என்று அவருடைய திருநாமங்களை சொல்லா நின்றுல என்னுடைய

சந்தஸ் சமூஹத்தினுடைய குற்றத்தை காண மாட்டார்கள்-

இயல்வு -பிரவ்ருத்தி

இயல்வு இது என்றது -இயல்வை உடையது என்றபடி

பத்தி ஏய்ந்த வியலிது-என்ற பாடம் ஆன போது-இது பக்தி யோடு கூடிய சொல் என்று கொண்டு

குற்றம் காண கில்லார் என்கை-

பா -சந்தஸ்

இனம் -சமூஹம்

தாழ் இசை   துறை விருத்தம் என்று இனத்தின் வகையான கலித் துறை யாகையாலே

பாவினம் என்கிறார் ஆகவுமாம்–

———————————————————————————-

பிள்ளை லோகம் ஜீயர் அருளிய உரை

அவதாரிகை -கீழ்ப் பாட்டிலே எம்பெருமானார் தம்மை நிர்ஹேதுகமாக விஷயீகரித்தார் என்று
கொண்டாடினார் -இதில் -அந்த ப்ரீதியாலே ப்ரேரிதராய்க் கொண்டு -அவருடைய குண கீர்த்தனம் பண்ண உத்யோகித்து -
குத்ருஷ்டிகளாய் இருப்பார் இதில் ஏதேனும் ஒரு குற்றத்தை ஆரோபித்து -தூஷித்தார்கள் ஆகில் -
அதுவே எனக்கு பூஷணம் -என்று சொல்லா நின்று கொண்டு -இதன் ரசம் அறிந்தவர்கள்
குணமாக விரும்புவார்கள் -என்கிறார் .
வியாக்யானம்
எனக்குற்ற செல்வம் -அப்ராப்தமாய் அதி தீஷணமாய் அநித்தியமான தனம் போல் அன்றிக்கே -
சர்வ பர்வமாய் -தத் யாதாத்ம்ய பூதமாய் -அவதாரண பரத்வ பரதிபத்தி பூர்வகமாகவே நிஷ்கர்ஷிக்கப் பட்டதாய் -
எனக்கு ஸ்வரூப ப்ராப்தமாய் இருந்துள்ள சம்பத்து
இராமானுசன் என்று -தந்தை நல் தாய் தாரம்  தனயர் பெரும் செல்வம் என் தனக்கு நீயே எதிராசா -
என்கிறபடி எம்பெருமானாரே தம் தாமுக்கு மகா நிதி என்று அத்யவசித்து -
தத் அந்ய சம்பத்துக்களை எல்லாம் அசத் கல்பமாக  த்ரணீ கரித்து  -நாம் அவருடைய குண கீர்த்தனம்  ஒன்றுமே
பண்ணக் கடவோம் என்று கணிசித்து இருக்க -
இசைய கில்லா மனக்குற்ற மாந்தர் -சம்மதிக்க மாட்டாதபடியான மநோ தோஷத்தை உடைய மந்த மதிகள் -
பழிக்கில் -இவர்கள் குணங்களை அறிய மாட்டாதே -தோஷத்ர்க்குகள் ஆகையால் -
துஸ் தர்க்கங்களாலும் சாஹித்யத்தாலும் குதர்ஷ்டி கல்பமாகிற தோஷங்களையே ஏறிட்டு நிந்தித்தால்
அவர்கள் அஞ்ஞர் ஆகையாலே -மாந்தர் -என்கிறார் -பழிக்கில் புகழ் -வ்யாப்தங்களான காம்ய கர்மங்களை
இழந்தார் என்று இறே அவர்கள் பழி சொல்வது -அவை தன்னை ஆராய்ந்தால் -சாதனாந்தரங்களின்
தோஷம் அறியாதவர்கள் சொல்லும் பழி ஆகையாலே அதுவே நமக்கு புகழாம் -

ததீய வைபவத்தை அறியாதவர்கள் சொல்லும் பழி யாகையாலே  எனக்கு அதுவே புகழாம் -
ஞானம் அனுட்டானமிவை நன்றாகவே வுடையனான குருவை அடைந்தக்கால்-மாநிலத்தீர் -
தேனார் கமலத் திரு மாமகள் கொழுநன்   தானே வைகுந்தம் தரும் -என்றும்
உய்ய நினைவுண்டால் உம் குருக்கள் தம்பதத்தே வையும் அன்பு தன்னை இம் மாநிலத்தீர்
மெய்யுரைக்கேன் பையரவின் மாயன் பரமபதம் உங்களுக்காம் கை இலங்கு நெல்லிக் கனி -என்றும் -
சொல்லப் படும் விஷயத்தில் இறே அவர்கள் பழி சொல்வது .-அதுவே புகழாய்த்தலை கட்டும்  -இத்தனை -
அலகை முலைசுவைத்தார்கு அன்பர் அடிக்கன்பர் -திலதமெனத் திரிவார் -தம்மை உலகர் பழி தூற்றில் துதியாகும் -
என்றும் சொல்லக் கடவது இறே .
அவன் மன்னிய சீர் தனக்குற்ற அன்பர் -அவன் -என்ற பிரசித்தரான எம்பெருமானார் -
மன்னிய சீர் -நித்ய சித்தங்களாய்- ஸ்வாபாவிகங்களாய்  -ஞான சக்தி தொடக்கமான கல்யாண குணங்கள்
தனக்கு உற்ற அன்பர் -தனக்கு தகுதி யான பிரேமத்தை உடைய ரான மகாத்மாக்கள்
அவன் திருநாமங்கள் சாற்றும் எம் பாவினக் குற்றம் -
அவர் விஷயமான -பக்தி சந்தூஷணம் பண்ண -தத் ப்ரேரிரதனாய் கொண்டு -
அவருடைய திருநாமங்கள் பக்த்ய ரூபேண சமர்பிப்பதாக என்னாலே சொல்லப்பட்ட சந்தஸ்
சமூகத்திலே அவத்யத்தை -அன்றிக்கே -
அவருடைய திரு நாமங்களை சொல்லா நின்றுள்ள -என்னுடைய சப்த சமூகத்திலே குற்றத்தை
என்னவுமாம் -பா-சந்தஸ் இனம்-சமூகம்
காணகில்லார் -வத்சல ஸ்வபாபர் ஆகையாலே -தோஷ அதர்சிகளாய்  போவார்கள் -
கில்லார் -சமர்த்தர் அல்லாதவர்
மந்த மதிகள் ஆனவர்கள் -தம்தாமுடைய அறிவு கேட்டாலே இவன் காம்ய கர்மபரித்யாகம் பண்ணினான் என்றும் -
லஷணத்தில் குறைச்சலாக சொன்னான் என்றும் -இப்படியான தோஷங்களை காண கில்லார் -என்றபடி -
அதற்க்கு மூலம் ஏது என்ன -
பக்தி தேய்ந்த இயல்வு இது என்றே -பக்தியோடு கூடின வ்ர்த்தியை உடையது -என்னவுமாம் -
இயல்வு -பிரவர்த்தி –ஏய்தல் -கூடுதல்
—————————————————————————————————————————————————

அமுது விருந்து -

அவதாரிகை -

எம்பெருமானார் தாமாகவ என்னை அபிமானித்த படியால் -இந்நிலையினின்றும்

நான் நழுவ வழி இல்லை என்றார் கீழே -

இனி -சொல்லுவோம் அவன் நாமங்களே -என்று தொடங்கின படியே துதி செய்ய இழிந்தாராய்

இலக்கணம் வல்லவர்கள் இத் துதியில் குற்றம் குறை கண்டு பழி ப்பார்களே என்று மீண்டு

மறுபடியும் எம்பெருமானாற்கு அன்பர்கள் -பக்தன் சொன்னது -என்று இதில் குற்றம் குறை காண

இயலாது என்று தேறித் தோத்திரம் செய்ய முற்படுகிறார் -

பத உரை

எனக்கு உற்ற -எனக்கு தக்க

செல்வம் -சம்பத்து

இராமானுசன் என்று -எம்பெருமானார் என்று

இசையகில்லா -ஏற்றுக் கொள்ள மாட்டாத

மனக்குற்றம் -மனத்தின் கண் மாசு உடைய

மாந்தர் -மனிசர்

பழிக்குள் -இகழ்ந்து உரைத்தால்

புகழ் -பாராட்டுரை யேயாம்

அவன் -அந்த எம்பெருமானார் இடம்

மன்னிய-பொருந்திய

சீர் தனக்கு -குணங்களுக்கு

உற்ற -தக்க

அன்பர் -அன்புடையவர்கள்

பக்தி ஏய்ந்த -பக்தியோடு பொருந்திய

இயல்வு இது -முயற்சி உடையது

என்று -என்கிற காரணத்தால்

அவன் திரு நாமங்கள் -அந்த எம்பெருமானாருடைய திரு நாமங்களை

சாற்றும் -சொல்லும்

என் பா இனம் குற்றம் -என்னுடைய செய்யுள் திரளின் குற்றங்களை

காணகில்லார் -காண இயலாதவர்கள் ஆவர்

எம்பெருமானார் சம்பந்தம் அற்றவர்கள் இகழு வரேல் அது நமக்கு புகழ் தான் -

அந்த சம்பந்தம் உடையவர்களோ இகழார்

ஆதலின் யான் துதி செய்தல் கூடும் எனபது கருத்து

எனக்குற்ற செல்வம் இராமானுசன் -

இராமானுசரே செல்வம் –யாருக்கு

மாந்தர் அனைவருக்கும் தான் ஒவ் ஒருவனும் இராமானுசன் உடன் தொடர்பு கொண்டு அதற்கு ஏற்ப ஒழுகின்

செல்வமாய் உபயோகப் படுகிறார் இராமானுசர் -செல்வம் எப்படி உலகில் உபயோகப் படுகிறது ?

செல்வமுண்டு எனில் போகும் உயிரும் நிற்கும் -இராமானுசர் சம்பந்தம் உண்டு எனில் பிறவி துயரால்

நசிக்கும் ஆன்ம தத்துவம் -உயிர் -சத்தை பெற்று தளிர்க்கும் -கையில் உள்ள பெரும் செல்வதை

ஒருவன் இழக்க நேரிட்டால் -அந்நிலையிலே உடனே அவன் உயிரை விட்டு விடுகிறான் -

இராமானுசனை அங்கனமே பிரிய நேர்ந்து உயிரை விட்டவர் பலர் ஆவர் -

கணியனூர் சிறியாச்சான் இராமானுசனை சேவிக்க எழுந்து அருளும் போது வழியில்

திருவரங்கத்தில் இருந்து வந்து கொண்டு இருந்த ஒரு வைஷ்ணவர் வாயிலாக எம்பெருமானார் திரு நாட்டுக்கு

எழுந்து அருளின செய்தியைக் கேட்டதும் அப்படியே -எம்பெருமானார் திருவடிகளே தஞ்சம் -என்று

மூச்சடங்கிப் பொன்னுடம்பு எய்தியதாக கூறும் ஐதிஹ்யம் இங்கு அறிய தக்கது -

இராமானுசனைப் பிரிந்தவர் அனைவரும் உயிர் துரவாமைக்கு ஹேது -அன்பில் உள்ள

ஏற்றத் தாழ்வு அன்று -பகவானுடைய சங்கல்பமே என்க -எம்பெருமானார் தர்சனம் மேலும் தழைக்க

வேண்டும் என்பதற்காக அவர்கள் முடியாதவாறு பகவான் சங்கல்பித்தான் -என்க -எம்பெருமானார்

திரு நாட்டுக்கு எழுந்து அருளியதை கேட்டு மரம் ஏறி விழுந்து முடிய முயன்ற சிலரை நோக்கி -

அனந்தாழ்வான் -கேட்டும் போகாத உயிர் மரம் ஏறி விழுந்தால் போகாது காண் -என்று

கூறியதாகச் சொல்லப்படும் ஐதிஹ்யத்தில் இவ் உண்மை பொதிந்து கிடக்கிறது -

செல்வம் தான் பயன் ஆவதோடு -பயனைப் பெறுதற்கு சாதனமும் ஆவது போலே

எம்பெருமானார் தாம் ப்ராப்யர் ஆவதுடன் -பெறத் தக்க பேறாவதுடன் -ப்ராபகமும் -சாதனமும் -

ஆய் இருத்தல் பற்றி செல்வகமாக உருவகம் செய்கிறார் -கூரத் ஆழ்வான் -எனக்கு உற்ற செல்வம் என்று

இராமானுசனைப் பற்றி நிற்கும் பெரும் செல்வர் என்றும் -தாம் அன்னார் தம் புதல்வர் என்றும் பெருமிதத்துடன் கூறிக்

கொள்கிறார் பட்டர் தமது சஹஸ்ரநாம பாஷ்யத்திலே -

ஜாதோ லஷ்மண மிச்ர சம்ச்ரயதநாத் ஸ்ரீ வத்ஸ சிஹ்நாத் ருஷே -எனபது அவர் திரு வாக்கு -

ஏனைய செல்வம் கெட்ட அஹங்கார மமகாரங்கள் என்னும் நெருப்பிலே விழுந்து உயிர்

மாய்வதர்க்கும் ஹேதுவாகக் கூடும் -ஆதலின் அது உற்ற -ஸ்வரூப அனுரூபமான -செல்வமாகாது -

இராமானுச செல்வமோ -அங்கன் உயிர் மாய்வதற்கு ஹேதுவாகாத தோடு  உயிர் சத்தை பெற்று

தரித்து நிற்பதற்கும் ஹேதுவாதல் பற்றி -உற்ற செல்வம் -ஆயிற்று -இச் செல்வமும் அஹங்கார

மமகாரங்களை உண்டு பண்ணும் .ஆயின் அவை கெட்டவை அல்ல -நல்லவையே -

சாத்விக அஹங்கார மமகாரங்கள் என்றபடி.இத்தகைய அஹங்காரம் ஆழ்வார்களுக்கும்

தோன்றி -எனக்கு ஆர் நிகர் நீள் நிலத்தே -என்றும் -

என் மதிக்கு விண்ணெல்லாம் உண்டோ விலை -என்றும் -அஹங்கார மமகாரங்கள் பேசுவதைக் காண்கிறோம்

ஆர் எனக்கு இன்று நிகர் சொல்லில் -என்று இவ் அமுதனாரும்

இல்லை எனக்கு எதிர் இல்லை எனக்கு எதிர் இல்லை எனக்கு எதிரே -என்று எம்பாரும்

எம்பெருமானார் சம்பந்தத்தால் அஹங்கரிக்கபதை பார்க்கிறோம் -

இங்கும் உற்ற செல்வமாகிய இராமானுசன் சம்பந்தத்தால் தோற்றிய சாத்விக மமகாரம்

வெளிப்பட -எனக்கு உற்ற செல்வம் -என்று நயம் சுவை பயப்பது காண்க -

இந்த செல்வத்திற்கு தானும் ஒரு பங்காளி என்கிற மனப் பான்மையில் இல்லாது

முழுதும் தானே துய்ப்பவனாதல் வேண்டும் என்னும் மனப் பாரிப்பு தோன்ற

எனக்கு உற்ற செல்வம் எனப் பட்டது -காண்க -

செல்வம் இராமானுசன் -

பண்டைய இராமானுசன்-லஷ்மணன்-லஷ்மனோ லஷ்மி சம்பன்ன -என்று செல்வம்

படைத்தவனாக கூறப் பட்டான் -இன்றைய இராமானுசனோ செல்வமாகவே கூறப் படுகிறார் -

த்த்ருணீகருத விரிஞ்ச்யாதி நிரந்குச விபூதய -

ராமானுஜ பத்தாம் போஜ சமாச்ரயண சாலின -என்று

இராமானுசன் திருவடித் தாமரையை பற்றி விளங்கும் அவர்கள் பிரம்மா முதலியோர்களுடைய எல்லை அற்ற

செல்வங்களை தருணமாக-அலஷ்யமாக – கருதுமவர்கள் ஆவர் -என்றபடி -மற்றை பெரும் செல்வங்களை

எல்லாம் புறக் கணிக்கும் படி அன்றோ இச் செல்வம் இருக்கிறது -

பெரும் செல்வம் நீயே எனக்கு எதிராசா -என்றார் மணவாள மா முனிகளும்

இசைய கில்லா மனக்குற்ற மாந்தர்

உலகில் காணும் செல்வதை அன்றி மற்று ஒன்றை செல்வமாகக் கொள்ளார் அறிவிலா மாந்தர் -

கண்டதை அன்றி புறக்கண்ணால் காணாததை ஏற்கும் திறன் அவர்களுடைய அறிவுக்கு இல்லை -

சாஸ்த்ரத்தை புகட்டி -சாஸ்திர கண்ணால் காணும்படி மற்று ஒரு செல்வதை நிரூபித்து இசைய வைத்தாலும்

அவர்களுடைய மனக்குற்றம் இசைய ஒட்டுகிறது இல்லை -மனத்தில் மாசு உடையார்க்கு சாஸ்திரத்தின்

பொருள் மனத்தில் பதியாது அன்றோ -ஒரு கால் மனக் குற்றம் சிறிது மாறிச் சாஸ்திரத்தின் பொருளாகிய

எம்பெருமானை செல்வமாக இசையினும் சாஸ்திரத்தின் உள் பொருளாகிய ஆசார்யனை -இராமானுசனை -

செல்வமாக இசையவே மாட்டார்கள் .அதற்க்கு காரணம் அவர்கள் பகவத் பிரசாதத்தால் முழுதும் மனக் குற்றம் நீங்கித்

தூய்மை பெறாமையே -புலமை மட்டும் போதாது -பகவானுடைய அனுக்ரகமும் வேண்டும் -

சாஸ்திரத்தின் உள் பொருளை காண்பதற்கு -

உய்யக் கொண்டார் -என்பவர்க்கு உடையவர் பிரபத்தியில் இறங்கும் படி செய்வதற்கு சரம ஸ்லோக அர்த்தத்தை

அருளி செய்த போது -சொன்ன பிரபத்தி விஷயம் நன்றாக இருக்கிறது -ஆயினும் பக்தி நெறியை
விட்டு பிரபத்தி நெறியில் இறங்க எனக்கு விருப்பம் வர வில்லை -என்று அந்த உய்யக் கொண்டார் கூறினாராம் -
அதற்கு உடையவர் -வித்வான் ஆகையாலே இசைந்தாய்-பகவத் பிரசாதம் இல்லாமையாலே ருசி
பிறந்தது இல்லை -என்று அருளி செய்தாராம் .அது போல சாஸ்திரங்கள் மூலம் எவ்வளவு
இசைவித்தாலும்  மனக்குற்ற மாந்தர் இராமானுசனை உற்ற செல்வமாக இசைய கில்லார் என்கிறார் -
எனவே அழியும் செல்வதை தவிர அழிவற்ற செல்வமாக எம்பெருமானை மதிக்காத சம்சாரிகள் ஆயினும் சரி
எம்பெருமானை தவிர எம்பெருமானாரை செல்வமாய் மதிக்காத முதல் நிலையில் -பிரதம பர்வத்தில் -
உள்ள வித்வான்கள் ஆயினும் சரி -மனக்குற்றம் உடையவர்களே -எனபது அமுதனார் திரு உள்ளம் .
பழிக்கில் புகழ்-
சம்சாரிகள் -அறிவிலிகள்-உலகில் கருத்து வேறுபாடு இன்றி எல்லோராலும் ஒப்புக் கொள்ளப் பட்ட
செல்வதை விட்டு எம்பெருமானாரையே செல்வமாகத் தானே பற்றிக் கொண்டு கவி புனைந்து
உழலு கிறானே -இது என்னமதி ஈனம் என்று பழிப்பர் அன்றோ -இதுவும் உண்மையில் அமுதனாரைப்
 புகழ்ந்ததாகவே முடிகிறது -புகழாவது பண்பு உடையனாய் நல்லோரால் அறியப் படுத்தல் -
எம்பெருமானார் சம்பந்தம் நல்லார் ஏற்கும் உயர்ந்த பண்பு அன்றோ -அது எங்கனம் பழிப்பது ஆகும் -
கண்ணன் குணங்களை சிலர் ஏசினர் -ஆயினும் புகழ் களாகவே அக்குணங்கள் இன்றும் மிளிர்கின்றன -
நாஸ்திகர் -ஸ்வர்க்கம் பெரும் நோக்குடன் வேள்வி புரிவோரைச் சாஸ்திரம் சொல்லுகிறது என்று கண்ணுக்கு தெரியாத ஸ்வர்க்கத்தை இருப்பதாக நம்பி அரும்பாடு பட்டுப் பெற விழைகின்றனரே என்று

பழிக்கின்றனர்    .பயன் கருதி வேள்வி புரிவோர் பயன் கருதாது சாஸ்திர நெறியில் ஒழுகி பரமனை வழி படும்
உபாசகர்களை இன்புறும் ஸ்வர்க்கத்தை வேண்டாம் என்று விட்டு விட்டு எங்கோ வீட்டு இன்பம் பெறப்
போகிறார்களாமே என்று பழிக்கிறார்கள் -அவர்கள் நினைவில் அவை பழிப்புகள் ஆயினும் -உண்மை நிலையில்
அவை புகழ்சிகள் அன்றோ -அங்கனம் உபாசகர்கள் எம்பெருநாரை செல்வமாக பற்றி கவி புனைதலை பழிப் பினும்
அது புகழாகவே முடிகிறது எங்க -அறிவிலிகளோ -வித்வான்களோ -பழிப்பதற்கு ஹேது –  விஷயத்தில் உள்ள குற்றம் அன்று -
அவர்கள் மனத்தில் உள்ள குற்றமே எனபது தோன்ற -மனக்குற்ற மாந்தர் பழிக்கில் புகழ் -என்றார் .
மனக்குற்ற மாந்தர் பழிக்கில் புகழாவது போல புகழின் பழித்ததாகும் எனபது அமுதனார் கருத்து -
கவி புனைதலையே அவர்கள் பழிப்பவர் ஆதலின் -இக்கவிகளை அவர்கள் ஆராய மாட்டார்கள் -அதுவே
இந்நூலுக்கு தனி சிறப்பு -அவர்கள் ஆராய்ந்து குணம் கண்டு புகழினும் அசிஷ்ட பரிக்ரகம் -தகுதி அற்றோர்
கை கொளல் -என்னும் குற்றம் இந்நூலுக்கு தவிர்க்க ஒண்ணாது ஆகிவிடும் என்பது உள் கருத்து -
தகுதி அற்றோர் புகழ்வது பழிப்பதாகும் என்றும்
புகழாமல் இருப்பது பலிக்காமல் இருப்பதாகும் என்றும்
நம் ஆழ்வார் பெரிய திருவந்தாதியில் -புகழ்வோம் பழிப்போம் புகழோம் பழியோம் -என்று
அருளி செய்து இருப்பது இங்கு நினைவு கூறத் தக்கது -இதனை அடி ஒற்றி பட்டர் ஸ்ரீ ரெங்கராஜ ஸ்தவத்திலே-
ஸ்துதம் பரி நிந்திதம் பவதி நிந்திதம் ஸ்துதம் -துதிக்கப் பட்டது நிந்திக்க பட்டதாகிறது -
நிந்திக்கப் பட்டது துதிக்கப் பட்டதாகிறது -என்றார்.
அலகை முலை சுவைத்தாற்கு அன்பர் அடிக்கு அன்பர்
திலதம் எனத் திரிவார் தம்மை -உலகர் பழி
தூற்றில் துதியாகும் தூற்றாதவர் இவரைப்
போற்றிலது புன்மையே யாம் -

அலகை -பே வடிவு கொண்ட பூதனை
போற்றுதல்-துதித்தல்
புன்மை-பழி தூற்றுதல்
என்னும் ஞான சாரப் பாடலும் -
நயாச வித்யைக நிஷ்டாநாம் வைஷ்ணவானாம் மகாத்மானாம்
ப்ராக்ருத அபிஷ்டுதிர் நிந்தா நிந்தா ஸ்துதிரி திஸ்மருதா   -என்று
சரணா கதி நெறியையே பற்றி நிற்கும் மகாத்மாக்களான வைஷ்ணவர்களை பாமர மக்கள் துதிப்பது
நின்தையாகும் -நிந்திப்பது துதிப்பதாக கருதப் படும் -என்னும் ஸ்லோகமும் இக்கருத்துக் கொண்டனவே -
அவன் மன்னிய சீர் தனக்குற்ற அன்பர் -
எம்பெருமானார் இடம் உள்ள குணங்கள் வந்தேறின வல்ல -
இயல்பாய் அமைந்தவை என்பார் -மன்னிய சீர் -என்றார் -
சீர் பெரியதுமாய் அன்பு சிறியதுமாய் அல்லாது சீருக்கு ஏற்ற பெருமை வாய்ந்தது அன்பு .
அன்பு-பக்தி
சீரிய விஷயத்தின் கண் உள்ள அன்பே பக்தி என்க-
அன்பர் என்று பக்தியையே நிரூபகமாகக் கூருகையாலே ஜாதி குலம் முதலியன
பொருள் படுத்த தக்கன வல்ல என்று தோன்றுகிறது -செல்வம் உடைமைக்கு வர்ண ஆஸ்ரமங்கள்
வேண்டுவன அல்லவே -இராமானுசனாம் செல்வம் உடைமைக்கும் அவை வேண்டுவன அல்ல என்க -
கீழே செல்வம் என்று இராமானுசனைக் கூறி இங்குச் சீர் தனக்கு உற்ற அன்பர் என்கையாலே
பொன்னின் மாற்று உயர்வுக்கு ஏற்ப அதனை விரும்புவது போல சீருக்கு ஏற்ப அன்புருகின்றனர் -
என்னும் கருத்து நயம்பட விளங்குவது காண்க .
பொன்னை இகழ்ந்து புல்லிய விருகங்கள் புல்லுகந்தால் மன்னர் எடுப்பதைப் பொன்னலதே-என்று
வேதாந்த தேசிகன் பணித்த படி -மனக்குற்ற மாந்தர் என்னும் மிருகங்கள் இராமானுச செல்வதை
இசைகிலாது புல்லிய செல்வமாம் புல்லை யுகந்தாலும்
ஆழ்வான் போன்ற வாசி அறியும் மன்னர்கள் இப் பொன்னையே பேணுகின்றனர் -என்க
அவன் திரு நாமங்கள் சாற்றும் என் பா வினக் குற்றம் காண கில்லார் -
மனக்குற்ற மாந்தர் போல எம்பெருமானார் விஷயமாக கவி புனைதலை அன்பர் பழிக்க
மாட்டார்கள் -கொண்டாடுவார்கள் -இனி பாக்களிலே இறங்கி குற்றம் காணலாம் -அதுவும்
செய்கிலர் -ஏன் எனில்  அவர்கள் பேணும் எம்பெருமானாரின் திரு நாமங்களை இப்பாக்கள் சாற்றுகின்றன -
விஷய கௌரவத்தை -நுதலப்படும் பொருளின் மாண்பை -பார்த்து ஆதரிப்பர் -சொல்லின் தகைமை யில்
நாட்டம் கொள்ளார் என்பது கருத்து -
மாந்தர் மனக் குற்றத்தால் மதி மயங்கி எம்பெருமானார் சீர்மை காண்கிலார் -
அன்பர் மதி மயங்கி அவரைப் பற்றி பாக்களில் உள்ள குற்றங்களை காண்கிலார் .
பாவினம் என்று பாவின் இனமான கலித் துறையை கூறிற்றாகவுமாம்-
பத்தி ஏய்ந்த இயல்விது என்று -
இக் கவி புனைந்தது பக்தியோடு கூடிய செயல் என்ற காரணத்தால் குற்றம் காண கில்லார் என்றபடி -
இயல்விது என்று காண கில்லார் என்று இயைக்க இயல்விது
குறிப்பு வினை முற்று
இயல்விது -இயல்வினை உடையது
இயல்வு -இங்கே கவிபுனைதல்
அன்பர் காண கில்லார்
அன்புடைய ராதலின் காண கில்லார் என்னும் கருத்துடைய அடை கொளியாதலின்
கருத்துடை யடைகொளி-அணியாம்
பரிகரான்குராலன்காரம்-என்பர் வட நூலார்
திரு நாமங்கள் சாற்றும் -என்னும் அடை சொல் திரு நாமங்கள் சாற்றுதலின் குற்றம் காண கில்லார்
என்னும் கருத்துடைய தாதலின் -கருத்துடை யடை மொழி -அணியாம்
இதனைப் பரிகரா லன்காரம் என்பர் வட நூலர் .
அன்புடைமை திரு நாமங்கள் சாற்றுதல் பக்தி ஏய்ந்த இயல்வு இம் மூன்றும் குற்றம்
காண கில்லாமைக்கு ஹேதுக்களாம்-
புலைமை காட்டத் தீட்டப் பெற்ற கவிகள் ஆயின் அவற்றின் குற்றம் குறைகளை ஆராயலாம்
இவைகளோ பக்தி ரசம் உள்ளடங்காதபடி வெளியே வழிந்த சொற்களால் ஆயவை-
இவற்றில் பக்தியைப் பார்க்க வேணுமே தவிர குற்றம் காண ஒண்ணுமோ என்று அன்பர்
விட்டு விடுவர் என்றதாயிற்று -பத்தி ஏய்ந்த இயலிது-என்றும் பாடம் உண்டு
அப்பொழுது பக்தியோடு கூடிய சொல் என்று பொருளாம்–
————————————————————————————————————————————————————-
அடியேன் கேள்வி ஞானத்தால் ஜல்பித்தல்

மனக் குற்றம் உள்ளவர் பழிக்கில் புகழ் ..நைச்ய அனுசந்தானம் பண்ணி  கொள்கிறார் .

மனக் குற்ற மாந்தர் என் பிர பந்தம் பழித்தால்  அதுவே புகழே போல் தானே

செல்வம் ராமானுசன் என்று ஒத்து கொள்ளாதவர்கள்  மன குற்ற மாந்தர்..

10000 பாசுரங்கள் கம்பர் அருளினார் -.பத்தர் பேசினர்  பித்தர் பேசினர் பேதையர் பேசினர் -கம்பர்

பக்தர் பேசினாலும் கலக்கம் என்று தான் கொள்ள வேண்டும்

–எனக்கு  உற்ற = வேண்டிய செல்வம் ..மாந்தர் பழிக்கில் அதுவே புகழ்.

.அவன் மன்னிய சீர் தனக்கு -குணங்களுக்கு ..உற்ற அன்பர் -தோற்று பக்தி படைத்தவர்

..எதிர் தட்டு மனகுற்ற மாந்தர் ..

அவன் திரு நாமங்கள் சாத்தும் என் பா இனம்-கலி துறை குற்றம் காண கில்லார் பத்தி ஏய்ந்த இயல்விது என்றே

ஸ்வாமி பெருமைக்கு நிகராக பாட முடியாது

அவனை விட்டு பிரியாத கல்யாண குணங்களுக்கு தோற்று அடிமை பட்ட அன்பர்கள்-உற்ற அன்பர்- பெருமை உடையோர்கள்

-இவர்கள் அவன் திரு நாமம் சாத்தும் என் பா இனம் -கலி துறை- குற்றம் காண கில்லார்– ஏன் -
பக்தி தேய்ந்த இயல்பு என்பதால்.மட்டும்..இன்னார் குற்றம் சொல்வர்/ இணையார் குற்றம் சொல்ல மாட்டார்..
 ஸ்வாமியே உற்ற செல்வம்..செல்வம் இல்லா விடில் உயிர் போகும்– ரூப நாசம் மட்டும் தான்
 ஸ்வாமி இல்லா விடில் சொரூப நாசம்.–.விஷ்ணு லோக மணி மண்டப மார்க்க தாயி..
.சிறிய ஆத்தான் பெரியவர் ஸ்வாமி குமாண்டூர்  இளையவல்லி சுவாமியும்  அவர்களை முடித்து கொண்டார்களே  ஸ்வாமி திரு நாடுக்கு எழுந்து அருளிய பின்பு..
 அனந்தாழ்வான் -மரம் ஏறிய ஒருவனை பார்த்து -கேள்வி பட்டதும் உயிர் போக வில்லை
 இப் பொழுது விழுந்தால் உயிர் போகாது கால் தான் ஓடியும் என்று அருளிய வார்த்தையை நினைவு கூறுவது
.  ஸ்வாமியே பிராப்யம் பிராபகம் -அடைவிக்கும்
 இதனால் எனக்கு உற்ற செல்வம்/ லஷ்மணன் லஷ்மி சம்பந்தன் -செல்வம் உடையவன்../லஷ்மன மிஸ்ரர்
-தனம் கூரத் ஆழ்வானுக்கு  என்கிறார் பட்டரும் .விஷயீ காரம் சொல்லி திரு நாமங்களை சொல்ல ஆரம்பிக்க -
இது எனக்கு  உறும் செல்வன் ஸ்வரூப அனுரூபமான செல்வம் எம்பெருமானார்.

.-பக்தி ஏய்ந்த இயல்வு இது-ஸ்வாபம்   /பக்தி ஏய்ந்த இயல் இது –சொல்..

அன்பு பக்தி திருநாமம் என்பதால் குற்றம் ..அவர்கள் சீரை பார்க்க வில்லை இவர்கள் குற்றம் பார்க்கவில்லை

.ப்ரீதியால் தூண்ட பட்டு குண கீர்த்தனம் பண்ண ஆரம்பிக்கிறார்..

குற்றம் சொல்பவர்களின் இகழ்ச்சி  பூஷணம் போல கொண்டார் ..

தேசிகன் அருளிய -வைராக்ய பஞ்சகம்-தனம் தந்தனம் பிரயோஜனம் இல்லை

.கொள் என்று கிளர்ந்து எழுந்த பெரும் செல்வம் வேண்டாம் அநித்தியம்

.அபிந்தனம் அப்பு -எரி பொருளாக நெருப்பு தனஞ்சய தனம் தந்தனம் –அதனால் தான் உற்ற செல்வம் இங்கு என்கிறார்

..சு மனசு சமாராதனம் -நல்ல மனசு படைத்த ஆஸ்ரிதர் ஆனந்தம் கொடுக்கும் -தனஞ்சய விவர்த்தனம் கோபி ஜன பரிவர்த்தனம் -இதுவே தனம்

.தனஞ்சய சந்தன பூஷணன் தனம் -தேர் தட்டுக்கு ஆபரணம் போல

பிரதம பர்வ தனம்…பிதாமகன் தனம் ஹஸ்தி கிரி மேல் இருக்கும் தேவாதி ராஜனே சொத்து

-அஞ்சனாபம் நிர் அபாயம்  ..யாதாம்ய பூதமாய் -குரு ரேவ  பரம் தனம் -மேம் பட்ட தனம் ..ஏவ காரம் பரம் இதுவே  உயர்ந்த தனம்..

.பரம பதத்தில் இருந்த்கு லஷ்மண முனி தனம் என்னை தேடி வந்ததே.-

என்னை ஆள் கொள்ள -அடியாருக்கு ஆள் படுத்த என்று விச்மதீயர் ஆகிறார் இங்கே -

எனக்கு- சப்தம் நமக்கு  வைத்து கொள்ளணும் –சாத்விக அகங்காரம் .தலை தூக்கி சொல்கிறார்

-செல்வம் என்றால் எறும்பு கூட தலை தூக்குமே

..அபிமான துங்கன்-பெரி  ஆழ்வார்  அபிமான  பங்கமாய் பள்ளி கட்டில் கீழ் – ஆண்டாள்

சேலேய்   கன்னியரும்  பெரும் செல்வமும் நன் மக்களும்  அவரே -எல்லாம் அவன் -ஆழ்வார்

தந்தை நல தாய். தாரம் தனயர்  பெரும் செல்வம் என் தனக்கு நீயே எதிராசா -மா முனிகள்..

புல்லுக்கு சமம் பிரம- சத்ய லோகமும்-நமக்கு இவரை பெற்ற பின்

குண கீர்தனமே பண்ணி கொண்டு..இசைய கில்லா மன குற்ற மாந்தர்- செல்வம்

பிரதம பர்வ நிஷ்ட்டையர்களையும் சேர்த்து இத்தால் -பகவத் பிரசாதம் இல்லாதவர்கள்..

செல்வ நம்பி வித்வான் இடம் ராமானுஜர் இது போல அருளிய வார்த்தையை நினைவு கூறுவது

. அவன் நினைவு தான் எப் பொழுதும் உண்டு அது காரிய கரம் ஆவது இவன் நினைவு மாறும் பொழுது .-என்கிற ஸ்ரீ சூக்தி நினைவு கொள்ளுவது .

பகவானை சரண் அடைந்தவர்கள் சங்கை கொள்ளலாம்

அடியவர்களை அடைந்தால் மோஷமே ஹேது  மட்டுமே -கர்ம பந்தம் இல்லையே

.. குருவை அடைந்தக்கால் –தானே வைகுந்தம் தரும் -மேல் விழுந்து மோஷம் கொடுக்கிறான்

–  பரம பதம் ..கை இலங்கு நெல்லி கனி

புகழ்வோம் பழிப்போம் புகழோம்  இழிவோம் -பெரிய திரு மொழி

ஞான சாகரம்-32- உலகர் பழிக்கில்  துதியாம்

மன்னிய சீர்- நித்ய சித்த கல்யாண  குணங்கள்

மன்னிய சீர் –எப்படி பட்டது என்று கோடி காட்ட இங்கே -

பாஷண்டிகளின் காட்டுக்கு நெருப்பு -சாருவாத மலைக்கு வஜ்ராயுதம்-

புத்தன் இருட்டுக்கு சூர்யன்- ஜைனர் யானைக்கு சிங்கம் -மாயாவாத பாம்புக்கு கருடன்

-த்ரி வித சூடாமணி -வேதம் அறிந்தவர்களுக்கு-

ஸ்ரீ ரெங்க ராஜனுக்கு   விஜய கொடி -வைபவம்

அடியவர் பாபம் போக்க சக்தி உள்ள ரெங்க ராஜன்  சிறை பட வந்தான் உன் ஹிருதயத்தில்

இங்கே இருப்பதால் சர்வ சக்தன் உம் வசம்

…பக்தி தூண்ட சொல்லப்பட்ட பா இனத்தில் குற்றம் காண மாட்டார்கள்

பா- சந்தஸ் இனம்- சேர்க்கை கூடம் /காண கில்லா-கில்லர் சாமர்த்தியம் இல்லாதவர்கள்.

.குணம் பார்க்க தான் தெரியும் குற்றமே குணமாக கொள்பவர் என்பதால் –பக்தி உடன் கூடிய இயல்பு என்பதால்

——————————————————————————————————————————————————

திருமலை நல்லான் சக்கரவர்த்தி ஸ்ரீ ராம கிருஷ்ண ஐயங்கார் திருவடிகளே சரணம் .

பிள்ளை லோகம் ஜீயர் திருவடிகளே சரணம் .

திருவரங்கத் தமுதனார் திருவடிகளே சரணம் .

ஆழ்வார் எம்பெருமானார் ஜீயர் திருவடிகளே சரணம் .

அமுத விருந்து -இராமானுஜ நூற்றந்தாதி வியாக்யானம்-4 -என்னைப் புவியில் ஒரு பொருளாக்கி இத்யாதி ..

November 1, 2012

பெரிய ஜீயர் உரை -

இப்படி இவர் திரு உள்ளத்தைக் கொண்டாடின வாறே -

இன்னமும் துர் வாசனையாலே இந் நெஞ்சு தான் நழுவ நிற்குமாகில் உம்முடைய

நிஷ்டைக்கு ஹானி வாராதோ -என்ன

.சர்வரும் விரும்பி விவேகித்து அனுபவிக்கும் படி

ஸ்ரீ பாஷ்யமும் கீதா பாஷ்யமும் அருளி-விவேக்கும் படி

எம்பெருமானார் தாமே நிர்ஹேதுகமாக  அங்கீ கரிக்கப் பெற்ற

எனக்கு ஒரு ஹானியும் வாராது -என்கிறார் -

என்னைப் புவியில் ஒரு பொருளாக்கி மருள் சுரந்த

முன்னைப் பழ வினை வேர் அறுத்து ஊழி முதல்வனையே

பன்னப் பணித்த இராமானுசன் பரன் பாதமும் என்

சென்னித் தரிக்க வைத்தான் எனக்கு ஏதும் சிதை வில்லையே -4 -

காலோபலஷித சகல பதார்த்தங்களுக்கும் காரண பூதனான சர்வேஸ்வரனையே-

சர்வரும் விவேகித்து அனுசந்திக்கும்படி ஸ்ரீ பாஷ்யம் முகேன அருளி செய்த

சர்வோத் க்ருஷ்டரான எம்பெருமானார் -அவஸ்துவான என்னை லோகத்திலே

ஒரு வஸ்துவாம் படி பண்ணி – அவித்யா சம்வர்த்திதமாய் -அநாதி ஆகையாலே

மிகவும் பழையதாய்ப் போருகிற கர்மங்களை ஸ்வா சனமாகப் போக்கித் தம்முடைய

திருவடிகளையும் என் தலையிலே தரிக்கும்படி வைத்து அருளினார் –ஆன பின்பு

எனக்கு ஒரு ஹானியும் இல்லை

அன்றிக்கே -

பரன் பாதமும் என் சென்னித் தரிக்க வைத்தான் -என்று பரன் -என்கிற இத்தை மேலே

கூட்டி -சர்வச்மாத் பரனான சர்வேஸ்வரனுடைய திருவடிகளையும் என் சென்னியிலே

தரிக்க வைத்தான் என்னவுமாம் -பரன் பாதம் என் தன் சென்னித் தரிக்க வைத்தான் – என்று பாடமுமாம்

-பன்னுதல்-ஆராய்தல்-சிதைவு -அழிவு -

—————————————————————————–

பிள்ளை லோகம் ஜீயர் அருளிய உரை

அவதாரிகை -இப்படி மூன்று பாட்டு அளவும் தம்முடைய அபிநிவேச அதிசயத்தை சொல்லினால் -
இது ஸ்வகதமாக வந்தது -அத்யந்த பாரதந்த்ரமான ஸ்வரூபத்துக்கு சேருமோ -பரகதமாக வந்ததே யாகிலும்
அதுக்கு பிரச்யுதி இல்லையோ என்ன அருளிச் செய்கிறார்
வியாக்யானம்
என்னை –பூர்வ காலத்திலே அசத்தாக -பொருள் அல்லாத என்னை

புவியில் -இருள் தரும் மா ஞாலத்தில்
ஒரு பொருளாக்கி -ஒரு வஸ்துவாகும் படி பண்ணி -பிரம வித்துக்களிலே அத்வதீயனாக பண்ணி
மருள் சுரந்த முன்னை பழ வினை -அநாதி -அவித்யா கர்மா வாஸநா ருசி பிரகிருதி
சம்பந்தாத்மகமாய் இருந்துள்ள புண்ய பாப ரூபமான கர்மங்களை
வேரறுத்து -வேர் கிடந்தால் திரியட்டும் அங்குரித்து வளர்ந்து வரும் என்று
சமூலோன்மூலனகமாக சேதித்து
ஊழி முதல்வனையே -காலோபலஷிதமான -சர்வ கார்ய வர்க்கத்துக்கும் பிரதான காரண பூதனான சர்வேஸ்வரனை -
புறம்புண்டான பற்றுக்களை அடைய வாசனையோடு விடுகையும் -எம்பெருமானே தஞ்சம் என்று
பற்றுகையும் -என்றும் சொல்லுகிற படியே இச் சேதனருடைய ப்ராப்தி பிரதிபந்தங்கள் எல்லாவற்றையும்
விடுவித்து -முதல்வனையே -என்கிற ஏவ காரத்தால் அநந்ய யோக அவ்யச்சேதம் பண்ணினபடி -
பண்ணப் பணித்த -சர்வரும் விரும்பி -விவேகித்து -அனுபவிக்கும் படி பண்ணி -
ஸ்ரீ பாஷ்ய கீதா பாஷ்ய முகேன அருளிச் செய்த சர்வோத்கர்ஷ்டரான –பன்னுதல்-விவேகித்தல் -
இராமானுஜர் -எம்பெருமானார் -அபியுக்தோக்தியாலும் -அந்வய வ்யதிரேகங்களாலே சொன்ன கட்டளையாலே -
தம்மை சகல ஜகத் காரண பூதரான எம்பெருமான் திருவடிகளிலே ஆஸ்ரயிப்பித்த எம்பெருமானார்
பரன் பாதமும் என் சென்னித் தரிக்க வைத்த -சர்வோத்கர்ஷ்டரான எம்பெருமானார்
என்னுடைய சிரச்சிலே தரிக்கும்படி தம்முடைய ஸ்ரீ பாதத்தை -இவ் விஷயத்திலே பரத்வ புத்தி
பண்ணினவர் ஆகையாலே -பரன் பாதம் -என்கிறார் -
அன்றிக்கே -
சர்வஸ்மாத் பரனுடைய  ஸ்ரீ பாதத்தை நான் சிரச்சிலே தரிக்கும் படி -என்னவுமாம்
வைத்தான் —நிர்ஹேதுகமாக -பரகத ச்வீகாரமாக தானே வைத்தான் -இப்படி ஸ்வரூப அநு ரூபமான பேற்றை
நான் பெறும் படி உபகரித்தான் -என்றபடி -
எம்மா வீட்டுத் திறமும் செப்பம் நின்
செம்மா பாத  பற்ப்புத் தலை சேர்த்து ஒல்லை
கைம்மா துன்பம் கடிந்த பிரானே அம்மா
அடியேன் வேண்டுவது ஈதே -என்று மயர்வற மதி நலம் அருளப் பட்ட ஆழ்வாரும் பிரதம
பர்வத்தில் அருளிச் செய்தார் இறே -இப்படி ஆன பின்பு -எனக்கு ஏதும் சிதைவில்லையே

பரகத ச்வீகார பாத்திர பூதனான -எனக்கு ஏதேனும் ஒரு ஹானி உண்டோ -சிதைவு -அழிவு
சிதைவு இல்லையே -ஆகையால் எனக்கு ஒரு குறையும் இல்லை என்கிறார் -
இவர் அடியே பிடித்து பாட்டுக்கள் தோறும் -சரணாரவிந்தம் -என்றும் -கமலப் பதங்கள் -என்றும் -
பாதம் -அடி -என்றும் இடை விடாதே வாய் விட்டுப் புலம்புகிறார் .-மோருள்ளதனையும் சோறேயோ
ஆகிலும் இவர் தம்முடைய காதல் இருக்கும்படி –ஒரு கால் சொன்னதை ஒன்பதின் கால் சொல்லிக்
கொண்டு போந்தார் என்கை
———————————————————————————————–

அமுது விருந்து -

அவதாரிகை -

அடிக் கீழ் சேர்த்த நெஞ்சு -நின்றவா நில்லாது பண்டைய பழக்கம் தலை தூக்கி அந்நிலை யினின்றும்

நழுவி விடில் -உம நிலை என்னாவது என்ன -எம்பெருமானார் நிர் ஹேதுக கிருபையாலே கண்டு

கொண்டேன் -என்னைப் பண்டை வல் வினை வேர் அறுத்து தம் பாதத்தினை என் சென்னியில்

வைத்திடலால் எனக்கு ஒரு குறையும் வர வழி இல்லை என்கிறார் -

பத உரை -

ஊழி -பிரளய காலத்தில்

முதல்வனையே -காரணமாய் நின்ற சர்வேஸ்வரனையே

பன்ன -யாவரும் பகுத்து அறியும்படி

பணித்த -ஸ்ரீ பாஷ்யத்தின் வாயிலாக அருளி செய்த

பரன்- மேம்பாடு உடையவரான

இராமானுசன் -எம்பெருமானார்

என்னை -பொருள் அல்லாத என்னை

புவியில் -உலகில்

ஒரு பொருள் ஆக்கி-ஒரு பொருளாக ஆகும்படி பண்ணி

மருள் -அஞ்ஞானத்தினால்

சுரந்த -பெருகின

முன்னை பழ வினை -அநாதியான கர்மங்களை

வேர் அறுத்து -வேரோடு வாசனையோடு அறுத்து

பாதமும் -தன் திருவடிகளையும்

என் சென்னி -என்னுடைய தலையில்

தரிக்க -தாங்கும்படியாக

வைத்தான் -வைத்து அருளினார் -

எனக்கு -வினை வேரற பாதம் தரித்த எனக்கு

சிதைவு ஏதம் -இந்நிலையில் ஒரு குறையும்

இல்லை -இல்லை

வியாக்யானம் –

முன் பாசுரங்களில் எம்பெருமானார் தம் பெருமை பாராட்டாது பழகும் தன்மையில்

ஈடுபட்ட நெஞ்சு அவர் அளவோடு நில்லாது அவர் அடியார் திறத்திலும் என்னை இழுத்து சென்று

ஈடுபடுத்தியது என்று தமக்கு ஆசார்யன் இடம் உள்ள அபிமானத்தை காண்பித்தார் -

இதில் நிர்ஹேதுகமாக தம் மீது ஆசார்யன் செலுத்தும் அபிமானத்தை காட்டுகிறார் -

முன்பு ஓன்று அறியேன் எனக்கு உற்ற பேரியில்வே-என்று உபாயம் தெரிய வில்லை என்றார் -

இப்பொழுது உபாயம் எம்பெருமானாரே என்று தெளிந்து காட்டுகிறார்

என்னைப் புவியில் ஒரு பொருள் ஆக்கி

பகவத்  விஷயத்துக்கும் -கூட ஆள் ஆகாதபடி உலகியல் இன்பத்திலே உழன்ற படியால்

பெரியோர்களால் ஒரு பொருளாக மதிக்கத் தகாத என்னைக் கூட எங்கனம் பொருள்

ஆக்கினாரோ எம்பெருமானார் என்று வியக்கிறார் -ப்ரஹ்மத்தை  பற்றி அறிவில்லாதவன் அசத்-

அதாவது இல்லாதவன் ஆகிறான் -என்கிறது வேதம் -இன்று உருவாக்கப் பட்டு மிக உயர்ந்த நிலையில்

வைக்கப் பட்டு உள்ள அமுதனார் முன்பு தாம் உருமாய்ந்து படு குழியில் கிடந்தமையை புரிந்து பார்த்து வியக்கிறார்

எம்பெருமானைப் பற்றுதல் அறிவின் முதல் நிலை -

அந்நிலையினை எம்பெருமான் அருளினால் எய்தினவர் ஆழ்வார் -

பொருள் அல்லாத என்னைப் பொருள் ஆக்கி அடிமை கொண்டாய்-என்று வியக்கிறார் அவர் -

எம்பெருமானாரை பற்றுதல் அறிவின் முதிர் நிலை -

அந்நிலையை எய்தினவர் வடுக நம்பி -

எம்பெருமானார் அடியார்கள் அளவும் பற்றுதல் அறிவின் முதிர்ச்சிக்கு எல்லை நிலம் -

அந்நிலையை எய்தி விட்டார் அமுதனார் -

பொருளானார் ஆழ்வார்

மேலோர் ஆசைப் படும் பொருள் ஆனார் வடுக நம்பி

மணவாள மா முனிகள்-

உன்னை ஒழிய ஒரு தெய்வம் மற்று அறியா

மன்னு புகழ் சேர் வடுக நம்பி -தன்னிலைமை

என் தனக்கு நீ தந்து எதிராசா -எந்நாளும்

உன்  தனக்கே ஆள் கொள்ளு  உகந்து -என்று

வடுக நம்பியைப் போலே தம்மையும் பொருளாக்கி ஆள் கொள்ள வேணும் என்று பிரார்த்திப்பது காண்க -

அமுதனாரோ மேலோர்க்கும் வாய்த்தற்கு  அரிதான நிலையை எய்தினவர் ஆதலின்

ஒப்பற்ற பொருள் ஆனார் -

ஒரு பொருள்-ஒப்பற்ற பொருள்

சீரிய பேறு உடையாரான ஆழ்வான் திருவடிக் கீழ் சேர்த்து எம்பெருமானார்

பொருளாக்கினமையின் அமுதனார் ஒப்பு இல்லாத பொருள் ஆனார் -என்க-

கூரத் ஆழ்வான் சரண் கூடி –இராமானுசன் புகழ் பாடி -ஆள் செய்வதாக  -மொழியைக் கடக்கும் -

என்னும் பாசுரத்தில் அமுதனார் அருளி செய்வது இங்குக் கருத தக்கது -

இவ் ஒப்பற்ற நிலையும் ஒரு குறிப்பிட்ட இடத்தில் மாத்ரம் அன்று -

உலகு எங்கும் -என்பார் புவியில் -என்கிறார் -

இனி இருள் தரும் மா ஞாலத்திலேஎன்னவுமாம் -

மருள் சுரந்த முன்னைப் பழ வினை வேர் அறுத்து -

இந்நிலையினின்றும் நழுவாத வண்ணம் -என் கர்ம சம்பந்தத்தை அறுத்ததோடு அன்றி -

வாசனையாகிய வேரையும்களைந்து எறிந்தார் -என்கிறார் -

வாசனை யாவது -கர்மம் மீண்டும் தளிர்க்கும் படி மனத்தில் ஒட்டிக் கொண்டு இருக்கும்

பண்டைப் பழக்கத்தின் நுண்ணிய நிலைமை -சம்ஸ்கார விசேஷம் -பல்வகை பிறப்புகளுக்கும்

காரணமாகிய இக்கர்ம சம்பந்தம் அஞ்ஞானத்தால் ஏற்படுவதாலின்-மருள் சுரந்த -என்கிறார் -

மருள் சுரந்த -மருளாலே சுரக்கப் பட்ட என்றபடி -

மருளாவது -பொருள் அல்லாதவற்றை பொருள் என்று உணர்தல் -

இனி மருளை சுரந்த வினை என்னலுமாம் -

முன்பு அவித்தை வினைக்கு ஹேதுவாயிற்று -இப் பொழுது வினை அவித்யைக்கு ஹேது வாகிறது -

மருளால் வினை -எனபது விதையால் மரம் -எனபது போன்றது -

வினையால் மருள் எனபது மரத்தால் விதை எனபது போன்றது -

முடிபு அநாதி எனபது தவிர வேறு இல்லை -

அதனைக் கூறுகிறார் -முன்னைப் பழ வினை -என்று

முன் -பழைமை -இரண்டும் ஒரே பொருளை சொல்வன -

இவ் இரு சொற்களும் மீ மிசை எனபது போலே மிக்க பழைமையை உணர்த்தி -

அநாதி -என்னும் கருத்தை உள் கொண்டு உள்ளன -

வினைகள் நீங்கினும் அவற்றை செய்த பழைய வாசனை மீண்டும் செய்யத்

தூண்டுமாதலின் அதனையும் போக்கினார் என்னும் கருத்துப் பட -வேர் அறுத்து -என்றார் -

வேர் எனபது வாசனையை -

வாசனையை வேராக உருவினை செய்யவே -வினை மரம் எனபது பெற்றோம் -

இது ஏக தேச உருவகம் -

ஊழி முதல்வனையே பன்னப் பணித்த -

ஊழி -எனபது பிரளயமாய் -அதற்க்கு உள் பட்ட பொருள் அனைத்துக்கும் உப லஷணமாய்-

எல்லா பொருள்களுக்கும் காரணமான சர்வேஸ்வரனை சொல்லுகிறது – ஊழி முதல்வன் -என்னும் சொல் -

அவனையே ஆராய்ந்து த்யானம் செய்து உய்யும்படியாக எம்பெருமானார் பணித்தது ஸ்ரீ பாஷ்யத்திலே -

காரணப் பொருளை ஆராய வேண்டும் என்று தொடங்குவது பிரதம சூத்தரம் ஆதலின்

அதனை விளக்கும் ஸ்ரீ பாஷ்யமும் அதனையே பணிப்பதாயிற்று -

முதலினையே -என்னாது முதல்வனையே -என்று உயர் திணையாக கூறினது -

பல பொருள்களாக கடவேன் -என்று படைப்பது பிரதான தத்துவமாகிய அசேதன பொருளுக்கு இயையாது  -

பரம சேதனான சர்வேஸ்வரனுக்கு இயையும் எனபது தோற்றதற்கு என்க -

இதனால் காரணமாய் இருத்தல் பிரமத்துக்கு இயையும் என்பதை கூறும்

சமன்வய அத்யாயத்தின் பொருள் கருதப் பட்டதாய் ஆகிறது -

பன்ன -என்பதால்-முதல்வனையே ஆராயும்படி அம முதன்மை -காரணத்வதை -யை உறுதிப்

படுத்துவதால் -பிறர் கூறும் குற்றங்களால் பாதிக்க படாமை கூறும் இரண்டாவதான

அவிரோத அத்யாயத்தின் பொருள் கருதப் படுகிறது -

இனி பன்னுதல் விவேகித்து -அனுசந்தித்தலாதலின் உபாயம் தோற்றலின்

மூன்றாவதான -சாதன அத்யாயத்தின் பொருளையும் இங்கேயே  கருதுவதற்கும்

இடமுண்டு –இனி பன்னுதல்-நெருங்குதலாய் -பர பிரமத்தை கிட்டுதல் -கூறுவதாக

கொண்டு இங்கேயே நான்காவதான  பல அத்யாயத்தின் பொருளையும் கூறுவதாக

கருதுவதற்கும் இடம் உண்டு -

ஊழி முதல்வனையே பன்ன -

காரணப் பொருளையே சிந்திக்கும் படி -என்றபடி -

ஏ-பிரி நிலையின் கண் வந்தது

காரிய பொருளான பிரம்மா முதலியோரினின்றும் பிரித்துக் காட்டுகிறது -

பணித்த இராமானுசன் பரன் -

படைத்தவனைப் பன்னும்படி பணித்தவர் ஆதலின் -இராமானுசனை -பரன் -என்கிறார் -

யஸ்மாத் தத் உபதேஷ்டா ஸௌதஸ்மாத் குரு தரோ குரு -உபதேசம் பண்ணுகிற

ஆசார்யன் உபதேசிக்கப் படும் எம்பெருமானை விட மிக மேம்பாடு உடையவன் -

என்றபடி பணித்த ஆசார்யனை பரன் என்கிறார் -

இராமானுசன் பரன் -

ஆக்கை கொடுத்து அளித்த ஊழி முதல்வன் இவர்க்குப் பரன் அல்லன் -

ஆவி -ஆத்ம தத்வம் -கொடுத்து அளித்த இராமானுசனே இவர்க்குப் பரனாக தோன்றுகிறார்

அறிவினால் பொருள் ஆக்கினாரே இவரை

நித்ய சம்சாரிகளாய் இருந்த தங்களை நித்ய சூரிகளுக்கு ஒப்பப் பொருள் ஆககினமை

கண்டு பரன் எனப் பற்றினர் ஆழ்வார்கள் ஊழி முதல்வனை -

அவனாலும் ஆகாது கை விடப் பட்ட தம்மை -விண்ணுளாரிலும்  சீரிய ஒரு பொருளாக

இப்புவியில் ஆக்கினமை கண்டு எம்பெருமானாரையே பரன் எனப் பற்றுகிறார் அமுதனார் -

பாதமும் என் சென்னித் தரிக்க வைத்தான் -

பாதமும் -உயர்வு சிறப்பு உம்மை

என் -என்று தம் இழிவை எல்லாம் எண்ணிப் பார்க்கிறார்

இகழ்வாய தொண்டனேன் சென்னியில் பரன் பாதம் வைத்து அருளினாரே -இது என்ன பெறா பேறு

என்று பேருவகை கொள்கிறார் அமுதனார் -ஆச்சார்யர்களுக்கு அருள் மிகுந்தால் தன் திருவடிகளை

அண்டினவர்கள் தலை மீது வைப்பார் போலும் -

மருளாம் இருளோடு மத்தகத்து தன் தாள் அருளாலே வைத்தவர் -என்று அனுபவித்து அறிந்த

அருளாள பெருமாள் எம்பெருமானார் ஞான சாரத்தில் அருளி இருப்பது இங்கு அறிய தக்கது -

தரிக்க -தாங்க

இதனால் வைத்ததும் திருவடியை எடுக்காமல் நெடு நேரம் வைத்து இருந்த சுகத்தை அனுபவித்து பேசுவது தெரிகிறது -

இனி -தரிக்க -என்பதற்கு இவர் தலை மேல் வைக்காமையினால் நிலை கொள்ளாது துடித்த

திருவடிகள் நிலை நிற்று தரிப்புக் கொள்ளும்படி என்று பொருள் கூறலுமாம்

இதனால் தம் பேறாக எம்பெருமானார் இவர் திரு முடியில் திருவடி விதமாய் தெரிகிறது -

இவ்விடத்தில் தளிர் புரையும் திருவடி என் தலை மேலவே -என்னும் திருமங்கை மன்னன் ஸ்ரீ சூக்தியையும்

என் தலை மேலவே தளிர் புரையும் திருவடி -இவர் தலையிலே ஸ்பர்சித்த பின்பு

தளிர் புரையும் திருவடி யாயிற்று -அல்லாத போது திருவடிகள் சருகு ஆனால் போலே இருக்கை -

என்னும் வ்யாக்யானதையும் நினைக -

இனி ஒரு பொருளாக்கி அந்நிலை புறம்பே போய்க் கெடாது ஒழிய வேணும் என்று

அமுதனாரை தம்மடிக் கீழ் வைத்துக் கொண்டார் என்று கருதலுமாம்  .இங்கு

அருள் செய்து அடியேனைப் பொருளாக்கி உன் பொன்னடிக் கீழ்ப் புக வைப்பாய் -என்னும்

திருவாய் மொழி அனுசந்திக்க தக்கது -பொருள் ஆனாரை வைத்துக் கொள்ளும் ஸ்த்தானம்

பொன்னடிக் கீழ்ப் போலே காணும் -எனபது அவ்விடத்திய சுவை மிகு ஈடு வியாக்யானம் .

பரன் -என்று எம்பெருமானார் மேன்மையையும்

பாதம் வைத்தான் -என்று எளிமையையும்

என் சென்னியில் தரிக்க வைத்தான் -என்று சீலமும் அருளும் தோற்றுகின்றன -

எம்பெருமானார் தாமாகவே வந்து தமது நிர்ஹெதுக கிருபையால் தம் திருவடிகளை

சென்னியில் தரிக்க வைத்து உய்வித்தல் அரங்கமாளி விஷயத்திலும் கண்டு அறிந்ததாம் -

இனி -பரன் -என்பதை

இராமானுசனுக்கு அடை மொழி யாகக் கொள்ளாது மேலே கூட்டிப் பரன் பாதமும் -பரம

புருஷனாகிய ரெங்க நாதன் திருவடிகளையும் என்று கூறலுமாம் -இப்பொழுது

சர்வேஸ்வரனுடைய திருவடிகளையும் என் சென்னியிலே தரிக்கும்படியாக

எம்பெருமானார் வைத்தார் என்றதாயிற்று -பரம புருஷனான ரெங்க நாதனும் எம்பெருமானாருக்கு

வசப்பட்டு இருத்தலின் -அவன் திருவடிகளை வைத்து அருளுவதாக அமுதனார் அருளி செய்கிறார்

-இதனை அடி ஒற்றியே வேதாந்த தேசிகனும் நியாச திலகத்தில் -தத்தே ரங்கீ நிஜமபி பதம்

தேசிகாதே சகான்க்க்ஷீ-அரங்கன் ஆசார்யன் கட்டளையை எதிர்பார்ப்பவனாய் தன் பதத்தையும் தருகிறான் -

என்று அருளி உள்ளார் -இங்கு கட்டளைப் படி நடப்பதால் ஆசார்யனுக்கு அரங்கன் விதேயனாக கூறப் பட்டு இருப்பது

கவனிக்க தக்கது -இங்கே தேசிகன் எனபது எம்பெருமானாரையே -குரு ரிதி சபதம் பாதி ராமானுஜார்யே -என்று

குரு என்னும் சொல் எம்பெருமானார் இடம் பொலிவுறுகிறது  -மற்றவர் இடம் அன்று -என்றபடி

எம்பெருமானாரே தேசிகர் என்க -

தேசிகோ மே தயாளு -என்று முன்னும் -தேசிகா தேச காங்கி-என்று பின்னும் சொல்லைக் கையாண்டு

இடையே லஷ்மன முனி என்று எம்பெருமானாரைக் குறிப்பிடுவதால் தேசிக என்னும் சொல்

அவரையே குறிப்பிடுவதாக கொள்வது ஏற்புடையதாகும் -ஆகவே தேசிக ஆதேசம் -கட்டளை

எனபது ராமாநுஜார்ய திவ்ய ஆக்ஜையையே -நிஜம் அபிபதம் எனபது பரம பதத்தை கூறும்

என்று கொண்டாலும் -தனது திருவடியையும் -என்னும் பொருளும் ஒவ்வாதது அன்று -

ஏற்புடையதே -மோ ஷதை தரும் போதும் தலையில் திருவடித் தாமரையை வைப்பதாக கூறப்பட்டு

இருப்பதும் இங்கு உணர தக்கது -

அரங்கன் செய்ய தாள் இணையோடு  ஆர்த்தான் -என்று மேலே இவர் அருளி செய்வதற்கு ஏற்ப பரன் என்பதற்கு

ரங்க நாதன் என்று பொருள் உரைக்கப் பட்டது -

திருப்பாதம் என்னாது பாதம் என்றது -தலையில் வைபதர்க்கு முன்பு அதற்க்கான
சீர்மை அறியாமையினால் என்க -

இனி சென்னியில் வைத்த பாதத்தை தரிப்பது குணம் கண்டு அன்று -

சத்தா பிரயுக்தம் -இயல்பாக அமைந்தது -என்னும் கருத்துடன் அங்கனம் கூறினார் ஆகவுமாம்-

பரன் பாதம் என்று ப்ராப்தி -சம்பந்தம் கூறப் பட்டது

ஆழ்வார் ஆள வந்தார் போன்ற மேலோர் முடிகளில் போலே எம்பெருமானார் அருளினால் அமுதனார்

முடியிலும் பரன் பாதம் விளங்குவதாயிற்று-பரன் பாதம் என் தன் சென்னி -என்றும் ஒரு பாடம் உண்டாம்

எனக்கு ஏதும் சீதை இல்லையே

எம்பெருமானார் தாமே ஏற்றுக் கொண்டமையின் எனக்கு ஒரு குறையும் வர வழி இல்லை

என்றபடி -நான் முயலின் அன்றோ சிதைவு எனக்கு நேருவது எனபது கருத்து

—————————————————————————————————————————————————–

அடியேன் கேள்வி ஞானத்தால் ஜல்பித்தல் —

பண்ணப் பண்ணித இராமானுசன்

ஸ்ரீ பாஷ்யம் முகேன அருளி -

ஸ்ரீ பாஷ்யமும் திரு மந்த்ரமும்

ஓம் முதல் இரண்டு அத்யாயம்

நமோ மூன்றாவது நாராயணா நாலாவது அத்யாயம்

குற்றங்கள் விலக்க -அவி விரோதம்-

இரண்டாம் அத்யாயம்-இதிலும்  நான்கு பாதம்

சுய பஷ ஸ்தாபனம் முதல் பாதம் பர பஷ நிதர்சம் இரண்டாம் பாதம்

காரணம் காரியம் அடுத்த இரண்டு பாதங்கள்.

பன்னி பன்னி உரைத்தார் //காரணத்தை உபாசனம்-

வைராக்ய பாதம் முதலில்- கர்ப்பம் போன்ற சம்சார தோஷம் காட்டி

-அடுத்து உபய லிங்க பாதம் குணங்கள் ஏற்றம் -விட வேண்டியதை சொல்லி பற்ற வேண்டியது.

.உத்தர பாதம் விதியை விசாரணம் குணங்கள் வழி /

அங்க பாதம் -உபாசனதுக்கு அங்கம் -பன்ன -அனுசந்திக்க

..நான்காவது பல அத்யாயம்,,ஆவிர்த்தி பாதம் கர்ம நிவ்ருத்தி முதல் பதம்.

.ஸ்தூல தேக நிவ்ருத்தி /கதி அர்ச்சிராதி கதி பாதம் /

முக்தி பதம் -சேர்ந்து அனுபவித்தல் ஸ்வரூப ஆவிர்பாவம்  ..பன்ன =அடைதல் ..இப்படி பணித்த பரன் ராமானுசன்

சதாச்சர்யர் மந்திர ரத்னம் கொடுத்தவரே பரன்.

.பாதமும் -உயர்வு தோற்ற உம்மை தொகை

..வடுக நம்பி நிலைமை தந்து அருள வேணும் மா முனிகள் -பிரார்த்தனை.போல

… சென்னி தரிக்க -புருஷார்த்தம் .வைத்தான்

-பிராபகம் .கண்ணை உன்னை காண என்னை கொண்டே -

அதிகாரி என் சென்னிக்கு-அதிகாரி ..தரிக்க- தரிக்கும் படி பொறுக்க பொறுக்க சிறு சிறிதே விழியாவோ போல

–பார்த்து பார்த்து முளை கதிரை –சொல்லி கொடுத்து கிளிக்கு-

அப்புறம் குறுங்குடி  முதலை  /என் சென்னிக்கு தன பாதம் தரிக்க

-அவன் பாதம் இப் பொழுது தான் தரித்ததாம்…

.சம்பந்தம் இன்றி சிறகாய் உலர்ந்து இப் பொழுது தான் தளிர்ததாம்..

ராமன் ஜுரம் நீங்க-விபீஷணன் பட்டாபிஷேகத்துக்கு ஒத்துக் கொண்ட பின்னே தானே

தளிர் புரையும் திருவடி என் தலை மேல் .

. ..ஆவிசேர்  அம்மானுக்கு ஆரம் உள -ஆவி சேர்ந்த பின்பு தான் அம்மான் ஆனான்..

அல்லாவி உள் கலந்தான் -நான் அவனை ஆரா அமுதம் என்று அனுபவிக்க

தான் என்னை ஆரா அமுதம் என்று பெறா பேறு பெற்றது போல் அனுபவிக்கிறானே -

வந்து அருளி என் நெஞ்சு னிடம் கொண்ட வானவர் கொழுந்தே

..பரத்வம்-பரம் வைத்தான் – சௌலப்யம் என் சென்னி -சௌசீல்யம் /மூன்றும் அருளினார்

/மணியை வானவர் கோனை  கண்ணனை  தன்ன தோர்  அணியை

மாலே மணி வண்ணா ஆலின்  இலையாய்

/அம்மா நான் வேண்டுவது ஈதே – இங்கு எல்லாம் பிரதம பர்வ பிரார்த்தனை…

பரகத ச்வீகாரம்-என்பதால் சிதைவு-அழிவு இல்லையே -

பருப்பதத்து  கயல் பொறித்த –திருப் பொலிந்த சேவடி என் சென்னியின் மேல் பொறித்தாய் -

அங்கும் மலை நடக்க வில்லை- கேட்க வில்லை -

அது போல் அபெஷிக்காமல் தன் பேறாக வந்து ஆள் கொண்டாயே

.பாதமும் -திரு பாதமும் இல்லை-என் ?

வைத்த பின்பு-பாதம் என் சென்னிக்கு முன் உள்ளது .அறிந்தோம் -

அடி விடாமல் அடி பிடித்து அருளுகிறார் -

சரணாரவிந்தம் -காதலால் வாய் புலத்துகிறார் ..மீண்டும் மீண்டும் -

முத்து கோர்ப்பவன் முகம் பார்த்து கோத்து விலை கூட்டுவது போல்

அடி தோறும் அடி சேர்த்து -நம்மை எம்பெருமானாரை அனுபவிப்பிக்க பண்ணுகிறார் அமுதனாரும்

சென்னித் தரிக்க வைத்ததால் இனி ஏதும் சிதைவு வில்லையே -இருவருக்கும்

பயன் அத்தலைக்கும் இத்தலைக்கும் ஆன பின்பு -சிதைவுவுக்கு இடம் ஏது

———————————————————————————————————————————-

திருமலை நல்லான் சக்கரவர்த்தி ஸ்ரீ ராம கிருஷ்ண ஐயங்கார் திருவடிகளே சரணம் .

பிள்ளை லோகம் ஜீயர் திருவடிகளே சரணம் .

திருவரங்கத் தமுதனார் திருவடிகளே சரணம் .

ஆழ்வார் எம்பெருமானார் ஜீயர் திருவடிகளே சரணம் .


Follow

Get every new post delivered to your Inbox.

Join 68 other followers